NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Smrekovec Lodge

The Smrekovec Lodge (Slovene: Dom na Smrekovcu; 1,377 meters or 4,518 feet) is a mountain hostel on the southern slope of the Smrekovec Mountains (Smrekovško pogorje) in the Kamnik–Savinja Alps. The first lodge was built in 1933, but it was burned down during World War II. A new lodge was built in 1951, and expanded in 1976–77. Starting points 3h: from the town of Črna na Koroškem, 4½h: by car from the town of Šoštanj (26 km) 3½h: by car from the town of Ljubno ob Savinji (16 km) Neighbouring lodges 2½h: the Mozirje Lodge at Golte (Mozirska koča na Golteh; 1356 m) 5h: the Loka Lodge at Raduha (Koča na Loki pod Raduho; 1534 m), passing the Travnik Lodge (Koča na Travniku; 1548 m) 2½h: the Andrej Lodge at Sleme (Andrejev dom na Slemenu; 1086 m) 4½h: the Mount Ursula Lodge (Dom na Uršlji gori; 1680 m) Neighbouring mountains ½h: Smrekovec (1577 m) 2h: Komen (1684 m) See also Slovenian Mountain Hiking Trail References Slovenska planinska pot, Planinski vodnik, PZS, 2012, Milenko Arnejšek - Prle, Andraž Poljanec ISBN 978-961-6870-04-7 External links Routes, Description & Photos Description
Rifugio Smrekovec

Il Rifugio Smrekovec (in sloveno: Dom na Smrekovcu) è un rifugio situato nel comune di Šoštanj in Slovenia, a 1.337 m s.l.m.. Percorsi 3h: da Črna na Koroškem, 4½h: via auto da Šoštanj (26 km) 3½h: via auto daLjubno ob Savinji (16 km) Cime nelle vicinanze ½h: Smrekovec (1577 m) 2h: Komen (1684 m) Rifugi nelle vicinanze 2½h: rifugio Mozirje a Golte (Mozirska koča na Golteh; 1356 m) 5h: rifugio Loka 2½h: rifugio Andrej Lodge at Sleme (Andrejev dom na Slemenu; 1086 m) 4½h: rifugio Monte Ursula (Dom na Uršlji gori; 1680 m) Bibliografia Slovenska planinska pot, Planinski vodnik, PZS, 2012, Milenko Arnejšek - Prle, Andraž Poljanec ISBN 978-961-6870-04-7 Voci correlate Alpi di Kamnik e della Savinja Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Rifugio Smrekovec
Dom na Smrekovcu

Dom na Smrekovcu (1377 m) je planinska koča, ki stoji na južnem pobočju Smrekovca v Kamniško-Savinjskih Alpah. Prvotna koča je bila zgrajena leta 1933 s strani Šaleške podružnice Slovenskega planinskega društva, požgana med drugo svetovno vojno. Nova postojanka je bila postavljena leta 1951, obnovljena in povečana v letih 1976-77, ko je dobila tudi sedanje ime. Dom upravlja PD Črna na Koroškem. Dostopi 3h: iz Črne na Koroškem, 4½h: iz Šoštanja (po cesti mimo Belih vod, 26 km), 3½h: z Ljubnega ob Savinji (po cesti mimo Ljubenskih Rastk, 16 km). Prehodi 2½h: Mozirska koča na Golteh (1356 m) 5h: Koča na Loki pod Raduho (slovenska planinska pot, 1534 m), mimo Koče na Travniku (2½h, 1548 m) 2½h: Andrejev dom na Slemenu (slovenska planinska pot, 1086 m) 4½h: Dom na Uršlji gori (1680 m) Vzponi na vrhove ½h: Smrekovec (1577 m) 2h: Komen (1684 m) Glej tudi Slovenska planinska pot seznam slovenskih planinskih postojank Zunanje povezave Dom na Smrekovcu - Hribi.net www.pzs.si
Izola City Stadium

Izola City Stadium (Slovene: Mestni stadion Izola) is a multi-use stadium in Izola, Slovenia. It is currently used mostly for football matches and is the home ground of MNK Izola. The stadium has a capacity of 5,085 seats. Concerts Iggy Pop (1994) Deep Purple (1996) Nek (1998) Iron Maiden (2000) Deep Purple (2004) Status Quo (2004) Cheap Trick (2004) Gallery See also List of football stadiums in Slovenia References External links Mestni stadion Izola Mestni stadion Izola on Football Stadiums of Slovenia
Stadion Miejski w Izoli

Stadion Miejski w Izoli (słoweń. Mestni Stadion Izola) – stadion piłkarski w Izoli, w Słowenii. Został otwarty w 1964 roku. Jego pojemność wynosi 6729 widzów, z czego 5729 to miejsca siedzące. Na stadionie swoje spotkania rozgrywa drużyna MNK Izola. W 1974 roku wybudowana została pierwsza trybuna po stronie wschodniej. W latach 1988–1989 naprzeciwko niej, po stronie zachodniej stanęła kolejna trybuna. Po uzyskaniu przez Słowenię niepodległości będący wówczas gospodarzem obiektu klub NK Izola występował w słoweńskiej pierwszej lidze, w pierwszym sezonie kwalifikując się nawet do rozgrywek Pucharu UEFA, gdzie odpadł w pierwszej rundzie z Benfiką Lizbona. Na początku lat 90. XX wieku powstała również nowa trybuna po stronie wschodniej, której wysoki koszt budowy doprowadził jednak do upadku klubu NK Izola. Przypisy
Basilika Maria Hilf (Brezje)

Die Basilika Maria Hilf (slowenisch Bazilika Marije Pomagaj) ist die bedeutendste Wallfahrtskirche in Slowenien. Die dem Erzbistum Ljubljana unterstehende Kirche im Ort Brezje (Gemeinde Radovljica) wurde 1988 von Papst Johannes Paul II. in den Rang einer Basilica minor erhoben. Geschichte Die eigentliche Kirche stammt aus dem 15. Jahrhundert und ist dem heiligen Vitus geweiht. Um 1800 wurde an die Kirche eine Kapelle angefügt und Maria, Hilfe der Christen gewidmet. 1814 wurde das Gnadenbild Mariahilf in dieser Kapelle aufgestellt, worauf hin sich sehr schnell erste Heilungen ereignet haben sollen. In der Folge stieg der Pilgerstrom stark an, sodass die Kirche bald an ihre Kapazitätsgrenzen kam. Die Weihe der erweiterten Kirche erfolgte 1900, die des zugehörigen Franziskanerklosters bereits 1898. Während des Zweiten Weltkrieges wurde das Gnadenbild in den Laibacher Dom und nach Trsat ausgelagert. 1996 besuchte Papst Johannes Paul II. die Kirche, 1999 wurde sie von der Slowenischen Bischofskonferenz zum Nationalheiligtum erklärt. Architektur Der Entwurf der heutigen Neorenaissance-Kirche geht auf Robert Mikovitz zurück. Besonders die Fassade ist mit Mosaik-Symbolen, Inschriften, Verzierungen und einem Rosettenfenster auffällig gestaltet. Auch der Innenraum der Basilika orientiert sich an der Renaissance, so findet sich über dem Hochaltar ein Mosaik von St. Veit. Sämtliche Altäre der Kirche wurden von slowenischen Handwerkern gefertigt. Der bedeutendste Teil der Kirche ist die Mariahilf-Kapelle, deren Decken- und Altargestaltung von Leopold Layer bestimmt wurde. Der Fußboden besteht aus bosnischem Granit, die Wände sind mit Marmor aus Istrien verkleidet. Der Altar jedoch ist aus Carrara-Marmor. Weblinks Offizielle Website (deutsch, englisch, slowenisch) Einzelnachweise
Basilique Sainte-Marie-Auxiliatrice de Brezje

La basilique Sainte-Marie-Auxiliatrice est une église située à Brezje, dans la commune de Radovljica, en Slovénie. Elle est dédiée à Marie Auxiliatrice. Elle est reconnue par l’Église catholique comme basilique depuis le 5 octobre 1988, et la Conférence épiscopale slovène lui donne le statut de sanctuaire national depuis 1999, 2000 ou 2001. Voir aussi Liens internes Liste des sanctuaires nationaux Église catholique en Slovénie Lien externe (sl) Site officiel Références Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de la Slovénie
Basilica di Santa Maria Ausiliatrice (Radovljica)

La basilica di Santa Maria Ausiliatrice (in sloveno Bazilika Marije Pomagaj, in tedesco Kirche Maria Hilf) è il luogo di pellegrinaggio più importante della Slovenia. Parte dell'arcidiocesi di Lubiana, la chiesa del villaggio di Brezje, nel comune di Radovljica, fu elevata nel 1988 dal papa Giovanni Paolo II al rango di basilica minore. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su basilica di Santa Maria Ausiliatrice Collegamenti esterni (SL, EN, DE) Sito ufficiale, su marija.si.
Bedevaartskerk Maria Hulp der Christenen

De Maria Hulp der Christenenkerk (Marije Pomagaj) is de belangrijkste bedevaartskerk van Slovenië. De kerk staat in de plaats Brezje en verkreeg in 1988 van paus Johannes Paulus II de status van basilica minor. Geschiedenis De eigenlijke kerk dateert uit de 15e eeuw en werd gewijd aan Sint-Vitus. Omstreeks het jaar 1800 werd aan de kerk een kapel toegevoegd en aan Maria Hulp der Christenen gewijd. In 1814 decoreerde de Sloveense kunstenaar Leopold Layer de kapel met schilderijen en maakte een fraai genadebeeld van Maria Hulp der Christenen voor het altaar. Het aantal pelgrims naar de kerk nam vervolgens een hoge vlucht en wel zodanig, dat de kerk de stroom bedevaartgangers niet meer kon verwerken. Daarom werd in 1889 een begin gemaakt aan de bouw van een nieuwe kerk, die op 7 oktober 1900 kon worden ingewijd. Een bijbehorend klooster van Franciscanen werd twee jaar eerder in gebruik genomen. Nadat gelovigen getuigenissen aflegden van miraculeuze genezingen werd het genadebeeld van Maria Hulp der Christenen in 1907 voorzien van kronen. Op 5 oktober 1988 verleende paus Johannes Paulus II de kerk van Brezje de eretitel basilica minor. In 1996 bezocht hij de kerk en bad hij bij het genadebeeld. Op 1 januari 2000 werd de kerk door de Conferentie van Sloveense bisschoppen tot nationaal heiligdom verklaard. Beschrijving Het ontwerp van de in neorenaissancestijl gebouwde kerk gaat terug op Robert Mikovitz. Met name de façade is opvallend voorzien van mozaïek-symbolen, inschriften, decoraties en een roosvenster. Ook het interieur ademt de sfeer van de renaissance. Boven het hoogaltaar bevindt zich een mozaïek van Sint-Vitus. Alle altaren werden door Sloveense ambachtslieden vervaardigd. Het belangrijkste deel van de kerk is de Maria Hulp-kapel, waarvan de beschildering werd gemaakt door Leopold Layer. De vloer is gelegd met graniet uit Bosnië, de muren zijn met marmer uit Istrië bekleed en het marmer van het altaar stamt uit Carrara. Afbeeldingen Externe link Officiële website van de het nationale heiligdom van Slovenië
Bazylika Marije Pomagaj w Brezjach

Bazylika Marije Pomagaj – słoweńskie rzymskokatolickie sanktuarium narodowe znajdujące się we wsi Brezje. Historia W XV wieku na miejscu dzisiejszej bazyliki znajdował się kościół pw. św. Wita. W 1800 roku Urban Ažbe, proboszcz parafii w Mošnjach, nakazał rozbudowę świątyni o kaplicę poświęconą Matce Bożej Wspomożenia Wiernych, w której w 1814 roku zawieszono obraz Matki Bożej pędzla Leopolda Layera. Po trzech uzdrowieniach, do których miało dojść za pośrednictwem wizerunku Maryi w 1863 roku, oraz kolejnych cudach odnotowanych w następnych latach, kaplica stała się celem pielgrzymek i wkrótce okazała się zbyt mała. 9 października 1889 wmurowano kamień węgielny pod budowę nowej świątyni, którą konsekrował 7 października 1900 roku kard. Jakob Missia. Projektantem świątyni byli Robert Mikovitz, a pracami budowlanymi kierował Franc Faleschini. W 1898 roku opiekę nad sanktuarium powierzono franciszkanom. 1 września 1907 bp Anton Bonaventura Jeglič koronował obraz Matki Bożej, w uroczystości uczestniczyło około 30 tysięcy pielgrzymów. W latach 1938–1939 założono ogród przed świątynią wg projektu Jožego Plečnika. W latach 1941–1947 cudowny obraz był przechowywany w Trsacie (dzielnica Rijeki) i w katedrze Świętego Mikołaja w Lublanie, by uniknąć zniszczenia podczas II wojny światowej. W 1965 roku wyremontowano elewacje świątyni. 5 października 1988 papież Jan Paweł II wyniósł kościół do godności bazyliki mniejszej, a 17 maja 1996 odwiedził on świątynię podczas podróży apostolskiej do Słowenii. 1 stycznia 2000, decyzją Konferencji Episkopatu Słowenii z 7 września 1999, kompleks uzyskał tytuł narodowego sanktuarium maryjnego. W 2023 roku wyremontowano wieżę kościoła i wymieniono jej hełm. Architektura i wyposażenie Świątynia neorenesansowa, jednonawowa, z kaplicami bocznymi po obu stronach nawy. Ma długość 39 m, szerokość 19 m i wysokość 17 m. Fasadę zdobią mozaiki, rozeta i portal główny z bogato dekorowanymi drzwiami, z wyrzeźbionymi wizerunkami postaci biblijnych, aniołów i Matki Bożej. Obraz Matki Bożej przechowywany jest w zwieńczonej kopułą południowej kaplicy, zainstalowano go w ołtarzu konsekrowanym 8 grudnia 1954 przez bpa Antona Vovka. Organy wykonał w 1900 roku Joseph Mauracher II, a w 1917 przebudował je Anton Dernič. Składają się z 3 manuałów i 47 głosów. Galeria Przypisy
Поштовий дім під Плешивцем

Поштовий дім під Плешивцем (словен. Poštarski dom pod Plešivcem) — гірський притулок, розташований у Погор'ї (Словенія). Через нього пролягає Словенський гірський шлях. Опис Притулок розташований на галявині біля лісу під Равняковим врхом, що у східній частині Уршлої гори або Плешивця. Перший притулок — менший за розмірами від сучасного — був збудований працівниками пошти общини Словень Градець під керівництвом Мартіна Преворчника та відкритий для туристів 12 червня 1955. У 1957 перейшов під управління новоствореного Гірського товариства пошти, телефону та телеграфу (Марибор). У 1969—86 був добудований та розширений; оновлений та відремонтований гірський притулок було відкрито під час святкування 30-річчя товариства 28 червня 1987; він отримав назву Поштовий дім (словен. Poštarski dom). Поштовий дім під Плешивцем постійно приймає туристів. Має сто місць для відвідувачів та барну стійку; за межами будівлі притулку знаходиться 40 місць. У притулку є десять номерів на 30 ліжкомісць, а також спільний номер на 8 ліжкомісць; є туалет, вмивальня з теплою та холодною водою, центральне опалення, електричний струм і телефонний зв'язок. Краєвид Краєвиди доступні лише в північному та східному напрямах; на південь та захід їх затуляє ліс. На півночі можна побачити розташований неподалік Селовець між Межею та Мислинею, а трохи вище — Чрнешку гору; на північному сході видно Кошеняк, на сході — південно-західну частину Погор'я від Чрні-Врх до вершин у районі Дравограду, під яким можна побачити Мислинську долину та невелику частину Словень Градеця. Доступ Автомобілем місцевим та лісовим шляхами зі Словень Градеця через Селе до паркінгу біля притулку — 10 км Автомобілем місцевим та лісовим шляхами з Равного-на-Корошкем через Плешкі-Врх та рекреаційний центр Іварчко озеро до паркінгу — 11 км З Равного-на-Корошкем через гірськолижний притулок та притулок на Уршлі горі — 5 год Зі Словень Градеця Словенським гірським шляхом — 2 год З Превалє через Леше та притулок на Уршлі горі — 6 год З Межиці через притулок на Уршлі горі — 6 год 30 хв Місцевою дорогою Межиця — Чрна-на-Корошкем з Жерява до господарства Крставчнік через притулки на Наравських ледінах та на Уршлі горі — 5 год Місцевою дорогою Чрна-на-Корошкем — Топольщиця до Нижнього Слеме біля Андреєвого дому на Слеме — 4 год З Шоштані через Андреєв дім на Слеме — 7 год До Равного-на-Корошкем та Превалє можна дістатися потягом, до Словень Градеця, Межиці та Шоштані — також автобусом. Туристичні об'єкти Іварчко озеро — 1 год Притулок на Уршлі горі (1680 м) — 2 год 30 хв Андреєв дім на Слеме (1096 м) — 3 год Притулок на Наравських ледінах (1072 м) — 3 год Притулок під Кремжаровим врхом (1102 м) — 3 год Уршля гора (1699 м) — 2 год 30 хв Прешкі врх (504 м) — 1 год 30 хв Посилання Сайт Planinska Zveza Slovenije (словен.)
Ribnica Lodge

The Ribnica Lodge (Slovene: Ribniška koča; 1,505 m (4,938 ft)) is the highest mountain lodge in the Pohorje Mountains (northeastern Slovenia). It lies on a small plateau below Little Black Peak (Mali črni vrh) in the central area of the Pohorje Hills. The lodge is open all year round. It is accessible by car from Ribnica na Pohorju. There is also a small ski resort with three surface lifts. History At the time of former Yugoslavia, a lodge was built at the site by the Maribor merchant Josip Hutter. It was burned down by members of the Partisans' Pohorje Battalion on October 8, 1942. In 1949, hikers opened a new lodge at the same site. Starting points 1½h from the Grmovšek Lodge (Grmovškov dom) 3¼h from the Pesek Lodge (Koča na Pesku; via the Lakes Lovrenc (Lovrenška jezera) 2h from Ribnica na Pohorju – walking trail 3h from Planja Hotel (via Lakes Lovrenc) 3h Ribnica na Pohorju – by road See also Slovenian Mountain Hiking Trail References Slovenska planinska pot, Planinski vodnik, PZS, 2012, Milenko Arnejšek - Prle, Andraž Poljanec ISBN 978-961-6870-04-7 External links Routes, Description & Photos
Ribniška koča

Ribniškie schronisko (słoweń. Ribniška koča) – najwyżej położone schronisko górskie na Pohorju. Leży na małym płaskowyżu pod Malim Črnim vrhem w głównym grzbiecie pohorskim na wysokości 1505 m. Schronisko jest stale otwarte. Do schroniska można latem dostać się samochodem lokalna drogą z Ribnicy na Pohorju, oznaczone są też szlaki piesze. Schronisko leży na trasie Słoweńskiego Szlaku Górskiego. Oprócz schroniska są nartostrady z trzema wyciągami. Historia Na miejscu, gdzie dzisiaj stoi schronisko, za Królestwa Jugosławii wybudował sobie willę wypoczynkową mariborski kupiec Josip Hutter. Podczas II wojny światowej, 9. października 1942 pohorski batalion partyzancki ją podpalili, by wojska niemieckie nie mogły utworzyć z niej swojego schronienia. Na pogorzelisku 29. listopada 1949 działacze górscy PD (Towarzystwa Górskiego) Maribor-Matica wybudowali schronisko. Zobacz też Słoweński Szlak Górski Linki zewnętrzne Ribniška koča na Hribi.net
Ribniška koča

Ribniška koča je najvišje ležeča planinska postojanka na Pohorju. Leži na mali planoti pod Malim Črnim vrhom v glavnem pohorskem grebenu na nadmorski višini 1505 m. Koča je stalno odprta. Do koče se lahko poleti dostopa z avtom po lokalni cesti iz Ribnice na Pohorju, označene pa so tudi pešpoti. Poleg koče so smučišča s tremi žičnicami. Zgodovina Na mestu, kjer danes stoji koča, si je v Kraljevini Jugoslaviji počitniško vilo postavil mariborski trgovec Josip Hutter. Med drugo svetovno vojno, 9. oktobra leta 1942, so jo borci Pohorskega bataljona požgali, da je nemška vojska ne bi mogla uporabiti za svoje postojanke. Na pogorišču so 29. novembra 1949 planinci PD Maribor-Matica zgradili postojanko. Sklici Glej tudi slovenska planinska pot seznam slovenskih planinskih postojank Zunanje povezave Ribniška koča - Hribi.net
Koča na Klopnem vrhu

Koča na Klopnem vrhu – schronisko turystyczne na Pohorju w Słowenii na wysokości 1260. Opis Schronisko stoi na widokowej polanie na północny wschód od Klopnegu vrhu. Przedwojenne schronisko górskie w 1941 podpalili partyzanci po to, by okupant nie urządził w niej swojego schronienia. W tym samym roku w pobliżu schroniska przebiegła pierwsza otwarta bitwa, w której bojownicy Pohorskiego oddziału po raz pierwszy pokonali Niemców, o czym informuje nas pomnik. Ze schroniska jest piękny widok na północny wschód na Ruše i część Mariboru, w pozostałych kierunkach obszerniejszy widok zamykają wzgórza. Przed schroniskiem został urządzony taras widokowy na ruinach piwnicy willi spalonej podczas wojny. Schronisko ma 16 miejsc, dysponuje jadalnią na 40 osób. Schronisko leży na trasie Słoweńskiego Szlaku Górskiego. Dostęp Samochodem: lokalną i leśna drogą z Rušów, przez Činžat i koło Starej Glažuty, do parkingu przed schroniskiem – 14 km. leśną drogą z Lovrenca na Pohorju, koło schroniska na Pesku i przez Zgornją Brv, do parkinga przed schroniskiem – 23 km. z Rušów, koło sv. Mariji – 4 h 45. z Rušów, koło Ruškiego schroniska – 7 h 15. z Bistricy ob Dravi, koło Ruškiego schroniska – 6 h 30. lokalną drogą ze Slovenskiej Bistricy do Planiny pod Šumikiem, koło sv. Trijeh Kralji i rezerwatu przyrody Šumik – 4 h 30. z Oplotnicy przez Kebelj i koło schroniska na Osankaricy – 6 h 15. lokalną drogą z Oplotnicy do Kebelja, koło schroniska na Osankaricy – 5 h. lokalną drogą Zreče – schronisko na Pesku, Słoweńskim Szlakiem Górskim – 2 h 30. z Lovrenca na Pohorju – 2 h 45. lokalną drogą Ruše – Lovrenc na Pohorju do Činžatu, do schroniska – 4 h. Autobusem: przystanek autobusowy Ruše, koło sv. Mariji – 4 h 45. przystanek autobusowy Ruše, koło Ruškiego schroniska – 7 h 15. przystanek autobusowy Slovenska Bistrica, przez Planine pod Šumikiem, koło sv. Trijeh Kralji i rezerwatu przyrody Šumik – 7 h 30. przystanek autobusowy Oplotnica, przez Kebelj i koło schroniska na Osankaricy – 6 h 15. przystanek autobusowy Rogla, koło schroniska na Pesku i Słoweńskim Szlakiem Górskim – 3 h 15. Pociągiem: dworzec kolejowy Ruše, koło sv. Mariji – 4 h 45. dworzec kolejowy Ruše, koło Ruškiego schroniska – 7 h 15. dworzec kolejowy Fala, przez Činžat i Gomilę – 4 h 45. Sąsiednie obiekty turystyczne rezerwat przyrody – 2 h. rezerwat przyrody Črno jezero (Czarne Jezioro) – 3 h 30. Tiho jezero (Falski ribnik) Ciche Jezioro – 45 min. Ruškie schronisko (1246 m), 3,30 h (łatwy szlak) schronisko na Pesku (1386 m), 2,15 h (łatwy szlak) Klopni vrh (1340 m), 15 min (łatwy szlak) Bibliografia schronisko na Klopnim vrhu na stronie PZS schronisko na Klopnim vrhu na hribi.net Linki zewnętrzne schronisko na Klopnim vrhu na stronie PZS schronisko na Klopnim vrhu na hribi.net
Ukrainische Botschaft in Ljubljana

Die Ukrainische Botschaft in Ljubljana ist die diplomatische Vertretung der Ukraine in Slowenien. Das Botschaftsgebäude befindet sich in der Mivka 27 in Ljubljana. Ukrainischer Botschafter in Slowenien ist seit 2015 Mychajlo Brodowytsch. Geschichte Nach dem Zerfall der Sowjetunion erklärte sich die Ukraine im August 1991 für unabhängig. Slowenien erkannte diese am 11. Dezember 1991 als unabhängigen Staat an. Die Aufnahme diplomatischer Beziehungen zu Slowenien wurde am 10. März 1992 vereinbart. Diplomatischer Vertreter war bis 2004 der Botschafter in Budapest. Die Botschaft in Ljubljana wurde 2004 eröffnet. Als erster residierender Botschafter war Iwan Hnatyschyn akkreditiert. Gegenwärtig leben etwa 2000 Ukrainer in Slowenien – Wissenschaftler, Ärzte und Sportler. Konsulareinrichtungen der Ukraine in Slowenien Konsularabteilung der Botschaft der Ukraine in Ljubljana Botschaftsgebäude in Slowenien Sitz der Botschaft ist in der Mivka 27 im Süden der slowenischen Hauptstadt. Botschafter und Gesandte der Ukraine in Slowenien Iwan Hnatyschyn (2004–2006) Stanislaw Jeschow (2006–2007) Wadym Prymatschenko (2007–2011) Natalja Fialka (2011) Mykola Kyrytschenko (2011–2015) Mychajlo Brodowytsch (2015–) Siehe auch Liste der Auslandsvertretungen der Ukraine Weblinks Botschaft der Ukraine in Slowenien (englisch) Fußnoten
Ambassade d'Ukraine en Slovénie

L'ambassade ukrainienne de Ljubljana est la mission diplomatique de l'Ukraine en Slovénie. Le bâtiment de l'ambassade est situé au numéro 27 de la Mivka à Ljubljana. L'actuel ambassadeur ukrainien en Slovénie est Mychajlo Brodowytsch depuis 2015. Histoire Après l'effondrement de l'Union soviétique, l'Ukraine s'est déclarée indépendante en août 1991. La Slovénie a reconnu l'Ukraine comme un État indépendant le 11 décembre 1991. L'établissement de relations diplomatiques avec la Slovénie a été convenu le 10 mars 1992. Le représentant diplomatique était l'ambassadeur de Budapest jusqu'en 2004, jusqu'à l'ouverture de l'ambassade de Ljubljana la même année. Ivan Hnatyshyn a été le premier ambassadeur résident à être accrédité. Il y a actuellement[Quand ?] 2 000 Ukrainiens résidant en Slovénie. Bureaux consulaires de l'Ukraine en Slovénie Il n'y a qu'un seul bureau consulaire en Slovénie, il s'agit de la Section consulaire de l'Ambassade d'Ukraine à Ljubljana Bâtiment de l'ambassade en Slovénie L'ambassade est située au 27, Mivka, au sud de la capitale slovène. Ambassadeurs et envoyés de l'Ukraine en Slovénie Ivan Hnatyshyn (2004-2006) Stanislaw Jeschow (2006-2007) Wadym Prymachenko (2007-2011) Natalja Fialka (2011) Mykola Kyrychenko (2011-2015) Mychajlo Brodowytsch (2015–) Références Voir aussi Politique étrangère de la Slovénie Représentations diplomatiques en Slovénie Politique étrangère de l'Ukraine Portail de l’Ukraine Portail de la Slovénie Portail des relations internationales
Embaixada da Ucrânia na Eslovénia

A Embaixada da Ucrânia na Eslovénia é a missão diplomática da Ucrânia na Eslovénia. O edifício da embaixada está localizado na Mivka 27 em Ljubljana. O embaixador ucraniano na Eslovénia é Andrii Taran (desde julho de 2022). História O estabelecimento de relações diplomáticas com a Eslovénia foi acordado em 10 de Março de 1992. O representante diplomático foi embaixador em Budapeste até 2004, até que a embaixada em Ljubljana foi aberta em 2004. Ivan Hnatyshyn foi o primeiro embaixador residente a ser credenciado. Referências