NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Schronisko na hali Razor

Schronisko na hali Razor (słoweń. Koča na planini Razor) – schronisko turystyczne w Spodnjich Bohinjskich gorach pod Žabiškim Kukiem i Rušnatim vrhem na hali Razor. Dysponuje 110 miejscami noclegowymi i jest otwarte od 20 czerwca do 20 września. W czasie, gdy schronisko jest zamknięte, jest urządzona w budynku w pobliżu schroniska izba zimowa z dziesięcioma miejscami. Schronsiko znajduje się na trasie Słoweńskiego Szlaku Górskiego. Dostęp Z Tolmina przez halę Lom (1029 m n.p.m., 285 m różnicy wysokości) albo halę Kuk (1150 m n.p.m., 165 m różnicy wysokości), odpowiednio 1 h 45 albo 1 h 15. Z Tolimna drogą, która prowadzi na halę Lom 16 km. Stąd można przejść jeszcze parę km aż do hali Kuk, skąd idzie się piechotą dobrym, oznakowanym szlakiem. Z Tolmina można też podejść na piechotę przez Tolminske Ravne, 5 godz., albo przez Podljublj i halę Lom, 5 godz. Sąsiednie obiekty turystyczne Gomiščkovo zavetišče na Krnu (2182m) Słoweńskim Szlakiem Górskim (SPP), 8 h Dom górski przy Jeziorach Krnskich (Planinski dom pri Krnskh jezerih, 1385 m) przez przełęcz Prehodci, 4 h. Dom Zorka Jelinčiča na Črnej prsti (1835 m) 7 h; Dom na Komnie (1520 m), 5 h; schronisko Merjasec na Volgu (1535 m), 4 h Vrh nad Škrbino (2054 m) 2 h 30 min.; Krn (2244 m) 8 h; Vrh Planje (1863 m) 2 h; Vogel (1922 m) 2 h; Rodica (1966 m) 5 h; Črna prst (1844 m) 7 h Zobacz też Słoweński Szlak Górski Bibliografia Hribi.net Rifugi, Bivacchi
Stadion Ivančna Gorica

Stadion Ivančna Gorica ( slovensko: Stadion Ivančna Gorica ), znan tudi kot Športni park Ivančna Gorica ( slovensko: Športni park Ivančna Gorica), je večnamensko igrišče v Ivančni Gorici, Slovenija. Uporablja se predvsem za nogometne tekme in je domače igrišče slovenskega tretjeligaša NK Ivančna Gorica. Stadion trenutno sprejme 1500 gledalcev. Sklici
Športni park Domžale

Der Športni park Domžale (deutsch Sportpark Domžale) ist ein Fußballstadion mit Leichtathletikanlage in der slowenischen Stadt Domžale. Es ist vor allem als Heimspielort des Fußballvereins NK Domžale bekannt, der unter anderem dort seine Partien der Slovenska Nogometna Liga austrägt. Das Stadion bietet 2813 Plätze (2155 auf der West- und 658 auf der Osttribüne). Geschichte Der Športni park Domžale wurde 1948 errichtet, zuvor hatte der NK Domžale an verschiedenen Sportstätten innerhalb der Stadt seine Fußballspiele ausgetragen. Ab 1947 wurden Spiele auf dem vormaligen Gelände einer Gerberei ausgetragen, dort entstand letztlich das Stadion. Die erste Renovierung 1976 wurde von den Vereinsmitgliedern selbst unter Unterstützung anderer Sportvereine und von Abschlussklassenschülern durchgeführt. Ab den 1990er Jahren folgten erste Erweiterungen, als aus Fertigteilen die Nebentribünen erstellt wurden. Mithilfe der Gemeinde und der Firma Mercator, die in direkter Nachbarschaft zum Stadion ein Einkaufszentrum errichtete, erhielt das Stadion ab 2002 ein völlig neues Aussehen: die 2200 Zuschauer fassende Westtribüne wurde gebaut und somit die Kapazität des Stadions auf 3100 Sitzplätze – damit gehört es zu den zehn größten Fußballstadien des Landes – erhöht sowie 2006 Flutlichtmasten errichtet, sodass es zu den fünf slowenischen Stadien gehörte, in dem abends Spiele ausgetragen werden können. Ein 2007 beschlossener weiterer Ausbau fiel der im selben Jahr startenden Weltfinanzkrise zum Opfer, die insbesondere auch Slowenien traf. Teilweise nutzt der NK Domžale das Stadion auch für seine Heimspiele im Europapokal, weicht jedoch bei Spielen mit höherer Zuschauerresonanz auf das Stadion Stožice im wenige Kilometer entfernten Ljubljana aus. So wurden beispielsweise in der bisher erfolgreichsten Europapokalsaison der Vereinsgeschichte im UEFA Europa League 2017/18 nach zwei Runden im Športni park dort die Qualifikationsspiele ausgetragen, als die Mannschaft den Bundesligisten SC Freiburg in der dritten Runde empfing und mit einem 2:0-Sieg ausschaltete und trotz 1:1-Remis gegen Olympique Marseille im Heimspiel in der Play-off-Runde nach einer 0:3-Niederlage im Stade Vélodrome ausschied. Die Anlage liegt im Osten Domžales und ist für Auswärtsreisende über die Avtocesta A1 erreichbar. Der Parkplatz neben dem Stadion wird mit dem Einkaufszentrum geteilt. Am 7. Februar 2007 traf die slowenische Fußballnationalmannschaft zu einem Freundschaftsspiel auf Estland und gewann mit 1:0 vor 2900 Zuschauern. Den Treffer erzielte Klemen Lavrič. U-17-Fußball-Europameisterschaft 2012 Bei der U-17-Fußball-Europameisterschaft 2012 war das Stadion Austragungsort von drei Spielen in der Gruppenphase. 04. Mai 2012, Gruppe A: Frankreich Frankreich – Island Island 2:2 (1:0) 07. Mai 2012, Gruppe A: Frankreich Frankreich – Georgien Georgien 1:1 (0:1) 10. Mai 2012, Gruppe A: Island Island – Georgien Georgien 0:1 (0:0) Weblinks nkdomzale.si: Stadiongeschichte (slowenisch) stadiumdb.com: Športni Park Domžale (englisch) europlan-online.de: Športni park Domžale – Domžale stadionwelt.de: Bildergalerie Einzelnachweise
Domžale Sports Park

Domžale Sports Park (Slovene: Športni park Domžale) or Domžale Stadium (Slovene: Stadion Domžale) is a multi-purpose stadium located in Domžale, Slovenia. It is currently used mostly for football matches and is the home ground of NK Radomlje for their matches in the Slovenian First League. It was also the home stadium of NK Domžale until 2026, when the club withdrew from the top division and was dissolved due to financial problems. The stadium was built in 1948 and has a capacity for 3,100 spectators. It was renovated and modernized in 1997 and 1999. Work on the new West Stand started in October 2003 and was finished in April 2004. In June 2006, the stadium received floodlights, mounted on four concrete towers and placed at each corner of the stadium. National team matches See also List of football stadiums in Slovenia References External links PrvaLiga profile
Domžale Sports Park

El Domžale Sports Park (en esloveno: Športni park Domžale) es un estadio multiusos en Domžale, Eslovenia.Actualmente se utiliza mayormente para el fútbol.Es el estadio de NK Domžale.Tiene actualmente una capacidad para 2.813 espectadores. Fue construido en 1948 y ha sufrido varias renovaciones, 1997, 1999, 2003 y 2004.Finalmente en junio de 2006, el estadio recibió reflectores, montados en cuatro torres de hormigón y colocados en cada esquina del estadio. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Eslovenia
Stadion Domžale

Le Stadion Domžale est un stade multi-usage slovène situé à Domžale. D'une capacité de 3 100 places, il accueille les matches à domicile du NK Domžale, club évoluant dans le championnat de Slovénie de football. Historique Construit en 1948, le stade est rénové en 1997 et 1999. Une nouvelle tribune ouest est créée en avril 2004. En juin 2006, des mats d'éclairage sont installés permettant de jouer en nocturne. La pelouse est entourée par une piste d'athlétisme et le complexe sportif comprend également trois terrains d'entraînement dont deux en synthétique. Rencontres internationales Équipe masculine Le 7 février 2007, l'équipe nationale accueille l'Estonie pour une rencontre amicale dans le stade. Dans ce match disputé devant 2 900, la Slovénie l'emporte sur le score d'un à zéro, un but sur pénalty marqué par Klemen Lavrič à la 34e minute. Équipe féminine Le stade accueille également des rencontres de l'équipe nationale féminine. Lors des éliminatoires de la Coupe du monde de football féminin 2011, la Slovénie est battue sèchement par l'Italie sur le score de huit à zéro puis quatre à zéro par le Portugal Championnat d'Europe des moins de 17 ans Le stade est sélectionné pour accueillir des rencontres du Championnat d'Europe des moins de 17 ans en 2012. Trois matchs du groupe A ont lieu dans le stade. Références Lien externe (sl) Présentation du stade sur le site de la fédération slovène. Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail de la Slovénie
Športni park Domžale

Športni park Domžale je višenamjenski stadion u slovenskim Domžalama te je dom slovenskih prvoligaša NK Domžale i NK Radomlje. Stadion ima kapacitet od 3100 mjesta te je renoviran i moderniziran 1997. i 1999. godine. Dana 29. lipnja 2006. na stadionu u Domžalama postavljeni su reflektori dok je 7. veljače 2007. stadion ugostio do sada jedinu utakmicu slovenske reprezentacije. Reprezentativne utakmice Vanjske poveznice Športni park Domžale[neaktivna poveznica]
Domžale Sportpark

Het Domžale Sportpark (Sloveens: Športni park Domžale) is een multifunctioneel stadion in Domžale, een stad in Slovenië. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub NK Domžale maakt gebruik van dit stadion. In het stadion is plaats voor 3.100 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 1948 en daarna nog verschillende keren gerenoveerd. Interland Het nationale voetbalelftal van Slovenië speelde hier een keer een interland tegen Estland.
Športni Park Domžale

Športni Park Domžale – wielofunkcyjny stadion w mieście Domžale, w Słowenii. Na obiekcie swoje spotkania rozgrywa drużyna NK Domžale. Stadion wybudowano w 1948 roku, ostatnią większą modernizację przeszedł w roku 2005. Obecnie może pomieścić 2813 widzów, posiada bieżnię lekkoatletyczną oraz sztuczne oświetlenie. 7 lutego 2007 roku na stadionie zagrała reprezentacja Słowenii, pokonując towarzysko Estonię 1:0. W 2012 roku obiekt był jedną z aren piłkarskich Mistrzostw Europy do lat 17. Przypisy
Športni park Domžale

Športni park Domžale é um estádio multi-uso localizado em Domžale, na Eslovênia. É freqüentemente utilizado para partidas de futebol e é o campo do NK Domžale. O estádio apresenta capacidade para 3.212 pessoas. Foi construído em 1948 e renovado e modernizado em 1997 e 1999. Em 29 de junho de 2006, o estádio recebeu refletores, colocados em quatro torres de concreto estrategicamente localizadas em cada canto do estádio. São 120 no total, permitindo a realização de partidas noturnas. Referências
Шпортни парк Домжале (стадион)

Шпортни парк Домжале (слов. Športni park Domžale) — многофункциональный стадион в Домжале. Стадион является домашней ареной Домжале и Радомлье. История Стадион, построенный в 1948 году, в настоящее время вмещает 3100 зрителей. Реконструкции стадиона проводились в 1999 и 2004 годах. За это время были модернизированы трибуны. В 2006 году на стадионе обновили прожекторы под требования УЕФА, которые установлены на четырех бетонных опорах в каждом углу стадиона. Матчи сборной Словении Ссылки https://www.championat.com/football/_europeleague/tournament/2607/stadiums/391/ https://news.sportbox.ru/Vidy_sporta/Futbol/stats/stadium_1295442618
Шпортний Парк (Домжале)

Шпортний Парк Домжале (словен. Športni park Domžale) або стадіон Домжале (словен. Stadion Domžale) — багатоцільовий стадіон, розташований у місті Домжале, Словенія. Наразі використовується переважно для проведення футбольних матчів і є домашньою ареною для футбольних команд «Домжале» і «Радомлє». Історія Стадіон був побудований в 1948 році та вміщує 3 100 вболівальників. Він був відремонтований та модернізований у 1997 та 1999 роках. Роботи над новою Західною трибуною почалися в жовтні 2003 року і були завершені у квітні 2004 року У червні 2006 року стадіон отримав прожектори, встановлені на чотирьох бетонних вежах на кожному куті стадіону. Стадіон розташований на сході Домжале і доступний для мандрівників, які приїжджають з-за кордону, по автомагістралі A1. Парковка поруч зі стадіоном використовується спільно з торговим центром. Чемпіонат Європи з футболу серед юнаків до 17 років 2012 Стадіон прийняв три матчі групового етапу чемпіонату Європи 2012 року з футболу серед юнаків до 17 років. Матчі національних збірних Див. також Список футбольних стадіонів Словенії Примітки Посилання Профіль Першої Ліги
Pleterje Charterhouse

Pleterje Charterhouse (Slovene: Kartuzija Pleterje; German: Kartause Plettriach, also Pleterjach, Pletriach, or Pleteriach) is a Carthusian monastery, or charterhouse, in the village of Drča near Šentjernej in Slovenia, the only extant monastery of that order in the country. History First foundation The monastery, situated in a valley at the foot of the Gorjanci Mountains, was founded in 1403 by Count Hermann II of Celje, and its construction completed by 1407. The Austrian mystic and theologian Nikolaus Kempf was prior here from 1447 to 1451 and again from 1462 to 1467. In 1471 an Ottoman raid destroyed the buildings, which were reconstructed in a much stronger and more easily defensible manner. After a long period of decline Archduke Ferdinand II of Inner Austria gave the monastery in 1595 to the Jesuits of Ljubljana. When the Jesuits were suppressed in 1772, Pleterje became state property. In 1839 it passed into private hands. Second foundation In 1899 the Carthusians reacquired the site and began construction of a new monastery, which was completed five years later. During World War II, the charterhouse suffered severe damage when it was set on fire by Communist Partisans on February 21, 1943. The fire destroyed 17 monastic cells. Present day The charterhouse has remained a Carthusian monastery to this day. The buildings date from the second foundation in the late 19th century, except for the Gothic church, dedicated to the Holy Trinity, which survives from the earlier monastery. Produce The monks cultivate 30 hectares of land, mostly for fruit and honey, which they sell, and from which they also produce wine, fruit spirits (especially pear brandy), mead and beeswax candles. Art collection The community at Pleterje are the owners of a significant collection of several dozen paintings, which for the sake of the peace of the community have been deposited on permanent loan for exhibition in a gallery in Kostanjevica na Krki. The paintings date from the 17th and 18th centuries, and are attributed to Flemish, French, Italian and German artists. They seem mostly to have reached Pleterje with refugee monks from Bosserville Charterhouse in Lorraine, who were given shelter in Pleterje in 1904. Museums The monastery accommodates a display of items from the collections of the Dolenjska Museum of local history, and on part of its lands stands the Pleterje Charterhouse Open Air Museum of typical Slovenian peasant buildings. References Further reading Lavov, Josip Edgar Leopold, 1953: Kartuzija Pleterje in partizani 1941–1945. Spomini (reissued 1977). (in Slovene) Umek, Emma, 1974: Samostani Kostanjevica, Pleterje in Stična. Serija Samostanski arhivi; zv. l, Publikacije Arhiva Slovenije: Inventarji. Ljubljana: Arhiv slovenie. (in Slovene) External links Media related to Pleterje Charterhouse at Wikimedia Commons Pleterje Charterhouse on Geopedia Official website
Kartuzijanski samostan Pleterje

Kartuzijanski samostan Pleterje je muški samostan duhovnoga reda Kartuzijanaca u Dolenjskoj, pored Šentjerneja. Od ukupno četiri kartuzijanska samostana u Sloveniji, ovo je jedini u kome još žive i rade kartuzijanci. Osnovao ga je grof Herman II. Celjski 1403. godine. Kartuzija Pleterje mjesto je života i rada monaha iz cijele srednje Europe, ali i iz nekih drugih krajeva svijeta. Među članovima ove kartuzije ima Slovenaca, Mađara, Hrvata i monaha drugih nacionalnosti. Vanjske poveznice Kartuzija Pleterje Velika Kartuzija - Matični samostan u Francuskoj Kartuzija-pleterje.si
Certosa di Pleterje

La Certosa di Pleterje (in sloveno Kartuzijanski samostan Pleterje; in tedesco Kartause Plettriach, anche Pleterjach, Pletriach, o Pleteriach ) è un monastero certosino, sito nel villaggio di Drča vicino a Šentjernej in Slovenia, l'unico monastero di tale ordine tuttora esistente nel paese. Storia Prima fondazione Il monastero, situato in una valle ai piedi dei monti Gorjanci, fu fondato nel 1403 dal conte Hermann II di Celje e la sua costruzione fu completata nel 1407. Il mistico e teologo austriaco Nikolaus Kempf fu qui priore dal 1447 al 1451 e di nuovo dal 1462 al 1467. Nel 1471 un'incursione ottomana distrusse gli edifici, che furono ricostruiti in modo molto più robusto e più facilmente difendibile. Dopo un lungo periodo di decadenza l'arciduca Ferdinando II d'Austria Interna donò il monastero nel 1595 ai Gesuiti di Lubiana. Quando i Gesuiti furono soppressi nel 1772, Pleterje divenne proprietà dello Stato. Nel 1839 passò in mani private Seconda fondazione Nel 1899 i certosini riacquistarono il sito e iniziarono la costruzione di un nuovo monastero, che fu completato cinque anni dopo. Durante la seconda guerra mondiale la Certosa subì gravi danni quando nel 1943 fu incendiata dai partigiani comunisti. Oggi La Certosa è rimasta fino ad oggi un monastero certosino. Gli edifici risalgono alla seconda fondazione alla fine del XIX secolo, ad eccezione della chiesa gotica, dedicata alla Santissima Trinità, che sopravvive del precedente monastero. Produzione I monaci coltivano 30 ettari di terreno, principalmente per frutta e miele, che vendono e da cui producono anche vino, acquaviti di frutta (soprattutto acquavite di pere), idromele e candele di cera d'api. Collezione d'arte La comunità di Pleterje è proprietaria di una significativa collezione di diverse decine di dipinti, che per la quiete e sicurezza della comunità sono stati depositati in prestito permanente per l'esposizione in una galleria a Kostanjevica na Krki. I dipinti risalgono al XVII e XVIII secolo e sono attribuiti ad artisti fiamminghi, francesi, italiani e tedeschi. Sembra che siano stati portati a Pleterje al seguito di monaci quivi riparati nel 1904 dalla certosa di Bosserville in Lorena. Museo Il monastero ospita un'esposizione di oggetti provenienti dalle collezioni del Museo di storia locale della Dolenjska e su una parte delle sue terre sorge il Museo all'aperto con tipiche costruzioni contadine slovene. Note Bibliografia (SL) Lavov, Josip Edgar Leopold, 1953: Kartuzija Pleterje in partizani 1941-1945. Spomini (ristampato nel 1977) (SL) Umek, Emma, 1974: Samostani Kostanjevica, Pleterje in Stična . Serija Samostanski arhivi; zv. l, Publikacije Arhiva Slovenije: Inventarji. Lubiana Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Certosa di Pleterje
Klasztor Platerje

Klasztor Platerje (słoweń. Cistercijanska opatija Stična) – klasztor zakonu kartuzów położony 9 km na południowy zachód od miasta Kostanjevica na Krki. Historia Pierwszy klasztor został zbudowany w 1407 roku dzięki fundacji Hermana II hrabiego Cejle. W czasach tureckiej inwazji został ufortyfikowany. W 1784 roku na mocy kasaty józefińskiej wprowadzonej przez cesarza rzymsko-niemieckiego Józef II Habsburg mnisi zostali zmuszeni do opuszczenia klasztoru. Zakonnicy powrócili do klasztoru pod koniec XIX wieku. W czasie II wojny światowej podpalony przez partyzantów. Odbudowany po wojnie jest działającym klasztorem w którym udostępniono zwiedzającym XV-wieczny kościół gotycki. Zobacz też Grande Chartreuse, klasztor macierzysty zakonu. Przypisy
Grad Hmeljnik

Grad Hmeljnik je grad, ki stoji na Dolenjskem v vasi Gorenje Kamenje v bližini Novega mesta, nedaleč od avtoceste A2 (bivša Cesta bratstva in enotnosti), ki povezuje Zagreb in Ljubljano. Grad je v pisnih virih prvič omenjen leta 1217, vendar ni veliko znanega o njegovih prvih lastnikih. Najbolj znani lastniki gradu, gospoda plemenita Hopfenbach ali Hmeljniški gospodje, pa so izumrli v začetku 14. stoletja. Hmeljniški so bili do leta 1209 višnjegorski, po tem pa do leta 1228 andeški ministeriali. Zadnjega Andeškega grofa Henrika so leta 1277 nasledili Goriški grofje. Istrska veja Goriških grofov je izumrla leta 1374. Po Hmeljniških, ki so izumrli po moški liniji, je grad in gospostvo dedoval vnuk Majnclin Turjaški, ki mu je 1339 sledil sin Majnhard. Gerlach pl. Turjaški (Auersperg) oziroma rodbina Turjaških. Po letu 1441 je grad pridobil Jurij pl. Črnomaljski. Okoli 1560 je bil lastnik Ivan pl. Črnomaljski. Gospostvo je leta 1590 kupil Jud Salomon Zeidler. Z dedovanji in odkupi je gospostvo večkrat zamenjalo lastnike, najprej so sledili Ruessensteini, Jankoviči, Zierheimbi, Gallenfelsi in Paradeiserji. Leta 1796 je vdova po Karlu grofu Paradeiserju zadolženo posestvo prodala Andreju Obrezi, ki ga je imel do 1827. Tako je grad prišel v meščanske roke. Leta 1827 so ga prodali na dražbi Mihaelu grofu Coronini-Cromberg; 1872 ga je kupil Ernest baron Perglas in ga že 1876 prodal Francu baronu Wamboldtu iz Hessena. S prisojilno listino je leta 1918 pripadlo Filipu Hugonu baronu Wamboldtu. Ta rodbina ga je imela do konca druge svetovne vojne. Zadnji ga je posedoval Filip Hugo baron Wamboldt pl. Umstadt, ki je grad temeljito obnovil, in ga po letu 1938 prepustil hčerki Ani. Grad so maja 1942 požgali slovenski partizani. Še pred tem so grad popolnoma izropali domačini. Grad je bil proti koncu vojne napaden z strani zaveznikov. Hmeljnik je tipičen grad na hribu, nad osrednjim delom pa se dviga stopniščni stolp, ki vodi do zgornjega dela gradu. V gotski dobi so dozidali še en stolp in vzhodno krilo, ob gradu pa kapelico sv. Pankracija. V času turških vpadov je bilo zgrajeno dvojno obzidje, utrjeno z okroglimi stražnimi stolpi in dvižnim mostom, ki je na vzhodu premoščal širok obrambni jarek. V renesansi pa so, kot zadnji dodatek h gradu, nastale po drugi svetovni vojni uničene dvoriščne arkade, ki so obdajale notranje dvorišče in so danes delno obnovljene. Obnovitvena dela so se pričela konec petdesetih let 20. stoletja, vendar so se kmalu ustavila in danes grad spet sameva in nadalje propada. Grad ima danes sicer streho, ki pa je v zelo slabem stanju. Leta 1999 je bil sprejet Odlok o razglasitvi Gradu Hmeljnik za kulturni spomenik državnega pomena (Ur.l.RS, št. 81/1999, 55/2002). Galerija Sklici Glej tudi Seznam gradov na Slovenskem Viri Stopar, Ivan, Dr.: "Grajske stavbe v osrednji Sloveniji (I. Dolenjska) - Porečje Krke", Založba Viharnik, Ljubljana, 2000, ISBN 961-6057-26-X Kos, Dušan, Dr.: "Vitez in Grad", Založba ZRC, ZRC SAZU, 2005, ISBN 961-6500-82-1
Flet z Divje Babe

Flet z Divje Babe – kontrowersyjny artefakt paleolityczny znaleziony na terenie Słowenii. Uważany jest za najstarszy na świecie znany instrument muzyczny, prawdopodobnie wytworzony przez neandertalczyka. Przedmiot został odkryty w lipcu 1995 roku w jaskini Divje Babe, położonej na wysokości 500 m n.p.m. w słoweńskiej części Alp. Wewnątrz jaskini znajduje się wielowarstwowe stanowisko z okresu środkowego i górnego paleolitu, które zasiedlone było przez neandertalczyków i człowieka z Cro-Magnon. W warstwie 8a, datowanej metodą rezonansu spinowego na 46-44,6 tys. lat temu, odnaleziony został fragment kości udowej niedźwiedzia o długości 12 cm, z dwoma okrągłymi otworami. Zdaniem niektórych zostały one wywiercone przy pomocy narzędzi kamiennych. Znalezisko zostało przez część badaczy zinterpretowane jako najstarszy typ fletu, wzbudzając dyskusję na temat konieczności rewizji poglądu o stopniu zaawansowania kultury neandertalskiej. Krytycy odrzucili antropogeniczne pochodzenie dziur w kości, twierdząc, iż mają one pochodzenie naturalne i zostały przebite zębami jakiegoś drapieżnika. Ivan Turk w artykule opublikowanym na łamach czasopisma Arheološki Vestnik (t. 32, s. 25-79, 2001 r.) bronił jednak intencjonalnego pochodzenia otworów, wskazując na nieliczne ślady obecności drapieżników w badanej warstwie. Ponieważ chronologia warstwy 8a poprzedza pojawienie się pierwszych górnopaleolitycznych przemysłów, flet musiałby być wynikiem własnej inwencji neandertalczyków, bez postulowanego przez niektórych zapożyczenia od kromaniończyków. Przypisy Bibliografia Wielka Historia Świata. T. 1. Świat przed „rewolucją” neolityczną. Kraków: Oficyna Wydawnicza Fogra, 2004, s. 298-299. ISBN 83-85719-81-4.
Flautas paleolíticas

Designam-se flautas paleolíticas ou flauta de divje babe as flautas datadas do Paleolítico Superior europeu. Começando cerca de 40.000 a.C. e indo até 35.000 a.C., as primeiras provas resultam de terem sido encontradas próximo dos Alpes Suábios, no sul da Alemanha e também no noroeste da Eslovénia. Essas flautas representam os primeiros instrumentos musicais conhecidos e dão indicações valiosas da música pré-histórica. A presença dessas flautas demonstra que uma tradição musical desenvolvida terá existido desde os primórdios da presença humana moderna na Europa. Referências Ligações externas A flauta mais antiga do mundo.