NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Station Bratislava-Lamač

Station Bratislava-Lamač (Slowaaks: Železničná stanica Bratislava-Lamač) is een reizigersstation in de Slowaakse hoofdstad Bratislava. Geschiedenis De treinshalte werd op 20 augustus 1848 in dienst gesteld en maakte destijds deel uit van de lijn Bratislava - Wenen. Teneinde het overladen van stenen uit de nabijgelegen steengroeve in goederentreinen mogelijk te maken, werd in 1924 een smalspoor van de winplaats naar dit station aangelegd. Het stationsemplacement omvat slechts vier sporen en is het kleinste van de hoofdstad. In 2007 werden zowel het stationsgebouw als perron 1 gelijktijdig ingrijpend vernieuwd. Ligging Station Bratislava-Lamač ligt aan de Lamačská cesta (vertaald: Lamačská-steenweg), in het stadsdeel Lamač (IVe district), aan de grens met het stadsdeel Dúbravka. Het bevindt zich in noordoostelijke richting op een afstand van ongeveer vijf kilometer van het oude stadscentrum Staré Mesto en maakt deel uit van spoorlijnen: 100 (Bratislava - Marchegg), 110 (Bratislava - Kúty). Verkeer De regionale treinen S20 (OS) stoppen in dit station (10 paar per dag). Openbaar vervoer Tegenover het station ligt de halte Stanica Lamač voor stedelijke en regionale autobusdiensten. Zie ook Bratislava Station Bratislava hlavná stanica Slowaakse Spoorwegen ŽSSK Externe links (sk) ŽSR - Treinaanwijzer (sk) www.rail.sk - Lijninfo (sk) www.rail.sk - Afbeeldingen (toestand voor de renovatie van 2007) (sk) www.vlaky.net - Informatie
Cerkiew św. Łukasza w Brežanach

Cerkiew św. Łukasza w Brežanach – drewniana greckokatolicka cerkiew filialna zbudowana w 1727 w Brežanach. Należy do parafii Klenov, dekanatu Preszów w archieparchii preszowskiej Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowackiego. Od 1968 posiada status Narodowego Zabytku Kultury. Historia Cerkiew postawiono w latach 1726–27 z fundacji bogatego sołtysa Teodora Dymitra i jego żony Marianny. Po II wojnie światowej cerkiew zamieniono na kościół rzymskokatolicki. Architektura i wyposażenie To budowla drewniana o nietypowej architekturze. konstrukcji zrębowej, wykonana z półokrągaków z bielonymi łączeniami, bez szalunku. Niewielkie prezbiterium, zamknięte prostokątnie i szersza, prostokątna nawa. W połowie ścian nawy daszek okapowy. Od strony zachodniej wieża słupowo-ramowa o pochyłych ścianach, z izbicowym hełmem. Prezbiterium i nawa nakryte osobnymi dachami dwuspadowymi. Wewnątrz w nawie strop płaski belkowy, w prezbiterium bezpośrednio przybity do dachu. W nawie ikonostas, z 1733 z różną wielkością ikon namiestnych także ufundowany przez sołtysa Dymitra. Na parapecie chóru muzycznego polichromia barokowa z 1733, ze scenami Męki Pańskiej. Na południowej ścianie nawy dwustronnie malowany krzyż procesyjny z XVIII w., a na północnej ołtarzyk boczny i kilka ikon z różnych okresów. W prezbiterium barokowy ołtarz główny z ikoną Koronacji Bogurodzicy z 1782. Przypisy Bibliografia Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Wyd. II, Pruszków 2011, ss. 238, 239 ISBN 978-83-62460-12-0
Церковь Святого Евангелиста Луки (Брежаны)

Церковь святого Евангелиста Луки (словац. Chrám svätého Lukáša Evanjelistu) — грекокатолическая деревянная церковь, находящаяся в окрестностях села Брежани, возле города Прешов, Словакия. Церковь святого Евангелиста Луки включена в список национальных культурных памятников Словакии. История Деревянная церковь святого Евангелиста Луки была построена в 1727 году как филиал грекокатолического прихода села Кленова. Во второй половине XVIII века был произведён ремонт храма. В настоящее время церковь святого Евангелиста Луки является филиалом римско-католического прихода близлежащего села Байерова. Архитектура Храм построен из деревянного материала со значительными готическими элементами. Свободно стоящая башня не связана с крышей церкви. Высокая крыша храма покрыта черепицей. Барочный иконостас, оформленный византийскими иконами, датируется 1773 годом. На центральной иконе с изображением Иисуса Христа находится надпись на словацком языке: «Fundator Cerkvi Svätej i Calej Roboty toj P.S oltys Teodor Demeteri i vospol z manželku Svoju Mariannu. Ano Dni 1733» (основатель святой церкви и всей этой работы является Теодор Деметерий, вместе с женой своей Марианной. Год Господень 1733). На нижней части иконы святого Евангелиста Луки изображён стоящий на коленях перед распятием основатель церкви. На иконе Христа Первосвященника изображён Иисус Христос вместе с Девой Марией и Иоанном Крестителем. Главный барочный алтарь храма построен в 1782 году. Боковые алтари были построены во второй половине XVIII веке. Примечания Ссылки Gréckokatolícky drevený chrám svätého Lukáša, 1727, NKP (словац.)
Nitra (nádraží)

Nitra je železniční stanice, která se nachází na železniční trati Nové Zámky – Prievidza. Nachází se v městské části Staré Město, ze severu sousedí s autobusovým nádražím. Přímo před nádražní budovou se nachází zastávka městské autobusové dopravy. Historie Objekt dvoupodlažní výpravní budovy nádraží pochází ze 70. let 19. století. K budově stanice byly v roce 1921 přistavěny pracovny pro výpravčí, rovněž byly zřízeny tři pokladny. V letech 1924-1925 byla provedena instalace elektrického osvětlení úředních místností a nádraží, čímž dostala nádraží dnešní podobu. Současnost V grafikonu 2013/2014 platném od 15. prosince 2013 procházelo stanicí 21 spojů, začínalo v ní 26 a končilo 24. Rekonstrukce a elektrizace V roce 2011 padlo rozhodnutí namísto rekonstrukce vybudovat novou budovu nádraží. Odhadované náklady na tuto stavbu dosahovaly polovinu původně plánovaných. Stavba však nebyla realizována v důsledku nedostatku peněz. V létě 2013 byla vybrána firma, která měla za úkol uskutečnit technicko-ekonomickou studii pro elektrizaci a optimalizaci tratě Leopoldov – Nitra – Šurany. Plánované úpravy mají „připravit podmínky pro moderní dopravní systém integrované kolejové dopravy“ a také propojení s Bratislavou. Podle Železnic Slovenskej republiky by se v Nitře měly „realizovat nejnutnější úpravy a zastřešení nástupišť, osvětlení, vybudování vizuálního informačního systému a také bezbariérového přístupu pro cestující, jakož i kamerového systému“. Zřízen by měl být i vizuální informační systém na stanici. Elektrizováno bude celkem 8 kolejí. Rekonstrukce se měla uskutečnit po roce 2015. V lednu 2016 se nicméně s elektrizací již nepočítalo. Nebylo ani jisté v jaké formě a zda proběhne rekonstrukce železniční stanice v Nitře. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Železničná stanica Nitra na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Nitra na Wikimedia Commons 3D Model a fotografie stanice Železniční stanice Nitra na Rail.sk
Nitra railway station

Nitra railway station is situated at Staničná street in the Staré Mesto district of Nitra, Slovakia. Nearby is a busy bus station and a bus stop served by the city's public transport network. Nitra is nowadays out of main railway corridors and the significance of railway transport is only regional. History The history of railways in Nitra dates back to the second half of the nineteenth century. Track section Ivanka pri Nitre (Nyitraivánka) - Nitra (Nyitra) was opened in 1876 and connected Nitra (Nyitra) with tracks Šurany (Nagysurány) - Ivanka pri Nitre (Nyitraivánka) and Palárikovo (Tótmegyer) - Šurany (Nagysurány). Railway to Topoľčany (Nagytapolcsány) was opened in 1881 and local track Nitra - Zbehy (Izbék) - Radošina (Radosna) in 1909. Main building was built around 1876, and extended with dispatchers' offices in 1921. Today's look of the building originates in 1925, after the electrification of station lights was finished. Reconstruction The railway station is scheduled to undertake complete reconstruction in 2014–2015. The approximate budget for the reconstruction is €4 150 000 without value added tax. Because of 2008 financial crisis and lack of funds at ŽSR (Železnice Slovenskej Republiky), the future of this project remains unclear. Services References
Stazione di Nitra

La stazione di Nitra è una fermata ferroviaria della linea Nové Zámky-Prievidza. Storia La stazione entrò in servizio nel 1876 con l'apertura della tratta Ivanka pri Nitre (Nyitraivánka) - Nitra (Nyitra). La ferrovia per Topoľčany (Nagytapolcsány) fu aperta nel 1881 e il binario locale Nitra - Zbehy (Izbék) - Radošina (Radosna) nel 1909. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stazione di Nitra
Station Nitra

Station Nitra (Slowaaks: Železničná stanica Nitra) is het belangrijkste treinstation van de Slowaakse stad (mesto) Nitra. Ligging Het station ligt in het zuidwesten van Slowakije, in de oude binnenstad van Nitra, aan de straat Staničná. Geschiedenis Ontstaan De geschiedenis van de spoorweg in Nitra gaat terug tot de tweede helft van de 19e eeuw. De spoorlijn Ivanka pri Nitre – Nitra werd in dienst gesteld op 19 november 1876. Dit relatief korte traject ontbrak voordien om over een grotere verbinding te beschikken. Uit de verwezenlijking van deze lijn volgde de aansluiting van Nitra met de volgende andere lijnen: Ivanka pri Nitre - Šurany (sectie van lijn 140) Šurany - Palárikovo. De lijn van Nitra -in oostelijke richting- naar Topoľčany (via Lužianky) werd geopend op 16 september 1881 en de regionale lijn in noordwestelijke richting: Nitra – Zbehy – Radošina volgde op 26 november 1909. Het historische stationsgebouw van Nitra, met zijn twee verdiepingen en zijn typische kubusvormige architectonische volumes, dateert uit de jaren 1870. In 1921 werden aan het gebouw lokalen voor de dienst "verkeersleiding" toegevoegd en werden er drie loketten en één balie voor het registreren van reisgoed geïnstalleerd. In 1924-1925 werd er elektrische verlichting in het station geplaatst, waardoor de spoorweginstelling haar huidige uiterlijk kreeg. Modernisering In 2011 had men de bedoeling een nieuw stationsgebouw op te trekken, in plaats van te renoveren. De bouw werd echter niet aangevangen ingevolge geldgebrek. In de zomer van 2013 had men het vooruitzicht om een technisch-economisch onderzoek uit te voeren voor twee investeringen: elektrificatie van het traject Leopoldov – Nitra – Šurany realisatie van een verbinding Nitra - Bratislava. De plaatsing van dakconstructies op de perrons, de installatie van camera's en een informatiesysteem stonden eveneens op het verlanglijstje. De werken zouden na 2015 plaatsvinden maar in januari 2016 was elektrificatie nog niet gepland. Ook was het toen nog onzeker of de bouw van een nieuw treinstation in Nitra zou doorgaan. Lijnen Het station ligt aan de secundaire spoorlijn Nové Zámky – Prievidza (lijn 140). Dienstverlening Vlak bij het station, in noordelijke richting, ligt het autobusstation «Autobusova stanica Nitra». Treindienst Er rijden regelmatig stoptreinen van de Slowaakse Spoorwegmaatschappij ŽSSK. Ander station Op het grondgebied van de stad, ongeveer 2 km verder in noordwestelijke richting, aan de straat: «Pražská», ligt de halte « Nitra zastávka ». Deze maakt eveneens deel uit van lijn 140. Zie ook Slowaakse Spoorwegen ŽSSK Infrastructuurbeheerder ŽSR Nitra Externe links (sk) Informatie over station Nitra (www.rail.sk) (sk) (en) Dienstregeling Slowaakse Spoorwegen. (sk) (en) ŽSSK - Loket - Openingsuren
Nitra (stacja kolejowa)

Nitra – stacja kolejowa w Nitrze, w kraju nitrzańskim, na Słowacji. Znajduje się na ulicy Staničná, w dzielnicy Stare Mesto. Znajduje się tu dworzec autobusowy i węzeł komunikacji miejskiej. Znajduje się tu 5 peronów. Historia kolei w Nitrze sięga drugiej połowy XIX wieku. Odcinek linii Ivanka pri Nitre (Nyitraivánka) – Nitra (Nyitra) został otwarty w roku 1876 i połączył Nitrę (Nyitra) z linią Šurany (Nagysurány) – Ivanka pri Nitre (Nyitraivánka) i Palárikovo (Tótmegyer) – Šurany (Nagysurány). Linia kolejowa do Topoľčany (Nagytapolcsány) została otwarta w 1881 roku, a lokalna trasa Nitra – Zbehy (Izbék) – Radošina (Radosna) w 1909 roku. Główny budynek został zbudowany około 1876, i rozbudowany w 1921 roku. Dzisiejszy wygląd budynku pochodzi z 1925 roku, po elektryfikacji oświetlenia stacji. Dziś Nitra nie znajduje się wśród głównych korytarzy kolejowych i ma znaczenie tylko dla regionalnego transportu kolejowego.
Ruské

Ruské je přírodní rezervace v katastrálním území obce Stakčín v okrese Snina v Prešovském kraji na Slovensku. Území bylo vyhlášeno v roce 1988 a jeho rozloha je 1,46 hektaru. Předmětem ochrany jsou teplomilná a vlhkomilná slatinná společenstva Bukovských vrchů. Rezervace leží na území národního parku Poloniny. Roste v ní kručinka křídlatá (Genista sagittalis), prstnatec májový (Dactylorhiza majalis), suchopýr širolistý (Eriophorum latifolium). Reference
Au Café

Au Café je restaurace v Bratislavě v městské části Petržalka na Vídeňské cestě při Tyršově nábřeží a Sadu Janka Krále. Nachází se v budově z roku 2003, která byla postavena jako volná replika původní budovy, zbořené v roce 1966. Au Café byla postavena v roce 1827, kdy sloužila jako obchod s kávou. Později k ní byla přidána také restaurace. Přes 100 let Au Café fungovala jako restaurace a obchod s kávou. V polovině 20. století začala budova chátrat a upadat, což vedlo k jejímu zboření počátkem roku 1966. Traduje se historka, podle níž budovu dali asanovat proto, že se během otevíracích hodin propadl strop. Po zboření budovy se na jejím místě plánovala výstavba polyfunkční budovy, ze záměru se nakonec upustilo. Po změně režimu v roce 1989 se několikrát uvažovalo o jejím znovupostavení. První fází byla stavba základů pro novou budovu (s odlišnou dispozicí oproti původní budově) v první polovině 90. let. Z důvodu nedostatku finančních prostředků tehdejší majitel ve výstavbě nepokračoval. Až na počátku 21. století odkoupil pozemek Ľubo Roman (majitel nedalekého Leberfingeru), který nechal budovu dostavět a otevřel v ní restauraci navazující na tradici starého Au café. Budova se nachází na břehu řeky Dunaj, odkud nabízí výhled na historické centrum Bratislavy a na Bratislavský hrad. Dějiny 1827 – Au Café, nový obchod s kávou byl založen na pravém břehu řeky Dunaj 1857 – majitelem obchodu se stal Roth a v roce 1871 František Pohl 1890 – Anton Apfel přidal ke kavárně restauraci 1896 – Karl von Palugyay zvýšil úroveň Au Cafe na luxusní restauraci 1919 – Otto Kolin se stal novým majitelem a renovoval Au Café v metropolitním stylu 1927 – od 31. července do 18. srpna probíhají oslavy 100. výročí postavení a fungování Au Café 1966 – dlouhotrvající úpadek, zboření budovy 2003 – 12. září otevření nově postaveného Au Café Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Au Café na slovenské Wikipedii.
Au Café

The historical building of Au Café was built in Bratislava, Slovakia (then Pressburg, Kingdom of Hungary), from 1826 to 1827, opening as a coffee shop on 3 May 1827. For over 100 years it was a famous restaurant and coffee shop, until it went into decline in the 1960s. On 12 September 2003 a replica of the Au Café building opened on the same site, with a Berlitz language centre as well as a restaurant and café. See also History of Bratislava References External links Web page of Au Café restaurant
Au Café

Au Café est un bâtiment historique construit en 1827 sur les bords du Danube à Bratislava (Pozsony en hongrois, Pressburg en allemand) en Slovaquie, alors dans le royaume de Hongrie au sein de l'empire d'Autriche. Il est pendant près d'un siècle un restaurant et un café renommé jusqu'à son déclin au milieu du XXe siècle. Il ouvre à nouveau en 2003 comme restaurant et café. Historique 1827 : Ouverture du Au Café sur les bords du Danude comme établissement de café. 1857 : le nouveau propriétaire est monsieur Roth puis František Pohl en 1871. 1890 : Anton Apfel ajoute un restaurant. 1896 : Karl von Palugyay élève le Au Café au rang de restaurant gastronomique. 1919 : Otto Kolin devient le nouveau propriétaire et donne à l'établissement un style Art nouveau. 1927 : Célébration grandiose du centenaire du Au Café (du 31 juillet au 18 août). 1966 : démolition des locaux dégradés, point d'orgue d'un long déclin. 1990 : Première phase de reconstruction à l'identique. 2003 : Achèvement des travaux et réouverture du Au Café le 12 septembre comme café et restaurant. Voir aussi Chronologie de Bratislava Lien externe Site officiel du Au Café Portail de l’architecture et de l’urbanisme Alimentation et gastronomie Portail du café Portail de Bratislava
Au Café

Au Café – restauracja w Bratysławie, w dzielnicy Petržalka, na Viedenská cesta, przy Tyršovo nábrežie i Sadzie Janka Kráľa. Mieści się w budynku z 2003 roku, który został zbudowany jako replika oryginalnego budynku, rozebranego w 1960 roku. Au Café zostało zbudowane w 1827 roku i służyło jako kawiarnia. Później dodano również restaurację. Ponad 100 lat Au Café funkcjonowało jako restauracja i kawiarnia. W połowie XX wieku budynek zaczął niszczeć i rozsypywać się, prowadząc do jego rozbiórki w 1960. Po zmianie ustroju w 1989 roku rozważano odbudowę. Pierwszą fazą budowy było wykonanie fundamentów nowego budynku (z późniejszym odłożeniem ich budowy) w pierwszej połowie lat 90. Projekt wstrzymano ze względu na brak funduszy ówczesnego właściciela budynku. Na początku XXI wieku kupił ziemię Lubo Roman (właściciel pobliskiego Leberfinger), który doprowadził budynek do odbioru i otworzył w nim restaurację, nawiązującą do tradycji. Obiekt położony jest nad brzegiem Dunaju, gdzie rozciąga się panorama na zabytkowe centrum Bratysławy i zamek. Linki zewnętrzne Strona restauracji. au-cafe.sk. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-08)].
Chapel of Saint Rosalia

Chapel of Saint Rosalia (Slovak: Rímskokatolícka kaplnka sv. Rozálie) is an early baroque church in the Lamač borough of Bratislava, the capital of Slovakia, built at the end of the 17th century. It is a Slovak national cultural landmark, protected since 1963 for retaining its historical value and being a testament of the urbanistic and architectonic features of historical Lamač. It is named after Saint Rosalia and it is owned by the city of Bratislava. Geography The building is situated in Lamač, a borough of Bratislava, the capital of Slovakia. History The people of Bratislava built the chapel out of gratitude for the end of an outbreak of plague in the years 1678–1679 which had a toll of 12,000 dead. It was built in the years 1680–1682 by the city of Bratislava and the construction was financed from public donations of citizens. Since its completion until today it has had no renovations, only the repairs occasioned by use and time with the last major repairs in the years 1974–1975. The main cross was replaced after being struck by lightning at the beginning of the 20th century. A tradition evolved over time when each year on Saint Rosalia day on September 4, there used to be pilgrimages to this chapel. This tradition disappeared during World War II. Today, there are local festivities (Slovak: hody) at this day and there is a special mass celebrated in the chapel. In 2017, the Slovak Roman Catholic Church started negotiations with the city of Bratislava to buy and reconstruct the chapel. On March 7, 2017, the local council of the borough of Lamač obliged the Mayor of Lamač to negotiate with the city the transfer of ownership of the chapel from the city to the city borough in case the negotiations between the city and the Roman Catholic Church should fail. Patron of the chapel The chapel is sacred to Saint Rosalia, the patron against plague. She was born to a wealthy family. As an adult, she left her family's home and lived as a wandering mendicant. Rosalia died on September 4, 1160. She became the symbol fight against indulgence, regarded as an ideal of self-control. She is often depicted as a sleeping lady in a cave with a lot of colorful and flourishing roses around her. Gallery References Sources Húščava, A., 1998: Dejiny Lamača, INKA Bratislava Sopušková, A., Trebatický, A., 1996: Svätci bratislavských chrámov, domov a námestí, BIS Bratislava
Capilla de Santa Rosalía (Bratislava)

La Capilla católica de Santa Rosalía (en eslovaco: Rímskokatolícka kaplnka sv. Rozálie) es una iglesia católica en el sector de Lamač de Bratislava, capital de Eslovaquia, construida en 1680. Es un punto de referencia cultural nacional eslovaco, protegido desde 1963 para conservar su valor histórico y ser un testimonio de las características urbanísticas y arquitectónicas de Lamač.​ Recibe el nombre de Santa Rosalía. Los habitantes de Bratislava construyeron una capilla en agradecimiento por el final de un brote de peste en los años 1678 - 1679. Fue construida a partir de 1680-1682 y desde su finalización hasta hoy no ha tenido renovaciones, sólo las reparaciones ocasionadas por el uso y el tiempo. La cruz principal fue reemplazada después de ser alcanzada por un rayo en el comienzo del siglo XX. Véase también Portal:Iglesia católica. Contenido relacionado con Iglesia católica. Iglesia católica en Europa Referencias
Kaplica św. Rozalii w Bratysławie

Kaplica św. Rozalii (słow. Kaplnka svätej Rozálie) – barokowa kaplica rzymskokatolicka, znajdująca się w dzielnicy Lamač w Bratysławie, stolicy Słowacji. Historia Kaplica została zbudowana w latach 1680–1682 jako wotum dziękczynne za ustąpienie epidemii dżumy, która nawiedziła miasto w latach 1678–1679, powodując śmierć około 12 tysięcy mieszkańców. Fundusze na budowę kaplicy pochodziły z publicznych datków mieszkańców Bratysławy. Kaplica została poświęcona św. Rozalii, uważanej za patronkę chroniącą przed zarazą. Święta Rozalia była pustelniczką, która według tradycji zmarła 4 września 1160 roku. Architektura Kaplica została wzniesiona w stylu barokowym. Budynek nie był znacząco przebudowywany, a jedynie przechodził drobne naprawy związane z upływem czasu. Pierwsza renowacja miała miejsce w 1782 roku, kolejna w 1904 roku, kiedy wymieniono dach. W 1944 roku przeprowadzono remont, usuwając szkody spowodowane uderzeniem pioruna, który zniszczył krzyż na szczycie kaplicy oraz wnętrze budynku. Tradycje Przez stulecia, w dniu św. Rozalii (4 września) odbywały się do kaplicy pielgrzymki, które zanikły w czasie II wojny światowej. Obecnie tego dnia odbywają się uroczystości odpustowe i msza święta. Status prawny i ochrona Kaplica św. Rozalii jest narodowym zabytkiem kultury Słowacji, chronionym od 1963 roku ze względu na jej wartość historyczną oraz architektoniczną. Obecnie pozostaje własnością miasta Bratysława. Aktualności W 2017 roku słowacki Kościół rzymskokatolicki rozpoczął negocjacje z miastem w sprawie zakupu kaplicy i jej rekonstrukcji. Decyzją rady miejskiej dzielnicy Lamač z 7 marca 2017 roku, burmistrz został zobowiązany do negocjacji w sprawie ewentualnego przejęcia kaplicy przez dzielnicę, gdyby rozmowy z Kościołem zakończyły się niepowodzeniem. Zobacz też Bratysława Rozalia z Palermo Przypisy
Кежмарский замок

Кежмарский замок (словац. Kežmarský zámok) — замок на восточной окраине Кежмарка. В замке находится музей. История Кежмарский замок впервые упоминается в 1447 году, когда тут находился гарнизон Яна Йискры. В 1465 году Имрих Запольский на месте старого замка начал строить новый позднеготический замок. В 1575 году замок был перестроен в ренессансном стиле. В XVII веке замок опять перестраивали итальянские архитекторы. См. также Список замков Словакии Примечания Ссылки Kežmarský zámok (англ.)
Vyšné Velické pliesko Horné

Vyšné Velické pliesko Horné je karové pleso ve skupině Vyšných Velických pliesek v nejvyšší části Velické doliny ve Vysokých Tatrách na Slovensku. Má rozlohu 0,1445 ha. Dosahuje maximální hloubky 1,5 m a objemu 865 m³. Leží v nadmořské výšce 2141 m. Okolí Pleso se nachází v nejvyšší části Velické doliny zvaném Zadná Velická dolina pod Velickým sedlem, které se nachází na severovýchodě. Na severu se zvedá jižní stěna Velického štítu. Na západě se tyčí Litvorový štít a na jihu Gerlachovská kôpka. Na východě je pod skalním stupněm Vyšné Velické pliesko Spodné. Vodní režim Pleso nemá povrchový přítok ani odtok. Náleží k povodí Velického potoka. Přístup Pleso není veřejnosti přístupné. Odkazy Poznámky Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Vyšné Velické pliesko Horné na Wikimedia Commons