NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stockholms centralstation

Stockholms centralstation (magyarul: Stockholmi központi pályaudvar) Svédország és a főváros, Stockholm legnagyobb és legforgalmasabb vasúti pályaudvara. 1871. július 18-án nyílt meg. 2017-ig fejállomás volt, majd amikor megnyílt a Citybanan város alatti alagút, átmenő állomássá vált. 2017. július 10-ig, amikor a helyi ingázó vonatok a központi pályaudvar alatt található Stockholm City állomáson kezdtek megállni, naponta több mint 200 000 látogatója volt, ebből körülbelül 170 000 volt az utas (105 000 az ingázó vonatokkal, 25 000 az Arlanda Expresszel és 40 000 egyéb vonatokkal). A központi pályaudvar előtt Nils Ericson szobra áll. Vasútvonalak Az állomást az alábbi vasútvonalak érintik: Västra stambanan Ostkustbanan Mälarbanan Arlandabanan Kapcsolódó állomások A vasútállomáshoz az alábbi állomások vannak a legközelebb: Stockholm Södra station (dél, Västra stambanan) Karlberg railway station (északnyugat, Ostkustbanan, Mälarbanan) Flemingsberg railway station (Göteborgs centralstation, Västra stambanan) Sundbyberg railway station (Örebro Central Station, Mälarbanan) Märsta railway station (Sundsvall central station, Ostkustbanan) Arlanda South Station (Arlanda North Station, Arlanda Expressz) Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (svéd) Stockholms Centralstation (svédül) Képek az állomásról (svédül)
Stazione di Stoccolma Centrale

La stazione di Stoccolma Centrale (in svedese: Stockholms centralstation) è la principale stazione ferroviaria di Stoccolma e della Svezia oltre che il maggiore centro di traffico ferroviario del Nord Europa, con più di 200.000 viaggiatori al giorno. Posizione La stazione è situata nel centrale quartiere di Norrmalm, sulla via principale Vasagatan. Storia e caratteristiche La stazione fu costruita fra il 1867 e il 1871 su progetto dell'architetto Adolf W. Edelsvärd ed è stata ufficialmente aperta al traffico il 18 luglio 1871. Fino al 1925 i binari terminavano all'interno della stazione, ma dopo una ristrutturazione, ultimata nel 1927, furono spostati verso ovest e la vecchia galleria dei binari fu trasformata in una sala d'attesa lunga 119 metri, larga 28 e alta 13. Inoltre sul lato sud fu costruito un ulteriore padiglione che ora ospita un centro conferenze e la sala d'aspetto Reale utilizzata dalla famiglia reale quando viaggia in treno. Nel 1951 la facciata verso il Vasagatan fu ristrutturata e le fu dato un aspetto più sobrio. Nella piazza antistante la stazione è posta una statua dell'ingegnere ed inventore Nils Ericson, pioniere dell'industria ferroviaria. Metropolitana e collegamenti Nel 1958 fu aperto un passaggio verso la nuova stazione della metropolitana, T-Centralen, l'unica stazione della rete metroviaria locale in cui affluiscono tutte e tre le linee. Inoltre è presente un collegamento ad un servizio ferroviario suburbano sul tracciato della compagnia nazionale Statens Järnvägar (SJ). Il primo tracciato che la servì fa parte dell'attuale linea verde; quello della linea rossa aprì dopo il 1964, mentre quello della linea blu dopo il 1975. La stazione centrale è direttamente connessa all'Aeroporto di Stoccolma-Arlanda grazie all'Arlanda Express, ferrovia costruita appositamente per collegare i due punti. Inoltre, non lontano da qui, dalle parti di Norrmalmstorg, parte una piccola linea tranviaria turistica che raggiunge Djurgården. Galleria d'immagini Note Voci correlate T-Centralen (metropolitana di Stoccolma) Storstockholms Lokaltrafik Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stazione di Stoccolma Centrale Wikivoyage contiene informazioni turistiche su stazione di Stoccolma Centrale Collegamenti esterni (SV) Sito ufficiale, su jernhusen.se.
Station Stockholm-Centraal

Stockholm Centraal (Stockholm C) is het hoofdstation van Stockholm en tevens het drukste van heel Zweden. Het station ligt op Norrmalm en werd op 18 juli 1871 geopend. Met gemiddeld 220.000 bezoekers per dag is het zelfs het grootste station van heel Scandinavië. Vanaf dit station vertrekken treinen in alle richtingen vanaf 18 sporen. Het ondergrondse metrostation T-Centralen ligt naast het treinstation. Indeling Het station bestaat uit drie spoorgebieden. Noordelijke hal - spoor 1-7 Spoor 1 en 2 zijn in gebruik door de luchthavenpendel Arlanda Express. Door een afwijkende perronhoogte kunnen geen andere treinen hier stoppen. Spoor 3 en 5 zijn in gebruik door verschillende SJ-treinen, o.a. de regionale trek-duwtrein van/naar Uppsala. De sporen 4 en 5 worden ook gebruikt voor slaaptreinen naar Narvik. Spoor 6 en 7 werden gebruikt door intercitytreinen, meest dubbeldekstreinstellen Spoor 8 en 10 tot 19 - hoofdgebied Spoor 8 werd bediend door sommige X2000-treinen. De sporen 10 tot 13 worden gebruikt door de nachttreindienst tussen Luleå en Göteborg, de regionale dienst tussen Gävle en Linköping, Spoor 14 tot 16 werd gebruikt door de stadsgewestelijke treinen van Stockholmståg/SL, nu worden ze voor de overige treinen gebruikt. Spoor 15 tot 19 is in gebruik voor alle treinen in zuidelijke richting en is het eindpunt van de Hoofdlijn Zuid. Stockholm City Op 10 juli 2017 is het station Stockholm City aan de Citylijn-spoortunnel geopend voor de pendeltåg (stadsgewestelijke trein). Hierdoor stoppen de stadsgewestelijke treinen niet meer op de sporen 14-16, is station Karlberg vervallen en is er ruimte vrij voor de overige treinen. Dit station ligt diep onder grond, ongeveer 40-45 meter. De reden hiervoor is dat het treinstation onder het metrostation T-Centralen ligt, dat al vrij diep onder de grond ligt.
Estação Central de Estocolmo

Estação Central de Estocolmo (em sueco: Stockholms Centralstation, Stockholm C) é a maior estação ferroviária da Suécia, cerca de 200.000 visitantes diários, localizada no distrito de Norrmalm de Estocolmo, Suécia. A estação foi inaugurada em 18 de julho de 1871, foi projetada pelo arquiteto Adolf W. Edelsvärd. Referências Ligações externas «Página oficial»
Центральный вокзал Стокгольма

Центральный вокзал Стокгольма (швед. Stockholms centralstation) — крупнейший железнодорожный вокзал в Швеции. Находится в районе Норрмальм у Центральной Площади и улицы Васагатан. Ограничен улицей Ваттугатан на юге и Кунгсброн на севере. Станция была открыта 18 июля 1871 года (Южная станция открыта 10 февраля 1860 года). На сегодняшний день это крупнейшая железнодорожная станция в Скандинавии и второй по величине пассажирский центр с около 200 000 посетителей ежедневно. Вместе со станцией метро Т-Централен Центральный вокзал Стокгольма является крупнейшим в Скандинавии с 450 000 пассажирами в сутки. Строительство Вокзал станции строился между 1867 и 1871 годами и был открыт 15 июля 1871 года. Архитектором был Адольф В. Едельсвэрд. Всё имущество станции принадлежит и управляется компанией Jernhusen. Фасад станции со стороны улицы Васагатан украшен статуями Svea и Göta на каждой стороне малого государственного герба, увенчанный королевской короной, художника Оскара Берг. Остановка пригородной железной дороги Стокгольма На вокзале останавливаются два маршрута Пригородной железной дороги Стокгольма маршруты J35, J36. Также можно от вокзала добраться до аэропорта Арланда. Выходы к Vasagatan, Kungsbron. Пересадка на А Vasagatan: 53, 65, 69, 91, 191, 192, 193, 194, 195, 196, 197, 198, 491, 492, 496 Kungsbron: 1, 91 См. также Пригородная железная дорога Стокгольма Примечания
Стокгольм-Центральний

Стокгольм-Центральний (швед. Stockholms centralstation) — залізнична станція у Стокгольмі, Швеція. Розташований у районі Нормальм на Васагатан/ Центральплан. Станція відкрита 18 липня 1871 року, до 10 липня 2017 року щоденно приймала понад 200 000 відвідувачів, з них 170 000 пасажирів (105 000 - приміські потяги, 25 000 - Арланда-Експрес та 40 000 - іншими потягами). Історія Станція була побудована у 1867 - 1871 рр. під проводом архітектора Адольф В. Едельсварде. У 1958 році було відкрито підземний перехід до станції метро Т-Сентрален. У 2017 році приміські перевезення перенесено на окрему станцію, Стокгольм-Сіті на відстані одного кілометра від станції Стокгольм-Центральний. Операції Станція складається з двох частин: 1-7 колія, північний напрямок, є кінцевою станцію для Східної, Меларенської і Арландської залізниць. Колії 1 та 2 зарезервовані для Арланда-Експрес та мають високу платформу. Колія 3 в основному використовується Uppsalapendeln, колії 4-7 використовуються для міжміського та регіонального трафіку напрямок — північ. Колії 10 - 19 використовуються для Західної Головної залізниці та і місцевих приміських поїздів. Пересадки Автостанція " Cityterminalen" розташована поруч із Стокгольм-Центральний, безпосередньо сполучена коротким пішохідним тунелем. На міські автобусні маршрути Vasagatan: 53, 65, 69, 91, 191, 192, 193, 194, 195, 196, 197, 198, 491, 492, 496 Kungsbron: 1, 91. На станцію Стокгольмської приміської залізниці Стокгольм-Сіті На станції Стокгольмського метро Т-Сентрален (станція метро, Червона та Зелена лінія) та Т-Сентрален (станція метро, Синя лінія) Галерея Примітки
Fiskartorpet

Fiskartorpet is a recreational area north of Stockholm, Sweden. It is situated in the Djurgården area. It features a small hotel, a small conference center, and a number of restaurants. Sporting facilities include an ice hockey rink, a soccer field, and a K-47 ski jump. History King Charles XI of Sweden had a fishing cottage at Fiskartorpet during the 17th century, and the cottage still stands at its original location. The first ski jump at the site was built in the 1890s. In 1904, an even larger hill with towers was inaugurated after drawings by architect Gustaf Wickman (1858-1916). The first wooden structure of the tower was replaced in the 1930s. It had been designed by Gustaf Birch-Lindgren (1892-1969). It is one of the locations for Fredman's Epistles, a collection of songs by Sweden's bard, Carl Michael Bellman. It is the setting for one of Carl Michael Bellman's most famous songs, Fredman's Epistle No. 71, Ulla, min Ulla, säj, får jag dig bjuda, which is subtitled "Till Ulla i fönstret på Fiskartorpet middagstiden en sommardag. Pastoral dedicerad till Herr Assessor Lundström" (To Ulla in the window in Fiskartorpet at lunchtime one summer's day. Pastoral dedicated to Mr Assessor Lundström). References External links Fiskartorpet resort website (Swedish)
Feuerschiff Fladen

Das Feuerschiff No. 29 Fladen ist ein ehemaliges schwedisches Feuerschiff, heute ein schwimmendes Museumsschiff als Teil des Schifffahrtmuseums Maritiman in Göteborg. Geschichte Das Feuerschiff Ölandsrev wurde in der Bergsunds Mekaniska Verkstad in Stockholm 1914/15 als Motorschiff aus Stahl mit zwei Rohöl-Motoren von Bolinder-Munktell fertiggestellt und war als einziges schwedisches Feuerschiff mit zwei Propellern ausgestattet. Die Baukosten betrugen damals 275.000 SEK. Das Schiff hatte zwei Signalmasten und mittschiffs eine turmartige Laterne mit Galerie. Auf beiden Seiten des roten Schiffskörpers in großen weißen Buchstaben der Name ÖLANDSREV und am Heck die Schiffsnummer No.29. Das Leuchtfeuer des Schiffes bestand aus einem Linsenapparat mit einem Objektiv 4. Ordnung und Spiegeln mit einer rotierenden Leuchte von AGA mit einem Acetylenbrenner (AGA-Fyren). Die Nebelsignalisierung bestand aus der Nebelsirene mit einem Ton (5 s/min). Zur Reserve gab es einen Nebelglocke. Ein Umbau erfolgte im Jahr 1933. Das Leuchtfeuer wurde mit einer 500-W-Glühlampe elektrifiziert. 1951 wurde der Dienst auf der Station eingestellt durch die Inbetriebnahme des neuen Caisson-Leuchtturms Ölands Södra Grund. Es folgten von 1952 bis 1967 die Station Hävringe und von 1968 die Station Fladen bis 1969, der Außerdienststellung. Die Funktion wurde vom unbemannten Leuchtturm C0671 übernommen. Seit den 1990er Jahren befindet sich das ehemalige Fyrskepp No.29 in gutem Zustand als Museumsschiff in Göteborg. 2008 erfolgte eine umfangreiche Restaurierung, das Interior entspricht wieder dem der 1950er Jahre. Lage Am Liegeplatz in der Altstadt am Packhuskajen, unweit der Oper, befinden sich weitere Museumsschiffe. Die Sammlung des Maritiman umfasst 19 Schiffe, das älteste Sölve aus dem Jahr 1875 und das größte Småland von 1952. Siehe auch Liste der schwedischen Feuerschiffspositionen Weblinks Feuerschiff Ölandrev (No.29) (schwedisch) Lightship No. 29 Fladen Russ Rowlett: Lighthouses of Sweden: Göteborg (Gothenburg) Area, copyright 2025. In: The Public's Library and Digital Archive. University of North Carolina at Chapel Hill. 20. April 2025; abgerufen am 20. November 2025. (englisch)
Fladen

Lightship No. 29 Fladen was a Swedish lightvessel, later preserved as a museum ship moored at the Maritiman maritime museum on Göta Älv in Gothenburg. She was scrapped in late 2024. Fladen was built in 1929 at Bergsunds Mekaniska Verkstad in Stockholm. She was employed at Hävringe in the Oxelösund archipelago and at Öland reef before receiving her last assignment on the Halland coast between 1966 and 1969. She was replaced in 1969 by an anchored buoy. Gallery References Other sources Björn Werner (1999) Fyrskepp i Sverige (Falkenberg: C B Marinlitteratur AB) ISBN 91-973187-0-1
Folksamhuset

Folksamhuset (Swedish for "Folksam Building") is a high-rise office building at Skanstull on Södermalm, Stockholm and was erected in 1959 as the head office for the insurance company Folksam. Designed by Nils Einar Eriksson, Folksamhuset is 79 metres (259 ft) and 23 stories tall. The building, located on the southern toll of the historical city centre, was created as a vertical accent intended to counterbalance the large scale traffic routes and bridges passing in front of it: Skansbron, Skanstullsbron, and Johanneshovsbron. As one of the components in this urban superstructure, it also serves as a landmark underlining the main southern approach to Stockholm, together with other large-scale structures such as the Globe Arena, Skatteskrapan, and Söder Torn. The façades of the building are dressed up in blasted slabs of light grey marble, referred to as Ekebergsmarmor in Sweden. At the base of the building is a terrace with green areas. The interior office-spaces, the design of Yngve Tegnér, were inspired by large-scale industrial production. See also List of tallest buildings in Sweden Notes References Wærn, Rasmus (1999). "Norra innerstaden". Guide till Stockholms arkitektur (in Swedish) (2nd ed.). Stockholm: Arkitektur Förlag AB. p. 151. ISBN 91-86050-41-9.
Maison Folksam

La maison Folksam (en suédois : Folksamhuset) est un édifice du quartier de Södermalm à Stockholm en Suède. Description Folksamhuset est un immeuble de bureaux de 27 étages situé à Skanstull à l'adresse Bohusgatan 14. Sa construction s'est achevée en 1960 et est depuis le siège de la compagnie d'assurance Folksam (sv). L'édifice a été conçu par les architectes Yngve Tegnér et Nils Einar Eriksson. Selon le Musée municipal de Stockholm, Folksamhuset fait partie de l'intérêt national du centre-ville de Stockholm et est « un élément indispensable de la silhouette de Stockholm en tant qu'expression du choix des années 1950 et 1960 de mettre en valeur les institutions socialement bénéfiques ». La Maison des Sports (sv) est désormais installée dans une partie inférieure du complexe immobilier. Publicité légère En 2015, la publicité lumineuse de Folksamhuset a été nommée pour le prix de l'Enseigne Lumineuse de l'Année. Le jury a justifié sa décision : « Tout en haut de Folksamhuset, une lumière blanche se diffuse dans la nuit de Stockholm grâce aux 351 fenêtres ingénieusement conçues de la façade. Au sud, au même moment, Folksam brille d'un bleu clair. La lumière qui couronne Folksamhuset depuis 1960 est à la fois publicité et architecture lumineuse, une combinaison exquise. » Galerie Bibliographie (sv) Bedoire, Fredric, Stockholms byggnader: arkitektur och stadsbild (5), Stockholm, Norstedt, 2012 (ISBN 978-91-1-303652-6, LIBRIS 12348272) (sv) Karels, Stig, Folksamhuset : arkitekturen, konsten och interiören, Folksam, 2017, 159 p. (ISBN 9789198283464) (sv) Runnquist, Ingrid, Ett hus på Sveavägen: från bullar till böcker, Stockholm, Bonnier, 1987 (ISBN 91-0-047364-2, LIBRIS 7147493) Références Voir aussi Articles connexes Lieux et monuments de Stockholm Architecture à Stockholm Liens externes Ressource relative à l'architecture : The Skyscraper Center Folksamhuset Folksamhuset Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Stockholm
Folksamhuset

Folksamhuset is een hoog kantoorgebouw in de stad Stockholm (Zweden). Het gebouw ligt aan de Bohusgatan 14 in het district Skanstull van het stadsdeel Södermalm. Het werd ontworpen door de Zweedse architect Nils Einar Eriksson (1899-1978). Het gebouw is 79 meter hoog en bevat 24 verdiepingen. De gevel bestaat uit gezandstraald wit Ekeberg marmer. Het gebouw is omgeven door een lager entreegebouw met vergaderzalen en een restaurant. Folksamhuset dient sinds de opening in 1959 als hoofdkwartier voor de verzekeringsmaatschappij Folksam. Zie ook Lijst van hoogste gebouwen van Zweden Foto's
Fortnox Arena

Fortnox Arena är en arena i Växjö för innebandy. Fortnox Arena invigdes i början av september 2012, och är en del av området Arenastaden i Växjö. Fortnox Arena drivs av Växjö Innebandyarena AB, som i sin tur ägs av innebandyföreningen Växjö Vipers. Tidigare ägdes hallen av Växjö Vipers och IBK Vöikers, men sedan några år tillbaka gick dessa föreningar samman till Växjö Vipers. I februari 2011 offentliggjordes att Växjö Innebandyarena AB tecknat ett avtal med Växjöföretaget Fortnox AB som utvecklar och marknadsför internetbaserade program och tjänster, vilket innebär att den nya innebandyarenan fick namnet Fortnox Arena. Publikkapaciteten i Fortnox Arena är 1600 personer (1300 sittande, 300 stående) i huvudarenan och 300 personer i den träningshall som utgör södra delen av arenan. I november 2013 satte Växjö Vipers publikrekord för klubben i Svenska Superligan när 1600 åskådare såg matchen mot Warbergs IBF. Fortnox Arena kommer, förutom innebandy, också att användas till skolgymnastik, konserter, mässor, konferenser, utbildningar och kulturarrangemang. Arenans första större icke innebandy-relaterade evenemang inföll 25 oktober 2012 när Frej Växjö tog emot Spårvägen med J-O Waldner i Pingisligan inför 557 åskådare. Källor
Kungsholm Church

Kungsholm Church (Swedish: Kungsholms kyrka) or Ulrika Eleonora Church (Swedish: Ulrika Eleonora kyrka) is a church building at Bergsgatan on the island of Kungsholmen in Stockholm, Sweden. Belonging to the Västermalm Parish of the Church of Sweden, the church was inaugurated on 2 December 1688 (Old Style). References External links Media related to Kungsholms kyrka at Wikimedia Commons
Kungsholms kyrka

Kościół Ulryki Eleonory (szw. Ulrika Eleonora kyrka), zwany Kungsholms kyrka – luterańska świątynia znajdująca się w Sztokholmie, w dzielnicy Kungsholmen. Należy do parafii Västermalms. Historia Do 1671 roku teren, na którym znajduje się świątynia należał do parafii św. Klary. 21 marca 1671 roku otrzymano pozwolenie na budowę kościoła, do czasu jego wzniesienia nabożeństwa odprawiano w prywatnym budynku pełniącym funkcję mieszkania, warsztatu i magazynu. Fundamenty pod budowę świątyni położono w 1673 roku, projekt sporządził Mathias Spieler. Prace jednak wkrótce przerwano z powodów finansowych. W 1679 roku prowizoryczna świątynia została doszczętnie zniszczona przez pożar. Budowę wznowiono w 1685 i ukończono w 1688 roku. 2 grudnia 1688 roku kościół konsekrowano w obecności króla Karola XI, jego żony Ulryki Eleonory i królowy-wdowy Jadwigi Eleonory. W 1810 roku wzniesiono kopułę z latarnią. W latach 2017–2018 świątynię odrestaurowano. Architektura i wyposażenie Kościół jednonawowy, z transeptem. Ołtarz główny, ze sceną Zmartwychwstania Pańskiego, wykonał Fredrik Westin, a cynowy krucyfiks – Ture Jerkman. Ambonę w stylu empire wybudował w 1820 roku Carl Christoffer Gjörwell. Chrzcielnicę, autorstwa Caspara Schrödera, zdobią wizerunki ewangelistów z atrybutami oraz figura Chrystusa w otoczeniu dzieci. 34-głosowe, elektropneumatyczne organy wykonano w 1898 roku w zakładzie Åkerman & Lund Orgelbyggeri. W 1956 roku warsztat Hammarbergs Orgelbyggeri AB rozbudował instrument do 47 głosów i wykonał drugie, mniejsze organy, o mechanicznej trakturze gry. Galeria Przypisy
Fredhällsbron

Fredhällsbron (Swedish: The Fredhäll Bridge) is a bridge in central Stockholm, Sweden. It connects the island Lilla Essingen to Fredhäll, a district on the island Kungsholmen, and, forming a section of the Essingeleden motorway, connects the Lilla Essingen interchange to the tunnel Fredhällstunneln. The bridge is made of pre-stressed concrete cellular sections forming two parallel, separate roadways, each 270 metres long and 14,8 metres wide with horizontal clearances of 9 metres. In 2004, 19,084 private cars per day (6 AM - 20:59 PM) entered inner Stockholm via the Fredhäll Bridge, a number decreased by 38% during the Stockholm congestion tax trial in 2006. See also List of bridges in Stockholm Mariebergsbron Essingebron References
Fredhällsbron

Fredhällsbron est un pont situé à Stockholm en Suède. Situation Fredhällsbron relie l'île de Lilla Essingen à Fredhäll, un quartier de l'île de Kungsholmen, et, formant le tronçon de l'autoroute Essingeleden, relie l'échangeur de Lilla Essingen au tunnel de Fredgellstunneln. Fredhällsbron est un pont autoroutier qui fait partie de l'Essingeleden. Le pont traverse la baie Mariebergsundet et jouxte l'embouchure sud du tunnel Fredhällstunneln puis continue jusqu'à Lilla Essingen. Le pont est constitué de sections en béton précontraint qui forment deux chaussées parallèles distinctes, chacune mesurant 270 mètres de long et 14,8 mètres de large avec un hauteur libre de 7,5 mètres. Le nom vient du quartier de Fredhäll. La chaussée de l'Est a été inaugurée en même temps que l'Essingeleden le 21 août 1966, mais toujours avec une circulation à gauche. La moitié ouest du pont a été mise en service avec une circulation à droite le 3 septembre 1967. Galerie Références Voir aussi Articles connexes Liste de ponts de Suède Liste des ponts en arc les plus longs Liens externes Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail des ponts Portail de Stockholm
Fredhällsbron

Fredhällsbron är en motorvägsbro i Stockholm och en del av Essingeleden. Bron leder över Mariebergssundet och finns i direkt anslutning till södra mynning av Fredhällstunneln och fortsätter till Lilla Essingen. Fredhällsbron är 270 meter lång och har en segelfri höjd på 7,5 meter. Namnet härrör från stadsdelen Fredhäll. Historik Fredhällsbron är liksom Gröndalsbron och Essingebron ritad av arkitektföretaget Ahlgren-Olsson-Silow (AOS) och konstruerad av det kommunala aktiebolaget Gekonsult. Broförbindelsen är uppbyggd av två parallella broar som vilar på skivpelare. Pelarna närmast Lilla Essingen grundlades på stålrörspålar som efter nedslagningen armerades och fylldes med betong. Broarnas överdelar (som körbanan vilar på) är utförda som kontinuerliga spännarmerade balkbroar, där tvärsnittet liknar en låda. Vid bygget användes en stålställning som kunde flyttas fram efter varje gjutetapp. På ställningen byggdes själva gjutformen som försköts efter gjutning till nästa spann (30 meter). Under uppförandet av det västra brospannet gav stålställningen vika, vilket fick till följd att ett 30 meter långt spann av bron rasade ner i vattnet den 10 december 1964. Ingen kom till skada men olyckan försenade bygget med ett par månader. En olycka inträffade även vid bygget av Midsommarkransens viadukt, där omkom en arbetare. Invigningen av brons östra körbana skedde samtidigt med Essingeleden den 21 augusti 1966, fortfarande med vänstertrafik. Västra brohalvan togs i trafik i samband med högertrafikomläggningen den 3 september 1967. Bilder Referenser Noter Källor Andersson, Henrik O.; Bedoire, Fredric (1977) [1973]. Stockholms byggnader: en bok om arkitektur och stadsbild i Stockholm (3). Stockholm: Prisma. Libris 7406664. ISBN 91-518-1125-1 Sundström, Thorsten (1966). Essingeleden. Stockholm: Stockholms stads gatunämnd. sid. 33 och 46 Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Fredhällsbron.