NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Trinitarierkirche (Bratislava)

Die Trinitarierkirche (slowakisch Kostol trinitárov) oder Kreuzpaterkirche oder falsch auch Dreifaltigkeitskirche/Trinitatiskirche (slowakisch Kostol Najsvätejšej Trojice, ungarisch Szent Háromságtemplom), offiziell Kirche des Heiligen Johannes von Matha, ist eine katholische Barockkirche in Bratislava, Slowakei. Sie befindet sich in der Altstadt am Župné námestie (deutsch Komitatsplatz). Der Trinitarier-Orden erbaute sie an Stelle einer alten Kirche des Heiligen Michael, die im Zuge der Türkenkriege im 16. Jahrhundert mit anderen Teilen der Vorstädte zerstört wurde. Der Bau begann im Jahr 1717 und die Kirche wurde, obwohl die Arbeiten sich bis Mitte des 18. Jahrhunderts fortsetzten, 1727 geweiht. Der Bau wird von der Kuppel mit Trompe-l’œil-Fresko dominiert. Im Hauptaltar befindet sich Altarretabel, das die Heiligen Johannes von Matha und Felix von Valois wie sie von Türken zurückgehaltene Gefangene loskaufen, darstellt. Weitere Objekte sind die Statuen der Heiligen Agnes und Heiligen Katharina und ein Seitenaltar. Die Orgel wurde 1751 von Johann Hencke gebaut. Gemäß einer Visitation vom 24. Juni 1783 hatte das Hauptwerk acht, das Positiv sechs Register. Der Orgelbauer Vince Mozsny baute 1908 die Orgel um, sodass sie heute aus zwei Manualen mit zehn (Hauptwerk) beziehungsweise fünf Registern (Positiv) und einem Pedal mit vier Register besteht. Aus dem ursprünglichen Instrument sind lediglich das Gehäuse, Schleifladen und ein Teil der Pfeifen erhalten. Neben der Kirche befand sich das Kloster der Dreifaltigkeit, dieses wurde jedoch 1844 abgerissen und durch das Komitatshaus des Komitats Pressburg ersetzt. In der Vergangenheit fanden verschiedene Konzerte statt und von 1939 bis 1994 war das Haus Sitz des Slowakischen Nationalrats (seit 1992 Nationalrat der Slowakischen Republik), bevor er 1994 zum neuen Gebäude auf dem Burghügel umzog. Von 2003 bis 2009 (Bau der modernen Kathedrale des heiligen Sebastian) war die Trinitarierkirche die Kathedralkirche des slowakischen Militärordinariats. Weblinks Einzelnachweise
Old Cathedral of Saint John of Matha and Saint Felix of Valois

The Trinitarian Church or Trinity Church, full name Church of Saint John of Matha and Saint Felix of Valois (Slovak: Kostol trinitárov, Trinitársky kostol or Trojičný kostol or Kostol svätého Jána z Mathy a svätého Felixa z Valois; incorrectly Holy Trinity Church (Kostol Najsvätejšej Trojice)), is a Baroque-style church in Bratislava's Old Town borough, on the Župné námestie square. The church was built on the site of the older Church of St. Michael, which was demolished in 1529, along with the settlement of St. Michael, during the Ottoman wars, along with other suburbs, so as to see better the attacking Turks. The Trinitarian Order started construction of the church in 1717 and it was sanctified in 1727, although work in the interior continued into the first half of the 18th century. Description The design is thought to be copied from the St. Peter's Church in Vienna. The arch is dominated by a cupola with trompe-l'œil fresco from Italian Baroque painter Antonio Galli Bibiena. The massive main altar of the church was presumably built by A. G. Bussi. Its main work of art is an altarpiece depicting St. John of Matha and St. Felix of Valois ransoming prisoners from Turkish capture. Statues of St. Agnes and St. Catherine situated at the rear of the main altar are attributed to the Bavarian sculptor Johann Baptist Straub. The rear altar of the Virgin Mary was built in 1736 on the order of the Count Zichy. This altar has a copy of the Regensburg painting of the Madonna. The main portal is richly decorated in Rococo style, celebrating the Holy Trinity. History At the time of the consecration of the church, a Trinitarian monastery was built on the site of a nearby cemetery. However, the Trinitarian Order was closed by Joseph II in 1782 and the comitatus (county) office took possession of the building. However, it did not suit its needs and was almost wholly demolished; the "County House/Building" (Slovak: Župný dom, Hungarian: Vármegyeháza) was built in 1844 in its place and became the administrative seat of the Pressburg county. Concerts by various composers, for example by Franz Liszt or Johannes Brahms, took place in the Great Hall of the building. From 1939 to 1994 Slovak National Councils (since 1992 National Council of the Slovak Republic) were housed in the building until the seat was moved into a new parliamentary building next to Bratislava Castle. Some of the notable political events that took place here included Tiso's government declaration of independent Slovakia on 14 March 1939 and the passing of the independence declaration on 17 July 1992. From 2003 to 2009, the church was the cathedral of the Military Ordinariate of Slovakia. See also 18th-century Western domes Old Town, Bratislava Notes References Lacika, Ján (2000). Bratislava. Visiting Slovakia (1st ed.). Bratislava, Slovakia: DAJAMA. ISBN 80-88975-16-6.
Excatedral de San Juan de Mata y San Félix de Valois

La Catedral de San Juan de Mata y San Félix de Valois​ o simplemente Iglesia Trinitaria (en eslovaco: Katedrála sv. Jána a sv. Felixa z Valois) Es una iglesia católica de estilo barroco en la plaza Župné námestie del distrito antiguo de Bratislava, la capital de Eslovaquia.​ La iglesia fue construida en el sitio de la antigua iglesia de San Miguel, que fue demolida en 1529, junto con el asentamiento de San Miguel, durante las guerras otomanas, junto con otros suburbios, con el fin de ver prepararse mejor para los ataques turcos. La Orden Trinitaria inició la construcción de la iglesia en 1717 y fue santificado en 1727, aunque el trabajo en el interior continuó durante la primera mitad del siglo XVIII. De 2003 a 2009, la iglesia fue la catedral del ordinariato militar de Eslovaquia. Véase también Iglesia católica San Juan de Mata San Félix de Valois Referencias
Trinitárius-templom (Pozsony)

A Trinitárius-templom vagy Mathai Szent János és Valois Félix-templom (szlovákul Katedrála svätých Jána z Mathy a Felixa z Valois) (vagy helytelenül Szentháromság-templom) a Szentháromság plébánia barokk temploma Pozsony-Óvárosban a Vármegyeház téren (Župné námestie). Története A templomot 1717 és 1725 között építették barokk stílusban, az egykori Mihály arkangyal-templom helyén a bécsi Szent Péter-templom mintájára. A templomot a trinitárius rend építette. A templom a rend egyik alapítójának, Mathai Szent Jánosnak van szentelve. A templomot Franz Jangl és Johann Lukas von Hildebrandt tervezte. Az épület ovális alaprajú, hosszan elnyúló tengellyel és konkáv homlokzattal. Ezen szerkezet értelmében a dinamikus barokk egyik épülete. Az ovális hajó kupolában végződik, melyet Antonio Galli Bibiena 1736–1740 között készített freskói díszítenek. A Bussi által készített hatalmas oltáron Mathai Szent János és Valois Szent Félix alakjait ábrázoló kép látható. Az oltárkép azt a jelenetet mutatja, amikor a két szent kiszabadítja a foglyokat a törököktől. A kép a sziléziai Franz Xaver Palko alkotása és valamikor 1745 után készülhetett. Az oltár két oldalán Szent Ágnes és Szent Katalin szobra látható, ezek vélhetően Johann Baptista Straub alkotásai. A templom oldalsó baldachinos oltára Szűz Máriának lett szentelve és 1736-ban készítette a Zichy család. Az oltár közepén a regensburgi Madonna másolata látható. Az oltárt angyalszobrok díszítik, melyek a baldachint tartják. A Szentháromság plébániához tartozik a Kapucinus-templom és a Szent Cirill és Metód-templom. A Szent Cirill és Metód-templomot jelenleg a redemptoristák kezelik. 2003-ban a templom a Katonai ordinariátus székesegyháza lett. Kapcsolódó cikk Látszatarchitektúra
Kościół Trynitarzy w Bratysławie

Kościół Trynitarzy (oficjalnie Kościół św. Jana z Mathy i Feliksa z Valois, słow. Kostol trinitárov, Trinitársky kostol, Trojičný kostol, Kostol svätého Jána z Mathy a svätého Felixa z Valois, węg. Szent Háromságtemplom, Mathai Szent János és Valois Félix templom) – katolicka świątynia znajdująca się w bratysławskiej dzielnicy Stare Miasto, przy placu Župné námestie. Kościół powstał w miejscu starszego kościoła św. Michała, który zburzono w 1529 r. podczas najazdów tureckich (aby mieszkańcy miasta mogli lepiej widzieć okolicę). Wzniesiony w stylu barokowym przez zakon Trynitarzy w latach 1717–1727 (prace we wnętrzu świątyni trwały do początku XVIII wieku). Wzorowano się częściowo na wiedeńskim kościele św. Piotra, a architektami byli Franz Jangl oraz Johann Lucas von Hildebrandt. W środku szczególnie cenne są freski iluzjonistyczne na sklepieniu prezbiterium oraz w kopule – dzieło pochodzącego z Włoch Galii da Bibieny. Główny ołtarz wykonał A. G. Bussi, a jego centralną częścią jest obraz autorstwa Franza Xavera Palka z 1745 r. Po bokach ołtarza znajdują się rzeźby św. Agnieszki i św. Katarzyny, których autorem miałby być bawarski rzeźbiarz Johann Baptist Straub. Do kościoła przylegał dawny budynek zakonny, który po kasacji przez cesarza Józefa II w 1782 r. pełnił funkcje rządowe, jednak obiekt z biegiem czasu coraz bardziej niszczał. Wreszcie w 1844 r. wybudowano w tym miejscu nowy budynek, siedzibę władz komitatu bratysławskiego (Pozsony vármegye, Komitat Pressburg, Prešpurský komitát). W Sali Wielkiej koncertował m.in. Ferenc Liszt oraz Johannes Brahms. Od 1939 r. w budynku mieścił się słowacki parlament (Slovenská národná rada), przeniesiony w 1994 r. do nowych budynków obok bratysławskiego zamku. Tam też ogłoszono dwie deklaracje niepodległości Słowacji – w 1939 r. przez księdza Tiso oraz w 1992 r. W latach 2003–2009 kościół Trynitarzy był katedrą ordynariatu polowego (Vojenský rímskokatolícky ordinariát). Bibliografia WiesławaW. Rusin WiesławaW., BarbaraB. Zygmańska BarbaraB., Słowacja, Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2006, ISBN 83-7304-679-8, OCLC 749501739 .
Церковь тринитариев в Братиславе

Собор святых Иоанна де Мата и Феликса Валуа или Церковь тринитариев ( словац. Katedrála svätých Jána z Mathy a Felixa z Valois, Kostol trinitárov) – католический храм, находящийся в Старом городе Братиславы, Словакия. Церковь святых Иоанна де Мата и Феликса де Валуа до 2009 года была кафедральным собором военного ординариата Словакии. Церковь святых Иоанна де Мата и Феликса де Валуа вместе с монастырём тринитариев составляет единый историко-архитектурный памятник. В бывшем монастыре тринитариев состоялись значимые события, важные для становления словацкой государственности. История Церковь святых Иоанна де Мата и Феликса Валуа была построена в стиле барокко на месте храма святого Михаила, который был снесён в 1529 году. Строительство сегодняшнего храма началось в 1717 году приходом Пресвятой Троицы. Освящение церкви состоялось в 1727 году. Храм был назван в честь святых Иоанна де Мата и Феликса де Валуа – основателей монашеского ордена тринитариев, которым было поручено попечение нового храма. Считается, что фасад церкви был скопирован с церкви святого Петра в Вене. В это же время к храму был пристроен монастырь тринитариев. В 1782 году монастырь был закрыт австрийским императором Иосифом II, который проводил определённую политику по отношению к Католической церкви, которая впоследствии получила название «иосифизм». В 1844 году бывший монастырь был перестроен для своих нужд администрацией Пресбургского графства. Большой зал этого здания использовался для концертов и различных собраний. Здесь давал свои концерты Ференц Лист и Иоганнес Брамс. С 1939 по 1993 года в этом здании находился Словацкий национальный совет. 14 марта 1939 года здесь Премьер-министр Словакии Иосиф Тисо провозгласил декларацию о независимости Словакии. 17 июля 1992 года здесь была принята Декларация независимости Словакии. С 2003 по 2009 год церковь святых Иоанна де Мата и Феликса Валуа была кафедральным собором военного ординариата Словакии. Источник Lacika, Ján, Bratislava. Visiting Slovakia (1st ed. ed.). Bratislava, 2000, Slovakia, (in English), DAJAMA. ISBN 80-88975-16-6. W. Rusin, B. Zygmańska, Słowacja, Bielsko-Biała 2006, ISBN 83-7304-679-8. Ссылки Панорама Фотография
Hriňová (vodní nádrž)

Hriňová je vodní nádrž, která byla vybudována v letech 1961 – 1965 na horním toku řeky Slatina. Nachází se v katastrálním území stejnojmenné obce a na území CHKO Poľana. Slouží jako zásobárna pitné vody pro vodovod Hriňová-Lučenec-Fiľakovo. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Hriňová (vodná nádrž) na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Hriňová na Wikimedia Commons
Hriňová (zbiornik wodny)

Hriňová (słow. vodná nádrž Hriňová) – sztuczny zbiornik wodny na Słowacji, na pograniczu grup górskich Rudaw Weporskich i Polany, na północ od miasta Hriňová w kraju bańskobystrzyckim. Zbiornik powstał w latach 1960–1965 przez przegrodzenie zaporą toku rzeki Slatiny. Powierzchnia 48 ha. Lustro wody na wysokości ok. 570 m n.p.m. Maksymalna głębokość 39 m. Przeznaczeniem zbiornika jest retencja wody do celów komunalnych i zasilanie nią zbiorczego wodociągu Hriňová – Łuczeniec – Fiľakovo. Otoczenie zbiornika objęte jest strefą ochrony higienicznej, a jego tafla i brzegi nie są wykorzystywane do celów rekreacyjnych.
Neologe Synagoge (Trenčín)

Die Neologe Synagoge in Trenčín, einer slowakischen Stadt im gleichnamigen Bezirk, wurde 1912/13 errichtet. Die profanierte Synagoge ist ein geschütztes Kulturdenkmal. Geschichte Die jüdische Bevölkerung in Trenčín war gegen Ende des 18. Jahrhunderts angewachsen. Im Jahr 1790 wurde eine kleine Synagoge am Rand der Altstadt, aber außerhalb der Stadtmauer erbaut. Ein weiteres Anwachsen der Zahl der Juden führte dazu, dass dieses Gebäude zu klein wurde. Deshalb wurde der Bau einer neuen Synagoge in Auftrag gegeben. Die jüdische Gemeinde Trenčíns fühlte sich dem Reformjudentum zugehörig. Dessen Angehörige wurden im damaligen Königreich Ungarn Neologen genannt. Mit dem Bau wurde an der Stelle, wo die vorherige Synagoge stand, 1912 begonnen. Im September 1913 erfolgte die Einweihung. In der ab 1938 selbständigen Slowakei wurde die Synagoge während des Zweiten Weltkriegs von den Hlinka-Garde verwüstet und als Pferdestall genutzt. Die jüdische Bevölkerung wurde im Holocaust nahezu vollständig ausgelöscht. Nach dem Krieg wurde die Synagoge von den wenigen überlebenden Juden Trenčíns für kurze Zeit genutzt. Ab 1951 wurde das Gebäude dann als Textillager verwendet. Mitte der 1970er Jahre fanden Renovierungen statt und in dem Gebäude fanden Ausstellungen und Veranstaltungen statt. In einem kleinen Nebenraum der Synagoge hält die jüdische Gemeinde weiterhin ihre Gottesdienste ab. Bei den Rekonstruktionen ab Mitte der 1970er Jahre ging im Inneren viel von den ursprünglichen Bauelementen verloren. Im Herbst 2021 wurde mit einer umfassenden Renovierung begonnen, die im Herbst 2022 abgeschlossen sein sollte. Architektur Das Synagogengebäude wurde nach den Plänen von Richard Scheibner errichtet, der am 19. März 1880 in Piešťany geboren wurde, in Berlin lebte und arbeitete, am 13. Oktober 1945 in Berlin-Charlottenburg starb. Das imposante Bauwerk wird von einer großen, gedrungenen Kuppel dominiert, womit es Anleihen an die byzantinische Architektur nimmt. Daneben sind auch Elemente im maurischen Stil vorhanden. An den Ecken sind, ebenfalls von Kuppeln gekrönte, Türme angebracht, in denen sich Treppen befinden. Allerdings fehlt der Turm an der Nordostecke. Dies war den damaligen räumlichen Gegebenheiten geschuldet, ist aber nur beim Blick von der hoch über der Stadt gelegenen Trenčíner Burg deutlich zu erkennen. Vom Haupteingang im Westen gelangt man in den Vorraum und von dort in den quadratischen Männergebetsraum. Vor dem Toraschrein stand, wie im Reformjudentum üblich, die Bima. Beide sind nicht mehr vorhanden. Hinter der Ostwand ist ein Anbau. Die Frauenempore umläuft den Hauptraum an drei Seiten (außer im Osten, wo der Toraschrein stand). Siehe auch Liste von Synagogen in der Slowakei https://www.architektura-urbanizmus.sk/2024/07/15/synagogue-new-constructions-and-new-materials-in-the-turn-of-the-century-period-art-nouveau-art-deco-orientalism-modernism/ Einzelnachweise Weblinks Slovak Jewish Heritage Center (englisch, abgerufen am 11. Dezember 2015)
Trenčín Synagogue

The Trenčín Synagogue (Slovak: Synagóga v Trenčíne) is a cultural centre and former Neolog Jewish congregation and synagogue in the city of Trenčín in Slovakia. The building is a Cultural Heritage Monument of Slovakia. History The Jewish population of the city was around 2000 members. The synagogue was inaugurated in September 1913, the Jewish community built the building on the site of a previous wooden synagogue from 1781. The synagogue building was built according to the plans of Richard Scheibner, who was born on March 19, 1880 in Piešťany, lived and worked in Berlin and died on October 13, 1945 in Berlin-Charlottenburg. In 1941, it was damaged by the Slovak Hlinka Guard. After the war, the building became property of the state and was used as a storage facility. Jews from the city prayed in a room nearby. It was renovated at the end of the 1970's and is now a cultural centre. Gallery See also History of the Jews in Slovakia https://www.architektura-urbanizmus.sk/2024/07/15/synagogue-new-constructions-and-new-materials-in-the-turn-of-the-century-period-art-nouveau-art-deco-orientalism-modernism/ References
Synagogue de Trenčín

La synagogue de Trenčín (en slovaque : Synagóga v Trenčíne) est un édifice religieux situé en Slovaquie dans la ville de Trenčín. Histoire Le bâtiment de la synagogue a été construit selon les plans de Richard Scheibner, né le 19 mars 1880 à Piešťany, qui a vécu et travaillé à Berlin et est décédé le 13 octobre 1945 à Berlin-Charlottenbourg. La synagogue fut inaugurée solennellement en septembre 1913. Le bâtiment est situé sur le site d'une précédente synagogue en bois qui datait de 1781. La communauté juive de la ville comptait 2 000 membres. En 1941, la synagogue est endommagée par des nazis et leurs collaborateurs slovaques de la Garde Hlinka. Une première rénovation est faite après-guerre, le lieu est propriété de l'État et est utilisé comme entrepôt. L'ancien bureau sert de salle de prière. Une rénovation importante est faite dans la fin des années 1970. Le bâtiment est protégé, classé comme un monument national slovaque. La synagogue est maintenant utilisée pour des événements culturels, comme une salle d'exposition et pour des concerts car appréciée pour ses caractéristiques acoustiques. Galerie Articles connexes Histoire des Juifs en Slovaquie Liens externes Slovak Jewish Heritage Center (anglais) Maroš Borský: Synagogue Architecture in Slovakia Towards Creating a Memorial Landscape of Lost Community 2005, S. 149–150 https://www.architektura-urbanizmus.sk/2024/07/15/synagogue-new-constructions-and-new-materials-in-the-turn-of-the-century-period-art-nouveau-art-deco-orientalism-modernism/ Références Portail du judaïsme Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Slovaquie Portail du XXe siècle
Synagoga w Trenczynie

Synagoga w Trenczynie (słow. Synagóga v Trenčíne) – synagoga znajdująca się w Trenczynie na Słowacji, przy placu Ľ. Štúra. Synagoga została zbudowana w 1912 roku na miejscu starszej synagogi, w stylu łączącym eklektyzm, secesję oraz styl bizantyjski. Projekt wykonali architekci Richard Scheibner oraz Hugo Pál. Podczas II wojny światowej synagoga uległa znacznemu zniszczeniu. Po zakończeniu wojny przystąpiono do odbudowy synagogi, dzięki której odzyskała swój dawny blask. Była najprawdopodobniej jedyną słowacką bożnicą odbudowaną po zniszczeniach wojennych. Obecnie znajduje się w niej sala wystawowa. Dawniej jak i dziś synagoga jest jednym z najbardziej charakterystycznych i najbardziej oryginalnych budynków w mieście. Jej najbardziej charakterystycznymi elementami są liczne kopuły z największą na czele. Na fasadzie głównej znajduje się tablica upamiętniająca dawne przeznaczenie budynku. W jednym z mniejszych pomieszczeń budynku znajduje się mała sala modlitewna lokalnej wspólnoty żydowskiej.
Rakytovské plieska

Rakytovské plieska je soubor dvou ledovcových jezer nacházejících se v dolní části Furkotské doliny ve Vysokých Tatrách na Slovensku. Plesa leží v nadmořské výšce 1307 m a jedná se o nejníže položená plesa na slovenské straně Vysokých Tater. Vyšné Rakytovské pliesko se dříve nazývalo Malé Rakytovské pleso nebo Richthofenovo pliesko, zatímco pod jménem Vyšné Rakytovské pliesko bylo známé také Nižné Smrekovické pliesko. Plesa Odkazy Poznámky Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Související články Furkotská dolina Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Rakytovské plieska na Wikimedia Commons (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Rakitowe Stawki
Rakitowe Stawki

Rakitowe Stawki (słow. Rakytovské plieska) – dwa niewielkie stawy w słowackich Tatrach Wysokich. Znajdują się około 0,8 km na zachód od Smrekowickich Stawków (Smrekovické plieska), w południowo-zachodniej części tarasu zwanego Smrekowicą (Smrekovica). Są to: Niżni Rakitowy Stawek (Nižné Rakytovské pliesko, 1311 m n.p.m.) – południowo-wschodni, większy i głębszy, Wyżni Rakitowy Stawek (Vyšné Rakytovské pliesko, 1311 m) – północno-zachodni, mniejszy i płytszy. Na wielu mapach Niżni Rakitowy Stawek zaznaczany jest jako Wyżni (Vyšné Rakytovské pliesko), a Wyżni – jako Niżni. Oba stawki znajdują się w stadium zanikania, zarastają i mają bogate życie organiczne. Bór świerkowy otaczający niegdyś Rakitowe Stawki został poważnie zniszczony przez wichurę 19 listopada 2004 r. Szlaki turystyczne – ścieżka edukacyjna Rakytovské plieska z Rozdroża Jambrichowo nad Wyżni Rakitowy Stawek i przez Furkotny Potok z powrotem do rozdroża. Czas przejścia: do stawku 45 min, cała pętla 2 h. Przypisy Bibliografia Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie przewodnik taternicki część VIII. Warszawa: Sport i Turystyka, 1956. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
Ramža

Schron Ramža (słow. Útulňa Ramža) – schron turystyczny na Słowacji, we wschodniej części Niżnych Tatr. Przy marszu głównym grzbietem Niżnych Tatr wolno nocować według Regulaminu Parku Narodowego Niżne Tatry (NAPANT-u) tylko w niektórych miejscach. Jednym z nich jest schron turystyczny Ramža i jego bliska okolica. Opis Schron Ramža (1260 m n.p.m.) jest częstym celem przy przejściu głównego grzbietu wschodniej części Niżnych Tatr. Ponieważ znajduje się wśród lasu, nie jest dobrze widoczny, jednak przy głównym szlaku znajduje się drogowskaz do obiektu położonego kilkaset metrów dalej. Z punktu widzenia architektonicznego schron podobny jest do górskiego szałasu. Przez niskie drzwi wchodzimy do środka - zaraz w lewo jest kilka półek i miejsce na odłożenie plecaków, dalej jest piec. Prycze do spania są dwie - dolna w kształcie L wzdłuż tylnej i prawej ściany, górna jest tylko przy tylnej. Podłoga jest drewniana. Pojemność wynosi około 20 osób, przy złej pogodzie ewentualnie w innej niekorzystnej sytuacji zmieści się tyle ludzi, ile trzeba. Źródło znajduje się około 300 metrów na zachód od chaty, niedaleko pogorzeliska starszego schronu. Okolice źródła są mocno zabagnione i porośnięte łopianami. Szlaki turystyczne szlakiem z przełęczy Priehyba (14,2 km, 4 h) - Szlak Bohaterów Słowackiego Powstania Narodowego (Cesta hrdinov SNP) szlakiem z przełęczy Czertowica (7,5 km, 1 h 50') - Cesta hrdinov SNP Bibliografia http://www.nizketatry.sk/chaty/uramza/uramza.html http://hiking.sk/hk/ar/6/ramza_turisticka_utulna.html