NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kaplica św. Rozalii w Koszycach

Kaplica św. Rozalii (słow. Kaplnka svätej Rozálie) – rzymskokatolicka kaplica cmentarna znajdująca się w Koszycach, w dzielnicy Košice-Sever. Historia Świątynię wzniesiono za sprawą jezuitów na cześć ofiar epidemii dżumy z lat 1709-1710, podczas której życie straciła połowa mieszkańców miasta. Na patronkę wybrano św. Rozalię z Palermo, orędowniczkę chroniącą od zarazy. Budowę rozpoczęto 18 czerwca 1714, pracami kierował Tamás Tornyossy, dekoracje wnętrza wykonali Ján Ernest Widman i Hans Gönnerth. 30 maja 1715 świątynię konsekrował wikariusz koszycki, ks. István Kohány. W 1730 wzniesiono pustelnię pw. św. Władysława dla zakonników opiekujących się kaplicą i okolicznymi terenami. W 1762 papież Klemens XIII ustanowił ją miejscem udzielania odpustów, a bp Károly I Esterházy ustanowił dniem odpustu uroczystość św. Rozalii lub następującą po niej niedzielę. Z dnia 6 października 1764 pochodzi najstarsza wzmianka o pochówkach wokół świątyni. W 1765 odrestaurowano dach i odmalowano ściany, a bp Esterházy poświęcił dwa dzwony. W 1807 wojsko urządziło z budynku magazyn prochu, a następnie szpital polowy i spichlerz. W 1819 świątynia wróciła w ręce miasta i została ponownie konsekrowana, rok później została ona wyremontowana. W 1898 obiekt przebudowano na podstawie projektu Jána Balogha, m.in. odbudowano wieżę, wzniesiono nową klatkę schodową i utworzono kaplicę Grobu Pańskiego (obecnie pw. Matki Bożej z Lourdes). W następnych latach świątynia była wielokrotnie remontowana. Architektura Jest to kościół kościół na planie centralnym, o rzucie ośmiokąta, z dwukondygnacyjną wieżą z dwoma dzwonami, krytą hełmem cebulastym z ośmioboczną latarnią. Ściany zdobią pilastry zwieńczone gzymsem. Nad kruchtą znajduje się empora. Kopuła od wewnątrz pokryta jest freskiem przedstawiającym Boga Ojca zasiadającego na globie. Nad ołtarzem widnieje wizerunek króla Dawida. Wnętrze doświetlają dwa okna. Ołtarz główny zdobi obraz Madonny z Dzieciątkiem, po jego bokach stoją rzeźby św. Rocha i św. Sebastiana, a pod nimi znajdują się niewielkie wizerunki św. Katarzyny i św. Barbary. W niszy pod obrazem leży posąg św. Rozalii, a całość wieńczą rzeźby św. Jana Nepomucena i św. Bonawentury. Świątynię otacza 3-hektarowy cmentarz z około dwoma tysiącami nagrobków, z czego wiele z nich jest zabytkowych. Przypisy
Mačiansky presyp

Mačiansky presyp je přírodní památka v katastrálním území obce Malá Mača v okrese Galanta v Trnavském kraji na Slovensku. Území bylo vyhlášeno v roce 1973 a jeho rozloha je 1,28 hektaru. Předmětem ochrany je jeden z posledních dobře zachovaných písečných přesypů v okrese Galanta. Reference
Michalská brána

Michalská brána je bývalá brána bratislavského městského opevnění nacházející se na Starém Městě. Je též jediným zbytkem tohoto původního opevnění. Historie Svoje jméno dostala po kostelu sv. Michala, který stával nedaleko na předměstí. Postavena byla koncem 14. století. V minulosti měla padací most, padací mříž a silná dřevěná vrata. Horní osmiboká část věže byla postavena v letech 1511–1517. Na konci 16. století měla střecha měděnou cibuli. Dnešní podobu získala roku 1758. Městské muzeum zde zřídilo expozici historických zbraní. Z ochozu je pěkný výhled na Bratislavský hrad a Staré město. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Michalská brána na Wikimedia Commons
Porte Michel

La Porte Michel (slovaque : Michalská brána) est la seule des quatre portes des remparts de la ville de Bratislava, en Slovaquie, ayant été conservée. Son nom dérive de celui d'un faubourg et d'une église consacrée à saint Michel, situés en dehors des murs. La tour fut construite au XIVe siècle. Son aspect baroque date de la rénovation effectuée dans les années 1753-1758. Sa hauteur actuelle est de 51 m. Liens externes Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Bratislava
Porta di San Michele (Bratislava)

La porta di San Michele (in slovacco: Michalská brána) è l'unica porta cittadina di Bratislava, in Slovacchia, rimasta in piedi e si colloca tra gli edifici più antichi della città. Costruita intorno al 1300, la sua forma attuale è il risultato delle ricostruzioni barocche del 1758, quando le statue di San Michele e del Drago furono poste sulla sua sommità. La torre ospita l'Esposizione delle armi del Museo della città di Bratislava. Voci correlate Castello di Bratislava Città Vecchia (Bratislava) Bratislava Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Porta di San Michele (Bratislava) Collegamenti esterni (EN) Porta di San Michele (Bratislava), su Structurae.
Michaelpoort

De Michaelpoort (Slowaaks: Michalská brána, Duits: Michaelertor, Hongaars: Mihály kapu) is een oude stadspoort in het Slowaakse Bratislava. De poort werd opgetrokken rond 1300 en werd in 1758 in barokstijl herbouwd. In de toren bevindt zich het Wapenmuseum, onderdeel van het Stadsmuseum van Bratislava.
Brama Michalska

Brama Michalska (słow. Michalská brána, węg. Mihálykapu, niem. Michaelertor; słow. także: Michalská veža – „Wieża Michalska”) – jedyna zachowana brama miejska w Bratysławie. Obecnie pomalowana jest na biało; posiada strzelistą 51-metrową wieżę z czterema tarczami zegarowymi i cebulastym hełmem; na szczycie znajduje się XVIII-wieczna rzeźba Michała Archanioła. Historia Wybudowano ją około 1300 roku, a pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z roku 1411. Fortyfikacje za bramą były wzmocnione mostem zwodzonym oraz fosą, po której do dzisiaj pozostał ślad. Wejście było zamykane drewnianą broną. Nazwa bramy pochodzi od kościoła św. Michała, który stał niedaleko, lub od przyległej osady. Oprócz tej bramy powstały wówczas dwie inne – Laurińska (Laurinská), nazywana też Wawrzyniecką (Vavrinecká) oraz Wydrzycka (Vydrická), a w XV wieku kolejna – Rybacka (Rybárska). Ośmioboczna wieża została wybudowana na początku XVI wieku, natomiast barokowe zwieńczenie to efekt renowacji z lat z 1753–1758, z okresu panowania królowej Węgier Marii Teresy. W tym czasie remontowano również inną bramę, znajdującą się obok dzisiejszego Słowackiego Teatru Narodowego, ale ta nie przetrwała do dziś. W okresie, gdy Bratysława była miejscem koronacyjnym węgierskich monarchów przez bramę przemieszczał się orszak królewski podczas uroczystości koronacyjnych. Na ścianie bramy od strony ulicy Michalskiej znajduje się tablica z 1758 roku z herbami Węgier i miejskim oraz tekstem łacińskim upamiętniającym renowację bramy za rządów Marii Teresy. Współcześnie w bramie mieści się muzeum średniowiecznych fortyfikacji, gdzie zaprezentowano zbiory związane z tematyką oraz niewielką kolekcję uzbrojenia i umundurowania (eksponaty obejmują również XX wiek), a na szóstym piętrze udostępniono turystom taras widokowy z panoramą bratysławskiego Starego Miasta. Na wieży umieszczono też laser, który przecina powietrze nad ulicą Michalską. Zobacz też Brama Laurińska Brama Wydrycka Brama Rybacka Przypisy
Михайловские ворота (Братислава)

Михайловские ворота (словац. Michalská brána) — единственные ворота, сохранившиеся со Средневековья в Братиславе и являющиеся одним из старейших зданий города. Они построены примерно в 1300 году и представляют собою башню с воротами в основании. Ворота подверглись реконструкции в стиле барокко в 1758 году, когда на вершине появилась статуя святого Михаила и дракон. Первое письменное упоминание в 1411 году. Ворота имели подъёмный мост и ров. Вход был закрыт опускающейся решёткой и деревянной дверью. Башня была разрушена в 1529—1534, затем в 1753—1758 перестроена в современный вид. Высота башни составляет 51 м. В башне расположена экспозиция оружия Городского музея Братиславы, где посетители могут ознакомиться с историей укреплений города, их реконструкцией и окончательное уничтожение в XVIII веке, когда крепостные стены стали мешать росту города. На шестом этаже башни есть балкон, откуда открывается великолепный вид на Старый город, замок, и близлежащие районы. См. также Лаврентийские ворота Выдрицкие ворота Рыбацкие ворота Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Михайловские ворота фотографии ворот Модель в 3D
Universitat Tècnica de Košice

La Universitat Tècnica de Košice (en eslovac Technická univerzita v Košiciach) és una institució d'educació superior a Košice. És la segona universitat tècnica més important d'Eslovàquia. Facultats Facultat de Mines, Ecologia, Control de Processos i Geotècnia Facultat de Metal·lúrgia Facultat d'Enginyeria Mecànica Facultat d'Enginyeria Elèctrica i Informàtica Facultat d'Enginyeria Civil Facultat d'Economia, des del 2011 al 2014 reconeguda com la millor facultat d'economia eslovaca Facultat de Tecnologies de Fabricació Facultat d'Art Facultat d'Aeronàutica Referències
Technische Universität Košice

Die Technische Universität Košice, slowakisch Technická univerzita v Košiciach, ist eine öffentliche technische Universität in der slowakischen Stadt Košice. Geschichte Bereits 1657 wurde eine Universitas Cassoviensis in Košice gegründet. 1937 erfolgte die Gründung einer ersten technischen Fachschule in Košice, die jedoch bedingt durch die Vorkriegsereignisse ihren Lehrbetrieb nicht aufnahmen konnte, sondern zuerst nach Prešov, dann nach Martin und schließlich nach Bratislava verlegt wurde, wo sie später den Kern der Technischen Universität Bratislava bildete. Im Juli 1952 wurden am Standort Košice durch Regierungsbeschluss Nr. 30/1952 die ersten drei Fakultäten für Maschinenbau, Bergbau und Metallurgie gegründet. 2005 wurde die Luftwaffenakademie Milan Rastislav Štefánik der Universität als Fakultät für Luftfahrt eingegliedert. Fakultäten Es gibt neun Fakultäten: Fakultät für Bergbau, Ökologie, Prozessleittechnik und Geotechnik Fakultät für Metallurgie Fakultät für Maschinenbau Fakultät für Elektrotechnik und Informatik Fakultät für Bauingenieurwesen Fakultät für Wirtschaftswissenschaften Fakultät für Fertigungstechnik (in Prešov) Fakultät für Gestaltung Fakultät für Luftfahrt Weblinks Website der Universität Einzelnachweise
Universidad Técnica de Košice

La Universidad Técnica de Košice (en eslovaco: Technická univerzita v Košiciach) es una institución de educación superior de Košice y la segunda universidad técnica más importante de Eslovaquia. Facultades Facultad de Minas, Ecología, Control de Procesos y Geotecnia Facultad de Metalurgia Facultad de Ingeniería Mecánica Facultad de Ingeniería Eléctrica e Informática Facultad de Ingeniería Civil Facultad de Economía, desde 2011 a 2014 reconocida como mejor facultad de economía eslovaca​ Facultad de Tecnologías de Fabricación Facultad de Arte Facultad de Aeronáutica Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Universidad Técnica de Košice. Página web oficial
Université technique de Košice

L'université technique de Košice est un établissement public slovaque d'enseignement technologique supérieur et de recherche. C'est l'une des principales universités techniques de Slovaquie et la principale de la ville de Košice. L'établissement a été créé en 1952 sous le nom de Vysoká škola technická (École supérieure technique) et porte son nom actuel depuis la loi n° 94/1991 du 13 février 1991. Facultés Faculté des mines, d'écologie, de gestion et de géotechnologie Faculté de métallurgie Faculté d'ingénierie mécanique Faculté d’ingénierie électrique et d'informatique Faculté de génie civil Faculté d'économie Faculté de technologies manufacturées - site de Prešov Faculté des beaux arts Faculté d'aéronautique Notes et références Voir aussi Article connexe Université technique slovaque Lien externe (sk + en) Site officiel Ressources relatives à la recherche : Classement académique des universités mondiales Horizon 2020 U-Multirank Ressource relative aux organisations : Registre de transparence de l'UE Portail de la Slovaquie Portail des universités Portail de Košice
Università tecnica di Košice

L'Università tecnica di Košice (in slovacco: Technická univerzita v Košiciach) è un politecnico universitario con sede nella città slovacca di Košice. L'Università fu fondata nel 1952 con il nome di Vysoká škola technická ("Alta scuola tecnica"). Ha acquisito la denominazione attuale con la legge 94/1991 del 13 febbraio 1991. Storia L'Università tecnica di Košice fu fondata nel 1952, ma le sue radici sono molto più antiche. Già nel 1657 fu fondata l'Università di Košice (Universitas Cassoviensis), ma la formazione tecnica rimase esclusa dagli studi universitari fino al 1762, quando l'imperatrice Maria Teresa d'Austria istituì l'Accademia Mineraria di Banská Štiavnica. Il germe dell'istruzione tecnica superiore a Košice fu seminato nel 1937, quando con la legge n. 170 della Repubblica cecoslovacca fu istituita l'"Alta scuola tecnica statale Milan Rastislav Štefánik" (Štátna vysoká škola technická Dr. Milana Rastislava Štefánika v Košiciach). I corsi sarebbero dovuti incominciare nell'anno accademico 1938/1939, ma in conseguenza del Primo arbitrato di Vienna fu necessario trasferire l'intero progetto a Bratislava, dove fu istituita l'Università tecnica slovacca. La nascita effettiva dell'Alta scuola tecnica giunse con il decreto del governo n. 30/1952 dell'8 luglio 1952, con la quale fu istituito l'ateneo con tre facoltà: meccanica pesante, ingegneria mineraria e metallurgia. Nel 1969 fu aggiunta la facoltà di elettrotecnica e nel 1976 la facoltà di ingegneria edile. Importante fu il passaggio del cambio di denominazione a favore di Università tecnica di Košice con legge della Repubblica Slovacca del 13 febbraio 1991. Nel 1992 fu istituita la sede staccata di Prešov con la facoltà di studi specializzati, che nel 1996 si è trasformata nell'odierna facoltà di tecnologia della produzione. Nel 1992 fu fondata anche la facoltà di economia, con cui l'università offrì studi in un settore estraneo alle discipline meramente tecniche, tendenza che proseguì nel 1998, quando fu fondata la facoltà di arti applicate. Oggi l'Università tecnica di Košice ha nove facoltà e circa 16 000 studenti, circa 700 dottorandi, con 900 docenti e un numero analogo di personale tecnico-amministrativo. L'Università tecnica di Košice non solo sviluppa un ampio spettro di servizi per l'istruzione per la Slovacchia orientale, ma in alcuni campi è un punto di riferimento per l'intera Slovacchia e per l'Europa centrale. Collabora strettamente con altre università e con i parchi industriali della regione e di tutta la Slovacchia. Facoltà L'Università tecnica di Košice si articole in nove facoltà: Ingegneria mineraria, ecologia, gestione e geotecnologia Metallurgia Ingegneria meccanica Elettrotecnica e informatica Ingegneria edile Economia Tecnologia della produzione, con sede a Prešov Arti Aviazione Galleria d'immagini Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università tecnica di Košice Collegamenti esterni (SK) Sito ufficiale, su tuke.sk.
Uniwersytet Techniczny w Koszycach

Uniwersytet Techniczny w Koszycach (słow. Technická univerzita v Košiciach, ang. Technical University of Košice; skrótowiec: TUKE) – druga co do wielkości uczelnia techniczna Słowacji. Jej rektorem jest Anton Čižmár. Wydziały Wydział Budownictwa Wydział Ekonomiczny Wydział Elektrotechniki i Informatyki Wydział Lotnictwa Wydział Mechaniczny Wydział Metalurgii Wydział Sztuk Wydział Technologii Produkcji Linki zewnętrzne Oficjalna strona uczelni (słow. • ang.)
Технический университет в Кошице

Технический университет в Кошице — публичное высшее учебное заведение университетского типа. Технический университет в Кошице был учрежден в 1952 г как Высшая техническая школа. Нынешнее название было присвоено университету Законом № 94/1991 Свода законов от 13 февраля 1991 г. Факультеты Технический университет в Кошице состоит из следующих факультетов: Факультет горного дела, экологии, менеджмента и геотехнологий Металлургический факультет Машиностроительный факультет Факультет электротехники и информатики Строительный факультет Экономический факультет Факультет производственных технологий (находится в г. Прешов) Факультет искусств Факультет авиации Галерея Кликните на фотографию для её увеличения. Ссылки Сайт университета
Технічний університет у Кошицях

Технічний університет у Кошицях — публічний вищий навчальний заклад університетського типу в м. Кошицях у Словаччині. Технічний університет у Кошицях заснований 1952 року як Вища технічна школа. Нинішню назву було присвоєно університету Законом № 94/1991 Зводу законів від 13 лютого 1991 р. Факультети Технічний університет у Кошицях має наступні факультети: Факультет гірничої справи, екології, менеджменту та геотехнологій Металургійний факультет Машинобудівний факультет Факультет електротехніки та інформатики Будівельний факультет Економічний факультет Факультет виробничих технологій (у р. Пряшів) Факультет мистецтв Факультет авіації Галерея Натисніть на фотографію для її збільшення. Примітки Посилання Офіційний сайт
Horáreň Huty

Horáreň Huty je historická a památkově chráněná budova v Ľubochnianské dolině, ve vzdálenosti asi tří kilometrů od pily v Lubochni. Je trvale osídlena. Historie Budova byla postavena pravděpodobně v 17. nebo 18. století. Sloužila jako sklářský dům a patřila panství Likava. Sklárna v obci fungovala již roku 1629, podle smlouvy majitele hradu Likava Gabriela Illezházyho se sklomistrem Bartolomějem ve věci dodávky zboží (originál by se měl nacházet v muzeu Dr. Brančíka v Trenčíně). Dnes slouží jako myslivna. V dolince oddělující se od hlavní doliny se nacházejí pozůstatky dolování železa. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Horáreň Huty na slovenské Wikipedii. Související články Doly Vyšné - Nižné Rudno v Ľubochnianské dolině Externí odkazy Poloha na turistické mapě Ing. Houdek, Hrad Likava, Turčiansky sv. Martin 1925 Vlastivědný Sborník Pováží V. 1962
Catedral de Sant Sebastià (Bratislava)

La Catedral de Sant Sebastià o simplement Catedral del Ordinariato Militar (en eslovac: Katedrála sv. Šebastiána) és el nom que rep un temple de l'Església Catòlica a Bratislava que és des de 2009 la catedral del Ordinariato Militar a Eslovàquia. La primera pedra de l'església va ser col·locada en 1995 i va ser consagrada el 2003 pel Papa Juan Pablo II. No obstant això, la construcció no va començar fins a la primavera de 2007, després que es va emetre el permís per construir el gener de 2007. L'arquitecte del projecte va ser Ladislav Banhegyi. El sostre va ser construït en 2008. El treball a l'interior va durar fins a l'estiu de 2009. El 13 de juny de 2009 va tenir lloc la cerimònia de consagració, presidida pel Bisbe Stanislav Zvolensky. Vegeu també Església Catòlica Romana Referències
Katedrála svatého Šebestiána

Katedrála svatého Šebastiána v Bratislavě-Krasňanech je hlavním chrámem ordinariátu Ozbrojených sil a Ozbrojených sborů Slovenské republiky. Nově postavený chrám v Bratislavě-Krasňanech byl v roce 2009 povýšen na katedrální chrám vojenského ordináře. Do té doby (v letech 2003–2009) byl dočasným hlavním chrámem ordinariátu Kostel svatého Jana z Mathy (Bratislava). Katedrála je zasvěcena sv. Šebastianovi, který je i patronem ordinariátu. Autorem projektu je Ing. arch. Ladislav Bánhegyi. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Katedrála svätého Šebastiána na slovenské Wikipedii. Literatura Mons. Viliam Judák: "Katedrála – matka chrámov v diecéze." In: Pútnik svätovojtešský: Kalendár na rok 2011. Zostavili Mária Vyskočová a Slavomír Ondica. Trnava: Spolok svätého Vojtecha, 2010, s. 33-63. ročník 139 ISBN 978-80-7162-824-8 (s. 62-63: "Katedrála svätého Šebastiána v Bratislave-Krasňanoch") Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Katedrála svatého Šebastiána na Wikimedia Commons
Kathedrale des heiligen Sebastian

Die Kathedrale des heiligen Sebastian (slowakisch Katedrála svätého Šebastiána) befindet sich im Bratislavaer Stadtteil Rača, Gemarkung Krasňany. Sie dient gleichzeitig als Pfarrkirche für die Ortsgemeinde und als Kathedralkirche für das slowakische Militärordinariat. Namensgeber ist der heilige Sebastian, ein römischer Soldat und Märtyrer des 3. Jahrhunderts. Geschichte Der Grundstein für die Kirche wurde bereits 1995 gelegt und 2003 von Papst Johannes Paul II. gesegnet. Der Bau begann aber erst im Frühling 2007, nachdem die Baugenehmigung im Januar 2007 erteilt war. Die Pläne entwarf der Architekt Ladislav Bánhegyi. Das Dach wurde im Jahr 2008 aufgesetzt. Die Innenarbeiten dauerten bis Sommer 2009. Am 13. Juni 2009 erfolgte die feierliche Kirchweihe durch Erzbischof Stanislav Zvolenský. Damit löste die St.-Sebastians-Kirche die Kirche des hl. Johannes von Matha als Bischofskirche des Militärordinariats ab. Architektur und Ausstattung St. Sebastian ist ein ovaler Raum mit Empore und einem 25 Meter hohen offenen, geschwungenen Turm am Eingang, der das dreiteilige Geläut trägt. Die Kirche hat etwa 150 Sitz- und 100 Stehplätze. Das zeltartige Dach ragt über der Portal-Glaswand nach vorn über die um mehrere Stufen erhöhte Terrasse. Hier kann bei größeren Feierlichkeiten ein Außenaltar errichtet werden. Im Presbyterium in der Mittelachse der Kirche steht der Marmoraltartisch. In ihm befinden sich Reliquien der 2003 seliggesprochenen Ordensschwester Zdenka Schelingová (1916–1955), die in der Ordensgemeinschaft Barmherzige Schwestern vom heiligen Kreuz tätig war, sowie des heiligen Sebastian. Hinter der Kathedra hängt ein Gobelin, der den heiligen Sebastian darstellt, ein Werk des akademischen Malers Mikuláš Klimčák. Links vom Altarraum steht eine Statue der Gottesmutter Maria. An der Stirnwand steht derzeit ein einfaches Holzkruzifix, das in der Zukunft durch ein Mosaik mit Darstellungen aus dem Leben des heiligen Sebastian von Marko Ivan Rupnik ersetzt werden soll. Die Orgel wurde 2017 von Rieger Orgelbau (Schwarzach, Österreich) erbaut. Das Instrument hat 26 Register auf zwei Manualwerken und Pedal. Koppeln: II/I, I/P, II/P. Weblinks Informationen des Militärordinariats (slowakisch) Einzelnachweise
St. Sebastian's Cathedral, Bratislava

St. Sebastian's Cathedral (Slovak: Katedrála sv. Šebastiána) in Bratislava, also called the Cathedral of the Military Ordinariate, is the seat of the Catholic Military Ordinariate of Slovakia. The first stone church was laid in 1995 and was consecrated in 2003 by Pope John Paul II. However, construction did not begin until the spring of 2007, as permission to build was not received until January 2007. The project architect was Ladislav Banhegyi. The roof was built in 2008. The structure was consecrated on June 13, 2009, by Archbishop Stanislav Zvolenský, and designated the seat of the military ordinariate the same year. See also Catholic Church in Slovakia References
Catedral de San Sebastián (Bratislava)

La Catedral de San Sebastián​ o simplemente Catedral del Ordinariato Militar (en eslovaco: Katedrála sv. Šebastiána) es el nombre que recibe un templo de la Iglesia Católica en Bratislava​ que es desde 2009 la catedral del ordinariato militar en Eslovaquia.​ La primera piedra de la iglesia fue colocada en 1995 y fue consagrada en 2003 por el Papa Juan Pablo II. Sin embargo, la construcción no comenzó hasta la primavera de 2007, después de que se pudo emitir el permiso para construir en enero de 2007. El arquitecto del proyecto fue Ladislav Banhegyi. El techo fue construido en 2008. El trabajo en el interior duró hasta el verano de 2009. El 13 de junio de 2009 tuvo lugar la ceremonia de consagración, presidida por el Obispo Stanislav Zvolensky. Véase también Iglesia católica Catedral de San Sebastián Referencias
Cathédrale Saint-Sébastien de Bratislava

La cathédrale Saint-Sébastien (en slovaque : Katedrála svätého Šebastiána) est une cathédrale située à Bratislava en Slovaquie. C'est la cathédrale de l'ordinariat militaire slovaque. La construction commença en 2007 et fut sanctifié le 13 juin 2009. La mosaïque de la Nativité dans le baptistère de la cathédrale est une œuvre du prêtre Marko Ivan Rupnik. Références Liens externes (sk) La cathédrale sur la page de l'ordinariat militaire Portail du catholicisme Portail de l’architecture chrétienne Portail de Bratislava