NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Grinava

Grinava (slowakisch 1947–1990 „Myslenice“; deutsch Grünau oder Grinau, ungarisch Grinád, lateinisch Grinavia) ist eine ehemalige Gemeinde und seit 1975 ein Teil der slowakischen Stadt Pezinok. Der Ort liegt südwestlich der eigentlichen Stadt am Fuße der Kleinen Karpaten. Geschichte Grinava wurde zum ersten Mal 1390 als Gremaw schriftlich erwähnt, vorher gab es eine ältere Siedlung, die 1208 als villa Mhyr bezeichnet wurde. Der Ort gehörte zum Herrschaftsgebiet von St. Georgen. 1601 gab es vier Mühlen und riesige Weingärten, die den Bewohnern von umliegenden Orten St. Georgen, Limbach und Bösing gehörten. 1828 hatte die Ortschaft 110 Häuser und 782 Einwohnern, die als Landwirte und Winzer beschäftigt waren. Bis 1918 gehörte der Ort im Komitat Pressburg zum Königreich Ungarn und kam danach zur neu entstandenen Tschechoslowakei beziehungsweise heutigen Slowakei. Zur Zeit der ersten tschechoslowakischen Republik gab es hier eine Böttcherei, später eine Leimfabrik. Im Sommer 1944 gab es hier ein Gefangenenlager für abgeschossene US-amerikanische Kampfpiloten. Kurz nach dem Ende des Zweiten Weltkriegs wurde 1945–46 die deutsche Bevölkerung nahezu vollständig vertrieben. In der Volkszählung 1970, der letzten vor der Eingemeindung nach Pezinok, wohnten 1749 Einwohner in der Gemeinde. Bauwerke und Denkmäler römisch-katholische Pfarrkirche Hl. Sigismund im gotischen Stil aus dem frühen 14. Jahrhundert evangelische Kirche aus dem Jahr 1926 Mühle aus dem späten 18. Jahrhundert Smyl-Pálffy-Landsitz aus dem 16. Jahrhundert, heute im ruinösen Zustand Weblinks Inoffizielle Seite über Grinava (slowakisch) Einzelnachweise
Grinava

Grinava (Hungarian: Grinád, German: Grünau) is a historical village in Slovakia, since 1 July 1975 a suburb of the town of Pezinok. History During World War 1, a prison camp for American POWs was located in the village. Towards the end of the Second World War there was fighting in and around Grinava between German and Soviet forces. Monuments There are historical monuments there, such as the Church of St. Sigismund from the 14th century originally built by Saxon colonists, Evangelical Church of the Augsburg Confession, Hodossy Manor, which is currently privately owned and used only as a residence, and Strapák's Mill from the second half of the 18th century, which is currently privately owned. One of the dominant town suburb features is the Smylo-Pálffy Manor (Grunfeld), in which the torture of Dominik Virgovič took place in 1945, and which, together with the premises of the former JRD in which it is located, was abandoned by 2022 and was in danger of being demolished. In the park of Grinava there are two monuments dedicated to the victims of the First World War and the Second World War. Etymology Under the Czechoslovak Republic (1948–1990) the village was renamed Myslenice. It has since reverted to its earlier name. Myslenice is still commonly used and the main street of Grinava is also named after it. Sport There is a Football pitch in the town suburb, where the football club GFC 1923 plays. Notable people Anton Filkorn (1873–1934), organizer of the spiritual and social life of Slovaks in the U.S. MUDr. Ján Fröhlich (1892–?), former deacon in military hospitals, field curate on the Piave during World War I and chaplain in Spišská Nová Ves in 1919. Dominik Virgovič (1912–1945), citizen of Grinava, alleged partisan, victim of torture and later hanging Prof. ThDr. h. c. Ján Michalko (1912–1990), Evangelical priest, general bishop of the Evangelical Church in Slovakia, theologian, homiletic, Christian philosopher and ethicist, religious publicist. Jozef Franko (born 1951), sculptor and ceramist. References
Grinava

Grinava (ungherese: Grinád, tedesco: Grünau; dal 1948 al 1990 Myslenice) è un villaggio storico della Slovacchia, da 1º luglio 1975 un distretto municipale storico di Pezinok nella regione di Bratislava. Nel parco del quartiere storico di Grinava si trovano due monumenti commemorativi dedicati alle vittime della prima guerra mondiale e della seconda guerra mondiale. Ci sono monumenti storici come la chiesa di San Sigismondo del XIV secolo originariamente costruito dai coloni sassoni, la Chiesa evangelica augustana, la Residenza rurale degli Hodossy, attualmente di proprietà privata e utilizzata solo come abitazione, e il Mulino Strapák risalente alla seconda metà del XVIII secolo, attualmente di proprietà privata. Uno dei punti di riferimento del distretto è la Residenza rurale degli Smyl-Pálffy, dove nel 1945 fu torturato il partigiano Dominik Virgovič, che, insieme al terreno dell'ex JRD, in cui si trova, è abbandonata e rischia di essere demolita. Durante la seconda guerra mondiale nel villaggio c'era un campo di prigionia per i prigionieri di guerra americani. Verso la fine della seconda guerra mondiale, a Grinava e nei dintorni si combatté una battaglia tra le truppe tedesche e sovietiche. Nome Dall'inizio della Terza Repubblica cecoslovacca (1948) fino alla fine della Repubblica socialista cecoslovacca (1990) Grinava fu ribattezzata Myslenice. Dall'inizio della Repubblica federativa ceco-slovacca, il nome è tornato all'originale. Tuttavia, il nome Myslenice è ancora oggi usato ufficiosamente e da esso prende il nome anche la strada principale della parte storica della città. Sport Un campo di calcio si trova nella parte storica, vi gioca il club di calcio GFC 1923. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Grinava Voci correlate Fermata di Pezinok-Grinava Collegamenti esterni Sito ufficiale
Chrám svatého archanděla Michaela (Uličské Krivé)

Chrám svatého Michaela archanděla je dřevěná stavba řeckokatolické církve, která byla postavena na mírné vyvýšenině ve středu obce Uličské Krivé v okrese Snina na Slovensku. Je národní kulturní památkou Slovenské republiky. Náleží k farnosti Ulič děkanátu Snina archeparchie prešovská Slovenské řeckokatolické církve. Historie Chrám byl postaven kolem roku 1718 v jedinečném slohu karpatských cerkví, které jsou typické pro okolí Sniny. Chrám byl opravován v roce 1944, v padesátých letech 20. století, v roce 1985, v období 1987–1991, v roce 1997, 2002, 2004, 2007, 2009 a v roce 2011. Architektura Exteriér Cerkev je orientovaná dřevěná roubená trojdílná stavba na nízké kamenné podezdívce. Na polygonální kněžiště navazuje širší obdélníková loď s předsíní (babincem) na západní straně. Chrám má dvě věže, vyšší nad předsíní a menší nad kněžištěm. Obě věže mají báň na komolém jehlanu a trojramenný železný kříž. Ve velké věži jsou umístěny tři zvony, nejstarší je z roku 1811. Stavební materiálem je bříza a jasan. Loď a kněžiště jsou společně zastřešeny sedlovou střechou krytou šindelem, nad kněžištěm je střecha valbová. Kolem kostela je sobota krytá šindelem. Interiér V kněžišti je barokní hlavní oltář z 18. století s ikonou Piety, v lodi je barokní ikonostas. Na stěnách lodi jsou vzácné ikony z 16. a 17. století. Na zábradlí kruchty je Mandylion. Ikonostas Ikonostas nese charakteristické známky výroby v polské Rybotyčské ikonopisné dílně v 18. století. Byl restaurován v letech 1988–1992. Ikonostas má pět řad. V první řadě jsou ikony svatého Mikuláše, Bohorodičky Hodegitria, Krista učitele, svatého Michaela archanděla (patrona chrámu). Ve druhé řadě jsou ikony svátků, ty jsou rozdělené ikonou Poslední večeře. Ve třetí řadě ikon je uprostřed apoštolů Kristus velekněz s Bohorodičkou a svatým Janem Křtitelem. Čtvrtou řadu tvoří ikony proroků. Pátou řadu tvoří ikony je Zjevení svatého Mikuláše třem vévodům, modlící se Bohorodička a svatý Petr a Pavel. Na carských (hlavních) dvoukřídlých dveřích je Kristův rodokmen tzv. Jesseho strom. Na ostění carských dveří je znázorněn vlevo svatý Basil Velký a napravo svatý Jan Zlatoústý. Okolí Hřbitov ohrazen dřevěným plotem na kamenné podezdívce s bránou krytou šindelovou stříškou, který je součástí kulturní památky od roku 2011. Galerie Odkazy Poznámky Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Cerkiew św. Michała Archanioła w Uličskiem Krivem na polské Wikipedii. Literatura DUDÁŠ, Miloš a kol. Drevené kostoly. Edícia Kultúrne Krásy Slovenska. Bratislava: Dajama, 2007. 127 s. ISBN 80-89226-14-0. Drevené gréckokatolícke chrámy na východnom Slovensku. Bardejov a okolie. Prešov : PETRA n.o., 2007. 152 s. ISBN 978-80-8099-009-1, – s. 22-31 LANGER, Jiři; KUČA, Karel. Dřevěné kostely a zvonice v Evropě. 1. vyd. Praha: Paseka, 2009. 504 s. ISBN 978-80-7185-982-6 Související články Dřevěné chrámy slovenských Karpat Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chrám svatého Archanděla Michala na Wikimedia Commons
Cerkiew św. Michała Archanioła w Uličskiem Krivem

Cerkiew św. Michała Archanioła w Uličskiem Krivem – zabytkowa greckokatolicka cerkiew filialna parafii Ulič. Należy do dekanatu Snina w archieparchii preszowskiej Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowackiego. Cerkiew powstała w unikatowym typie cerkwi karpackich charakterystycznym dla okolic Sniny, posiada status Narodowego Zabytku Kultury. Historia Cerkiew została zbudowana w 1718. W czasie II wojny światowej uległa znacznemu zniszczeniu. W latach pięćdziesiątych XX wieku została zamieniona na prawosławną, później wróciła w ręce grekokatolików. W latach 1988 i 1992 całkowicie odrestaurowano ikonostas. Architektura i wyposażenie Jest to cerkiew drewniana o konstrukcji zrębowej, orientowana. Budowla o halowej trójdzielnej strukturze: do zamkniętego trójbocznie prezbiterium przylega szersza nawa, a do niej połączony zrębową przegrodą babiniec. Na zrębie babińca posadowiona słupowa wieża o prostych ścianach, w której trzy dzwony, najstarszy z 1811. Dach jednokalenicowy, poniżej którego cerkiew obiega dodatkowy daszek okapowy wsparty na rzeźbionych rysiach. Obiekt pokryty gontem szczypanym. Wewnątrz bogate wyposażenie. W prezbiterium barokowy ołtarz główny z ikoną Pietá z XVIII wieku. W nawie kompletny ikonostas z XVIII stulecia z chramową ikoną Soboru św. Michała Archanioła, a na ścianach zabytkowe ikony z wyposażenia ze starszej cerkwi jak: Męka Pańska z 1834, św. Michał Archanioł z XVI wieku, Matka Boża z Dzieciątkiem w typie hodogetrii także z XVI stulecia, ukrzyżowanie z XVI wieku, św. Mikołaj i Chrystus Pantokrator z XVII wieku, carskie wrota na pełnych deskach z dawnego ikonostasu. Zachowały się także dwa barokowe świeczniki i dwa krzyże procesyjne. Wokół cerkwi Cerkiew otacza ogrodzenie drewniane z bramą pokryte daszkami gontowymi. Turystyka Cerkiew jest obiektem rozpoczynającego się tutaj szlaku turystycznego: Szlaki piesze Szlak Ikon: Uličské Krivé – Sedlo pod Veżonu (500m) – Ruský Potok (443m) – Sedlo pod Kýčerou (660m) – Topoľa, pomnik Alesandra Duchnovića (393m). Przypisy Bibliografia Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Wyd. II, Pruszków 2011, ss. 269,270 ISBN 978-83-62460-12-0 Linki zewnętrzne Położenie na słowackiej mapie turystycznej Cerkiew w serwisie kosciolydrewniane.pl Cerkiew w katalogu "Cerkiewnik"
Cerkiew św. Michała Archanioła w Topoľi

Cerkiew św. Michała Archanioła w Topoľi – zabytkowa greckokatolicka cerkiew filialna parafii Topoľa. Należy do dekanatu Snina w archieparchii preszowskiej Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowackiego. Cerkiew powstała w unikatowym typie cerkwi karpackich charakterystycznym dla okolic Sniny i razem z dzwonnicą posiadają status Narodowego Zabytku Kultury. Historia Cerkiew została wzniesiona około 1700. Remontowana na początku XXI wieku. Architektura i wyposażenie Jest to cerkiew drewniana o konstrukcji zrębowej, orientowana posadowiona na niskich kamiennych fundamentach. Budowla o halowej trójdzielnej strukturze: do zamkniętego trójbocznie prezbiterium przylega szersza kwadratowa nawa, od zachodu babiniec. Na zrębie babińca posadowiona wieża, na której wisiały pierwotnie trzy dzwony. Nad sanktuarium mała wieżyczka z krzyżem. Całość przykryta masywnym piramidalnym dachem jednokalenicowym, z dodatkowym okapem wspartym na słupach i rysiach. Obiekt pokryty gontem. Wewnątrz w nawie pozorne sklepienie kolebkowe, a w prezbiterium i babińcu stropy płaskie. W prezbiterium barokowy ołtarz główny z XVIII wieku z ikoną Zdjęcia z Krzyża, w nawie czteropiętrowy kompletny ikonostas barokowy z pierwszej połowy XVIII wieku z chramową ikoną Soboru św. Michała Archanioła i ramami w zielonym kolorze. Nawę od babińca oddziela wsparty na słupach pokaźnych rozmiarów chór muzyczny. Wokół cerkwi Obok cerkwi drewniana dzwonnica na kamiennym podmurowaniu konstrukcji słupowo–ramowej z połowy XX wieku, bez dzwonów, które zostały przeniesione do nowej cerkwi parafialnej z 1994. Na gontowym dachu prosty krzyż metalowy. Na południe od świątyni cmentarz przycerkiewny, z kolei po północnej stronie cmentarz z I wojny światowej. Turystyka Cerkiew jest obiektem rozpoczynającego się tutaj szlaku turystycznego: Szlaki piesze Szlak Ikon: Uličské Krivé - Sedlo pod Veżonu (500 m) - Ruský Potok (443 m) - Sedlo pod Kyćerou (660 m) - Topoľa, pomnik ks. Alesandra Duchnovića (393 m). Przypisy Bibliografia Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str.287-288 ISBN 83-89188-08-2 Linki zewnętrzne Położenie na słowackiej mapie turystycznej Cerkiew w serwisie kosciolydrewniane.pl
Kostel svatého Michaela Archanděla (Ruský Potok)

Cerkev svatého Michaela Archanděla je pravoslavná filiální cerkev nalézající se v obci Ruský Potok. Patří k farnosti Nanebevstoupení Páně v této obci, v arciděkanství pro okresy Humenné a Snina v prešovské eparchii Pravoslavné církve v Čechách a na Slovensku. Cerkev byla postavena v unikátním typu karpatských kostelů charakteristickém pro sninský region a spolu se zvonicí a ohradní zdí je chráněna jako národní kulturní památka Slovenské republiky. Historie Kostel byl postaven v roce 1740 jako řeckokatolický chrám. V 50. letech 20. století byl přestavěn na pravoslavný chrám, poté byl vrácen řeckokatolíkům, aby jej od roku 2000 opět využívali pravoslavní. Ikonostas byl restaurován v letech 1933 a 1960. Architektura a vybavení Kostel je dřevěný na kamenných základech. Má tři stavební části s trojboce uzavřeným presbytářem a k němu přiléhající širší lodí. Na konstrukci babince stojí hladce opláštěná věž zakončená cibulovitou bání s kovovým křížem. Nad presbytářem je rovněž malá věžička zakončená cibulovitou bání. V polovině výšky stěn obklopuje kostel další okapová stříška podepřená vyřezávanými rysy. Střecha je pokryta šindelem. Ve vnitřku nad kněžištěm a lodí jsou neúplné roubené střechy doplněné plochými stropy. Babinec je plochostropý. V kněžišti je umístěn barokní hlavní oltář s pietní ikonou z poloviny 18. století s malovaným tabernákulem. Kompletní čtyřpatrový barokní ikonostas z 18. století s patronátní ikonou svatého Michaela Archanděla zabírá nejen celý prostor mezi presbytářem a lodí, ale i část stěn lodi. Dochovaly se také liturgické knihy ze 17. století. Okolí kostela Vedle kostela stojí dřevěná zvonice postavená v roce 1956, do které byly přeneseny tři zvony z chrámové věže. Zvonice je postavena na čtvercovém půdorysu, zakončená šindelovou stanovou střechou. Kostel je obehnán kamenným a dřevěným plotem se dvěma branami se šindelovými stříškami. Turistika Cerkev se nalézá na modré turistické stezce spojující Uličské Krivé – Sedlo pod Vežonou (500 m) – Ruský Potok (443 m) – Sedlo pod Kyčerou (660 m) – Topoľa, pomník Alesandra Duchnoviće (393 m). Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Cerkiew św. Michała Archanioła w Ruskim Potoku na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chrám svatého Michaela Archanděla na Wikimedia Commons Literatura Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str. 285–286 ISBN 83-89188-08-2
Cerkiew św. Michała Archanioła w Ruskim Potoku

Cerkiew św. Michała Archanioła – prawosławna cerkiew filialna w Ruskim Potoku. Należy do parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w tejże miejscowości, w archidekanacie dla powiatów: Humenné i Snina w eparchii preszowskiej Kościoła Prawosławnego Czech i Słowacji. Cerkiew powstała w unikatowym typie cerkwi karpackich charakterystycznym dla okolic Sniny i razem z dzwonnicą i ogrodzeniem posiadją status Narodowego Zabytku Kultury. Historia Cerkiew została zbudowana w 1740 jako świątynia greckokatolicka. W latach pięćdziesiątych XX wieku została zamieniona na prawosławną, później wróciła w ręce grekokatolików by ponownie od 2000 r. przejść w użytkowanie prawosławnych. W latach 1933 i 1960 restaurowano ikonostas. Architektura i wyposażenie Jest to cerkiew drewniana o konstrukcji zrębowej, orientowana, posadowiona na kamiennych fundamentach. Budowla trójdzielna: do zamkniętego trójbocznie prezbiterium przylega szersza nawa z babińcem. Na zrębie babińca posadowiona słupowa wieża o prostych ścianach zwieńczona cebulastym hełmem z metalowym krzyżem. Dach jednokalenicowy nad prezbiterium zwieńczony cebulastą kopułką. W połowie wysokości ścian cerkiew obiega dodatkowy daszek okapowy wsparty na rzeźbionych rysiach. Obiekt pokryty gontem. Wewnątrz nad prezbiterium i nawą niepełne zrębowe przekrycia uzupełnione stropami płaskimi. Stropy płaskie w babińcu. W prezbiterium barokowy ołtarz główny z ikoną Pietá z połowy XVIII wieku z malowanym tabernakulum. Kompletny czteropiętrowy ikonostas barokowy z XVIII wieku z patronalną ikoną Soboru św. Michała Archanioła zajmuje nie tylko całą przestrzeń między prezbiterium i nawą, ale fragment ścian nawy. Zachowały się także księgi liturgiczne z XVII wieku. Wokół cerkwi Obok cerkwi drewniana dzwonnica zbudowana w 1956 z trzema dzwonami przeniesionymi z wieży świątyni. Zbudowana na rzucie kwadratu, zwieńczona gontowym dachem namiotowym. Cerkiew otacza ogrodzenie kamienno-drewniane z dwiema bramkami z daszkami gontowymi. Turystyka Cerkiew jest obiektem szlaku turystycznego: Szlaki piesze Szlak Ikon: Uličské Krivé – Sedlo pod Veżonu (500m) – Ruský Potok (443m) – Sedlo pod Kyćerou (660m) – Topoľa, pomnik Alesandra Duchnovića (393m). Przypisy Bibliografia Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str. 285–286 ISBN 83-89188-08-2 Linki zewnętrzne Położenie na słowackiej mapie turystycznej
Chrám svatého Jana Křtitele (Kalná Roztoka)

Cerkev svatého Jana Křtitele je dřevěná stavba řeckokatolické církve, která byla postavena na kopci nad obcí Kalná Roztoka v okrese Snina na Slovensku. Je národní kulturní památkou Slovenské republiky. Náleží k farnosti Klenová děkanátu Snina archeparchie prešovská Slovenské řeckokatolické církve. Historie Cerkev byla postavena v roce 1750. Obnova byla v roce 1839 a také v roce 1859, 1893, 1957, 1990–1991, 1993, 1994, restaurována byla v letech 2000–2002, 2014–2015. Architektura Exteriér Cerkev je orientovaná dřevěná roubená trojdílná stavba. Na polygonální kněžiště navazuje obdélníková loď s předsíní (babincem) na západní straně. Chrám má věž nad předsíní. Věž má báň na komolém jehlanu a trojramenný železný kříž. Stavební materiálem je bříza, jedle a smrk. Loď a kněžiště jsou společně zastřešeny sedlovou střechou krytou šindelem, nad kněžištěm je střecha valbová. Na hřebenu střechy nad kněžištěm je železný kříž. Kostel je má omítnuté venkovní i vnější stěny a nabílené vápnem. Vchod do cerkve je v západním průčelí přes předsíň. Interiér V kněžišti je barokní hlavní oltář s ikonou Krista a boční oltář z konce 17. století. V interiéru jsou ploché stropy. Ikonostas Ikonostas nese charakteristické známky výroby v Rybotyčské ikonopisné dílně z 18. století s požitím ikon ze 17. století. Ikonostas má pět řad. V první řadě jsou ikony svatého Mikuláše, Bohorodičky Hodegitria, Krista učitele, svatého Jana Křtitele (patrona chrámu). Ve druhé řadě jsou ikony svátků, ty jsou rozdělené ikonou Poslední večeře. Ve třetí řadě ikon je uprostřed apoštolů Kristus velekněz. Čtvrtou řadu tvoří ikony proroků. Pátou řadu tvoří ikony je Zjevení Krista svatému Mikuláši a svatý Petr a Pavel. Na carských (hlavních) dvoukřídlých dveřích jsou čtyři evangelisté a Zvěstování Panně Marii. Na ostění carských dveří je znázorněn vlevo svatý Basil Velký a napravo svatý Jan Zlatoústý. Okolí Cerkev je ohrazena dřevěným plotem s branami (kopie z roku 1990), který je součástí kulturní památky. V blízkosti západního průčelí cerkve se nachází kopie dřevěné zvonice (z roku 2001) na kamenné podezdívce se svislými bedněnými stěnami a otevřenou horní části. Má jehlanovou šindelovou střechu s trojramenným křížem. Zvonice má dva zvony z roku 1908 a 1993 a je kulturní památkou Slovenska. Zvonice byla postavena z důvodů špatného stavu zvonové věže cerkve a také pořízením dalšího zvonu. Galerie Odkazy Poznámky Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Cerkiew św. Jana Chrzciciela w Kalnej Roztoce na polské Wikipedii. Literatura DUDÁŠ, Miloš a kol. Drevené kostoly. Edícia Kultúrne Krásy Slovenska. Bratislava: Dajama, 2007. 127 s. ISBN 80-89226-14-0. Drevené gréckokatolícke chrámy na východnom Slovensku. Bardejov a okolie. Prešov : PETRA n.o., 2007. 152 s. ISBN 978-80-8099-009-1 LANGER, Jiři; KUČA, Karel. Dřevěné kostely a zvonice v Evropě. 1. vyd. Praha: Paseka, 2009. 504 s. ISBN 978-80-7185-982-6 Související články Dřevěné chrámy slovenských Karpat Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chrám svatého Jana Křtitele na Wikimedia Commons
Cerkiew św. Jana Chrzciciela w Kalnej Roztoce

Cerkiew św. Jana Chrzciciela w Kalnej Roztoce – drewniana greckokatolicka cerkiew filialna parafii Klenová. Należy do dekanatu Snina w archieparchii preszowskiej Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowackiego. Cerkiew powstała w unikatowym typie cerkwi karpackich charakterystycznym dla okolic Sniny, posiada status Narodowego Zabytku Kultury. Historia Cerkiew została wzniesiona w 1750 na wzgórzu ponad miejscowością. Odnawiana w 1839. W latach pięćdziesiątych XX wieku została zamieniona na prawosławną, ale w latach dziewięćdziesiątych wróciła do grekokatolików. W latach 1988–1989 odremontowano dzwonnicę. Cerkiew została całkowicie odrestaurowana latach 2002–2004. Architektura i wyposażenie Jest to cerkiew drewniana o konstrukcji zrębowej, orientowana na kamiennej podmurówce. Budowla trójdzielna: prezbiterium zamknięte trójbocznie, szersza nawa i babiniec z posadowioną na jego zrębie niską słupową wieżą, o prostych ścianach, z namiotowym daszkiem, zakończoną cebulastą banią, z metalowym krzyżem. Nad prezbiterium druga mała wieżyczka. Ściany zrębu na zewnątrz jak i wewnątrz oblepiono gliną i pomalowano na biało. Całość nakryta jednokalenicowym dachem gontowym. Wewnątrz stropy płaskie. W prezbiterium barokowy ołtarz główny z ikoną Chrystusa Eucharystycznego i ołtarz boczny z końca XVII stulecia. Zachował się pięciopiętrowy kompletny ikonostas z XVIII wieku. Carskie wrota dwuskrzydłowe z czterema ewangelistami. Wokół cerkwi Obok cerkwi drewniana dzwonnica na niskiej kamiennej podmurówce, z dwoma dzwonami z 1908 i 1993, prostej konstrukcji słupowo-masztowej. Przypisy Bibliografia Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Wyd. II, Pruszków 2011, ss. 265,266 ISBN 978-83-62460-12-0 Linki zewnętrzne Położenie na słowackiej mapie turystycznej