NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Digue de Saemangeum

La digue de Saemangeum est une digue situé entre l'estuaire de Saemangeum et la mer Jaune, en Corée du Sud. La digue est la plus longue digue maritime au monde, avec une longueur de 33 km, contre 32 km pour celle de Afsluitdijk. Le projet de construction de la digue a annoncé en 1991, par le gouvernement de Corée du Sud, en parallèle d'un aménagement de l'estuaire de Saemangeum. La digue et les aménagements associés sont controversés de par leurs répercussions environnementales. Si la construction de la digue de Saemangeum s'est terminée en avril 2006, son ouverture au public et au trafic routier ne s'est déroulée qu'en avril 2010, après son inauguration par le président Lee Myung-bak. Liens externes Portail de la Corée du Sud Portail du monde maritime Portail du bâtiment et des travaux publics
Diga di Saemangeum

La diga di Saemangeum è una diga costruita sulle coste del Mar Giallo in Corea del Sud. Corre fra due penisole e separa il tratto di Mar Giallo fra loro compreso e l'estuario Saemangeum. Lo scopo era di creare 400 km2 agricoli e una riserva di acqua. Descrizione e storia Il progetto è stato finanziato da parte del governo (Progetto Saemangeum Corea del Sud Seawall), completato nell'aprile 2006, dopo una lunga lotta tra il governo e gli attivisti ambientali. Prima del 2006, l'estuario Saemangeum aveva svolto un ruolo importante come habitat per gli uccelli migratori. Il completamento di questa diga è probabile che contribuisca al declino di molte specie. Circa 400.000 uccelli dipendevano dall'estuario Saemangeum come un terreno di alimentazione importante per la migrazione: 24000 km tra l'Asia, l'Alaska e la Russia. Un'organizzazione per la conservazione ha accusato le autorità di aver omesso di controllare l'impatto del progetto sulla fauna locale in maniera trasparente, ed ha effettuato un programma indipendente di monitoraggio nel 2006. Il Saemangeum si trova sulla costa del Jeollabuk-do. È appena a sud della foce del fiume Geum. Distretti vicini includono Gunsan City, Buan County, e Gimje City. Il progetto di riempimento nell'estuario, iniziato nel 1991 è stato rallentato da una serie di azioni giudiziarie da parte degli ambientalisti. La diga misura circa 33 chilometri di lunghezza e sostituisce una costa che un tempo misurava più di 100 chilometri. Dopo che l'estuario è stato completamente riempito, una superficie di circa 400 km² (circa i due terzi delle dimensioni di Seoul), si è aggiunta alla penisola coreana, rendendolo uno dei più grandi progetti di bonifica nella storia. L'estuario era originariamente chiamata "Mangeum" (万 金). Questo nome era probabilmente costituito dalla combinazione del primo carattere di "Mangyeong" e quello di "Gimje". La costruzione è stata ultimata il 27 aprile 2010, diventando ufficialmente la diga più lunga mai costruita, con una lunghezza di 33,9 km, battendo il record dei Zuiderzeewerken. Il 2 agosto 2010, la diga è stata certificato dal Guinness World Records come la più lunga diga costruita dall'uomo. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su diga di Saemangeum Collegamenti esterni (EN) Saeman’gŭm Seawall, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Семангим (дамба)

Семангим — найдовша у світі дамба, яку розташовано на південно-західному узбережжі Південної Кореї та має довжину 33 км. Збудована дамба розділяє Жовте море та колишній лиман Семангим. Історія 1991 року Уряд Республіки Корея повідомив, що буде побудована дамба, яка з'єднає три миси на південь від південнокорейського міста промислового центру Кунсан. Дамба побудована за 270 км від Сеула. Мета будівництва — створення додаткових 400 км2 сільськогосподарських угідь та водосховища з прісною водою. Для будівництва уряд витратив близько 2 трлн південнокорейських вон, або 1,72 млрд доларів США, для будівництва дамби, ще 220 млрд вон (188,78 млн доларів США) для укріплення дамби та 1,31 трлн вон (1,12 млрд доларів США) для перетворення приливних квартир на рілля та водосховище. Середня ширина дамби становить 290 метрів (найбільша ширина — 535 метрів), а середня висота — 36 метрів (найбільша висота — 54 метри). Суперечки щодо будівництва дамби з'явилися ще з моменту її оголошення. Екоактивісти протестували проти дамби у зв'язку з її впливом на навколишнє середовище. Позови до Верховного суду Південної Кореї двічі призупиняли будівництво дамби (1999 та 2005 року), та повністю заблокувати проєкт не змогли. Будівництво завершилося 2006 року. Дамба випередила дамбу Афслейтдейк, найдовшу до цього у світі дамбу в Нідерландах, на 500 метрів. Офіційно відкритою споруда стала 27 квітня 2010 року. Тодішній президент Південної Кореї Лі Мьон Бак заявив, що ця споруда є найбільшим проєктом в історії Південної Кореї змінить ландшафт країни. Того ж дня на Семангимі відбулася церемонія відкриття за участю президента, представників уряду Південної Кореї та дипломатами з інших країн. Крім того, на дамбі Семангим розташована плавуча фотоелектрична установка потужністю 2,1 ГВт. Склад На дамбі побудована дорога, що сполучає округ Пуан з Кунсаном. Дорога є частиною Національного маршруту 77. Галерея Примітки
Dora Observatory

Dora Observatory (Korean: 도라전망대) is on the South Korean side of the 38th parallel. Situated on top of Dorasan (Mount Dora) in Paju, the observatory provides scenic views across the Demilitarized Zone. Visitors can see the North Korean territory through binoculars from the 304 square feet, 500-person capacity observatory. They are able to see the North Korean propaganda village situated in the DMZ, and can also see the city of Kaesong. The observatory is very close to the Third North Korean Infiltration Tunnel dug by North Koreans into the South. The Dorasan Station, also nearby, is designed to be the station that connects the railroads of the South and North one day in the future. In 2024 a new 3 storey Dora Observatory building was opened with an indoor amphitheatre, cafe and toilets, with the original building de-commissioned and no longer accessible to tour groups. See also Daeseong-dong External links Life in Korea
Hyojong

Hyojong (koreanisch: 효종) (* 3. Juli 1619, Hanseong, Joseon; † 23. Juni 1659, ebenda) war während seiner Regierungszeit von 1649 bis 1659 der 17. König der Joseon-Dynastie (조선 왕조) (1392–1910) in Korea. Leben Hyojong war der zweite Sohn von König Injo (인조), der im Mai 1649 verstarb und er über die zuvor geregelte Thronfolge die Macht an Hyojong übergab. Hyojong bekam als Prinz zunächst den Namen Bongnim-daegun Ho (봉림대군 호) und wurde nach dem verlorenen Krieg im Jahr 1637 gegen die Mandschuren und der Unterwerfung seines Vaters unter dem mandschurischen Herrscher Huang Taiji (chinesisch 皇太極) zusammen mit seinem Bruder Sohyeon (소현) den Kriegsgewinnern als Geisel und Pfand für das Versprechen der Treue gegenüber dem mandschurischen Kaiserreich ausgeliefert. Hyojong verbrachte damit acht Jahre als Geisel in der Mandschurei. Nachdem Hyojongs Bruder Sohyeon, der als Kronprinz als Thronfolger vorgesehen war, ein Jahr nach ihrer Befreiung aus der Gefangenschaft im Jahr 1646 verstarb, trat Hyojong nach dem Tod seines Vaters am 13. Mai 1649 in einer feierlichen Zeremonie am Injo-Tor des Cheongduk-Palast (청둑궁) seine Thronfolge an. Kurz nach seiner Amtseinführung setzte er das Daedong-Gesetz (대동) durch, das Reis auch als Steuerzahlung anerkannte und Sangpyeongtongbo (상평통보) als Zahlungsmittel und Währung einführte. Auch schmiedete er nach seiner Machtübernahme Pläne, das ihm verhasste Qing-Reich der Mandschuren anzugreifen und hoffte dabei auf Unterstützung durch die Loyalisten des den Mandschuren unterlegenen Ming-Reichs, die sich noch auf der Insel von Taiwan aufhielten. Doch auch sie mussten sich den Mandschuren ergeben und so konnte König Hyojong, obwohl er vieles dafür tat seine Armee zu verstärken, zu Lebzeiten sein Volk nicht aus der Unterjochung durch das mandschurische Reich befreien. So versuchte er als Beispiel die Bewaffnung zu verbessern und beauftragte unter anderem 1656 den niederländischen Seemann Hendrik Hamel (1630–1692), nachdem sein Schiff vor der Insel Jejudo (제주도) unterging und gefangen genommen wurde, mit der Herstellung besserer Kanonen für die Armee Joseons. Während seiner kurzen Regentschaft nahm die Bevölkerung Joseon wegen mehrfacher schlechter Ernten und grassierender Krankheiten rapide ab. König Hyojong starb am 23. Juni 1659 nach nur zehn Jahren Amtszeit. Sein Sohn Hyeonjong (현종) übernahm damit durch die Thronfolge die Amtsgeschäfte. Grabstätte Das Grab des Königs, in dem auch seine Frau Königin Inseon (인선) beerdigt wurde, befindet sich in der Stadt Yeoju (여주) in der Provinz Gyeonggi-do (경기도). Literatur Michael J. Seth: A Concise History of Korea. From the Neolithic period through the Ninetheenth Century. Rowman & Littlefield Publishers, Oxford 2006, ISBN 978-0-7425-4005-7 (englisch). Han Young Woo: Joseon Era. In: A Review of Korean History. Volume 2. Kyongsaewon Publishing Company, Pajubookcity, Gyeonggi-do 2010, ISBN 978-89-8341-092-4 (englisch). Einzelnachweise
Hyojong van Joseon

Koning Hyojong van Joseon, geboren als Yi Ho, was de zeventiende vorst van de Koreaanse Joseondynastie. Hij volgde zijn vader op, koning Injo, toen deze stierf in 1649. Koning Hyojong had een deel van zijn leven doorgebracht aan het hof van de Qingdynastie. Samen met zijn oudere broer Sohyeon moest hij daar verblijven nadat zijn vader zich had overgeven aan deze nieuwe dynastie. Nadat zijn broer was overleden, waarschijnlijk om het leven gebracht door zijn eigen vader, werd Hyojong de nieuwe kroonprins. Reeds tijdens zijn verblijf aan het hof van de Qingdynastie had Hyojong plannen gemaakt om deze dynastie binnen te vallen, zodra hij weer terug was in zijn vaderland. Toen Qing echter in 1644 de Mingdynastie versloeg en de troepen van de Chinezen bij haar eigen troepen voegde, was het leger van Qing oppermachtig. Hyojong reorganiseerde het leger en liet diverse forten bouwen langs de grenzen. Ondertussen werden de contacten met Qing steeds vriendelijker, dit onder meer omdat Qing de koning van Joseon als een bondgenoot beschouwde. In 1654 werd het leger van Joseon zelfs gevraagd om samen met Qing oorlog te voeren tegen Rusland. Niet alleen het leger werd gereorganiseerd, ook werden boeken gepubliceerd over landbouw om het land te doen herstellen van de Imjin oorlog. Hij zette de hervormingen door die eerder door koning Gwanghaegun waren ingezet. Hendrick Hamel In 1653, tijdens het bewind van koning Hyojong, leed een groep Nederlanders schipbreuk op het eiland Jeju. Onder hen was Hendrick Hamel, een VOC-boekhouder, die later een verslag zou schrijven over zijn verblijf in Korea. De Nederlanders werden ingezet als lijfwacht van de koning. Ook werd via de Nederlanders meer informatie verkregen over het vervaardigen van musketten en kanonnen. Volledige postume naam Koning Hyojong Heumcheon Daldo Gwanggok Hongyeol Seonmun Jangmu Sinseong Hyeonin Myeongeui Jeongdeok de Grote van Korea 효종흠천달도광곡홍열선문장무신성현인명의정덕대왕 孝宗欽天達道光穀弘烈宣文章武神聖顯仁明義正德大王 Zie ook Hendrick Hamel
Хёджон (ван Чосона)

Хёджон (кор. 효종, 孝宗, Hyojong) — 17-й ван корейского государства Чосон, правивший с 22 июня 1649 по 23 июня 1659 года. Имя — Хо (кор. 호, 淏, Ho). Второе имя — Чонъён. Посмертные титулы — Чондок-тэван. Примечания Литература Концевич Л. Р. Хронология стран Восточной и Центральной Азии. — М.: Восточная литература РАН, 2010. — 806 с. — ISBN 978-5-02-036350-2. История Востока. — Т. 3. Восток на рубеже средневековья и Нового времени XVI—XVIII вв. / Под редакцией Р. Б. Рыбакова, Л. Б. Алаева. — М., 2000. — 696 с. — ISBN 5-02-018102-1 Тихонов В. М., Кан Мангиль. История Кореи: В 2 т. — Т. 1: С древнейших времен до 1904 г. (Orientalia et Classica: Труды Института восточных культур и античности: вып. 41.) — М.: Наталис, 2011. — 533 с. — ISBN 978-5-8062-0343-5
Хьоджон (ван Чосону)

Хьоджон (кор. 효종, 孝宗, Hyojong, Hyojong); ім'я при народженні Лі Хо (кор. 이호, 李淏, Yi Ho, Yi Ho; 3 липня 1619 — 23 червня 1659) — корейський правитель, сімнадцятий володар держави Чосон. Посмертні титули — Чондок-теван . Примітки Література Лев Концевич. Архівована копія. — Москва : Східна література РАН, 2010. — 806 с. — ISBN 978-5-02-036350-2. Архівовано з джерела 13 липня 2015 Лев Концевич. Архівована копія. — Москва : Східна література, 2011. — 687 с. — ISBN 978-5-02-036479-0. Архівовано з джерела 23 вересня 2015 Ерліхман В. В.: Правителі світу Історія Сходу. Схід на рубежі середньовіччя і Нового часу XVI—XVIII ст. Том 3. Під редакцією Рибакова Р. Б., Алаєва Л. Б. М., 2000—696 с. — ISBN 5-02-018102-1
Cheonho Bridge

The Cheonho Bridge (Korean: 천호대교; Hanja: 千戶大橋) crosses the Han River in Seoul, South Korea. It connects Gangdong District and Gwangjin District. The bridge was completed on July 5, 1976. The bridge was built to relieve the heavy traffic on the Gwangjin Bridge, but by 1986 the bridge was experiencing much traffic itself. This was resolved by building the Olympic Bridge in 1988. Gallery Notes References
Ponte Cheonho

A Ponte Cheonho ou Grande Ponte Cheonho (em coreano: 천호대교) é uma ponte que cruza o rio Han, em Seul, Coreia do Sul. A ponte liga os distritos de Gangdong e Gwangjin. A estrutura foi concluída em 5 de julho de 1976, e foi construída para aliviar o tráfego intenso na Ponte Gwangjin. Ligações externas Ponte Cheonho no Structurae «Informações sobre a Ponte Cheonho» (em coreano)
Aeroportul Jeonju

Aeroportul Jeonju (IATA: CHN, ICAO: RKJU) este un aeroport din Jeolla de Nord, Coreea de Sud ce deservește zona 전주⁠(d)​. A fost numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 29 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Este operat de Republic of Korea Air Force⁠(d). Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Jeon Ju Airport

Jeon Ju Airport är en flygplats i Sydkorea. Den ligger i provinsen Norra Jeolla, i den centrala delen av landet, 190 km söder om huvudstaden Seoul. Jeon Ju Airport ligger 32 meter över havet. Terrängen runt Jeon Ju Airport är platt västerut, men österut är den kuperad. Runt Jeon Ju Airport är det mycket tätbefolkat, med 1 956 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Jeonju, 6,8 km söder om Jeon Ju Airport. Trakten runt Jeon Ju Airport består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor
Wonhyo Bridge

The Wonhyo Bridge (Korean: 원효대교) crosses the Han River in South Korea and connects the districts of Yongsan District and Yeongdeungpo District. The bridge was completed in 1981 (1981). It was the 13th to be built on the Han River. History Construction started on the bridge on July 17, 1978. The bridge opened on October 27, 1981. On December 10, 1981, toll fees were introduced. The toll fees were controversial; Wonhyo Bridge was the only bridge to have tolls at that time, so vehicles avoided using it, which defeated the purpose of the bridge. On February 1, 1983, Dongah Construction donated the bridge to Seoul Metropolitan City. After the ownership change, the tolls (and toll gates) were removed. In popular culture Wonhyo Bridge was selected as the set for a fighting scene included in the 2006 Korean film The Host directed by Bong Joon-ho. In the movie, Wonhyo Bridge was where the creature was hiding, and where the daughter of the main character was kidnapped. The reason for selecting this location was that it fitted well with the film's concept of a sewer under a bridge, and the external appearance of Wonhyo Bridge is more dynamic than other bridges, and this added tension. Gallery References External links Media related to Wonhyo Bridge at Wikimedia Commons
Ponte Wonhyo

A Ponte Wonhyo ou Grande Ponte Wonhyo (em coreano: 원효대교) é uma ponte que cruza o rio Han, em Seul, Coreia do Sul. A ponte liga os distritos de Yongsan e Yeongdeungpo. Essa ponte foi concluída em 1981, e foi a 13ª a ser construída sobre o rio Han. Referências Ligações externas Ponte Wonhyo no Structurae «Informações sobre a Ponte Wonhyo» (em coreano)
Goyang-Stadion

Das Goyang-Stadion (kor. 고양종합운동장) ist ein multifunktionales Sport-Zentrum in Goyang, Südkorea. Das Fußballstadion, das 2003 eröffnet wurde, bietet Platz für 41.311 Personen. Die Kosten betrugen 120 Billionen Won (etwa 90 Mio. EUR). Nutzung Das Stadion wurde zwischenzeitlich von Goyang Zaicro FC, Goyang Kookmin Bank FC und Goyang Daekyo Noonnoppi WFC genutzt. Zuerst nutzte Goyang KB Kookmin Bank FC von 2003 bis 2012 das Stadion. Ab 2010 nutzte die WK-League bis 2013 das Stadion für ihre Ligaspiele. Der Frauenfußballverein Goyang Daekyo Noonnoppi WFC nutzte während der WK-League-Zeit das Stadion als Heimspielstätte. Nachdem Ende 2012 Goyang KB Kookmin Bank FC aufgelöst worden war, zog Goyang Zaicro FC von 2013 bis zu ihrer Auflösung 2016 in das Stadion. 2018 nutzte der K3-League-Verein Goyang Citizen FC das Stadion. Nebenbei nutzt die Nationalmannschaft Südkoreas ebenfalls das Stadion. Neben den Stadion gibt es auch eine Basketball-Arena wo die Goyang Orions Partien der südkoreanischen Basketballliga austragen. Goyang-Ersatzstadion Das Goyang-Ersatzstadion (kor. 고양종합운동장 보조경기장) ist ein Fußballstadion mit Leichtathletikanlage, welches sich direkt neben dem Goyang-Stadion befindet. Das Stadion wurde zur gleichen Zeit wie das Hauptstadion errichtet und dient als Sportstätte für kleine Wettbewerbe. Ab 2022 nutzt der südkoreanische Viertligist Goyang KH FC das Stadion als Heimspielstätte. Weblinks Offizielle Website Artikel zum Goyang-Stadion auf Namu.wiki (kor) Artikel zum Goyang-Ersatzstadion auf Namu.wiki (kor)
Goyang Stadium

Goyang Stadium is a multi-purpose stadium in Goyang, South Korea. It is used mostly for football matches and was the home ground of Goyang Zaicro FC of the K League Challenge from 2013 to 2016. Completed in 2003, it has a seating capacity of 41,311. The stadium is also occasionally used for matches of the South Korea national football team. Concerts Due to the renovation of the Seoul Olympic Stadium, which began in 2023, the availability of large concert venues in Seoul has become limited. As a result, large concerts have increasingly been held at nearby venues in the Seoul metropolitan area, including Goyang Stadium. References External links Official website Archived October 18, 2017, at the Wayback Machine (in Korean) Goyang Sports Facilities Management Center (in Korean) World Stadiums
Estadio de Goyang

El Estadio de Goyang es un estadio multiuso localizado en la ciudad de Goyang, Corea del Sur. Actualmente utiliza sobre todo para partidos de fútbol y es la sede del equipo de Goyang Hi FC. El estadio alberga a 41 311 personas y fue construido en 2003. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Corea del Sur Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estadio de Goyang.
Stade de Goyang

Le stade de Goyang (en coréen : 고양종합운동장) est un stade de football situé à Goyang en Corée du Sud. Il a une capacité de 41 311 places. Histoire Événements Coupe de la paix 2007 Coupe du monde de football des moins de 17 ans 2007 Galerie Notes et références Liens externes (ko) Site officiel (en) Le stade sur Worldstadiums.com Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail de la Corée du Sud
Goyang Stadium

Il Goyang Stadium (고양종합운동장?) è uno stadio multi-uso situato a Goyang, in Corea del Sud. Viene utilizzato principalmente per il calcio e ha ospitato le partite della squadra locale Goyang Zaicro in K League 2 tra il 2013 e il 2016. Occasionalmente ospita anche le partite della nazionale coreana. Ha ospitato alcuni incontri della Coppa della Pace 2007 e del Campionato mondiale di calcio Under-17 2007. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Goyang Stadium
Goyangstadion

Het Goyangstadion is een multifunctioneel stadion in Goyang, een stad in Zuid-Korea. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub Goyang Zaicro FC maakt gebruik van dit stadion. In het stadion is plaats voor 41.311 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 2003.
Goyang Stadium

Goyang Stadium – wielofunkcyjny stadion w mieście Koyang, w Korei Południowej. Jego budowa trwała 3 lata, a otwarcie nastąpiło w 2003 roku. Swoje mecze rozgrywa na nim drużyna Goyang Kookmin Bank oraz kobiecy klub Goyang Daekyo WFC. Obiekt może pomieścić 41 311 widzów. Stadion był jedną z aren piłkarskich Mistrzostw Świata U-17 2007 oraz Pucharu Pokoju 2007. Obiekt był także zgłoszony, jako jeden z 14 stadionów, do oficjalnej kandydatury Korei Południowej na organizację Mistrzostw Świata 2022. Kandydatura ta nie odniosła jednak sukcesu, a organizacja turnieju przypadła Katarowi. Przypisy
Yeosu Airport

Yeosu Airport (IATA: RSU, ICAO: RKJY) is an airport in Yeosu, South Jeolla Province, South Korea . In 2018, 590,112 passengers used the airport. Airlines and destinations Statistics Ground transportation City Bus No. 31, 32, 33, 34, 35, 96 References External links Official website Archived 2009-11-08 at the Wayback Machine
Aeropuerto de Yeosu

El Aeropuerto de Yeosu (en hangul, 여수공항; en hanja, 麗水空港) es un aeropuerto ubicado en Yeosu, Corea del Sur (IATA: RSU; ICAO: RKJY). En 2011, 618 970 pasajeros usaron el aeropuerto. Aerolíneas y destinos Transporte terrestre Autobús de la ciudad No. 31, 32, 33, 34, 35, 96 Enlaces externos Sitio oficial
Aéroport de Yeosu

L'aéroport de Yeosu/Sunchéon est un aéroport sur Yeosu, en Corée du Sud (code IATA : RSU • code OACI : RKJY). En 2011, 618 970 passagers ont utilisé l'aéroport. Situation Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Compagnies aériennes et destinations Portail de l’aéronautique Portail de la Corée du Sud
Aeroportul Yeosu

Aeroportul Yeosu (IATA: RSU, ICAO: RKJY) este un aeroport din Yeosu, Jeolla de Sud, Coreea de Sud ce deservește zona Yeosu. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 1.010.333 de pasageri. A fost deschis în 1972 și numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 16 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Este operat de Korea Airports Corporation⁠(d). Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Yeosu Airport

Yeosu Airport är en flygplats i Sydkorea. Den ligger i den södra delen av landet, 300 km söder om huvudstaden Seoul. Yeosu Airport ligger 16 meter över havet. Terrängen runt Yeosu Airport är huvudsakligen kuperad, men åt nordost är den platt. Havet är nära Yeosu Airport åt nordost. Närmaste större samhälle är Yeosu, 9,9 km söder om Yeosu Airport. Trakten runt Yeosu Airport består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Yeosu Airport.
Aéroport de Pohang

L'aéroport de Pohang est un aéroport à Pohang, en Corée du Sud (code IATA : KPO • code OACI : RKTH) a usage civil et militaire. Histoire Durant la guerre de Corée, l'USAF construit une base aérienne à partir de juillet 1950. Elle est nommée K-3 et devient après-guerre l’aéroport de Pohang. Le 12 aout 1950, la 12e division d'infanterie nord-coréenne s'infiltre à Pohang obligeant les avions américains alors sur place à se replier au Japon. La zone sera reprise par les forces alliés plusieurs jours plus tard. Six Grumman F9F-4 du VMF-115 (en) s'écrasent le 10 septembre 1952 par mauvais temps sur une montagne sud-coréenne à la suite d'une défaillance des instruments de navigation de l’avion de tête en voulant atterrir sur la base aérienne de Daegu. Les six pilotes sont tués. Depuis la guerre froide, elle est employée par la Marine de la république de Corée et l'USMC. En 2011, 255 227 passagers ont utilisé l'aéroport. Situation Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Compagnies aériennes et destinations Édité le 05/10/2019 Références Portail de l’aéronautique Portail de la Corée du Sud Portail des forces armées des États-Unis
Aeroportul Pohang

Aeroportul Pohang (IATA: KPO, ICAO: RKTH) este un aeroport din Pohang, Gyeongsang de Nord, Coreea de Sud ce deservește zona Pohang. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 249.413 pasageri. A fost numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 21 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și