NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gevangenis van Tadmoer

De gevangenis van Tadmoer (Arabisch: سجن تدمر) was een gevangenis in de Syrische stad Tadmoer, nabij de ruïnes van de antieke stad Palmyra. De gevangenis stond bekend om haar barre omstandigheden, mensenrechtenschendingen, martelingen en executies. Zij werd in mei 2015 opgeblazen door IS-strijders. Geschiedenis Het oudste deel van de gevangenis werd gebouwd ten tijde van het Franse mandaat na de Eerste Wereldoorlog om te worden gebruikt als militaire barak. Nadat het complex werd overgedragen aan de Syrische autoriteit, ging het gebruikt worden als gevangenis. Het nieuwe deel werd gebouwd in de jaren 70. In de jaren 80 van de twintigste eeuw werden in de gevangenis honderden gedetineerden gemarteld en vermoord. De gevangenis stond symbool voor de wreedheden van het regime van de toenmalige president Hafiz al-Assad. De gedetineerden waren niet alleen Syriërs maar ook Libanezen, Palestijnen, Jordaniërs en Irakezen. De gevangenis werd gesloten in 2001, aan het begin van het presidentschap van Bashar al-Assad. Dit werd gezien als een poging om een van de bloedigste hoofdstukken van zijn vader af te sluiten. In 2011 werd de gevangenis heropend om honderden mensen die hadden deelgenomen aan de Syrische opstand gevangen te zetten. De gevangenis werd op 30 mei 2015 opgeblazen door strijders van IS. De gevangenen waren al eerder naar andere gevangenissen in Syrië overgebracht. Bloedbad in de Tadmoer-gevangenis Op 26 juni 1980, ten tijde van een grootschalige opstand onder leiding van de Moslimbroederschap van Syrië, landde bij een aanslag een granaat naast de voeten van president Hafez al-Assad. Hij reageerde snel en schopte de granaat weg. Een andere granaat doodde zijn lijfwacht toen die zich voor de president wierp om hem te redden. De aanslag werd naar verluidt uitgevoerd door een factie van de broederschap. De volgende ochtend, op 27 juni, stuurde de broer van president Hafez, Rifaat al-Assad, commandant van de paramilitaire defensiebrigades, ongeveer zestig soldaten naar de gevangenis van Tadmoer, die destijds honderden leden en aanhangers van de Moslimbroederschap huisvestte. De soldaten werden verdeeld in eskaders, die de taak hadden elke gevangene die te zien was neer te schieten. Honderden gevangenen werden geëxecuteerd.
Więzienie w Palmyrze

Więzienie w Palmyrze – syryjskie więzienie wojskowe, w latach autorytarnych rządów Hafiza al-Asada w Syrii jedno z miejsc, w których przetrzymywani byli członkowie organizacji opozycyjnych (lewicowych i fundamentalistycznych islamskich). Historia Budynek więzienia został wzniesiony podczas francuskich rządów mandatowych w Syrii. Po zamachu stanu w Syrii w 1970 i przejęciu władzy autorytarnej w kraju przez Hafiza al-Asada więzienie w Palmyrze stało się miejscem przetrzymywania przeciwników politycznych al-Asada. W latach 70. i 80. XX wieku trafiali do niego działacze opozycyjnych organizacji lewicowych oraz islamskich, w tym członkowie syryjskiej gałęzi Bractwa Muzułmańskiego. Więźniowie byli regularnie torturowani, dochodziło również do pozasądowych egzekucji i zabójstw osadzonych. Więźniowie przez cały czas przetrzymywania nie mogli podnosić głów, patrzeć w górę ani na siebie wzajemnie. 28 czerwca 1980 dwie jednostki wchodzące w skład Kompanii Obrony, dowodzone przez Rifata al-Asada i Mu'ina Nasifa dokonały na terenie więzienia masakry osadzonych związanych z Braćmi Muzułmańskimi (lub tylko podejrzewanych o członkostwo w organizacji). Był to odwet za próbę zabójstwa Hafiza al-Asada, jakiej dokonał dwa dni wcześniej członek Bractwa. Według różnych źródeł w Palmyrze zastrzelonych zostało wówczas ok. 550 lub od 500 do 1000 więźniów. W ciągu pierwszy czterech lat po śmierci Hafiza al-Asada i przejęciu władzy przez jego syna Baszszara al-Asada (2000-2004) syryjski autorytaryzm został częściowo złagodzony. Więzienie w Palmyrze zostało zamknięte w 2001. Zostało otwarte ponownie w 2011, po wybuchu protestów przeciwko al-Asadowi. W tym samym roku osadzono w nim ok. 350 osób podejrzanych o organizowanie manifestacji antyrządowych. Więzienie było pod wspólną kontrolą syryjskiego Wywiadu Wojskowego i policji wojskowej. Więzienie zostało zajęte przez terrorystów z Państwa Islamskiego w maju 2015 razem z całą Palmyrą, lotniskiem i starożytnymi ruinami miasta. Terroryści opublikowali film i fotografie z wnętrza więzienia, po czym wysadzili je w powietrze. Przypisy
Тадморская тюрьма

Тадморская тюрьма — сирийская тюрьма, находящаяся в городе Тадмор. История Первоначально Тадморская тюрьма предназначалась для содержания преступников-военнослужащих. Во время исламистского восстания в Сирии в 1979-1982 годах, после совершённого в июне 1980 года участниками организации «Братья-мусульмане» покушения на жизнь президента Сирии Хафеза аль-Асада, его брат — сирийский военный деятель Рифат Асад отдал приказ об убийстве всех находящихся в тюрьме заключённых, что позже стало известно как резня в военной тюрьме Тадмор. 27 июня в тюрьму на вертолётах прибыли солдаты, которые стали избивать узников палками и металлическими прутьями. Так в течение двух недель в тюрьме были убиты около 500 человек (также существуют другие данные — около 800 или примерно 2400 человек). С 1980-х годов в тюрьму начали заключать под стражу не только военных, но и других преступников. В 1980-х годах в тюрьме содержались тысячи уголовных и политических заключённых. Тадморская тюрьма была известна своим жестоким режимом. Заключённые часто подвергались жестоким пыткам, которые нередко приводили к смерти. Для того чтобы добиться признания вины на допросах, охранники часто избивали заключённых металлическими трубами, кабелями, хлыстами, кнутами и деревянными досками. Иногда охранники накачивали мусульманских заключённых тяжелыми наркотиками, а иногда выводили их с полиэтиленовым пакетом на голове во двор, после чего забивали до смерти топорами. Существуют данные, что в этой тюрьме был специальный внутренний дворик, который использовался персоналом как место свалки трупов убитых узников. Чтобы противостоять жестокости и насилию, некоторые заключённые Тадморской тюрьмы решили объединиться и создать свою организацию, однако сотрудники тюрьмы пресекли эти попытки. После многочисленных жалоб и обвинений тюремных служащих в жестоком обращении и применении пыток, в 2001 году Тадморская тюрьма была закрыта. Однако, с 2011 года она вновь была открыта. В тюрьме содержались разные заключённые, в том числе политические, особо опасные преступники, дезертиры, военнослужащие, замешанные в уголовных преступлениях. Столкновения между заключёнными часто заканчивались большим количеством жертв. В течение года в этой тюрьме умирали более двадцати человек, многие узники сходили с ума. Сирийский поэт Фарадж Беракдар, провёдший в Тадморской тюрьме пять лет, охарактеризовал её как «королевство смерти и безумия». Ссылки [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8]
Zapor Tadmor

Zapor Tadmor se nahaja v sirskem puščavskem mestu Tadmor (ki je sicer znano kot antična Palmira), okoli 200 km severovzhodno od Damaska. Zapor se nahaja v zgradbi vojašnice, ki so jo kmalu po 1. svetovni vojni postavile francoske kolonialne sile. Zapor, že prej znan po krutih razmerah, kršenju človekovih pravic, mučenju in naglih usmrtitvah, je postal še posebeno zloglasen v 80. letih 20. stoletja, ko je islamistično gibanje Muslimanska bratovščina neuspešno poskušalo izvesti atentat na takratnega sirskega predsednika Hafeza al Asada. Upravitelj zapora, predsednikov brat Rifat, je tu dal mučiti in zverinsko pobiti okoli 500 osumljencev za spodleteli atentat. Kljub temu, da je po letu 2000 Bašar al Asad, ki je nasledil preminulega očeta, dal zapreti več zloglasnih zaporov po državi, zapor v Tadmoru še vedno deluje. Zunanje povezave Poročilo Human Rights Watch iz leta 1996 (v angleščini)
Vojni zatvor Tadmor

Zatvor Tadmor nalazio se u Palmiri u Siriji, a izgradili su ga Francuzi 1930-ih, u srcu arapskih pustinja. Prvobitno je to bila vojna kasarna, ali su se stvari promjenile 1980-ih. Sirijski pjesnik Faraj Bairakdar, koji je proveo četiri godine zatvoren, opisao ga je jednom kao "kraljevstvo smrti i ludila". Zatvorenici su držani izolovani od spoljašnjeg svijeta i zabranjeno im je da komuniciraju jedni sa drugima, bili su upozoreni da do pogubljenja može da dođe u bilo kom trenutku. Zatvor je bio kružnog oblika, omogućavajući čuvarima da mogu da posmatraju sve zatvorenike u bilo kom trenutku. Zatvorenici nisu smeli da podignu glave, da podignu pogled ili da se pogledaju. Oko 20.000 ljudi je bilo zatvoreno između 1980. i 1990. godine, od kojih su veliki deo bili politički aktivisti. Ovo je izazvalo problem prenaseljenosti tako da su zatvorenici morali da se smenjuju da stoje dok drugi spavaju. Karakteristike Tadmor je poznat po žestokoj torturi, pogubljenjima i jednom od najvećih zatvorskih masakara u istoriji svijeta. Naime, 27. juna 1980. godine komandosi iz odbrambenih brigada divljački su ubili oko 500 zatvorenika. Dan nakon propalog pokušaja ubistva sirijskog predsjednika Hafeza al-Asada, komandosi su helikopterom došli u zatvor i hladnokrvno ubili zatvorenike u ćelijama. Kada je riječ o mučenju zatvorenika, neke metode su po prirodi čak srednjovjekovne. Tako su neke zatvorenike ubijali sjekirom i zatim "sjeckali na komadiće", dok su druge vješali i brutalno napadali metalnim cijevima. Žrtve mučenja su bili i krvci i nevini, a za "poseban tretman" birani su bez posebnog razloga. Reference
Základna Al-Tanf

Al-Tanf (arabsky التَّنْف) byla v letech 2016 až 2026 vojenská základna Spojených států amerických v Sýrii v guvernorátu Homs poblíž syrsko-irácko-jordánského trojmezí. Historie V květnu 2015 dobyli ozbrojenci Islámského státu hraniční přechod Al-Tanf, čímž získali kontrolu nad celou délkou irácko-syrské hranice. V říjnu tohoto roku zahájil americkou intervenci v tomto konfliktu prezident Barack Obama, když rozhodl o vyslání speciálních jednotek za účelem výcviku syrských povstalců bojujících proti ISIS. Povstalci z Nové syrské armády pak s podporou USA dobyla stanoviště al-Tanf na syrské straně hranice na začátku března 2016 a na začátku srpna bylo kontrolní stanoviště al-Walíd na irácké straně hranice dobyto zpět provládními organizacemi. Od té doby je na základně trvalá přítomnost jednotek USA. Baasistická vláda tvrdila, že přítomnost cizích vojsk na jejím území je nelegální, protože probíhá bez souhlasu vlády nebo mandátu OSN. Spojené státy oponovaly tvrzením, že se snaží zajistit boj proti zbytkům Islámského státu, a být protipólem ruské vojenské přítomnosti v Sýrii. 11. února 2026 oznámily syrské vládní síly, že převzaly kontrolu nad základnou, poté co se americké síly stáhly na základny v sousedním Jordánsku. Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Al-Tanf na anglické Wikipedii. Související články Základna Arifjan Al-Walid Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Al-Tanf na Wikimedia Commons
At-Tanf

At-Tanf (arabisch التنف, DMG at-Tanf) ist ein syrischer Grenzübergang an der Straße zwischen Damaskus und Bagdad. Auf irakischer Seite befindet sich der Grenzübergang al-Walid. Seit dem Ausbruch des syrischen Bürgerkrieges unterhalten die Streitkräfte der Vereinigten Staaten eine Militärbasis 20 km nördlich des Grenzüberganges, in der auch britische Soldaten stationiert sind. Der offizielle Auftrag der Spezialeinheiten ist die Ausbildung der Freien Syrischen Armee und Revolutionären Kommandoarmee zum Kampf gegen den Islamischen Staat im Rahmen des Combined Joint Task Force – Operation Inherent Resolve. Teilweise bekämpft das US-Militär den Islamischen Staat in Syrien jedoch auch selbst. Die syrische Regierung unter Präsident Assad sah die US-Truppen auf seinem Gebiet als illegale Besatzung an. Der mit dem syrischen Regime verbündete Iran versuchte, die US-Truppen zum Abzug zu zwingen. Die US-Streitkräfte hatten im Oktober 2018 noch einige hundert Soldaten und etwa ebenso viele verbündete syrische Kämpfer in at-Tanf stationiert. Im Januar 2023 waren dort mindestens 800 US-Soldaten stationiert. Im Dezember 2024 waren dort 2000 US-Soldaten stationiert. Anfang Oktober 2024 unterstellten US-Offiziere in Al Tanf die Brigade Abu Khatab und andere Milizen-Einheiten unter das gemeinsame Kommando der RCA. Die Zahl der Söldner wuchs daraufhin von etwa 800 auf bis zu 3000 an. Alle wurden weiterhin von den USA bewaffnet und erhielten ein monatliches Gehalt von 400 Dollar, fast das Zwölffache dessen, was syrische Soldaten erhalten hatten. Für die Offensive 2024 arbeiteten die RCA und die HTS zusammen und die Kommunikation zwischen den beiden Kräften wurde von den Amerikanern in At-Tanf koordiniert. Am 11. Februar 2026 räumten die US-Truppen den Stützpunkt. Syrische Regierungstruppen sollen den Stützpunkt übernehmen. US-Truppen lagen noch auf dem Stützpunkt Kasrak in der Stadt Hasakeh im Kurdengebiet. Einzelnachweise
Baza w At-Tanf

At-Tanf (arab. ‏التَنْف‎) – amerykańska baza wojskowa w muhafazie Hims w Syrii, położona 24 km na zachód od przejścia granicznego o tej samej nazwie na Pustyni Syryjskiej, niedaleko autostrady M2 Bagdad–Damaszek. Powstała na początku 2016 na potrzeby prowadzonego przez Amerykanów szkolenia rebeliantów z tzw. Wolnej Armii Syrii, z czasem zaczęła służyć również jako garnizon kontyngentu żołnierzy amerykańskich działających w imieniu koalicji CJTF–OIR. Obecność tej bazy wojskowej na terytorium Syrii była przedmiotem sporów, ponieważ zarówno Rosja, jak i rząd syryjski uważały obecność USA w At-Tanf za nielegalną. Baasistowiski rząd Syrii wzywał do wycofania wszystkich obcych sił z Syrii, podczas gdy i Rosja krytykowała „nieproszoną” obecność Ameryki w południowo-wschodniej Syrii. We władzach USA baza At-Tanf jest postrzegana jako przeciwdziałanie wpływowi koalicji rosyjsko-syryjsko-irańskiej na tym obszarze. Otoczenie bazy nazywane jest również „strefą 55 km”, ponieważ na taką maksymalną odległość od bazy pozwalają się zbliżyć wojska amerykańskie oraz ich lokalni sojusznicy. Przypisy
Qal'at Ibn Ma'n

Qal'at Ibn Ma'n, també conegut com a castell de Fakhr-al-Din al-Ma'ani o simplement Castell de Palmira, és un castell que forma part del conjunt de ruïnes de l'antiga ciutat de Palmira a la província d'Homs, Síria. El castell es creu que va ser construït pels mamelucs en el segle xiii en un turó alt que mira cap al lloc històric de Palmira. El seu nom prové de l'emir druso Fakhr-ad-Din II, qui va estendre els dominis drusos a la regió de Palmira durant el segle xvi. El castell i Palmira van esdevenir un Patrimoni de la Humanitat per la UNESCO el 1980 reconeixent el conjunt de les ruïnes monumentals de la que va ser una gran ciutat i un dels centres culturals més importants del món antic. El 2007 també va ser designat monument nacional de Síria amb una zona de protecció al seu entorn. El castell s'ubica sobre una gran roca que li permetia tenir una posició ben defensada per una fortificació amb murs gruixuts i alts, que va estar envoltada per un fossat amb un únic accés disponible a través d'un pont llevadís. El 2013 va ser incorporat a la llista de Llocs de Patrimoni de la Humanitat en perill a causa de la guerra civil siriana actual. El govern sirià va informar que hi havia hagut "actes d'excavació il·legal en tombes encara no explorades de Palmira". Hi ha també proves gràfiques que mostren tancs de l'exèrcit governamental fent servir la Gran Columnata de Palmira com a carretera. Vegeu també Llista de Patrimoni Mundial en perill Referències
Qalʿat Ibn Maʿn

Die Qalʿat Ibn Maʿn (arabisch قلعة ابن معن), auch Qalʿat Faḫr ad-Dīn al-Maʿnī (قلعة فخر الدين المعني), Qalʿat Tadmur (قلعة تدمر) oder Qaṣr Ibn Maʿn (قصر ابن معن) genannt, ist eine gut erhaltene Festung nahe der antiken Ruinenstadt Palmyra (heute: Tadmur) im syrischen Gouvernement Homs. Geschichte Die Festung wurde vermutlich in mamlukischer Zeit (1250–1517) errichtet. Andere Forschungen sprechen von einem ayyubidischen Vorgängerbau von ca. 1230. Der libanesische Drusen-Emir Fachr ad-Dīn (reg. 1585–1633) dehnte sein Fürstentum, das der Maʿn-Dynastie (daher der Name), nach Osten über die Burg Schmemis bis hierher aus und baute sie zu einem schlossähnlichen Wohnsitz um. Er versuchte, seinen Herrschaftsbereich auf Kosten der Osmanen auszudehnen. Dieses Bestreben war aber nicht erfolgreich: Er wurde von den Türken verfolgt, gefangen genommen und 1635 in Konstantinopel hingerichtet. Besichtigung Die Besichtigung der Festung war vor dem Bürgerkrieg in Syrien jeden Tag möglich. Sie liegt etwa zwei Kilometer nördlich der heutigen Stadt Tadmur. Eine Straße führt an der Nordseite des Berges unmittelbar zum Burgeingang hinauf. Literatur Ross Burns: Monuments of Syria. An Historical Guide. Revised edition. I. B. Tauris Publishers, London u. a. 1999, ISBN 1-86064-244-6. Barbara Branscheid: Syrien (= Baedeker-Allianz-Reiseführer.). 2. Auflage. Baedeker, Ostfildern 2000, ISBN 3-89525-629-3. Weblinks
Palmyra Castle

Palmyra Castle, also known as Fakhr-al-Din al-Ma'ani Castle (Arabic: قلعة فخر الدين المعني) or Tadmur Castle, is a castle overlooking Palmyra in the province of Homs, Syria. The castle is thought to have been built by the Mamluks in the 13th century on a high hill overlooking the historic site of Palmyra, and is named for the Druze emir Fakhr-al-Din II, who extended the Druze domains to the region of Palmyra during the 16th century. The site of the castle and Palmyra in 1980 became a UNESCO World Heritage Site in recognition of the monumental ruins of a great city, which was one of the most important cultural centres of the ancient world. The site was designated a national monument in Syria and a buffer zone was established in 2007. The castle lying on raised bedrock was a well defended position for a fortification with thick and high walls, which was also surrounded by a moat that had only one access available through a drawbridge. The historic site was placed on the list of World Heritage Sites in Danger in 2013 due to the ongoing Syrian Civil War. The castle was captured by the Islamic State of Iraq and the Levant during the Palmyra offensive in May 2015. It was recaptured by Syrian government forces in another offensive in March 2016. Retreating ISIS fighters blew up parts of the castle, including the stairway leading to the entrance, causing extensive damage. The basic structure is still intact, and Syrian director of antiquities Maamoun Abdelkarim stated that the damage is repairable and the castle is to be restored. The castle was captured by ISIL once again in December 2016. However, the Syrian Army captured it again after an assault on 1 March 2017. Gallery See also List of castles in Syria List of World Heritage in Danger List of World Heritage Sites in the Arab States Al-Rahba References
Qal'at Ibn Ma'n

El castillo de Palmira, también llamado Qalʿat Ibn Maʿn (en árabe قلعة ابن معن), Qalʿat Faḫr ad-Dīn al-Maʿnī (قلعة فخر الدين المعني), Qalʿat Tadmur (قلعة تدمر) o Qaṣr Ibn Maʿn (قصر ابن معن), es un castillo bien conservado situado en una colina sobre la antigua ciudad nabatea de Palmira en la provincia siria de Homs. Se encuentra a unos dos kilómetros al norte de la actual ciudad de Tadmor. El castillo fue construido, probablemente, por los mamelucos en el siglo XIII.​ Se encontraba rodeado por un foso y el acceso era posible únicamente mediante un puente levadizo. Este sitio histórico está en la actualidad, 2013, en peligro debido a la guerra civil siria, como todos los demás sitios de este tipo en Siria.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Qal'at Ibn Ma'n. Sitio de Palmira en Unesco.org
Château Qalat ibn Maan

Le château de Qalat ibn Maan ou château de Palmyre est un château situé près de Palmyre, dans le gouvernorat de Homs, en Syrie. Histoire Il a été construit par les Mamelouks vers le XIIIe siècle sur une colline surplombant le site antique de Palmyre. Le château est nommé d'après l'émir Druze Fakhr-al-Din II, qui étendit le territoire du Liban dans la région de Palmyre durant le XVIe siècle. Le château ainsi que le site antique de Palmyre sont classés en 1980 au Patrimoine mondial de l'Humanité, pour l'ensemble des ruines monumentales dans l'antique cité, qui fut alors l'un des plus grands centres culturel du monde antique. Le site fut classé comme Monument national par le gouvernement syrien, et une zone de protection est établie en 2007. En 2013, en raison de la guerre civile syrienne, l'ensemble du site, château et ville antique, a été placé sur la liste du patrimoine mondial en péril. En septembre 2015, Palmyre étant alors passée sous le contrôle de l'État islamique depuis mai, le château est endommagé par des bombardements du régime syrien. Description Le château, établi directement au sommet de la colline rocheuse, profitait d'une position défensive naturelle, renforcée par des remparts hauts et épais, entourés d'un fossé. L'unique accès à l'intérieur de la forteresse se faisait au moyen d'un pont-levis. Références Portail des châteaux Portail de la Syrie Portail de l’archéologie
Castello di Palmira

Il castello di Palmira, noto anche come castello Fakhr-al-Din al-Ma'ani (in arabo قلعة فخر الدين المعني‎?) o castello di Tadmor, è un castello che domina la città di Tadmor (o Palmira moderna), nel governatorato di Homs, in Siria. Dal 1980, inquadrato all'interno del sito archeologico dell'antica città romana di Palmira, è stato riconosciuto come patrimonio UNESCO. Storia Si pensa che il castello sia stato costruito dai Mamelucchi nel XIII secolo su un'alta collina che domina il sito storico di Palmira, e prende il nome dall'emiro druso Fakhr-al-Din II, che estese i domini drusi alla regione di Palmira durante il XVI secolo. Il castello, che sorgeva su un substrato roccioso rialzato, era una posizione ben difesa per una fortificazione con mura spesse e alte, ed era circondato anche da un fossato con un solo accesso disponibile tramite un ponte levatoio. Il sito del castello e di Palmira è diventato Patrimonio dell'Umanità UNESCO nel 1980, in riconoscimento delle monumentali rovine di una grande città, uno dei più importanti centri culturali del mondo antico. Il sito è stato dichiarato monumento nazionale in Siria e nel 2007 è stata istituita una zona cuscinetto. Guerra civile siriana Nel 2013, a causa della guerra civile siriana in corso, il sito storico è stato inserito nell'elenco dei Patrimoni dell'umanità in pericolo. Il castello fu conquistato dallo Stato Islamico dell'Iraq e del Levante durante la prima offensiva di Palmira nel maggio 2015. Fu riconquistata dalle forze governative siriane durante un'altra offensiva nel marzo 2016. I combattenti dell'ISIS in ritirata fecero saltare in aria parti del castello, inclusa la scalinata che conduce all'ingresso, causando ingenti danni. La struttura di base è ancora intatta e il direttore siriano delle antichità, Maamoun Abdelkarim, dichiarò che i danni sono riparabili e che il castello dovrà essere restaurato. Il castello venne nuovamente conquistato dai miliziani dell'ISIS nel dicembre 2016 a seguito della sconfitta nella quarta offensiva di Palmira. Tuttavia, l'esercito siriano riconquistò l'antica città e il castello dopo un assalto il 1º marzo 2017, ottenendone il definitivo controllo. In seguito all'offensiva in Siria del 2024 perpetrata dalle forze di opposizione dal governo Assad, gli scontri, iniziati nel nord della Siria, raggiunsero il Governatorato di Homs. Dopo la caduta di Hama, le forze ribelli liberarono la città di Homs e successivamente presero il controllo, in seguito ad una battaglia nel distretto di Tadmor, il 7 dicembre 2024 della città antica romana e del castello di Palmira. Il giorno seguente le forze di opposizione presero Damasco, ponendo fine al lungo regime degli Assad durato cinquant'anni. Galleria d'immagini Note Bibliografia (EN) Warwick Ball, Syria: A Historical and Architectural Guide, 1994, ISBN 1-56656-665-7. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello di Palmira