NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Montagny (Svizzera)

Montagny (toponimo francese) è un comune svizzero di 2 536 abitanti del Canton Friburgo, nel distretto della Broye. Geografia fisica Storia Il comune di Montagny è stato istituito il 1º gennaio 2000 con la fusione dei comuni soppressi di Montagny-la-Ville e Montagny-les-Monts; il 1º gennaio 2004 ha inglobato il comune soppresso di Mannens-Grandsivaz. Sede comunale è la frazione di Cousset. Società Evoluzione demografica L'evoluzione demografica è riportata nella seguente tabella: Abitanti censiti Geografia antropica Le frazioni di Montagny sono: Mannens-Grandsivaz Grandsivaz Mannens Montagny-la-Ville Montagny-les-Monts Cousset Les Arbognes Tours Villarey Infrastrutture e trasporti Montagny è servito dalla stazione di Cousset sulla ferrovia Friburgo-Yverdon. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Montagny Collegamenti esterni Montagny, in Dizionario storico della Svizzera, 8 novembre 2007. URL consultato il 26 dicembre 2018.
Montagny (Fribourg)

Montagny (Fribourg) is een gemeente in het district Broye van het kanton Fribourg in Zwitserland. Geografie De buurgemeenten in kanton Fribourg zijn Noréaz, Prez-vers-Noréaz, Corserey, Russy en Léchelles. De oppervlakte van de gemeente bedraagt 17,52 km². Hoogste punt: 660 m Laagste punt: 459 m Bevolking De gemeente heeft 1856 inwoners (2003). De meerderheid in Montagny is Franstalig (91%, 2000) en Rooms-Katholiek (78%). Economie 37% van de werkzame bevolking werkt in de primaire sector (landbouw en veeteelt), 18% in de secundaire sector (industrie), 45% in de tertiaire sector (dienstverlening). Externe links Statistiek Fribourg, Duits- of Franstalig
Montagny (Fryburg)

Montagny (hist. Montenach) – gmina (fr. commune; niem. Gemeinde) w Szwajcarii, w kantonie Fryburg, w okręgu Broye. Powstała 1 stycznia 2000 z połączenia gmin Montagny-la-Ville i Montagny-les-Monts. 1 stycznia 2004 do gminy przyłączono gminę Mannens-Grandsivaz. Demografia W Montagny mieszkają 2932 osoby. W 2020 roku 16,7% populacji gminy stanowiły osoby urodzone poza Szwajcarią. Transport Przez teren gminy przebiegają drogi główne nr 157 i nr 181. Przypisy
Montagny (Friburgo)

Montagny é uma comuna da Suíça, no Cantão Friburgo, com cerca de 1.903 habitantes. Estende-se por uma área de 17,52 km², de densidade populacional de 109 hab/km². Confina com as seguintes comunas: Corcelles-près-Payerne (VD), Corserey, Léchelles, Noréaz, Payerne (VD), Ponthaux, Prez-vers-Noréaz, Russy, Torny. A língua oficial nesta comuna é o Francês.
Montagny, Fribourg

Montagny är en kommun i distriktet Broye i kantonen Fribourg, Schweiz. Kommunen har 3 037 invånare (2024). Kommunen skapades den 1 januari 2000 genom sammanslagningen av kommunerna Montagny-la-Ville och Montagny-les-Monts. Den 1 januari 2004 inkorporerades kommunen Mannens-Grandsivaz in i Montagny. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Montagny.
Монтаньї (Фрібур)

Монтаньї (фр. Montagny) — громада в Швейцарії в кантоні Фрібур, округ Бруа. Географія Громада розташована на відстані близько 38 км на південний захід від Берна, 13 км на захід від Фрібура. Монтаньї має площу 17,5 км², з яких на 8,2% дозволяється будівництво (житлове та будівництво доріг), 57,2% використовуються в сільськогосподарських цілях, 33,8% зайнято лісами, 0,7% не є продуктивними (річки, льодовики або гори). Демографія 2019 року в громаді мешкало 2677 осіб (+31% порівняно з 2010 роком), іноземців було 14,6%. Густота населення становила 153 осіб/км². За віковим діапазоном населення розподілялося таким чином: 23,6% — особи молодші 20 років, 61,6% — особи у віці 20—64 років, 14,7% — особи у віці 65 років та старші. Було 1082 помешкань (у середньому 2,4 особи в помешканні). Із загальної кількості 528 працюючих 117 було зайнятих в первинному секторі, 105 — в обробній промисловості, 306 — в галузі послуг. Примітки
Geneva Public Transport

The Geneva Public Transport (French: Transports publics genevois), also known as TPG, is an autonomous public-law institution responsible for most of the public transportation system in the canton of Geneva, Switzerland. The TPG is the successor organization to the Geneva Electric Tramway Company, or CGTE, which operated trams throughout the canton and parts of neighbouring France from 1900 until 1 January 1977. The TPG operates trams, trolleybuses and buses for the canton of Geneva and also serves some regions in neighbouring France. Local rail services are provided by the CFF (Swiss Federal Railways) and the SNCF, and passenger ferries across the lake by the Mouettes Genevoises Navigation. The TPG shares a common fare system (Unireso) with these services and some in neighbouring France so that a single ticket can be used for any public transport within its zones and times of validity. History In December 2003, the TPG began road-testing a 24-metre (78.7 ft), double-articulated, mega-trolleybus manufactured by Hess and Vossloh Kiepe. The bus can carry 150 passengers. It entered passenger service in January 2004 on line 10 to the airport. This vehicle was created by adding a middle section to a trolleybus that was originally a single-articulated, 18-metre (59.1 ft) vehicle. In 2005–06, TPG purchased ten all-new double-articulated trolleybuses from Hess, length 24.7 m (81.0 ft), and they are numbered 781-790. As of late 2006, TPG's fleet included 92 trolleybuses, all articulated (of which eleven were double-articulated). As of 27 April 2008, the TPG network included 6 tramway routes, 38 cantonal bus routes, 15 intercantonal (Canton of Vaud) and international (France) bus routes and 12 nighttime bus routes. In December 2010, Line 18 opened, from Avanchet to Coutance; it was extended as far as CERN in May 2011, closed in December 2011 and replaced by Line 14. In December 2012, the tramway was again split into line 14 (Meyrin-Gravière – P+R Bernex) and line 18 (CERN – Carouge). In 2008 construction of the Cornavin - Onex - Bernex Tramway (TCOB) started and finished in December 2011. Line 14 originally ran from P+R Bernex to Meyrin-Gravière or CERN, but has since then been split into Line 14 (P+R Bernex – Meyrin-Gravière) and Line 18 (Carouge – CERN) in December 2012. Trams TPG's tram network is the core rail component of the system consisting of five lines. the network has a total route length of 55.91 km and serves some 135 stations. Trolleybuses TPG's trolleybus network complements the tramway, and its scheduled trolleybus services are lines 2, 3, 6, 7, 10 and 19. Buses TPG's bus network provides the broadest territorial coverage of the system, including urban, regional and cross-border services between Switzerland and France. Other service TPG also operates tpg flex, an on-demand bus service that complements the regular network. See also Trams in Geneva Trolleybuses in Geneva Buses in Geneva Transport in Switzerland List of bus operating companies in Switzerland Plainpalais References External links Official website (in French) Unofficial Fan website news, resources and history of TPG and CGTE.
Transporte público de Ginebra

Transports publics genevois, también conocida por sus siglas TPG, es la empresa encargada de los transportes públicos en la ciudad suiza de Ginebra, y también del cantón homónimo. Historia TPG fue creada el 1 de enero de 1977, siendo la compañía sucesora de Compagnie Genevoise des Tramways Électriques, que explotó desde 1900 hasta 1977 las líneas de tranvías eléctricos de Ginebra y alrededores. Red La red de TPG está compuesta de 5 líneas de tranvía, 6 líneas de trolebús, 65 líneas de autobús y 12 líneas de autobús nocturnas. Líneas de tranvía Líneas de trolebús Enlaces Sitio oficial
Transports publics genevois

La Transports publics genevois, più nota con la sigla TPG, è l'azienda svizzera che svolge il servizio di trasporto pubblico autofilotranviario nella città di Ginevra e nel suo comprensorio, anche se alcune tratte regionali superano i confini elvetici. Esercizio L'azienda gestisce 5 tranvie (linee 12, 14, 15, 17, 18), 6 filovie (linee 2, 3, 6, 7, 10, 19) e 65 autolinee diurne; il servizio notturno, invece, è costituito da 12 linee. Parco aziendale Nel 2006 la flotta circolante era costituita da 117 tram snodati tra i quali i moderni Bombardier Cityrunner, 89 filobus ed 226 autobus ed autosnodati: i mezzi più nuovi hanno una livrea bianco-azzurra scura, quelli precedenti bianco-arancione, talora con settori azzurri. Note Voci correlate Trasporti in Svizzera Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Transports Publics Genevois Collegamenti esterni Sito ufficiale, su tpg.ch.
Transports publics genevois

Transports publics genevois, kortweg TPG is het openbaarvervoerbedrijf van het Zwitserse kanton Genève. TPG is verantwoordelijk voor het uitbaten van het grootste gedeelte van het openbaar vervoer van Genève, met name tram-, bus- en trolleybusnetwerken. Ook enkele naburige gemeenten in het kanton Vaud en in de Franse departementen Ain en Haute-Savoie worden door de bussen van TPG bediend. Naast tram, bus en trolleybus heeft de stad Genève ook een soort watertaxidienst, maar deze wordt door een ander bedrijf, de Mouettes genevoises, verzorgd. TPG, de watertaxi's, plaatselijke treinen van de Zwitserse spoorwegen en lijnen van enkele Franse vervoerbedrijven vallen onder een gezamenlijk tariefsysteem, genaamd Unireso. Geschiedenis TPG is de opvolger van de Compagnie genevoise des tramways électriques die tussen 1900 en 1 januari 1977 de tramdiensten verzekerde. Zie ook Tram van Genève Trolleybus van Genève Externe link (fr) (en) tpg Referenties
Transportes públicos de Genebra

Transportes públicos de Genebra, ''TPG (em francês: Transports publics genevois) é uma empresa pública autónoma de transportes públicos da região genebrina fundada a 1º de janeiro de 1977 (49 anos). A sua frota é composta de elétricos (bondes), troleicarros e autocarros, que também circulam nos departamentos franceses de Ain e da Alta Sabóia. História Já no fim do Século XIX, Genebra tinha uma importante rede de elétricos cuja tracção tanto podiam ser eléctrica, a vapor, ou hipomóvel que pertenciam ou á " Compagnie générale des tramways suisses (TS)" ou á "Société genevoise des chemins de fer à voie étroite (VE)". Estas companhias fundiram-se para formarem a 11 de agosto de 1899 a "Compagnie genevoise des tramways électriques" (CGTE) dotada de um capital de 5 milhões de francos suíços. Foi em 1 de janeiro de 1977 que a CGTE, se tornou depois de uma iniciativa popular aprovada pelo Grande Conselho nos actuais Transportes públicos de Genebra a partir da antiga Companhia Genebrina dos Tramways Eléctricos (CGTE). Rede Em Fevereiro de 2014 a frota era composta por : 221 autocarros ou minibus 104 elétricos 80 troleicarros N.B. A versão francesa mantém uma lista das linhas dos TPG em fr:Liste des stations du tramway de Genève Imagem Animação mostrando a evolução da rede Em 2014 havia um total de 27 linhas . RER O RER franco-valdo-genebrino é o projecto de uma RER Suíça que pretende fazer a ligação ferroviária entre a França (franco) o cantão de Vaud (valdo) e o Estado de Genebra (genebrino). Os trabalhos começaram em 2011 e devem terminar em Dezembro de 2017. Unireso Associados com os TPG encontram-se os CFF e as Mouettes genevoises, uma sociedade que gere a navegação entre as margens do lago Lemano dentro do perímetro da cidade de Genebra. Para facilitar as deslocações foi criado em 2001 o sistema chamado Unireso (rede única), uma comunidade com um tarifário integrado e á qual se vieram juntar os TPN de Nyon, os TAC de Annemasse (França) Referências «TPG 4=Visitado: Fev. 2014» (em francês)
Transports Publics Genevois

Transports Publics Genevois, сокращённо TPG — оператор общественного транспорта Женевы. TPG эксплуатирует автобусные, троллейбусные и трамвайные маршруты в Женеве и её окрестностях. Также некоторые автобусные маршруты TPL обслуживают приграничные французские коммуны. История TPG является преемником фирмы Compagnie Genevoise des Tramways Électriques (компания электрических женевских трамваев), которая эксплуатировала трамвайную сеть Женевы с 1900 года по 1 января 1977 года. Сеть маршрутов TPG эксплуатирует: 5 трамвайных маршрутов (№ 12, 14, 15, 17, 18). 6 троллейбусных маршрутов (№ 2, 3, 6, 7, 10, 19). 64 автобусных маршрутов. Также существует особые ночные автобусные маршруты. Примечания Ссылки http://www.tpg.ch Официальный сайт.
Lac de Märjelen

Le lac de Märjelen est un lac de Suisse. Caractéristiques Lac glaciaire situé près du glacier d'Aletsch dans le canton du Valais, il se forme dans le vallon du Märjela qui est perpendiculaire à la partie médiane du glacier. Le niveau du lac dépend fortement des fissures et des déplacements des glaces qui retiennent les eaux. Selon la configuration du glacier, il arrive que le lac se vide complètement de manière soudaine : ce phénomène occasionna plusieurs catastrophes par le passé mais a été résolu durant l'été 1895 grâce à la réalisation d'une galerie de vidange menant à Fiesch. Un lac se trouve un peu plus haut dans le vallon : le Vordersee. Avec le recul du glacier d'Aletsch (l'altitude de la surface a diminué de 70 mètres depuis les années 1920), la superficie du lac de Märjelen s'est réduite d'environ 40 ha à seulement 0,3 ha. Jusque dans les années 1870, le lac pouvait atteindre un kilomètre de long et s'étirait dans le vallon du Märjela. Des photos datant du début du XXe siècle attestent de la taille imposante du lac à cette époque. La carte Siegfried remontant à 1882 donne une idée encore plus précise des dimensions du plan d'eau. Aujourd'hui encore, il est possible d'imaginer le niveau du lac grâce aux traces laissées par le glacier sur les versants. Liens externes (fr) Lac de Märjelen Notes et références Portail de la géographie suisse Portail des Alpes Portail des lacs et cours d'eau Portail du canton du Valais
Märjelenmeer

Het Märjelenmeer, tegenwoordig correcter de Märjelenmeren, (Duits: Märjelensee(n)) zijn een merensysteem in het Zwitserse kanton Wallis aan de oostelijke rand van de Aletschgletsjer in de Berner Alpen vanaf een hoogte van 2.301 m boven de zeespiegel. De verschillende kleine meren liggen in een depressie tussen de Eggishorn (2927 m boven zeeniveau) en de Strahlhorn (3026,5 m boven zeeniveau). In de 19e eeuw, aan de oostelijke zijkant van de Aletschgletsjer, kon een deel smeltwater via de Märjelenbach afvloeien naar het oosten en werd oostwaarts in een kom de voormalige Märjelensee op natuurlijke wijze gevoed tot een gletsjerrandmeer. Het meer, of de ijsvlakte, was tot 1,6 kilometer lang en 500 meter breed. Tegenwoordig wordt bij vorming van een meer langs de gletsjer (amper 100 meter lang en ongeveer 60 meter lager), dat zich soms nog direct aan de rand van het ijs vormt, dit de "Hintersee" genoemd. In vroegere tijden veroorzaakten de uitbarstingen van het toen grote meer als gevolg van een plotselinge uitstroom van het afgedamde water door spleten herhaaldelijk ernstige schade aan overstromingen onder de Aletschgletsjer in het dal van de Massa. Gletsjerrapporten noteerden wateroverlast en overstromingen in augustus 1813, juli 1820, juli 1822, juli 1828, herfst 1840, augustus 1848, 1858, 1859, juli 1864, 1871, 1872, 1873, 1874, 1875, 1876, 19 juli 1878, 9/10 juni 1882, januari 1883, augustus 1884, 4 september 1887, 24 juni 1889, 25 juli 1890, 1892, 1894 en 24 september 1895. Naast deze uitbarstingen waren er in de 19e eeuw ook schadelijke overstromingen in het Weisswasser in het Fieschertal. Om beide te kanaliseren, werd in 1828 en 1829 een klein, daarna een groter kanaal aangelegd in de richting van het Fieschertal. In de zomer van 1895 werd zelfs een 500 meter lange ontlastingstunnel gebouwd om de maximale congestie te beperken. Door het terugtrekken van gletsjers in de 20e eeuw werd deze reliëftunnel in 1896 evenwel slechts één keer gebruikt. Sinds 1901 droogt de Märjelensee, die nu veel kleiner is, bijna elk jaar op. En sinds ook de Stausee Gibidum op de Massa stroomafwaarts van de Aletschgletsjer is gebouwd, kunnen de overstromingen van de Massa de vallei van de Rhône niet meer onder water zetten. Wateroverlast werd waterschaarste. In de jaren 1980 werd in het voormalige merengebied een stuwmeer, de Vordersee, afgedamd en werd hier een watervoorraad ingepompt om de gemeente Bettmeralp van water te voorzien. Het Märjelenmeer, of de Märjelenmeren, met de omliggende bergen is sinds 2001 als deel van het natuurerfgoed Jungfrau-Aletsch erkend als Unesco werelderfgoed.
Märjelensee

Märjelensee är en sjö i Schweiz. Den ligger i den centrala delen av landet, 70 km sydost om huvudstaden Bern i Bernalperna. Märjelensee ligger 2 302 meter över havet. Arean är 0,32 kvadratkilometer. I omgivningarna runt Märjelensee växer i huvudsak bergstundra. Runt Märjelensee är det mycket glesbefolkat, med 7 invånare per kvadratkilometer. Invid sjön ligger glaciären Aletsch. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Märjelensee.
Мер'єлензее

Мер'єлензее (нім. Märjelensee; фр. Lac de Märjelen) — озеро в кантоні Вале, Швейцарія на висоті 2348 м.н.м на східній стороні Алецького льодовика в западині між горами Еггісгорн (2927 м.н.м.) та Штральгорн (3026 м.н.м) Історія озера Водойма утворилась в XIX сторіччі природним чином як льодовикове озеро, коли високий рівень Алецького льодовика перекрив стік води, що утворювалася від його танення. Час від часу тала вода врешті-решт знаходила шлях через тріщини в льодовику, що спричиняло прориви озера та все гірші потопи нижче в долині річки Масса (права притока Рони). Звіти про льодовик відмічають прориви води в такі дати: серпень 1813, липень 1820, липень 1822, липень 1828, осінь 1840, серпень 1848, 1858, 1859, липень 1864, 1871, 1872, 1873, 1874, 1875, 1876, 19 липня 1878, 9–10 червня 1882, січень 1883, серпень 1884, 4 вересня 1887, 24 червня 1889, 25 липня 1890, 1892, 1894, 24 вересня 1895. Окрім цього, через Мер'єлензее потопи відбувались також в долині Фішерталь, яка дренується іншою правою притокою Рони Вайссвассер. Для уникнення подальших втрат від проривів льодовикового озера, влітку 1895 року через гору Телліграт (2 615 м, дочірній пік Еггісхорну) проклали скидний тунель довжиною 1 км до струмка Brucherbach (права притока Вайсвассер), який мав обмежувати максимальний рівень озера. Проте через відступ льодовика у XX сторіччі цей тунель використовувався лише один раз. Починаючи з 1901 року, за рідким випадком, набагато менше за розміром ніж раніше озеро Мер'єлензее стікає щорічно, а його рівень знаходиться значно нижче скидного тунелю. Оскільки на Массі при спорудженні ГЕС Біч також створили водосховище Штаузее-Гібідум, висока вода з неї вже не може затоплювати долину Рони. А через колишній скидний тунель, який сьогодні має назву Телліграттунель, прокладено туристичний маршрут. Галерея
Ponte Capriasca

Ponte Capriasca je obec ve švýcarském kantonu Ticino, okresu Lugano. Žije zde přibližně 1 900 obyvatel. Geografie Ponte Capriasca leží v nadmořské výšce 447 metrů, několik kilometrů severně od Lugana. Sousedními obcemi jsou Bellinzona a Monteceneri na severu, Capriasca na východě, Origlio na jihu a Torricella-Taverne na západě. Historie První zmínka o obci pochází z roku 1335 pod dřívějším názvem Ponte, v roce 1484 pak Ponte de Creviasca. V první polovině 15. století poskytovala obec milánskému vévodovi 37 vojáků a válečný materiál. I za vévodů a v době švýcarské nadvlády tvořila samostatnou obec s vlastními stanovami a výsadami, které jsou zmiňovány již v roce 1443 a potvrzeny panovnickými kantony až v roce 1648, se zcela nezávislou správou a civilní jurisdikcí do výše 10 dukátů. Ponte bylo také povinno platit daně pouze panovnickým kantonům (392 lir ročně). V roce 1478 obec utrpěla švýcarským vpádem a v roce 1500 byla zpustošena luganskými ghibelliny; 14. dubna téhož roku guelfové z Ponte a Sonvico obsadili a zničili luganské domy ghibellinů. V roce 1455 se obec církevně oddělila od Tesserete a stala se samostatnou farností. Farní kostel S. Ambrogio, poprvé doložený v roce 1356, je románského původu. Jeho současná podoba pochází z přestavby v roce 1835, při níž byla do kostela začleněna stará zvonice a loď. Od 70. let 20. století zažila obec stavební boom díky blízkosti města Lugano a počet obyvatel se pětinásobně zvýšil. Počátkem 21. století probíhaly snahy o sloučení s obcí Origlio a jako nový název obce byl navržen Ponte Origlio. Projekt byl v prosinci 2013 zrušen na základě negativního hlasování v obou obcích. Obyvatelstvo Doprava Obec leží mimo hlavní dopravní tahy; nejbližší napojení na dálnici je na dálnici A2 u obce Mezzovico. Katastrem obce prochází Gotthardská dráha a také úpatní tunel Ceneri, který je však v její oblasti zahlouben hluboko pod povrchem. Nejbližší železniční stanice je Taverne-Torricella na Gotthardské dráze. Ponte Capriasca je spojena s Luganem pomocí autobusových linek. Zajímavost Obec je známá svým kostelem, který je zasvěcen svatému Ambrogiu. V tomto kostele se nachází obraz Poslední večeře Páně (Cenacolo) neboli Ultima Cena. Obraz pochází ze 16. století a je vytvořen podle Poslední večeře Leonarda da Vinciho (restaurován v letech 1951 a 1989–1992). Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Ponte Capriasca na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ponte Capriasca na Wikimedia Commons (italsky) [1] – oficiální stránky
Ponte Capriasca

Ponte Capriasca es una comuna suiza del Cantón del Tesino, situada en el distrito de Lugano, círculo de Capriasca. Limita al norte y este con la comunas de Capriasca, al sur con Origlio, al oeste con Torricella-Taverne, y al noroeste con Monteceneri. La comuna posee un enclave en el extremo noreste del distrito, gracias al cual limita también con las comunas de Isone, Monteceneri y Sant'Antonio al norte, Cavargna (IT-CO) al este, y Valcolla al sur. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Ponte Capriasca. «Ponte Capriasca». Diccionario histórico de Suiza (en alemán, francés o italiano).
Ponte Capriasca

Ponte Capriasca est une commune suisse du canton du Tessin, située dans le district de Lugano. Culture et patrimoine Monuments et curiosités Eglise paroissiale Sant'Ambrogio. Edifice à plan central avec abside semi-circulaire construit en 1835 sur le lieu d'une église médiévale. Clocher en partie roman. A l'intérieur à gauche fresque figurant la sainte Cène de 1550, copie de l'oeuvre de Léonard de Vinci, d'une grande valeur documentaire; à droite groupe de la Crucifixion du XVIe siècle et tableau du XVIe siècle figurant l'Ascension. Sur la paroi d'entrée fresques détachées de 1500. Dans le village, nombreuses maisons intéressantes. Notes et références Liens externes (it) Site officiel Ressource relative au spectacle : Archives suisses des arts de la scène Portail du canton du Tessin