NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hof van Justitie (Suriname)

Het Hof van Justitie, officieel het Hof van Justitie van Suriname, is de hoogste rechterlijke instantie in Suriname. Het Hof zetelt in Paramaribo. Het behandelt beroepen tegen beslissingen van de drie kantongerechten, én in eerste en enige instantie zaken betreffende ambtenaren, ambtsmisdrijven van leden van de regering en tuchtzaken tegen advocaten en deurwaarders. De positie van het Hof is geregeld in artikel 139 van de grondwet van Suriname: "De hoogste instantie van de Rechterlijke Macht met rechtspraak belast draagt de naam van het Hof van Justitie van Suriname. Het Hof houdt toezicht op de geregelde afdoening van alle rechtsgedingen." Artikel 140 van de grondwet van Suriname bepaalt: 'Politieke ambtsdragers staan wegens misdrijven, in die betrekking gepleegd, ook na hun aftreden terecht voor het Hof van Justitie. De vervolging wordt ingesteld door de procureur-generaal, nadat de betrokkene door De Nationale Assemblée in staat van beschuldiging is gesteld op een nader bij wet te bepalen wijze. De wet kan bepalen, dat leden van Hoge Colleges van Staat en andere ambtenaren wegens ambtsmisdrijven voor het Hof van Justitie terecht staan.' Het Hof van Justitie neemt in eerste aanleg kennis van alle burgerlijke zaken, waarvan de berechting bij wet uitdrukkelijk aan het Hof is opgedragen (artikel 33, lid 1 van het Reglement op de inrichting en samenstelling van de Surinaamse rechterlijke macht). Het Hof van Justitie neemt kennis van het hoger beroep van alle daarvoor niet onvatbaar verklaarde vonnissen en beschikkingen door kantonrechters in burgerlijke zaken gewezen (artikel 34 van het Reglement op de inrichting en samenstelling van de Surinaamse rechterlijke macht). Het Hof van Justitie neemt uitsluitend in hoger beroep kennis van alle daarvoor niet onvatbaar verklaarde vonnissen en beschikkingen door de kantonrechters in strafzaken gewezen (artikel 36 van het Reglement op de inrichting en samenstelling van de Surinaamse rechterlijke macht). Het Hof van Justitie neemt kennis van alle jurisdictiegeschillen ontstaan tussen kantonrechters onderling (artikel 38 van het Reglement). Het Hof van Justitie vonnist in alle zaken met drie rechters. Een lid, dat in eerste aanleg van een zaak kennis heeft genomen, mag aan de behandeling van die zaak door het Hof van Justitie niet deel nemen (artikel 39 van het Reglement). Waarnemend President van het Hof van Justitie van Suriname is per 1 april 2014 mr. I.H.M.H. Rasoelbaks. Zie ook Rechtswezen in Suriname Externe link Hof van Justitie
Fort Nieuw-Amsterdam

Fort Nieuw-Amsterdam is a fort in Suriname built from 1734 to 1747 at the confluence of the Suriname and Commewijne rivers. It is open to the public as an open-air museum. History The necessity of improving the fortifications of the colony of Suriname was underscored when French buccaneers under the leadership of Jacques Cassard attacked the colony in 1712. Fort Sommelsdijk, which was situated further upstream the Commewijne River at its confluence with the Cottica River was fortified for this purpose in 1715, but it was clear something more substantial needed to be done to defend the colony against foreign attacks. It was eventually decided to build a new fort at the confluence of the Suriname and Commewijne rivers. When Fort Nieuw-Amsterdam was completed in 1747, Fort Sommelsdijk was downgraded to a military outpost. In 1804, the fort was captured by British forces led by Samuel Hood and Charles Green, during the Invasion of Suriname, which was a campaign during the Napoleonic Wars. This battle was notable for being the first usage of Shrapnel shells. Between 1863 and 1967, the fort was used as a prison. It is the location of the decommissioned lightvessel Suriname-Rivier, which is permanently moored in a wet dock inside the fort. After the independence of Suriname, a monument was erected in the fort. See also Fort Zeelandia (Paramaribo) List of museums in Suriname Notes References Buddingh', Hans (1999). Geschiedenis van Suriname. Utrecht: Het Spectrum. Gallery External links Fort Nieuw Amsterdam.sr Archived 2014-12-19 at the Wayback Machine (in Dutch)
Fort Nieuw-Amsterdam

Fort Nieuw-Amsterdam is een voormalig Nederlands fort bij Nieuw-Amsterdam in Suriname. Het fort ligt aan de rechteroever van de Surinamerivier waar deze met de Commewijnerivier samenvloeit. Geschiedenis Nadat in 1712 de Fransen een succesvolle aanval hadden uitgevoerd op een deel van de plantages rond Fort Zeelandia, werd op de rechteroever van de rivier dit fort gebouwd. Bouw De eerste steen voor de bouw van het fort werd door J.A.H. de Cheusses gelegd in december 1734. De bouw duurde tot 1747. Net als Fort Zeelandia heeft het fort de vorm van een regelmatige vijfhoek met bastionpunten. Het ontwerp was van ingenieur P. Desroques, directeur-generaal van 's lands fortificatiën van 1713-1730. De bouw verliep moeizaam. Men was van plan de stenen ter plaatse te bakken, maar de klei bleek te zilt en te nat te zijn om goede stenen van te maken. Baksteen moest daarom uit Nederland aangevoerd worden. Ook bleek dat de moerassige bodem ongeschikt voor de bouw van dikke muren. In 1735 werd daarom besloten om een aarden wal aan te leggen met daarop een palissade. Tussen de binnenmuur en de wal kwam een gracht met een ophaalbrug. Er werd ook een sluis gemaakt om de waterstand in het fort te beheersen. In het fort waren kazernes, twee kruithuizen, wachtgebouwen, een timmerloods, een smederij, een steenbakkerij en diverse waterreservoirs. Het eerste Kruithuis bleek al snel te klein en werd, toen een groter gereed was, in gebruik genomen als artillerielaboratorium. Ligging Het fort ligt op een zeer strategisch punt van waaruit beide rivieren verdedigd kunnen worden. Samen met andere forten diende het als verdedigingslijn tegen binnenvallende vijandelijke vloten. De sterkte werd in 1799 door de Engelsen veroverd en bleef, net als de rest van Nederlands-Guiana, met een kleine onderbreking tot 1816 onder Engels gezag. Twintigste eeuw In 1907 verloor de sterkte de functie van verdedigingswerk. Het bestuurscentrum van het district Commewijne werd er toen in gevestigd. In 1943 werd de Nieuw Amsterdam, exclusief het fort, tot dorpsgemeente verklaard. Het fort heeft van 1863 - 1967 als strafgevangenis gediend. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden in het fort kazematten gebouwd en enkele Amerikaanse stukken scheepsgeschut geplaatst. Tot 1955 werd de gevangenis in het fort de hel van Fort Nieuw-Amsterdam genoemd. Gevangenen werden hier in donkere cellen geplaatst en min of meer aan hun lot overgelaten. Een verdrag van de Verenigde Naties die de minimale rechten van gevangen vastlegde, the Mandela Rules (United Nations Standard Minimum Rules for the Treatment of Prisoners), maakte een eind aan de slechte omstandigheden en leidde tot de bouw van het complex Santo Boma. Museum Op de locatie van het fort is sinds 1968 een openluchtmuseum gevestigd. Het raakte in de militaire jaren 1980 in verval en werd in 2007 met Nederlandse steun opnieuw opgeknapt en werd het museum heropend. Het terrein heeft een oppervlakte van bij elkaar twintig hectare. Externe link Drone-video van Fort Nieuw-Amsterdam, 2025
Cola Creek

Cola Creek (Dutch: Colakreek) is a blackwater creek in Suriname's Para District. The name refers to the colour of the water, which resembles that of Coca-Cola. On weekends many tourists visit the creek from Paramaribo as it is only a short drive away. The resort on the creek was built during World War II for the American soldiers stationed at Zanderij. See also Coropina Kreek References
Colakreek

Colakreek is een recreatiepark in Suriname, iets ten zuiden van de J.A. Pengel International Airport. Het recreatieoord ligt in een bosrijke omgeving in het district Para op 50 kilometer afstand van Paramaribo. Het park is schaduwrijk en heeft witte savannezanden. Het wordt door toeristen en Surinamers bezocht. Colakreek is een zwartwaterrivier en heeft zijn naam te danken aan het donkerbruine kreekwater dat lijkt op Cola. De kleur ontstaat door vallende bladeren en dit proces houdt de zuurgraad van het water constant aan de lage (zure) kant, waardoor het veilig zwemwater is. Het is een zijrivier van de Coropinakreek. Colakreek is rond de Tweede Wereldoorlog tot ontwikkeling gekomen toen Amerikaanse militairen in Suriname gelegerd waren. In 1995 is de exploitatie van Colakreek in handen gekomen van de METS en werd het recreatieoord gerenoveerd. Er zijn de volgende accommodaties: Open Hutten: 25 stuks Open Kampen: 3 stuks Vakantiehuizen: 5 stuks Er zijn de volgende attracties: Waterfietsen Waterhangmatten Een Boomhut Kinderglijrots Kinderglijtunnel
Neveh Shalom Synagogue

The Neveh Shalom Synagogue (Hebrew: בית הכנסת נווה שלום, lit. 'House of Peace'; Dutch: Synagoge Neve Shalom) is a Reform Jewish congregation and synagogue, located in Paramaribo, Suriname. The congregation was established as an Orthodox community who worshipped in the Ashkenazi rite. History The lot on Keizerstraat 82 was acquired in 1716 by Sephardi Jews. The original building was completed in 1723. The first Surinamese synagogue was located in the Jodensavanne, originally built of wood between 1665 and 1671 (but already rebuilt with bricks), however many had moved to Paramaribo. Originally, the synagogue was for both the Ashkenazim and the Sephardim community. The synagogue was sold to the Ashkenazim in 1735, and the Sephardim formed a separate community known as Tzedek ve-Shalom. The two communities have merged in the 1990s, and hold services in alternating buildings and alternating rites. The current synagogue on the Keizerstraat 82 lot, designed by architect J.F. Halfhide, was completed in 1842. Construction started on 3 July 1835 in the presence of Prince Henry of the Netherlands. The chronogram on its pediment reads 5597 AM, 1836/7 CE. The synagogue contains a small museum about the history of the Jews in Suriname. Over the years the synagogue has transitioned from Orthodox to Liberal, accepting interfaith couples and non-Jews. The Mosque Keizerstraat is adjacent to the synagogue. Gallery See also History of the Jews in Suriname List of synagogues in Suriname References External links Boehm, Guenter (1979). "6". The Synagogues of Surinam. Journal of Jewish Studies. pp. 98–104. "Neveh Shalom Synagogue, Paramaribo, Surinam". The Museum of the Jewish People at Beit Hatfutsot. Retrieved March 10, 2013. Neve Shalom Web site Discovering Suriname's Jewish past - and present Washington Post, February 18, 2011
Sinagoga Neve Shalom

La Sinagoga Neve Shalom (en neerlandés: Synagoge Neve Shalom; en hebreo: בית הכנסת נווה שלום) es la única sinagoga de la comunidad judía asquenazí en Surinam.​​ El lote en Keizerstraat 82 fue adquirido en 1716 por judíos sefardíes. El edificio original fue terminado en 1723 y sustituyó a la primera sinagoga de Surinam en el Jodensavanne, construida con madera entre 1665 y 1671 (pero reconstruida con ladrillos). La sinagoga fue vendida a los asquenazies en 1735, y los sefardíes formaron una comunidad separada conocida como Sedek Ve Shalom. Desde entonces, las dos comunidades se han fusionado, y mantienen servicios en edificios alternos y con ritos alternos. La sinagoga actual en el Keizerstraat 82, fue diseñada por el arquitecto JF Halfhide, y fue terminada en 1842 o 1843. La mezquita de Keizerstraat se encuentra junto a la sinagoga. Véase también Sinagoga Torá Religión abrahámica Referencias
Synagogue Neve Shalom (Paramaribo)

La synagogue Neveh Shalom (en néerlandais Synagoge Neve Shalom, en hébreu בית הכנסת נווה שלום) est un lieu de culte israélite de la ville de Paramaribo. Achevée en 1842, elle est l'unique synagogue de la république du Surinam. Elle se situe le long de la Keizerstraat, importante artère du centre-ville de la capitale, et jouxte la grande mosquée de Paramaribo. L'implantation d'une importante communauté séfarade au Surinam intervient à partir de 1639, date de la fondation d'un territoire autonome sur les bords de la rivière Suriname appelé Jodensavanne (en néerlandais, la savane des Juifs). Une congrégation appelée « Beracha ve Shalom » (Bénédiction et Paix) est fondée quelques années plus tard. Celle-ci se dote d'une première synagogue en bois à partir de 1665, laquelle est remplacée par un sanctuaire en brique vingt ans plus tard. Le déclin de la colonie intervient dans le courant du XVIIIe siècle, nombre de Juifs choisissant de s'établir à Paramaribo, unique véritable ville et comptoir commercial de la région. En 1716, des membres de la communauté ashkénaze achètent une parcelle de terrain située au numéro 82 de la Keizerstraat afin d'y édifier une maison de prière, laquelle voit le jour quelques années plus tard, en 1723. Devenue inadaptée aux besoins du culte, celle-ci est finalement remplacée par la synagogue actuelle à partir de 1837. Dessinée par l'architecte J.F. Halfhide, elle est achevée en 1842. D'un point de vue architectural, l'extérieur de l'édifice s'apparente à une demeure bourgeoise dont le seul ornement est un portique tetrastyle (à quatre colonnes) ionique surmonté d'un large fronton triangulaire à denticules. Voir aussi Histoire des Juifs au Suriname. Jodensavanne. Histoire des Juifs aux Caraïbes. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Synagoge Neve Shalom » (voir la liste des auteurs). Liens externes Site officiel Portail du judaïsme Portail du néo-classicisme Portail du Suriname
Sinagoga Neve Shalom

La sinagoga Neve Shalom (in ebraico בית הכנסת נווה שלום‎?) è un edificio di culto ebraico situato nel centro della capitale del Suriname Paramaribo. Sorge accanto alla moschea di Keizerstraat. Storia Nel 1716 la comunità ebraica sefardita comprò un lotto di terreno per costruirvi una sinagoga e sette anni dopo l'edificio fu ultimato. Nel 1735 il tempio fu venduto alla comunità askenazita. Tra il 1835 ed il 1837 la sinagoga fu completamente rifatta nelle forme attuali. Descrizione La sinagoga si presenta come un edificio in legno in stile neoclassico. L'interno è caratterizzato dal pavimento ricoperto di sabbia, la cui presenza richiama sia l'Esodo quarantennale attraverso il deserto del Sinai sia il sistema usato dai marrani per coprire i rumori delle loro preghiere durante l'Inquisizione. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla Sinagoga Neve Shalom Collegamenti esterni Sito ufficiale, su surinamejewishcommunity.com.
Synagoge Neve Shalom

De Synagoge Neve Shalom is een joods gebedshuis in Paramaribo in Suriname. Bij de synagoge bevinden zich een klein Joods Museum, bibliotheek, Mikvah (huis van een rabbi) uit de jaren 1870, 18e-eeuwse grafstenen en een souvenirwinkel. De synagoge staat zij aan zij met de Moskee Keizerstraat en dit feit geldt internationaal als een lichtend voorbeeld van wederzijds respect tussen de twee religies islam en jodendom. In 2025 wordt in de synagoge gewerkt aan de digitalisering van ongeveer 100.000 historische documenten die gedurende de geschiedenis over de joden in Suriname bewaard zijn. Geschiedenis Het stuk grond, Keizerstraat 82 waarop de synagoge staat, werd in 1716 verworven door een aantal Hoogduitse Joden, met het doel daarop een gebedshuis te stichten. Met de bouw werd begonnen in de jaren 1718/19. Omstreeks 1723 was het gebouw voor gebruik gereed. In 1833 besloot de gemeente -die later bekend staat als Nederlands Israëlitische Gemeente- een nieuw gebedshuis te bouwen, zijnde de huidige. De synagoge is ontworpen en gebouwd door Jean François Halfhide. Tijdens het bouwproces werd besloten om een portico toe te voegen naar een ontwerp van stadsbouwmeester Johan August Voigt. De inwijding van de synagoge vond plaats op 5 mei 1837, de voltooiing in het jaar 1842. In 1961 werd een postzegel uitgegeven ter herdenking van het 125-jarige jubileum van de synagoge. De postzegel werd ontworpen door Nic Loning. Het was de eerste postzegel met een afbeelding van een synagoge buiten Israël. Zie ook Geschiedenis van de Joden in Suriname
Synagoga Neve Shalom w Paramaribo

Synagoga Neve Shalom w Paramaribo (nid. Synagoge Neve Shalom in Paramaribo, hebr. בית הכנסת נווה שלום) – synagoga znajdująca się w Paramaribo, stolicy Surinamu przy Keizerstraat 82. Jest obecnie jedyną czynną w kraju oraz jedną z najstarszych synagog w obu Amerykach. Synagoga została zbudowana z drewna w 1665 roku. W 1832 roku została przebudowana i uzyskała dzisiejszy wygląd. Korzystają z niej głównie pochodzący z Holandii, sefardyjscy Żydzi. Synagoga znajduje się zaraz obok Meczetu Keizerstraat. Zobacz też Synagoga Sedek We Shalom w Paramaribo Linki zewnętrzne Jüdische Gemeinde in Paramaribo mit neuem Leben (niderl.)
Неве-Шалом (Парамарибо)

Невех-Шалом (ивр. בית הכנסת נווה שלום‎; в переводе — Оазис мира) — синагога, возведённая в столице Суринама Парамарибо в 1719 году. Первоначально принадлежала сефардам, покинувшим Йоденсаванну. В 1735 году была продана ашкеназам, обосновавшимся в Суринаме ещё в конце XVII века. В 1780 году подверглась значительному расширению, в результате которого количество мест для мужчин было увеличено до 200. Впоследствии сгорела в ходе пожара. После капитального ремонта и расширения площади в 1835—1837 годах приобрела современный вид. Величественная деревянная синагога — единственная в настоящее время действующая в Парамарибо и обслуживающая всю еврейскую диаспору Суринама. Представляет собой прекрасную достопримечательность центра столицы. Относится к консервативному направлению иудаизма, придерживающегося шаббата. Находится в конце улицы Йоденстрат. Священный ковчег, бима и скамейки также выполнены из дерева. Содержит ряд экземпляров Торы, возраст которых насчитывает несколько сотен лет. Отличительная черта синагоги — песчаный пол. По традиции песок напоминает о 40-летних скитаниях в пустыне после Исхода и инквизиции, уничтожавшей религиозных евреев. Тогда марраны собирались в погребах для отправления культа. На пол они насыпали песок с целью заглушения речей молящихся. В состав комплекса входят сама синагога, деревянный клуб, в котором собираются верующие после ритуала освящения субботы — кидуша. Местный шамаш заведует как небольшим музеем, так и библиотекой. К тому же в районе синагоги находятся возведённая в 1866 году миква, старый дом раввина и надгробные сефардские памятники XVIII века. См. также Евреи в Суринаме Примечания Ссылки Suriname Synagogues (англ.). surinamejewishcommunity.com. Дата обращения: 24 июня 2017. Архивировано 24 июня 2017 года.
J. Eliazer Stadion

J. Eliazer Stadion is an association football stadium in Groningen, Suriname. It is home to SVB Eerste Klasse clubs SV Boskamp and Real Saramacca. The stadium was built in 1949 and named after its founder Jacques Jean Eliazer. The stadium seats 1,000 people Location The J. Eliazer Stadium is located in Groningen, Saramacca District on the Pannekoekstraat. References
J. Eliazer Stadion

J. Eliazer Stadion is een voetbalstadion in de Surinaamse plaats Groningen. Het is de thuisbasis van SVB-Tweede Divisie clubs SV Boskamp en Real Saramacca. Het stadion werd gebouwd in 1949 en vernoemd naar de oprichter Jacques Jean Eliazer. Het stadion biedt plaats aan 1.000 mensen. Het J. Eliazer Stadium bevindt zich aan de Pannekoekstraat in Groningen (district Saramacca). Zie ook Lijst van voetbalstadions in Suriname
Waterkrachtcentrale van Poeketi

De waterkrachtcentrale van Poeketi was een kleine waterkrachtcentrale nabij het dorp Poeketi in Sipaliwini in Suriname, met een capaciteit van 50 kW. De centrale leverde elektriciteit tussen 1981 en 1987. De centrale werd vervangen door de waterkrachtcentrale van Gran Olo die operationeel werd in 2017. Geschiedenis De bouw van de waterkrachtcentrale begon in 1980 en werd in 1981 voltooid. De officiële ingebruikname vond op 7 december 1981 plaats met een inhuldiging door president Henk Chin A Sen. De elektriciteit werd geleverd aan de dorpen Poeketi en Futupasi. Aanvankelijk was het plan om de energie voor een cassavemolen en een houtzagerij te gebruiken. Nadat dit niet doorging, drongen inwoners uit naburige dorpen erop aan om op het netwerk aangesloten te worden. Dit werd vanaf 1985 in gang gezet, met onder meer een verbinding naar Drietabbetje en vanaf daar naar Moitaki, Jawsa en Mainsi. De hoge aanspraak op elektriciteit maakte de levering wisselvallig. De energiecentrale kwam in 1987, tijdens de Binnenlandse Oorlog, stil te liggen. Pogingen in 1995 en 2003 om de energiecentrale opnieuw in gebruik te nemen, liepen spaak. Zie ook Lijst van elektriciteitscentrales Suriname
Jarikaba Airstrip

Jarikaba Airstrip (ICAO: SMJA) is an airstrip serving the town of Jarikaba in Suriname. Jarikaba is a western suburb of Paramaribo. The runway has 350 metres (1,150 ft) of asphalt followed by 260 metres (850 ft) of grass. Cropdusting airlines Charter airlines and Cropdusting Airlines serving this airport are: See also Suriname portal Aviation portal List of airports in Suriname Transport in Suriname References External links OpenStreetMap - Jarikaba
Jarikaba Airstrip

Jarikaba Airstrip is een landingsstrook in Jarikaba bij Paramaribo in Suriname. Er zijn meerdere maatschappijen die op Jarikaba vliegen. Er zijn lijnvluchten naar Zorg en Hoop Airport in Paramaribo. De ondergrond van de landingsbaan bestaat voor 350 meter uit asfalt en 260 meter gras. Zie ook Lijst van vliegvelden in Suriname