NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Base Naval de Clyde

La HMNB Clyde (Base Naval de Su Majestad de Clyde), llamada también HMS Neptune, es una de las tres bases de operaciones de la Marina Real Británica, junto a las de Devonport (Plymouth) y Portsmouth. Es su base principal en Escocia y es conocida por ser la base de los submarinos de la fuerza de disuasión nuclear británica, armados con el Trident. HMNB Clyde se encuentra en la orilla oriental del loch marítimo de Holy Loch en el concejo de Argyll y Bute, en el fiordo de Clyde y al norte de la ciudad a unos 25 kilómetros al oeste de Glasgow. Buques y unidades ​​​​​ Submarinos Clase Vanguard SSBN HMS Vanguard HMS Victorious HMS Vigilant HMS Vengeance Clase Astute SSN HMS Astute (S119) HMS Ambush (S120) HMS Artful (S121) HMS Audacious (S122) Clase Trafalgar SSN HMS Talent (S92) Dragamimas Clase ''Sandown'' HMS Penzance (M106) - Desplegado en Baréin HMS Pembroke (M107) HMS Grimsby (M108) HMS Bangor (M109) - Desplegado en Baréin HMS Shoreham (M112) Escuadrón de patrulleros de Faslane Clase Archer HMS Tracker HMS Raider Grupo de buceo del norte Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Base Naval de Clyde. Página oficial del HMNB Clyde King's Bay Trident Refit Facility MoD guilty of repeated nuclear safety breaches
HMNB Clyde

La HMNB Clyde (Base navale di Sua Maestà del Clyde), chiamata anche HMS Neptune, è una delle tre basi operative della Royal Navy britannica insieme a Devonport e Portsmouth. È anche sede del comando della marina in Scozia ed è nota per essere la base dei sottomarini armati con il deterrente nucleare britannico, i Vanguard. HMNB Clyde si trova sulla riva est del Gare Loch nell'area di Argyll e Bute, a nord del Firth of Clyde e a circa 25 miglia ad ovest della città di Glasgow. La base comprende vari siti separati, tra cui i più importanti sono: Faslane, a 25 miglia da Glasgow; RNAD (Royal Naval Armaments Depot, Reale deposito di armamenti navali) Coulport, vicino a Loch Long, 8 miglia ad ovest di Faslane. Faslane è anche un sito operativo della Defence Equipment and Support, braccio operativo e di supporto del Ministero della Difesa. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su HMNB Clyde Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su royalnavy.mod.uk.
Faslane

Faslane (voluit: Faslane Naval Base) is een Britse marinebasis in Schotland, gelegen aan de Gare Loch. Samen met de basis RNAD Coulport vormt ze His Majesty's Naval Base Clyde. De basis werd gebouwd in de Tweede Wereldoorlog. Faslane komt regelmatig in het nieuws omdat dit de thuisbasis voor de nucleaire onderzeeboten van de Britse marine is. De actiegroep Faslane 365 protesteert hier constant, meestal door blokkadeacties voor de toegangspoorten. Sinds 1982 is er een permanent actiekamp nabij de basis. Het Nederlandse SP-Kamerlid Krista van Velzen werd tweemaal bij Faslane gearresteerd, voor sabotage en een blokkadeactie. De basis werd namelijk ook gebruikt door de Nederlandse marine.
HMNB Clyde

HMNB Clyde (ang. His Majesty's Naval Base) – jedna z trzech aktywnych obecnie baz operacyjnych brytyjskiej marynarki wojennej. Baza ta jest znana jako ważny element strategii odstraszania Zjednoczonego Królestwa, w postaci atomowych okrętów podwodnych uzbrojonych w pociski Trident. HMNB Clyde leży na wschodnim brzegu Gare Loch w jednostce administracyjnej (council area) Argyll and Bute, w Szkocji, na północ od zatoki Firth of Clyde i 25 mil (40 km) na zachód od Glasgow. Baza obejmuje szereg odrębnych miejsc, pośród których główna rolę odgrywają Faslane i Royal Naval Armaments Depot w Coulport. Zobacz też HMNB Devonport HMNB Portsmouth Linki zewnętrzne HMNB Devonport na stornach Royal Navy. royalnavy.mod.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-06)]. (ang.). HMNB Devonport na stronach The National Archives (ang.)
HMNB Clyde

HMNB Clyde ("Her Majesty's Naval Base (HMNB) Clyde") é uma das três bases operacionais da Marinha Real Britânica, sendo aos outras HMNB Devonport e HMNB Portsmouth. Notas e referências Ligações externas HMNB «HMNB Clyde site oficial.» (em inglês) «King's Bay Trident Refit Facility.» (em inglês)
HMNB Clyde

HMNB Clyde, även kallad för Faslane Base är en örlogsbas i Storbritannien som är den primära baseringen för ubåtsvapnet med atomubåtar i Storbritanniens flotta. HMNB Clyde är av tre större örlogsbaser i Storbritannien, de andra är HMNB Devonport och HMNB Portsmouth. Basen grundades under andra världskriget. Basen ligger i kommunen Argyll and Bute och riksdelen Skottland, i den nordvästra delen av landet, 600 km nordväst om huvudstaden London. Runt Faslane Base är det tätbefolkat (849 invånare per kvadratkilometer) med kuperad terräng. Närmaste större samhälle är Greenock, 11,8 km söder om Faslane Base. Kärnvapenprotester Utanför basen har det permanenta fredslägret Faslane Peace Camp pågått sedan 12 juni 1982, i protest mot kärnvapen som förvaras där. Fredsgrupper som Campaign for Nuclear Disarmament (CND), Trident Ploughshares och det svenska nätverket Ofog har genomfört ett stort antal aktioner vid basen för att protestera mot Storbritanniens kärnvapen. Kommentarer Se även Astute-klass Trafalgar-klass Naval Submarine Base Kings Bay (Bas vid Atlanten för USA:s robotubåtar) Naval Submarine Base New London (Bas vid Atlanten för USA:s attackubåtar) Referenser Externa länkar Officiell webbsida Wikimedia Commons har media som rör HMNB Clyde.
Клайд (військово-морська база)

Клайд (військово-морська база) (англ. HMNB Clyde; повна назва Його Величності військово-морська база Клайд (англ. His Majesty's Naval Base, Clyde) — військово-морська база, одна з 5-ти діючих військових баз Королівського флоту Великої Британії, розташована на східному березі морської затоки Гер-Лох на території шотландської області Аргілл-і-Б'ют, північніше за Ферт-оф-Клайд на відстані 40 км на захід від Глазго. Вважається домівкою британських атомних підводних сил, зокрема атомних підводних човнів озброєних ракетами «Трайдент». Зміст Військово-морська база Клайд заснована, як пункт базування підводних човнів британського флоту напередодні Першої світової війни. Сучасна інфраструктура ВМБ Клайд включає низку окремих об'єктів та інсталяцій, серед яких є база підводних човнів з пунктом базування Фаслейн 25 миль (40 км) від Глазго, в затоці Гер-Лох та військово-морський арсенал Кулпорт на березі бухти Лох-Лонг, в 2-3 милях на захід від Фаслейн. База є основним пунктом дислокації атомних підводних човнів «Вангард», озброєних ядерною зброєю, а також інших підводних човнів з ядерною силовою установкою. На базі також дислоковані: штаб флаг-офіцера Шотландії, Північної Англії та Північної Ірландії (FOSNNI) (він же флагман резерву флоту), Північна група легководолазів і шотландський штаб поліції і охорони МО. На базі проживає 3 000 осіб обслуговчого персоналу 800 членів їхніх сімей і 4 000 цивільних фахівців, в основному з компанії «Бебкок Марін». База займає значне місце в економіці як області Аргілл-і-Б'ют, так і всього Західного Данбартонширу. Військові кораблі, що базуються на Клайд «Вангард» HMS «Вангард» (S28) HMS «Вікторіос» (S29) HMS «Віджілент» (S30) HMS «Венджеанс» (S31) «Астют» HMS «Астют» (S119) HMS «Амбуш» (S120) Посилання HMNB Clyde web page [Архівовано 26 Березня 2015 у Wayback Machine.] King's Bay Trident Refit Facility HM Naval Base Clyde Naval Base welcomes new Naval Base Commander [Архівовано 21 Грудня 2014 у Wayback Machine.] Джерела HMNB Clyde [Архівовано 12 Травня 2015 у Wayback Machine.] HMNB CLYDE HER MAJESTY'S NAVAL BASE [Архівовано 26 Березня 2015 у Wayback Machine.] Примітки Див. також Портсмут (військово-морська база) Девонпорт Калдроуз (база ВПС) Список військових баз Великої Британії Alexander Stephen and Sons John Brown & Company Scotts Shipbuilding and Engineering Company
Jubilee Hospital, Huntly

The Jubilee Hospital is a community hospital in Huntly, Aberdeenshire, Scotland. It is managed by NHS Grampian. History The hospital, which was financed by public subscription to honour the Golden Jubilee of Queen Victoria, was designed by Robert Duncan and opened in November 1889. It served as a Red Cross hospital during the First World War. An isolation unit for treating people with tuberculosis was added in 1925 and a day case unit was added in 1938. After tuberculosis had been largely eradicated, the isolation unit was converted into a maternity unit in 1944. A health centre was added in 1965. In August 2014 the hospital was used as a safe refuge for residents of local care homes in the wake of Hurricane Bertha. Services The hospital has a small x-ray department with a full-time radiographer who also provides an electrocardiography and pregnancy ultrasound scanning service. There is a 24-hour minor injury unit. References External links Official website Jubilee Hospital on the NHS inform website Healthcare Improvement Scotland inspection reports
Abbaye d'Arbroath

L'abbaye d'Arbroath est une abbaye bénédictine en ruines d'Arbroath en Écosse fondée en 1178 par le roi Guillaume Ier d'Écosse. Ce site est un des symboles de la cause nationaliste écossaise. L'abbaye, entretenue par Historic Environment Scotland, est ouverte au public toute l'année (entrée payante). Les ruines caractéristiques en grès rouge se dressent au sommet de la High Street à Arbroath. Historique En 1178, à son retour de captivité, le roi Guillaume Ier d'Écosse (1143-1214) fonde ce prieuré en hommage à son ami d'enfance l'archevêque de Cantorbéry Thomas Becket (1117-1170). La construction est achevée en 1233. Le 6 avril 1320, la déclaration d'Arbroath y est rédigée et signée, puis expédiée au pape Jean XXII exilé à Avignon (déclaration d'indépendance de l'Écosse). L'abbaye tomba en ruine après la Réforme écossaise. À partir de 1590, ses pierres furent pillées pour construire des bâtiments dans la ville d'Arbroath. Cela continua jusqu'en 1815, date à laquelle des mesures furent prises pour préserver les ruines restantes. Le dernier abbé fut le cardinal David Beaton, qui succéda à son oncle James en 1522 pour devenir archevêque de St Andrews. Source (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Arbroath Abbey » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Déclaration d'Arbroath (déclaration d'indépendance de l'Écosse) Ordre de Saint-Benoît Liens externes (en) Site officiel Ressource relative aux beaux-arts : Art UK (lieux d'art) Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de l’Écosse Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Abadia de Arbroath

A Abadia de Arbroath foi uma abadia fundada em 1178 por um grupo de monges beneditinos da Ordem de Tiron, da Abadia de Kelso, durante o reinado de Guilherme, o Leão. Ela foi consagrada em 1197 e dedicada ao mártir São Tomás Becket, com quem o rei havia se encontrado na corte inglesa. Foi a única fundação pessoal de Guilherme — ele foi enterrado diante do altar-mor da igreja em 1214. O último abade de Arbroath foi o cardeal David Beaton, que em 1522 sucedeu seu tio Jaime ao tornar-se Arcebispo de St Andrews. A Abadia é administrada pelo Instituto Histórico da Escócia e é aberta ao público ao longo do ano (entrada paga). A típica ruína em arenito vermelho fica no alto da High Street em Arbroath. Ligações externas «Undiscovered Scotland's detailed history» «Conselho de Angus» «Arbroath Abbey Pageant» «2002 Angus Design Award»
Arbroath Abbey

Arbroath Abbey i Angus i Skottland, grundades 1178 av kung Vilhelm I av Skottland åt en grupp benediktinermunkar från Kelso i nuvarande Scottish Borders. Den invigdes 1197 med en dedikation till den avlidne Sankt Thomas Becket, som kungen hade träffat vid det engelska hovet. Detta var Vilhelms enda personligt grundande och han begravdes här 1214. Den siste abboten var kardinal David Beaton, som 1522 efterträdde sin farbror James då han blev ärkebiskop i St Andrews. Sandstensruinerna, som ligger högst upp på High Street i Arbroath, är nu under myndigheternas ansvar och är öppet för allmänheten. Historia Kung Vilhelm gav klostret självständighet från dess moderkyrka och belönade det rikligt med inkomster från 24 församlingar och landområden i varje kunglig borough. Klostermunkarna tilläts driva marknad och bygga en hamn. Kung Johan av England lät klostret köpa och sälja gods över hela England tullfritt. Klostret är främst känt för sin koppling till Declaration of Arbroath, Skottarnas självständighetsdeklaration, som anses ha skrivits ned av Bernard de Linton, som var abbot vid den tiden. Sedan 1947 hålls en minneshögtid för undertecknandet av Declaration of Arbroath i den taklösa klosterruinen. Firandet sköts av en lokal grupp, Arbroath Abbey Pageant Society, och berättar historien som ledde till fördraget. Klostret förföll efter reformationen. Från 1590 och framåt användes dess stenar för att bygga andra byggnader i Arbroath, något som fortsatte fram till 1815 då man började att bevara de kvarvarande ruinerna. Juldagen 1950 stals kröningsstenen från Westminster Abbey i London. 1 april 1951 återfanns den försvunna stenen liggande på Arbroath Abbeys altare. Modern tid Sommaren 2001 öppnades ett nytt besökscentrum för allmänheten. Denna vågformade byggnad rymmer flera historiska utställningar och ett utsiktsgalleri från vilket klosterruinerna kan ses. Det vann 2002 Angus Design Award för dess distinkta användning av röd sandsten och naturmaterial, däribland ett mosstäckt tak. Klostrets mittskepp var huvudsakligen av tidigengelsk stil, medan den västra gavel var normandisk. Den korsformade kyrkan var 84 meter lång och 49 meter bred. Idag återstår vapenhuset, den södra tvärskeppet (med sin kända rosenfönster), delar av absiden, mittskeppets södra hall, delar av ingångstornen och den västra ingången. Klostret har en distinkt runt O-form högt upp i huvudbyggnaden. Fönstret lystes ursprungligen upp som en fyr för sjöfarare. Externa länkar Undiscovered Scotland's detailed history https://web.archive.org/web/20140220180351/http://www.angus.gov.uk/history/features/buildings/arbabbey.htm http://www.historic-scotland.gov.uk/op_ourproperties_searchdetail.asp?id=90018 https://web.archive.org/web/20040406161434/http://mysite.freeserve.com/arbroathabbeypageant/ 2002 Angus Design Award
Fort Charlotte (Shetland)

Fort Charlotte ist eine Festung in der schottischen Stadt Lerwick auf der Shetlandinsel Mainland. 1971 wurde das Bauwerk in die schottischen Denkmallisten in der höchsten Kategorie A aufgenommen. Außerdem ist es als Scheduled Monument klassifiziert. Die Festung überblickt den Bressay Sound, der Mainland von der Nachbarinsel Bressay abgrenzt. Geschichte Die älteste bekannte Festung an diesem Ort stammt aus den 1650er Jahren und somit aus der Zeit des Ersten Englisch-Niederländischen Kriegs. Bei Ausbruch des Zweiten Englisch-Niederländischen Kriegs 1665 ordnete König Karl II. den Ausbau der Festung an. 1667 gelang es den Niederländern nicht, die Festung einzunehmen. Bei der Schlacht um Lerwick im Dritten Englisch-Niederländischen Krieg brannten niederländische Truppen das Bauwerk 1673 nieder. Das Fort wurde im Vorjahr aufgegeben, sodass es ohne nennenswerte Gegenwehr eingenommen werden konnte. 1781 ließ Georg III. die Festung wieder aufbauen und benannte sie nach seiner Frau, Königin Sophie Charlotte von Mecklenburg-Strelitz. Ob das Bauwerk noch vor dem Friedensverträgen von Versailles von 1783 fertiggestellt wurde, ist nicht geklärt. Während der Koalitionskriege war Fort Charlotte bemannt, es fand dort jedoch kein Angriff statt. Zwischen 1837 und 1875 waren in dem Bauwerk das Gericht mit einem Gefängnis untergebracht. Später beherbergte es das Zollhaus, die Küstenwache und wurde als Ausbildungsort der Royal Naval Reserve verwendet, die dort auch ein Depot unterhielt. Einzelnachweise Weblinks Eintrag zu Lerwick, Charlotte Street, Fort Charlotte auf trove.scot, der Datenbank von Historic Environment Scotland (englisch)
Fort Charlotte, Shetland

Fort Charlotte in the centre of Lerwick, Shetland, is an artillery fort, roughly five sided, with bastions on each of three landward corners, and half-bastions on the corners of the seaward face. History The first incarnation of the fort was built between 1652 and 1653 during the First Anglo-Dutch War. Little is known of the original structure and no trace of it has been found. The second structure was built on the same site by Robert Mylne under the orders of Charles II at the start of the Second Anglo-Dutch War in 1665 at a cost of £28,000. It held off a Dutch fleet in 1667 which thought it was far more heavily manned and gunned than it actually was. In fact, the walls were unfinished and there were few guns. At the end of the war it was slighted when the government decided not to station a garrison in Lerwick, and it was unmanned when the Dutch burnt it in 1673 during the Third Anglo-Dutch War. It was rebuilt in its current form in 1781 and named after Queen Charlotte, but has never seen service during hostilities since then. It housed a garrison during the Napoleonic Wars and was later a base for the Royal Naval Reserve. From 1837 to 1875 it was used as the town jail and courthouse and later a custom house and a coastguard station. Land reclamation and structures erected in front of the fort mean that it no longer dominates the shoreline and the overall ground plan can only be seen from the air. Modern use Fort Charlotte is managed by Historic Environment Scotland, and is the base for 212 Highland Battery, part of Britain's Army Reserve. References External links Fort Charlotte Archived 4 October 2013 at the Wayback Machine – Information at Historic Scotland
Fort Charlotte

Fort Charlotte is een zeventiende- en achttiende-eeuws artilleriefort, gelegen in Lerwick op het Shetlandse Mainland (Schotland). Tijdens de Derde Engelse Oorlog werd het door de Nederlanders ingenomen. Geschiedenis Fort Charlotte werd in 1665, aan het begin van de Tweede Engelse Oorlog, door hofarchitect Robert Mylne in opdracht van Karel II van Engeland gebouwd om de Sound of Bressay te beschermen. In 1667 durfde een Nederlandse vloot het fort niet te bestormen omdat het zwaarder bemand leek dat het eigenlijk was. Op het eind van de oorlog werd het fort verwaarloosd en werd er geen garnizoen meer geplaatst. In 1673, tijdens de Derde Engelse Oorlog, namen de Nederlanders het onbemande fort in en staken het in brand. Tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog werd de Sound of Bressay een ontmoetingsplaats voor walvisvaarders naar Groenland en om ze beschermen tegen Franse piraten werd Fort Charlotte in 1781 herbouwd en kreeg het haar naam, genoemd naar de vrouw van George III van Engeland. Het garnizoen bestond uit 270 soldaten van het Earl of Sutherland's Regiment. Het fort is sindsdien niet meer aangevallen. In de periode 1837-1875 werd het fort gebruikt als stadsgevangenis en stadhuis, later als douanekantoor en als basis voor de kustbewaking. Tussen 1881 en 1910 was het fort een trainingsbasis voor de Royal Naval Reserve in Shetland. In 1855 werden de originele kanonnen verwijderd. Bouw Fort Charlotte is een vijfhoekig artilleriefort met bastions op elke hoek. Aan de kustzijde bevindt zich een batterij van negen kanonnen. Het westelijk bastion was met vijf kanonnen het zwaarst bewapende bastion. Het gebruik van een geometrisch ontwerp voor een fort werd geïntroduceerd door Oliver Cromwell en bereikte zijn hoogtepunt halverwege de achttiende eeuw met de bouw van Fort George. Het fort had drie poorten met de hoofdpoort gelegen tussen het westelijke en het zuidwestelijke bastion. Rondom de paradeplaats in het fort werden aan drie zijden barakken gebouwd. De keuken bevond zich in het noordelijk deel en in het zuidelijk deel waren de wachtkamers en artilleriemagazijnen. Op het noordoostelijke bastion bevond zich het kruitmagazijn. Beheer Fort Charlotte wordt beheerd door Historic Scotland. In 1995 werden vier replica achttienponders geplaatst. Externe links (en) Historic Scotland, Fort Charlotte (en) Undiscovered Scotland, Fort Charlotte (en) Shetlopedia, Fort Charlotte
Fort Charlotte

Fort Charlotte – historyczna fortyfikacja artyleryjska położona w Lerwick, na największej wyspie Szetlandandów Mainland, w Szkocji. Został zbudowany w celu ochrony przesmyku pomiędzy wyspami Mainland a Bressay w formie typowego dla epoki pięciokątnego fortu bastionowego. Historia Budowa w XVII wieku Budowę fortyfikacji rozpoczęto w 1665 roku w Lerwick. Inicjatywa ta była częścią strategii obronnej Karola II, podjętej po tym, jak Anglia wypowiedziała wojnę Holandii wkrótce po restauracji monarchii w 1660 roku. Fort Charlotte został zbudowany w formie pięciokątnego fortu bastionowego, z masywnym murem i strzelnicami armatnimi zwróconym w stronę morza. Naprawy i modernizacje w XVIII wieku Większość obecnego kompleksu pochodzi z lat 80. XVIII wieku. Miejsce to zostało naprawione i ponownie uzbrojone przez rząd hanowerski po działaniach wojennych Johna Paula Jonesa u wybrzeży kraju w latach 1778–1779. Dalsze zagrożenia inwazją w późniejszym okresie spowodowały budowę innych obiektów obronnych, takich jak wieża Martello w Hackness w 1813 roku . Architektura i stan obecny Fort Charlotte jest pięciokątnym fortem bastionowym, charakteryzującym się masywnym murem zwróconym w stronę morza, poprzecinanym strzelnicami armatnimi. Współcześnie fort jest otoczony ze wszystkich stron przez nowsze budynki . Przypisy Bibliografia Christopher Tabraham: Scottish castles and fortifications : an introduction to the historic castles, houses and artillery fortifications in the care of the Secretary of State for Scotland. Historic buildings and monuments, 1986. ISBN 0-11-492475-9.
Kames Castle

Kames Castle ist ein mit Zinnen versehenes Landhaus auf der Isle of Bute in der heute zur schottischen Council Area Argyll and Bute gehörenden Grafschaft Buteshire. Das Haus an der Kames Bay bei Port Bannatyne besteht aus einem Turm aus dem 14. Jahrhundert, an den im 18. Jahrhundert ein Wohnhaus angebaut wurde. Um das Landhaus sind 8 Hektar Gärten angelegt, darunter ein 0,8 Hektar großer, eingefriedeter Garten aus dem 18. Jahrhundert. Ursprünglich war Kames Castle der Familiensitz der Bannatynes und gilt als eines der ältesten, durchgehend bewohnten Häuser in Schottland. Kames Castle ist als Denkmal der Kategorie B geschützt. Ebenso sind die Lodge an seiner Hauptzufahrt und seine Gärten separat als Kategorie-B-Denkmäler eingestuft. Die Gärtner-Lodge ist hingegen ein Denkmal der Kategorie C. Besitzer Sir William McLeod Bannatyne (1743–1833) war ein ausgezeichneter Rechtsanwalt und Richter in Edinburgh. 1812 verlor er sein Vermögen und war gezwungen, Kames zu verkaufen. In diesem Jahr kaufte James Hamilton das Landhaus. Auf Kames Castle wurde der Literaturkritiker und Essayist John Sterling geboren und verlebte dort die ersten Jahre seiner Jugend. Thomas Carlyle beschreibt das Landhaus ist seiner Sterling-Biografie als „eine Art heruntergekommene Baronsresidenz, an die damals ein kleiner Bauernhof angebaut war“. In der zweiten Hälfte des 20. Jahrhunderts war Kames Castle ein Kinderheim der örtlichen Behörden. Heute ist das Landhaus in privater Hand. Eine Reihe von Bauernhäusern in der Gegend werden als Feriendomizile vermietet. Einzelnachweise Weblinks