NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Vádí Halfa

Vádí Halfa je město při severní hranici Súdánu, ležící na pravém břehu Nilu nedaleko bývalého druhého kataraktu. Je obklopeno Núbijskou pouští. Žije v něm okolo patnácti tisíc obyvatel. Město leží nedaleko starověké pevnosti Buhén. V době Mahdího povstání bylo základnou britských jednotek vedených Horatio Kitchenerem, k usnadnění jejich přesunu do středního Súdánu byla vybudována železnice z Vádí Halfy do Abú Hamadu. Spojenecké armády sídlily ve městě také za druhé světové války. V šedesátých letech bylo město přestěhováno, protože původní lokalita byla zaplavena Násirovým jezerem, protesty místních obyvatel potlačila armáda. Vádí Halfa je konečnou stanicí železnice z Chartúmu a důležitým obchodním centrem, kde se zboží překládá na lodě a posílá po Nilu do Egypta. Mezinárodní izolace Súdánu pod islamistickou vládou vedla od devadesátých let k úpadku místní ekonomiky. Na okraji města žije početná komunita uprchlíků z Jižního Súdánu. V roce 1961 bylo ve městě naměřeno rekordních 48,7 °C, běžně se letní teploty pohybují okolo třiceti stupňů a zimní okolo deseti stupňů. Srážky činí pouhých 4,6 milimetru ročně. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Vádí Halfa na Wikimedia Commons http://www.britannica.com/EBchecked/topic/633800/Wadi-Halfa http://www.tour-sudan.com/wadi-halfa/
Wadi Halfa

Wadi Halfa (en árabe: وادي حلفا) es una ciudad (terra nulius) situada en el norteño estado sudanés de Norte, en la orilla del lago Nubia (la parte sudanesa del lago Nasser) formado por la presa de Asuán. Es el final de la línea de tren de Jartum y el punto donde las mercancías son transferidas del tren a barcos que bajan el curso del río Nilo. La población de la ciudad la conforman unas 15.000 personas (2005). En la zona se han descubiertos grandes yacimientos arqueológicos. Los Egipcios consolidan las conquistas estas tierras del reino de Kush (Nubia) durante el Reino Nuevo. Y es en Wadi Halfa donde se menciona el registro de un obelisco que conmemora la coronación de Tutmosis I, y se mencionan a los reyes de la dinastía XVIII y a la reina Amosis Nefertari. En las imágenes de Google earth se pueden observar muchas estructuras arqueológicas parcialmente y bajo el agua. Al parecer debido a la elevación de las aguas con la presa de Asuán. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Wadi Halfa.
Wadi Halfa

Wadi Halfa est une ville du Soudan, située sur les rives du lac Nasser, dans l'état Nord. Elle a donné son nom au « saillant de Wadi Halfa », territoire soudanais situé au nord de la ville, au-delà du 22e parallèle (marquant pour l'essentiel la frontière soudano-égyptienne), constitué par des villages de la vallée du Nil plus accessibles depuis le sud et qui est encore revendiqué par l'Égypte aujourd'hui. Arthur Conan Doyle y situe son roman La Tragédie du Korosko (en). Géographie Climat Wadi Halfa possède un climat désertique (Köppen: BWh, Trewartha: BWil) avec des étés extrêmmement chauds, des hivers agréables et presque aucune précipitation. Notes et références Notes Références Voir aussi Articles connexes Frontière entre l'Égypte et le Soudan Triangle de Hala'ib Bir Tawil Liens externes (en) [PDF] « International Boundary Study - Sudan – Egypt (United Arab Republic) Boundary », Département d'État américain, 27 juillet 1962 (consulté le 28 juin 2009). Portail du Soudan
Vádi-Halfa

Vádi-Halfa (arabul: وادي حلفا, nyugati átírással: Wadi Halfa) település Szudán északi részén, a Nasszer-tó déli végének keleti partján. Lakossága 2007-ben 15 ezer fő volt. Az ókorban a közelben húzódott a Felső-Egyiptom és Núbia közötti határvonal, ma ez Szudán legészakibb települése a Nílus mentén. A települést vasútvonal kapcsolja össze a szudáni fővárossal és heti egy kompjárat az egyiptomi Asszuánnal. A központtól 15 km-re keletre repülőtér működik burkolatlan, 2000 m-es kifutópályával. Jegyzetek Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Wadi Halfa című angol Wikipédia-szócikk fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Ez a szócikk részben vagy egészben a Wadi Halfa című német Wikipédia-szócikk fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Kapcsolódó szócikkek Farasz
Wadi Halfa

Wadi Halfa (in arabo: وادي حلفا) è una città del Sudan del nord, sulle rive del lago Nasser (che in Sudan viene chiamato anche Lago Nubia). La città ha una popolazione di 15 000 abitanti (2005). Storia Anticamente segnava il confine tra l'Alto Egitto e la Nubia; la località conserva numerose testimonianze archeologiche, tra cui una stele attribuita a Cheope; è stata sede di diversi scavi archeologici, soprattutto durante la costruzione della Diga di Assuan. Altre iscrizioni sono state scoperte con riferimenti a battaglie sostenute dal sovrano Sesostri I per la conquista della Nubia e una stele menziona un tempio dedicato a Horus. Alcune delle iscrizioni risalgono alla I dinastia e al sovrano Djer. La città moderna fu fondata nel XIX secolo, ed è nota soprattutto per essere stata il quartier generale (tra il 1895 e il 1898) del Regno Unito durante la guerra contro il ribelle sudanese Muhammad Ahmad, che si era proclamato Mahdi. La linea ferroviaria fino al fiume Nilo fu usata a partire dal 1897 per le esigenze militari della Guerra mahdista; si estende, via Atbara, fino ad al-Ubayyid (chiamata anche El Obeid, dalla pronuncia inglese) e da lì verso il Sudan dell'est e dell'ovest. Durante la Seconda guerra mondiale, Wadi Halfa fu un avamposto degli Alleati in Africa. La città odierna presenta diverse industrie, tra cui un allevamento di pesci cinese. Gran parte degli abitanti si sono trasferiti dopo la costruzione della Diga di Assuan. Note Bibliografia Margaret Bunson, Enciclopedia dell'Antico Egitto, La Spezia, Fratelli Melita Editori, 1995, ISBN 88-403-7360-8. Franco Cimmino, Dizionario delle dinastie faraoniche, Milano, Bompiani, 2003, ISBN 88-452-5531-X. (EN) Costanza De Simone, Wadi Halfa Development and Museum, in Incontro Mediterraneo, n. 13, Cairo, 2008. (EN) Costanza De Simone, Wadi Halfa Museum: A Rescue Mechanism for the Nubian Intangible Heritage, in O. Aboukorah e J. G. Leturcq (a cura di), Pratiques du Patrimonie en Egypt et au Soudan, collana Égypte/Monde Arabe, Cairo, CEDEJ, 2009, pp. 401-416, DOI:10.4000/ema.2883, ISBN 2-905838-43-4. Ospitato su journals.openedition.org. (EN) Costanza De Simone, Nubia and Nubians: The 'Museumization' of a Culture, Saarbrücken, Lambert Academic Publishing, 2015, ISBN 3659385824. Alan Gardiner, La civiltà egizia, traduzione di G. Pignolo, Torino, Einaudi, 1997, ISBN 9788806139131. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Wadi Halfa Collegamenti esterni (EN) Wādī Ḥalfāʾ, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Wadi Halfa

Wadi Halfa (arab. وادي حلفا) – miasto w północnym Sudanie, na wschodnim brzegu Nilu, nad Jeziorem Nasera, 10 km poniżej drugiej katarakty, w pobliżu granicy z Egiptem. Około 15 tys. mieszkańców. Wcześniejsze miasto o tej samej nazwie istniało w miejscu jeziora i w momencie jego utworzenia zostało przeniesione. Współczesne miasto znajduje się około dwa kilometry od jeziora. Miasto w większości w zabudowie parterowej. Transport Wadi Halfa jest istotnym węzłem transportowym kolei sudańskich w pasażerskim i towarowym ruchu w północnej Afryce. Kończy tam bieg prom z Asuanu i znajduje się stacja początkowa kolei do Chartumu. W mieście jest też nieutwardzone lotnisko, na którym jednak loty zostały zawieszone.
Uádi Halfa

Uádi Halfa (Wadi Halfa) é uma cidade e um dos quatro distritos do Estado do Norte, no Sudão. Localizada no extremo norte do país, encontra-se na margem leste do rio Nilo, a 10 km donde estava a segunda catarata, ao sul da fronteira egípcia. Está nas proximidades do Saliente de Uádi Halfa. História Evidências arqueológicas indicam que há assentamentos na área desde os tempos antigos, sendo que o primeiro registro data do período do Império Médio do Egito. Há também registros de uma colônia egípcia no local chamada Buém (que existiu na margem oposta do rio), tendo sido muito importante no período romano. A cidade moderna de Uádi Halfa começou a ser erguida ao lado das ruínas de Buém no século XIX, quando se tornou um porto no Nilo para navios a vapor de Assuão para Cartum. Durante a conquista turco-egípcia de 1820, Uádi Halfa foi usada como ponto de parada para as tropas que se dirigiam para o sul. As comunicações se desenvolveram na segunda metade do século XIX, com a instalação da linha telegráfica Cabo-Cairo, concluída em 1866. Logo após, várias tentativas malfadadas de construir uma ferrovia para a cidade sudanesa de Querma, mais ao sul, foram feitas em 1873 e 1877. A linha férrea, hoje parte da inconclusa Ferrovia Cabo–Cairo, foi concluída 1887 e abandonada em 1905. Foi retomada na década de 1910. Em 1956, a cidade registrava uma população de 11.000. Em 8 de novembro de 1959, a assinatura do Acordo de Água do Nilo, entre Sudão e República Árabe Unida, trouxe muito debate sobre o destino da área, dado que havia a previsão de ser inundada após a criação da Barragem de Assuão. Isto afetaria diretamente cerca de 52.000 pessoas, que teriam que ser reassentadas durante um período de quatro anos a partir de 1960. Os mais afetados foram os núbios que se manifestaram contra serem reassentados. O governo foi rápido em suprimir a agitação, colocando Uádi Halfa sob lei marcial e encerrando as comunicações com o resto do país. A cidade velha, a antiga Buém, foi completamente destruída após a construção da Represa Alta de Assuão, devido a inundações em 1964. A maior parte da cidade foi realocada para as proximidades da localidade de Kassala e, em 1965, a população de Nova Halfa era de apenas 3.200 pessoas. Durante toda década de 1970, foi o foco das atividades arqueológicas para salvar os monumentos egípcios da inundação do lago Nasser (o reservatório formado acima da barragem de Assuão). Economia É um centro agrícola e comercial que serve o Egito e o Sudão. Historicamente relacionada a região da antiga Núbia, a cidade e seus arredores são ricos sítios arqueológicos, sendo foco de atividades turísticas. Infraestrutura A cidade é o terminal das linhas ferroviárias da Ferrovia Cabo–Cairo, e o Porto de Uádi Halfa serve como parada final dos navios a vapor que sobem o Nilo até Cartum. É cortada ainda pela Estrada Pan-Africana, que a liga às cidades egípcias de Abul-Simbel e a Assuão, ao norte, e às cidades sudanesas de Dongola e Cartum, ao sul. Referências
Вади-Хальфа

Ва́ди-Ха́льфа (араб. وادي حلفا‎; англ. Wadi Halfa) — город на севере Судана, располагающийся на правом берегу реки Нил у озера Насер, 10 км ниже 2-го нильского порога, рядом с границей Египта. Первоначально город, имевший это название, был затоплен водами водохранилища. Нынешний город был построен на расстоянии 2 км от озера. На 2008 год население насчитывает 14675 жителей. Город преимущественно с одноэтажной индивидуальной застройкой. Город является узлом пассажирского и товарного транспорта страны и является конечной станцией железнодорожной линии, соединяющей его с Хартумом. Через Вади-Хальфу проходит трансафриканское Шоссе Каир-Кейптаун. Паромная линия по озеру Насер связывает Вади-Хальфу с египетским городом Асуан и музейным Абу-Симбелом. Аэродром с грунтовой взлётной полосой в настоящее время не функционирует. Климат Примечания
Vadi Halfa

Vadi Halfa (arabsko وادي حلفا‎ Wādī Ḥalfā) je mesto na obali Nubijskega jezera, sudanskega dela Naserjevega jezera na Nilu. Je zadnja postaje železniške proge iz Kartuma, na kateri se vse dobrine pretovorijo in razvažajo po jezeru z dvema trajektoma. Leta 2007 je imelo mesto 15.725 prebivalcev. Vadi Halfa leži sredi bogate starodavne nubijske zapuščine, zato je v središču pozornosti arheologov, ki jo poskušajo rešiti preden bo Naserjevo jezero doseglo najvišjo načrtovano gladino. Zgodovina Arheološke najdbe kažejo, da je bila Vadi Halfa naseljena že v prazgodovini. Od Srednjega egipčanskega kraljestva do rimskega obdobja Egipta je bila na nasprotnem bregu Nila egipčanska kolonija Buhen. Sodobna Vadi Halfa je bila z imenom Nubija ustanovljena v 19. stoletju kot pristanišče za parnike iz Asuana. Po turško-egipčanski osvojitvi je postala izhodišče za vojne pohode proti jugu. V drugi polovici 19. stoletja je leta 1866 dobila telegrafsko povezavo z Egiptom in leta 1873 in 1877 doživela ponesrečena poskusa gradnje železniške proge do Kerme. Ko je bila proga končno zgrajena, se je Vadi Halfa s parnikom preko pristanišča malo južno od Asjuta povezala z egiptovskim železniškim omrežjem. Leta 1885 se je v Vadi Halfi zaradi britanske kolonialne vojne proti Sudau zpostavil vojni režim. Začelo se je obdobje nemirov, ker so bili na meji pogosti konflikti. Leta 1889 je v mesto prišla vojska Abd al-Rahmana al-Mahdija, ki se je odpravljala v bitko pri Toski. Po njenem porazu je bil v Vadi Halfi nekaj časa glavni štab britanskih in egiptovskih čet pod poveljstvom lorda Kitchenerja, ki je poskušala poraziti vojsko samooklicanega mahdija Muhammada Ahmada, ki je vladal od leta 1895 do 1899. V letih 1911 do 1931 je bilo v mestu središče za opazovanje gladine Nila, povezano s prvim Asuanskim jezom med drugo svetovno vojno pa komunikacijsko središče zavetniških sil v Afriki. 8. novembra 1959 je bila med Egiptom in Sudanom podpisana pogodba o gradnji novega Asuanskega jezu, ki je neposredni prizadela 52.000 prebivalcev Sudana, ki bi jih morali od leta 1960-1964 preseliti. V Vadi Halfi in tudi drugod po Sudanu so izbruhnile množične demonstracije, zaradi katerih so v Vadi Halfi uvedli vojno zakonodajo. Leta 1964 je voda za jezom poplavila večino stare Vadi Halfe, zato je v leta 1965 v mestu ostalo samo še 3.200 prebivalcev. V 70. letih 20. stoletja so mesto intenzivno raziskovali arheologi, da bi pred vodo rešili stare nubijske spomenike. Leta 2005 bi se v mestu morala začeti graditi muzej in nubijska vas, vendar se to do zdaj še ni zgodilo. Podnebje Vadi Halfa ima vroče puščavsko podnebje (Köppenova klasifikacija klime BWh), značilna za Nubijsko puščavo. Mesto ima letno 4300 sončnih ur, kar je 97-98 % mogočih sončnih ur. Povprečna letna količina padavin je samo 0,5 mm. Zgodi se, da več let ne pade niti kaplja dežja. Mesto ima dolga in vroča poletja in tople zime. Povprečna letna temperatura je 27 °C. Od maja do septembra povprečna najvišja dnevna temperatura presega 40 °C. Gospodarstvo Za lokalno gospodarstvo sta najpomembnejša kmetijstvo in tovarna za predelavo rib. Sklici
Вади Халфа

Вади Халфа (арап. وادي حلفا‎‎) — град у северном делу Судана, на десној обали реке Нил, у близини језера Насер, 10 километара изнад другог прага реке Нил, у близини границе са Египтом. Стари град, која је имао исто име и био је поплављен водом из резервоара, након чега је формирано језеро Насер. Садашњи град накнадно изграђен на удаљености од 2 км од тог језера. Вади Халфа има насељеност од приближно 15.000 становника. Градом доминирају мањи индивидуални објекти за становање. Вади Халфа је чвориште путничког и теретног саобраћаја у земљи. Град има и железничку станицу, која је пругом повезана са главним градом Картумом. Трајектни превоз Вади Халфу повезује преко језера Насер са египатским градом Асуан. У граду се налази и аеродром са уређеном пистом, али тренутно није у функцији. Галерија Спољашње везе Званични сајт владе Судана
Wadi Halfa

Wadi Halfa är en stad i delstaten ash-Shamaliyya i norra Sudan, vid Nilens östra bredd nära den egyptiska gränsen. Den är en flodhamn och ändpunkt för järnvägen från Khartoum. Vid uppdämningen av Nassersjön tvingades delar av staden att flyttas. Källor ”Wadi Halfa”. Store norske leksikon. http://snl.no/Wadi_Halfa. Läst 7 maj 2012. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Wadi Halfa.
Ваді-Хальфа

Ваді-Хальфа (араб. وادي حلفا) — місто у північній частині Судану, на правому березі річки Ніл, поруч із штучним озером Насера, за 10 км нижче за 2-й нільський поріг, поруч із кордоном з Єгиптом. Опис Первинно місто, що мало таку назву, було затоплено водами водосховища. Тому сучасне місто було збудовано за 2 км від озера. Населення Ваді-Хальфи налічує близько 15 000 осіб. Ваді-Хальфа є вузлом пасажирського й товарного транспорту країни. Місто є кінцевою станцією залізничної лінії, що сполучає Ваді-Хальфу зі столицею — Хартумом. Поромна лінія озером Насера сполучає Ваді-Хальфу з єгипетським містом Асуан. Аеродром з ґрунтовою злітною смугою нині не функціонує. Клімат Місто знаходиться у зоні, котра характеризується кліматом тропічних пустель. Найтепліший місяць — червень із середньою температурою 32.2 °C (90 °F). Найхолодніший місяць — січень, із середньою температурою 15.6 °С (60 °F). Див. також Себільська культура Примітки
Stade Al-Merghani Kassala

Stade Al-Merghani Kassala to wielofunkcyjny stadion znajdujący się w mieście Kassala, w Sudanie. Na tym stadionie swoje mecze rozgrywa drużyna piłkarska Al-Merrikh, 16-krotny triumfator Ligi Sudańskiej, którego obecnym trenerem jest znany z prowadzenia reprezentacji Togo Otto Pfister. Stadion może pomieścić 11000 osób.
Kutumfeld

Das Kutumfeld ist ein vulkanisches Feld im Norden der Darfurregion im Westen des Sudan. Das Kutumfeld, das aus Basaltkegeln besteht, befindet sich westlich des größeren Meidobfelds. Wie andere vulkanische Felder in der Sahara besteht das Kutumfeld aus sehr gut erhaltenen Kegeln, Blocklava und Kratern, die wahrscheinlich aus Spätpleistozän oder dem Holozän stammen. Nachgewiesen wurden Steine aus dem Tertiär aus dem Tagabofeld. Einzelnachweise
Tagabo Hills

The Tagabo Hills is a volcanic field in the region of Darfur in Sudan. It lies north of the Marrah Mountains and southwest of the larger Meidob Volcanic Field. The Tagabo Hills are also known as the Kutum Volcanic Field, after the town of Kutum, or the Berti Hills after the Berti people. It contains well-preserved features, such as scoria cones, thought to be of the late Pleistocene or even as recent as the Holocene. However, a 1997 analysis ascribed the rocks only to the Paleogene/Neogene periods. See also List of volcanoes in Sudan List of volcanic fields References
Wadi Halfa Airport

Wadi Halfa Airport (IATA: WHF, ICAO: HSSW) is an airport serving Wadi Halfa in Sudan. The airport is approximately 14 kilometres (8.7 mi) east of Wadi Halfa. History In 1925 Alan Cobham made a first survey flight for Imperial Airways (a forerunner of British Airways) from UK to Cape Town, South Africa, stopping at Wadi Halfa on the way. In 1937 a Savoia-Marchetti S.73 flown by Ala Littoria was flying from Asmara, Eritrea to Wadi Halfa and crashed while approaching the runway at 5:30 a.m. killing all three crew and six passengers. That same year, Imperial Airways commenced a flying boat service between Southampton, UK and Durban, South Africa stopping at Wadi Halfa on the way. In 1943 BOAC (a forerunner of British Airways) started a weekly flight between Cairo, Wadi Halfa and Khartoum with Lockheed 18 Lodestars. In 1952, Airwork and Hunting-Clan (the forerunners of British Caledonian Airways ) started operating a regular air service called Safari between London, UK and Entebbe, Uganda stopping at Wadi Halfa airport en route. They were still running the service in 1959. In 1956, Ethiopian Airlines were operating a service between Addis Ababa and Athens, Greece with a fuel stop at Wadi Halfa Airport. In 1962 a Vickers 739 Viscount operated by United Arab Airlines flying from Jerusalem to Cairo, Egypt was diverted to Wadi Halfa airport because of bad weather at Cairo. The plane ran out of fuel and crashed 5 kilometres (3 miles) West of Wadi Halfa airport but the 16 passengers and crew survived. In 2012, the Sudanese government was reported to be planning to build a new airport at Wadi Halfa. See also Transport in Sudan List of airports in Sudan References External links OurAirports - Wadi Halfa Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine SkyVector - Wadi Halfa Wadi Halfa Airport
Aeroportul Wadi Halfa

Aeroportul Wadi Halfa (IATA: WHF, ICAO: HSSW) este un aeroport din Statul de Nord, Sudan ce deservește zona Wadi Halfa. A fost numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 293 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Banganarti

Banganarti ist ein kleines Dorf in Sudan, etwa auf halbem Weg zwischen dem 3. und 4. Nilkatarakt gelegen, ca. 10 km entfernt von Alt Dunqula, der Hauptstadt von Makuria. In der Nähe dieses Dorfes wurden Reste von beachtlichen mittelalterlichen Kirchen gefunden. Große Kirche bei Banganarti Die große Kirche bei Banganarti wird seit 2001 von einem polnischen Team ausgegraben. Hier entdeckte man zwei aufeinanderfolgende Kirchenbauten, die vom 7. bis 11. Jahrhundert erbaut wurden. In den Bauten fanden sich verschiedene Grabanlagen, die eventuell Ziel von Pilgern waren. Um die Kirche war ein ca. 80 × 100 umwallter Bezirk angelegt. Sie war daneben mit hochwertigen Wandmalereien ausgeschmückt. Nicht dekorierte Wände sind mit Inschriften in schlechtem Griechisch, Altnubisch oder mit einer Mischung beider Sprachen überzogen. Die Inschriften nennen einige bisher wenig bezeugte nubische Könige und weitere wichtige Personen, z. B. eine Königsmutter. Sie sind daher von großer historischer Bedeutung. Bedeutung Banganarti war offensichtlich ein sehr wichtiges christliches Pilgerzentrum. Die letzten Inschriften datieren um 1350. Um diese Zeit scheint die Kirche aufgegeben worden zu sein. Literatur Bogdan Zurawski: The Dongola Reach, The Southern Dongola Reach Survey Project, 2002, In: Polish Archaeology in the Mediterranean XIV, Reports 2002, 2003, S. 241–252 Weblinks Bogdan Zurawski: Madonna of Bangarnati. (PDF; 289 kB) In: Focus on Archeology, 1 (13) 2007, S. 28–31 Bangarnati (Sudan). Newsletter 2006, Universität Warschau (englisch)
Banganarti

Banganarti is een klein dorp in Soedan, ongeveer halverwege de 3e en 4e cataract van de Nijl. Het is ongeveer 10 km gelegen van de oude hoofdstad Dongola, de hoofdstad van het historische Makuria. In de middeleeuwen was Banganarti een christelijk bedevaartsoord, waarvan de kerk bewaard is gebleven. Deze kerk van Banganarti is in 2001 door een Pools team opgegraven. Er zijn twee gebouwen opgegraven: één uit de 7e en één uit de 11e eeuw. In de kerken waren ook graven aanwezig en de muren waren beschilderd met muurschilderingen. Op de muren waren teksten geschreven in zowel het Oudgrieks als het Nubisch. Externe links Christelijke pelgrims in Nubië aten veel varkensvlees artikel in NRC Handelsblad van 24/2/2020 https://web.archive.org/web/20180924224810/http://centrumnubia.org/files/Guide-to-Banganarti.pdf
Zalingei Airport

Zalingei Airport (IATA: ZLX, ICAO: HSZA) is an airport serving the city of Zalingei in Central Darfur, Sudan. Accidents and incidents On 11 November 2010, an Antonov An-24 of Tarco Airlines on a flight from Khartoum crashed and caught fire on the runway on landing. Two of the 44 people on board were killed. References
Port lotniczy Zalindżi

Port lotniczy Zalindżi (IATA: ZLX, ICAO: HSZA) – port lotniczy położony kilka kilometrów na wschód od miejscowości Zalindżi w Darfurze Środkowym w Sudanie. W 2014 roku Ministerstwo Obrony Sudanu podpisało umowę z Khartoum Airports Holdings w sprawie budowy nowego, usytuowanego kilka kilometrów dalej, lotniska dla Zalindżi. Wypadki 24 grudnia 2005 roku, wkrótce po starcie, rozbił się samolot An-28 wyczarterowany przez Unie Afrykańską. Na pokładzie było jedynie dwóch pilotów, Ukrainiec i Mołdawianin, którzy zginęli w katastrofie. Przyczyną była prawdopodobnie utrata kontroli nad maszyną. 11 listopada 2010 roku na lotnisku miał miejsce wypadek samolotu linii Tarco Airlines. W trakcie lądowania lecącego z Chartumu samolotu An-24 rozerwały się dwie opony, co zaskutkowało rozpadem samolotu na dwie części i wybuchem pożaru. Różne źródła podają, że zginęło między 1 a 6 osób spośród 44 lecących samolotem. Przypisy