NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hjortensbergskyrkan

Hjortensbergskyrkan är en frikyrklig kyrkobyggnad i stadsdelen Isaksdal i Nyköpings kommun. Kyrkan var ursprungligen en gemensam kyrka för tre frikyrkoförsamlingar. Hjortensbergs frikyrkoförsamling i Nyköping grundades 1973 och tillhör numera Equmeniakyrkan. Kyrkobyggnaden Kyrkan ritades av arkitekt Henry Haubro-Nielsen och invigdes första advent 1973. Referenser
Malmö Idrottsplats

Il Malmö Idrottsplats, comunemente abbreviato in Malmö IP, è un impianto sportivo situato a Malmö, in Svezia. Oggi ospita principalmente le partite interne della squadra femminile dell'FC Rosengård, vincitrice di numerosi trofei nazionali. Tuttavia, in passato, vi hanno giocato stabilmente sia la sezione maschile del Malmö FF (dal 1910 al 1958 e nella singola annata 1999) che quella dell'IFK Malmö (nei periodi 1903-1958 e 1999-2008). Occasionalmente, il Malmö FF vi disputa qualche partita di Coppa di Svezia. Storia L'impianto è stato costruito tra il marzo e il luglio dell'anno 1896. All'epoca, Malmö si stava trasformando da città mercantile a città industriale, e l'interesse per lo sport era in aumento. Originariamente era una struttura multiuso, costruita anche per ospitare eventi di ciclismo, ginnastica, lotta, atletica leggera e tennis. Dopo aver ricoperto il ruolo di principale centro sportivo cittadino per 62 anni, nel 1958 è stato inaugurato il Malmö Stadion, designato ad ospitare quattro partite del Mondiali di calcio di quell'anno. L'apertura del nuovo impianto in città ha portato le principali squadre calcistiche di Malmö a traslocare, utilizzando il Malmö IP solamente per alcuni incontri di precampionato. Il 26 ottobre 1961, la città di Malmö ha annunciato che il Malmö IP sarebbe stato demolito per far spazio al nuovo municipio. Con l'andare del tempo il progetto non si è mai realizzato davvero, tanto che nel 1975 il comune ha annunciato una ristrutturazione dello stadio. Un secondo ammodernamento si è registrato negli anni '90 su iniziativa di Bengt Madsen, al tempo vice presidente del Malmö FF. La stessa società del Malmö FF, con il contributo dell'IFK Malmö, ha permesso lo smantellamento della pista d'atletica e la costruzione di nuove tribune, creando un impianto dedicato al calcio che è stato riaperto nell'agosto 1999. Il Malmö FF è ritornato tuttavia a giocare al Malmö Stadion quasi subito, mentre l'IFK Malmö è rimasto fino al 2008, anno in cui l'erba naturale fu sostituita con quella sintetica. A partire dal 2006, la struttura è sede delle partite casalinghe della principale squadra femminile della città, oggi nota come FC Rosengård ma in passato nota come LdB Malmö o ancora prima come la sezione femminile del Malmö FF. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Malmö IP Collegamenti esterni (SV) Scheda su malmo.se, su malmo.se. URL consultato il 25 luglio 2018 (archiviato dall'url originale il 25 luglio 2018).
Malmö IP

Malmö IP – stadion piłkarski w Malmö, w Szwecji. Został otwarty 4 lipca 1896 roku. Może pomieścić 7600 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarki klubu FC Rosengård. Historia Stadion sportowy „Malmö Idrottsplats” („Malmö IP”) został wybudowany w 1896 roku z inicjatywy Malmö Velocipedklubb (poprzedni obiekt klubu funkcjonował w latach 1890–1895 na osiedlu Rörsjöstaden). Uroczysta inauguracja miała miejsce 4 lipca 1896 roku. Główny plac obiektu mógł służyć m.in. jako boisko piłkarskie, pole do ćwiczeń gimnastycznych czy lodowisko. Na torze wokół boiska rozgrywano wyścigi kolarskie. W momencie inauguracji stadion posiadał trybunę główną na 250 widzów, pod którą mieściły się szatnie i łazienki dla sportowców. Istniał także budynek klubowy, w którym przyjmowano zakłady bukmacherskie, stanowiące istotne źródło przychodu dla zarządcy obiektu. W 1898 roku zakłady bukmacherskie zostały prawnie zabronione, w związku z czym klub odtąd borykał się z problemem nierentowności stadionu. Obiekt nadal jednak funkcjonował, stając się ważnym ośrodkiem sportowym dla lokalnej społeczności. W 1910 roku, dla wzrostu wpływów, znajdującą się przy stadionie ujeżdżalnię zamieniono w halę taneczną i restaurację. W 1938 roku obiekt przejęło miasto. Na stadionie m.in. padały rekordy świata podczas organizowanych na nim zawodów lekkoatletycznych. Przez długie lata swoje spotkania rozgrywały na nim drużyny piłkarskie IFK Malmö i Malmö FF. Drużyna Malmö FF w czasie gry na tym obiekcie pięciokrotnie zdobyła tytuł mistrza kraju (w latach 1944, 1949, 1950, 1951 i 1953). Na stadionie trzykrotnie odbyły się też spotkania piłkarskich reprezentacji narodowych. W 1958 roku oddano do użytku, wybudowany z myślą o Mistrzostwach Świata 1958, znacznie większy Malmö Stadion. Po jego otwarciu znaczenie Malmö IP wyraźnie spadło, a na nową arenę przeprowadzili się piłkarze IFK Malmö i Malmö FF. W 1995 roku IFK Malmö i Malmö FF dogadały się w sprawie modernizacji starego Malmö IP. Na stadionie zlikwidowano bieżnię lekkoatletyczną i wybudowano nowe trybuny tuż za liniami końcowymi boiska, przekształcając obiekt w typowo piłkarski stadion. Jego ponowne otwarcie miało miejsce 1 sierpnia 1999 roku. Malmö FF wkrótce powróciło jednak na Malmö Stadion. IFK Malmö rozgrywało spotkania na Malmö IP do 2009 roku, kiedy również powróciło na Malmö Stadion (decyzja ta była spowodowana instalacją na Malmö IP sztucznej murawy, co nie spodobało się klubowi). W 2013 roku zainstalowano na stadionie nową sztuczną murawę, a także system podgrzewania nawierzchni. Obecnie (2021) na stadionie swoje spotkania rozgrywają piłkarki zespołu FC Rosengård. Przypisy
Malmö IP

Malmö IP, i folkmun Gamla idrottsplatsen, är en idrottsplats i Malmö. Den tillkom på initiativ av Carl Frick och invigdes den 4 juli 1896, sedan AB Malmö Idrottsplats bildats i mars 1896. Från att ha varit en köpmannastad höll Malmö på att förvandlas till industristad. Sportintresset ökade och planerna på Malmö IP tog form. Efter att i 62 år varit ett centrum för sporten i Malmö, förlorade Malmö IP sin ställning då Malmö Stadion stod färdig till Fotbolls-VM 1958. IFK Malmö och Malmö FF flyttade ungefär samtidigt till Stadionområdet och var länge fast bosatta där. För att få en intimare arena bestämde sig IFK Malmös dåvarande marknadschef Rolf-Axel Nordström tillsammans med MFF:s vice ordförande Bengt Madsen för att i början av 1995 bilda en projektgrupp, med uppgift att samla ihop pengar för att få till en ombyggnad av Malmö Idrottsplats. Efter många om och men var den nya arenan färdig för invigning i augusti 1999. Men tillvaron blev kortvarig. Arenan var för liten och efter mindre än två år hade Malmö FF återvänt till Malmö Stadion. Idrottsplatsen rymmer i dag 7 600 åskådare. Malmö IP är hemmaarena för FC Rosengårds damlag, och reservarena för Bunkeflo IF. Malmö FF:s herrsektion använder fortfarande arenan tillfälligt för tidiga cup- eller försäsongsmatcher på grund av konstgräset. Tidigare var Malmö IP hemmaarena för IFK Malmö, men i och med att Malmö FF flyttade till Swedbank Stadion, så flyttade IFK Malmö till Malmö Stadion. Källor Fotnoter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Malmö IP. Malmö stad - Sport och fritid Malmö idrottsplats
Möckeln (Småland)

For alternative betydninger, se Möckeln. (Se også artikler, som begynder med Möckeln) Möckeln er en sø i søområdet sydvest for Växjö i Kronobergs län, Småland i Sverige. Möckeln har et areal på 48 km² og ligger 136 meter over havets overflade. Den største dybde er 12 meter. Den største by i nærheden af Möckeln er Älmhult. Botanikeren Carl von Linné voksede op tæt ved søen, og studerede floraen i sin barndom og ved sine senere besøg under et par landskabsrejser. Siden Linnés tid, er vandstanden i søen faldet; kystlinjen på Linnés tid lå et par meter højere end den er i dag.
Möckeln (Älmhult)

Der Möckeln ist ein See der småländischen Seenplatte bei Älmhult in der schwedischen Provinz Kronobergs län. Der See erstreckt sich über eine Fläche von 46 km²; und liegt 136 Meter über dem Meeresspiegel. Seine größte Tiefe beträgt 12 Meter. Er entwässert in den Helge å. Einzelnachweise
Möckeln (Småland)

Möckeln est un lac de la province de Småland en Suède. Géographie Il est situé au sud-ouest de Växjö, à 136 mètres au-dessus du niveau de la Mer Baltique. Sa superficie est de 48 km2 et sa profondeur ne dépasse pas 21 mètres. Notes et références Liens externes Ressource relative à la géographie : Vatteninformationssystem Sverige Portail des lacs et cours d'eau Portail de la Suède
Möckeln

Möckeln is een meer in het merengebied van het landschap Småland en de Zweedse provincie Kronobergs län. Het meer heeft een oppervlakte van 48 km². En ligt op een hoogte van 136 meter boven de zeespiegel. Het meer is op zijn diepste plaats 12 meter diep. De grootste plaats in de buurt van Möckeln is Älmhult.
Mejeriet

Mejeriet, or Kulturmejeriet (the dairy), is a cultural venue in Lund, Sweden, which opened in 1987. It originally started as a co-operative dairy in 1896 by the corner of Malmövägen and the Lund-Revinge-Harlösa railroad. The dairy itself closed in 1968. The venue has a full-service bar and restaurant, a cinema, a music school, 12 rehearsal rooms and two stages that since the inauguration has hosted concerts with music artists such as Jason Molina, Miles Davis, Bo Diddley, Bad Religion, NOFX, Ramones, Primal Scream, Sun Ra, George Clinton, Levellers, James, Alice in Chains, Massive Attack, Dead Prez, Miriam Makeba, The Stone Roses, Iggy Pop, Elvis Costello, Oasis, My Bloody Valentine, Dinosaur Jr., Sinéad O'Connor, Beach House, Johnossi, Rebecca & Fiona, The War on Drugs, Kurt Vile, The Sisters of Mercy, The Mission and many more. Mejeriet houses 675 people at maximum capacity. The venue is run as a non-profit organization and works as an umbrella organization for the other non-profit members which in turn is responsible for the events at the venue. Today, the venue arranges concerts, clubs, cinema viewings, exhibitions, and other cultural events. Mejeriet is a member of Trans Europe Halles, a European network of independent cultural centres. References External links Mejeriet website
Mejeriet

Mejeriet – ośrodek kulturalny mieszczący się w szwedzkim Lund. Wchodzi on w skład Trans Europe Halles, sieci zrzeszającej niezależne instytucje i centra kultury z całej Europy. Historia Mejeriet powstał w 1896 jako spółdzielnia mleczarska, która w latach 40. i 50. była jedną z największych produkcji w całym kraju. Funkcjonowała w takiej formie do 1968, kiedy to została przeniesiona do Malmö. W lutym 1986 przeprowadzono gruntowny remont, dzięki któremu miejsce zostało przekształcone w ośrodek kulturalny. Jako miejsce wydarzeń kulturalnych, funkcjonuje od 1987. Obiekt posiada bar, restaurację, kino, teatr, salę koncertową oraz salę prób. Na przestrzeni lat, swoje koncerty dawali tu między innymi Miles Davis, Bo Diddley, Bad Religion, Primal Scream, Sun Ra, George Clinton, Massive Attack, Dead Prez, Miriam Makeba, The Stone Roses, Iggy Pop, Elvis Costello, Oasis, Sinéad O’Connor, Ramones (1988, 1990), Izzy Stradlin (1992), Alice in Chains (1993), Screaming Trees (1993), Radiohead (1993, 1995), Megadeth (1993), Anthrax (1993), Paradise Lost (1993, 1994), Sepultura (1993), Motörhead (1993), Suicidal Tendencies (1994), The Prodigy (1994), Machine Head (1995), Black Sabbath (1995), The Misfits (1997), Type O Negative (1999), Danko Jones, (2006), In Flames (2007), Bullet for My Valentine (2008), Lamb of God (2010), Sabaton (2010, 2012), The Sisters of Mercy (2011), Gojira (2012), Mark Lanegan (2012) czy Ghost (2013). Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona (szw.)
Kulturmejeriet

Kulturmejeriet är en ideell kulturförening som huserar i kulturhuset Mejeriet i Lund. Föreningen grundades 1987 och samma år invigdes huset som ursprungligen uppfördes som andelsmejeri år 1896 vid korsningen av Malmövägen och Lund-Revinge-Harlösa järnväg. Själva mejeriet lades ned 1968. Idag består föreningen av fyra medlemsföreningar: Musikföreningen Repeater, Musikföreningen Plektrum, Folkets Bio i Lund och Månteatern. Tidigare medlemmar är Folk å Rock, Skånsk Spelglädje, HepTown och Råfilm. Mejeriet ligger vid Högevalls och Lunds stadsparks sydliga ände. Historien börjar med kampen för ett allaktivitetshus med följande husockupationer 1969. Kommunen tillsatte en utredning som rekommenderade en försöksverksamhet. Detta avvisades av politikerna. Ett mellanspel var Musik- och Hantverkshuset på Grönegatan. De följande åren drevs frågan av lobbyister från föreningen Folk å Rock. Lunds kommun beslutade 1984, efter mångåriga diskussioner, att ge arkitektkontoret A-plan, som stöttat föreningen ideellt, uppdraget att leda projekteringen av ombyggnaden av det då nedlagda mejeriet till ett kultur- och ungdomshus med bland annat biograf, musikverksamhet och repetitionslokaler. År 1990 instiftades Lunds stadsbyggnadspris, i samband med firandet av stadens 1000-årsjubileum, och det första priset gick till arkitekterna Mårten Dunér, Björn Edström, Joanna Heilig och Ivo Waldhör för dels Kulturmejeriet, dels Kulturens Restaurang, ett nybygge i känsliga omgivningar. Konsertlokalen rymmer 675 personer, och många artister har spelat på stora scenen. 3 juni 1988 spelade Ramones. Bandbokaren Pange Öberg gjorde under några år Mejeriet till en av Sveriges bästa scener för rock, pop och jazzkonserter. I november 1994 spelade inom en tolvdagarsperiod Blur, Oasis och Prodigy på Mejeriet. Andra som bokades var Miles Davis, Alice in Chains, The Stone Roses och Elvis Costello. Mejeriet blev också ett andra hem för fler kommande nyckelpersoner i skånskt och svenskt musikliv som till exempel Timbuktu, och medlemmarna i Brainpool. 14 maj 2014 spelade Kent. Källor Externa länkar Mejeriet
Mem Castle

Mem Castle (Mems slott) is located at Tåby parish, Norrköping Municipality in Östergötland County Sweden. It is situated near the mouth of the Göta Canal. History Mem dates back to 14th century. In 1572, Mem received manor status. The estate has been owned by many Swedish counts, barons and noble families. Mem was an important centre for Duke Karl, later King Charles IX of Sweden and his armed forces during the war against King Sigismund III Vasa late in the 16th century. Two stone wing buildings with high manor roofs were built in 1730s. In the late 1790s, the main building was built around the medieval stone fortress. Another floor was built on the main building and the older building style was replaced with stepping stone gables in Gustavian style architecture. See also List of castles in Sweden References
Castillo de Mem

El castillo de Mem (en sueco: Mems slott) se localiza en la parroquia de Tåby, municipio de Norrköping de la provincia de Östergötland, Suecia. Está situado cerca del canal Göta.​ Historia Mem se remonta al siglo XIV. En 1572 recibió el estatus de señorío. La estancia ha sido propiedad de muchos condes, barones y familias nobles suecas. Mem fue un importante centro para el Duque Carlos, después rey Carlos IX de Suecia y sus fuerzas armadas durante la guerra contra el rey Segismundo III Vasa a finales del siglo XVI.​​ Dos alas de piedra con altos techos señoriales fueron construidos en la década de 1730. A finales de la década de 1790, fue construido el edificio principal en torno a la fortaleza medieval de piedra. Otro piso fue construido en el edificio principal y el estilo antiguo del edificio fue reemplazado con frontones de piedra escalonados en estilo de arquitectura gustaviano.​ Referencias
Observatorium Stockholm

Das Observatorium Stockholm (Schwedisch: Stockholms observatorium) ist eine Sternwarte in Stockholm, Schweden. Sie wurde im 18. Jahrhundert gegründet und ist nun Teil der Fakultät für Astronomie der Universität Stockholm. Das Observatorium wurde durch die Königlich Schwedische Akademie der Wissenschaften durch Initiative ihres Sekretärs Per Elvius dem Jüngeren (1710–1749) errichtet. Gebaut wurde sie nach den Plänen des Architekten Carl Hårleman zwischen 1748 und 1756. Der erste Direktor war Pehr Wilhelm Wargentin, gefolgt u. a. von Hugo Gyldén, Bertil Lindblad und Aina Elvius. 1929 wurde mit dem Bau eines neuen Observatoriums auf Karlsbaderberget in Saltsjöbaden begonnen. Dieses wurde von dem Architekten Axel Anderberg entworfen und 1931 fertiggestellt. Das alte Observatorium wird seitdem als Museum genutzt. 2001 zog die Fakultät in das neu errichtete AlbaNova universitetscentrum am Stockholmer Roslagstull. Seit 2007 befindet sich in der Kuppel des Gebäudes ein neues Observatorium mit einem Ritchey-Chrétien-Spiegelteleskop von einem Meter Durchmesser. Weblinks Observatoriemuseet – das Museum des Observatoriums Fakultät für Astronomie
Observatorio de Estocolmo

El Observatorio de Estocolmo (en sueco: Stockholms observatorium) es una institución astronómica en Estocolmo (Suecia) fundada en el siglo XVIII y que hoy en día forma parte de la Universidad de Estocolmo. Aún mantiene dos observatorios históricos en el área de Estocolmo. El primer observatorio fue creado por la Real Academia de las Ciencias de Suecia por iniciativa del secretario Per Elvius. La construcción comenzó en 1748 según los diseños del arquitecto Carl Hårleman y finalizó en 1753. El primer director del observatorio fue Pehr Wilhelm Wargentin. Entre los directores posteriores del observatorio se encuentran Hugo Gyldén y Bertil Lindblad El observatorio del siglo XVIII funciona en la actualidad como museo. Un nuevo observatorio fue construido en Saltsjöbaden a las afueras de Estocolmo y completado en 1931 (el arquitecto de la obra fue Axel Anderberg). Sin embargo, la mayoría de las observaciones actuales se realizan casi exclusivamente en observatorios fuera de Suecia y más próximos al ecuador. El instituto fue trasladado desde la Academia a la universidad en 1973 y hoy en día se encuentra a las afueras del centro Estocolmo. El joven Hjalmar Branting, posteriormente primer primer ministro sueco elegido por sufragio universal, trabajó como matemático asistente en el Observatorio de Estocolmo de 1879 a 1880 y de 1882 a 1883. Enlaces externos Observatorio de Estocolmo, sitio web oficial (en inglés) Referencias
Observatoire de Stockholm

L'observatoire de Stockholm (en suédois : Stockholms observatorium) est un institut de recherche astronomique à Stockholm (Suède), fondé au XVIIIe siècle, et faisant partie aujourd'hui de l'université de Stockholm. Deux observatoires historiques sont entretenus dans la région de Stockholm. Le premier observatoire est établi par l'Académie royale des sciences de Suède sur l'initiative de son secrétaire Per Elvius et le financement de Claes Grill. La construction, dirigée par l'architecte Carl Hårleman, débute en 1748 et le bâtiment est terminé en 1753. Le premier directeur en est Pehr Wilhelm Wargentin, puis, entre autres, Hugo Gyldén et Bertil Lindblad l'ont dirigé. Cet observatoire est devenu un musée. Bertil Lindblad est responsable du déplacement de ce premier observatoire à Saltsjöbaden en dehors de Stockholm. L'architecte en est Axel Anderberg (en), le déménagement s'achève en 1931. Toutefois les observations plus récentes sont effectués presque exclusivement en dehors de Suède, dans des observatoires plus proches de l'équateur L'institut a été transféré de l'Académie des sciences à l'université de Stockholm en 1973 et est situé actuellement dans les faubourgs de Stockholm. Dans sa jeunesse Hjalmar Branting, trois fois premier ministre de suède, a été employé comme assistant à l'observatoire, de 1879 à 1880 et de 1882 à 1883. Liens externes Ressource relative à l'astronomie : Centre des planètes mineures (en) site officiel Articles connexes Jardin de l'observatoire de Stockholm Portail de l’astronomie Portail de Stockholm
Osservatorio di Stoccolma

L'osservatorio di Stoccolma (in svedese Stockholms observatorium) è un osservatorio astronomico e istituto di ricerca svedese che ha avuto due sedi nell'area di Stoccolma. Storia L'osservatorio del Settecento Il primo osservatorio fu fondato dalla Regia accademia delle scienze su iniziativa del suo segretario Per Elvius. La costruzione, diretta dall'architetto Carl Hårleman, iniziò nel 1748 e terminò nel 1753. L'edificio si trova su di una collina nel parco che oggi si chiama Observatorielunden. Il primo direttore fu Pehr Wilhelm Wargentin, poi, fra gli altri, ricoprirono la carica Hugo Gyldén e Bertil Lindblad. Questa prima sede è stata trasformata in museo. L'osservatorio di Saltsjöbaden A Bertil Lindblad si deve la decisione di spostare l'osservatorio sul Karlsbaderberget di Saltsjöbaden, nei dintorni di Stoccolma. L'architetto del nuovo edificio fu Axel Anderberg. Il trasferimento fu completato nel 1931. Questa nuova sede, chiamata colloquialmente "Saltis", è stata attiva fino al 2011. Le osservazioni più recenti vengono effettuate quasi esclusivamente fuori della Svezia, da osservatori più vicini all'equatore. L'istituto di astronomia è stato trasferito dall'accademia delle scienze all'Università di Stoccolma nel 1973 e ha attualmente sede nella periferia della capitale svedese. Da giovane Hjalmar Branting, che più tardi fu per tre volte primo ministro, era stato assistente all'osservatorio dal 1879 al 1880 e poi dal 1882 al 1883. L'asteroide 36614 Saltis fu scoperto dall'osservatorio di Stoccolma nel 2000. Il corpo celeste è stato battezzato nel 2003 con il soprannome della località dove ha sede l'osservatorio, Saltsjöbaden, dal suo scopritore Alexis Brandeker. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su osservatorio di Stoccolma Collegamenti esterni (EN) Stockholm Observatory, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. (EN) Sito ufficiale, su astro.su.se. URL consultato il 30 marzo 2018 (archiviato dall'url originale il 5 novembre 2007). (EN) Sito del Museo dell'Osservatorio (il vecchio osservatorio), su observatoriet.kva.se. URL consultato il 15 febbraio 2018 (archiviato dall'url originale il 12 aprile 2016).
Стокгольмская обсерватория

Стокгольмская обсерватория — астрономическая обсерватория, основанная в 1748 году в Стокгольме, Швеция. Сейчас является частью Стокгольмского университета. В 1931 году Стокгольмская обсерватория переехала в Сальтшёбаденскую обсерваторию. История обсерватории Обсерватория была создана Королевской шведской академией наук по инициативе её секретаря Пера Эльвиуса. Строительство было начато в 1748 году и окончено в 1753 году. В 1877 году был построен купол обсерватории. Обсерватория проработала до 1931 года, когда было построено новое здание в более темном месте. Сейчас обсерватория является музеем и тут проходят встречи стокгольмских любителей астрономии. Обсерватория являлась национальным центральным меридианом, как Пулково в России и Гринвич в Англии. Инструменты обсерватории Телескоп Цейсс в новой обсерватории Меридианный инструмент Квадрант Направления исследований Астрометрия Координатные измерения на Земле Служба времени Метеорология Геомагнитные наблюдения Основные достижения Непрерывные метеоданные с 1756 года Наблюдение прохождение Венеры по диску Солнца 6 июня 1761 года. Руководители обсерватории 1753—1783 (???) — Варгентин, Пер Вильгельм 1871—1896 — Юльден, Юхан Аугуст Хуго C 1927 года Линдблад, Бертиль — основатель новой обсерватории: Сальтшёбаденская обсерватория Ссылки Observatory Museum (The Old Stockholm Observatory) Публикации наблюдений в Центре малых планет: Астрометрические наблюдения малых планет Астрометрические наблюдения малых планет Публикации в базе данных NASA ADS: Поиск по слову «Stockholm Observatory» Наблюдения комет и спутников планет после 1870 года: Архивы наблюдений, MPC См. также Сальтшёбаденская обсерватория Стокгольмский университет Список астрономических инструментов