Królewski Instytut Techniczny

Królewski Instytut Techniczny, KTH (szw. Kungliga Tekniska högskolan, dosłownie Królewska Wyższa Szkoła Techniczna) – szwedzka politechnika w Sztokholmie. Historia Instytut ma swoje początki w Instytucie Technicznym (Teknologiska institutet), powstałym w 1827 z przekształcenia Szkoły Mechanicznej (Mekaniska skolan). Obecna nazwa została nadana w 1877. W 1927 uczelnia uzyskała możliwość nadawania stopnia doktora. Program dydaktyczny Edukacja i badania naukowe są prowadzone w ramach szkół KTH. W ośrodkach KTH działalność prowadzona jest głównie w rozwijających się dziedzinach badań, często we współpracy ze społeczeństwem i przemysłem. Struktura Wydział Architektury i Planowania: Centrum Bankowości i Finansów (Cefin) Centrum Eksploatacji i Konserwacji (CDU) Centrum Badań Ruchu (CTR) Centrum Badań Transportowych (CTS) Centrum Komunikacji i Eksploatacji (CESC) Road2Science Szkoła Biotechnologii: Centrum Biologii Molekularnej i Biologii Systemów Centrum Zasobów ludzkich Proteome Konsorcjum Materiałów Zaawansowanych i Węglowodanów (CarboMat) Centrum Technologii Protein Laboratorium Nauk Przyrodniczych Strategiczne Centrum Materiałów Biomimetycznych (Biomime) Szwedzka Krajowa Infrastruktura Sekwencjonowania na Dużą Skalę (SNISS) Szkoła Nauk Chemicznych: Szwedzkie Centrum Inżynierii Włókien Biomimetycznych (Biomime) Centrum Biofibermaterial (BIMAC) Centrum Dostaw Niejawnie Nadzorowanych (CODIRECT) Centrum Urządzeń Molekularnych (CMD) Centrum Przemysłowe (NMR) Centrum Nauk Drzewnych Wallenberga (WWSC) Wyższa Szkoła Informatyki: Centrum Systemów Autonomicznych (CAS) Centrum Komunikacji Eksploatacji (CESC) Szkoła Inżynierii Elektrycznej: Instytut Automatycznego Sterowania Instytut Sieci Komunikacyjnych Instytut Teorii Komunikacji Instytut Systemów Elektrycznych Instytut Konwersji Energii Elektrycznej Instytut Elektromagnetyki Instytut Fizyki Fuzji Plazmowej Instytut Informacji Przemysłowej i Systemów Sterowania Instytut Mikro i Nanosystemów Instytut Przetwarzania Sygnału Instytut Przestrzeni i Fizyki Plazmy Szkoła Technologii Informacyjnych i Komunikacyjnych Wydział Inżynierii Przemysłowej i Zarządzania: Instytut Energotechniki Instytut Ekonomii i Zarządzania Instytut Produkcji Przemysłowej Instytut Maszyn Instytut Materiałoznawstwa Instytut Mechaniki Stosowanej Szkoła Nauk Technicznych Szkoła Techniki i Zdrowia Szkoła Inżynierii Komunikacji i Edukacji Nauki Podstawowe statystyki Miejsce w Rankingach uczelni technicznych: Znani absolwenci Salomon August Andrée – inżynier, fizyk, aeronauta i badacz polarny, który zginął podczas próby dotarcia balonem na biegun północny Ernst Alexanderson – szwedzki i amerykański inżynier, konstruktor i wynalazca, jeden z pionierów radia i telewizji Joe Armstrong – brytyjski projektant, twórca Erlanga Kurt Atterberg – kompozytor i dyrygent Karl-Birger Blomdahl – kompozytor Gustaf Dahlbeck – inżynier Knut Frænkel – inżynier, badacz polarny, członek tragicznie zakończonej wyprawy balonowej Andréego Christer Fuglesang – fizyk, astronauta Peter Lindgren – muzyk, kompozytor i gitarzysta zespołu Opeth Dolph Lundgren – aktor Helge Palmcrantz – wynalazca kartaczownicy Nordenfelta Znani pracownicy Hannes Alfvén – fizyk i astrofizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w 1970 za badania w zakresie magnetohydrodynamiki i ich zastosowanie do fizyki plazmy Lennart Carleson – matematyk znany z prac w dziedzinie analizy harmonicznej Stanisław Smirnow – rosyjski matematyk, laureat Medalu Fieldsa w 2010 Przypisy