NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Groote Schuur

Groote Schuur is een landgoed in Kaapstad (Zuid-Afrika). In 1657 was het landgoed eigendom van de Vereenigde Oostindische Compagnie, die het deels als graanschuur gebruikte. Later werden de boerderij en de bijbehorende grond verkocht aan particulieren. Daarna werd Groote Schuur overgenomen door William De Smidt en bleef het in het bezit van de familie totdat het in 1878 door Abraham De Smidt, landmeter-generaal van de Kaapkolonie, werd verkocht aan Hester Anna van der Byl. In 1891 huurde Cecil Rhodes het in eerste instantie, maar kocht het in 1893 voor circa €70.000,- over. Vervolgens verbouwde architect Herbert Baker de boerderij. Na een brand in 1896 bleef er weinig van het oorspronkelijke huis over. Het traditionele rieten dak werd vervangen door stevigere leien. Rhodes gaf geen strikte instructies over wat hij van Baker wilde. Wel was duidelijk dat hij alle mechanisch gemaakte voorwerpen (zoals scharnieren voor ramen) verafschuwde. Baker verving de voorkant van het huis, voegde een lange stoep aan de achterkant toe en bouwde een nieuwe vleugel. De vleugel bevatte een biljartkamer en een grote slaapkamer boven op de tweede verdieping met een grote erker met uitzicht op Duivelspiek (Devil's Peak in het Engels). Hij voegde ook een grote hal toe met een enorme open haard. Ook bij de inrichting van het huis speelde Baker een belangrijke rol. Aanvankelijk werd het ingericht met moderne meubels uit Londen, maar beïnvloed door Baker verschoof Rhodes naar het meer traditioneel Kaaps meubilair. Dit zou het begin van Rhodes' collectie koloniale meubels markeren. Rhodes stond erom bekend gastvrij te zijn. Zijn leven bestond uit etentjes en bijeenkomsten, en dus gebruikte hij zijn woning ook als bedrijf en zelfs als politiek hoofdkantoor. Van 1910 tot 1984 was het de officiële Kaapse residentie van de premiers van Zuid-Afrika en bleef het de presidentiële residentie van Pieter Willem Botha en Frederik Willem de Klerk. Het gebouw was op 4 mei 1990 de locatie voor de ondertekening van de historische Groote Schuur Minute tussen Nelson Mandela, van het Afrikaans Nationaal Congres, en De Klerk, de toenmalige staatspresident van Zuid-Afrika. Het document was een verbintenis tussen de twee partijen om het bestaande klimaat van geweld en intimidatie op te lossen, evenals een verbintenis tot stabiliteit en een vreedzaam onderhandelingsproces. Daarbij werd er een werkgroep opgericht om het verlenen van tijdelijke immuniteit aan ANC-kaders te onderzoeken, te adviseren over hoe om te gaan met de vrijlating van politieke gevangenen en om aanbevelingen te doen over de definitie van politieke misdrijven. Toen Mandela aantrad als president werd het Genadendal-gebouw de residentie van de Zuid-Afrikaanse president in Kaapstad. Groote Schuur is tegenwoordig een museum en alleen op afspraak open voor publiek. De boerderij gaf zijn naam aan het Groote Schuur-Hospitaal. Galerij
Malgas Island

Malgas Island is a small, 8.3 hectares (21 acres), uninhabited island lying in the northern part of the entrance to Saldanha Bay, in the Western Cape province of South Africa. It lies about 800 metres (2,600 ft) from the mainland in the Benguela upwelling system. It is circular in shape and flat, with the highest point about 9 metres (30 ft) above sea level. It is known for its large breeding colony of Cape gannets. History Malgas was subject to guano removal in 1845, an activity which also resulted in the presence of low retaining walls, paths and, on the eastern side, several buildings and a jetty. Since 1986 it has been part of the West Coast National Park. Birds Most of the central part of the island is occupied by the Cape gannet colony, one of only six in the world, and which, with some 20,000 breeding pairs, holds 25% of the world population. Other breeding seabirds include bank and Cape cormorants, kelp and Hartlaub's gulls, and African penguins. African black oystercatchers are also resident. The island forms part of the West Coast National Park and Saldanha Bay Islands Important Bird Area, identified as such by BirdLife International. Therefore, only select researchers will be allowed to go ashore. The Cape gannets have been studied intensely, and their breeding success is watched over by Honorary Rangers. References
Isla Malgas

La isla Malgas es una pequeña isla deshabitada de 8,3 hectáreas situada en la parte norte de la entrada a la bahía de Saldanha, en la Provincia Occidental del Cabo, Sudáfrica. Se encuentra a unos 800 metros de tierra firme en el afloramiento de la corriente de Benguela. Es de forma rectangular y llana, con su punto más elevado a unos 9 m s. n. m.. Es conocida por su gran colonia de crianza de alcatraces de El Cabo (Morus capensis).​ Historia Malgas fue objeto de recogida de guano en 1845, una actividad que también dio lugar a la construcción de muros de contención bajos, caminos y, en el lado oriental, varios edificios y un embarcadero.​ Desde 1986 forma parte del West Coast National Park.​ Aves La mayor parte de la parte central de la isla está ocupada por la colonia de alcatraces de El Cabo, una de las seis únicas del mundo y que, con cerca de 20 000 parejas reproductoras posee el 25% de la población mundial. También cuenta con otras colonias reproductoras de aves marinas, como el cormorán de bajío (Phalacrocorax neglectus) y el cormorán de El Cabo (Phalacrocorax capensis), la gaviota cocinera (Larus dominicanus) y la gaviota plateada sudafricana (Chroicocephalus hartlaubii), el pingüino de El Cabo (Spheniscus demersus) o el ostrero negro africano (Haematopus moquini).​ La isla forma parte del West Coast National Park,​ identificado como área importe para la conservación de aves por BirdLife International,​ por lo que solo investigadores seleccionados tienen acceso a la isla. Los alcatraces de El Cabo han sido objeto de numerosos estudios y se protege su éxito reproductivo gracias a la vigilancia de guardas honorarios. Referencias
Wonderboom Airport

Der Wonderboom Airport (IATA-Code: PRY, ICAO-Code: FAWB) ist ein Flughafen im Norden von Pretoria in der südafrikanischen Provinz Gauteng. Der Flughafen liegt in der Metropolgemeinde City of Tshwane Metropolitan Municipality. Geschichte Der Flughafen wurde 1937 erbaut. Während des Zweiten Weltkriegs übernahm das Militär den Flughafen. Im Jahr 1945 wurde der Flughafen wieder unter zivile Verwaltung gestellt. Im Jahr 1960 wurden ein neues Terminalgebäude, Hangars und Werkstätten gebaut. Auch die Landebahn wurde verlängert und Landescheinwerfer wurden installiert. Aufgrund der Erweiterungsmaßnahmen war der Flughafen für die Abfertigung einer ersten Boeing 737 im Jahr 1982 gut gerüstet. Im Jahr 1993 wurde die Start- und Landebahn erneuert und auf 1828 m verlängert, damit größere Flugzeuge starten und landen können. Fluggesellschaften und Ziele Airlink stellte im Mai 2018 die Flüge von und nach Kapstadt ein. Zwischenfälle 10. Juli 2018 – Eine Convair CV-340 der Rovos Air (Luftfahrzeugkennzeichen ZS-BRV) stürzte nach dem Start vom Flughafen Pretoria Wonderboom bei einem Testflug 6 km vom Flughafen entfernt nach Problemen mit dem linken Triebwerk ab. An Bord waren 20 Flugzeuginsassen, davon 3 Crewmitglieder. Ein Besatzungsmitglied wurde getötet, vier Personen schwer verletzt; das Flugzeug wurde zerstört. Die Maschine war in den historischen Farben der Martin’s Air Charter lackiert worden und sollte zum Flugzeugmuseum Aviodrome in Lelystad, Niederlande, überführt werden. Weblinks Homepage des Flughafens (englisch) Der Wonderboom Airport auf der Webseite der Provinz Gauteng (englisch) Einzelnachweise
Aeroportul Wonderboom

Aeroportul Wonderboom (IATA: PRY, ICAO: FAWB) este un aeroport din Pretoria, City of Tshwane Metropolitan Municipality⁠(d), Provincia Gauteng, Africa de Sud. Situat la o altitudine de 1.248 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Вандерблум (аеропорт)

Аеропорт Вандерблум (IATA: PRY, ICAO: FAWB) — аеропорт, що обслуговує столицю ПАР — місто Преторія. Він знаходиться в Вандерблумі (ПАР). Вандерблум — це малий аеропорт і весь авіатрафік країни проходить через міжнародний аеропорт імені О. Р. Тамбо, що знаходиться в її найбільшому місті — Йоханесбург. Див. також Міжнародний аеропорт імені О. Р. Тамбо Міжнародний аеропорт Кейптаун
Department of Basic Education

The Department of Basic Education (DBE) is one of the departments of the South African government. It oversees primary and secondary education in South Africa. It was created in 2009 after the election of President Jacob Zuma, when the former Department of Education was divided into the Department of Basic Education and the Department of Higher Education and Training. The political head of the department is the Minister of Basic Education; as of January 2025 this is Siviwe Gwarube. The department oversees all the schools in South Africa, sets up the curriculum for the different grades. DBE works with many stakeholders such as ISASA and NAISA etc. The department is headquartered in Sol Plaatje House, named after the author Sol Plaatje, in Pretoria. This South African ministry has been heavily criticized, especially during the 2012 textbook crisis. In the 2010 national budget, the department received an appropriation of 6,166.2 million rand, and had 730 employees. In 2019, the department obtained a record matric pass rate of 81.3%. In 2020, the brand partnered up with eMedia Investments to introduce an educational channel to help learners known as DBE TV on the OpenView platform. Thereafter, they launched a new free-to-air initiative to help out matrics with their exams known as Woza Matrics. In 2020, they had a tough year dealing with the COVID-19 pandemic, where schools had to close its doors and open them again. References External links National Department of Basic Education Best education Education Conference
Министерство базового образования ЮАР

Министерство базового образования ЮАР осуществляет надзор за начальным и средним образованием в Южной Африке. Оно было создано в 2009 году после выборов президента Джейкоба Зумы, когда бывшее Министерство образования было разделено. Глава ведомства — министра базового образования, с 2009 года — Энджи Мотшека. Из госбюджета 2010 года министерство получило 6,166.2 млрд рандов, и работало в нём 730 сотрудников. См. также Министерство высшего образования и обучения ЮАР Ссылки Официальный сайт
Karkloof Forest

The Karkloof Forest is situated in the Karkloof Nature Reserve, 22 km north of Howick, KwaZulu-Natal, South Africa. This is a large (936ha) mistbelt forest containing yellowwoods (Afrocarpus falcatus, Podocarpus latifolius and Podocarpus henkelii) and stinkwood (Ocotea bullata). Wildlife includes Samango monkey, blue duiker and bushbuck. Crowned eagles (Stephanoaetus coronatus) breed here, and the endangered Cape parrot (Poicephalus robustus robustus) occurs here. Endemics to the area include a subspecies of crested guineafowl (Guttera edouardi symonsi), and a dwarf chameleon (Bradypodion sp.) which is related to the Natal Midlands dwarf chameleon and the black-headed dwarf chameleon. Other animals found here include Knysna turaco (Tauraco corythaix), forest canary (Crithagra scotops), white-starred robin (Pogonocichla stellata), orange ground thrush (Zoothera gurneyi), red-throated wryneck (Jynx ruficollis), golden-tailed woodpecker (Campethera abingoni) and martial eagles (Polemaetus bellicosus). See also Forests of KwaZulu-Natal References Bibliography Pooley, E. (1993). The Complete Field Guide to Trees of Natal, Zululand and Transkei. ISBN 0-620-17697-0. Tolley, K. and Burger, M. 2007. Chameleons of Southern Africa. ISBN 978-1-77007-375-3.
Foresta di Karkloof

La foresta di Karkloof è situata nella riserva naturale di Karkloof, 22 km a nord di Howick, KwaZulu-Natal, in Sudafrica. Essa è un'estesa (960 ha) foresta umida che presenta al suo interno esemplari di Afrocarpus falcatus, Podocarpus latifolius, Podocarpus henkelii e Ocotea bullata. La fauna include il cercopiteco a gola bianca (Cercopithecus albogularis), il cefalofo azzurro (Philatomba monticola) e il tragelafo striato (Tragelaphus scriptus). Inoltre l'aquila coronata (Stephanoaetus coronatus) si riproduce in questa zona, e il minacciato pappagallo collobruno (Poicephalus robustus) si può trovare qui. Endemica della zona è anche una sottospecie di faraona di Pucheran, la Guttera edouardi symonsi, e una specie di camaleonte nano correlata al camaleonte nano del Natal Midlands (Bradypodion thamnobates) e al camaleonte nano dalla testa nera (Bradypodion melanocephalum). Altri uccelli riscontrabili qui sono il turaco di Knysna (Tauraco corythaix), il canarino di foresta (Crithagra scotops), il pettirosso stellato (Pogonocichla stellata), la tordela di gurney (Zoothera gurneyi), il picchio dal collo rosso (Jynx ruficollis), il picchio dalla coda dorata (Campethera abingoni) e l'aquila marziale (Polemaetus bellicosus''). Note Bibliografia Pooley, E. (1993). The Complete Field Guide to Trees of Natal, Zululand and Transkei. ISBN 0-620-17697-0. Tolley, K. and Burger, M. 2007. Chameleons of Southern Africa. ISBN 978-1-77007-375-3. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su foresta di Karkloof
Zonderwater POW camp

The Zonderwater concentration camp was a prisoners of war (POW) camp that was established in 1941 during World War II in South Africa. Consisting initially of tents, in the Cullinan area, this internment camp became the biggest Allied concentration camp, with almost 100,000 POW. Still a member of the Commonwealth, Jan Smuts wanted to show that South Africa could meet its existing obligations to protect the security of the Empire. He had refused German POW because of German sympathies among the Ossewabrandwag and the Stormjaers, and instead housed Italian POW, far away from the theatre of war and their homes, as it would be unlikely that these opponents could return home In March 1941, Italian war prisoners from East Africa were transported by ship to Durban harbour, then by train to Pietermaritzburg on livestock wagons, to be deloused and inspected after which they were transported up to the waterless place (Zonderwater) near Pretoria. There, they met with inadequate facilities, accommodation and clothing against the highveld winter. "South Africa were not ready, we were not organised for, we were not expecting, such large numbers so suddenly" The camp and its commonders were not ready to receive prisoners nor could they house them according to the standards laid out in the Geneva Convention. Zonderwater's first camp commander was Col Rennie, who found duties challenging. He was replaced by Colonel Dawid de Wet and then Colonel Hendrik Prinsloo. These commanders encountered a vast concentration of humans, requiring hygiene substance and shelter. Colonel Hendrik Prinsloo, the son of H. F. Prinsloo, a commander of the Carolina Boer Commando at Spion Kop, turned Zonderwater into a place of respect where prisoners, a commander and various communities, chose to work together. This internment facility was made by POW's who converted the camp into a set of barracks that would house over 90 000 prisoners. Permanent built-up structures of brick and wooden buildings were arranged as blocks. Each block could hold 8000 prisoners and there were 44 blocks in total, able to house 112 000 people. Prinsloo built up the prisoners' morale and self-esteem by organizing picnics, treating the prisoners like adults, making improvements to buildings, allowing visits from the Archbishop, and arranging daily exercises. Under his command, an orchestra was even formed and craft exhibitions and art classes were organized. A library with 10,000 books was established and 11,500 prisoners voluntarily attended school. Illiteracy among the prisoners, who included many small farmers, was reduced from 30% to 2%. The camp was closed in January 1947, but the Zonderwater - Italian WW2 P.O.W cemetery can still be visited and the Zonderwater spirit can still be seen. References
Groote Schuur Hospital

Das Groote Schuur Hospital (niederländisch für Große Scheune, auch GSH oder umgangssprachlich Grotties genannt) ist ein Krankenhaus in Kapstadt, Stadtteil Observatory. 1938 gegründet, wurde es bekannt, nachdem hier der südafrikanische Arzt Christiaan Barnard im Jahre 1967 die weltweit erste Herztransplantation durchgeführt hatte. Ein angeschlossenes Museum widmet sich unter anderem diesem Ereignis. Groote Schuur ist zudem das Lehrkrankenhaus der medizinischen Fakultät der Universität Kapstadt. 1984 wurde es bedeutend mit zwei neuen Anbauten erweitert. 2007 arbeiteten hier weit über 500 Ärzte, 1300 Pfleger sowie rund 250 sonstige Mediziner. Das Krankenhaus wurde nach dem Gutshof „Groote Schuur“ benannt, den niederländische Siedler auf dem Gelände anlegten, als Kapstadt im 17. Jahrhundert gegründet wurde. Der Gebäudekomplex wurde 1996 zur Western Cape Heritage Site (Denkmal auf der Provinzliste) deklariert. Weblinks Western Cape Government: Groote Schuur Hospital: Overview. auf www.westerncape.gov.za (englisch) The Heart of Cape Town Museum. auf www.heartofcapetown.co.za (englisch) Einzelnachweise
Groote Schuur Hospital

Groote Schuur Hospital is a public teaching hospital situated on the slopes of Devil's Peak in the city of Cape Town, South Africa. It was founded in 1938 and is famous for being the institution where the first human-to-human heart transplant took place on the 3rd December 1967, conducted by surgeon Christiaan Barnard on the patient Louis Washkansky. Groote Schuur is the chief academic hospital of the University of Cape Town's medical school, providing tertiary care and instruction in all the major branches of medicine. The hospital underwent major extension in 1984 when two new wings were added. As such, the old main building now mainly houses several academic clinical departments as well as a museum about the first human heart transplant. The hospital is known for its trauma unit, anaesthesiology and internal medicine departments. Groote Schuur attracts many visiting medical students, residents and specialists each year who come to gain experience in various fields. As December 2006, the hospital employed over 500 doctors, 1300 nurses and 250 allied health professionals. Groote Schuur is Dutch for 'Great Barn' and is named after the original Groote Schuur estate laid out by Dutch settlers when the city of Cape Town was founded in the 17th century. The hospital was declared a Western Cape Provincial Heritage Site in 1996. The N2 highway, merged with the M3 expressway, bends around the hospital and Table Mountain National Park on a massive uphill 10-lane highway. This intersection has been named Hospital Bend due to its proximity to the hospital. See also Heart of Cape Town Museum References External links Official hospital website Heart of Cape Town Museum
Hospital Groote Schuur

El hospital Groote Schuur (también conocido por sus siglas en inglés como "GSH" o, coloquialmente como "Grotties") es un hospital público universitario que se encuentra en la ladera del Devil's Peak en Ciudad del Cabo (Sudáfrica). Fue fundado en 1938 y es famoso por ser el lugar donde se realizó el primer trasplante de corazón, llevado a cabo por el cirujano de la Universidad de Ciudad del Cabo Christiaan Barnard sobre el paciente Louis Washkansky.​​ Fue declarado Patrimonio Provincial del Cabo Occidental en 1996.​ El Groote Schuur es el principal hospital académico adscrito a la Escuela de Medicina de la Universidad de Ciudad del Cabo, el cual provee atención especializada así como instruye a los alumnos de la Universidad. El hospital sufrió una extensa ampliación en 1984 añadiéndosele dos nuevas alas; el antiguo edificio principal se reconvirtió en sede de los distintos departamentos clínicos académicos, así como en un museo sobre el primer trasplante de corazón humano. Es una institución de investigación de fama internacional y además posee renombre mundial gracias a sus áreas de trauma, anestesiología y medicina interna. Cada año el centro recibe la visita de muchos estudiantes de medicina, residentes y especialistas los cuales ganan experiencia en diferentes campos. A fecha de enero de 2009 el hospital se componía de 3 570 profesionales​ de los cuales: 525 médicos 1412 enfermeros 268 personal sanitario asociado 492 administración 799 otro personal Groote Schuur significa en holandés 'Gran Granero' y recibe el nombre del original Groote Schuur establecido por colonos holandeses durante la fundación de Ciudad del Cabo en el siglo XVII. La N2, fusionada con la M3, rodea el hospital y el Parque Nacional de la Montaña de la Mesa en una extensa autopista de 10 carriles en subida. Esta intersección se denomina Hospital Bend por su proximidad al hospital. Referencias
Groote Schuur Hospital

Le Groote Schuur Hospital est un grand Centre hospitalier universitaire, financé par le gouvernement, situé sur les pentes de Devil's Peak dans la ville du Cap, en Afrique du Sud. Il a été fondé en 1938 et il est célèbre pour être l'institution où la première transplantation cardiaque d'homme à homme a eu lieu, menée par le chirurgien Christiaan Barnard sur le patient Louis Washkansky. Histoire Groote Schuur est l'hôpital principal de l'école de médecine de l'Université du Cap, fournissant des soins tertiaires et de la formation dans toutes les grandes branches de la médecine. L'hôpital a subi une extension majeure en 1984, quand deux nouvelles ailes ont été ajoutées. En tant que tel, l'ancien bâtiment principal héberge aujourd'hui principalement plusieurs départements cliniques ainsi qu'un musée sur la première transplantation cardiaque humaine. L'hôpital bénéficie d'une renommée internationale en tant qu'institution de recherche et est reconnu mondialement pour son unité de traumatologie,ses départements d'anesthésiologie et de médecine interne. Groote Schuur attire de nombreux étudiants en médecine en visite, des résidents et des spécialistes chaque année, qui viennent acquérir de l'expérience dans divers domaines. En décembre 2006 à l'hôpital employait plus de 500 médecins, 1300 infirmières et 250 professionnels de la santé. Groote Schuur signifie « Grande Grange » en néerlandais et doit ce nom d'après la propriété originelle de Groote Schuur fondée par les colons hollandais, lorsque la ville du Cap a été fondée au XVIIe siècle. L'hôpital est déclaré Site Patrimoine de la province du Cap occidental en 1996. Voir aussi Musée du Cœur du Cap (en) Références Liens externes Site officiel Musée du Cœur du Cap Portail de l’Afrique du Sud Portail de la médecine Portail des soins infirmiers
Ospedale Groote Schuur

Il Groote Schuur Hospital (spesso indicato come GSH o colloquialmente Grotties) è il più grande ospedale di Città del Capo in Sudafrica. Storia L'edificio originale fu costruito con fondi pubblici. La realizzazione, iniziatasi nel 1932 fu completata nel 1937, e il nuovo ospedale fu aperto nel 1938 andando a rimpiazzare il New Somerset Hospital a Green Point, come ospedale dell'Università di Città del Capo. È diventato famoso per essere stato l'ospedale in cui nel 1967 è avvenuto il primo trapianto di cuore su un essere umano a cura del chirurgo Christiaan Barnard. Nel 1983 è stata cominciata la costruzione del nuovo ospedale che si è conclusa nel 1989. Il vecchio edificio ospita oggi principalmente alcuni dipartimenti di clinica universitario e un museo sul primo trapianto di cuore. Il Groote Schuur è il principale ospedale universitario dell'Istituto di Medicina della Università di Città del Capo e come tale fornisce assistenza e istruzione terziaria in tutte le principali branche della medicina A gennaio 2009 l'organico era composto da 3.570 persone di cui: 525 medici 1412 infermieri 268 personale sanitario associato 492 amministrazione e management 799 altro personale Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su ospedale Groote Schuur Collegamenti esterni Sito ufficiale, su gsh.co.za. Museo Heart of Cape Town, su heartofcapetown.co.za.