NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Wildstrubelgletsjer

De Wildstrubelgletsjer (Duits: Wildstrubelgletscher) of Lämmerngletsjer is een berggletsjer in de zuidelijke Berner Alpen. De gletsjer ligt op het grondgebied van de Zwitserse gemeente Leukerbad in het kanton Wallis. In 1917 was de gletsjer ongeveer 2,75 km lang. In 2011 was de lengte met meer dan 450 meter verkort tot 2,3 km. De oppervlakte werd in 1992 geregistreerd en bedroeg 3,15 km². De Wildstrubelgletsjer ligt op de zuidoostelijke flank van het Wildstrubelmassief tussen de eigenlijke Wildstrubel (Weststrubel) en de middentop met de kop op meer dan 3200 m boven zeeniveau. De gletsjer stroomt als een brede ijsstroom naar het oosten, geflankeerd door de Schneehorn (3178 m) in het zuiden en de Grossstrubel (3243 m) in het noorden. De gletsjertong eindigde in 2011 op een hoogte van ongeveer 2540 m. Hier ontspringt de Lämmerendalu, een bergbeek die het gletsjerdal afwatert in de Daubensee in karstgebied direct ten noorden van de Gemmipas. Het bergmeer watert onderaards af en stroomt zuidwaarts via het bergbeekje Russen in Varen naar de Rhône. De Wildstrubelgletsjer wordt van de Plaine Morte-gletsjer verder naar het zuiden gescheiden door de bergkam die van de Weststrubel (3244 m) in zuidoostelijke richting naar de Schneehorn loopt. In het verleden werd het oostelijke deel van de Plaine Morte-gletsjer ten zuiden van deze bergkam de "Wildstrubel-gletsjer" genoemd. In het midden van de 19e eeuw strekte de Wildstrubelgletsjer alias Lämmerngletsjer zich iets verder uit in het dal en was verbonden met de Lämmerengletsjer die vanaf de Schwarzhorn noordwaarts naar beneden stroomde. In deze tijd reikte de Steghorngletsjer, die van de Stäghorn zuidwaarts in het gletsjerdal tussen Grosstrubel en Lämmerenhorn ook tot aan de Wildstrubelgletsjer. De Wildstrubelgletsjer, Lämmerengletsjer en Steghorngletsjer geven alle uit in het gletsjerdal Lämmerenboden dat wordt afgewaterd door de eerder vermelde Lämmerendalu.
Château d'Ouchy

The Château d'Ouchy (French pronunciation: [ʃato duʃi]; Castle of Ouchy) is a hotel built on the site of a former medieval castle in the Ouchy lakeside neighbourhood of Lausanne, Switzerland by businessman Jean-Jacques Mercier between 1889 and 1893. It belongs to the hotel division of the Sandoz Family Foundation. History It was first constructed by the Bishop of Lausanne as a tower on the banks of Lake Geneva around 1170. A century later, it was rebuilt and transformed into a fortified residence for bishops, particularly for Guillaume de Varax. It was also used as prison. The castle was abandoned and its tower reduced to ashes in 1609. The canton of Vaud recovered it after the departure of the Berneses and sold off part of the land to Jean-Jacques Mercier in 1885. The new owner radically transformed the castle by demolishing the ruins and old buildings, leaving only the tower. The castle was rebuilt in the Neo-Gothic style between 1889 and 1893 and converted into a hotel. According to Joseph Grew many of the leading figures of the Treaty of Lausanne were staying at the hotel and there is a plaque of the 1923 Treaty of Lausanne at the Château d'Ouchy commemorating the peace treaty. References External links Media related to Château d'Ouchy at Wikimedia Commons Official website
Château d'Ouchy

Le château d’Ouchy est un hôtel construit sur l’emplacement d’un ancien château par Jean-Jacques Mercier entre 1889 et 1893, dans le quartier d’Ouchy à Lausanne en Suisse. Il appartient au groupe hôtelier Sandoz Foundation. Historique Les origines du château sont liées à l’évêché de Lausanne : Landri de Durnes fait construire une tour sur les rives du lac Léman vers 1170. Un siècle plus tard, l’ouvrage fut reconstruit puis transformé en résidence fortifiée pour les évêques, dont Guillaume de Varax qui l’appréciait particulièrement. L’ouvrage servait également de prison. Dès le XVIe siècle, sous l’époque bernoise, le château fut délaissé et sa tour réduite en cendres en 1609, son donjon fit également office de grenier. L’État de Vaud récupéra cette possession après le départ des Bernois. En 1884, l'État de Vaud vend le château à Jean-Jacques Mercier. Il rase les ruines et les anciennes constructions, à l’exception de la tour, et fait construire, avec l'architecte Francis Isoz, entre 1889 et 1893 un bâtiment de style néo-gothique, à usage d’hôtel ; c’est toujours la fonction aujourd’hui du bâtiment, par ailleurs inscrit comme bien culturel suisse d'importance régionale. Notes et références Voir aussi Bibliographie Joëlle Neuenschwander Feihl, Jean-Jacques Mercier-Marcel et son architecte Francis Isoz : Genèse d’une relation à travers le cas du château d’Ouchy in Études de Lettres, 4, 2010, p. 73-102. Liens externes Site officiel Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail des châteaux Portail de l’hôtellerie Portail de la culture suisse Portail de Lausanne
Castello di Ouchy

Il castello di Ouchy (in francese Château d'Ouchy) è un hotel costruito sul sito di un antico castello. Si trova a Losanna, nel canton Vaud, Svizzera. Si tratta di un bene culturale d'importanza nazionale, la cui costruzione iniziò nel XII secolo per diventare residenza vescovile. La ricostruzione in stile neogotico del XIX secolo e la sua trasformazione in albergo si deve a Jean-Jacques Mercier che, ad eccezione della torre medievale, fece demolire le rovine e affidò il progetto all'architetto Francis Isoz che realizzò l'opera tra il 1889 e il 1893. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello di Ouchy Collegamenti esterni (FR) Sito ufficiale, su chateaudouchy.ch.
Уши (замок)

Замок Уши́ (фр. Château d’Ouchy) — название отеля в швейцарском городе Лозанне на берегу Женевского озера, построенного в конце XIX века на месте средневекового замка. История этого места ведёт начало с постройки башни на реке Уши около 1170 года, которая приписывается лозаннскому епископу Ландри де Дюрну. Около 1207 года башня была разрушена и вскоре вновь отстроена. С 1283 года в башне располагалась резиденция лозаннских епископов. После завоевания земель кантона Во Берном в 1536 году замок служил тюрьмой. В пожаре 1609 года здание было сильно разрушено. В 1885 году власти кантона Во отдали остатки замка местному предпринимателю Жан-Жаку Мерсье. В 1889 году архитектором Франсисом Изозом здание было отстроено заново. Летом 1923 года в отеле был заключён Лозаннский договор. Ссылки Сайт отеля Château d’Ouchy
Sämtisersee

Der Sämtisersee ist wie der Fälensee und der Seealpsee ein See im Kanton Appenzell Innerrhoden im Alpsteinmassiv am Fusse des Hohen Kastens in der Schweiz. Er liegt auf einer Höhe von etwa 1209 m ü. M. Geographie Der See hat einen unterirdischen Ablauf, sein Wasser tritt im St. Galler Rheintal wieder zu Tage. Der Wasserspiegel des Sämtisersees ist starken Schwankungen unterworfen. Während niederschlagsarmen Perioden kann der Wasserspiegel im Sommer wie auch im Winter stark absinken. In Extremfällen trocknet der See vollständig aus (z. B. Sommer 1998 und zuletzt im Frühjahr 2025). Der wichtigste Zufluss, der Sämtiserbach, vermag in solchen Zeiten nicht genügend Wasser zu führen. Im Frühjahr 1999 lag ausserordentlich viel Schnee im Einzugsgebiet des Sämtisersees, sodass starke Niederschläge in Kombination mit der Schneeschmelze den Wasserspiegel 7 m über den Mittelstand ansteigen liessen und die Fahrstrasse zur Alp Sämtis und zur Bollenwees überfluteten. Durch seine Lage in einer etwa 70 m tiefen Senke kann sich über dem Sämtisersee bei windstillen und wolkenarmen Wetterlagen ein Kaltluftsee ausbilden. Im Winter, wenn der See gefroren ist und Schnee liegt, kann die Temperatur bei günstigen meteorologischen Bedingungen deutlich unter −30 °C absinken. Der Name ist abgeleitet von dem Namen der angrenzenden Alp Sämtis, belegt seit dem 15. Jahrhundert (alp Zemptis, alp Zemtis, Alp Sämtis). Dieser scheint letztlich mit dem Bergnamen Säntis identisch zu sein. Weblinks Interaktives 360-Grad-Panorama vom Sämtisersee Einzelnachweise
Sämtisersee

Sämtisersee is a lake in the Alpstein range of the canton of Appenzell Innerrhoden, Switzerland. At an elevation of 1209 m, the surface area is 13 ha (32 acres). It is located below Hoher Kasten not far from Fälensee. See also List of mountain lakes of Switzerland External links Media related to Sämtisersee at Wikimedia Commons Images of Sämtisersee
Sämtisersee

Il Sämtisersee è un lago della Svizzera situato nel Canton Appenzello Interno, compreso nel gruppo dell'Alpstein (prealpi di Appenzello e di San Gallo). Voci correlate Laghi e dighe della Svizzera Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul Sämtisersee Collegamenti esterni (DE) Immagini del Sämtisersee, su verein.ai.ch. URL consultato il 6 novembre 2009 (archiviato dall'url originale il 30 settembre 2011).
Lago Sämtisersee

O Lago Sämtisersee é um lago localizado no Maciço de Alpstein no cantão de Appenzell Innerrhoden, Suíça. Encontra-se a uma altitude de 1209 m, sendo a sua área de superfície de 0,13 km². Este lago está localizado próximo ao supé da Montanha Hoher Kasten e não muito longe do Lago Fälensee. Ver também Lista de lagos da Suíça. Referências
Tschingelfirn

Der Tschingelfirn ist ein Talgletscher am Nordabhang der Berner Alpen, im Kanton Bern der Schweiz. Er hat eine Länge von 3,5 km, ist bis zu 2 km breit und bedeckt eine Fläche von knapp 5 km². Lage Seinen Ausgangspunkt nimmt der Tschingelfirn an der Nordwestflanke des Tschingelhorns auf über 3300 m. Zunächst fliesst der Gletscher nordwärts steil den Hang hinunter. Im Tal stösst ein weiterer Arm von der Ostflanke der Blüemlisalp hinzu. Danach bewegt sich der Tschingelfirn nach Osten, wobei er im Norden vom markanten Felsgrat des Gspaltenhorns und des Tschingelspitzes flankiert wird. Die Gletscherzunge befindet sich derzeit auf einer Höhe von rund 2200 m. Sie entwässert in die Tschingel-Lütschine, welche sich später mit einem weiteren Quellbach zur Weissen Lütschine vereinigt und durch das Lauterbrunnental zum Brienzersee fliesst. Gegen Westen hat der Tschingelfirn nördlich und südlich des Mutthorns über firnbedeckte Pässe (Tschingelpass) Verbindung mit dem Kanderfirn. Entwicklung Während des Hochstadiums der Kleinen Eiszeit um die Mitte des 19. Jahrhunderts war die Gletscherzunge des Tschingelfirns (auch Tschingelgletscher) mit derjenigen des Breithorngletschers verbunden. Durch die Gletscherschmelze ist dieser westliche Teil des Breithorngletschers heute fast vollständig abgetrennt und wird Wetterlückengletscher genannt. Dieser Gletscher erstreckt sich über eine Länge von 2 km an der Ostflanke des Tschingelhorns. Weiteres Auf einem Felsvorsprung des Mutthorns steht auf 2900 m die alte Mutthornhütte des Schweizer Alpen-Clubs SAC, die nur über Gletscher, entweder vom Gasterntal oder vom Lauterbrunnental her zu erreichen war. Literatur Charles Knapp, Maurice Borel, Victor Attinger, Heinrich Brunner, Société neuchâteloise de géographie (Hrsg.): Geographisches Lexikon der Schweiz. Band 6: Tavetsch Val – Zybachsplatte, Supplement – letzte Ergaenzungen – Anhang. Verlag Gebrüder Attinger, Neuenburg 1910, S. 203, Stichwort Tschingelfirn (Scan der Lexikon-Seite). Weblinks Einzelnachweise
Tschingelfirn

De Tschingelfirn is een firnbekken en dalgletsjer op een noordelijk georiënteerde helling van de Berner Alpen, in het kanton Bern in Zwitserland. De gletsjer heeft een lengte van 3,5 km, is tot 2 km breed en heeft een oppervlakte van iets meer dan 5 km². Ligging Het startpunt van de Tschingelfirn ligt op de noordwestelijke flank van de Tschingelhorn op ruim 3300 m. Eerst stroomt de gletsjer steil de helling af naar het noorden. In het dal komt een andere arm samen vanaf de oostelijke flank van de Blüemlisalp. Daarna beweegt de Tschingelfirn zich naar het oosten, in het noorden geflankeerd door de markante rotskam van de Gspaltenhorn en de Tschingelspitze. De gletsjertong bevindt zich momenteel op een hoogte van ongeveer 2200 m. Het mondt uit in de Tschingel-Lütschine, die zich later met een andere bronbeek verenigt tot de Weisse Lütschine en door het Lauterbrunnental naar de Brienzersee stroomt. In het westen is de Tschingelfirn via firn-bedekte passen (Tschingelpass) verbonden met de Kanderfirn ten noorden en ten zuiden van de Mutthorn. Evolutie Tijdens het hoogtepunt van de Kleine IJstijd rond het midden van de 19e eeuw werd de gletsjertong van de Tschingelfirn (ook bekend als de Tschingelgletsjer) verbonden met die van de Breithorngletsjer. Door het smelten van de gletsjers is dit westelijke deel van de Breithorngletsjer nu bijna volledig gescheiden en wordt het de Wetterlückengletsjer genoemd. Deze gletsjer strekt zich uit over een lengte van 2 km op de oostelijke flank van de Tschingelhorn.
Чінгель (льодовик)

Льодовик Чінгель (нім. Tschingelfirn) — долинний льодовик на північному схилі Бернських Альп в кантоні Берн, Швейцарія. Опис Чінгель має довжину 3,5 км, ширину до 2 км та площу трохи менше 6 км². З 1893 року (дата початку вимірів) льодовик майже постійно зменшується і за цей час відступив вже майже на 320 м. Льодовик Чінгель бере початок на північно-західній стороні Чінгельгорна на висоті трохи вище 3300 м.н.м. Потому стікає льодовик в північному напрямку з обриву в долину. У долині до нього приєднується ще один рукав зі східного схилу Блюмлісальп. Після цього Чінгель повертає на схід, бо з півночі він затискається скельним кряжем вершин Гшпальтерхорн та Чінгельшпіц (3 304 м.н.м.). Язик льодовика сьогодні закінчується на висоті бл. 2 200 м. Тала вода формує струмок Чінгель-Лючіне, який потім об'єднується з іншим струмком і формує гірську річку Вайсе-Лючіне (нім. Weisse Lütschine), що тече по долини Лаутербруннен і впадає в озеро Бріенц. Протягом Малого льодовикового періоду всередині XIX сторіччя, льодовик Чінгель мав найбільші розміри та поєднувався з льодовиком Веттерлюкен, який сьогодні протягнувся на 2 км на східному схилі Чінгельхорну. Оскільки обидва льодовики з початку вимірів в 1893 році відступили зовсім незначно, між ними і до цього часу є невелика фірнова перемичка. З північного заходу льодовик Чінгель через покритий фірном перевал Чінгельпас (2787 м.н.м.) поєднується з льодовиком Кандер. Альпінізм На схилі Муттхорну (3035 м.н.м) на південь від перевалу Чінгельпас, на висоті 2900 м.н.м. стоїть прихисток нім. Mutthornhütte Швейцарського Альпійського Клубу. До цього прихистку можна дістатися лише по льодовику, або від долини Гастернталь або від долини Лаутербруннен. Див. також Юнгфрау-Алеч (Світова спадщина ЮНЕСКО) Примітки Посилання [1] [Архівовано 15 жовтня 2012 у Wayback Machine.] Зміна довжини Чінгельа з 1893 року [Архівовано 11 квітня 2015 у Wayback Machine.] (нім.) Чінгель-Лючіне на Youtube Офіційний вебсайт Юнгфрау-Алеч [Архівовано 18 жовтня 2009 у Wayback Machine.](нім.)(англ.)
Estadi Olímpic de la Pontaise

L'Estadi Olímpic de la Pontaise o Stade Olympique de la Pontaise és un estadi de futbol de la ciutat de Lausana, Vaud, a Suïssa. Va ser inaugurat l'any 1904 i posteriorment remodelat el 1954. Va ser seu de la Copa del Món de Futbol de 1954. Fou durant molts anys la seu del FC Lausanne-Sport (1954–2020) i des del 2020 hi juga els seus partits com a local el FC Stade Lausanne Ouchy. A més de futbol, és l'escenari de la competició atlètica Diamond League. Als anys 1950 la seva capacitat era de 50.000 espectadors, però des del 1993 s'ha reduït a 15.850. Referències
Stade Olympique de la Pontaise

Stade Olympique de la Pontaise also known as the Pinnacle of football is a multi-purpose stadium in Lausanne, Switzerland. The stadium holds 15,700 people and was opened in 1954. The stadium is used primarily for football matches. It is currently the home ground of FC Stade Lausanne Ouchy, of the Swiss Super League. The stadium also hosts the Diamond League event, the Athletissima. Events During the 1954 FIFA World Cup, the stadium hosted five games. Pink Floyd have performed two concerts at the stadium. On 12 July 1989, as part of their A Momentary Lapse of Reason Tour and on 25 September 1994, as part of their The Division Bell Tour. Michael Jackson performed at the stadium during his "Bad" World Tour on 19 August 1988, during his "Dangerous" World Tour on 8 September 1992 and during his HIStory World Tour on 20 June 1997. Elton John performed at the stadium during his The One Tour (Elton John tour) on 3 July 1992. In 2011, the stadium hosted some events of the World Gymnaestrada. International matches See also Media related to Stade olympique de la Pontaise at Wikimedia Commons Stade Pierre de Coubertin (another stadium of Lausanne) References
Stade Olympique de la Pontaise

El Stade Olympique de La Pontaise es un estadio de fútbol, situado en la ciudad de Lausana, capital del cantón de Vaud en Suiza. Sirve de sede habitual al club de fútbol FC Lausanne-Sport de la Challenge League.​ Allí se disputa desde 1986 la Athletissima, un encuentro de atletismo que ha sido puntuable para el Super Prux y actualmente la Liga de Diamante de la IAAF. El 23 de mayo de 1954, el estadio fue inaugurado oficialmente ante 43.500 espectadores. Durante la Copa del Mundo, recibió a 43.000 espectadores en la victoria por 2-1 de la selección suiza sobre Italia el 17 de junio de 1954. Siete días después, Suiza alcanzó los cuartos de final ante Austria por 7-5 ante 35.000 espectadores en lo que sigue siendo el partido más prolífico de la Copa del Mundo en goles. Su capacidad se reducirá gradualmente de acuerdo con las normas de seguridad a 15.850 asientos, todos sentados. Este estadio ya no está homologado para competiciones internacionales (partidos de la UEFA y de la FIFA), ni para el Campeonato de la Superliga suiza. Por lo tanto, se ha estudiado un nuevo proyecto de estadio. En octubre de 2009, los ciudadanos de Lausana rechazaron la iniciativa popular "Por los dos estadios del norte" por un 55,93% de los votos, lo que significa que el estadio de Pontaise será destruido para dar paso a un barrio ecológico en el marco del proyecto Métamorphose. Por lo tanto, la etapa actual será sustituida por dos etapas separadas. El primero estará dedicado al fútbol y estará situado a pocos kilómetros al norte del actual estadio, en la llanura de Tuilière (Stade de la Tuilière). Tendrá capacidad para al menos 12.000 personas y se construirá en estilo inglés. Cumplirá con las directrices de la UEFA y de la FIFA. Su inauguración está prevista en noviembre de 2020. El segundo estadio estará dedicado a las pruebas olímpicas. Se trata de una ampliación y renovación del actual estadio Pierre de Coubertin en Vidy, en el distrito de los lagos de Lausana. Este estadio proporcionará normalmente 6.000 plazas y 12.000 para los eventos de Athletissima. Copa del Mundo 1954 Durante la V edición de la Copa Mundial de Fútbol de 1954 se realizaron tres partidos de la primera fase, un duelo por cuartos de final y uno de la semifinal. El partido por cuartos, Austria 7-5 Suiza, es el duelo con más goles en la historia de los Mundiales hasta el momento (2018).​ Véase también Stade de la Tuilière Anexo:Estadios de fútbol de Suiza Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Stade Olympique de la Pontaise.
Stade Olympique de la Pontaise

A Stade Olympique de la Pontaise egy labdarúgó-stadion Lausanneban, Svájcban. A stadion 1904-ben épült és az FC Lausanne-Sport otthonául szolgál. Befogadóképessége: 15,850 fő. Öt mérkőzést rendeztek itt az 1954-es labdarúgó-világbajnokságon. Események 1954-es világbajnokság Források "Stade Olympique de la Pontaise". worldstadiums.com. 2017. március 31. dátummal az eredeti címről archiválva. Hozzáférés: 2016. december 23..
Stade Olympique de la Pontaise

Lo Stade Olympique de la Pontaise è uno stadio multifunzionale di Losanna, Svizzera. Oltre ad ospitare la locale squadra di calcio del FC Lausanne-Sport (Super League), lo stadio accoglie ogni anno il tradizionale Meeting internazionale di atletica Athletissima. Lo Stade Olympique de la Pontaise è in grado di ospitare 15 786 persone ed è stato costruito nel 1904. Ha ospitato cinque incontri del Campionato mondiale di calcio 1954. In questa struttura, nel 1994, Leroy Burrell ha abbassato il record dei 100 metri a 9"85, mentre l'11 agosto 2007 si è tenuto uno dei rari concerti elvetici dei Rolling Stones. Record di presenze Coppa del mondo di calcio del 1954, Svizzera-Italia - 43.000 spettatori Campionato di calcio svizzero del 1961, Lausanne-Servette - 32.000 spettatori Concerto di Michael Jackson, Dangerous World Tour - 47.000 spettatori Concerto dei Rolling Stones, A Bigger Bang Tour - 42.600 spettatori Athletissima, meeting di atletica leggera - 14.500 spettatori Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stade Olympique de la Pontaise Collegamenti esterni (EN) Stade Olympique de la Pontaise, su Structurae.
Stade Olympique de la Pontaise

Het Stade Olympique de la Pontaise is een stadion in de Zwitserse stad Lausanne. Het stadion is gebouwd in 1904, en kan 15900 mensen herbergen. Tijdens het Wereldkampioenschap voetbal 1954 in Zwitserland werden er vijf duels in dit stadion gespeeld. Het stadion werd tot november 2020 bespeeld door FC Lausanne-Sport. Sinds 2020 wordt het stadion gebruikt door FC Stade-Lausanne-Ouchy. Geschiedenis en ontwikkeling De huidige Pontaise werd gebouwd tussen 1949 en 1954 en officieel geopend op 23 mei 1954, speciaal voor de FIFA Wereldbeker 1954. Op dezelfde locatie bestond al een eerder stadion sinds circa 1904. Bij de opening bood het stadion plaats aan tot ongeveer 50 000 toeschouwers, grotendeels staand met tribunes en overdekte secties. Renovaties in 1985 verlaagden capaciteit naar ongeveer 25 000 omwille van comfort en veiligheid. In 1994 werd het omgebouwd naar volledig zitplaatsen en de capaciteit definitief rond 15 700 geplaatst. Gebruik en functies Tot 2020: was het de thuisbasis van FC Lausanne-Sport, een van de bekendste clubs van Zwitserland. Sinds 2020: hoofdzakelijk thuis voor FC Stade Lausanne-Ouchy, dat deelnam in de Zwitserse Super League en Challenge League. Het stadion heeft natte grasverwarming en faciliteiten die voldoen aan nationale voetbalstandaarden. Structuur en faciliteiten Indeling Klassieke ovalen vorm met atletiekbaan en tribunes rondom. Hoofdtribune is gedeeltelijk overdekt; overige zitplaatsen zijn open. Toegankelijkheid Het stadion heeft voorzieningen voor bezoekers met beperkte mobiliteit en moderne sanitaire ruimtes. Trainingsterreinen en aanvullende sportfaciliteiten liggen in de directe omgeving. Recente en toekomstige ontwikkelingen Er waren plannen om het stadion volledig te slopen als onderdeel van een grootschalig stedelijk project, maar deze zijn herzien. Het stadion zal niet worden afgebroken; het moet geïntegreerd worden in een nieuwe wijk met woningen en gemengde functies. Dit project streeft naar 3000–3500 woningen rondom de Pontaise en de transformatie van de installatie zelf tot een multifunctionele ruimte. De uitvoering van herstructurering is gepland rond 2028–2029 na voltooiing van nabijgelegen atletiekfaciliteiten zoals het Stade Pierre de Coubertin. Interlands Alleen de interlands op het wereldkampioenschap voetbal 1954 zijn in onderstaand overzicht opgenomen. Atletiek Jaarlijks Athletissima, een top internationaal atletiekmeeting, is een gevestigde meeting op de Diamond League-kalender (sinds 2010). Dit evenement brengt honderden elite-atleten uit de hele wereld en duizenden toeschouwers bijeen. Andere evenementen Grote concerten en culturele evenementen hebben hier plaatsgevonden: Pink Floyd, Michael Jackson, Elton John en de Rolling Stones traden hier op. World Gymnaestrada 2011 en andere sportieve samenkomsten zijn georganiseerd in het stadion. Trivia Tijdens het Europees kampioenschap voetbal 2008 werkte het Nederlands voetbalelftal hier zijn trainingen af.
Stade Olympique de la Pontaise

Stade Olympique de la Pontaise – stadion znajdujący się w mieście Lozanna w Szwajcarii. Pojemność stadionu wynosi 15 786 widzów. Na tym obiekcie rozegrano pięć meczów Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1954. Do czasu otwarcia pod koniec 2020 roku nowego Stade de la Tuilière, swoje mecze rozgrywał na nim zespół Lausanne Sports. Od 1986 roku odbywa się tutaj coroczny lekkoatletyczny mityng Athletissima (wcześniej był on rozgrywany na Stade Pierre de Coubertin).