NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jaderná elektrárna Barsebäck

Jaderná elektrárna Barsebäck byla jaderná elektrárna na pobřeží průlivu Öresund ve Švédsku. Situována je přímo proti dánské Kodani, která je západně přes výše uvedený průliv. Historie a popis Jaderná elektrárna Barsebäck měla dva varné reaktory (model ABB-II) využívající mírně obohacený uran a chlazené těžkou vodou. Štěpná reakce byla moderována taktéž těžkou vodou. Provozovatel: Sydsvenska Varmekraft → Barsebäck Kraft AB Dodavatel: AB AseaAtom Reaktory Zajímavosti Existuje případová studie na téma krizové komunikace mezi švédskou a dánskou stranou, kdy Švédové použili strategii jednosměrné komunikace (a ta se nesetkala s úspěchem z důvodu ztráty důvěry). Studie naopak poukazuje na vhodnost oboustranné komunikace. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Jaderná elektrárna Barsebäck na Wikimedia Commons http://proatom.luksoft.cz/jaderneelektrarny/barseback/ stránka provozovatele: https://www.uniper.energy/barseback/
Barsebäckværket

Barsebäckværket er et nedlagt atomkraftværk ved landsbyen Barsebäck ved den svenske Øresundskyst, som var i drift fra 1975-2005. Værket startede produktionen i 1975. Dets to reaktorer er nu taget ud af drift. Dette skete til dels efter stærkt pres fra Danmark, hvor OOA fandt en betydelig risiko ved den nære beliggenhed til millionbyen København. Herudover er Barsebäckværket, ifølge geologiprofessor Jens Morten Hansen, placeret næsten direkte ovenpå forkastningen Tornqvistzonen. Ifølge Jens Morten Hansen ville det i USA have diskvalificeret placeringen. Reaktoren Barsebäck 1 lukkede i 1999, og Barsebäck 2 lukkede 31. maj 2005. Nedbrydnings- og oprydningsarbejdet kunne på grund af opbygning af et lager (SFR, Forsmark) for lav- og middelradioaktivt affald først begyndes i ca. 2020 og forventedes at tage syv år. Højaktivt affald oplagres på CLAB ved Oskarshamn til ca. 2045. Fodnoter Eksterne henvisninger Barsebäckværkets hjemmeside
Kernkraftwerk Barsebäck

Das abgeschaltete Kernkraftwerk Barsebäck liegt in Barsebäck in der Gemeinde Kävlinge in Schonen in Schweden. Geschichte Das Land für das Kernkraftwerk wurde 1965 vom Energieversorger Sydkraft gekauft und der erste Reaktor wurde 1969 bei Asea-Atom bestellt. Der Block 1 wurde zum ersten Mal am 18. Januar 1975 kritisch, der Block 2 folgte am 20. Februar 1977. Der erste Reaktor wurde am 15. Mai 1975 erstmals mit dem Netz synchronisiert, der zweite am 21. März 1977. Die Reaktoren waren seit dem 1. Juli 1975 bzw. 1. Juli 1977 im kommerziellen Betrieb. Da es nur 20 Kilometer von der dänischen Hauptstadt Kopenhagen entfernt ist, drang die dänische Regierung darauf, das Kernkraftwerk im Zuge des schwedischen Atomausstiegs als erstes abzuschalten. Der erste Block, Barsebäck 1, wurde am 30. November 1999 abgeschaltet und der zweite Block, Barsebäck 2, am 31. Mai 2005. Zum Zeitpunkt der Stilllegung hatten beide Reaktoren eine Leistung von jeweils 600 Megawatt. Das Kernkraftwerk wurde von der Barsebäck Kraft AB, einer Tochterfirma der Ringhals AB, die wiederum zu Vattenfall und Eon Kärnkraft Sverige AB (jetzt Tochter von Uniper) gehört, betrieben. 1973 kam es nach einer sehr authentischen Darstellung eines simulierten Kernkraftwerkunfalls zur sogenannten Barsebäck-Panik. Im Juli 1992 jedoch kam es zu einem ernsten Störfall im Block 2. Beim Wiederanfahren des Reaktors nach einer Revision entstand ein Leck im Kühlkreislauf. Dabei wurde durch das ausströmende Wasser faseriges Isoliermaterial von den benachbarten Rohren gerissen. Da das ausströmende Wasser vom Reaktorsumpf wieder hochgepumpt wird, kam es in den Sieben vor den Notpumpen zu Verstopfungen, und mit der Zeit versagte das Pumpsystem. Durch eine zeitweise Umkehrung der Pumprichtung konnten die Verstopfungen nach einigen Stunden wieder gelöst werden, wonach die Pumpen wieder mit voller Leistung arbeiten konnten. Dadurch, dass der Reaktor erst in der Hochlaufphase gewesen war, entstand in dieser Zeit kaum Nachzerfallswärme. Daten der Reaktorblöcke Das Kernkraftwerk Barsebäck hat insgesamt zwei stillgelegte Blöcke: Galerie Siehe auch Liste der Kernkraftwerke Liste von Kraftwerken in Schweden Weblinks Informationen des Betreibers (schwedisch) Einzelnachweise
Barsebäck Nuclear Power Plant

Barsebäck (Swedish pronunciation: [ˈbâʂːɛˌbɛk]) is a boiling water nuclear power plant currently undergoing the process of nuclear decommissioning. The plant is situated in Barsebäck, Kävlinge Municipality, Skåne, Sweden. Located 20 kilometers from the Danish capital, Copenhagen, the Danish government pressed for its closure during the entirety of its operating lifetime. As a result of a now former Swedish nuclear power phase-out, its two reactors have been closed down. The first reactor, Barsebäck 1, was closed on 30 November 1999, and the second, Barsebäck 2, ceased operations on 31 May 2005. At the time of closure, each reactor had a net capacity of 600 megawatts. Unit 1 supplied 93,8 TWh and unit 2 supplied 108,5 TWh to the electrical grid. Land for the plant was bought in 1965 by the energy company Sydkraft, and the first of the two BWR reactors was ordered from Asea-Atom in 1969. Unit one first attained criticality on 18 January 1975 and commercial operation began on May 15. The second reactor attained criticality on 21 March 1977 and commercial operation began on 1 July. Following a decision in the Riksdag in 1997, the Government of Sweden decided that the first reactor was to close on the 1 July 1998, and the second one on the 1 July 2001. Due to the operator's appeal against the decision and lack of emission-free replacement, the closure was postponed. The demolition of the facility will await the construction of a storage facility, scheduled to be ready in the 2020s. In December 2018 a strategy was outlined for the "radiological demolition" to be carried out between 2020 and 2028. This will allow the land to be used for other nuclear power related purposes. The plant is operated by Barsebäck Kraft AB, a subsidiary of Sydkraft Nuclear Power AB, owned by Uniper. References External links Home page
Centrale nucléaire de Barsebäck

La Centrale nucléaire de Barsebäck est une centrale de Suède qui a été arrêtée et qui se situe à Barsebäck dans la commune de Kävlinge, en Scanie. Étant à vingt kilomètres seulement de Copenhague, elle était la cible constante de pressions du gouvernement danois, fortement opposé au nucléaire, qui a tout fait pour convaincre la Suède de la fermer. Il a fini par y parvenir. La production a démarré en 1975 et s'est arrêtée en 2005. Le démantèlement devrait être achevé en 2018, et la démolition de la centrale aux alentours de 2023. Description Après la décision de cessation de la production d'électricité nucléaire pour la Suède, les deux réacteurs de Barsebäck sont aujourd'hui arrêtés. Barsebäck 1 : 600 MWe, arrêté en 1999. Barsebäck 2 : 600 MWe, arrêté en 2005. Avant son arrêt, la centrale était exploitée par la Barsebäck Kraft AB, filiale de Ringhals AB, et elle appartenait à parts égales à Vattenfall et Sydkraft. Liens externes Site de Barsebäck https://www.barsebackkraft.se/ Portail de l'industrie Portail de l’énergie Portail du nucléaire Portail de la Suède
Kerncentrale Barsebäck

Kerncentrale Barsebäck is een kernreactor in Barsebäck in Skåne län, de zuidelijkste provincie van Zweden. De centrale ligt op slechts 20 km afstand van de Deense hoofdstad Kopenhagen, aan de overkant van de Sont. De twee reactoren zijn van het type kokendwaterreactor. De kerncentrale is sinds 2005 definitief stilgelegd. Het is de bedoeling de centrale rond 2022 te ontmantelen. Zie ook Lijst van kernreactoren Kernenergie in Zweden Externe link (sv) Website van kerncentrale Barsebäck
Central Nuclear de Barsebäck

A Central nuclear de Barsebäck - em sueco Barsebäcks kärnkraftverk - estava localizada na proximidade da localidade sueca de Barsebäck, na costa da província histórica da Escânia, entre as cidades de Malmö e Landskrona, localizadas na margem sueca do Estreito de Öresund, entre a Suécia e a Dinamarca. Os seus dois reatores foram construídos em 1975 e 1977, e desativados em 1999 e 2005, depois de numerosos protestos devido a estarem muito perto e constiturem um grande perigo para a cidade de Copenhaga, capital da Dinamarca. O seu desmantelamento está previsto começar em 2020 e levar 7 anos a concluir. Referências
АЭС Барсебек

АЭС Барсебек (швед. Barsebäcks kärnkraftverk) — закрытая атомная электростанция на юге Швеции. Станция расположена на побережье пролива Эресунн в коммуне Чевлинге лена Сконе в 15 километрах от крупного города Мальмё и в 20 километрах от столицы Дании — Копенгагена. Строительство АЭС Барсебек началось в 1969 году, в 15 мая 1975 года станция была принята в электрическую сеть Швеции. Всего на станции построили два реактора, оба кипящего водо-водяного типа BWR разработки компании ABB Atom. Каждый из реакторов имеет мощность 615 МВт. Первоначальными датами остановки реакторов были 1998 и 2001 годы по решению правительства Швеции, однако в связи с обжалованием этих постановлений в суде владельцами станции сроки неоднократно переносились. В результате, первый реактор был остановлен в 1999 году, второй реактор только в 2005. Таким образом, максимально общая мощность АЭС Барсебек в Швеции достигала 1 230 МВт, а на момент закрытия в 2005 году — 615 МВт. Расположение АЭС Барсебек в малой близости от миллионной (с пригородами) столицы Дании — Копенгагена — и стало одной из причин быстрого закрытия атомной электростанции. Сама Дания выступает против атомной энергетики и нахождения АЭС в такой близости к территории страны являлось сложным вопросом датско-шведских отношений. В 2020 году начнется ликвидация оборудования и зданий АЭС Барсебек. Демонтажем займется японско-американская компания Westinghouse. Срок работ составит всего четыре года. Информация об энергоблоках Примечания Ссылки Официальный сайт
АЕС Барсебек

АЕС Барсебек (швед. Barsebäcks kärnkraftverk) — закрита атомна електростанція на півдні Швеції . Станція розташована на узбережжі протоки Ересунн у комуні Чевлінге лена Сконе за 15 км від Мальме та за 20 км від столиці Данії - Копенгагена. Будівництво АЕС Барсебек почалося в 1969 році, в 15 травня 1975 станція була прийнята в експлуатацію та подала струм до електричної мережі Швеції. Всього на станції побудували два реактора, обидва киплячого водо-водяного типу BWR розробки компанії ABB Atom. Кожен з реакторів має потужність 615 МВт. Початковими датами зупинки реакторів були 1998 і 2001 роки за рішенням уряду Швеції, проте через оскарження цих постанов в суді власниками станції терміни неодноразово переносилися. В результаті, перший реактор був зупинений в 1999 році, другий реактор тільки в 2005. Таким чином, максимально загальна потужність АЕС Барсебек в Швеції сягала 1 230 МВт, а на момент закриття в 2005 році - 615 МВт. Розташування АЕС Барсебек в малій близькості від півмільйонного столиці Данії - Копенгагена - і стало однією з причин швидкого закриття атомної електростанції. Сама Данія виступає проти атомної енергетики і знаходження АЕС в такій близькості до території країни було складним питанням датсько-шведських відносин. У 2020 році почнеться ліквідація обладнання і будівель АЕС Барсебек. Демонтажем займеться японсько-американська компанія Westinghouse. Термін робіт складе всього чотири роки . Інформація про енергоблоки Примітки Посилання Офіційний сайт
Riddarholmskirken

Riddarholmskyrkan ligger på Riddarholmen i Stockholm og er begravelseskirke for det svenske kongehus. Kirkens menighed blev opløst i 1807, og kirken benyttes i dag kun til begravelser og mindehøjtideligheder. Ekstern henvisning Netside om Riddarholmskyrkan Arkiveret 19. september 2008 hos Wayback Machine (svensk)
Riddarholmen Church

Riddarholmen Church (Swedish: Riddarholmskyrkan) is the church of the former medieval Greyfriars Monastery in Stockholm, Sweden. The church serves as the final resting place of most Swedish monarchs. Description Riddarholmen Church is located on the island of Riddarholmen, close to the Royal Palace in Stockholm, Sweden. The congregation was dissolved in 1807 and today the church is used only for burial and commemorative purposes. Swedish monarchs from Gustavus Adolphus to Gustaf V are entombed here (with only one exception: Queen Christina who is buried within St. Peter's Basilica in Rome), as well as the earlier monarchs Magnus Ladulås and Charles VIII. It has been discontinued as a royal burial site in favour of the Royal Cemetery and today is run by departments of the Swedish Government and Royal Court. The Church's age can be seen in its architecture, which is eclectic from various eras. Most of the church is a Northern European Gothic style, but parts of the church are also baroque. It is one of the oldest buildings in Stockholm, parts of it dating to the late-13th century, when it was built as a greyfriars monastery. After the Protestant Reformation, the monastery was closed and the building became a Lutheran church. A spire designed by Flemish architect Willem Boy (1520–1592) was added during the reign of John III, but it was destroyed by a lightning strike on 28 July 1835, after which it was replaced with the present cast-iron spire. Traditionally, the armorial plates depiciting the arms of deceased knights of the Royal Order of the Seraphim are affixed to the walls of the church. When a knight of the Order dies, his coat of arms is carried from the royal palace and rehung in the church, and when the funeral takes place the church's bells are rung without pause from 12:00 to 13:00. Gallery See also List of churches in Stockholm Gamla stan Storkyrkan References External links The Riddarholm Church at the Royal Court's website
Iglesia de Riddarholmen

La Iglesia de Riddarholmen (en sueco: Riddarholmskyrkan) es la iglesia que sirve de panteón a los Reyes de Suecia. Se encuentra ubicada en la isla de Riddarholmen, próxima al Palacio Real en Estocolmo, Suecia. La congregación fue disuelta en 1807 y actualmente la iglesia se utiliza solamente para los funerales y en ceremonias especiales. En cualquier caso, los familiares de la actual familia real sueca son inhumados en el Cementerio Real, desde el año 1922. La mayor parte de los monarcas suecos desde Gustavo II Adolfo a Gustavo V se encuentran enterrados aquí, además de monarcas anteriores, como Magnus Ladulås y Carlos VIII Knutsson. Faltan unos pocos, como la reina Cristina, convertida al catolicismo y enterrada en la Basílica de San Pedro de la Ciudad del Vaticano. Esta iglesia es uno de los edificios más antiguos de Estocolmo; partes de él se construyeron en el siglo XIII, cuando fue edificado como monasterio franciscano. Después de la reforma protestante, el monasterio fue clausurado y el edificio cambió a iglesia de culto protestante. Se le añadió una aguja durante el reinado de Juan III, pero se quemó por un rayo durante una tormenta el 28 de julio de 1835, siendo reemplazada por una nueva. La mayor parte de la iglesia pertenece al estilo Gótico y fue edificada en ladrillo rojo; no obstante, varias de las capillas funerarias, que sobresalen del cuerpo del edificio notablemente, fueron realizadas en otros estilos arquitectónicos y materiales como mármol de Carrara. La iglesia es también la sede ceremonial de la Orden de los Serafines, la principal distinción honorífica de Suecia. Véase también Gamla stan Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Iglesia de Riddarholmen.
Riddarholmen (crkva)

Crkva Riddarholmen (švedski: Riddarholmskyrkan) je grobna crkva švedskih vladara. Nalazi se na otoku Riddarholmenu, blizu kraljevske palače u Stockholmu. Danas se crkva koristi samo za ukope i prigodne svrhe. Švedski vladari od Gustava Adolfa (poginuo 1632.) do Gustava V. (umro 1950.) pokopani su ovdje (uz iznimke kao što je sveta kraljica Kristina, koja je pokopana u bazilici Svetog Petra u Rimu). U Riddarholmenu su pokopani i raniji vladari Magnus III. (umro 1290.) i Karlo VIII. Švedski (umro 1470.). Neki su švedski vladari pokopani na kraljevskom groblju Kungliga begravningsplatsen. Crkva Riddarholmen jedna je od najstarijih zgrada u Stockholmu, jer pojedini dijelovi potječu s kraja 13. stoljeća, kada je izgrađena kao franjevački samostan. Nakon protestantske reformacije, samostan je zatvoren, a zgrada pretvorena u protestantsku crkvu. Zvonik je dizajnirao Willem Boy tijekom vladavine Ivana III., ali su uništeni udarom groma 28. srpnja 1835., nakon čega su zamijenjeni sa sadašnjim tornjem od lijevanoga željeza. Grbovi vitezova kraljevskoga Reda Serafina su u zidovima crkve. Kad vitez Reda umre, njegov grb visi u crkvi, a tijekom pogreba crkvena zvona zvone neprekidno od 12 do 13h.
Riddarholmskyrkan

A Riddarholmskyrkan (svédül: Riddarholm temploma) a svéd királyok temetkezési helye. A Riddarholmen szigeten található, közel a királyi palotához. Ma már elvesztette korábbi jelentőségét. A templom az egyik legrégebbi Stockholmban. Az épület helyén eredetileg egy 13. században épült ferences rendi kolostor kisebb temploma állt. Ennek felhasználásával a 15. században alakították ki a mai gótikus stílusú templomot. A reformáció korában a kolostort megszüntették, egyes részeit beépítették a tovább bővített templomba, más részeit lebontották. A templom első tornyát III. János építtette. Ebbe azonban 1835. július 28-án villám csapott bele és leégett. Ezután építették fel a jelenleg meglévő tornyot. Kapcsolódó szócikkek Gamla stan Stadsholmen
Chiesa di Riddarholmen

La chiesa di Riddarholmen, in Svedese Riddarholmskyrkan è un antico convento della città di Stoccolma. Situata nell'isola di Riddarholmen, è il luogo di sepoltura dei Sovrani di Svezia. Storia e descrizione Il convento venne eretto a partire dal 1270 da Magnus Ladulås per i Francescani. In circa quindici anni venne eretto il complesso, con la chiesa a due navate senza torre. All'inizio del XV secolo vi furono aggiunte le cappelle del transetto quelle del lato destro. Nel 1527, con l'arrivo della riforma protestante, i frati furono costretti a lasciare il complesso, che passò direttamente alla Corona. Tra il 1569 e il 1590 si eresse la torre, completata da una guglia dall'architetto fiammingo Willelm Boyen. Il 28 luglio 1835 un fulmine la distrugge, e verrà rimpiazzata nel 1846 con l'attuale guglia in ferro di 90 metri d'altezza. L'interno, diviso in tre navate, si presenta nella tipica architettura del gotico baltico, realizzata in mattoni. Alle pareti sono appesi numerosi blasoni dei Cavalieri dell'Ordine dei Serafini. Da segnalare la presenza del Mausoleo Carolino, opera seicentesca di Nicodemus Tessin il Vecchio, dove sono presenti angoli convessi tipicamente barocchi. Voci correlate Stoccolma Sovrani di Svezia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa di Riddarholmen Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su kungligaslotten.se. (EN) Riddarholm Church, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. (EN) Chiesa di Riddarholmen, su Structurae.
Kerk van Riddarholmen

Riddarholmskyrkan (De kerk van Riddarholmen) is een kerk op het eilandje Riddarholmen in Stockholm. Het is een van de oudste gebouwen van de stad. De kerk heeft haar oorsprong in een franciscaans klooster in de 13e eeuw gebouwd door Magnus I van Zweden. Na de reformatie liet koning Gustav Vasa het klooster afbreken. Het kerkgebouw bleef echter gespaard en ging later fungeren als de vaste grafkerk van de koninklijke familie van Zweden. De kerk wordt, behalve bij begrafenissen, niet meer voor kerkdiensten gebruikt. Het kerkgebouw is hiermee de enige overgebleven middeleeuwse abdijkerk van Stockholm. Kenmerkend aan het bakstenen gotische gebouw zijn de opengewerkte gietijzeren torenspits en de grafkapellen in renaissance- en barok-stijl. Necropolis van de Zweedse koningen en hun familie In de gewelven onder de kerk zijn tal van Zweedse koningen en prinsen bijgezet. Onder hen is ook koningin Louise, een Nederlandse prinses. De eerste koning van de huidige dynastie, Karel XIV Johan van Zweden, werd in een grote granieten sarcofaag bijgezet. De eerste van de onder de kerk bijgezette koningen was Magnus III, Koning van Zweden (rond 1240 — 18 december 1290). Voorlopig was de kist van Gustaaf V van Zweden (16 juni 1858 — 29 oktober 1950) de 46e en laatste bijzetting. Zijn opvolger, de in 1973 overleden Gustaaf VI Adolf van Zweden werd op de "Kungliga begravningsplatsen" in het Hagapark in Stockholm begraven. Sinds 1920 vonden daar vijftien begrafenissen van leden van de Zweedse koninklijke familie plaats. Daarmee lijkt de functie van de kerk als vaste bijzetplaats van de leden van de koninklijke familie voorlopig verleden tijd. Riddarholmskyrkan en de Serafijnenorde De kerk is verbonden met de Serafijnenorde. Deze hoogste Zweedse ridderorde komt hier niet langer bijeen, maar de wapenborden van de overleden ridders worden nog altijd in deze kerk opgehangen. Na het overlijden van een van de ridders worden de klokken van Riddarholmskyrkan geluid. Vanwege plaatsgebrek worden de wapenborden van langer geleden gestorven ridders gedeeltelijk afgedekt door die van recentelijk overleden ridders. In de kerk zijn behalve de wapenborden van de Nederlandse en Belgische koningen en koninginnen, ook die van Nederlandse en Belgische prinsen opgehangen. Sommige presidenten moesten vanwege hun lidmaatschap van deze orde een heraldisch verantwoord wapenschild kiezen, iets dat zij, levend in een andere cultuur of vanwege hun burgerlijke afkomst, niet bezaten. President Charles de Gaulle koos voor een schild met de Franse driekleur en het rode kruis van Lotharingen in de witte baan. President Julius Nyerere van Tanzania koos een typisch Afrikaans schild. Zie ook Gamla Stan
Kościół na Riddarholmen

Kościół na Riddarholmen (szw. Riddarholmskyrkan) – kościół luterański w sztokholmskiej dzielnicy Gamla stan na wyspie Riddarholmen. Oddany do użytku w obecnym stanie w 1807 roku. Miejsce pochówku władców Szwecji. Kościół na Riddarholmen ma status zabytku sakralnego według rozdz. 4 Kulturminneslagen (pol. Prawo o pamiątkach kultury) ponieważ został wzniesiony do końca 1939 (3 §). Historia i architektura Kościół, ufundowany przez Magnusa Ladulåsa, powstał na miejscu zbudowanego w końcu XIII wieku klasztoru franciszkańskiego. Ceglaną budowlę w miarę upływu wieków powiększano. Po pożarze w 1835 roku dodano ażurowy, żeliwny szczyt wieży, która mierzy łącznie z nim 86,60 m. Świątynię otaczają kaplice grobowe z XVI wieku i późniejsze. Trumny znajdują się w podziemiach, a pomniki nagrobne w kościele. Ostatnią z kaplic zbudowano w latach 1858–1860 dla dynastii Bernadotte. W kryptach spoczywają wszyscy szwedzcy monarchowie począwszy od Gustawa II Adolfa. Dwa wyjątki to królowa Krystyna, która spoczywa w bazylice św. Piotra w Watykanie i Gustaw VI Adolf, którego pochowano w Mauzoleum Haga w Solnie. Przypisy
Igreja de Riddarholmen

A igreja de Riddarholmen (em sueco: Riddarholmskyrkan; PRONÚNCIA) é a igreja onde são sepultados os monarcas da Suécia. Localiza-se no ilhéu de Riddarholmen, perto do Palácio Real, em Estocolmo, na Suécia. A congregação da igreja foi dissolvida em 1807, sendo o templo apenas usado nos dias de hoje para comemorações e para albergar os restos mortais dos reis. Os monarcas entre Gustavo II Adolfo até Gustavo V encontram-se sepultados nesta igreja, assim como os monarcas mais antigos Magno I, Magno III e Carlos VIII. É um dos edifícios mais antigos de Estocolmo, datando em parte do fim do século XIII, altura da sua construção como mosteiro franciscano. Após a reforma protestante, o mosteiro foi fechado e tornado uma igreja protestante. Foi adicionado um pináculo durante o reinado de João III, que viria a arder na sequência de um relâmpago em 28 de Julho de 1835, tendo em seguida sido substituído pelo actual. Referências