NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Niżni Staw Bystry

Niżni Bystry Staw (słow. Dolné Bystré pleso, Nižné Bystré pleso) – staw w Dolinie Bystrej w słowackich Tatrach Zachodnich. Znajduje się w górnym piętrze tej doliny, na równi, tuż obok szlaku turystycznego prowadzącego dnem doliny. Położony jest na wysokości 1843 m n.p.m., najniżej z wszystkich Bystrych Stawów. Według pomiarów Jerzego Młodziejewskiego z 1935 miał powierzchnię 0,23 ha, głębokość zaledwie 0,5 m. Wypływa z niego potok Bystra. Staw ten jednak często wysycha. Jego otoczenie to trawiasta równia z kępami kosodrzewiny. Za stawem, w północnym kierunku, wznosi się wał dobrze wykształconej moreny czołowej recesyjnej. Szlaki turystyczne – żółty od Tatrzańskiej Drogi Młodości w miejscowości Przybylina (przystanek Pribylina Hrdovo) przez Dolinę Bystrą i wschodnią grań Bystrej na szczyt Bystrej. Szlak jest zamknięty od 1 listopada do 30 czerwca. Czas przejścia: 4 h, ↓ 3 h, różnica poziomów 1400 m. Bibliografia Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1. Marian Kunicki, Tadeusz Szczerba: Tatry Zachodnie. Słowacja. Kraków: PTTK „Kraj”, 1992. ISBN 83-7005-248-7. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-36-5.
Nižné Strelecké pleso

Nižné Strelecké pleso je ledovcové jezero ve skupině Streleckých ples ve Velké Studené dolině ve Vysokých Tatrách na Slovensku. Má rozlohu 0,1255 ha. Dosahuje maximální hloubky 4,4 m a objemu 1799 m³. Leží v nadmořské výšce 2021 m, což je paradoxně výše než Vyšné Strelecké pleso. Nižné je označované z toho důvodu, že leží blíže k ústí doliny. Okolí Jihozápadně od plesa se zvedá Strelecká veža. Na severu stoupá Strelecká kotlina k Priečnemu sedlu. Na jihu se pod ním nachází skalní práh, pod kterým je nižší stupeň Velké Studené doliny. Vodní režim Pleso nemá povrchový přítok ani odtok. Náleží k povodí Streleckého potoka, který se na povrchu objevuje až níže pod plesem. Přístup Pleso není veřejnosti přístupné. Ve vzdálenosti 300 m od něj prochází žlutá turistická značka z Téryho chaty na Zbojníckou chatu, která je přístupná každoročně v období od 16. června do 31. října. Odkazy Poznámky Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Nižné Strelecké pleso na Wikimedia Commons (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Strzelecki Staw, Niżni
Niżni Strzelecki Staw

Niżni Strzelecki Staw (słow. Strelecké plesá, Nižné Strelecké plesá) – staw położony na wysokości ok. 2028 m n.p.m. w górnych partiach Doliny Staroleśnej, w słowackich Tatrach Wysokich. Staw ten nie jest dokładnie pomierzony, ale jego głębokość to ok. 2,5 m. Leży w kotlinie zwanej Strzelecką Kotliną, u podnóża Strzeleckiej Turni. Jest największy z grupy Strzeleckich Stawów wchodzących w skład 27 Staroleśnych Stawów, drugi staw to Wyżni Strzelecki Staw, który znajduje się nieco na północny zachód od niego. Do Niżniego Strzeleckiego Stawu nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny, jednak można go zobaczyć z żółtego szlaku schodzącego z Czerwonej Ławki. Nazewnictwo Polska nazwa Niżniego Strzeleckiego Stawu pochodzi od Strzeleckich Pól, która dawniej dotyczyła również Strzeleckiej Kotliny. Nazwy słowackie Strelecké plesá i Nižné Strelecké plesá dotyczą obydwu Strzeleckich Stawów, ponieważ w słowackim nazewnictwie nie ma wyodrębnionych nazw tych stawów. Bibliografia Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
Nižné Wahlenbergovo pleso

Nižné Wahlenbergovo pleso je ledovcové jezero ve druhém nejvyšším stupni Furkotské doliny ve Vysokých Tatrách na Slovensku. Má rozlohu 2,0280 ha. Je 250 m dlouhé a 125 m široké. Dosahuje maximální hloubky 8,0 m a objemu 69 701 m³. Leží v nadmořské výšce 2053 m. Je pojmenované po švédském botanikovi Göranovi Wahlenbergovi. Okolí Na západě se nad plesem zvedají stěny Kozího chrbátu s Liptovskou vežou a Ostrou. Na severu se nachází Soliskové pliesko a Ostré pliesko a nad nimi se zvedá nejvyšší práh doliny, nad nímž se nachází Vyšné Wahlenbergovo pleso. Vodní režim Pleso má nepravidelný povrchový přítok i odtok. Voda pod povrchem odtéká níže se objevujícím Furkotským potokem, který se posléze vlévá do Bieleho Váhu. Rozměry jezera v průběhu času zachycuje tabulka: Přístup Přístup je možný pěšky a to pouze v letním období od 16. června do 31. říjen. Na východě vede kolem plesa žlutá turistická značka do Bystré lávky traverzem svahu Veľkého Soliska. Přístup je možný: ze Štrbského Plesa po žluté turistické značce přes Mlynickou dolinu na Bystrou lávku a poté dolu kolem Vyšného Wahlenbergova plesa k plesu (3–4 hodiny) ze Štrbského Plesa po červené tatranské magistrále na východ na Rázcestie pod Furkotskou dolinou a dále po žluté turistické značce přes Rázcestie pod Soliskom k plesu (2–2,5 hodiny) ze Štrbského Plesa po modré turistické značce kolem Chaty pod Soliskom na Rázcestie pod Soliskom a dále po žluté turistické značce k plesu (2,5–3 hodiny) ze Štrbského Plesa sedačkovou lanovkou na Chaty pod Soliskom a dále po modré turistické značce na Rázcestie pod Soliskom a dále po žluté turistické značce k plesu (1–1,5 hodiny) Poznámky Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Nižné Wahlenbergovo pleso na Wikimedia Commons (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Furkotny Staw, Niżni Wielki
Nižné Wahlenbergovo pleso

Nižné Wahlenbergovo pleso (deutsch Unterer Wahlenberg-See, ungarisch Alsó-Wahlenberg-tó, polnisch Wielki Staw Furkotny Niżni) ist ein Bergsee auf der slowakischen Seite der Hohen Tatra. Er befindet sich im oberen Teil des Tals Furkotská dolina (deutsch Furkotatal) zwischen den Seitengraten Liptovské kopy und Solisko und seine Höhe beträgt 2053 m n.m.. Seine Fläche liegt bei 20.280 m², er misst 250 × 125 m und ist bis zu 7,8 m tief. Es gibt keinen oberirdischen Abfluss, der See liegt jedoch im Einzugsgebiet des Furkotský potok (deutsch Furkotabach), eines Nebenflusses von Biely Váh, der wiederum ein Quellfluss des längsten slowakischen Flusses Waag ist. Ähnlich wie der höher gelegene See Vyšné Wahlenbergovo pleso, der durch eine Moräne von diesem See getrennt ist, trägt der See den Namen des schwedischen Botanikers Göran Wahlenberg. Im Jahrbuch 1880 des Ungarischen Karpathenvereins erscheint auch der Name dritter Furkoter See (deutsch) oder Harmadik-Furkota-tó (ungarisch). Unweit des Ostufers verläuft ein gelb markierter Wanderweg von Štrbské Pleso heraus über das Tal Mlynická dolina und den Sattel Bystrá lávka und zurück südwärts zum rot markierten Wanderweg Tatranská magistrála. Literatur Milan Lackovič: Prírodné Krásy Slovenska – Plesá. Hrsg.: DAJAMA. 1. Auflage. Bratislava 2015, ISBN 978-80-8136-049-7, S. 50. Weblinks Einzelnachweise
Niżni Wielki Furkotny Staw

Niżni Wielki Furkotny Staw (słow. Nižné Wahlenbergovo pleso, niem. Unterer Wahlenbergsee, węg. Alsó-Wahlenberg-tó) – staw położony w Dolinie Furkotnej, w słowackiej części Tatr Wysokich. Znajduje się na wysokości 2053 m n.p.m., jego powierzchnia to 2,01 ha, głębokość ok. 8 m. Około 100 m powyżej Niżniego Stawu znajduje się większy od niego Wyżni Wielki Furkotny Staw. Pomiędzy nimi położone są dwa małe stawki: Soliskowe Oko i Soliskowy Stawek, natomiast w dolnej części doliny usytuowane są dwa małe zbiorniki wodne o podobnych nazwach: Niżni oraz Wyżni Mały Furkotny Stawek. Nazewnictwo Polska nazwa odnosi się do Doliny Furkotnej lub do Furkotu – szczytu ją zamykającego, natomiast nazwy słowacka (nadana przez MKE w 1890 r.), niemiecka i węgierska do szwedzkiego botanika Görana Wahlenberga, który na początku XIX w. badał Tatry i ich roślinność. Szlaki turystyczne – znakowana czerwono, a potem żółto ścieżka ze Szczyrbskiego Jeziora na Bystrą Ławkę, przebiegająca w niewielkiej odległości od Niżniego i Wyżniego Wielkiego Furkotnego Stawu. Czas przejścia ze Szczyrbskiego Jeziora do Niżniego Wielkiego Furkotnego Stawu: 2:15 h, ↓ 1:45 h Czas przejścia od Niżniego Wielkiego Furkotnego Stawu na Bystrą Ławkę: 0:50 h, ↓ 0:35 h Przypisy Bibliografia Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8. Linki zewnętrzne Stawy Wahlenberga, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 895 .
Niżni Wołowy Stawek

Niżni Wołowy Stawek (słow. Nižné Volie pliesko) – jeden z dwóch małych Wołowych Stawków położonych na Zadniej Polanie Młynickiej w środkowych partiach Doliny Młynickiej, w słowackiej części Tatr Wysokich. Pomiary Józefa Szaflarskiego z 1935 r. wykazują, że ma on 0,056 ha powierzchni, wymiary 41 × 19 m i głębokość ok. 2,1 m. Nieco na wschód od niego przechodzi żółto znakowany szlak turystyczny prowadzący znad Szczyrbskiego Jeziora dnem Doliny Młynickiej. Niżni Wołowy Stawek należy do grupy dwóch Wołowych Stawków, drugim jest Wyżni Wołowy Stawek znajdujący się ok. 150 m na północny wschód od niego. Niżni Wołowy Stawek ma podłużny kształt, położony jest na wysokości ok. 1941 m n.p.m. Szlaki turystyczne – żółty szlak prowadzący znad Szczyrbskiego Jeziora dnem Doliny Młynickiej obok wodospadu Skok i dalej przez Bystrą Ławkę do Doliny Furkotnej. Przejście szlakiem przez przełęcz jest dozwolone w obie strony, jednak zalecany jest kierunek z Doliny Młynickiej do Furkotnej w celu uniknięcia zatorów na łańcuchach. Czas przejścia ze Szczyrbskiego Jeziora do wodospadu: 1:30 h, ↓ 1 h Czas przejścia znad wodospadu na Bystrą Ławkę: 2 h, ↓ 1:35 h Bibliografia Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005. ISBN 83-909352-2-8. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VIII. Młynicka Przełęcz – Krywań. Warszawa: Sport i Turystyka, 1956.
Apoštolská nunciatura na Slovensku

Apoštolský nuncius ve Slovenské republice je diplomat na úrovni velvyslance zastupující Svatý stolec u vlády Slovenské republiky. V souladu s usnesením Vídeňského kongresu z roku 1815 je doyenem diplomatického sboru. Od roku 2022 je apoštolským nunciem Nicola Girasoli. Nunciové ve Slovenské republice Giovanni Coppa (1993–1994), se sídlem v Praze (prozatímně zároveň nuncius v České republice), předtím nuncius v Československu, poté kardinál Luigi Dossena (1994–2001) Henryk Józef Nowacki (2001–2007) Mario Giordana (2008–2017) Giacomo Guido Ottonello (2017–2022) Nicola Girasoli (od roku 2022) Odkazy Reference Související články Apoštolský nuncius v Československu Apoštolská nunciatura v České republice Externí odkazy Nunciatura na Slovensku na stránkách Catholic Hierarchy
Apostolic Nunciature to Slovakia

The Apostolic Nunciature to Slovakia is an ecclesiastical office of the Catholic Church in Slovakia. It is a diplomatic post of the Holy See, whose representative is called the Apostolic Nuncio with the rank of an ambassador. Holy See-Slovakia relations Relations between the Holy See and what is now Slovakia began in 1919 with the dissolution of the Austro-Hungarian Empire but the relationship between the Holy See and the government of Czechoslovakia was strained more often than not. The new Czechoslovak government demanded that the incumbent bishops in Slovakia be replaced and systematically implemented a persecutory anti-church policy. Due to this imposition in 1920 all bishops but one had been replaced or forced out to resign. The proclamation of Slovak indipendence in March 1939, a few months before the outbreak of World War II, ended normal relations between the Vatican and Czechoslovakia, and the Holy See sought a diplomatic middle ground by granting recognition to the Slovak Republic, but sent a chargé d'affaires, Giuseppe Burzio, rather than a nuncio. Apostolic Nuncios to Slovakia Archbishop Giovanni Coppa was named Apostolic Nuncio to Czechoslovakia on 30 June 1990. With the division on that country into Slovakia and the Czech Republic on 1 January 1993, Coppa became nuncio to each of them, based in Prague. Giovanni Coppa (1 January 1993 – 2 March 1994) Luigi Dossena (2 March 1994 – 8 February 2001) Henryk Józef Nowacki 8 February 2001 – 28 November 2007) Mario Giordana (15 March 2008 – 1 April 2017) Giacomo Guido Ottonello (1 April 2017 – 31 October 2021) Nicola Girasoli (2 July 2022 – present) See also Catholic Church in Slovakia Apostolic Nunciature to the Czech Republic Apostolic Nunciature to Czechoslovakia Foreign relations of the Holy See List of diplomatic missions of the Holy See Giuseppe Burzio, chargé d'affaires in Slovakia 1940-45 References
Nuncjatura Apostolska na Słowacji

Nuncjatura Apostolska na Słowacji – misja dyplomatyczna Stolicy Apostolskiej na Słowacji. Siedziba nuncjusza apostolskiego mieści się w Bratysławie. Obecnym nuncjuszem jest Włoch abp Giacomo Guido Ottonello. Pełni on swą funkcję od 1 kwietnia 2017. Nuncjusz apostolski pełni tradycyjnie godność dziekana korpusu dyplomatycznego akredytowanego na Słowacji od momentu przedstawienia listów uwierzytelniających. Historia 1 stycznia 1993 papież Jan Paweł II zlikwidował Nuncjaturę Apostolską w Czechosłowacji tworząc w jej miejsce osobne nuncjatury na Słowacji i w Czechach. Do 2 marca 1994 urząd nuncjusza w obu państwach pełnił ten sam hierarcha rezydujący w Pradzie. Od tego dnia mianowani są osobni przedstawiciele papiescy na Słowacji. Nuncjusze apostolscy abp Giovanni Coppa (1993 - 1994) Włoch; nuncjusz apostolski w Czechach abp Luigi Dossena (1994 - 2001) Włoch abp Henryk Nowacki (2001 - 2007) Polak abp Mario Giordana (2008 - 2017) Włoch abp Giacomo Guido Ottonello (2017 – 2021) Włoch abp Nicola Girasoli (od 2022) Włoch Bibliografia Giga-Catholic Information Catholic-Hierarchy
Nunciatura Apostólica na Eslováquia

A Nunciatura Apostólica na Eslováquia é um ofício eclesiástico da Igreja Católica na Eslováquia. É um posto diplomático da Santa Sé, cujo representante se chama Núncio Apostólico com a patente de embaixador. Núncios apostólicos na Eslováquia O arcebispo Giovanni Coppa foi nomeado núncio apostólico na Tchecoslováquia em 30 de junho de 1990. Com a divisão daquele país em Eslováquia e República Tcheca em 1º de janeiro de 1993, Coppa tornou-se núncio de cada um deles, com base em Praga. Giovanni Coppa (1 de janeiro de 1993 - 2 de março de 1994) Luigi Dossena (2 de março de 1994 - 8 de fevereiro de 2001) Henryk Józef Nowacki 8 de fevereiro de 2001 - 28 de novembro de 2007) Mario Giordana (15 de março de 2008 - 1 de abril de 2017) Giacomo Guido Ottonello (1 de abril de 2017 - presente) Ver também Relações Exteriores da Santa Sé Lista das missões diplomáticas da Santa Sé Referências
Апостольский нунций в Словакии

Апостольский нунций в Словацкой Республике — дипломатический представитель Святого Престола в Словакии. Данный дипломатический пост занимает церковно-дипломатический представитель Ватикана в ранге посла. Как правило, в Словакии апостольский нунций является дуайеном дипломатического корпуса, так как Словакия — католическая страна. Апостольская нунциатура в Словакии была учреждена на постоянной основе 1 января 1993 года, после признания Святым Престолом распада Чехословакии. Её резиденция находится в Братиславе. В настоящее время Апостольским нунцием в Словакии является архиепископ Никола Джирасоли , назначенный Папой Франциском 2 июля 2022 года. История Апостольская нунциатура в Словакии, в качестве постоянной нунциатуры, была учреждена 1 января 1993 года, бреве Ad firmiores reddendas папы римского Иоанна Павла II, после признания Святым Престолом независимости Чехии, возникшей после распада Чехословакии. Предшественницей Апостольской нунциатуры в Словакии была Апостольская нунциатура в Чехословакии учреждённая в 1920 году. В 1950 году дипломатические отношения между Святым Престолом и Чехословакии, в связи с установлением коммунистического режима, были прерваны и восстановлены только в 1989 году. Апостольские нунции в Словакии Джованни Коппа — (1 января 1993 — 2 марта 1994 — оставлен на посту апостольским нунцием в Чехии); Луиджи Доссена — (2 марта 1994 — 8 февраля 2001, в отставке); Хенрик Юзеф Новацкий — (8 февраля 2001 — 28 ноября 2007 — назначен апостольским нунцием в Никарагуа); Марио Джордана — (15 марта 2008 — 1 апреля 2017, в отставке); Джакомо Гвидо Оттонелло — (1 апреля 2017 — 31 октября 2021, в отставке); Никола Джирасоли — (2 июля 2022 — по настоящее время). Ссылки Апостольская нунциатура в Словакии на GCatholic.org. См. также Апостольский нунций в Чехословакии; Апостольский нунций в Чехии; Католицизм в Словакии.
Apostolska nunciatura na Slovaškem

Apostolska nunciatura na Slovaškem je diplomatsko prestavništvo (veleposlaništvo) Svetega sedeža na Slovaškem, ki ima sedež v Bratislavi; ustanovljena je bila 1. januarja 1993. Trenutni apostolski nuncij je Mario Giordana. Seznam apostolskih nuncijev Giovanni Coppa (1. januar 1993–2. marec 1994) Luigi Dossena (2. marec 1994–8. februar 2001) Henryk Józef Nowacki (8. februar 2001–2007) Mario Giordana (15. marec 2008–danes) Glej tudi seznam apostolskih nunciatur seznam diplomatsko-konzularnih predstavništev na Slovaškem Zunanje povezave Catholic-hierarchy.org
Апостольська нунціатура в Словаччині

Апостольська нунціатура Святого Престолу в Словаччині — дипломатичне представництво (посольство) Святого Престолу в Словацькій Республіці. Резиденція апостольського нунція знаходиться в Братиславі. Чинним нунцієм є італійський архиєпископ Нікола Джірасолі, який перебуває на посаді з 2 липня 2022 року. Апостольський нунцій традиційно обіймає посаду декана дипломатичного корпусу, акредитованого в Словаччині, з моменту вручення вірчих грамот. Історія 1 січня 1993 року Папа Іван Павло ІІ скасував Апостольську нунціатуру в Чехословаччині, створивши на її місці окремі нунціатури в Словаччині та Чехії. До 2 березня 1994 року посаду нунція в обох країнах обіймав один ієрарх, який мав резиденцію в Празі. З цієї дати призначаються окремі папські представники в Словаччині. Апостольські нунції Архиєпископ Джованні Коппа (1993—1994), апостольський нунцій в Чехії, Архиєпископ Луїджі Доссена (1994—2001), Архиєпископ Генрик Юзеф Новацький (2001—2007), Архиєпископ Маріо Джордана (2008—2017), Архиєпископ Джакомо Ґвідо Оттонелло (2017—2021), Архиєпископ Нікола Джірасолі (з 2022 року). Посилання Nunciature to Slovakia (англ.) Apostolic Nunciature Slovakia (англ.)
Park termalny Bešeňová

Thermal park Bešeňová – kąpielisko na Słowacji, w miejscowości Beszeniowa. Lecznicze wpływy tych gorących źródeł wykorzystywano w XIV wieku. Beszenowskim wodom geotermalnym przypisuje się działanie terapeutyczne w zakresie astmy, reumatyzmu oraz alergii. Z kąpieli w tych źródłach korzystają sportowcy. Odwiert, z którego czerpane są wody został wykonany w 1987, a jego głębokość wynosi 1897 metrów. Kąpielisko zostało zmodernizowane w 2005 roku i od tego czasu ciągle jest rozbudowywane. Obecnie w budowie jest delfinarium i centrum konferencyjne. W ośrodku znajdują się: część zewnętrzna 13 basenów termalnych (w tym 8 czynnych zimą), 5 zjeżdżalni. część w budynkach 3 baseny, centrum fitness, zespół saun. Linki zewnętrzne Strona parku termalnego. besenovanet.sk. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-06-23)]. Serwer gminy. besenova.sk. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-04-27)].
Pezinská Baba

Pezinská Baba je lyžařské středisko na hřebeni Malých Karpat v nadmořské výšce 527 m n. m. ve vzdálenosti 12 km od Pezinku . Nacházejí se zde 3 lyžařské tratě s délkou 500, 700 a 1 000 m a 5 vleků v celkové kapacitě 3 120 osob za hodinu. Jsou zde tratě na běžecké lyžování s délkami 1, 2 a 5 km a dráha na sáňkování. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Pezinská Baba na slovenské Wikipedii. Související články Baba (Malé Karpaty) Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Pezinská Baba na Wikimedia Commons Informace o středisku
Pezinská Baba

Pezinská Baba ist ein Skigebiet auf dem Kamm der Kleine Karpaten in einer Höhe von 527 Meter über Meer, in einer Entfernung von 12 Kilometer von Pezinok. Es gibt 3 Skipisten mit einer Länge von 500, 700 und 1000 Meter und 5 Lifte mit einer Gesamtkapazität von 3120 Personen pro Stunde. Es gibt Loipen zum Langlaufen mit Längen von 1, 2 und 5 Kilometer sowie eine Rodelbahn. Einzelnachweise Weblinks Informationen zum Skigebiet
Pezinská Baba

Pezinská Baba – ośrodek narciarski w paśmie Małych Karpat na wysokości 527 m n.p.m., w odległości 12 km od Pezinoku, pod przełęczą Baba. Znajdują się tu 3 trasy narciarskie o długości 500, 700 i 100 m oraz 5 wyciągów o wydajności 3 120 osób na godzinę. Są tu narciarskie trasy biegowe o długości 1, 2 i 5 km i trasa saneczkowa. Zobacz też Baba (Małe Karpaty) Linki zewnętrzne Informacje o ośrodku. venda.sk. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-13)].
Пезинська Баба

Пе́зинська Баба (словац. Pezinská Baba) — гірськолижний курорт на хребті Малих Карпат на висоті 527 м н. м., на відстані 12 км від міста Пезинка. Є 3 лижні траси довжиною 500, 700 та 1 000 м та 5 підйомників загальною пропускною здатністю 3120 осіб на годину. Є траси для бігових лиж довжиною 1, 2 та 5 км та санна доріжка. Див. також Баба (Малі Карпати) Інші проекти Посилання Інформація про курорт
Domašínský meandr

Domašínský meandr je říční meandr a přírodní památka ve slovenském pohoří Malá Fatra na řece Váh. Chráněné území bylo vyhlášeno v roce 1978 a jeho rozloha je 80,37 hektaru. Předmětem ochrany je zaklesnutý meandr Váhu, který se během zdvihu Malé Fatry postupně zahloubil do krystalinického jádra pohoří. Historie Váh byl využíván na plavbu vorů a tato tradice byla v současnosti v obci Strečno obnovena jako turistická atrakce. V minulosti byl Domašínský meandr nejnebezpečnějším úsekem zdejší voroplavby. Báseň Jána Botta Margita a Besná nese názvy dvou obrovských skal z tohoto úseku. Po odstřelu dynamitem se tento úsek stal už pro voroplavbu bezpečnějším, ale na místě stal se však stále nacházejí mohutné peřeje. Přírodní poměry Váh ze tří stran obtéká nevýrazný lesnatý vrchol Domašín (575 metrů). Délka tohoto území činí 1,63 km, šířka pak 480 až 740 metrů, nadmořská výška se zde pohybuje v rozmezí 360–580 metrů nad mořem. Meandr tvoří část hranice, která rozděluje Malou Fatru na Lúčanskou (jižní část na levém břehu Váhu) a Krivánskou část (severní část na pravém břehu Váhu). Jde o vhloubenou formu říčního reliéfu, která je v celých Západních Karpatech ojedinělá. Vznikl postupným zařezáváním řeky Váh do zdvihajícího se pohoří koncem třetihor a počátkem čtvrtohor. Vznikl tak Strečenský průsmyk. Přístup Výhled na Domašínský meandr se naskýtá ze zříceniny hradu Starhrad, který je turisticky přístupný po červené turistické značce. Na území přírodní památky vede naučná stezka Strečnianskym chotárom. Kromě voroplavby po řece je údolím Váhu vedena i silnice I/18 a dvoukolejná elektrifikovaná železniční trať Košice–Žilina. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Domašínsky meander na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Domašínský meandr na Wikimedia Commons