NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Witanowa

Witanowa (słow. Vitanová) – wieś i gmina (obec) w powiecie Twardoszyn, kraju żylińskim, w północnej Słowacji. Położenie Miejscowość położona jest nad rzeką Orawica w Dolinie Orawickiej, na obszarze Pogórza Skoruszyńskiego, około 5 km od granicy państwowej słowacko-polskiej. Przez miejscowość przebiega Droga krajowa nr 520 od przejścia granicznego w Suchej Górze do Trzciany oraz odchodząca od niej droga z Witanowej przez Orawice do Zuberca. Historia Wieś lokowana w roku 1550 na prawie wołoskim. Należała do feudalnego „państwa” z siedzibą na Zamku Orawskim. W XVII w. wydobywano tu rudę żelaza. Spustoszona w czasach powstań kuruców w XVII/XVIII w., w następnych latach była niszczona przez klęski elementarne, głównie powodzie. Mieszkańcy zajmowali się, obok rolnictwa i hodowli bydła, różnymi wiejskimi rzemiosłami. W czasach I Republiki funkcjonował tu tartak, folusz i kuźnie. Obecnie mieszkańcy pracują w miejscowym gospodarstwie rolnym, w leśnictwie oraz w zakładach przemysłowych i usługowych w Trzcianie, a miejscowość nabiera charakteru letniskowego. Zamieszkiwana głównie przez ludność polską. Według spisu ludności z 1910 stanowili oni niemal całość mieszkańców. Przypisy
Vitanová

Vitanová este o comună slovacă, aflată în districtul Tvrdošín din regiunea Žilina. Localitatea se află la altitudinea de 699 m deasupra n.m., se întinde pe o suprafață de 45,8 km2 și în 2017 număra 1.319 locuitori. Istoric Localitatea Vitanová este atestată documentar din 1550. Demografie Note Legături externe Site web oficial Materiale media legate de Vitanová la Wikimedia Commons
Витанова (район Тврдошин)

Витанова (словац. Vitanová) — деревня на севере Словакии района Тврдошин Жилинского края. Находится в исторической области Орава на реке Оравица в Оравицкой долине, в районе Скорушинских предгорий в 15 километрах от Тврдошина. Через Витанову проходит Национальная автодорога № 520. Население на 31 декабря 2019 года — 1341 человек. История Деревня впервые упоминается в 1550 году. Веками её населяло преимущественно польское население. Согласно переписи 1910 года, они составляли почти 100 % населения. По данным переписи 2011 года демография поменялась, в Витанове проживало 1299 жителей, в том числе 1249 словаков, один поляк и один чех. В настоящее время здесь существует туристический курорт. Население Примечания Ссылки Сайт Витанова (словац.)
Витанова

Витанова (слч. Vitanová) насељено је мјесто са административним статусом сеоске општине (слч. obec) у округу Тврдошин, у Жилинском крају, Словачка Република. Становништво Према подацима о броју становника из 2025. године насеље је имало 1325 становника. Етничка припадност Према попису из 2021. у насељу је живело 1321 људи, од чега су по етничкој припадности изјаснили: 1309 као Словац, 14 као непознато, 4 као Чех, 1 као Рус и 1 као Пољак. Религија У години 2021. је било 1321 људи по вероисповести: 1232 Латинска црква, 60 Без верске припадности, 12 Неоткривено, 6 Хришћанске цркве у Словачкој, 3 Словачка евангеличка црква аугзбуршке вероисповести, 3 Ад хок покрети, 2 Друге и неодређене хришћанске цркве, 1 Калвинизам, 1 Гркокатолицизам и 1 Уједињена методистичка црква. Референце Спољашње везе Званични веб-сајт (језик: словачки)
Вітанова

Вітанова (словац. Vitanová) — село, громада округу Тврдошін, Жилінський край. Кадастрова площа громади — 45.8 км². Населення 1341 особа (станом на 31 грудня 2018 року). Історія Вітанова згадується 1355 року. Географія Неподалік знаходиться Юраньова долина. Населення Примітки Посилання www.vitanova.sk — офіційний сайт громади Vitanová - …. e-obce.sk (словац.). :
Château de Ľubovňa

Le château de Ľubovňa (slovaque : Ľubovniansky hrad [ˈʎubɔvɲi̯anski ˈɦrat], allemand : Lublauer Burg, hongrois : Lubló vára) est un château situé à Stará Ľubovňa dans le nord-est de la Slovaquie. Situation Le château de Ľubovňa est situé dans la région historique de Spiš. Construit sur une colline de l’autre côté de la rivière Poprad, il surplombe la ville de Stará Ľubovňa Notes et références Liens externes (sk) Site officiel Portail de la Slovaquie Portail des châteaux
Zamek Lubowelski

Zamek Lubowelski (słow. Hrad Ľubovňa lub Ľubovniansky hrad) – zamek we wschodniej Słowacji, obecnie w mieście Lubowla w kraju preszowskim, w historycznym regionie Spisz, wybudowany pod koniec XIII w. (pierwsza wzmianka z 1311 r.). Obecnie częściowo jest trwałą ruiną, częściowo odbudowany. W zachowanych pomieszczeniach mieści się muzeum. W kaplicy zamkowej jest stała wystawa kopii polskich klejnotów koronacyjnych, których oryginały były tu przechowywane w czasach potopu szwedzkiego. Poniżej zamku znajduje się Muzeum Architektury Ludowej regionu spiskiego (skansen). Historia zamku Budowę zamku na skalnym wzgórzu zlecił król Węgier Andrzej III. Powstał trzypiętrowy pałac (parter – magazyny, 1p – sala reprezentacyjna, 2p – komnaty mieszkalne) i stołp o ośmiu piętrach po stronie zachodniej. Nieco później po stronie wschodniej powstała kuchnia. Pomiędzy 1323 a 1342 r. zamek stał się własnością rodziny Drugethów. 8 listopada 1412 r. Zygmunt Luksemburski zastawił część ziemi spiskiej w tym zamek Lubowelski za pożyczkę u króla Polski Władysława Jagiełły w kwocie 37 tys. kop groszy praskich. Na zamku podpisano akt zastawu. Zamek stał się siedzibą zarządców zastawionego terytorium – starostów spiskich. W 1476 r. starostwo spiskie obejmuje z przerwą na lata 1506-1522 polski ród szlachecki Kmitów. Do końca średniowiecza została wydrążona studnia w południowo-wschodniej części wzgórza zamkowego. Do 1528 r. w związku z rosnącym zagrożeniem tureckim rozbudowano mury obronne zamku, a mieszkańcy Starej Lubowli zbudowali w ich wschodniej części okrągłą basztę nazywaną rondlem o trzech charakterystycznych strzelnicach armatnich. Przypisy Linki zewnętrzne Strona zamku i skansenu
Любовньянский Град

Любовньянский Град (словац. Ľubovniansky hrad) — частично сохранившийся замок на северной окраине Старой Любовни в Словакии. В настоящее время в нём находится Любовньянский музей. История Замок возник, скорее всего, в конце XIII века как пограничная сторожевая крепость на торговом пути в Польшу. По некоторым источникам, его построил в 1280 году польский князь Болеслав, зять Белы IV. Впервые замок упоминается в 1311 году. В 1412—1772 годах он был наряду с прочими спишскими городами отдан Польше в качестве залога за королевский долг, де-юре оставаясь венгерским, де-факто польским. В 1553 году замок был повреждён большим пожаром, в 1555 году начал перестраиваться. В XVII веке был расширен и снова перестроен. См. также Список замков Словакии Примечания Ссылки Ľubovniansky hrad (словац.)
Любовнянський град

Любовнянський Град (словац. Ľubovniansky hrad), замок у Словаччині. Місцезнаходження На північній околиці Старої Любовні. Історія Замок виник скоріше за все наприкінці XIII століття, лише як прикордонна сторожова фортеця на торговому шляху до Польщі. За деякими джерелами його побудував в 1280 році польський князь Болеслав, зять Бели IV. Вперше ж замок згадується в 1311 році. У 1412—1772 роках замок був поряд з іншими спішськими містами дано Польщі як заставу за королівський борг, де-юре залишаючись угорським, де-факто польським. У 1553 році замок був пошкоджений великою пожежею, а в 1555 р. замок почав перебудовуватися. У XVII столітті замок був розширений і знову перебудований. В наш час[коли?] замок реставрується. У замку знаходиться Любовнянський Музей. Інтер'єр Галерея Примітки Посилання Офіційний сайт музею [Архівовано 27 січня 2022 у Wayback Machine.]
Rozhledna Špicák (Strečno)

Rozhledna Špicák, slovensky Rozhľadňa Špicák nebo Rozhľadňa Strečno, se nachází nad vesnicí Strečno nad řekou Váh a potokem Javorinka v okrese Žilina v Žilinském kraji na Slovensku. Dřevěná rozhledna s výškou 8,2 m, je přístupná jen pěšky a nachází se na vápencovém skalisku v nadmořské výšce 620 m, v okrajové části Lúčanské Malé Fatry (subprovincie pohoří Malá Fatra). Rozhledna, která byla otevřena v roce 2018, je přístupná pěšky po značené trase ze Strečna přes vyhlídku Na Baště při cestě na blízký vrchol Havran a Sedla pod Kojšovou. Rozhledna je volně přístupná. Další informace Místo nabízí výhled na údolí řeky Váh a okolní hory. Při dobré viditelnosti lze z rozhledny vidět 4 hrady (Strečno, Starý hrad, Budatínsky hrad a Lietavský hrad). U rozhledny je umístěna lavička. Hrad Strečno se nachází nedaleko na protilehlém vrcholu. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Rozhledna Špicák na Wikimedia Commons
Eparchie košická

Eparchie košická je řeckokatolická eparchie, která vznikla z rozhodnutí papeže Benedikta XVI. 30. ledna 2008 povýšením apoštolského exarchátu košického na eparchii. Historie Samotný exarchát vznikl z rozhodnutí papeže Jana Pavla II. 21. února 1997 vydělením z eparchie prešovské. Eparchie je spolu s metropolitní archeparchií prešovskou a eparchií bratislavskou součástí nové řeckokatolické církevní provincie zřízené na Slovensku. Eparcha Prvním eparchou košickým byl Milan Chautur. Dne 20. ledna 2020 papež František jmenoval apoštolským administrátorem sede plena košické eparchie archieparchu Cyrila Vasiľa, ten se stal eparchou košickým k 24. červnu 2021. Základní údaje Rozloha: 6751 km² Obyvatelé/Řeckokatolíci: 791 723/75 231 Protopresbyteráty/farnosti: 7/95 Kněží: 174 Seznam protopresbyterátů Protopresbyterát Košice Protopresbyterát Spišská Nová Ves Protopresbyterát Trebišov Protopresbyterát Michalovce Protopresbyterát Sobrance Protopresbyterát Sečovce Protopresbyterát Velké Kapušany Odkazy Reference Související články Košičtí eparchové Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Eparchie košická na Wikimedia Commons
Eparchie Košice

Die Eparchie Košice (lateinisch Eparchia Kosicensis) ist eine mit der römisch-katholischen Kirche unierte griechisch-katholische Eparchie, die der Erzeparchie Prešov als Suffragandiözese unterstellt ist. Geschichte Das Exarchat von Košice wurde am 27. Januar 1997 durch Papst Johannes Paul II. mit der Apostolischen Konstitution Ecclesiales communitates errichtet. Es befindet sich auf dem Gebiet der südöstlichen Slowakei und ist deckungsgleich mit dem politischen Bezirk Košický kraj. Zuvor war es Teil der griechisch-katholischen Eparchie Prešov. Am 30. Januar 2008 wurde das bisherige Apostolische Exarchat Košice durch Papst Benedikt XVI. zur Eparchie erhoben. Erster Bischof der Eparchie wurde der vorherige Exarch Milan Chautur. Am 20. Januar 2020 stellte ihm Papst Franziskus Erzbischof Cyril Vasil' als Apostolischen Administrator zur Seite. Dieser folgte Chautur im Juni 2021 als Bischof von Košice nach. Siehe auch Griechisch-katholische Kirche in der Slowakei Liste der griechisch-katholischen Bischöfe in der Slowakei Liste der römisch-katholischen Diözesen Weblinks Eintrag zu Eparchie Košice auf catholic-hierarchy.org (englisch) Eintrag zu Eparchie Košice auf gcatholic.org (englisch) Offizielle Website (slowakisch)
Slovak Catholic Eparchy of Košice

The Eparchy of Košice is an eparchy (diocese) of the Slovak Greek Catholic Church that is situated in south-eastern Slovakia. Its episcopal seat is the Cathedral of the Nativity of the Mother of God in the city of Košice. The eparchy is a suffragan of the metropolitan Archeparchy of Prešov. As an Eastern Catholic church, it uses the Byzantine Rite in the Slovak, Hungarian and Church Slavonic languages. History Established on 27 January 1997 by Pope John Paul II as the Apostolic Exarchate of Košice, on territory that was split from the Eparchy of Prešov. Elevated on 30 January 2008 by Pope Benedict XVI to the Slovak Catholic Eparchy of Košice. List of eparchs Milan Chautur (27 January 1997 – 24 June 2021) named eparch 30 January 2008 Cyril Vasiľ (24 June 2021 – present) apostolic administrator sede plena (20 January 2020 – 24 June 2021) References External links (in Slovak) Official website (in Slovak)
Eparquía de Košice

La eparquía de Košice (en latín: Eparchia Cassoviensis o Košicensis y en eslovaco: Košická eparchia) es una circunscripción eclesiástica es una circunscripción eclesiástica de la Iglesia católica en Eslovaquia. Se trata de una eparquía greco-católica eslovaca, sufragánea de la archieparquía de Prešov. Desde el 324 de junio de 2021 su archieparca a título personal es Cyril Vasiľ, de la Compañía de Jesús. Territorio y organización La eparquía extiende su jurisdicción sobre los fieles católicos de rito bizantino greco-católico eslovaco residentes en la región de Košice. La sede de la eparquía se encuentra en la ciudad de Košice, en donde se halla la Catedral de la Natividad de la Madre de Dios. En 2023 en la eparquía existían 98 parroquias.​ Historia El exarcado apostólico de Košice fue erigido el 27 de enero de 1997 mediante la bula Ecclesiales communitates del papa Juan Pablo II, separando territorio de la eparquía de Prešov (hoy archieparquía).​ El 30 de enero de 2008 el exarcado apostólico fue elevado a eparquía mediante la bula Qui successimus del papa Benedicto XVI. A su vez el nombre latino de la circunscripción eclesiástica fue cambiado de Kosicensis a Cassoviensis.​ Estadísticas Según el Anuario Pontificio 2024 la eparquía tenía a fines de 2023 un total de 74 270 fieles bautizados. Episcopologio Milan Chautur, C.SS.R. (27 de enero de 1997-24 de junio de 2021 renunció) Cyril Vasiľ, S.I., desde el 24 de junio de 2021​ Notas Referencias Enlaces externos (en inglés) Ficha de la eparquía en www.gcatholic.org (en italiano) Notizia relativa alla riorganizzazione sul sito della Santa Sede
Éparchie de Košice

L'éparchie de Košice est une éparchie de l’Église grecque-catholique slovaque, en pleine communion avec l’Église catholique, qui couvre le territoire du sud-est de la Slovaquie. Description et historique L'éparchie de Košice a été érigée canoniquement le 21 février 1997 en tant qu'exarchat de l'Église grecque-catholique slovaque par le pape Jean-Paul II par la séparation en trois entités de l'unique éparchie slovaque ayant pour siège Prešov ; le 30 janvier 2008, il est élevé au rang d'éparchie. Les frontières de l'éparchie correspondent aux frontières de la région de Košice. Son éparque siège à Košice. Le premier Milan Chautur ayant été sous le coup d'une enquête pour harcèlement sexuel , le 20 janvier 2020, le pape François nomma Cyril Vasiľ, SJ, administrateur apostolique sede plena de l'éparchie, puis évêque titulaire le 21 juin 2021 à la suite de la renonciation de son prédécesseur. Notes et références Voir aussi Articles connexes Église catholique en Slovaquie Église grecque-catholique slovaque Liens externes Site officiel Ressources relatives à la religion : Catholic Hierarchy GCatholic.org Portail du catholicisme Portail des chrétiens d’Orient Portail de Košice
Kassai görögkatolikus egyházmegye

A kassai görögkatolikus egyházmegye (szlovákul: Košická eparchia, latinul: Eparchia Košicensis, 2008. január 30-áig Kassai görögkatolikus apostoli exarchátus) a görög rítusú katolikus egyház egyházmegyéje Szlovákiában. Püspöke (eparchája) Milan Chautur redemptorista szerzetes. A püspökség székesegyháza a kassai Szent Istenanya Születése templom. Területe 6 753 km², 86 parókiája van és 157 temploma. A püspökség védőszentjei Szent Cirill és Metód. Történelem 1997. február 21-én hozta létre II. János Pál pápa az eperjesi görögkatolikus egyházmegyéből. Az új kormányzóságot azért hozták létre, mivel ennek területe eredetileg a munkácsi görögkatolikus egyházmegyéhez tartozott. A kormányzóság közvetlenül az Apostoli Szentszéknek lett alárendelve. Kormányzója alapításától Milan Chautur redemptorista szerzetes. 2008. január 30-án XVI. Benedek pápa az exarchátust egyházmegyei (hivatalos nevén eparchia) rangra emelte, melynek első püspöke Milan Chautur lett. Az egyházmegye a szlovák görögkatolikus egyháztartomány része. Szomszédos egyházmegyék Pozsonyi görögkatolikus egyházmegye (nyugat) Eperjesi görögkatolikus főegyházmegye (észak) Munkácsi görögkatolikus egyházmegye (kelet) Miskolci egyházmegye (dél) Nyíregyházi egyházmegye (dél) További információk A kassai görögkatolikus egyházmegye honlapja (szlovákul) www.gcatholic.org (angolul)
Eparchia di Košice

L'eparchia di Košice (in latino Eparchia Cassoviensis o Košicensis) è una sede della Chiesa greco-cattolica slovacca suffraganea dell'arcieparchia di Prešov. Nel 2023 contava 74.270 battezzati. È retta dall'arcivescovo (titolo personale) Cyril Vasiľ, S.I. Territorio L'eparchia comprende la regione di Košice, con giurisdizione sui fedeli della Chiesa greco-cattolica slovacca. Sede eparchiale è la città di Košice, dove si trova la cattedrale della Natività di Maria Vergine. Il territorio è suddiviso in 98 parrocchie. Storia L'esarcato apostolico di Košice fu eretto il 27 gennaio 1997 con la bolla Ecclesiales communitates di papa Giovanni Paolo II, ricavandone i territori dall'eparchia di Prešov (oggi arcieparchia). Il 30 gennaio 2008 l'esarcato apostolico è stato elevato ad eparchia con la bolla Qui successimus di papa Benedetto XVI, entrando nella nuova provincia ecclesiastica di Prešov. Contestualmente il nome latino della circoscrizione ecclesiastica è stato mutato da Kosicensis a Cassoviensis. Cronotassi dei vescovi Si omettono i periodi di sede vacante non superiori ai 2 anni o non storicamente accertati. Milan Chautur, C.SS.R. (27 gennaio 1997 - 24 giugno 2021 dimesso) Cyril Vasiľ, S.I., dal 24 giugno 2021 Statistiche L'eparchia nel 2023 contava 74.270 battezzati. Note Bibliografia (LA) Bolla Ecclesiales communitates, su vatican.va. (LA) Bolla Qui successimus, su vatican.va. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su eparchia di Košice Collegamenti esterni Notizia relativa alla riorganizzazione sul sito della Santa Sede, su press.vatican.va. Annuario pontificio del 2024 e precedenti, in (EN) David Cheney, Eparchia di Košice, su Catholic-Hierarchy.org. (SK) Sito ufficiale dell'eparchia (EN) Eparchia di Košice, su GCatholic.org.
Eparchia koszycka

Eparchia koszycka – jednostka jurysdykcji terytorialnej słowackiej cerkwi greckokatolickiej, obejmująca obszar kraju koszyckiego we wschodniej Słowacji. Greckokatolicka eparchia koszycka została utworzona 30 stycznia 2008 przez papieża Benedykta XVI, który podniósł do rangi eparchii istniejący uprzednio na tym samym obszarze egzarchat apostolski. Katedrą eparchy jest cerkiew Narodzenia Najświętszej Bogurodzicy w Koszycach. Patronami eparchii są święci Cyryl i Metody. Eparchia obejmuje sześć protoprezbiteratów (Koszyce, Michalovce, Nowa Wieś Spiska, Sobrance, Trebišov i Veľké Kapušany) z 91 parochiami. Posługę kapłańską pełni 160 księży. Na obszarze 6.753 km² mieszka 766 tys. osób, z czego 84 tysiące grekokatolików. W eparchii działają dwa zakony męskie i dwa żeńskie: bazylianie i redemptoryści oraz bazylianki i siostry służebniczki niepokalanej Panny Marii. Eparchia prowadzi dwie szkoły średnie, gimnazjum i trzy szkoły podstawowe. Poprzednikiem eparchii był egzarchat apostolski dla katolików obrządku bizantyjskiego w Koszycach, powołany przez papieża Jana Pawła II bullą Ecclesiales communitates z 21 lutego 1997. Na egzarchę apostolskiego Stolica Apostolska powołała dotychczasowego biskupa pomocniczego eparchii greckokatolickiej w Preszowie o. Milana Chautura CSsR. Intronizacja egzarchy miała miejsce 13 kwietnia 1997. Egzarchat został wydzielony z terytorium eparchii w Preszowie; w jego skład weszła również część eparchii greckokatolickiej w Mukaczewie leżąca na terenie Słowacji, od 1939 pozostająca pod zarządem biskupów preszowskich. Bibliografia Eparchia [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2010-12-26] (ang.). Linki zewnętrzne Oficjalna strona eparchii
Епархия Кошице (грекокатолическая)

Епархия Кошице (лат. Eparchia Cassaviensis) — епархия Словацкая грекокатолическая церковь c центром в городе Кошице, Словакия. Епархия Кошице входит в митрополию Прешова. Кафедральным собором епархии Кошице является собор Рождества Пресвятой Девы Марии в Кошице. . История 27 января 1997 года Святой Престол учредил Апостольский Экзархат Кошице, выделив его из епархии Прешова (сегодня — Архиепархия Прешова). 30 января 2008 года Римский папа Бенедикт XVI преобразовал Апостольский Экзархат Кошице в епархию. Ординарии епархии епископ Милан Хаутур — (27.01.1997 — по настоящее время); Кирилл Василь, S.I. — (20 января 2020 — по настоящее время, апостольский администратор sede plena). Источник Annuario Pontificio, Libreria Editrice Vaticana, Città del Vaticano, 2003, ISBN 88-209-7422-3 Ссылки Информация (англ.)
Кошицька єпархія

Кошицька єпархія (лат. Eparchia Cassaviensis) — єпархія Словацької греко-католицької церкви з центром у місті Кошиці, Словаччина. Кошицька єпархія входить до Пряшівської митрополії. Катедральним собором єпархії є собор Різдва Пресвятої Діви Марії. Історія 27 січня 1997 року Святий Престол заснував Апостольський екзархат Кошиці, виділивши його з Пряшівської єпархії (сьогодні — Пряшівська архієпархія). 30 січня 2008 року Папа Римський Бенедикт XVI підніс Кошицький Апостольський екзархат до рівня єпархії. Єпископи єпископ Мілан Хаутур (з 27 січня 1997 — до 24 червня 2021), архиєпископ Кирил Васіль, Апостольський Адміністратор sede plena (з 20 січня 2020 до 24 червня 2021) архиєпископ Кирил Васіль, єпарх (з 24 червня 2021) Посилання Інформація на сайті catholic-hierarchy.org [Архівовано 18 серпня 2018 у Wayback Machine.] (англ.) Інформація на сайті gcatholic.org [Архівовано 16 березня 2018 у Wayback Machine.] (англ.) Офіційний сайт Кошицької єпархії [Архівовано 29 січня 2021 у Wayback Machine.] (словац.)
Štefanovce (okres Prešov)

Štefanovce jsou obec na Slovensku, v okrese Prešov v Prešovském kraji. V roce 2011 zde žilo 212 obyvatel. V obci žije 202 obyvatel. Poloha Obec leží uprostřed Šarišské vrchoviny v podcelku Širocká brázda, v údolí Štefanovského potoka v povodí řeky Svinky. Centrum obce leží v nadmořské výšce 435–730 m, střed obce leží ve výšce 580 m n. m. a je vzdáleno 22 km od Prešova. Šarišská vrchovina je flyšové pohoří budované vrstvami jílovců, pískovců, slínovců, břidlic a brekcií. Odlesněné území obce leží na mírně členité horské plošině, v údolí Štefanovského potoka. Půdním typem jsou hnědé lesní půdy – kambizemě. Sousední obce Sousedními obcemi jsou Lipovce na severu, Hermanovce na východě, Hendrichovce na jihu, Fričovce na jihozápadě a Šindliar na západě. Historie Štefanovce založil podle německého práva šoltys Štefan a první písemná zmínka pochází z roku 1331, kde byla uváděna jako villa Stefani, o sedm let později jako Stephanwagasa. V té době patřila vesnice k panství Svinia, později ji vlastnily rody Berzeviczy, Szinyei a Mersey. V roce 1427 byla vesnice zatížena daní ve výši 17 port, takže v té době byla středně velkou vesnicí. Později se mnoho obyvatel odstěhovalo nebo zchudlo, takže v roce 1600 měla osada jen deset domů obývaných výhradně poddanými. V roce 1787 měla obec 32 domů a 182 obyvatel, v roce 1828 v 22 domech žilo 192 obyvatel, kteří se živili jako pastýři, zemědělci a tkalci plátna. Obec, která ležela v župě Sáros, patřila do roku 1918/1919 k Uherskému království a poté k Československu, následně Slovensko. Památky Římskokatolický filiální kostel Obětování Páně ze 14. století byl v 18. a 19. století stavebně upraven. Náleží pod římskokatolickou farnost Lipovce, děkanát Sabinov, košické arcidiecéze. Odkazy Reference Literatura KROPILÁK, Miroslav, ed. Vlastivedný slovník obcí na Slovensku III. 1. vyd. Bratislava : VEDA, 1978. 532 s. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Štefanovce na Wikimedia Commons Oficiální stránky