NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Королевский драматический театр

Королевский драматический театр (Драматен; швед. Kungliga Dramatiska Teatern) — шведский национальный театр, основанный в 1788 году. В 1780-е годы представитель просвещённого абсолютизма Густав III и его фаворит Армфельт занялись реформой шведских театров. Тогда в Стокгольме появились собственный оперный и драматический театры. Ныне существующее здание в стиле модерн было возведено в 1908 году по проекту архитектора Фредрика Лильеквиста. Украшением театра занимались Карл Миллес и Карл Улоф Ларссон. Открылся 18 февраля 1908 года постановкой исторической драмы Августа Стриндберга «Мастер Улоф». Театром, среди прочих, руководили Улоф Муландер (1934-38), Рагнар Юсефсон (1948-51), Ингмар Бергман (1963-66) и Эрланд Юсефсон (1966-75). Из Драматической школы при театре вышли многие известные режиссёры и актёры, в том числе Грета Гарбо, Макс фон Сюдов, Гуннар Бьёрнстранд, Сигне Хассо, Биби Андерссон, Пернилла Аугуст, Аугуст Фальк. История Первый шведский театр открылся в Болхусете и Лейонкулане в 1667 году, в котором работали только иностранные труппы. Хотя пьесы иногда были открыты для публики, он оставался более менее придворным театром. Первая шведская пьеса «Den Svenska Sprätthöken», была поставлена в 1737 году первой шведской театральной труппой. Шведский театр был переделан из театра королевой Пруссии Луизой Ульрикой после сезона 1753—1754 годов, а театр был передан французской труппе. В 1825 году старое дворцовое здание театра загорелось во время спектакля и полностью сгорело. Театр теперь располагался в том же здании, что и Опера на протяжении сорока лет. Примечания Ссылки Сайт театра (швед.), (англ.)
Королівський драматичний театр

Королівський драматичний театр, Драматен (швед. Kungliga Dramatiska Teatern) — шведський національний театр. Заснований у 1788 в Стокгольмі як придворний театр. Ведучий театр Швеції. Історія Даний театр був заснований в Стокгольмі в 1788 р.. Сучасна будівля в стилі «ар-нуво» була споруджена в 1908 р. за проектом архітектора Фредріка Лілльєквіста. Окрасою театру займалися Карл Міллєс і Карл Улоф Ларссон. Відкрився театр 18 лютого 1908 р. постановкою історичної драми Августа Стріндберга «Майстер Улоф». Театром, серед інших, керували Улоф Муландер (1934—1938), Рагнар Юсефсон (1948—1951), Інгмар Бергман (1963—1966) і Ерланд Джозефсон (1966—1975). З Драматичної школи при театрі вийшло багато відомих режисерів та акторів, у тому числі Грета Гарбо, Макс фон Сюдов, Гуннар Бьорнстранд, Сігне Хассо, Бібі Андерссон, Пернілла Аугуст, Маргарета Крок. Див. також Театри Швеції Примітки Посилання Сайт театру [Архівовано 7 жовтня 2006 у Wayback Machine.] (швед.), (англ.)
Harpsund

Harpsund ist ein schwedisches Herrenhaus am gleichnamigen See. Es dient als Landsitz des schwedischen Premierministers. Harpsund liegt rund 125 Kilometer südlich von Stockholm in Mellösa, Gemeinde Flen, Provinz Södermanlands län. Zu Harpsund gehören 1650 Hektar Land mit Wäldern. Es wird von der Staatlichen Immobilienverwaltung verwaltet. Geschichte Harpsund wurde erstmals 1380 erwähnt. Mehrere Gebäude stammen aus dem 17. Jahrhundert. 1784–1899 war das Gut im Eigentum der Adelsdynastie Sparre. Das zweistöckige Hauptgebäude wurde 1914 wegen Baufälligkeit abgerissen und durch Otar Hökerberg im Karolinska-Stil neu erbaut. 1952 wurde es durch Carl-August Wicander testamentarisch an den Staat vermacht. Nebengebäude wurden für Konferenzen umgebaut. Seitdem wird das Herrenhaus für informelle Treffen zwischen Regierung, Industrie und gesellschaftlichen Institutionen genutzt. Seit 1995 ist es als Byggnadsminne eingestuft. Premierminister Tage Erlander lud 1964 Generalsekretär Nikita Chruschtschow zu einer Bootspartie ein; Fredrik Reinfeldt ruderte 2008 mit Bundeskanzlerin Angela Merkel. 2014 kamen Reinfeld, Merkel, der britische Premierminister David Cameron und der niederländische Regierungschef Mark Rutte dort zusammen. In allen Fällen entstanden denkwürdige Fotografien. Weblinks Über Harpsund (schwed.) bei Statens fastighetsverk www.harpsund.se (schwed.) Eintrag im bebyggelseregistret des Riksantikvarieämbetet (schwedisch) Einzelnachweise
Harpsund

Harpsund is a manor house located in Flen Municipality, Södermanland County, Sweden. Since 22 May 1953, Harpsund has been used as a country retreat for the prime minister of Sweden. History The earliest known mention of Harpsund dates from 1380 when seneschal Bo Jonsson (Grip) acquired property at Harpsund by swapping land with Joon Skräddare. Axel Stålarm, president of Göta Court of Appeal and county governor, changed its name to Axelsberg when he inherited the property in 1647. He also moved the buildings on the property to their current location on the northern, more sheltered side of Harpsund Bay. The oldest parts of the current mansion are from the 17th century and the Stålarm era. The Sparre family took over in 1784 and continued to own Axelsberg until 1899 when a member of the Wicander family bought it together with a business partner. Industrialist Hjalmar Wicander later bought the property from his cousin's widow and took back its old name Harpsund. At this time, the buildings were in a bad condition and the existing main building had to be torn town and rebuilt. The new main building was designed by Otar Hökerberg and was completed in 1914. When Hjalmar Wicander died in 1939, Harpsund was inherited by his son Carl August Wicander, who died 27 December 1952 and in his will donated the estate to the State to be used as retreat and recreational estate for the prime minister. The donation included the entire estate, including farmland and forestry. He also wished to have Harpsund preserved the way it looked when the Wicander family lived there. The donation was approved by the Riksdag on 22 May 1953. The estate consists of 1,650 hectares (16.5 km2). Some adjustments were made in the conditions of the donation, which states that, with the exception of the main building, the estate could be made available to governmental conferences. Harpsund would soon be a venue for informal summits between the Government, industry and labour organizations called Harpsund Democracy (Swedish: Harpsundsdemokrati). Through the years many foreign leaders have stayed there as guests. Especially noticed was the visit by Nikita Khrushchev, leader of the Soviet Union. It is tradition that guests at the estate take a small trip, with the prime minister, in the rowing boat (Harpsundsekan), a tradition introduced by Prime Minister Tage Erlander. Gallery See also Crown palaces in Sweden Stenhammar Palace Analogous facilities Camp David, country residence of the president of the United States Chequers, country residence of the prime minister of the United Kingdom Harrington Lake, country residence of the prime minister of Canada Kultaranta, summer residence of the president of Finland The Mansion, summer residence of the president of the Philippines Palace of Cerro Castillo, summer residence of the president of Chile in Viña del Mar References External links Media related to Harpsund at Wikimedia Commons Official website
Harpsund

Harpsund es una casa señorial situada en el Flen, Södermanland, Suecia. Desde el 22 de mayo de 1953, Hapsund ha sido usada como residencia vacacional del Primer ministro de Suecia.​ Historia La parte más vieja de la mansión data del siglo XVII, pero el edificio principal fue construido en 1914. La finca, con la granja y el bosque, fue donada al Estado el 27 de diciembre de 1952, en cumplimiento con la voluntad del industrial Carl August Wicander, para ser usada como sitio vacacional del primer ministro. La donación fue aprobada por el Parlamento sueco (Riksdag) el 22 de mayo de 1953. La finca tiene 16,5 km². Se hicieron algunos ajustes a las condiciones de la donación como por ejemplo el hecho de que, con la excepción del edificio principal, la finca pueda estar disponible para conferencias gubernamentales. Harpsund pronto se convirtió en una sede para charlas informales entre el Gobierno de Suecia y las organizaciones industriales y de trabajadores. Fue llamada la Democracia de Harpsund (en sueco: Harpsunds Demokrat). A lo largo de los años, varios líderes extranjeros se han alojado como invitados. Especialmente reseñable fue la visita de Nikita Jrushchov, líder de la Unión Soviética.​ Es tradición que los invitados, acompañados del primer ministro, paseen a lo largo de la finca en el bote (Harpsundsekan), una tradición introducida por el primer ministro Tage Erlander. Galería Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Harpsund. Sitio web oficial (en sueco)
Harpsund

Harpsund é uma residência oficial de representação e tempo livre do primeiro-ministro da Suécia, situada a 100 quilômetros a oeste de Estocolmo. A antiga casa senhorial está localizada à beira do lago Harpsund, a 12 quilômetros da cidade de Flen, na província da Södermanland. No barco a remos local, o primeiro-ministro costuma dar passeios com visitas célebres, como por exemplo o antigo líder soviético Nikita Khrushchov, o vice-presidente americano Hubert Humphrey e o chanceler alemão Willy Brandt. Referências Bibliografia Ligações externas «Página oficial»
Institut Internacional d'Estudis per a la Pau d'Estocolm

L'Institut Internacional d'Estudis per a la Pau d'Estocolm, conegut per les seves inicials SIPRI (corresponents a la denominació anglesa: Stockholm International Peace Research Institute) és un institut internacional independent dedicat a la investigació dels conflictes, armaments, el control d'armaments i el desarmament. Establert el 1966, el SIPRI proporciona dades, anàlisi i recomanacions, d'accés obert, a les instàncies normatives, investigadors, mitjans de comunicació i el públic interessat. El 2009 era considerada un think tank que ocupava el tercer lloc a nivell mundial. Referències Enllaços externs Institut Internacional d'Estudis per a la Pau d'Estocolm - Lloc web oficial
Stockholm International Peace Research Institute

Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI) je nezávislý mezinárodní institut, který věnuje se mírovému výzkumu konfliktů, kontrole zbrojení a odzbrojení. Poskytuje data, analýzy a doporučení založené na otevřených zdrojích pro politiky, výzkumníky, média a veřejnost. Byl založen roku 1966 v hlavním městě Švédska Stockholmu. Ve zprávy Pensylvánské univerzity Global Go To Think Tanks Report z roku 2016 se SIPRI mezi světovými think tanky umístil na 28. místě. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Stockholm International Peace Research Institute na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Stockholmský mezinárodní mírový výzkumný ústav na Wikimedia Commons
Stockholm International Peace Research Institute

Das Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI; deutsch: Stockholmer Institut für Internationale Friedensforschung) ist ein wissenschaftliches Institut zur Erforschung von gewaltsamen Konflikten, Sicherheit und Frieden. Zentraler Forschungsschwerpunkt ist die quantitative Datenerhebung zum globalen Waffenhandel, staatlichen Rüstungsausgaben sowie Abrüstungsfragen. Bekannt ist das Institut unter anderem für seine jährlichen Berichte zur Höhe globaler Rüstungsausgaben (SIPRI Yearbook). Die von SIPRI verfassten Analysen zur Rüstungsstärke bildeten die von allen beteiligten Staaten anerkannte Zahlengrundlage für die Abrüstungsverhandlungen zwischen Ost und West. Darüber hinaus veröffentlicht das Institut weitere wissenschaftliche Analysen und Sonderdokumentationen, die auf unterschiedliche Herausforderungen im Kontext Krieg und Frieden eingehen. Das Institut befindet sich in Solna und hat etwa 50–60 Mitarbeiter. Die Kosten des Institutes werden dabei zur Hälfte von der schwedischen Regierung übernommen. Geschichte 1964 schlug der schwedische Ministerpräsident Tage Erlander vor, anlässlich des 150 Jahre andauernden Friedens in Schweden, ein Friedensforschungsinstitut zu gründen. Am 1. Juli 1966 beschloss das schwedische Parlament schließlich die Gründung des Instituts als unabhängige Stiftung. 1982 wurde das Institut mit dem UNESCO-Preis für Friedenserziehung ausgezeichnet. Vorsitzender des Vorstandes Alva Myrdal (1966–1967) Gunnar Myrdal (1967–1973) Rolf Edberg (1974–1978) Hans Blix (1978) Karin Söder (1978–1979) Rolf Björnerstedt (1979–1985) Ernst Michanek (1985–1987) Inga Thorsson (1987–1991) Daniel Tarschys (1992–2000) Rolf Ekeus (2000–2010) Göran Lennmarker (2010–2014) Sven Olof Petersson (2014–2017) Jan Eliasson (2017–2022) Stefan Löfven (seit 2022) Direktoren Robert Neild, 1967–1971 Frank Barnaby, 1971–1981 Frank Blackaby, 1981–1986 Walther Stützle, 1986–1991 Adam Daniel Rotfeld, 1991–2002 Alyson J. K. Bailes, 2002–2007 Bates Gill, 2007–2012 Tilman Brück, 2013–2014 Ian Antony (übergangsweise 2014–2015) Dan Smith (OBE), 2015–2025 Karim Haggag, seit September 2025 Publikationen (Auswahl) Erhard Geissler (Hrsg.): Biological and Toxin Weapons Today, sipri, Solna, Sweden, Oxford University Press, New York 1986, ISBN 0-19-829108-6. Weblinks SIPRI (englisch) Einzelnachweise
Istituto Internazionale di Ricerche sulla Pace di Stoccolma

L'Istituto Internazionale di Ricerche sulla Pace di Stoccolma (IIRPS, in inglese Stockholm International Peace Research Institute, SIPRI) è un istituto internazionale indipendente, fondato nel 1966 per commemorare i 150 anni di pace ininterrotta in Svezia, che si occupa di peace studies. Obiettivo Il suo compito è quello di condurre ricerche scientifiche in materia di conflitti e cooperazione, di importanza per la pace e la sicurezza internazionale, allo scopo di contribuire a una comprensione delle condizioni per soluzioni pacifiche ai conflitti internazionali e per una pace stabile. Attraverso le sue ricerche il SIPRI rende accessibili informazioni imparziali su sviluppo degli armamenti, spese militari, produzione e commercio di armi, controllo degli armamenti e disarmo, oltre che su conflitti, prevenzione dei conflitti, sicurezza regionale e industria della difesa. I risultati del SIPRI vengono diffusi principalmente tramite libri, rapporti e altre pubblicazioni, oltre che tramite il suo sito web. La principale pubblicazione dell'istituto è il SIPRI Yearbook, un compendio annuale dei principali avvenimenti e statistiche in tema di sicurezza internazionale e armamenti; dal 2011, ne viene distribuita una sintesi in lingua italiana edita dal Torino World Affairs Institute. Secondo il rapporto annuale pubblicato nel 2018, nei tre anni dell'intervento militare in Siria la Russia era divenuta il terzo produttore mondiale di armamenti con una quota pari al 10%, preceduta solamente da U.S.A. e Gran Bretagna. Undici aziende russe erano presenti nella classifica dei primi 100 più grandi produttori a livello globale, sebbene dieci società della NATO – di cui sette statunitensi e tre europee – continuassero a detenere il 53% del valore mondiale degli scambi di settore. Note Voci correlate Peace studies Torino World Affairs Institute Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stockholm International Peace Research Institute Collegamenti esterni Sito ufficiale, su sipri.org. SIPRI (canale), su YouTube.
Stockholm International Peace Research Institute

Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI, Sztokholmski Międzynarodowy Instytut Badań Pokojowych) – instytut założony w 1966 roku przez szwedzki parlament dla uczczenia 150. rocznicy nieprzerwanego pokoju w Szwecji. Jego celem są badania naukowe nad kwestiami konfliktu i współpracy, by pomóc w zrozumieniu warunków potrzebnych dla pokojowego rozwiązania światowych konfliktów. SIPRI udostępnia informacje o rozwoju broni, wydatkach na zbrojenia w poszczególnych krajach, produkcji i sprzedaży broni przez różne kraje, o jej kontroli i rozbrojeniach, a także o konfliktach, zapobieganiu im i bezpieczeństwie regionalnym. Wyniki badań SIPRI publikowane są głównie w książkach, w raportach oraz innych publikacjach Instytutu, a także na jego stronie internetowej. Długoletnim szefem SIPRI (w latach 1991–2002) był polski dyplomata prof. Adam Daniel Rotfeld. W roku 1982 instytut otrzymał Nagrodę UNESCO za Wychowanie dla Pokoju. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona SIPRI
Instituto Internacional de Pesquisa para a Paz de Estocolmo

Instituto Internacional de Pesquisa para a Paz de Estocolmo (em inglês: Stockholm International Peace Research Institute - SIPRI) é uma organização que realiza pesquisas científicas em questões sobre conflitos e realiza ajuda de importância para a paz e segurança internacional. Sua sede fica em Estocolmo. Foi fundado em 1966 em comemoração ao 150 anos de paz contínua na Suécia. O Instituto é financiado principalmente pelo Parlamento da Suécia. o pessoal e o Conselho de Administração são internacionais. O Instituto também possui um Comitê Consultivo como órgão consultivo internacional. O 2017 Global Go To Think Tanks Report da Universidade da Pensilvânia classificou o SIPRI como a vigésima quarta think tank mais influente do mundo. Ver também International Institute for Strategic Studies Referências Ligações externas «Página oficial»
Stockholm International Peace Research Institute

Stockholm International Peace Research Institute (în română Institutul Internațional pentru Cercetări de Pace din Stockholm), abreviat SIPRI, este un institut internațional independent dedicat cercetărilor privitoare la conflicte, armamente, controlul armamentelor și dezarmare. Fondat în 1966 pentru a comemora 150 de ani de pace neîntreruptă în Suedia, SIPRI furnizează date, analize și recomandări, bazate pe surse deschise, pentru politicieni, cercetători, mass-media și publicul interesat. Note
Стокгольмський інститут дослідження проблем миру

Стокгольмський інститут дослідження проблем миру (англ. Stockholm International Peace Research Institute, SIPRI) — міжнародний аналітичний центр, що спеціалізується на дослідженні збройних конфліктів, озброєнь, контролю за озброєнням та процесами роззброєння. Заснований у 1966 році у Стокгольмі (Швеція). SIPRI надає дані, власний аналіз та рекомендації, засновані на відкритих джерелах. У 2014 році SIPRI потрапив до переліку 3 найкращих аналітичних центрів, що знаходяться поза США, у звіті Пенсильванського університету. У 2020 році SIPRI посів 34 місце серед аналітичних центрів світу. Історія У 1964 році прем'єр-міністр Швеції Таге Ерландер висунув ідею створення інституту дослідження проблем миру, щоб відзначити 150 років безперервного миру в Швеції. Шведська королівська комісія на чолі з послинею Альвою Мюрдаль у своєму звіті 1966 року запропонувала створити інститут, який згодом отримав назву Стокгольмський міжнародний інститут дослідження проблем миру (SIPRI). Дослідження інституту мали б сприяти «розумінню передумов стабільного миру і мирного вирішення міжнародних конфліктів», і комісія рекомендувала зосередити дослідження на питаннях озброєнь, їх обмеження і скорочення, а також контролю над озброєннями. Комісія також рекомендувала, щоб робота SIPRI мала «прикладний характер досліджень, спрямованих на практично-політичні питання, [які] повинні проводитися в постійному взаємозв'язку з дослідженнями більш теоретичного характеру». Свою репутацію та авторитет SIPRI здобув завдяки компетентності, професійним навичкам, збору достовірних даних і точних фактів, надаючи доступну неупереджену інформацію про розробки озброєнь, передачу та виробництво озброєнь, військові витрати, а також про обмеження озброєння, його скорочення та роззброєння. Завданням інституту є проведення «наукових досліджень з питань конфліктів і співробітництва, що мають важливе значення для міжнародного миру і безпеки, з метою сприяння розумінню умов мирного вирішення міжнародних конфліктів і стабільного миру». Шведський Риксдаг ухвалив рішення про створення Інституту 1 липня 1966 року з юридичним статусом незалежної фундації. Див. також Королівський Об'єднаний інститут оборонних досліджень Міжнародний інститут стратегічних досліджень Примітки Посилання Щорічник СІПРІ // Центр Разумкова
Museu Nòrdic

El Museu Nòrdic (suec: Nordiska museet) és un museu localitzat a Djurgården, una illa d'Estocolm, Suècia, dedicat a la història cultural i etnografia de Suècia des de l'edat moderna (1520) fins al període contemporani. El museu va ser fundat a finals del segle xix per Artur Hazelius, qui també va fundar el museu a l'aire lliure Skansen. Història El museu fou anomenat inicialment (1873) Col·lecció Etnogràfica escandinava (Skandinavisk-etnografiska samlingen) i des de 1880 el Museu Nordic (Nordiska Museum, ara Nordiska museet). Quan Hazelius va establir el museu a l'aire lliure Skansen el 1891, fou el segon del món. Pel museu, Hazelius comprava o aconseguia les donacions d'objectes com mobiliari, roba i joguines de tota Suècia i els altres països Nòrdics; va emfasitzar la cultura de camperol, però els seus successors van incrementar la recollida d'objectes que reflectien l'estil de vida burgés i urbà. Per Skansen, va recollir granges i edificis sencers. Tot i que el projecte no va aconseguir inicialment el finançament esperat per part del govern, Hazelius va rebre un ampli suport i donacions i, el 1898, la Societat per la promoció del Museu Nordic (Samfundet för Nordiska Museets främjande) tenia 4.525 membres. El Riksdag va destinar alguns diners pels museus el 1891 i va doblar la quantitat el 1900, un any abans de la mort de Hazelius. Edifici L'edifici actual, disseny de Isak Gustaf Clason, va ser completat el 1907 després d'un procés de construcció de 19 anys. Al principi, l'edifici pretenia ser un monument nacional que alberguès l'herència material de la nació. Però fou només mig-completat per l'Exposició d'Estocolm de 1897, i mai va ser acabat amb l'extensió planejada inicialment, tres vegades la mida real. El seu estil prové de l'arquitectura danesa del Renaixement amb influències neerlandeses (p.e. edificis com el Castell de Frederiksborg) i no tant dels models històrics suecs. El nucli de l'edifici “cathedralesque” és una enorme sala principal de 126 metres de llargada dominada per l'enorme escultura del rei Gustau I. Per la seva construcció es va utilitzar maó i granit per les parets, i formigó pel sostre. Col·leccions El museu té mes de 1,5 milions d'objectes en les seves col·leccions, incloent edificis com la granja Julita a Södermanland, Svindersvik a Nacka, Palau Tyresö a Tyresö, i la granja-capellà a Härkeberga, a prop d'Enköping. L'arxiu del museu també alberga una col·lecció extensa de documents i aproximadament 6 milions de fotografies que daten des de 1840 fins a l'actualitat. La biblioteca de recerca del museu conté 3.800 metres de prestatges de literatura del segle xvi en endavant. Galeria Façana Interior Referències Enllaços externs Museu Nòrdic - Lloc web oficial (suec)
Severské muzeum

Severské muzeum, švédsky Nordiska museet, je muzeum ve švédském hlavním městě Stockholmu, na ostrově Djurgården. Je věnováno švédské kulturní historii a etnografii, pokrývá období od roku 1520 do současnosti. Zakladatelem a prvním ředitelem byl švédský folklorista Artur Hazelius, který založil i známé muzeum v přírodě Skansen, jež bylo dlouho součástí Severského muzea, avšak v roce 1963 se osamostatnilo. Původně neslo muzeum název Skandinávská etnografická sbírka (Skandinavisk-etnografiska samlingen), od roku 1880 nese název Severské muzeum (nejprve Nordiska Museum, později Nordiska museet). Hazelius kladl zpočátku důraz zejména na venkovskou lidovou kulturu, jeho nástupci pak přidali i zájem o městskou kulturu. Muzeum vzniklo ze soukromých peněz, neboť Hazelius nezískal podporu vlády, v niž doufal, nicméně roku 1898 první příspěvky uvolnil i Riksdag, švédský parlament. Muzeum v současnosti schraňuje přes 1,5 milionu předmětů, 6 milionů fotografií a 250 000 knih, spravuje i několik ukázkových zemědělských usedlostí nebo zámeček Tyresö kousek za Stockholmem. Významnou je i budova muzea vystavěná v novorenesančním slohu. Dokončena byla roku 1907 a architektem byl Isak Gustaf Clason. Výstavba se značně vlekla, trvala 19 let a nakonec nebyla ani dokončena plně podle Clasonových původních plánů. Monumentální hlavní sál je dlouhý 126 metrů. Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Nordic Museum na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Severské muzeum na Wikimedia Commons