NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cattedrale di Fortrose

La cattedrale di Fortrose (in inglese Fortrose Cathedral) è uno storico edificio religioso in rovina della cittadina scozzese di Fortrose, nell'area di consiglio di Highland, realizzata tra la seconda metà del XIII secolo e il XIV-XV secolo e antica sede dei vescovi di Ross. La struttura è classificata come edificio di categoria A. Storia La cattedrale venne fondata dal vescovo Robert, dopo che ai vescovi di Ross venne concesso nel 1236 da papa Gregorio IX e negli anni cinquanta del XIV secolo da papa Alessandro IV di spostare la propria sede da Rosemarkie a Fortrose. La costruzione dell'edificio venne completata probabilmente intorno al 1300. L'edificio originario era di dimensioni ridotte rispetto ad altre cattedrali medievali e misurava 185 piedi in lunghezza e 25 piedi in larghezza Un'opera di ampliamento venne in seguito operata nel corso del XIV e del XV secolo, quando venne realizzata l'ala meridionale e aggiunta una torre. Nel corso del XIV secolo, venne anche costruita nei pressi dell'edificio principale una cappella per volere di Eufemia, contessa di Ross e moglie di Alexander, il "lupo" di Badenoch. Dopo la riforma protestante, l'edificio cadde progressivamente in rovina e il processo di decadimento venne accelarato a partire dal 1572, quando il tetto venne acquistato da Lord Ruthven. Nel secolo successivo, vennero operate delle opere di restauro (nel 1615 e nel 1649 ca.), ma, nel corso della guerra civile inglese, i mattoni che componevano la navata vennero requisiti da Oliver Cromwell per costruire un forte a Inverness. In seguito, l'area fu adibita a cimitero e la sagrestia e la sala capitolare vennero usate per le riunioni del locale consiglio comunale. Tra il febbraio e il marzo del 1996 vennero intrapresi degli scavi sul sito ad opera degli studiosi della Kirkdale Archeology. Architettura La struttura della cattedrale di Fortrose, realizzata in mattone rosso, ricorda quella della cattedrale di Elgin. Le parti meglio conservate del complesso sono l'ala meridionale e la cappella quattrocentesca voluta da Eufemia, di cui nelle immediate vicinanze si trova la tomba. La parte più antica tuttora visibie è la sagrestia, risalentente al 1300 ca. Nel cimitero attorno alla cattedrale, si trovano, tra l'altro, le tombe della famiglia Mackenzie di Seaforth, tra cui spicca il memoriale eretto in onore del generale Alexander Mackenzie. Note Voci correlate Diocesi di Ross Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di Fortrose
Fortrose Cathedral

Fortrose Cathedral is de ruïne van de dertiende-eeuwse kathedraal van Ross, gelegen in Fortrose aan de Moray Firth ten noordoosten van Inverness in de Schotse regio Highlands. Enkel de kapittelzaal, sacristie en het zuidelijk deel van het schip zijn overgebleven. Geschiedenis Het bisdom van Ross werd in 1126 gesticht door David I van Schotland. Fortrose Cathedral werd in de eerste helft van de dertiende eeuw gebouwd in opdracht van bisschop Robert om de Church of St Peter nabij Rosemarkie te vervangen. Paus Gregorius IX bevestigde deze opdracht in 1236. In de veertiende en vijftiende eeuw werden uitbreidingen, zoals kapellen en een toren, doorgevoerd. Met de reformatie in 1560 verloor Fortrose Cathedral de status van kathedraal, maar bleef in gebruik als parochiekerk. Toch werd in 1572 het lood van het dak aan Lord Ruthven gegeven, waarna de kerk langzaam verviel tot een ruïne. In 1626 liet Karel I van Engeland reparaties uitvoeren in een poging de Church of Scotland eenzelfde structuur te geven als de Anglicaanse Kerk. In de achttiende eeuw stonden slechts naast de sacristie en de kapittelzaal, die tot 1939 als vergaderruimte voor het stadsbestuur en als rechtszaal werden gebruikt, het zuidelijk deel van het schip, die als begraafplaats werd gebruikt, nog overeind. Bouw Van Fortrose Cathedral zijn enkel het zuidelijk deel van het schip en - noordoostelijk ervan - de kapittelzaal met sacristie overgebleven. Het oudste deel is het onderste gedeelte van de kapittelzaal dat uit 1235 stamt; de overige overgebleven delen stammen uit de late veertiende eeuw en de vroege vijftiende eeuw. De kathedraal was in zijn geheel opgetrokken in rode zandsteen. In het overgebleven deel van het schip bevinden zich een aantal grafstenen en -monumenten van vóór en na de reformatie. Onder het oostraam bevond zich ooit een altaar. De overgebleven piscina - waar de kelken voor de mis werden gewassen - en ambry (kastruimte) getuigen daarvan. Voor de vroegere plaats van het altaar staat een doopvont uit de late middeleeuwen. Tussen de drie meest oostelijke van de vijf bogen liggen tafeltombes met beelden van de overledenen. De meest oostelijke is van Euphemia, gravin van Ross, die overleed rond 1400. Die ernaast is van bisschop Robert Cairncross (1539-1545) gevolgd door die van bisschop Fraser (1498-1507). Het westelijke deel wordt grotendeels ingenomen door grafmonumenten van de families Mackenzie en Seaforth. De meest opvallende is die van Sir Kenneth Mackenzie waarop de Dood wordt afgebeeld met Redcastle, het kasteel van Sir Kenneth. De kleine klokkentoren is niet oorspronkelijk, maar een latere toevoeging. Beheer Fortrose Cathedral wordt sinds 1851 beheerd door Historic Scotland. Externe links (en) Historic Scotland, Fortrose Cathedral (en) Black Isle, Fortrose Cathedral (en) Undiscovered Scotland, Fortrose Cathedral
Kinkell Church

Kinkell Church is de ruïne van een zestiende-eeuwse kerk, drie kilometer ten zuiden van Inverurie, in de Schotse regio Aberdeenshire. Geschiedenis Het is onbekend wanneer de eerste kerk op deze locatie gebouwd werd. Aan het begin van de zestiende eeuw werd er een nieuwe kerk gebouwd, vermoedelijk op de restanten van een eerdere kerk. De kerk was waarschijnlijk gewijd aan de aartsengel Michaël. De kerk is tot 1771 in gebruik gebleven. In dat jaar werd de gemeente opgesplitst tot twee kleinere gemeentes. Mogelijk zijn stenen van de kerk gebruikt voor de bouw van een van de twee nieuwe kerken. Bouw De kerk was rechthoekig van vorm en oost-westelijk georiënteerd. De noordelijke en westelijke muur zijn nog grotendeels intact. In de kerk bevindt zich oostelijk in de noordelijke muur een versierde ruimte voor het bewaren van de hosties; een zogenaamd sacramentshuis. De versieringen hebben de vorm van een grieks kruis. Op dit sacramentshuis is het jaartal 1524 vermeld. Gilbert de Greenlaw In de kerk bevindt zich de grafsteen van Gilbert de Greenlaw. Hij sneuvelde op 24 juli 1411 tijdens de Battle of Harlaw. De grafsteen is goed leesbaar gebleven, doordat de steen in 1592 herbruikt is voor een ander graf. Hierdoor werd de zijde waarop Gilbert was afgebeeld naar beneden geplaatst. Beheer Kinkell Church wordt beheerd door Historic Environment Scotland. Externe links (en) Historic Scotland, Kinkell Church (en) Undiscovered Scotland, Kinkell Church
Loch Fada

Loch Fada is a freshwater loch on the Isle of Skye, Scotland, which flows directly into Loch Leathan. Together, the two lochs are known as the Storr Lochs. It is roughly 3.9km south of the Old Man of Storr, and 3.5km north of Portree, the closest settlement. Fada is Scottish Gaelic for "long". Its name refers to the loch's long and narrow shape, which sits in a bed of Jurassic era limestone and mudstone. The Storr Lochs act as reservoirs for the hydroelectric dam in Bearreraig Bay, which the North of Scotland Hydro-Electric Board built in the 1950s. Today, Loch Fada is a popular sightseeing and trout fishing spot. References
Baltersan Castle

Baltersan Castle je zřícenina věžového domu (anglicky: tower house) z 16. století. Nachází se blízko města Maybole ve správní oblasti Jižní Ayrshire ve Skotsku. Stavba byla od roku 1971 na seznamu památek v kategorii B. V roce 1995 byla povýšena do kategorie A. Historie Baltersan se nachází mezi Maybole a vesnicí Kirkoswald. Nad hlavním vchodem stojí, že stavbu započal první den března 1584, John Kennedy z Pennyglenu a Margaret Cathcart, jeho žena. Ovšem původně se zde nacházel dům Baltersan, který obývala Egidia Blair, Lady Row, která zemřela v roce 1530. Po její smrti byl dům zničen a místo něho byla zbudována nynější stavba. Skotský kartograf Timothy Pont v 16. století popisuje Baltersan jako „Okázalý dům se zahradami, sady, parky a lesy..“ V roce 1656 majetek zdědila větev klanu Kennedy z Culzeanu. V roce 1685 byl jeho vlastníkem Thomas Kennedy z Baltersanu. V roce 1721 Baltersan zdědil kapitán Hugh Arbuthonot, bratranec Johna Kennedyho z Baltersanu. Poslední obyvatelé odešli v roce 1745. Od roku 1992 dům vlastnil místní obyvatel z Ayrshire James Brown, který se více jak dvě desetiletí snažil o jeho obnovu. V roce 2017 byl Baltersan uveden na trh s nabídkami nad 150 000 liber, prodej se ale nezdařil. V srpnu 2024 Baltersan za nespecifikovanou částku zakoupil italský počítačový inženýr Angelo Ovidi, který si přeje stavbu obnovit a zřídit zde hudební školu a kulturní centrum. V kultuře Baltersan se v roce 2005 objevil v britském pořadu Dragons' Den (pořad převzala v roce 2008 ČT pod názvem Den D), kde jeho majitel prezentoval plány na obnovu domu. Popis Třípatrový věžový dům stojí na půdorysu ve tvaru písmene L. Stěny mají na šířku 1,2 m. V přízemí, kde se původně nacházela kuchyně a sklepy, jsou zaklenuté stropy. V prvním patře byla velká síň o rozměrech cca 6×11 m, ze které vedlo soukromé schodiště do ložnic ve druhém patře. Hlavní schodiště vedlo až do třetího patra, kde ho dále nahradilo točité schodiště. Na severozápadním a jihovýchodním rohu se nachází dvě věžičky z kvádříkového zdiva se střílnami. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Baltersan Castle na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Baltersan Castle na Wikimedia Commons Oficiální web Baltersan na záběrech z dronu na YouTube
Baltersan Castle

Baltersan Castle ist die Ruine eines Tower House nahe der schottischen Ortschaft Maybole in der Council Area South Ayrshire. 1971 wurde das Bauwerk in die schottischen Denkmallisten zunächst in der Kategorie B aufgenommen. Die Hochstufung in die höchste Denkmalkategorie A erfolgte 1995. Geschichte Mit Baltersan House existierte ein Vorgängerbau wahrscheinlich am Ort des heutigen Tower House. Die Eigentümerin Lady Row verstarb 1530. Aus Aufzeichnungen ist bekannt, dass der Bau von Baltersan Castle am 1. März 1584 aufgenommen wurde. Bauherr war der Laird John Kennedy. Man geht davon aus, dass es am Ort von Baltersan House erbaut wurde, welches zuvor niedergerissen wurde. Kennedy war auch Eigentümer von Greenan Castle an der Küste des Firth of Clyde in der Nähe von Ayr. Es wird davon ausgegangen, dass er beide Gebäude abwechselnd nutzte. Über die Geschichte von Baltersan Castle ist wenig bekannt. Heute ist es nur noch als Ruine erhalten. 1991 wurde das Gebäude in das Register gefährdeter denkmalgeschützter Bauwerke in Schottland aufgenommen. Seitdem existieren Pläne Baltersan Castle zu einer Luxusresidenz auszubauen. Historic Scotland stellen für die Restaurierung rund 500.000 £ bereit. Die Arbeiten wurden jedoch noch nicht begonnen. Beschreibung Das Gebäude liegt abseits der A77 rund einen Kilometer südwestlich von Maybole. Das dreistöckige Sandsteingebäude weist einen L-förmigen Grundriss auf. Das Mauerwerk ist etwa 1,2 m mächtig. Baltersan Castle ist mit auskragenden Scharwachttürmen ausgestattet. Diese sind ungewöhnlicherweise mit rechteckigen Fenstern und Maschikuli ausgestattet. Das ebenerdige Gewölbe beherbergte einst Küche und Aufbewahrungsräume. Die Halle im ersten Obergeschoss misst rund 11 m × 5,8 m. Fenster weisen in alle vier Richtungen. Einzelnachweise Weblinks Eintrag zu Baltersan Castle auf trove.scot, der Datenbank von Historic Environment Scotland (englisch)
Castelo Baltersan

O Castelo Baltersan (em inglês: Baltersan Castle) é um castelo do século XVI atualmente em ruínas localizado em Kirkoswald, South Ayrshire, Escócia. História Apesar do primeiro registo histórico ser do início do século XVI, julga-se que a localização da estrutura não existia na altura. Existe uma placa com a inscrição: "Esta casa começou a ser construída no primeiro dia de março de 1584 por John Kennedy de Pennyglen e Margaret Cathcart, sua esposa". Encontra-se classificado na categoria "A" do "listed building" desde 14 de abril de 1971. Ver também Lista de castelos da Escócia Referências
Auchindoun Castle

Auchindoun Castle ist die Ruine einer Turmburg in Milltown of Auchindoun bei Dufftown in der schottischen Council Area Moray. Das Gebäude aus dem 15. Jahrhundert hat einen L-förmigen Grundriss. Die Anlage ist als Scheduled Monument geschützt. Geschichte Es gibt Beweise für prähistorische, vermutlich piktische Erdwerke auf dem Anwesen der Burg, aber die heute am besten sichtbaren Überreste stammen von einer Burg, die Robert Cochrane, der 1458–1479 Earl of Mar war, bauen ließ. 1489 fiel die Burg dann an den Clan Ogilvy und 1535 an den Clan Gordon. Die Gordons ließen im 16. Jahrhundert einen Anbau errichten. 1592 wurde die Burg vom Clan Mackintosh als Rache an George Gordon, 1. Marquess of Huntly und 6. Earl Gordon, für dessen Mord an The Bonny Earl O’Moray, ihres Alliierten, zerstört. 1594 beanspruchten die Ogilvys das Anwesen erneut. Nach der Stuart-Restauration verlehnte König Karl II. die Burg neu an den Marquess of Huntly. 1689, im ersten Jakobitenaufstand, diente die Burg als zeitweiliges Hauptquartier (am 6. und 7. Juni 1689) von John Graham, 1. Viscount Dundee, und der jakobitischen Armee. Aber 1725 lag die Burg wieder in Ruinen. Bausteine der Burg wurden zum Bau örtlicher Bauernhöfe und des nahegelegenen Balvenie Castle verwendet. Als die Burg noch intakt war, hatte sie einen großen Turm in der Mitte und eine hohe Kurtine. Nebengebäude, wie ein Stall, eine Brauerei und eine Bäckerei, befanden sich innerhalb der Mauern. Ein zweiter, runder Turm schützte die Nordwestecke des Ensembles. Keller und möglicherweise auch Kerker wurden direkt in das anstehende Gestein unter dem Turm gegraben. Heute ist noch ein großer Teil der Kurtine und der Nebengebäude erhalten, aber der Turm in der Mitte ist sehr verfallen. Die Ruinen von Auchindoun Castle werden von Historic Scotland verwaltet, aber befanden sich viele Jahre lang in zu baufälligem Zustand, um sie der Öffentlichkeit zugänglich zu machen. Nach der Durchführung von Sicherungsarbeiten wurde Auchindoun Castle im November 2007 wieder zur Besichtigung geöffnet. „The Burning of Auchindoun“ Durch die Brandschatzung von Auchindoun Castle durch den Clan MacKintosh wurde das Volkslied „The Burning of Auchindoun“ (für den Text Dank an Digital Tradition Folk Music Database) Child Ballad 183, „Willie MacIntosh“, inspiriert: As A cam in by Fiddichside, on a May mornin A spied Willie MacIntosh an oor before the dawnin Tarn again, tarn again, tarn again, A'se bid ye If ye barn Auchindoun, Huntly he will heid ye Heid me or hang me, that shall never fear me A'll burn Auchindoun tho' the life leave me As A cam in bi Fiddichside on a may mornin Auchindoun was in a bleeze, an hour before the dawning Crawing, crawing, for a' your crouse crawin' Ye burnt yer crop an tint your wings an oor before the dawnin Einzelnachweise Weblinks Eintrag zu Auchindoun Castle auf trove.scot, der Datenbank von Historic Environment Scotland (englisch)
Castello di Auchindoun

Il castello di Auchindoun (in inglese: Auchindoun Castle) è un castello in rovina tra i villaggi scozzesi di Auchindoun e Mortlach (dintorni di Dufftown, Morayshire) e risalente alla seconda metà del XV secolo. Tra i suoi proprietari storici vi furono la famiglia Ogilvy e il clan Gordon. Storia Il castello fu costruito intorno al 1470 probabilmente per volere di James Stewart (o Stuart), signore di Mar e figlio di Giacomo II di Scozia. Dopo l'omicidio di quest'ultimo il castello passò nelle mani di Thomas Cochrane, favorito di Giacomo III di Scozia. L'edificio fu in seguito ceduto alla famiglia Ogilvy e successivamente (nel 1567) al clan Gordon, segnatamente a Sir Adam Gordon (che sarebbe in seguito passato alla storia con il soprannome di "Erode del Nord" per via del massacro compiuto nel castello di Corgaff). Nel 1591/1592 il castello di Auchindoun fu attaccato e dato alle fiamme, per una vendetta nei confronti di Gordon, dal clan rivale dei Mackintosh e seriamente danneggiato. Fu in seguito restaurato e tornò di proprietà della famiglia Ogilvy nel 1594. Nel 1660 il castello fu ceduto da Carlo II alla marchesa di Huntly e ricostruito. Il castello cadde in rovina a partire dal 1725, quando fu parzialmente demolito per l'approvviggionamento di materiali da costruzione. Nel novembre del 2007, dopo un'ampia opera di restauro, il castello fu riaperto al pubblico. Descrizione Il castello si trova lungo il corso del fiume Fiddich, circa 3 chilometri miglia a sud-est di Dufftown ed è ubicato in cima ad uno sperone roccioso dell'altezza di circa 300 metri. Presenta una torre con pianta ad "L" ed è circondato da un ampio fossato. Si erge su un terrapieno realizzato probabilmente nell'Età del Ferro dal popolo dei Pitti. Al primo piano si trovava la sala d'attesa, mentre al secondo erano situati gli appartamenti; al suo interno si trovavano probabilmente un birrificio e una panetteria. Note Voci correlate Lista di castelli della Scozia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su castello di Auchindoun Collegamenti esterni Sito ufficiale, su historicenvironment.scot.
Auchindoun Castle

Auchindoun Castle is een kasteel dat stamt uit het einde van de vijftiende eeuw. Het ligt drie kilometer ten zuiden van Dufftown in de regio Moray van Schotland. Geschiedenis Er zijn aanwijzingen dat er eerder een fort uit de IJzertijd heeft gestaan op deze heuvel. De precieze bouwdatum van het huidige Auchindoun Castle is onbekend. Thomas Cochrane werd in 1479 tot Earl of Mar benoemd door Jacobus III van Schotland. Thomas was architect en men neemt aan dat hij het kasteel liet bouwen. Hoewel sommigen menen dat de bouw reeds begonnen was door John Stuart, Earl of Mar, de broer van Jacobus III. John Stuart overleed in 1479 in Craigmillar Castle, alwaar hij gevangen zat op beschuldiging van verraad aan zijn broer. De oudst bewaard gebleven vermelding van het kasteel stamt uit 1509. Het kasteel werd in dat jaar door Sir James Ogilvy geschonken aan zijn neef Alexander Ogilvy. De zoon van Alexander verkocht het kasteel in 1567 aan Sir Adam Gordon. De clan Gordon gebruikte het kasteel vermoedelijk al vanaf 1535. Adam Gordon, eigenaar van Auchindoun Castle, viel in 1571 Corgarff Castle aan, plunderde het en stak het in brand. Hierbij liet hij Margaret Campbell, echtgenote van John Forbes, en een aantal van haar familieleden en personeel in het kasteel meeverbranden. In 1591 werd Auchindoun Castle door William Mackintosh verbrand, vermoedelijk als wraak voor de dood van de Earl of Moray, door de Earl of Huntly en Sir Patrick Gordon van Auchindoun. De titel van Earl of Huntly hoorde destijds bij het hoofd van de clan Gordon, welke gevestigd was in Huntly Castle. In 1594 kwam het kasteel weer in handen van de familie Ogilvy, waarbij het kasteel weer hersteld werd. Karel II van Engeland schonk het kasteel later aan de Earl of Huntly. Het kasteel werd echter geleidelijk aan verlaten en was in ieder geval in 1725 geheel onbewoond. In dat jaar werden er stenen van het kasteel gebruikt voor de bouw van een huis in Balvenie. Ballade Er bestaat een ballade over William Mackintosh met betrekking tot het verwoesten van Auchindoun Castle. In het Engels is deze als volgt: "Turn Willie Mackintosh, Turn, turn I bid you; If you burn Auchindoun, Huntlie will head you. Head me or hang me, That winna fley me; I'll burn Auchindoun Ere the life lea'me." Vrij vertaald: "Draai je om William Mackintosh, draai je om, vraag ik je. Als je Auchindoun verbrandt, zal Huntly je onthoofden. Onthoofden of ophangen mag je met me doen. Ik zal Auchindoun verbranden, nog voordat het leven me verlaat." William Mackintosh zou volgens de overlevering inderdaad zijn onthoofd. Bouw Het kasteel is boven op een heuvel gelegen. Het bestaat uit een grote toren met een L-vormige plattegrond. Op de eerste etage bevond zich de Grote Hal. Rondom deze toren is een versterkte muur met de toegangspoort aan de zuidzijde. Een kleinere poort bevindt zich aan de oostzijde. Tussen de muur en de toren bevindt zich een relatief kleine binnenplaats. Beheer Auchindoun Castle wordt beheerd door Historic Environment Scotland, net als Duffus Castle. Externe links (en) Historic Scotland, Auchindoun Castle (en) Dark Isle, Auchindoun Castle
Castelo Auchindoun

O Castelo Auchindoun (em inglês: Auchindoun Castle) é um castelo do século XV atualmente em ruínas localizado em Mortlach, Moray, Escócia. História A construção é atribuída a James Cochrane, Earl de Mar, ou Thomas Cochran, o favorito do Rei Jaime III. Foi efetuada uma escavação em 1984 para consolidação de pedra. A descoberta mais significativa foi uma pequena seção em abóbada de berço, de 2 metros de comprimento por 1.7 de largura por 1.7 de profundidade, cortada na pedra debaixo do chão da cave principal. Ver também Lista de castelos da Escócia Referências
Torre de Smailholm

La Torre de Smailholm és una torre peel que es troba propera a la vila homònima (Smailholm), a l'oest de Kelso, a Escòcia. Alçada en un terreny rocós, el seu origen es remunta fins al segle xv. Fou construïda al segle xv o principis del segle xvi per la família del Clan Pringle. Presenta una planta amb forma rectangular. La torre rectangular és de quatre plantes, situada al cim d'un aflorament rocós. La torre és d'aproximadament 12,1 m³ per 9,4 m, amb parets de basalts de 2,4 m de gruix. El soterrani es va dividir inicialment en dues plantes per un "entresòl" de fusta al que s'accedia per una escala. La porta es troba al costat sud, en un gran arc de pedra sorrencca vermella, amb l'escala a la cantonada sud-est. Sobre la volta hi ha la sala, amb una xemeneia al nord amb una cara humana tallada. El pis superior té una volta de pedra el·líptica inusual que dona suport a un sostre de pedra. El parapet recorre els costats més llargs del nord i el sud, encara que ambdós es veuen interromputs: al nord amb una xemeneia i al sud amb una finestra. Aquestes parts superiors de la torre, que incloïen un arsenal a la bandaa oest, van ser remodelades al segle xvii. La torre està envoltada de restes d'una paret de mur, dins del qual encara queden visibles les ruïnes dels edificis i una petita capella. La part oriental del "barmkin" contenia un petit jardí, que ja no existeix. La part occidental està més intacte, amb parets fins al nivell del primer pis al voltant d'una entrada estreta a la paret oest. El pati, amb unes mides al voltant dels 16 m per 19, conté els fonaments d'una casa d'una sola planta del segle xvii al nord i un bloc de cuina de dues habitacions al sud. Una rasa protegeix l'enfocament occidental de la torre i els altres tres costats estan naturalment protegits per la cara de l'aflorament. Cent metres cap al sud-est, hi ha més moviment de terres marca la presència d'un assentament molt més antic, probablement que data del primer mil·lenni aC. Actualment ben conservada, alberga una exposició de tapissos i de vestits de nines lligada al nom de Sir Walter Scott, autor de The Minstrelsy of the Scottish Border. Referències Historic Scotland Listed Building Report [2] Arxivat 2015-05-10 a Wayback Machine. National Monuments Record of Scotland Site Reference NT63SW 2 [3] Arxivat 2012-03-29 a Wayback Machine. Enllaços externs Historic Scotland Arxivat 2009-04-26 a Wayback Machine. (anglès) www.minube.com - Torre de Smailholm Smailholm Tower panorama