NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Our Lady of the Assumption Cathedral, Banjul

The Our Lady of the Assumption Cathedral or simply Banjul Cathedral, is a Roman Catholic church located in Banjul the capital of the African country of Gambia. It is located on Hagan Street, on the corner of Picton Street, which is the main street of the city. It is the slightly larger of the two cathedrals in the city (the other belonging to the Anglican Church). The church was built in the colonial era from 1913 to 1916 when Gambia was a British colony. The status of the building change over time first in 1951 was chosen to host the apostolic prefecture and then became a cathedral when the then Bathurst, in 1957 became diocese. Since then, the cathedral has been the seat of the Diocese of Banjul. On his journey through Senegal, Gambia and Guinea, Pope John Paul II visited the Cathedral on February 23, 1992. See also Roman Catholic Diocese of Banjul Our Lady of the Assumption References
Catedral de Nuestra Señora de la Asunción (Banjul)

La Catedral de Nuestra Señora de la Asunción​ o simplemente catedral de Banjul (en inglés: Cathedral of Our Lady of the Assumption) es el nombre que recibe un edificio de la Iglesia católica que se encuentra ubicado en Banjul​ la capital del país africano de Gambia.​ Se encuentra en la calle Hagan, en la esquina de la calle Picton, que es la calle principal de la ciudad donde domina el paisaje urbano. Es más grande que la catedral anglicana de la misma ciudad. la iglesia fue construida en la época colonial desde 1913 a 1916 cuando Gambia todavía era una colonia británica. El estatus del edificio cambio a través del tiempo primero en 1951 fue elegida sede de la prefectura apostólica para después convertirse en una catedral cuando la entonces llamada Bathurst, en 1957 se convirtió en diócesis. Desde entonces el templo es la sede de la diócesis de Banjul.​ En su viaje a través de Senegal, Gambia y Guinea, el papa Juan Pablo II​ la visitó El 23 de febrero de 1992.​ Véase también Iglesia católica Catedral de Nuestra Señora de la Asunción Referencias
Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bandżulu

Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bandżulu (ang. Cathedral of Our Lady of the Assumption) – katedra rzymskokatolicka w Bandżulu, stolicy Gambii. Siedziba biskupa ordynariusza bandżulskiego. Katedra znajduje się przy Hagan Street, przy skrzyżowaniu z Piction Street, która jest główną ulicą miasta. Gmach ten jest znacznie większy od katedry anglikańskiej i został zbudowany w latach 1913–1916, podczas gdy Gambia była jeszcze kolonią brytyjską. Status budowli zmieniał się wraz z rozwojem Kościoła katolickiego w Gambii. W 1951 r. kościół był siedzibą prefektury apostolskiej, a po jej przekształceniu w pełnoprawną diecezję w 1957 został podniesiony do rangi katedry. 23 lutego w 1992 r. podczas podróży apostolskiej do Gambii, Senegalu i Gwinei papież Jan Paweł II spotkał się w katedrze z lokalnym duchowieństwem katolickim. Przypisy Linki zewnętrzne Hagan street and the Roman Catholic Church, fotografia przedstawiająca katedrę na początku XX w.. postcardman.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-27)].
Собор Успения Пресвятой Девы Марии (Банжул)

Собор Успения Пресвятой Девы Марии (англ. Cathedral of Our Lady of the Assumption) — католическая церковь в городе Банжул (Гамбия); кафедральный собор епархии Банжула. История Церковь Успения Пресвятой Девы Марии в Банжуле была построена в 1913—1916 годах. Первоначально храм был приходской церковью. В 1957 году, когда в Гамбии была образована католическая епархия Банжула, церковь Успения Пресвятой Девы Марии в Банжуле стала кафедральным собором епархии. 22 февраля 1992 года собор Успения Пресвятой Девы Марии посетил папа Иоанн Павел II. Литература Ilona Hupe: Gambia. Kleines Urlaubsparadies in Westafrika. Hupe Ilona Verlag, 1999, ISBN 3-932084-19-5 Rosel Jahn: Gambia: Reiseführer mit Landeskunde; mit einem Reiseatlas Mai, Dreieich 1997, ISBN 3-87936-239-4 Ссылки Фотография храма, первая половина XX века MEETING WITH PRIESTS, MEN AND WOMEN RELIGIOUS, SEMINARIANS AND LAY PEOPLE OF THE GAMBIA , ADDRESS OF HIS HOLINESS JOHN PAUL II (англ.)
Janjanbureh Island

Janjanbureh Island (Schreibvariante: Jangjangbureh), auch der ältere Name MacCarthy Island wird noch vielfach verwendet, ist eine Binneninsel des Gambia-Flusses im westafrikanischen Staat Gambia. Geographie Die ungefähr elf Kilometer lange und maximal zwei Kilometer breite Insel liegt rund 283 Kilometer flussaufwärts von der Hauptstadt Banjul entfernt. Der vorherrschende Vegetationstyp ist tropischer Regenwald in Form eines Galeriewaldes. Auf ihr befindet sich Janjanbureh, mit dem Sitz der Verwaltungseinheit Central River Region. Geschichte Die Insel wurde 1823 von Kapitän Alexander Grant von der Royal African Corps in Besitz genommen, um dort die Niederlassung Fort George für freigelassene Sklaven zu gründen. Die Insel, die bis dahin unter dem Namen Lemain Island bekannt war, wurde zu Ehren des Generalgouverneurs von Britisch-Westafrika, Sir Charles MacCarthy (1814–1824), in MacCarthy Island umbenannt. MacCarthy selber war ein Kämpfer gegen den Sklavenhandel. In den 1830er Jahren entwickelte sich aufgrund der günstigen Lage um die Mission Wesleyan ein Umschlagsplatz für Erdnüsse, Reis und andere Agrarprodukte, diese wurden dann weiter flussabwärts nach Banjul verschifft. Durch den regen Handel entstand daraus der Ort, der zu Ehren König Georg IV. Georgetown genannt wurde. 1995 wurde die Stadt in den indigenen Namen Janjanbureh umbenannt. Ebenso wurde im Rahmen der Afrikanisierung die Insel MacCarthy Island in Janjanbureh Island umbenannt. Siehe auch Liste der Inseln in Gambia Weblinks Einzelnachweise
MacCarthy Island

MacCarthy Island, officially named Janjanbureh Island and historically known as Lemain Island, is an island located approximately 170 miles (272 km) upriver from the mouth of the Gambia River, in eastern Gambia, in the Janjanbureh District. Located on the island is the second-largest town in the country, Janjanbureh, but on many maps it still appears by its European name of Georgetown. In addition to being a destination for some wildlife tourists, the island is also the home of Gambia's largest prison. History The island was first settled by Western traders in the 15th century, although by the 19th century it was no longer a viable trading post due to frequent wars between the states of Wuli and Niani. The island was subsequently purchased by the British to use initially as a prison colony after the loss of most North American colonies and later as a military garrison to help protect the traders. A treaty of cession was signed in 1823 in exchange for annual payments to the chief, and the island was formally named MacCarthy Island (after Sir Charles MacCarthy, former Governor General of the British West African Territories). In 1832, Georgetown was founded by the British as a Creole settlement, although it was quickly populated by liberated Africans from elsewhere. The town gradually became an administrative and economic centre for the country. References External links Tours to Janjanbureh Island Information from "Slavery Trade of the Gambia"
Isla de Janjanbureh

La isla Janjanbureh,​ también conocida como Isla Lemain y hasta 1995​ como Isla MacCarthy,​ es una isla localizada en el sector este de la República de Gambia, en la División Central River. La ciudad de Janjanbureh localizada en esta isla es la segunda más grande en el país, aunque todavía aparece en muchos mapas con su nombre europeo, Georgetown. Además de ser una destinación para algunos turistas de fauna, esta isla es también el sitio donde se localiza la prisión más grande de Gambia. Historia La isla primero fue visitada por comerciantes occidentales en el siglo XV, aunque en el siglo XIX, ésta dejó de ser un lugar de comercio viable debido a las frecuentes guerras entre los Wulli y las tribus niani. La isla posteriormente fue comprada por los británicos para instalar una guarnición militar para ayudar a proteger a los comerciantes. Un tratado de cesión fue firmado en 1823 y la isla formalmente fue llamada la isla MacCarthy (igual que el señor Charles MacCarthy, el antiguo General Gobernador de los Territorios Británicos Africanos del Oeste.) En 1832, se fundó Georgetown un establecimiento criollo, aunque éste rápidamente fue poblado por Africanos liberados de su condición de esclavos. La ciudad gradualmente se hizo un centro administrativo y económico del país. Referencias Visitas a la Isla MacCarthy (en inglés) Información de "Slavery Trade of the Gambia" (en inglés)
Île MacCarthy

L’île MacCarthy ou île Janjanbureh est une île fluviale sur le fleuve Gambie, en Gambie. Située à environ 270 km à l'est de son embouchure, elle est une attraction touristique et aussi le site de la plus grande prison de Gambie. Sa principale localité est Janjanbureh. Histoire Elle a été nommée en l'honneur du gouverneur de la Sierra Leone Charles Mac Carthy. Liens externes Portail de la Gambie Portail des îles
Janjanbureh (otok)

Otok Janjanbureh (eng. MacCarthy Island), izvorno poznat kao Lemain, nalazi se oko 272 km uzvodno od ušća rijeke Gambije, u istočnoj Gambiji, u okrugu Janjanbureh. Na otoku se nalazi drugi po veličini grad u zemlji, Janjanbureh, ali se na mnogim kartama i dalje pojavljuje pod svojim europskim imenom Georgetown. Osim što je odredište za neke turiste koji se bave divljim životinjama, na otoki je i najveći zatvora u Gambiji. Povijest Otok su prvi naselili zapadni trgovci u 15. stoljeću, iako do 19. stoljeća više nije bio održiva trgovačka postaja zbog čestih ratova između država Wuli i Niani. Otok su potom kupili Britanci da bi ga isprva koristili kao zatvorsku koloniju nakon gubitka većine sjevernoameričkih kolonija, a kasnije kao vojni garnizon koji je pomagao u zaštiti trgovaca. Ugovor o cesiji potpisan je 1823. u zamjenu za godišnje isplate poglavici, a otok je službeno nazvan MacCarthyjev otok (po Sir Charlesu MacCarthyju, bivšem generalnom guverneru Britanskih zapadnoafričkih teritorija) Godine 1832. Georgetown je bio osnovali Britanci kao kreolsko naselje, iako su ga brzo naselili oslobođeni Afrikanci s drugih mjesta. Grad je postupno postao administrativno i gospodarsko središte zemlje. Izvori Vanjske poveznice Izleti na otok Janjanbureh Informacije iz "Trgovina ropstvom Gambije"
MacCarthy Island

MacCarthy Island, także: Lemain Island albo Janjanbureh Island – dystrykt oraz niewielka wyspa w środkowej Gambii, położona około 270 km w górę biegu rzeki Gambia w dywizji Central River. Na wyspie położone jest miasto Janjanbureh, znane też pod europejską nazwą Georgetown. Historia Wyspa została po raz pierwszy zasiedlona przez europejskich kupców w XV wieku, jednak ciągłe wojny między miejscowymi plemionami Wulli i Niani uniemożliwiały jej wykorzystanie jako ważnego posterunku handlowego aż do XIX wieku, kiedy Brytyjczycy założyli tu garnizon do ochrony kupców (w historii wyspy istniały tu dwa brytyjskie forty: Fort George i Fort Campbell – obecnie w ruinie). W 1832 roku założono tu miasto Georgetown jako osadę kreolską, która jednak szybko została zasiedlona przez wyzwolonych niewolników z całego kraju. Stopniowo miasto stawało się ważnym ośrodkiem administracyjnym i gospodarczym regionu. Zobacz też Janjanbureh
Маккарти (остров)

Макка́рти (англ. MacCarthy Island) — остров в Гамбии, на реке Гамбия. Расположен примерно в 272 км от устья реки. На острове расположен город Яньянбуре, являющимся вторым по величине городом в стране. Маккарти пользуется популярностью среди любителей дикой природы. Также на нём расположена крупнейшая в Гамбии тюрьма. История Остров был впервые открыт европейцами в XV веке. В XIX веке вследствие войн между местными племенами, это был уже недееспособный торговый пост. Впоследствии остров Маккарти использовался британцами в качестве военного гарнизона для защиты торговцев. В 1832 году на острове был основан город Джорджтаун, впоследствии переименованный в Яньянбуре. Постепенно город превратился в административный и экономический центр страны. Ссылки Tours to Janjanbureh Island (англ.). Архивировано из оригинала 10 января 2006 года. Information from "Slavery Trade of the Gambia" (англ.). Архивировано из оригинала 3 апреля 2005 года.
Janjanbureh Island

Janjanbureh Island (före 1995: MacCarthy Island) är en ö i Gambia. Den ligger i regionen Central River Division, i den östra delen av landet i Gambiafloden. På ön ligger staden Janjanbureh. Dessutom finns ängar, jordbruksmark och träskmark. Enligt lokala legender kommer namnet från två bröder, Janjang och Bureh, som var öns första invånare. På europeiska kartor från 1600-talet hade ön namnet Lamaine. En plats på öns norra sida har fortfarande ett liknande namn. Ön tillhörde vid denna tid ett kungarike från flodens norra sida men den var redan en plats för slavhandeln. Året köptes ön av Richard Bradley för den brittsiska kronan. Personer som bosatte sig på ön för att grunda en liten koloni fångades av ursprungsbefolkningen och skickades bort på en flotte. Sedan ingick ön åter i kungariket. Under 1829 startades ett nytt försök av Storbritannien och denna gång hyrdes ön. Namnet MacCarthy Island syftar på Charles MacCarthy som motsatte sig slaveriet. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Janjanbureh Island.
Маккарті (острів)

Маккарті — острів в Гамбії, на річці Гамбія. Розташований приблизно в 272 км від гирла річки. На острові розташовано місто Джанджабурех, що є другим за величиною містом в країні. МакКартні має популярність серед любителів дикої природи. Також на ньому розташована найбільша в Гамбії в'язниця. Історія Острів був вперше відкритий європейцями в XV століття. У XIX столітті внаслідок воєн між місцевими племенами, це був вже недієздатний торговий пост. Згодом острів МакКарті використовувався британцями як військовий гарнізон для захисту торговців. У 1832 році на острові було засновано місто Джорджтаун, згодом перейменований в Джанджабурех. Поступово місто перетворилося в адміністративний і економічний центр країни. Посилання Tours to Janjanbureh Island (англ.) Information from «Slavery Trade of the Gambia» (англ.)
Bwiam General Hospital

Das Bwiam General Hospital (bis 2017: Sulayman Jungkung [Jammeh] General Hospital, oder Jemus Junkung Hospital) ist ein staatliches Krankenhaus im westafrikanischen Staat Gambia. Es liegt im Osten der West Coast Region, am östlichen Rand des rund 3000 Einwohner zählenden Ortes Bwiam. Beschreibung Das Hospital wurde mit einer Finanzierungshilfe, in einer Höhe von 30 Millionen Dalasi (rund 0,9 Millionen Euro), von Libyen gebaut. Im Juni 2002 nahm es seinen Betrieb auf und gilt als das modernste Krankenhaus des Landes und ist eine der größten Versorgungseinrichtungen. 2004 wurde es noch um eine zahnärztliche Abteilung erweitert. Mit einer Kapazität von 200 Betten und mit rund 200 Mitarbeitern sichert es die medizinische Versorgung in der ländlichen Region bis ins Nachbarland Senegal hinein. Der Gebäudekomplex liegt auf einem rund 85.000 m² großen Gelände unmittelbar an der South Bank Road, Gambias wichtigster Fernstraße. Benannt war das Krankenhaus nach dem Vater des ehemaligen Präsidenten Yahya Jammeh, Sulayman Jungkung Jammeh. Im Mai 2017 wurde unter der Regierung Adama Barrow das Sulayman Jungkung General Hospital in Bwiam General Hospital umbenannt. Siehe auch Liste der Krankenhäuser in Gambia Einzelnachweise
Gorée

Gorée (Île de Gorée) er en ø ud for Dakar ved Senegals kyst. Den er mest kendt for "Slavernes hus", den største omlastningsplads for mennesker under slavehandelen fra 1400- til 1800-tallet. Gorée var under først portugisisk, siden nederlandsk, britisk og fransk herredømme og bebyggelsen karakteriseres af de store kontraster mellem slavekvarteret og slavehandlernes elegante boliger. 1978 kom Gorée på UNESCOs verdensarvsliste. Ekstern henvisning Gorée på World Heritage Site Arkiveret 10. december 2004 hos Wayback Machine
Gorée-sziget

Gorée egy mindössze 35–36 hektáros sziget az Atlanti-óceánban, Dakartól délre. A 15. és a 19. század között portugál, holland, brit, és francia gyarmat is volt. Itt volt az afrikai partok legnagyobb rabszolgakereskedő központja. Lakosságában a kezdetektől kevert vérű családok (a betelepülő európaiak és az előkelőbb szigetlakók utódai, a „signaresek” dominálnak. Földrajzi helyzete, kialakulása A Szenegál torkolati öblében fekszik Dakartól, tehát a Zöld-fok nyugati végétől délre. Egy kialudt vulkán csúcsa. A vulkánt idővel elöntötte a tenger, és az áramlások sok homokot hordtak rá. A bazalt a szigeten többfelé előbukkan a homok alól. Történelme Az első telepet a portugálok alapították itt, majd a 16. század elején eladták a szigetet a hollandoknak. 1677-ben a franciák szállták meg. Az angolok többször is megpróbálták elfoglalni, ami 1758 és 1763 között, majd 1800–1814-ben sikerült is nekik. 1924-ben a franciák Dakarral és a félsziget tövénél épült Rufisque várossal együtt leválasztották nyugat-afrikai gyarmataikról, és 150 km²-es autonóm területet alakítottak ki. Ezt egy 1946. május 17-én kelt dekrétum egyesítette újra Szenegállal. A partvédő erőd utolsó alkalommal 1940. szeptember végén jutott történelmi szerephez, amikor de Gaulle brit hajók támogatásával szabad francia haderőt vezetett Dakar elfoglalására. A gyarmat kormányzója azonban ellenállt, és az erőd tüzének jelentős szerepe volt abban, hogy a brit hajók nem tudják semlegesíteni a várost védő francia flottát. Gazdasága Az újkori rabszolgaság idején az Amerikába irányuló rabszolgakereskedelem fő központja volt. Egyes becslések szerint 300 év alatt húszmillió rabszolgát hajóztak át innen az Újvilágba. 1840 után jelentősége rohamosan csökkent, mert Dakar alig pár kilométerre lévő kikötője jóval előnyösebb helyen épült. A 20 század elején még nagyjából negyedmillióan lakták, mára csendes halászkikötővé fogyatkozott. Lakossága 2020-ban csak 1800 fő. Látnivalói A sziget jelenleg az emberi kizsákmányolás emlékhelye; az újkori rabszolgaságra három múzeum, egy fennmaradt rabszolgaház, a franciák által épített kormányzói palota és az erőd emlékeztet. A három múzeum egyikét, a Szenegáli Történeti Múzeumot (Musée d'Histoire du Sénégal) az egykori fogház épületében rendezték be. 1978 óta a kulturális világörökség része. Építészetét a rabszolganegyedek és a kereskedők elegáns házainak ellentéte határozza meg. Ők a 18. századra sajátos építészeti stílust fejlesztettek ki: kétszintes palotáik felső szintjén ők maguk laktak, az alsó szinten pedig a rabszolgák. A felső szintre jellemzően külső lépcső vezetett fel. Jegyzetek Források ↑ Révai nagy lexikona: Révai nagy lexikona VIII. kötet (Földpálya–Grec). Budapest: Révai Testvérek Irodalmi Intézet Részvénytársaság. 1913. 639. o. ↑ Az emberiség öröksége: Laurence Marfaing: A rabszolgakereskedelem szigete. In: A világ kincsei 1. Az emberiség öröksége. Magyar Könyvklub 2001. ISBN nélkül. pp. 28–29. ↑ Világjárók lexikona: John Palmer (szerk.): Világjárók lexikona. Reader's Digest válogatás. Reader's Digest Kiadó Kft., Budapest, 1998. ISBN 963-8475-28-5 p. 256. ↑ UNESCO: UNESCO:Island of Gorée
Gorée

Gorée (in wolof Beer, in italiano anche Gorea) è un'isola del Senegal. Geografia L'isola è situata a circa 2,5 km al largo di Dakar ed ha un'estensione pari a 36 ettari, è lunga circa un chilometro e larga 300 m. Ha una piccola spiaggia, situata dentro il porticciolo. Patrimonio dell'umanità L'isola di Gorée è stata proclamata Patrimonio dell'umanità dell'UNESCO nel 1978, per il suo forte valore evocativo e simbolico. Gorée è infatti nota per essere stata dal XV al XIX secolo il più grande centro di commercio di schiavi della costa africana. Sull'isola si trova la Maison des Esclaves, la casa degli schiavi dalla quale sono transitati milioni di africani strappati alla loro terra d'origine per essere portati, fatti schiavi, nelle Americhe; essa ora è diventata un museo provvisto di guida senegalese (che si esprime in francese) che racconta il viaggio degli schiavi, dalla loro vita nella Maison des Esclaves alle armi usate dai commercianti di schiavi; di rilevante importanza è la porta che dà sul mare dalla quale gli schiavi venivano imbarcati sulle navi oppure buttati in mare se troppo deboli. L'isola fu usata per gli imbarchi fino al 1848, anno della terza rivoluzione francese e della definitiva abolizione della schiavitù nei territori francesi. Le costruzioni dell'isola sono in stile coloniale, circondate di buganvillee, le stradine di sabbia, gli edifici sono in pietra lavica. Attualmente l'isola vive prevalentemente di turismo e commercio. Offre un buon numero di strutture ricettive e di ristorazione. Gli abitanti sono circa 2.000, in prevalenza di religione musulmana, con una forte percentuale di cattolici e con una significativa presenza di artisti: pittori, scultori, musicisti. Sull'isola è presente la chiesa di San Carlo Borromeo, dove a Natale e nelle principali feste viene celebrata la funzione religiosa accompagnata dai canti e dalle percussioni di tamburi djembe. Nella zona alta dell'isola, denominata "le castel" si possono ammirare i dipinti dei pittori qui residenti. Significativa la presenza di gruppi di percussioni, come gli Africa Djembé, che da molti anni conservano la tradizione della musica e dalla danza tradizionale di questa Isola. Tra i siti d'interesse, oltre alla Maison des Esclaves, il Museo della Donna, il Museo del Mare e il museo della schiavitù approvvigionata. L'isola si raggiunge con il traghetto da Dakar. Amministrazione Gemellaggi La città è gemellata con: Essaouira, dal 2005 Drancy St. Martinville Galleria d'immagini Note Bibliografia Abdoulaye Ndiaye, Storia del Senegal, Monza, Touba Culturale Italy, 2016. Ndongo Diop, La catene di Gorèe, Giovane Africa Edizioni, 2013. Voci correlate Istituto di Gorée Joseph N'Diaye Presa di Gorée Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Gorée Collegamenti esterni Sito ufficiale, su iledegoree.org. (EN) Gorée Island, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Gorée

Gorée (wolof: Beer) – wyspa położona 3 km na wschód od portu w Dakarze, stolicy Senegalu. Jest to wyspa pochodzenia wulkanicznego, Zajmuje 36 ha powierzchni, a zamieszkuje ją 1000 mieszkańców. Od XVI–XIX wieku Fort D'Estrees na tej wyspie był bazą handlu niewolnikami. Tutaj ich więziono, sprzedawano, a następnie ładowano na statki i wysyłano przez Atlantyk do Ameryki Południowej, na Karaiby oraz do Ameryki Północnej. W XX wieku pozostałe świadectwa handlu ludźmi zostały zamienione w muzeum i znalazły się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. W 1992 roku odwiedził ją Jan Paweł II. Według miejscowego muzeum była to największa tego typu baza w Afryce - w okresie od połowy XVI do połowy XIX wieku przez Gorée miało przejść około 20 milionów niewolników. Jednak według badaczy atlantyckiego handlu niewolnikami jest to liczba zawyżona od kilkudziesięciu do kilkuset razy, większa nawet od sumarycznego wywozu niewolników z całej Afryki (podczas gdy Senegal stanowił tylko drobny jego ułamek), a przypisywanie wyspie roli centrum tego handlu zostało wyolbrzymione w interesie turystyki. Przypisy Bibliografia World Heritage Sites. Nowy Jork: Firefly Books Inc., 2010. ISBN 978-1-55407-463-1. Linki zewnętrzne Oficjalna strona muzeum na wyspie Gorée. webworld.unesco.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-04-11)].
Goreia

Ilha de Goreia ou Ilha de Gorée, localiza-se ao largo da costa do Senegal, em frente a Dacar, na África Ocidental. É um símbolo do tráfico negreiro. Foi, entre os séculos XV e XIX, um dos maiores centros de comércio de escravos do continente, a partir de uma feitoria fundada pelos portugueses. Esse entreposto foi, ao longo dos séculos, conquistado e administrado por neerlandeses, ingleses e franceses. A sua arquitetura é caracterizada pelo contraste entre as sombrias casernas dos escravos e as elegantes mansões dos seus mercadores. Goreia, classificada em 1978 como Patrimônio da Humanidade é um símbolo da exploração humana e uma escola para as gerações atuais, com grande importância para a Diáspora africana. Ver também Fortaleza da Ilha de Goreia Lista de Locais Patrimônio Mundial em África Referências Ligações externas UNESCO Núcleo urbano da Ilha de Gorée