NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Presidential Palace of Suriname

The Presidential Palace of Suriname (Dutch: Presidentieel paleis van de Republiek Suriname) is the presidential palace of Suriname in the capital of Paramaribo. It is located across from The Independence Square (Onafhankelijkheidsplein), which also houses the National Assembly of Suriname, the Congress building, the Court of Justice, and the Ministry of Finance. It is one of the most prolific and best maintained examples of Dutch colonial architecture in Suriname and is part of the UNESCO world Heritage site of the Paramaribo inner-city. The Garden of Palms is located behind it. History The current palace was built in 1730, when the then Governor-General of Suriname, Charel Emilius Hendrik de Cheusses led an expansion project of the already existing governor's palace. Before the major renovation of 1780 commissioned by Governor-General Bernard Texier, the palace underwent multiple changes, but was slowly falling into disrepair. When Texier took office, he decided to take up residence at the Gravenstraat 6. A grand gallery was added along with a third floor. But it wasn't until 1911 that the palace was expanded to its current size, with the addition of the portico and terrace. A decade later saw the completion of the one story west wing. The building received many ornamental additions, such as the arched beams of the balcony and the shield of the "Geoctrooieerde Sociëteit van Suriname" placed on the third story. The garden at the back was also redeveloped and extended towards The Palmentuin. https://nationaalarchief.sr/erfgoed-en-slavernij/het-presidentieel-paleis https://beeldbank.cultureelerfgoed.nl/rce-mediabank/detail/2004471a-f0f0-0fe4-6220-88b4e9fdfead Current Use Although officially still the official residence of the head of state of Suriname, the President of Suriname, the palace is currently used as a venue for government and diplomatic events. It is the symbol of the Surinamese independence of 1975, and has since been known more commonly as "Het Presidentieel Paleis". References External links
Palacio Presidencial de Surinam

El Palacio Presidencial de Surinam (en neerlandés: Gouvernementsgebouw) es la residencia oficial del presidente de la República de Surinam, se encuentra en Paramaribo, capital de Surinam.​ Su arquitectura pertenece al estilo barroco neerlandés construido durante la época de la Guayana Neerlandesa.​ Aunque tiene la función de albergar al presidente, el palacio también es sede de la Asamblea Nacional de Surinam, el Tribunal de Justicia Nacional y el Ministerio de Finanzas. En su zona trasera se encuentra el parque Palmentuin.> El palacio forma parte del centro histórico de Paramaribo, que desde 2002 es considerado Patrimonio de la Humanidad por la Unesco.​ Historia Su construcción se realizó en 1730 por orden del gobierno de la Guayana Neerlandesa como una remodelación de su sede administrativa colonial.​​ Uso actual El palacio además de ser la sede oficial de los poderes políticos de Surinam. También es utilizado como sitio de eventos gubernamentales y diplomáticos.​ El gobierno lo considera un símbolo de la independencia nacional desde 1975.​ Véase también Plaza de la Independencia Referencias Enlaces externos DE OVERHEID VAN DE REPUBLIEK SURINAME.
Palais présidentiel du Suriname

Le palais présidentiel du Suriname (en néerlandais: Presidentieel paleis van de Republiek Suriname) est le palais présidentiel de la république du Suriname. Il est situé dans la capitale, Paramaribo, faisant face à la Place de l'Indépendance (Onafhankelijkheidsplein), qui est également adjacente à l'Assemblée nationale du Suriname, au bâtiment du Congrès, à la Cour de justice et au ministère des Finances. Il s'agit de l'un des exemples les plus prolifiques et les mieux entretenus de l'architecture coloniale néerlandaise au Suriname et fait partie du site du centre-ville de Paramaribo, inscrit au patrimoine mondial de l'UNESCO. Histoire Le palais actuel est construit en 1730, lorsque l'ancien gouverneur général du Suriname, Carel Emilius Henry de Cheusses, décide d'y agrandir le palais du gouverneur déjà existant. Par la suite, le palais subit de multiples changements, mais son état se détériore lentement. En 1780, le gouverneur général, Bernard Texier, décide donc d'y entreprendre des rénovations majeures. Une grande galerie est ajoutée en plus d'un troisième étage. Ce n'est toutefois qu'en 1911 que le palais est agrandi pour atteindre sa taille actuelle, avec l'ajout d'un portique et d'une terrasse. Le bâtiment reçoit au fil des années de nombreux ajouts ornementaux, comme les poutres cintrées du balcon et le bouclier de la Société du Suriname (une société privée chargée de l'administration de la colonie) placé au troisième étage. Il est majoritairement construit en pierre, bien que ses étages supérieurs soient en bois. Utilisation actuelle Bien que toujours la résidence officielle du chef d'État du Suriname, le président du Suriname, le palais est actuellement utilisé comme lieu d'événements gouvernementaux et diplomatiques. Il constitue le symbole de l'indépendance du Suriname en 1975 et est depuis plus connu sous le nom de « Het Presidentieel Paleis » (le palais présidentiel). Notes et références Portail de la politique Portail du Suriname
Presidentieel Paleis van de Republiek Suriname

Het presidentieel Paleis van de Republiek Suriname, tot 1975 Gouverneurshuis, staat op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo. Enkele eeuwen lang resideerde hier de door Nederland aangestelde gouverneur van Suriname. Begin 21e eeuw is dit niet feitelijk de residentie van de president van Suriname, maar wordt het gebouw gebruikt voor officiële ontvangsten. Gouverneurshuis Het oorspronkelijke paleis werd in de 17e eeuw, net zoals veel gebouwen in Paramaribo, van hout gebouwd. In 1730 werd het huis door gouverneur Carel Emilius Henry de Cheusses vervangen door een groter stenen gebouw. In de 19e eeuw kreeg het paleis in het midden een extra verdieping met een driehoekfronton waarin het wapen werd aangebracht van de Geoctroyeerde Sociëteit van Suriname, die tot 1795 eigenaar was van Suriname. In het midden was het wapen te zien van de stad Amsterdam en daaronder het wapen van de West-Indische Compagnie. Links en rechts werd geschut afgebeeld. Haaks op het dak op kwamen twee dakhuizen met een leien dak. De oude ramen met roedeverdeling werden vervangen door modieuze empire-ramen. Later is nog de galerij aangebouwd waarbij de Ionische zuilen de ramen met bogen verdelen. Alleen aan de grote zaal en de hal is te zien dat het gebouw uit de 18e eeuw is. Voor het Gouverneurshuis stond een standbeeld van koningin Wilhelmina. Dit is op de vooravond van de onafhankelijkheidsdag van 25 november 1975 verwijderd uit angst voor baldadigheid en is verplaatst naar Fort Zeelandia. Presidentieel Paleis Het gebouw is tegenwoordig in gebruik voor formele ontvangsten. Het werd vanaf 2011 gerestaureerd nadat er aantasting door houtworm was geconstateerd. Het wapen boven de ingang is op 1 juli 2015 vervangen voor het wapen van Suriname aangezien men van mening was dat het oude wapen te veel verwees naar het koloniaal verleden. Externe link Drone-video's van het Presidentieel Paleis deel 1, deel 2, 2020
Gouvernementsgebouw

Gouvernementsgebouw – siedziba prezydenta Republiki Surinamu, pierwotnie kolonialnego gubernatora, zbudowana w 1730 roku. Rezydencja znajduje się przy Placu Niepodległości przez miejscowych nazywanym Onafhankelijkheidsplein. Historia W 2002 jako część historycznej części miasta Paramaribo został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Przypisy
Palácio Presidencial do Suriname

O Gouvernementsgebouw ("Prédio do Governo", em holandês) é a residência oficial do presidente da República do Suriname, construída originalmente pelo governador colonial em 1730. Localiza-se na Praça da Independência (Onafhankelijkheidsplein), na capital do país, Paramaribo, onde também se localiza a Assembleia Nacional. Referências
Правительственное здание (Парамарибо)

Правительственное здание (нид. Gouverneurshuis) является официальной резиденцией правительства и президента Суринама. Расположено на площади Независимости (Onafhankelijkheidsplein), рядом с Национальным собранием, зданием Конгресса, Суда, и Министерства финансов. Здание резиденции является наиболее ярким примером голландской колониальной архитектуры в Суринаме и является частью всемирного наследия ЮНЕСКО в Парамарибо. История Первое здание было построено на этом месте в XVII веке, из дерева, как и многие здания в Парамарибо. Ныне существующий каменный дворец был построен в 1730 году, когда бывший генерал-губернатор Суринама, Чарел Эмилиус Хендрик де Чессо встал во главе проекта по расширению дворца. Перед капитальным ремонтом 1780 года по заказу генерал-губернатора Бернарда Тексьера, дворец перестраивался, но медленно приходил в упадок. Когда Тексьер вступил в должность, он решил поселиться здесь, на Gravenstraat 6. При реконструкции была добавлена большая галерея и третий этаж. В 1911 году дворец был расширен до сегодняшнего размера с добавлением портика и террасы. Десять лет спустя было завершено западное крыло. Здание получило много декоративных дополнений, например, арочные балконные балки и рельефный герб Суринама на фронтоне главного фасада. Раньше у дворца стояла статуя королевы Вильгельмины. Накануне провозглашения независимости 25 ноября 1975 года она была вывезена в Форт Зеландия из-за опаски её повреждения. Дворец является символом достижения независимости, и с тех пор более известен как «Het Presidentieel Paleis». Дворец в настоящее время используется для проведения государственных и дипломатических приемов. Галерея
Surinams presidentpalats

Surinams presidentpalats (nederländska: presidentieel paleis van de Republiek Suriname), tidigare Surinams guvernörspalats, är det officiella residenset för Surinams president. Det ligger i huvudstaden Paramaribo och är en del av världsarvet Paramaribos historiska centrum. Den första byggnaden på platsen byggdes troligen i slutet av 1600-talet. På en ritning från 1712 visas en fyrkantig byggnad av trä med två våningar. Omkring 1730 lät guvernör Carel Emilius Henry de Cheusses bygga ett nytt tvåvåningshus av tegel med en övervåning av trä. Residenset har byggts om och utökats vid flera tillfällen. Det var säte för den nederländska guvernören i kolonin Surinam och senare självstyrande området inom Konungariket Nederländerna tills landet blev självständigt år 1975. Alla Surinams presidenter har använt residenset som bostad fram till 1987. Numera används det till representation, mottagningar och fester. Vid en renovering 2015 byttes det nederländska västindiska kompaniets vapen på gaveln ut mot Surinams riksvapen. Den nya utsmyckningen invigdes den 1 juli 2015 på årsdagen av avskaffandet av slaveriet i Surinam 1863. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Surinams presidentpalats.
Урядова будівля (Парамарибо)

Урядова будівля (нід. Gouverneurshuis) є офіційною резиденцією уряду та президента Суринаму. Розташована на площі Незалежності (Onafhankelijkheidsplein), поруч з Національними зборами, будівлею Конгресу, Суду та Міністерства фінансів. Будівля резиденції є найяскравішим прикладом нідерландської колоніальної архітектури в Суринамі й є частиною всесвітньої спадщини ЮНЕСКО в Парамарибо. Історія Перша будівля побудована на цьому місці в XVII столітті з дерева, як і багато будинків в Парамарибо. Нині існуючий кам'яний палац побудований 1730 року, коли колишній генерал-губернатор Суринаму, Чарел Еміліус Хендрік де Чесс встав на чолі проекту з розширення палацу. Перед капітальним ремонтом 1780 року на замовлення генерал-губернатора Бернарда Тексьєра, палац перебудовувався, але повільно занепадав. Коли Тексьєр вступив на посаду, він вирішив оселитися тут, на Gravenstraat 6. При реконструкції була додана велика галерея та третій поверх. У 1911 році, палац був розширений до сьогоднішнього розміру, з додаванням портика та тераси. Десять років по тому було завершено західне крило. Будівля отримала багато декоративних доповнень, наприклад, арочні балконні балки та рельєфний герб Суринаму на фронтоні головного фасаду. Раніше перед палацом стояла статуя королеви Вільґельміни. Напередодні проголошення незалежності 25 листопада 1975 року вона була вивезена в Форт Зеландія, через побоювання її пошкодження. Палац є символом досягнення незалежності, і з того часу більше відомий як Президентський палац («Het Presidentieel Paleis»). Палац нині використовується для проведення державних і дипломатичних прийомів. Галерея Примітки
Anthony Nesty Sporthal

De Anthony Nesty Sporthal (ANS) of Stichting Beheer en Exploitatie Nationaal Indoor Stadion (NIS) beheert en exploiteert het Nationaal Indoor Stadion in Paramaribo, Suriname, op een non-profit basis. In dit stadion worden naast wedstrijden en play-offs van zaalsporten jaarlijks ook grote Surinaamse en buitenlandse shows, evenementen en concerten gehouden. ANS is vernoemd naar de Surinaamse zwemmer Anthony Nesty, die op de Olympische Spelen van 1988 in Seoel de gouden medaille behaalde op het onderdeel vlinderslag. Nesty was de eerste Surinamer die een medaille won. Er worden in dit stadion grotendeels zaalsporten beoefend, waaronder basketbal-, zaalvoetbal- en volleybalwedstrijden, maar er worden ook muziekconcerten en sociaal-culturele activiteiten georganiseerd, waaronder het muziekfestival SuriPop. Tijdens een show met bekende comedians uit Nederland in december 2019 konden 4.500 toeschouwers plaatsnemen in de hal. Na een grondige renovatie diende het gebouw in 2025 als locatie voor de beëdiging van president Jennifer Simons.
Garden of Palms

Garden of Palms or Palmgardens (Dutch: Palmentuin) is a palm tree landscape garden in Paramaribo, Suriname. In addition to tall royal palms, the grounds are home to tropical birds and a "troop" of capuchin monkeys. Palmentuin is located on Van Roseveltkade behind the Presidential Palace of Suriname and is a tourist attraction. Royal palms were planted on the grounds by order of Cornelis van Aerssen van Sommelsdijck Governor of Suriname from 1683-1688. He opened the garden to the public in 1685. He was murdered in 1688 by a group of mutinous soldiers. Afterwards the garden was closed to the public until in the early 20th century. The park includes a playground and on holidays there are stalls. In 2002, the historic centre of Paramaribo was put on the World Heritage List at the UN and the garden was cited specifically as a feature. In 2009, the UNESCO made US $147,000 available to refurbish the palm garden. In 2008, a statue of Henck Arron, the first Prime Minister of an independent Suriname, was placed in the Garden of Palms. In 2013, a bust of Trefossa, the composer of the national anthem, was placed in the park. Gallery References
Palmentuin

Palmentuin (en español: Jardín de Palmeras) es un parque público situado en la ciudad de Paramaribo, capital de Surinam.​ Su principal atractivo son las palmeras reales, plantadas durante la época colonial neerlandesa.​ Se ubica en la avenida Van Roseveltkade, detrás del Palacio Presidencial de Surinam.​ El parque también cuenta con un pequeño zoológico de aves tropicales amazónicas y caribeñas, así como especímenes de monos capuchinos.​ Al encontrarse en el corazón de la ciudad, forma automáticamente parte del centro histórico de Paramaribo, que desde 2002 es considerado Patrimonio de la Humanidad por la Unesco. Historia Las palmeras se plantaron por decisión del gobernador de Surinam Cornelis van Aerssen van Sommelsdijck, de 1683 hasta su asesinato en 1688.​ En 1685 antes de su muerte, Cornelis ordenó abrir las puertas del parque al público.​ Posteriormente fue cerrado hasta principios del siglo XX.​ Descripción Palmentuin incluye, además del zoológico, un espacio de recreación infantil y en días festivos las autoridades municipales montan un puesto de venta para ambulantes. En 2002 la Unesco entregó al gobierno de Surinam US $ 147,000 para la restauración del parque, como parte de sus políticas enfocadas en el mejoramiento del centro histórico de Paramaribo como nuevo patrimonio mundial.​ Galería Véase también Museo de Surinam Referencias Enlaces externos Palmentuin.info
Palmentuin (Paramaribo)

De Palmentuin in Paramaribo ligt achter het Presidentieel Paleis ingeklemd tussen de Kleine Combéweg, de Grote Combéweg en de promenade Wakapasi. De tuin staat vol koningspalmen, die daar in opdracht van Cornelis van Aerssen van Sommelsdijck, die van 1683-1688 gouverneur van Suriname was. Hij stelde in 1685 de tuin open voor het publiek, maar hieraan kwam een einde toen hij in 1688 door een groep muitende soldaten werd vermoord. Pas in het begin van de 20ste eeuw werd de tuin weer voor het publiek opgengesteld. Er staan nu enkele beelden en er is een speeltuintje. Op feestdagen staan er allerlei kraampjes. 's Avonds is het een plek waar zwervers en junks samenkomen. Een van de beeldjes in het park is het beeld van Ruben Klas, geplaatst door ouders wier zoontje stikte nadat hij in een koelkast terecht was gekomen. Een onderschrift waarschuwt mensen dat ze goed op hun kinderen moeten passen. Nadat Paramaribo in 2002 op de Werelderfgoedlijst van de VN was geplaatst stelde de UNESCO in 2009 US$ 147.000 ter beschikking om de palmentuin op te knappen. De werkzaamheden duurden acht maanden. Voor de opknapbeurt viel er in 2009 een verrotte kruin uit een palmboom, waardoor een Nederlander dodelijk gewond raakte. In 2011 werd de tuin na een grondige renovatie heropend en sindsdien consequent onderhouden door het ministerie van OWTC. Zie ook Standbeeld van Henck Arron Externe link Drone-video van de Palmentuin en Wakapasi, 2023
Palmentuin

Palmentuin – park w Paramaribo, stolicy Surinamu, z ok. 1000 drzew palmowych. Opis Park leży na północ od Fortu Zeelandia i przylega do Pałacu Prezydenckiego – park znajduje się na terenie zabytkowego centrum Paramaribo, które w 2002 roku zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zajmuje powierzchnię 0,04 km². Jest to jedyny park w historycznym centrum miasta. Znajduje się tu ok. 1000 drzew palmowych. W parku stoi kilka pomników, m.in. rzeźba przedstawiająca małego chłopca, Rubena, który udusił się uwięziony w lodówce; rzeźba ku przestrodze rodziców została wykonana przez ojca tragicznie zmarłego dziecka, rzeźbiarza Jozefa Klasa. Według lokalnej tradycji, dawniej w miejscu parku znajdowała się wioska indiańska. W latach 80. XVII w. gubernator Surinamu Cornelis van Aerssen van Sommelsdijck (1637–1688) założył w tym miejscu sad i ogród warzywny na potrzeby aprowizacji wojska stacjonującego w Forcie Zeelandia. Gubernator miał osobiście zasadzić jedną z pierwszych palm z gatunku Roystonea oleracea. W XVIII w. ogród stał się terenem gospodarczym pałacu gubernatora – obok niewielkiego warzywniaka stanęły magazyny i dwa rzędy domów dla niewolników. Po zniesieniu niewolnictwa, teren został przekształcony w obszar rekreacyjny – część południowa była ogrodem gubernatora, a część północna została przekazana na park publiczny, który otwarto w XX w. W 1999 roku park został wpisany na narodową listę zabytków. Park utrzymywany jest przy wsparciu Ministerstwa Robót Publicznych, Transportu i Komunikacji. Przypisy Bibliografia PhilipP. Briggs PhilipP., Suriname, Bradt Travel Guides, 2015 (Bradt Travel Guides), ISBN 978-1-84162-910-0 [dostęp 2019-07-28] (ang.).
Jardim das Palmeiras (Suriname)

Jardim das Palmeiras ou Palmgardens (holandês: Palmentuin) é uma palmeira de paisagem de jardim em Paramaribo, Suriname. Além de altura palmeira-imperial, os motivos são o lar de aves tropicais e uma "tropa" de macacos-prego. Palmentuin está localizado na Van Roseveltkade atrás do Palácio Presidencial do Suriname e é uma atração turística. Palmeiras imperiais foram plantadas no terreno por ordem de Cornelis van Aerssen van Sommelsdijck Governador do Suriname, de 1683-1688. Ele abriu o jardim ao público, em 1685. Ele foi assassinado em 1688 por um grupo de rebelde soldados. Depois, o jardim foi fechado para o público até o início do século 20. O parque inclui um parque infantil e feriados, há barracas. Em 2002, a cidade de Paramaribo, foi colocado na Lista do Patrimônio Mundial, na ONU, e o jardim foi citado especificamente como um recurso. Em 2009, a UNESCO fez US $de 147.000 disponível para reformar o jardim de palmeiras. Galeria Referências
Пальмовый сад

Пальмовый сад (нид. Palmentuin, англ. Garden of Palms) — пейзажный пальмовый сад, расположенный в Парамарибо. Помимо высоких королевских пальм, в саду встречаются тропические птицы и стая обезьян-капуцинов. Пальмовый сад является туристической достопримечательностью и находится на улице Van Roseveltkade за правительственным зданием Суринама. Королевские пальмы высажены на территории сада по приказу Корнелиса ван Арссен ван Соммелсдейка, губернатора Суринама в 1683—1688 годах. В 1685 году он открыл сад для свободного посещения. После убийства губернатора группой восставших солдат в 1688 году вход в парк был закрыт для посетителей вплоть до XX века. В парке построена детская площадка, а во время праздников в нём осуществляется торговля. В 2002 году Парамарибо был включён в Список мирового наследия ЮНЕСКО, и Пальмовый сад назван важным элементом городского ландшафта. В 2009 году учреждение выделило 147 тысяч долларов США на восстановление сада. Галерея Примечания
Flugplatz Zorg en Hoop

Der Flugplatz Zorg en Hoop (IATA-Code: ORG, ICAO-Code: SMZO) ist ein kleiner Flugplatz in Suriname. Er befindet sich in der Hauptstadt Paramaribo in dem gleichnamigen Stadtteil sowie dem Bezirk Flora am Doekhieweg. Geschichte Ursprünglich lag in dieser Gegend die Plantage Zorg en Hoop (Sorge und Hoffnung), der er seinen Namen verdankt. Im Jahre 1953 wurde der Flugplatz in Betrieb genommen, als die späteren Begründer der Fluggesellschaft Surinam Airways, Ronald Kappel und Herman van Eyck, hier ihren Flugbetrieb aufnahmen. Ende April 2010 wurde die Start- und Landebahn mit einem finanziellen Aufwand von 1,8 Millionen Euro von 650 Meter auf 750 Meter verlängert und der Aufbau verstärkt. Im Dezember 2014 wurde eine neue Ankunfts- und Abflughalle in Gebrauch genommen. Es werden vor allem Flüge zu den kleineren Flugplätzen der Dörfer und Goldminen im Binnenland ausgeführt. Das Amt für Statistik in Suriname registrierte im Jahre 2011 rund 4000 ankommende Personen auf dem Flugplatz. Fluggesellschaften Blue Wing Airlines Gum Air Militär Der Flugplatz ist auch Standort der kleinen surinamischen Luftwaffe. Einzelnachweise