NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Zorg en Hoop Airport

Zorg en Hoop Airport (IATA: ORG, ICAO: SMZO) is a small airport in the city of Paramaribo, Suriname. It is 3 kilometres (1.9 mi) west of the Suriname River, between the city quarters of Zorg en Hoop and Flora. It is mainly used for general aviation, flight training, emergency medical services and charter operations besides sparse scheduled flights. History In October 1952, the airport was put into use when Rudi Kappel and Herman van Eyck started a first Surinamese air company. The first flight was made with a Stinson Reliant airplane with registration PZ-TAA (MSN 77-167) of the company Kappel-van Eyck. In November 1952, this company built the first hangar at Zorg en Hoop airfield and added a second Stinson Reliant (PZ-TAB) to their fleet. In the summer of 1953, Zorg en Hoop Airport was used to develop many airstrips in the interior. The first mail delivery and passenger flights in Suriname were made from Zorg en Hoop to Moengo on 22 August 1953, and to Coronie on September 28. Later also to Nickerie and Albina with the new Piper Cub (PZ-NAC) of Kappel-van Eyck named "Colibri". Operations The runway length includes a 200 metres (660 ft) displaced threshold on Runway 11. The airport is suitable for charters and regular services with smaller aircraft, and for helicopter flights. Connection is maintained from the airport for several smaller airports in the interior of Suriname, and for charter flights to the Caribbean. The only regular international service is to Georgetown, Guyana, with flights operated by Trans Guyana Airways and Gum Air with smaller propeller aircraft. Airlines operating jet aircraft serve Paramaribo via the larger Johan Adolf Pengel International Airport located 45 kilometres (28 mi) south of the city at Zanderij. Airlines and destinations The following airlines operate regular scheduled flights to and from Zorg en Hoop: See also List of airports in Suriname Transport in Suriname References External links Media related to Zorg en Hoop Airport at Wikimedia Commons OpenStreetMap - Zorg en Hoop OurAirports - Zorg en Hoop SkyVector - Zorg en Hoop Accident history for Zorg en Hoop Airport at Aviation Safety Network "Current weather for Zorg en Hoop Airport". NOAA/NWS.
Aeropuerto Zorg en Hoop

El Aeropuerto Zorg en Hoop (IATA: ORG, ICAO: SMZO)​ es un aeropuerto que sirve a la aviación general en la ciudad de Paramaribo, Surinam. Se encuentra a 3 kilómetros (1,9 millas) al oeste del río Surinam, entre los barrios de la ciudad de Zorg en Hoop y Flora. La longitud de la pista incluye un umbral desplazado de 200 metros en la Pista 11. El aeropuerto es adecuado para vuelos chárter y regulares con aeronaves más pequeñas y para vuelos en helicóptero. Se mantiene la conexión desde el aeropuerto para varios aeropuertos más pequeños en el interior de Surinam y para vuelos chárter al Caribe. El único servicio internacional regular es a Georgetown, Guyana, con vuelos operados por Trans Guyana Airways y Gum Air con aviones de hélice más pequeños. Las aerolíneas que operan aviones a reacción sirven a Paramaribo a través del Aeropuerto Internacional Johan Adolf Pengel, ubicado a 45 kilómetros, al sur de la ciudad en Zanderij. Historia En octubre de 1952, el aeropuerto se puso en funcionamiento cuando Rudi Kappel y Herman van Eyck iniciaron una primera compañía aérea surinamesa. El primer vuelo se realizó con un avión Stinson Reliant matrícula PZ-TAA de la empresa Kappel-Van Eyck. En noviembre de 1952, esta empresa construyó el primer hangar en el aeródromo de Zorg en Hoop y agregó un segundo Stinson Reliant (PZ-TAB) a su flota. En el verano de 1953, el aeropuerto Zorg en Hoop se utilizó para desarrollar muchas pistas de aterrizaje en el interior. Los primeros vuelos de pasajeros y entrega de correo en Surinam se realizaron desde Zorg en Hoop a Moengo el 22 de agosto de 1953 y a Coronie el 28 de septiembre. Posteriormente también a Nickerie y Albina con el nuevo Piper Cub (PZ-NAC) de Kappel-Van Eyck bautizado como "Colibrí". Aerolíneas y destinos Otros operadores Referencias
Aéroport Zorg en Hoop de Paramaribo

L'aéroport de Zorg en Hoop (code IATA : ORG • code OACI : SMZO) est un aéroport d'aviation générale dans la ville de Paramaribo, au Suriname. Il est à 3 km à l'ouest de la rivière Suriname, entre les quartiers de la ville de Zorg en Hoop et de Flora. La longueur de la piste comprend 200 m seuil déplacé sur la piste 11. L'aéroport convient aux charters et aux services réguliers avec des avions modestes, ainsi qu'aux vols en hélicoptère. L'aéroport dessert plusieurs aérodromes au sein du Suriname et, en vols charters, les Caraïbes. Le seul service international régulier est vers Georgetown, en Guyane, avec des vols opérés par Trans Guyana Airways et Gum Air avec des avions à hélices. Situation Les compagnies aériennes exploitant des avions à réaction desservent Paramaribo via l'aéroport international Johan Adolf Pengel situé à 45 km au sud de la ville à Zanderij. Compagnies aériennes et destinations Actualisé le 5/12/2023 Les vols charters sont exploités par Blue Wing Airlines et Gum Air pour qui cet aéroport est leur hub principal et leur base d'attache. Articles connexes Liste des aéroports du Suriname Transports au Suriname Références Liens externes OpenStreetMap - Zorg et Hoop NosAéroports - Zorg en Hoop SkyVector - Zorg et Hoop (en) Historique des accidents pour Zorg en Hoop Airport sur Aviation Safety Network Conditions météorologiques pour Zorg en Hoop Airport sur NOAA/NWS Portail de l’aéronautique Portail du Suriname
Aeroporto Zorg en Hoop

O Aeroporto Zorg en Hoop é um aeroporto que serve a cidade de Paramaribo, capital do Suriname. As suas coordenadas são 5°48'40"N 55°11'29"W. Linhas aéreas e destinos Air Gum: Benzdorp, Cottica, Drietabbetje, Gakaba, Poesoegroenoe, Stoelmanseiland Trans Guiana Airways: Georgetown-Ogle Surinam Airways Ver também Aeroporto Internacional Johan Adolf Pengel Lista de aeroportos do Suriname Referências Ligações externas OpenStreetMap - Zorg en Hoop OurAirports - Zorg en Hoop SkyVector - Zorg en Hoop Current weather for SMZO na NOAA/NWS (em inglês) Accident history for ORG na Aviation Safety Network (em inglês)
Aeroportul Zorg en Hoop

Aeroportul Zorg en Hoop (IATA: ORG, ICAO: SMZO) este un aeroport din Zorg en Hoop Ressort⁠(d), Paramaribo, Surinam ce deservește zona Paramaribo. A fost deschis în 1953. Situat la o altitudine de 3 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Зорг-ен-Хоп (аеропорт)

Аеропорт Зорх-ен-Хоп (IATA: ORG, ICAO: SMZO) — аеропорт, що обслуговує авіацію загального призначення в столиці Суринаму — Парамарибо. Аеропорт знаходиться за 3 кілометри (1,9 милі) на захід від річки Суринам, між міськими кварталами Зорг-ен-Хоп і Флора. Довжина злітно-посадкової смуги включає зміщений поріг 200 метрів (660 футів) на злітно-посадковій смузі 11. Аеропорт підходить для чартерних і регулярних рейсів з малими літаками, а також для польотів на гелікоптерах. З аеропорту підтримується сполучення з кількома невеликими аеропортами у внутрішніх районах Суринаму, а також для чартерних рейсів до Карибського басейну. Єдине регулярне міжнародне сполучення здійснюється до Джорджтауна (столиця Гаяни) авіакомпаніями Trans Guyana Airways і Gum Air з малими гвинтовими літаками. Авіакомпанії, що експлуатують реактивні літаки, обслуговують Парамарибо через основний міжнародний аеропорт Йохана Адольфа Пенгеля, розташованого за 45 кілометрів (28 миль) на південь від міста Зандерій. Посилання Інформація про аеропорт Zorg en Hoop Airport з сайту Great Circle Mapper. Google Maps - Zorg en Hoop. Архів оригіналу за 7 червня 2022. Процитовано 7 червня 2022.
Sipaliwini Savanna (město)

Sipaliwini Savanna, také známá jako Sipaliwini, je vesnice kmenu Tiriyó na řece Sipaliwini ve stejnojmenném surinamském okresu. Vesnice leží hned vedle rozjezdové dráhy Sipaliwini. Nejbližším sídlem je surinamská vesnice Alalapadu, která leží přibližně 60 km severně, ale kvůli meandrám řeky je jednodušší spíše cesta do města Kwamalasamutu, které leží 83 kilometrů na západ. Nezpevněná cesta vede rovněž do brazilské vesnice Missão. Elektrická zařízení byla zničena během surinamské občanské války ve vnitrozemí mezi lety 1986–1992 a v provozu zůstalo pouze pár soukromých naftových generátorů. V listopadu 2019 vesnice pro výrobu elektrické energie využívala solárních panelů. Nachází se zde škola, klinika a kostel. Ekonomika závisí na drobném zemědělství. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Sipaliwini na anglické Wikipedii.
Sipaliwini Savanna (town)

Sipaliwini Savanna, also called Sipaliwini, is a Tiriyó village on the Sipaliwini River in the Sipaliwini District in the far south of Suriname. The village lies next to the Sipaliwini Airstrip. The nearest village in Suriname is Alalapadu which is located 60 kilometres north on a map, but due to the twists and turns of the river, the town of Kwamalasamutu which lies 83 kilometres west is easier to reach. The Brazilian village of Missão can be reached by an unpaved path. The electricity facilities were destroyed during the Surinamese Interior War, and only a couple of private diesel generators remained operating. As of November 2019, the village has 24 hours of electricity using solar panels. There is a school, a clinic and a church. The economy depends on small scale agriculture. References Bibliography Carlin, Eithne B.; Mans, Jimmy (2015). "Movement through Time in the Southern Guianas: Deconstructing the Amerindian Kaleidoscope". In Carlin, Eithne B.; Léglise, Isabelle; Migge, Bettina; Tjon Sie Fat, Paul B. (eds.). In and Out of Suriname: Language, Mobility and Identity. Leiden, Boston: Brill. pp. 76–100. ISBN 978-90-04-28011-3. Heemskerk, Marieke; Delvoye, Katia (2007). Trio Baseline Study: A sustainable livelihoods perspective on the Trio Indigenous Peoples of South Suriname (PDF). Paramaribo: Stichting Amazon Conservation Team-Suriname.
Sipaliwinisavanne (plaats)

Sipaliwinisavanne, ook Sipaliwini genoemd, is een dorp in het gebied Sipaliwinisavanne in het uiterste zuiden van Suriname. Het ligt aan de Sipaliwinirivier in het ressort Coeroenie in het district Sipaliwini. Bij het dorp ligt de landingsstrook Sipaliwini Airstrip. Vanaf het dorp is de berg Vier Gebroeders te zien. VIDS registreerde in oktober 2021 160 inwoners en in maart 2022 97 inwoners. In het dorp bevindt zich een basisschool. Sinds november 2019 is er elektriciteit in het dorp dat geleverd wordt door zonnepanelen. Er is verder een gebouw voor de hulppoli en een vervallen kerk. In 2014 werd het dorp al jaren getroffen door mislukte oogsten die veroorzaakt werden door draagmieren. Tijdens het natte seizoen van 2022 verrotten de gewassen in de grond waardoor oogsten opnieuw zijn mislukt. Inwoners In het dorp wonen Trio-inheemsen. Dorpelingen hebben geregeld contact met de Trio in het Braziliaanse dorp Missão Tiriyó. Te voet wordt de afstand in anderhalve dag overbrugd. In Sipaliwini wonen begin 21e eeuw naast Trio ook nog nakomelingen van volken die vroeger in Suriname hebben geleefd. Kapiteins Het bestuur is in handen van een kapitein met vier basja's. Ewka Oochpatapo, hoofdkapitein (2010 of eerder tot 2018/2019) Essikeo Japawai (sinds 2021/2022) Externe link IGSR, Dorpsplan Sipaliwini 2011-2014
Franklin-Essed-Stadion

Das Franklin-Essed-Stadion (voller Name: Dr. Ir. Franklin Essed Stadion) ist ein Fußballstadion im Stadtteil Flora der surinamesischen Hauptstadt Paramaribo im Norden Südamerikas. Die Anlage liegt im südwestlichen Teil von Paramaribo an der Jagernath Lachmonstraat. Sie besteht seit 2018 aus einer Haupt- und einer Gegentribüne an den Längsseiten. Es ist das Heimspielstätte mehrerer beim Surinaamse Voetbal Bond (SVB) angeschlossener Vereine. Entwicklung Im Februar 1975 bekam der SVB vom Staat ein Gelände von vier Hektar im Flora-Projekt zum Bau eines Stadions geschenkt. Die offiziellen Übereignungspapiere wurden während einer allgemeinen Mitgliederversammlung durch den Politiker und ausscheidenden Vorsitzenden des SVB, Franklin Edgar „Frank“ Essed (1919–1988), an seinen Nachfolger Eddy Samson überreicht. Angeregt durch Essed bekam es den Namen Flora-Stadion. Nach dem Tod von Frank Essed im Dezember 1988 wurde das Flora-Stadion in Frank-Essed-Stadion umbenannt. Renovierungen Im Mai 2018 vergab der SVB einen Auftrag an ein Bauunternehmen zum Bau einer neuen Tribüne mit rund 800 Sitzplätzen und der Renovierung des Stadions. Hiermit sollte es auch den Anforderungen für internationale Spiele entsprechen. Die Kosten wurden mit 1,048 Mio. US-Dollar veranschlagt und von der FIFA finanziert. Die technische Übergabe der baulichen Veränderungen erfolgte Ende 2018. Weblinks europlan-online.de: Dr. Ir. Franklin Essed Stadion – Paramaribo de.soccerway.com: Dr. Ir. Franklin Essed Stadion Einzelnachweise
Dr. Ir. Franklin Essed Stadion

Dr. Ir. Franklin Essed Stadion, formerly known as the Flora Stadion and commonly called the Frank Essed Stadion, is a multi-purpose stadium in Paramaribo, Suriname. It is home to Leo Victor Cosmos, Royal '95, and Super Red Eagles. It is also the home stadium of SNL, the football club of the national military of Suriname. The stadium was named after Surinamese politician and forestry scientist Frank Essed. The stadium were created by the government of Suriname for national and international matches. Location The Frank Essed Stadium is located in Southwestern part of Paramaribo, in the Flora neighborhood. It is next door to the National Indoor Stadium on the west end of the Jaggernath Lachmonstraat. Concerts The Essed Stadium has been used as a location for several concerts. Renovation In May 2018 the Surinamese FA signed a contract with construction company Structure Technics NV for the renovation of the stadium. Essed stadium must serve as a backup for international matches if the André Kamperveen stadium fails to maintain FIFA and CONCACAF stadium standards. The renovation costs are estimated at USD 1,048,000 and was funded by FIFA. References
Estadio Franklin Essed

El Estadio Franklin Essed (en neerlandés: Dr. Ir. Franklin Essed Stadion) es un estadio multiusos ubicado en Paramaribo, capital de Surinam. Historia Fue inaugurado el 24 de diciembre de 1958 con el nombre Flora Stadion por ubicarse en el vecindario de Flora, cerca del Gimnasio Nacional de Surinam.​ Es operado por la Federación de Fútbol de Surinam, por lo que ha sido facilitado para ser la sede de varios equipos de Paramaribo como Leo Victor, Cosmos, Royal '95, Super Red Eagles y los militares del SNL. En 2018 fue renovado por una donación de la FIFA por poco más de 1 millón de dólares,​ con lo que se pudo cambiar el terreno a césped artificial y el estadio cambío su nombre por el actual el homenaje al político y científico Frank Essed.​ Eventos Fútbol La selección nacional de fútbol lo utilizó en la clasificación de Concacaf para la Copa Mundial de Fútbol de 1998 en la derrota por 0-1 ante Jamaica.​ Conciertos El estadio ha sido utilizado para varios conciertos: Referencias Enlaces externos europlan-online (en alemán)
Dr. Ir. Franklin Essed Stadion

Dr. Ir. Franklin Essed Stadion, ook wel Frank Essed Stadion of Flora Stadion, is een stadion aan de Jagernath Lachmonstraat in Zuidwest-Paramaribo dat onder andere wordt gebruikt door voetbalclubs Leo Victor, SV Robinhood en SNL. Het stadion is genoemd naar de Surinaams politicus en bosbouwkundige Frank Essed en is gelegen naast het Anthony Nesty Sporthal aan het westeinde van de Jagernath Lachmonstraat. Bespelers SV Leo Victor SV Robinhood SNL SV Voorwaarts Luchtfoto Zie ook Lijst van voetbalstadions in Suriname
Dr. Ir. Franklin Essed Stadion

O Estádio Franklin Essed (em neerlandês :Dr. Ir. Franklin Essed Stadion) é um estádio multiuso localizado em Paramaribo, capital do Suriname. Com a capacidade para 3500 pessoas. História Foi inaugurado em 24 de dezembro de 1958, com o nome de Flora Stadion, devido à sua localização no bairro de Flora, perto do Ginásio Nacional do Suriname. É operado pela Federação de Futebol do Suriname e, portanto, tem sido usado como campo oficial de várias equipes de Paramaribo, como Robinhood, Transvaal, Leo Victor, Flora, SNL. Em 2018, foi renovado graças a uma doação da FIFA de pouco mais de 1 milhão de dólares, o que permitiu que o campo fosse substituído pelo gramado sintético e o estádio fosse renomeado em homenagem ao político e cientista Frank Essed. Eventos O Dr. Ir. Franklin Essed Stadion foi um dos estádios utilizados pela seleção do Suriname nas eliminatórias da Copa do Mundo FIFA de 1998, como no jogo contra a Jamaica em 31 de março de 1996, perdendo por 1x0.
Стадион Френк Есед

Стадион Френк Есед (енгл. Dr. Ir. Franklin Essed Stadion) одраније познат као „Флора Стадион” и обично назван Франк Есед стадион, је вишенаменски стадион у Парамарибу, Суринам. То је дом више различитих спортских клубова као што су „Леа Виктора”, „Космоса”, „Ројал '95 и „Супер Црвени Орлови”. Стадион је уједно и домаћи терен СНЛ-а, фудбалског клуба националне војске Суринама. Стадион је добио име по суринамском политичару и научнику Френку Еседу. Локација Стадион Френк Есед се налази у југозападном делу Парамариба, у насељу Флора. Налази се поред Националног (затвореног) стадиона на западном крају улице Јагернат Лачмонстрат. Концерти Стадион Есед је коришћен као локација за неколико музичких концерата. Референце Спољашње везе
Sint Vincentius Hospital

Sint Vincentius Hospital (Dutch: Sint Vincentiusziekenhuis) is a Catholic hospital in Paramaribo, Suriname, named after Saint Vincentius. It started as a Catholic charity but later became a state run hospital. History The hospital has its roots in a congregation of Sisters of Love from Tilburg who were deployed to Suriname in 1894. Out of the infirmary they started, the Sint Vincentius Hospital was founded in 1916, originally with a capacity of 70 beds. With the passing of time the hospital became more professional and shifted its focus from charity to professional medical care. The hospital was expanded in 1964, 1976 and 1978. From August 1, 1938 to 1981, Frits Tjong-Ayong was the director of the hospital. He was the first hospital director of Chinese descent in Suriname. Under his leadership, many improvements were implemented, training programs for nurses and midwives were established, and expansions were made. By 1974, the hospital foundation running the hospital was still part of the Roman Catholic Church. In that year, the Diocese of Paramaribo transferred the hospital from a church body into a local secular foundation with a board of lay people. It is now affiliated to the Suriname Ministry of Health. The hospital later opened a medical school on campus to give students an opportunity to study attached to a live hospital. In 2019, the hospital went on strike but it was resolved when the staff were paid a last payment they were owed. During the COVID-19 pandemic in Suriname, Sint Vincentius Hospital received a donation of medical equipment from Japan. See also Academic Hospital Paramaribo, a university hospital of Paramaribo; 's Lands Hospitaal, a general hospital in Paramaribo Diakonessenhuis, a Protestant hospital in Paramaribo References
Academic Hospital Paramaribo

Academic Hospital Paramaribo (Dutch: Academisch Ziekenhuis Paramaribo or AZP) is a hospital in Paramaribo, Suriname. With 465 beds, it is the largest hospital in Suriname. History The hospital was opened on 9 March 1966 as Centraal Ziekenhuis (Central Hospital), but changed its name in 1969 to Academic Hospital when the medical faculty of the Anton de Kom University of Suriname was founded. See also 's Lands Hospitaal, a general hospital in Paramaribo; Sint Vincentius Hospital, a Catholic hospital in Paramaribo; Diakonessenhuis, a Protestant hospital in Paramaribo. Mungra Medisch Centrum, medical centre district Nickerie.
Academisch Ziekenhuis Paramaribo

Het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) is het academisch ziekenhuis van Suriname. Het staat aan de Flustraat in Paramaribo. Het werd in 1965 in Paramaribo in gebruik genomen, toen nog onder de naam Centraal Ziekenhuis. Het had in de beginjaren een capaciteit van 350 bedden. De officiële opening vond op 9 maart 1966 plaats. Toen de Universiteit van Suriname op 26 september 1969 een medische faculteit instelde, werd de naam naar academisch ziekenhuis aangepast. In 1973 werd het ziekenhuis een landsbedrijf. Tekorten in de zorg van het AZP In 2024 heeft een groep medische specialisten van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) alarm geslagen over de schrijnende tekorten aan gespecialiseerd personeel, medicamenten en verbruiksartikelen in het ziekenhuis. Monumenten In het ziekenhuis staan enkele beelden. Externe link Drone-video van het AZP, 2021
Mungra Medical Centre

Mungra Medical Centre (Dutch: Mungra Medisch Centrum or MMC) is a hospital in Nieuw-Nickerie, Suriname. It was the first hospital in Suriname outside of Paramaribo. History On 31 March 1907, the government set up a commission to upgrade the infirmary in Nickerie to a hospital. This became known as the 's Lands Ziekenhuis Nickerie, which was located in Margarethenburg, not too far from Nieuw-Nickerie. Due to its remote location, small size and problems with flooding, it was decided in the 1950s to close it and open a new hospital on the Annastraat in Nieuw-Nickerie. The first stone was laid on 25 July 1956 and the hospital was eventually opened on 15 January 1959. On 7 March 1994, the hospital was named Lachmipersad Mungra Regional Hospital Nickerie after Lachmipersad Mungra, a physician and member of parliament from Nickerie. On 25 May 2017, the hospital was renamed to Mungra Medical Centre. On 8 December 2017, the MMC together with the Ministry of Defence will be setting up five outpatient clinics in Kalebaskreek, Donderskamp, Corneliskondre, and Kabalebo. Services The hospital specializes in gynecology, surgery, internal medicine, pediatrics, radiology, urology, psychology, otorhinolaryngology. The patient will be referred to Paramaribo for ophthalmology, orthopedic surgery, dermatology, psychiatry, and neurology. References
Mungra Medisch Centrum

Het Mungra Medisch Centrum (MMC), tot mei 2017 het Drs. Lachmipersad Mungra Streekziekenhuis Nickerie (LMSZN), is een ziekenhuis in Nieuw-Nickerie in Suriname. Aan het begin van de 20e eeuw waren er ziekenzalen in Nickerie en rond 1955 werd besloten om de ziekenhuizen te decentraliseren en Nickerie te voorzien van een streekziekenhuis. Dit ziekenhuis werd uiteindelijk geopend in januari 1959. In januari 2015 werd een nieuwe zijvleugel en administratieruimte in gebruik genomen. Op 25 mei 2017 werd de naam gewijzigd van het Drs. Lachmipersad Mungra Streekziekenhuis naar het Mungra Medisch Centrum. Aan het eind van dit jaar bouwde het MMC poliklinieken in Corneliskondre, Donderskamp, Kalebaskreek en het ressort Kabalebo. Hierbij werd het ondersteund door het Militair Hospitaal Dr. F.A.C. Dumontier uit Paramaribo en het Nationaal Leger. In de avond van 3 december 2024 brak er brand uit op de kinderafdeling van het ziekenhuis. De brandweer had de brand snel onder controle. Tijdelijke overname van klinieken Op 1 november 2017 nam het MMC klinieken van de Medische Zending over in de dorpen Apoera, Corneliskondre, Donderskamp, Kalebaskreek, Tapoeripa en Washabo. Voor gebieden langs rivieren, zoals in het ressort Kabalebo, werden ook ambulanceboten ingezet. In oktober 2023 werd deze situatie weer teruggedraaid en sindsdien vallen deze klinieken weer onder de Medische Zending. Voormalig ziekenhuis
High Court of Justice of Suriname

The High Court of Justice of Suriname (Dutch: Hof van Justitie van Suriname) is the highest court of law in Suriname and is the head of the judicial branch. Whilst the High Court of Justice is the highest court of appeal, cases beyond the court can be referred on to the Caribbean Court of Justice. Iwan Rasoelbaks has been acting president of the High Court of Justice since 31 March 2014. References