NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Italian Chapel

Italian Chapel är ett kapell på Lamb Holm i Orkneyöarna, Skottland som byggdes av italienska krigsfångar från strider i Afrika under andra världskriget. Fångarna stannade på ön mellan 1942 och 1945 för att hjälpa till vid byggandet av Churchill Barriers. Kapellet byggdes av två Nissenbaracker vars kortsidor sammanfogades. De täcktes invändigt med gipsskivor som dekorerades av Domenico Chiochetti från Moena, som stannade kvar på ön för att bygga klart kapellet även om de andra fångarna släpptes strax efter krigets slut. Han avled år 1999 efter att ha besökt sitt livsverk flera gånger. Frescomålningarna renoverades år 2015 av den italienska konservatorn Antonella Papa från Rom. Altaret och delar av fasaden är av betong. Idag är kapellet en populär turistattraktion och det kommer över 100 000 turister hit varje år. Bilder Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Italian Chapel.
Eilean nan Deargannan

Eilean nan Deargannan (sometimes written as Eilean Deargannan) is a small island in Loch Lomond, in west central Scotland. It lies between Rowardennan (to the east) and Inverbeg. Etymology The name is thought to mean "Island of fleas or sandhoppers" in Scottish Gaelic. It has euphemistically been suggested to come from "purple island" as well. Footnotes
Eilean nan Deargannan

Eilean nan Deargannan est une île du Loch Lomond, en Écosse. Elle se situe entre le hameau d'Inverbeg (en) et le hameau de Rowardennan (en). Toponymie Eilean nan Deargannan signifie l'« Île des Puces » en gaélique écossais. Description L'île, inhabitée et recouverte d'arbres, mesure environ 80 mètres de longueur ; son point culminant est à 6 mètres. Notes et références Articles connexes Liste des îles d'Écosse Liste d'îles lacustres Portail de l’Écosse Portail des îles
Ardvreck Castle

Ardvreck Castle je skotský hrad, respektive jeho zřícenina, ležící u jezera Loch Assynt v kraji Highland. Hrad byl vystavěn okolo roku 1590 klanem Mac Leodů, kteří vlastnili půdu v okolí již od 13. století. Budova byla v roce 1672 dobyta klanem MacKenziů, kteří se zmocnili i Assyntu, tj. okolního kraje. V roce 1726 poblíž hradu MacKenziové vystavěli modernější sídlo Calda House, které ovšem sloužilo pouze do roku 1737, kdy lehlo popelem. Nákladná výstavba uvrhla klan do dluhů. K budovám se váže i několik mýtů. Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ardvreck Castle na Wikimedia Commons
Ardvreck Castle

Ardvreck Castle is a castle, now ruinous, standing on a rocky promontory in Loch Assynt, Sutherland, Scotland, UK. The structure dates from about 1490 and is associated with the then landowners, the Macleods of Assynt. History of Ardvreck The castle was built in the 15th century by the MacLeods of Assynt. It replaced Assynt Castle which was four miles (six kilometres) northwest of Inchnadamph. Ardvreck is notable as the place where the royalist James Graham, 1st Marquess of Montrose was handed over in 1650 to the Covenanter forces by MacLeod, Laird of Assynt after the Battle of Carbisdale. The true history of this event is unclear. One account is that MacLeod, loyal to the Covenanters, arrested the weary, fleeing, Montrose and held him. Another is that he provided comfortable shelter, but betrayed Montrose for a £25,000 reward. Clan Mackenzie attacked and captured Ardvreck Castle in 1672, and then took control of the Assynt lands. In 1726 they constructed a more modern manor house nearby, Calda House which takes its name from the Calda burn beside which it stands. A fire destroyed the house in 1737 and both Calda House and Ardvreck Castle stand as ruins today. They are designated as scheduled monuments. Architecture The castle was a simple rectangular keep with a round staircase tower at the south-east angle. It was corbelled out on the upper floors to form square rooms, the small stair turret to these upper rooms being carried on the corbelling. There were three compartments on the ground floor which were all vaulted. There appear to have been four floors, and the first of these is also vaulted with the other floors being simply joisted. The castle also had several gunports. References External links Historic Environment Scotland. "Ardvreck Castle (Site no. NC22SW 27)". Historic Environment Scotland. "Calda House (Site no. NC22SW 3)". Ardvreck Castle Virtual Tour
Castillo Ardvreck

El castillo de Ardvreck es un castillo en ruinas que data de aproximadamente del año 1490, cuando las tierras eran propiedad de los Macleod de Assynt. Se encuentra en un promontorio rocoso que se adentra en el lago Assynt, en Sutherland (Escocia). Se puede llegar a las ruinas conduciendo por la A837, que sigue la orilla norte del lago desde el pueblo de Inchnadamph. Historia El castillo fue construido a finales del siglo XV por los MacLeod de Assynt. Sustituyó al castillo de Assynt, que estaba a seis kilómetros al noroeste de Inchnadamph.​ Ardvreck es famoso por ser el lugar en el que el monárquico escocés James Graham, primer marqués de Montrose, fue entregado en 1650 a las fuerzas de la Alianza (Covenanter) por MacLeod, laird de Assynt, tras la batalla de Carbisdale.​ Una de las versiones es que MacLeod, leal a los Covenanters, arrestó al cansado Montrose que huía y lo retuvo. Otra es que le proporcionó un cómodo refugio, pero traicionó a Montrose por una recompensa de 25 000 libras de la época.​​ El clan Mackenzie atacó y capturó el castillo de Ardvreck en 1672,​ y luego tomó el control de las tierras de Assynt. En 1726 construyeron una casa solariega más moderna en las cercanías, Calda House, que toma su nombre del arroyo Calda junto al que se encuentra. Un incendio destruyó la casa en circunstancias misteriosas una noche de 1737 y tanto Calda House como el castillo de Ardvreck se mantienen en ruinas hoy en día.​ Están designados como monumentos programados.​​ Arquitectura El castillo era un simple torreón rectangular con una torre redonda escalonada en el ángulo sureste. En los pisos superiores, la torre estaba dividida en habitaciones cuadradas. La pequeña torreta de la escalera que conduce a estas habitaciones superiores se apoya en las ménsulas. En la planta baja había tres compartimentos, todos ellos abovedados. Parece ser que había cuatro pisos y el primero de ellos también está abovedado, mientras que los demás pisos están simplemente entramados. El castillo también tenía varias troneras.​ Referencias
Château d'Ardvreck

Le château d'Ardvreck se dresse sur un promontoire rocheux avançant dans le Loch Assynt, dans le district de Sutherland au nord-ouest de la zone administrative écossaise de Highland. Ce château en ruine date du XVIe siècle. On peut y accéder par la route A837 qui suit le rivage du Loch Assynt à partir du village d'Inchnadamph. Histoire On pense que le château aurait été construit vers 1590 par le Clan MacLeod qui possédait la paroisse d'Assynt et les terres environnantes depuis le XIIIe siècle. La zone de Sutherland, où se trouve le château, est en effet la place-forte du clan MacLeod. Le récit historique le plus connu remonte au 30 avril 1650, lors de la capture de James Graham, Marquis de Montrose, et de sa détention au château avant qu'il soit amené à Édimbourg pour être jugé et exécuté. Montrose était un royaliste, se battant du côté de Charles I contre les covenentaires. Vaincu à la bataille de Carbisdale, il chercha refuge à Ardvreck chez Neil MacLeod d'Assynt. Ce dernier étant alors absent du château, il est dit que sa femme Christine rusa en emprisonnant Montrose au château et en allant chercher les troupes des covenentaires. Montrose fut amené à Édimbourg et exécuté le 21 mai 1650, selon la méthode traditionnelle pour les traîtres : pendu, traîné jusqu'à la potence et démembré. Le château fut attaqué et capturé en 1672 par le Clan MacKenzie qui prit alors le contrôle des terres de l'Assynt. En 1726, ils construisirent non loin un manoir plus moderne, la Calda House nommée d'après le ruisseau Calda à côté de laquelle elle se dressait. La maison a brûlé sous des circonstances mystérieuses une nuit de 1737. La Calda house et le château d'Ardvreck sont aujourd'hui à l'état de ruines. Architecture Le château consistait en un donjon rectangulaire de trois étages. La cave voûtée sous le château est percée avec des sortes de meurtrières. En dépit de ce que l'on peut maintenant voir de la petite tourelle en encorbellement, Ardvreck était à l'origine une structure large et imposante. On pense que le château comprenait des jardins murés et une cour. Ce qui reste des fondations couvre une large zone et peut toujours être vu. Cependant, l'essentiel de ce qui nous est parvenu est constitué de la tour et d'une partie du mur défensif. Fantômes et légendes . Voir aussi Liste des châteaux écossais Références Clan MacLeod, Alan McNie, Lomond Books Clan MacLeod (Clan History), I.F. Grant, Johnston and Bacon Books Scottish Hauntings, Grant Campbell, Piccolo Ltd. (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Ardvreck Castle » (voir la liste des auteurs). Portail de l’Écosse Portail des châteaux
Castello di Ardvreck

Il castello di Ardvreck è un castello in rovina datato tra il 1500 e il 1600. È situato su un promontorio che affaccia sul Loch Assynt nella contea di Sutherland in Scozia. Il villaggio più vicino al sito è Inchnadamph. Storia Il castello fu costruito a partire dal 1590 per ordine della famiglia Clan MacLeod, che possedeva Assynt e le aree circostanti dal XIII secolo in poi. Il Clan Mackenzie attaccò e conquistò il castello di Ardvreck nel 1672, quindi prese il controllo della zona di Assynt. Nel 1726 è stata costruita una più moderna casa padronale (chiamata Calda House), ma andò quasi totalmente distrutta durante un incendio il 12 maggio 1737. Architettura Il castello era una struttura a forma rettangolare sviluppata su tre piani. È presente un sotterraneo sorretto da grandi arcate. Nonostante adesso sia in gran parte distrutto, in origine era un castello grande ed imponente. Si pensa inoltre che comprendesse un giardino e un cortile. I resti delle fondamenta sono ancora visibili e si estendono su una vasta area. Quando il livello del lago sale, la penisola su cui il castello sorge viene tagliata dalla terraferma. Attualmente, rimane in piedi solo una torre e una frazione di quelle che erano le mura difensive. Note Bibliografia (EN) Clan MacLeod, Alan MacNeil, Lomond Books (EN) Clan MacLeod (Clan History), I.F. Grant, Johnston and Bacon Books Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello di Ardvreck
Ardvreck Castle

Ardvreck Castle is een ruïne van een kasteel, dat dateert uit de 16e eeuw. Ardvreck Castle bevindt zich aan de oevers van Loch Assynt in het noordwesten van de Highlands in Schotland, dicht bij het dorpje Inchnadamph. De ruïne bevindt zich vlak bij de A837, die Ullapool met Lochinver verbindt. Geschiedenis Het kasteel is vermoedelijk gebouwd rond 1590 door de Clan MacLeod, de familie die in de 13e eeuw Assynt en de omringende gebieden bezat. Sutherland, het gebied waar Ardvreck is gesitueerd, was namelijk lange tijd een bolwerk van de familie. Op 30 april 1650 werd James Graham, 1e markgraaf van Montrose gevangengenomen in Ardvreck. James Graham was een royalist op de vlucht na de Slag bij Carbisdale, die hij had verloren tegen de regeringstroepen. Hij dacht te kunnen onderduiken bij Neil MacLeod van Assynt, de toenmalige bewoner van Ardvreck. Neil MacLeod was op het moment van zijn aankomst afwezig. De vrouw van Neil MacLeod, Christine, zou James Graham in de kerkers van het kasteel hebben gelokt en regeringstroepen laten komen. James Graham werd naar Edinburgh gebracht waar hij werd veroordeeld tot de doodstraf door vierendeling, de gebruikelijke straf voor verraders. In 1672 werd Ardvreck 14 dagen lang belegerd door de Clan MacKenzie, een rivaliserende familie, waarop Ardvreck Castle werd ingenomen. Hierdoor verwierf de familie MacKenzie de controle over Assynt. In 1726 bouwde de familie een moderner landhuis, Calda House, dicht bij Ardvreck. Het huis brandde in 1737 onder mysterieuze omstandigheden af. In 1795, toen Ardvreck Castle al verlaten was, werd het kasteel getroffen door bliksem en grotendeels vernietigd. Architectuur Vroeger was het een imposant bouwwerk. Het kasteel bestond uit een rechthoekige leefruimte van drie verdiepingen. Onder het kasteel bevond zich een gewelfde kelderverdieping met schietgaten. Een rond torentje verbond de verschillende verdiepingen. Men vermoedt dat er ook een ommuurde tuin was en een binnenhof. Vandaag is Ardvreck niet meer dan een torenruïne en overblijfselen van een verdedigingsmuur. Legendes In het kasteel zouden twee spoken ronddwalen. Het ene spook zou een grote man in het grijs gekleed en zou de geest zijn van James Graham. Het andere is dat van een jong meisje. Het verhaal luidt dat MacLeod de hulp van de duivel verkreeg om het kasteel te bouwen en in ruil daarvoor de dochter van een van de leiders MacLeod aan hem beloofd was als betaling. In de wanhoop van haar situatie wierp het meisje zich van een van de torens en stierf.
Ardvreck Castle

Ardvreck Castle – szkocki zamek nad jeziorem Loch Assynt. Został wybudowany ok. roku 1590 przez klan MacLeodów. Później zamek dostał się pod rządy klanu MacKenzie. W roku 1726 w pobliżu zamku klan MacKenzie zbudował nowocześniejszą posiadłość Calda House, która spłonęła w 1737 roku. Architektura Zamek został zbudowany w formie prostokątnego donżonu z okrągłą wieżą schodową w południowo-wschodnim narożniku. Parter składał się z trzech sklepionych komór z otworami strzelniczymi. Pierwsze piętro również było sklepione, a wyższe piętra miały konstrukcję drewnianą. Przypisy Linki zewnętrzne Ardvreck Castle w Zamki-Szkocji.com
Castelo Ardvreck

O Castelo Ardvreck (em língua inglesa Ardvreck Castle) é um castelo localizado em Assynt, Highland, Escócia. O castelo foi protegido na categoria B do listed building, em 18 de março de 1971. Supostamente construído no fim do século 16, este castelo quase foi totalmente consumido pelo fogo em 1737, apesar de estar tão próximo do lago Assynt, na Escócia. Referências
Замок Ардврек

Замок Ардврек (англ. Ardvreck Caslte) — шотландский замок, который расположен на берегу северной оконечности озера Лох-Ассинт, Сатерленд, Хайленд, в Шотландии. После пожара в 1737 году, замок и по сей день лежит в руинах. Замок открыт круглосуточно на протяжении всего года. История Замок Ардврек был построен в 1590-х годах кланом Маклаудов. В 1646 году, он был неудачно осаждён кланом Маккензи, давними врагами Маклаудов. В 1650 году, во время английской гражданской войны, роялист Маркиз Монтроз был захвачен Нейлом Маклаудом и держался в одном из сводчатых подвалов в замке Ардврек. Позже его перевезли в Эдинбург, где 21 мая 1650 года он был казнён. Примкнув во время гражданской войны к противникам Карла II, Нейл Маклауд пострадал за это после реставрации монархии. В июле 1672 года, он был осуждён как мятежник, что послужило достаточным основанием для клана Маккензи ещё раз предпринять атаку на владения Маклаудов. После четырнадцатидневной осады, замок был взят. Относительно дальнейшей судьбы Нейла Маклауда ничего неизвестно. С годами Ардврек устаревал и семья Маккензи, после того как построили более современное поместье Calda House, окончательно покинули замок. В 1737 году замок выгорел практически дотла, во время пожара, который по официальному мнению возник в результате удара молнии. В середине 1700-х годов Хью Маклауд попытался выкупить поместье, но ему помешала семья Сазерленд, которая по состоятельности превосходила его. Поместье оставалось в руках Сазерлендов до окончания Первой мировой войны. Описание На сегодняшний день от некогда величественного замка остались лишь руины центральной цитадели и следы, по которым можно установить, где проходила внешняя защитная стена и ров. Замок состоял из трехъярусной прямоугольной главной цитадели, находившейся в центре внутреннего двора. Сохранившиеся останки фундаментов замковых сооружений показывают, что замок покрывал собой значительную площадь. В юго-восточной части главной цитадели располагалась круглая башня с лестницей, которая крепилась кронштейном на верхних этажах. Первый этаж состоял из 3 сводчатых помещений. В одном из них были найдены два железных орудия, впоследствии перевезённые в Лохинвер на сохранение. Мифология Говорят, что замок часто посещают два призрака; высокий мужчина и плачущая маленькая девочка. Мужчина – это призрак Маркиза Монтроса, а девочка была дочерью одного из глав клана Маклауд. Она покончила с собой, бросившись из одной из башен замка. См. также Список замков Шотландии Список замков Хайленда Клан Маклауд Клан Сазерленд Клан Маккензи Английская революция Примечания Ссылки Информация про замок на Canmore.org.uk Архивная копия от 3 августа 2017 на Wayback Machine Информация про замок на Undiscoveredscotland.co.uk Архивная копия от 31 июля 2017 на Wayback Machine Информация про замок на Thecastleguy.co.uk Архивная копия от 3 августа 2017 на Wayback Machine
Island I Vow

Island I Vow is a wooded islet near the head of Loch Lomond in west-central Scotland. It is 10 m tall at its highest point, and 80 m long. The island contains the remains of a castle built by the chief of Clan MacFarlane in 1577. This became the chief's primary residence after the destruction of Inveruglas Castle further down the loch, but it fell into ruin after the chief moved to the mainland. The island's name appears as Elan(a)vow in older sources and seemingly means "island of the booth or store", from the Gaelic eilean a' bhùtha. Alternatively, the second element may be bhodha, meaning "sunken rock". Archaeology and preservation Island I Vow is protected as a scheduled monument by the Scottish Government under the Ancient Monuments and Archaeological Areas Act 1979. The castle is of national importance for its historical associations with the MacFarlane chiefs and for the potential of its above and below ground archaeology as a representative example of medieval island strongholds. The castle was still inhabited in 1724 but was in ruins by 1814. The east and south walls of the castle are in a reasonable state of preservation, but the north wall is mostly collapsed above ground and first floor level. An assessment of the condition of the site in 2012 during low loch levels revealed the presence of a perimeter wall around the entire island. The Elanvow Preservation Fund has been set up to support archaeological study and preservation of this historic site. References Worsley, Harry Loch Lomond: The Loch, the Lairds and the Legends ISBN 978-1-898169-34-5 Lindsay Publications (Glasgow) 1988 External links Elanvow Preservation Fund About Loch Lomond The Islands of Loch Lomond Stories and Facts about the Islands of Loch Lomond
Eilean Macaskin

Eilean Macaskin (Eilean MhicAsgain en gaèlic) és una petita illa de les Hèbrides Interiors, situada al nord-oest d'Escòcia. Es troba al Loch Craignish, al sud-oest de l'illa d'Eilean Righ. Al seu voltant hi ha un conjunt d'illes més petites, de les que en destaca Eilean nan Gabhar, Eilean nan Coinean, Garbh Rèisa, Rèisa an t-Sruith, Rèisa MhicPhàidein i Eilean na Cille. L'illa ha estat habitada des d'antic i, inusualment en les illes escoceses, té masses boscoses. S'abandonà durant els anys 1880. A Eilean Macaskin hi creixen un cert nombre de flors salvatges, malgrat la població no arribi als percentatges de la seva veïna Eilean Rìgh.
Island Macaskin

Island Macaskin or MacAskin (Scottish Gaelic: Eilean MhicAsgain) is an island in Loch Craignish, in the Inner Hebrides of Scotland. It is owned by the Jenkin family and has been since 1904. History and wildlife The island was formerly inhabited, and unusually for the Scottish islands, is quite well wooded, with some mature trees scattered about. It appears to have been abandoned in the 1880s, but there is ample evidence of human habitation on it, including a number of walls, a sheep pen, and a lime kiln. A number of wild flowers grow here, though not as many as on nearby Eilean Rìgh. Geography and geology The island is long and narrow, aligned southwest–northeast, parallel to the nearby shore of the mainland. It is basically a ridge, with the west being higher than the east. The western side is dominated by the steep sides to the islands central ridge that reaches a height of 65 metres (213 ft). A line of skerries extend from the south of the island into the Sound of Jura. The geology is metamorphic apidiorite with some Dalriadan quartzite at the south end. It is surrounded by various smaller islands including Eilean nan Gabhar, Eilean nan Coinean, Garbh Rèisa, Rèisa an t-Sruith, Rèisa MhicPhàidein and Eilean na Cille. Footnotes External links
St. Magnus Church

Die St. Magnus Church ist eine Kirchenruine auf der schottischen Orkneyinsel Egilsay. Das Bauwerk ist als Scheduled Monument klassifiziert. Geschichte Spätestens seit dem Jahre 1115 befand sich eine Kirche an diesem Standort. In diesem Jahr wurde Magnus Erlendsson, der zusammen mit Haakon Pállsson den Titel des Earl of Orkney trug, von Haakon vor oder in dieser Kirche ermordet und galt infolge der Umstände fortan als Märtyrer. Magnus, nach dem auch die St.-Magnus-Kathedrale in Kirkwall benannt ist, wurde 1136 heiliggesprochen. Die St. Magnus Church auf Egilsay wurde wahrscheinlich nach diesem Jahr erbaut, stammt jedoch noch aus dem 12. Jahrhundert. Sie wurde noch bis Mitte des 19. Jahrhunderts genutzt und ist heute nur noch als Ruine erhalten. Beschreibung Die Kirche befindet sich nahe der Nordwestküste von Egilsay inmitten eines umgebenden Friedhofs. Sie besteht aus einem 19,2 m × 6,6 m messende Langhaus mit einem giebelseitig angrenzenden runden Turm. Das Mauerwerk aus Bruchstein ist in voller Höhe erhalten. Im Westen liegen sich traufseitig zwei Türöffnungen mit Rundbögen gegenüber. Die Giebel sind als Staffelgiebel gearbeitet. Der Turm weist einen Durchmesser von 2,45 m auf und verjüngt sich auf etwa zwei Meter. Er ist heute bis zu einer Höhe von 15 m erhalten, maß jedoch wahrscheinlich einst 19 m. Einzelnachweise Weblinks Eintrag zu St. Magnus Church auf trove.scot, der Datenbank von Historic Environment Scotland (englisch)