NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Seoul Light DMC Tower

El Seoul Light DMC Tower o Seoul Lite, fue un proyecto visionario de un rascacielos de 133 pisos y 640 m de altura que se hubiese ubicado en Seúl, Corea del Sur. Fue candidato a convertirse en el cuarto rascacielos más alto del mundo, después de la Kingdom Tower, el Burj Khalifa y el Ping An Finance Center. Iba a ser el edificio más alto de Corea del Sur y el segundo de Asia Oriental. La construcción empezó el 16 de octubre de 2009, pero dos años después fue cancelada. Iba a ser construido con capital propio del país y la tecnología tenía un coste estimado de 3,3 billones de wones (2 900 millones de dólares). El diseño y la ingeniería de la construcción se llevó a cabo por Skidmore Owings & Merrill. El arquitecto local de registro fue Samoo. El edificio albergaría una plataforma de observación en el piso 133, a 529 metros de altura, de la cual los visitantes podrían ver toda la metrópolis de Seúl. Sería la cubierta de observación más alta del mundo, superior a la de Burj Khalifa, ubicada en el piso 124 a 452 m, y a la del piso 100 del Shanghai World Financial Center, a 474 metros. Todas las funciones de una ciudad futurista, del siglo XXI se hubiesen incorporado en el edificio, incluyendo la oficina de la más alta tecnología y espacios residenciales, grandes almacenes, centros comerciales de lujo, un gran centro de convenciones, el acuario interactivo más grande del mundo, restaurantes internacionales y las instalaciones para los medios de comunicación, la cultura y las exposiciones. El emblemático edificio estaría respaldado por el Gobierno Metropolitano de Seúl y se iba a construir por la surcoreana Samsung Engineering & Construction, cuyo trabajo incluyó obras como el Burj Khalifa, el Taipei 101 y las Torres Petronas. Véase también Anexo:Edificios más altos de Corea del Sur Anexo:Edificios más altos de Seúl Referencias
Digital Media City Landmark Building

O Digital Media City Landmark Building seria um super arranha-céu que atingiria a marca de 640 metros em 133 andares, em Seoul, capital da Coreia do Sul. Teve um custo estimado em 3,3 trilhões de yens, ou seja 2,9 bilhões de dólares. Teria um posto de observação no andar de número 133, ou seja a 540 metros de altura se tornando o prédio com o posto de observação mais alto do mundo. Também teria o hotel mais alto do mundo entre os andares de número 108 e 130. Merece destaque também que o prédio teria o maior aquário do mundo, ocupando uma área de 10.000 metros quadrados nos seis andares subterrâneos. Além dos Luxuosos apartamentos dos andar 46 a 84 e o Restaurante com Concertos glamurosos nos andares de 128 a 130. Cancelamento O projeto foi cancelado por razões orçamentais. Referências
Seoul Light DMC Tower

Seoul Light DMC Tower, Seoul Lite, DMC Landmark Building — хмарочос, який планують збудувати в Сеулі, Південна Корея. Висота щонайменше 130-поверхового хмарочосу складе 640 метрів. Будівництво планують розпочати в 2012 році і завершити після 2015 року. Станом на початок 2012 року відбувається дискусія щодо прийнятності запропонованої висоти хмарочосу, а також звільнення ділянки від інших будов. Після завершення будівництва цей хмарочос стане найвищим в Південній Кореї і одним з найвищих у світі. Станом на 2021 рік будівництво скасоване через будівельну книзу в Південній Кореї. Посилання SEOUL | Seoul Light DMC Tower | 640m | 2100 ft | 133 fl [Архівовано 5 травня 2012 у Wayback Machine.] (англ.)
Liancourt-øerne

Liancourt-øerne (koreansk: Dokdo (독도), japansk: Takeshima (竹島), engelsk: Liancourt Rocks) er en lille ubeboet øgruppe 215 km øst for Koreahalvøen, beliggende i Japanske Hav. Administrativt er øgruppen en del af det administrative område Ulleung i provinsen Nordgyeongsang i Sydkorea. Området består af 44 øer hvoraf fire er beboede. Dokdo er ubeboet, men sydkoreansk kystvagt har siden 1954 været stationeret på øerne. Dokdo er et politisk omstridt område trods sin beskedne størrelse på 187,450 m² fordelt på 90 øer, holme og skær. Japan gør krav på området som klassificeres som en del af Okinoshima i præfekturet Shimane. Årsagen til stridighederne kan være at området antages at være rigt på naturressourcer, ikke kun fisk, men også naturgas. Referencer Eksterne henvisninger Takeshima (japansk hjemmeside) (engelsk) Dokdo Research Institute Arkiveret 21. juli 2008 hos Wayback Machine (koreansk hjemmeside) (engelsk)
Tokto-szigetcsoport

A Tokto-szigetcsoport, ismertebb nevén a Liancourt-szirtek egy sziklás szigetcsoport, amely a Keleti-tengeren (Japán-tenger) található 87,4 km-re a koreai Ullung-szigettől, 157 km-re a japán Oki-szigetektől, 215 km-re a dél-koreai partoktól, valamint 211 km-re Japán partjaitól. A szigetcsoport vulkanikus aktivitás eredményeként keletkezett, két nagyobb szigetből – Tongto és Szodo – és 89 kisebb szirtből áll, teljes területe 187,554m2. Dél-Korea gyakorol joghatóságot a szirtek felett. Turizmus A Tokto-szigetcsoport szigetei látogathatók. 2024 januárjától átlagosan napi 500 turista látogat el a szigetekre. 2005 óta Tongtót 3.2 millióan látogatták meg. Szodo látogatásához azonban előzetes engedély szükséges Ullung tartománytól. Építmények Dél-Korea építési munkálatokat végzett a Tokto-szigetcsoport területén. 2007-ben két sótalanításra alkalmas üzemet építettek, amelyek napi 28 tonna tiszta víz előállítására voltak képesek. 2009-re a szigeteken egy világítótorony, egy helikopter leszállópálya és egy rendőrlaktanya épült fel. Ezek mellett két nagy dél-koreai távközlési vállalat is mobiltelefon-tornyokat telepített a szigetekre. Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (koreai, angol, több nyelv)
Rotsen van Liancourt

De Rotsen van Liancourt (Koreaans: 독도, 獨島, Dokdo oftewel "eenzaam eiland"; Japans: 竹島, Takeshima oftewel "bamboe-eiland") is een eilandengroep in de Japanse Zee. Ligging Liancourt bestaan uit twee kleine eilanden met talloze rotsen eromheen. Tussen de twee eilanden ligt een smalle strook water van 160 meter breed. Het westelijke eiland is ongeveer 88.740 m² groot en het oostelijke eiland is met 73.300 m² iets kleiner. Het eerstgenoemde eiland bestaat uit een enkele piek tot 169 meter hoog en heeft veel grotten langs de kustlijn. Het oostelijke eiland is vlakker en beter toegankelijk. Hier staat een vuurtoren, ligt een helikopterplatform en een paar gebouwen voor de mensen die werken op het eiland. De rotsen van Liancourt ligt op zo’n 211 kilometer van het Japanse Honshu en 217 kilometer van het vasteland van Zuid-Korea. Betwist gebied Japan en Zuid-Korea Sinds de Russisch-Japanse Oorlog tot de Tweede Wereldoorlog behoorden de eilanden tot Japan, nadat het de eilanden geannexeerd had als onderdeel van de kolonisatie van Korea. Na de Tweede Wereldoorlog had Japan de bewuste eilanden niet expliciet teruggeven. De eilanden zelf zijn klein en economisch niet relevant. Relevanter is de exclusieve economische zone rondom de eilanden, vanwege de visserij, en dit is de basis voor het geschil tussen Zuid-Korea en Japan. Sinds 1951 worden de eilanden bezet door Zuid-Korea. Japanse pogingen om de kwestie voor het Internationaal Gerechtshof te krijgen, zijn tot nog toe op niets uitgelopen. In 2012 bezocht de Zuid-Koreaanse president Lee Myung-bak de eilandengroep. Japan bekritiseerde dit bezoek. Kaart
Dokdo

Dokdo (kor. 독도, 獨島, Dokdo/Tokto, „samotne wyspy”; jap. 竹島, Takeshima, „wyspy bambusowe”; ang. Liancourt Rocks) – grupa wysp na Morzu Japońskim składająca się z ok. 90 wysepek i raf (w tym 37 zaklasyfikowanych jako stały ląd), z których największe wyspy to Seodo (pow. 8,864 ha) i Dongdo (7,33 ha). Wszystkie wysepki i rafy zajmują łączną powierzchnię 18,745 ha – a najwyższy ich wierzchołek wznosi się na 169 m n.p.m. Wyspy administracyjnie należą do południowokoreańskiej prowincji Gyeongsang Północny i znajdują się 87 km od wybrzeży Półwyspu Koreańskiego. Wyspy mają tylko 1 stałą mieszkankę, lecz dzięki stałemu połączeniu promowemu odwiedza je około 2000 turystów rocznie. Koreańskie źródła, w tym mapy, pokazują, że wyspy były znane Koreańczykom wcześniej niż Japończykom i znajdowały się pod koreańską kontrolą. Jednocześnie japońskie źródła nie wskazują na znajomość wysp przez Japończyków przed XVII w., a późniejsze wskazują na świadomość ich koreańskiej przynależności. W okresie Meiji rząd japoński nie zmienił początkowo stosunku do Dokdo, nie protestował także, gdy w 1900 r. Korea ogłosiła włączenie wysp do powiatu Ulleung. 22 lutego 1905 r. Japonia zaanektowała jednak archipelag, uznając go za ziemie niczyje, a gubernator prefektura Shimane ogłosił wprowadzenie nazwy Takeshima dla archipelagu. W czasie wojny z Rosją Japonia dostrzegła strategiczne znaczenie wysp i zaczęła budować na nich infrastrukturę wojskową. Po II wojnie światowej amerykańskie władze okupacyjne Japonii wyłączyły Dokdo spod władzy japońskiej i stały się one częścią terytorium Korei. Również po wybuchu wojny koreańskiej w 1950 r., gen. MacArthur objął wyspę jako część Korei osłoną sił USA. W 1951 r. szkice traktatu z San Francisco pominęły Dokdo na liście wysp wyłączonych spod władzy Japonii. Wśród sygnatariuszy tego traktatu nie było jednak władz Korei. 18 stycznia 1952 r., pomiędzy podpisaniem i wejściem w życie tego traktatu, koreański prezydent Rhee Syng-man ogłosił wyspę terenem koreańskim i nakazał przeganiać japońskich rybaków. Japonia uznaje koreańską obecność na wyspach za okupację i naruszenie prawa międzynarodowego. Wyspy zostały zajęte przez Koreę Południową w 1952 roku. Korea utrzymuje obecnie na wyspie stały posterunek policji. Przypisy Linki zewnętrzne Spór graniczny pomiędzy Japonią i Koreą Południową
Bahnhof Seoul

Der Bahnhof Seoul (koreanisch 서울역) ist der Hauptbahnhof der südkoreanischen Hauptstadt Seoul. Er befindet sich im Stadtzentrum. Geschichte Der Bahnhof wurde 1900 als ein Endpunkt der Gyeongin-Linie eröffnet. Der Bau des alten Bahnhofsgebäudes begann 1922 und wurde 1925 beendet. 1957 wurde der Südanbau und 1969 der Westanbau fertiggestellt. Im alten Empfangsgebäude befindet sich seit 2011 der „Kulturbahnhof Seoul 284“. Nach dem Ende der japanischen Besatzung erfolgte 1947 die Umbenennung von „Gyeongseong Station“ in „Seoul Station“. Das neue Empfangsgebäude wurde zu den Olympischen Spielen 1988 errichtet, das Terminal für den KTX 2004. Linien Der Bahnhof Seoul wird von den folgenden Linien bedient: KORAIL Gyeongbu-Hauptstrecke – KTX und zum Fernverkehr nach Daejeon, Daegu, Busan KORAIL Gyeongui-Hauptstrecke – S-Bahn Gyeongui-Jungang-Linie nach Paju AREX Flughafen-Eisenbahn – Flughafen-S-Bahn und Verbindungen Schnellzug nach Flughafen Incheon U-Bahn Seoul U1 (133) – Seouler U-Bahn mit S-Bahn nach Suwon, Cheonan, Uijeongbu U-Bahn Seoul U4 (426) – Seouler U-Bahn mit S-Bahn nach Ansan Verkehrsanbindung Einzelnachweise
Estación de Seúl

La Estación de Seúl es una de las principales estaciones de trenes en Seúl, Corea del Sur. La estación da servicio a la línea Gyeongbu, su versión de alta velocidad y la línea Gyeongui, con servicios frecuentes de alta velocidad, expresos y locales hacia varios puntos en Corea del Sur. Servicios La estación es la terminal principal para el KTX y servicios express a la Busán. La estación también cuenta con cerca de una docena de trenes al día de la línea Honam y su versión de alta velocidad hacia Gwangju y Mokpo. La estación solía ser la terminal para todos los trenes de larga distancia de las líneas Gyeongbu, Honam, Jeolla y Janghang, pero a principios de 2004 la terminal para la mayoría de trenes de las líneas Honam, Jeolla y Janghang fue trasladada a la estación de Yongsan. Los trenes expreso AREX dan servicio al Aeropuerto Internacional de Gimpo y al Aeropuerto Internacional de Incheon. Este servicio empezó el 29 de diciembre de 2010. El Metro de Seúl da servicio a la estación con la Línea 1 y Línea 2. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estación de Seúl. Estación de Seúl introducción (Korail Homepage) (enlace roto disponible en Internet Archive; véase el historial, la primera versión y la última). Estación de Seúl introducción (KTX Cyber Station) Seoul Station introduction (Incheon International Airport Railroad Homepage)
Gare de Séoul

La gare de Séoul est une gare ferroviaire sud-coréenne. C'est la principale gare de Séoul. Situation ferroviaire Elle est située sur la ligne à grande vitesse Séoul-Busan, la ligne Gyeongui et la ligne Gyeongbu. Histoire L'ancienne gare de Séoul, la gare de Namdaemun, a été ouverte au trafic dans un bâtiment en bois de 33 m2 (10 pyeong) en juillet 1900 avec l'extension de la ligne Gyeongin au nord du Han. La ligne Gyeongbu a été ouverte en 1905, et la ligne Gyeongui en 1921 – les deux lignes étant reliées à la gare. La construction de l'actuelle « ancienne gare de Séoul» a commencé le 1er juin 1922, et a été terminée le 30 september 1925. En 1923, la gare est redevenue la «gare Gyeongseong», alors que le nom de la ville de Séoul a été changé, de Hanseong à Gyeongseong («Keijō" en japonais). La gare est redevenue «gare de Séoul» le 1er novembre 1947. La gare s'est développée pendant toute la période d'après-guerre; l'annexe sud de la gare de Séoul a été terminée le 30 décembre 1957, et l'annexe ouest le 14 février 1969. En 1975, le siège de la Korea National Railroad a quitté la gare de Séoul pour emménager dans les bureaux de la nouvelle annexe ouest. Une passerelle surélevée reliant la gare de Séoul et l'annexe ouest a été achevée en 1977, et la première gare de Corée financée par des fonds privés a été construite en 1988 juste à temps pour les jeux olympiques de Séoul. En 2004, Un nouveau terminal adjacent à celui existant a été achevé pour coïncider avec l'introduction du service ferroviaire à grande vitesse KTX. Service des voyageurs Accueil Desserte La gare est le principal terminus du KTX, avec services rapides vers Busan. Elle est également desservie par une douzaine de trains par jour sur ligne Honam vers Gwangju et Mokpo. Historiquement, elle accueillait davantage de lignes, mais plusieurs d'entre elles furent déplacées vers la gare de Yongsan. Intermodalité Elle est en relations directs avec la station Gare de Séoul du métro de Séoul desservie par : ligne 1 et ligne 4 y passent, tout comme la ligne express vers les aéroports de Gimpo et Incheon depuis 2010. Patrimoine ferroviaire L'ancienne gare de Séoul, originellement appelée gare de Keijo en japonais (hanja: 京城), fut conçue par Tsukamoto Yasushi, de l'université impériale de Tokyo. Sa construction fut terminée en 1925. Son architecture reflète bien le style japonais de l'époque par l'utilisation de briques rouges et un intérieur utilisant abondamment la pierre comme le granite au sein d'un bâtiment symétrique. On trouvait également une loge de luxe au plancher de bois et au premier étage un restaurant de style occidental. L'édifice de la gare fut désigné site historique de la Corée du Sud en 1981. Ayant perdu sa fonctionnalité reliée au transports au fil du temps, il subit de nombreux réaménagements à partir de 2007. Il fut rouvert en 2011 en tant qu'« espace pour divers échanges et créations artistique et culturel ». Notes et références Voir aussi Articles connexes Transport ferroviaire en Corée du Sud Liste de gares en Corée du Sud Portail du chemin de fer Portail de Séoul
Szöul állomás

Szöul állomás fontos vasúti csomópont Szöulban, mely az 1-es, 4-es, Kjongi–Csungang (Gyeongui–Jungang) és AREX metróvonalakat, két hagyományos és egy KTX nagysebességű vasútvonalat szolgál ki. Története Az eredeti Szöul állomást 1900-ban építették, 33 m²-es faépület volt, mely a Jomcshom (Yeomcheom) hídnál állt és Namdemun (Namdaemun) állomásnak hívták. A Dél-mandzsúriai Vasúttársaság 1925-ben emelt grandiózus, neoreneszánsz stílusú vöröstégla-épületet, melyet Cukamoto Jaszusi (塚本靖) tervezett. A főépülethez az 1960-as években két szárnyat építettek a megnövekedett utasforgalom kiszolgálására. 2004-ben új állomásépületet terveztek, amely már a KTX nagysebességű vonatait is képes fogadni, így ezt a régi épületet bezárták. 2009-ben elkezdték átalakítani, majd 2011-ben kulturális központként nyitották meg újra, ahol kiállításokat, rendezvényeket, előadásokat tartanak. A modern Szöul állomás négy metróvonalat, valamint a Kjongbu (Gyeongbu) és a Kjongi (Gyeongui) vasútvonalakat, és a Kjongbu (Gyeongbu) nagysebességű vasútvonalat szolgálja ki. Viszonylatok Jegyzetek
Stazione di Seul

La stazione di Seul (서울역, Seoul-yeok) è una stazione ferroviaria di Seul, si trova nel quartiere di Yongsan-gu ed è una delle principali stazioni della capitale sudcoreana. Da qui partono i treni KTX che collegano la città con tutto il resto della penisola, e in particolare con le città di Daejeon, Taegu e Pusan. Servizi La stazione è il capolinea dei treni KTX, dei servizi espressi per Pusan e di quelli locali per Dorasan. La stazione è anche servita da una dozzina di treni ogni giorno sulla Linea Honam fino a Gwangju e Mokpo. Qui terminano la corsa anche tutti i treni a lunga percorrenza sulle linee Gyeongbu, Honam, Jeolla e Janghang, anche se dal 2004 la maggior parte dei treni delle lineeHonam, Jeolla e Janghang terminano alla stazione di Yongsan. I treni espressi AREX offorno il collegamento agli aeroporti di Gimpo e di Incheon. Il servizio è attivo dal 29 dicembre 2010. La metropolitana di Seul serve la stazione con le linee 1 e 4. Storia La stazione aprì nel 1900 col nome di stazione di Gyeongseong, e venne rinominata come stazione di Namdaemun nel 1905, vista la posizione nelle vicinanze del Namdaemun. Nel 1910 il nome della città passò da Hanseong a Gyeongsong ("Keijo" in giapponese), e la stazione prese nuovamente il primo nome nel 1915. Informazioni generali Sezione Korail Data di apertura: 8 luglio 1900 Operatore: Korail Indirizzo: 43-205, Dongja-dong, Yongsan-gu, Seul (1 Namdaemunno) Binari: 16 (compresi i 4 della metropolitana di Seul) Sezione della linea 1 Data di apertura: 15 agosto 1974 Operatore: Seoul Metro Indirizzo: Bongnaedong 2-ga, Jung-gu, Seul Binari: 2, a isola Sezione della linea 4 Data di apertura: 18 ottobre 1985 Operatore: Seoul Metro Indirizzo: Dongja-dong, Yongsan-gu, Seul Binari: 2, a isola Sezione AREX Data di apertura: 29 dicembre 2010 Operatore: Korail Airport Co. Voci correlate Korail Korea Train Express Metropolitana di Seul Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla stazione di Seul
Сеул (станция)

Сеу́л (кор. 서울역) — центральный железнодорожный вокзал в Сеуле, столице Южной Кореи. Вокзал располагается на линии Кёнбусон и линии Кёнъисон. Железнодорожная станция Сеул вместе с расположенными под ней станциями сеульского метро образует крупный транспортно-пересадочный узел в самом центре города. На станции установлены платформенные раздвижные двери. История В связи с продлением линии Кёнъисон к северу от реки Ханган, в июле 1900 года была открыта станция Кёнсон. Первое здание станции, площадью 33 м², было построено из дерева. Изначально станция располагалась около моста Ёмчон и в 1905 году была переименована в станцию Намдэмун, из-за близости к одноимённым воротам. В 1905 году была открыта линия Кёнбусон, а в 1906 линия Кёнъисон. Обе линии получили сообщение со станцией. В 1910 было снесено деревянное здание и возведен новый вокзал. В связи с переименованием Сеула из Хансона в Кёнсон (по-японски Кэйдзё), вокзалу было возвращено старое название — станция Кёнсон. 1 июля 1922 года началось сооружение сохранившегося до наших дней старого здания Сеульского вокзала, которое было завершено 30 сентября 1925 года. 1 ноября 1947 года вокзал получил современное название — станция Сеул. После Корейской войны вокзал был расширен. Южное крыло было построено в 1957 году, а Западное в 1969. В 1975 году из станции Сеул в Западное крыло переехал офис Национальных железных дорог Кореи. В 1977 было завершено сооружение перехода из станции в Западное крыло. В 2004 году, одновременно с запуском скоростной железнодорожной системы KTX, по соседству со старым зданием был открыт новый вокзал. Транспортное сообщение Сеульский вокзал связывает столицу Южной Кореи с другими крупными городами страны. Отсюда в Пусан отправляются KTX и другие скоростные поезда. Также отсюда отправляются поезда в города Гванджу и Мокпхо. До 2004 года станция Сеул была конечной для поездов дальнего следования линий Кёнбусон, Хонамсон, Чолласон и Чанхансон. Теперь эти поезда отправляются от станции Ёнсан. См. также Пхеньян (станция) Примечания Ссылки Станция на официальном сайте Korail
Сеул (станція)

Станція Сеул (кор. 서울역) — головна залізнична станція Сеула, столиці Південної Кореї. Станція розташована на лінії Кьонбусон і лінії Кьонісон. Станція Сеул разом з розташованими під ній станціями Першої та Четвертої ліній Сеульського метро створює великий транспортний вузол у самім центрі міста. Транспортне сполучення Станція Сеул зв'язує столицю Південної Кореї з іншими містами країни. Звідси у напрямку Пусану рушають KTX та інші швидкісні поїзда. Також від станції рушають поїзда у міста Гванджу та Мокпхо. Станція Сеул була кінцевої для поїздів далекого сполучення ліній Кьонбусон, Хонамсон, Чолласон і Чанхансон. Тепер ці поїзда рушають від станції Йонсан. Аероекспрес З кінця грудня 2010 року зі станції також рушають потяги аероекспресу до міжнародного аеропорту Інчхон.
Gare de Yongsan

La gare de Yongsan (hangeul : 용산 ; hanja : 龍山) est une importante gare ferroviaire de la ligne Gyeongbu. Elle est située, au 32 Jipyeongyeok-gil, Jipyeong-myeon, sur le territoire du district Hangpyeong, Province Gyeonggi en Corée du Sud. Elle est en correspondance directe avec la station de métro Yongsan, desservie par la ligne 1 et la ligne Gyeongui-Jungang du métro de Séoul. Situation ferroviaire La gare de Yongsan est située au pk 3,2 de la ligne Gyeongbu, entre la gare de Séoul et la gare de Yeongdeungpo. Histoire La gare est mise en service le 8 juillet 1900. Service des voyageurs Accueil Desserte Yongsan est la gare de départ et d'arrivée de trains circulant notamment sans le Sud-Ouest sur la Ligne Honam, la Ligne du Jeolla et la ligne Janghang. Des Korea Train Express (KTX), des trains ITX-Saemaeul (en) et des Mugunghwa-ho. Intermodalité La gare est en correspondance directe avec la station Yongsan, desservie par la ligne 1 et la ligne Gyeongui-Jungang du métro de Séoul. Notes et références Voir aussi Articles connexes Transport ferroviaire en Corée du Sud Liste de gares en Corée du Sud Marché électronique de Yongsan Liens externes « KTX역 : 용산역 (Officiel gare) », sur letskorail.com. (ko) Encyclopédie des connaissances Naver/Encyclopédie Doosan, « 용산역 [ Yongsan Station , 龍山驛 ] », sur terms.naver.com. Portail du chemin de fer Portail de Séoul Portail de la Corée du Sud