NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bahnhofstrasse

Bahnhofstrasse es la calle más importante del centro de Zúrich y una de las calles de tiendas más caras y exclusivas del mundo. En 2011, un estudio clasificó a Bahnhofstrasse la calle más cara de Europa para los comercios, y la tercera más cara del mundo.​ Se construyó cuando se demolieron las fortificaciones de la ciudad en 1864 y se rellenó la zanja frente a las murallas. Hasta aquel momento, el nombre de este lugar había sido "zanja de las ranas" (Fröschengraben), que se cambió a Calle de la Estación (Bahnhofstrasse). Bahnhofstrasse comienza en Bahnhofplatz, frente a la Estación central de Zúrich, pasando por Rennweg, Augustinergasse y Paradeplatz antes de acabar tras 1,4 km de recorrido en Bürkliplatz junto al Lago de Zúrich (Banco Nacional, Hotel Baur au Lac). La calle está peatonalizada en gran parte, pero también es un enlace importante para la red de tranvías de Zúrich. Al norte de Paradeplatz recorren la calle las rutas 6, 7, 11 y 13, mientras que hacia el sur la recorren la 2, 8, 9 y 11. Hay paradas en Hauptbahnhof, Rennweg, Paradeplatz, Börsenstrasse y Bürkliplatz. Algunas de las tiendas que hay en la calle son: Ambassadour House Apple Store Blancpain Breguet Burberry Bvlgari Cartier Chanel Dior Ermenegildo Zegna Giorgio Armani Globus Gucci Hackett London Hermès H&M Jelmoli Louis Vuitton Manor Mont Blanc Omega Prada Rolex Salvatore Ferragamo Tiffany & Co. Tommy Hilfiger Trois Pommes Paradeplatz, una de las plazas más importantes de Suiza, se sitúa cerca del final de Bahnhofstrasse, cerca del Lago Zúrich. Los dos mayores bancos de Suiza, UBS y Credit Suisse, tienen su sede en esta plaza. Paradeplatz también es conocida por la tienda de chocolate y cafetería, Confiserie Sprüngli. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Bahnhofstrasse. Página web oficial Imágenes de Bahnhofstrasse Guía con las tiendas de Bahnhofstrasse Location Group en Zúrich y Bahnhofstrasse Archivado el 15 de marzo de 2016 en Wayback Machine.
Bahnhofstrasse

La Bahnhofstrasse (en français rue de la Gare) est une rue à Zurich, en Suisse. Elle est réputée comme étant l'une des rues les plus chères d'Europe et est jalonnée tout au long de ses 1,4 km de magasins et boutiques luxueuses. La rue part du lac de Zurich au Bürkliplatz et finit à la gare centrale de Zurich (Bahnhofplatz) en contournant la vieille-ville sur la rive gauche de la Limmat. Elle est coupée par la Paradeplatz qui est connue comme centre bancaire suisse. La rue est en grande partie aménagée en zone piétonne, néanmoins un tram circule sur toute la longueur. Au XIXe siècle cet endroit était sur le tracé d'un fossé, le Fröschengraben, faisant partie du système de défense de la ville. Vers 1864 les fortifications ont été démolies pour laisser place à cette nouvelle rue et à de nouvelles constructions. Magasins de luxe Plusieurs boutiques et grands magasins se trouvent sur cette rue. On peut notamment citer : Giorgio Armani Bally Bulgari Burberry Chanel Dior Gucci Hermès Prada Louis Vuitton Rolex Tiffany & Co. Trois Pommes Franz Carl Weber Beyer Chronometrie Liens externes Site officiel Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du canton de Zurich
Bahnhofstrasse (Zurych)

Bahnhofstrasse (pl. ul. Dworcowa) – ulica w Zurychu o długości 1,5 km, łącząca dworzec kolejowy Zürich Hauptbahnhof, od którego pochodzi jej nazwa, z brzegiem Jeziora Zuryskiego. Jest najelegantszą ulicą handlową Szwajcarii i jedną z najbardziej prestiżowych na świecie. Skupiły się przy niej magazyny "haute couture" i sklepy oferujące najbardziej luksusowe towary: biżuterię i zegarki, futra, antyki i dzieła sztuki. Ocieniona szpalerem lip, wyłączona z ruchu kołowego, stanowi trakt spacerowy. Przy Bahnhofstrasse niedaleko dworca kolejowego mieści się obserwatorium astronomiczne Urania.
Банхофштрассе (Цюрих)

Банхофштрассе (нем. Bahnhofstrasse) — центральная улица швейцарского города Цюриха, одна из самых известных и дорогих торговых улиц в мире. В 2011 году Банхофштрассе была названа, в результате исследования, улицей с наиболее дорогой торговой площадью в Европе и третьей по этому показателю в мире. Банхофштрассе была образована, когда были снесены городские фортификации в 1864 году и засыпан ров перед ними. До того времени местность нынешней Банхофштрассе называлась "Рвом лягушек" (нем. Fröschengraben), которое позднее было изменено на Вокзальную улицу (нем. Bahnhofstrasse). Банхофштрассе начинается от Банхофплац перед Центральным вокзалом Цюриха (), после чего её пересекают улицы Реннвег, Августинергассе и Парадеплац, заканчивается Банхофштрассе через 1,4 км после своего начала на Бюрклиплац () у Цюрихского озера (Национальный банк Швейцарии), Hotel Baur au Lac). Банхофштрассе — преимущественно пешеходная улица, являющаяся тем не менее важным отрезком в Цюрихской трамвайной системе. Примечания Ссылки Сайт улицы Фотографии Банхофштрассе Гид по магазинам на Банхофштрассе
Бангофштрасе (Цюрих)

Бангофштрасе (нім. Bahnhofstrasse, нім. вимова: [ˈbaːnhoːfˌʃtraːsɛ], букв. «Вокзальна вулиця») — головна вулиця в центрі Цюриха, одна з найдорожчих і найпрестижніших торгових вулиць світу. У 2011 році дослідження визнало Бангофштрасе найдорожчою вулицею Європи за вартістю торговельної нерухомості та третьою у світі. У 2024 році вона посідала сьоме місце. Історія Бангофштрасе виникла після знесення міських укріплень у 1864 році та засипання рову перед мурами. До того часу ця місцевість мала назву Фрьошенграбен (укр. жаб'ячий рів), яку згодом було змінено на Бангофштрасе. Планування На півночі Бангофштрасе починається від Бангофплацу (укр. вокзальна площа) перед будівлею головного вокзалу Цюриха (47°22′40″N 8°32′25″E) та фонтаном зі статуєю Альфреда Ешера. Далі вулиця прямує переважно на південь, проходячи повз Песталоццівізе (названу на честь Йоганна Генріха Песталоцці), Реннвег, Августінергассе та Парадеплац, і закінчується через 1,4 км на Бюркліплаці (47.3671°N 8,5409°E) на північному березі Цюрихського озера. Парадеплац, одна з найвідоміших площ Швейцарії, розташована в південній частині Бангофштрасе. Тут знаходяться штаб-квартири двох найбільших швейцарських банків — UBS та Credit Suisse Group; перший займає будівлю під назвою Мюнцгоф. Ще однією будівлею на Бангофштрасе, на північно-східному краї Парадеплацу, є Петергоф. Площа також відома своїм шоколадним магазином і кафе — Confiserie Sprüngli. Окрім численних крамниць (див. нижче), на Бангофштрасе розташовано кілька ресторанів та готелів, Музей годинників і хронометрів Beyer, а також громадську обсерваторію Уранія (останню зведено на Ураніяштрасе, однак вона знаходиться дуже близько до Бангофштрасе). Крамниці Серед численних крамниць уздовж Бангофштрасе можна знайти: Транспорт Вулиця здебільшого закрита для приватного транспорту (за винятком короткої ділянки біля Реннвега), проте водночас є важливою ланкою трамвайної мережі Цюриха (VBZ). На північ від Парадеплац уздовж Бангофштрасе курсують трамваї маршрутів 6, 7, 11, 13 і 17. На південь від Парадеплац — маршрути 2, 8, 9 і 11. Вздовж вулиці розташовано кілька трамвайних зупинок: Bahnhofstrasse/HB (поблизу головного вокзалу Цюриха), Rennweg, Paradeplatz, Kantonalbank та Bürkliplatz. Вузловими станціями є Bürkliplatz, Paradeplatz і Центральний вокзал. На Бюркліплац також міститься пірс компанії з судноплавства на Цюрихському озері. До Бангофштрасе також легко дістатися з аеропорту Цюриха, також неподалік є паркінги. Примітки Посилання Офіційна вебсторінка Фотографії Бангофштрасе Guide with shops on Bahnhofstrasse Location development in Zurich and Bahnhofstrasse
Termas de Vals

Las Termas de Vals son un edificio construido en Suiza por el arquitecto Peter Zumthor en 1996. Se trata, como su propio nombre indica, de un complejo termal que se sitúa en la loma de una pronunciada ladera del valle, integrándose con ella y apareciendo con forma de búnker con una serie de perforaciones desde las que se puede contemplar el paisaje de todo el valle.​ Con el uso de los elementos naturales del entorno de las termas (gneis de una cantera a 20 kilomeros de las propias termas con las que se crearon la muratura interior y exterior, el agua de las fuentes y la luz solar), el interior de las Termas emula el interior de la tierra, con espacios iluminados cenitalmente mediante unas grietas que introducen una luz irreal. También aparecen los vasos de spa y termas como si fueran lagos de agua subterránea en el interior de una cueva, generando espacios de descanso y quietud adecuados para su uso.​ El complejo incluye spa, tienda, hotel, baños, sauna, solárium, etc. Arquitectura Durante el periodo del encargo a Zumthor de las termas en 1986 hasta su inauguración una década después, el arquitecto estuvo presente en su ejecución condicionando esta más que por el propio diseño.​ El proyecto está construido a través de la agregación de una serie de módulos en forma de L invertida, de manera que la parte vertical soporte a la horizontal traccionada no percibiendose ningún elemento de unión como el cemento en las paredes que no son perfectamente lisas. La agregación de los módulos se produce dejando unos pequeños espacios que se cubren con vidrio, permitiendo la entrada de una discreta luz cenital.​ Referencias Enlaces externos Página oficial (en inglés). Termas de Vals en la base de datos archINFORM Diaporama realizado por Fernando Guerra. Breve biografía, en epdlp. Zumthor, Peter: Pensare architettura Videoclip del grupo de hip hop suizo Liricas Analas, grabado en las Termas de Vals
Terme di Vals

Le Terme di Vals sono un complesso alberghiero termale situato a Vals, sulle sorgenti termali del cantone dei Grigioni in Svizzera. Completato nel 1996, la struttura è stata progettata da Peter Zumthor. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Terme di Vals Collegamenti esterni Sito ufficiale, su therme-vals.ch. (EN) Therme Vals, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. Terme di Vals, su archINFORM.
Therme Vals

De Therme Vals is een kuuroord bestaande uit een hotel met een thermaalbad gelegen in het Zwitserse Vals, ontworpen door de architect Peter Zumthor. Het is gebouwd op een warmwaterbron. Geschiedenis De Duitse vastgoedmakelaar Karl Kurt Vorlop bouwde in de jaren 1960 een hotel en het bad. Nadat hij failliet ging, kocht de gemeente de gebouwen in 1983. De nieuwe eigenaar, Remo Stoffel, kocht het hotel en de thermen in 2012. Hij wijzigde de naam van het hotel in 7132, de postcode van Vals. In maart 2015 presenteerde hij plannen voor een 381 m hoge hoteltoren, die het hoogste gebouw van Europa en het hoogste hotel van de wereld zou worden. De plannen deden tijdelijk veel stof opwaaien, maar werden niet gerealiseerd. Architectuur Het huidige thermaalbad is ontworpen door de bekende architect Peter Zumthor. Het werd gebouwd tussen 1993 en 1996. Het is een betonnen constructie waarbij bepaalde delen bekleed zijn met Valser gneis, een gesteente dat lokaal gewonnen wordt. Galerij Trivia De music video voor het lied "Every Time" van Janet Jackson uit 1997 is gefilmd in de thermen. Het boek "Tout ce qui remue et qui vit" uit 2013 van de schrijver Isaac Pante speelt zich af in de thermen. Het stripboek ‘De magneet’ van Luca Harari gaat ook over de termen. En een legende in de streek. Externe link Officiële website
Langgletscher

La Langgletscher és una glacera de 6 km de longitud situada a la vall del Lötschental, al sud dels Alps Bernesos, al cantó del Valais, a Suïssa. La glacera es divideix en dos braços. El més gran de tots dos porta el nom d'Aengletscher i es troba al flanc sud del Mittaghorn, a una altitud de 3.890 m i baixa sobre una amplada de més d'un quilòmetre de mar de gel amb un fort pendent cap al Sud. La segona branca comença al llarg del Lötschenlücke, un pas de gel a 3.153 m d'altitud i baixa per la cara nord del Schinhorn en direcció nord-oest. A la seva part inferior, el Langgletscher té només uns 500 m d'amplada. El mar de gel s'atura a uns 2.500 m on forma el riu Lonza que després baixa per la vall del Lötschental per desembocar al Roine. El refugi de muntanya Hollandiahuette fundat pel Club alpí suís es troba a 3.240 m d'altitud sobre l'esperó rocós de Anengrat que separa el Langgletscher de la glacera d'Aletsch a l'est. Referències
Langgletscher

Der Langgletscher ist ein Talgletscher im Talschluss des Lötschentals in den südlichen Berner Alpen. Er befindet sich auf dem Gebiet der Schweizer Gemeinde Blatten im Kanton Wallis. Der Gletscher mit ausgeprägter Zunge war im Jahr 1973 bei einer Fläche von 10,1 km² etwa 6,9 km lang. Bis 2010 hat sich seitdem, unterbrochen von einem Vorstoss in den 1980er Jahren, seine Länge um mehr als 400 Meter verkürzt. Seit dem Hochstadium während der Kleinen Eiszeit um die Mitte des 19. Jahrhunderts ist der Langgletscher um rund zwei Kilometer zurückgewichen. Lage Der Langgletscher entsteht aus zwei Quellgletschern, von denen der grössere den Namen Anungletscher (auch Anengletscher) trägt und seinen Ursprung an der Südflanke des vergletscherten Mittaghorns auf 3890 m ü. M. hat. Er fliesst als über ein Kilometer breiter Eisstrom mit starkem Gefälle südwärts den Hang hinunter. Der zweite Arm beginnt an der Lötschenlücke, einem 3170 m hohen vergletscherten Gebirgspass, und fliesst entlang dem Nordfuss des Schinhorns nach Südwesten. In seinem unteren Teil ist der Langgletscher nur rund 500 m breit. Die Gletscherzunge, die zum grössten Teil von Geschiebe bedeckt ist, liegt auf ungefähr 2100 m. Der Gletscher entwässert in die Lonza, welche durch das Lötschental zur Rhone fliesst. Entwicklung Bilder Sonstiges Auf einem Felsvorsprung des Anengrats, der den Langgletscher vom System des Aletschgletschers im Osten trennt, steht nahe der Lötschenlücke die Hollandiahütte des Schweizer Alpen-Clubs SAC auf 3240 m ü. M. Sie dient als wichtiger Etappenort von ausgedehnten Gletschertouren an der Route vom Lötschental zum Jungfraujoch oder weiter nach Osten bis zum Grimselpass. Das Gletschervorfeld des Langgletschers ist ein Objekt des schweizerischen Inventars dieses Landschaftstyps von nationaler Bedeutung. Weblinks Langgletscher auf der Plattform ETHorama Kartenausschnitt bei map.geo.admin.ch Interaktive Vorher-Nachher-Vergleichsbilder vom Langgletscher Einzelnachweise
Lang Glacier

The Lang Glacier (German: Langgletscher) is a 6.6 km (4.1 mi) long glacier (2005) situated in the Bernese Alps in the canton of Valais in Switzerland. In 1973 it had an area of 10.1 km2 (3.9 sq mi). See also List of glaciers in Switzerland List of glaciers Retreat of glaciers since 1850 Swiss Alps External links Swiss glacier monitoring network
Glacier de Lang

Le glacier de Lang, en allemand Langgletscher, est un glacier de 6 km de long situé dans la vallée du Lötschental, au sud des Alpes bernoises, dans le canton du Valais, en Suisse. Géographie Le glacier est divisé en deux bras. Le plus grand des deux porte le nom d'Anengletscher et est situé sur le flanc sud du Mittaghorn, à 3 890 m d'altitude et descend sur une largeur de plus d'un kilomètre de mer de glace avec une forte déclivité en direction du sud. Le second bras commence le long du Lötschenlücke, un col de glace à 3 153 m d'altitude et descend le long de la face nord du Schinhorn en direction du nord-ouest. Dans sa partie inférieure, le Langgletscher ne mesure qu'environ 500 m de large. La mer de glace s'arrête à environ 2 500 m d'altitude où elle forme la rivière Lonza qui descend ensuite la vallée du Lötschental pour se jeter dans le Rhône. Le refuge de montagne Hollandiahuette fondé par le Club alpin suisse se trouve à 3 240 m d'altitude sur l'éperon rocheux d'Anengrat qui sépare le Langgletscher du glacier d'Aletsch à l'est. Notes et références (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Langgletscher » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressource relative à la géographie : GLAMOS Portail de la géographie suisse Portail des Alpes Portail de la montagne Portail du canton du Valais Portail des lacs et cours d'eau Portail du Rhône
Langgletscher

Il Langgletscher (ghiacciaio del Lang) è un ghiacciaio svizzero. Si trova nella Lötschental valle laterale del Canton Vallese, a sud delle Alpi bernesi. Il ghiacciaio è diviso in due braccia. Il più grande dei due porta il nome di Anengletscher ed è situato sul fianco sud del Mittaghorn, a 3.890 m d'altezza e scende in direzione sud per una larghezza maggiore di un chilometro ed in forte pendenza. Il secondo braccio inizia nei pressi del Loetschenluecke, un colle glaciale a 3.173 m di altezza e scende lungo la parete nord del Schinhorn in direzione di nord-ovest. Nella sua parte inferiore il ghiacciaio del Lang misura solamente 500 m di larghezza e si ferma a circa 2.500 m di altezza dove dà inizio al fiume Lonza il quale percorre la Lötschental e confluisce nel Rodano. Il rifugio alpino Hollandiahütte fondato dal Club Alpino Svizzero si trova a 3.240 m d'altezza sullo sperone roccioso d'Anengrat che separa il ghiacciaio del Lang dal ghiacciaio dell'Aletsch ad est. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su ghiacciaio del Lang
Langgletsjer

De Langgletsjer (Duits: Langgletscher) is een dalgletsjer aan de kop van het Lötschental in de zuidelijke Berner Alpen. De gletsjer ligt op het grondgebied van de Zwitserse gemeente Blatten in het kanton Wallis. In 1973 was de gletsjer met een uitgesproken tong ongeveer 6,9 km lang met een oppervlakte van 10,1 km². In 2010, onderbroken door een opmars in de jaren 1980, was de lengte met meer dan 400 meter verkort. Sinds het hoogtepunt tijdens de Kleine IJstijd rond het midden van de 19e eeuw is de Langgletsjer ongeveer twee kilometer teruggetrokken. Op een rotspunt van de Anengrat, die de Langgletsjer scheidt van het systeem van de Aletschgletsjer in het oosten, staat de Hollandiahütte van de Schweizer Alpen-Club (SAC) op 3240 m boven de zeespiegel bij de Lötschenlücke. Het dient als een belangrijke etappe voor uitgebreide gletsjertochten op de route van het Lötschental naar de Jungfraujoch, of verder naar het oosten naar de Grimselpas. Het gletsjervoorveld van de Langgletsjer is een object van de Zwitserse Bundesinventar der Landschaften und Naturdenkmäler von nationaler Bedeutung. Ligging De Langgletsjer wordt gevormd uit twee brongletsjers, waarvan de grootste de naam Anungletscher (ook Anengletsjer) draagt en zijn oorsprong vindt op de zuidelijke flank van de met gletsjers bedekte Mittaghorn op 3890 m boven de zeespiegel. Deze gletsjer stroomt de helling af als een ijsstroom van meer dan een kilometer breed met een steile helling naar het zuiden. De tweede arm begint bij de Lötschenlücke, een 3170 m hoge gletsjerbergpas, en stroomt langs de noordelijke voet van de Schinhorn naar het zuidwesten. In het onderste deel is de Langgletsjer slechts ongeveer 500 m breed. De gletsjertong, die grotendeels bedekt is met bodembelasting, bevindt zich op ongeveer 2100 m. De gletsjer mondt uit in de Lonza, die door het Lötschental naar de Rhône stroomt. Werelderfgoed De Langgletsjer is in december 2001 opgenomen op de UNESCO werelderfgoedlijst als onderdeel van de natuurerfgoed inschrijving Zwitserse Alpen Jungfrau-Aletsch erkend tijdens de 25e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed in Helsinki. De site wordt erkend als toonbeeld van de vorming van de Hoge Alpen, met de meeste gletsjers en de grootste gletsjer in Eurazië. Het Alpengebied beschikt over een grote diversiteit aan ecosystemen, met inbegrip van successiestadia (voornamelijk door de terugtrekking van gletsjers als gevolg van de klimaatverandering). De plek is van universele waarde, vanwege zowel haar schoonheid als de schat aan informatie over de vorming van bergen en gletsjers, maar ook vanwege klimaatveranderingen en ecologische en biologische processen.
Ланг (льодовик)

Льодовик Ланг (нім. Langgletscher) — долинний льодовик в глибині долини Льоченталь на південному схилі Бернських Альп, на території громади Блаттен кантону Вале, Швейцарія. З 1888 року (дата початку спостереження) льодовик зменшується (хоча і зростав в першій половині XX століття) і за цей час відступив вже майже на 770 м. Опис Льодовик розташований в глибині на висоті між 3890 та 2077 м.н.м. (з урахуванням фірнів за вимірюваннями 2005 року) та має південно-західний ухил стікання (23,2°). За вимірюваннями у 2005 році Ланг мав довжину 6,6 км, ширину від 1 км в верхній частині до 0,5 км в нижній частині, та площу бл. 10,1 км². Свій початок льодовик Ланг бере з двох рукавів: більший за розміром має назву льодовик Анунг (нім. Anungletscher, також нім. Anengletscher), що бере початок на південному схилі покритої льодовиками гори Міттагхорн на висоті близько 3 890 м.н.м., стікаючи з обриву крижаною річкою до 1 км шириною; менший рукав починається на перевалі Льоченлюке на висоті 3 170 м.н.м. і тече вздовж північного підніжжя гори Шинхорн на південний захід . Язик льодовика сьогодні закінчується на висоті бл. 2 100 м, але він майже весь покритий уламками гірської породи. Тала вода впадає у річку Лонза, яка тече по долині Льоченталь і є притокою Рони. Підніжжя льодовика Ланг (територія між його максимальною довжиною у 1850 році (Малий льодовиковий період) та сучасним кінцем язика) є об'єктом національного (швейцарського) значення такого типу ландшафтів. Альпінізм На висоті 3 240 м.н.м., над місцем виступу гряди Анненграт, яка відділяє льодовик Ланг зі сходу від системи льодовика Алеч, недалеко від перевалу Льоченлюке розташований прихисток нім. Hollandiahütte, яким управляє Swiss Alpine Club. Цей прихисток є важливим пунктом для багатьох льодовикових маршрутів від долин Льоченталь до Юнгфрауйох, або далі на схід до перевалу Грімзельпас. Див. також Юнгфрау-Алеч (Світова спадщина ЮНЕСКО) Швейцарські Альпи Примітки Посилання Витяг з карти [Архівовано 14 листопада 2020 у Wayback Machine.] на map.geo.admin.ch Зміна довжини Ланга з 1888 року [Архівовано 14 липня 2014 у Wayback Machine.] (нім.) Офіційний вебсайт Юнгфрау-Алеч [Архівовано 18 жовтня 2009 у Wayback Machine.](нім.)(англ.) Офіційний туристичний вебсайт долини Льоченталь(нім.)(англ.)
Estavayer-le-Lac

Estavayer-le-Lac je malé středověké město v kantonu Fribourg ve francouzsky mluvící části Švýcarska. Je situováno na jižním břehu Neuchâtelského jezera. Od 1. ledna 2017 vznikla spojením s obcemi Bussy, Morens, Murist, Rueyres-les-Prés, Vernay a Vuissens nová obec Estavayer, která se zároveň stala sídlem okresu Broye. V prosinci 2016 žilo v Estevayer-le-Lac 6 291 obyvatel. Demografie Podle údajů z roku 2000 mluvilo 81,2 % obyvatel francouzsky, 64,3 % obyvatel bylo římskokatolického vyznání a 12 % obyvatel se hlásilo ke švýcarské reformované církvi. Pamětihodnosti Celé město Estavayer-le-Lac je na Seznamu švýcarského kulturního dědictví. Nejvýznamnějšími památkami jsou kaple de Rivaz, kaple svatého Kříže, hrad Chenaux, kostel sv. Vavřince, dominikánský konvent a městské hradby, ze 13. století, které jsou téměř kompletně dochované. Zajímavosti Ve městě je vedle historického muzea i bizarní Muzeum žab ve kterém je kolekce vycpaných žab, které jsou naaranžované tak, že vykonávají mnohé lidské činnosti. Fotogalerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Estavayer-le-Lac na anglické Wikipedii. Související články Seznam švýcarských obcí Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Estavayer-le-Lac na Wikimedia Commons Estevayer-le-Lac[nedostupný zdroj] My Switzerland Chloubou městečka Estavayer-le-Lac je bizarní Muzeum žab
Estavayer-le-Lac

Estavayer-le-Lac (en alemán Stäffis am See) es una población y antigua comuna suiza del cantón de Friburgo, situada en el distrito de Broye. El uno de enero de 2017 se unió a 6 otras comunas formando la comuna d'Estavayer. Se encuentra situada a orillas del lago de Neuchâtel. El uno de enero de 2012 absorbió el territorio de la antigua comuna de Font. Transportes Ferrocarril Cuenta con una estación ferroviaria en la que efectúan parada trenes regionales. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estavayer-le-Lac. Sitio oficial de la comuna de Estavayer-le-Lac «Estavayer-le-Lac». Diccionario histórico de Suiza (en alemán, francés o italiano).