NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ambassade van Brazilië in Suriname

De ambassade van Brazilië in Suriname staat aan de Maratakastraat in Paramaribo. Op de dag van de Surinaamse onafhankelijkheid, 25 november 1975, besloten Brazilië en Suriname om het Braziliaanse consulaat om te vormen naar een ambassade. Zie ook Braziliaans-Surinaamse betrekkingen Lijst van ambassadeurs van Brazilië in Suriname
Hermitage Mall

De Hermitage Mall is een groot winkelcentrum aan de Lalla Rookhweg in Flora in Paramaribo, Suriname. Naast winkels bevinden zich er allerlei horecagelegenheden en de grootste bioscoop van de omgeving. Daarbij is er een gratis wifiverbinding. In 26 augustus 2015 werd er een Pop-up Art Village in de mall georganiseerd. Er zijn meer dan tachtig winkels gevestigd, waarmee dit de grootste mall is van Paramaribo. De vestiging staat in het zuiden van de stad in de wijk Beekhuizen. Daarvoor was dat de Maretraite Mall (sinds 2006) in het noorden van de stad. Medio jaren 2010 werd ook nog een groot winkelcentrum nabij de Waterkant geopend, de Suriname Times Mall. Geschiedenis De Hermitage Mall werd in 2000 geopend en kende toen nog rond de twintig winkels en een foodcourt. In 2004 werd een uitbreiding van het winkelcentrum gerealiseerd en daarna volgde nog een uitbreiding. Uiteindelijk groeide het winkeltal uit tot tachtig. Incidenten en onrust De mall blijkt aantrekkingskracht te hebben op vestigingen van andere ondernemers in de buurt. Bewoners klagen daarom over de overlast, zoals van de verkeersdrukte, alcoholconsumptie en de vestiging van twee casino's. In de Hermitage Mall vonden meermaals incidenten plaats waarvan enkele met dodelijke gevolgen. In september 2014 kwam iemand om het leven na een steekpartij op de parkeerplaats bij de bioscoop. In de maanden erop volgden nog enkele steekpartijen waar opnieuw iemand bij om het leven kwam. In 2015 kwam een dief na een diefstal van een auto bij de mall door een kogel van een militair om het leven toen hij probeerde het voertuig op een andere locatie door te verkopen. Rond 2013/2014 was er een groep tieners actief die zakken rolden van winkelend publiek. In 2018 sloeg een jongere een bewaker van TBL met een staaf het ziekenhuis in, nadat die hem had aangesproken op het verbod geparkeerde auto's van klanten tegen betaling te bewaken. In de tweede helft van 2021, tijdens de coronacrisis, waren er opstootjes van jongeren die de coronaregels negeerden. Galerij
Lespansi

Lespansi, ook wel Lesipaansi, Lispansi of Lispaansi, is een dorp in het district Sipaliwini in Suriname. Het ligt aan de Boven-Surinamerivier tussen Adawai (stroomopwaarts) en Jawjaw (stroomafwaarts). Bij Lespansi gaat het om twee dorpen, waarvan Lespansi 2 het grootst is: Lespansi 1, stroomafwaarts: Lespansi 2, stroomopwaarts: In het dorp wonen marronse Saramaccaners. In 2015 hebben bewoners met hulp van Tropenbos International Suriname en WWF Guianas veertien dorpen van Pikinpada tot Lespansi driedimensionaal in kaart gebracht.
Kninipaati

Kninipaati, ook wel los van elkaar geschreven, vertaald: eiland dat lijkt op een knie, is een eiland in de Boven-Surinamerivier in het district Sipaliwini in Suriname. Het ligt in de rivier tegenover het dorp Gunsi. Ertussenin ligt het eiland Tang Loekoe en er direct erboven Anaula, met uitzicht op de stroomversnelling Ferulasi. Stroomopwaarts bevinden zich Nieuw Aurora en de landingsbaan van Ladouanie. Op het eiland bevindt het River Resort Knini Paati.
Tang Loekoe

Tang Loekoe, vertaald: blijf kijken, is een eiland in de Boven-Surinamerivier in het district Sipaliwini in Suriname. Het ligt tussen het dorp Gunsi aan de rivier en de eilanden Anaula en Kninipaati in de rivier. Tang Luku is iets kleiner dan Kninipaati, en de stroomversnelling Ferulasi. Stroomopwaarts bevinden zich Nieuw Aurora en de landingsbaan van Ladouanie. Nabij bevindt zich de stroomversnelling Felulasivallen. Op het eiland bevindt zich het Tang Luku Eco-resort; het is een van de oudste vakantieresorts in de regio.
Live Entertainment Center

Live Entertainment Center, ook wel @Live Entertainment Center / At Live Entertainment Center, tot 2017 Flamboyant Park, is een evenementencentrum in Paramaribo, Suriname. Het ligt aan de Lalla Rookhweg tussen de Hermitage Mall en het Lalla Rookh-complex. Het is een van de grootste evenementencentra van Paramaribo. Het is voor een deel in de open lucht en overdekt en twee hectare groot. Er worden evenementen georganiseerd op het gebied van muziek, cultuur, sport, mode, religie en yoga, evenals vak- en autobeurzen. Het centrum ging in 2017 over van eigenaar en stond tot die tijd bekend onder de naam Flamboyant Park. Er hebben tal van artiesten uit binnen- en buitenland opgetreden, variërend van King Koyeba en Ai Sa Si, tot de Ghabiang Boys, Aptijt en Jandino.
Ismay van Wilgen Sporthal

De Ismay van Wilgen Sporthal is een sportaccommodatie in Paramaribo, Suriname. Omringd door sportvelden staat de hal aan de Gravenberchstraat, met op de hoek de Van Idsingastraat. Geschiedenis In 1962 stelde de Nederlandse Sport Federatie (NSF) een bedrag van 100.000 Nederlandse gulden beschikbaar waarmee een deel van de bouw van een sporthal in Paramaribo gebouwd kon worden. De schenking kwam tot stand onder invloed van de toenmalige Surinaamse minister van Financiën, Jules Sedney. De schenking kreeg in de Volkskrant en Het Parool kritiek, omdat het tekort aan accommodaties in Nederland "nog steeds ontzagelijk groot" was. Het bedrag van het NSF was een deel van het budget, dat bij elkaar op 350.000 Surinaamse gulden (700.000 Nfl.) geraamd werd. Naast een accommodatie met plaats voor 1500 bezoekers, werd in een gymnastiekzaal en een kegelbaan voorzien. Aan het bedrag van de NSF werd 40.000 Sfl. toegevoegd uit een loterij in Suriname. Aanvankelijk zou de bouw beginnen in januari 1965. Premier Johan Pengel zag echter geen nut in een sporthal. In juli 1964 bracht de heer Bregen in opdracht van de Surinaamse Basketbal Bond (SBB) een bezoek aan sporthallen in Nederland. Uiteindelijk ging de bouw alsnog door, met een extra budget van 30.000 Sfl van de SBB en de beschikbaarstelling van een terrein door de Troepenmacht in Suriname (TRIS). De uiteindelijke sporthal heeft een kleinere capaciteit dan oorspronkelijk was gepland. De officiële opening van de sporthal vond plaats op 2 november 1968. Na het overlijden van de 30-jarige multidisciplinaire sportster Ismay van Wilgen deed Radio Apintie de oproep aan minister Coen Ooft van Binnenlandse Zaken om de Sporthal, zoals deze nog steeds naamloos heette, naar haar te vernoemen. Na een schrijven van SOSIS aan premier Henck Arron kwam eind mei toestemming. Op dat moment was de sporthal dicht omdat een nieuwe vloer werd gelegd. Hierna werd de sporthal officieel heropend als Ismay van Wilgen Sporthal.
Batavia (Suriname)

Batavia è una località del Suriname. Posta sul fiume Coppename, sotto il dominio olandese fu sede di una piantagione di cacao, di un presidio militare e di una colonia di lebbrosi, chiusa nel 1897. È meta turistica e di pellegrinaggio ai luoghi legati al beato Pietro Donders. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Batavia (Suriname)
Batavia (Surinam)

Batavia – dawna osada (leprozorium) w dystrykcie Saramacca, w północnej części Surinamu. Na początku XIX wieku Batavia była posterunkiem wojskowym, powstałym w celu wyłapywania zbiegłych niewolników. W 1824 roku utworzono tutaj miejsce izolacji dla chorych na trąd. Na terenie osady założono katolicki kościół oraz cmentarz, wybudowano także lecznicę, dom lekarza oraz dom kierownika, chorzy byli zmuszeni do mieszkania w prowizorycznych schronieniach. Jedną z osób pracujących w leprozorium był Piotr Donders. W 1824 roku z Voorburga przywieziono tu pierwszych trędowatych, leprozorium funkcjonowało do 1897 roku, kiedy założono nowe leprozorium w Groot Chatillon. Następnie wszystkie zabudowania spalono. Na przełomie 2000 i 2001 roku odbudowano zabudowania osady. Odbudowane zabudowania są centrum pielgrzymkowym oraz atrakcją turystyczną. Przypisy
Batavia (Suriname)

Batavia é uma cidade do Suriname, localizada no distrito de Saramacca, a 3 metros do nível do mar. A localidade se tornou conhecida a nível nacional por ser um local onde eram enviados pessoas que haviam contraído hanseníase (lepra), no século XVIII, e onde se desenvolveu uma missão importante da Igreja Católica, cuja instituição enviou padres holandeses para a evangelização e cuidado com os enfermos. Atualmente, Batavia é um local de peregrinação religiosa. Referências
Stenen Trap

De Stenen Trap (Sranan:Ston Trapu) ook wel Gouvernementstrap, is een historische aanlegsteiger aan de Waterkant in Paramaribo, Suriname. Aanleg door gouverneur van Sommelsdijck De trap werd in opdracht van gouverneur van Sommelsdijck omstreeks 1670 aangelegd als aanlegsteiger voor Paramaribo, tot die tijd moesten schepen voor anker op de rede en kon alleen met behulp van sloepen ontscheept en bevracht worden. De trap werd gebouwd van ijsselsteentjes die als ballast met schepen vanuit Nederland werden meegevoerd. Langs deze trap gingen ook de gevangen Afrikaanse slaven aan land. Referentiepunt zeevaart In 1744 kwam de Franse wiskundige en geograaf Charles Marie de La Condamine met toestemming van gouverneur Mauricius uit Cayenne aan in Suriname. Hij had in Peru een graadmeting uitgevoerd om de afplatting van de aarde te meten, in Paramaribo berekende hij een nauwkeurige geografische breedte en liet daarvoor een koperen windroos plaatsen op de stoep van de Stenen Trap. Vanuit Paramaribo nam La Condamine de boot terug naar Europa. In de negentiende eeuw wordt de stenen trap het referentiepunt voor de zeevaart. Referentiepunt landmeting De stenen trap vormde ook het referentiepunt (geodetisch datum) voor de topografische kaart van Suriname die vanaf 1947 met behulp van luchtfoto's werd gemaakt door het Centraal Bureau Luchtkartering. Restauratie In 2011 werd de Waterkant voorzien van een nieuwe oeverbescherming en hierna werd de stenen trap gerenoveerd, de koperen windroos was al eerder ontvreemd en ter vervanging werd een nieuwe stenen windroos onder aan de trap gemaakt. Herdenkingsmonument slavernij Op 30 juni 2018 werd ter gelegenheid van 155 jaar Keti Koti bij de Ston Trapu de Nationale gedenkplaat voor de afschaffing van de slavernij onthuld om te herdenken dat over deze treden de Afrikaanse slaafgemaakten aan land kwamen. Bronnen Stichting bebouwd erfgoed Suriname, Heritage nieuwsbrief Jaargang 3, No.1 september/ oktober 2012 J.B.Ch. Wekker, 1983, Historie, technieken en maatschappelijke achtergronden der karteringswerkzaamheden in Suriname sinds 1667, Rijkscommissie voor Geodesie, Delft C.A. van Sypesteyn, 1867, La Condamine in Suriname en in Nederland, Vaderlandse letteroefeningen online
Kabinet van de President

Het Kabinet van de President is de bestuursdienst van de president van Suriname. Het werd in 1996 in het leven geroepen om de president te ondersteunen in het nakomen van zijn verplichtingen op bestuurlijk, beleids- en administratief gebied. Begin 2023 waren er meer dan 2500 mensen werkzaam voor het Kabinet. Onderdelen Aan het Kabinet van de President zijn verbonden: de Staatsraad, het Instituut van de First Lady, het Bureau Eenheid, de adjudant(en) en de Presidentiële Secretarie. Verder bestaat het uit de volgende directoraten: Algemene Zaken (AlZa) Bestuurlijke en Administratieve Aangelegenheden (BAA) Politieke- en Beleids Aangelegenheden (PBA) Communicatie Dienst Suriname (CDS), voorheen het Nationaal Informatie Instituut (NII) – De verantwoordelijkheid voor het NII werd in 1996 naar de president (Jules Wijdenbosch) verplaatst, terwijl die daarvoor bij de vicepresident lag. Als onderdeel van het NII maakten daardoor ook de STVS en SRS deel uit van het Kabinet van de President. Nationale Veiligheid (DNV) – Melvin Linscheer, directeur van DNV tot 2016 onder Desi Bouterse (NDP), keerde in 2020 terug naar het Kabinet van de President als adviseur veiligheid van Chan Santokhi (VHP). Vestiging Het Kabinet van de President is gevestigd in het voormalige stadhuis aan de Kleine Combéstraat 2 in Paramaribo, dicht bij De Nationale Assemblée en het Presidentieel Paleis aan het Onafhankelijkheidsplein, waar ook het Instituut van de First Lady is gevestigd. Tegenover het Kabinet bevindt zich het Directoraat Bestuurlijke en Administratieve Aangelegenheden. Externe link Officiële website
Lucky Store

Lucky Store NV is een Surinaams warenhuis. De hoofdvestiging bevindt zich in de Jodenbreestraat. Daarnaast zijn er winkels in kleding en witgoed. Geschiedenis Lucky Store werd in 1959 door Nasser en Olga Issa opgericht en had toen een oppervlakte van 150 vierkante meter. De winkel werd later overgenomen door hun drie kinderen. Het eerste pand stond op de hoek van de Zwartenhovenbrugstraat en de Prinsenstraat. In 1964 verhuisde de winkel naar een pand met 180 m2 op de hoek van de Steenbakkerijstraat en de Maagdenstraat en vervolgens werd het verplaatst naar de Jodenbreestraat, waar het in de 21e eeuw nog gevestigd is. Er was hier eerst 225 m2 oppervlakte en die werd in 1996 uitgebreid naar 850 m2. In 2016 werd het de oppervlakte aanzienlijk vergroot, naar 3.500 m2. Aan de opening ging een jarenlange verbouwing vooraf. De Parbode noemde het contrast met de voorgaande winkel "immens". De smalle looppaden werden verbreed en de TL-verlichting maakte plaats voor ledverlichting. Als concept is gekozen voor duurzaamheid, comfort en Surinaamse identiteit. De bewustwording van duurzaamheid komt ook terug in de aansluiting als Friend of Green Suriname bij Conservation International Suriname. In dit verband is ook de koeling van het gebouw klimaatbewust ingezet. De verbouwing werd in zijn geheel uitgevoerd door Surinaamse bedrijven en werknemers. Volgens dagblad De West heeft de winkel een Europees uiterlijk dat veel doet denken aan het Nederlandse warenhuis HEMA, al zijn sommige authentieke Surinaamse producten als de kleurige pangi-stoffen niet weg te denken. Daarnaast wordt sinds 2016 tijdens Wereldproefdierendag een evenement met cosmetica georganiseerd die dierproefvrij is. Daarnaast zijn er andere vestigingen, zoals sinds 1980 de kledingzaak Dojo Couture. Deze zaak werd later uitgebreid en kreeg nog een extra verdieping. Daarnaast werd een filiaal van Dojo Couture in de Maretraite Mall geopend. Verder bevindt zich een filiaal met witgoed aan de Henck Arronstraat onder de naam Lucky Store Oso Sani en sinds circa 2010 de kledingwinkel Brands Only in TBL-cinemas. In 2018 lanceerde Lucky Store haar eigen webshop. Zie ook Kirpalani
Brasaplein

Het Brasaplein (brasa betekent omhelsing), voorheen Commissarisplein, Julianaplantsoen en Eeuwplein, is een plein in Nieuw-Nickerie, Suriname. Het ligt pal naast het Volksplein nabij de Nickerierivier. Rondom het plein bevinden zich de centrale markt, het districtscommissariaat en het Burger Informatie Centrum (B.I.C. Nickerie). Geschiedenis Het plein kreeg in 1893 de naam Commissarisplein. Het ligt nabij de Nickerierivier met er tussenin de G.G. Maynardstraat (aanvankelijk de Voorstraat). Er omheen liggen de Oostkanaalstraat, R.P. Bharosstraat (aanvankelijk de Oranje-Nassaustraat) en Emmastraat. Oostelijk naast het plein ligt het Volksplein. In circa medio jaren 1940 werd de naam gewijzigd naar het Julianaplantsoen. In een reisbrief getiteld Een bezoek aan Nickerie in het dagblad De West werd in deze tijd met lof geschreven over het plantsoen. "Den volgenden morgen wilde ik mij door den frisschen Nickerie-wind eens flink laten uitwaaien en koos daarvoor uit het Julianaplantsoen voor het Commissariaat. Wat is het daar aardig ! Goed onderhouden perkjes, mooie paadjes en aardige bloemen. Ik heb er met genoegen een half uurtje gezeten en naar alles gekeken." Rond begin jaren 2000 werd het plantsoen hernoemd naar Brasaplein. Districtscommissariaat De commissariswoning stond hier in 1893 al. Dit was een opnieuw opgebouwd pand uit de materialen die kwamen van de afgebroken commissariswoning in de verdronken stad Nieuw-Rotterdam. Op deze plek werd in 2020 het nieuwe districtscommissariaat van Nickerie in gebruik genomen. Aan die bouw werd in 2015 begonnen. Monumenten Op het plein staan meerdere monumenten. De volgende lijst is mogelijk niet compleet: 1938: Monument 75 jaar afschaffing slavernij 1953: Twee niembomen voor 80 jaar Hindoestaanse immigratie 1979: Monument 100 jaar Nieuw-Nickerie 2008: Red Ribbon-monument 2012: Borstbeeld van Jagernath Lachmon 2017: Baba en Mai 2023: Monument 170 jaar Chinese immigratie
Volksplein (Nieuw-Nickerie)

Het Volksplein, voorheen Willemsplein, is een plein in Nieuw-Nickerie, Suriname. Het ligt pal naast het Brasaplein en nabij de Nickerierivier. Rondom het plein bevinden zich het Residence Inn, departementen van het ministerie van Arbeid, de Dienst der Belastingen (Financiën) en verschillende banken, en een polikliniek. Geschiedenis Het plein kreeg in 1893 de naam Willemsplein, als vernoeming naar koning Willem III. Het ligt nabij de Nickerierivier met er tussenin de G.G. Maynardstraat (aanvankelijk de Voorstraat). Er omheen liggen de Landingstraat, R.P. Bharosstraat (aanvankelijk de Oranje-Nassaustraat) en de Westkanaalstraat. Naast het plein ligt het Brasaplein (aanvankelijk Volksplein genoemd). Begin jaren 2000 deed het plein dienst als landingsplek voor de helikopter voor de polikliniek. In 2005 kon het daar niet landen vanwege sportactiviteiten op het plein en moest uitwijken. Rond 2012 werd de naam van het plein veranderd van Willemsplein naar Volksplein. Monumenten Op het plein staan meerdere monumenten. De volgende lijst is niet compleet: 1913: Gedenkteken van koning Willem III 1913: Vrijheidsboom van Nieuw-Nickerie, 50 jaar afschaffing slavernij 1972: Borstbeeld van Mahatma Gandhi 2017: Inheems monument 2022: I love Nickerie
William Kraanplein

Het William Kraanplein is een plein in Paramaribo, Suriname. Het ligt ingeklemd tussen de uiteinden van de Johan Adolf Pengelstraat en de Koningstraat, achter het gebouw van de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij (SWM) aan de Willem Campagnestraat. Het plein heette aanvankelijk het Poelepantjeplein, naar de woonwijk Poelepantje waarin het ligt. In 1948 werd de naam gewijzigd naar William Kraanplein. William Kraan (1878-1947) was een journalist en politicus. Hij was de oprichter van het dagblad De West en lid van de Staten van Suriname. Daarnaast was hij een bevorderaar van de zwemsport in Suriname en een van de oprichters van de zwemclub Club Kraan. Het plein werd postuum naar hem vernoemd. Op het plein staat een standbeeld van Wojo Oema. Zij symboliseert een marktvrouw op het plein in traditionele Surinaamse klederdracht. Op het plein staat een watertoren die niet meer in gebruik is.
Vriendschapspark (Paramaribo)

Het Vriendschapspark in Paramaribo, Suriname, bevindt zich aan de Jagernath Lachmonstraat, op de splitsing met de Passiebloemstraat. De naam van het park werd op 20 oktober 2023 publiek gemaakt, toen Carmen Tjin A Djie, de voorzitter van de Commissie 150 jaar vestiging Chinezen in Suriname, het Vriendschapspark overdroeg aan Walther Sandriman, de minister van Onderwijs en Volksontwikkeling. Dit moment vormde de afsluiting van een week met festiviteiten om de komst van Chinese Surinamers te vieren. Op dezelfde dag werd in het park het Vriendschapsmonument 1853-2003 van de kunstenaar Paul Woei onthuld. Een week eerder, op 13 oktober 2003, ging de feestweek van start in Hotel Torarica. Daar werd het feestprogramma gepresenteerd en ging een foto-expositie van start. Jaarlijks worden op 20 oktober met kransleggingen en festiviteiten de Chinese immigratie herdacht. In 2018 werd de dag eenmalig tot nationale vrije dag uitgeroepen. Het duurde tot 2006 tot het park volledig aangelegd was, met wandelpaden, zitbankjes en aan de rand een overdekte bushuisje. Het bushuisje werd in februari 2019 omwille van de verkeersveiligheid verplaatst naar de Tuberoosstraat. In november 2022 begon het ministerie van Openbare Werken met een herinrichting van het park.
National Archives of Suriname

The National Archives of Suriname are located in Paramaribo. The Landsarchiefdienst was founded on 10 November 1956 as a national oversight for the archives of the ministries. In 1982, the Staatsarchief was founded by the Ministry of Education. In 1989, the two archives were merged, and in 2006, the name was changed to National Archives. In January 2017, the last Surinamese archives from the Dutch colonial period were repatriated from the Netherlands to Suriname, completing a project that started in 2009. Before repatriating the archives, the Dutch Nationaal Archief scanned the whole inventory, making sure the archives remain available to researchers from the rest of the world as well. Archives from the British colonial period can be found in The National Archives. See also List of national archives References External links Official website Suriname, Archival Landscapes, Society of American Archivists, Dec 20, 2021 (video)
Nationaal Archief Suriname

Het Nationaal Archief Suriname is de nationale archiefinstelling van de Republiek Suriname. Geschiedenis van het archief Onder Nederlands bestuur werden in 1951 het "Centraal Archief" en de "Binderij" opgericht bij het departement van Binnenlandse Zaken. Later, op 10 november 1956, werd met de Regeling Landsarchiefdienst het Landarchief officieel opgericht. In 1982 werd het Staatsarchief opgericht als onderdeel van het Ministerie van Onderwijs. In 1989 gingen het Staatsarchief en de Landarchiefdienst samen als Landsarchief. Het Landsarchief werd ten slotte met ingang van de nieuwe archiefwet in 2006 omgevormd tot het Nationaal Archief Suriname. Op 12 april 2010 verhuisde het NAS naar het nieuwe gebouw aan de Jagernath Lachmonstraat. Collecties Het Nationaal Archief Suriname beheert diverse archieven die betrekking hebben op Suriname. Met name van de diverse overheidsinstellingen en hun voorgangers, zowel uit de koloniale tijd als uit de tijd van de Republiek Suriname, maar ook van particulieren, notarissen en kranten. Men vindt met name archieven na 1845. Archiefbescheiden van voor die tijd zijn aan het begin van de twintigste eeuw door het Nederlandse Ministerie van Koloniën naar Nederland overgebracht. Deze archieven zijn te raadplegen bij het Nederlandse Nationaal Archief. Archieven uit de Engelse tijd (1804-1816) vindt men in Groot-Brittannië. Verder zijn bij diverse grote branden in het verleden delen van de collectie verloren gegaan. In 2021 schonk de familie Ferrier het archief van de eerste president, Johan Ferrier, over aan het Nationaal Archief. Het archief bevat ook de Surinaamse slavenregisters. Gedenktekens Externe link In augustus 2024 was de website offline vanwege betalingsachterstand. Officiële website
's Lands Hospitaal

's Lands Hospitaal is a hospital in Paramaribo, Suriname. The hospital started as a military hospital when it was established in 1760. In 1934, the hospital was transformed into a general hospital and renamed 's Lands Hospitaal. The hospital has specialized in neonatology and pediatrics. In 2015, an intensive care unit was opened. See also Academic Hospital Paramaribo, the university hospital of Paramaribo; Sint Vincentius Hospital, a Catholic hospital in Paramaribo; Diakonessenhuis, a Protestant hospital in Paramaribo. References External links "'s Lands Hospital". Facebook.
Afobaka Dam

The Afobaka Dam is an embankment dam with a main gravity dam section on the Suriname River near Afobaka in Brokopondo District of Suriname. The primary purpose of the dam is to generate hydroelectric power and it supports a 180 MW power station. In 1958, Suriname Aluminum Company LLC (Suralco), a subsidiary of Alcoa, gained an agreement with the Suriname government to build the dam to power an aluminium smelter. Construction began in 1961 and it was completed in 1964. About 75% of power generated is used for processing aluminum, the rest is used in Paramaribo downstream. Only 10% of the profits from the aluminum processing were shared with the local inhabitants, 90% was taken by Alcoa The power station was operational in 1965 but the very large reservoir, Brokopondo Reservoir, was not completely filled until 1971. Greenhouse gases emitted from the reservoir resulted in poor water quality for decades. Highly acidic water also damaged the power station's turbines. See also Gran Olo hydroelectric power plant Puketi hydroelectric power plant References