NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Asraf Peerkhan Stadion

Het Asraf Peerkhan Stadion, voorheen Nickerie Voetbal Stadion of NVB-station, is een voetbalstadion in Nieuw-Nickerie, Suriname. Het stadion heeft capaciteit voor 3400 bezoekers. Voetbalclubs die gebruik maken van het stadion zijn SV Santos, SV Prakash en PSV Nickerie. Het stadion werd officieel geopend op 18 november 1933. Lange tijd heette dit het Nickerie Voetbal Stadion. Het werd ook wel het NVB-stadion genoemd, naar de Nickerie Voetbal Bond (NVB). In 2005 was er sprake van om het stadion te vernoemen naar de voormalig districtscommissaris Rashied Doekhi. Een naamsverandering ging definitief door, toen het in december 2017 de naam Asraf Peerkhan Stadion kreeg. Peerkhan (geboren circa 1946) was op dat moment 42 jaar vrijwilliger voor het stadion en sinds 1994 betrokken als voorzitter. De voetbalverenigingen en andere betrokkenen wilden hem deze erkenning nog tijdens zijn actieve periode geven. Op 16 maart 2019 werd in dit stadion voor het eerst een interland buiten Paramaribo gespeeld. Hierin won het Surinaamse elftal met 3-1 tegen het Guyaanse elftal. Zie ook Lijst van voetbalstadions in Suriname
Oase (Paramaribo)

Vereniging Oase, maar meestal simpelweg Oase genoemd, is een Surinaamse recreatieve vereniging uit Zorg en Hoop, Paramaribo, waar sport en ontspanning centraal staan. Van dit type vereniging bestaan er meerdere in Suriname, maar Oase is een bekende en grote, met 1500 vaste leden. Op het terrein van Oase zijn verschillende sportfaciliteiten beschikbaar zoals een zwembad, kinderbad, tennisbanen, voetbalvelden, basketbalveld, volleybalveld, gym en trimbaan. Ontstaan In 1950 kwam Jan Albert van Kessel na aankomst in Suriname op het idee hier een zwemvereniging op te zetten. De eerste poging een vereniging op te zetten om een zwembad aan te kunnen leggen mislukte echter en hij nam het initiatief op eigen kosten aan te vangen met de graafwerkzaamheden. Daarna kreeg ook de vereniging snel vorm en in 1951 werd de vereniging Oase definitief opgericht, kort daarop werd ook het eerste tennisveld aangelegd. De vereniging groeide in ledenaantallen en tot twee keer toe vond er ook een uitbreiding van het terrein plaats, waardoor Oase nu een divers aanbod van sportieve en recreatieve voorzieningen biedt in Paramaribo. Sporters Zoals blijkt uit het bovenstaande biedt het terrein van Oase mogelijkheid voor het beoefenen van uiteenlopende sporten, wat tot gevolg heeft dat sporters van Oase uit verschillende disciplines zich als talent weten te ontwikkelen en presteren op landelijk niveau. Een uiting hiervan zijn de zwemmers die deel uitmaken van de afvaardiging naar continentale toernooien en de Surinaamse kampioen van 2019 op de 10-kilometer open water zwemmen . Ook in het voetbal worden talentvolle spelers afgevaardigd naar de representatieve nationale selecties . Externe link Officiële website Oase
Kwamelasemoetoe Airstrip

Kwamelasemoetoe Airstrip (IATA: SMSM) is an airport serving Kwamelasemoetoe, Suriname, a Trio Indian village in the south of Suriname in the Sipaliwini District. The name of the village means bamboo sand, named after nearby Sipaliwini River banks partly overgrown with bamboo. Kwamelasemoetoe is just east of the Tigri Area (in light grey on the map), a triangular section of land disputed with Guyana. Charters and destinations Charter airlines serving this airport are: Accidents and incidents On 15 October 2009, an Antonov An-28 of Blue Wing Airlines, registered PZ-TST, departed the runway on landing and hit an obstacle. The aircraft was substantially damaged and four people were injured, one seriously. See also Suriname portal Aviation portal List of airports in Suriname Transport in Suriname References External links On downwind Rwy 10 Aerial photo Kwamalasamutu village Aerial photo OurAirports - Kwamalasamutu Archived 2017-12-01 at the Wayback Machine Kwamalasoemoetoe Airport
Kwamalasamoetoe Airstrip

Kwamalasamoetoe Airstrip is een landingsstrook bij Kwamalasamoetoe, een inheems Trio-dorp in het zuiden van het district Sipaliwini in Suriname, tegen het Tigri-gebied aan. Er zijn rond de zes maatschappijen die het vliegveld aandoen. Er zijn lijnvluchten naar Zorg en Hoop Airport in Paramaribo. De ondergrond van de landingsbaan is van gras. De baan heeft een lengte van circa 750 meter. Zie ook Lijst van vliegvelden in Suriname
Aeródromo de Kwamelasemoetoe

O Aeródromo de Kwamelasemoetoe é um aeroporto servindo o vilarejo de Kwamelasemoetoe, uma vila de Tiriós no sul de Suriname no distrito Sipaliwini. O nome da vila significa areia de bambu, nomeado pelos bancos de areia no Rio Sipaliwini, com bambus crescendo nestes bancos. Kwamelasemoetoe é a leste da Região de Tigri (em cinza claro no mapa), uma seção triangular de terra em disputa com a Guiana. Destinos e voos charter Companhias aéreas servindo esta localidade com voos charter: Blue Wing Airlines Paramaribo, Aeroporto Zorg en Hoop Caricom Airways Paramaribo, Aeroporto Zorg en Hoop Gum Air Paramaribo, Aeroporto Zorg en Hoop Hi-Jet Helicopter Services Paramaribo, Aeroporto Zorg en Hoop Força Aérea de Suriname / Surinaamse Luchtmacht Paramaribo, Aeroporto Zorg en Hoop Surinaamse Medische Zendings Vliegdienst / MAF Paramaribo, Aeroporto Zorg en Hoop Acidentes e incidentes Em 15 de Outubro de 2009, um An-28 da Blue Wing Airlines saiu da pista após o pouso no Aeródromo de Kwamelasemoetoe e atingiu um obstáculo. A aeronave ficou severamente danificada e quatro pessoas foram lesionadas, uma seriamente. Referências Ligações externas «Foto aérea do aeródromo». Consultado em 21 de Novembro de 2017 «Foto aérea do vilarejo Kwamalasamutu». Consultado em 21 de Novembro de 2017 «SMSM pilot info» (em inglês). Consultado em 21 de Novembro de 2017 «Airport Kwamalasoemoetoe» (em inglês). Consultado em 21 de Novembro de 2017
Kwana Eiland

Kwana Eiland (auch Kwana Island) ist eine Insel im südwestlichen Teil des Brokopondo-Stausees (Brokopondostuwmeer) im Distrikt Brokopondo von Suriname. Die Insel entstand erst durch das Anstauen des Sees. Heute trägt sie ein Holiday Resort mit Touristen-Bungalows und verfügt über Palmen und weiße Sandstrände. Der Name „Kwana“ bezieht sich auf eine Fischart, die dort vorkommt. Gelegentlich besuchen daher auch Fischer die Insel. Weblinks Kwana Island socialsuriname.com.
Kwana Island

Kwana Island (Dutch: Kwana Eiland) is the name of an island in the southwestern part of Brokopondo Lake or Brokopondo Reservoir (Brokopondostuwmeer, also formerly known as Blommestein Lake or B. reservoir) in the District of Brokopondo (Brokopondo-district) the second largest in the nation located east of their territory. The name "Kwana" is derived from a local fish species, has palm trees, some tourist cabins and white sand beaches, is also frequented by fishermen. The island has become a holiday resort. References See also Brokopondo Reservoir Brokopondo District
Isla Kwana

La Isla Kwana (en neerlandés: Kwana Eiland​) es el nombre de una isla en la parte suroeste del lago o embalse de Brokopondo (Brokopondostuwmeer; también conocido antes como Lago o embalse de Blommenstein) en el Distrito de Brokopondo​ (Brokopondo-district), el segundo más grande de esa nación ubicado al este de su territorio. El nombre «Kwana» deriva de una especie de pez local, posee palmeras, algunas cabañas para turistas y playas de arena blanca, es frecuentada también por pescadores. Véase también Geografía de Surinam Geografía de América Referencias Enlaces externos Foto de la Isla Kwana
Kwana-eiland

Kwana-eiland is de naam van een eiland in het zuidwestelijke deel van Brokopondostuwmeer in het Surinaamse district Brokopondodistrict. De naam "Kwana" verwijst naar de vissoort Zwartgestreepte kopstaander (in Surinaams Kwana), die er veel gevangen wordt. Het eiland heeft palmbomen, enkele toeristenhutten en witte zandstranden. Het wordt ook bezocht door vissers. Het eiland is een vakantieoord geworden.
Vincent Fayks Airstrip

Vincent Fajks Airstrip (IATA: OEM, ICAO: SMPA) is an airstrip serving Paloemeu, Suriname. The airport was constructed as part of Operation Grasshopper. It was named after the Polish pilot Vincent Fajks who crashed with co-pilot Ronald Kappel with their Aero Commander AC 520 (PZ-TAG) airplane at the site in October 1959, while trying to deliver building materials for the airport. They both received a state funeral in Paramaribo on 11 October 1959. There is a jungle resort on the Tapanahony River near Paloemeu. Charters and destinations Charter airlines serving this airport are: See also Suriname portal Aviation portal List of airports in Suriname Transport in Suriname References External links Vincent Fayks Airport
Aeropuerto Vincent Fayks

El Aeropuerto Vincent Fayks​ (en neerlandés: Vincent Fayks Vliegveld) (IATA:OEM, ICAO:SMPA) es el nombre que recibe un aeropuerto en Pepejoe cerca Paloemeu, en el país sudamericano de Surinam.​​ El aeropuerto fue construido como parte de la Operación Saltamontes. Fue nombrado en honor del piloto polaco Vincent Fajks que se estrelló con su copiloto Ronald Kappel en su avión en el lugar en octubre de 1959, al tratar de entregar los materiales de construcción para el aeropuerto. Ambos recibieron un funeral de Estado en Paramaribo el 10 de octubre de 1959. Paloemeu es un destino selvático popular en el río Tapahony en Surinam con algunas instalaciones turísticas. Véase también Anexo:Aeropuertos de Surinam Transporte Referencias
Vincent Fayks Airstrip

Vincent Fayks Airstrip (IATA: OEM, ICAO: SMPA) is een landingsstrook met een landingsbaan uit gras in de buurt van het dorp Paloemeu, gelegen in het zuiden van het Surinaamse district Sipaliwini. De landingsbaan is aangelegd in het kader van Operation Grasshopper en werd in 1962 voor het openbaar vliegverkeer opengesteld. Het vliegveld is vernoemd naar de Poolse piloot Vincent Fajks die in oktober 1959 samen met Ronald Kappel omkwam tijdens een leveringsvlucht voor de aanleg van dit vliegveld. Bij dichte mist vlogen ze tegen een heuvel in de buurt van dit vliegveld. Zie ook Lijst van vliegvelden in Suriname
Aeroportul Vincent Fayks

Aeroportul Vincent Fayks (IATA: OEM, ICAO: SMPA) este un aeroport din Paloemeu⁠(d), Tapanahoni⁠(d), Sipaliwini, Surinam. Situat la o altitudine de 3 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Este operat de Luchtvaartdienst⁠(d). Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Maritiem Museum (Suriname)

Het Maritiem Museum is een scheepvaartmuseum in de Surinaamse stad Paramaribo aan de Cornelis Jongbawstraat 2. Het werd in 2001 geopend. Het museum bevindt zich in de Flying Fish, oftewel het voormalige huis van de commandant van de Marine op het terrein van de Maritieme Autoriteit Suriname (MAS). In het pand zijn verder nog een educatieve ruimte en een bibliotheek ondergebracht. De museumstukken zijn voor een groot deel afkomstig van de MAS. Er zijn ook museumstukken buiten het gebouw geplaatst. Het museum werd opgericht door Eddy en Gré Fitz-Jim; hij is de toenmalige directeur van de MAS en zij is kunstenares, onder meer met keramiek. Zij werkten vijf jaar aan de totstandkoming ervan. Het museum kent zijn oorsprong in de expositie in Fort Zeelandia over 50 jaar scheepvaart. De collectie in het Maritiem Museum bestrijkt de periode sinds de oprichting van de MAS in 1947. Galerij
Fort Zeelandia (Paramaribo)

Fort Zeelandia ist eine ehemalige Befestigungsanlage am linken Ufer des Suriname und der Kern, aus dem die heutige Hauptstadt von Suriname, Paramaribo entstanden ist. Geschichte Das Fort ist Anfang des 17. Jahrhunderts (um 1613) in der Nähe des Karibendorfes Parmirbo, des späteren Paramaribo, als eine mit Palisaden geschützte niederländische Handelsniederlassung entstanden. 1644 gab es eine einfache Verstärkung, die wahrscheinlich französische Kolonisten angelegt haben. Engländer unter Lord Willoughby übernahmen den Posten im Jahre 1651 und verstärkten die Anlage. Die mit Steinen hochgezogene Befestigung bekam den Namen Fort Willoughby. Eroberung durch Abraham Crijnssen Abraham Crijnssen eroberte das Fort 1667 zum ersten Mal und 1668 endgültig für Zeeland von den Engländern und es wurde seitdem Fort Zeelandia genannt. Im Laufe der Zeit wurde es mit fünf Bastionen ausgebaut. Gefängnis, Museum Ab 1872 wurde es ausschließlich als Gefängnis genutzt. Um es als surinamisches Museum einrichten zu können, wurde es 1968 gründlich restauriert und umgebaut. Am 25. September 1972 wurde die Anlage dann an die Stiftung Surinamisches Museum übertragen. Hauptquartier Diese friedliche Nutzung dauerte nur zehn Jahre, denn 1982 hielten die Militärs um Desi Bouterse Einzug. Es wurde als militärisches Hauptquartier eingerichtet und diente auch als Gefängnis für Widersacher des Regimes. Am 8. Dezember 1982 wurden vom Bouterse-Regime fünfzehn Oppositionelle gefoltert und im Innenhof des Forts erschossen. Das Ereignis ist bekannt unter dem Namen „Dezembermorde“. Museum Nachdem die Militärs das Fort wieder geräumt hatten, wurde es Anfang 1995 erneut renoviert und wieder als Museum eingerichtet. Am 23. November 1995 öffnete das Fort Zeelandia wieder sein Tor für Besucher. Literatur C.F.A. Bruijning, J. Voorhoeve (red.): Encyclopedie van Suriname. Elsevier, Amsterdam 1977, ISBN 90-10-01842-3, S. 683. Jos Fontaine: Zeelandia. De geschiedenis van een fort. De Walburg Pers, Zutphen 1972, ISBN 90-6011-441-8. Weblinks Homepage des Museums englisch/niederländisch
Fort Zeelandia (Paramaribo)

Fort Zeelandia is a fortress in Paramaribo, Suriname. In 1640 the French built a wooden fort on the spot which, during British colonial period, was reinforced and became Fort Willoughby. It was taken by the Dutch in 1667 and renamed Fort Zeelandia. History Surinam, a small English colony, was established in 1650 by Major Anthony Rowse on behalf of the governor of Barbados, Francis Willoughby. In 1651 the English reinforced the abandoned French fort near present-day Paramaribo, calling it Fort Willoughby. In 1667 the Dutch Admiral Abraham Crijnssen captured Fort Willoughby from forces under Lieutenant-Governor William Byam. The battle lasted only three hours before British munitions were exhausted. Crijnssen renamed the captured fort Fort Zeelandia, creating the Dutch colony of Surinam. Crijnssen also recaptured the Essequibo-Pomeroon Colony. Over the years, it started to become obsolete as a military asset and, in 1772, there were even plans to tear it down. After Surinamese independence in 1975, under the military government of Dési Bouterse in the 1980s, Fort Zeelandia was the location of the "December murders" of 1982 and was used to hold and torture political prisoners. The Surinamese Museum is located in Fort Zeelandia. The museum has a large collection of ethnographica. Its collections contain archeology, visual arts, colonial furniture, textiles and historical photos. The Nola Hatterman Art Academy is located in the former commander's house. See also Fort Nieuw-Amsterdam References External links Fort Zeelandia at the City of Paramaribo Surinamese Museum (in Dutch)
Fuerte Zeelandia (Paramaribo)

El Fuerte Zeelandia (en inglés: Fort Zeelandia) es una fortaleza que se construyó alrededor de un puesto fronterizo de comercio por colonos ingleses a principios del siglo XVII en lo que hoy es Surinam (norte de Sudamérica). Cuando la tomaron los neerlandeses, le pusieron su nombre actual. Durante el mandato de Dési Bouterse en los años 1980, fue el lugar de los "Asesinatos de Diciembre" de 1982 y se usó para encarcelar y torturar a prisioneros políticos. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Fuerte Zeelandia.
Forte Zeelandia

Il Forte Zeelandia è una fortificazione d'epoca coloniale della capitale del Suriname Paramaribo. Situato lungo le rive del fiume Suriname, ospita dal 2004 il Surinaams Museum che, tra gli altri cimeli, possiede circa 400 lastre della fotografa Augusta Curiel. Storia All'inizio del XVII secolo un nucleo di coloni olandesi si stabilì nei pressi dell'insediamento indigeno di Parmurbo, successivamente conosciuto come Paramaribo, e vi costruì un primo forte di legno di forma pentagonale. Nel 1650 gli inglesi conquistarono la piazzaforte e la ribattezzarono Fort Willoughby, in onore del governatore di Barbados Francis Willoughby. Nel febbraio 1667, nel corso della seconda guerra anglo-olandese, le truppe zelandesi di Abraham Crijnssen, cinsero d'assedio il fortino inglese e dopo un giorno di combattimenti lo conquistarono e lo ribattezzarono Forte Zeelandia. Dopo l'indipendenza del Suriname nel 1975 e l'instaurazione del regime dittatoriale di Dési Bouterse divenne una prigione dove gli oppositori venivano torturati. Nel dicembre 1982 il forte Zeelandia fu teatro dei cosiddetti massacri di Dicembre, nel corso del quale furono assassinati una quindicina di detenuti politici. Dal 2004 ospita un museo. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Forte Zeelandia Collegamenti esterni (EN) Forte Zeelandia, su Structurae.
Форт Зеландия

Форт Зеландия (нид. Fort Zeelandia) — военный форт XVII века в городе Парамарибо (Суринам). История Деревянный форт был построен англичанами в 1640 году и носил название форт Уиллорби в честь губернатора Барбадоса лорда Фрэнсиса Уиллоуби, направившего английских поселенцев в Суринам. В ходе Второй англо-голландской войны голландская эскадра под предводительством Абрахама Крийнссена атаковала Английские колонии в Суринаме. 25 февраля 1667 года Крийнссен достиг реки Суринам, где был расположен форт Уиллорби. После короткого обстрела англичане сдали форт, а 6 марта и всю колонию. Крийнссен был уроженцем Зеландии, поэтому переименовал форт Уиллорби в форт Зеландия. Несмотря на то, что Бредское соглашение 1667 года закрепляло Суринам за Голландией, форт Зеландия был захвачен англичанами 13 октября 1667 года. Крийнссен прибыл в Суринам 20 апреля, и уже 28 апреля 1668 года отбил всю территорию колонии. После того, как французы в 1712 году провели несколько удачных атак на Парамарибо, было принято решение построить новый форт на правом берегу реки. В 1747 году был построен новый форт «Ньив-Амстердам», после этого форт Зеландия утратил стратегическое значение, три бастиона крепости из пяти были разобраны, а сама крепость превратилась в казарму, позднее в тюрьму. В годы Второй мировой войны губернатор Иоганн Киелстра арестовал всех немцев, живших в тот момент в Суринаме, и поместил их в форт. В 1967 году форт был переоборудован в музей. После обретения независимости Суринамом в форт была перемещена статуя королевы Вильгельмины. 25 февраля 1980 года в Суринаме был совершён военный переворот. Он был организован старшим сержантом Дези Баутерсе. Баутерсе стал править Суринамом как диктатор, глава созданного им Национального Военного Совета (присвоив себе воинское звание подполковника — высшее в суринамской армии). Он распустил парламент, отменил конституцию, ввёл в стране чрезвычайное положение и создал специальный трибунал, который рассматривал дела членов прежнего правительства и предпринимателей. После переворота в форте Зеландия вновь была оборудована тюрьма, в которой содержались враги режима Баутерсе. 8 декабря 1982 года группа из пятнадцати учёных, журналистов, юристов, профсоюзных лидеров и военных, которые выступали против военного правления в Суринаме, были схвачены и доставлены в форт Зеландия, где они были подвергнуты пыткам и казнены солдатами Баутерсе. Было убито 15 человек, причём один человек являлся нидерландским подданным (официально они погибли при попытке побега). События стали известны как декабрьские убийства. После возвращения демократии в форте вновь был создан исторический музей. Описание Форт «Зеландия» представляет собой пятиугольную крепость — музей под открытым небом. Галерея Примечания Литература Jos Fontaine: Zeelandia. De geschiedenis van een fort. Zutphen 1972, De Walburg Pers, ISBN 906011-441-8 Ссылки Форт Зеландия
Hoofdpostkantoor (Paramaribo)

Het Hoofdpostkantoor van Paramaribo is gelegen aan de Grote Kerkstraat en de hoofdzetel van de Surpost. Oude hoofdpostkantoor Vanaf 1 oktober 1896 waren de Posterij en de Surinaamse Postspaarbank in het oude postkantoor gevestigd. Naast het gebouw werd in 1915 een brandvrije kluis gebouwd. Doordat de Postspaarbank in populariteit groeide ontstond er ruimtegebrek in het gebouw. In 1956 verhuisde de Postspaarbank tijdelijk naar het Vaillantsplein en financierde intussen het project om tot een nieuw Hoofdpostkantoor te komen. Gebouw Het ontwerp voor het nieuwe Hoofdpostkantoor was van de hand van Peter Nagel, die in de voorgaande jaren al veel moderne gebouwen in Paramaribo had neergezet. Het ontwerp werd in juli 1957 aanbesteed, waarmee Bouwbedrijf Vyent op 6 september 1957 startte met de bouw. Het horizontaal georiënteerde gebouw in modernistische architectuur bevat aan weerszijden vleugels met verticale ramen. Centraal staat een toren met opvallende ronde ramen en een iets terugliggende ingang. Het gebouw werd gefaseerd geopend met het intrekken van de verschillende afdelingen, het gehele complex kwam in januari 1960 gereed. Het monumentale gebouw is in de loop der jaren onderhevig geweest aan achterstallig onderhoud waardoor de architectonische kwaliteiten van het ontwerp minder naar voren komen dan voorheen. In 1973 werd achter het gebouw een nieuw postgebouw opgeleverd en geopend. Kunst Aan de gevels en in het gebouw werden verschillende kunstwerken toegevoegd die de communicatie tussen werelddelen, landen, volken en mensen uitdrukken. Werk van de kunstenaar Nic Loning, aan de rechtergevel van de toren en een mozaïek in de lokettenhal, een muurschildering in de hal van Nola Hatterman. Inheemse kunst met onder andere Maluana's van de inheemse Wayana's is te vinden rond de plafondverlichting en in het hekwerk boven de loketten is marron houtsnijwerk te vinden in de vorm van vier fraai bewerkte panelen van teakhout. Voor het gebouw staat een monument ter ere van Simón Bolívar.
Hal van het Bedrijfsleven

De Hal van het Bedrijfsleven, in de volksmond ook wel de KKF-hal genoemd, is een beursgebouw in Paramaribo, Suriname. Het staat dicht bij de Kamer van Koophandel en Fabrieken (KKF). Geschiedenis De KKF kreeg het terrein van 1,8 hectare aan de Prof. W.J.A. Kernkampweg 37 in 1996 in handen en voltooide daar in 2000 de bouw van het beursgebouw. Meteen vanaf het begin draagt het de naam Hal van het Bedrijfsleven. Vanwege de betrokkenheid van de KKF wordt er echter meestal naar verwezen als de KKF-hal of KKF-beurshal. Om de organisatie van beurzen in Suriname te professionaliseren, werd het gebouw in 2003 ondergebracht in de stichting Business Support Organization Suriname (BUSO), terwijl in vergelijking de KKF tot doel heeft om ondernemerschap en economische groei te bevorderen. De KKF maakt daarvoor geregeld gebruik van het beursgebouw, onder meer met de Made in Suriname-beurs en met de jaarbeurs. Andere organisatoren zijn United die eveneens handelsbeurzen organiseert zoals de United Caribbean Business and Trade Fair en de Health and Wellness-beurs van BUSO.
Surinaamsch Rumhuis

Het Surinaamsch Rumhuis is een distilleerderij van en museum over rum in Paramaribo, Suriname. Het staat ter hoogte van de Hofstede Crulllaan aan de Cornelis Jongbawstraat. Naast het produceren van rum onderhoudt het Surinaamsch Rumhuis een permanente tentoonstelling. Er wordt ingegaan op de geschiedenis van rum en het bedrijf, dat in het buitenland meermaals werd onderscheiden. Er wordt uitleg gegeven over de master blender, die de rum in de authentieke koperen pot bereidt en de geheime receptuur bewaakt, en over de kuipers die de eikenhouten vaten maken. Ook kan er rum geroken en geproefd worden. Het Surinaamsch Rumhuis is sinds 2014 organisator van de Museumn8 in Suriname in navolging van het wereldwijde initiatief van de International Council of Museums in 1977. Zelf neemt het ook jaarlijks deel aan de museumnacht. Galerij Zie ook Lijst van musea in Suriname