NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Es-Safa

f Es-Safa ist eine bergige Region mit vulkanischen Aktivitäten im Süden Syriens. Sie gehört zum größten vulkanischen Gebiet der arabischen tektonischen Platte, dem Harrat Ash Shamah. Die Fläche von Es-Safa beträgt circa 220 Quadratkilometer. Lage Es-Safa liegt circa 95 Kilometer südöstlich der syrischen Hauptstadt Damaskus im Süden des Landes. Die Region ist dünn besiedelt und sehr wasserarm. Es-Safa ist ein Teil des Harrat Ash Shamah. Dieses vulkanische Feld zieht sich durch die Länder Israel, Syrien, Jordanien und Saudi-Arabien und ist mit einer Fläche von circa 50.000 km² das größte seiner Art auf der tektonischen Platte Arabiens. Vulkanische Aktivitäten Bereits zu Beginn der holozänen Epoche vor ungefähr 12.000 Jahren gab es in der Region vulkanische Aktivitäten. Die letzte nennenswerte beobachtete Aktivität war ein Lavasee in der Region. Insgesamt gibt es im Es-Safa-Gebiet 38 Vulkanschlote. Die auf dem Bild rechts zu sehende schwarze Schicht aus erstarrter Lava zeugt von vergangenen Aktivitäten. Einzelnachweise
Al-Safa (Syria)

As-Safa (Arabic: الصفا, Aṣ-Ṣafā), also known as Tulul al-Safa (تلول الصفا, Tulūl Eṣ-Ṣafā), Arabic for Al-Safa hills, is a hilly region which lies in southern Syria, north-east of Jabal al-Druze volcanic plateau. It consists of a basaltic lava field of volcanic origin, covering an area of 220 square kilometres, and contains at least 38 cinder cones. This volcanic field lies within the northern part of the massive alkaline Harrat Ash Shamah volcanic field that extends from southern Syria, through eastern Jordan to Saudi Arabia. The region is extremely scarce in water. In 1857, archaeologists discovered inscriptions in a previously unknown writing system in As-Safa. This script, Safaitic, was named after As-Safa, even though it is now also attested in other locations. Volcanic activities The field contains numerous vents which have been active during the Holocene Epoch (12,000 years ago). A boiling lava lake was observed in the Es Safa volcanic area in the middle of the 19th century (see Erta Ale in Ethiopia and Puʻu ʻŌʻō in Hawaii for reference). Demography The region was frequently used by the Druze through history as a refuge in the years of war. The whole region currently lies within Suwayda Governorate, as the governorate's borders run along the region's boundaries. Only roaming Bedouins visit it occasionally, in addition to some archaeologists. Syrian civil war In the Syrian civil war, al-Safa became the last pocket of ISIL in the Suwayda Governorate and the Rif-Damasiq Governorate. It was surrounded by the Syrian Army in the Suwayda offensive. The area was recaptured by Syrian government forces on 17 November 2018. List of volcanic cones in Es Safa Tell el Aqzass (Tell el Aqzass) 889 m. Tell ed Ders (Tell ed Ders) 878 m. Jabal Rghēli (Jabal Rgheli) 874 m. Tell Darayir Šimāli (Tell Darayer Shimali) 844 m. Tell Um Ħwār (Tell Um Hwar) 818 m. Tell Um el Janbrīs (Tell Um el Janbris) 808 m. Tell Darayir Qebli (Tell Darayir Qebli) 803 m. Tell ‘Ali (Tell Ali) 770 m. Tell al Khēl (Tell el Kheil) 765 m. Tell Eş Şafa (Tell Es Safa) 739m. Tell Ţarrān (Tell Tarran) 731 m. Jabal Sīs (Jabal Sees) 692 m. Tell Zqēţa (Tell Zqeita) 670 m. Jabal el Jarīn (Jabal el Jareen) 657 m. Jabal Abū Ghanem (Jabal Abu Ghanem) 632 m. See also Himaitic Late antique Syria Paleo-Arabic Pre-Islamic Arabian inscriptions References External links "Es Safa". Global Volcanism Program. Smithsonian Institution.
As-Safá

As-Safá (en árabe: الصفا, aṣ-Ṣafā), también conocido como Tulul al-Safá (تلول الصفا, Tulūl aṣ-Ṣafā «cerros del Safá») es una región montañosa que se encuentra en el sur de Siria, al noreste de Monte Druso (o Jabal al-'Arab). Consiste en un campo de lava basáltica de origen volcánico, que cubre un área de 220 km² y contiene al menos 38 conos de ceniza. Este campo volcánico se encuentra en la parte norte las tierras volcánicas conocidas como Harrat Ash Shamah, y se extiende por el sur de Siria, el este de Jordania y el norte de Arabia Saudita. La región es extremadamente escasa en agua. Se observó un lago de lava hirviendo en el área volcánica de As-Safa a mediados del siglo XIX. La región ha sido utilizada frecuentemente por los drusos a través de la historia como refugio durante los años de guerra. Actualmente, toda la región se encuentra dentro de la gobernación de As-Suwayda, ya que las fronteras de la gobernación corren a lo largo de los límites de la región. Solo los beduinos itinerantes lo visitan ocasionalmente, además de algunos arqueólogos. Las inscripciones en escritura safaítica se descubrieron por primera vez en esta área en 1857, y fueron nombradas así por la región. Durante guerra civil siria, al-Safa se convirtió en el último área bajo control de Estado Islámico en las gobernaciones de As-Suwayda y Rif-Dimashq. Fueron rodeados por el Ejército sirio en la ofensiva de As-Suwayda (agosto-noviembre de 2018).​ El área fue capturada el 17 de noviembre de 2018.​ Conos volcánicos en As-Safa Tell el Aqzass (Tell el Aqzass) 889 m. Tell ed Ders (Tell ed Ders) 878 m. Jabal Rghēli (Jabal Rgheli) 874 m. Tell Darayir Šimāli (Tell Darayer Shimali) 844 m. Tell Um Ħwār (Tell Um Hwar) 818 m. Tell Um el Janbrīs (Tell Um el Janbris) 808 m. Tell Darayir Qebli (Tell Darayir Qebli) 803 m. Tell ‘Ali (Tell Ali) 770 m. Tell al Khēl (Tell el Kheil) 765 m. Tell Eş Şafa (Tell Es Safa) 739m. Tell Ţarrān (Tell Tarran) 731 m. Jabal Sīs (Jabal Sees) 692 m. Tell Zqēţa (Tell Zqeita) 670 m. Jabal el Jarīn (Jabal el Jareen) 657 m. Jabal Abū Ghanem (Jabal Abu Ghanem) 632 m. Referencias Enlaces externos NASA Landsat imagen de Es Safa Fotos de Es-Safa volcán en Panoramio
Al-Safa

Al-Safa (en arabe : الصفا), également connu sous le nom de Tulul al-Safa (Tulūl Eṣ-Ṣafā), les « collines d'Al-Safa », est un champ volcanique situé en Syrie, dans la partie nord de l'ensemble volcanique d'Harrat Ash Shamah, au nord-est du massif montagneux du Djébel el-Druze et à l'est du plateau volcanique de Jabal Al-Arab. Il est composé de basalte couvrant une superficie de 220 km2 et contient au moins 38 cônes de scories. Son point culminant s'élève à 889 mètres d'altitude. La région est extrêmement pauvre en eau. La région a été fréquemment utilisée par les Druzes à travers l'histoire comme un refuge dans les années de guerre. La région entière se trouve actuellement dans le gouvernorat de Soueïda. Seuls les bédouins itinérants le visitent occasionnellement, en plus de quelques archéologues. Des inscriptions safaïtiques ont été d'abord découvertes dans cette région en 1857. Notes et références Liens externes Ressources relatives à la géographie : Global Volcanism Program Volcano Global Risk Identification and Analysis Project Portail de la montagne Portail du volcanisme Portail de la Syrie
Ас-Сафа

Ас-Сафа (араб. الصفا, Ас-Сафа), також відомий як Тулюль-ес-Сафа (араб. تلول الصفا, Тулюль Ас-Сафа), арабською — «пагорби Ас-Сафа», — гористий регіон, розташований на півдні Сирії, на північний схід від вулканічного плато Джебель-ед-Друз. Він складається з базальтового лавового поля вулканічного походження, яке займає площу 220 квадратних кілометрів, і містить щонайменше 38 шлакових конусів. Це вулканічне поле є частиною північного сегмента масивного лужного вулканічного поля Харрат-еш-Шама, що простягається від півдня Сирії через східну Йорданію до Саудівської Аравії. Район надзвичайно бідний на воду. Вулканічна активність Поле містить численні кімберлітові трубки, які були активними протягом голоцену (близько 12 000 років тому). У середині 19-го століття в вулканічній зоні Ас-Сафа спостерігалося кипляче лавове озеро (див. Ерта Але в Ефіопії та Пуу-Оо на Гаваях як приклад). Демографія Регіон часто використовувався друзами протягом історії як притулок у роки війни. Увесь регіон наразі знаходиться в межах мухафази Ас-Сувейда, оскільки кордони мухафази проходять вздовж меж регіону. Його зрідка відвідують лише кочові бедуїни та деякі археологи. Сафаїтські написи вперше були виявлені в цьому регіоні в 1857 році і були названі на честь цієї місцевості. Громадянська війна в Сирії Під час громадянської війни в Сирії Ас-Сафа стала останнім осередком ІДІЛ у мухафазах Ас-Сувейда та Риф-Дамаск. Вона була оточена Сирійською армією під час наступу в Ес-Сувейді.травень 2020[джерело?] Територія була захоплена 17 листопада 2018 року. Список вулканічних конусів у Ас-Сафі Телль-ель-Акзасс (Tell el Aqzass) 889 м. Телль-ед-Дерс (Tell ed Ders) 878 м. Джабаль Рґгелі (Jabal Rgheli) 874 м. Телль-Дарайір-Шималі (Tell Darayer Shimali) 844 м. Телль-Ум-Хвар (Tell Um Hwar) 818 м. Телль-Ум-ель-Джанбріс (Tell Um el Janbris) 808 м. Телль-Дарайір-Кіблі (Tell Darayir Qebli) 803 м. Телль-Алі (Tell Ali) 770 м. Телль-ель-Хель (Tell el Kheil) 765 м. Телль-Ес-Сафа (Tell Es Safa) 739 м. Телль-Тарран (Tell Tarran) 731 м. Джабаль-Сіс (Jabal Sees) 692 м. Телль-Зкейтта (Tell Zqeita) 670 м. Джабаль-ель-Джарін (Jabal el Jareen) 657 м. Джабаль-Абу-Ґханем (Jabal Abu Ghanem) 632 м. Примітки Посилання Es Safa. Global Volcanism Program. Смітсонівський інститут. (англ.) Шаблон:Сирія-гео-доробок
Latakia Sports City

Latakia Sports City (Arabic: المدينة الرياضية باللاذقية) is a sports complex in Latakia, Syria. It was opened in 1987 on the occasion of the 10th Mediterranean Games hosted by Latakia during the same year. The complex covers an area of 1,560,000 m², lying along the Mediterranean coastline with a length of 2.5 km. It is owned by the Government of Syria and operated by the Ministry of Local Administration. As of 2018, the complex is undergoing a major renovation with an approximate cost of US$ 1 million. It was formerly known as al-Assad Sports City (Arabic: مدينة الأسد الرياضية) Facilities The complex is home to the following facilities: Football: Latakia Sports City Stadium: the main football and athletics venue with a capacity of 45,000 spectators. 2 natural-grass football training pitches. 3 artificial-turf football training pitches. Indoor sports: 3 indoor sports halls (mainly basketball, handball and volleyball), with a capacity of 5,200; 1,000 and 500 seats respectively. 2 multi-functional mini halls for several types of Olympic sports. Water sports: Olympic size (50×21 m) outdoor swimming pool as well as a diving pool (21×20 m) having a seating capacity of 3,660. Indoor swimming pool (25×12.5 m). 2 swimming pools for public. Horse racing: Modern equestrian facilities with a capacity of 6,000 spectators. Hippodrome (1,266 meters). Tennis: The main court (hard) with a capacity of 1,000 seats. 8 training courts (4 hard, 3 grass and 1 clay). Beach soccer pitch. Hotel. Yacht club. Contemporary art museum. Radio and TV broadcasting building. Gallery References
Latakia Sports City

Latakia Sports City – kompleks sportowy w mieście Latakia w Syrii, który powstał na igrzyska śródziemnomorskie w roku 1987. Historia W 1983 roku Ośrodek Olimpijski w Lataki ogłosił konkurs na projekt kompleksu złożonego ze stadionu, zespołu basenów pływackich, hal sportowych oraz infrastruktury. Konkurs na projekt wielofunkcyjnego stadionu dla 45 000 widzów wraz ze stadionem treningowym wygrali architekci Wojciech Zabłocki, Andrzej Ryba. Konstruktorem obiektu był Wiktor Humięcki. Na stadionie trybuny usypano z ziemi. Jedna z nich została przykryta dachem wspartym na 240-metrowym łuku. Projektantami hal sportowych, w tym dla 5000 widzów na zawody koszykarskie, hala do piłki ręcznej dla 1500 widzów i siatkówki dla 800 widzów zostali wybrani Wojciech Zabłocki, Aslan Arslan, a konstruktorami byli Wiktor Humięcki, Samir Zarak. Projekt basenów opracowali Jacek Kwieciński, Wojciech Zabłocki, a konstruktorem został Samir Zarak. Obiekt został przygotowany na X Igrzyska Śródziemnomorskie, które odbyły się w dniach 10-23 września 1987 roku. W skład kompleksu wchodzą cztery hale sportowe z czego największa może pomieścić 5000 widzów, wielofunkcyjny stadion z ok. 45000 miejsc siedzących, szereg basenów, klub jachtowy oraz hotele. Przypisy
Chagar Baçar

Chagar Baçar (Chagar Bazar) és un jaciment del nord-est de Síria, proper al riu Khabur i a la ciutat d'Amuda. Fou descobert per l'arqueòleg Max Mallowan (1934), marit de la famosa escriptora Agatha Christie, que el va considerar com a centre d'altres petits tells de la regió cosa confirmada per Davidson y Mckerrel el 1980. Mallowan el va excavar el 1936 i 1937 i des de 1999 el treballa un equip català en cooperació amb la Direcció General d'Antiguitats i Museus de Síria i la Universitat de Lieja sota la direcció del Dr. Walter Cruells (Universitat Autònoma de Barcelona). Els treballs preliminars d'anàlisis interdisciplinaris compten amb la participació d'Arnau Ferrer (Universitat Autònoma de Barcelona) amb relació a la indústria microlítica, de Ramon Buxó (Laboratori de Paleobotànica del Museu d'Arqueologia de Catalunya) en relació amb l'estudi de les restes vegetals, de Josep Anfruns (Departament de biologia de la Universitat de Barcelona) per les anàlisis antropològiques, de Maria Saña (Professora de la Universitat Autònoma de Barcelona) i de Carles Tornero, pels estudis de fauna, i d'Anna Gómez (Universitat Autònoma de Barcelona), qui realitza l'estudi de les ceràmiques més recents. Participa també d'una manera activa en els treballs de camp Mònica Bousso (Universitat de Barcelona). El jaciment de Chagar Baçar ha estat, juntament amb el d'Arpachiyah a l'Iraq, la base del coneixement de la cultura Halaf, que va permetre a Mallowan establir les fases antic, mitjà i final el 1936. Com que cap altre jaciment (a part el de Arpachiyah) ofereix les mateixes capes estratigràfiques d'evolució, la qualificació de Mallowan sembla destinada a ser permanent. Modernament Umm Qseir complementa aquest jaciment per la fase d'Halaf mig, que és la fase més ben coneguda mercès a tots aquestos jaciments i a altres a Turquia. Els darrers descobriments a Chagar Bazar evidencien que en un futur immediat es trobaran les claus per la comprensió de l'aparició de la cultura de Halaf i la seva expansió posterior. A les fases finals es presenten diferències regionals entre la vall de l'Eufrates, la vall del Balikh, la vall del Khabur i la zona del Sindjar a Iraq. Es creu que les primeres influències de la cultura del Obeid, originària de la zona del sud d'Iraq, es manifesta en primer lloc a la zona del nord d'Iraq, a Mossul i a les muntanyes del Sindjar, per a després, a partir d'aquí, expansionar-se cap a la zona del Khabur i, posteriorment, a les diverses zones de l'Eufrates. Chagar Baçar correspon a la ciutat d'Ashnakkum, que existia i tenia importància vers el 1775 aC. Referències Chagar Baçar Bibliografia Cruells W. y Nieuwenhuyse O. P., 2004: "The Proto-Halaf period in Syria. New sites New data." Paléorient 30/1, p. 47-68. Tunca Ö., Baghdo A., Cruells W. Chagar Bazar (Syrie) I. Les sondages préhistoriques (1999-2001), Publications de la Mission archéologique de l'Université de Liège en Syrie Vegeu també Ceràmica de Khabur
Ashnakkum

Ašnakkum of Ashnakkum was een plaats in de Mesopotamische Oudheid, die geïdentificeerd is met de archeologische vindplaats Tell Chagar Bazar ( تل شاغربازار) in het noordoosten van Syrië. De vindplaats ligt aan het riviertje Dara dat in de Khabur uitmondt. De plaats werd bewoond van het zesde tot het tweede millennium v.Chr. en staat bekend om de kleitabletten uit de tijd van Zimri-Lim, die Yasmah-Adad van de troon van Mari stiet. De plaats speelde toen een rol in de politieke verwikkelingen van deze vorst in het Khabur-gebied. De eerste opgravingen werden er door Mallowan ondernomen in de jaren 1935-37. Deze leverden kleitabletten op die vooral over landbouw en graan handelden met dateringen gebaseerd op het Assyrische eponiemensysteem. Latere vondsten laten zien dat Yasmah-Adad, de (onder)koning van Mari, er een inspectiebezoek bracht.
Czagar Bazar

Czagar Bazar (Tell Czagar Bazar; arab. تل شاغر بازار, Tall Szaghar Bazar) – tell, stanowisko archeologiczne w północno-wschodniej Syrii, 35 kilometrów od miasta Al-Hasaka, w dorzeczu Chaburu. Pierwsze ślady osadnictwa w Czagar Bazar datowane są na VI tysiąclecie p.n.e. Osada została opuszczona na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. Pierwsze prace wykopaliskowe w Czagar Bazar poprowadził w latach 1932-1937 brytyjski archeolog Max Mallowan. Odkryto wiele artefaktów (m.in. kultury Halaf oraz Ubajd), w tym gliniane tabliczki z pismem klinowym. Podczas prac brytyjskiej ekspedycji w Czagar, Mallowanowi towarzyszyła jego żona Agatha Christie, która tworzyła dokumentację fotograficzną wykopalisk. W 1999 roku wznowiono prace wykopaliskowe w kooperacji brytyjsko-belgijsko-syryjskiej (British Institute for the Study of Iraq, Uniwersytet w Liège, Directorate-General of Antiquities and Museums). Dzięki zakończonym w 2002 roku wykopaliskom uzyskano kolejne tabliczki z pismem klinowym (214 artefaktów). Osada była zamieszkana już w VI tysiącleciu p.n.e. Odnaleziono tutaj wiele szczątków ceramiki przynależnej do kultury Halaf oraz późniejszego okresu Ubajd. Prawdopodobnie od połowy IV do końca III tysiąclecia p.n.e. osada była opuszczona. W okresie starego państwa asyryjskiego Czagar Bazar było dużym ośrodkiem administracyjnym wykorzystywanym przez amoryckiego władcę Szamszi-Adada I (1813-1781 p.n.e.). Z czasów rządów jego syna Jasmah-Adada pochodzi szereg odkrytych w Czagar tabliczek składających się na archiwum administracyjne zarządcy. Przypisy
Jāghir Bāzār

Jāghir Bāzār är en fornlämning i Syrien. Den ligger i provinsen al-Hasakah, i den nordöstra delen av landet, 600 kilometer nordost om huvudstaden Damaskus. Jāghir Bāzār ligger 367 meter över havet. Terrängen runt Jāghir Bāzār är platt. Runt Jāghir Bāzār är det ganska tätbefolkat, med 179 invånare per kvadratkilometer.. Omgivningarna runt Jāghir Bāzār är i huvudsak ett öppet busklandskap. Kommentarer Källor
Gefängnis Tadmur

Das Gefängnis in Tadmur (arabisch سجن تدمر Sidschn Tadmur, DMG Siǧn Tadmur, Tadmur) ist ein ehemaliges Gefängnis in Syrien. Es liegt in der syrischen Wüste im Gouvernement Homs unweit der antiken Weltkulturerbestätte Palmyra, die im Arabischen ebenfalls „Tadmur“ genannt wird. Geschichte Der ältere Teil des Gefängniskomplexes wurde in den 1930er Jahren während des Französischen Mandats in Syrien mit 24 großen Zellen von den Franzosen errichtet. Er diente zunächst jedoch großenteils für Militärbaracken und wurde erst nach der Unabhängigkeit Syriens in ein Gefängnis umgewandelt. Der jüngere Teil entstand unter Präsident Hafiz al-Assad in den 1970er Jahren. Am 26. Juni 1980 wurde ein Attentat mit zwei Handgranaten auf Präsident Hafiz al-Assad verübt, das dieser überlebte. Zur Vergeltung für das Attentat ließ sein Bruder Rifaat al-Assad am 27. Juni 1980 von 60 Soldaten etwa 500 bis 800 Gefangene im alten Teil des Gefängnisses in Tadmur, in dem vor allem Angehörige der Muslimbruderschaft inhaftiert waren, ermorden. Ehemalige Insassen berichteten über besonders unmenschliche Haftbedingungen in Tadmur. So schildert der Autor Mustafa Khalifa, der 1994 nach jahrelanger Haft entlassen wurde, dass zwischenzeitlich rund 300 Häftlinge in einer 15 mal 6 Meter großen Zelle untergebracht gewesen seien. Andere Gefangene berichten zudem von Folter und Ermordungen. Neben Insassen, die unter dem Vorwurf „Mitgliedschaft bei den Muslimbrüdern oder terroristischer Aktivitäten“ inhaftiert wurden, gab es während der 1980er Jahre auch zahlreiche politische Gefangene aus dem Umfeld der verbotenen Kommunistischen Partei Syriens, darunter auch der Schriftsteller Yassin al-Haj Saleh. Mustafa Khalifas dokumentarisch-autobiografischer Roman „Das Schneckenhaus“ (Arabisch: Al-Qawqaʿa: Yawmiyyāt Mutalaṣṣiṣ) über die Haft in Tadmur erschien 2008 in Frankreich und wurde insbesondere zu Beginn des Syrischen Bürgerkriegs als Beleg für die brutalen Herrschaftsmethoden des Hauses Assad stark rezipiert. Im Mai 2015 sprengte die Miliz „Islamischer Staat“ das Gefängnis. Trivia Die US-amerikanische Website „Criminal Justice Degree Hub“ listete das Gefängnis unter den „10 brutalsten Haftanstalten der Welt“. 2017 wurde erstmals der Dokumentarfilm „Tadmor“ ausgestrahlt, in dem ehemalige Häftlinge von ihren Erinnerungen aus dem Gefängnis berichten. Im Oktober 2017 wurde der Regisseur Muhammad Bayazid, der ebenfalls an einem Film über das Gefängnis von Tadmur arbeitete, laut Medienberichten durch einen Messerangriff in Istanbul verletzt. Weblinks IS-Video aus erobertem Gefä¤ngnis: Einblick in die Hölle von Palmyra. In: Spiegel Online Video. 29. Mai 2015, abgerufen am 7. Februar 2017. Daniel Gerlach: Die Geister von Tadmor. Abgerufen am 3. Februar 2020. In: zenith. 29. Mai 2015. Einzelnachweise
Tadmor Prison

Tadmor Prison (Arabic: سجن تدمر), referred to as the Desert Prison, was a prison in Palmyra, approximately 200 kilometres northeast of Damascus. Tadmor prison was known for harsh conditions, extensive human rights abuse, torture and summary executions. A 2001 report by Amnesty International called it a source of "despair, torture and degrading treatment." It was captured and destroyed by militants of the Islamic State (IS) in May 2015. History Founding The structures were originally built as military barracks by the French Mandate forces. According to some reports the building began to be used as a prison for political prisoners starting in 1963, after the 1963 coup d'état. With the rise of Hafez al-Assad to power in the 1970s the prison was significantly expanded. Prison massacre During the 1980s the prison housed thousands of Syrian prisoners, both political and criminal. On June 27, 1980, it was the scene of the Tadmor Prison massacre, perpetrated by Rifaat al-Assad, the day after the Syrian branch of the Islamist Muslim Brotherhood narrowly failed in an attempt to assassinate his brother, president Hafez al-Assad. Members of the Defence Brigades, under the command of Rifaat al-Assad, entered Tadmor Prison at dawn by helicopter and murdered an estimated 500 to 1,100 prisoners in the cells and the dormitories using grenades and machine guns. The massacre is well known throughout Syria. Closure and reopening Tadmor was closed in 2001 and all remaining detainees were transferred to other prisons in Syria. Tadmor Prison was reopened on June 15, 2011 and 350 individuals arrested for participation in anti-government demonstrations were transferred there for interrogation and detainment. Destruction In May 2015 the prison was captured by the Islamic State, who also took over the prison, released the prisoners and showed a video of its interior. Islamic State militants then used explosives to blow up the prison complex on 30 May. See also Adra Prison Hama massacre Human rights in Syria List of massacres in Syria References External links A 1996 Human Rights Watch report on Tadmor prison "Inside Tadmur: The worst prison in the world?". BBC. 2015-06-20.