NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kim Gu

Kim Gu (김구?, 金九?, Gim GuLR, Kim KuMR; Hwanghae Meridionale, 29 agosto 1876 – Seul, 26 giugno 1949) è stato un politico sudcoreano e in precedenza il sesto e ultimo presidente del governo provvisorio della repubblica di Corea. Biografia Il nome completo è Kim Chang-am (김창암?, 金昌巖?), ma viene più comunemente conosciuto con il nome di Baekbeom (백범?, 白凡?). A diciotto anni è uno dei capi della rivolta Tonghak del 1894, nel corso della quale lanciò un attacco contro i soldati giapponesi stanziati a Haeju. La lotta proseguì per vari anni e Kim Gu aumentò sempre di più il suo prestigio nella rivoluzione fino a che il 1º marzo 1919 venne esiliato in Cina, dove fece parte di un governo provvisorio coreano in esilio stabilitosi a Shanghai. Fu il sesto ed ultimo presidente del governo provvisorio coreano in esilio. Durante la seconda guerra mondiale, sostenne l'esercito per la liberazione della Corea, rifiutando la divisione dello stato dopo il 1945 e proponendo un congresso per l'unificazione a Pyongyang con il futuro presidente Kim Il-sung della Corea del Nord. Nel 1948, viene battuto alle presidenziali per la repubblica da Syngman Rhee. Morte Nel 1949 Kim fu assassinato da Ahn Doo-hee nel suo ufficio. I dettagli dell'assassinio sono ancora controversi, anche se alcuni ipotizzano una congiura della destra che avrebbe visto coinvolti il presidente Rhee e la CIA statunitense. A sua volta, l'omicida Ahn Doo-hee fu assassinato da un seguace di Kim nel 1996, dopo che aveva confessato le probabili responsabilità di Kim Chang-Ryong come mandante dell'assassinio, contribuendo a complicare ulteriormente la reale definizione della realtà storica. Kim Gu fu uno dei rari nazionalisti coreani rispettato sia nella Corea del Nord che in quella del Sud. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kim Koo Collegamenti esterni (EN) Opere di Kim Gu, su Open Library, Internet Archive.
Kim Gu

Kim Gu (Koreaans: 김구, Hanja: 金九, bijgenaamd BaikBeom (백범); Hwanghae-namdo, 29 augustus 1876 – Seoel, 26 juni 1949) was een Zuid-Koreaans politicus en de zesde en laatste president van het voormalige Korea tussen 1940 en 1948.
Kim Gu

Kim Gu, Kim Koo (kor. 김구, ur. 29 sierpnia 1876 w Haeju, zm. 26 czerwca 1949 w Seulu) – koreański polityk i działacz niepodległościowy, prezydent Tymczasowego Rządu Korei. Linki zewnętrzne Kim Gu Muzeum Kim Gu Memorial
Kim Koo

Kim Koo, född 11 juli 1876 i Haeju, död 26 juni 1949 i Seoul, var en koreansk nationalistisk politiker och pedagog. Mellan 1919 och 1920 var han den koreanska exilregeringens polischef, mellan 1921 och 1922 dess inrikesministerier, fungerande statsminister år 1923 och arbetsmarknadsminister år 1924. Mellan 1927 och 1948 var han den siste presidenten for den koreanske exilregeringen i Shanghai. Ved etableringen av Sydkoreas nationalförsamling efter frigörelsen 1948 blev Kim nominerad till posten som president och vicepresident, men förlorade mot Syngman Rhee och Lee Si-yeong. År 1949 blev Kim mördad på sitt eget kontor av Ahn Doo-hee. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från norska Wikipedia (bokmål/riksmål), Kim Gu, 2 februari 2016. Noter
Кім Гу

Кім Гу, або Кім Ґу (кор. 김구, Kim Gu; ім'я при народженні Кім Чхан Су, також відомий під псевдонімом Пек Пом, 29 серпня 1876 — 26 червня 1949) — корейський політик, літературознавець. Останній голова Тимчасового уряду Кореї. Біографія Народився 29 серпня 1876 в провінції Хванхе, Чосон. У 1896 вбив Цутіду Дзосуке, одного з учасників вбивства королеви Мін, після чого був затриманий і підданий тортурам. Згодом після розгону руху 1 березня, в 1919 році, його заслали до Шанхаю. У Шанхаї Кім Гу приєднався до Тимчасового уряду Кореї. Був міністром внутрішніх справ, після чого, в 1927 році, став головою уряду. У 1931 році він організував націоналістичну терористичну групу, Корейський патріотичний легіон. Після втечі в Чунцін, де розташувалося китайський Націоналістичний уряд Чан Кайши, Кім Гу заснував Корейську армію звільнення, поставивши в її голові Чі Чхон Чхона. Коли Друга світова війна в грудні 1941 року досягла Тихого океану, Кім Гу оголосив війну Японії та Німеччини, після чого його Армія звільнення воювала на боці союзних сил в Китаї та Південно-Східній Азії. У планах було також звільнення Кореї в 1945 році, однак союзні війська випередили Армію звільнення. Після японської капітуляції Кім Гу повернувся до Сеула, де став одним з найбільших керівників правих сил Півдня країни, який був окупований американськими військами. Він вкрай негативно ставився до режиму Кім Ір Сена, який був приведений до влади на півночі, що перебувала під радянською окупацією, і жорстоко придушував комуністичний рух у південній частині країни. У 1948 Парламент Південної Кореї висунув Кім Гу на пост першого президента, однак на тих виборах з великою перевагою переміг Лі Син Ман, перший голова Тимчасового уряду. Кім Гу також програв вибори віце-президента Лі Сі Йону. У 1949 офіцер південнокорейської армії Ан Ду Хі вбив Кім Гу в його робочому кабінеті. Були підозри, що це вбивство було організовано президентом Лі Син Маном, проте деталі вбивства невідомі. Більше того, сам Ан Ду Хі був убитий одним з прихильників Кім Гу в 1956 році після дачі останнім показань, які викривають Кім Чхан Рьона в замовленні замаху. Примітки Посилання Кім Гу Меморіал Асоціації [Архівовано 23 січня 2021 у Wayback Machine.] Кім Гу Меморіал [Архівовано 2 липня 2006 у Wayback Machine.] Кім Гу конференції
Jusangjeolli

El cingle Jusangjeolli (en coreà: 주상절리대(대포동지삿개), unió columnar) és una espectacular formació de roques volcàniques a la costa sud de l'illa de Jeju, Corea del Sud. Es tracta d'un conjunt de columnes basàltiques similar a la de la calçada dels gegants a Irlanda del Nord. Els cingles de Jusangjeolli foren creats quan la lava de la muntanya Hallasan va caure sobre la mar de Jungmun. Fou establert com a Monument Natural de Corea del Sud Núm. 443 el 6 de gener de 2005. Referències
Daepo Jusangjeolli Cliff

Daepo Jusangjeolli Cliff (Korean: 주상절리대; RR: Jusangjeollidae) is a volcanic rock formation at the southern coast of Jeju Island, South Korea. It is named for jusangjeolli, the Korean term for columnar jointing. The cliff was formed when the lava from the island's volcano Hallasan flowed into the sea of Jungmun. The lava formed many rocks that resemble columns of geometric shapes. It was designated Natural Monument No. 443 on January 6, 2005. The spot is now a popular tourist attraction. There is a scenic 20 m (66 ft) tall cliff that is popular for viewing and fishing. See also List of places with columnar jointed volcanics References External links Jusangjeolli Cliff in Jeju Island | Walking Tour South Korea 4K UHD on YouTube
Klifi Daepo Džusangdžoli

Klifi Daepo Džusangdžoli (korejsko 주상절리대; RR: Jusangjeollidae) je vulkanska kamnita formacija na južni obali otoka Čedžu v Južni Koreji. Ime je dobila po džusangdžoli, korejskem izrazu za stebrasto obliko. Klif je nastal, ko je lava iz otoškega vulkana Hallasan stekla v morje Džungmun. Lava je oblikovala številne skale, ki spominjajo na stebre geometrijskih oblik. 6. januarja 2005 so bili klifi razglašenw za naravni spomenik št. 443. Kraj je zdaj priljubljena turistična atrakcija. Tam je slikovit, 20 m visok klif, ki je priljubljen za opazovanje in ribolov. Sklici Zunanje povezave Jusangjeolli Cliff in Jeju Island | Walking Tour South Korea 4K UHD na YouTubu
Yakcheonsa

Yakcheonsa (Korean: 약천사; Hanja: 藥泉寺; lit. 'medicine spring temple') is a Buddhist temple of the Jogye Order in Seogwipo, Jeju Province, South Korea. History The area the temple is now located at has a mineral water spring called in the Jeju language Dwaeksaemi (돽새미). The spring was also called Doyaksaem (도약샘; 道藥泉), in reference to its supposed healing properties; this eventually inspired the name of Yakcheonsa. Around 1960, a monk named Kim Pyeong-gon (김평곤) prayed in a natural cave near the eventual site of the temple. While praying, he had a revelation and built a small thatched roof temple nearby. In 1981, a Buddhist monk named Hyein (혜인) decided to build a more permanent temple in the area, and construction began in 1988. Construction concluded in 1996; at which point they claimed the building was the single largest Buddhist temple in East Asia. Each year on March 15 of the Korean calendar, a senior citizen's event is held. A singing competition is held in the event. In March 1999, the temple began offering cultural experiences and tea ceremony classes. In 2005, a charity group was founded at the temple. The temple also participates in the creation of traditional Korean paper, called hanji. Architecture The main building Daejeokgwangjeon has three stories above ground and one below. It is 29.5 m (97 ft) tall from the ground, and has a floor area of 1,023 pyeong (3,380 m2). Inside is a large wooden Buddha statue, which is claimed to be the largest wooden statue of Buddha in South Korea. The wood used to make the statue is sourced from Paektu Mountain. On the second floor are 80,000 gilt-bronze Buddha statues, and on the third are numerous lanterns. There are a number of other buildings in the complex, many of which are connected by above and underground passageways. Nearby is a three-story bell pavilion, and a dormitory for monks. There is also an office building for managing the affairs of the temple. Similar to other Buddhist temples in South Korea, Yakcheonsa has facilities for lay brethren to stay, eat, and meditate, in addition to participating in Buddhist rituals. Tourism Since January 9, 2006, the temple has participated in the Templestay program, in which visitors can participate in Buddhist cultural programs at the temple. Gallery References External links Media related to Yakcheonsa at Wikimedia Commons Yakchunsa official website(in English) Archived March 27, 2016, at the Wayback Machine
Yakcheonsa

Yakcheonsa (en coreano: 약천사; en hanja: 藥泉寺; lit. «templo del manantial medicinal») es un templo budista de la Orden Jogye ubicado en Seogwipo, Provincia de Jeju, Corea del Sur.​ Historia El área donde actualmente se encuentra el templo cuenta con un manantial de agua mineral conocido en el idioma local de Jeju como Dwaeksaemi (돽새미). El manantial también recibía el nombre de Doyaksaem (도약샘; 道藥泉), en referencia a sus supuestas propiedades curativas; este nombre fue el que finalmente inspiró el nombre del templo, Yakcheonsa.​ Hacia 1960, un monje llamado Kim Pyeong-gon (김평곤) oraba en una cueva natural cerca del lugar donde más tarde se construiría el templo. Durante sus plegarias, tuvo una revelación y decidió construir un pequeño templo con techo de paja en las inmediaciones. En 1981, un monje budista llamado Hyein (혜인) decidió edificar un templo más permanente en el área, y la construcción comenzó en 1988. Las obras concluyeron en 1996, momento en el que se afirmó que era el mayor templo budista del este de Asia.​ Cada año, el 15 de marzo del calendario coreano, se celebra un evento dedicado a personas mayores, que incluye un concurso de canto.​ En marzo de 1999, el templo comenzó a ofrecer experiencias culturales y clases de ceremonia del té. En 2005 se fundó en el templo un grupo de caridad. Además, participa en la producción de papel tradicional coreano, conocido como hanji.​ Arquitectura El edificio principal, llamado Daejeokgwangjeon, cuenta con tres pisos sobre el nivel del suelo y un piso subterráneo. Mide 29,5 metros de altura y tiene una superficie de 1.023 pyeong (3.380 m²). En su interior se encuentra una gran estatua de Buda tallada en madera, que se considera la más grande de su tipo en Corea del Sur. La madera utilizada proviene del Monte Paektu. En el segundo piso hay 80.000 estatuas de Buda de bronce dorado, mientras que el tercer piso alberga numerosas lámparas.​ El complejo del templo incluye varios edificios adicionales, muchos de los cuales están conectados mediante pasajes subterráneos y elevados. Cerca del templo hay un pabellón de la campana de tres pisos, un dormitorio para monjes y un edificio administrativo.​ Al igual que otros templos budistas de Corea del Sur, Yakcheonsa cuenta con instalaciones para que los fieles laicos puedan hospedarse, alimentarse, meditar y participar en rituales budistas.​ Turismo Desde el 9 de enero de 2006, el templo participa en el programa Templestay, que permite a los visitantes experimentar actividades culturales budistas en el mismo templo.​​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Yakcheonsa.
Yudo

Yudo (koreanska: 유도) är en ö i Sydkorea. Den ligger i den nordvästra delen av landet, 50 km nordväst om huvudstaden Seoul. Arean är 0,27 kvadratkilometer. Terrängen på Yudo är platt. Öns högsta punkt är 29 meter över havet. Den sträcker sig 0,6 kilometer i nord-sydlig riktning, och 0,8 kilometer i öst-västlig riktning. Kommentarer Källor
Pont Bukhang

Le pont Bukhang est un pont à haubans situé dans la ville de Busan, en Corée du Sud. Le pont permet de relier le district de Yeongdo à celui de Nam en passant sur la Mer de l'est. Références Site officiel Article de la base de données Structurae Articles connexes Liste de ponts de Corée du Sud Liste des ponts les plus longs du monde Portail des ponts Portail des routes Portail de la Corée du Sud
Bukhang-brug

De Bukhang-brug is een tuibrug in aanbouw in de Zuid-Koreaanse stad Busan. De brug heeft een lengte van 3,1 km en de grootste overspanning is 480 meter. Met de bouw werd gestart in 2008. De brug verbindt de stadsdelen Yeongdo-gu en Nam-gu met elkaar, en overbrugt de toegang tot het noordelijk havengebied; de naam van de brug, vertaald 'noord-havenbrug' verwijst hiernaar. De brug maakt net als de Gwanganbrug en Namhang-brug deel uit van de zuidelijke stadsringweg langs het centrum van Busan.
Мост Пусанхан

Пусанхан-тэгё (кор. 부산항 대교) — автомобильный мост через Северный порт и залив Пусанман, соединяющий районами Йондо с Намку города-метрополиса Пусан, Республика Корея. Его длина около 3331 метров. Строительство началось в декабре 2006 года, и было завершено в мае 2014 года. Проектное название этого моста было Пукхан-тэгё (кор. 북항대교, буквально «Большой мост Северного порта»).
Semangum

Semangum (korejsky 새만금, Sämangŭm) je název přílivové mělčiny ve společném estuáru řek Tongdžin a Mangjong vlévajících se do Žlutého moře. Tyto wattové mělčiny a pobřeží byly v roce 2010 odříznuty od otevřeného moře realizací projektu „Saemangeum Seawall“. Na sever od Semangum se nachází město Kunsan, jižně pak okres Puan, východně město Kimdže (provincie Severní Čolla). Popis Zbudováním hráze dlouhé 33,9 km se z estuáru stalo mělké přehradní jezero dotované sladkou vodou přitékajích řek. V novém, člověkem formovaném prostoru jezera (cca 409 km²) a jeho nově vznikajících umělých ostrovů existují v různé fázi výstavby či provozu záměry na průmyslové, zemědělské, energetické, turistické a sídelní využití území. Managmentem projektu je pověřena vládní organizace Rozvojová a investiční agentura Semangum, spadající pod Ministerstvo půdy, infrastruktury a dopravy. Stavební práce začaly už v roce 1991, finanční náklady jsou 22,2 trilionů wonů. Při oficiálním otevření 27. dubna 2010 řekl tehdejší jihokorejský prezident I Mjong-bak: „Nyní stojíme na místě velké stavby, která otevře budoucnost Jižní Koreje. Myslím, že projekt Saemangeum je něco, co změní historii Jižní Koreje. Tato skvělá, bezprecedentní stavba změnila mapu Jižní Koreje“. Životní prostředí Celý projekt Saemangeum Seawall je z hlediska životního prostředí kontroverzní, při jeho povolování a realizace proběhla řada soudních sporů o jeho přínosech a negativních dopadech na zdejší floru a faunu. Před rokem 2010 bylo mělké wattové pobřeží důležitým habitatem využívaným i migrujícím ptactvem na východoasijsko-australasijské tažné trase. Dokončení mořského valu pravděpodobně přispělo k úbytku mnoha druhů. Odkazy Reference Související články Zuiderzeewerken Getbol, korejské přílivové plošiny Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Saemangeum na Wikimedia Commons Saemangeum Dam - South Korea [online]. Evropská kosmická agentura. Dostupné online. (anglicky)
Saemangeum

Saemangeum (Korean pronunciation: [sɛmanɡɯm]) is an estuarine tidal flat on the coast of the Yellow Sea in South Korea. It was dammed by the government of South Korea's Saemangeum Seawall Project, completed in 2006, after a long fight between the government and environmental activists, and is scheduled to be converted into either agricultural or industrial land. Prior to 2010, it had played an important role as a habitat for migratory birds. Impact The completion of this seawall is likely to be a major contributor to the decline of many species. Around 400,000 shorebirds depended on the Saemangeum estuary mudflats as an important feeding ground on the 24,000 km migration between Asia and Alaska and Russia, including the two endangered waders Nordmann's greenshank and spoon-billed sandpiper (each species with fewer than a thousand surviving birds). A conservation organisation has accused authorities of having failed to monitor the project's impact on local wildlife in a transparent way, and carried out an independent monitoring program in 2006. History The Saemangeum lies at the mouths of the Dongjin and Mangyeong Rivers, on the coast of Jeollabuk-do. It is just south of the estuary of the Geum River. Neighboring districts include Gunsan City, Buan County, and Gimje City. The project of filling in the estuary began in 1991, but was slowed by a series of court actions by environmentalists. The completed seawall is some 33 kilometers long, and replaces a coastline that was once more than 100 kilometers long. After the estuary has been completely filled, an area of about 400 km2 (roughly two-thirds the size of Seoul) will have been added to the Korean peninsula, making it one of the biggest land reclamation projects in history. The estuary was originally called "Mangeum" (萬金). This name was probably formed from combining the first character of "Mangyeong" and that of "Gimje." Saemangeum was completed on April 27, 2010, officially becoming the longest seawall ever built with the length of 33.9 km, breaking the record of Zuiderzee Works from 1932. On August 2, 2010, Saemangeum was certified by Guinness World Records as the longest man-made sea barrier in the world. Saemangeum was the venue of the 25th World Scout Jamboree, hosted by the Korea Scout Association. See also Environment of South Korea Geography of South Korea Rivers of South Korea Saemangeum Seawall References Further reading Moores, N.; Battley, P.; Rogers, D.; Park M-N; Sung H-C; Van de Kam, J.; & Gosbell, K. (2006). Birds Korea – AWSG Saemangeum Shorebird Monitoring Program Report, 2006. Birds Korea publication: Busan. External links Korea's government official website : Saemangeum Development and Investment Agency Chosun Ilbo report on the completion of the seawall Archived May 13, 2006, at the Wayback Machine, 2006-04-21 Saemangeum reference page from Birds Korea Korea Rural Community Corporation Saemangeum Website Article in New York Review of Books Mentions Saemangeum Seawall as prime example of bird habitat loss 「25th WorldScout Jamboree」 Official Site
Saemangeum

Saemangeum es un estuario en la costa del mar Amarillo en Corea del Sur. Fue construido por el gobierno surcoreano bajo el proyecto de Saemangeum rompeola en abril de 2006 después de larga batalla entre los ambientalistas y la administración. Nombre El estuario originalmente fue nombrado "Mangeum" (萬金). Probablemente, es la primera letra de Mangyeong y Gimje.​ Proyecto Saemangeum está ubicado en la dembocadura del río Dongjin y río Mangyeong, en la costa de Jeolla del Norte, justo al sur del estuario del río Geum. La ubicación tiene de vecinos a Gunsan, Buan y Gimje. El proyecto se empezó por una campaña política en la elección regional para ganar las votaciones locales en 1991 pero fue retrasado por unos asuntos contenciosos. El malecón tiene aproximadamente 33 km, cambiando la línea costal completamente en vez de la antigua de 100 km. Por terminar todo el proceso, una parcela de tierra, lo mismo de dos tercios de Seúl fueron añadidos a la península coreana. El proyecto se considera uno de los más grandes de las tierras ganadas al mar en la historia.​ Todo el proceso terminó el 27 de abril de 2010, oficialmente estableciendo el malecón más largo construido con la longitud de 33.9 km, destruyendo el recuerdo de Zuiderzee Works desde 1932.​ El 2 de agosto de 2010, Saemangeum fue certificado por Guinness World Records como el malecón más largo en el mundo.​ Medio ambiente Antes de 2006, la región representaba un hábitat vital para la migración de las aves. La finalización de Saemangeum ha logrado el decrecimiento de muchos especies. Es que aproximadamente 400,000 aves permanecen en este estuario para el descanso en su migración entre Asia y Alaska o Rusia,​ incluso dos especies en peligro, Tringa guttifer y Eurynorhynchus pygmeus (cada especie viviendo menos de 1000 aves).​ Entonces una serie de organizaciones acusaron a las autoridades de no haber sido capaces de entender el impacto que supondría el proyecto para el ecosistema local en transparencia. Otro programa independiente se logró en 2006. Véase también Geografía de Corea del Sur Referencias Leer más Moores, N.; Battley, P.; Rogers, D.; Park M-N; Sung H-C; Van de Kam, J.; & Gosbell, K. (2006). Birds Korea – AWSG Saemangeum Shorebird Monitoring Program Report, 2006. Birds Korea publication: Busan. Enlaces externos Chosun Ilbo report on the completion of the seawall, 2006-04-21 Saemangeum reference page from Birds Korea Official website
Saemangeum

Saemangeum est un estuaire des rivières Dongjin et Mangyeong, situé dans la province de Jeolla du Nord en Corée du Sud. Il est notamment connu pour la construction de la digue de Saemangeum et pour les aménagements associés qui devraient dans le futur assécher partiellement l'estuaire. Ces aménagements sont controversés à cause de leurs conséquences écologiques, notamment envers les oiseaux migrateurs. Bibliographie Florian Beigel, Philip Christou, Architecture As City: Saemangeum Island City, Springer Verlag, 2010, 152. Cho Dong-Oh, The evolution and resolution of conflicts on Saemangeum Reclamation Project, Ocean & coastal management, 2007, vol. 50, n°11-12, pp. 930-944. Liens externes En Corée, la digue géante de la discorde ; Eva John ; 13 juin 2012 Portail de la Corée du Sud Portail du monde maritime Portail du bâtiment et des travaux publics
Saemangeum

De Saemangeum is een polder in Zuid-Korea, die ontstaan is door het afdammen van een zeearm van de Gele Zee. Daarmee werd een waddengebied ingepolderd. De dam is in 2006 gereedgekomen. Met 33,1 km werd het de langste zeewering van de wereld, daarvoor was dat de Afsluitdijk in Nederland. De bouw is in 1991 begonnen, maar in 1999 stilgelegd vanwege weerstand vanuit de milieubeweging. Pas in 2005 is de bouw hervat. De westelijke kustlijn van Korea is met bijna 100 kilometer verkort. De dijk is gemiddeld 36 meter hoog, vanwege de ligging in een gebied met grote getijverschillen. Het achterliggende gebied heeft achter de waterkering een oppervlakte van 401 km², waarvan 283 km² nieuw land en 118 km² zoetwaterbassin. In 2023 vond hier van 1 tot 12 augustus de 25e World Scout Jamboree plaats. Externe link Officiële website