Politechnika Federalna w Zurychu

Politechnika Federalna w Zurychu (niem. Eidgenössische Technische Hochschule Zürich, ETHZ) – publiczna uczelnia techniczna założona w 1854 roku w Zurychu. Ranking QS World University Rankings uważa Politechnikę Federalną w Zurychu za najlepszą politechnikę w Europie i jedną z najlepszych na świecie, zwłaszcza pod względem chemii, fizyki, elektroniki, mechaniki i informatyki. Należy do obszaru ETH i jest członkiem Ligi IDEA. Oficjalne skróty nazwy w czterech językach narodowych: ETHZ – Eidgenössische Technische Hochschule Zürich (niem.) EPFZ – École Polytechnique Fédérale de Zurich (fr.) SPFZ – Scuola Politecnica Federale di Zurigo (wł.) SPFT – Scola Politecnica Federala da Turitg (retorom.) Historia ETHZ została założona w 1854 przez Konfederację Szwajcarską, pierwotnie jako politechnika (Eidgenössische Polytechnische Schule). Pierwszy nabór studentów miał miejsce w 1855. Na początku swojej działalności składała się z sześciu wydziałów: architektury, inżynierii lądowej, mechanicznego, chemicznego, leśnictwa oraz interdyscyplinarnego wydziału matematyki, biologii, literatury i nauk społecznych. ETHZ jest politechniką federalną, grupującą szereg instytutów, znajdującą się pod bezpośrednią kontrolą Konfederacji Szwajcarii, w odróżnieniu od Uniwersytetu Zuryskiego, który podlega lokalnemu rządowi kantonu Zurych. Gmach główny ETHZ został wybudowany w latach 1861–1864 przez Gustava Zeunera. Architektem był Gottfried Semper, profesor architektury na ETHZ w tym czasie. Południowe skrzydło budynku zostało przeznaczone dla Uniwersytetu w Zurychu, dopóki nie został zbudowany jego gmach główny (1912–1914). W mniej więcej tym czasie, budynek ETHZ Sempera został rozbudowany o robiącą duże wrażenie kopułę. W 1909 program studiów na ETHZ został zmieniony. Życie studenckie W 2001 na ETHZ studiowało 11 927 studentów, pracowało 330 profesorów i 840 wykładowców. Liczba studentów cały czas rośnie: w 2004 było ich 12 626. Pochodzenie ETHZ od szkoły zawodowej cały czas wpływa na jego obecny program studiów. Występuje tu więcej ograniczeń niż na innych uniwersytetach. Nie ma żadnych egzaminów podczas pierwszego roku studiów; egzaminy dla wszystkich kursów pierwszego roku zaczynają się dopiero podczas przerwy letniej i są zwane „Basisprüfung” (egzaminy podstawowe). Basisprüfung powoduje, że podwoje ETHZ opuszcza ponad 50% studentów pierwszego roku. Ponieważ ETHZ jest instytucją federalną, nie ma żadnych wymogów wstępnych dla szwajcarskich studentów, oprócz matury. (Większość studentów zagranicznych musi zdać egzaminy wstępne.) Możliwe jest także dostać się do ETHZ bez dyplomu maturalnego poprzez zdanie egzaminu obejmującego pełny zakres programu szkoły średniej. Wilhelm Röntgen jest sławnym przykładem takiej właśnie procedury. ETHZ posiada limit rozdawanych dyplomów. Przyjacielska rywalizacja pomiędzy ETHZ i sąsiadującym z nim uniwersytetem jest cały czas kultywowana od początków ich istnienia. Od 1951 odbywają się coroczne zawody wioślarskie pomiędzy załogami tych dwóch instytucji na rzece Limmat. Raz do roku, główny budynek ETHZ zmienia się w wielką salę balową, gdzie odbywa się doroczny Polyball, który jest organizowany przez stowarzyszenie studenckie. Wydziały W 2004 ETHZ składała się z następujących wydziałów: Rolnictwa i Nauk o Żywieniu Architektury Inżynierii Lądowej, Inżynierii Środowiska i Geodezji Zarządzania Przemysłem i Produkcji Biologii Chemii i Biotechnologii Stosowanej Nauk o Ziemi Nauk Humanistycznych, Społecznych i Politycznych Informatyki Techniki Informatycznej i Elektrotechniki Matematyki Inżynierii Materiałowej Mechaniki i Inżynierii Procesowej Fizyki Inżynierii Środowiska Znani absolwenci Laureaci Nagrody Nobla Z ETHZ związanych było lub jest 21 laureatów Nagrody Nobla, w tym 10 z chemii, 9 z fizyki i 2 z medycyny. Są to: 1901 Wilhelm Röntgen (fizyka) – student 1913 Alfred Werner (chemia) – profesor 1915 Richard Martin Willstätter (chemia) – profesor 1918 Fritz Haber (chemia) – student 1920 Charles Édouard Guillaume (fizyka) – student 1921 Albert Einstein (fizyka) – student matematyki i fizyki w latach 1896–1900, profesor fizyki teoretycznej w latach 1912–1916 1936 Peter Debye (chemia) – profesor 1938 Richard Kuhn (chemia) – profesor od 1926 do 1929 1939 Leopold Ruzicka (chemia) – profesor 1943 Otto Stern (fizyka) – starszy wykładowca (1914) 1945 Wolfgang Pauli (fizyka) – profesor 1950 Tadeus Reichstein (medycyna) – absolwent 1920, doktorat 1922 1952 Felix Bloch (fizyka) – student 1953 Hermann Staudinger (chemia) – wykładowca od 1912 do 1926 1975 Vladimir Prelog (chemia) – profesor 1978 Werner Arber (medycyna) – student 1986 Heinrich Rohrer (fizyka) – student 1987 Georg Bednorz i Alexander Müller (fizyka) – obydwaj studiowali na ETHZ 1991 Richard Ernst (chemia) – profesor 2002 Kurt Wüthrich (chemia) – profesor Akademicy ETHZ Jacques Herzog, architekt – absolwent, profesor od 1999 Heinz Hopf, matematyk – profesor 1931–1965 Christian Kerez, architekt – absolwent 1988, profesor od 2001 Robert Maillart, inżynier, architekt – absolwent 1894, profesor 1911 Pierre de Meuron, architekt – absolwent, profesor od 1999 Karl Moser, architekt – absolwent 1882, profesor 1915–1928 Valerio Olgiati, architekt – absolwent 1986, profesor zaproszony ETHZ 1998-2000 Aldo Rossi, architekt – profesor zaproszony ETHZ 1972–1974 Luigi Snozzi, architekt – absolwent 1957, profesor zaproszony ETHZ 1973-1975 Livio Vacchini, architekt – absolwent 1958, profesor zaproszony ETHZ 1976 Niklaus Wirth, inżynier informatyki, (od 1999 profesor honorowy), zdobywca Nagrody Turinga w 1984 Raphael Zuber, architekt – absolwent 2001, profesor zaproszony ETHZ 2017-2018 Absolwenci ETHZ Santiago Calatrava, architekt, inżynier – absolwent 1979, asystent 1980 Aurelio Galfetti, architekt – absolwent 1960 Christian Kerez, architekt – absolwent 1988 Valerio Olgiati, architekt – absolwent 1986 Raphael Zuber, architekt – absolwent 2001 Inni Hendrik Petrus Berlage, architekt – student Max Frisch, architekt – student Bernard Tschumi, architekt – student Toni Zweifel, inżynier, pracownik Instytutu Termodynamiki i kierownik domu studenckiego, działacz Opus Dei, Sługa Boży Simon Ammann, skoczek narciarski – student ETHZ Polacy na ETHZ Akademicy ETHZ Karol Kozak (2007-2012) - Informatyk, kierownik grupy badawczej Bazy Danych w RISC LMS, ETH. Następnie profesor na Technicznym Uniwersytecie w Dreźnie oraz w Polsce na Uniwersytecie Merito Gabriel Narutowicz (1865–1922) – inżynier hydrotechnik, najpierw student ETHZ, a w latach 1907–1919 profesor w katedrze budownictwa wodnego, 1913–1919 dziekan; prezydent Polski Jan Weyssenhoff (1889–1972) – fizyk, doktorant i asystent na ETHZ, następnie profesor Uniwersytetu Wileńskiego, Jagiellońskiego i Politechniki Lwowskiej Absolwenci ETHZ Tadeusz Biskupski – absolwent 1909, inżynier chemik, major WP, przedsiębiorca Jan Rajchman, informatyk – absolwent 1935 (licencjat), doktorat 1938 - syn Ludwika Rajchmana Zdzisław Pręgowski (1912–1998) – architekt, inżynier, absolwent ETHZ z 1945 Olgierd Brzeski (1921–2000) – doktor chemii, założyciel Fundacji Brzeskich, honorowy obywatel Wrześni Zobacz też Politechnika Federalna w Lozannie ETH – szwajcarski federalny obszar politechnik i instytutów technicznych Przypisy Linki zewnętrzne ETH Zürich ETH Zürich - YouTube PSI (Paul Scherrer Institute). [dostęp 2009-07-24]. EMPA research body of the ETH domain UniPoly rowing match. [dostęp 2009-07-24]. Zürich Photos. [dostęp 2009-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (3 maja 2006)].