NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
St Matthew's Church, Paisley

St Matthew's Church in Paisley is notable for its Art Nouveau architecture by WD McLennan, and stained glass window by Robert Anning Bell. The church was built between 1905 and 1907 (1907) and shares a small traffic island on Gordon Street with a (now disused) fire station. Originally called St George's East Free Church, it became a Church of Scotland with reunification in 1929, and was later renamed St Matthew's. Due to falling numbers, the church closed in 1988 and was taken over by the Church of the Nazarene, who had previously been meeting in a hall in nearby Orchard Street. Twenty-eight existing members St Matthews joined with the congregation from the Nazarene church. The architecture of St Matthew's is described by Historic Scotland as an "Art Nouveau interpretation of Perpendicular Gothic". It was designed by William Daniel McLennan, from Paisley, who was himself a member of the congregation. McLennan, a contemporary of Charles Rennie Mackintosh, was notable for his Art Nouveau architecture, which is found in a number of houses in Paisley as well as the Bull Inn and another church in the Ralston area of the town. The original plans included a massive spire but this idea was abandoned. McLennan also designed the interior furnishings, including the organ case, font and pulpit, and exterior features such as the railings and notice board. The church interior consists of a wide nave with galleries to the right side and the rear. The pulpit on the left-hand side features a wooden crown of thorns above. The right of the choir features a large organ, which is still in use. A number of small rooms are found around the church along with halls to the rear. A tulip motif appears throughout the building, featuring on woodwork, stone, stained glass, the pulpit's brass lectern, and even the light switches. The windows are mostly plain white with small coloured-glass features. The exception is the huge stained-glass window on the west side behind the choir, which is by Robert Anning Bell. This is not the original (which was similar in design to the others) but was replaced as a memorial to the Great War. St Matthew's bears comparison with Mackintosh's Queen's Cross Church in Glasgow (which is no longer used as a church). Some consider it to be the most significant Art Nouveau church in Scotland. Art Nouveau details See also List of Category A listed buildings in Renfrewshire List of listed buildings in Paisley, Renfrewshire References St Matthew's Church of the Nazarene church website. Church of the Nazarene, Paisley at Scottish Church Heritage Research. Historic Environment Scotland. "GORDON STREET / JOHNSTON STREET, ST MATTHEW'S CHURCH INCLUDING RAILINGS (Category A Listed Building LB39007)". Retrieved 13 March 2019. Paisley Open-Doors Day 2011 WD McLennan at Paisley Online. Chris Brooks, "The Victorian Church: Architecture and Society". Manchester University Press, 1995. ISBN 0719040205. Page 114. (Access via Google Books) External links Media related to St Matthew's Church, Paisley at Wikimedia Commons
Blairmore and Strone Golf Course

Blairmore and Strone Golf Course is een golfbaan in Cowal, Argyll and Bute, Schotland. De golfbaan heeft 9 holes en is ontworpen door James Braid. Blairmore and Strone Golf Course is geopend op 6 april 1896. Op 17 juni 1933 werd een nieuw clubhuis geopend. Scorekaart
Caprington Golf Course

Caprington Golf Course is een golfbaan in Kilmarnock in Schotland. De golfbaan omvat een 18-holesbaan en een 9-holesbaan. Geschiedenis Tussen 1907 en 1908 kwamen er plannen om een golfbaan aan te leggen in Kilmarnock. De plannen hiervan verschenen in de edities van 13 maart en 18 mei in 1909 van de Kilmarnock Standard. Caprington Golf Course werd ook opgericht in 1909 onder de naam "Kilmarnock Muncipal Golf Course" en omvatte in het begin één 9-holesbaan. De golfbaan werd geopend door H.S. Dunn. In 1916 veranderde de naam in "Ossington Club" en in 1934 of 1935 veranderde de naam in "Umberley Club". De huidige naam komt uit 1958. In datzelfde jaar werd de 9-holesbaan uitgebreid tot een 18-holesbaan. De eerste 9 holes werden echter ook aangepast. Op 17 mei 1958 werd er een referendum gehouden over het legaliseren van golfen op zondag. Dit werd na het referendum echter niet gelegaliseerd. Hierdoor kwam de golfbaan in de problemen en begon grond te verhuren aan boeren. Jarenlang liepen er op de golfbaan schapen. In 1966 werd de oude golfbaan vernield en werd de grond verkocht. De koper van de grond liet een nieuwe golfbaan bouwen en liet die ontwerpen door de destijdse golfprofessional Jack McLean. Die golfbaan is de huidige golfbaan met een 18 en een 9-holesbaan. In 1968 werd een nieuw clubhuis geopend voor £30.500,-. Er werden ook andere faciliteiten verbeterd. De vernieuwing van de golfbaan en de faciliteiten kostten totaal £65.000,-. In 1980 werd het clubhuis weer vernieuwd. Dit keer waren de kosten tussen de £167.000,- en £200.000,- en was het clubhuis in bezit van de golfbaan. Het huidige clubhuis van Caprington Golf Course dateert uit 1989. Scorekaart 18-holesbaan 9-holesbaan
Castle Douglas Golf Course

Castle Douglas Golf Course is een golfbaan in Castle Douglas in Schotland. De golfbaan heeft 9 holes en beschikt niet over een driving range. Castle Douglas Golf Course is opgericht in 1904 of 1905 en is ontworpen door William Fernie. De golfbaan heeft echter meerdere aanpassingen ondergaan, waarvan een grote in 2006. Scorekaart
Colonsay Golf Course

Colonsay Golf Course is een golfbaan in Machrins op het eiland Colonsay in Schotland. De golfbaan heeft 18 holes en beschikt niet over een driving range of een clubhuis. Colonsay Golf Course is opgericht in 1775. Voormalig minister-president van Schotland, Alex Salmond, heeft op de golfbaan gespeeld. Geschiedenis Colonsay Golf Course is aangelegd in 1775 en werd lange tijd onderhouden door het bijgelegen hotel. Na de Eerste Wereldoorlog kregen de holes hun namen van David Todd, die met een paar vrienden bekendstond als "The Colonsay Thiefs". Een bijgelegen boerderij werd destijds als clubhuis gebruikt. In de Tweede Wereldoorlog werd Colonsay Golf Course gesloten, omdat het moest plaats maken voor een kleine militaire basis. De golfbaan opende weer in 1978. Hiervan is nog een landingsbaan te zien, die in 2006 werd geasfalteerd. Scorekaart Externe link (en) Kaart van de golfbaan[dode link]
Mainland (Orkneje)

Mainland (anglicky Mainland, skotskou gaelštinou Mòr-thìr, starosever. Megenland/Hrossey) je hlavní ostrov Orknejských ostrovů ve Skotsku. Nachází se zde města Kirkwall a Stromness. Zároveň je hlavním dopravním uzlem, zabezpečujícím většinu leteckého (letiště Kirkwall) a lodního spojení celého souostroví. Západní část ostrova Mainland je spolu se severní polovinou ostrova Hoy a okolního moře součástí chráněné krajinné oblasti Hoy and West Mainland NSA. Na ostrově Mainland žijí tři čtvrtiny celkového počtu obyvatel Orknejí. Mainland má z celého souostroví nejvyšší hustotu osídlení. Podle sčítání v roce 2011 zde žilo 17 162 obyvatel, což je zvýšení o necelou osminu oproti sčítání v roce 2001, kdy zde žilo 15 314 obyvatel. V hlavním sídle ostrova, Kirkwallu, žije přes 9 tisíc lidí. Kikrkwall je jedním z dopravních uzlů ostrova. Galerie Reference V tomto článku byly použity překlady textů z článků Mainland, Orkney na anglické Wikipedii a Mainland (Orkneje) na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mainland na Wikimedia Commons
Mainland (Orcadas)

Mainland (del gaélico escocés: Mòr-thìr) es la isla más grande de las Orcadas de Escocia. Las dos principales ciudades del archipiélago se encuentran en esta isla: Kirkwall y Stromness.​​ Son el corazón del sistema de transporte de las Orcadas, con conexiones aéreas y en ferry. Es la isla más densamente poblada (75 % de la población de las Orcadas habitan en ella) con respecto a las demás y tiene muchas tierras fértiles para el labrantío.​ El nombre Mainland es una equivocación de la palabra en nórdico antiguo Meginland. Kirkwall yace sobre una estrecha línea de tierra entre la Mainland Oeste y Mainland Este, siendo la segunda la principal porción. La isla es baja (especialmente la zona este), pero en el norte y oeste existen acantilados y dos lochs importantes. Mainland posee numerosos restos de construcciones neolíticas, pictas y vikingas. Con una sola excepción, las otras islas se clasifican en dos grupos: norte y sur de Mainland. La excepción es la remota Sule Skerry (y Sule Stack) que están 60 km al este del archipiélago, pero oficialmente son Orcadas. Galería Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Mainland.
Mainland (Orcades)

Mainland est une île du Royaume-Uni située en Écosse. C'est l'île principale des Orcades, situées au nord de l'Écosse. Mainland est à la fois la plus grande île par sa taille, mais aussi par sa population, 75 % des habitants de l'archipel habitent sur cette île, principalement dans les villes de Kirkwall et Stromness. Étymologie Mainland dérive du vieux norrois Meginland. Autrefois, l'île était aussi connue sous le nom de Hrossey qui signifie Horse Island. L'île est parfois appelée Pomona (ou Pomonia), un nom qui provient d'une erreur de traduction au XVIe siècle de George Buchanan mais qui est rarement utilisée localement. Toutefois il subsiste dans Pomona Inn à Finstown ainsi que dans l'enseigne d'un café de la capitale Kirkwall. Géographie L'île se situe au cœur de l'archipel qui compte 67 îles, dont 16 seulement sont habitées. Sa position centrale délimite deux groupes géographiques : les Orcades du sud et les Orcades du nord. Sa superficie est de 523,25 km2, soit un peu plus de la moitié de la superficie de tout l'archipel. Son point culminant est à 269 mètres. La capitale et principal port de l'archipel, Kirkwall, se trouve dans la baie de Weyland sur la côte nord. L'île présente à cet endroit un étranglement entre la baie de Weyland et Scapa Flow sur le côte sud de deux kilomètres environ, séparant l'île en deux parties inégales : West Mainland et East Mainland. L'île est divisée en 13 paroisses : West Mainland : Sandwick, Birsay, Stromness, Rendall, Evie, Firth, Orphir, Stenness et Harray ; East Mainland : Holm, Deerness et St Andrews ; au centre : St Ola (qui inclut Kirkwall). À l'extrémité sud de l'île, une chaussée, désignée sous le nom de Churchill Barriers et construite pendant la Seconde Guerre mondiale, connecte Mainland avec les îles voisines de Lamb Holm, Glimps Holm, Burray, South Ronaldsay et Hunda. Démographie L'île est relativement peuplée grâce à ses nombreuses terres agricoles fertiles. La population en 2011 est de 17 162 habitants en augmentation d'un peu plus de 12 % par rapport au recensement de 2001. Les Orcadiens ont tendance à déserter les petites îles et migrer sur Mainland. Histoire L'histoire de l'île se confond avec celle de l'archipel. Voir la section correspondante dans Orcades. Sites remarquables La partie ouest de l'île dispose de nombreuses constructions néolithiques et pictes. Incluses dans le Cœur néolithique des Orcades, site classé au Patrimoine mondial de l'UNESCO, elles comprennent : le village de Skara Brae ; le cercle de pierres de Brodgar (Ring of Brodgar) ; le tumulus funéraire de Maeshowe ; les pierres levées de Stenness (Stenness Standing Stones). À proximité se situe également Barnhouse, un groupe plus petit des bâtiments préhistoriques. Les autres sites d'intérêt sont : le broch de Gurness ; la cathédrale Saint-Magnus de Kirkwall ; le palais de l'Évêque à Kirkwall ; le palais des Comtes à Birsay. Notes et références Voir aussi Liens externes Ressource relative à la musique : MusicBrainz Description de West Mainland Description de East Mainland Localisation des paroisses Portail des îles Portail de la mer du Nord Portail de l’Écosse
Mainland (Isole Orcadi)

Mainland (detta anche Pomona in italiano) è la più estesa (52325 ha) delle isole dell'arcipelago delle Orcadi situato nel Mar del Nord a ridosso della costa settentrionale della Scozia. Etimologia Il nome Mainland deriva dall'antico nome norvegese Meginland; in precedenza l'isola era chiamata Hrossay (Isola del cavalli in norvegese antico). L'isola è raramente chiamata Pomona, nome inviso agli indigeni e derivante da un errore commesso dal latinista George Buchanan (1506-1582) che nella sua opera Rerum Scoticarum Historia incluse, sbagliandone la traduzione, un passaggio di Solino. Geografia L'isola ha una superficie collinare; il punto più elevato è il Ward Hill (269 m s.l.m.). La parte orientale è prevalentemente pianeggiante,con numerosi pascoli, mentre la parte occidentale è lievemente più aspra. La costa è caratterizzata da numerose baie sabbiose che si insinuano tra scogliere a picco. Qui si trovano numerosi resti archeologici risalenti al neolitico come l'insediamento di Skara Brae (Patrimonio dell'umanità dell'UNESCU dal 1999). I due centri abitati principali dell'arcipelago si trovano entrambi su Mainland. La cittadina di Kirkwall (circa 7.500 abitanti), che si trova nella parte orientale, è il centro amministrativo dell'arcipelago nonché il porto principale. Numerosi traghetti la collegano con le altre isole dell'arcipelago. Sulla costa occidentale si trova la cittadina di Stromness (circa 2.100 abitanti), collegata coi porti scozzesi di Scrabster e Hoy. L'isola di Mainland è collegata alle isole di Burray e South Ronaldsay tramite le Churchill Barriers. Questi sbarramenti di blocchi di cemento furono costruiti durante la seconda guerra mondiale allo scopo di chiudere l'accesso alla baia di Scapa Flow in seguito all'affondamento della corazzata Royal Oak da parte del sottomarino tedesco U-47 che era riuscito a forzare il blocco al largo del Kirk Sound. Attualmente sulle Churchill Barriers passa una stretta strada asfaltata che termina sull'isola di South Ronaldsay in corrispondenza dell'approdo del traghetto per Caithness (John o' Groats). L'economia dell'isola si basa sull'agricoltura (si coltivano patate, foraggio e cereali), l'allevamento (soprattutto pollame, ovini e bovini) e la pesca (aringhe e merluzzi). Secondaria importanza riveste l'industria (produzione di whisky e lavorazione della lana). Sta infine emergendo un certo volume d'affari legato al turismo. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Mainland Collegamenti esterni (EN) Mainland, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Mainland (Orkney)

Mainland is het grootste en belangrijkste eiland van de Orkneyeilanden, gelegen in het noorden van Schotland. De twee grootste steden van de Orkneyeilanden, Kirkwall en Stromness, zijn beide op Mainland gelegen. Kirkwall was de zetel van de bisschop van Orkney, en hier bevindt zich ook de Sint-Magnuskathedraal. Vele bewoners hebben familie in de Verenigde Staten van Amerika, gezien de archipel net zoals de andere Schotse archipels, reeds lange tijd (vooral eind 19e en begin 20e eeuw ten gevolge van hongersnoden) met grote ontvolkingsbewegingen kampt. Op het eiland bevinden zich neolithische bouwwerken, zoals de Ring of Brodgar, een stenencirkel met een diameter van 104 meter, de stenen heuvel Maes Howe, die in latere tijd door de Vikingen gevandaliseerd werd en de opgegraven nederzetting Skara Brae. Ten zuiden van het eiland bevindt zich de natuurlijke baai Scapa Flow, waar de noordelijke Britse vloot gedurende de Tweede Wereldoorlog voor anker lag. Scheepswrakken werden in verschillende ingangen gedumpt om Duitse onderzeeërs tegen te houden. Een U-boot slaagde daar toch in en Churchill besloot toen Italiaanse krijgsgevangenen aan het werk te zetten om de ingangen met rotsblokken te dichten (de zogenaamde Churchillbarrières). De Italian Chapel op Lamb Holm getuigt hier nog van. Bezienswaardigheden Barnhouse, een neolithische nederzetting The Bishop's Palace en The Earl's Palace in de Palace Street, Kirkwall, paleizen uit de 12e en begin 17e eeuw Broch of Borwick, een broch half verloren gegaan aan kusterosie Broch of Gurness, bij Aikerness, een nederzetting uit de ijzertijd Brough of Birsay, Birsay, nederzetting van de Picten en later van de Vikingen Click Mill, Dounby, een horizontale watermolen Cuween Hill Chambered Cairn, bij Finstown, een neolithisch ganggraf Earl's Bu, tussen Kirkwall en Orphir, resten van een 12e-eeuwse residentie van een Noorse earl The Earl's Palace (Birsay), laat-16e-eeuws, residentie van Robert Stewart (Orkney) Grain Earth House, Kirkwall, een souterrain uit de ijzertijd Maes Howe, een groot neolithisch ganggraf Mine Howe, een ondergrondse constructie uit de ijzertijd Orphir Church, de enige middeleeuwse ronde kerk in Schotland Rennibister Earth House, nabij Kirkwall, een souterrain uit de ijzertijd Ring of Brodgar, een neolithische steencirkel Skaill House, een 17e-eeuws landhuis Sint-Magnuskathedraa, Kirkwall, een 12e-eeuwse kathedraal St Magnus Church (Birsay) Rendall Dovecote, nabij Finstown, een 17e-eeuwse stenen duiventil Skara Brae, een neolithische nederzetting Stones of Stenness, een neolithische steencirkel Tormiston Mill, een typisch Schotse watermolen uit de 19e eeuw Unstan Chambered Cairn, een neolithisch ganggraf Wideford Hill Chambered Cairn, nabij Kirkwall, een neolithisch ganggraf Musea Tankerness House Museum, gericht op de geschiedenis van Orkney Stromness Museum, een natuurhistorisch en maritiem museum Kirbuster Farm Museum, een boerderijmuseum Corrigall Farm Museum, een boerderijmuseum Orkney Wireless Museum
Mainland (Orkady)

Mainland (gael. Mòr-thìr) – największa wyspa archipelagu Orkadów w Szkocji, o powierzchni 523 km². Główne miasta to: Kirkwall, Stromness i Finstown. Wyspa zbudowana jest z paleozoicznych piaskowców, a na powierzchni występują formy polodowcowe. Klimat łagodny, morski. Śrenia roczna temperatura wynosi 8 °C, z czego zimą 4 °C, a latem 12 °C. Roczne opady wahają się od 850 do 940 mm. Latem i wczesną jesienią występują mgły. Na wyspie praktycznie nie ma lasów, jednak środowisko zamieszkują rozmaite gatunki, m.in. endemiczne morskie ptaki. Zachowało się tu wiele pozostałości po epoce neolitu, m.in. krąg kamienny Ring of Brodgar, kurhan Maes Howe oraz dość dobrze zachowane osiedle Skara Brae. Wszystkie te obiekty zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Na wyspie znajdują się też pozostałości osady z epoki żelaza, z centralnie położoną kamienną wieżą typu broch (broch w Gurness). Przypisy
Мейнленд (Оркнейские острова)

Мейнленд (англ. Mainland) — крупнейший по площади («главный») остров в центральной части архипелага Оркнейских островов, Шотландия. На острове расположен административный центр области Оркни Керкуолл и второй по величине город Стромнесс. География Занимает площадь 523,25 км², что составляет более половины площади архипелага. Это шестой по величине остров Шотландии (не считая основной части на острове Великобритания). Мейнленд омывается на юго-востоке Северным морем, на северо-западе Атлантическим океаном, по всем остальным сторонам небольшими проливами, отделяющими остров от соседних островов Оркнейского архипелага. Южнее острова находится бухта Скапа-Флоу, известная как база британского флота. На западе острова находятся озера Лох-оф-Стеннес и Лох-оф-Харрей. Население На острове проживают 15 315 человек (2001), при средней плотности населения 29 чел./км². Транспорт Остров связан дамбой с островами Баррей и далее с Саут-Роналдсей (построенной во время Второй мировой войны для защиты Скапа-Флоу). Со всеми остальными населенными островами архипелага, а также с Абердином и Терсо на основной части страны, остров связан паромными переправами. Также действует аэропорт Керкуолл с регулярными рейсами как на большую землю, так и на более удаленные острова архипелага. Достопримечательности Остров, как и весь архипелаг, имеет богатую историю. На нем расположены все четыре памятника, входящие в объект всемирного наследия ЮНЕСКО «Памятники неолита на Оркнейских островах»: Мейсхау — погребальная камера; Камни Стеннес — церемониальное кольцо камней; Круг Бродгара — церемониальные камни; Скара-Брей — поселение. Кроме этого, на острове есть множество других памятников, среди которых Анстен, Барнхауз, Квонтернесс и Собор святого Магнуса. См. также Список островов Британских островов Список островов Шотландии Список Оркнейских островов Примечания Ссылки Официальный сайт Оркнейских островов
Мејнленд (Оркнијска острва)

Мејнленд (енгл. Orkney Mainland) је једно од Британских острва које припада Уједињеном Краљевству, односно Шкотској. Налази се у Северном мору и део је ужег архипелага Оркнијска острва. Површина острва износи 523 km². Према попису из 2001. на острву је живело 15.315 становника. Географија
Mainland, Orkneyöarna

Mainland är Orkneyöarnas huvudö och de två största orterna i ögruppen, Kirkwall och Stromness ligger på denna ö. Mainland har en total yta på 523 km² och ett befolkningstal på 17162 personer. Namnet Mainland kommer från det fornnordiska namnet Meginland. Tidigare var ön känd som Hrossay (Hästön). Ön blir flera gånger omtalad som Pomona, men det namnet har aldrig använts av befolkningen. Det kommer från ett kartfel som uppstod under 1600-talet. Församlingar Birsay Evie Sandwick Harray Rendall Stromness Parish Parish of Firth Orphir St Ola Parish of St Andrews Holm Deerness
Мейнленд (Оркнейські острови)

Мейнленд (англ. Mainland) — найбільший острів у складі Оркнейських островів в Шотландії. На острові розташовані найбільші міста архіпелагу, Керкволл і Стромнесс, тут проживає 75% населення Оркнейських островів та міститься центр їх поромних переправ та авіасполучення. Найщільніше заселений серед островів архіпелагу, він був заселений у стародавні часи, через що тут є численні археологічні ділянки, деякі з яких — пам'ятники неоліту на Оркнейських островах — занесені до списку Світової спадщини ЮНЕСКО.
Pollok House

Pollok House és la casa ancestral de la família Stirling Maxwell, situada al parc Pollok Country, Glasgow, Escòcia. La casa, construïda el 1752 i originalment pensada per ser dissenyada per William Adam, però que només pot haver estat consultada sobre el disseny, va ser posteriorment ampliada per Rowand Anderson a principis del segle XX - va ser obsequiat a la ciutat de Glasgow el 1966 per Dame Anne Maxwell Macdonald, la família de la qual havia estat propietària de la finca durant gairebé 700 anys. Ara està gestionat pel National Trust for Scotland i està obert al públic. La casa va ser modernitzada internament el 1899 per Alexander Hunter Crawford. A la casa Pollok es mostra una gran col·lecció privada de pintures espanyoles, que inclou obres d'El Greco, Francisco Goya i Bartolomé Esteban Murillo. També hi ha pintures de Rubens i William Blake, a més de vidre, argenteria, porcellana i mobles antics. La casa també disposa de cambres de servidors a la planta baixa (accessibles gratuïtament), que inclouen dues botigues i un restaurant. La casa també té un jardí extens, que compta amb una col·lecció de més de 1.000 espècies de rododendres. Els jardins darrere de la casa principal contenen el faig de Pollok Park (Fagus sylvatical) que es creu que té 250 anys. Aquest arbre té una forma inusual amb un tronc inflat (7 metres (23 ft) circumferència en desnivell i 10 metres (33 ft) circumferència a 10 metres (33 ft) i una massa nodosa de branques. També hi ha un complex d'oficines, estables i una serradora, una part del qual data del segle xviii. El pont d'arc de pedra que conduïa a la casa sobre el White Cart Water va ser construït el 1757. Els lleons heràldics dels pilars de la porta van ser esculpits per John Marshall segons un disseny de Huw Lorimer el 1950. Referències