NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jakob Aljaž

Jakob Aljaž (* 6. Juli 1845 in Zavrh pod Šmarno Goro (Gemeinde Medvode) nördlich von Laibach, Krain, Kaisertum Österreich; † 4. Mai 1927 in Dovje bei Jesenice, Jugoslawien, heute Slowenien) war römisch-katholischer Priester und Komponist. Aljaž spielte eine wichtige Rolle bei der Entwicklung des slowenischen Alpinismus. Als Priester in Dovje (Lengenfeld) an der Wurzener Save im Norden des damaligen österreichischen Kronlandes Krain und als Bergsteiger kaufte er für fünf Gulden Grund auf dem Kredaricaplateau und die Spitze des Triglavs, um darauf bescheidene Bergsteigerstützpunkte zu errichten: 1895 den Aljaž-Turm (Aljažev stolp) am Gipfel des Triglavs, 1896 die Staničev-Schachtel knapp unter dem Gipfel des Triglavs (eigentlich eine Höhle im Fels) und die Kredarica-Hütte (Triglavski dom na Kredarici), heute eine der meistfrequentierten Alpenhütten in Slowenien. Beim 1896 entstandenen Aljaž-Haus im Vrata-Tal mit der Kapelle und bei der Kredarica-Hütte beginnen gesicherte Kletterrouten zwischen kleinem und großem Triglav sowie der Tominškov-Weg von Vrat bis Kredarica. Vom Drautal bei Selnica ob Dravi führt der Aljaž-Weg (Aljaževa pot) nach Sveti Duh na Ostrem vrhu, der Heilig-Geistkirche auf dem Osterberg. Aljaž war auch Erforscher und Entdecker einiger Alpenpflanzen. Er hat 1871 das Weihnachtslied „Stille Nacht, heilige Nacht“ unter dem Titel „Sveta noč“ ins Slowenische übersetzt. Er hat auch Gedichte von Simon Gregorčič vertont. Seine bekanntesten Lieder sind „Oj Triglav, moj dom (O Triglav, mein Heim)“, komponiert 1896, abgedruckt in seinem 1900 veröffentlichten Werk „Slovenski pesmarici II (Slowenisches Liederbuch II)“. (Der Text stammt aus dem Jahr 1894, geschrieben vom Priester Matija Zemljič aus Gornja Radgona (Oberradkersburg) an der Mur in der damaligen Untersteiermark.) Ebenfalls 1900 wurde in der Zeitschrift „Lipica“ in Maribor (Marburg an der Drau) ein theologisches Manuskript veröffentlicht, an dem Aljaž beteiligt war. Die Banka Slovenije gab zu seinem Gedenken Münzen zu fünf, 500 und 5000 Tolar aus. Weblinks Aljaž, Jakob im Slowenischen biographischen Lexikon Kovanci Banke Slovenije (Memento vom 3. März 2006 im Internet Archive) Aljaževa pot od doma do doma Šilc J.: Bačnikov Jaka iz Zavrha – rodovnik Jakoba Aljaža (PDF; 897 kB) Einzelnachweise
Aljaž Tower

Aljaž Tower (Slovene: Aljažev stolp) or the Triglav Tower (Triglavski stolp) is a tower, a storm shelter and a triangulation point on the summit of Mount Triglav in northwestern Slovenia. Along with Triglav, it is a landmark of Slovenia and a symbol of the Slovenehood. The tower was designed by Jakob Aljaž, a priest in the Upper Carniolan village of Dovje, who also had it erected, in 1895. Today it is owned by the state, is maintained by the Ljubljana Matica Alpine Club, and stands on a parcel belonging to the Municipality of Bohinj. History In early 1895, hoping to be able to restrain the increased interest of foreigners in the Slovene mountains, Aljaž drew up with a chalk on the floor of his room in the Parish of Dovje plans for a cylindrical tower with a flag on its top. In April that year, he purchased the summit of Triglav for the sum of one florin from the then Municipality of Dovje. Having done so, he secured himself the right to erect a building on his own real property. The tower was constructed from iron and zinc-coated sheet steel by Anton Belec from Šentvid near Ljubljana. He and four workers brought the parts of the tower to the summit of Triglav and put the tower together in only five hours on 7 August 1895. Its opening ceremony and blessing took place in a small circle on 22 August that year. Aljaž donated the shelter to the Alpine Association of Slovenia. In the beginning, there were three four-legged chairs, a summit register, a spirit stove, and the image The Triglav Panorama by Marko Pernhart in the tower. It was later repainted and renovated several times by Alojz Knafelc and others. In the communist era, as the highest point of the former Yugoslavia, it was painted red and decorated with a red star. However, it has more or less regained its original appearance. The star was removed shortly before the dissolution of Yugoslavia. On the proclamation of Slovene independence in June 1991, the flag of Slovenia was ceremonially raised at the tower. On 5 October 1999, the tower and its immediate surroundings were proclaimed a site of national cultural importance for Slovenia. The tower was removed from the summit by helicopter for restoration on September 7, 2018, and put back on 3 October same year. Gallery References External links Picture/panorama Peak of Triglav. Virtual panorama. Aljažev stolp: "Ta pleh ima dušo". Documentary (in Slovene). RTV Slovenia. Media related to Aljaž Tower at Wikimedia Commons
Aljaž-torony

Az Aljaž-torony a legmagasabb hegyi menedék Szlovéniában, a Triglav csúcsán áll. Történelem Amíg Jakob Aljaž lelkész Dovjében szolgált, észrevette a külföldiek növekvő érdeklődését a szlovén hegyek után. Ennek úgy kísérelt ellenállni, hogy öt koronáért megvette a Triglav és a Kredarica csúcsát. Így senki se tudta megakadályozni abban, hogy a saját földjén építsen. 1895-ben elkezdte építeni a tornyát szerény eszközeivel. A torony négy ablakú, 1,90 méter magas és 1,25 m sugarú henger lett, csúcsos tetővel. A menedéket, melyet Aljaž-toronynak neveztek el, később a Szlovén Hegymászó Szövetségnek ajándékozta. 1991 júniusában, amikor Szlovénia kihirdette függetlenségét, a szlovén zászlót gyorsan felvonták a tornyon. 1999. augusztus 5-én nemzeti kulturális emlékműnek nyilvánították, három hónapra rá pedig az állam tulajdonává vált. A torony vastag, összecinkelt lemezekből készült, melyet Anton Belec dolgozott ki. Beton alapra építették, és villámhárítóval van felszerelve. Azóta többször is renoválták, de az eredeti alakja nagyjából megmaradt. Jegyzetek Külső hivatkozások Triglav panoráma
Torre di Aljaž

La torre di Aljaž (in sloveno: Aljažev stolp oppure Triglavski stolp) è una torre, un rifugio antitempesta e un vertice geodetico situato in cima al monte Tricorno in Slovenia. Insieme al monte è un simbolo della Slovenia. La torre è stata progettata da Jakob Aljaž, un sacerdote del villaggio di Dovje, il quale la fece costruire nel 1895. Oggi il rifugio appartiene al club alpino di Lubiana e ricade nel comune di Bohinj. Note Bibliografia Slovenska planinska pot, Planinski vodnik, PZS, 2012, Milenko Arnejšek - Prle, Andraž Poljanec ISBN 978-961-6870-04-7 Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Torre di Aljaž
Turnul Aljaž

Turnul Aljaž (în slovenă Aljažev stolp) sau Turnul din Triglav (Triglavski stolp) este un turn, un adăpost pe timp de furtună și un punct geodezic aflat în vârful muntelui Triglav din nord-vestul Sloveniei. Împreună cu Triglav, este un punct de reper al Sloveniei și un simbol al slovenilor. Turnul a fost proiectat în 1895 de Jakob Aljaž⁠(en)[traduceți], un preot din satul Dovje din Carniola de Sus⁠(en)[traduceți], care tot el a inițiat demersul necesar înălțării turnului. Astăzi se află în posesia statului, întreținut de Clubul Alpin Ljubljana Matica⁠(en)[traduceți], și este situat pe o parcelă ce aparține comunei Bohinj. Istorie La începutul anului 1895, sperând să poată ține în frâu interesul crescut al străinilor pentru munții Sloveniei, Aljaž a desenat cu creta, pe podeaua camerei sale din parohia satului Dovje, planuri pentru un turn cilindric cu un steag în vârf. În luna aprilie a acelui an, a cumpărat vârful Triglav pentru suma de un florin de la ceea ce pe atunci era comuna Dovje. Făcând asta, și-a asigurat dreptul de a înălța o construcție pe propria sa proprietate. Turnul a fost construit din fier și foi de oțel⁠(en)[traduceți] învelite în zinc de Anton Belec din Šentvid de lângă Ljubljana⁠(en)[traduceți]. El și patru muncitori au adus piesele turnului până în vârful muntelui Triglav și au asamblat turnul în numai cinci ore în 7 august 1895. Ceremonia de inaugurare și binecuvântarea au fost desfășurate de un grup restrâns în ziua de 22 august a aceluiași an. Aljaž a donat adăpostul Asociației Alpine Slovene⁠(en)[traduceți]. La început, în turn se aflau trei scaune cu patru picioare, un registru al vizitelor vârfului montan, un aragaz pe alcool și imaginea Panorama Triglavului de Marko Pernhart. Acesta a fost ulterior revopsit și renovat de mai multe ori de către Alojz Knafelc⁠(en)[traduceți] și alții. În perioada comunistă, fiind cel mai înalt punct din fosta Iugoslavie, a fost vopsit în roșu și decorat cu o stea roșie⁠(rn)[traduceți]. Totuși, și-a recăpătat, mai mult sau mai puțin, aspectul original. Steaua a fost înlăturată la scurt timp înainte de dizolvarea Iugoslaviei. Cu ocazia proclamării independenței slovene în iunie 1991, drapelul Sloveniei a fost înălțat ceremonial în preajma turnului. În 5 octombrie 1999, turnul și terenul imediat înconjurător au fost proclamate sit de importanță culturală națională pentru Slovenia. Turnul a fost ridicat din vârful muntelui cu ajutorul unui elicopter în 7 septembrie 2018 în vederea restaurării și a fost adus înapoi în ziua de 3 octombrie a aceluiași an. Galerie Note Legături externe Imagine/panoramă a piscului Triglav. Panoramă virtuală. Aljažev stolp: "Ta pleh ima dušo". Documentar (în slovenă). RTV Slovenia. Materiale media legate de Turnul Aljaž la Wikimedia Commons
Альяжів стовп

| native_name= | image = | caption = Альяжів стовп (словен. Aljažev stolp) або Триглавський стовп (словен. Triglavski stolp) — це вежа, притулок від бурі, та тригонометричний пункт на вершині гори Триглав на північному заході Словенії . Разом з Триглавом він є пам'яткою Словенії і символом словенства. Башту розробив та збудував Якоб Альяж, священик у селі Довє, Верхня Крайна. Сьогодні вона належить державі, утримується Люблянський альпіністським клубом Матіца і стоїть на ділянці общини Бохінь. Історія На початку 1895 року, сподіваючись утримати підвищений інтерес іноземців до словенських гір, Альяж склав крейдою на підлозі своєї кімнати в парафії Довє плани про циліндричну вежу з прапором на вершині. У квітні того ж року він придбав вершину гори Триглав за 1 австро-угорський гульден у тодішнього муніципалітету Довє. Зробивши це, він забезпечив собі право зводити будівлю на власній нерухомості [4]. Башта була побудована з залізної та оцинкованої листової сталі Антоном Белецем з Шентвіда під Любляною. Він і чотири працівники привезли частини вежі до вершини Триглава і разом 7 вересня 1895 р. збудували башту лише за п'ять годин. Церемонія відкриття і благословення відбулися в невеликому колі 22 серпня того ж року. Альяж передав притулок Словенському альпіністському товариству . На початку всередині були три чотириногі стільці, реєстр вершин, духова піч і картина The Triglav Panorama (Марко Пернхарт) . Пізніше його кілька разів перефарбували і відремонтували. У комуністичну епоху, як найвища точка колишньої Югославії, він була пофарбований в червоний колір і прикрашений червоною зіркою. . Проте він більш-менш зберіг свій первісний вигляд . Зірка була знята незадовго до розпаду Югославії . Після проголошення Словенської незалежності в червні 1991 року прапор Словенії був урочисто піднятий на вежі . 5 жовтня 1999 року вежа та її найближчі околиці були проголошені місцем національного культурного значення для Словенії . Башта була знята з вершини вертольотом для відновлення 7 вересня 2018 року. Галерея Примітки
Embajada de España en Eslovenia

La Embajada de España en Eslovenia es la máxima representación legal del Reino de España en la República de Eslovenia. Embajador El actual embajador es Juan de Arístegui Laborde, quien fue nombrado por el gobierno de Pedro Sánchez el 7 de abril de 2020. Misión diplomática El Reino de España concentra su actividad diplomática en la Embajada ubicada en Liubliana creada en 1998.​ Historia Las relaciones entre España y Eslovenia son buenas. Ambos países comparten intereses y objetivos en su vocación multilateralista, en los asuntos mediterráneos en materia de ampliación de la Unión Europea, a los Balcanes Occidentales y Turquía y en la necesidad de incrementar los esfuerzos para reanudar el diálogo con Rusia sobre la crisis en Ucrania. Las relaciones de estos dos países vienen definidas principalmente por la membresía de ambos a la OTAN y a la Unión Europea. Demarcación Con anterioridad a la creación de la Embajada de España en Eslovenia en Eslovenia en 1998, la representación española en el país balcánico dependía de la Embajada española en Viena (Austria). Véase también Anexo:Relaciones bilaterales de España Anexo:Embajadores de España Misiones diplomáticas de España Referencias
Synagoge (Lendava)

Die Synagoge in Lendava, eine Gemeinde im Osten Sloweniens, wurde 1866 errichtet. Die profanierte Synagoge mit der Adresse Spodnja ulica 5 ist seit 1993 ein geschütztes Kulturdenkmal. Sie wurde bis 1944 für Gottesdienste genutzt. Beschreibung Der schlichte Bau mit Rundbogenfenstern wird von Pilastern gegliedert. In der Synagoge gab es 80 Sitzplätze für Männer im Erdgeschoss und 60 Sitzplätze für Frauen auf der Empore. Sechs vergoldete und kannelierte Säulen mit korinthischen Kapitellen tragen die Empore. Heutige Nutzung Nach der umfassenden Renovierung in den 1990er Jahren wurde das Synagogengebäude für wechselnde Kunstausstellungen genutzt. Auf der Empore befindet sich eine Ausstellung zur jüdischen Geschichte in Lendava. Literatur Rudolf Klein: Zsinagógák Magyarországon 1782–1918: fejlődéstörténet, tipológia és építészeti jelentőség/Synagogues in Hungary 1782–1918. Genealogy, Typology and Architectural Significance. TERC, Budapest 2011, ISBN 978-963-9968-01-1, S. 275. Weblinks Geschichte der jüdischen Gemeinde in Lendava (abgerufen am 21. Dezember 2015)
Lendava Synagogue

The Lendava Synagogue (Slovene: Sinagoga Lendava, Hungarian: Lendvai Zsinagóga, German: Synagoge von Lindau) is a former Orthodox Jewish congregation and synagogue, located in the small town of Lendava, Slovenia, a town that is close to the Hungarian border. The former congregation was established in 1773 and worshiped in the Ashkenazi rite. The former synagogue was completed in 1866 and was used as a synagogue up until 1944, when the community perished in The Holocaust. Left vacant for many years, the former synagogue was repurposed as a Jewish museum, called the Galerija-Muzej Lendava, in the mid-1990s. The museum has a permanent exhibition on local Jewish history. History Jews from Hungary settled in Lendava in 1773. Local Jews at the end of the 18th century gathered to pray at the home of the innkeeper Bodog Weisz. In 1837, the community rented a house for use as a prayer hall, which had 50 seats. In 1843, the community rented and then purchased another building, which was the first synagogue owned by the community. Construction on a new synagogue began in 1866, and this building still stands in the center of town at Spodnja ulica 5. It is a boxy, rectangular brick structure with a peaked roof, designed in the Classical Revival or Biedermeier style. The corners are decorated with slightly raised, flat false pilasters. Heavily damaged by the Germans, the building was sold to the town after the World War II by the Jewish Federation of Yugoslavia and was used as a warehouse. Work began in 1994 to renovate the synagogue for use as a culture center which will also have an exhibition on local Jewish history in the women's gallery. The only original interior decorative elements remaining in the building are six fluted cast iron pillars supporting a rebuilt gallery, plus stairway railings and a small niche in the stairwell. The one-time circular (rose) window over the Ark has been changed into an arched window, and two of the arched side windows (which exist on the south side only) have been lengthened and enlarged. The third (left hand) window on the south side has been left at apparently its original shape and size. There is also an arched window over the door in the West side. Near the former synagogue, was a Jewish school, that functioned from 1850 until the 1921 and was demolished in the end of the 1990s to allow the construction of a Hungarian cultural centre, and a cemetery with 176 tombstones, about 40 from the second half of the 19th century, most of the rest from the 20th century near the village of Dolga Vas, just outside town. See also History of the Jews in Slovenia References External links Media related to Lendava Synagogue at Wikimedia Commons Official website
Sinagoga de Lendava

La Sinagoga de Lendava (en esloveno: Sinagoga Lendava) constituye uno de los monumentos judíos más importantes de Eslovenia​ junto a la Sinagoga de Maribor. La antigua sinagoga, actualmente un museo, se encuentra en la pequeña ciudad de Lendava, cerca de la frontera con Hungría, dominado por un castillo en una colina. Fue construida en el siglo XVIII y hoy cuenta con una exposición permanente sobre la historia de judíos en Lendava. Cerca de la sinagoga había una escuela judía, que funcionó hasta la década de 1920 y que fue demolida al final de la década de 1990 para permitir la construcción de un centro cultural húngaro y un cementerio con 176 tumbas, cerca del pueblo de Vas Dolga, a las afueras de la ciudad. Véase también Sinagoga Torá Religión abrahámica Referencias
Synagoge van Lendava

De Synagoge van Lendava (Sloveens: Sinagoga Lendava, Hongaars: Lendvai Zsinagóga, Duits: Synagoge von Lindau) is een voormalige synagoge in de Sloveense plaats Lendava, historisch onderdeel uitmakend van het Zala (historisch comitaat) in de Sloveense Mark van Hongarije. De voormalige synagoge biedt nu plaats aan een Joods Museum. Het gebouwd werd ontworpen door architect Imre Makovecz in 1866. De synagoge werd gebouwd in de 18e eeuw en heeft tegenwoordig een permanente tentoonstelling over de geschiedenis van de joden in Lendava. In de buurt van de synagoge was een Joodse school, die functioneerde tot de jaren 1920 en eind jaren negentig werd afgebroken om de bouw van een Hongaars cultureel centrum en een begraafplaats met 176 grafstenen mogelijk te maken, ongeveer 40 uit de tweede helft van de 19e eeuw, de meeste van de rest uit de 20e eeuw bij het dorp Dolga Vas, net buiten de stad, waar een grote Joodse minderheid woonde. In Slovenië zijn slechts twee synagogen. Geschiedenis Joden uit het Koninkrijk Hongarije vestigden zich in 1773 in Lendava. Aan het einde van de 18e eeuw kwamen lokale Joden bijeen om te bidden bij de herbergier Bodog Weisz. In 1837 huurde de gemeenschap een huis voor gebruik als gebedsruimte, dat 50 zitplaatsen telde. In 1843 huurde en kocht de gemeenschap een ander gebouw, dat hun eerste echte synagoge was. De bouw van een nieuwe synagoge begon in 1866, en dit gebouw staat nog steeds in het centrum van de stad aan Spodnja ulica 5. Het is een rechthoekige, bakstenen structuur met een puntdak. De hoeken zijn versierd met licht verhoogde, platte valse pilasters. Zwaar beschadigd door de Duitsers, werd het gebouw na de Tweede Wereldoorlog verkocht aan de stad door de Joodse Federatie van Joegoslavië en werd het gebruikt als magazijn. In 1994 werd begonnen met de renovatie van de synagoge om te gebruiken als cultureel centrum, waar ook een tentoonstelling over de lokale Joodse geschiedenis in de vrouwengalerij zal worden gehouden, daarnaast vinden er ook tijdelijke kunstexposities plaats. De enige originele decoratieve interieurelementen die in het gebouw zijn overgebleven, zijn zes gegroefde gietijzeren pilaren die een herbouwde galerij ondersteunen, plus trapleuningen en een kleine nis in het trappenhuis. Het eenmalige ronde roosvenster boven de Ark is veranderd in een boogvenster en twee van de boogvormige zijvensters (die alleen aan de zuidkant bestaan) zijn verlengd en vergroot. Het derde (linker) raam De zuidkant is in zijn oorspronkelijke vorm en grootte gelaten. Er is ook een boograam boven de deur aan de westkant. Externe link (en) Inv.si:Elendava Pagina over de synagoge van Lendava en Antisemitisme in Slovenië (geraadpleegd op 15 April 2022)
Univerzita v Nove Gorici

Univerzita v Nove Gorici, UNG (slovinsky: Univerza v Novi Gorici), je čtvrtou největší univerzitou ve Slovinsku. Nachází se ve městech Nova Gorica, Vipava a Ajdovščina. Historie Univerzita v Nove Gorici vznikla ze Školy environmentálních věd založené v roce 1995 magistrátem města Nova Gorica a Institutem Jožefa Stefana. V březnu 2006 byla bývalá Polytechnika Nova Gorica přejmenována na Univerzita v Nove Gorici. Dnes má univerzita 7 škol a 10 výzkumných ústavů. Organizace Fakulty a školy: Postgraduální studium Škola vinařství a enologie Škola věd Škola inženýrství a managementu Škola environmentálních věd Škola humanitních věd Škola umění Výzkumné ústavy: Centrum pro astrofyziku a kosmologii Centrum pro výzkum atmosféry Centrum pro kognitivní vědu jazyka Centrum informačních technologií a aplikované matematiky Výzkumné centrum pro humanitní vědy Centrum pro výzkum vína Laboratoř pro environmentální a biologické vědy Laboratoř organické fyziky Laboratoř kvantové optiky Laboratoř materiálového výzkumu Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku University of Nova Gorica na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Univerzita v Nove Gorici na Wikimedia Commons Oficiální webové stránky univerzity v Nove Gorici (slovinsky a anglicky)
Universität Nova Gorica

Die Universität Nova Gorica (slowenisch Univerza v Novi Gorici) entstand aus dem am 24. September 1995 gegründeten Polytechnikum Nova Gorica in der gleichnamigen Stadt in Slowenien. Es gibt auch Campus in Ajdovščina, Vipava und der italienischen Nachbarstadt Gorizia. Organisation Die Universität besteht aus sechs Fakultäten und einem Graduiertenkolleg. Derzeitiger Rektor ist Danilo Zavrtanik. Fakultät für Önologie Fakultät für angewandte Wissenschaften Fakultät für Ingenieurwesen und Management Fakultät für Umweltwissenschaften Fakultät für Geisteswissenschaften Akademie der Künste Graduiertenkolleg Weblinks Universität Nova Gorica (slowenisch und englisch) International Office (IO) der Universität Nova Gorica (englisch) YouTube-Kanal der Universität Nova Gorica (slowenisch) Akademie der Künste der Universität Nova Gorica (slowenisch und Englisch) Einzelnachweise
University of Nova Gorica

The University of Nova Gorica, UNG (Slovene: Univerza v Novi Gorici), is the fourth university in Slovenia. It is located in the towns of Nova Gorica, Vipava, and Ajdovščina. History The University of Nova Gorica grew out of the School of Environmental Sciences founded in 1995 by the City Municipality of Nova Gorica and the Jožef Stefan Institute. In March 2006, the former Nova Gorica Polytechnic was renamed the University of Nova Gorica. Today the university has 7 schools and 10 research institutes. Organization Faculties and schools: Graduate school School for Viticulture and Enology School of Science School of Engineering and Management School of Environmental Sciences School of Humanities School of Arts Research institutes: Center for Astrophysics and Cosmology Center for Atmospheric Research Center for Cognitive Science of Language Centre for Information Technologies and Applied Mathematics Research Centre for Humanities Wine Research Centre Laboratory for Environmental and Life Sciences Laboratory of Organic Matter Physics Laboratory of Quantum Optics Materials Research Laboratory References External links University of Nova Gorica official website (in Slovene and English)