NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Symbolischer Friedhof (Hohe Tatra)

Der Symbolische Friedhof (slowakisch Symbolický cintorín, Symbolický cintorín pri Popradskom plese) in der Hohen Tatra befindet sich seit 1940 am Steilhang des Ostrva unweit des Bergsees Popradské pleso (Poppersee) in einem Zirbel-Hain mit Steinblöcken auf einer Höhe von 1525 m n.m. mit Gedenktafeln für die in der Hohen Tatra sowie in anderen Gebirgen Verstorbenen. Erreichbar ist der Friedhof über den „gelben Wanderweg“ vom Popradské pleso aus oder über einen Abzweig aus dem „blauen Wanderweg“ zwischen der Haltestelle Popradské pleso der Elektrischen Tatrabahn und dem Popradské pleso. Geschichte Die Idee zur Errichtung eines symbolischen Friedhofs entwickelte 1930 der tschechische akademische Maler Otakar Štáfl, der die Slowakei schon zu Zeiten Österreich-Ungarns besuchte. Ein Grundgedanke war, die bis dato an der jeweiligen Unglücksstelle stehenden Gedenktafeln auf einem Platz zu konzentrieren. Mit seiner Gattin und einigen Freunden begann er 1936 die Anlage des Friedhofs. Der ungarische Holzschnitzer Jozef Fekiač-Šumný aus Detva fertigte insgesamt 60 farbige Holzkreuze für den Friedhof, während lokale Betriebe die kleine Kapelle aufbauten. Otakar Štáfl selbst steuerte das Ölgemälde „Abtransport eines verletzten Bergsteigers“ bei. Unter dem Motto „Den Toten zur Ehre, den Lebenden zur Warnung“ wurde der Friedhof am 11. August 1940 unter Anwesenheit des Präsidenten der Slowakischen Republik Jozef Tiso sowie des Bischofs von Zips eröffnet. Die erste Tafel ist dem ungarischen Bergsteiger Jenő Wachter gewidmet, der 1907 beim Abseilen vom Žabí kôň in der Hohen Tatra abstürzte. Auf einem Steinblock am Eingang steht unter dem slowakischen Wappen das Motto „Den bekannten und unbekannten Opfern der Hohen Tatra“. Seit 1970 ist der Friedhof ein nationales Kulturdenkmal. Gegenwart Heute betreut die Verwaltung des Tatra-Nationalparks den Friedhof. Nach deren Angaben befinden sich mehr als 370 Gedenktafeln mit mehr als 500 Namen auf dem Friedhof (Stand 2019). Es stehen 77 Holzkreuze am Friedhof, davon sind 47 im ursprünglichen Zustand. Aus ästhetischen Gründen und aufgrund begrenzter Platzverhältnisse, lässt die Verwaltung nur bis zu etwa 10 neue Plaketten jährlich zu. Ähnliche Friedhöfe Ähnlich Friedhöfe gibt es auch in anderen Gebirgen der Slowakei, etwa die Friedhöfe bei Zverovka in der Westtatra, im Vrátna-Tal in der Kleinen Fatra, bei Kláštorisko im Slowakischen Paradies, bei der Berghütte Kráľova studňa in der Großen Fatra und in Demänovská Dolina in der Niederen Tatra. Einzelnachweise Weblinks Ein Artikel über den Friedhof in der Frankfurter Allgemeinen Zeitung Seite der Verwaltung des Tatra-Nationalparks zum Friedhof (slowakisch)
Tatrzański Cmentarz Symboliczny

Tatrzański Cmentarz Symboliczny, dawniej też Symboliczny Cmentarz Ofiar Tatr (słow. Tatranský symbolický cintorín, Symbolický cintorín pri Popradskom plese) – symboliczny cmentarz położony na zachodnich stokach Osterwy w Tatrach Wysokich. Znajduje się na południowy wschód od Popradzkiego Stawu (Popradské pleso) u wylotu Doliny Złomisk (Zlomisková dolina) do głównej gałęzi Doliny Mięguszowieckiej (Mengusovská dolina). Projekt powstania cmentarza w 1922 r. wysunął czeski taternik, narciarz i malarz, Otakar Štáfl. Budowa posunęła się naprzód dzięki pomocy KČST, później KSTL. Miejsce zostało wybrane w 1934 r. Dwa lata później powstała murowana kapliczka projektu Róberta Vosyki, całość otwarto 11 sierpnia 1940 r. W uroczystości brał udział prezydent Słowacji, Jozef Tiso. Jednym z głównych twórców cmentarza był Alojz Lutonský. Na cmentarzu umieszczono motto: Mŕtvym na pamiatku, živým pre výstrahu (Umarłym na pamiątkę, żyjącym ku przestrodze). Štáflowi przyświecała idea zaniechania upamiętniania tablicami ofiar Tatr w miejscach ich tragicznych śmierci. W pierwszej kolejności zgromadzono więc tutaj tablice pamiątkowe umieszczane w różnych częściach Tatr przez rodziny zmarłych, później dodawano nowe. Później umieszczono 60 malowanych drewnianych krzyży wykonanych przez rzeźbiarza ze wsi Detva, Jozefa Fekiača-Šumniego, i jego młodszego brata Jána. Obecnie na cmentarzu znajduje się około 300 tablic upamiętniających ponad 400 osób. Wśród nich można spotkać nazwiska polskie. Tablice upamiętniają m.in. Klemensa Bachledę, Mieczysława Karłowicza, Wiesława Stanisławskiego, Witolda Wojnara, Tadeusza Strumiłłę, Jana Długosza, braci Jerzego i Wojciecha Biedermanów, a także ratowników Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego Janusza Kubicę i Stanisława Mateję Torbiarza oraz pilotów „Sokoła” Bogusława Arendarczyka i Janusza Rybickiego, którzy zginęli w katastrofie lotniczej w Dolinie Olczyskiej. Są tablice poświęcone osobom związanym z Tatrami, które zginęły gdzie indziej, np. w innych górach. Upamiętnieni zostali w ten sposób m.in. sam pomysłodawca cmentarza Otakar Štáfl i jego żona Vlasta Štáflová, Wawrzyniec Żuławski, Stanisław Groński, Jerzy Kukuczka, Piotr Morawski, Samuel Skierski, Wanda Rutkiewicz (5 maja 2012), Aleksander Ostrowski (11 listopada 2016). Od 1969 r. cmentarzem opiekuje się słowacki Tatrzański Park Narodowy. W 1970 r. obiekt wpisano do rejestru pamiątek narodowych. Nowe tablice montowane są od 2003 r. przez pracowników Ośrodka Służby Terenowej TANAP. O ich umieszczeniu decyduje komisja przy dyrekcji parku. Cmentarz ma charakter symboliczny (nie ma tu pogrzebanych ciał) i międzynarodowy – upamiętnia ofiary gór różnej narodowości. Szlaki turystyczne – od schroniska nad Popradzkim Stawem do cmentarza prowadzi żółty szlak (dostępny od 16 czerwca do 31 października), dochodzący dalej do niebieskiego szlaku poniżej Popradzkiego Stawu. Czas przejścia: 45 min w obie strony. Zobacz też Symboliczny Cmentarz Ofiar Tatr Zachodnich Cmentarz Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku Cmentarz Ofiar Gór w Małej Fatrze Sanktuarium Maryjne na Wiktorówkach Przypisy
Символическое кладбище всем погибшим в Татрах

Символическое кладбище всем погибшим в Татрах (словац. Tatranský symbolický cintorín, Symbolický cintorín pri Popradskom plese) — cимволическое кладбище, расположенное на западных отрогах горы Остерва в Высоких Татрах в Словакии. Находится на высоте 1525 м на северо-востоке страны недалеко от границы с Польшей в Менгушивецкой долине рядом с Попрадским озером. Изначально памятные доски жертвам погибшим в Высоких Татрах были «разбросаны» в местах случившихся трагедий. Создать символическое кладбище погибших и пропавших в татранских горах альпинистов предложил сам альпинист и художник Отакар Штафл в 1922 году. Работы по сооружению символического кладбища начались в 1934 году. Штафл вместе с супругой и несколькими приятелями в 1936 году начал осуществление своей идеи. В 1940 году идея с девизом «Погибшим на память, предупреждение для живущих» проводилась силами Клуба чехословацких туристов, позже — Клуба словацких туристов и лыжников. Ныне одно из наиболее посещаемых туристами мест памяти. В настоящее время здесь находится более 160 памятных плит и 50 вырезаных деревянных крестов ручной работы. На нём находится всего 300 мемориальных мест в память о 400 альпинистах, среди прочих, установлены мемориальные плиты Отакару Штафле, Ежи Кукучке, Ванде Руткевич и другим известным альпинистам. Кладбище находится под опекой словацкого национального парка Татры. Отдельные мемориальные плиты и памятные знаки Координаты: 49°08′56,4″N 20°04′46,0″E Ссылки Slovakia High Tatras C30.JPG (словац.) Символическое кладбище Tablica Olka Ostrowskiego pod Osterwą (пол.)
Terianske plesá

Terianske plesá (polsky Teriańskie Stawy) je soubor tří ledovcových jezer nacházejících se ve Vysokých Tatrách v údolí Nefcerka. Plesa Přístup Plesa stejně jako celé údolí nejsou veřejnosti přístupná. Odkazy Poznámky Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Související články Nefcerka Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Terianske plesá na Wikimedia Commons (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Teriańskie Stawy (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Teriański Stawek, Mały (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Teriański Staw, Niżni (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Teriański Staw, Wyżni
Teriańskie Stawy

Teriańskie Stawy (niem. Terianskoseen, słow. Terianske plesa, węg. Terianszko-tavak) – grupa dziewięciu stawów w Tatrach Wysokich po stronie słowackiej, położonych w Niewcyrce na wysokości od 1947 do ok. 2210 m. Są to: Niżni Teriański Staw (1947 m – największy i najbardziej znany, czasem zwany krótko Teriańskim Stawem), Wyżni Teriański Staw (2124 m), Mały Teriański Stawek (2115 m – najmniejszy i najmniej znany, często pomijany w pomiarach). Woda z tych stawów zasila Niewcyrski Potok, który opadając z wysokiego progu skalnego doliny Niewcyrki, tworzy trzy wodospady zwane Niewcyrskimi Siklawami. Teriańskie Oka – 6 niewielkich stawów położonych na Teriańskiej Równi. Po raz pierwszy opisał je Władysław Cywiński w 2008 r. w 14 tomie swojego przewodnika wspinaczkowego. Pochodzenie nazwy stawów nie jest jasne. Dolina Niewcyrka bywała dawniej nazywana także Doliną Teriańską. Jednak element nazewniczy „Terianska” lub „Teriansko” występuje czasem na starszych mapach regionu, gdzie jest umieszczany poza obrysem całej doliny Niewcyrki (np. na austriackiej tzw. Spezialkarte 1:75 000 z 1876 r. leży ok. 1 km od jej zachodnich krańców i 2 km ku południowemu zachodowi od stawów, już po zachodniej stronie Krywania). Od nazwy stawów pochodzą nowsze nazwy w rejonie, np. Teriańskich Turni i Teriańskich Przełęczy w Grani Hrubego Wierchu. Stawy te znajdują się na obszarze ochrony ścisłej i nie prowadzą do nich żadne szlaki turystyczne. Jednak silnie zaznaczają się one (zwłaszcza Niżni) w panoramie z licznie odwiedzanego wierzchołka Krywania. Przypisy
Tiesňavy (Malá Fatra)

Tiesňavy je národní přírodní rezervace v katastrálních územích obcí Belá a Terchová v okrese Žilina v Žilinském kraji na Slovensku. Chráněné území bylo vyhlášeno v roce 1967 a jeho rozloha je 479,21 hektaru. Předmětem ochrany jsou zachovalá společenstva s bohatým výskytem chráněných a ohrožených druhů rostlin a živočichů a výrazné tvary reliéfu Malé Fatry. Tiesňavy tvoří vstup do Vrátné doliny, který vede úzkým kaňonem říčky Varínka s více vodopády. Rezervace je součástí národního parku Malá Fatra. Popis Základ geologického podloží tvoří vápenec, dolomit. Nachází se zde několik zajímavých skalních útvarů, z nichž nejznámější je kamenný Mnich. Další útvary připomínají velblouda, Pět formanů, krokodýla, Jánošíkovu kuželnu, Jánošíkovu postel a Varhany. Údolí Obšívanka, které tvoří část Tiesňav a vede ním v současnosti nepřístupná "Zbojnická stezka", je hnízdištěm orla skalního. Klimatická inverze je příčinou sestupu vysokohorské flóry do níže položených oblastí, v údolí Obšívanka je tím nejnižší výskyt dryádky osmiplátečné (Dryas octopetala) a kosodřeviny v Malé Fatře. Vzácně se zde vyskytuje i ostřice nízká (Carex humilis) a Kostřava sivá (Festuca pallens). Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Národná prírodná rezervácia Tiesňavy na slovenské Wikipedii. Literatura Jozef Gargulák, Vladimír křížů a kol: Malá Fatra. Turistický průvodce ČSSR 2. vyd., Sport, slovenské tělovýchovné vydavatelství, Bratislava 1984; Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Tiesňavy (Malá Fatra) na Wikimedia Commons
Rezerwat przyrody Tiesňavy

Rezerwat przyrody „Tiesňavy” – obszar ochrony ścisłej w Krywańskiej części Małej Fatry na Słowacji. Obejmuje większą część masywów o nazwach Boboty i Sokolie, oraz znajdujący się między nimi wąwóz Tiesňavy. Ma powierzchnię 479,21 ha, utworzony został w 1967. Leży w granicach Parku Narodowego Mała Fatra. Masyw Bobotów i Sokolia zbudowany jest ze skał dolomitowo-wapiennych. Porasta go las mieszany, w którym występują cisy. Są tutaj liczne ściany, urwiska i skały o oryginalnych kształtach. Wielu z nim nadano nazwy. Tak np. w masywie Sokolie są skały o nazwach: Organy, Wielbłąd, Franciszkanin, Krokodyl, Czerwona skała, Mnich, Pościel Janosika i inne. Bogata jest flora roślin i żyją tutaj ciekawe gatunki zwierząt. W północno-zachodnie stoki Sokolia głęboko wcina się dolinka Obšívanka ze specyficznym, chłodnym mikroklimatem, dzięki któremu rosną w niej na niskich wysokościach (znacznie poniżej swojego typowego pionowego zasięgu) rośliny wysokogórskie. Tak np. na wysokości 660 m n.p.m. znajduje się stanowisko kosodrzewiny i jest to najniżej w całej Słowacji położone naturalne stanowisko tego gatunku. W rezerwacie rosną też takie wysokogórskie gatunki roślin, jak: aster alpejski, dzwonek drobny, urdzik karpacki, pierwiosnek łyszczak, goryczka krótkołodygowa, tłustosz alpejski czy dębik ośmiopłatkowy. Rezerwat „Tiesňavy" jest udostępniony turystycznie. Prowadzą przez niego 3 szlaki. Na szlakach tych jest kilka miejsc eksponowanych, przejście najtrudniejszych fragmentów ułatwiają łańcuchy i drabinki. Szlaki turystyczne Vrátna dolina (Tiesňavy) – Male noclahy Vrátna dolina (Tiesňavy) – Boboty – Vrchpodžiar Male noclahy – Príslop Przypisy
Philosoph Konstantin-Universität Nitra

Die Philosoph-Konstantin-Universität (slowakisch Univerzita Konštantína Filozofa v Nitre; UKF) ist eine öffentliche Universität in Nitra in der Slowakei. Die Philosoph-Konstantin-Universität geht auf das 1959 gegründete Pädagogische Institut in Nitra (Pedagogický inštitút v Nitre) für Lehrerausbildung zurück, 1964 wurde es in eine selbstständige Hochschule namens Pedagogická fakulta Nitra (Pädagogische Fakultät Nitra) umgewandelt. Nach dem gescheiterten Versuch, diese Hochschule 1992 mit der Landwirtschaftlichen Hochschule Nitra zu einer neuen Universität namens Nitrianska univerzita Nitra (Neutraer Universität Nitra) zu vereinigen, wurde die bisherige pädagogische Fakultät zu einer pädagogischen Hochschule ausgebaut (Vysoká škola pedagogická v Nitre) und mit dem neuen Hochschulgesetz von 1996 erhielt sie den heutigen Namen (und Bezeichnung Universität), sie wurde weiter zu einer lokalen allgemeinen Universität ausgebaut. Der heutige Name der Universität geht auf den heiligen Kyrill (Konstantin) von Saloniki zurück, einen der "slawischen Apostel" Brüder Kyrill und Method. In Deutschland ist die Hochschule für den 1992 gegründeten Lehrstuhl für Germanistik bekannt, der eng mit dem Deutschen Akademischen Austauschdienst (DAAD) zusammenarbeitet. Weblinks Homepage Einzelnachweise
Constantine the Philosopher University in Nitra

Constantine the Philosopher University in Nitra (Slovak: Univerzita Konštantína Filozofa v Nitre) is a co-educational public university in Nitra, located in southwestern Slovakia. It is a modern educational, scientific and artistic research institution that since 1996 bears the name of one of the most important personalities in Slovak history – Byzantine missionary Saint Cyril (born Constantine, 827–869), the "Apostle to the Slavs". UKF has five faculties and 7029 students, of which 5562 are enrolled in full-time study. The university is also attractive for foreign students. Currently (as of October 31, 2019), it is frequented by 345 students. The wide range of programs in the Bachelor's, Master's and Doctoral study is a key strength of the university. UKF is also focusing on student work and is known for numerous cultural, social, and sporting events and student activities, many of which with long traditions. The university publishes the university magazine Náš čas and the student magazine Občas nečas. Notable alumni Zuzana Beňušková, ethnologist Ján Kuciak, investigative journalist Bruno D'Amore, mathematician See also Faculty Hospital, Nitra References External links Official website
Uniwersytet Konstantyna Filozofa w Nitrze

Uniwersytet Konstantyna Filozofa w Nitrze (słow. Univerzita Konštantína Filozofa v Nitre, ang. Constantine the Philosopher University in Nitra; skrótowiec: UKF) – słowacka uczelnia wyższa z siedzibą w Nitrze. W 1959 powstał w Nitrze Instytut Pedagogiczny (Pedagogický inštitút), na którego miejscu powstał w 1964 roku Wydział Pedagogiczny (Pedagogická fakulta). Uniwersytet Nitrzański (Nitrianska univerzita) powstał w 1992 roku w wyniku połączenia Wydziału Pedagogicznego z Wyższą Szkołą Rolniczą – w tym samym roku został on jednak rozdzielony na Wyższą Szkołę Rolniczą i Wyższą Szkołę Pedagogiczną. Obecna nazwa pochodzi z 1996 roku, kiedy to Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Nitrze przemianowana została na uniwersytet. Uczelnia posiada następujące wydziały: Wydział Nauk Przyrodniczych (Fakulta prírodných vied) Wydział Nauk Społecznych i Nauk o Zdrowiu (Fakulta sociálnych vied a zdravotníctva) Wydział Studiów Środkowoeuropejskich (Fakulta stredoeurópskych štúdií) Wydział Filozoficzny (Filozofická fakulta) Wydział Pedagogiczny (Pedagogická fakulta) Linki zewnętrzne Strona uczelni
Университет имени Константина Философа в Нитре

Университет Константина Философа в Нитре, Нитрянский университет имени Константина Философа (словац. Univerzita Konštantína Filozofa v Nitre, лат. Universitas Constantiana Philosophii) — публичное высшее учебное заведение университетского типа в городе Нитре. Университет развивает Кирилло-Мефодиевские традиции и носит имя Святого Кирилла (827—889), который сыграл значительную роль в том числе в истории Словакии. Предшественником университета был педагогический институт, учреждённый в городе Нитре в 1959 году. В 1964 году институт был упразднён и вместо него создан педагогический факультет. В 1992 году произошло слияние Педагогического факультета и Нитрянской Высшей школы сельского хозяйства, основан Нитрянский университет, который в том же году был разделён на Высшую школу сельского хозяйства и Высшую школу педагогики. Нынешнее название университет получил в 1996 году, когда Нитрянская высшая школа педагогики, согласно закону № 324/1996 Свода законов, была переименована в Нитранский университет имени Константина Философа. Деканом Университета в настоящее время является профессор Либор Возар. Количество студентов — около 11300, аспирантов — ок.3700, докторантов — более 400. Университет является членом Европейской ассоциации университетов. Факультеты Нитрянский университет имени Константина Философа состоит из следующих факультетов: Факультет естественных наук Факультет общественных наук и здравоохранения Факультет Центрально-европейских исследований Философский факультет Педагогический факультет Примечания Ссылки Сайт университета
Університет Костянтина Філософа в Нітрі

Університет Костянтина Філософа в Нітрі, Нітрянській університет імені Костянтина Філософа (словацькою. Univerzita Konštantína Filozofa v Nitre, англ. Constantine the Philosopher University in Nitra, латинск. Universitas Constantiana Philosophii) — публічний вищий навчальний заклад університетського типу в місті Нітра, Словаччина. Університет розвиває Кирило-Мефодіївські традиції і його названо іменем Святого Кирила (827—889), який зіграв значну роль, зокрема, в історії Словаччини. Попередником університету був Педагогічний інститут, заснований в місті Нітрі в 1959 році. У 1964 році інститут був скасований і замість нього створено Педагогічний факультет. У 1992 році відбулося злиття Педагогічного факультету і Нітрянської Вищої школи сільського господарства, через що був заснований Нітрянській університет, який в тому ж році був знов розділений на Вищу школу сільського господарства та Вищу школу педагогіки. Теперішню назву університет отримав в 1996 році, коли Нітрянская вища школа педагогіки, відповідно до закону № 324/1996 Зводу законів, була перейменована в Нітрянський університет Костянтина Філософа. Деканом Університету нині[коли?] є професор Лібор Возар. Кількість студентів — близько 11300, аспірантів — близько 3700, докторантів — понад 400. Університет є членом Європейської асоціації університетів. Відомі особистості Ян Куцяк — викладач кафедри журналістики, словацький журналіст, що розслідував високопоставлену корупцію в Словаччині, через що був убитий 2018 року Факультети Нітрянській університет імені Костянтина Філософа складається з наступних факультетів: Факультет природничих наук Факультет суспільних наук і охорони здоров'я Факультет Центральноєвропейських досліджень Філософський факультет Педагогічний факультет Примітки Посилання Офіційний сайт університету
Trenčínská univerzita Alexandra Dubčeka v Trenčíně

Trenčínska univerzita Alexandra Dubčeka v Trenčíně (slovensky Trenčianska univerzita Alexandra Dubčeka v Trenčíne) je slovenská veřejná vysoká škola univerzitního typu se sídlem v Trenčíně. Rektorem univerzity je Jozef Habánik. Univerzita byla zřízena zákonem č. 155/1997 Z. z. z 1. července 1997 a její název byl pozměněn zákonem č. 209/2002 Z. z. Fakulty Fakulta průmyslových technologií Fakulta sociálně-ekonomických vztahů Fakulta zdravotnictví Fakulta speciální techniky V minulosti existovaly: Fakulta mechatroniky Ústav přírodních a humanitních věd Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Trenčianska univerzita Alexandra Dubčeka v Trenčíne na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Oficiální stránky Oficiální stránky univerzity
Trencséni Alexander Dubček Egyetem

A Trencséni Alexander Dubček Egyetem (szlovákul: Trenčianska univerzita Alexandra Dubčeka v Trenčíne, latinul: Universitas Trenchiniensis) trencséni központú nyilvános egyetem Szlovákiában. Névadója Alexander Dubček szlovák politikus, Csehszlovákia vezetője. Az egyetem első rektora Ivan Plander volt, jelenleg Jozef Habánik tölti be ezt a pozíciót. Az egyetemet 1997-ben alapították, ezzel az ország egyik legfiatalabb egyeteme. Bár a városban és a régióban korábban is működtek más egyetemek kihelyezett karai, a Trencséni kerület volt az utolsó kerület Szlovákiában, amelyben nem volt önálló egyetem. Elsősorban gépészeti, elektrotechnikai és gyártási technológiai képzést biztosít. Négy karral nyitotta meg kapuit: Speciális Technika Kar, Mechatronikai Kar, Gyártási Technológiák Kar (Puhóban) és Szociális-Gazdasági Kapcsolatok Kara, ezekhez csatlakozott 2006-ban az Egészségügyi Kar. Alexander Dubček nevét 2002-ben vette fel. Karok Gyártási Technológiák Kar (Fakulta priemyselných technológií) Szociális-Gazdasági Kapcsolatok Kara (Fakulta sociálno-ekonomických vzťahov) Egészségügyi Kar (Fakulta zdravotníctva) Speciális Technika Kar (Fakulta špeciálnej techniky) Jegyzetek További információk Az egyetem weboldala (szlovák és angol nyelven)
Uniwersytet Trenczyński Alexandra Dubčeka

Uniwersytet Trenczyński Alexandra Dubčeka (słow. Trenčianska univerzita Alexandra Dubčeka v Trenčíne) – słowacka publiczna uczelnia w Trenczynie, utworzona 15 maja 1997 r. Nazwana została imieniem słowackiego polityka Alexandra Dubčeka. Posiada następujące wydziały: Wydział Mechatroniki (Fakulta mechatroniky) Wydział Technologii Przemysłowych (Fakulta priemyselných technológií) Wydział Stosunków Społeczno-Ekonomicznych (Fakulta sociálno-ekonomických vzťahov) Wydział Nauk o Zdrowiu (Fakulta zdravotníctva) Wydział Techniki Specjalnej (Fakulta špeciálnej techniky) Instytut Nauk Przyrodniczych i Humanistycznych (Ústav prírodných a humanitných vied) Linki zewnętrzne Strona uczelni
Veľká ľadová priepasť

Veľká ľadová priepasť je národní přírodní památka v katastrálním území obcí Liptovský Ján v okrese Liptovský Mikuláš v Žilinském kraji na Slovensku. Území bylo vyhlášeno v roce 2001. Předmětem ochrany je vertikální, 125 metrů hluboká jeskyně se stálou ledovou výplní. Leží v Demänovských vrších, geomorfologické části Ďumbierských Tater. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Veľká ľadová priepasť na Wikimedia Commons