NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
University of Kalamoon

The University of Kalamoon (Arabic: جامعة القلمون الخاصة) is a private, accredited university located in Deir Atiyah An-Nabek District Rif Dimashq Governorate in Syria, located between the Qalamoun Mountains and the Eastern Lebanon Mountains, 88 kilometres (55 miles) north of the capital Damascus. It is the first private university in Syria, and was founded on August 18, 2003. Academic agreements Universities/International Institutions: University of Glamorgan University of Michigan University of Amsterdam University of Oklahoma University of Paris 8 Eastern Mediterranean University Islamic Azad University University of Wyoming University of Strasbourg National Center for University and Study Services CNOUS University of Genoa, CRUIE Research Center for Town Planning and Environmental Engineering High School of Communication ENST Institute of Political Studies and the National Institute of Political Sciences (Science-PO) The Network of Syrian Scientists and Innovators in the Expatriate NOSSTIA International Center for Educational Studies (CIEP) University of Berlin, Teaching Hospital United Nations Volunteer Program 2- Universities/local and Arab institutions: Department of Medical Services - Syrian Ministry of Defense University of Anbar Latakia University Cairo University In addition to scientific and academic cooperation, these agreements included other important topics, including: Quality control and development of the academic system and study plans Scientific and cultural exchange, including the exchange of scientific publications Postgraduate programs, conducting joint scientific research and projects, and organizing specialized conferences. Faculty exchange, student exchange, student research support, and training. Twinning between some faculties of the university and its counterparts in international universities Faculties University of Kalamoon includes nine faculties: Medicine Dentistry Pharmacy Engineering Business & Management Diplomacy & International relations Applied Sciences Health Sciences Media See also List of universities in Syria References External links Official website
Universidad de Kalamoon

La Universidad de Kalamoon (en árabe: جامعة القلمون) es una institución privada de educación superior, ubicada a 80 km al norte de la capital de Siria,​ Damasco, en la ciudad de Deir Atieh en la Zona de Kalamoon. La Universidad fue fundada en 2003 como la primera universidad privada en tierra siria que ha abierto las puertas a los estudiantes sirios y tener otras oportunidades que sola las ofrecidas por las universidades públicas. La universidad ha abierto muchas facultades, incluyendo Administración de Empresas, Nutrición, Ingeniería Informática, Informática, Relaciones Internacionales y Diplomáticas, Medicina, Odontología, Farmacia, Tecnología de la Información (IT), y Arquitectura. Véase también Cultura de Siria Educación superior Universidades Referencias
Obóz w Al-Haul

Obóz dla uchodźców w Al-Haul (arab. ‏مخيم الهول للاجئين‎, trb. muchajjam al-haul al-ladżijjn, kurd. Kempa holê) – obóz dla uchodźców położony na południowych obrzeżach miasta Al-Haul w północnej Syrii, w pobliżu granicy syryjsko-irackiej. Przebywają w nim osoby przesiedlone z Państwa Islamskiego. Obóz teoretycznie jest kontrolowany przez wspierane przez Stany Zjednoczone Syryjskie Siły Demokratyczne (SDF), ale według rządu USA większą częścią obozu zarządza Państwo Islamskie, które wykorzystuje obóz do celów indoktrynacji i rekrutacji. W lutym 2021 r. populacja obozu wynosiła ponad 60 000 osób, co stanowi wzrost z 10 000 na początku 2019 r., po tym jak SDF zajęło ostatnie terytorium Państwa Islamskiego w Syrii w bitwie pod Al-Baghuz Faukani. W połowie 2023 r. populacja obozu spadła poniżej 50 000 osób ze względu na dokonane repatriacje do krajów pochodzenia oraz masowe zwolnienia obywateli syryjskich. W styczniu 2026 r. obóz został opuszczony przez kurdyjskich strażników ze względu na postępującą ofensywę Hajat Tahrir asz-Szam. Tło Obóz został pierwotnie założony dla irackich uchodźców na początku 1991 roku, podczas I wojny w Zatoce Perskiej, a później został ponownie zagospodarowany po inwazji na Irak w 2003 roku. Działania IS w obozie Obóz jest strzeżony przez 400 bojowników SDF, co jest liczbą niewystarczającą do realnej kontroli nad życiem obozowym i uniemożliwieniem indoktrynacji IS wewnątrz obozu. Wiele zgromadzonych w nim kobiet otwarcie modli się o powrót kalifatu, usprawiedliwia ludobójstwo jazydów i branie jazydzkich kobiet do niewoli seksualnej. Raport opublikowany w The Washington Post z września 2019 r. opisuje wzmożoną radykalizację w obozie, gdzie warunki są fatalne, bezpieczeństwo słabe, a ludzie, którzy nie podzielają ideologii ISIS, żyją w strachu. Działania repatriacyjne Repatriacja jest trudna ze względu na niechęć krajów zachodnich do ponownego przyjmowania ludzi, których uważają za zradykalizowanych i będących zagrożeniem dla ich bezpieczeństwa krajowego. We wrześniu 2020 r. poinformowano, że władze kurdyjskie przeniosły 50 obywateli Australii z obozu w Al-Haul do mniejszego obozu Roj, gdzie, jak twierdzono, położono większy nacisk na reedukację i rehabilitację. Rząd Australii nie wykazał dalszej woli politycznej, aby repatriować swoich obywateli z Syrii, ponieważ obawia się sprowadzenia do kraju osób zradykalizowanych. Finlandia poinformowała w 2023 r., że nie jest w stanie repatriować dzieci, których rodzice są Finami, głównie z powodu braku chęci współpracy ze strony ich matek. Przypisy
Аль-Хол

Аль-Хол (Эль-Хол, Эль-Холь, араб. الهول‎) — сирийский лагерь беженцев в одноимённом городе в районе Эль-Хасака мухафазы Эль-Хасака на северо-востоке Сирии, в 38 км к юго-востоку от города Эль-Хасака. Его контролируют возглавляемые курдами Сирийские демократические силы при поддержке Международной коалиции. Первоначально лагерь был рассчитан на 11 тысяч человек. По данным мая 2019 года в лагере находятся около 73 тысяч человек, 94 % из них — женщины и дети. Большинство людей прибыли в лагерь в период с декабря 2018 года по март 2019 года, спасаясь от боевых действий в районе города Хаджин, где в ходе гражданской войны арабо-курдские отряды «Сирийских демократических сил» (SDF) несколько месяцев при авиационной поддержке международной коалиции во главе с США вели боевые действия против остатков террористической группировки «Исламское государство». Условия в лагере можно охарактеризовать как гуманитарный кризис, не хватает еды, воды и медицинской помощи, дети умирают от болезней. Ежедневно умирают 10—20 человек, на конец апреля 2019 года умерло 235 детей. В лагере находятся 10 тысяч граждан других стран, в том числе России, Финляндии, Бельгии, Туркменистана, Бразилии, Германии, Франции, Марокко, Сомали, Туниса и других. Это члены семей иностранных боевиков «Исламского государства». Решается вопрос об их судьбе и возможности возвращения на родину. Россия, Саудовская Аравия, Марокко забрали своих граждан. Швеция, Норвегия, Нидерланды и Франция забрали детей-сирот. США вернула одну женщину. Франция приняла несколько детей. Великобритания отказывается возвращать своих граждан. В лагере находилась Шамима Бегум, когда её лишили британского гражданства. Силами «Боевого Братства» из лагеря в апреле 2019 года были возвращены трое сирот из Северной Осетии, незаконно вывезенных в Сирию в 2014 году. Россия забрала из лагеря четырёх детей, родившихся в семьях россиян в Сирии. С 2018 года Россия больше не вывозит женщин — жен террористов по причине запрета со стороны спецслужб. При содействии уполномоченного при президенте России по правам ребёнка Анны Кузнецовой 18 августа 2020 самолёт Министерства обороны Российской Федерации доставил из Сирии на родину 26 российских детей, в том числе некоторых ранее вывезенных из лагеря Аль-Хол в Дамаск. Ранее с января 2017 года в ходе работы межведомственной комиссии при Кузнецовой из зон вооружённых конфликтов на Ближнем Востоке российской стороной было организовано семь спецбортов (четыре — из Ирака, три — из Сирии), и 156 детей вернулись домой к родственникам. Всего на родину на 18 августа 2020 года возвращены 182 ребёнка — 122 из Ирака и 60 из Сирии. В ночь на 9 сентября 2020 года на родину вернутся 15 российских детей, находившихся в лагерях Аль-Хол и Родж (Рош, Roj) в мухафазе Эль-Хасака. 30 Декабря 2021 года Украина забрала двух семей своих граждан. источник: euronews См. также Эр-Рукбан Примечания
Tuttul

Tuttul (modernament assenyalada com Tuttul del sud) fou una ciutat autònoma de l'antiga Mesopotàmia situada a uns 100 km al nord de Kiš a l'Eufrates, que probablement depenia de la ciutat estat de Mari cap al 2337 aC quan fou conquerida per Sargon I. El culte principal era llavors al déu Dagan, un déu semita, que també era venerat a Mari. Per les referències trobades als arxius de Mari la ciutat havia d'estar a la vora de la moderna Hit. Va recuperar després la independència. Al segle xviii hi governaren Yardū-Amurrum, BIgum, Išme-Nārum, Sūmu-Agadu, Abī-Madar, Yași-Kūbī i Sîn-abušu (aquest consta que governava a Tuttub, Nērebtum i Šaduppûm), però cap al 1750 aC apareix ja sotmesa a Babilònia. Als darrers anys Mayer i Charpin han rebutjat l'existència d'una ciutat de nom Tuttul prop de Hit, ja que no s'ha trobat, i en canvi s'ha excavat una ciutat al l'Eufrates, a la desembocadura del Balikh, que portava el nom de Tuttul. Aquestes restes s'han excavat a la vora de la moderna Tall Bi'a. No obstant la majoria dels historiadors coincideixen que hi ha altres proves de la dobles existència: una carta dels arxius de Mari, del rei de Babilònia Sin-Mubal·lit, pare d'Hammurabi, crida en ajut al rei de Tuttul (Dugduliki) cosa que només es pot referir a un rei d'una Tuttul propera a Babilònia i no a la distant Tuttul del Balikh que en aquell moment no tenia rei des que havia estat annexionada per Yahdum Lim de Mari (contemporani de Sin-Mubal·lit). En una inscripció en una estàtua de Naram-Sin d'Eixnunna, s'hi invoquen diverses deïtats, totes de ciutats de Sumèria, incloent el déu Dagan de Tuttul, que estaria fora de lloc si fos la ciutat de Tuttul al Balikh; i en diverses llistes de ciutats sempre apareix com a ciutat de Sumèria Referències Bibliografia René Grousset, Histoire d'Armenie LES RAPPORTS ENTRE LES RÉGIONS DU HAUT-HABUR ET DE L'EST DU TIGRE : LE CAS DES DEUX IDA-MARAṢ, per Michaël Guichard, París, 2015
Tuttul

Tuttul est une ancienne ville dont les ruines sont situées actuellement sur le site archéologique de Tell Bi'a, en Syrie dans la région du Moyen Euphrate, à la confluence de l'Euphrate et du Balikh près de la ville moderne de Ar-Raqqa. Le site a fait l'objet de fouilles dirigées par des équipes allemandes. Tuttul était un important centre religieux à la fin du IIIe millénaire av. J.-C. et au début du IIe, car on y trouvait le grand temple du dieu Dagan, l'une des divinités majeures de la Syrie antique. Elle partage cette caractéristique avec la ville de Terqa, située plus en contrebas de l'Euphrate. Quand il s'empare de la région alentour, Sargon d'Akkad (2334-2279 av. J.-C.) vient à Tuttul pour faire reconnaître sa domination par le dieu, de même que son petit-fils Narâm-Sîn, qui place un de ses fils au siège de gouverneur de la ville. Tuttul et le culte de son grand dieu sont bien connus dans la première moitié du XVIIIe siècle av. J.-C. grâce aux archives retrouvée à Mari, dont les rois dominent alors la ville qui est le chef-lieu d'une province. Liens externes Portail du Proche-Orient ancien Portail de l’archéologie
Tuttul

Tuttul az ókori Mezopotámia fontos városa volt az Eufrátesz bal partján, a Balih folyó torkolata közelében, a mai szíriai Rakka szomszédságában. Romjait egy hatalmas romdomb (arabul tell), Tell-Bí'a (a. m. templomdomb) őrzi, amit az itt 1980 és 1995 között tartott ásatáson előkerült ékírásos szövegek bizonyítanak. Története Tuttul már az i. e. 3. évezred fontos kultuszhely, Dagan isten – a bibliai Dagón – kultuszának központja volt. Sarrukín, az Akkád Birodalom megalapítója itt mondott köszönetet azért Dagannak, hogy neki adta a Felső-Föld, azaz az Eufrátesz középső (észak-mezopotámiai) folyása feletti uralmat. A város már a kora bronzkorban 8 méter vastag falakkal rendelkezett, amit később tovább erősítettek. A középső bronzkorból (óbabiloni kor) nagyméretű - kifosztott - uralkodói sírokat találtak, és ebből a korból származnak azok az ékírásos levelek és gazdasági szövegek, amelyek a város azonosítását lehetővé tették. Területének utóélete A város az i. e. 1. évezredre lakatlanná vált, a környéken a hellenisztikus korban, az i. e. 3. században telepedtek le megint, de az új települést nem a régi tellre, hanem attól délre, az Eufráteszhez közelebb hozták létre. Ennek neve először Nikephorion lett, majd átnevezték Kallinikosz-ra (Callinicum). Ekkor az elhagyott domb legmagasabb pontján az 5. században szíriai szerzetesek alapítottak egy kolostort. Az arab hódítás után Callinicum neve ar-Raqqa lett, a domb mellett pedig létrejött egy katonai telep, Rafíqa (arabul társ). A két város végül összenőtt egyetlen metropolisszá, amit egy időre Harun ar-Rasid is székhelyévé tett. Később a város a nomád (pl. mongol) támadások következtében szinte teljesen elnéptelenedett és csak a 19. században épült újjá Rafíqa helyén Raqqa néven. Callinicum helyét ekkor Mislab falu foglalta el, ami mára megint összenőtt Raqqával és ma Szíria hatodik legnagyobb városa. Források Michael Roaf: A mezopotámiai világ atlasza (Helikon, Magyar Könyvklub, 1998) ISBN 963-208-507-8 Kalla Gábor: Kolostor a város felett – Egy kora bizánci kolostor Szíriában (ÓKOR, 2008. VII. évf. 3. szám) ISSN 1589-2700
Tuttul

Tuttul – starożytne miasto w północnej Mezopotamii, obecnie stanowisko archeologiczne Tell Bi'a w północnej Syrii, w pobliżu miasta Ar-Rakka, u ujścia rzeki Balich do Eufratu. Tell Bi'a przebadane zostało w latach dziewięćdziesiątych XX wieku przez archeologów niemieckich. W wyniku przeprowadzonych wykopalisk udało się ustalić, iż stanowisko to zamieszkane było już w III tysiącleciu p.n.e. Do najważniejszych odkrytych tu obiektów z tego okresu należą tak zwane grobowce królewskie i datowany na początek trzeciego okresu wczesnodynastycznego (ok. 2500 p.n.e.) pałac. W pozostałościach późniejszego, bardziej rozległego pałacu, pochodzącego z początku II tysiąclecia p.n.e., odkryto zapisane pismem klinowym tabliczki datowane na okres rządów Szamszi-Adada I (1814-1782 p.n.e.). Większość z nich to dokumenty o charakterze administracyjnym, ale znaleziono też listy i tabliczkę z zaklęciami w języku huryckim. W dwóch miejscach w pałacu odkryto ludzkie szkielety, których ułożenie wskazuje, iż nie doczekały się pochówku, co mogło być spowodowane napaścią wroga na miasto lub panującą tam epidemią. W 2 połowie III tys. p.n.e. i 1 połowie II tys. p.n.e. w Tuttul znajdował się ważny ośrodek kultowy boga Dagona. Bibliografia hasło Bi'a, (Tell), w: Piotr Bienkowski, Alan Millard (wyd.), Dictionary of the Ancient Near East, British Museum Press, London 2000, s. 52.
Туттуль

Туттуль (аккад. tu-ut-tu-ulki, угар. 𐎚𐎚𐎍‎) — древний город Ближнего Востока, располагавшийся близ Ракки, на берегу Евфрата у его слияния с рекой Белих. Отождествляется с археологическим памятником (курганом) Тель-аль-Би’а, также Тель-Би’а (англ. Tell al-Bi'a, Tell Bi'a). Процветал со второй половины 3-го тысячелетия до XVII века до н. э., когда он находился в зависимости от Мари. Примечания Литература Eva Strommenger, Kay Kohlmeyer: Tall Bi’a / Tuttul-I. Die altorientalischen Bestattungen. Wissenschaftliche Veröffentlichungen der Deutschen Orient-Gesellschaft (WVDOG). Saarbrücker Druckerei und Verlag, Saarbrücken 1998 Manfred Krebernik: Tall Bi’a / Tuttul-II. Die Altorientalischen Schriftfunde. Bd. 2, Saarbrücker Druckerei und Verlag, Saarbrücken 2001 Eva Strommenger,Kay Kohlmeyer: Tall Bi’a / Tuttul-III. Die Schichten des 3. Jahrtausends v. Chr. im Zentralhügel E. Saarbrücker Druckerei und Verlag, Saarbrücken 2000 Adelheid Otto: Tall Bi’a / Tuttul-IV. Siegel und Siegelabrollungen. Saarbrücker Druckerei und Verlag, Saarbrücken 2004 Peter Miglus, Eva Strommenger: Tall Bi’a / Tuttul-VII. Der Palast A. Harrassowitz, Wiesbaden 2007 Peter Miglus, Eva Strommenger: Tall Bi’a / Tuttul-VIII. Stadtbefestigungen, Häuser und Tempel. Saarbrücker Druckerei und Verlag, Saarbrücken 2002
Tuttul

Tuttul ali Tultul (arabsko تل البيعة, Tell Bi'a) je bilo naselje v vzhodni Siriji na sotočju rek Balih in Evfrat. Zgodovina V srednji bronasti dobi (okoli 2000-1600 pr. n. št.) je bilo mesto posvečeno bogu Daganu, ki so ga častili po celem Bližnjem vzhodu. Bil je pomembno mesto, ki je cvetelo od druge polovice 3. tisočletja pr. n. št. do 17. stoletja pr. n. št. Tell Bi'a je bil naseljen od sredine 3. tisočletja pr. n. št. Mesto se je včasih omenjalo tudi kot Severni Tutul, kar kaže, da je obstajal tudi Južni Tutul, morda v severnem Iraku med mestoma Mari in Babilon. Domneva je zelo špekulativna. Istovetenje tako imenovanega Južnega Tutula s sodobnim Hitom je nezanesljivo, ker je Hit pod tem imenom večkrat omenjen v marijskih arhivih. Sklici
Туттуль

Туттуль — тепе на березі Євфрату на сході Сирії. Значне давнє місто процвітало з другої половини 3 тисячоліття до нашої ери до 17 століття до н. е., коли перебував у залежності від Марі. Література Eva Strommenger, Kay Kohlmeyer: Tall Bi'a / Tuttul-I. Die altorientalischen Bestattungen. Wissenschaftliche Veröffentlichungen der Deutschen Orient-Gesellschaft (WVDOG). Saarbrücker Druckerei und Verlag, Saarbrücken 1 998 Manfred Krebernik: Tall Bi'a / Tuttul-II. Die Altorientalischen Schriftfunde. Bd. 2, Saarbrücker Druckerei und Verlag, Saarbrücken 2001 Eva Strommenger, Kay Kohlmeyer: Tall Bi'a / Tuttul-III. Die Schichten des 3. Jahrtausends v. Chr. im Zentralhügel E. Saarbrücker Druckerei und Verlag, Saarbrücken 2000 Adelheid Otto: Tall Bi'a / Tuttul-IV. Siegel und Siegelabrollungen. Saarbrücker Druckerei und Verlag, Saarbrücken 2004 Peter Miglus, Eva Strommenger: Tall Bi'a / Tuttul-VII. Der Palast A. Harrassowitz, Wiesbaden 2007 Peter Miglus, Eva Strommenger: Tall Bi'a / Tuttul-VIII. Stadtbefestigungen, Häuser und Tempel. Saarbrücker Druckerei und Verlag, Saarbrücken 2002
Lycée français d'Alep

The Lycée français d'Alep (Arabic: المدرسة الفرنسية بحلب), known also as Lycée français international, MLF lycée d'Alep, École française or the French school, is a French lycée in the city of Aleppo, Syria, founded in 1997 by the Mission laïque française, an organization which also helped found other lycées worldwide. The school is located at Cordoba Hills neighborhood, near the village of Kafr Joum, 15 kilometres (9.3 mi) south-west of Aleppo city, near the Aleppo-Damascus highway. It is a large educational complex consisting of several buildings and sports facilities. The Lycée français d'Alep, along with the Lycée Charles de Gaulle in Damas (opened in 2008) and the lycée français de Tartus (opened in 2017) are the only French schools in Syria which are accredited by the French Ministry of National Education. History The school closed in 2012 and the campus was destroyed as a result of the Syrian civil war. In 2014, the school had a partial reopening in a private residence, with students taking CNED correspondence classes. At the time 8 students were French. Programme As a French accredited institution, the school follows the official teaching programmes of the French Republic. The school offers a complete education programme of 15 years which starts with a preliminary 3 years of kindergarten classes and ends by achieving a French baccalaureate degree with two options: "Economic & Social (ES)" and "Scientific (S)". The baccalaureate allows graduates to continue their studying in French universities all over the world as well as some other American, Canadian, European and Middle Eastern universities. See also International School of Aleppo Mission laïque française References External links Lycée français d'Alep on Facebook 36°06′53″N 36°58′42″E
Lycée français d'Alep

Le lycée français d'Alep (arabe : المدرسة الفرنسية بحلب) est un lycée français de la mission laïque française situé à Alep, deuxième ville de la Syrie, qui se trouve dans le Nord du pays. Ce lycée a ouvert en 1997 et il est « mis en sommeil » depuis 2013. Histoire Trente-neuf ans après la fermeture de l'École française d'Alep, le lycée français d'Alep est fondé en 1997 dans le quartier de Cordoba, à quinze kilomètres au sud-ouest du centre ville d'Alep, près du village d'Kafar Joum et de l'autoroute Damas-Alep. C'est alors un grand complexe éducatif avec plusieurs bâtiments et des équipements sportifs. L'enseignement court de la maternelle à la terminale. Le lycée français d'Alep, avec le lycée Charles-de-Gaulle de Damas (ar) (ouvert en 2008) sont au début les seuls établissements d'enseignement français en Syrie accrédités par le ministère de l'Éducation nationale. À l'époque, il s'agissait de « promouvoir un enseignement de qualité, respectueux de la liberté de conscience et de la diversité culturelle », selon le site officiel en ligne du lycée en 2009, mais fermé désormais depuis la guerre. Depuis la rupture des relations diplomatiques de la France et de la Syrie (qui a eu pour conséquence la fermeture de l'ambassade, des consulats français et de l'Institut français, ainsi que le rapatriement de tous les fonctionnaires français), ces deux établissements sont aujourd'hui « en sommeil ». Le lycée français de Damas a vu la rupture de sa convention avec le ministère à la fin de l'année 2011, mais il reste toutefois « homologué » comme établissement français de l'étranger. Le site d'Alep a quant à lui fermé en 2012 et a été en grande partie détruit à cause de la guerre. Des classes ont rouvert en novembre 2014 dans un logement privé de la partie de la ville non occupée par les rebelles, mais sur une initiative privée avec une convention de la MLF. Il n'y a plus d'enseignants français et il y a huit lycéens français. Tous les élèves suivent des cours par correspondance par le CNED. Il y avait en 2015 environ un millier de Français demeurant en Syrie dont la plupart sont binationaux ou mariés avec des personnes de nationalité syrienne. Adresse postale de l'ancien site PO Box 13195, Kafar Joum, Cordoba Hills, Alep, Syrie Notes et références Liens externes Site officiel Portail de l’éducation Portail de la Syrie
Mezzeh prison

Mezzeh prison (Arabic: سجن المزة) is a now-defunct Syrian prison overlooking the capital, Damascus operated by Ba'athist Syria. Mezzeh (also transcribed as al-Mazzah, el-Mezze etc.) is the name of a neighborhood in western Damascus. Both military and political prisoners were held at Mezzeh prison. The prison was an infamous embodiment of Syrian government repression. Widespread human rights abuses and torture has been reported from the Mezzeh prison throughout its history but most notably during the rule of Hafez al-Assad (1971–2000). History The hilltop structure dates back to crusader days. During the Mandate for Syria and the Lebanon, the French rebuilt it in 1920s and used Mezzeh to house anti-colonial fighters and political prisoners. However, only in 1949, after the first Syrian coup d'état, did the prison take on a central importance for Syrian political life, when coup leader Husni al-Za'im imprisoned his predecessor in Mezzeh only to follow three and half months later when he was himself overthrown. Since then, Syrian leaders deposed in the many coups of the country have almost routinely been sent to Mezzeh prison, and it has held many political prisoners. Mezzeh prison was closed on the orders of Syrian president Bashar al-Assad in September 2000, and about 600 prisoners released. It has reportedly been converted into an institute for historical science. See also Adra Prison Tadmor Prison References