NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Železnice Slovenskej republiky

A Železnice Slovenskej republiky a.s. (rövidítve ŽSR) Szlovákia állami vasúttársasága volt 1993-tól 2002-ig. Csehszlovákia kettészakadása és a Csehszlovák Államvasutak megszűnése után jött létre. 2002-ben holding formájúra tagolták az egységes állami vállalatot, létrejött a Železničná spoločnosť a.s., amely a személy- és árufuvarozást vette át. A ŽSR azóta csak a vasúti infrastruktúráért felel. 2005-ben a ŽSSK-t is felosztották, megalakult a személyszállítással foglalkozó Železničná spoločnosť Slovensko a.s., a teherszállítás pedig a Železničná Spoločnosť Cargo Slovakia a.s.-hez került. Fejlesztések Szlovákia az Orosz Vasutakkal, Ausztriával és Ukrajnával együttműködve 2007-ben kezdte meg az előkészítését a Kassát Pozsonnyal és Béccsel összekötő széles nyomtávú (1520 mm) vasútvonal, és egy Bécs és Pozsony között megépítendő logisztika központ építését. Ez a széles nyomtávú vasútvonal az Európai Unió 5 számú páneurópai közlekedési korridorjának a részeként a Transzszibériai vasútvonallal együtt versenyképes szállítási alternatívát biztosít Európa és a távolkeleti országok (Kína, Japán, Korea) között. A Kassa–Pozsony–Bécs széles nyomtávú vasútvonal lehetővé teszi az átrakodás nélküli áruszállítást, csökkentve ezzel a szállítás idejét és költségeit. A Szuezi-csatornán keresztüli tengeri szállítás 28-30 napos ideje 14-15 napra rövidül. Jelenlegi számítások szerint egy konténer szállítási költsége nagyságrendileg 1000 $ és 2025-re a Pozsony és Bécs között épülő logisztikai központból évi 23-24 millió tonna árú szállítását tervezik. A tervek szerint mind konténerek szállítását, mind ömlesztett anyagok szállítását is biztosítani fogja az új vasútvonal. A Kassa(Haniska)-Pozsony-Bécs közötti széles nyomtávú vasútvonal hossza szlovák területen 500 km míg osztrák területen további 60 km lesz. Tervezett költsége 4,7 milliárd euró. A közös beruházás megvalósítására alapított közös vállalkozás szándéknyilatkozatát 2009. május 28-án írta alá Oroszország, Ukrajna, Szlovákia és Ausztria képviselője Szocsiban. További információk Hivatalos weboldal (en, sk, de) Források
Železnice Slovenskej republiky

Železnice Slovenskej republiky a.s. (ŽSR) (Slowaaks voor Spoorwegen van de Slowaakse Republiek) is de spoorwegbeheerder in Slowakije. De ŽSR werd in 1993 opgericht als Slowaakse opvolger van de Tsjechoslowaakse Staatsspoorwegen. Tot 1996 had de ŽSR het monopolie op spoorvervoer in Slowakije. In 2002 werd de ŽSR opgesplitst. De ŽSR werd de beheerder van de infrastructuur terwijl het personen- en goederenvervoer naar het nieuwe bedrijf Železničná spoločnosť Slovensko, a. s. (ŽSSK) overging. In 2005 werd dit bedrijf opnieuw gesplitst in twee bedrijven: ŽSSK voor personenvervoer en ŽSSK Cargo voor goederenvervoer. De aandelen van de bedrijven zijn in handen van de overheid. Vervoersmaatschappijen De volgende maatschappijen bieden reizigersvervoer aan op het Slowaakse spoorwegnet: Slowaakse spoorwegen: ŽSSK - Železničná spoločnosť Slovensko (zie externe link onderaan de pagina) Tsjechische spoorwegen: ČD - České dráhy Hongaarse spoorwegen: MÁV - Magyar Államvasutak RegioJet LEO Express Global Spoorwegkaart Zie ook Lijst van spoorlijnen in Slowakije Externe link (en) (de) Website van de ŽSR (sk) (en) Website van de ZSSK
Železnice Slovenskej republiky

Železnice Slovenskej republiky (ŽSR, pol. Koleje Republiki Słowackiej) – podmiot odpowiadający za zarządzanie państwową siecią kolejową na Słowacji, do 2001 także przewoźnik kolejowy. Przedsiębiorstwo było następcą Czechosłowackich Kolei Państwowych (Československé státní dráhy) na terenie Słowacji, po podziale Czechosłowacji w 1993 r. Do 1996 miało ustawowy monopol na przewozy kolejowe, po tej dacie było faktycznym monopolistycznym przewoźnikiem. 1 stycznia 2002 przedsiębiorstwo podzielono, pozostawiając ŽSR jedynie zarząd infrastrukturą, natomiast przewozami kolejowymi zajęła się spółka Železničná spoločnosť, podzielona następnie od 1 stycznia 2005 na Železničná spoločnosť Slovensko (ZSSK) zajmującą się przewozami pasażerskimi i Železničná spoločnosť Cargo Slovakia, zajmującą się przewozami towarowymi. W 2008 roku w słowackim rozkładzie jazdy były: 174 pociągi osobowe, 53 pociągi przyspieszone, 79 pociągów pospiesznych, 12 ekspresów, 13 pociągów InterCity, 13 pociągów EuroCity, 19 pociągów EURegio, 2 EuroNight, 22 RegionalExpressów. Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna. zsr.sk. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-22)]. (ang. • słow. • niem.)
Залізниці Словацької республіки

Železnice Slovenskej republiky (ŽSR) — державне підприємство, установа, відповідальна за управління залізничною мережею Словаччини, до 2001 також залізничний перевізник. Підприємство було наступником Чехословацьких залізниць (ČSD) на території Словаччини, після поділу Чехословаччини 1993 року. До 1996 мало офіційну монополію на залізничні перевезення, після того було фактичним монопольним перевізником. 1 січня 2002 підприємство поділено, залишаючи ŽSR тільки управління інфраструктурою. Натомість залізничними перевезеннями стала займатися спілка Železničná spoločnosť, поділена згодом з 1 січня 2005 на Železničná spoločnosť Slovensko (ŽSSK), яка займається пасажирськими перевезеннями i Železničná spoločnosť Cargo Slovakia, яка займається товарними перевезеннями. Примітки Посилання Офіційна сторінка
Železničná spoločnosť Cargo Slovakia

Železničná spoločnosť Cargo Slovakia, a.s. (zkratka ZSSK CARGO, přidělené VKM ZSSKC) je slovenský železniční dopravce podnikající v nákladní dopravě. Vznik společnosti Společnost byla založena k 1. lednu 2005, kdy došlo k rozdělení původního dopravce Železničná spoločnosť na nákladního dopravce ZSSK CARGO a osobního dopravce Železničná spoločnosť Slovensko (ZSSK). Do firmy byly při jejím vzniku vloženy všechny nákladní vozy zanikající společnosti, část lokomotiv a většina lokomotivních dep. Rozdělení společnosti a vznik ZSSK CARGO souvisel s usnesením pravicové vlády Mikuláše Dzurindy ze dne 7. července 2004 o privatizaci nákladní dopravy původní firmy Železničná spoločnosť. Činnost V roce 2009 společnost přepravila 34 milionů tun zboží, což je pokles o 24 % oproti roku 2008. V roce 2009 byl podíl společnosti na trhu železniční nákladní dopravy na Slovensku ve výši 97 %. V roce 2010 společnost vlastnila cca 14 700 vozů a přes 700 lokomotiv. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Železničná spoločnosť Cargo Slovakia na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Železničná spoločnosť Cargo Slovakia

Železničná spoločnosť Cargo Slovakia, a. s. (deutsch wörtlich Eisenbahngesellschaft Cargo Slovakia AG), Kurzbezeichnung: ZSSK CARGO, ist ein staatliches Eisenbahnunternehmen in der Slowakei. Das ehemalige Unternehmen Železničná spoločnosť, a.s. wurde am 1. Januar 2005 in die beiden Folgeunternehmen Železničná spoločnosť Cargo Slovakia, a.s. für den Bereich Güterverkehr und Železničná spoločnosť Slovensko für den Bereich Personenverkehr aufgeteilt. Unternehmensdaten Die ZSSK CARGO operiert mit 3.209 Mitarbeitern, 419 Lokomotiven und 1.816 eigenen Eisenbahnwagen. Das Transportvolumen der ZSSK Cargo liegt bei jährlich 23 Millionen Tonnen. Das entspricht einer Transportleistung von 4,3 Milliarden Tonnenkilometer pro Jahr. Die ZSSK CARGO hält an diversen Standorten Lokomotiven und Güterwagen instand. Sie ist die größte ECM der Slowakei. An den Standorten Bratislava, Zvolen, Žilina, Haniska pri Košiciach und Čierna nad Tisou hält ZSSK CARGO Hilfszüge vor. Privatisierung Im Jahr 2005 gab es Pläne der Regierung Mikuláš Dzurinda die ZSSK CARGO zu privatisieren. Interessenten waren das deutsche Unternehmen Railion, die österreichische ÖBB, die ungarische MAV und die ukrainische Güterbahn. Nach dem Regierungswechsel im Sommer 2006 sind die Pläne unter Robert Fico bis auf weiteres auf Eis gelegt worden. Der sicher geglaubte Zuschlag für die Rail Cargo Austria erfolgte nicht. Im Oktober 2007 gab es einen weiteren Versuch eine Kooperation einzugehen. Der mögliche Kooperationspartner war das tschechische Unternehmen ČD Cargo. Der damalige Verkehrsminister der Slowakei Ľubomír Vážny sah nur so die Zukunft im europäischen Wettbewerb der beiden staatlichen Unternehmen gesichert. Mit dieser Meinung stellte er sich aber gegen die vorherrschende Meinung der Regierungspartei LS-HZDS. Siehe auch Liste der Lokomotiv- und Triebwagenbaureihen der ZSSK Liste der größten Unternehmen in der Slowakei Weblinks Offizielle Website (englisch, slowakisch) Einzelnachweise
Železničná spoločnosť Cargo Slovakia

Železničná spoločnosť Cargo Slovakia, a. s. (ZSSK CARGO, VKM: ZSSKC) is the Slovak state-owned freight train operator based in Bratislava. It was established on 1 January 2005 by separating Železničná spoločnosť into two different companies – one intended to operate passenger trains (ZSSK) and the other one freight trains. Its establisher and the only shareholder is the Republic of Slovakia, which acts via the Ministry of Transport and Construction. ZSSK CARGO's market share in Slovakia is about 60%, and in comparison to the other freight train operators, ZSSK CARGO has the best coverage of the Slovak territory. Activity ZSSK CARGO's main business activity is providing rail freight transport services. The company also repairs and maintains rail traction vehicles and freight carriages and performs rail vehicle safety inspections, examinations, tests and measurements. Other services include renting of traction vehicles and freight carriages, road transport or ensuring of contract conclusion related to UIC or EUR trademark usage to repair or produce pallets. Product portfolio freight transport: transport of single carriages, group of carriages and unit trains, certified logistics trains, intermodal transport, transport of automobiles and waste siding services transshipment services auxiliary services: transport of special consignments, safety advisor services, procurement services related to transport (e.g. operations of customs procedures, sealing of carriages, posting of consignment instead of the consignor etc.) maintenance and repairs of railway vehicles: maintenance and repairs of traction vehicles and freight carriages, changes in construction and design, inspections, examinations, testing and measurements of railway vehicles, mobile services (performing repairs directly during operation) etc. Certificates The company is a holder of certificates in compliance with the standards: STN EN ISO 9001:2016 on the products: Rail freight transport and transportations. Rolling stock maintenance and repairs, storage and distribution of goods. Ensuring professional qualification and education of employees. STN ISO 45001:2019 on the product: Managerial system of work safety and health protection at work in ZSSK CARGO. Transport ZSSK CARGO transports about 23-25 million tons of goods per year. Before the COVID-19 pandemic the amount reached the point of 35 million tons per year. The largest proportion of transported goods holds iron ore (about 35%), the other most transported goods include metals, coal, building materials, petroleum products, wood and chemicals. See also Transport in Slovakia Rail transport in Slovakia Železnice Slovenskej republiky Železničná spoločnosť Slovensko References External links official page Certificate of Incorporation
Železničná spoločnosť Cargo Slovakia

Železničná spoločnosť Cargo Slovakia (abréviation ZSSK CARGO) est une compagnie ferroviaire slovaque. Elle appartient à l'état slovaque et a son siège à Bratislava. Histoire ŽSSK Cargo a été fondée le 1er janvier 2005. Elle est issue de la scission de l'ancien opérateur ferroviaire (fret et passagers) Železničná spoločnosť, a.s. En 2013, et à la suite des effets de la crise économique, une réorganisation a été envisagée pour mi-2014, avec la constitution de trois filiales en vue de leur privatisation ultérieure. Ces filiales seraient chargées respectivement de la gestion du parc de wagons, du transport intermodal (dont les transbordements à la frontière ukrainienne), et de l'entretien du matériel roulant. Cette dernière filiale pourrait voir une participation de ŽSSK, l'opérateur "passagers". Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des lignes de chemin de fer slovaque Liens externes Site officiel Portail du chemin de fer Portail de la Slovaquie
Kościół św. Jana Chrzciciela w Bardejowie

Kościół św. Jana Chrzciciela – kościół wyznania rzymskokatolickiego w mieście Bardejów w północnej Słowacji. Znajduje się w południowo-zachodniej części miasta, przy ulicy Františkánov, w pobliżu linii dawnych murów miejskich. Historia Pierwszą świątynię w tym miejscu zbudowali w stylu gotyckim około roku 1380 augustianie. W następnych latach wznoszono przyległe budowle klasztorne, o których pierwsza wzmianka jest z roku 1390. Podczas tych prac i kościół podlegał zmianom. Około roku 1430 została koło nich wytyczona Kláštorská ulica. W obecnym kształcie kościół zaczęto wznosić w roku 1466, ale budowa została ukończona dopiero w roku 1505. Należał do zakonników reguły św. Augustyna nie dłużej, niż do roku 1528 lub 1530, kiedy na fali reformacji zakonnicy zostali wygnani z miasta. Powodem wygnania miało być m.in. ich rozpustne życie. Od pożaru w 1534 r. aż blisko do połowy XVII w. kościół stał opuszczony, a budynek klasztoru służył jako miejski spichlerz. W roku 1643 kościół przejęli protestanci i po prowizorycznym remoncie, w dzień św. Michała 1645 r., oddali swym słowackim współwyznawcom (niemieckojęzyczni bardejowianie korzystali wówczas z kościoła św. Idziego). W następnych latach nazywano tę świątynię „kościołem mniejszym” lub „słowiańskim”. W roku 1666 zainstalowano w świątyni nowe organy roboty Bartłomieja Fromma z Białej Spiskiej. 21 kwietnia 1670 r. kościół został odebrany protestantom i oddany przybyłym do miasta franciszkanom. Protestanci używali go jeszcze dwukrotnie: przez kilka dni w sierpniu 1678 r., a potem od 23 sierpnia 1682 r. do 11 marca 1686 r. W międzyczasie podczas pożaru w 1680 r. runęło sklepienie budowli i cały kościół wygorzał. Później, do rekatolizacji w 1686 r., kiedy kościół i klasztor ponownie przejęli franciszkanie, używali go ewangelicy. W roku 1728 biskup Egeru Georg Soger poświęcił trzy nowe dzwony. W latach 1757 – 1780 franciszkanie dokonali wielu przeróbek w kościele, m.in. świątynię powiększyli i na nowo zasklepili. W roku 1760 postawili także dwa nowe ołtarze: św. Anny oraz Matki Boskiej Częstochowskiej. W 1774 r. ustawiono nową ambonę, a w 1780 r. kosztem 500 złotych reńskich umieszczono w świątyni nowy ołtarz główny. Aktualny wygląd kościół uzyskał podczas ostatniej przebudowy po pożarze w roku 1878. W 1955 r. podczas remontu zachodniej elewacji odkryto wielkie, gotyckie okno, natomiast w 2007 r. na północnej fasadzie odsłonięto unikatowy późnogotycki portal. Architektura Kościół murowany, orientowany. Jednonawowy z nieco węższym, wydłużonym, wielobocznie zamkniętym prezbiterium. Cała budowla opięta przyporami. Bezwieżowy, jedynie na kalenicy nad frontem wysoka, czworoboczna sygnaturka nakryta stromym dachem wieżowym. Nad prezbiterium gotyckie sklepienie krzyżowe, nad nawą barokowe sklepienie żaglaste. Część wyzdoby wnętrza barokowa, wyposażenie kościoła w większości neogotyckie. Ołtarz główny p.w. św. Jana Chrzciciela, pochodzi z II. połowy XVIII w. Pozostałe ołtarze są nowsze, zostały zainstalowane po ostatnim pożarze z 1878 r. Przypisy
Obytné domy na Štefánikově, Podtatranského a Staré baštové ulici

Obytné domy na Štefánikově, Podtatranského a Staré baštové ulici (v minulosti označované i jako státní obytné domy československých státních zaměstnanců) je komplex obytných budov na východním okraji historického centra Košic postavený v letech 1921 až 1924. Jde o monumentální obytný domovní blok se složitým půdorysem a s uzavřenými nádvořími. Stojí na místě někdejšího hřbitova reformované církve a rozsáhlé zahrady. V severozápadní části komplexu se nachází Katova bašta a replika domu Františka II. Rákocziho známá jako Rodošto. Autor tohoto architektonického díla je neznámý, pravděpodobně šlo o zkušeného architekta, který tvořil v duchu rondokubismu. V severní části je komplex ukončen plochou neomítnutou stěnou bez napojení na další zástavbu Štefánikovy ulice, což vzbuzuje dojem, že původní plány počítaly s větší rozlohou. Výstavbu realizovala firma známého košického stavitele Huga Kabosa. V roce 1982 byl obytný komplex vyhlášený za kulturní památku a zanedlouho byl překlasifikován na národní kulturní památku číslo ÚZPF (Ústredný zoznam pamiatkového fondu) 3666/1 – 3, 3667/1 – 7. V jednom z bytů jistý čas žil i slovenský básník, osvětový pracovník a publicista Anton Prídavok. Autor projektu Ľubica Poklembová uvádí jako autora projektu architekta Bedřicha Bendelmayera. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Obytné domy na Štefánikovej, Podtatranského a Starej baštovej ulici na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Obytné domy na Štefánikově, Podtatranského a Staré baštové ulici na Wikimedia Commons
Staatswoningen in Košice

Aan de oostelijke rand van het historische centrum (Staré Mesto) van Košice, en meer bepaald ingesloten tussen de straten Štefánikova ulica, Podtatranského en Stará baštova, bevindt zich een uitgebreid complex woongelegenheden dat in de jaren 1921 tot 1924 werd geconstrueerd. De appartementen in dit woonblok werden toentertijd staatswoningen van de Tsjecho-Slowaakse ambtenaren genoemd. Geschiedenis Het grote bouwwerk, opgetrokken volgens een ingewikkelde plattegrond, omsluit drie binnenplaatsen in openlucht. Het is gelegen op een plek waar in een ver verleden een uitgestrekte tuin en een begraafplaats van de Hervormde Kerk lagen. Vlak bij het westelijk deel van het gebouw (aan de Stará baštová-straat) bevindt zich het Bastion van de beul dat op zijn beurt grenst aan Rodošto: het herdenkingshuis van Frans II Rákóczi (°1676 - †1735). De noordelijke zijgevel van het blok (in de Štefánikova-straat) bestaat uit een blinde muur zonder aansluiting met andere gebouwen. Het indrukwekkende complex werd destijds opgetrokken door bouwfirma Hugo Kabos uit Košice. De Slowaakse dichter en pedagoog Anton Prídavok woonde hier enige tijd in een appartement. Schrijfster Ľubica Poklembová vermeldt Bedřich Bendelmayer (°1871 - †1932) uit Praag als architect van dit bouwwerk Op 13 februari 1981 werd het wooncomplex opgenomen in de lijst van de culturele monumenten van Slowakije en later werd het ingedeeld bij de rijksmonumenten. Illustraties Zie ook Košice (stad in Slowakije). Štefánikova ulica (Košice). Externe link (cs) Biografisch overzicht en afbeelding van Bendelmayer Bedřich - BSČZ Biografický slovník
Кладбище Святого Андрея (Братислава)

Кладбище Святого Андрея или Андреевское кладбище (словац. Ondrejský cintorín) — некрополь, расположенный в старой части словацкой столицы г. Братислава. Один из самых интересных и один из старейших погостов в Братиславе. Кладбище располагается в восточной части города на площади 6 гектаров и расположено на улице 29 августа. Кладбище Святого Андрея было заложено в 1784 году, когда оно заменило более старое и переполненное Андреевское кладбище. В 1862 году оно было расширено. Построены неоготическая часовня Святого Андрея (1861) и придорожная часовня Девы Марии. К северу от часовни расположены ворота со скульптурой. Здесь хоронили аристократию, членов богатых и влиятельных семей Братиславы, представителей светской и духовной знати, военачальников и австро-венгерских офицеров, знаменитостей и сановников монархии. Памятники были выполнены в стиле неоренессанса, классицизма и неоготики. После 1948 года, забота о памятниках прошлого резко упала из-за миграции населения, позже произошли политические и социальные изменения, связанные с исчезновением словацкого государства в 1945 году, прихода к власти коммунистов в 1948 году. Ряд прекрасных гробниц с криптами стали мишенью вандалов. Во времена коммунистических властей в 1976—1980 годах на его месте планировали сделать парк отдыха, но, к счастью, отказались от этой идеи. Состояние кладбища в те годы ухудшилось. Многочисленные гробницы, могильные плиты и центральный вход в стиле барокко были уничтожены. В 1966 году на кладбище Святого Андрея насчитывалось 15 000 могил. 8 декабря 1988 года Андреевское кладбище Братиславы было объявлено национальным памятником культуры. В последние десятилетия, здесь проводились захоронения ряда известных деятелей науки и культуры, особенно, актёров. На нём похоронены многие знаменитости вроде актёра Юлиуса Сатинского, скульптора Алоиза Ригеле, первого президента Словакии Михала Ковача, политика Вавро Шробара, большого оригинала Игнаца Ламара, путешественника Кароля Джеттинга и многие другие, но для туристов некрополь интересен прежде всего своим монументальным искусством. Что интересно, надписи на надгробиях можно встретить на многих языках помимо словацкого, что отражает сущность Братиславы как многонационального города. Примечания Ссылки Ondrejský cintorín (словац.) [1]
Synagoga v Bytči

Synagoga v Bytči je synagoga nacházející se v okresním městě Bytča na Slovensku. Synagoga byla postavena v roce 1886 na podnět barona Poppera. Během druhé světové války došlo ke zničení jejího interiéru. V současnosti je budova opuštěná a postupně chátrá. Cihlová budova byla postavena na půdorysu tvaru T v novorománském stylu. Průčelí zdobí četné umělecké a geometrické ozdobné prvky. Interiér stavby je tvořen trojlodním prostorem s galerií nad hlavním vchodem. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Synagóga v Bytči na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Synagoga v Bytči na Wikimedia Commons
Synagoge (Bytča)

Die Synagoge in Bytča, einer slowakischen Stadt im gleichnamigen Okres Bytča, wurde 1886 errichtet. Die Synagoge wurde in einer Mischung aus Neuromanik und Maurischem Stil erbaut. Besonders erwähnenswert sind die noch erhaltenen Bleiglasfenster. Obwohl es sich um ein geschütztes Kulturdenkmal handelt, verfiel der Bau immer mehr. Jedoch gibt es in den letzten Jahren verstärkte Anstrengungen zur Renovierung, die auch schon teilweise durchgeführt wurden. Siehe auch Liste von Synagogen in der Slowakei Einzelnachweise Weblinks
Synagoga w Bytčy

Synagoga w Bytčy – synagoga znajdująca się w Bytčy na Słowacji, przy ulicy Sidónie Sakalovej. Dawniej jak i dziś synagoga jest jednym z najbardziej charakterystycznych oraz oryginalnych budynków w mieście. Synagoga została zbudowana w 1886 roku z inicjatywy barona Poppera. W czasie II wojny światowej wnętrze synagogi uległo zniszczeniu. Obecnie pozostaje opuszczona w stanie opłakanym. Murowany budynek synagogi wzniesiono na planie litery T, w stylu neoromańsko-mauretańskim. Posiada trójczęściową fasadę, której środkowa część bardziej wysunięta do góry zakończona jest trójkątnym ryzalitem. Fasada ozdobiona jest licznymi dekoracjami plastycznymi oraz geometrycznymi. Wnętrze to trójnawowa sala główna z emporami powyżej wejścia i po obydwóch stronach sali. Zachowały się liczne polichromie i sztukaterie.
Битчевская синагога

Битчевская синагога — заброшенное здание бывшей синагоги в словацком городе Битча. Синагога возведена в неороманско-мавританском стиле в 1886 году на пожертвования предпринимателя барона Поппера (Леопольд Поппер фон Подгари), известного также строительством узкоколейной дороги в городе Выгода. Литература Maroš Borský: Synagogue Architecture in Slovakia Towards Creating a Memorial Landscape of Lost Community Dissertation an der Hochschule für Jüdische Studien Heidelberg 2005, S. 156. Beschreibung. Abgerufen am 25. Januar 2020 Примечания
Konservatorium Bratislava

Das Konservatorium Bratislava (slowakisch: Konzervatórium) ist eine Ausbildungsstätte für Musik in der slowakischen Hauptstadt Bratislava. Das Konservatorium wurde 1919 gegründet und hieß zwischen 1928 und 1941 Musik- und Theaterakademie (Hudobná a dramatická akadémia). Weblinks Website des Konservatoriums Bratislava. Abgerufen am 20. Juni 2020 (slowakisch).