NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Mednarodni olimpijski komite

Mednarodni olimpijski komite (MOK, angleška kratica IOC) je mednarodna nevladna organizacija s sedežem v Lozani v Švici. Ustanovil jo je Pierre de Coubertin leta 1894 z namenom obuditi olimpijske igre in jih prirejati vsaka štiri leta. Organizacijo sestavlja 205 nacionalnih olimpijskih komitejev - za Slovenijo je to Olimpijski komite Slovenije. Po veljavnih pravilih je individualnih članov MOK lahko največ 115 naenkrat (marca 2025 npr. 105), pri čemer člani sami izbirajo nove in niso predstavniki svojih matičnih držav v njem, temveč je prav nasprotno: člani predstavljajo MOK v svojih državah. Od septembra 2013 vodi MOK deveti predsednik Thomas Bach. Edini Slovenec doslej, ki je bil član MOK, je bil Stanko Bloudek (od 1948 do svoje smrti). Predsedniki Od leta 1894 je imel MOK deset predsednikov: Sklici Zunanje povezave Uradno spletno mesto
Internationella olympiska kommittén

Internationella olympiska kommittén (IOK; engelsk förkortning: IOC; fransk förkortning: CIO) är en internationell kommitté som organiserar de olympiska spelen. Organisationen grundades den 23 juni 1894 av Pierre de Coubertin och Demetrios Vikelas. Svensken Viktor Balck ingick i den första olympiska kommittén. IOK har sitt säte i Lausanne i Schweiz och består av upp till 115 ledamöter som är valda som individer av IOK själv, dock med vissa kvoter för aktiva idrottare, ledamöter av internationella idrottsförbund och nationella olympiska kommittéer. Under IOK finns inom den olympiska rörelsen 205 nationella olympiska kommittéer, exempelvis Sveriges Olympiska Kommitté. IOK:s ordförande sedan 1894 IOK har haft nedanstående ordförande sedan grundandet 1894. Sedan 1999 gäller att ordföranden väljs med en mandatperiod på åtta år, och kan omväljas högst en gång för en period av fyra år. Se även Internationella olympiska kommitténs ledamöter Lista över IOK:s landskoder Internationella paralympiska kommittén Olympiska spelen Paralympiska spelen Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Internationella olympiska kommittén. IOK – International Olympic Committee
Міжнародний олімпійський комітет

Міжнаро́дний олімпі́йський коміте́т, скорочено МОК (англ. International Olympic Committee; фр. Comité international olympique) — керівний орган олімпійського руху. Історія МОК заснований 1894 року з ініціативи барона П'єра де Кубертена. Наразі він базується у Лозанні, Швейцарія. Нині МОК — найбільша і найповажніша у світі спорту організація. Діяльність МОК опікується організацією й проведенням Олімпійських ігор, керуючись у своїх рішеннях Олімпійською хартією. До його складу входять 205 національних олімпійських комітетів. 12 жовтня 2023 року, МОК ухвалив рішення про призупинення членства Олімпійського комітету Росії. Таке рішення стало можливим після рішення Олімпійського комітету Росії щодо прийняття до свого складу олімпійських комітетів тимчасово окупованих територій України. МОК заявив, що це порушення Олімпійської хартії, адже суперечить територіальній цілісності кордонів Національного олімпійського комітету України, визнаної МОК. Виконком вирішив, що Олімпійський комітет Росії має негайно зупинити свою діяльність до подальших повідомлень. Окрім того, Олімпійський комітет Росії більше не має права діяти як Національний олімпійський комітет і не може отримувати жодного фінансування від олімпійського руху. 12 лютого 2026 року МОК ухвалив рішення дискваліфікувати україського скелетоніста Владислава Гераскевича, чим викликав хвилю обурення в Україні. У липні 2026 року МОК тимчасово відновив статус Олімпійського комітету Росії, у зв'язку з початком кваліфікації до Олімпійських ігор 2028 року. МОК зазначив, що до складу ОКР більше не входять олімпійські комітети з територій, які перебувають у юрисдикції Національного олімпійського комітету України, а російська сторона письмово підтвердила відсутність діяльності на цих територіях. МОК залишив за собою право повторно застосувати санкції у разі порушення цих зобов'язань. Одночасно він оприлюднив нові умови допуску російських спортсменів до міжнародних змагань, зокрема обов'язкове проходження антидопінгового тестування під контролем Міжнародного агентства з тестування (ITA). Примітки Посилання Міжнародний олімпійський комітет // Юридична енциклопедія : [у 6 т.] / ред. кол.: Ю. С. Шемшученко (відп. ред.) [та ін.]. — К. : Українська енциклопедія ім. М. П. Бажана, 2001. — Т. 3 : К — М. — 792 с. — ISBN 966-7492-03-6. Вебсайт МОК
Lej Tschüffer

Der Lej Tschüffer ist ein Bergsee auf dem Gemeindegebiet von Pontresina im Kanton Graubünden in den schweizerischen Alpen. Er liegt auf 2751 m ü. M. Lage und Umgebung Der Lej Tschüffer ist der obere der zwei Seen im Val Tschüffer. Sie liegen in den Livigno-Alpen auf einem kleinen Hochplateau, eingeschlossen von den Bergen Piz dal Fain (2907 m), Piz Pischa (3136 m), Piz Sagliaint (2944 m) und Piz Tschüffer (2917 m) sowie von den Pässen Fuorcla Tschüffer (2832 m) im Westen und Fuorcla Prünella (2825 m) im Norden. Das Wasser fliesst gegen Süden und fällt über Tschüffer im Val Tschüffer hinunter. Anschliessend fliesst das Wasser in die Ova da la Val da Fain, die von La Stretta kommend das Val da Fain entwässert, und dann als Ova da Bernina durch die Val Bernina bis nach Samedan, wo es in den Inn fliesst. Zugänge Von Bernina Suot Ausgangspunkt: Bernina Suot (2045 m) Via: Alp Bernina, Val Tschüffer Schwierigkeit: BG Zeitaufwand: 3 ¼ Stunden Von Pontresina Ausgangspunkt: Pontresina (1805 m) oder Alp Languard (2327 m) Via: Plaun da l’Esen, Fuorcla Pischa (2835 m), Lej da Pischa (2770 m), Fuorcla Tschüffer (2832 m) Schwierigkeit: EB, als Wanderweg weiss-rot-weiss markiert Zeitaufwand: 5 ¼ Stunden von Pontresina oder 3 ¾ Stunden von Alp Languard Von La Punt Chamues-ch Ausgangspunkt: La Punt Chamues-ch (1708 m) Via: Val Chamuera, Alp Prünella, Fuorcla Prünella (2825 m) Schwierigkeit: BG, als Wanderweg weiss-rot-weiss markiert Zeitaufwand: 5 ¾ Stunden Literatur Landeskarte der Schweiz, Blatt 1258 La Stretta, 1:25'000. Bundesamt für Landestopographie, Ausgabe 2015. Weblinks Lej Tschüffer auf schweizersee.ch Verschiedene Tourenberichte auf hikr.org
Люцерн

Люцѐрн (на немски: Luzern; на италиански: Lucerna, Лучѐрна, на френски: Lucerne, Люсѐрн) е град в Централна Швейцария, столица на кантона Люцерн. Разположен е на северозападния бряг на Фирвалдщетското езеро. Населението му е 76 156 души (2009). Личности Починали Огюст Бернарт (1829 – 1919), белгийски политик Карл Шпителер (1845 – 1924), поет Побратимявания Борнмът, Великобритания (1981) Гебвилер (Guebwiller), Франция (1978) Оломоуц, Чехия (1994) Потсдам, Германия (2002) Цешин (Cieszyn), Полша (1994) Чикаго, САЩ (1998) Бележки
Lucerna

Lucerna (en alemany: Luzern) és una ciutat de la Suïssa central, amb una població de 60.274 habitants (2003) i és la capital del cantó de Lucerna. La ciutat s'aixeca a la vora del Llac de Lucerna (Vierwaldstättersee) amb un famós pont de fusta i amb la vista del Pilatus i el Rigi. Història La ciutat va sorgir d'un petit poble situat a la vora del Llac de Lucerna, el poble va ser fundat després de la creació d'un monestir l'any 700. El nom llatí "Luciaria" apareix per primera vegada en els registres històrics l'any 840. Fills il·lustres Franz X J P Schnyder von Wartensee (1786-1868) pedagog musical. Enllaços externs Pàgina de la ciutat de Lucerna Luzern Tourismus AG - oficina de turisme Arxivat 2008-08-27 a Wayback Machine. Fotogaleria de Lucerna Arxivat 2005-07-17 a Wayback Machine. Guia de Lucerna Viccionari
Luzern

Luzern (fransk: Lucerne) er en by beliggende centralt i Schweiz med 86.234(2024) indbyggere. Byen er hovedstad i kantonen Luzern. Byen ligger ved Vierwaldstättersøen (Lucernesøen) med udsyn over bjergene Pilatus og Rigi. Byen er en turistmagnet med sin spektakulære beliggenhed. Der er flere seværdigheder, bl.a. den enestående træbro 'Kapellbrücke' (Kapel-broen) fra 1333, der blev hærget af en voldsom brand i 1993, men siden er genopbygget. Et 6 meter langt relief, hugget ind i en klippevæg i den lille park ved Löwenplatz midt i byen, er tegnet af den danske billedhugger Bertel Thorvaldsen. Relieffet, Löwendenkmal, forestiller en såret og døende løve og er udført til minde om 760 schweizergardere fra Luzern, der faldt, da de i 1792 under Den franske Revolution forsvarede Ludvig 16. af Frankrig på kongeslottet Tuilerierne i Paris mod de ophidsede folkemasser. Galleri Referencer Eksterne henvisninger
Luzern

Luzern (njem.: Luzern, fran.: Lucerne, tal.: Lucerna, hrv.: Lucern) je glavni grad istoimenog kantona Luzern u središnjoj Švicarskoj. Najmnogoljudniji je grad središnje Švicarske s 83 340 stanovnika u 2022. godini te je lokalno ekonomsko, prijevozno i kulturno središte. Urbano područje čini 19 općina i gradova s 220 000 stanovnika. Ležeći na jezeru Vierwaldstätter i rijeci Reuss, a i zbog blizine vrhova Pilatus i Rigi koji su dio Alpi, Luzern je oduvijek bio popularna turistička destinacija. Gradska znamenitost je Kapellbrücke, drveni most iz 14. stoljeća. Službeni jezik u Luzernu je njemački jezik. Zemljopis Pripada pod središnju Švicarsku. Graniči s kantonima: Bern, Aargau, Schwyz, Zug, Obwalden i Nidwalden. Sport FC Luzern, nogometni klub http://www.fcl.ch/ (njem.) BSV BORBA Luzern, rukometni klub http://www.borba.ch/default.php/ Arhivirana inačica izvorne stranice od 29. ožujka 2008. (Wayback Machine) (njem.) Izvori Vanjske poveznice Stranica grada Lucerna
Lucerna

Lucerna (niem. Luzern, gsw. Lozärn, fr. Lucerne, wł. Lucerna, rm. Lucerna) – miasto i gmina w środkowej Szwajcarii, siedziba administracyjna kantonu Lucerna oraz okręgu Luzern-Stadt. Leży na zachodnim brzegu Jeziora Czterech Kantonów (Vierwaldstättersee), nad zatoką, po obu stronach rzeki Reuss, u stóp góry Pilatus. Ośrodek turystyczno-wypoczynkowy o międzynarodowej sławie, siedziba uniwersytetu Universität Luzern. 1 stycznia 2010 do miasta przyłączono gminę Littau. Miasto powstało z osady założonej w VIII w. przy klasztorze benedyktynów. Z początkiem XXI w. stało się jednym z najszybciej rozwijających się miast Szwajcarii. W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, elektrotechniczny, poligraficzny, odzieżowy oraz spożywczy. Demografia W Lucernie mieszka 82 922 osób. W 2021 roku 24,7% populacji gminy stanowiły osoby urodzone poza Szwajcarią. Atrakcje Muzeum Transportu Szwajcarii (Verkehrshaus der Schweiz) Museum Sammlung Rosengart z dziełami m.in. Picassa, Paula Klee Muzeum Wagnera (Richard-Wagner-Museum) pozostałości fortyfikacji z ok. 1400 roku kościół franciszkanów z XIII wieku (St. Maria in der Au) kościół św. Leodegara (St. Leodegar im Hof) z XVII wieku kościół jezuitów z XVII wieku pałac rycerski ratusz z XVII wieku mosty: Kapellbrücke (Most przy kaplicy) (1333, spłonął w 1993, odbudowany) - najstarszy most drewniany w Europie. Nie łączy on brzegów najkrótszą drogą - jego kształt wynikł z dostosowania konstrukcji do bagnistego podłoża. Do mostu przylega kamienna wieża wodna, która należała do dawnego systemu obronnego, później stała się więzieniem, a obecnie mieści się w niej archiwum Spreuerbrücke (Most Plewny) (1408) – drewniany most położony kilkaset metrów dalej od Mostu Kapellbrücke. Pod dachem kryją się tablice z serią obrazów, na których przedstawiona jest śmierć z ludźmi kamienice z XVII i XVIII wieku baszta zegarowa (Zeitturm) pomnik szwajcarskich gwardzistów (Lew Lucerny) Od 1938 roku w Lucernie organizowany jest Międzynarodowy Festiwal Muzyki Poważnej Lucerne Festival. Osoby urodzone w Lucernie Kurt Scheller, szef kuchni Współpraca Miejscowości partnerskie: Bournemouth, Wielka Brytania Chicago, Stany Zjednoczone Cieszyn, Polska Guebwiller, Francja Ołomuniec, Czechy Poczdam, Niemcy Transport Przez teren miasta przebiegają autostrada A2 oraz drogi główne nr 2, nr 2a, nr 4, nr 361 i nr 362. Zobacz też młot lucereński Przypisy
Lucerna

Lucerna (em alemão Luzern) é uma cidade da Suíça que dá nome ao cantão no qual está inserida; um dos 13 cantões que determinam a organização territorial de referência no país. Tem uma população de 82.257 habitantes (2019). Estende-se por uma área de 24,15 km², de densidade populacional de 3.406 hab/km². Confina com as seguintes comunas: Adligenswil, Ebikon, Emmen, Horw, Kriens e Meggen. A língua oficial nesta comuna é o alemão. A cidade situa-se a 436 metros de altitude, e tem 76 156 habitantes (2009). Situada nas margens do rio Reuss e banhada pelo Lago dos Quatro Cantões, Lucerna possui muitas indústrias: metalúrgica, química, têxtil, madeireira e de aparelhos eléctricos. A cidade é também um dos principais centros turísticos do país e sede de festivais internacionais de música. Os monumentos principais de Lucerna são: restos da muralha medieval da cidade (Museggmauer), Löwendenkmal, o Monumento do Leão, ou Leão de Lucerna que homenageia os Guardas Suíços que foram massacrados em 1792 durante a Revolução Francesa, Torre da Água (construída cerca 1300) acessível através da Kapellbrücke (a ponte de madeira coberta mais antiga de Europa),a Spreuerbrücke, outra ponte coberta com telas barrocas alusivas à dança da morte (Totentanz). Possui inúmeras igrejas das quais se destacam a Hofkirche igreja renascentista com estatuto de catedral até ao século XIX, a dos Franciscanos em estilo gótico mas com altares e várias capelas laterais em estilo barroco (c. 1200) e dos Jesuítas (1560) a primeira igreja barroca da Suíça. Entre outros edifícios destacam-se o edifício da câmara municipal de estilo renascentista e o palácio do governo cantonal também este renascentista. A cidade não deve ser confundida com Lugano e Locarno, cidades suíças de língua italiana do cantão de Tessino. Tribschen Tribschen é um bairro de Lucerna, mais conhecido atualmente por ter sido lar do compositor alemão Richard Wagner entre 30 de março de 1866 a 22 de abril de 1872. Sua residência foi transformada em um museu. Ver também Lago dos Quatro Cantões Referências
Lucerna

Lucerna (în germană Luzern, franceză Lucerne) este un oraș în Elveția centrală, cu o populație de 60.274 locuitori (31 decembrie 2003), capitală a cantonului Lucerna. Orașul este situat pe malul Lacului celor Patru Cantoane (Lacul Lucerna - Vierwaldstättersee). Nu există o atestare documentară a fondării orașului, dar acesta este menționat în 840 sub numele de "Luciaria", nume ce provine de la o mănăstire a Sfântului Leodegar, fondată în jurul anului 730. Deschiderea drumului prin Pasul Sankt Gotthard în secolul al XIII-lea a făcut din Lucerna un important centru de schimb. Cucerit de Habsburgi în 1291, s-a alăturat Confederației Elvețiene în 1332. Lucerna fost capitală a Republicii Elvețiene în 1798. Râul Reuss se varsă în lac, motiv pentru care în oraș există câteva poduri. Cel mai faimos este Podul Capelei (Kapellbrücke), un pod de lemn de 204 m lungime, construit inițial în 1333 și reconstruit în 1993 după un incendiu. Podul trece pe lângă Turnul cu Apă (Wasserturm) octogonal, o fortificație din secolul al XIII-lea. Podul împreună cu Turnul cu Apă reprezintă emblema orașului. Monumente și atracții turistice din Lucerna Biserica Iezuiților din Lucerna Muzeul de Transport al Elveției este un muzeu cu exponate din toate domeniile transportului, incluzând locomotive, vagoane, automobile, nave și avioane. Centrul de Cultură și Congrese din Lucerna, de pe malul lacului, a fost construit de Jean Nouvel. Centrul adăpostește una dintre cele mai importante săli de concert din lume (acustică: Russel Johnson). În fiecare an, spre sfârșitul verii, aici are loc faimosul festival Lucerna de muzică clasică. Personalități născute aici Walter Nigg (1903 - 1988), teolog reformat; Hans Urs von Balthasar (1905 - 1988), teolog, preot catolic; Jolanda Egger (n. 1960), actriță; Roger Andermatt (n. 1969), criminal în serie; Max Heinzer (n. 1987), scrimer. Legături externe Situl oficial al orașului Lucerna Luzern Tourismus AG - biroul de turism Arhivat în 27 august 2008, la Wayback Machine. Galerie foto în limba engleză
Luzern

Luzern (tyskt uttal: [luˈtsɛrn] , franska: Lucerne, italienska: Lucerna) är en stad och kommun i kantonen Luzern i mellersta Schweiz. Luzern är kantonens huvudort och ligger vid Vierwaldstättersjön. Luzern är ett handelscentrum, men här finns också en del industri. Det är en populär turiststad. I väster ligger stadsdelen Littau som tidigare var en egen kommun, men som inkorporerades i Luzern 1 januari 2010. Till kommunen hör även exklaven Bürgenstock på andra sidan Vierwaldstättersjön. Historia Luzern uppstod vid det omkring det runt 740 grundade klostret Sankt Leodegar. Staden erhöll troligen omkring 1178 stadsrättigheter. Klostrets område som efter hand utvidgades betydligt tillhörde abbotstiftet Murbach i Elssas, och kom 1291 genom köp till huset Habsburg. 1332 slöt sig Luzern till skogskantonernas förbund och erkändes 1390 som riksomedelbart. Under 1500-talet var Luzern medelpunkten för den katolska motreformationen i Schweiz. 1798 blev Luzern en del av Helvetiska republiken som dess huvudstad, från 1803 kanton i Schweiz. Under 1840-talet anslöt sig Luzern till Sonderbund. Stadsbild Staden har en välbevarad äldre stadsbild. Gamla staden avgränsas mot norr av ett stycke av den medeltida tornförsedda muren som här ännu finns kvar. Bland stadens kyrkor märks Stiftskyrkan från 1504. I rådhuset från 1606 finns ett museum. Det gamla jesuitkollegiet har senare fungerat som regeringsbyggnad och inrymt arkiv och en myntsamling. Luzernlejonet är ett lejon inhugget i en klippa i norra delen av staden efter Bertel Thorvaldsens ritningar 1821 och är ett minnesmärke över det i Paris 1792 nedskjutna schweizergardet. Över Reuss leder flera broar varav främst märks de äldre träbroarna Kapellbrücke från 1300-talet och Spreuerbrücke från 1400-talet, båda med målningar från 1500-talet. Vid Gletschergarten ligger ett område med flyttblock, jättegrytor och andra spår från istiden. Demografi Kommunen Luzern har 86 234 invånare (2024). Uppgifterna från 2000 är baserade på en folkräkning.Uppgifterna från 2014 är baserade på fem på varandra följande årliga strukturundersökningar. Resultaten extrapoleras. De bör tolkas med försiktighet i kommuner med mindre än 3 000 invånare. Karneval Den välkända karnevalen Lozärner Fasnacht, börjar torsdagen före askonsdagen klockan 05:00 med Tagwache: En detonation på en liten båt som för familjen Fritschi till kajen, följt av ett pappersregn. Den pågår till efterföljande tisdag och är, tillsammans med Basel, Schweiz största karneval med 30 000 aktiva och 100 000 åskådare. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Luzern.﻿ Officiell webbplats
Aarbiwak

Das Aarbiwak ist eine Hütte des SAC im Kanton Bern. Die Hütte liegt auf einer Höhe von 2731 m ü. M. am Fusse des Lauteraarhorns auf dem Gebiet der Gemeinde Guttannen. Die unbewartete Hütte hat 17 Schlafplätze und ist mit einer Notfunkanlage ausgerüstet. Der Zustieg erfolgt vom Grimselhospiz. Erreicht werden kann das Lauteraarhorn, das Finsteraarhorn oder die Studerhorngruppe. Weitere Touren führen über den Strahleggpass, das Finsteraarjoch oder das Agassizjoch zur Schreckhornhütte. Geschichte Ein erstes Biwak wurde 1973 gebaut. Im darauffolgenden Winter wurde es von einem Sturm zerstört. Die heutige Hütte wurde 1976 fertiggestellt. Karten Landeskarte der Schweiz, Blatt 1249 Finsteraarhorn (1:25'000) Landeskarte der Schweiz, Blatt 2520 Jungfrau Region (1:25'000) Landeskarte der Schweiz, Blatt 264T Jungfrau (1:50'000) Siehe auch Liste der SAC-Hütten Weblinks Offizielle Website
Kraftwerk Dietikon

Das Kraftwerk Dietikon ist ein Laufwasserkraftwerk an der Limmat in Dietikon im Kanton Zürich. Es gehört seit 1908 den Elektrizitätswerken des Kantons Zürich (EKZ). Geschichte 1888 wurde der erste Generator im Limmattal in Betrieb genommen, um die Maschinen einer Baumwollweberei anzutreiben und seither wird an diesem Standort Strom produziert. Heinrich Boller, Besitzer der Spinnerei Uster, liess 1857 an der Limmat eine Baumwollweberei für 230 Webstühle («Weberei Dietikon AG», ab 1900 «Weberei Syz & Co.») und einen Fabrikkanal zur industriellen Nutzung des Limmatwassers bauen. Mit diesem Kanal entstand die Grien-Insel, auf der die Turbinenhäuser zu stehen kamen, die vom Elektrizitätswerk Dietikon der EKZ 1908 übernommen wurden. Das Werk wurde von 1931 bis 1933 vollständig erneuert. Unterhalb des Werks befindet sich das 25.000 Quadratmeter grosse Naturschutzgebiet Dietiker und Geroldswiler Auen. Heutige Produktion Heute (2017) wird in Dietikon Strom für rund 3.800 Haushalte produziert. Je nach Wasserführung der Limmat erreicht das Werk eine Leistung von bis zu 2,6 Megawatt. Der maximale Durchfluss durch die beiden Turbinen beträgt 100 Kubikmeter pro Sekunde. Die 2011 abgelaufene Konzession für die Nutzung des Limmatwassers wurde 2017 für weitere 60 Jahre erneuert. Damit kann die geplante Erneuerung des Kraftwerks ab 2018 realisiert werden. Für die Wiederherstellung der freien Fischwanderung sollen neue Fischaufstiegs- und Fischabstiegshilfen geschaffen werden. Beim Stauwehr soll eine Dotieranlage aus der erhöhten Restwassermenge zusätzlich Strom aus erneuerbarer Energie produzieren. Das erneuerte Kraftwerk Dietikon soll Energie für rund 4.500 Vierpersonenhaushalte produzieren können. Siehe auch Liste von Wasserkraftwerken in der Schweiz Literatur Hans Wüger, Direktor EKZ: 100 Jahre Wasserkraftnutzung der Limmat in Dietikon. Neujahrsblatt Dietikon, 1961. [1] W. Wyssling: Die Entwicklung der Schweizerischen Elektrizitätswerke und ihrer Bestandteile. Schweizerischer Elektrotechnischer Verein, 1946. Weblinks IG Limmat 2017: Limmatkraftwerk Dietikon Einzelnachweise
Lai da Schmorras

Der Lai da Schmorras ist ein Bergsee in der Val Schmorras, oberhalb von Radons bei Savognin auf dem Gemeindegebiet von Surses im Kanton Graubünden in den schweizerischen Alpen. Er liegt auf 2291 m ü. M. Lage und Umgebung Der See liegt in den Oberhalbsteiner Alpen, 650 m taleinwärts von der Alp Schmorras auf der orographisch linken Seite der Val Schmorras, eines Seitentals der Val Nandro, das wiederum ein Seitental des Oberhalbsteins ist. Zugang Am See führt der Wanderweg von Alp Schmorras zur Fuorcla da Saletscha vorbei. Von Radons (1866 m) via Bargias und Alp Schmorras ist der See in 1 ¾ Stunden erreichbar (15 Minuten von der Alp Schmorras). Der Zugang ist vom Schwierigkeitsgrad B. Am Lai da Schmorras führen zahlreiche Routen der umliegenden Gipfel und Pässe vorbei. Im Sommer sowie im Winter sind dies neben der Route zur Fuorcla da Saletscha die Routen zum Murter (2752 m), zum Piz Alv (2855 m) und über die Fuorcla Cotschna zum Piz Grisch (3060 m). Galerie Literatur Landeskarte der Schweiz, Blatt 1255 Splügenpass, 1:25'000. Bundesamt für Landestopographie, Ausgabe 2012. Weblinks Lai da Schmorras auf schweizersee.ch
Russian Church, Geneva

The Russian Church, Geneva (French: Cathédrale de l'Exaltation de la Sainte Croix, Cathedral of the Exaltation of the Holy Cross) is a historic Russian Orthodox church in Geneva, Switzerland. It was designed by David Grimm of the Imperial Academy of Arts and completed in 1866 in the fashionable Les Tranchées neighborhood of Geneva. The Russian revival church, with its Byzantine striped arches and gold onion domes, underwent restoration in 1966. The church remains in active use. See also Plainpalais References External links Official website