NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cerkev svatého Lukáše (Tročany)

Cerkev svatého Lukáše v Tročanech je dřevěná řeckokatolická filiální cerkev postavená v roce 1739 ve slovenské obci Tročany v okrese Bardejov. Cerkev patří do farnosti Bardejov-Družba, děkanátu Bardejov v archeparchii prešovské slovenské řeckokatolické církve. Od roku 1968 je chráněna jako národní kulturní památka Slovenské republiky. Historie Cerkev stojí uprostřed obce, západně od hlavní silnice. Na původním místě pravděpodobně byl postaven kostel už v roce 1338. Současná stavba byla původně postavena v Rešově koncem 16. století. V roce 1739 byla přenesena do obce Tročany a znovu postavena na místě původního kostela. To potvrzují záseky na trámech a pamětní nápis na ikoně Ukřižování. Podle stylu se klade jeho vznik mezi 15. a 16. století. Cerkev byla několikrát opravována, mimo jiné v letech 1897, 1933 a 1968. V roce 2001 byla provedena výměna venkovního opláštění, šindelů na střeše a věžičkách. V letech 2010–2011 proběhla generální oprava a restaurování chrámu v rámci projektu Záchrana drevených chrámov na Medzinárodnej drevenej ceste z prostředků Evropského fondu pro regionální rozvoj. Popis Chrám je představitelem východokarpatského dřevěného typu sakrální stavby. Roubená trojdílná, trojprostorová stavba se dvěma věžemi je postavena tisového dřeva na nízké zděné podezdívce. Svatyně je čtvercová s centrální lodi a babincem s věží, která se směrem nahoru zužuje. Na vrcholu věže ve jehlanová střecha. Ve věži jsou zavěšeny dva zvony. Vstup na západní straně s kovanými dveřmi je chráněný předsunutou stříškou. Loď je v plné šíři otevřena do babince, který má trámový strop. Čtvercová loď je ukončena kupolí ve tvaru komolého jehlanu. Zakončení valbové střechy je v podobě jehlanu s přesahující kruhovou základnou. Obdélná svatyně je od lodi oddělena dvojřadým ikonostasem a je zaklenuta valenou klenbou. Střecha svatyně je sedlová. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Cerkiew św. Łukasza w Tročanach na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chrám sv. Lukáše na Wikimedia Commons Literatura Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str.266-267 ISBN 83-89188-08-2
Cerkiew św. Łukasza w Tročanach

Cerkiew św. Łukasza w Tročanach – drewniana greckokatolicka cerkiew filialna zbudowana w 1739 w Tročanach. Należy do parafii Bardejov, dekanatu Bardejów w archieparchii preszowskiej Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowackiego. Od 1968 posiada status Narodowego Zabytku Kultury. Historia Cerkiew wzniesiono w 1739 na miejscu starszej. Była kilkakrotnie remontowana, między innymi w 1897, 1933 i 1968, Architektura i wyposażenie Jest to budowla drewniana konstrukcji zrębowej, orientowana, trójdzielna. Prezbiterium zamknięta prostokątnie, szersza kwadratowa nawa i niewielki babiniec otoczony słupami wieży. Wieża konstrukcji słupowej nad babińcem o ścianach zbieżnych ku górze, tworzących nad wejściem frontowym szeroki okap wsparty na słupach z mieczami, zwieńczona ostrosłupowym hełmem. Dachy kryte gontem, nad nawą namiotowy zwieńczony hełmem stożkowym, a nad prezbiterium kalenicowy, trójspadowy. Portal zachodni prowadzący do babińca o wykroju spłaszczonego liścia. Wewnątrz stropy o przekroju trapezu w nawie i ścięte płasko kolebkowe w prezbiterium. Wyposażenie wnętrza pochodzi z różnych okresów. W prezbiterium ołtarz główny z ikoną Zdjęcia z Krzyża z XVIII w. Ikonostas nietypowy: brak rzędu prazdników, a rząd Deesis i proroków namalowany na jednym kawałku płótna co jest rozwiązaniem rzadko spotykanym. Najstarszą ikoną ikonostasu w jest umieszczony ponad carskimi wrotami Mandylion z końca XVI w. Pozostałe ikony przegrody ikonostasowej pochodzą z XVII i XVIII w. W nawie i babińcu znajduje się jeszcze kilka innych pojedynczych ikon. Przypisy Bibliografia Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Wyd. II, Pruszków 2011, ss. 266, 267 ISBN 978-83-62460-12-0 Linki zewnętrzne Kościoły drewniane, Europa, Słowacja Trocany
Cerkiew św. Paraskewy – Potoky

Cerkiew św. Paraskewy – Potoky – drewniana greckokatolicka cerkiew filialna zbudowana w 1773 w miejscowości Potoky. Należy do parafii Stročín, dekanatu Svidník w archieparchii preszowskiej Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowackiego. Od 1968 posiada status Narodowego Zabytku Kultury. Historia Cerkiew powstała w 1773. W czasie remontu w latach 1956–57 zawalił się dach nad nawą niszcząc polichromię i część wyposażenia. Kolejne remonty wykonano w latach 90. XX w. i w 2002. Architektura i wyposażenie Jest to budowla drewniana konstrukcji zrębowej, orientowana, trójdzielna. Do kwadratowej nawy przylega ze wschodu węższe także kwadratowe, zamknięte trójbocznie prezbiterium. Wysoka wieża konstrukcji słupowo–ramowej z izbicą nad babińcem, o pochyłych ścianach ku górze, zwieńczona dachem namiotowym z wieżyczką z baniastym hełmem. Wokół wieży zachata, przechodząca w zadaszenie w połowie wysokości nawy. Dachy namiotowe, dwukrotnie łamane, kryte gontem, zwieńczone baniastymi wieżyczkami z pozornymi latarniami. Wewnątrz w babińcu strop płaski, w nawie i prezbiterium kopuły namiotowe. Z babińca do nawy prowadzi polichromowana na czerwono arkada. W nawie resztki polichromii i kompletny ikonostas z bogato zdobionymi ramami roślinnym ornamentem oraz krzyż procesyjny dwustronnie malowany. W prezbiterium ołtarz główny, barokowy, z ikoną Zesłania Ducha Świętego. Otoczenie Obok drewniana dzwonnica o ścianach pochyłych ku górze z dzwonem z 1839. Zbudowana na planie kwadratu i zwieńczona dachem namiotowym. Cerkiew otacza ogrodzenie z kamienia z gontowym daszkiem. Przypisy Bibliografia Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja,Oficyna Wydawnicza Rewasz, Wyd. I, Pruszków 2003, ss. 277, 278 ISBN 83-89188-08-2 Linki zewnętrzne Kościoły drewniane, Europa, Słowacja POTOKY
Cerkev Setkání Páně (Kožany)

Cerkev Setkání Páně v Kožanech je dřevěná řeckokatolická filiální cerkev postavená v roce 1760 v Kožanech. Patří do farnosti Beloveža, děkanátu Bardejov v Prešovské archieparchii Slovenské řeckokatolické církve. Od roku 1968 je chráněna jako národní kulturní památka Slovenské republiky. Historie Doba, kdy byla cerkev postavena, není přesně známa. Pravděpodobně vznikla roku 1698, i když někteří badatelé předpokládají pozdější datum, druhou polovinu 18. století. Po roce 1945 byla mimo jiné restaurována, v letech 1969-71 byla obnovena polychromie a naposledy byla renovována v roce 2004. Architektura a vybavení Jedná se o orientovanou dvoupatrovou budovu s dřevěnou konstrukcí.. Kněžiště je nevelké, menší než loď, čtvercového půdorysu, pravoúhle uzavřené. Chybí samostatný srub. Loď je širší, obdélná, na její západní straně je šikmá pilířová a rámová věž s kněžištěm. Na věži jsou zvony, jeden z nich, datovaný rokem 1406, patří k nejstarším na východním Slovensku. Nad presbytářem je trojitá sedlová střecha, nad lodí lomená stanová střecha. Střechy jsou kryté šindelem, stěny prkenné. Uvnitř jsou roubené kopule v lodi a kněžišti. Interiér lodi a kněžiště je zdoben figurální a ornamentální polychromií z roku 1797. Dekorativní kartuše zobrazují biblické výjevy a postavy světců. Na východní stěně svatostánku je vyobrazen Kristus s křížem a anděly, na jižní stěně Péče o Pannu Marii. V lodi pak Ukřižování, výjevy ze života Adama a Evy a obrazy apoštolů. Malířskou výzdobu kopule tvoří zobrazení korunovace Panny Marie, čtyř evangelistů a tří hierarchů. Ikonostas s neobvyklým uspořádáním tvoří ikony z různých období. Nejstarší jsou malby na predele pod ikonami Krista Pantokratora a Setkání Páně ze 17. století. Fundátorem polychromie byl Adam Čajka a některých ikon ikonostasu Ignác Čajka. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Cerkiew Spotkania Pańskiego w Kožanach na polské Wikipedii. Literatura Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, ss. 262-263 ISBN 83-89188-08-2 Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Cerkev Setkání Páně na Wikimedia Commons
Cerkiew Spotkania Pańskiego w Kožanach

Cerkiew Spotkania Pańskiego w Kožanach – drewniana greckokatolicka cerkiew filialna zbudowana w 1760 w Kožanach. Należy do parafii Beloveža, dekanatu Bardejów w archieparchii preszowskiej Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowackiego. Od 1968 posiada status Narodowego Zabytku Kultury. Historia Czas powstania cerkwi nie jest ściśle ustalony. Zbudowano ją prawdopodobnie w 1698, choć niektórzy badacze przyjmują inną datę, późniejszą bo drugą połowę XVIII w. Była kilkakrotnie remontowana i przebudowywana. Między innymi restaurowana po 1945, w latach 1969–71 odnowiono polichromię i ostatnio odnowiona w 2004. Architektura i wyposażenie Jest to budowla drewniana konstrukcji zrębowej, orientowana, dwudzielna. Prezbiterium nieduże, mniejsze od nawy, na planie kwadratu, zamknięte prostokątnie. Brak oddzielnego zrębowego babińca. Nawa szersza prostokątna, od jej zachodniej strony wieża słupowo-ramowa o pochyłych ścianach z izbicą. Na wieży dzwony; jeden z nich datowany na 1406, należy do najstarszych we wschodniej Słowacji. Nad prezbiterium dach trójspadowy, nad nawą łamany namiotowy. Dachy pokryte gontem, ściany oszalowane. Wewnątrz zrębowe kopuły w nawie i prezbiterium. Wnętrze nawy i prezbiterium zdobi polichromia figuralna i ornamentalna z 1797. W ozdobnych kartuszach ukazane są sceny biblijne i postaci świętych. Na wschodniej ścianie sanktuarium przedstawienie Chrystusa z krzyżem i aniołami, na południowej Opieki Matki Bożej. W nawie Ukrzyżowanie, sceny z życia Adama i Ewy, wizerunki apostołów. Dekoracja malarska kopuły to przedstawienie koronacji Matki Bożej, czterech ewangelistów i trzech hierarchów. Ikonostas o nietypowym układzie składa się z ikon z różnych okresów. Najstarsze są malowidła na predellach poniżej ikon namiestnych: Chrystusa Pantokratora i Spotkania Pańskiego z XVII w. Fundatorem polichromii był Adam Čajka, a niektórych ikon ikonostasu Ignacy Čajka. Przypisy Bibliografia Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, ss. 262-263 ISBN 83-89188-08-2
Жилина

Жилина (на словашки: Žilina) е град в Северна Словакия, административен център на Жилински край и в неговия Жилински окръг. Той е важен индустриален център, най-големият град в края и по река Вах, срад най-красивите градове с много уникални културно-исторически паметници. Наричан е Перла на Вах. По население е 4-тият град в Словакия с приблизително 80 978 жители по оценка от декември 2017 г. География Градът е разположен на близо 200 км от столицата Братислава. Има координати 49° 13′ 22″ северно и 18° 44′ 24″ източно, площ 80,03 кв. км и надморска височина 345 м на площад „Марианске намести“ („Mariánske námestie“). През Жилина минават 3 реки: Вах (втора по големина река в държавата), Райчянка и Кисуцка. Граничи със следните села: на изток: Тепличка над Вахом (Teplička nad Váhom), Мойш (Mojš); на север: Хорни Хричов (Horný Hričov), Дивинка (Divinka); на запад: Безани (Brezany), Хлорки (Hôrky), Батарова (Bitarová), Овчиарско (Ovčiarsko); на юг: Станави (Stráňavy), Вишнове (Višňové), Росина (Rosina), Турие (Turie), Порука (Porúbka), Лиетава (Lietava), Лиетавска Лучка (Lietavská Lúčka). През пролетните месеци април и май реките, минаващи през града, са най-пълноводни, заради притока на вода от топящите се снегове. По дължината на Вах се намират 2 ВЕЦ-а – Водне диело Жилина [Vodné dielo Žilina] на изток и Водна надрж Хричов [Vodná nádrž Hričov] на запад. История Регионът е заселен от славяни през V век. Първото славянско селище на територията на Жилина датира от IX век. Градът е споменат за първи път с днешното си име през 1208 година. Население Побратимени градове Жилина е побратимен град с: Източници
Žilina

Žilina (hongarès: Zsolna, alemany: Sillein) és una ciutat al nord d'Eslovàquia, a prop de les fronteres amb la República Txeca i Polònia. Històricament ha estat un punt de comunicació i transport, emprat per tots els estats, regnes i imperis que han dominat la zona. És la cinquena ciutat més poblada del país, amb 85.000 habitants, aproximadament. És capital de la regió homònima. La primera menció escrita de la vila data de 1208, sota un edicte de Nitra encara que com a ciutat seria el 1312. Un dels moments més L'economia de la ciutat va començar a créixer (des de la separació de txecoslovàquia) el 2008 amb l'apertura de la fabrica de cotxe de l'empresa surcoreana KIA i l'apertura d'una universitat pública. La ciutat tenia una minoria significant de població jueva (principalment al carrer entre l'estació i el mercat) però durant l'holocaust tots van er deportats, i existeix un memorial ja que va ser un nexe cap a Auschwitz (queda a pocs quilòmetres al nord). Administració Ján Slota, cap del Partit Nacional Eslovac, fou batlle de la ciutat fins al 2006. En les eleccions de novembre de 2006 Ivan Harman del partit democristià SDKÚ fou escollit com a nou alcalde. Després de les eleccions de 2010 Harman fou substituït per Igor Chorma del partit socialdemòcrata Smer-SD. Demografia Esport L'equip de futbol de la ciutat, l'MŠK Žilina, participà en l'edició 2010-11 de la Lliga de Campions. Persones cèlebres Stanislav Griga, entrenador de futbol. Juraj Jánošík, heroi nacional eslovac. Karol Križan, jugador d'hòquei sobre gel. Marek Mintál, jugador de futbol. Juraj Sagan, ciclista. Peter Sagan, ciclista. Viktor Tausk, psicoanalista. Galeria d'imatges Ciutats agermanades Blagòevgrad, Bulgària Bielsko-Biała, Polònia Czechowice-Dziedzice, Polònia Corby, Anglaterra Dniprò, Ucraïna Essen (Bèlgica), Bèlgica Frýdek-Místek, República Txeca Plzeň, República Txeca Ferrara, Itàlia Changchun, Xina Khanià, Grècia Kikinda, Sèrbia Koper, Eslovènia Nanterre, França Cotonou, Benín Hrodna, Belarús Referències Enllaços externs Galeria d'imatges de Žilina
Žilina

Žilina (på tysk Sillein; på ungarsk Zsolna; på polsk Żylina) er en by i Slovakiet. Byen har et indbyggertal på 79.873(2025) indbyggere. Žilina ligger i det nordvestlige Slovakiet, i regionen Žilina. Den ligger kun 35 kilometer fra grænsen til Tjekkiet og Polen, og 200 kilometer fra den slovakiske hovedstad Bratislava. Byen har et totalt areal på 80,03 km² Demografi Referencer Noter Ekstern henvisning Officielt netsted
Žilina

Žilina (del húngaro: Zsolna) es una ciudad situada al noroeste de Eslovaquia. Tiene una población estimada, en agosto de 2022, de 81 629 habitantes.​ Está ubicada en la confluencia de los ríos Váh, Kysuca y Rajčianka. Es la cuarta ciudad más grande de Eslovaquia en términos de población.​ Se encuentra entre las montañas Malá Fatra, Strážovské vrchy, Súľovské vrchy, Javorníky y Kysucká vrchovina. En su blasón, sobre una base aceitunada, se encuentran una cruz doble y dos estrellas. Demografía Žilina contaba con 85 302 habitantes en 2009,​ de los que alrededor del 96 % eran de nacionalidad eslovaca.​ Administración Ján Slota, jefe del Partido Nacional Eslovaco, fue alcalde de la ciudad hasta 2006. En las elecciones de noviembre de 2006 Ivan Harman, del partido SDKÚ, fue elegido como nuevo alcalde. Después de las elecciones en 2010, Ivan Harman fue sustituido por Igor Choma, del partido Smer-SD. En 2018 resultó electo Peter Fiabáne, independiente. Clima La temperatura media en julio es de 18 °C y en enero de -4 °C. La ciudad permanece nevada entre 60 y 80 días al año. Educación En 1960 el Colegio Superior de Transportes se trasladó desde Praga a la ciudad y en 1995 pasó a llamarse Universidad de Žilina. La universidad está compuesta de siete facultades: Ingeniería Mecánica; Ingeniería Eléctrica y Tecnologías de la Información; Ingeniería Civil; Ingeniería en Seguridad; Ciencias de la Administración e Informática; Humanidades, y Gestión y Economía de Transporte y Comunicaciones.​ Cuenta con 8000 estudiantes distribuidos en 172 especialidades.​ La ciudad cuenta también con una decena de instituciones de educación secundaria, entre ellas el Conservatorio de Žilina, uno de los más grandes de Eslovaquia. Economía Žilina es el centro económico del norte de Eslovaquia. El mayor empleador es la empresa coreana Kia Motors, que tiene una fábrica en la cercana localidad de Teplička nad Váhom. En la ciudad hay una industria química (PCHZ), una industria de papel (Tento) y la industria de transporte y construcción más grande de Europa (Vahostav). Transportes La ciudad está históricamente situada en un cruce de vías ferroviarias en el sentido norte-sur y este-oeste. Deportes El equipo de fútbol MŠK Žilina fue campeón de Eslovaquia tres veces consecutivas, en los años 2002, 2003 y 2004. El equipo de hockey sobre hielo MsHK Žilina fue campeón de Eslovaquia en 2006. Los hermanos ciclistas profesionales Juraj y Peter Sagan, pertenecientes al equipo Bora-Hansgrohe, son oriundos de la localidad. Personas notables Notas y referencias Enlaces externos Sitio web oficial de Žilina
Žilina (stad)

Žilina (Duits: Sillein of Silein, Hongaars: Zsolna, Pools: Żylina, Latijn: Solna), is een stad in het noordwesten van Slowakije en ligt aan de rivier de Váh. Žilina is de hoofdstad van de regio Žilina en met ruim 85.000 inwoners de vijfde stad van Slowakije. Geschiedenis De omgeving van het huidige Žilina werd in de late steentijd voor het eerst bewoond. In de vijfde eeuw kwamen de Slaven naar het gebied. De eerste verwijzing naar Žilina als stad stamt uit 1208, als kleine Slowaakse stad. Aan het einde van de dertiende eeuw werd de stad nagenoeg geheel verwoest, om vervolgens weer te worden opgebouwd door Duitse kolonisten uit de regio Teschen. In 1321 werd Žilina door de Hongaarse koning Karel Robert benoemd tot Vrije Koninklijke Stad. In 1405 werd de stad door de Hussieten platgebrand. Pas in de zeventiende eeuw kwam Žilina weer tot bloei als centrum van fabriekswerk, handel en opleiding. In de tweede helft van de negentiende eeuw kreeg de stad een nieuwe impuls door de aanleg van nieuwe spoorlijnen: De lijn tussen Košice en Bohumín (Tsjechië) werd in 1872 in gebruik genomen en de spoorlijn naar Bratislava in 1883. Van 11 december 1918 tot 3 februari 1919 was Žilina de zetel van de eerste Slowaakse regering in Tsjechoslowakije. Op 6 oktober 1938 werd de autonomie van Slowakije binnen Tsjechoslowakije uitgeroepen in Žilina. Na de Tweede Wereldoorlog maakte de stad weer een grote ontwikkeling door en werden veel nieuwe fabrieken, scholen en huizen gebouwd. In 1953 werd de Žilinská univerzita (universiteit) opgericht. In de jaren 90 van de twintigste eeuw is het historische centrum van de stad gerestaureerd en heeft de stad op eigen kosten trolleybuslijnen aangelegd. In 2006 opende autofabrikant Kia een grote fabriek nabij de stad. Verkeer en vervoer Trein Žilina heeft een spoorwegstation. Elk uur vertrekt er een expresse naar Praag, die afwisselende routes volgt en om-en-om een restauratierijtuig meeneemt (in het laatste geval rijdt de trein dan in Tsjechië als EuroCity). Wegvervoer Žilina ligt langs de in aanbouw zijnde autosnelweg D1 (Slowaaks: diaľnica D1, E50), een verbinding tussen het westen en het oosten van Slowakije. Luchthaven Ongeveer tien kilometer buiten de stad ligt de kleine internationale luchthaven van Žilina. Sport Žilina is de thuishaven van de Slowaakse voetbalclub MŠK Žilina, dat zijn thuiswedstrijden speelt in het Štadión pod Dubňom. Het complex werd geopend op 10 augustus 1941 en is vernoemd naar de nabijgelegen heuvel Dubén. Partnersteden Bekende inwoners van Žilina Geboren Victor Tausk (1879), psychoanalyticus en neuroloog Stanislav Griga (1961), voetballer en voetbalcoach Miroslav Hýll (1973), voetballer Martin Riška (1975), wielrenner Marek Mintál (1977), voetballer Tomáš Oravec (1980), voetballer Tomáš Hubočan (1985), voetballer Dušan Kuciak (1985), voetballer Peter Pekarík (1986), voetballer Juraj Sagan (1988), wielrenner Martin Dúbravka (1989), voetballer Peter Sagan (1990), wielrenner Vanesa Šelmeková (2007), kunstschaatsster Zie ook Station Žilina Galerij
Žilina

Žilina (em húngaro: Zsolna, em alemão: Sillein, em polonês/polaco: Żylina) é uma cidade do norte da Eslováquia, capital do distrito de Žilina, região de Žilina. A cidade encontra-se entre as maiores do seu país, sendo considerada a terceira cidade do país em população. Nela fica a sede da Universidade de Žilina, com mais de 7000 alunos espalhados pelas suas várias faculdades. Geologia Encontra-se envolta por um grupo de montanhas, tornando-se a prática de esqui e outros desportos de neve comum nas imediações da cidade. A Bacia de Žilina é cercada pelas serras do Malá Fatra (Fatra Lesser), Strazovske vrchy (Strážov Hills), Súľovské vrchy (Sulov Hills), Javorníky e Kysucká Vrchovina (Kysuce Highlands). Demografia Esporte Na vertente desportiva destaque ainda para o seu clube de futebol MŠK Žilina, que logrou uma presença na extinta Taça UEFA (agora Liga Europa) na sua edição de 2008/2009 e outra na época 2010/2011 na UEFA Champions League. A cidade dispõe de vários espaços de lazer e diversão noturna, principalmente na sua principal rua, a (Rua Marianske naméstie). Geografia O clima é temperado continental, predominando verões relativamente quentes (com temperaturas por vezes superiores a 30º c) enquanto que os seus invernos são frios, sendo frequente a queda de neve, por vezes durante semanas seguidas. Žilina é um centro natural do noroeste da Eslováquia e com uma população de 84 604 habitantes (em 31 de Dezembro de 2010) formada por uma área de 80,03 km², é uma das maiores cidades da Eslováquia. Sua localização geográfica é 49 ° 15 'de latitude norte e 18 ° 45' de longitude leste e que se situa a uma altitude de 333 metros acima do nível do mar. Žilina está a 200 km da capital do país, Bratislava. Žilina está localizado no Vale do Rio Váh, na Bacia de Žilina, na confluência do Rio Váh com seus afluentes Rio Kysuca e Rio Rajčanka. O Rio Váh possui 16 usinas hidroelétricas, cuja construção começou na década de 1930. Além de Žilina, o rio atravessa várias outras cidades como: Liptovský Hrádok, Liptovský Mikuláš, Ružomberok, Vrútky, Bytča, Považská Bystrica, Púchov, Ilava, Dubnica nad Váhom, Nemšová, Trenčín, Nové Mesto nad Váhom, Piešťany, Hlohovec, Sereď, Šaľa, Kolárovo e Komárno. Žilina é um centro importante, tanto na política, na cultura, no Esporte como na saúde pública. É a sede da nova Diocese Žilina, importante centro de negócios e portão de entrada turística na Região de Žilina. É sede das autoridades da Região Autônoma de Žilina, uma das oito regiões da Eslováquia, com uma área de 6.788 km² e com 697 502 habitantes (como em 31 de Dezembro de 2009). Infra-Estrutura A cidade possui uma central de autocarros (ônibus) e de comboios (trem), com ligações regulares, tanto nocturnas como diurnas a vários pontos do país. A ligação à capital Bratislava demora, por via férrea, menos de 2 horas e 30 minutos. A ligação à segunda cidade do País, Kosice, junto às fronteiras com a Hungria e com a Ucrânia, leva pela mesma via pouco mais de 3 horas. Ligações externas Site Oficial Estatísticas
Žilina

Žilina (în germană Sillein, în maghiară Zsolna) este un oraș în nord-vestul Slovaciei. Se află la confluența râurilor Váh și Kysuca. Are 86.800 locuitori. Este reședința unei regiuni (kraj) sau a unei Unității Teritoriale Supreme (VÚC) și a unui district (okres). În secolul XIII aici se afla o așezare slavică. A devenit un oraș regal liber în 1312. În zilele noastre Žilina este al treilea oraș ca mărime din Slovacia și deține o universitate (fondată în 1953). Centrul istoric al orașului a fost restaurat după 1990. Monumente Catedrala Sfânta Treime din Žilina, secolul al XV-lea Demografie Personalități născute aici Vladimír Labant (n. 1974), fotbalist; Zuzana Liová (n. 1977), regizoare, scenaristă; Radoslav Židek (n. 1981), sportiv la snow-board; Dušan Kuciak (n. 1985), fotbalist; Tomáš Hubočan, (n. 1985), fotbalist; Peter Pekarík (n. 1986), fotbalist; Martin Dúbravka (n. 1989), fotbalist. Vezi și Listă de orașe din Slovacia Note Legături externe Žilina Galerie de fotografii din Žilina