Salomonseilanden

De Salomonseilanden (ook Solomoneilanden genaamd, Engels: Solomon Islands) zijn een eilandengroep in het westelijk deel van de Grote of Stille Oceaan ten oosten van Nieuw-Guinea die sinds 1978 een onafhankelijke staat vormen. De Salomonseilanden zijn een Commonwealth realm. Het staatshoofd is de Britse koning Charles III als zijnde de koning van de Salomonseilanden. Het staatshoofd wordt in de praktijk vertegenwoordigd door een gouverneur-generaal. Geografie De eilandengroep bestaat uit zes grote eilanden in twee rijen (Choiseul, Santa Isabel, Malaita, New Georgia, Guadalcanal en Makira) en bijna duizend kleine eilandjes. Een zevende eiland, Bougainville behoort geografisch gezien ook tot de Salomonseilanden, maar is staatkundig een deel van Papoea-Nieuw-Guinea. De eilanden zijn als Commonwealth Realm lid van het (Britse) Gemenebest van Naties. De oppervlakte van de eilanden samen bedraagt 28.896 km² en er wonen 685.097 (2020) mensen. De hoofdstad Honiara ligt op het eiland Guadalcanal en telt ongeveer 40.000 inwoners. Op de Salomonseilanden worden ruim 70 talen gesproken. De nationale taal is de Melanesische variant van het Engels, een (pidgin-taal). Ook al waren de Salomonseilanden een Brits protectoraat, het Engels is men hier over het algemeen niet machtig. De bevolking leeft vooral van landbouw, visserij en bosbouw. Veel producten, onder meer benzine, moeten worden geïmporteerd. De eilanden zijn rijk aan mineralen, waaronder lood, zink, nikkel en goud. Geschiedenis Waarschijnlijk arriveerden de eerste bewoners omstreeks 30.000 jaar v Chr. Latere kolonisten (omstreeks 4000 jaar v Chr.) introduceerden nieuwe vormen van cultuur, waaronder de uitleggerkano. Tussen 1200 en 800 voor Christus arriveerden de voorouders van de Polynesiërs, het Lapitavolk. In 1568 zette de Spanjaard Alvaro de Mendaña de Neira voet aan wal. Hij was op zoek naar het legendarische Ophir, waar Salomo zijn goud vandaan haalde, en gaf de eilanden daarom hun huidige naam. In de 19e eeuw volgden andere Europeanen. Het protectoraat van de Britse Salomonseilanden dateert van 1893, toen het Verenigd Koninkrijk zich de eilanden toe-eigende. In de Tweede Wereldoorlog, tijdens de Slag om de Salomonseilanden, is er hevig gevochten op en rond de eilanden. Zelfbestuur kregen de eilanden in 1976, de onafhankelijkheid volgde in 1978. Bestuurlijke indeling De Salomonseilanden zijn verdeeld in negen provincies en een hoofdstedelijk gewest (Honiara) (de provinciale hoofdsteden staan tussen haakjes): Central (Tulagi) Choiseul (Taro Island) Guadalcanal (Honiara) Isabel (Buala) Makira (Kirakira) Malaita (Auki) Rennell-Bellona (Tigoa) Temotu (Lata) Western (Gizo) De provincies zijn verder verdeeld in afdelingen (wards). Geografie en demografie Hoogste punt: Mount Popomanaseu (2335 meter) Levensverwachting: 69 jaar Talen: Engels (officiële taal), Pidgin-Engels, 87 regionale en lokale talen Religie: 34% Anglicaans, 19% rooms-katholiek, 17% Methodisten Economie Munt: Salomon-dollar (SI$) = 100 cent; koers (2022): 1 SI$ = 0,117€ BNP: US$ 278 miljoen (US$ 620 per persoon); dalende Externe links (en) Solomon Islands Government (en) Solomon Islands Historical Encyclopaedia 1893-1978 Zie ook Lijst van zoogdieren op de Salomonseilanden Lijst van wrakken in de Salomonseilanden Monumenten op de Werelderfgoedlijst Noordelijke Salomonseilanden