NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
St Serf's Church (Dunning)

De St Serf's Church is een van oorsprong twaalfde-eeuwse kerk, gelegen in Dunning in de Schotse regio Perth and Kinross. De kerk werd in de achttiende eeuw grotendeels herbouwd; de toren is anno 2009 nog wel bijna geheel twaalfde-eeuws gebleven. In deze kerk bevindt zich het pictische Dupplin Cross. Geschiedenis Volgens een legende werd St Serf's Church gebouwd op de plaats waar de zevende-eeuwse Sint Serf een draak versloeg. De kerk werd in de vroege twaalfde eeuw gebouwd, waarschijnlijk door Gilbert, graaf van Strathearn. De inkomsten van de kerk waren, in ieder geval in 1219, toebedeeld aan Inchaffray Priory. Na de reformatie in 1560 werd St Serf's Church gebruikt voor presbyteriaanse diensten. De kerk werd vergroot en werd voorzien van een houten verdieping voor Lord Rollo, een lokale landeigenaar. In de achttiende eeuw werd de kerk verder aangepast, nadat de Jacobieten na de Slag van Sheriffmuir Dunning in brand hadden gestoken. In de vroege negentiende eeuw werd de kerk vergroot naar het noorden toe en werd de zuidmuur herbouwd. In deze periode werd het gebrandschilderde glas aangebracht. Tot 1972 bleef St Serf's Church in gebruik als parochiekerk van Dunning. Sinds 1978 is de kerk in staatsbeheer. Bouw Kerk De middeleeuwse kerk bestond uit een schip van 12,8 bij 8,3 meter en een lager koor van 7,9 bij 6,5 meter en een westelijke toren van 5,15 bij 5,45 meter. Op de begane grond van de toren bevindt zich een puntige boog die vanuit de kerk toegang geeft tot de toren. De paramenten toren is 26 meter hoog en heeft drie verdiepingen. De klokkentoren is grotendeels oorspronkelijk. De klok, gemaakt door H. & R. Millar, werd verworven door de gemeenschap in 1890. De kerk is omringd door een begraafplaats. In de late zeventiende eeuw werd het koor verhoogd tot dezelfde hoogte als het schip. In de periode 1808-1811 werd zowel het schip als het koor aangepast door Alexander Bowie en John Frazer. Hierbij werd onder andere de zuidmuur van het schip herbouwd en werd het koor verbreed tot dezelfde breedte als het schip. Ook werd een enkel dak aangebracht, dat zowel het koor als het schip bedekte. Aan de noordzijde van het schip werd een groot 'transept' gebouwd. In de toren bevinden zich een vroeg christelijke grafsteen uit de negende eeuw, waarop twee geringde kruisen zijn afgebeeld, en het Dupplin Cross. Gebrandschilderde ramen In de zuidmuur zijn de oost- en westramen gemaakt door A. Ballantine & Gardiner in 1899. Ze stellen de Bijbelse gelijkenissen van de zaaier en de goede herder voor. De twee grote ramen naast de preekstoel stellen Gerechtigheid, Nederigheid en Trouw voor en zijn gemaakt door A. Ballantine & Son in 1910. De galerijramen in de oost- en westmuur zijn eveneens van A.Ballantine & Son en werden gemaakt in 1907. Ze stellen de doodsengel en God de Heer voor. Beheer De St Serf's Church wordt beheerd door Historic Scotland. Externe links (en) Historic Scotland, St Serf's Church & Dupplin Cross, Dunning (en) Undiscovered Scotland, St Serf's Church & Dupplin Cross (en) Scotland 24/7, Tour The Ancient Church in Dunning Bronnen en referenties
Sender Burghead

Der Sender Burghead ist eine Sendeanlage für Lang- und Mittelwelle in der Nähe von Burghead in Schottland. Der erste Mittelwellensender ging am 12. Oktober 1936 mit einer Leistung von 60 kW in Betrieb, nach dem Zweiten Weltkrieg wurde er auf 100 kW verstärkt. Seit seiner Inbetriebnahme strahlt er im Gleichwellenbetrieb mit dem Sender Westerglen das schottische Regionalprogramm aus. Daneben wurde seit dem 29. Juli 1945 das Light Programme über einen 20 kW-Sender ausgestrahlt. Im Jahre 1978 wurde die Anlage um zwei weitere Mittelwellensender (50 und 20 kW) sowie einen Langwellensender (50 kW) erweitert. Heute betreibt die BBC auf dem Areal noch den Langwellensender, der mit den Langwellensendern in Droitwich und Westerglen ein Gleichwellennetz auf 198 kHz bildet, sowie zwei Mittelwellensender für die Frequenzen 693 kHz und 810 kHz. Als Sendeantenne für die Mittelwellensender dient ein gegen Erde isolierter, abgespannter selbststrahlender Sendemast mit dreieckigem Querschnitt, der von beiden Mittelwellensendern gemeinsam genutzt wird und als Sendeantenne für den Langwellensender eine an zwei abgespannten Stahlfachwerkmasten befestigte T-Antenne. Weblinks BBC Radio 4 Droitwich & Co. 198 kHz (Memento vom 25. Januar 2013 im Internet Archive)
Burghead Transmitting Station

The Burghead transmitting station is a broadcasting facility near Burghead (grid reference NJ125685) in Scotland for medium wave (as well as long wave until 27 June 2026) radio transmission that started service on 12 October 1936. The site is owned by Arqiva and houses two medium wave radio transmitters, broadcasting BBC Radio 5 Live on 693 kHz and BBC Radio Scotland on 810 kHz. The long wave transmitter – which latterly broadcast BBC Radio 4 on 198 kHz – was part of a network transmitting on the same frequency, the other transmitters being Droitwich and Westerglen. Transmission of Radio 4 on LW ceased at 01:00 BST on 27 June 2026 and the transmitter itself was shut down on 30 June 2026. History It was announced on May 1934. It had been announced earlier that it would be built near Elgin. It would be built nine miles from Elgin, ten miles from Forres. Seven sites were considered. Three new telephone lines from Aberdeen to Elgin opened on 5 October 1934. Construction was planned to begin in November 1934, but work began on 14 January 1935. It would open on Monday 12 October 1936, by engineer Sir Murdoch Macdonald. His company is today known as Mott MacDonald. It cost £100,000, being 500ft. The building was 254ft by 93ft, and 29 ft high. The building was designed by Wimperis, Simpson and Guthrie. The generator provided 400kW at 20,000 V. BBC Radio 4 ceased longwave broadcasting on 27 June 2026 at 01:00 BST, switching over to a looped recording of retuning advice intended to continue broadcasting until 30 June 2026. Structure The station has three masts, which are all lattice structures with triangular cross section and insulated against ground. The northern of the two large masts is 153.6 metres (504 ft), the southern large mast is 154.2 metres (506 ft) tall, while the third one is significantly lower. One of the large masts is used for the medium wave transmissions and the other is used for the long wave transmitter. The third and smallest mast is the backup antenna. The original building was demolished leaving a much smaller building for the more modern transmitters. Services available Analogue radio (AM medium wave) Former analogue radio (AM long wave) See also Arqiva, who own the site List of masts List of tallest buildings and structures in Great Britain List of radio stations in the United Kingdom References External links The Transmission Gallery – Photographs & Information
Émetteur de Burghead

L’émetteur de Burghead est une installation de transmission (référence de grille NJ125685) pour grandes ondes et ondes moyennes établie en 1936 en Écosse à Burghead, dans le Moray. Il appartient depuis 2005 à l'entreprise de télécommunications Arqiva (en). Il compte un émetteur grandes ondes de la BBC sur la fréquence de 198 kilohertz et deux émetteurs ondes moyennes sur 693 et 810 kilohertz. L'émetteur de la BBC forme avec l'émetteur de Droitwich et l'émetteur de Westerglen (en) un réseau sur la même fréquence (198 kilohertz). Les trois mâts de transmission sont de section triangulaire et isolés de la terre. Le grand mât du nord fait 153,6 m, celui du sud fait 154,2 m et le troisième est nettement plus petit. Un des grands mâts est utilisé pour les transmissions en ondes moyennes et l'autre pour les grandes ondes. Le troisième est une antenne de secours. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Burghead Transmitting Station » (voir la liste des auteurs). Portail de l’Écosse Portail des télécommunications
Broughty Castle

Broughty Castle er en borg ved floden Tay i Broughty Ferry, Dundee, Skotland. Den stod færdig omkring 1495 ovenpå et sted hvor der tidligere var opført en fæstning i 1454, da George Douglas, 4. jarl af Angus, fik tilladelse til at bygge på stedet. Hans søn Archibald Douglas, 5. jarl af Angus, blev tvunget til at opgive borgen til Kronen. Borgens primære beboelsestårn har fire etager og blev opført af Andrew, 2. lord Gray, der overtog slottet i 1490. Den blev belejret i 1547–1550 under de engelsk-skotske grænsekrige. I 1969 åbnede borgen som museum, der drives af Dundee City Council, hvor der er gratis adgang. Det er et scheduled ancient monument. Referencer Eksterne henvisninger
Castello di Broughty

Il castello di Broughty (in inglese: Broughty Castle) è un castello fortificato della località scozzese di Broughty Ferry, nell'area di consiglio di Dundee, costruito nella forma attuale nel 1496, ma le cui origini risalgono al 1454. Tra la fine del XV secolo e la metà del XVII secolo, fu di proprietà della famiglia Grey. Storia In origine sorgeva in loco una fortezza fatta erigere nel 1454 dal IV signore di Angus. Quarantasei anni dopo, fu però concesso al II signore di Grey di ricostruire l'edificio. La costruzione terminò nel 1496. Il 20 settembre 1547, il castello fu accerchiato dalle truppe inglesi. Gli Scozzesi tentarono quindi invano di riconquistarlo due mesi dopo: l'esercito, composto di 3.000 unità, distrusse parte della torre. Il castello fu riconquistato però dagli Scozzesi e dai Francesi il 21 febbraio 1550. Nel corso del secolo successivo, il castello fu nuovamente abitato dai componenti della famiglia Grey, che avevano anche provveduto a riparare i danni subiti dall'edificio nel corso delle operazioni militari. Il 31 agosto 1651, nel corso della guerra civile inglese, il castello subì però un nuovo attacco, segnatamente dalle truppe guidate dal generale George Monck: questa nuova azione militare costrinse alla fuga la famiglia Grey, che 15 anni dopo vendette il castello. Dopo che la famiglia Grey ebbe definitivamente abbandonato l'edificio, il castello di Broughty cadde in uno stato di abbandono, tanto che nel 1787 veniva già descritto come una fortezza in rovina. Tra il 1886 e il 1887, furono realizzate nell'area del castello delle baracche per ospitare i soldati che avrebbero dovuto piazzare delle mine nei fondali del fiume Tay in caso di guerra. Nel 1969, fu aperto all'interno del castello un museo. Architettura Il castello si erge lungo la sponda settentrionale del fiume Tay. All'interno del castello è ospitata la Orchar Gallery, una delle più importanti gallerie d'arte vittoriana scozzese del Regno Unito: nella galleria sono esposti 30 dipinti provenienti dalla collezione dell'uomo d'affari di Dundee James Guthrie Orchar. Note Voci correlate Castelli scozzesi Castelli della Scozia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello di Broughty Collegamenti esterni (EN) Broughty Castle, su Undiscovered Scotland. URL consultato l'8 aprile 2021 (archiviato il 7 aprile 2019).
Broughty Castle

Broughty Castle is een van oorsprong vijftiende-eeuws kasteel, dat in de negentiende eeuw werd veranderd in een artilleriefort. Het kasteel is gelegen in Broughty Ferry aan de Tay in de Schotse regio Dundee. Geschiedenis In 1454 kreeg de vierde graaf van Angus toestemming van Jacobus II van Schotland om een versterking te bouwen op de plaats waar later Broughty Castle verrees. Broughty Castle werd gebouwd door de familie Gray in de jaren negentig van de vijftiende eeuw. De tweede lord Gray bouwde de oude donjon, die nog deel uitmaakt van het huidige kasteel. In 1496 was de toren gereed. Tijdens de Engelse invasie van Schotland in de periode 1547-1550 leverde Patrick, vierde lord Gray, het kasteel over aan de Engelsen. Vanuit Broughty Castle en vanuit het fort op Balgillo Hill teisterden de Engelsen Dundee. In 1550 bestormden de Schotten met Franse hulp het kasteel en namen het in. Drie jaar eerder was het de Schotten niet gelukt; het kasteel werd toen wel beschadigd. Het kasteel was hierna nog compleet genoeg om door Hamilton, hertog van Chatelherault, bezet te worden voor Mary, Queen of Scots tot 1571. Daarna werd de schade gerepareerd en werd het kasteel wederom bewoond door de familie Gray. Rond 1650 was deze familie koningsgezind. Dit was de aanleiding voor generaal George Monck om het kasteel in 1651 in te nemen voor Oliver Cromwell. Alexander Leslie, graaf van Leven, werd er gevangen gehouden. In 1821 was Broughty Castle reeds vervallen tot een dakloze ruïne. In 1851 kocht de War Office het kasteel en liet het vergroten en van binnen drastisch veranderen. Er werden onder andere plaatsen aangebracht waar artillerie kon worden opgesteld. Tot 1932 werd het kasteel door het leger gebruikt, en vervolgens opnieuw rondom de Tweede Wereldoorlog van 1939 tot 1949. In 1969 werd het kasteel ingericht als museum voor de walvisvaart en visserij en voor wapens en harnassen. Bouw Broughty Castle bestaat uit een vijftiende-eeuwse donjon van vijf verdiepingen, staande op de noordelijke oever van de Tay. De borstwering is in een latere periode voorzien van mezekouwen. In de muur van de toren bevindt zich in een hoek een trap die bovenaan eindigt in een rechthoekige verdieping met een frontaal. In de negentiende eeuw is het kasteel drastisch gewijzigd, waarbij artillerieopstellingen werden toegevoegd. De aangebouwde vleugel stamt eveneens uit de negentiende eeuw. Op de binnenplaats van het kasteel staan anno 2009 nog drie originele kanonnen van het type Rifled Breach Loaders, ontworpen door Sir William Armstrong, en gegoten tussen 1859 en 1866. De kanonnen werden in 1989 ontdekt in de havenpier, waar ze als bolders werden gebruikt. In het jaar erna werden ze eruit gehaald en hersteld. Beheer Broughty Castle wordt beheerd door Historic Environment Scotland. Het Dundee City Council beheert het museum dat in het kasteel is ingericht. Externe links (en) Historic Scotland, Broughty Castle (en) Dundee City Council, Broughty Castle Museum (en) Undiscovered Scotland, Broughty Castle
Castelo de Broughty

O Castelo de Broughty localiza-se em Dundee, na Escócia. História Em posição dominante sobre um promontório rochoso na foz do rio Tay, foi erguido em 1496. Ao longo de sua história sofreu diversos assaltos e assédios cujas marcas ainda são visíveis em suas muralhas. Atualmente encontra-se requalificado como um museu. Ligações externas «Página oficial»
Shetland Museum

Shetland Museum and Archives er et museum i Lerwick på Shetlandsøerne, Skotland. Det nye Shetland Museum på Hay's Dock blev officielt åbnet den 31. maj 2007 af Sonja af Norge og hertugen og hertuginden af Rothesay (Charles og Camilla). Den tidligere bygning var bibliotek og museum, og den blev åbnet d. 29. juni 1966 på Lower Hillhead og King Harald Street af Lord Lieutenant R. H. W. Bruce. TBygningen blev opført i 1966 af Zetland County Council og blev delt med Shetland Library. Referencer Eksterne henvisninger
Shetland Museum

Das Shetland Museum ist ein Museum in Lerwick, der Hauptstadt der schottischen Shetlandinseln. Der Neubau, der die fünffache Größe der vorhergehenden Örtlichkeiten hat, wurde 2004 begonnen und 2007 eröffnet. Finanziert wurde das Projekt zum Teil durch Lotto-Einnahmen. Auf zwei Etagen wird auf einer Fläche von etwa 900 m² die Geschichte der Shetlandinseln präsentiert. Zu den Themen Umwelt, Geologie, Landwirtschaft, Fischerei und Folklore befinden sich Ausstellungsstücke im Erdgeschoss. Im Obergeschoss stehen Politik, Industrie, Kleidung, Walfang und Handelsmarine im Fokus der Ausstellung. Das Archiv umfasst Landkarten, Literatur wie Biographien und Genealogie sowie Akten der Church of Scotland, soweit sie die Shetlands betreffen. Daneben gibt es einen Saal in der Größe von 120 m² und ein Café. Weblinks Offizielle Seite (engl.)
Shetland Museum

Le Shetland Museum and Archives est un musée à Lerwick, capitale administrative et économique de l'archipel des Shetland, ouvert le 31 mai 2007. Le musée est situé sur le Hay's Dock construit en 1815, et classé dans la catégorie B des monuments historiques écossais. Voir aussi Articles connexes Liste des musées d'Écosse Liens externes (en) Site officiel Ressource relative aux beaux-arts : Art UK (lieux d'art) Notes et références Portail de l’Écosse Portail de la culture Portail du monde maritime
Castell de Muness

El castell de Muness es una fortalesa que es troba a l'illa d'Unst, una de les illes de les Shetland, Escòcia. El castell es troba a 3 quilòmetres a l'est del poble d'Uyeasound. Unst és l'illa habitada més al nord d'Escòcia, i Muness és la fortalesa situada més al nord de les illes Britàniques. Va ser designat com a monument planificat el 1953 i està gestionat com a museu per l'Historic Environment Scotland. Història El castell va ser construït el 1598 per Laurence Bruce de Cultmalindie, mig germà de Robert Stewart, primer comte de les Òrcades. El comte Robert va ser succeït pel seu fill Patrick el 1593. L'edifici podria haver estat construït sota la direcció d'Andrew Crawford, mestre d'obres del comte Patrick, que també va supervisar la construcció del castell de Scalloway i el palau del comte a Kirkwall, Òrcades. Bruce va donar el castell al seu fill Andrew el 1617. Va ser cremat per corsaris estrangers l'agost de 1627, i possiblement ja mai no va ser reparat completament. Va ser abandonat abans de finals d'aquell segle i es va vendre fora de la família el 1718. El 1713 la Companyia Holandesa de les Índies Orientals va utilitzar l'estructura per emmagatzemar la càrrega recuperada del vaixell Rynenburgh. El castell ara està sense sostre i li falta el pis superior, que va ser eliminat per construir el mur delimitador. Les fotografies aèries revelen la possible presència d'un jardí formal al sud-oest del castell. Descripció El castell forma un bloc rectangular de 22,3 per 7,9 metres amb la presència de torres circulars als angles nord i sud. La planta baixa i el primer pis es conserven pràcticament intactes i es conserven també els suports de mènsules per a petites torretes als angles est i oest del segon pis. La teulada probablement era a dues aigües i les torres probablement tenien cobertes còniques. L'entrada es troba al costat sud-oest. Referències Bibliografia Holland, Julian. Exploring the Islands of Scotland (en anglès). Londres: Frances Lincoln Ltd, 2008. ISBN 978-0-7112-2758-3. Tranter, Nigel. The Fortified House in Scotland (en anglès). Vol. 5: North and West Scotland and Miscellaneous. Edimburg: Oliver and Boyd / W. & R. Chambers, 1970. ISBN 978-0-550-21210-8.
Muness Castle

Muness Castle er en tidligere borg, der ligger på Unst, som er en af Shetlandsøerne i Skotland. Fæstningen ligger 3 km øst for landsbyen Uyeasound. Unst er Skotlands nordligst beboede ø, og Muness er den nordligst beliggende fæstning i De Britiske Øer. Det blev udpeget som et scheduled monument i 1953 og drives i dag som museum af Historic Environment Scotland. Historie Fæstningen blev bygget i 1598 for Laurence Bruce of Cultmalindie, halvbror til Robert Stewart, 1. jarl af Orkney. Jarlen Robert blev efterfulgt af sin søn Patrick i 1593. Byggeriet kan have været ledet af Andrew Crawford, Jarlen Patricks byggemester, som også overvågede opførelsen af Scalloway Castle og Earl's Palace i Kirkwall, Orkney. Bruce overdrog slottet til sin søn Andrew i 1617. Det blev brændt af udenlandske kapere i august 1627 og blev muligvis aldrig fuldt ud repareret. Slottet blev forladt før århundredets udgang og solgt ud af familien i 1718. Borgen er nu uden tag og mangler sin øverste etage, som blev fjernet for at bygge den omkringliggende ringmur. Luftfotografier viser mulige spor af en formel anlagt have sydvest for slottet. Beskrivelse Bygningen har en rektangulær grundplan på 22,3 x 7,9 m med runde tårne i de nordlige og sydlige hjørner. Stueetagen og første etage er næsten intakte, og konsolbuer til støtte for små hjørnetårne i øst- og vesthjørnet af anden etage er stadig synlige. Taget var sandsynligvis sadeltag, og tårnene havde formentlig kegleformede tage. Indgangen ligger på den sydvestlige side og er dækket af skydeskår i hovedbygningen og i det sydøstlige tårn. Referencer Litteratur Tranter, Nigel (1970). The Fortified House in Scotland. Vol. 5: North and West Scotland and Miscellaneous. Edinburgh: Oliver and Boyd/W. & R. Chambers. ISBN 978-0-550-21210-8. Eksterne henvisninger Historic Environment Scotland: Visitor guide
Muness Castle

Muness Castle ist eine Burgruine auf der schottischen Shetlandinsel Unst in der kleinen Ortschaft Uyeasound an der Südküste der Insel. Die Anlage ist als Scheduled Monument klassifiziert. Es handelt sich um die am weitesten nördlich gelegene Burg auf den britischen Inseln. Geschichte Laurence Bruce, ein Nachfahre von Robert the Bruce und Halbbruder von Patrick Stewart, 2. Earl of Orkney, der wenige Jahre später Scalloway Castle auf Mainland errichten ließ, ließ Muness Castle im Jahre 1598 erbauen. Bruce war zuvor Laird in Perthshire, floh jedoch auf die Shetlandinseln, nachdem er einen Widersacher ermordet hatte. Für den Bau wurde Andrew Crawford verpflichtet, der auch später unter anderem Scalloway Castle errichtete, weshalb beide Bauwerke Ähnlichkeiten aufweisen. Als Laird oblag Bruce die Besteuerung in seinem Wirkungsbereich. Unter den Bewohnern der Inseln war Bruce unpopulär, nachdem er die Referenzgewichte seiner Waagen manipuliert hatte, um einen höheren Steuergewinn zu erzielen. Bruce wurde in Tingwall der Prozess gemacht, in dessen Konsequenz er seines Status enthoben wurde. 1627 wurde Muness Castle von Freibeutern in spanischen Diensten aus Dünkirchen niedergebrannt. Im Jahre 1713 nutzte die Niederländische Ostindien-Kompanie das Bauwerk zur Lagerung der geborgenen Fracht des Schiffes Rynenburgh. Um 1750 wurde Muness Castle letztendlich aufgegeben. Das Dachgeschoss wurde zerstört und die gewonnenen Steine wahrscheinlich zum Bau der Umfriedungsmauer verwendet. Einzelnachweise Weblinks Eintrag zu Unst, Muness Castle auf trove.scot, der Datenbank von Historic Environment Scotland (englisch)
Muness Castle

Muness Castle is located on Unst, which is one of the Shetland Islands of Scotland. The castle is three kilometres (two miles) east of the village of Uyeasound. Unst is Scotland's most northerly inhabited island, and Muness is the most northerly fortalice in the British Isles. It was designated as a Scheduled monument in 1953 and is run as a museum by Historic Environment Scotland. History The castle was built in 1598 for Laurence Bruce of Cultmalindie, half-brother to Robert Stewart, 1st Earl of Orkney. Earl Robert was succeeded by his son Patrick in 1593. The building may have been constructed under the direction of Andrew Crawford, Earl Patrick's master of works, who also oversaw the construction of Scalloway Castle and the Earl's Palace at Kirkwall, Orkney. Bruce gave the castle to his son Andrew in 1617. It was burnt by foreign privateers in August 1627, and may never have been fully repaired. It was abandoned before the end of the century and it was sold out of the family in 1718. The castle is now roofless and missing its upper storey which was removed to build the surrounding boundary wall. Aerial photographs reveal the possible presence of a formal garden to the south-west of the castle. Description The castle forms a rectangular block 22.3 by 7.9 metres (73 ft 2 in × 25 ft 11 in) with circular towers at the north and south angles. The ground floor and first storey survive virtually intact and the corbelling supports for small turrets on the east and west corners on the second storey remain. The roof was probably gabled and the towers likely had conical roofs. The entrance is located on the south-western side and is covered by gun loops in the main block and in the south-eastern tower. References Bibliography Tranter, Nigel (1970). The Fortified House in Scotland. Vol. 5: North and West Scotland and Miscellaneous. Edinburgh: Oliver and Boyd/W. & R. Chambers. ISBN 978-0-550-21210-8. External links Historic Environment Scotland: Visitor guide