NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Люблянская мечеть

Исламский религиозно-культурный центр (словен. Islamski versko-kulturni center), также известный как мечеть Любляны (Džamija V Ljubljani) или Люблянская мечеть (Ljubljanska džamija) — суннитская мечеть и культурный центр, расположенный в районе Безиград в Любляне (Словения). Комплекс включает мечеть, библиотеку, фонтан и т. д. В 1960-х и 70-х годах в Словению переехало большое количество мусульман из соседних югославских республик. В 1969 году они впервые попросили разрешение на строительство мечети, но их просьба была отклонена. В 1990-х они вновь безуспешно пытались добиться строительства мечети. По переписи населения 2002 года, 2,4 % населения Словении (около 47 000 человек) составляют мусульмане (См. Ислам в Словении). Вместе с Афинами, Любляна была одной из немногих европейских столиц, в которой не было мечети. В декабре 2003 года муниципалитет Любляны выдал официальное право на строительство мечети, но радикально настроенные антиисламские активисты собрали 12 тысяч подписей под призывом запретить возводить здание, чем вызвали отсрочку строительства. В июле 2004 года Конституционный суд отменил референдум, как «посягающий на права религиозных меньшинств, гарантированных Конституцией» . На втором референдуме, проведённом в декабре 2008 года, подписавшиеся требовали не допустить строительства 40-метрового минарета мечети. 25 декабря 2008 года после долгих дискуссий был одобрен дизайн культурного центра. Мечеть была открыта для широкой публики в феврале 2020 года. Примечания Ссылки Мусульмане Словении добиваются разрешения на строительство мечети (недоступная ссылка — история). islam.com.ua (6 мая 2004). Дата обращения: 14 августа 2013. В Любляне построят первую мечеть . srpska.ru (28 декабря 2008). Дата обращения: 14 августа 2013.
Люблянська мечеть

Ісламський релігійно-культурний центр (словен. Islamski versko-kulturni center) — мечеть та ісламський центр Любляни, столиці Словенії. Ісламський центр є першою мечеттю Любляни. Комплекс включає молитовну залу, бібліотеку та офіси. Історія У 1960-х і 70-х роках в Словенію переїхала велика кількість мусульман із сусідніх югославських республік. У 1969 році вони вперше попросили дозвіл на будівництво мечеті, але їх прохання було відхилене. У 1990-х вони знову безуспішно намагалися домогтися будівництва мечеті. За переписом населення 2002 року, 2,4% населення Словенії (близько 47 000 чоловік) складають мусульмани. На другому референдумі, проведеному в грудні 2008 року, що вимагали не допустити будівництва 40-метрового мінарету мечеті. 25 грудня 2008 року після довгих дискусій був схвалений дизайн культурного центру. У лютому 2020 року мечеть була добудована та відкрита для відвідування. Примітки
Loggia Palace

The Loggia Palace (Italian: palazzo della Loggia) is a Venetian Gothic palace in Koper, a port town in southwestern Slovenia. It is the only preserved Gothic town hall in Slovenia. History The earliest part of the existing building dates from 1462, when building work began on a replacement for an earlier Loggia that had stood in the same position on the north side of the main square of Koper, opposite the Praetorian Palace. Following a plague outbreak in Koper in 1553-1555, the facade of the Loggia was embellished with coats-of-arms, and a terracotta statue of the Madonna and Child was erected in a niche above the left corner column. Further work was carried out in 1698, when a second storey was added and the facade was extended with two additional arches taken from the west side of the palace. The Loggia currently houses a cafe on the ground floor. In the second floor, it houses an art gallery operated by the Piran Coastal Galleries. References
Palazzo della Loggia (Capodistria)

Il palazzo della Loggia (Loža in sloveno) è un palazzo in stile gotico veneziano situato nella città di Capodistria, in Slovenia. Situato in piazza Tito, è l'unico municipio in Slovenia risalente all'epoca medievale. Storia Il palazzo venne costruito nel 1463 da Nicolò da Pirano e Tomaso da Venezia, sui resti di due edifici preesistenti. In seguito allo scoppio della peste in tutta la penisola dell'Istria tra il 1553 e il 1555, la facciata del palazzo venne decorata con stemmi cavallereschi e con una statua di terracotta raffigurante la Madonna col Bambino posta su una nicchia. Un ulteriore lavoro di ampliamento è stato effettuato nel 1698, quando, su iniziativa del podestà veneziano Marco Michele Salamon (il cui stemma e il cui nome campeggiano sulla facciata della loggia), fu costruito un secondo piano e alla facciata vennero aggiunti due archi supplementari. Attualmente, al pian terreno del palazzo, si trova un caffè aperto nel 1846. Descrizione L'edificio presenta una facciata in stile gotico veneziano con arcate ogivali. Un leone marciano sovrasta l'ingresso, mentre la statua della Madonna col Bambino in angolo è stata spostata nel museo locale e sostituita da una copia. Note Bibliografia Slovenia, Milano, Touring Club Italiano, 2020. Valentina Bassanese e Marco Vertovec, Istria slovena e croata, Udine, Odòs Libreria Editrice, 2014. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Palazzo della Loggia
Loža, Koper

Palača Loža ( italijansko palazzo della Loggia ) je beneško gotska palača v Kopru. Je edina ohranjena gotska mestna hiša v Sloveniji. Zgodovina Najzgodnejši del obstoječe zgradbe je iz leta 1462, ko se je začela gradnja nadomestitve prejšnje Lože, ki je stala na enakem položaju na severni strani glavnega koprskega trga, nasproti Pretorske palače. Po izbruhu kuge v Kopru v letih 1553-1555 je bilo pročelje Lože polepšano z grbi, v niši nad levim vogalnim stolpcem pa postavljen terakotni kip Madone z otrokom. Nadaljnja dela so bila izvedena leta 1698, ko je bila dodana druga etaža in fasada razširjena z dvema dodatnima lokoma. Trenutno je v pritličju Lože kavarna. V drugem nadstropju je umetniška galerija. Sklici Zunanje povezave Loža na Visit Koper
Župnija Biljana

Župnija Biljana je rimskokatoliška teritorialna župnija Dekanije Nova Gorica v škofiji Koper. Zgodovina Izhajajoč iz podatkov v ohranjenih pisnih virih, bi lahko prvotna cerkev v Biljani stala že v 11. stoletju, ko je patriarh Ulrik I. Eppensteinski ali njegov brat Henrik, okoli leta 1090 pražupnijo v Bračanu z vsemi podružnicami, med njimi verjetno tudi biljansko (pražupnija je obsegala območje Goriških brd in Srednjega Posočja, s Kanalom), podelil na novo reformiranemu benediktinskemu samostanu sv. Petra v Rožacu (Rosazzo). Cerkev v Biljani se v virih posredno z župnijo prvič omenja leta 1233, v sporu med samostanom in oglejskim arhidiakonom, glede jurisdikcije nad tremi cerkvami se poleg tiste v Bračanu prvič omenjata še cerkvi v Ibani (sedaj cerkev sv. Janeza Krstnika v Praprotnem) in v Biljani (in eclesiis de Albana, Briçana et Villana). V desetinskem seznamu iz leta 1296 je poleg bračanskega (vicarius de Braçano) in vikariatov v Praprotnem in Biljani (Vicarius de Prapot, Vicarius de Beliano) naveden še vikariat v Kanalu (Vicarius Canali Isoncij). V letih 1405 in 1445 zasledimo tudi omembo cerkvenega patronicija sv. Mihaela. Župnija je bila do konca 15. stoletja v polnih pravicah benediktinskega samostanu Rožacu, ki je izvajal tudi arhidiakonatsko oblast, za tem pa je bila župnija pod patronatom cesarja oz. deželnega kneza. Povečana župnija Na podlagi škofijskega odloka o preureditvi župnij v Škofiji Koper, ki je pričel veljati 1. januarja 2018, so bile Župniji Biljana pridružene nekdanje župnije Kozana, Medana, Šmartno, Vedrijan in Vipolže. Njihove dotlej župnijske cerkve Sv. Hieronima v Kozani, Marijinega vnebovzetja v Medani, sv. Martina v Šmartnem, sv. Vida v Vedrijanu in sv. Egidija v Vipolžah so postale podružnične cerkve. Pastoralno območje Župnije Biljana Pastoralno območje Župnije Biljana, ki ga opravlja biljanski župnik, obsega tudi Župnijo Šlovrenc (Šlovrenc) ter podružnice v briških naseljih Kozana, Medana, Šmartno v Brdih, Vedrijan in Vipolže. Sakralni objekti Od 1. januarja 2018: Na območju župnije stoji še več kapelic, znamenj in križev. Župnijska cerkev sv. Mihaela Župnijska cerkev sv. Mihaela v Biljani je barokizirana gotska cerkev, v zgodovinskih virih omenjena leta 1233. Cerkvena stavba ima rombasto-zvezdasto obokani prezbiterij in zvonik oglejskega tipa. V ladji so ostanki fresk iz obdobja 1350-60. V prezbiteriju so kvalitetni leseni kipi, med njimi kip Kristusovega vstajenja iz 1. polovice 16. stol. Sklici Viri Höfler, Janez (2016). O prvih cerkvah in župnijah na Slovenskem : k razvoju cerkvene teritorialne organizacije slovenskih dežel v srednjem veku. Viharnik. COBISS 285707520. ISBN 978-961-7004-00-7. Höfler, Janez (2018). Oglejski generalni vikarji in drugi patriarhovi pooblaščenci na Slovenskem v poznem srednjem veku (1300-1535). Znanstvena založba Filozofske fakultete. COBISS 293899264. ISBN 978-961-06-0043-5. Zunanje povezave Briški ter - oznanila briških župnij pridobljeno 15. februarja 2026 Glej tudi seznam rimskokatoliških župnij v Sloveniji Škofija Koper
Vintgar

Vintgar er en 1,6 km lang kløft i Slovenien ved landbyen Zgornje Gorje, 4 km nordvest for Bled. I kløften løber floden Radovna mellem stejle klippesider, der er mellem 50 og 100 m høje; kløften falder 250 m fra starten til slutningen, og undervejs finder man erosionsfænomener som damme og strømfald. Ved slutningen af kløften er der i floden et 13 m højt vandfald, kaldet Šum. Eksterne henvisninger
Vintgarklamm

Die Vintgarklamm (slowenisch: Blejski vintgar) ist eine Klamm ca. 4 km nordwestlich von Bled in Slowenien. Sie ist von Bled über die Dörfer Spodnje Gorje, Podhom und Zasip zu erreichen. Die Klamm gehört zum Nationalpark Triglav und wurde bereits Ende des 19. Jahrhunderts als touristische Sehenswürdigkeit ausgebaut. Außerdem zählt das Flusstal zu den geschützten Naturdenkmalen. Die Klamm wurde vom Fluss Radovna bis zu 300 Meter tief zwischen den senkrechten Wänden der Berge Hom und Boršt ausgewaschen, ist ca. 1600 m lang und endet am 13 m hohen Wasserfall Šum. Die Radovna entspringt in ca. 1000 m Höhe in den Julischen Alpen nordöstlich des Triglav. Ein kostenpflichtiger Wanderweg führt ca. 30 Minuten über Brücken, Holzstege und Galerien durch die hoch aufragende Klamm. Name Die Entstehung der Bezeichnung Vintgar ist ungeklärt. Angeführt wird die Erklärung aus deutsch Weingarten, da im nahen Buchheim (Podhom) Weinbau betrieben wurde. Alternativ wird angeführt, dass das Schluchtprofil einem Weinglas gleiche. Der Name Vintgar hat sich im Slowenischen zum Gattungsnamen für Klammen ausgeweitet, was Beispiele wie Iški vintgar, Ribniški vintgar und Bistriški vintgar belegen. Geschichte Entdeckt wurde die Klamm im Jahre 1891 vom damaligen Bürgermeister von Gorje, Jakob Žumer, gemeinsam mit dem Kartografen und Fotografen Benedikt Lergetporer aus Bled. Aus der Begeisterung heraus gründeten sie einen Bauausschuss, und bereits 2 Jahre später war die Klamm öffentlich begehbar. Im Laufe der Zeit wurde die Holzsteganlage mehrfach durch Hochwasser weggeschwemmt, deshalb liegt sie heute etwas höher als in den ersten Jahren. Außerdem hat man mittlerweile an exponierten Stellen Stahlnetze zum Schutz vor Steinschlag angebracht. Des Bauleiters Jakob Žumer wird in der Mitte der Schlucht mit einer kleinen Gedenktafel in slowenischer und deutscher Sprache gedacht. Belege Siehe auch Weblinks offizielle Website der Vintgar-Klamm Vintgar-Klamm in englischer Sprache Vintgar-Klamm Satelliten-Aufnahme, wenn Google Earth installiert
Vintgar Gorge

Vintgar Gorge (Slovene: soteska Vintgar) or Bled Gorge (Blejski vintgar) is a 1.6-kilometer (0.99 mi) gorge in northwestern Slovenia in the municipalities of Gorje and Bled, four kilometers northwest of Bled. It is located on the edge of Triglav National Park. Carved by the Radovna River, it is the continuation of the Radovna Valley. The sheer canyon walls are 50 to 100 meters (160 to 330 ft) high, with a total slope measuring about 250 m (820 ft). The stream has created many erosive features such as pools and rapids, and terminates in the picturesque 13 m (43 ft) Šum Falls (literally, 'noisy falls'), the largest river waterfall in Slovenia. History Until 1890, the gorge was mainly inaccessible, except for two points at which the Radovna could be reached, and a bridge over Šum Falls was already built in 1878. The rest of the gorge was explored in 1891 by the mayor of Gorje, Jakob Žumer, and by Benedikt Lergetporer, a prominent photographer of the era. In 1893 the gorge was equipped with wooden observation walkways and bridges with great effort and was opened to the public on August 26, 1893. The walkways, which were later named Žumer Galleries (Žumrove galerije) in the most prominent part of the gorge, have been renovated several times since. A hydroelectric dam has also been built below the gorge and an arch railway bridge for the Bohinj Railway. The bridge, built in 1904 and 1905 of cut stone, is the largest stone arch railway bridge preserved in its entirety in Slovenia. It is 65 m (213 ft) long, 4.5 m (15 ft) wide and 33 m (108 ft) high. Name The word vintgar is derived from German Windegg(er) 'place exposed to the wind' via the hamlet of Vintgar at the head of the gorge in the village of Podhom. Another explanation claims that it derives from the German name Weingarten 'vineyard', referring to vineyards in Podhom or to the gorge resembling a wine glass in shape. As the first mountain gorge in the area to be made accessible to tourists, the word vintgar has been generalized in Slovene to refer to other scenic, protected gorges, e.g. the Iška Gorge (Iški vintgar), the Bistrica Gorge (Bistriški vintgar) on Pohorje, and the Ribnica Gorge (Ribniški vintgar) in Bohinj. Geology Before the last ice age, the Radovna River flowed eastward. After being dammed by the ice and detritus of the Bohinj Glacier, the resulting lake cut a new path northeast through a soft layer of Triassic limestone between the hills Boršt (931 m or 3,054 ft) and Hom (844 m or 2,769 ft), towards the Upper Sava Valley. References External links Media related to Vintgar Gorge at Wikimedia Commons Vintgar Gorge at the Bled municipal website Vintgar
Vintgar

La garganta de Vintgar o Blejski Vintgar 'garganta de Bled' es una garganta de 1,6 km que se encuentra cerca de la localidad de Zgornje Gorje, 4 km al noroeste de Bled (Eslovenia). Las paredes del cañón excavado por el río Radovna son de 50 a 100 m de altura. La erosión de la corriente ha creado muchas piscinas naturales y rápidos. La garganta termina en la cascada Šum, de 13 metros de altura y cuyo nombre significa, literalmente, 'cascada ruidosa'. Historia La garganta fue descubierta en 1891 por Jakob Žumer y Benedikt Lergetporer. Poco después se instalaron las primeras pasarelas y puentes de madera para la observación y se abrió al público el 26 de agosto de 1893. Desde entonces, las pasarelas se han renovado en variasa ocasiones; también se ha construido una presa hidroeléctrica por debajo de la garganta y un puente para el ferrocarril Jesenice-Most na Soči, aunque la belleza natural de la garganta de Vintgar perdura y sigue atrayendo visitantes. Debido al hecho de que fue la primera garganta de la zona a la que pudieron acceder los turistas, la palabra vintgar ha tomado un significado general en esloveno para referirse a otras gargantas pintoréscas y protegidas. Etimolólgicamente, la palabra proviene del alemán Windegg(er), que se refiere a un lugar expuesto al viento. Geología Antes de la última era glacial, el río Radovna River corría hacia el este. Tras ser bloqueado por el hielo y detritus del glaciar de Bohinj, el lago resultante abrió un nuevo camino hacia el noreste a través de una capa blanca de arenisca triásica entre los picos Poljana (884 m) y Hom (844 m), hacia el valle de Alto Sava. Fuentes Gaceta Oficial de la Alta Carniola, #6, 1989 Gaceta Oficial de la República Socialista de Eslovenia, #17, 1981 Inventory of Important Natural Heritage of Slovenia, 1991 The Wild Romance of Vintgar Canyon, Marjan Zupan, Bled 2006 Slovenski etimološki slovar, Marko Snoj, 2003 Enlaces externos La garganta de Vintgar Gorge en la página del municipio de Bled Vintgar Gorge: Un Paseo por la garganta de Vintgar Guía para visitar la garganta de Vintgar Qué ver en Eslovenia. El desfiladero de Vintgar Gorje
Gorge de Vintgar

La Gorge de Vintgar (slovène : Soteska Vintgar) est une gorge située dans le parc national du Triglav, à environ 4 kilomètres au nord-ouest de la localité de Bled en Slovénie. La gorge, où s’écoule la rivière Radovna, a été découverte en 1891 par Jakob Žumer, qui était maire de Gorje, et son ami, Benedikt Lergetporer, cartographe et photographe, de Bled. Au cours des deux années suivantes, ils ont travaillé très dur pour aménager la gorge en vue de son ouverture au public. Depuis le 26 août 1893, la gorge de 1,6 kilomètre de long est ouverte aux visiteurs en dehors de la période hivernale. L'entrée est payante. En haute saison, le site connait beaucoup d'affluence, ce qui peut assortir la visite de quelques désagréments[source secondaire nécessaire]. La gorge, accessible grâce à un sentier et des ponts en bois accrochés aux flancs rocheux, attire chaque année de nombreux touristes. La cascade de Šum, située dans la gorge, mesure environ 16 mètres de haut. Notes et références Portail de l’eau Portail de la Slovénie Portail du tourisme
Vintgar-szurdok

A Vintgar-szurdok (szlovénul Blejski Vintgar) Szlovéniában található, Bledtől 6–7 km-re északra. A szurdokot Szlovénia legnépszerűbb természetes jellegzetességei között tartják számon. 1600 méter hosszan folyik rajta keresztül a Radovna folyó, mely a 16 méter magas Šum-vízeséssel hagyja el a szurdokot. Ez Szlovénia legmagasabb folyami zuhataga. Története Jakob Žumer és Gorje Majorja térképészek és Benedikt Lergetporer fényképész fedezték fel a szurdokot 1891 februárjában, egy véletlennek köszönhetően. A Radovna folyó vízszintje egy időben alacsony volt, így kutatásokat indítottak Blejska Dobrava irányába Spodnje Gorjéban. A felfedezés után építési bizottságot alapítottak. 1893. augusztus 26-án nyílt meg első ízben a Vintgar vízesés- és szurdokvölgy a látogatók számára. Több híd és gyalogosútvonal is kialakításra került a szurdokban. Források Vintgar-szurdok (szlovénül) A Šum-vízesés
Gola di Vintgar

La Gola di Vintgar è una gola situata nel parco nazionale del Tricorno, in Slovenia. Geografia La gola si trova a circa 4 chilometri a nord-ovest della località di Bled, in parte nel territorio del Comune di Bled e in parte in quello di Gorje. Si sviluppa per 1.600 metri, snodandosi lungo un percorso scavato in millenni tra le rocce dei monti Hom e Boršt dal torrente Radovna. Nella gola si trova la cascata del Šum, che ha uno sviluppo di circa 16 metri. Storia La gola fu scoperta nel 1891 da Jakob Žumer e dal cartografo Benedikt Lergetporer. Dal 26 agosto 1893, dopo esser stata opportunamente attrezzata con sentieri, ponti e passerelle, è aperta ai visitatori. Note Voci correlate Monte Tricorno Lago di Bohinj Parco nazionale del Tricorno Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Gola di Vintgar Collegamenti esterni (EN) Gola di Vintgar nel contesto del Parco Nazionale del Tricorno, su burger.si.
Vintgarkloof

De Vintgarkloof (Sloveens: Blejski vintgar, Duits: Vintgarklamm) is een kloof gelegen ten noorden van Bled bij Gorje in de regio Gorenjska in Slovenië. De rivier Radovna stroomt over een lengte van 1,6 km tussen de steile hellingen van de Hom en de Bort en heeft een kloof uitgesleten. De Vintgarkloof is sinds 26 augustus 1893 toegankelijk. Langs de kloof is een houten voetpad langs de rotswand. Er is ook de waterval, Šum geheten (Slap Šum).
Wąwóz Vintgar

Wąwóz Vintgar (słoweń. soteska Vintgar) – wąwóz na terenie gmin Bled i Gorje, około 4 kilometry na północny zachód od miasta Bled. Wąwóz jest długi na 1,6 kilometra, a jego ściany mają wysokość od 50 do ponad 100 metrów. Został wyrzeźbiony przez Radovnę, jest częścią Doliny Radovnej. Na jego końcu znajduje się wysoki na 13 metrów wodospad Šum. Jest to największy wodospad rzeczny w Słowenii. Historia Do 1890 roku wąwóz był właściwie niedostępny, z wyjątkiem dwóch miejsc nad rzeką Radovną oraz jednego w okolicach mostu przy wodospadzie Šum, który wybudowano w 1878 roku. Wąwóz został poddany eksploracji po raz pierwszy, gdy w 1891 roku burmistrz Gorje Jakob Žumer i fotograf Benedikt Lergetporer zorganizowali do niego pierwszą ekspedycję. W 1893 roku w wąwozie wybudowano drewniane schodki i pomosty widokowe nazywane Žumrove galerije. Oficjalnie otwarto je dla odwiedzających wąwóz turystów 26 sierpnia 1893. W dole wąwozu wybudowano zaporę hydroelektryczną oraz łukowy most kolejowy. Most, zbudowany w latach 1904–19056 z kamienia, jest największym dalej istniejącym kamiennym mostem w Słowenii. Ma 65 metrów długości, 4,5 metra szerokości i 33,5 metra wysokości. Geologia Przed ostatnią epoką lodowcową rzeka Radovna płynęła na wschód. Po zatamowaniu rzeki przez lód oraz pozostałości lodowca Bohinj powstało jezioro. Wypływająca z niego woda wycięła nowe koryto w kierunku północno-wschodnim przez miękką warstwę triasowego wapienia między wzgórzami Boršt (931 m n.p.m.) i Hom (844 m n.p.m.) w kierunku Zgornjesavskiej doliny. Przypisy
Винтгар (ущелье)

Ущелье блейский винтгар (словен. Blejski vintgar), также просто Винтгар (по названию близлежащей деревушки, расположенной в начале ущелья) — ущелье в Словении, в Гореньскем регионе. Первое ущелье обустроено для туризма в Словении и также дало название другим ущельям в стране («винтгар», на пример Iški vintgar). Охраняется как памятник природы. Входит в национальный парк Триглав. Длина ущелья 1,6 км. Образовано ущелье рекой Радовна в горах Триглав. В ущелье можно наблюдать омуты, пороги, и другие формы воздействия воды. В конце Винтгара с порога падает 13-метровый водопад Винтгарский Шум (словен. Vintgarski Šum). Ущелье было оборудовано галереями и мостами для посещения туристами ещё в 1893 году. В конце ущелья находится плотина для гидроэлектростанции Винтгар. Ущелье пересекает Бохиньская железная дорога, а в ближайшей деревни Блейска добрава находится железнодорожная станция Винтгар. Железнодорожный мост через Винтгар — самый большой полностью сохранившийся каменный железнодорожный арочный мост в Словении. Он был построен из тесаного камня в 1904 и 1905 годах по проекту архитектора Роберта Шонхофера (Robert Schonhofer). Галерея Источники Скоберне, Питэр. Сто природных достопримечательностей Словении, Любляна, Прешернова дружба, 1988 Ссылки Официальный сайт ущелья Винтгар На Викискладе есть медиафайлы по теме Blejski vintgar