NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Barajul Baath

Barajul Baath (în arabă سد البعث, lit. Barajul Renașterii, în kurdă Bendava Baas, în siriacă: ܣܟܪܐ ܕܒܥܬ|Sekro d'Ba'ath) este un baraj pe Eufrat, situat la 22 kilometri (14 mi) în amonte de orașul Raqqa din Guvernoratul Ar-Raqqa, Siria. Construcția barajului a început în 1983 și a fost terminată în 1986. Acesta este destinat să genereze hidroenergie precum și să regleze debitul neregulat din barajul Tabqa, care este situat la 18 kilometri (11 mi) în amonte de barajul Baath. Aceste nereguli în fluxul de la barajul Tabqa sunt cauzate de modificări ale cererii de energie electrică. Barajul Baath este înat de 14 metri (46 ft), iar turbina hidraulică instalată poate genera 81 MW. Capacitatea de stocare a lacului de acumulare al barajului Baath este de 0,09 kilometru cubi (0,022 cu mi). Barajul Baath este unul dintre cele trei baraje de pe Eufratul sirian, celelalte două fiind barajul Tabqa și barajul Tishrin situaz la 80 kilometri (50 mi) sud de frontiera Siria-Turcia. La fel ca barajul Baath, barajul Tishrin este, de asemenea, legat funcțional de barajul Tabqa. Construcția barajului Tishrin a fost parțial motivată de performanța dezamăgitoare a centralei hidroelectrice din barajul Tabqa. Înainte de Războiul Civil Sirian, Siria avea în plan construirea unui al patrulea baraj – barajul Halabiye – pe Eufrat, în aval de barajul Baath. Barajul este numit după Partidul Arab Socialist Ba'ath sirian. Războiul civil sirian La 4 februarie 2013, forțele de opoziție au capturat barajul, cu o săptămână înainte de capturarea barajului Tabqa. Barajul Baath a fost capturat de la ISIL de către Forțele Democratice Siriene la 4 iunie 2017. După ce au făcut acest lucru, l-au redenumit „Barajul Libertății” (în kurdă: Bendava Azadî; în arabă سد الحرية; în siriacă:ܣܟܪܐ ܕܚܐܪܘܬܐ|Sekro d'Ḥirutho}}). În 2019, controlul barajului a fost dat guvernului sirian după invazia turcă din nordul Siriei. Note Referințe Collelo, Thomas (1987), Syria: A Country Study, Washington: GPO for the Library of Congress, OCLC 44250830 Jamous, Bassam (2009), „Nouveaux aménagements hydrauliques sur le Moyen Euphrate syrienne. Appel à projets archéologiques d'urgence” (PDF), studiaorontica.org/ (în franceză), DGAM, arhivat din original (PDF) la 28 iulie 2011, accesat în 14 decembrie 2009 Kliot, Nurit (1994), Water Resources and Conflict in the Middle East, Milton Park: Routledge, ISBN 0-415-09752-5 Shapland, Greg (1997), Rivers of discord: international water disputes in the Middle East, New York: Palgrave Macmillan, ISBN 978-0-312-16522-2
Баас (гидроэлектростанция)

ГЭС Баас (араб. سد البعث‎ — плотина возрождения; также ГЭС Азади) — гидроэлектростанция на реке Евфрат в Сирии. Названа в честь ранее правящей в Сирии Партии арабского социалистического возрождения Баас. ГЭС расположена в провинции Ракка, в 22 км вверх по течению от города Ракка. ГЭС Баас имеет мощность 81 МВт и предназначена для работы в качестве контррегулятора ГЭС Табка, расположенной 18-ю километрами выше по течению. Образованное плотиной одноимённое водохранилище имеет объём 0,09 км². История Строительство ГЭС Баас было начато в 1983 году и завершено в 1986 году. После начала гражданской войны в Сирии электростанция была занята силами сирийской оппозиции 4 февраля 2013 года. Позднее ГЭС перешла под контроль ИГИЛ, а 25 мая 2017 была занята курдскими Сирийскими демократическими силами, которые переименовали её в ГЭС Азади. См. также ГЭС Тишрин
Гребля Ель-Баас

Гребля Ель-Баас (араб. سد البعث, або Гребля воскресіння) — гребля на Євфраті , розташована за 22 км вгору за течією від міста Ер-Ракка в провінції Ер-Ракка, Сирія. Будівництво греблі почалося в 1983 році і було закінчено в 1986 році. ГЕС Ель-Баас має призначення для отримання гідроелектроенергії, а також є контррегулятором ГЕС Табка, що знаходиться за 18 км вгору за течією від греблі Ель-Баас. Гребля Ель-Баас має 14 м заввишки і може генерувати 81 МВт. Об'єм водосховища Ель-Баас становить 0,09 км³. Гребля Ель-Баас є однією з трьох гребель на сирійському секторі Євфраті, дві інші греблі Табка і гребля Тішрін що розташована за 80 км на південь від сирійсько-турецького кордону. Як гребля Ель-Баас, так і гребля Тішрін функціонально пов'язані з греблею Табка. Сирія на початок XXI сторіччя планувала побудувати четверту греблю — Халябі, на Євфраті, нижче за течією від греблі Ель-Баас Дивись також Каскад ГЕС на Євфраті Водосховище Ель-Баас Література Примітки 35°53′07″ пн. ш. 38°44′50″ сх. д.
Tomb of the Unknown Soldier (Damascus)

The Tomb of the Unknown Soldier (Arabic: ضريح الجندي المجهول) is a war memorial, dedicated to the Syrian soldiers killed during battle. It was visited every year by the President of Syria on Martyrs' Day (May 6) prior to the fall of the Assad regime. Two Quran verses are engraved into the monument: Think not of those who are slain in God's Way as dead. Nay, they live, finding their sustenance in the Presence of their Lord; They rejoice in the Bounty provided by God: and with regard to those left behind, who have not yet joined them (in their bliss), the (Martyrs) glory in the fact that on them is no fear, nor have they (cause to) grieve. See also Tomb of the Unknown Soldier References
Tumba del soldado desconocido (Damasco)

La Tumba del soldado desconocido (en árabe: ضريح الجندي المجهول), es un monumento de guerra, dedicado a los soldados de Siria muertos en batalla. Es visitado cada año por el presidente de Siria el Día de los Mártires (el 6 de mayo). Historia El monumento fue diseñado por el Prof. Dr. (en Arquitectura) Abdo Kass-Hout y el profesor, Mahmoud Hammad, que ganaron un concurso organizado por el Ministerio de Defensa sirio. Erigido en 1994, el monumento cuenta con una cúpula, que simboliza el universo, y un arco, que simboliza la victoria​ Hay una sala bajo la cúpula, con cinco grandes pinturas que representan las batallas de la historia árabe y siria: la Batalla de Yarmuk (636), la batalla de Hattin (1187), la batalla de Maysaloun (1920), la batalla del Monte Hermon (1973) y la batalla del sultán Yacoub (1982).​ Véase también Monumento. Monumento nacional. Monumento conmemorativo. Referencias
Nur al-Din Mosque

The Nur Al-Din Mosque (Arabic: جَامِع نُور ٱلدِّين, romanized: Jāmiʿ Nūr ad-Dīn) is a Zengid-era mosque in Hama, Syria. It was founded by Nur al-Din in 1163-64 CE. It also contained a historic minbar from the same date, which has subsequently been relocated to the local Hama Museum. The mosque was profoundly damaged in the 1982 shelling of the city and subsequently restored to its current state. Gallery See also Sunni Islam in Syria List of mosques in Syria References Bibliography Rihawi, Abdul Qader (1979). Arabic Islamic Architecture: Its Characteristics and Traces in Syria. Publications of the Ministry of Culture and National Leadership.
Mosquée Nur ad-Din de Hama

La mosquée Nur ad-Din (en arabe : جامع نور الدين ) est un sanctuaire islamique situé à Hama, une ville du centre de la Syrie, sur les rives de la rivière Oronte. Elle doit sa construction à l'émir seldjoukide Nur ad-Din, qui lui donne son nom, et fut achevée en 1172, deux ans avant la mort du souverain. La mosquée intègre un minaret quadrangulaire où alternent à des fins ornementales pierres calcaires claires et roches basaltiques noires. À l'intérieur du sanctuaire, le minbar est l'un des plus anciens témoignages d'art islamique du pays. Contexte de production La mosquée voit le jour dans le contexte du « renouveau sunnite » ou Sunni revival. Cette politique religieuse de Nur al-Din vise à pratiquer un sunnisme plus strident et à s’opposer au pouvoir shiite. Cela s’illustre principalement par l’arrivée d’un nouveau type de construction, la madrasa, et par une hausse des mosquées dans le paysage syrien. Architecture La mosquée se constitue d’espaces couverts rassemblés autour d’une cour rectangulaire où se trouve un bassin. L’entrée principale se trouve sur la façade nord. Celle-ci est pratiquement unie puisqu’on y trouve uniquement deux losanges en pierre noire encastrés dans le mur et une inscription dans une plaque rectangulaire. Le minaret de la mosquée fait sa particularité. Carré, il est également fait de bandes alternées de basalte noir et de calcaire jaune. Cette composition s’inspire probablement de l'ancien minaret de la Grande mosquée de la ville, datant de 1134-1135. Bibliographie Burns, Ross, Monuments de Syrie. Guide historique, Damas, Editions Dummar, 1998, 317 pages. Tabbaa, Yasser, The transformation of Islamic Art during the Sunni Revival, Seattle, University of Washington Press, 2001, 210 pages. Liens Page Archnet Mosquée Nur al-Din, Hama Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Nur al-Din Mosque » (voir la liste des auteurs). Portail de la Syrie Portail de l'islam
Nur al-Din-moskee

De Nur Al-Din-moskee is een moskee uit het Zengiden-tijdperk in de stad Hama, in het westen van Syrië. Het werd gesticht door Nur al-Din in 1163-1164. Het bevatte ook een historische minbar uit de 12e eeuw die nu wordt bewaard in het plaatselijke Hama Museum. De moskee werd tijdens de beschietingen van de stad in 1982 zwaar beschadigd en vervolgens in de huidige staat hersteld.
Мечеть Нур ад-Дін

Мечеть Нур ад-Дін (араб. جامع نور الدين) — мечеть, що побудована в період правління династії Зангідів. Знаходиться у місті Хама, у Сирії, на березі річки Оронт. Мечеть заснована Нур ад-Діном Зангі у 1172 році. Посилання Archnet Digital Library (англ.)
Damascus Hospital

Damascus Hospital (Arabic: مشفى دمشق, romanized: Mashfā Dimashq) also known as Al Mujtahid Hospital) in Damascus is one of the largest hospitals in Syria. It was founded in 1947 and is run by the Ministry of Health. Description The hospital provides medical, therapeutic and surgical services to patients. It also functions as a teaching hospital, training students and graduate doctors from Syrian universities. Collaborating with universities, Damascus Hospital also conducts scientific research. Hospital activities include internal specialties such as cardiology, neurology, gastroenterology and nephrology. The hospital also performs general, endoscopic, vascular and cardiac surgery, neurosurgery and urosurgery. There are 645 beds at Damascus Hospital, 36 of which are for intensive care. It has a special emergency ward for internal diseases as well as an operations ward. The operations ward contains 11 operation rooms suitable for laparoscopic and open heart surgery as well as computerized neurosurgery. Damascus Hospital also contains a kidney transplant unit, a physiotherapy unit and a stem cell bank. Additionally, the hospital has facilities for MRI and CT scan, a gamma camera and lithotripsy device. Analyses performed by the hospital lab include hormonal, immune, tumor, pharmaceutical, and lymphatic tests. References External links Damascus Hospital on Facebook
Teatre romà de Bosrà

El Teatre romà de Bosrà va ser un teatre de la ciutat oasi de Bosrà (Síria), al sud de Damasc, prop de l'actual Hauran. Va ser construït al segle ii i tenia una capacitat per a 15.000 espectadors. L'acústica va ser dissenyada fins i tot per als seients més allunyats de l'escena. Aquesta feia 45 metres d'ample per 8 de profunditat. El 1980 va ser declarat Patrimoni de la Humanitat per la Unesco dins el conjunt «Ciutat antiga de Bosrà». El 20 de juny de 2013, la Unesco va incloure a tots els llocs sirians a la llista del Patrimoni de la Humanitat en perill per alertar sobre els riscos a què estan exposats a causa de la Guerra civil siriana. Referències Enllaços externs Pàgina web de La ciutat de Bosrà on es poden veure fotografies antigues del teatre
Roman Theatre at Bosra

The Roman Theatre at Bosra (Arabic: المسرح الروماني ببصرى, romanized: al-masraḥ ar-rūmānī bi-Buṣrā) is a large Roman theatre in Bosra, in the district of Daraa in south-western Syria. History It was built in either the second quarter or the second half of the second century CE, and is constructed of black basalt. It is likely that the theatre was built during the reign of Trajan. The theatre was originally built outside the walls of the town, but was later completely enclosed by an Ayyūbid fortress. The city of Bosra had its fortifications expanded between 481 and 1251. When later integrated into the fortifications, its role was to serve as a citadel and to guard a road leading to Damascus. The theatre is 102 metres across and has seating for about 17,000 people; it is thus among the largest of the Ancient Roman civilisation. It served a city that once had 80,000 inhabitants. It is also one of the best preserved both in Syria and across the Roman empire. It was substantially restored between 1947 and 1970, before which it contained large quantities of sand, which may have helped to protect the interior. Syrian Civil War As of July 2018, the site is still on the UNESCO's list of World Heritage in Danger. The theatre was added to the list in 2013. The site has been damaged in the Syrian Civil War by various military activities conducted nearby. For instance, snipers have been active at the site. Gallery See also List of Roman theatres List of castles in Syria References External links Media related to Roman Theatre at Bosra at Wikimedia Commons Video of the theatre – UNESCO/NHK Videos on Heritage Articles, videos and aerial view of Bosra Theatre
Teatro romano de Bosra

El teatro romano de Bosra (en árabe: مسرح بصرى الروماني‎) es un antiguo teatro romano en Bosra, Siria. Fue construido en el segundo cuarto del siglo II. Es el teatro más grande,​ más completo y mejor preservado de todos los teatros romanos en el Oriente Medio​ y fue uno de los teatros más grandes construidos en el mundo romano.​ Historia El teatro fue construido a inicios del siglo II, luego de que Bosra se convirtiera en la capital de la nueva provincia romana de Arabia Pétrea. El teatro fue edificado fuera de las murallas de la ciudad debido a que no había un lugar adecuado para él al interior; sin embargo, estaba integrado en la red vial de la ciudad por medio de una calle de columnatas. En la Edad Media, una fortaleza musulmana fue construida alrededor del teatro, lo que explica el excelente estado de preservación de este último; no obstante, la calle de columnatas, junto con otras estructuras próximas al teatro, fueron destruidas cuando la fortaleza fue edificada.​ Arquitectura El teatro era inusual en tanto no fue construido con una pendiente natural de una colina de apoyo, sino en un terreno completamente plano. El teatro fue construido hacia el norte. Su cávea estaba dividida en tres secciones horizontales: la primera ("ima cavea") tenía trece filas de asientos; la sección media ("media cavea") tenía dieciséis filas de asientos; la última sección ("summa cavea") solo tenía seis filas de asientos.​ Así pues, la primera sección correspondía a los visitantes o viajeros; la intermedia, a la población de la ciudad; y la última, a la clase alta. El teatro tenía 102 metros de ancho con capacidad para unos 17.000 espectadores.​ La orquesta semicircular tiene 21 metros de diámetro, está rodeada por un parapeto decorativo y se ingresa a ella por medio de dos puertas. Sobre las entradas estaban los asientos usualmente reservados para los invitados distinguidos.​ La envergadura de la construcción muestra la prosperidad que alcanzó la ciudad de Bosra, que llegó a contar con 50.000 habitantes. Restauración y uso moderno A inicios del siglo XX, la mayor parte del interior del teatro se había llenado de arena, la que actuó como un preservante natural. El teatro fue restaurado entre 1947 y 1970. El principal trabajo de restauración fue llevado a cabo en el área del escenario y las filas superiores de asientos. Parte de estas obras fueron realizadas con granito egipcio rosado.​ Actualmente, el teatro sirve como la sede principal del Festival de Bosra, un festival musical nacional.​ Referencias Bibliografía Mannheim, Ivan (2001). Syria & Lebanon Handbook: The Travel Guide (en inglés). Footprint Travel Guides. ISBN 9781900949903. Ring, Trudy; Salkin, Robert M.; La Boda, Sharon (1996). International Dictionary of Historic Places: Middle East and Africa (en inglés). Taylor & Francis. ISBN 9781884964039. Consultado el 3 de marzo de 2012. Segal, Arthur (1995). Theatres in Roman Palestine and Provincia Arabia (en inglés). Brill Publishers. ISBN 9789004101456. Consultado el 3 de marzo de 2012. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Teatro romano de Bosra.
Théâtre antique de Bosra

Le théâtre antique de Bosra est un théâtre romain situé à Bosra, en Syrie. Il a été construit au IIe siècle. C'est le théâtre romain le plus vaste et le mieux préservé du Moyen-Orient, et l'un des plus grands théâtres construits durant la période impériale. Remarquablement conservé, il dispose encore de son mur de scène. Histoire D'après le style du décor architectural du théâtre, Freyberger date sa construction de la période des Sévères. Architecture Mise en valeur et restauration Conservation Le 29 juin 2018, des tirs d'artillerie de l'Armée Syrienne endommagent partiellement le théâtre. Articles connexes Liste de théâtres romains Notes et références Bibliographie Helge Finsen et collaborateurs, Le levé du théâtre romain à Bosra, Syrie, Copenhague, E. Munksgaard, 1972. Jean-Charles Balty, « Notes de lecture de l'ouvrage ci-dessus », L'antiquité classique, t. 44, no 1,‎ 1975, p. 410-412 (lire en ligne). (de) Freyberger, « Zur Datierung des Theaters in Bosra », Damaszener Mitteilungen, t. 3,‎ 1998, p. 17-26 Jean-Pascal Fourdin, « L'association de la niche et de l'archère dans les fortifications élevées en Syrie entre le VIe et le XIIe siècle », Syria, t. 75,‎ 1998 (lire en ligne). Portail de la Rome antique Portail du théâtre Portail de la Syrie Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’archéologie
Teatro romano di Bosra

Il teatro romano di Bosra (in arabo المسرح الروماني ببصرى‎?) è un grande teatro romano antico che sorge a Bosra, nel distretto di Dar'a nella Siria sudoccidentale. Fu costruito nel secondo quarto o nella seconda metà del II secolo d.C., ed è costituito di basalto nero. Fu costruito fuori della mura della città, ma fu in seguito completamente inglobato nella fortezza ayyubide. Il teatro è largo 102 metri e ha posti a sedere per circa 17000 persone; è pertanto tra i più grandi della civiltà dell'antica Roma. È anche uno dei meglio preservati. Fu restaurato in modo sostanziale tra il 1947 e il 1970, prima conteneva grandi quantità di sabbia, che possono aver contribuito a proteggere l'interno. Note Bibliografia K.A. Berney, Trudy Ring, International Dictionary of Historic Places: Middle East and Africa, in Noelle Watson (a cura di), International Dictionary of Historic Places, vol. 4, Chicago, Fitzroy Dearborn Publishers, 1996, ISBN 9781884964039. Arthur Segal, Theatres in Roman Palestine and Provincia Arabia, Leiden; New York, E.J. Brill, 1995, ISBN 9789004101456. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Teatro romano di Bosra Collegamenti esterni (EN) Teatro romano di Bosra, su Structurae. (DE) Teatro romano di Bosra, su theatrum.de.
Teatr w Bosrze

Teatr w Bosrze (arab. المسرح الروماني ببصرى) – starożytny teatr rzymski znajdujący się w mieście Bosra w Syrii. Jest częścią dawnego miasta starożytnego Bosra wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Historia Data wybudowania teatru nie jest pewna: część źródeł podaje ją jako koniec pierwszej połowy II w. n.e., inne zaś przyjmują ją za drugą połowę II w. n.e. Jest wielce prawdopodobne, że jego budowę rozpoczęto i ukończono za panowania cesarza rzymskiego Trajana. Teatr został obliczony na 15 tys. miejsc. Teatr pierwotnie został wybudowany poza murami miasta, lecz później został otoczony przez twierdzę Ajjubidów. Za czasów Omajjadów i Abbasydów otoczono go umocnieniami, a później za Fatymidów w 1089 roku został zamieniony w twierdzę, po której pozostała m.in. najstarsza zachowana średniowieczna wieża. W latach 1947 – 1970 teatr został odnowiony, odkryto go ze znacznych ilości piasku, które mogły przyczynić się do ochrony wnętrza teatru. W 1980 roku dawne miasto Bosra zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W wyniku trwających działań zbrojnych spowodowanych wojną domową w Syrii obiekt wpisano w 2013 roku na listę obiektów zagrożonych światowego dziedzictwa UNESCO. Przypisy
Римский театр в Босре

Римский театр в Босре (араб. المسرح الروماني ببصرى‎) — крупный древнеримский театр в городе Босра (мухфаза Даръа, Сирия), в Средневековье преобразованный в крепость. Наиболее сохранный из античных театров Сирии. История После того как Траян в 106 г. н. э. присоединил Набатейское царство к Римской империи, Босра стала административным центром новообразованной провинции Аравия Петрейская, что сопровождалось бурной строительной активностью в городе. Театр датируют второй четвертью или второй половиной II в. н. э. Он был построен к югу от городских стен и соединялся с городом улицей, обрамлённой колоннадой. После арабского завоевания, начиная с эпохи Аббасидов, театр стал использоваться в качестве военного укрепления. После прихода в 1076 году сельджуков территорию вокруг театра расчистили от прочих сооружений, по обеим сторонам от сцены пристроили башни. Трансформация театра в крепость завершилась в XII—XIII вв. при Айюбидах: театр был окружён сплошным поясом крепостных укреплений с башнями, вырыт кольцевой ров, а внутреннее пространство было засыпано до верхнего яруса сидений. Все входы, кроме одного были заложены; к единственному оставленному входу вёл деревянный мост через ров. Раскопки и реставрационные работы проводились в 1947—1970 гг., в 1972 году театр был открыт для посещения. С 1980 года театр является частью объекта Всемирного наследия ЮНЕСКО «Старый город в Босре». C 2013 года в связи с гражданской войной в Сирии старый город в Босре включён в Список всемирного наследия, находящегося под угрозой. Описание Театр построен из чёрного местного базальта. Диаметр театра — 102 м, высота — 22 м, ширина сцены (pulpitum) — 44 м, диаметр орхестры — 21 м. Зрительный зал (cavea) состоит из трёх ярусов, разделенных двумя широкими проходами. Нижний ярус (ima cavea) имеет 14 рядов, средний (media cavea) — 17 рядов и верхний (summa cavea) — 6 рядов. За верхним ярусом проходит полукруглый портик с колоннадой. Зрители попадали в театр и покидали его через 18 вомиториев (проходов под трибунами): 5 выводили в нижний проход между ярусами и 13 в верхний. Скена состоит из двух массивных стен. Имеет три яруса, была богато декорирована колоннами, полуколоннами, статуями. Частично сохранился декор нижнего яруса. Экстерьер театра по большей части скрыт средневековыми укреплениями. Примечания