NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Monastère Saint-Serge de Maaloula

Le monastère Saint-Serge-et-Saint-Bacchus (en arabe: Mar Sarkis et Mar Bakhos) est un monastère grec-catholique melkite situé à Maaloula en Syrie, dans les montagnes du nord de Damas. Historique Ce monastère est l'un des plus anciens du Moyen-Orient, puisqu'il a été fondé au début du IVe siècle. Il possède des icônes du XIIIe siècle. Il est dédié à saint Serge et à saint Bacchus, officiers romains martyrisés pour leur foi sous le règne de Maximien. Le monastère dépend de l'ordre Basilien Salvatorien. Le rite est byzantin et le culte en langue grecque et en langue arabe, mais aussi en araméen. Durant la révolution syrienne, en 2011, des hommes originaires de la région se soulèvent, prennent les armes mais obtiennent une sorte d’accord de non-agression avec l’armée. Selon le journaliste Wassim Nasr, ils installent leur siège sur les hauteurs du village, dans un hôtel : ils « ont pris le contrôle du monastère Saint-Serge, à côté de l’hôtel al-Safir et ils ne l’ont pas saccagé ». Le monastère est attaqué en septembre 2013 pendant la bataille de Maaloula par les brigades islamistes du front al-Nosra, qui a fait quelques morts dans la population de ce village à majorité chrétienne[réf. incomplète]. Les forces armées loyales à Bachar el-Assad ont endommagé trois lieux sacrés de Maaloula : l’église de Saint-Londius, le monastère de Sainte-Thècle et « celui de Saint-Serge-et-Saint-Bacchus où les rebelles étaient stationnés, et ont dégradé des icônes religieuses », afin de libérer le village. Galerie photo Notes et références Portail de la Syrie Portail des chrétiens d’Orient Portail du catholicisme Portail du monachisme
Mar Sarkis

Het klooster Mar Sarkis in het Syrische dorp Ma'loula is gebouwd in de vierde eeuw. Het is vernoemd naar Sint Sarkis (St.Sergius). Dit klooster behoort tot de Melkitische Grieks-katholieke Kerk. Het klooster is nog steeds in gebruik en de meest gebruikte taal is Aramees, de taal die Jezus zelf sprak. Er is een met iconen versierde kapel; deze wordt als een van de oudste van het christendom beschouwd en is geconstrueerd uitgaande van een vroegere heidense tempel. Het altaar heeft kenmerken van de Romeinse offeraltaren (opstaande boord, afvoergeultjes). De iconen in het klooster stellen onder meer de heiligen Sergius en Bacchus voor, twee Romeinse soldaten die als martelaar gestorven zijn. Zie ook Vroegchristelijke bouwkunst
General Organization of Remote Sensing

General Organization of Remote Sensing (Arabic: الهيئة العامة للإستشعار عن بعد; GORS) is a Syrian space research agency established in 1986. Headquartered in Damascus, GORS is responsible for carrying out aerospace and land surveying using remote sensing techniques. In 2018, the agency assisted the Food and Agriculture Organization of the United Nations in assessing the impacts of its irrigation projects on the production of crops such as wheat and barley in Syria. Notable projects Geodynamic This research aims to study the active geodynamics in Syria through tectonic and geological seismic studies, satellite image data, GIS and GPS auxiliary systems, and geophysical measurements to study the impact of the movement of active faults in Syria, and evaluate volcanic and seismic effects. This project was implemented through: Interpretation of satellite images in the field of tectonic studies. Conducting geological studies and field work on many tectonic activity faults. Conducting studies and measurements in archaeological areas near fault chains. Conducting geological studies in volcanic areas. Conducting seismic, geophysical, electrical and radar measurements of some active faults. Performing geodetic measurements using GPS stations on faults of tectonic activity. Geodynamic mapping of Syria Developing the geodynamic model for the western regions of Syria Preparing the seismic geodynamic map of the region and preliminary estimation of seismic activity. Develop plans of equal intensity for seismic lines in Syria. Participating bodies: Working Group of the Russian Academy of Sciences. Study of tectonic and structural evolution And their relationship to the volcanic incursion into the Bsharri region. This project also aimed to: Add a basis for understanding the structure of the study area. Understanding the type and proportion of movement over time and space. Study the relationship between tectonic movement and volcanic activity in the study area. Study the possibility of linking project results with studies of earthquakes, new tectonics, and active faults in this region. Project studied the neo-tectonics of Bsharri by linking it to the tectonic evolution and internal structure of Bsharri, using many available technologies such as remote sensing techniques, image processing techniques, satellite data analysis, and horizontal and vertical structural geomorphological analysis techniques. As well as analyzing and processing geophysical data (gravity and magnetic) and then verifying the results using geological and tectonic maps and field surveys of the area under investigation. See also Syrian Space Agency References External links Official website General Organization of Remote Sensing on Facebook
Каркемиш

Каркемиш е древен град в Близкия изток, разположен на днешната граница между Турция и Сирия, близо до съвременния град Каркамъш. Каркемиш съществува от средата на II хилядолетие пр.н.е., като в отделни периоди е самостоятелен, а в други е под властта на Митани, Хетското царство и Новоасирийското царство. Около 605 година пр.н.е. край града се провежда битката при Каркемиш, в която Нововавилонското царство нанася поражение на Египет.
Karkemiš

Karkemiš ili Carchemish (Europus u grčko-rimskim izvorima) bio je važan grad u Mitanskom i Hetitskom Carstvu, na današnjoj granici između Turske i Sirije. Na njemu se odigrala velika bitka između Babilonaca i Egipćana, spomenuta u Bibliji. Grad je lokalno stanovništvo zvalo Jarablos (također Jarâblos) [1], što ga povezuje s biblijskim gradom Jerablus; korumpirana forma naziva je Djerabis. Južno od tursko-sirijske granice se nalazi grad Carablus; sjeverno se nalazi turski grad Karkamis. Geografija lokaliteta Karkemiš je smješten oko 60 km (oko 37 milja) jugoistočno od turskog grada Gaziantepa te oko 100 km (oko 62 milje) sjeveroistočno od sirijskog grada Alepa. Lokalitet sadrži akropolu uz rijeku Eufrat. Godine 1876. George Smith je otkrio točnu lokaciju ruševina Karkemiša. Vanjske poveznice Site about T.E. Lawrence Carchemish king list Carchemish by the Palestine Exploration Fund Carchemish
Karkemisz

Karkemisz (tur. Karkamış, asyr. Karkamisz, egip. Karkamesza) – starożytne miasto położone nad Eufratem w dzisiejszej wschodniej Turcji, w prowincji Gaziantep na granicy z Syrią. Obecnie turecka baza wojskowa, niewielkie miasteczko i stacja kolei bagdadzkiej. Najbliższym większym miastem jest Dżarabulus po stronie syryjskiej. Dostęp do starożytnych ruin, ze względu na strefę nadgraniczną, jest ograniczony. Historia Miasto zawdzięczało swój rozwój korzystnemu położeniu na skrzyżowaniu szlaków handlowych, łączących Anatolię, Mezopotamię i Egipt. Było ośrodkiem kultu bogini Kubaby (hetycka „poprzedniczka” frygijskiej bogini Kybele). Nazwa Karkemisz po raz pierwszy pojawiła się na tabliczkach z Mari, datowanych na 1800 r. p.n.e. W tym okresie władzę w mieście, stanowiącym zarazem stolicę królestwa obejmującego okoliczne ziemie sprawował król Aplachanda i jego syn Jatarami. W pewnym okresie na krótko miasto zdobyli Egipcjanie, a w sąsiedztwie Karkemisz faraon Totmes III wystawił stelę, sławiącą swoje syryjskie zwycięstwa. W połowie XIV w. p.n.e. hetycki król Suppiluliuma I po tygodniowym oblężeniu zdobył twierdzę i wcielił ją do państwa hetyckiego. Karkemisz stało się wicekrólestwem hetyckim w Syrii. Władcą został Pijassili, syn Suppiluliumy I. Potęga miasta rosła, a jego kolejni władcy: Szahurunuwa, Ini-Teszup i Talmi-Teszup odgrywali znaczącą rolę w wydarzeniach dziejących się w północnej Syrii. Podczas bitwy pod Kadesz po stronie Hetytów brały udział również wojska z Karkemisz. Gdy król hetycki Mursili II zdominował królestwo Ugarit, to właśnie wicekról z Karkemisz stał na straży zawartych traktatów. W czasie najazdu ludów morskich na królestwa w Azji Mniejszej Karkemisz uległo zniszczeniu. Za panowania Sargona II w 717 p.n.e. Asyria zamieniła obszar podległy niegdyś władzy Karkemisz w swoją prowincję. W 605 p.n.e. król babiloński Nabuchodonozor II pokonał pod Karkemisz egipską armię faraona Necho II. Asyryjska prowincja Karkemisz Po zdobyciu Karkemisz (asyryjskie Gargamis) w 717 r. p.n.e. asyryjski król Sargon II (722-705 p.n.e.) uczynił to miasto stolicą nowo utworzonej prowincji noszącej tę samą nazwę. Prowincja wzmiankowana jest w tekstach administracyjnych z czasów panowania Sargona II i Aszurbanipala (669-627? p.n.e.). W asyryjskiej kronice eponimów wymieniani są dwaj gubernatorzy Karkemisz: Bel-emuranni (pełnił urząd limmu w 691 r. p.n.e.) i Ahu-ilaja (pełnił urząd limmu w 649 r. p.n.e.). Prace wykopaliskowe W latach 1912–1919 (z przerwą w latach trwania I wojny światowej) w Karkemisz prace wykopaliskowe z ramienia British Museum prowadzili Leonard Woolley (odkrywca słynnych Grobów Królewskich z Ur) i Thomas Edward Lawrence (znany później jako Lawrence z Arabii). Przypisy Bibliografia C. Leonard Woolley: History Unearthed, a survey of eighteen archaeological sites throughout the world. London: Ernest Benn Limited, 1958. Radner K., Provinz. C, w: Reallexikon der Assyriologie, tom XI (Prinz, Prinzessin - Samug), Walter de Gruyter, Berlin - New York 2006-2008, s. 42-68.
Carquemis

O local da antiga cidade de Carquemis ou Karkamis, chamado atualmente de Jerablus, situa-se na fronteira entre a Turquia e Síria, aproximadamente a 100 km o NE de Alepo. Pela sua localização geo-estratégica, foi uma importante cidade comercial e base militar na parte superior do Rio Eufrates. Escavações feitas no local da antiga Carquemis, revelaram um grande número de documentos no idioma hitita. Pertenceu durante aproximadamente dois séculos durante a segunda metade do segundo milénio a.C. ao Império Hitita. Depois foi conquistada pelo rei Sargão II da Assíria, que governou entre 722 e 705 a.C., e uma inscrição relata que nessa altura chegou-se a pensar para transformá-la na nova capital do reino. Mas os seus herdeiros não se interessaram por tal plano. Também foram achados vestígios arqueológicos indicando uma forte influência egípcia. Em 605 a.C., Nabucodonosor II, ainda como príncipe herdeiro, derrota o Faraó Neco II na Batalha de Carquemis. (Jeremias 46:2,6,10; II Reis 24:7) Isso marcou o fim da presença egípcia na região do corredor Siro-Israelita (entre 609 a.C. a 605 a.C.) e do que restava do Império Assírio. Referências
Carchemiș

Carchemiș (în turcă Karkamıș; /ˈkɑrkəmɪʃ/ kar-KƏM-ish sau /kɑːrˈkiːmɪʃ/kar-KEE-mish), de asemenea, Karkemiș (hitită Kargamiš; luwiana hieroglifica 𔑵𔗧𔖻𔑺 : 𔑵𔗧𔖻𔑺 Karkamisà, 𔗧𔖱𔗧𔖻𔑶 Karakamisà/Karikamisà; akkadiană 𒃻𒂵𒈩 Gargamiš; egipteană: 𓈎𓄿𓂋𓏭𓈎𓄿𓐛𓏭𓂝𓆷𓄿𓌙𓈉 qꜣrjqꜣmjꜥšꜣ) a fost o importantă capitală în partea de nord a regiunii istorice Siria. În unele epoci istorice orașul era independent, dar a fost și parte a Imperiilor Mitanian, Hitit și Neo-Asirian. În ziua de astăzi se află pe frontiera dintre Turcia și Siria. A fost locul unei bătălii importante, în jurul anului 605 î.Hr., între babilonieni și egipteni, menționată în Biblie (Ier. 46:2). Orașele învecinate moderne sunt Karkamıș în Turcia și Jarabulus în Siria (Djerablus, Jerablus, Jarablos, Jarâblos); forma originală a toponimului modern pare să fi fost Djerabis sau Jerabis, probabil derivat din Europos, numele antic al așezării elenistico-romane. Carchemiș este acum un ansamblu extins de ruine (90 de hectare, dintre care 55 se află în Turcia și 35 în Siria), situate pe malul de vest al râului Eufrat, la aproximativ 60 km sud-est de Gaziantep, Turcia, și la 100 km nord-est de Alep, Siria. Situl este traversat de calea ferată spre Bagdad, care formează acum granița turco-siriană. Situl include o acropolă de-a lungul râului, un oraș interior înconjurat de valuri de pământ și un oraș exterior (din care cea mai mare parte se află pe teritoriul sirian). Pe sit a fost înființată o bază militară turcească, dar în prezent accesul este restricționat numai în acropolă. Note
Каркемиш

Каркемыш (Каркемиш, Кархемыш, Кархемиш, Кархемис; др.-греч. Εὔρωπος, лат. Europus) — древнее государство, существовавшее в XIX — конце IX века до н. э. на территории Сирии и Восточной Анатолии. Предполагается, что государство Каркемыш возникло в начале II тыс. до н. э. Династия царей Каркемыша являлась одной из ветвей хеттской правящей династии. В период своего расцвета, территория Каркемыша охватывала не только Сирию, но и значительную часть Восточной Анатолии (современная Турция). После распада великого хеттского государства один из правителей Каркемыша — Кузи-Тешуб — взял себе новый титул «великого царя» (который до этого носил лишь царь хеттов). Можно предположить, что этим поступком цари Каркемыша, первоначально бывшего одним из многих неохеттских царств в Северной Сирии, сообщали, что теперь они считают себя правопреемниками хеттов. В начале 810-х годов до н. э. Каркемыш был разгромлен войсками Новоассирийского царства и прекратил своё существование как независимое государство. В мае 605 года до н. э. в битве при Каркемыше вавилоняне под руководством наследного принца Навуходоносора II наголову разбили египетские войска фараона Нехо II. Каркемис упомянут в Библии: «Халне не то же ли самое, что Каркемис» (Ис. 10:9) Правители Алпаханда I (ум. 1764) Ятар-Ами (1764—1763), сын и преемник Алпаханды I Яхдун-Лим (1763 — после 1761), мл. сын Алпаханды I (?) … Пияссили Шарри-Кушух), сын хеттского царя Суппилулиумы I (ок. 1340) …-Шаррума, сын Пияссили Сахурунувас (Шахурунува), сын Пияссили Ини-Тешшуб I, сын Сахурунуваса (уп. ок. 1230-х) Тальми-Тешшуб, сын Ини-Тешшуба I (уп. ок. 1200) Кузи-Тешшуб, сын Тальми-Тешшуба (уп. ок. 1170, называл себя «великим царём»)) … […]-па-цитис Ура-Тархунтас, сын […]-па-цитиса Тутхалияс (ок. 1100) … Ини-Тешшуб II (уп. ок. 1100 (царь Хатти, точное место в списке неясно)) … Сухис I Астуватаманцас, сын Сухиса I Сухис II, сын Астуватаманцаса Катувас, сын Сухиса II (уп. ок. 900) Сангарас (ок. 870—848) … Астирувас (ок. 840) Йаририс (или Арарас), евнух (?) (ок. 815) Каманис, сын Астируваса (ок. 790) Астурис (?), сын Сатураса Писирис (уп. ок. 730-х) Литература Сычев Н. Книга династий / Николай Сычев. — М.: АСТ, 2005. ISBN 5-17-032495-2
Karkemisch

Karkemisch, även Karkemish, är en forntida ruinstad vid Eufrat, känd sedan omkring 2100 f. Kr. Den låg vid den stora handelsvägen mellan medelhavsländerna och Mesopotamien, på gränsen mellan Syrien och Turkiet. Den nuvarande byn på dess plats heter Jarābulus. Staden spelade under den hettitiska stormaktens tid en betydande roll som en av väldets utposter och blev senare medelpunkten för de hettitiska stadsstaterna i norra Syrien. Karkemisch erövrades 717 f. Kr. av Assyriens kung Sargon II. I det berömda slaget vid Karkemish 605 f. Kr. slog babylonierna under Nebukadnessar II den egyptiske faraon Necho II. Under klassisk och hellenistisk tid var Karkemisch känt under namnet Europos. Källor Carlquist, Gunnar, red (1933). Svensk uppslagsbok. Bd 14. Malmö: Svensk Uppslagsbok AB. sid. 1199
Baath-Talsperre

Die Baath-Talsperre, arabisch سد البعث, staut den Euphrat. Sie befindet sich 22 Kilometer flussaufwärts von Ar-Raqqah, Syrien, und wurde von 1983 bis 1986 errichtet. Absperrbauwerk Die Höhe des Absperrbauwerks beträgt 14 m. Kraftwerk Das Kraftwerk verfügt über eine installierte Leistung von 75 MW. Die erste Maschine wurde 1987 in Betrieb genommen, die beiden anderen 1988. Infolge der türkischen Militäroffensive in Nordsyrien 2019 wurde die Baath-Talsperre von der syrischen Armee übernommen. Siehe auch Liste von Kraftwerken in Syrien Liste von Talsperren der Welt (Syrien) Weblinks Einzelnachweise
Mansoura Dam

The Mansoura Dam (Arabic: سد المنصورة), formerly the Baath Dam and the Freedom Dam, is a dam on the Euphrates, located 22 kilometres (14 mi) upstream from the city of Raqqa in Raqqa Governorate, Syria. Construction of the dam started in 1983 and was finished in 1986. It is intended to generate hydroelectric power as well as regulate the irregular flow from the Tabqa Dam, which is located 18 kilometres (11 mi) upstream from the Mansoura Dam. These irregularities in the flow from the Tabqa Dam are caused by changes in the electricity demand. The Mansoura Dam is 14 metres (46 ft) high and the installed water turbines can generate 81 MW. The storage capacity of the Mansoura Dam Reservoir is 0.09 cubic kilometres (0.022 cu mi). The Mansoura Dam is one of three dams on the Syrian Euphrates, the other two being the Tabqa Dam, and the Tishrin Dam 80 kilometres (50 mi) south of the Syria-Turkish border. Like the Baath Dam, the Tishrin Dam is also functionally related to the Tabqa Dam. Construction of the Tishrin Dam was partly motivated by the disappointing performance of the hydroelectric power station in the Tabqa Dam. Before the Syrian civil war, Syria had plans to construct a fourth dam – the Halabiye Dam – on the Euphrates, downstream from the Mansoura Dam. Before its renaming to the Mansoura Dam, the dam was named Freedom Dam by the SDF, and prior to that, was named after the Syrian Arab Socialist Ba'ath Party. Syrian civil war On 4 February 2013, opposition forces captured the dam, a week before capturing the Tabqa Dam. The Baath Dam was captured from the ISIL by the Syrian Democratic Forces on 4 June 2017. Upon doing so, they renamed it the "Freedom Dam" (Kurdish: Bendava Azadî; Arabic: سد الحرية; Classical Syriac: ܣܟܪܐ ܕܚܐܪܘܬܐ, romanized: Sekro d'Ḥirutho). ISIL used the complex as a prison. In 2019, control of the dam was given by the SDF to the Syrian Ba'athist government after the Turkish invasion of Northern Syria. See also Euphrates Lake Water resources management in Syria List of cities and towns on the Euphrates River Notes References
Presa de Al-Mansura

La Presa de Al-Mansura (en árabe: سد المنصورة‎) es una presa en el Éufrates, localizada a 22 kilómetros río arriba de la ciudad de Raqa en la Gobernación de Raqa, Siria. Historia La construcción de la presa comenzó en 1983 y terminó en 1986. Se ideó para generar energía hidroeléctrica así como para regular el flujo irregular de la Presa de Tabqa, localizada a 18 kilómetros río arriba de la Presa de Al-Mansura. Estas irregularidades en el flujo de la presa de Tabqa está causado por cambios en la demanda de electricidad.​La presa mide 14 metros de alto y las turbinas de agua instaladas pueden generar 81 MW. La capacidad de almacenamiento es de 0.09 kilómetros cúbicos.​ La Presa de Al-Mansura es una de las tres presas del río Éufrates en Siria, siendo las otras dos la Presa de Tabqa y la Presa de Tishrin, a 80 kilómetros al sur de la frontera sirio-turca. Como la Presa de Al-Mansura, la de Tishrin también está relacionada con la de Tabqa. La construcción de la Presa de Tishrin estuvo motivada principalmente por el bajo rendimiento de la estación de energía hidroeléctrica de Tabqa.​Antes de la Guerra Civil Siria, el gobierno sirio tenía planes de construir una cuarta presa (la Presa de Halabiye) en el Éufrates, río abajo de la presa de Al-Mansura.​ Guerra Civil Siria La presa fue conquistada por Dáesh en 2014 y anunciaron que iban a destruirla, cosa que finalmente no ocurrió.​ El 24 de mayo de 2016, las Fuerzas Democráticas Sirias se encontraban a unos metros de la presa en la ofensiva para recuperar Raqa.​ Finalmente, las FDS reconquistaron la presa de manos del ISIS el 4 de junio de 2017, renombrándola como Presa de la Libertad (en kurdo: Dam Azadî; en árabe: سد الحرية).​ En 2019, el control de la presa fue entregado al gobierno sirio tras la invasión turca del norte de Siria.​ Referencias Enlaces externos
Barrage d’al-Baath

Le barrage d’al-Baath (Al-Baath, en arabe : ba ʿaṯ, بعث « renouveau », est aussi le nom du parti au pouvoir) est un barrage de Syrie situé sur l’Euphrate, à moins de 20 km en aval du barrage de Tabqa, et dont le rôle est de régulariser le débit du fleuve en fonction du lâchage d'eau de ce dernier. Lors de l'offensive de Raqqa, durant la guerre civile, les Forces démocratiques syriennes (FDS) prennent le contrôle du barrage le 3 juin 2017 jusqu'ici défendu par l’État islamique. Annexes Articles connexes Projet d'Anatolie du Sud-Est (GAP en Turquie) Liens externes Bernadette d’Armallié, « L’eau : Un levier de puissance pour la Turquie », sur Institut de Stratégie Comparée (en) « Projects Completed : Foreign projects », sur Институт Гидропроект (Institute Hydroproject) Notes et références Portail du bâtiment et des travaux publics Portail des énergies renouvelables Portail de la Syrie Portail des lacs et cours d'eau Portail des barrages
Diga di al-Mansura

La diga di al-Mansura (in arabo سد المنصورة‎?, Sadd al-Manṣūrah) è una diga della Siria situata a meno di 20 km dalla diga di Tabqa, della quale svolge funzione di supporto. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su diga di al-Mansura
Baathdam

De Baathdam (Arabisch: سد البعث, dam van de wederopstanding) is een stuwdam in de Eufraat, 22 km stroomopwaarts van Ar-Raqqah in het gouvernement Ar-Raqqah in Syrië. De bouw van de dam duurde van 1983 tot 1986. De dam moet waterkracht leveren en de onregelmatige uitstroom van de Tabqadam reguleren, die 18 km stroomopwaarts ligt van de Baathdam. Deze onregelmatigheden ontstaan als gevolg van veranderingen in de vraag naar elektriciteit. De Baathdam is 14 m hoog en de geïnstalleerde turbines kunnen 81 MW leveren. De opslagcapaciteit van het stuwmeer is 0,09 km³. De Baathdam is een van drie dammen in het Syrische deel van de Eufraat; de andere twee zijn de Tabqadam en de Tishrindam, 80 km ten zuiden van de Syrisch-Turkse grens. Net als bij de Baathdam is de functie van de Tishrindam ook gekoppeld aan die van de Tabqadam. De Tishrindam werd gebouwd naar aanleiding van de teleurstellende opbrengst van de waterkrachtcentrale in de Tabqadam. Er bestaan plannen om een vierde dam, de Halabiyedam in de Eufraat te bouwen, stroomafwaarts van de Baathdam.