NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Tour Saint-Urbain

La tour Saint Urbain (en l'honneur d'Urbain Ier) à Košice en Slovaquie a été bâtie au tournant des XIVe siècle et XVe siècle en tant que clocher de la cathédrale Sainte-Élisabeth dans un style gothique. L'allure Renaissance ne viendra que par la suite en 1628 grâce à l'architecte de Prešov, Martin Lindtner. Histoire Après l'incendie de la ville de 1556, où la tour et la cathédrale ont été touchées, les cloches de la tour ont fondu. En 1557, une cloche énorme de 5 tonnes du fondeur František Illenfeld d'Olomouc a été hissée. Des modifications ont encore été apportées en 1775 dans un style baroque. Un toit de style empire est posé au début du XIXe siècle ainsi que l'implantation de petits commerces. Les arcades datent de 1911 - 1912 et ont été complétées dans les années 1943 - 1944. En 1966 un nouvel incendie détruit la cloche de 1557 et le toit. De 1967 à 1971 a lieu une reconstruction à l'identique. À partir de 1977, le musée de la Slovaquie de l'est y expose une partie de sa collection. En 1994, la tour est restituée à l'église son propriétaire original. Dans le tour, un café y a été ouvert et par la suite, depuis 2004, la tour est occupée par un musée de figurines de cire qui retrace l'histoire de la ville de Košice. La cloche originale abimée par l'incendie de 1966 est exposée depuis 1989 devant la tour. Une copie a été offerte en 1996 par des employés de la sidérurgie de Slovaquie de l'est aujourd'hui US steel Košice. La tour est rénovée en 2020 Notes et références Liens externes Portail du catholicisme Portail de l’architecture chrétienne Portail du tourisme Portail de Košice
Wieża Urbana

Wieża Urbana (słow. Urbanova veža) – gotycka kampanila pokryta czterospadowym dachem znajdująca się w Koszycach na Słowacji. Została wzniesiona w XIV wieku. Pełniła funkcję wolnostojącej dzwonnicy dla Katedry św. Elżbiety. W środku zainstalowany jest ważący 7 ton dzwon kościelny poświęcony świętemu Urbanowi, patronowi winiarzy. Odlał go ludwisarz Franciscus Illenfeld z Ołomuńca w 1557 roku. Piramidalny dach został skonstruowany w 1775 roku w stylu barokowym; jest zwieńczony żelaznym krzyżem lotaryńskim. W 1912 roku wokół wieży wybudowano arkadowy pasaż. W ściany zewnętrzne budowli wmurowano 36 nagrobków pochodzących głównie z XIV–XV wieku. Jeden z nich datowany jest na IV wiek, przypisuje mu się pochodzenie z czasów Cesarstwa Rzymskiego. W 1966 r. w pożarze spłonął dach wieży, zaś zabytkowy dzwon „Urban” został zniszczony. Zrekonstruowaną budowlę otwarto ponownie w 1971 r. W 1994 r. wieża wróciła w posiadanie pierwotnego właściciela, tj. Kościoła. Poskładany z kawałków dzwon "Urban" w 1989 r. umieszczono przed wieżą. Jego funkcjonalną kopię, wykonaną przez pracowników koszyckiej huty (wówczas Východoslovenské železiarné) jako dar miasta Koszyce, zawieszono w 1996 r. w środku kampanili. Od 1977 r. w wieży znajdowała się ekspozycja przedstawiająca dzieje artystycznego odlewnictwa z zasobów Muzeum Wschodniosłowackiego. Od roku 1994 w wieży funkcjonował bar, zaś od 2004 r. muzeum figur woskowych, w którym prezentowane były eksponaty przedstawiające sławne postaci związane z regionem. Obecnie wieża jest niezagospodarowana. Przypisy Linki zewnętrzne Wieża na stronie Kosice.sk. kosice.sk. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-09-25)]. (informacje i zdjęcia) Oficjalna strona gabinetu figur woskowych. waxmuseum.sk. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-05-14)]. Trójwymiarowy model wieży
Parc Nacional dels Baixos Tatra

El Parc Nacional dels Baixos Tatra - (eslovac) Národný park Nízke Tatry - és un dels nou parcs nacionals d'Eslovàquia. Es troba a la serralada dels Baixos Tatra, al centre d'Eslovàquia, entre els rius Váh i les valls del riu Hron. Té una superfície de 728 km², amb una àrea perifèrica de 1.102 km². És el parc nacional més gran del país. Es divideix entre la regió de Banská Bystrica (districtes de Banská Bystrica i Brezno), la regió de Žilina (districtes de Ružomberok i Liptovský Mikuláš) i la regió de Prešov (districte de Poprad). El parc fou establert el 1978 i al començament cobria 811 km², amb una zona perifèrica de 1.240 km². Els seus límits foren ajustats el 1997, reduint-ne la superfície total a 1.830 km². La cima més alta és el mont Ďumbier, a 2.043 m. Vegeu també Llista dels parcs nacionals d'Eslovàquia
Národní park Nízké Tatry

Národní park Nízké Tatry (NAPANT) je jedním z devíti národních parků na Slovensku. Leží na středním Slovensku mezi údolími řek Váh a Hron. Národní park a jeho ochranné pásmo chrání celé horské pásmo Nízkých Tater. Má rozlohu 72 842 ha a jeho ochranné pásmo měří 110 162 ha. Nachází se v Banskobystřickém kraji (okres Banská Bystrica a okres Brezno), Žilinském kraji (okres Ružomberok a okres Liptovský Mikuláš) a Prešovském kraji (okres Poprad). Nejvyšším bodem parku je hora Ďumbier 2043 m n. m. Pod Kráľovou hoľou pramení čtyři slovenské řeky: Váh, Hron, Hnilec a Hornád. Historie Park byl založen roku 1978 a zpočátku se rozprostíral na 81 095 ha s ochranným pásmem 123 990 ha, což je dohromady 205 085 ha. K úpravě hranic došlo v roce 1997, kdy byla jeho celková plocha zredukována na 1830 km². Turistický ruch Park je vynikajícím místem pro velké množství sportovních aktivit, známými středisky jsou například: Jasná, Tále, Demänovská dolina a Čertovica. Nachází se zde také několik veřejnosti zpřístupněných jeskyní: Demänovská jeskyně svobody, Demänovská ledová jeskyně, Bystrá, Važecká jeskyně a Jeskyně mrtvých netopýrů. Maloplošná chráněná území Národní přírodní rezervace: Hnilecká jelšina Ohnište Jánska dolina Salatín Skalka Demänovská dolina Pod Latiborskou hoľou Ďumbier Národní přírodní památky: Starý hrad Jeskyně mrtvých netopýrů Vrbické pleso Brankovský vodopád Okno Štefanová Demänovské jeskyně Přírodní rezervace: Přírodní památky: Malá Stanišovská jeskyně Kamenné mlieko Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Low Tatras National Park na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Národní park Nízké Tatry na Wikimedia Commons Oficiální stránky Nariadenie vlády Slovenskej republiky č. 182/1997, o Národnom parku Nízke Tatry Nízké Tatry – video z cyklu České televize Návraty k divočině
Nedre Tatra Nationalpark

Nedre Tatra Nationalpark (slovakisk: Národný park Nízke Tatry) er en nationalpark i det centrale Slovakiet mellem Váh- og Hron-floddalene. Parken og dens bufferzone dækker hele bjergkæden Nedre Tatra. Nationalparken har et areal på 728 km² og dens bufferzone dækker et område på 1.102 km², hvilket gør det til den største nationalpark i Slovakiet . Det er opdelt mellem Banská Bystrica-regionen (Banská Bystrica og Brezno- distrikterne), Žilina-regionen (Ružomberok og Liptovský Mikuláš- distrikterne) og Prešov-regionen (Poprad-distriktet). Den højeste top er Ďumbier (2.043 moh.). Fire større slovakiske floder har deres udspring omkring bjerget Kráľova hoľa: Váh, Hron, Hnilec og Hornád . Historie Beskyttelsen af områderne i NedreTatra startede så småt i 1918-1921 og lige efter anden verdenskrig. I 1963 blev der fremsat et forslag om oprettelse af Nedre Tatra Nationalpark under navnet Centrale Slovakiske Nationalpark. I perioden mellem 1965 og 1966, lige før færdiggørelsen af det sidste forslag, blev der foreslået et udkast til en Nationalpark Ďumbier. Målet med dette udkast var at inkludere den nordlige og sydlige del af det lave område af de lave Tatraer. Fra 1967 til 1968 blev udkastet omformuleret med det mål at etablere nationalparken på 25-årsdagen for det slovakiske nationale oprør. Men det tog yderligere 10 år at overvinde forskellige hindringer, der forhindrede etableringen af nationalparken. I 1978 blev nationalparken oprettet med Den Slovakiske Socialistiske Republiks forordning 119/1978. Nationalparkens område blev sat til 81.095 hektar og dens beskyttelseszone til 123.990 ha. Nationalparkens status blev offentliggjort samme år af Kulturministeriet i Den Slovakiske Socialistiske Republik i forordningen 120/1978. Denne forordning fastlægger betingelserne for beskyttelse af bestemte områder. Parkens grænser og beskyttelseszoner blev revideret den 17. juni 1997 ved forordning nr. 182/1997 fra den slovakiske regering. Nationalparkens reviderede areal målte 72.842 ha, hvilket er 8.253 ha mindre end det oprindelige område. Det reviderede område af beskyttelseszonerne blev justeret til 110.162 ha, hvilket er 13.828 ha mindre end det område, der blev fastsat i 1978. Turisme Parken har fremragende betingelser for mange sportsaktiviteter med flere resorts/turiststeder. Følgende huler er åbne for offentligheden. Demänovská jaskyňa Slobody (Demänovská Frihedsgrotten), Demänovská ľadová jaskyňa (Demänovská Isgrotten), Bystrágrotten, Važeckágrotten og De døde flagermus grotte . Beskyttede områder I øjeblikket er følgende beskyttede områder etableret i området af parken eller dens bufferzone, der dækker 98,89 km²: 10 nationale naturreservater 10 naturreservater inklusive Horné lazy 5 nationale naturmonumenter 6 naturmonumenter 1 beskyttet sted Kilder og henvisninger Low Tatras National Park på slovakia travel Officielt websted
Low Tatras National Park

Low Tatras National Park (Slovak: Národný park Nízke Tatry; abbr. NAPANT) is a national park in Central Slovakia, between the Váh River and the Hron River valleys. The park and its buffer zone cover the whole Low Tatras mountain range. The National Park covers an area of 728 km2 and its buffer zone covers an area of 1,102 km2, which makes it the largest national park in Slovakia. It is divided between the Banská Bystrica Region (Banská Bystrica and Brezno districts), Žilina Region (Ružomberok and Liptovský Mikuláš districts) and Prešov Region (Poprad District). The highest peak is Ďumbier (2,043 m or 7,063 ft). Four major Slovak rivers rise below the Kráľova hoľa peak: Váh, Hron, Hnilec and Hornád. History The protection process of the Low Tatras territory started with first attempts in 1918-1921 and right after the second World War. In 1963 a proposal was made for the establishment of the National Park Low Tatras under the name of Central Slovakia National Park. During the period between 1965 and 1966, right before the completion of the last proposal, a draft for a National Park Ďumbier was proposed. The aim of this draft was to include the north and south part of the central territory of the Low Tatras. From 1967 till 1968 the draft was reformulated with the goal to establish the national park on the 25th anniversary of the Slovak National Uprising. But it took another 10 years to overcome various obstacles that prevented the establishment of the national park. In 1978 the national park was created with the Regulation 119/1978 of the Slovak Socialistic Republic. The area of the national park was set at 81,095 ha and its protection zone at 123,990 ha. The status of the national park was published in the same year by the Ministry of Culture of the Slovak Socialistic Republic in the regulation 120/1978. This regulation set out the conditions for the protection of particular areas. The borders of the park and the protection zones were revised on 17 June 1997 by regulation No 182/1997 of the government of the Slovak Republic. The revised area of the national park measured 72,842 ha, which is 8,253 ha less than the original area. The revised area of the protection zones was adjusted to 110,162 ha which is 13,828 ha less than the area set in 1978. Tourism The park has excellent conditions for many sports activities. Some of the resorts include Jasna Low Tatras, Tále, Demänovská dolina and Čertovica. The following caves are open to the public: Demänovská jaskyňa Slobody (Demänovská Cave of Freedom), Demänovská ľadová jaskyňa (Demänovská Ice Cave), Bystrá Cave, Važecká Cave and the Cave of Dead Bats. Protected areas Currently, the following protected areas are established in the area of the park or its buffer zone, covering 98.89 km2: 10 national nature reserves 10 nature reserves including Horné lazy 5 national nature monuments 6 nature monuments 1 protected site See also Protected areas of Slovakia Tatra National Park, Slovakia References External links Low Tatras National Park at Slovakia.travel
Parque nacional de la Baja Tatra

El Parque nacional de la Baja Tatra (en eslovaco: Národný park Nízke Tatry)​ es un parque nacional en el centro de Eslovaquia, entre el río Vah y los valles del río Hron. El parque y su zona de amortiguamiento cubren toda la cordillera de bajas montañas de Tatras; el parque tiene una superficie de 728 km² y su zona de amortiguamiento tiene 1.102 km². Es el parque nacional más grande de Eslovaquia. Se divide entre la región de Banská Bystrica (distritos de Banská Bystrica y Brezno), la Región de Žilina (distritos de Ružomberok y Liptovský Mikuláš ) y la Región de Prešov (distrito de Poprad). El parque fue establecido en 1978 y al principio cubría 811 kilómetros cuadrados, y la zona de amortiguamiento era 1.240 kilómetros cuadrados, 2.051 km ²juntos. Sus límites fueron ajustados en el año 1997, reduciendo su superficie total a 1.830 km². El pico más alto es Ďumbier (a 2.043 metros o 7063 pies ). Véase también Geografía de Eslovaquia Referencias
Parco nazionale dei Bassi Tatra

Il parco nazionale dei Bassi Tatra (in slovacco Národný park Nízke Tatry, abbreviato in NAPANT) è un parco nazionale della Slovacchia centrale, tra le valli dei fiumi Váh e Hron. Il parco e la sua zona cuscinetto comprono l'intera area dei Bassi Tatra. Il parco nazionale si estende per 728 km², con ulteriori 1 101 km² come zona "cuscinetto", con un minore livello di protezione: si tratta del più grande parco nazionale dell'intera Slovacchia. La sede del parco è nella città di Banská Bystrica. Ricade nelle regioni di Banská Bystrica, Žilina e Prešov. Il monte più elevato è il Ďumbier (2 043 m s.l.m.). Inoltre 4 importanti fiumi slovacchi nascono sotto il monte Kráľova hoľa: Váh, Hron, Hnilec e Hornád. Storia Il processo di protezione dei Bassi Tatra è cominciato con dei primi tentativi tra il 1918 e il 1921 e poi subito dopo la seconda guerra mondiale. Nel 1963 ci fu la proposta di creare un parco nazionale per quella zona col nome di "Parco nazionale della Slovacchia centrale". Tra il 1965 e il 1966, ci fu l'idea del parco nazionale del Ďumbier, con l'obiettivo di includervi la parte centrale della catena montuosa. La proposta venne rimodulata in modo tale da creare il parco in occasione del venticinquesimo anniversario dell'insurrezione nazionale slovacca, ma ci vollero ulteriori 10 anni per superare i diversi ostacoli che ostruivano il suo processo istitutivo. Il parco venne poi creato col decreto 119 del 1978 della Repubblica socialista slovacca, con una superficie di 81 095 ha e una zona di protezione ulteriore di 123 990 ha. Lo status di parco nazionale venne concesso formalmente nello stesso anno, col decreto 120/1978 del ministero della cultura slovacco. Con questo provvedimento si definirono le condizioni di protezione per alcune aree in particolare. I confini del parco vennero rivisti il 17 giugno 1997, tramite il decreto 182/1997 del governo della Repubblica slovacca. La superficie venne ridotta a 72 842 ha e l'area di protezione a 110 162 ha, ovvero un taglio rispettivamente di 8 253 e 13 828 ha. Il parco Il parco consente di poter praticare diverse attività sportive. Alcune località all'interno del parco includono Jasna Bassi Tatra, Tále, Demänovská Dolina e Čertovica. Ci sono delle grotte aperte al pubblico, quali Demänovská jaskyňa Slobody (grotta della libertà di Demänovská), Demänovská ľadová jaskyňa (grotta di ghiaccio di Demänovská), la grotta di Bystrá e la grotta di Važec. Aree protette All'interno del parco e nell'area di protezione sono state istitutite diverse zone protette, per 98,89 km² complessivi. Note Voci correlate Bassi Tatra Parco nazionale del Tatra Monti Tatra Alti Tatra Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Parco nazionale dei Bassi Tatra Collegamenti esterni Sito ufficiale, su napant.sk. (EN) Parco nazionale dei Bassi Tatra, su Sistema informativo europeo della natura - Common Database on Designated Areas, EEA.
Nationaal park Lage Tatra

Het Nationaal park Lage Tatra (Slowaaks: Národný park Nízke Tatry) is met 728 km² het grootste nationale park van Slowakije. Samen met een bufferzone van 1102 km² omvat het de hele Lage Tatra, het gebergte tussen de Váh en de Hron. In het dunbevolkte, maar goed ontsloten gebied bevinden zich verschillende grotten, waaronder de Vrijheidsgrot van Demänova, een in 1921 ontdekte druipsteengrot, en de ijsgrot van Demänova, die al sinds de middeleeuwen bekend is. De Vrijheidsgrot is de drukst bezochte grot van Slowakije: van de 8126 meter zijn er 1800 toegankelijk. De grotten vormen samen een nationaal natuurmonument (národná prírodná pamiatka), een van de vijf in het park. Tien gebieden hebben de status van nationaal natuurreservaat (národná prírodná rezervácia), waaronder de Ďumbier, de hoogste berg van de Lage Tatra. Externe links Officiële website.
Низкие Татры (национальный парк)

Национальный парк «Низкие Татры» (словац. Národný park Nízke Tatry), сокращённо NAPANT (НАПАНТ) — национальный парк в Центральной Словакии, расположенный между долинами рек Ваг и Грон на всём протяжении горного хребта Низкие Татры. Площадь парка — 728 км², площадь буферной зоны парка — 1102 км², что делает его крупнейшим в Словакии. Парк находится на территориях Банска-Бистрицкого края (районы Банска Бистрица и Брезно), Жилинского края (районы Ружомберок и Липтовски Микулаш) и Прешовского края (район Попрад). Высочайшая точка — Дюмбьер (2043 м), около вершины Кралёва-Голя протекают четыре реки — Ваг, Грон, Гнилец и Горнад. История Природоохранные мероприятия впервые были предприняты в Низких Татрах в 1918—1921 годах, а затем активизировались после Второй мировой войны. В 1963 году было предложено образовать Центральный Словацкий национальный парк на том месте, где находится сейчас национальный парк «Низкие Татры». В 1965—1966 годах был подготовлен проект образования национального парка Дюмбьер, куда планировалось включить северную и южную часть центральной территории Низких Татр. Проект был переработан в 1967—1968 годах, чтобы образовать парк к 25-летию со дня Словацкого национального восстания, однако понадобилось ещё 10 лет, чтобы преодолеть различные мелкие трудности. В 1978 году в Словацкой Социалистической Республике было принято постановление № 119 об образовании национального парка. Площадь национального парка была установлена как 81 095 га, охраняемой зоны — 123 990 га. Статус национального парка был подтверждён в том же году Министерством культуры Словацкой Социалистической Республики в постановлении № 120, которое также закрепило условия признания каких-либо территорий охраняемой зоны. Границы были пересмотрены в 1997 году постановлением № 182 Правительства Словацкой Республики: площадь парка сократилась до 72 842 га (на 8253 га меньше), а площадь охраняемой зоны — до 110 152 га (на 13 828 га меньше). Туризм В парке созданы отличные условия для занятия активным отдыхом (в том числе спортом). Среди курортов, популярных у туристов, выделяются Ясна-Низкие Татры, Тале (словац. Tále), Деменовская долина и Чертовица. Для туристов открыты следующие пещеры: Деменовская пещера Свободы, Деменовская ледяная пещера, Быстринская пещера, Важецкая пещера и Пещера мёртвых летучих мышей. Охраняемые территории На территории парка и его буферной зоны находятся следующие охраняемые территории общей площадью в 98,89 км²: 10 национальных природных заповедников 10 природных заповедников (в том числе Горне-Лазы 5 национальных природных памятников 6 природных памятников 1 охраняемая стоянка См. также Охраняемые природные территории Словакии Татры (национальный парк, Словакия) Примечания Ссылки Официальный сайт (англ.) (словац.). www.napant.sk. Дата обращения: 3 февраля 2020. Информация на сайте Slovakia.travel (словац.). slovakia.travel. Дата обращения: 3 февраля 2020.
Низькі Татри (національний парк)

Національний парк Низькі Татри (словац. Národný park Nízke Tatry; абр. NAPANT) — національний парк в Центральній Словаччині, між долинами річок Ваг та Грон. Парк та його буферна зона покриває усі Низькі Татри та має площу 728 км², а його буферна зона — 1102 км², що робить його найбільшим національним парком в Словаччині. Він поділяється між Банськобистрицьким краєм (округи Банська Бистриця та Брезно districts), Жилінським краєм (округи Ружомберок та Ліптовський Мікулаш) та Пряшівським краєм (округ Попрад). Найвища вершина — Дюмб'єр (2043 м). Чотири головні словацькі річки беруть початок на вершині Кральова Голя: Ваг, Грон, Гнилець та Горнад. Історія Процес захисту Нижньої Татри почався з перших спроб у 1918—1921 роках і відразу після Другої світової війни. У 1963 році було зроблено пропозицію про створення Національного парку Низькі Татри під назвою Центральний національний парк Словаччини. У період між 1965 і 1966 роками, безпосередньо перед завершенням останньої пропозиції, був запропонований проєкт Національного парку Дюмб'єр. Метою цього проєкту було включити північну і південну частини центральної території Низьких Татр. З 1967 по 1968 рр. проєкт був переформований для створення національного парку до 25-ї річниці Словацького національного повстання. Але потрібно було ще 10 років, щоб подолати різні перешкоди, що заважали створенню національного парку. Нарешті, у 1978 році національний парк був створений Постановою 119/1978 Словацької Соціалістичної Республіки. Площа національного парку становила 81 095 га, а охоронна зона — 123 990 га. Статус національного парку був опублікований в тому ж році Міністерством культури Словацької Соціалістичної Республіки в положенні 120/1978. Це положення встановлює умови для охорони окремих територій. Межі парку та охоронної зони були переглянуті 17 червня 1997 року згідно з постановою Уряду Словаччини № 182/1997. Переглянута територія національного парку склала 72 842 га, що на 8 253 га менше, ніж у первісному вигляді. Виправлена ​​зона охоронних зон склала 110 162 га, що на 13 828 га менше, ніж у 1978 році. Туризм Парк має відмінні умови для проведення багатьох спортивних заходів. Він включає курорти Ясна, Тале, Деменовска Доліна і Чертовиця. Для громадськості відкриті наступні печери: Деменовска печера свободи (Demänovská jaskyňa Slobody), Деменовска льодова печера (Demänovská ľadová jaskyňa),Важецька печера та печера Бистра. Захищені території В даний час на території парку або його буферної зони встановлені наступні охоронні території, що складають 98,89 км²: 10 національних заповідників 10 природних заповідників 5 національних пам'яток природи 6 пам'яток природи 1 захищене місце Виноски
Univerzita Pavla Jozefa Šafárika v Košicích

Univerzita Pavla Jozefa Šafárika v Košicích (slovensky Univerzita Pavla Jozefa Šafárika v Košiciach) je slovenská univerzita v Košicích. Historie Univerzita vznikla v roce 1959 sloučením poboček Lékařské fakulty Univerzity Komenského v Bratislavě a filozofické fakulty (vznikla z filologické fakulty Vyšší školy pedagogické v Prešově). Tím tak navázala na historickou jezuitskou Košickou univerzitu. V roce 1964 se k ní připojila Pedagogická fakulta se sídlem v Prešově. Roku 1963 se k ní připojila Přírodovědecká a v roce 1973 Právnická fakulta. V roce 1990 se univerzita rozšířila o další dvě fakulty – Pravoslavnou bohosloveckou a Řeckokatolickou bohosloveckou. Vedle Univerzity Komenského se tak stala druhou univerzitou. Dne 1. ledna 1997 byla rozdělena na dva samostatné právní subjekty, Univerzitu P. J. Šafárika v Košicích a Prešovskou univerzitu se sídlem v Prešově. Počet fakult se tím zredukoval na tři – Lékařskou, Přírodovědeckou a Právnickou, ke kterým roku 1998 přibyla Fakulta veřejné správy a k 1. lednu 2007 také Filozofická fakulta. Kromě výše uvedených fakult je součástí univerzity také Ústav vzdělávání v Rožňavě. Od roku 2003 univerzita vydává časopis UNIVERSITAS Šafarikiana. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Univerzita Pavla Jozefa Šafárika v Košicích na Wikimedia Commons Webové stránky univerzity Fakulta veřejné správy Právnická fakulta Přírodovědecká fakulta Lékařská fakulta Časopis UNIVERSITAS Šafarikiana