NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Martin Luther Church (Paramaribo)

The Martin Luther Church (Dutch: Maarten Luther Kerk or Lutherse Kerk) is a church of the Evangelical Lutheran Church in Suriname. It is located on Waterkant in the historic centre of Paramaribo, Suriname. The building is a monument. The first church burnt down in 1832. The current church dates from 1834. History The Lutheran congregation of Paramaribo had been sharing the Centrumkerk with the Dutch Reformed Church of Suriname. On 15 November 1741, the Society of Suriname allowed the congregation to build their own church providing it was out of sight of the Dutch Reformed Church. In 1742, Johannes Pfaff arrived as the first pastor. On 2 September 1744, the first stone was laid, and the church was consecrated in 1747. The first church was destroyed in the fire of 1832. A new church was built at the same location in neoclassical style by C.A. Roman. The church was consecrated on 6 July 1834. In 1940, little houses were built near the church for elderly single women. In 1975, an old age home was constructed on the terrain. In 1975, the church was officially named Maarten Luther Kerk. Building The church has been built using plastered brick. The mansard roof is laid with slate tiles. The interior is supported by six Doric columns. The white interior is contrasted by the dark pulpit and organ. The organ of the church was built by Jonathan Bätz and delivered in January 1833 after the first church had burnt down. It was returned to the Netherlands, and finally installed on 3 May 1835. In 2016, it was restored. Johannes Helstone was one of the organists of the church. On 2 June 1892, a memorial stone for G.C. Steijnis was placed behind the pulpit. Steijnis was the pastor of the church who publicly criticised governor de Savornin Lohman. References
Apetina Airstrip

Apetina Airstrip (ICAO: SMPT) is an airstrip near the village Apetina in Suriname. Airlines and destinations Airlines serving this airport are: Accidents and incidents On 25 September 1986 a Cessna U206G Stationair 6, registration PZ-TAC from Gonini Air Service was hijacked at Apetina kondre airstrip by rebels of the "Jungle Commando" of Ronnie Brunswijk. The pilot (O. van Amson jr.) was forced to fly the aircraft to an unknown location. In May 1988 the airplane was at the Botopasi Airstrip in Suriname with a flat tire; apparently at that time in use by the jungle commando. The aircraft never returned to the owner and was canceled from the Surinamese Aviation register in 1993. See also Suriname portal Aviation portal List of airports in Suriname Transport in Suriname References
Apetina Airstrip

Apetina Airstrip is een vliegveld tussen Apetina en Akani Pata aan de rivier Tapanahony in het district Sipaliwini in Suriname. Er zijn rond de zeven maatschappijen die het vliegveld aandoen. Er zijn lijnvluchten naar Zorg en Hoop Airport in Paramaribo. De ondergrond van de landingsbaan is van gras. De baan heeft een lengte van circa 430 meter. Zie ook Lijst van vliegvelden in Suriname
André-Kamperveen-Stadion

Das André-Kamperveen-Stadion ist das einzige Mehrzweckstadion von Bedeutung in Paramaribo, Suriname. Es wird jedoch fast ausschließlich für Fußballspiele genutzt, da es nur über eine Grasfeldlaufbahn und eine Piste für Radrennen verfügt. Das Stadion, das hinter dem Sekretariat des Surinaamse Voetbal Bondes (SVB) an der Letitia Vriesdelaan in Paramaribo liegt, besteht aus einer längsseitigen Haupt- und einer gegenüberliegenden Nebentribüne. Entwicklung Die ursprünglich vorhandenen Stehplätze mussten aus Sicherheitsgründen für Besucher gesperrt werden. Hierdurch wurde das Fassungsvermögen von 18.000 Zuschauern auf heute (Dezember 2013) circa 6.000 Sitzplätze reduziert. Im November 2006 stürzte zudem ein Teil der Außenmauer im Kurvenbereich ein. Dabei war das als Suriname-Stadion am 29. August 1953 mit dem Fußball-Länderspiel Suriname gegen Aruba eingeweihte Arena einmal als das Schmuckstück des karibischen Gebietes bekannt; Suriname gehört der CONCACAF an. Bis vor wenigen Jahren trugen fast alle Mannschaften der höchsten Spielklasse des SVB ihre Meisterschaftsspiele hier aus. Seit 1955 verfügt das Stadion über eine Flutlichtanlage, die heute jedoch nicht mehr internationalen Anforderungen entspricht. Der Name des Stadions Mit der Enthüllung der vom Bildhauer Erwin de Vries geschaffenen Bronzeskulptur von André (Ampie) Kamperveen zum 80. Jahrestag der Gründung des SVB, am 1. Oktober 2000, wurde das Suriname-Stadion in André-Kamperveen-Stadion umbenannt. Kamperveen war in seiner aktiven Zeit einer der herausragenden Fußballer Surinames – und einer der Torschützen beim Eröffnungsspiel des Stadions. Er war später als Journalist tätig und gründete 1975 die Radiostation ABC in Paramaribo. Außerdem war er der erste Präsident der im Jahr 1978 gegründeten Caribbean Football Union (CFU), Vize-Vorsitzender der FIFA und nach dem Militärputsch im Februar 1980 Minister für Kultur, Jugend und Sport. Allerdings sollte das Militär auch sein Schicksal besiegeln, am 8. Dezember 1982 war er eines der 15 Opfer, die im Fort Zeelandia hingerichtet wurden. Renovierungen Am 2. April 2007 gab der damalige Vorsitzende des SVB, Louis Giskus während einer Pressekonferenz bekannt, dass das Stadion bis Oktober 2007 renoviert sei. Dieses Versprechen erfolgte im Beisein von zwei FIFA-Sicherheitsinspektoren. Dem SVB wurde von der FIFA bis maximal Januar 2008 die Zeit gegeben um das André-Kamperveen-Stadion wieder für Qualifikationsspiele des Fifa/Concacaf-Verbandes tauglich zu machen. Obwohl die Umbauarbeiten am Stadion noch nicht ganz abgeschlossen waren, gab die FIFA Zustimmung das Qualifikations-Hinspiel zur WM 2010 am 14. Juni 2008 gegen Guyana hier austragen zu lassen. Suriname gewann vor circa 5000 Zuschauern mit 1:0. Am 30. August 2008 wurde das teilweise renovierte Stadion, in Anwesenheit von Präsident Venetiaan und Vertretern der FIFA, des Concacaf sowie des KNVB, mit dem Freundschaftsspiel Suriname gegen Französisch-Guayana (2:1) offiziell wieder in Gebrauch genommen. Kurz vor Beginn der Hoofdklasse Saison 2009/10, wurde die Flutlichtanlage erneuert und am 4. Oktober 2009 offiziell in Betrieb genommen. Weblinks
Estadio André Kamperveen

El Estadio André Kamperveen es un estadio multipropósito ubicado en Paramaribo, Surinam. Actualmente el estadio es utilizado principalmente para partidos de fútbol. Dicho estadio cuenta con una capacidad para 7000 personas. Abierto originalmente como Estadio Surinam, el estadio recibió más tarde el nombre del futbolista André Kamperveen (n.1924), asesinado en diciembre de 1982. Véase también Selección de fútbol de Surinam Estadios de fútbol de América del Sur
Stade André-Kamperveen

Le stade André-Kamperveen (André Kamperveenstadion) est un stade de football situé à Paramaribo au Suriname. D'une capacité de six mille spectateurs, il sert de stade principal à l'équipe du Suriname de football, ainsi qu'à trois clubs de football, le SV Transvaal, le SV Robinhood et le Walking Bout Company. Architecture Notes et références Liens externes Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail du Suriname
Stadio André Kamperveen

Lo stadio André Kamperveen (in olandese André Kamperveen Stadion), chiamato anche stadio Nazionale (in olandese National Stadion), è uno stadio della città di Paramaribo, in Suriname. Ospita le partite casalinghe dello Sport Vereniging Robinhood e dei rivali Transvaal, unica squadra del Suriname ad aver vinto la CONCACAF Champions League. Lo stadio conta circa 7 100 posti. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su André Kamperveenstadion
André Kamperveenstadion

André Kamperveenstadion is een stadion in Paramaribo, waar 7.100 mensen in kunnen. Het stadion werd later genoemd naar de oud-speler van Suriname André Kamperveen. Het heette voorheen het Suriname Stadion. Het is de thuishaven voor het Surinaams voetbalelftal, SV Transvaal en Walking Boyz Company. Ernaast bevinden zich het het standbeeld van André Kamperveen, het bondsgebouw en de fanshop van de Surinaamse Voetbal Bond (SVB) en het Owru Cul Sport Complex. Bouw Het stadion werd in opdracht van Surinaamse Voetbalbond in zeer korte tijd ontworpen door de architect Peter Nagel, die zich toen net in Suriname had gevestigd. In augustus 1952 ving de bouw aan en het stadion werd een jaar later op 29 augustus 1953 geopend aan de Cultuurtuinlaan. In het ontwerp waren alle faciliteiten meegenomen, zoals toegangspoorten, kassa's, tribunes, kleedruimtes, toiletten en ruimtes voor verslaggevers. Eerbetoon In 2000 werd het Suriname Stadion ter gelegenheid van het 80-jarig bestaan van de SVB omgedoopt tot André Kamperveenstadion. Op dezelfde dag werd ook het door Erwin de Vries ontworpen standbeeld van André Kamperveen onthuld. Drie jaar later, op 23 augustus 2003, werd een plaquette voor het 50-jarige jubileum in de hal het stadion onthuld. Vijf jaar later werd na een grondige renovatie ook nog een gedenksteen in de hal onthuld. Zie ook Lijst van voetbalstadions in Suriname Externe link Drone-video van het André Kamperveenstadion, 2021 overdag, 2022 's avonds
André Kamperveen Stadion

André Kamperveen Stadion – wielofunkcyjny stadion w Paramaribo, stolicy Surinamu. Jest używany głównie dla meczów piłki nożnej. Stadion mieści 6000 osób. Bibliografia Informacje o stadionie. worldstadiums.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-28)].
André Kamperveen Stadion

O André Kamperveen Stadion é um estádio multi-uso localizado na cidade de Paramaribo, capital do Suriname. Atualmente, o estádio é usado principalmente para jogos de futebol, sendo a casa da Seleção Surinamesa de Futebol. O estádio tem capacidade para 6 mil pessoas. Originalmente inaugurado como Suriname Stadion, recebeu posteriormente o nome do futebolista André Kamperveen (1924-1982), morto em um assassinato. Ver também Federação Surinamesa de Futebol Campeonato Surinamês de Futebol Referências Ligação externa Site oficial da Federação Surinamesa de Futebol, salvo no portal Wayback Machine (em inglês e neerlandês)
Стадион Андре Кампервен

Стадион Андре Кампервин (хол. André Kamperveen Stadion) некадашњи Национални стадион, је вишенаменски стадион у Парамарибу, Суринам. Од свог отварања 1953. године, on је био званични домаћи стадион оба фудбалска тима С.В. Трансвал и С.В. Робинхуд и званични национални стадион фудбалске репрезентације Суринама. Са званичним капацитетом од 7.100, то је највећи стадион у Суринаму. Стадион је такође дом Атлетске федерације Суринама (САБ), као и Суринамске бициклистичке уније (СВУ). У сезони 1997. ФК Валкинг бојз компани се придружила Трансвалу и Робинхуду као трећи фудбалски тим који је стадион учинио домом. Године 2014. и Робинхуд и Валкинг бојз компани су се преселили на стадион Френк Есед, при чему је Робинхуд окончао 51-годишњи мандат на стадиону. Стадион је назван по Андреу Кампервену (1924-1982),, првом председнику Карипско фудбалског савеза. Андре Кампервен стадион Дана 29. августа 1988. стадион у Суринаму је званично преименован у стадион Андре Кампервен, у част Андреа Кампервена, једног од најпознатијих спортиста, спортских директора, новинара и филантропа у земљи, који је брутално убијен у децембарским нередима уперених против тадашњег режима. Кампервин је био менаџер С.В. Трансвал на стадиону Суринам од 1958. до 1964. године и био је први председник Карипске фудбалске уније. Промена имена послужила је и за обележавање 35. годишњице стадиона. Изван стадиона налази се бронзана статуа Андреа Кампервена која је подигнута 1. октобра 2000. године у знак сећања на 80. годишњицу Суринамског фудбалског савеза. Проширење стадиона У 2015. години, Суринамски фудбалски савез је објавио да ће реновирати стадион са буџетом од 22 до 25.000.000 долара, чиме би се капацитет стадиона повећао на више од 10.000 места. Међународне фудбалске утакмице Пеле је 28. јануара 1971. године одиграо 1000. утакмицу у каријери на Националном стадиону са Сантосом и Трансвалом. Референце Спољашње везе Accommodations Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (21. август 2017) на SVB.sr
Afobaka Airstrip

Afobaka Airstrip (ICAO: SMAF) is an airstrip near Afobaka, a village in the Brokopondo District of Suriname. The airstrip is primarily used for emergency evacuation and gold shipment. It is 5 kilometres (3.1 mi) from the campsite of the Gross Rosebel gold mine, which has its own airstrip. History of the airstrip Between 1960 and 1964, the 1913 meter-long Afobaka Dam was built on the Suriname River, creating the Brokopondo Reservoir. The airstrip is 1.6 kilometres (0.99 mi) north of the dam. Airlines and destinations Airlines serving this airport are: See also Suriname portal Aviation portal List of airports in Suriname Transport in Suriname References External links Afobakka Airstrip OurAirports - Afobakka Archived 2016-06-23 at the Wayback Machine OpenStreetMap - Afobaka
De Surinaamsche Bank

De Surinaamsche Bank (DSB; Bank of Suriname in English) is the largest bank in Suriname. It provides retail banking products such as transaction accounts, loans, mortgagees and credit and debit cards as well as business loans. History Simon Abendanon founded De Surinaamsche Bank (DSB) on 19 January 1865, in Paramaribo, and it opened for business on 18 July 1865, in the home of one of the founders, pending construction of its own building. The bank’s headquarters remained in Amsterdam though. Abendanon was a captain and court bailiff in Suriname. After the abolition of slavery in 1863, there was a period of monetary chaos, and Abendanon saw an opportunity in creating a bank that would issue bank-notes and use the funds to finance trade. After its founding in 1826, the Nederlandsche Handel-Maatschappij issued banknotes. And then between 1828–1848, the West-Indische Bank issued banknotes for the Dutch West Indies. The next organizational landmark occurred in 1948, when Nederlandsche Handel-Maatschappij acquired DSB. Three years later, Nederlandsche Handel-Maatschappij, which owned all the shares of DSB, transferred DSB’s headquarters to Paramaribo. In 1957, DSB formally gave up its right to issue notes to the newly formed Central Bank of Suriname. In 1964, Nederlandsche Handel-Maatschappij merged with De Twentsche Bank to form Algemene Bank Nederland (ABN), and the ownership of DSB transferred to the new bank. However, in 1977, the government of the Surinam Republic nostrified DSB. The government took 10% of the shares and required that the bank sell 41% to the public. ABN retained a minority position of 49%. In 2001, ABN AMRO sold its 49% holding in DSB to Assuria N.V. Assuria already owned 5.6% of DSB so the purchase gave it majority control. In 2006, the bank became involved in a scandal because the director and his predecessor were accused of illegal financial transactions. In 2016, the bank suffered a major loss, partly due to irresponsibly large loans to the Surinamese government. In November 2017, the Central Bank of Suriname warned of a bank run on De Surinaamsche Bank. A week earlier, the CBvS called on fellow banks to deposit money in an emergency fund to keep the DSB afloat. This was followed by more alarming publications about the financial situation at the bank in the press. DSB customers err on the side of caution and withdraw their money from the bank. References External links web site Documents and clippings about De Surinaamsche Bank in the 20th Century Press Archives of the ZBW
De Surinaamsche Bank

De Surinaamsche Bank N.V., afgekort DSB, is de grootste handelsbank in Suriname. De bank werd op 19 januari 1865 opgericht door Simon Abendanon (1816-1870) die al vanaf 1861 hieraan had gewerkt. DBS staat genoteerd aan de Suriname Stock Exchange. Geschiedenis Het Surinaamse kantoor werd gevestigd in de Gravenstraat in Paramaribo, waar het sindsdien is gebleven. Er was aanvankelijk ook een hoofdkantoor in Amsterdam. Op initiatief van Samuel Sarphati, een van de grote pleitbezorgers en aandeelhouders, is Nicolaas Pierson directeur van het Nederlandse kantoor geweest. In de periode van 1865 tot 1957 was de DSB de circulatiebank in Suriname, de uitgever van papiergeld. Deze taak werd in 1965 overgenomen door de Centrale Bank van Suriname (CBvS). Tijdens het 125-jarige jubileum in 1990 werd het gedenkzuil van De Surinaamsche Bank onthuld. Sinds 2001 is de 44 procent van de aandelen van de De Surinaamsche Bank in handen van het verzekeringsbedrijf Assuria. Het hoofdkantoor van de DSB bevindt zich in de Henck Arronstraat (sinds 2003 de nieuwe naam voor de Gravenstraat). In 2006 raakte de bank betrokken in een schandaal omdat de directeur en zijn voorganger werden beschuldigd van illegale financiële transacties. In 2016 leed de bank een groot verlies mede door onverantwoord grote leningen aan de Surinaamse overheid. In november 2017 waarschuwde de Centrale Bank van Suriname voor een bankrun op De Surinaamsche Bank. Een week eerder deed de CBvS een oproep aan collega-banken om geld te storten in een noodfonds dat de DSB overeind moet houden. Daarop volgden meer alarmerende publicaties over de financiële situatie bij de bank in de pers. Klanten van DSB nemen het zekere voor het onzekere en halen hun geld bij de bank weg. Activiteiten De DSB is een grote bank in het land. Het verleent financiële diensten aan bedrijven en particulieren. Voor vermogende klanten is er de Surinaamse Trust Maatschappij N.V. (Suritrust), een 100% dochtermaatschappij van de bank, die private banking- & vermogensbeheerdiensten verleend. DSB Assuria Vastgoed Maatschappij N.V. (DAVG) is een joint venture met Assuria. Vanaf 2017 houdt DSB 49% van de aandelen waardoor DAVG als minderheidsdeelneming in de boeken staat en niet langer in de consolidatie wordt meegenomen. Resultaten In de onderstaande tabel staan de belangrijkste financiële gegevens van de bank sinds 2012. Het grote verlies in 2016 is vooral een van fors hogere voorzieningen voor dubieuze debiteuren. De toevoeging aan de voorziening was in 2016 SDR 270 miljoen, in 2015 was dit nog SDR 60 miljoen. Door het verlies is het eigen vermogen gehalveerd. De solvabiliteitsratio kwam daarmee op 0,67% en is daarmee ver onder het door de CBvS vastgestelde minimum niveau (6%) gedaald en heeft de bank onder verhoogd toezicht gesteld. Externe link De Surinaamsche Bank
Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid

Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid is een ministerie Suriname. Het ministerie van Volksgezondheid was tot 2025 een zelfstandig ministerie. Bij de vorming van het kabinet-Simons werd het ministerie van Arbeid eraan toegevoegd. Volksgezondheid Het directoraat Volksgezondheid (toen nog ministerie) is sinds 15 april 2025 ondergebracht in het nieuwe pand aan de Rodekruislaan. Ervoor bevond het zich in het monumentale pand aan de Henck Arronstraat 64. De volgende instellingen behoren toe tot dit directoraat: Staatsziekenfonds Academisch Ziekenhuis Paramaribo Medische Zending Suriname 's Lands Hospitaal Mungra Medisch Centrum Sint Vincentius Ziekenhuis Psychiatrisch Centrum Suriname Stichting Revalidatie Centrum Regionale Gezondheidsdienst Bedrijf Geneesmiddelen Voorziening Suriname Elsje Finck-Sanichar College COVAB Stichting Jeugdtandverzorging Arbeid Het ministerie van Arbeid werd tot 2025 gevormd als ministerie van Arbeid, Werkgelegenheid en Jeugdzaken. Ministers Externe link Officiële website
Alupi Airstrip

Alupi Airstrip is a rural airstrip in Groot Henar serving the rice growing region southeast of Nieuw Nickerie, in the Nickerie District of Suriname. The airstrip is next to the Nickerie River. Charters and destinations Charter airlines and cropdusters serving this airport are: See also Suriname portal Aviation portal List of airports in Suriname Transport in Suriname References External links OpenStreetMap - Alupi Google Maps - Alupi
Alupi Airstrip

Alupi Airstrip is een landingsstrook in het district Nickerie in Suriname. Het ligt in het ressort Groot Henar aan de Nickerierivier in de Middenstandspolder, tussen Nieuw-Nickerie en Wageningen. De airstrip bedient de rijstsector in het district. De ondergrond van de landingsbaan is van gras. De baan heeft een lengte van circa 760 meter. Zie ook Lijst van vliegvelden in Suriname
Ministerie van Binnenlandse Zaken (Suriname)

Het Ministerie van Binnenlandse Zaken (Min BiZa) van Suriname is een overheidsorgaan dat belast is met binnenlandse aangelegenheden en bestuur. De taken van het ministerie werden in 1991 door De Nationale Assemblée vastgesteld en kende daarna nog enkele aanpassingen. Enkele van de verantwoordelijkheidsgebieden zijn het administratiefrechtelijke verkeer, overheidspersoneelsbeleid, burgerlijke stand, verkiezingen, legitimatiebewijzen en emancipatie. Ook neemt het resterende taken op zich die niet onder de verantwoordelijkheid vallen van andere ministeries. Ministers Externe link Officiële website
Congress Hall (Paramaribo)

The Congress Hall (Dutch: Congreshal) is a convention and exhibition centre in Paramaribo, Suriname. It is located on Onafhankelijkheidsplein, and was completed in 1999. Overview In 1998, the Wijdenbosch government decided to build a convention centre for the 1999 CARICOM meeting. The Congress Hall was to be built on the location of the Palace Hotel. Arie Verkuijl was chosen to design the building. Verkuijl wanted a completely transparent building. Aluminium was not an option, therefore, the building was constructed using steel and acrylite, commonly known as plexiglass. The Congresshall was built in six months, but initially suffered from a leakage problem which required the replacement of the stage and flooring. The Congress Hall is considered a controversial building. There are people who consider the building out of place among the historic wooden buildings in Paramaribo, and a poor replacement of the Palace Hotel, while others praise the vision of the architect. The statues of Jagernath Lachmon and Jopie Pengel are located on the square across the building. References
Congreshal (Paramaribo)

De Congreshal is een congrescentrum uit 1999, gelegen aan het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo, Suriname. Het modernistische gebouw is ontworpen door Arie Verkuijl. Het is opgebouwd uit een skelet van staal met plexiglas. Plexiglas heeft de eigenschap dat het meer meegeeft dan glas en dus minder snel breekt. De Congreshal werd in zes maanden gebouwd. Voorheen stond op de locatie Onafhankelijkheidsplein 6 het Palace Hotel. Velen vinden dit gebouw een bouwkundige monstruositeit en niet passen tussen het erfgoed van Paramaribo. Er zijn ook stemmen die het pand in zijn transparante hedendaagse opzet qua schaal en ritme heel goed vinden passen tussen de historische pleinbebouwing.
Waag (Paramaribo)

The Waag is a former weigh house on the Waterkant in the historic centre of Paramaribo, Suriname. The building is a monument, and a UNESCO World Heritage Site. History The Waag was built around 1686 to uniformly weigh and levy taxes on goods arriving in the colony. It was located in the harbour near the warehouses of the Dutch West India Company, and was initially a basic building. It which was extended several times, and a wharf was constructed nearby on the Suriname River. In January 1821, a fire consumed a large part of the city centre including de Waag An architectural competition was organized to rebuild the building. Willem de Vroome was the architect in charge of the rebuilding, and in 1824, the current building was completed. Building The Waag has been constructed with plastered brick, and is one of the few historic buildings in the centre not made out of wood. The building has two stories, and two 12 metre long piers extending towards the river. Inside the building is a wide open space supported by four massive columns, allowing the merchants to arrive with horse and carriage. On the second floor, there was an office of the Bank of Suriname. Current situation In 1965, the harbours were relocated to Beekhuizen, and the building started to decay. The old depots near the Waag were demolished. At the late 1980s, Stichting Waag (Waag Foundation) was established to preserve and restore the building. In 2007, a restaurant was opened in the building. The Rotary Club is located in the Waag as well. Nowadays, the Waag is known as a tourist attraction, and part of the night life. References