NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Källunge Church

Källunge church (Källunge kyrka) is a church in Källunge in the Diocese of Visby on the Swedish island of Gotland. The parish of Källunge (sv:Källunge församling) was merged into Gothem parish in 2010. The church is richly decorated with reliefs and frescoes. The frescoes are important evidence of the strong Byzantine influence on Swedish art of the 12th and 13th centuries. An early depiction of a nyckelharpa is found in a relief dating from c. 1350 on one of the gates of the church. The church gives its name to the Källunge codex (Latin Codex Kellungensis) a 1622 collection of choral music by Philipp Dulichius, Melchior Vulpius, Gregor Aichinger, Nicolaus Zangius, Hieronymus Praetorius, Hans Hassler, Jacobus Gallus, Johann Walter, Dominique Phinot, Orlando di Lasso, and Johann Bahr among others. The collection was discovered in 1913, though only the alto part is extant. About 100 of the originally ca. 315 pieces have been identified from other collections, although ca. 150 of the pieces originally included in the codex are missing to present (2016) day. The church has a medieval baptismal font made by the anonymous Romanesque sculptor known by the assigned name Byzantios. References External links Media related to Källunge Church at Wikimedia Commons
Kościół w Källunge

Kościół w Källunge – świątynia należąca do diecezji Visby Kościoła Szwecji. Znajduje się w środkowej części Gotlandii. Architektura Nawa i wieża kościoła są romańskie i pochodzą z XII wieku. W XIV wieku rozpoczęła się przebudowa świątyni w stylu gotyku, jednak objęła ona tylko prezbiterium. Z tego też powodu dzisiaj można oglądać tę nieproporcjonalnie ogromną część kościoła. Portal w nawie posiada bogate zdobienia o motywach ludowych. Wnętrze We wnętrzu romańskich części świątyni oglądać można zachowane fragmenty rosyjsko-bizantyjskich fresków z XIII wieku. W części gotyckiej znajdują się malowidła z XIV i XV wieku. W kościele stoi średniowieczna chrzcielnica wykonana przez Byzantiosa w XII wieku. Trzyczęściowy ołtarz, prezentujący w centrum ukoronowanie Maryi, pochodzi z XVI wieku i do 1684 roku znajdował się w katedrze w Visby. Ambona została wykonana w 1707 roku. Przypisy
Källunge kyrka

Källunge kyrka är en kyrkobyggnad på Gotland som tillhör Gothems församling i Visby stift. Kyrkobyggnaden Kyrkans långhus och torn är från 1100-talets kärnkyrka. Under 1300-talet påbörjades en storslagen ombyggnad som avstannade efter uppförandet av det väldiga koret. Långhusportalens kapitälband pryddes rikligt med snarare folkliga än religiösa motiv. I den romanska delen finns fragment av rysk-bysantinska kalkmålningar från 1200-talet. I det gotiska korbygget syns kalkmålningar från 1300-1400-talen. Inventarier Dopfunten är från 1100-talet. Det praktfulla altarskåpet från 1500-talet tillhörde Visby domkyrka fram till 1684. Predikstolen tillverkades 1707. Orgel 1875 byggde Olof Fredrik Vigström, Källunge, en orgel med 2 stämmor. Orgeln byggdes 1931 av Åkerman& Lund, Stockholm, och är pneumatisk. Galleri Källor ”Källunge kyrka av Hanna Hegardt”. Rute Setting / under red. av Johnny Roosval. Sveriges kyrkor ; 42. Gotland ; 2. 1935. sid. 207-228. Libris 19512983. http://kulturarvsdata.se/raa/samla/html/6887 Sten-Åke Carlsson & Tore Johansson, red (1990). Inventarium över svenska orglar: 1989:II, Linköpings stift, Visby stift. Tostared: Förlag Svenska orglar. Libris 4108784 Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Källunge kyrka. guteinfo Orgelanders Bebyggelseregistrets byggnadspresentation (fritt material)
Església de Kiruna

L'església de Kiruna (suec: Kiruna kyrka: Kiruna kyrka) és un edifici eclesiàstic, església parroquial de Kiruna, Suècia. El 2001, l'església va ser votada pel poble suec com l'edifici públic més bonic de Suècia. Història L'església va ser construïda entre 1909–1912, i consagrada per Bisbe Olof Bergqvist el 8 de desembre de 1912. Des del 1913, l'església és dins la parròquia de Jukkasjärvi dins la diòcesi de Luleå. Gustaf Wickman va ser l'arquitecte de l'església i la pintura del retaule és una obra del Príncep Eugeni, Duc de Närke. Referències Enllaços externs Parròquia de Jukkasjärvi (suec)
Kirche von Kiruna

Die Kirche von Kiruna (schwedisch Kiruna kyrka) im nordschwedischen Kiruna wurde zwischen 1903 und 1912 nach Plänen des Architekten Gustaf Wickman gebaut. Bauwerk Die Kirche, die zu den bemerkenswertesten Gebäuden der schwedischen nationalromantischen Architektur gezählt wird und unter Denkmalschutz steht, verbindet amerikanische Holzarchitektur mit Einflüssen der norwegischen Stabkirchen und samischen Koten. An der Ausgestaltung der Kirche beteiligten sich u. a. Prinz Eugen von Schweden mit einem Altarbild sowie Christian Eriksson mit Georg als Drachentöter, einem Relief an der Fassade und zwölf Statuen auf dem Dach, die menschliche Gefühle symbolisieren, darunter Zärtlichkeit, Liebe, Mitleid und Verzweiflung. Versetzung Der 2014 vorgelegte Umzugsmasterplan sieht eine schrittweise Übersiedlung der Stadt Kiruna bis 2033 vor, um auch die unter der Stadt liegenden Eisenerzvorkommen abbauen zu können. Die Kirche sollte dabei vollständig erhalten bleiben und an einen neuen Standort versetzt werden. Der acht Jahre lang geplante Umzug der Kirche erfolgte am 19. und 20. August 2025. Dafür wurde die 672 Tonnen schwere und 40 m breite Kirche mit einem System von Stahlträgern unterfüttert. Diese wiederum lagen auf zwei je 28-achsigen, selbstfahrenden Schwertransportern (Self-Propelled Modular Transporter) mit insgesamt 224 Rädern der Cometto-Baureihe der Faymonville Gruppe aus Büllingen/Belgien. Die Wegstrecke betrug 5 km. Ausgeführt wurde das Projekt vom norwegischen Bauunternehmen Veidekke. Eine besondere Herausforderung war, dass die Orgel und das Altarbild die Umsetzung unbeschadet überstehen. Der Transport wurde von einem mehrtägigen Rahmenprogramm begleitet und war per Livestreams mehrerer Anbieter weltweit verfolgbar. Die umgerechnet 44,5 Millionen Euro Kosten für die Umsetzung der Kirche trug der Betreiber des Erzbergwerks, das staatliche Unternehmen LKAB. Der Umzug stieß auch auf Kritik, da der neue Platz der Kirche im neuen Stadtzentrum auf einem wichtigen Rastplatz der Samen für den Umzug ihrer Rentiere zu den Winter- und Sommerweiden liegt. Der separat stehende Glockenturm soll in der Folgewoche versetzt werden. Die Kirche bleibt infolge der Arbeiten noch bis Ende 2026 geschlossen. Orgel Die Orgel wurde 1957 von der deutschen Orgelbaufirma von Beckerath gebaut. 1978 wurde das Werk durch die Orgelbaufirma Grönlund (Gammelstad) restauriert, eine weitere Restaurierung erfolgte in den Jahren 2006/07 durch den Orgelbauer Gerhard Grenzing (Barcelona). Das Schleifladen-Instrument hat 41 Register auf vier Manualen und Pedal. Die Spieltrakturen sind mechanisch, die Registertrakturen elektrisch. Koppeln: I/II, III/II, I/P, III/P Tonumfang der Rohrflöte 4' im Brustwerk nur von g2 bis g3 Kirchenpark Im südlichen Teil des Parks liegt das Grab von Hjalmar Lundbohm – das einzige Grab im Park. Lundbohm leitete 1897 vor Ort für die LKAB die Planung einer neuen Gemeinde, die 1914 als Kiruna zur Stadt erhoben wurde. Weblinks Orgelkonzert zu vier Händen und vier Füßen vom 5. Mai 2024 in der Kirche Kiruna Einzelnachweise
Kerk van Kiruna

De kerk van Kiruna staat in de plaats Kiruna in het noorden van Zweden. Het gebouw is door architect Gustaf Wickmann (1858-1916) ontworpen en werd in 2001 tot het beste Zweedse gebouw aller tijden verkozen, gebouwd vóór 1950. Het is een houten kerk in neogotiek, een combinatie van de houtarchitectuur uit de Verenigde Staten, de staafkerk uit Noorwegen en Samische hutten. De kerk is het centraal gelegen gebouw van Kiruna, een stad die in 1900 ten behoeve van de mijnbouw van ijzererts werd gesticht. De opdrachtgever was Hjalmar Lundbohm, die tevens de beste beeldend kunstenaars aan het werk zette, zoals prins Eugenius van Zweden, die het altaarstuk schilderde en Christiaan Eriksson, die de bronzen beelden ontwierp. Door de mijnbouw verzakken delen van Kiruna. In de 21e eeuw worden delen van de stad en vooral het centrum een aantal kilometer verderop verplaatst. De kerk is in augustus 2025 in twee dagen over een afstand van 2440 meter naar het oosten verplaatst. Driekwart van de stad kan blijven staan. De mijn, de gemeente en het rijk zijn het er nog niet over eens wie de verhuizing moet betalen. Coördinaten voor verplaatsing 67° 51' NB, 20° 14' OL na verplaatsing 67° 51' NB, 20° 17' OL
Igreja de Kiruna

A Igreja de Kiruna (em sueco: Kiruna kyrka; ouça a pronúncia) é uma igreja luterana, localizada na cidade sueca de Kiruna. Foi inaugurada em 1912, e pertence à Diocese de Luleå da Igreja da Suécia. Esta igreja de madeira, com fachadas vermelhas, foi inspirada na sua forma pelas tendas tradicionais dos lapões (kåta). Em 19 e 20 de agosto de 2025, a igreja foi deslocada 5 quilómetros, na direção do novo centro da cidade. A causa desta mudança de posição está no afundamento do solo provocado pelas atividades da mina de Kiruna, levadas a cabo pela empresa LKAB na montanha de Kiirunavaara. A transferência da igreja faz parte de um projeto de 30 anos envolvendo milhares de pessoas e edifícios nesta cidade da Lapônia sueca. Referências Bibliografia Ottosson, Mats; Åsa Ottosson (2008). Upplev Sverige. En guide till upplevelser i hela landet (em sueco). Estocolmo: Wahlström Widstrand. 527 páginas. ISBN 9789146215998 Thaning, Olof (1983). Sverigeboken (em sueco). Estocolmo: Det Bästa. 408 páginas. ISBN 91-7030-101-8 Ligações externas Media relacionados com Igreja de Kiruna no Wikimedia Commons
Церковь Кируны

Церковь Кируны (швед. Kiruna kyrka) — деревянная церковь в городе Кируна на севере Швеции (Диоцез Лулео). Строилась с 1909 по 1912 год по проекту архитектора Густава Викмана. Церковь считается одним из самых замечательных зданий шведской национально-романтической архитектуры. В здании прослеживаются черты американской деревянной архитектуры с влияниями норвежской каркасной церковной архитектуры и саамских деревянных хижин. В оформлении церкви участвовали принц Евгений, написавший алтарное изображение, а также скульптор Кристиан Эрикссон, создавший рельеф для фасада здания. Август 2025 года: Из-за угрозы проседания грунта, здание церкви целиком перевозят на другой конец города . Примечания
Kirche von Lau

Die Kirche von Lau (schwed. Lau kyrka) ist eine der größten Landkirchen auf der schwedischen Ostseeinsel Gotland. Sie stammt überwiegend aus dem 13. Jahrhundert und vereinigt Stilelemente der Romanik und Gotik. Beschreibung Das aus der ersten Hälfte des 13. Jahrhunderts stammende dreischiffige romanische Langhaus setzt sich in einem um das Jahr 1300 angefügten etwa gleich breiten, aber höheren gotischen Chor mit Sakristei fort. Der gotische Chor ersetzte den gleichzeitig mit dem Langhaus errichteten kreuzförmigen oder querschiffartigen Chor mit Kapellen (ähnlich dem von St. Clemens in Visby), dessen Reste noch am südlichen Giebel des heutigen Chores sichtbar sind. Die Kirche hat statt eines Turmes einen Dachreiter. Der für eine Landkirche sehr große Bau mit beeindruckender Akustik, hohen Gewölben, kraftvollen basen- und kapitellverzierten Säulen wird spekulativ mit einer Funktion als Wallfahrtskirche oder zusammen mit der Kirche von Vamlingbo als besondere Ordenskirche der Dominikaner aus Visby verbunden. Die Mönche sollen die beiden Kirchen für Predigten zur Landbevölkerung genutzt haben. Die Kirche hat fünf Eingänge, von denen vier hohe, prächtige Portale mit einer Ornamentik aus Pflanzen und Figuren sind. Als Schöpfer des Kapitells des Nordportals gilt der auch in Ala und Alskog vertretene Meister, der in der Kunstgeschichte den Namen „Globus“ erhielt und als Schüler des Calcarius oder des Byzantios gilt. Zum kulturhistorisch wertvollen Inventar der Kirche gehören: das Taufbecken aus dem späten 12. Jahrhundert stammt vermutlich von dem Meister Sighraf das Triumphkreuz aus der Mitte des 13. Jahrhunderts ist eines der größten in Skandinavien. der bemalte Flügelaltar stammt aus dem 15. Jahrhundert die im 15. Jahrhundert – dem Stil nach zu schließen – in einer Werkstatt aus dem Umfeld des Lübecker Rotgießers Johann Apengeter (er selbst wirkte im 14. Jh.) gegossene Glocke steht heute im Langhaus. die eisernen mittelalterlichen Hängeleuchter Wenige Meter nördlich der Kirche liegt die Ruine eines Kastals (Verteidigungs- bzw. Wachturm) aus dem 12. Jahrhundert, der nach einem Umbau als Pfarrhof (prästgård) genutzt wurde. Sowohl nördlich als auch südlich der Kirche liegen Gräberfelder aus der Eisenzeit. Literatur Marita Jonsson, Sven-Olof Lindquist: Kulturführer Gotland. Almqvist & Wiksell, Uppsala 1993, ISBN 91-88036-09-X, S. 171. Erland Lagerlöf, Gunnar Svahnström: Die Kirchen Gotlands. Stein, Kiel 1991, ISBN 3-89392-049-8, S. 188–190. Einzelnachweise Weblinks guteinfo (schwedisch) på Gotland (Memento vom 30. August 2010 im Internet Archive) (schwedisch) Orgelanders (schwedisch) När-Lau församling (Seite der Kirchengemeinde, schwedisch) Gebäuderegister beim Riksantikvarieämbetet (schwedisch)
Kościół w Lau

Kościół w Lau – świątynia należąca do diecezji Visby Kościoła Szwecji. Znajduje się w południowo-wschodniej części Gotlandii. Architektura Kościół w Lau pochodzi z początku XIII wieku. Bardzo jednak możliwe, że był poprzedzony jakimś starszym kościołem. Na południe od obecnej świątyni znajdują się pozostałości wieży obronnej z XII wieku, która później została przekształcona w plebanię. Kościół stanął na wyjątkowym miejscu, ponieważ wokół niego odkryto przedchrześcijańskie cmentarzyska, starsze o kilka wieków od samej świątyni. Najstarszą częścią kościoła jest niezwykle obszerna nawa, pochodząca z początku XIII wieku i utrzymana w stylu romańskim. Równie ogromne jest prezbiterium, datowane na około 1300 rok. Kościół jest jednym z największych na Gotlandii, a co ciekawe, należy do stosunkowo niewielkiej parafii. Badacze są podzieleni w kwestii przyczyn pobudowania w Lau tak wielkiej świątyni. Jedna z hipotez odnosi się do położenia kościoła w pobliżu portu, dzięki czemu parafia mogła czerpać korzyści z handlu i w ten sposób bogacić się. Inna teoria mówi o tym, że świątynia mogła być kościołem pielgrzymkowym, w którym szczególną część oddawano św. Olafowi, królowi Norwegii z pierwszej połowy XI w. Najbardziej prawdopodobne wydaje się jednak to, że w tym kościele działali dominikanie nawołujący do organizacji wypraw chrystianizacyjnych do Kurlandii, na Inflanty i na Prusy. Z kilku zachowanych listów papieskich wiadomo, że dominikanie zostali wyraźnie skierowani do głoszenia tego typu kazań nie tylko w Visby, ale także w niektórych innych pobliskich miejscowościach. Kościół zbytnio nie zmienił się od czasów średniowiecza. W latach 1958-1960 przeszedł gruntowny remont. Świątynia posiada aż pięć portali – najwięcej spośród wszystkich średniowiecznych kościółków Gotlandii. Na uwagę zasługują szczególnie romańskie portale nawy, duże i bogato rzeźbione. Co ciekawe, tak wielkiemu kościołowi brakuje wieży. Biorąc pod uwagę architekturę zachodniej części świątyni, istniały plany budowy wieży, jednak z jakiegoś powodu nie zostały one zrealizowane. Wnętrze Wnętrze świątyni jest przestronne, sklepienie podparto rzeźbionymi kolumnami. Na zachodniej ścianie zobaczyć można freski z 1520 roku, przedstawiające sąd ostateczny. W oknach pozostały fragmenty oryginalnych witraży. Ołtarz przedstawia ukoronowanie Maryi; pochodzi z Lubeki, z początku XV wieku, a w XVIII wieku został przemalowany. Krzyż triumfalny jest jednym z największych w krajach nordyckich, a datowany jest na połowę XIII wieku. Wapienna chrzcielnica z około 1200 roku jest dziełem Sigrafa. Przypisy
Levide Church

Levide Church (Swedish: Levide kyrka) is a medieval church on the Swedish island of Gotland. It lies in the Diocese of Visby. History and architecture Levide Church is a largely Romanesque church and has a particular style unlike other countryside churches of Gotland. Parts of the choir, notably the area around the portal, is however comparable to the northern portal of Visby Cathedral in Visby, the main town of the island. The oldest parts of the church are the aforementioned choir with its apse, dating from the late 12th century. The nave dates from the early 13th century while the tower was erected at the middle of the same century. The sacristy is the only part of the church which is not medieval. The interior is divided into a nave and two aisles, divided by four massive pillars. The ceiling is supported by nine vaults. The interior thus forms a hall church, and the influences for the layout probably came from German churches of the time. A more direct model was probably what is today Visby Cathedral. The southern wall of the interior is decorated by murals, probably from the middle of the 15th century and attributed to the so-called Master of the Passion of Christ. They depict apostles and saints, including the Scandinavian saints Ansgar and Bridget of Sweden. In addition, there are some purely decorative paintings, probably from the 13th century. A medieval processional cross (14th century) is also preserved in the church. Of later date is the altarpiece (1662-63) and a votive ship (1748). References Further reading Lagerlöf, Erland; Stolt, Bengt (1996). Levide kyrka. Sveriges kyrkor, konsthistoriskt inventarium (in Swedish). Vol. 220. Stockholm: Almqvist & Wiksell. ISSN 0284-1894. External links Media related to Levide Church at Wikimedia Commons
Kościół w Levide

Kościół w Levide – świątynia należąca do diecezji Visby Kościoła Szwecji. Znajduje się w południowo-zachodniej części Gotlandii. Architektura Kościół w dużej mierze prezentuje styl romański. Przypuszcza się, że niektóre części świątyni (np. fragmenty prezbiterium) wzorowane były na katedrze w Visby. Najstarszą częścią kościoła jest prezbiterium z absydą, pochodzące z końca XII wieku. Nawa datowana jest na początki XIII wieku, a wieża na połowę tego samego stulecia. Jedyną częścią kościoła spoza ram średniowiecza jest zakrystia. Świątynia była restaurowana w latach 1902-1903 oraz 1956-1957. Wnętrze Wnętrze nawy podzielone jest czterema masywnymi filarami. Widać tu wpływy architektury niemieckiej. Południową ścianę wnętrza zdobią freski pochodzące prawdopodobnie z połowy XV wieku i przypisywane Mistrzowi Męki Pańskiej. Przedstawiają one apostołów i różnych świętych, wśród nich Ansgara czy Brygidę Szwedzką. Ponadto znaleźć tu można kilka malowideł o charakterze czysto dekoracyjnym, prawdopodobnie z XIII wieku. Spośród innego wyposażenia na uwagę zasługują: krzyż procesyjny z XIV wieku; ołtarz Johana Bartscha z lat 1662-1663; chrzcielnica z piaskowca z 1662 roku; epitafium z piaskowca z 1682 roku; statek wotywny z 1748 roku. Przypisy
Kirche von Lokrume

Die Kirche von Lokrume ist eine Landkirche, die seit 2007 zur Kirchengemeinde (schwedisch församling) Väskinde (vorher Lokrume församling) im Bistum Visby gehört. Sie liegt im Landesinnern der schwedischen Insel Gotland, 15,5 km nordöstlich von Visby und 6,5 km südlich von Tingstäde. Kirchengebäude Gegen Ende des 12. Jahrhunderts stand hier eine ältere Steinkirche. Teile davon flossen in die Nordwand des heutigen Kirchengebäudes ein. Im ersten Teil des 13. Jahrhunderts wurde ein neuer Chor mit Rippengewölbe gebaut, wahrscheinlich nach dem Vorbild der Sankt Trinitatiskirche in Visby, die heute eine Ruine ist. Man setzte den Bau mit dem Langhaus fort und errichtete schließlich den Kirchturm, Lokurm boddu genannt. Dieser war 1277 fertig und die Kirche wurde im selben Jahr eingeweiht. Um 1250 wurde eine Bemalung die ein Gemäuer aus großen Quadern imitiert, im Triumphbogen angebracht. Die Akanthusranken der Sakristei sind vom Anfang des 18. Jahrhunderts. Die oberen Teile des Turms sind umgebaut und die Turmspitze wird auf 1752 datiert. Ausstattung Das Christusbild des Triumphkreuzes ist auf das 12. Jahrhundert datiert und wird als eines vom älteren Typ angesehen, der im Zusammenhang mit dem Werk des so genannten Viklausmeisters gesehen wird. Der Taufstein wird dem Steinmetz Majestatis zugeschrieben und ist ungefähr von 1160. Die Kanzel ist aus dem 17. Jahrhundert und der Altar von 1707. Literatur Erland Lagerlöf, Gunnar Svahnström: Die Kirchen Gotlands. Stein, Kiel 1991, ISBN 3-89392-049-8, S. 197–198. Weblinks guteinfo (schwedisch, mit Bildern) PaGotland (Memento vom 30. August 2010 im Internet Archive) (schwedisch) Orgelanders (schwedisch, mit Bildern) Gebäuderegister beim Riksantikvarieämbetet (schwedisch) Väskinde församling (schwedisch, Seite der Kirchengemeinde)
Lokrume Church

Lokrume Church (Swedish: Lokrume kyrka) is a medieval church on the Swedish island of Gotland. The oldest parts of the church are from the 12th century. It belongs to the Diocese of Visby. History and architecture Lokrume Church has a history that goes back to at least the 12th century. The northern wall of the presently visible church nave dates from that century. Parts of the northern wall of the choir also date from this church. However, later reconstructions have reshaped the church and nothing more remains of this first, Romanesque church. During the second quarter of the 13th century, the larger part of the presently visible choir was built, with inspiration from churches in Visby. Slightly later is the rest of the nave and the sacristy. The last phase of the reconstruction was during the 1270s, when an earlier Romanesque tower was replaced with the presently visible one. The rebuilt church was inaugurated in 1277. Inside, the church is sparsely decorated by murals from the 1270s. During a renovation in 1957-62, fragments of 15th-century murals were also discovered under layers of whitewash, but these were too damaged to be restored. The murals in the sacristy date from the 18th century. The altarpiece is from 1707, while the pulpit dates from the second half of the 17th century. The church furthermore has a triumphal cross from circa 1200, and a baptismal font by the artist known as Majestatis, dating from the later part of the 12th century. In the choir stands a choir bench made of parts dating from the 17th and 13th century respectively. Also in the choir is the tombstone of a judge name Gervid Lauks, dated 1380. References Further reading Lundmark, Efraim (1929). Lokrume kyrka (in: Kyrkor i Bro ting). Sveriges kyrkor, konsthistoriskt inventarium (in Swedish). Vol. 31. Stockholm: Svenska Bokhandelscentralen A.-B. pp. 322–356. ISSN 0284-1894. External links Official site (in Swedish) Media related to Lokrume Church at Wikimedia Commons
Kościół w Lokrume

Kościół w Lokrume – świątynia należąca do diecezji Visby Kościoła Szwecji. Znajduje się w północno-zachodniej części Gotlandii. Architektura Historia miejscowego kościoła sięga przynajmniej XII wieku. Z tego stulecia pochodzi północna ściana obecnej nawy oraz fragmenty północnej ściany prezbiterium; to pozostałości po budowli romańskiej. Późniejsze przebudowy zmieniły wygląd świątyni. Około połowy XIII wieku zbudowano większą część obecnego prezbiterium, inspirując się przy tym kościołami w Visby. Nieco później dostawiono pozostałą część nawy i zakrystię. Ostatni etap przebudowy przypadł na lata 70. XII wieku, kiedy to romańską wieżę zastąpiono obecną. Przebudowaną świątynię oddano do użytku sakralnego w 1277 roku. Wnętrze Wnętrze świątyni zawiera znikomą ilość fresków z drugiej połowy XII wieku. Podczas renowacji w latach 1957–1962 odkryto także fragmenty XV-wiecznych malowideł, jednak okazały się one zbyt zniszczone, by móc je odrestaurować. Malowidła w zakrystii pochodzą z XVIII wieku. Krzyż triumfalny powstał około 1200 roku. Chrzcielnica to dzieło pochodzące z drugiej połowy XII wieku, z warsztatu Majestatisa. W prezbiterium znajduje się płyta nagrobna sędziego Gervida Lauksa z 1380 roku. Ołtarz datowany jest na 1707 rok; przedstawia zmartwychwstałego Jezusa, z którego przebitego boku do kielicha obficie spływa krew. Ambona i ława w prezbiterium powstały w drugiej połowie XVII wieku. Przypisy