NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Incheon-Fußballstadion

Das Incheon-Fußballstadion (kor. 인천축구전용경기장, auch Sungui Arena Park) ist ein Fußballstadion in der südkoreanischen Stadt Incheon, Provinz Gyeonggi-do. Seit dem 11. März 2012 trägt Incheon United seine Heimspiele in der Arena aus. Das Fußball-Franchise spielt aktuell (2016) in der K League Classic, der höchsten Spielklasse Südkoreas. Vor dem Neubau des Stadions stand das altehrwürdige Incheon-Sungeui-Stadion an dieser Stelle, bevor es abgerissen und durch das Incheon-Fußballstadion ersetzt wurde. Das Stadion war eines der Austragungsorte der Fußballturniere der Männer und der Frauen bei den Asienspielen 2014. Es bietet den Besuchern 20.891 Plätze. Die Dachkonstruktion überspannt hufeisenförmig die doppelstöckige Haupt- wie auch die Gegentribüne sowie die einstöckige Hintertortribüne im Süden. Die Nordseite liegt offen. Galerie Siehe auch Incheon-Sungeui-Stadion Weblinks Informationen zum Stadion in Incheon (koreanisch) Daten zum Stadionprojekt (englisch) Website von Incheon United (koreanisch) Incheon Football Stadium (Sungui Arena Park) (englisch) Bilderserie auf Worldofstadiums.com Einzelnachweise
Incheon Football Stadium

Incheon Football Stadium, a.k.a. the Sungui Arena Park, is a football-specific stadium in Incheon, South Korea, and is the home ground of Incheon United of the K League. The stadium was designed with a capacity of 20,891 spectators. It replaced the much larger Incheon Munhak Stadium. On 11 March 2012, Incheon United officially had its first game since the opening of the stadium on the same day, when they played against Suwon Samsung Bluewings. The stadium was one of the venues for the 2017 FIFA U-20 World Cup. References External links Stadium information Word Stadiums Archived 2020-08-11 at the Wayback Machine
Estadio de Fútbol de Incheon

El Estadio de Fútbol de Incheon (anteriormente Sungui Arena Park), es un estadio de fútbol ubicado en Incheon, Corea del Sur, es el recinto donde hace las veces de local el equipo Incheon United de la K-League, posee una capacidad para unas 20 890 personas y fue inaugurado en 2012.​ Desde 2004 hasta 2011, el campo del Incheon United fue el Estadio Munhak, de 52 200 localidades y construido con motivo de la Copa Mundial de Fútbol de 2002. Con una capacidad mucho más reducida el actual recinto se acomoda mucho más a las necesidades del club.​ El origen de su construcción está en vista de la organización de los Juegos Asiáticos de 2014 en la ciudad, por lo que el ayuntamiento aprobó la construcción de una nueva sede para el fútbol. Las obras comenzaron en mayo de 2008 y la inauguración oficial se produjo el 25 de febrero de 2012. El estadio con césped natural y un aforo de 20 300 espectadores, está diseñado específicamente para albergar partidos de fútbol, por lo que las gradas están cerca del terreno de juego. Dispone de un techo que cubre todas las tribunas laterales y la grada sur, mientras que el fondo norte queda descubierto, su curvatura está inspirada en "la cultura portuaria de la localidad, con referencias al viento, las olas y los cruceros". Partidos del Mundial de Fútbol Sub-20 2017 Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Corea del Sur Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estadio de Fútbol de Incheon. stadiumdb.com - reseña e imágenes
Voetbalstadion van Incheon

Het voetbalstadion van Incheon (ook Sungui Arena Park genoemd) is een voetbalstadion in Incheon, een stad in Zuid-Korea. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden. De voetbalclub Incheon United FC maakt gebruik van het stadion. In het stadion is plaats voor 20.891 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 2012. Internationaal toernooi In 2017 werd van dit stadion gebruik gemaakt voor het wereldkampioenschap voetbal onder 20, dat gespeeld werd 20 mei tot en met 11 juni in Zuid-Korea. In het stadion werden 6 groepswedstrijden en 2 achtste finales gespeeld.
Incheon Football Stadium

Incheon Football Stadium – stadion piłkarski w Inczonie, w Korei Południowej. Jego budowa rozpoczęła się w maju 2008 roku, a otwarcie miało miejsce 11 marca 2012 roku. Koszt budowy areny wyniósł 110 mln dolarów. Pojemność stadionu wynosi 20 891 widzów. Na obiekcie swoje spotkania rozgrywają piłkarze klubu Incheon United, którzy przed otwarciem stadionu występowali na Stadion Incheon Munhak. Przypisy
Incheon Football Stadium

Incheon Football Stadium (hangul: 인천축구전용경기장) är en fotbollsarena i Incheon, Sydkorea. Arenan är hemmaplan för Incheon United FC i K League Classic och den tar &&&&&&&&&&020891.&&&&&020 891 åskådare. Arenan började byggas år 2008. Fotbollsklubben Incheon United flyttade dit från Incheon Munhak Stadium inför säsongen 2012. Den invigdes den 11 mars 2012 när Incheon spelade mot Suwon Samsung Bluewings. Arenan användes under fotbollsturneringen vid Asiatiska spelen 2014. Referenser Incheon Football Stadium på StadiumDB.com
Футбольний стадіон Інчхона

Футбольний стадіон Інчхона, також відомий як Sungui Arena Park — футбольний стадіон у місті Інчхон, Південна Корея, місткістю 20 881 глядачів. Зараз стадіон використовується в основному для футбольних матчів і є домашньою ареною клубу «Інчхон Юнайтед». Стадіон був розроблений місткістю 20 881 глядач. Історія Будівництво стадіону почалось у 2008 році після знесення значно більшого стадіону «Сунгуї», який було побудовано на цьому місці ще у 1920-ті роки . 11 березня 2012 року «Інчхон Юнайтед» офіційно провів свою першу гру на стадіоні, коли вони зіграли в матчі чемпіонату проти «Suwon Samsung Bluewings» . На стадіоні пройшли матчі групового етапу та 1/8 фіналу молодіжного чемпіонату світу з футболу 2017 року . Опис Стадіон розрахований на 20 891 місце. Конструкція даху має форму підкови, в результаті чого північна трибуна знаходиться просто неба. Галерея Примітки Посилання Профіль на Word Stadiums
ACTS University

ACTS University (ACTS abbreviated from Asian Center for Theological Studies and Mission) is an interdenominational evangelical Christian school in South Korea. It has two primary campuses: the smaller original location in Seoul, a larger new campus in Yangpyeong County, east of Seoul in central Gyeonggi province. It hosts undergraduate and graduate programs on a number of campuses. History The school traces its roots to an evangelical conference in Singapore in 1968. The campus was opened in Seoul's Seodaemun-gu on May 1, 1974, with six students. At that time it existed only as the Asia Center for Theological Studies and Mission; it received permission to form an educational corporation in 1981, at which time the formal entity of Asia United Theological College was established. Shortly thereafter the Yangpyeong campus was acquired. The college became a university in 1993. See also List of colleges and universities in South Korea Education in South Korea Christianity in Korea External links (in Korean) Official website (in English) School website
Soswaewon

Soswaewon or Sosaewon is a typical Korean garden of the middle Joseon Dynasty. It is located in the Nam-myeon, Damyang County of the South Jeolla Province, South Korea. This garden harmonizes with nature in characteristic traditional Korean style. Clean waters in the valley flow below the wall and fall through the small cataract into the lake. This place can be said to be a cultivating house of scholar spirit in that many Confucian scholars discussed academic subjects and wrote their works here. History Soswaewon was originally constructed by Yang Sanbo (양산보) from the end of 1520 through the middle of 1530. Yang gave up his government position after his teacher, Cho Kwangjo (1482–1519) was exiled and then killed in the purge of 1519 called Kimyo sahwa (기묘사화). So Yang made this garden to seclude himself from social position. The part of the garden was burnt down during the Japanese invasions of Korea (1592–1598), but the buildings were reconstructed by his descendants, and the present Soswaewon was renovated by Yang Taek-ji, Yang Sanbo's descendant in the fifth generation. An 18th-century map of Soswaewon remains. It is carved on wood in the 31st year of King Yeongjo (1755), and shows the original design of the garden. Structures Jewol Pavilion Jewol Pavilion is a house for the host and means "bright moon after raining". Gwangpung Pavilion Gwangpung Pavilion is a house for guests and means "bright sun and fresh wind after raining". Daebong Pavilion Daebong Pavilion is located at high hill of Soswaewon. It means the luck of phoenix is regarded as the good news. Gallery See also Hwanbyeokdang Korean garden Hanok Seowon Korean architecture References 담양 소쇄원 남해 금산 명승지정, " Shegye daily news 2008.05.04 "The Pavilions in Damyang". Korean Overseas Information Service (KOIS). External links (in Korean) Official site (in Korean) 소쇄원 at Yesullo
Dongnam Health University

Dongnam Health University (Korean: 동남보건대학교), previously Dongnam Health College, is a South Korean technical college specializing in the health sciences. Its campus is on the north bank of the Seohocheon in Suwon, Gyeonggi province. The current president is Lee Young Kwon (이영권) and about 40 instructors are employed. Academics The college provides training through its five divisions: Health Science (which includes radiology and physical therapy), Social Science (including early childhood education and tourism interpretation), Nursing, Engineering Science, and Home Economics (which consists of the Department of Food and Nutrition). History The college opened its doors in 1973 as Dongnam Health Junior School (동남보건전문학교). It became a technical college in 1979. It took its current name in 2009. Sister schools The college maintains ties with institutions in five countries: Japan, New Zealand, China, the United States, and Germany. [1] See also List of colleges and universities in South Korea Education in South Korea References External links Official university website, in English and Korean
Hyundai Wia

Hyundai Wia (Eigenschreibweise: Hyundai WIA, kor. 현대위아, rev. Hyeondae wia; früher bekannt als World Industries Ace; kor. 위아, rev. Wia) ist ein Maschinenbauunternehmen aus Südkorea mit Sitz in Changwon und ist Teil der Hyundai Motor Group. Zu den angebotenen Produkten zählen Werkzeugmaschinen, Automobilteile und Rüstungsgüter. Das Unternehmen wurde 1976 als Kia Machine Tool Company gegründet und begann im Jahr darauf mit der Produktion erster Werkzeugmaschinen. Die Produktion von Antriebssträngen für den Fahrzeugbau innerhalb der Hyundai Group begann 1979. Eine Umfirmierung des Unternehmens in Kia Heavy Industry fand 1996 statt. Weitere Umfirmierungen zu WIA Corporation und Hyundai Wia Corporation wurde 2001 und 2009 vollzogen. Im Jahr 2011 ging Hyundai Wia an die Börse. Die Werkzeugmaschinensparte des Unternehmens hat sich auf CNC-Drehmaschinen und Bearbeitungszentren spezialisiert und sieht sich als einer der größten Werkzeugmaschinenhersteller weltweit und Marktführer im heimischen Korea. Die Unternehmenssparte für Automobilzulieferung beliefert hauptsächlich die konzerninternen Marken Hyundai und Kia mit komplexen Baugruppen wie Antriebsstränge, Achsen und Kupplungen. Weiterhin bezeichnet sich Hyundai Wia selbst als den einzigen Hersteller von Automobilmotoren in Korea. Es werden sowohl Otto- als auch Dieselmotoren und Turbolader hergestellt. Hyundai Wia ist auch einer der wichtigsten Hersteller von Rüstungsgütern in Korea. Neben Artilleriegeschützen für Land- und Wasserfahrzeuge werden Fahrwerke für Kampfflugzeuge, aber auch den zivilen Gebrauch, sowie ferngesteuerte und automatisierte Waffensysteme für den Bodenkampf produziert. Siehe auch Liste von Werkzeugmaschinenbauern Weblinks Website des Unternehmens (koreanisch) Einzelnachweise
Hyundai WIA

Hyundai WIA Corporation (Korean: 현대위아; RR: Hyeondae Wia), formerly known as WIA (World Industries Ace; Korean: 위아; RR: Wia) is a member of the Hyundai Motor Group and is the second biggest automotive parts manufacturer in South Korea. As one of the core companies of Hyundai Motor Group, it is supplying automobile engines, modules, C.V Joint and 4WD systems to automobile companies such as Hyundai, Kia, and Genesis. In addition, it is in charge of manufacturing and selling FA (Factory Automation) facilities, various large-caliber artillery, aircraft parts, robots, and press device. The main customers who earn most of their sales are Hyundai, Kia, Genesis, and the Ministry of National Defense. On 10 August 2009, the company name was changed from WIA to Hyundai WIA to target the global market and increase brand competitiveness. Business Area Automotive Source: Automotive parts Automotive module Automobile engine Machinery Source: CNC turning centers SE-SY Series HD-Y Series HD2600 HD3100 Machining centers KF-B Series XF2000 XF8500 FA (Factory automation) Robot Defense Sources Artillery KH178, 105 mm 38 caliber towed howitzer developed in 1978 KH179, 155 mm 39 caliber towed howitzer developed in 1979 CN98 155 mm 52 caliber self-propelled howitzer used on board K9 Thunder, developed in 1998 KM256 120 mm 44 caliber smoothbore gun used on board K1A1 (Licensed production) CN03 120 mm 44 caliber smoothbore gun used on board K1A2, developed in 2003 CN08 120 mm 55 caliber smoothbore gun used on board K2 Black Panther, developed in 2008 Mortar KM181 60 mm mortar developed in 1985 KM187 81 mm mortar developed in 1996 KMS114 81 mm mortar developed in 2019 XKM120 120 mm self-propelled mortar developed in 2019 Recoilless rifle M67 recoilless rifle (Licensed production) M40 recoilless rifle (Licensed production) Remote controlled weapon stations RW01K Naval armament systems K-76L/62 naval gun developed in 2007 5"/54 caliber Mark 45 gun (Licensed production) OTO Melara 76 mm (Licensed production) Bofors 57 mm Naval Automatic Gun L/70 (Licensed production) Bofors 40 mm Automatic Gun L/70 (Licensed production) Goalkeeper CIWS (Licensed production) Aerospace systems Main & Nose landing gear Main rotor control Pilot seat Commercial airplane Landing gear Business of heavy machinery Plant Press Satellite Global business Machinery business Automotive parts business Automotive engine business Components and materials business Molding business See also Defense industry of South Korea List of companies of South Korea References External links Official website Business data for Hyundai WIA:
Hyundai WIA

Hyundai WIA, abreviación de Hyundai World Industrial Ace (español: As de la industria del mundo — Hyundai) es parte de Hyundai Motor Group y es el segundo mayor fabricante de componentes de automóviles de Corea del Sur.​​ Es una de las empresas más importantes de Hyundai Motor Group. Suministra motores de carro, módulos, juntas homocinéticas y sistemas de tracción en las cuatro ruedas a las empresas automotrices Hyundai, Kia y Genesis. Además, está a cargo de la fabricación y venta de robots y otra maquinaria para la automatización de fábricas, artillería diversa de gran calibre, piezas de aeronaves, y dispositivos de prensa.​ Sus principales clientes son Hyundai, Kia, Génesis y el Ministerio de Defensa Nacional de Corea. Historia La empresa fue fundada en 1976,​ con el nombre de Kia Machine Tool Co. Ltd.​ A mediados de la década de 2010, construyó a un costo de $370 millones de dólares una planta de fabricación de motores​ en Pesquería, Nuevo León.​ Áreas de negocio Automotriz​ Piezas de automóviles Módulos automotrices Motores de coche Maquinaria​ Centros de torneado CNC Serie SE-SYSerie HD-YHD2600HD3100 Centros de mecanizado Serie KF-BXF2000XF8500 FA (Automatización de fábrica) Robots industriales. En la fábrica de Kia de Nuevo León, la mayoría de los 420 robots son Hyundai WIA.​ Defensa​ Artillería CN78 105 —Obús calibre mm 38 desarrollado en 1978 CN79 —155Obús calibre mm 39 desarrollado en 1979 CN98 155 Obús autopropulsado calibre mm 52 desarrollado en 1998 CN03 120 Cañón de ánima lisa calibre mm 44 desarrollado en 2003 CN08 120 —Cañón de ánima lisa calibre mm 55 desarrollado en 2008 Mortero KM181 60 mm mortero desarrollado en 1985 KM187 81 mm mortero desarrollado en 1996 Mortero KMS114 de 81 mm desarrollado en 2019 XKM120 120 mortero autopropulsado mm desarrollado en 2019 Rifle sin retroceso Rifle sin retroceso M67 (producción con licencia) Rifle sin retroceso M40 (producción con licencia) RCWS (estación de armas a control remoto) RW01K Sistema de armamento naval Cañón naval de 5” (Producción bajo licencia) Cañón naval de 76 mm (producción con licencia) Cañón naval de 57 mm MK3 (producción con licencia) Cañón naval 40 mm MK3 (producción con licencia) Guardameta de 30mm (Producción bajo licencia) Sistemas aeroespaciales Tren de aterrizaje principal y de morro Control del rotor principal Asiento pilotoAvión comercial Tren de aterrizaje Negocio de maquinaria pesada Planta Prensa Satélites Referencias
Hyundai Wia

Hyundai Wia — южнокорейская корпорация, ранее известная как WIA ( World Industries Ace ; кор . 위아 ), входит в состав крупнейшего Национального холдинга Hyundai Motor Group. Компания основана в 1976 году. Занимает второе место в Южной Корее по объёму производства автокомпонентов. Компания производит автомобильные двигатели, модули, ШРУСы и системы полного привода корейским автопроизводителям Hyundai, Kia и Genesis. Hyundai Wia также занимается производством различной крупнокалиберной артиллерии, деталей для самолетов, роботов и прессовых устройств, а также производит станки и робототехнику. В 2015 году общие активы компании составляли 5,4 млрд долларов США. В производстве задействованы почти 3 тысячи сотрудников. Основатель Hyundai Group — Чон Чжу-ён. Сферы производства Станкостроение Производство промышленных роботов Производство автомобильных запчастей, автомобильных модулей, автомобильных двигателей. Производство высокоточных металлообрабатывающих станков с ЧПУ. Оборонная промышленность Производство артиллерийского вооружения (пушки, гаубицы) Производство компонентов для авиастроения См. также Чон Чжу-ён — основатель «Hyundai» Hyundai Примечания Ссылки Официальный сайт Hyundai Wia
K1 Type 88

Der K1 Type 88 (koreanisch 88 전차) ist ein südkoreanischer Kampfpanzer. Beschreibung Der K1 Type 88 wurde Anfang der 1980er-Jahre von Hyundai Rotem und General Dynamics im Auftrag der südkoreanischen Regierung entwickelt und 1988 der südkoreanischen Armee übergeben. Dabei wurden die speziellen südkoreanischen Anforderungen in der Entwicklung und Produktion dieses Kampfpanzers berücksichtigt, zum Beispiel die Körpergröße der Soldaten und die besonderen Geländeverhältnisse. Die Wanne und der Turm orientieren sich in ihrer Formgebung am amerikanischen M1A1, des Gleichen wird auch die dort verwendete Verbundpanzerung eingesetzt. Der Gesamtaufzug des Panzers ist mit einer Höhe von 2,25 Meter für einen Turmpanzer sehr niedrig. Die hydropneumatische Federung bietet die Möglichkeit, den Richtbereich der Kanone nach Höhe und Tiefe zu vergrößern, eine angesichts der gebirgigen Landschaft der Koreanischen Halbinsel wichtige militärische Forderung. Der Triebwerksblock besteht aus einem 8-Zylinder-Dieselmotor mit 880 kW (1200 PS) von MTU Friedrichshafen und einem ZF-Automatikgetriebe. Die Feuerleitanlage besteht aus amerikanischen Bauteilen. Als Hauptbewaffnung dient die weltweit verbreitete 105-mm-Zugrohrkanone L7. Der weiterentwickelte K1A1 ist mit der von Rheinmetall entwickelten 120-mm-Glattrohrkanone bewaffnet und dank Wärmebildgerät voll nachtkampffähig. Literatur Christopher F. Foss: Jane's tank & combat vehicle recognition guide. 2. Auflage. HarperCollins, New York 2000, ISBN 0-00-472452-6, S. 78–79. Alexander Lüdeke: Panzer weltweit. Motorbuch Verlag, Stuttgart 2017, ISBN 978-3-613-03973-5, S. 218. Weblinks Beschreibung auf GlobalSecurity.org (englisch) Einzelnachweise
K1 (tenk)

K1 je južno korejski glavni borbeni tenk koji je nastao kao prijetnja sjeverno korejskim T-72. Uz pomoć američke tvrtka General Dynamics koja proizvodi M1 Abrams razvijen je prvi tenk Južne Koreje. Prvi prototip je završen 1983. a serijska proizvodnja je započela 1984. godine u tvrtci Hyundai. Tenk je vrlo sličan tenku M1 Abrams. Vatrena moć Prve inačice K1 imale su top od 105 mm što se smatralo dovoljnim za uništavanje sjevernokorejskih T-62. No na inačici K1A1 postavljen je top 120 mm koji je preuzet s Abramsa. Prvi prototip K1A1 napravljeni su 1996. godine i odmah su ušli u serijsku proizvodnju. SUP koji se koristi je vrlo moderan i jedan od najsuvremenijih u svijetu. Oklopna zaštita Kako bi se dobio tenk male težine i dobre pokretljivosti, ali i dovoljne oklopne zaštite, osnova K1 napravljena je od ploča panciranog čelika. Osjetljiva mjesta kao što su prednji i bočni dio kupole i tijela dodatno su zaštićeni sendvič oklopom, razvijenim u SAD-u. Razina oklopne zaštite je optimizirana prema razini ugroze od sjevernokorejskih tenkova i protuoklopnih raketa, što je omogućilo da masa tenka ostane na malih 51 tonu. Pokretljivost Kako su korejci htjeli moderan, a jeftin tenk, odabrali su MB 871 Dieselov motor njemačke tvrtke MTU. Motor razvija snagu od 1200 KS i omjer snage i težine je 23.48 ks/t. Uz automatsku njemačku transmisiju dobivena je maksimalna brzina od 65 km/h i ubrzanje od 0 do 32 km/h za vrlo dobrih 9.5 sekundi. S 1130 litara Dieselova goriva K1 može prijeći maksimalno 437 kilometara. Korisnici Južna Koreja Vanjske poveznice (engl.) K1A1 MBT na army-technology.com (engl.) Type 88 K1 Glavni borbeni tenk na GlobalSecurity.org (engl.) K1A1 Glavni borbeni tenk na GlobalSecurity.org (engl.) Slike na GlobalSecurity.org
K1 Type 88

A K1 Type 88 a dél-koreai szárazföldi erők fő harckocsija. A K1 terveit a General Dynamics készítette az M1 Abrams harckocsi alapján, gyártását viszont a hazai Hyundai vállalat végzi. Története Dél-Korea hadereje hagyományosan amerikai felszerelést használ, így a páncélos erőit is M47 és M48A5 harckocsikkal szerelte fel. Az 1970-es években azonban szakítottak ezzel a gyakorlattal, amikor felhívást adtak ki egy új, nehéz páncélos kifejlesztésére, amit a helyi viszonyok figyelembevételével, dél-koreai gyártással kellett megvalósítani. A változtatás fő oka az volt, hogy Észak-Korea nagy számban rendelkezett T–62-es páncélosokkal, amelyekkel szemben egyetlen dél-koreai harckocsi sem tudta eredményesen felvenni a harcot. Számos gyártó jelentkezett, azonban végül a Chrysler Defense (későbbi General Dynamics) tervét választották ki. XK-1 néven két prototípust építettek, a legnagyobb titokban, és a kész járművet 1983-ban a marylandi harckocsipályán próbálták ki. 1984-ben indult meg a gyártása, Type 88 néven, és a koreai kormány 800 darabot rendelt belőle. 1987-es nyilvánosságra hozásáig több zászlóaljat is ezzel a típussal szereltek fel. A K1 főbb jellemzői A K1 alaptípus külsőleg hasonlóságot mutat az amerikai M1 Abrams harckocsival (emiatt a Koreában állomásozó amerikai katonák "Baby Abrams"-nek becézik). Az 52 tonnás harckocsi 105 mm-es lövege kifinomult tűzvezető-rendszerrel van ellátva (amely hasonló a német Leopard harckocsikon alkalmazottakhoz). A harckocsi hajtóműve a német MTU dízelmotor licencben gyártott helyi változata. A K1 megjelenésére válaszul az észak-koreaiak megpróbálták továbbfejleszteni a T–62-es harckocsijaikat. A K1A1 főbb jellemzői Az 1996. április 3-ától gyártott, és 2001. október 13-ától rendszerben álló K1A1 altípus a K1 továbbfejlesztett változata, melyet már 120 mm-es löveggel szereltek fel. Főbb változatai K1 Alaptípus, 105 mm-es löveggel és licencben gyártott német dízelmotorral. K1A1 A K1 továbbfejlesztett változata, 120 mm-es löveggel. K1 ARV A K1 ARV (Armored Recovery Vehicle) egy, a K1 tank alvázára épített jármű, melyet elláttak daruval illetve csörlőkkel. 1993-tól állították rendszerbe. K1 AVLB A brit Vickers Defense Systems segítségével 1988 és 1992 között kifejlesztett hídvető változat. K1M Malajzia számára az 1990-es évek végén kifejlesztett változat, melyet lézeres riasztórendszerrel illetve légkondicionálóval szereltek fel. Mivel Malajzia a lengyel PT-91-es harckocsit választotta, így ezt az altípust soha nem rendszeresítették. Források David Miller: Korszerű harckocsik és harcjárművek, Bp., 1994.