NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Fédération Internationale de Hockey

De Fédération Internationale de Hockey (FIH) is de overkoepelende wereldbond voor veld- en zaalhockey. Voorzitter van de FIH is de Indiër Narinder Dhruv Batra. Geschiedenis De organisatie werd op 7 januari 1924 opgericht te Parijs op initiatief van de Fransman Paul Léautey. Aanleiding daarvoor was de uitsluiting van de Olympische Spelen van datzelfde jaar in de Franse hoofdstad. Hockey kende geen overkoepelende bond, en dat was voor de organisatie de reden om de sport te weren. De zeven grondleggers van de FIH waren België, Frankrijk, Hongarije, Oostenrijk, Spanje, Tsjecho-Slowakije en Zwitserland. Nederland sloot zich in verband met het hanteren van de eigen (Hollandsche) hockeyregels pas twee jaar na de oprichting aan bij de FIH. Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog waren veertien landen officieel aangesloten bij de FIH, die in 1971 het eerste officiële wereldkampioenschap organiseerde in Barcelona, Spanje. Op 27 augustus 1982 volgde de fusie met de internationale vrouwenhockeyfederatie, The International Federation of Women's Hockey Associations (IFWHA). In 2001 telde de FIH in totaal 112 aangesloten lidstaten. De bond was tot voor kort gevestigd in Brussel, België, maar verhuisde begin 2005 naar Lausanne, Zwitserland. Confederaties De FIH heeft vijf continentale bonden als lid: Azië: Asian Hockey Federation (AHF) Afrika: African Hockey Federation (AfHF) Amerika: Pan American Hockey Federation (PAHF) Oceanië: Oceania Hockey Federation (OHF) Europa: European Hockey Federation (EHF) Voorzitters Zie ook FIH-wereldranglijst, lijst van in hockey meest bedreven landenteams
Międzynarodowa Federacja Hokeja na Trawie

FIH – Międzynarodowa Federacja Hokeja na Trawie; ang. International Hockey Federation (Fédération Internationale de Hockey sur Gazon, czyli FIH) – organizacja hokeja na trawie powstała w 7 stycznia 1924 roku. Obecnie zrzesza 127 państw (17 z Afryki, 30 z Azji, 45 z Europy, 9 z Oceanii i 26 z Ameryki). Początkowo siedzibą była w Brukseli, a od 2005 znajduje się w Lozannie. Prezydentem FIH jest od 2022 roku Pakistańczyk Ikram Tayyab. W 1927 roku powstało IFWHA (International Federation of Women's Hockey Associations), federacja zajmująca się kobiecym hokejem na trawie. Prezydenci FIH Linki zewnętrzne Oficjalna strona FIH
Federação Internacional de Hóquei

A Federação Internacional de Hóquei (FIH) é a entidade que administra e regulamenta a prática do hóquei em campo e do hóquei de sala em todo o mundo, foi criada em 7 de janeiro de 1924 em Paris, na França, desde 2005 sua sede fica em Lausanne, na Suíça. Filiados por continente Ver também Copa do Mundo de Hóquei sobre a grama (masculino) Copa do Mundo de Hóquei sobre a grama (feminino) Liga Profissional de Hóquei sobre a grama Liga Mundial de Hóquei sobre a grama Champions Trophy de Hóquei sobre a grama Copa Sultão Azlan Shah de Hóquei sobre a grama Copa do Mundo de Hóquei de Sala Ligações externas «Sítio oficial» (em inglês) «Página da federação no sítio do Comitê Olímpico Internacional» (em inglês)
Mednarodna zveza za hokej na travi

Mednarodna zveza za hokej na travi (kratica FIH - Fédération Internationale de Hockey sur Gazon) je mednarodno krovno telo hokeja na travi. Zveza je bila ustanovljena leta 1924 v Parizu. Pobudo za ustanovitev je podal francoz Paul Léautey, ki je bil imenovan tudi za prvega predsednika FIH. Sedmim državam ustanoviteljicam (Avstrija, Belgija, Češkoslovaška, Danska, Francija, Madžarska, Španija in Švica), so se kmalu pridružile nove in danes FIH šteje sto sedemindvajset članic, ki prihajajo iz petih kontinentalnih zvez. Predsedniki FIH Glej tudi Evropska zveza za hokej na travi - EHF Zveza za hokej na travi Slovenije - ZHNTS Zunanje povezave FIH - Mednarodna zveza hokeja na travi
International Hockey Federation

International Hockey Federation, franska: Fédération Internationale de Hockey, med förkortningen FIH, bildades den 7 januari 1924, och är det internationella idrottsförbundet för landhockey. Tidigare höll man till i Bryssel, innan huvudkontoret 2005 flyttades till Lausanne. 1983 uppgick damförbundet Federation of Women's Hockey Associations, bildat 1927, i FIH. Medlemmar Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, 14 maj 2013. Fotnoter Externa länkar Officiell webbplats
Міжнародна федерація хокею на траві

Міжнародна федерація хокею на траві широко відома під такою абревіатурою FIH. Вона є міжнародним керівним органом хокею на траві та хокею на траві в приміщеннях. Її штаб-квартира знаходиться в Лозанні, Швейцарія. FIH відповідає за проведення основних міжнародних турнірів з хокею на траві, а саме Кубка світу з хокею на траві. Історія FIH була заснована 7 січня 1924 року в Парижі Полем Леотей, який став першим президентом. Це на відповідь з виключення хокею на траві з програми літніх Олімпійських ігор 1924 року. Першими членами, які повністю приєдналися до семи країн-засновниць стали: Австрія, Бельгія, Чехословаччина, Франція, Угорщина, Іспанія та Швейцарія. У 1982 році FIH об'єдналася з Міжнародною федерацією жіночих хокейних асоціацій (IFWHA). Вона була заснована в 1927 році такими странами: Австралією, Данією, Англією, Ірландією, Шотландією, Південною Африкою, Сполученими Штатами та Уельсом. Організація зараз знаходиться в Лозанні, Швейцарія, яка в 2005 році переїхала з Брюсселя, Бельгія. У відповідь на вторгнення Росії в Україну у 2022 році організація FIH відсторонила Росію від участі в чемпіонаті світу з хокею серед жінок-юніорів 2022 року. Також вона відсторонила російських та білоруських офіційних осіб від участі в заходах FIH. Структура Загалом у п'яти конфедераціях, визнаних FIH, є 140 асоціацій-членів. Це включає Великобританію, яка визнана повноправним членом FIH. Команда, яка була представлена на Олімпійських іграх та Кубку чемпіонів. Англія, Шотландія та Уельс також представлені окремими командами на всіх турнірах, які санкціоновані FIH. AfHF — African Hockey Federation AHF — Asian Hockey Federation EHF — European Hockey Federation OHF — Oceania Hockey Federation PAHF — Pan American Hockey Federation Світовий рейтинг FIH оновлювався один раз тільки. Це було після завершення великого турніру на основі турнірів, санкціонованих FIH. Президенти Нижче наведено список президентів FIH: Нагороди FIH Нагороди FIH вручаються щорічно з 1998 року для чоловіків та жінок. Ця молодіжна категорія була додана у 2001 році для відзначення найкращих виступів юніорів. FIH має дванадцять почесних нагород, які вручаються людям, що зробили видатний внесок у хокей на траві. Турніри Майор Інше Кубок світу з хокею з шайбою Masters Кубок світу з хокею з гросмейстерами Міжнародні дитячі ігри Поточні переможці Партнери Нижче наведено партнерів Міжнародної федерації хокею: Hero MotoCorp Див. також Світовий рейтинг FIH Дошка правил хокею Історія хокею на траві Примітки Посилання Офіційний сайт
Стад дьо ла Маладиер

„Стад дьо ла Маладиер“ е стадион в Ньошател, Швейцария. Използва се най-вече за футболни срещи и служи за домакинските мачове на „Ньошател Ксамакс“. Има капацитет от 12 000 седящи места и е построен на мястото на предишния едноименен стадион. Източници Официален сайт Архив на оригинала от 2008-09-16 в Wayback Machine.
Stade de la Maladière

Das Stade de la Maladière ist ein Fussballstadion in der Schweizer Stadt Neuenburg (französisch Neuchâtel), Hauptort des gleichnamigen Kantons. Es war bis Ende Januar 2012 die Heimspielstätte des in den Konkurs gegangenen Fussballvereins Neuchâtel Xamax, welcher bis zu diesem Zeitpunkt in der Super League spielte. Der Nachfolgeverein Neuchâtel Xamax 1912 wurde am 14. April 2012 offiziell vorgestellt. Vorübergehend spielte ebenfalls der FC Biel-Bienne auf der Maladière, weil dem Stadion Gurzelen keine Lizenz ausgestellt wurde. Das Stadion fasst maximal 12'500 Zuschauer und hat 10 Logen und 200 Business-Plätze. Es wurde 2007 fertiggestellt und kostete über 200 Mio. Franken. Es ersetzte das alte Stade de la Maladière, das 1924 gebaut wurde und 22’130 Zuschauer fasste. Multifunktionszentrum Im Komplex der Maladière befinden sich auch ein Einkaufszentrum (25'000 m²), welches von der Coop betrieben wird, ein Feuerwehrhaus (11'000 m²), sechs Sportsäle (3000 m²) und eine Tiefgarage mit 930 Parkplätzen. Aufbau des Komplexes 2. Stock: Tribünenzugang und Sportsäle 1. Stock: Stadion (Spielfläche, Umkleideräumen etc.) Parterre: Einkaufszentrum und Feuerwehrhaus 1. Untergeschoss: Tiefgarage und Einkaufszentrum 2. Untergeschoss: Tiefgarage Lage Das Stadion befindet sich im Viertel La Maladière, im östlichen Teil der Stadt Neuenburg, in der Nähe des Neuenburgersees (französisch Lac de Neuchâtel). Es ist gut an den öffentlichen und den privaten Verkehr angebunden. Ausserdem ist es nahe dem Spital und der Autobahn. Bauträger Stadion: HRS Finanzierungs- und Beteiligungs AG und Stadt Neuenburg Kommerzielle Nutzung, Feuerwehrhaus und Sporthallen: Swisscanto und Publica Mieterin Einkaufsteil: Coop Basel Mieterin Feuerwehrkasernen und Sporthallen: Stadt Neuenburg Galerie Weblinks Informationen zum Stadion auf xamax.ch Website des Einkaufszentrums Stade de la Maladière – Neuchâtel auf europlan-online.de Einzelnachweise
Stade de la Maladière

Stade de la Maladière is a multi-purpose stadium in Neuchâtel, Switzerland. It is currently used mostly for football matches and is the home ground of Neuchâtel Xamax. The stadium holds 12,000. It replaced the old Stade de la Maladière. History The stadium opened in February 2007, with Neuchatel Xamax defeating La Chaux-de-Fonds by a scoreline of 3–2 in front of a sell-out crowd of 12,000 people. The stadium complex was officially inaugurated in June 2007. The complex includes a shopping mall underneath the stadium, a fire house, and six gymnasiums. A small piece of the roof fell off in July 2007. The stadium has used a synthetic turf since its opening. The turf was replaced in 2015. Portugal used the stadium as a training base for Euro 2008. The European Rugby headquarters moved to the stadium site in 2014. On 12 June 2023, Yverdon-Sport temporary play in Stade de la Maladiere for 2023–24 Super League in 2 months due to Stade Municipal didn't apply for Super League matches. References
Stade de la Maladière

El Stade de la Maladière es un estadio multiusos ubicado en la ciudad de Neuchâtel en Suiza. Se encuentra en la ribera del Lago de Neuchâtel y es utilizado por el club de fútbol Neuchâtel Xamax que disputa la Superliga Suiza.​ El antiguo estadio abierto en 1924 y con capacidad para 23 000 personas, fue reconstruido totalmente y reinaugurado en 2007, está cubierto en la totalidad de las tribunas, posee una capacidad de 12 000 espectadores todos con butacas individuales, posee además un centro comercial con 54 tiendas, seis gimnasios y 930 estacionamientos cubiertos. La inversión total para la reconstrucción del nuevo recinto fue de aproximadamente 230 millones de francos suizos.​ La inauguración del estadio La Maladière, el 18 de febrero de 2007, marcó la culminación de uno de los mayores proyectos urbanísticos que se han llevado a cabo en la ciudad de Neuchâtel. El partido inaugural terminó con una victoria por 3-2 sobre el rival cantonal del FC La Chaux-de-Fonds. Los Xamaxians sólo fueron derrotados una vez en casa durante el resto de la temporada (contra el YF Juventus de Zúrich, 0-1), lo que les permitió volver a la Superliga. En 2017, el equipo suizo celebró su primer encuentro internacional en el nuevo escenario. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Suiza Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Stade de la Maladière. Stade de la Maladière Archivado el 18 de octubre de 2018 en Wayback Machine. en la página web del Neuchatel Xamax.
Stade de la Maladière

Le stade de la Maladière est un stade de football localisé à Neuchâtel en Suisse, au bord du lac de Neuchâtel. Cette enceinte est notamment celle du club du Neuchâtel Xamax FCS. Le stade de la Maladière dispose d'un terrain synthétique de 3e génération, homologué FIFA, et fait partie d'un centre multifonctionnel (salles de sports, centre commercial, caserne de pompiers). Toponymie Le stade où évolue Neuchâtel Xamax est situé dans le quartier de la Maladière, qui tire son nom de l’endroit où l’on soignait les malades au Moyen Âge. En effet, de peur des maladies, les hôpitaux étaient souvent situés à l’écart des villes. En outre, au sens étroit du terme, une « maladière » est une léproserie. Histoire L'ancien stade L'ancien stade, construit à l'origine pour le FC Cantonal Neuchâtel, fut en service du 6 septembre 1924 à mai 2004 (c'est le 29 mai 2004 que le dernier match est joué). Le 5 juin 2004, le stade est officiellement fermé et la démolition commence 2 jours plus tard. Le nouveau stade La pose symbolique de la première pierre a eu lieu le 27 mai 2005. L’inauguration du stade de La Maladière, le 18 février 2007, marque l’aboutissement d’un des plus grands projets d’urbanisme jamais réalisés en ville de Neuchâtel. Il n’aura fallu que deux ans et huit mois, depuis la démolition de l’ancien stade, pour que cette construction de grande envergure voie le jour. Le match inaugural s'est soldé par une victoire contre le rival cantonal du FC La Chaux-de-Fonds sur le score de 3-2. Les Xamaxiens ne sont battus qu'une fois à domicile sur le reste de la saison (contre les YF Juventus, 0-1), ce qui leur permet de remonter en Super League. Événements Matchs internationaux En 2017, l'équipe de Suisse dispute sa première rencontre internationale dans le nouvel écrin : Chiffres Complexe de la Maladière : 54 boutiques, 28 000 m2 de surface commerciale, 410 emplois, 930 places de parc, 6 salles de sport, une caserne de pompiers, 730 m2 de panneaux solaires et un stade de 12 000 places assises pour 230 millions d’investissement. 185 m de longueur, 115 m de largeur, 450 000 m2 (volume SIA), 7 mètres au-dessous du niveau du lac de Neuchâtel, 25 mètres de hauteur, 300 000 m3 de matériaux excavés et évacués, 1 100 micropieux de 12 m de profondeur pour « ancrer » le bâtiment, 11 600 m2 de tôle pour la toiture, 10 000 m2 de palplanches en métal, 50 000 m3 de béton coulés sur place, 4 600 tonnes d’acier pour les armatures, 1 150 tonnes d’acier pour la charpente métallique. Galerie Notes et références Annexes Articles connexes Stade de la Maladière (1924 – 2004) Neuchâtel Xamax Neuchâtel Xamax FCS Liens externes (fr) Site officiel (fr) Neuchâtel Xamax FC Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail du canton de Neuchâtel
La Maladière

Lo Stade de la Maladière è uno stadio di calcio di Neuchâtel, in Svizzera, nel quale gioca la società del Neuchâtel Xamax, attualmente militante nella Challenge League svizzera. La vecchia struttura, che poteva ospitare 23 000 spettatori, è stata demolita e completamente ricostruita ed il nuovo stadio, inaugurato nel 2007, è in grado oggi di offrire 12 000 posti a sedere e al coperto e 10 logge V.I.P. Oltre alle infrastrutture sportive il centro ospita 54 boutique per un'area commerciale di circa 28 000 metri quadrati, 930 posti auto coperti, la sede centrale del corpo dei pompieri e sei palestre. L'investimento totale per il rifacimento della Maladière è stato di circa 230 milioni di franchi svizzeri. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su La Maladière Collegamenti esterni Sito ufficiale, su xamax.ch. URL consultato il 7 settembre 2008 (archiviato dall'url originale il 16 settembre 2008). Dati dello stadio sul sito dell'Associazione Svizzera di Football, su football.ch. Immagini dello stadio, su swissgrounds.ch. URL consultato il 7 settembre 2008 (archiviato dall'url originale il 9 ottobre 2008).
Stade de la Maladière

Het Stade de la Maladière is een multifunctioneel stadion in Neuchâtel, Zwitserland. Het wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden. De voetbalclub Neuchâtel Xamax maakt gebruik van dit stadion. In dit stadion werden ook nog enkele internationale voetbalwedstrijden gespeeld door het nationale elftal. Het oude stadion werd geopend in 1924. In 2007 werd het stadion volledig gerenoveerd, maar het 'nieuwe' stadion kreeg dezelfde naam. In het stadion is plaats voor 12.500 toeschouwers.
Stade de la Maladière

Stade de la Maladiere – stadion piłkarski w Szwajcarskim mieście Neuchâtel, leży bezpośrednio nad brzegiem jeziora Neuchâtel. Swoje mecze rozgrywa tu klub Neuchâtel Xamax oraz drużyna FC Biel-Bienne, ponieważ ich stadion nie otrzymał licencji na rozgrywanie meczów ligowych. Historia Stadionu Pierwszy stadion wybudowano tu w 1924 roku i oddano do użytku 6 września tego samego roku. Nazwa stadionu wzięła się od nazwy dzielnicy w której się znajduje – La Maladière. Stary stadion służył do 29 maja 2004, wtedy też rozegrano na nim ostatni mecz. 5 czerwca 2004 stadion został oficjalnie zamknięty, a 2 dni później rozpoczęła się rozbiórka. Nowy stadion Symboliczne wmurowanie kamienia węgielnego pod nowy stadion odbyło się 27 maja 2005. 18 lutego 2007, po 2 latach i 8 miesiącach budowy, odbyło się otwarcie obiektu. Była to największa inwestycja, jaką kiedykolwiek podjęto w mieście Neuchâtel. Piękny, estetyczny stadion, doskonale pasuje do miejskiego planu dzielnicy La Maladière. Inauguracyjny mecz odbył się 18 lutego 2007, gospodarz – Neuchatel Xamax wygrał 3:2 z lokalnym rywalem FC La Chaux-de-Fonds. Les Xamaxiens w reszcie sezonu, przegrało tylko raz u siebie (Neuchâtel Xamax – SC Y.F. Juventus – 0:1), co pozwoliło na awans do Super League. Ciekawostki Cały kompleks na długość 185 m długości, 115 m szerokości, 25 m wysokości. Całość ma objętość 450 tys. m² i łączną powierzchnię 28 tys. m², Pod budowę stadionu zostało wydobyte i usunięte 300 tys. m³ ziemi, zużyto 50 tys. m³ betonu, 4,6 tys. t stalowych ram i 1,15 tys. ton stali konstrukcyjnej. Pokrycie dachowe tworzy 11,6 tys. m² blachy Podstawa stadionu znajduje się 7 m poniżej poziomu jeziora Neuchâtel. Kompleks Maladière to nie tylko stadion. Znajduje się tu 54 sklepów (które zapewniają 410 miejsc pracy), 930 miejsc parkingowych, sześć siłowni i straż pożarna. Jest tu także 730 m² paneli słonecznych. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne CH Informacje o stadionie CH Kompleks Maladière. maladierecentre.ch. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-03-22)]. Ch Informacje o stadionie
Стад де ля Маладьер

Стад де ля Маладьер — многофункциональный спортивный стадион, расположенный в городе Невшатель, Швейцария. В основном используется для проведения футбольных матчей. Является домашней ареной для команды «Ксамакс», выступающей в чемпионате Швейцарии по футболу. Стадион вмещает 12 500 зрителей. Ссылки Informationen zum Stadion auf xamax.ch Homepage des Einkaufszentrums
Rümligen Castle

Rümligen Castle is a castle in the municipality of Rümligen of the Canton of Bern in Switzerland. It is a Swiss heritage site of national significance. History During the High Middle Ages the Freiherr von Rümligen owned a vast swathe of land between the Gürbe and Sense rivers. The first appearance of the family in the historical record is in 1076 when Lütold von Rümligen founded Rüeggisberg Priory. By the 13th century they were allied with Bern and in 1320–21 Berchtold von Rümligen (1294–1337) was the Schultheiss in Bern. The Simmental and Summerau lines of the Rümligen family eventually split off and gained extensive lands of their own. In 1380, the Sommerau-Rümligen family merged back into the main line and inherited the land when Alisa von Rümligen married Peter von Sommerau. In 1388 the Freiherren came under Bernese control, though they continued to own the estates for another century and a half. Gilian von Sommerau-Rümligen was the grandson of Peter and a bailiff in several Bernese cities. He was also a Bernese captain in the Battle of Nancy in 1447. However, his descendants quickly became impoverished and sold the Herrschaft of Rümligen to Bern for 370 pounds. The last Freiherr von Rümligen died unmarried in 1579. By the 17th century a series of Bernese patrician families owned Rümligen. After passing through a couple of owners, in 1634 Johann Rudolf von Erlach bought the castle and estates. His grandson sold it in 1680 to Ferdinand von Wattenwyl. They sold the castle to Samuel Frisching who passed it on to his son Samuel Frisching (II) when he died in 1683. In 1709, Samuel Frisching (II) built a new Baroque castle around the medieval core. Frisching had a distinguished career. In 1712 as the head of the Bernese War Council he commanded the Protestant Bernese troops to victory in the Toggenburg War. In 1715 he was elected Schultheiss of Bern, an office he held until his death on 23 October 1723. Following the 1798 French invasion and the creation of the Helvetic Republic the owners of the castle retained it by lost their manorial rights over the villagers. Rümligen remained with the Frisching family until the marriage of Alette Sophie Rosine Frisching to Friedrich von Wattenwyl von Bursinel in 1838. Following the death of their son, Friedrich von Wattenwyl in 1877, the castle was inherited by Dr. Ludwig Moritz Albert Tscharner who often lived at the castle until his death in 1927. Castle appearance The medieval tower is still visible above the castle, though it was given a Baroque mansard roof in the 18th century. It is possible that the medieval castle was built on or included a much earlier, Roman era watch tower. The residential wing to the south of the tower is probably also medieval, but was extensively rebuilt at the same time. The tower and wing partly enclose a garden and courtyard which were cut into the hill side. See also List of castles in Switzerland References
Château de Rümligen

Le château de Rümligen (allemand : Schloss Rümligen) est un château situé à Rümligen dans le canton de Berne en Suisse. Il est listé comme bien culturel d'importance nationale. Histoire Le château de Rümligen est construit à la fin du XIe siècle en tant que siège des barons de Rümligen sur le versant oriental du Längenberg (de) au-dessus de la vallée de la Gürbe. La partie la plus ancienne est le bergfried, qui a aujourd'hui un toit mansardé. Rümligen passe en 1515 à Burkhard Schütz et en 1634 à Hans Rudolf von Erlach. Le futur avoyer de Berne Samuel Frisching (en) achète Rümligen à la famille Frisching (de) en 1684. Vers 1710, il fait construire les bâtiments résidentiels et transformer le château en édifice de style baroque. Johann Rudolf von Frisching (de) (1761-1838), fils de Franz Rudolf Frisching (en) (von Schlosswil), devient propriétaire du château de Rümligen par son mariage avec Elisabeth Sophie von Frisching (von Rümligen) (1773-1813). Après sa mort en 1838, le bâtiment revient à sa fille Sophie Rosine von Frisching et à son mari Friedrich Ludwig von Wattenwyl (de). Le château appartient de 1927 à 1980 à Elisabeth de Meuron-von Tscharner (surnommée Madame de Meuron), fille de Ludwig von Tscharner et d'Anna (née von Wattenwyl). Il est ensuite en possession de sa petite-fille Sibylle von Stockar de 1980 à 2012. Le château, mis en vente en 2015, est répertorié comme bien culturel d'importance nationale. Architecture La construction est de forme rectangulaire. La tour nord, qui a sept étages, date en partie du Haut Moyen Âge et est également rectangulaire. La partie résidentielle rattachée à la tour date du Moyen Âge tardif. Son toit en appentis est agrandi après 1615. Le château connaît une première rénovation dans le style baroque en 1650 puis prend son apparence actuelle en 1709. Liens externes Château de Rümligen sur swisscastles.ch Références (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Schloss Rümligen » (voir la liste des auteurs). Portail des châteaux Portail de l’Espace Mittelland