NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Chata pod Borišovom

Chata pod Borišovom – schronisko turystyczne pod szczytem Borišov (1510 m) w Wielkiej Fatrze na Słowacji. W różnych źródłach podawana jest różna wysokość położenia schroniska: 1300 m, 1312 m, 1366 m. Historia Schronisko zostało wybudowane przez Oddział Klubu Czechosłowackich Turystów (słow. Klub Československých Turistov, KČST) z Martina. Budowę prowadził majster Jančárik. Budowę rozpoczęto w 1937 r., dokończono - ze względu na odległość i trudny dostęp – dopiero w 1942 r. Początkowo schronisko nie było zaopatrzone w wodę, trzeba ją było przynosić z pobliskiego źródła (50 m poniżej). Nie miało też stałego gospodarza, mógł w nim nocować każdy, a klucz wisiał przed drzwiami. Wojenne czasy spowodowały, że nocowali w nim głównie partyzanci. Pobliski, bezleśny szczyt Ploská był miejscem zrzutów broni, amunicji i wyposażenia wojskowego dla partyzantów. Przed zrzutem palono na nim ogniska oznaczające miejsca zrzutu. W czasie słowackiego powstania narodowego schronisko obsadziły niezorganizowane jednostki armii słowackiej. Wyjątkowym zbiegiem okoliczności schronisko uniknęło zniszczenia przez Niemców i już od maja 1945 r. ochotnicy z Klubu Słowackich Turystów i Narciarzy (KSTL) z Martina zaczęli je remontować. Oddane do użytku w lipcu 1949 r. mogło przyjąć jednorazowo 30-40 turystów. Po wojnie było kilkakrotnie remontowane (m.in. doprowadzono do schroniska wodę). Zimą nocują w nim obecnie m.in. uczestnicy odbywającego się od 1957 r. narciarskiego rajdu Wielką Fatrą (słow. Zimny prejazd Veľkou Fatrou) – odległość ok. 50 km. Obecnie właścicielem schroniska jest Klub Słowackich Turystów. Opis schroniska Jest to drewniane schronisko na kamiennej podbudówce. Opalane jest drzewem, którego sągi składane są przy ścianie schroniska. Czynne jest przez cały rok. Znajduje się w samym środku Wielkiej Fatry. Jest to typowe schronisko górskie, przeznaczone dla turystów niewymagających komfortu (ma standard odpowiadający w Polsce chatce studenckiej). Dysponuje 20 miejscami noclegowymi, w razie potrzeby możliwość przenocowania większej ilości osób na podłodze. W schronisku znajduje się kuchnia, jadłodajnia, 2 umywalki (przeważnie tylko z zimną wodą), 2 prysznice (też z zimną wodą), ubikacja męska i damska. Oświetlane jest lampami naftowymi, do przejścia nocą zaleca się zabranie własnej latarki elektrycznej. Brak prądu elektrycznego i drogi dojazdowej, a zaopatrzenie wynoszą na plecach nosicze. Powoduje to, że ceny noclegów i posiłków są stosunkowo wysokie. Dania podzielone na 4 kategorie: na zdravíčko (dla zdrowia), na zahriatie (na rozgrzewkę), od smädu (od pragnienia), od hladu (od głodu). Specjalnością schroniska jest kapustnica, z ciekawszych propozycji można wymienić nosičské kakao z rumem, borišovský grog z rumem i śliwowicę. Przypisy
Chata na Martinských holiach

Chata na Martinských holiach (nebo Chata Martinské hole) je horská chata pod vrchem Krížava v Lúčanské Malé Fatře v nadmořské výšce 1250 m. Zařízení s celoročním provozem se nachází v rekreačním a turistickém středisku Martinské hole. Stojí poblíž střediska zimních sportů Winter Park Martinky a má kapacitu 85 lůžek. Přístupná je autem po cestě z Vrútek, turistickými stezkami a v minulosti i lanovkou z martinských Strání. Dějiny Původní Chata na Martinských holiach s kapacitou 60-70 lůžek byla otevřena v roce 1939, ale v průběhu druhé světové války Němci chatu vypálili. Po osvobození začala v roce 1946 rekonstrukce cesty a výstavba nové chaty, která byla zkolaudována a uvedena do provozu v roce 1949. Přístup Po značce ze Strání v Martine Po značce sestup z hlavního hřebene z Krížavy Po značce z Bystričky jednosměrně (pouze nahoru) po Ferrate HZS, ze Strání, společný východiskový bod s , v závěru trasy po Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chata na Martinských holiach na slovenské Wikipedii. Související články Seznam horských chat na Slovensku Externí odkazy Stránka chaty Článek o chatě Archivováno 21. 12. 2014 na Wayback Machine.
Chata na Martinských holiach

Chata na Martinských holiach – górskie schronisko turystyczne na Słowacji, w Małej Fatrze Luczańskiej. Położone jest na wysokości 1250 m n.p.m., Martinských halach, pomiędzy Krížavą (1456 m n.p.m.) na zachodzie i Kalužną (1161 m n.p.m.) na wschodzie. Historia Pierwsze wzmianki o budowie drogi na Martinské hale pochodzą z lat 1932–1934. Była to tzw. Droga Dr. Józefa Országha. Została zbudowania w czasie światowego wielkiego kryzysu. Została częściowo ukończona w 20. rocznicę powstania Republiki Czechosłowackiej, w 1938. Na halach istniało już wówczas schronisko Halašova útulna. Obok niego rozpoczęto budowę poprzednika obecnego obiektu. Materiał wnoszono na plecach. Jedna osoba niosła z reguły dziesięć lub więcej cegieł na raz. Budowę ukończono w 1939 w niepełnym zakresie (70 łóżek). Pierwszym zarządcą był Martinišek Holko, martinski przedsiębiorca, narciarz i turysta. Drugim administratorem był Karol Kern, którzy użytkował już samochód, mimo że serpentyny drogi wciąż były w budowie. Ostatnim administratorem był Bohúň, dawny dzierżawca schroniska z Chabenca. W czasie Słowackiego Powstania Narodowego Niemcy spalili wszystkie schroniska na Martinských holiach i w Małej Fatrze. Chata na Martinských holiach spłonęła w 1944. Rozwój turystyki w latach 40. XX wieku inicjował m.in. Janko Bojmír. W okresie jego prezesury w Klubie slovenských turistov Turiec odbudowano Chatę na Martinských holiach. Tymczasowy budynek otwarto przed Bożym Narodzeniem 1945. Miał jadalnię o wymiarach 10×4 metra, małą kuchnię, jedno pomieszczenie dla dozorcy, wodociąg, a na poddaszu wspólne dormitorium dla 40 osób. W 1946 rozpoczęła się budowa obecnego schroniska, która wymagała głębokich wierceń. Prace wspomagało wojsko. Korzystano też z samochodów dostarczonych w ramach UNRRY. Obiekt oddano do użytku przed letnim sezonem turystycznym w 1949. Pierwszym zarządcą został Anton Martinec. Wyposażenie Schronisko znajduje się w centrum ośrodka narciarskiego Martinské hole. Dobre warunki śniegowe w zimie predestynują ośrodek do uprawiania turystyki pieszej i narciarskiej, a zwłaszcza narciarstwa zjazdowego, ponieważ najbliższy wyciąg narciarski się zaledwie 80 metrów od budynku. Obiekt o pojemności 85 łóżek jest czynny całorocznie. Dysponuje pokojami o standardzie turystycznym bez łazienek wewnątrz oraz w dziesięcioma apartamentami z własnymi łazienkami. Posiada restaurację. Do schroniska można dojechać samochodem po asfaltowej szosie z Vrútek lub Martina. Turystyka Schronisko położone jest przy szlakach turystycznych: Martin Stráne - Krížava vysílač, do Bystrički. Kończą się tu dwa szlaki rowerowe: nr 5429 z Martina, nr 2420 z Vrútek. Przypisy
Chata na Kubínskej holi

Chata na Kubínskej holi – schronisko turystyczne pod szczytem Hali Kubińskiej (1224 m), na jej południowych stokach opadających ku miastu Dolny Kubin na Słowacji. Pierwotne schronisko, wzniesione przez Klub Słowackich Turystów i Narciarzy (słow. Klub slovenských turistov a lyžiarov, KSTL) w latach pięćdziesiątych XX w., spłonęło w 1973 r. Obecne schronisko zbudowano nieco niżej. Nowe schronisko to duży, murowany budynek zlokalizowany na wysokości 1100 m n.p.m. na polanie, z której rozpościera się szeroka panorama widokowa na dolinę Orawy, Góry Choczańskie, Tatry, Niżne Tatry i Wielką Fatrę. Możliwy dojazd rowerem. Można dojechać także samochodem z Dolnego Kubina. Parking bezpłatny dla mieszkających w schronisku. W zimie dojazd jest trudny, niezbędne są opony zimowe lub łańcuchy. Można zostawić samochód niżej, na parkingu przy stacji wyciągu narciarskiego (Koliesko, vleky). W schronisku jest 65 miejsc noclegowych, bar i restauracja. Możliwość organizowania imprez. Obok schroniska prowadzi znakowany szlak turystyki pieszej i rowerowej. W styczniu 1968 r. na polanie przy schronisku na grupę 53 młodych narciarzy z Brna zsunęła się lawina śnieżna. Stok był wówczas bezleśny, lawiny nigdy tutaj jednak nie występowały. W lawinie zginęło 6 ludzi. Wydarzenie to upamiętnia niewielki pomnik powyżej schroniska. Szlaki turystyczne Dolný Kubín – Trniny – Koliesko, vleky – Chata na Kubínskej holi. Odległość 8,2 km, suma podejść 675 m, suma zejść 50 m, czas przejścia 2 h 40 min (z powrotem 2 h 5 min) Chata na Kubínskej holi – Sedlo Kubínska hoľa (skrzyżowanie ze szlakiem czerwonym). Czas przejścia: 35 min. (z powrotem 25 min) Chata na Kubínskej holi – Kamenný závoz – Zadný Racibor – Penzión Racibor. Czas przejścia: 1 h 55 min (z powrotem 2 h 45 min) Przypisy
Chata pod Kľačianskou Magurou

Chata pod Kľačianskou Magurou je horská chata v Kriváňské Malé Fatře. Z hlavního hřebene se nachází jižním směrem od vrcholu Kľačianska Magura (1367 m n. m.) v nadmořské výšce 1115 m n. m. Chata je otevřená celoročně. Přístup po žluté značce z obce Lipovec po zelené značce z obce Turčianske Kľačany (410 m n. m.) nebo z vrcholu Suchý (1468 m n. m.) Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chata pod Kľačianskou Magurou na slovenské Wikipedii. Související články Seznam horských chat na Slovensku Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chata pod Kľačianskou Magurou na Wikimedia Commons http://www.klacianskamagura.sk/ www.turistickamapa.sk
Chata pod Kľačianskou Magurou

Chata pod Kľačianskou Magurou – słowackie całoroczne schronisko turystyczne, położone w Małej Fatrze (Mała Fatra Krywańska). Obiekt znajduje się na wys. 1140 m n.p.m., na południe od szczytu Kľačianska Magura (1372 m n.p.m.), w granicach administracyjnych wsi Turčianske Kľačany. Warunki pobytu Schronisko oferuje 30 miejsc noclegowych w ośmiu pokojach 2, 3, 4 i 10 osobowych; dodatkowe 7 miejsc jest przeznaczonych dla turystów z własnymi śpiworami. Na miejscu znajduje się restauracja. Obiekt nie przyjmuje zwierząt. Szlaki turystyczne Turčianske Kľačany - Chata pod Kľačianskou Magurou - Sedlo pod Suchým (1303 m n.p.m.) - Suchý (1468 m n.p.m.) Lipovec - Panošina (1022 m n.p.m.) - Chata pod Kľačianskou Magurou Przypisy
Cholerová kaple (Trnava)

Cholerová kaple v Trnavě je památka na cholerovou epidemii, která Trnavu postihla od 1. srpna do 24. září 1831, a která si vyžádala za tyto dva měsíce přes 800 obětí. Nachází se v severovýchodní okrajové části Trnavy, v blízkosti sídliště Kopánka. Postupem času kaple začala chátrat a až v druhé polovině 20. století ji renovovalo Krajské středisko státní památkové péče a ochrany přírody Trnava. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Cholerová kaplnka (Trnava) na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Cholerová kaple na Wikimedia Commons
Chrám Narození Přesvaté Bohorodičky (Jarabina)

Chrám Narození Přesvaté Bohorodičky v Jarabině je barokní řeckokatolická cerkev. Chrám byl původně pravoslavný, ale po sametové revolucí byl převeden do vlastnictví řeckokatolické církve. Chrám byl postaven za vlády rakouského a uherského krále Františka I. Výstavba začala roku 1803 na místě bývalého dřevěného chrámu a byla dokončena italskými zednickými mistry roce 1809. Roku 1894 byla střecha pokryta plechem, v chrámu přibyla sakristie a podlaha se vyložila dlaždicemi, přibyla i vnitřní malba chrámu a na věži hodiny. Roku 1905 se zakoupily dva zvony, největší z nich byl pojmenován Nikolaj. Později byly v chrámu čtyři zvony. V roce 1917 byly tři zvony použity k výrobě kanónů. Okolí chrámu zdobí vysázené duby, jejichž věk dosahuje přibližně 200 let. V chrámu se nachází mnoho kulturních památek, oltář, čtyři svícny, ikonostas. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chrám Narodenia Presvätej Bohorodičky (Jarabina) na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chrám Narození Přesvaté Bohorodičky na Wikimedia Commons
Chrám Narození přesvaté Bohorodičky (Kežmarok)

Chrám Narození přesvaté Bohorodičky je řeckokatolická cerkev v Kežmarku. Základní kámen posvětil 10. července 2004 Ján Babjak, prešovský arcibiskup a metropolita, který po dokončení výstavby 21. září 2008 cerkev vysvětil. Nachází se na Hviezdoslavově ulici, naproti dřevěnému artikulárnímu kostelu. Chrám patří do řeckokatolické farnosti Ľubica. Spolu s Kostelem Nejsvětější Trojice (Dřevěným kostelem) a Novým evangelickým kostelem vytvářejí tzv. "Soukostelí". Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chrám Narodenia presvätej Bohorodičky (Kežmarok) na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chrám Narození Přesvaté Bohorodičky na Wikimedia Commons KK Sukostolie UNESCO na geocaching.com
Bazilika Seslání Ducha svatého

Bazilika Seslání Ducha svatého (starší název Chrám svatého Ducha) je řeckokatolický chrám při klášteře redemptoristů v Michalovcích na Slovensku. Má hodnost baziliky minor. Kostel je chráněn jako národní kulturní památka. Chrám byl postaven v neobyzantském slohu v letech 1934–1935. Po dokončení ho 29. září 1935 posvětil mukačevský biskup Alexander Stojka spolu s vladykou Nikolajem Čarneckým, CSsR (1884–1959) z Kovelu. Architektonický návrh interiéru pochází od Volodymyra Sičynského. Ikony pro chrám vytvořil Josef Bokšay. V letech 1950–1990, během pronásledování řeckokatolické církve, chrám získala do užívání pravoslavná církev. Stal se katedrálou nově vytvořené michalovské pravoslavné eparchie. Po roce 1990 byl vrácen zpět řeckokatolické církvi. V chrámu se nacházejí pozůstatky blahoslaveného Metoděje Dominika Trčky. Hlavní poutě se zde konají na svátek sestoupení Ducha svatého a 25. srpna, na svátek redemptoristy mučedníka Metoděje Dominika Trčky. Dne 27. května byl chrámu udělen titul basilica minor. Chrám není farním chrámem, protože ve městě je i farní chrám Chrám Narození Přesvaté Bohorodičky. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chrám Svätého Ducha (Michalovce) na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Bazilika Seslání Ducha Svatého na Wikimedia Commons
Heilig-Geist-Basilika (Michalovce)

Die Heilig-Geist-Basilika (slowakisch Bazilika Zostúpenia Svätého Ducha) ist eine griechisch-katholische Kirche im ostslowakischen Michalovce. Die zur Eparchie Košice gehörende Kirche des Redemptoristenklosters führt das Patrozinium Heiliger Geist und trägt den Titel einer Basilica minor. Sie steht seit 1951 auf der Liste der denkmalgeschützten Objekte in Michalovce. Geschichte Die Redemptoristen bauten 1930 bis 1931 ein Kloster in Michalovce mit einer Kapelle. Wegen des großen Zuspruchs der Gottesdienste wurde in den Jahren 1934 und 1935 eine größere Kirche errichtet. Nach Plänen von Vladimír Sičinsky baute der örtliche Baumeister Juraj Byrtus die Kuppelkirche, die 1500 Gläubigen Platz bieten sollte. Nach der Fertigstellung am 29. September 1935 weihte der Bischof von Mukatschewe Olexander Stojka die Kirche. Die Ikonen für den Tempel stammen von Josef Bokšay. In den Jahren 1950 bis 1990, während der Verfolgung und des Verbots der griechisch-katholischen Kirche in der Slowakei, wurde die Kirche von der orthodoxen Kirche in Gebrauch genommen. Sie wurde die Kathedrale der neu geschaffenen orthodoxen Eparchie in Michalovce. Nach 1990 ging die Kirche in den Besitz der wieder erstandenen griechisch-katholischen Kirche zurück. 2012 verlieh Papst Benedikt XVI. der Kirche den Titel einer Basilica minor. In einem Seitenaltar sind die sterblichen Überreste des 2001 seliggesprochenen Redemptoristen Dominik Trčka beigesetzt. Die wichtigsten Wallfahrten finden hier am Fest des Erscheinens des Heiligen Geistes und am 25. August, dem Fest des Redemptoristenmärtyrers Trčka, statt. Weblinks Website des Klosters (slowakisch) Einzelnachweise
Chrám svatého Alexandra Něvského (Prešov)

Chrám svatého Alexandra Něvského (Katedrální chrám sv. Knížete Alexandra Něvského) je hlavním katedrálním chrámem pravoslavné církve na Slovensku. Nachází se v Prešově na Partizánské ulici. Sousedí s areálem Pravoslavné bohoslovecké fakulty (tzv. Szirmayova kúria). Historie Pravoslaví na Slovensku je menšinovým náboženstvím. Hlásí se k němu podle statistik z roku 2001 kolem 0,9 % obyvatel Slovenské republiky. Pravoslavní věřící žijí hlavně ve východní části státu. Pravoslavných věřících přibývalo v 19. století a posléze hlavně po vzniku Československa a (ze strany tehdejšího státu) víceméně nuceným přestupem z řeckokatolické církve po roce 1950. Pravoslavný chrám se začal stavět v roce 1946 a dokončen byl v roce 1950. Na jeho financování se svými podíleli pravoslavní věřící z Československa a ze zahraničí. Posvěcen byl 11. února 1950 s požehnáním pražského metropolity Jelevferije archimantritou Andrejem Kolomackým. Chrám je vybudován v duchu tradic pravoslavné ruské architektury. Zdobí ho pět cibulovitých kupolí, které připomínají typickou architekturu starého carského Ruska. Zasvěcený je knížeti svatému Alexandrovi Něvskému, jehož pravoslavná církev považuje za obránce pravoslaví. Jehlanovitá zvonice byla přistavěna v letech 1969 až 1970. V letech 1981 až 1982 byl chrám nově vymalován. Dominantou interiéru je dvouřadý dřevěný ikonostas. V první řadě jsou ikony Spasitele a Přesvaté Bohorodičky. Ve druhé jsou ikony světců pravoslavné církve (Svatý Kliment, svatý Sergej Radoženský, sv. Jan Rylský a Nestor Letopisec). Uprostřed ikonostasu jsou carské dveře. Současnost Prešovský pravoslavný chrám navštívily významné osobnosti světového pravoslaví – v roce 1996 byl patriarcha Moskvy a celé Rusi Alexej II., v roce 1998 ekumenický patriarcha Bartoloměj I. z Konstantinopole. V chrámu jsou uloženy relikvie svatého Alexeje Tótha, rodáka z Kobylnice. V areálu katedrálního chrámu je umístěn památník obětem hladomoru na Ukrajině. Památník byl odhalen v roce 2006. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chrám svätého Alexandra Nevského (Prešov) na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Katedrální chrám svatého knížete Alexandra Něvského Obrázky, zvuky či videa k tématu Chrám svatého Alexandra Něvského na Wikimedia Commons
Cattedrale di Aleksandr Nevskij (Prešov)

La cattedrale di Aleksandr Nevskij (in slovacco: Chrám svätého Alexandra Nevského) è una cattedrale ortodossa, sede dell'Eparchia di Prešov. Si trova a Prešov, in via dei Partigiani. Storia La costruzione della ha avuto inizio nel 1946, i lavori sono stati ultimati nel 1950 grazie al finanziamento dei fedeli ortodossi della Repubblica Cecoslovacca e all'estero. La chiesa è costruita nello spirito delle tradizioni dell'architettura ortodossa russa. È decorata con cinque cupole a forma di cipolla che ricordano l'architettura tipica della vecchia Russia zarista ed è stata consacrata nel febbraio del 1950 con la benedizione del metropolita di Praga Andrej Jelevferija. Il campanile piramidale è stato edificato tra il 1969 e il 1970. Note Voci correlate Prešov Cattedrali in Slovacchia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla cattedrale del Santo Principe Aleksandr Nevskij Collegamenti esterni Sito ufficiale, su orthodoxia.wz.cz.
Sobór św. Aleksandra Newskiego w Preszowie

Sobór św. Aleksandra Newskiego – prawosławny sobór katedralny i parafialny w Preszowie. Główna świątynia eparchii preszowskiej Kościoła Prawosławnego Czech i Słowacji. Położenie Sobór mieści się przy ulicy Partizánskiej 3. Historia Świątynia została wzniesiona według projektu archimandryty Andrzeja (Kolomackiego) w latach 1946–1950, konsekrowana 11 lutego 1950. W latach 1969–1970 dobudowano wieżę-dzwonnicę, zaprojektowaną przez E.T. Pavlovskiego. W latach 1981–1982 odnowiono wnętrze soboru. 29 października 1994 w preszowskim soborze dokonano kanonizacji księcia wielkomorawskiego Rościsława. W 1996 świątynię odwiedził patriarcha moskiewski Aleksy II, a w 1998 – patriarcha konstantynopolitański Bartłomiej I. Architektura Sobór nawiązuje architektonicznie do rosyjskiej sztuki cerkiewnej. Budowla murowana, orientowana, czterodzielna. Od strony zachodniej 3-kondygnacyjna wieża-dzwonnica, z ostrosłupowym hełmem zwieńczonym cebulastą kopułą z ośmioramiennym krzyżem. Pomiędzy wieżą a częścią nawową mieści się przedsionek. Nad częścią nawową, zdobioną w górnej części kokosznikami, znajduje się 5 cebulastych kopuł (największa – umieszczona na bębnie z latarnią – położona centralnie i 4 mniejsze, narożne) z ośmioramiennymi krzyżami. Prezbiterium mniejsze od nawy, w formie apsydy (również zwieńczonej kopułą z krzyżem), z 3 półkolistymi apsydiolami. We wnętrzu soboru, w części nawowej znajdują się 8-metrowe filary podtrzymujące bęben, a po jej północnej stronie – schody prowadzące na chór muzyczny. Między częścią nawową a prezbiterium mieści się drewniany, dwurzędowy ikonostas (w którym znajduje się 15 ikon), zdobiony złoconymi ornamentami. Główne święta Uroczystość patronalna (św. Aleksandra Newskiego) – 12 września (30 sierpnia według starego stylu); Uroczystość Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy – 21 września (8 września według starego stylu). Galeria Bibliografia Prešovská Pravoslávna Eparchia – Katedrálny chrám svätého kniežaťa Alexandra Nevského. orthodoxia.wz.cz. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-24)].
Chrám svatého Serafima Sarovského (Bardejov)

Pravoslavný chrám ctihodného Serafima Sarovského je pravoslavný chrám v Bardejově v ulici Pod Vinbargom. Zasvěcený je přepodobnému Serafimovi Sarovskému (1759–1833). Chrám byl budován v letech 1991–2006. Vysvěcen byl 30. července 2006. Dělí se na vrchní a spodní chrám. Vrchní je zasvěcen sv. Serafimovi Sarovskému, spodní sv. apoštolům Petrovi a Pavlovi. Náboženská obec při chrámu je součástí Bardejovského arciděkanátu Pravoslavné církve. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chrám svätého prepodobného Serafima Sarovského na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chrám svatého prepodobného Serafima Sarovského na Wikimedia Commons
Církevní konzervatoř v Bratislavě

Církevní konzervatoř v Bratislavě (slovensky Cirkevné konzervatórium v Bratislave) je střední hudební škola – konzervatoř v Bratislavě. Je jedinou katolickou školou svého druhu na Slovensku. Historie Škola byla založena v roce 1992 z iniciativy trnavské římskokatolické arcidiecéze. Nabízí úplné střední a vyšší odborné vzdělání v oblasti hudby a příbuzných oborech a vychovává studenty pro profesionální hudební uplatnění. Studium je šestileté, po čtyřech letech končí maturitní zkouškou a po dalších dvou letech pomaturitního studia absolutoriem. Absolventi školy mohou pokračovat ve studiu na VŠMU nebo jiném typu vysoké školy, případně se uplatnit jako hráč v orchestru, sólista, regenschori nebo jako umělecko-pedagogický pracovník, pracovník v médiích a dalších oblastech kultury. Církevní konzervatoř je přidruženou školou UNESCO a za dobu své existence získali její studenti mnohá ocenění z celostátních i mezinárodních soutěží. Podle statistiky slovenského Národního úřadu práce se Církevní konzervatoř co do úspěšnosti svých absolventů umístila na 2. místě v rámci středních odborných škol Slovenska. Studijní obory Hudebně-dramatické umění Zpěv Skladba Hra na klavír Hra na varhany Hra na flétnu, hoboj, klarinet, fagott, trubku, lesní roh, pozoun, tubu, saxofon, bicí nástroje Hra na housle, violu, violoncello, kontrabas, harfu, kytaru, cimbál Hra na akordeon Církevní hudba Přijímací zkoušky Na studium se může přihlásit uchazeč, který má nejpozději do konce školního roku ukončenou základní školu. Reference Externí odkazy Církevní konzervatoř v Bratislavě V tomto článku byl použit překlad textu z článku Cirkevné konzervatórium v Bratislave na slovenské Wikipedii.
Cubicon

Cubicon je polyfunkční komplex v Bratislavě. Nachází se v katastrálním území městské části Karlova Ves v okrese Bratislava IV, v Mlýnské dolině. Stavba byla dokončena v roce 2009. Skládá se ze dvou částí – obchodního centra a obytné části s 375 byty. Popis Součástí komplexu Cubicon jsou podzemní garáže s přibližně 290 parkovacími místy a venkovní parkoviště s 250 stáními. Nákupní galerie má plochu 7600 m², z toho 5000 m² obchodních ploch, 600 m² určených pro stravování, 150 m² pro administrativu a 1300 m² pro sport, fitness a odpočinek. Podzemní garáže zaujímají plochu 2300 m². Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Cubicon na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Cubicon na Wikimedia Commons Oficiální stránky