NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Castillo de Smolenice

El castillo de Smolenice (en eslovaco: Smolenický zámok) es un castillo en la ladera oriental de los Pequeños Cárpatos, cerca de la ciudad de Smolenice, Eslovaquia. Historia El castillo de Smolenice fue construido en el siglo XV, pero fue destruido durante la guerra de Independencia de Rákóczi y, posteriormente, las guerras napoleónicas. En 1777, el conde János Pálffy de Pezinok heredó Smolenice pero no residió en el castillo debido a su mal estado y falta de dinero para reconstruirlo. El castillo no fue reconstruido hasta el siglo XX, por orden del Conde József Pálffy. El arquitecto Jozef Hubert diseñó el nuevo castillo utilizando el castillo de Kreuzenstein cerca de Viena como modelo, y las obras fueron controladas por el arquitecto Pavol Reiter de Baviera. Durante su construcción hubo maestros de Italia, Alemania, Austria y Hungría, y 60 obreros de Smolenice y pueblos cercanos. El edificio principal tiene dos alas y una torre, y está hecho de hormigón armado. El castillo sufrió daños en la primavera de 1945 durante la Segunda Guerra Mundial, y en ese mismo año el estado se convirtió en propietario del mismo. Se han realizado algunas reconstrucciones después de 1950, y desde el 26 de junio de 1953 el castillo es propiedad de la Academia de Ciencias de Eslovaquia. El castillo sirve ahora como centro de conferencias y solo está abierto al público en los meses de julio y agosto. Véase también Lista de castillos en Eslovaquia Pequeños Cárpatos Referencias Enlaces externos Castillo de Smolenice (in Slovak) Centro de Congresos Smolenice del SAS Sitio oficial de la Academia Eslovaca de Ciencias
Castello di Smolenice

Il castello di Smolenice (in slovacco Smolenický zámok) è un castello che si erge sopra la città di Smolenice, nel versante orientale dei Piccoli Carpazi, in Slovacchia. Storia La costruzione originaria del castello di Smolenice risale alla metà del XV secolo. All'inizio del XVI secolo, il castello venne acquistato dalla famiglia Országh. Il castello subì parziale distruzione durante la guerra di indipendenza di Francesco II Rákóczi (1703-1711) e completa durante le guerre napoleoniche. La vita all'interno del castello cominciò a svilupparsi quando ne divenne proprietaria la famiglia Erdődy. Il primo che lo abitò stabilmente fu Tamás Erdődy con la sua consorte Anna Maria Ungnadová; Gabriel Erdődy (1615-1650) con sua moglie Maria Pállffyová, vissero nel castello in modo permanente e qui morirono. I loro corpi sono sepolti all'interno della chiesa di Smolenice. Nel 1777 il conte Jan Palffy da Pezinok ha ereditato l'intero villaggio di Smolenice ma non risiedeva nel castello a causa del suo cattivo stato di conservazione e il decadimento che subì durante la vita di Krištof III, ultimo erede della famiglia Erdődy. Il castello è stato ricostruito solo nel XX secolo, per ordine del conte Jozef Pálffy. L'architetto Jozef Hubert ha progettato il nuovo castello utilizzando come modello il castello di Kreuzenstein, vicino a Vienna. L'edificio principale dispone di due ali e una torre ed è realizzato in cemento armato. Il castello fu danneggiato nella primavera del 1945, durante la seconda guerra mondiale e in quello stesso anno divenne proprietà statale. Alcune ricostruzioni sono state fatte dopo il 1950 e dal 26 giugno 1953 il castello è di proprietà dell'Accademia slovacca delle scienze. Il castello è ora utilizzato come centro conferenze ed è aperto al pubblico solo nei mesi di luglio e agosto. Galleria d'immagini Note Bibliografia (SK) Štefan Jastrabík, Smolenice, Veda - vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 1975. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello di Smolenice Collegamenti esterni Sito ufficiale del comune di Smolenice, su smolenice.com. Sito del Castello di Smolenice, su zamky.sk. Sito del Centro Congressi di Smolenice, su kcsmolenice.sav.sk. Sito ufficiale dell'Accademia Slovacca delle Scienze, su sav.sk.
Pałac w Smolenicach

Pałac w Smolenicach (słow. Smolenický zámok) – pałac, określany również jako zamek, znajdujący się w słowackiej miejscowości Smolenice. Budowla wznosi się nad wsią, na zboczach Małych Karpat. W średniowieczu, od XIV wieku, w tym miejscu istniał zamek obronny, strzegący szlaku handlowego z Węgier do Czech (tzw. Czeska Droga). Twierdza, pierwotnie królewska, następnie należąca do rodów Országh oraz Erdődy, w 1777 roku trafiła w ręce rodziny Pálffy, którzy, przenosząc centrum swoich włości do miejscowości Moravský Svätý Ján, przestały o nią dbać (również z powodu braku funduszy). W czasie wojen napoleońskich zamek spłonął – przetrwała jedynie część murów oraz pięcioboczna wieża. Ruinę w II połowie XIX wieku, w wyniku procesów sądowych, odzyskał Mór Pálffy, a po nim jego syn József. Ten ostatni w 1887 roku rozpoczął pierwsze prace rekonstrukcyjne, zaczynając od baszt. Projekt architekta Jozefa Huberta przewidywał budowę na starych murach pałacu w stylu romantyczno-historycznym, który pełniłby rolę rodowej siedziby. Prace, przerwane w okresie I wojny światowej (do tego czasu prowizorycznie skończono niektóre pomieszczenia, w których umieszczono archiwum rodzinne), prowadzone były bardzo wolno i aż do 1945 roku, kiedy obiekt był w rękach Pálffych, nie zostały zakończone. Po nacjonalizacji zamek przejęło państwo czechosłowackie i w 1953 roku przekazało Słowackiej Akademii Nauk - dokończyło też prace budowlane, ostatnie w latach 50 i 60. XX wieku, co czyni pałac najmłodszym na Słowacji. Długi okres budowy spowodował też, że obecnie ciężko określić styl, w jakim pałac reprezentuje. Do niedawna pałac był używany tylko jako centrum kongresowe i noclegowe dla zagranicznych gości Akademii, obecnie, w miesiącach letnich, udostępnia się go turystom do zwiedzania; istnieje też możliwość noclegu. Wokół pałacu rozciąga się park angielski. W pobliżu biegną też dwa szlaki turystyczne - z centrum wsi na Záruby, najwyższy szczyt Małych Karpatach, oraz do ośrodka turystycznego Jahodník. Bibliografia Wiesława Rusin, Barbara Zygmańska: Słowacja. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2006. ISBN 83-7304-679-8. Linki zewnętrzne Zamky.sk (słow.) Centrum konferencyjne (słow.)
Смоленицкий замок

Смоленицкий замок (словац. Smolenický zámok) — замок на восточных склонах Малых Карпат, в деревне Смоленице (неподалёку от Трнавы) в западной Словакии, пример архитектуры эпохи позднего романтизма. История Первое письменное упоминание об укреплении в этом месте относится к 1263 году. Замок возник в XIV веке как сторожевая крепость у горного перевала Яблоница-Трстин на высоком холме, возвышающемся над деревней Смоленице на границе Трнавской равнины и гористой части у юго-восточных склонов Малых Карпат в 60 км северо-восточнее Братиславы, на высоте около 300 м над уровнем моря прямо под наивысшей горой Малых Карпат Зарубы (768 м). Изначальный замок строился исключительно в военных целях. В 1583 году замок был перестроен в ренессансной стилистике. В 1762 году он сгорел, но позднее был частично отстроен заново и использовался как тюрьма. В 1777 году замок перешёл во владение богатого аристократического рода Пальфи, при котором в Смоленице была возведена новая часовня в стиле барокко. Замок сильно пострадал во время наполеоновских войн, сгорел его донжон и башни. Последний пожар окончательно превратил замок в развалины. В конце XIX века граф Йозеф Пальфи задумал реставрировать руины замка в романтическом стиле. Первые работы по реконструкции сооружения начались уже в 1887 году.. Строительство замка продолжалось вплоть до 1937 года, а отделка не была полностью завершена вплоть до начала Второй мировой войны. Архитектура Смоленицкий замок можно считать одним из ярких примеров архитектуры эпохи позднего романтизма, сочетающей элементы исторического наследия с фантастическими мотивами. Бастионы оставшиеся от старинного замка при перестрой XIX века были сохранены, однако их высота была увеличена за счёт надстройки стен и создания новой кровли. Граф привлёк к реконструкции архитектора Йозефа Хуберта, который уже работал для семейства Пальфи при капитальной перестройке Бойницкого замка. Представители рода Пальфи лично участвовали в процессе строительства на всех его этапах. Такой подход связан «аристократической линией» «замкостроительства», заложенной в XIX веке замком Хоэншвангау с декоративными оборонительными башнями и зубчатыми стенами. Как и в случае с Бойницким замком, внешний вид новой постройки больше напоминал замки центральной Франции, однако в Смоленицком долгострое архитектура становится куда более сухой и лаконичной, что сближает замок с модным в XX веке стилем ар-деко. Современность С 1945 года имущество аристократических родов было объявлено государственной собственностью. Пальфи лишились своих владений, коллекции картин, мебели и архива находившися в замке. В нём сохранились частично завершённые при Пальфи интерьеры. В 1953 году Смоленицкий замок был передан Словацкой академии наук, которая выбрала его в качестве своей летней резиденции. Теперь замок стал местом встречи учёных со всего мира: в нём действует центр конгрессов академии, проходят многочисленные конференции и семинары. См. также Список замков Словакии Примечания Ссылки Официальный сайт (словац.) (англ.)
Смоленицький замок

Смоленицький замок (словац. Smolenický zámok) — замок у західній Словаччині. Місцезнаходження На східних схилах Малих Карпат, село Смоленіце неподалік від Трнави. Історія Замок виник в XIV столітті як сторожова фортеця біля гірського перевалу Яблуниця-Трстін. В XIX столітті замок згорів. На початку XX століття власник замку — сім'я Палффі реконструювала його у романтичному стилі. Відвідування Замок належить Словацькій Академії наук. Відвідування тільки за домовленістю. Галерея Посилання Офіційна сторінка замку [Архівовано 15 березня 2022 у Wayback Machine.]
Zimní stadion města Poprad

Zimní stadion města Poprad je aréna pro zimní sporty vybudovaná ve slovenském Popradu v roce 1973. Její kapacita dosahuje 4500 míst. Své zápasy v ní hraje hokejový klub HK Poprad a v sezóně 2011/2012 i klubu KHL HC Lev Poprad. V roce 1994 se zde uskutečnily zápasy Mistrovství světa kategorie „C“, v letech 1978 a 1999 byl dějištěm sportovních disciplín Světové zimní univerziády a v témže roce (1999) se zde odehrávaly Evropské olympijské dny mládeže. Hrává se zde i druhý nejstarší hokejový turnaj v Evropě Tatranský pohár. Na stadionu se ale pořádají i další sportovní a kulturní akce. Součástí stadionu jsou čtyři bufety, tiskové centrum a VIP tribuna. Ledová plocha má „kanadské“ rozměry 56 × 26 metrů a je tak nejmenší ledovou plochou na Slovensku.[zdroj?] V případě potřeby je možné ledovou plochu domrazit a rozšířit na standardní slovenské rozměry. Poloha Stadion se nachází v blízkosti centra města, na křižovatce silnic směrem do městských částí Spišská Sobota a Matejovce (cesta do Matejovců je zároveň výpadovkou na Kežmarok). Z vlakového a autobusového nádraží a z centra města je stadion dosažitelný desetiminutovou chůzí. Přístup: Příjezd autem, autobusem nebo vlakem. Parkování: Možnost parkování na dvou parkovištích umístěných po levé a pravé straně stadionu, dále na parkovištích v bezprostředním okolí stadionu a v přilehlých ulicích města. Historie První úvahy o umělé ledové ploše v Popradu sahají do roku 1942. Zůstalo však pouze u nich. Intenzivní kroky na realizaci stavby umělé ledové plochy ve městě se začaly podnikat v roce 1950. Funkcionáři, kteří se sdružovali zejména v podniku Tatranské pily, začali navštěvovat nadřízené orgány. Ve své činnosti neustávali, až se jim podařilo soustředit potřebné finanční prostředky. Na podzim roku 1955 se začalo s prvními stavebními pracemi. Budování stadionu však nebylo snadné. Jeho stavba nepatřila do plánu žádného z tehdejších stavebních podniků, a tak nebyla zajištěna plynulost výstavby. Do budování se tak zapojili členové dobrovolnických brigád. Vlastní ledová plocha se budovala v rámci akce Z, další objekty pak v akci T. Na organizaci se podílel okresní výbor Komunistické strany Slovenska (OV KSS), ale spolupracoval při tom i okresní národní výbor (ONV), okresní výbor Československého svazu tělesné výchovy (OV ČSZTV) a místní národní výbor (MNV). Během prací roku 1956 se při montáži mrazicích zařízení a strojovny zapojili pracovníci pražského ČKD Sokolovo. Otevření stadionu se uskutečnilo zápasy Tatranského poháru a dorosteneckým turnajem o mistra Slovenska.[zdroj?] Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Zimný štadión mesta Poprad na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Zimní stadion města Poprad na Wikimedia Commons (anglicky) Zimní stadion na Hockeyarenas.net (slovensky) Město Poprad Archivováno 13. 3. 2016 na Wayback Machine. (slovensky) Hokejpoprad.sk
Zimný štadión Poprad

Das Zimný štadión Poprad (deutsch Eisstadion Poprad, voller Name: Zimný štadión mesta Poprad, deutsch Städtisches Eisstadion Poprad) ist eine Eissporthalle in der slowakischen Stadt Poprad. Neben Eiskunstlauf wird sie vor allem für Eishockey genutzt. Die Halle ist im Besitz der Stadt Poprad. Im Sommer wird das zweitälteste Eishockeyturnier in Europa, der Tatranský pohár, ausgetragen. Geschichte Die Halle hatte bei Eröffnung 1973 eine Kapazität von 5500 Zuschauern, wurde 2008 und 2009 für etwa drei Millionen Euro restauriert und hat mittlerweile eine Kapazität von 4233 Zuschauern. In der Eissporthalle trägt der HK Poprad aus der Extraliga seine Heimspiele aus und ab der Saison 2011/2012 der HC Lev Poprad aus der Kontinentalen Hockey-Liga. In der Eissporthalle fanden zudem Spiele der Eishockey-C1-Weltmeisterschaft 1994 statt. In der Halle gibt es ein Pressezentrum und eine V.I.P.-Tribüne. Die Eisfläche entspricht den kanadischen Maßen 56 × 26 Meter und ist somit die kleinste Eisfläche der Slowakei. Es ist jedoch auch möglich die Eisfläche auf normale europäische Maße zu erweitern. Galerie Weblinks hkpoprad.sk: Halle auf der Website des HK Poprad hockeyarenas.net: Zimný štadión Poprad Zimný štadión Aquacity Hockey Aréna, Poprad (Memento vom 5. Mai 2010 im Internet Archive) (slowakisch) Einzelnachweise
Poprad Ice Stadium

Poprad Ice Stadium (Slovak: Zimný štadión mesta Poprad) is an arena in Poprad, Slovakia. It is primarily used for ice hockey and is the home ice of HK Poprad (playing in the Slovak Extraliga). It has a capacity of 4,500 people and was built in 1973 and renovated in 2011. During the 2011–12 KHL season, it was also the home arena of Lev Poprad, which was playing in the Kontinental Hockey League. Notable events An overview of some sport events: 1987 1987 Winter Universiade 1994 1994 IIHF World Championship Group C1 1999 1999 Winter Universiade 2017 2017 IIHF World Under-18 Championship References External links
Zimný štadión mesta Poprad

Le Zimný štadión mesta Poprad est une patinoire de Poprad en Slovaquie. Elle a été construite en 1973. Elle a une capacité de 4 500 places et accueille les équipes de hockey sur glace du HK Poprad et du HC Lev Poprad. Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du hockey sur glace Portail de la Slovaquie
Zimný štadión Poprad

Zimný štadión Poprad – kryte lodowisko w Popradzie, na Słowacji. Zostało otwarte w 1973 roku. Pojemność areny wynosi 4233 widzów, z czego 3933 miejsc jest siedzących. Na lodowisku swoje spotkania rozgrywają hokeiści klubu HK Poprad. Historia Budowa nowego, reprezentacyjnego krytego lodowiska w Popradzie rozpoczęła się w 1970 roku. Autorami projektu hali byli inż. Zemen, inż. arch. Krystaf oraz inż. Lukáč. Prace początkowo były prowadzone przez przedsiębiorstwo Váhostav Žilina, w 1972 roku z powodu powolnych postępów na placu budowy wykonawstwo zostało przejęte przez Pozemné stavby Poprad. Montaż urządzeń chłodniczych został natomiast wykonany przez ČKD Praha. Pod koniec sierpnia 1973 roku na niedokończonym jeszcze obiekcie odbyły się pierwsze treningi hokeistów. Uroczystego otwarcia nowej areny dokonano 11 grudnia 1973 roku. Obiekt zastąpił stare lodowisko przy ulicy Huszovej (oddane do użytku w 1958 roku). Nowa hala mogła pomieścić 5518 widzów, z czego 3318 miejsc było siedzących. W latach 2006–2008 dokonano kompleksowej modernizacji areny, przy okazji pojemność obiektu zmniejszyła się z ponad 5500 do ponad 4000 widzów. Na obiekcie w latach 1987 i 1999 odbywały się spotkania hokeja na lodzie w ramach zimowej Uniwersjady, w roku 1994 rozegrano na nim część meczów Mistrzostw Świata grupy C, w 1999 roku obiekt wykorzystano przy okazji zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy, a w 2017 roku był on jedną z aren hokejowych Mistrzostw Świata elity do lat 18. Lodowisko corocznie gości również Puchar Tatrzański, grywa na nim też reprezentacja Słowacji. W sezonie 2011/2012 obiekt gościł także rozgrywki KHL z udziałem zespołu HC Lev Poprad. Przypisy
Зимний стадион (Попрад)

«Зимний стадион (Попрад)» (словац. Zimný štadión mesta Poprad), предыдущее название «Татравагонка Арена» (словац. Tatravagónka Arena) — ледовый дворец спорта в городе Попраде в Словакии вместимостью 4500 зрителей. Открыт в 1973 году. Домашняя арена клуба Словацкой экстралиги «Попрад» . До сезона 2011/12 на этой арене также выступал клуб КХЛ «Лев» и его молодёжная команда «Татранские Волки». Крупнейшие спортивные соревнования Хоккей с шайбой Группа C1 чемпионата мира по хоккею с шайбой 1994 Зимняя Универсиада 1999 Чемпионат мира по хоккею с шайбой среди юниорских команд 2017 Международный турнир Кубок Татр Ссылки Зимний стадион (Попрад) на сайте Еврохоккей Eurohockey.com Зимний стадион (Попрад) на сайте Хоккейные арены Eurohockey.com
Татравагонка арена

Татравагонка арена (слч. Tatravagónka Arena; Zimný Štadión Mesta Poprad) вишенаменска је арена у Попраду, Словачка. Отворена је 1973. године и има капацитет за око 5.000 људи. Пре свега се користи за утакмице хокеја на леду и домаћи је терен локалним тимовима Леву, који игра у Континенталној хокејашкој лиги, те Попраду, који се такмичи у Словачкој екстралиги. Види још ХК Атлант Континентална хокејашка лига Словачка екстралига у хокеју на леду Спољашње везе Званичан вебсајт - ХК Попрад/Татравагонка арена
Зимен стадион „Ондрей Непела“

Зимен стадион „Ондрей Непела“ е закрита арена в Братислава, Словакия. Залата е построена през 1940 година. Наименувана е на известния словашки състезател по фигурно пързаляне Ондрей Непела. Има капациет 10 555 места.
Estadi de Gel Ondrej Nepela

L'Estadi de Gel Ondrej Nepela és un estadi de gel situat a Bratislava, Eslovàquia. Va ser inaugurat el 14 de desembre de 1940 i va ser remodelat el 1958, 1990-1992, i 2009-2011. L'estadi és utilitzat pel HC Slovan Bratislava d'hoquei sobre gel. Esdeveniments Fou seu del Campionat Mundial d'Hoquei sobre Gel Masculí de 2011 Referències
Zimní stadion Ondreje Nepely

Tipos aréna, zimní stadion Ondreje Nepely (slovensky Tipos aréna, zimný štadión Ondreja Nepelu; též Tipos aréna, dříve Slovnaft Arena, Orange aréna, Samsung aréna, ST Arena či T-Com Arena) je zimní stadion v bratislavském Novém Městě, kde odehrává své domácí zápasy HC Slovan Bratislava. Kapacita stadionu dosahuje 10 110 míst. Historie První ledová plocha zde byla otevřena 14. prosince 1940. V letech 1948 a 1949 byla kolem ledové plochy postavena betonová tribuna pro 11 tisíc míst ke stání. Roku 1958 byla tato plocha zastřešena z důvodu konaného mistrovství Evropy v krasobruslení. Dále bylo vytvořeno 4 000 míst k sezení. Další velká rekonstrukce probíhala v letech 1990 až 1992, kdy se na stadionu konala jedna ze skupin mistrovství světa v ledním hokeji. Změny se týkaly interiéru haly, šatny, zrušený sektor pro stání a stadion dostal novou ocelovou střechu. Současnost Bratislava v roce 2011 hostila mistrovství světa v ledním hokeji. V souvislosti s tím byla plánována výstavba zbrusu nového stadionu. Průtahy však způsobily, že bratislavský primátor Andrej Ďurkovský přišel s novým návrhem rekonstrukce stávajícího zimního stadionu. Návrh byl odsouhlasen bratislavským zastupitelstvem, i když Bratislavský kraj v čele s Vladimírem Bajanem trval na vybudování nového stadionu. Celková suma rekonstrukce byla odhadnuta na 40 575 662,42 €.Cena rekonstrukce byla nakonec 96 milionu €. Při rekonstrukci bylo zbouráno 80% původní stavby, byla vyměněna střešní konstrukce a celková kapacita míst byla zvýšena z 8 500 na 10 110 míst. Byla dodána nová technologie a vybudovaná další tréninková plocha. Pouze na dobu konání mistrovství světa 2011 byl stadion přejmenován podle sponzora na Orange arénu. Galerie Odkazy Reference Související články HC Slovan Bratislava Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Zimní stadion Ondreje Nepely na Wikimedia Commons
Zimný štadión Ondreja Nepelu

Das Zimný štadión Ondreja Nepelu (deutsch Winter-Stadion Ondrej Nepela), Sponsorennamen Tipos Aréna – Zimný štadión Ondreja Nepelu, ist eine Mehrzweckhalle in der slowakischen Hauptstadt Bratislava. Es liegt an der Ecke Trnavská cesta und ulica Odbojárov, etwa 2,3 km nordöstlich der Altstadt im Stadtteil Nové Mesto. Der Eishockeyclub HC Slovan Bratislava trägt in der Eissporthalle seine Heimspiele aus. Geschichte Die Geschichte des Stadions beginnt mit dem Bau im Jahr 1939 und der Eröffnung der ersten öffentlichen Eisfläche in Bratislava im Jahr 1940 (Kapazität: 300 Zuschauer). 1948/49 wurden um der Eisfläche herum neue Tribünen mit einer Kapazität von 11.000 Stehplätzen gebaut. Im Laufe der Vorbereitungen für die Eiskunstlauf-Europameisterschaften 1958 wurden das ganze Stadion überdacht und 4.800 Sitzplätze geschaffen. Der letzte Umbau fand in den Jahren 1990 bis 1992 statt, vor der Eishockey-Weltmeisterschaft 1992. Die Halle hieß zu Anfang der 1990er Jahre Zimný štadión Ondreja Nepelu, benannt nach dem Eiskunstläufer Ondrej Nepela, dessen Name nach wie vor über dem Eingang steht. Nach dem Einstieg von Sponsoren hieß die Halle ab 2006 T-Com-Arena (T-Com Aréna), bevor sie 2007 in Samsung Aréna umbenannt wurde. Derzeit trägt die Halle den Sponsorennamen Slovnaft Aréna nach der in der Erdölindustrie tätigen Aktiengesellschaft Slovnaft a.s. Die Halle bot bis zum Umbau Platz für 8.025 Zuschauer, davon 7.463 Sitzplätze. Umbau 2010–2011 In der Zeitspanne von April 2009 bis Februar 2011 wurde die Veranstaltungsstätte als Teil der Vorbereitungen für die Eishockey-Weltmeisterschaft der Herren 2011 umgebaut; die Kapazität stieg dabei auf 10.000 Plätze. Die Kosten betrugen rund 63 Millionen Euro. Während der Bauphase zog Slovan Bratislava in das Vladimír-Dzurilla-Eisstadion im Stadtteil Ružinov (Kapazität 3.500 Zuschauer) um. Als Teil des Umbaus wurde auch ein unterirdisches Parkhaus mit 300 Plätzen und zwei Trainingshallen errichtet sowie die Zugangsstraßen umgebaut. Das Stadion trug für die Zeit der Weltmeisterschaft 2011 vom 29. April 2011 bis 15. Mai 2011 den Namen Orange Arena. Als zweiter Austragungsort für die Weltmeisterschaft 2011 wurde die Steel Aréna in Košice genutzt. 2019 waren die beiden Hallen wieder Austragungsort der Eishockey-Weltmeisterschaft der Herren. Auch Spiele der Handball-Europameisterschaft der Männer 2022 fanden in der Halle statt. 2026 ist die Halle ein Schauplatz der Handball-Europameisterschaft der Frauen. Galerie Weblinks starz.sk: Website der Tipos Aréna, Zimný štadión Ondreja Nepelu (slowakisch) Ondrej Nepela Arena (Memento vom 24. Januar 2021 im Internet Archive) (englisch) hockeyarenas.net: Daten zur Halle Einzelnachweise
Bratislava Arena

El Estadio de Hielo Ondrej Nepela es un estadio de hielo situado en Bratislava, Eslovaquia. Fue inaugurado el 14 de diciembre de 1940 y fue remodelado en 1958, 1990-1992, y 2009-2011. El estadio es utilizado por el HC Slovan Bratislava de hockey sobre hielo. Eventos Hockey sobre hielo Es sede del Campeonato Mundial de Hockey sobre Hielo Masculino de 2011 Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Bratislava Arena. Referencias