NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cerkiew Opieki Bogurodzicy w Korejovcach

Cerkiew Opieki Bogurodzicy w Korejovcach – drewniana greckokatolicka cerkiew filialna zbudowana w 1764 w Korejovcach. Należy do parafii w Krájnej Bystrej, dekanatu Svidník w archieparchii preszowskiej Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowackiego. Od 1968 posiada status Narodowego Zabytku Kultury. Historia Cerkiew wzniesiona w 1764 (data na belce nawy). Znacznie zniszczona podczas działań wojennych w 1944, została odnowiona w 1947. W latach 2000–2002 wykonano remont kapitalny świątyni. Architektura i wyposażenie Jest to budowla drewniana konstrukcji zrębowej, nie orientowana, dwudzielna. Nawa na rzucie wydłużonego prostokąta, z wyodrębnionym wewnętrznie babińcem. Prezbiterium węższe kwadratowe. Niewielka wieża słupowo-ramowa o prostych ścianach posadowiona na zrębie babińca zwieńczona dachem namiotowym i baniastym hełmem z banią. Dachy namiotowe z wieżyczkami nad nawą i prezbiterium. Dachy kryte gontem, ściany oszalowane. Okna w nawie bliźniacze w fazowanych drewnianych obramieniach. Wewnątrz stropy: w nawie kopuła namiotowa spojona ściągiem krzyżowym, na którym wyrzeźbiony geometryczny ornament, w prezbiterium sklepienie kolebkowe i w babińcu strop płaski. W prezbiterium w ołtarzu głównym niewielka ikona Matki Bożej Hodegetrii. W 2000 skomponowano ikonostas barokowy z nieistniejącej świątyni z Krajnej Bystrej z XVII w. i miejscowych ikon. Wstawiono do niego ikonę Matki Bożej w typie Eleusa z połowy XVIII w., dwie ikony namiestne św. Michała Archanioła i św. Onufrego oraz carskie wrota z końca XVII w. Otoczenie Przy cerkwi stoi drewniana dzwonnica zbudowana w 1949 na planie kwadratu i zwieńczona gontowym dachem namiotowym, z trzema dzwonami z XVIII i XIX w. Przypisy Bibliografia Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, ss. 272-273 ISBN 83-89188-08-2
Церква Покрови Пресвятої Богородиці (Кореївці)

Пам'ятка народної культури Словацької республіки реєстраційний номер 183/63 від 7 березня 1968 року. Церква Покрова Пресвятої Богородиці (словац. Chrám Ochrany Bohorodičky, русин. Церьков Покровы Пресвятой Богородицї) — дерев'яна церква лемківського типу в селі Кореївці (Словаччина). Належить греко-католицькій громаді. Історичний огляд Церква збудована у 1761 році. Під час Другої світової війни зазнав пошкодження, 1947 року відновлений. 1968 року внесений до реєстру національних пам'яток Словацької республіки. 2000 року була завершена реконструкція. Архітектура Церква дерев'яна, на кам'яних підвалинах. У плані — тридільна: бабинець, нав й вівтар. Над бабинцем зведена дерев'яна дзвіниця. Кожна частина має бані-маківки, накриті ґонтом й увінчані хрестами. Споруда шальована вертикальними смерековими дошками. У церковному подвір'ї стоїть дерев'яна дзвіниця з трьома дзвонами. На одному з них відлита дата 1769 року й зображення Святого Сімейства. Другий дзвін 1771 року прикрашений хрестом, під яким — рельєф Богородиці і Святої Трійці. Третій 1835 року декорований дубовими листками і написом. Інтер'єр Усередині є невеликий іконостас, від якого залишились лише фрагменти другої половини XVIII століття. Див. також Лемківський храм Список лемківських храмів Примітки Література «KOREJOVCE, Gréckokatolícky chrám Ochrany Presvätej Bohorodičky z roku 1764, NKP.» In: Drevené gréckokatolícke chrámy na východnom Slovensku : Svidník a okolie. Prešov : PETRA n.o., 2007, s. 40-49. ISBN 978-80-8099-010-7 Syrový B. 'Architektura. Oborové endyklopedie SNTL., SNTL, Praha 1973. Herout Jaroslav. Slabikář návštěvníků památek, Naše vojsko, 1980. Baleka Jan. Výtvarné umění malířství/sochřství/grafika. Výkladový slovník academia. Praha 1997. Dudáš M. a kol. Drevené kostoly. Edícia Kultúrne Krásy Slovenska. Vyd. Dajama, Bratislava, 2007 (ISBN 80-89226-14-0) Dejiny ruského umenia, Bratislava, Pallas 1977, str. 83. Korejovce, Gréckokatolícky drevený chrám Ochrany Presvätej Bohorodičky, 1764, NKP [Архівовано 23 квітня 2010 у Wayback Machine.](словац.)
Cerkiew św. Bazylego Wielkiego w Krajnym Čiernie

Cerkiew św. Bazylego Wielkiego w Krajnym Čiernie – drewniana greckokatolicka cerkiew filialna zbudowana w 1730 w Krajnym Čiernie. Należy do parafii Ladomirová, dekanatu Svidník w archieparchii preszowskiej Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowackiego. Historia Cerkiew wzniesiona w 1730. Uszkodzona w trakcie działań wojennych w 1944. Remontowana w 1929 oraz w latach 1947–48. W latach 2000–05 wymieniono poszycie gontowe i przeprowadzono konserwację ruchomych elementów wyposażenia. Architektura i wyposażenie Jest to budowla drewniana konstrukcji zrębowej, orientowana, dwudzielna. Nawa na rzucie wydłużonego prostokąta, z wyodrębnionym wewnętrznie babińcem. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte prostokątnie. Na zrębie babińca posadowiona niska wieża słupowo-ramowa o prostych ścianach przykryta namiotowym hełmem. Nad nawą kopuła namiotowa łamana nad prezbiterium namiotowa. Kopuły zwieńczone niewielkimi wieżyczkami. Wewnątrz stropy: w nawie i w prezbiterium kopuły namiotowe, w babińcu strop płaski. W prezbiterium barokowy ołtarz główny z ikoną zdjęcia z krzyża z końca XVIII w. W nawie ikonostas barokowy z XVIII w. Otoczenie Świątynię otacza ogrodzenie drewniane z gontowym daszkiem i bramką ze stożkowym dachem. Przypisy Bibliografia Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Wyd. II, Pruszków 2011, ss. 255, 256 ISBN 978-83-62460-12-0 Linki zewnętrzne Cerkiew greckokatolicka w katalogu "Cerkiewnik" Cerkiew prawosławna w katalogu "Cerkiewnik"
Gombášské sýpky

Gombášské sýpky, nazývané také Sýpky v Hubovej, jsou dřevěnice, které se nacházejí v obci Hubová (dříve Gombáš) na levém břehu řeky Váh v okrese Ružomberok v Žilinském kraji na Slovensku. Další informace Gombášské sýpky jsou dvě historicky cenné lidové dřevěné srubové stavby bez oken, které mají příkré šindelové střechy. Byly postaveny v roce 1920 a jsou posledními zachovalými sýpkami v Hubové. Mají hliněnou podlahu a jsou podsklepené a jsou ukázkou původní liptovské lidové architektury. Tyto sýpky se využívaly k uskladnění obilovin, brambor a dalších polnohospodářských plodin aj. V minulosti byly požáry vesnic častým jevem, proto byly sýpky postaveny za vesnicí na výše položených místech. Nad sýpkami je vztyčen kříž, připomínající zaniklý hřbitov. Poblíž se také nachází informační tabule naučné stezky – naučný chodník Hubovský okruh. Gombášské sýpky byly také umělecky ztvárněné na obrazech a poštovních známkách. Galerie Reference
Chassidische Synagoge (Košice)

Die Chassidische Synagoge in Košice, einer Stadt in der Ostslowakei, wurde 1920 errichtet. Geschichte Im Ersten Weltkrieg flohen vor und während der Schlacht in den Karpaten viele Juden aus Galizien vor der russischen Armee nach Ungarn und damit auch nach Košice. Unter den Flüchtlingen waren viele Chassiden. Diese errichteten nach dem Krieg in der Stadt (die nun zur Slowakei gehörte) eine eigene Synagoge. Zwischen 1957 und 1959 wurde das Innere massiv umgebaut und dient als technisches Laboratorium für Metalle. Beschreibung Das langgestreckte Gebäude ist mit einem Giebeldach bedeckt. Es ist von schlichter Gestalt und hat hohe Rundbogenfenster; an der von der Straße abgewandten Seite niedrigere in zwei Etagen. In der ursprünglichen Form hatte die Synagoge zwei nach Osten ausgerichtete Gebetshallen, die jeweils durch ein Vestibül vom Süden bzw. Norden zu betreten waren. Siehe auch Liste von Synagogen in der Slowakei Quellenangaben Weblinks Geschichte der jüdischen Gemeinde in Košice (englisch). Abgerufen am 13. Dezember 2021.
Chrám svatého Michaela archanděla (Šemetkovce)

Cerkev východního obřadu svatého Michala archanděla je dřevěný tříprostorový srubový řeckokatolický chrám (cerkev), nacházející se v obci Šemetkovce na Slovensku. Historie Chrám byl postaven v roce 1752. Při vojenských operacích Karpatsko-dukelské operace, v říjnu a listopadu 1944, byla tato cerkev poškozena. K její obnově přispěli její občané obce v roce 1945. Od roku 1968 je cerkev národní kulturní památkou. Věž cerkve je zakončena makovičkou s tamborem a kovaným kovovým křížem, která vyčnívá z konstrukce objektu. Dvoustupňovité „stanové“ střechy nad svatyní a lodí jsou zakončeny kuželovitými věžičkami pokrytými šindelem s kovanými kříži. Celý srub obdobně jako i ostatní dřevěné cerkve je z exteriéru obložen vertikálně položenými deskami s lištami, které byly v roce 2001 zrenovovány. Před portálem cerkve je malá vstupní předsíň, jejíž střecha je také pokryta šindelem. V interiéru cerkve se na stěnách zachovaly zbytky nástěnných maleb. Barokní čtyřřadý dřevěný ikonostas s carskými dveřmi je z 2. poloviny 18. století. Některé ikony zakomponované do ikonostasu jsou pak ze staršího období. Ikonostas a oltář byly prošly v letech 1969-1970 rekonstrukcí. Poté byl znovu restaurován v roce 2005. Na oltáři jsou tzv. miniaturní antické sloupky s malým svatostánkem s ikonou Panny Marie. Zvonice se třemi zvony vyrobenými v druhé polovině 20. století, byla postavena v 19. století a nachází se na místě původní zvonice z 18. století. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chrám svätého Michala Archanjela (Šemetkovce) na slovenské Wikipedii. Literatura "Šemetkovce, Gréckokatolícky chrám sv. archanjela Michala z roku 1752, NKP." In: Drevené gréckokatolícke chrámy na východnom Slovensku : Svidník a okolie. Prešov : PETRA n.o., 2007, s. 136-145. ISBN 978-80-8099-010-7 Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chrám svatého Michala Archanděla na Wikimedia Commons Šemetkovce, Řeckokatolický dřevěný chrám svatého Michala, 1752, NKP
Cerkiew św. Michała Archanioła w Šemetkovcach

Cerkiew św. Michała Archanioła w Šemetkovcach – drewniana greckokatolicka cerkiew filialna zbudowana w latach 1752-53 w Šemetkovcach. Należy do parafii Ladomirová, dekanatu Svidník w archieparchii preszowskiej Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowackiego. Historia Niepewna jest data powstania świątyni. Według tradycji zbudowano ją w latach 1752–53. Remontowana po 1945, w latach 1967–70 i w 2000. Pierwotnie stała niżej, a na obecne miejsce przeniesiono ją po II wojnie światowej. Architektura i wyposażenie Jest to budowla drewniana konstrukcji zrębowej, orientowana, dwudzielna. Nawa na rzucie wydłużonego prostokąta, z wyodrębnionym wewnętrznie babińcem o tej samej szerokości. Prezbiterium węższe zamknięte prostokątnie. Na zrębie babińca posadowiona wieża słupowo-ramowa o prostych ścianach z baniastym hełmem z pozorną latarnią. Dachy namiotowe nad nawą i prezbiterium, zwieńczone niewielkimi makowiczkami i ozdobnymi żelaznymi krzyżami. Dachy kryte gontem, ściany oszalowane. Wewnątrz stropy w postaci kopuł namiotowych i płaskie w babińcu. Ściany ozdobione były barokową polichromią ornamentalną i figuralną, ale uległy zniszczeniu i obecnie są niemal całkowicie nieczytelne. Wyposażenie pochodzi głównie z czasu budowy cerkwi i uzupełnione także ikonami ze starszej świątyni oraz kilku okolicznych cerkwi. Razem tworzą jeden z najcenniejszych zbiorów ikon w drewnianych cerkwiach na Słowacji: ikonostas z połowy XVIII w., przemalowany w 1838 przez Antoniego Krzyżanowskiego; z dwoma starszymi ikonami z XVII w. św. Mikołaja i Michała Archanioła ikona Ukrzyżowanie, najstarsza w świątyni, z XVI w.; ikony: Chrystus Nauczający z kaboszonami, Zmartwychwstanie z XVII w., znajdujące się na ścianie południowej nawy ikony: Archanioła Michała z końca XVII w., Pokrow, Zaśnięcia Bogurodzicy z XVIII w., dwustrefowa Wskrzeszenia Łazarza z wizerunkiem fundatora Kacpra Humberga z 1715 i Zesłania Ducha Świętego z XIX w. na zachodniej ścianie nawy dwie ikony Matki Bożej Hodegetrii z XVIII w. na północnej ścianie nawy ikony: Opieki Bogurodzicy i Piety w ołtarzach w prezbiterium z XVIII w. Przypisy Bibliografia Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja,Oficyna Wydawnicza Rewasz, Wyd. I, Pruszków 2003, ss. 279, 280 ISBN 83-89188-08-2
Cerkiew św. Michała Archanioła w Príkrze

Cerkiew św. Michała Archanioła w Príkrze – drewniana greckokatolicka cerkiew filialna zbudowana w 1777 w Príkrze. Od 1968 posiada status Narodowego Zabytku Kultury. Historia obiektu Cerkiew zbudowano w 1777 roku całkowicie z drewna. W latach 30. XX wieku przesunięto ją o kilkadziesiąt metrów w obecne miejsce. Remontowana w 1903, 1946–47, latach 70. i w 2001–02 (wymiana gontu). Architektura i wyposażenie To budowla łemkowska o trójdzielnej konstrukcji. W bryle świątyni można wyróżnić zrębowe, kwadratowe prezbiterium i nawę oraz słupową wieżę otoczoną zachatą. Prezbiterium zamknięte prostokątnie. Nie ma jednak oddzielnego babińca. Prezbiterium i nawa nakryte są kopułami namiotowymi. Na szczytach gontowych dachów znajdują się cebulaste chełmy zwieńczone kutymi krzyżami. Ściany świątyni pokryte są deskowym szalunkiem. W nawie okno bliźniacze dekorowane rzeźbionym ornamentem oślego grzbietu. Wewnątrz nawa i prezbiterium nakryte kopułami namiotowymi. W skład cennego wyposażenia świątyni wchodzą: barokowy ołtarz główny z XVIII wieku z ikoną Ukrzyżowania; barokowy ikonostas z XVIII wieku; na ścianach nawy ikony z XVI i XVII m.in. św. Mikołaja, św. Michała Archanioła; w prezbiterium Mandylion. Przypisy Bibliografia Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Wyd. II, Pruszków 2011, ss. 260, 261 ISBN 978-83-62460-12-0 Linki zewnętrzne Kościoły drewniane, Europa, Słowacja Prikra
Chrám svaté Paraskevy (Nová Polianka)

Chrám svaté Paraskevy je dřevěná sakrální stavba, která původně stála v Nové Poliance, v současnosti se nachází ve skanzenu ve Svidníku. Cerkev je zasvěcena svaté Paraskevě a byla postavena v roce 1766. V listopadu 1944 při vojenských operacích druhé světové války v prostoru Karpatsko-dukelské operace byla poškozena. Bezprostředně po skončení války byla zrekonstruována obyvateli obce. V roce 1961 byla demontována. Do skanzenu ve Svidníku byla instalována v roce 1986. Její převezení do skanzenu bylo možné i proto, že již v roce 1937 byla v Nové Poliance vybudována zděná cerkev sv. Petra a Pavla. Půdorys cerkvi tvoří tři podélně uspořádané objekty, v pořadí: presbytář, loď a babinec. V tomto uspořádání je zvýrazněn princip Svaté Trojice. Orientace ve směru východ – západ vychází z bohoslužebného aktu. Ikonostas je dílem mistrů z 18. století a pochází z jiného sakrálního objektu. Hmota stavby je srubová z jehličnanů a je osazena na jednoduchou kamennou podezdívku. Vazba srubových trámů a hranolů byla zajišťována tesařskými zámky pomocí čepů a zadlabávání. Na spoje tesařských vazeb se použily zpravidla dubové kolíky, které se zatloukaly do vyvrtaných trámových otvorů. Na celé stavbě nebyly používány kovové hřeby. Okna jsou osazena na jižní straně. Dvoustupňová střecha je pokryta šindelem a je dekorativně zkrášlena krajkovým lemem. Západní věž je nejvyšší a svou formou se odlišuje od lodi a presbytáře. V cerkvi jsou od roku 1993 prováděny bohoslužebné obřady. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chrám svätej Paraskevy (Nová Polianka) na slovenské Wikipedii. Literatura NOVÁ POLIANKA, Řeckokatolický chrám sv. Paraskevy z roku 1763, NKP. In: Dřevěné řeckokatolické chrámy na východním Slovensku : Svidník a okolí. Prešov : PETRA n.o., 2007, s. 106–115. ISBN 978-80-8099-010-7. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chrám svaté Paraskevy na Wikimedia Commons Nová Polianka (Svidník), Řeckokatolický dřevěný chrám svaté Paraskevy, 1763
Cerkiew św. Paraskewy w Novej Poliance

Cerkiew św. Paraskewy w Novej Poliance – drewniana greckokatolicka cerkiew filialna zbudowana w 1766 w Novej Poliance, zrekonstruowana w 1986 w skansenie w Svidníku. Historia Cerkiew postawiono w miejscowości Nova Polianka w 1766. Uszkodzona podczas obu wojen światowych. Po remoncie służyła wiernym do 1960. W 1960 wykonano kompleksową dokumentację budowli i odtworzono ją w 1986 w skansenie w Svidníku. Po wyświęceniu w 1993, sporadycznie używana do kultu. Architektura i wyposażenie To budowla drewniana (drewno jodłowe) konstrukcji zrębowej, trójdzielna. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte prostokątnie. Wieża słupowo-ramowa o pochyłych ścianach, nadbudowana nad babińcem. Wokół wieży obszerna zachata, przechodząca w nawie na daszek okapowy. Dachy prezbiterium i nawy namiotowe, łamane, kryte gontem, zwieńczone baniastymi hełmami, ze ślepymi latarniami i kutymi krzyżami. Wewnątrz w strop płaski w babińcu, w nawie i prezbiterium kopuły namiotowe. Brak polichromii, która była w oryginalnej cerkwi. Czterorzędowy ikonostas z połowy XVIII w., pochodzi z dawnej drewnianej cerkwi w Pravrovicach. Pozostałe ikony pochodzą ze zbiorów muzeum w Svidníku i pochodzą z różnych okolicznych cerkwi. Otoczenie Wokół cerkwi ogrodzenie drewniane z gontowym daszkiem oraz mała dzwonnica drewniana, zbudowana na planie kwadratu, z gontowym dachem namiotowym, z ozdobnym krzyżem i dwoma dzwonami. Przypisy Bibliografia Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Wyd. I, Pruszków 2003, s. 303,304ISBN 83-89188-08-2. Linki zewnętrzne Kościoły drewniane, Europa, Słowacja SVIDNIK – SKANSEN – NOVA POLIANKA
Церква Святої Параскеви (Нова Полянка)

Церква Святої Параскеви (русин. Церьков святой Параскєвы) — дерев'яна греко-католицька лемківська церква, з 1986 року знаходиться у скансені Музею української культури міста Свидник. Історія Церква Святої Великомучениці Параскеви була побудована у 1766 чи 1763 року в селі Нова Полянка. Під час Східно-Карпатської операції (8 вересня 1944 — 28 жовтня 1944) церква була пошкоджена, але згодом була відновлена. До 1961 року церква занепала і була розібрана. Після того, як у 1980-х роках був створений Музей української культури в місті Свидник, було прийнято рішення відновити церкву. У 1986 році церква була відреставрована та розміщена у скансені Державного музею української культури в Свиднику. У 1993 році церкву освятили, у ній відбуваються богослужіння. Архітектура Церква дерев'яна тридільна, тризрубна, трибанна. Верхи церкви покриті ґонтом. Ризниця, нава й бабинець квадратні у плані, розташовані на одній осі із заходу на схід. Стіни первісно були оздоблені настінними розписами. Іконостас середини XVIII століття, походить з церкви села Правровець. Біля церкви розташована дерев'яна дзвіниця. Світлини Література Архітектура. Монументальне мистецтво. Редактор Людмила Герус, ілюстрації Є. Вдовиченко. Видавництво«Litres», 2019. ISBN 9785041605056 Церква св.П'ятниці 1766 р. (дерев.) Народна архітектура українських Карпат. – Київ: 1987 р., с. 233. Василь Слободян Каталог існуючих дерев'яних церков України і українських етнічних земель. – Вісник інституту Укрзахідпроектреставрація, 1996 р., т. 4, с. 158. Мирослав Сополига Перлини народної архітектури. – Пряшів: ДІНО, 1996 р., с. 81. Ярослав Тарас. Архітектура дерев'них храмів українців Карпат: культурно-традиційний аспект. Ілюстрації Є. Вдовиченко. Видавництво «Litres», 2019. ISBN 5041605068 Ярослав Тарас. Сакральна дерев’яна архітектура українців Карпат: культурно-традиційний аспект. — Львів: ІН НАН України, 2007. — 640 с Примітки Посилання Нова Полянка. Церква св.П'ятниці «Прадідівська слава» Nová Polianka, Slovakia (now in Svidník outdoor museum) «Wooden Churches and Folk Architecture of the Carpathian Mountains»(англ.)
Balašův palác

Balašův palác (dříve ve variantě z maďarštiny jako Balassov palác) je palác v Bratislavě v Panské ulici 15, postavený v pozdně barokním slohu v letech 1754 až 1762. Součástí je erb jeho majitele Pavla Balasse. Sochy na portálu a atice představuji alegorické postavy lidských ctností – Rozvahy, Mírnosti, Spravedlnosti a Statečnosti.
Kálnica

Kálnica je obec v západním Slovensku v okrese Nové Mesto nad Váhom. Žije zde 999 obyvatel. Poloha Obec leží na úbočí pohoří Považský Inovec asi 6 km východně od Nového Města nad Váhom. Historie První písemná zmínka o obci byla je z roku 1396. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kálnica na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Kálnica

Kálnica (ungarisch Kalános – bis 1907 Kálnic) ist eine Gemeinde im Westen der Slowakei mit 995 Einwohnern (Stand 31. Dezember 2024), die zum Okres Nové Mesto nad Váhom, einem Teil des Trenčiansky kraj gehört. Geographie Die Gemeinde befindet sich im am nördlichen Ende des Donauhügellands unterhalb des östlich verlaufenden Gebirges Považský Inovec. Durch den Ort fließt der Bach Kalnický potok, der wenige Kilometer flussabwärts in die Waag mündet. Die für Landwirtschaft geeigneten Böden sind mittelmäßig fruchtbar. Der höchste Punkt der Gemeinde liegt am Berg Ostrý vrch (910 m n.m.) Das Ortszentrum liegt auf einer Höhe von 215 m n.m. und ist sieben Kilometer von Nové Mesto nad Váhom sowie 25 Kilometer von Trenčín entfernt. Geschichte Der Ort wurde zum ersten Mal 1396 als Kabucza schriftlich erwähnt. Die Geschichte ist eng mit jener der nahen Burg Beckov auf Grund der Zugehörigkeit zu deren Gut verknüpft. Durch komplizierte Machtverhältnisse entstanden später zwei Ortsteile, die sich erst 1888 wieder zusammenschlossen: Panská Kálnica und Rožnova Kálnica. Beide Orte blieben landwirtschaftlich geprägt und damals waren auch Weinbau, Fischerei, Weberei und Herstellung von Holzprodukte verbreitet. Bevölkerung Ergebnisse nach der Volkszählung 2001 (1033 Einwohner): Persönlichkeiten Milan Ivana (* 1983), slowakischer Fußballspieler Einzelnachweise Weblinks
Kálnica

Kálnica (Hungarian: Kalános) is a village and municipality in Nové Mesto nad Váhom District in the Trenčín Region of western Slovakia. History In historical records the village was first mentioned in 1396. Before the establishment of independent Czechoslovakia in 1918, Kálnica was part of Trencsén county within the Kingdom of Hungary. From 1939 to 1945, it was part of the Slovak Republic. Geography The municipality lies at an altitude of 223 metres (732 ft) and covers an area of 26.40 km2 (10.19 sq mi) (2025). Population It has a population of 999 people (31 December 2025). Ethnicity In year 2021 was 1024 people by ethnicity 1007 as Slovak, 14 as Not found out, 3 as Czech, 3 as Other, 2 as German, 1 as Russian, 1 as Hungarian and 1 as Croatian. Note on population: The difference values of population numbers in the table "Population statistic" and in the sections "Ethnicity" & "Religion" is caused by the use of various statistical methods. Religion In year 2021 was 1024 people by religion 391 from Evangelical Church, 298 from Roman Catholic Church, 281 from None, 29 from Not found out, 6 from Paganism and natural spirituality, 5 from Other, 3 from Jehovah's Witnesses, 3 from Greek Catholic Church, 2 from Eastern Orthodox Church, 1 from Other and not ascertained christian church, 1 from Christian Congregations in Slovakia, 1 from Islam, 1 from United Methodist Church, 1 from Apostolic Church and 1 from Ad hoc movements. Genealogical resources The records for genealogical research are available at the state archive "Statny Archiv in Bratislava, Slovakia" Roman Catholic church records (births/marriages/deaths): 1676-1934 (parish B) Notable residents Gyula Kertész (1888–1982), Hungarian footballer See also List of municipalities and towns in Slovakia References External links Media related to Kálnica at Wikimedia Commons Surnames of living people in Kalnica
Kálnica

Kálnica es un municipio del distrito de Nové Mesto nad Váhom en la región de Trenčín, Eslovaquia, con una población estimada a final del año 2025 de 999 habitantes.​ Se encuentra ubicado al oeste de la región, cerca del río Váh (cuenca hidrográfica del Danubio) y de la frontera con la región de Trnava y la República Checa.​ Demografía Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Kálnica.