NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Dzsagalcsi piac

A Dzsagalcsi piac (자갈치시장, Jagalchi Sijang) Dél-Korea legnagyobb halpiaca, Puszan kikötőjében működik. Kialakulása összefügg Puszan ugrásszerű fejlődésével a koreai háborút követő időszakban, amelynek során a város kikötője vált az ország legnagyobb ilyen jellegű létesítményévé. A piac neve a koreai dzsagal, kavics, murva szóból ered, amely a helyén működő régi elárusítóhely környezetére utal. A piac új épülete sirályokat idéz a tenger felől. A piacnak két nagyobb szekciója van: a belső részben az élő árut lehet megvenni, míg az épület körüli utcákban elsősorban szárított tengeri élőlényeket kínálnak eladásra. Az épület emeletén éttermek működnek, amelyek kérés esetén elkészítik a földszinten vásárolt halat, rákot. A létesítmény a hét minden napján nyitva van reggel 5-től 22 óráig. Havonta kétszer, az első és a harmadik kedden zárva tart. A piacon elsősorban nők árulják a kihalászott tengeri élőlényeket, ki is alakult egy helyi elnevezésük, ők a dzsagalcsi adzsumák, szabad fordításban a dzsagalcsi vagy piaci asszonyok. Kínálat Jegyzetek Források ↑ Jagalchi: Visiting Busans’ Jagalchi Market: The biggest fish market in Korea. Away with the Steiners. Hozzáférés: 2023. szeptember 17.. ↑ Visit Korea: Jagalchi Market. Visit Korea. Hozzáférés: 2023. szeptember 17.. ↑ Korea Taste: Food in the Traditional Market 3. Jagalchi Market. Korea Taste. 2014. 2015. április 30. dátummal az eredeti címről archiválva. Hozzáférés: 2023. szeptember 17..
Jagalchimarkt

Jagalchi markt (Hangul: 자갈치시장) is een bekende vismarkt in de Zuid-Koreaanse stad Busan. Het is de grootste vismarkt van Korea. De markt is deels overdekt en vindt deels op straat plaats, de verkoop vindt vrijwel uitsluitend plaats door vrouwen. De markt is te vinden in de Nampo-dong buurt in het stadsdeel Jung-gu bij de Nampo haven. Het is een belangrijke toeristische trekpleister van Busan. Externe link (ko) Officiële site
Рынок Чагальчхи

Рынок Чагальчхи (кор. 자갈치 시장; Чагальчхи-сиджан) — крупнейший рынок морепродуктов в Азии, расположен в южнокорейском Пусане в районе Нампходон округа Чунку. Входит в число десяти наиболее известных достопримечательностей Пусана, поэтому торговые ряды ежегодно посещаются большим количеством туристов. Первый рынок, на котором торговали морепродуктами, возник на этом месте в августе 1924 года. Однако современная его история берёт своё начало в 1945 году — он был построен корейцами, которые занимались добычей и торговлей рыбой и моллюсками, бежавшими в Пусан с севера полуострова после занятия его советскими войсками. Название рынка, как считается, возникло от слова чагаль (кор. 자갈 — гравий), потому что в период Корейской войны окрестности рынка были окружены гравием. В 1960-е годы в окрестностях рынка имели место столкновения между представителями власти и уличными торговцами, в 1969 году именно здесь был основан пусанский профсоюз торговцев рыбой и морепродуктами. Итогом разрешения конфликта стало строительство в 1970 году трёхэтажного здания, что позволило сохранить в этом месте рынок. Здание было впервые отремонтировано в январе 1986 года, а в августе 2006 года капитально перестроено: были устроены два подземных этажа и семь надземных. Современное здание имеет семь надземных этажей, на его крыше расположена крытая терраса («небесный парк»), куда часто прилетают чайки и куда часто приходят люди, желающие наблюдать за ними. Отдельные участки стен здания выполнены из стекла. Торговля рыбой и морепродуктами происходит на первом этаже здания, а также в его окрестностях с уличных лотков. Большинство продавцов — женщины. На первом этаже также имеются просторные помещения с видом на море. На втором этаже организована торговля и приготовление блюд из рыбы, в первую очередь — сасими. Третий и четвёртый этажи отданы под офисы, на пятом и шестом располагаются рыбные рестораны, на седьмом — гостевые залы. Примечания
Muuido

Muuido (Korean: 무의도; lit. 'dancer's dress island'), also known as Muui Island, is an island in Incheon, South Korea. It is a small island located south of Yongyu Island, which was joined with Yeongjong Island through land reclamation when Incheon International Airport was built. Description Muuido has an area of 9.43 km2 (3.64 mi2) and a coastline length of 31.6 km (19.6 mi). From north to south, its length is about 5 km (3.1 mi), and from east to west about 3 km (1.9 mi). Muuido is served by a daily ferry from Incheon ferry terminal on the mainland, as well as by a frequent car ferry which crosses the narrow channel separating the island from Yongyu Island. Buses run from the airport and the Incheon Airport Maglev will also provide service to nearby Yongyu station. With the opening of Muui Bridge between Muui and Yeongjong, ferry service to the island has been reduced. Silmido Beach is located on the northwest of the island. Hanagae Beach Hanagae Beach is located on the west coast of the island. It is about a kilometer long and has a vast tidal flat. It has small cabanas on the beach for overnight lodging, and an assortment of local restaurants and hotels. There are many shellfish on the shores of the island. At Hanagae Beach, people can catch crabs, clams, snails, surf clams, and horned turbans. Hanagae has an outdoor stage and has hosted festivals, including the punk festival IT'S A FEST and Muuido Summer Sea Dance Festival. Silmido Silmi Island is a smaller uninhabited island located off the NW shore of Muuido. It is famously the former training site for Unit 684, as depicted in the film Silmido. References External links Media related to Muuido at Wikimedia Commons Muui-do travel guide from Wikivoyage [1] GSC.gov - Official GSC Organizational Site (in Korean) Muuido homepage Korea Tourism Official Site Islands in the area Oi-do Island
Muuido

Muuido es una isla de Corea del Sur. Se encuentra situada al sur de la isla de Yongyu, unida a la isla de Yeongjong cuando el Aeropuerto Internacional de Incheon se construyó. En la costa noroeste de la isla de Muui se encuentra isla de Silmi, otra pequeña isla deshabitada. La isla de Muui es visible desde el aeropuerto. Un ferry diario desde el terminal de ferris de Incheon comunica las islas, así como un ferry que cruza con frecuencia el estrecho canal que separa la isla del continente. El nombre de la isla "Muui" significa "vestido de bailarina" en coreano. Es un lugar popular entre los turistas, que gustan de visitar las dos principales playas de la isla, Silmi y Hanagae. Muuido se menciona en la obra de Eugene Clark sobre la guerra de corea, Los secretos de Incheon. Enlaces externos Muui-do recomendaciones de viaje Muuido página principal de la isla de Turismo de Corea Sitio Oficial Islas en el área
Muui

Muui (Hangŭl: 무의도; Hanja: 舞衣島; latinizzato Muuido) è una piccola isola della Corea del Sud. Fa parte della città metropolitana di Incheon, a sud dell'isola di Yeongjong, che ospita l'Aeroporto Internazionale Incheon. Vicino alla costa di nord-ovest si trova la piccola isola disabitata di Silmido. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Muui
Muuido

Muuido är en ö i Sydkorea. Den ligger i provinsen Incheon, i den nordvästra delen av landet, 50 km väster om huvudstaden Seoul. Arean är 10,8 kvadratkilometer. Terrängen på Muuido är platt. Öns högsta punkt är 223 meter över havet. Den sträcker sig 5,4 kilometer i nord-sydlig riktning, och 4,2 kilometer i öst-västlig riktning. Kommentarer Källor
Bunhwangsa

Bunhwangsa ist ein buddhistischer Tempel in der Provinz Gyeongsangbuk-do in Südkorea und liegt nahe der Stadt Gyeongju, der ehemaligen Hauptstadt des Silla-Königreiches. Der Tempel beheimatet einen Nationalschatz Südkoreas: die älteste noch vorhandene Steinpagode der Silla-Zeit. Geschichte Der Bunhwangsa-Tempel wurde im Jahre 634 u. Z. unter Königin Seondeok errichtet. Ursprünglich bestand der Tempelkomplex aus einer Fahnenstange, einem inneren Tor, einer Steinpagode, drei goldenen Hallen, einer Versammlungshalle und einem Wandelgang, doch wurden die meisten der Gebäude während der mongolischen Invasion von 1238, sowie durch japanische Überfälle im Jahre 1592 und 1597 zerstört. Im Jahre 1609 bzw. 1774 wurden die Bogwangjeong-Halle und eine Yaksayeorae-Statue errichtet. Einzelnachweise Weblinks
Bunhwangsa

Bunhwangsa (literalmente "Templo Imperial Fragante") es un complejo de templos de la época del reino de Silla en Corea.​ Su construcción data del 634 bajo el mando de la Reina Seondeok.​ Hoy en día, el templo es todavía utilizado por un pequeño grupo de fieles, pero en su apogeo el templo cubría varias hectáreas y fue uno de los cuatro principales templos del Reino de Silla utilizados por el estado para pedir la bendición de Buda.​ Las ruinas del templo Hwangnyongsa se encuentran en sus proximidades. Bunhwangsa fue declarado Patrimonio de la Humanidad por la Unesco en el año 2000 como parte del conjunto patrimonial "Zonas históricas de Gyeongiu".​ Referencias Enlaces externos Asian Historical Architecture: Bunhwangsa Temple Bunhwangsa Seoktap
Punhvangsza

A Punhvangsza (Bunhwangsa) Dél-Korea Kjongdzsu (Gyeongju) városában, Észak-Kjongszang (Gyeongsang) tartományban található buddhista templom, melyet 634-ben, Szondok (Seondeok) királynő ideje alatt építettek Sillában. Valaha Silla négy legfontosabb buddhista templomának egyike volt, és bár ma is aktív, területe jelentősen lecsökkent, és kevesen járnak ide imádkozni. Itt található Dél-Korea 30. számú nemzeti kincse, egy kőpagoda. A Kjongdzsu (Gyeongju) Történelmi Körzet tagjaként a világörökség része. A pagoda A 30. számú nemzeti kincsként regisztrált kőpagoda a legrégebbi Silla-kori pagoda, mely valaha kilenc szintes volt, mára azonban csak három szint maradt meg. 1915-ben a japánok rekonstruálták, közben pedig értékes relikviákat találtak a belsejében, arany és kő dísztárgyakat, pénzérméket, ollót és hímzéshez használt tűt, ami azt mutatja, hogy feltehetően egy nőhöz tartozó ereklyékről van szó. Jegyzetek
Punhwang sa

Punhwang sa (kor. 분황사, pol. Świątynia Pachnącego Cesarza) – mały klasztor w dawnej stolicy Gyeongju. Historia klasztoru Klasztor został wybudowany w 634 roku przez Chajanga, miał rangę królewskiego klasztoru i był zbudowany tuż obok wspaniałego kompleksu Hwangnyong (Klasztor Żółtego Smoka). Kompleks ten był najważniejszym i największym klasztorem w Silli. Niestety nic z niego nie pozostało, natomiast z dużo mniejszego klasztoru Punhwang została m.in. murowana z cegieł pagoda. Świątynia ta została wybudowana za panowania królowej Sŏndŏk. Do dziś zachowała się stupa, niegdyś dziewięciopiętrowa, a obecnie trzypiętrowa, która jest najstarszą budowlą tego typu w Korei i nosi tytuł Skarbu Narodowego Nr 30. Jest ona wzorowana na budowanych z cegieł chińskich stupach z okresu panowania dynastii Tang. Jednak Koreańczycy wyciosali owe cegły z kamienia. Każda z czterech ścian budynku ma charakterystyczne wejścia, po lewej i prawej stronie których znajdują się figury strażników czyli Gŭmgan-yŏksa i Inwangsanga. Mnichem bardzo związanym z tym klasztorem był słynny Wŏnhyo. Właśnie tu pisał swoje słynne komentarze do sutr i tu został pochowany przez jego syna Sŏljonga. Ponieważ stupa ta zawaliła się do środka, w 1915 r. Japończycy podczas odgruzowania jej odkryli pojemnik z relikwiami po kremacji mnicha. Znaleziono także drogocenne przedmioty, świadczące o tym, że jakaś kobieta królewskiej krwi, może właśnie królowa Sŏndŏk, była właścicielką tego obiektu. Oprócz tego na terenie świątyni znajdują się takie cenne obiekty jak: Hogukyongbyŏnŏjŏng (호국용변어정) czyli oktagonalna górna cześć obudowy źródła, podstawa pomnika Hwajaengguksa (화쟁국사) zbudowana w 1101 r. i figura Yaksayŏrae (약세여래), rzeźba z 1774 r. Adres klasztoru 313 Guhwang-dong, Gyeongju, Gyeongsangbuk-do, Korea Południowa Bibliografia Chris Verebes. Empty House. Zen Masters and Temples of Korea. Eastward Books, Seul, Korea, str. 330 ISBN 89-952155-4-2 Przypisy
Пунхванса

Пунхванса (кор. 분황사?, 芬皇寺?, Bunhwangsa) — храм, построенный в 634 году н. э., на третий год правления 27-й королевы государства Силла Сондок (선덕, 善德; годы правления: 632—647). В этом храме останавливались величайшие буддийские монахи Вонхё (원효,元曉) и Чаджан (자장,慈藏). На северной стене главного зала храма использовано изображение Чхонсудэби (천수대비,千手大悲, Cheonsudaebi) (бодхисаттва Авалокитешвара или бодхисаттва сострадания с тысячью рук и глаз). Существует легенда о том, что возле этой стены происходило множество чудес. К примеру, писательница Химён (희명, 希明) в период правления 35-го вана Силла Кёндока (경덕, 景德) (742—765) поведала, что однажды её пятилетний сын ослеп. Она взяла его на руки и принесла к изображению Чхонсудэби в главном зале, где прочла молитву с напеванием «ДоЧхонсудэбига» (도천수대비가, 禱千手大悲歌; так же её называют «Чхонсудэбига» (천수대비가, 千手大悲歌), после чего к её ребёнку вернулось зрение. На территории храма находится бывшая когда-то девятиярусной, а в настоящее время — трёхъярусная каменная пагода Пунхвансасоктхап (분황사석탑, 芬皇寺石塔), 20 декабря 1962 года включённая в список Национальных сокровищ Кореи под номером 30, каменный монумент Хваджэнгуксаби (화쟁국사비, 和諍國師碑), колодец и два флагштока Танганджиджу (당간지주, 幢竿支柱). См. также Туризм в Кёнджу Культура Кореи Корейская архитектура Ссылки
Universidad de Ajou

La Universidad de Ajou es una casa de estudios privada de ubicada en Suwon, Gyeonggi-do, Corea del Sur. Fundada en 1973, la Universidad comenzó como el «Colegio de Ingeniería de Ajou» con el objetivo de intercambiar tecnología y cultura a través de la educación entre el gobierno de Francia y el gobierno de Corea del Sur.​ Ajou está ubicada en un solo campus que engloba espacios como un hospital de investigación –«Gwanggyo Bio-Techno Valley»–, la sede central de Samsung Electronics o el «CJ Blossom Park», un instituto de investigación en bio-convergencia alimentaria. La Asociación Farmacéutica de Gyeonggi-do ha firmado convenios (MOU) con Ajou.​ Su Escuela de Negocios es miembro de los organismos de certificación AACSB y European Foundation for Management Development (EFMD) (Fundación Europea para el Desarrollo de Gestión).​ Su centro médico, el «Gwanggyo Bio-Techno Valley», se encuentra llevando a cabo investigaciones sobre tratamientos para amortiguar el envejecimiento humano. Esto la ha llevado a establecer una facultad de ingeniería en bio-convergencia desde áreas como la medicina, farmacia, química, inteligencia artificial e ingeniería mecánica con tal de solucionar problemas de envejecimiento, enfermedades, alimentos saludables, materiales ecológicos y la protección de la vida humana. Esta convergencia entre saberes y tecnologías están coordinadas para extraer información biológica como genes, proteínas e información de lípidos obtenida de tejidos y células humanas, y utilizarlos para desarrollar nuevas terapias celulares y fármacos de terapia génica que puedan tratar las enfermedades vasculares seniles, además del propio envejecimiento.​ En 2020, Ajou estableció un campus en Tashkent, Uzbekistán.​ Referencias
Ajou University

Ajou University (kor. 아주대학교) – południowokoreańska prywatna uczelnia wyższa. Historia Poprzednikiem uniwersytetu był College Techniczny Ajou (The Ajou Engineering Junior College), założony w 1973 roku na podstawie umowy zawartej dwa lata wcześniej pomiędzy Koreą Południową a Francją. W pierwszym roku funkcjonowania college przyjął 280 studentów, którzy kształcili się na czterech wydziałach: Inżynierii Elektronicznej, Mechaniki Precyzyjnej, Inżynierii Chemicznej Fermentacji oraz Zarządzania w Przemyśle. College Ajou został przejęty przez Instytut Deawoo, założony w 1977 roku przez Kima Woo-choonga, założyciela i prezesa czebola Daewoo, u. W 1981 roku college uzyskał rangę uniwersytetu i przyjął nazwę Ajou University. Początkowo składał się z trzech kolegiów: Inżynierii, Zarządzania i Humanistycznego oraz dziesięciu wydziałów. W 1985 roku utworzono Kolegium Nauk Społecznych, dwa lata później z Kolegium Humanistycznego wydzielono Kolegium Nauk Przyrodniczych, a w 1988 utworzono Kolegium Medyczne. W 1994 roku uruchomiono szpital uniwersytecki. Struktura organizacyjna W ramach uczelni funkcjonują następujące jednostki: Kolegium Zarządzania Kolegium Inżynierii Kolegium Humanistyczne Kolegium Technologii Informacyjnych Kolegium Studiów Międzynarodowych Kolegium Prawa Kolegium Medycyny Kolegium Nauk Przyrodniczych Kolegium Pielęgniarstwa Kolegium Farmacji Kolegium Nauk Społecznych Kolegium Uniwersyteckie Przypisy
Университет Аджу

Университет Аджу (Аджу Тэхаккё) (хангыль 아주 대학교) — университет, расположенный в городе Сувон, Южная Корея. Основан в 1973 году, в 2004 году в нём училось около 11 тысяч студентов. ВУЗ специализируется в области техники, медицины и информационных технологий. В университете работает больница для иностранных граждан. Структура университета Технический колледж Медицинский колледж Колледж управления Колледж информационных и компьютерных наук Колледж гуманитарных наук Колледж естественных наук Колледж социальных наук Внешние ссылки Официальный сайт
Université Dankook

L’université Dankook (en anglais : Dankook University ou DKU) est une université privée sud-coréenne, fondée le 1er novembre 1947. Son campus principal est à Yongin. Historique Le 3 novembre 1947, le Dankook College ouvrait ses portes avec cinq départements répartis en deux facultés à Nakwon-dong à Séoul. Personnalités liées Jung Soseong, écrivain Kim Won-il, écrivain Lee O-young, auteur et critique sud-coréen Oh Seung-eun, chanteuse et actrice T.O.P, membre et rappeur du groupe BIGBANG Yoo An-jin, poète, critique et professeure Yoon Dae-nyeong, auteur Woo Do Hwan, acteur Ji Chang Wook, acteur Lien externe (en) Site officiel Portail des universités Portail de la Corée du Sud
Universidade Dankook

A Universidade Dankook (hangul=단국대학교; hanja= 檀國大學校; rr=Dan'guk Daehakgyo) é uma universidade de pesquisa privada localizada em Yongin e Cheonan, Coreia do Sul. A mesma foi a primeira universidade privada estabelecida após a Coreia conquistar independência, com o fim da ocupação japonesa da Coreia em 1947. Sua localização original foi no distrito de Jongno e posteriormente no distrito de Yongsan em Seul. Em 2010, a Universidade Dankook classificou-se em 148 na QS Asian Universities Ranking. Ela possui características de realização de simpósios internacionais em suas instalações e de publicações de periódicos acadêmicos, além disso, administra 22 órgãos de pesquisa e contém mais de vinte organizações educacionais afiliadas, como o Museu Seokjuseon e o Centro de Informação e Comunicação. História A fundação da Universidade Dankook foi aprovada em 1 de novembro de 1947, sua abertura ocorreu em Nakwon-dong, Jongno-gu, Seul, em 3 de novembro e reunindo 960 alunos, em dois departamentos na Faculdade de Direito e três departamentos da Faculdade de Artes Liberais. Mais tarde em 1967, foi aberto o museu que leva o nome da folclorista Seok Ju-seon, a mesma doou mais de três mil itens de sua coleção de trajes tradicionais coreanos, a fim de manter sua preservação. Cursos A universidade possui no total vinte faculdades de graduação e dez de pós-graduação divididas entre seus dois campus: Jukjeon e Cheonan. Campus Jukjeon Faculdade de Artes Liberais Faculdade de Arte e Design Faculdade de Direito Faculdade de Ciência Natural Faculdade de Ciência Social Faculdade de Administração e Negócios Faculdade de Engenharia e Arquitetura Faculdade de Educação Faculdade de Música Campus Cheonan Faculdade de Ciência Cultural Faculdade de Ciência Social Faculdade de Administração e Negócios Faculdade de Alta Tecnologia Faculdade de Engenharia Faculdade de Ciência de Biorecursos Faculdade de Artes Faculdade de Educação Física Faculdade de Medicina Faculdade de Odontologia Alunos notáveis Bada (S.E.S.) Choi Yoon-young Choo Ja-hyun Danny Ahn (g.o.d) Jay Park Ji Chang-wook Kim Jong-kook Park Bo-young Rain Shin Eun-kyung Woo Do-hwan Ok Taec-yeon (2PM) T.O.P (BIGBANG) Referências Ligações externas website oficial
Imhak station

Imhak Station (Korean: 임학역; Hanja: 林鶴驛) is a subway station on Line 1 of the Incheon Subway in Gyeyang District, Incheon, South Korea. History The station was opened on October 6, 1999, and in 2014, the screen door was installed. Station layout Exits References External links (in Korean) Station information from Incheon Transit Corporation Media related to Imhak Station at Wikimedia Commons
Imhak (métro d'Incheon)

Imhak hangeul : 임학 ; hanja : 林鶴) est une station de passage de la ligne 1 du métro d'Incheon. Elle est située au 875 Jangje-ro, arrondissement de Gyeyang-gu dans la ville d'Incheon, à l'ouest de Séoul, en Corée du Sud. Ouverte en 1999, elle est desservie par les rames omnibus qui circulent sur la ligne. Depuis 2010 la billetterie est intégrée à celle du métro de Séoul. Situation sur le réseau La station de souterraine Imhak est une station de passage de la ligne 1 du métro d'Incheon : Elle est située entre la station Gyulhyeon, vers Gyeyang le terminus nord de la ligne, et la station Imhak, en direction du terminus sud Songdo Moonlight Festival Park. Histoire La station Imhak est mise en service le 6 octobre 1999, lors de l'ouverture à l'exploitation de la section, de Dongmak à Bakchon. Avant 2010, le métro d'Icheon disposait de son propre système de billetterie, depuis il est intégré dans le système du métro de Séoul. Cette fusion est aussi visible sur les plans du métro de Séoul qui incluent maintenant le métro d'Incheon. Services aux voyageurs Accès et accueil La station souterraine est située au 878 Jangjero Jiha, elle dispose de quatre bouches. Comme toutes les stations de la ligne, elle est équipée d'automates pour l'achat de titres de transport valables sur l'ensemble du réseau du métro de Séoul. Desserte Imhak est desservie par les rames omnibus qui circulent sur la ligne 1 du métro d'incheon. Elle dispose de deux voies encadrées par deux quais. Intermodalité Des arrêts de bus sont établis à proximité des bouches de la station.[Lequel ?]. Notes et références Voir aussi Articles connexes Métro de Séoul Métro d'Incheon Ligne 1 du métro d'Incheon Ligne 2 du métro d'Incheon Liens externes (en) « Seoul Metro (recherche station ou itinéraire) », sur seoulmetro.co.kr/en/. (en) « Incheon (metro) », sur urbanrail.net (en) « Seoul avec Incheon (metro) », sur urbanrail.net (ko) « 인천교통공사 » [« Incheon Transit Corporation »] [archive du 14 novembre 2023]. Portail du métro Portail de la Corée du Sud
Bakchon station

Bakchon Station (Korean: 박촌역; Hanja: 朴村驛) is a subway station on Line 1 of the Incheon Subway in Gyeyang District, Incheon, South Korea Station layout The platform has two island platforms and three tracks commonly referred to as “three-tracks, two-island”, and has a screen door installed. Under normal circumstances, only unloaded and commercial ships are used for business. Parks arriving and departing from and arriving at Barkchon also handle passengers at the top and bottom platforms respectively. From the beginning of the opening, the mid-line was used to return and handle passengers on trains that repeatedly run between Bakchon and Dongmak. However, due to the abolition of the train, as of May 2019, it will be used in emergencies, such as vehicle replacement due to obstacles, as well as in trains leaving the vehicle base. The middle line toward Gyulhyeon is not connected to the mainline. Exits References External links (in Korean) Station information from Incheon Transit Corporation Media related to Bakchon Station at Wikimedia Commons