NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Glenallachie distillery

GlenAllachie distillery () is a Speyside, single malt whisky distillery at Aberlour founded in 1967, which sits at the foot of Ben Rinnes. Previously, the distillery produced whisky mainly for blends; it has, however, since been relaunched as a distillery known for its fruity, single malt expressions. In July 2017, it was announced that Chivas Brothers agreed to sell GlenAllachie to former BenRiach MD Billy Walker, Trisha Savage and ex-Inver House Distillers MD Graham Stevenson, who came together to form The GlenAllachie Distillers Company. It is now one of Scotland's few independently owned and managed distilleries. History The GlenAllachie distillery was built in 1967 by Mackinlay McPherson. It was bought and mothballed by Invergordon Distillers in 1985. They sold it to Campbell Distillers in 1989, who restarted the distillery. In 2017, the distillery was sold to Billy Walker, Graham Stevenson and Trisha Savage, who came together as The GlenAllachie Distillers Company Limited, along with two blended Scotch whisky brands - White Heather and MacNair's. In 2024, the distillery carried out a rebranding. This gave the bottlings a new look and limited special bottlings were henceforth summarised under the name "Wood Collection". The rebranding also introduced the slogan "whisky in good hands". Building The building of the GlenAllachie distillery was designed by S. Lothian Barclay from Lothian, Barclay Jarvis & Boys and William Delme-Evans It is located at the foot of Ben Rinnes, close to the Lour burn. The grounds has ponds that are fed by the Lour, that provide water for cooling. In June 2023, the distillery completed the £600,000 upgrade of the visitor centre. Production The distillery draws its water from spring fed and snow water fed streams on the North East of Ben Rinnes. Although the distillery has the capacity to produce 4 million litres of alcohol (LOA), they have reduced their production to just 500,000 LOA and extended their fermentation time to 160 hours. The distillery uses a semi-lauter mash tun, and six stainless steel washbacks. It uses two lantern shaped wash stills, and two onion shaped spirit stills for distillation. As the distillery was designed to be gravity fed, it has horizontal condensers which makes it easier to alter or maintain the temperature. In their 16 on-site warehouses there are currently over 50,000 casks, some of which date back to the 1970s. References External links Official Homepage
Glenallachie

Glenallachie est une distillerie de whisky, créée en 1967, située près de Charlestown of Aberlour dans le Speyside, en Écosse. Histoire Glenallachie a été fondée en 1967 par Mackinlay McPherson Ltd., une filiale du groupe brassicole Scottish & Newcastle Breweries Ltd.. L'architecte était William Delmé Evans. En 1985, les distilleries Glenallachie et Isle of Jura ont été vendues à Invergordon Distillers. Glenallachie fut fermée en 1987 alors que la production était déjà à l'arrêt depuis deux ans. En 1989 la distillerie fut reprise par Campbell Distillers (groupe Pernod Ricard) qui porta le nombre d'alambics de deux à quatre et redémarra la production. En 2017, Pernod Ricard annonce la vente de la distillerie Glenallachie à Billy Walker, Graham Stevenson et Trisha Savage, formant le consortium The GlenAllachie. Production L'eau utilisée par Glenallachie est issue de la rivière Burn Water (sources du mont Ben Rinnes). La distillerie ne produit pas elle-même son malt. Elle dispose d'une cuve de brassage (mash tun) d'une capacité de 9,5 tonnes en acier inoxydable et de six cuves de fermentation (wash backs) d'une capacité de 60 000 litres chacune. La distillation s'effectue dans deux wash stills (d'une capacité de 36 369 litres chacun) et deux spirit stills (d'une capacité de 23 911 litres chacun). Embouteillage Le malt de Glenallachie sert essentiellement de composant pour les blends Clan Campbell et House of Lords. Mais en 2005 un single malt de Glenallachie datant de 1989 a été embouteillé par Chivas Brothers et commercialisé en tant que Cask Strength Edition. Notes et références (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Glenallachie » (voir la liste des auteurs). Portail de l’Écosse Portail du whisky
Glenallachie

Glenallachie je škotski single malt viski, ki ga proizvajajo v istoimenski destilarni. Zgodovina destilarne Destilarno je leta 1967 zgradilo podjetje Charles Mackinlay & Co. na bregu reke Lour Burn. Zgradba je delo arhitekta Williama Delme Evansa in je tipična enonadstropna stavba šestdesetih let 20. stoletja. Vodo za hlajenje destilarna pridobiva iz zajetij, ki so nastala z zajezitvijo reke, po uporabi pa vročo vodo črpajo nazaj v zajetja. Vodo za mešanje viskija črpajo iz vrtin v granitni podlagi. Pozemne zaloge vode se napajajo iz staljenega snega okoliških hribov. Viski Za destilacijo se uporablja ječmen, ki je le kratek čas izpostavljen šotnemu dimu. V destilarni uporabljajo en bazen za namakanje sladu, 6 kotlov za prvo destilacijo ter 4 srednje velike kotle za drugo destilacijo. Prvi kotli so na sredini stisnjeni, kotli za drugo žganje pa imajo klasično čebulno obliko. Viski zori v starih hrastovih sodih ameriškega bourbona, single malt pa kratek čas zori tudi v starih sodih šerija. Glenallachie single malt polnijo pri starosti 12 in 16 let. 12-letni viski zori v starih sodih bourbona in gre na trg razredčen na 40% volumenskih delov alkohola. 16-letni single malt zori v novih sodih za šeri in je pred stekleničenjem hladno filtriran. Glenallachie je tudi eden od viskijev, ki se uporablja za mešanje blended viskijev Clan Campbell ter White Heather. Viri Wishart, David (2006). Whisky classified. London: Pavilion Books. ISBN 978-1-86205-7166.
Strathclydská univerzita

Strathclydská univerzita (anglicky: University of Strathclyde) je veřejná výzkumná univerzita ve skotském městě Glasgow, ve Spojeném království. Byla založena v roce 1796 jako Andersonian Institute (podle svého zakladatele, přírodovědce Johna Andersona) a je druhou nejstarší univerzitou v Glasgow. Získala královskou výsadu v roce 1964 jako první technická univerzita ve Spojeném království. V současnosti je se zhruba 25 tisíci studenty třetí největší univerzitou ve Skotsku. Název je odvozen od historického království Strathclyde. Kampus se nachází převážně ve čtvrti Townhead, na severovýchodě centra Glasgowa. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku University of Strathclyde na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Strathclydeská univerzita na Wikimedia Commons
University of Strathclyde

Die University of Strathclyde, deutsch Universität Strathclyde, im schottischen Glasgow ist eine britische Universität, die im Jahr 1796 als Anderson’s Institution gegründet wurde. Die Einrichtung basierte auf den Ideen von John Anderson, Professor für Naturphilosophie an der Universität Glasgow, der in seinem Testament Instruktionen für eine Universität gab, die sich auf das „nützliche Lernen“ konzentriert und sich auf praktische und berufliche Themen spezialisiert. Von 1828 bis 1877 trug die Einrichtung den Namen Anderson’s University. In den 1890er Jahren ermöglichte ein erfolgreicher Spendenaufruf erhebliche Erweiterungen, wodurch das Glasgow and West of Scotland Technical College Building entstand. 1912 erhielt die Institution den Namen Royal Technical College und erst 1964 wurde daraus die University of Strathclyde, indem sie die Royal Charter erhielt. Der Name geht auf das westschottische Königreich Strathclyde zurück. Organisation Die Universität ist mit Stand 2021 in vier Fakultäten gegliedert. Insbesondere die Strathclyde Business School ist für ihren exzellenten Ruf bekannt und gehört zu den 30 besten Business Schools in Europa und den 100 besten der Welt. Sie hält die so genannte Triple Crown, verfügt also über alle drei renommierten Hochschulakkreditierungen für Business Schools. Der Campus der Universität befindet sich im Zentrum von Glasgow nahe dem George Square, und es gibt einen Campus im Vorort Jordanhill auf dem Gelände des ehemaligen Jordanhill Teacher Training College. Der Campus in Jordanhill ist über den nahegelegenen Bahnhof Jordanhill angebunden. Studierende Im Studienjahr 2019/2020 wurden an der Universität 24.330 Studierende unterrichtet, von denen sich 12.510 als weiblich und 11.750 als männlich bezeichneten. 16.115 waren noch vor ihrem ersten Studienabschluss; sie waren also undergraduates. 8.215 hatten bereits einen Abschluss und waren damit postgraduates. Davon arbeiteten 1.460 in der Forschung. 18.085 kamen aus Schottland, 1.050 aus England, 250 aus Nordirland, 60 aus Wales, 1.145 aus der EU und 3.730 aus dem Nicht-EU-Ausland. 2006 nahmen weitere 34.000 Menschen an Weiterbildungskursen der Universität teil. Bekannte Dozenten und Studenten John Logie Baird (1888–1946), schottischer Erfinder und Fernsehpionier Steve Bell (* 1936), britischer Pädagoge Christian Bruch (* 1970), deutscher Manager Udo Bullmann (* 1956), deutscher Politiker Uwe Klett (* 1959), deutscher Politiker John MacBeath (* 1940), britischer Pädagoge Chris Sawyer (* 1967), schottischer Programmierer Steven Spier (* 19??), kanadischer Architekt Thomas Joseph Winning (1925–2001), schottischer Theologe, Erzbischof von Glasgow Projekte Zusammen mit der Universität Surrey und dem World Trade Institute richtet sie die European Trade Study Group aus. Siehe auch Liste der Universitäten in Schottland Weblinks Offizielle Webseiten (engl.) Einzelnachweise
Universidad de Strathclyde

La Universidad de Strathclyde (en inglés: University of Strathclyde, en escocés: Varsitie o Straithclyde, en gaélico escocés: Oilthigh Srath Chluaidh) es una universidad pública escocesa de investigación ubicada en Glasgow, Escocia, Reino Unido. Fue fundada en 1796 como el Instituto Andersoniano (en inglés: Andersonian Institute) por John Anderson, profesor en la Universidad de Glasgow, con la idea de crear una universidad especializada en materias prácticas: «aprendizaje útil». Es la segunda universidad más antigua de Glasgow, habiendo recibido su carta real en 1964 como la primera universidad tecnológica del Reino Unido. Toma su nombre de la antigua región administrativa de Strathclyde y del histórico Reino de Strathclyde. La Universidad de Strathclyde es la tercera universidad más grande de Escocia por número de estudiantes, con estudiantes y personal de más de 100 países.​ La institución fue galardonada con el título de Universidad del Año 2012​ y la Universidad Emprendedora del año 2013 por Times Higher Education. Es una institución educativa reputada por su formación en ingeniería y su escuela de comercio.​ Se organiza en cuatro facultades: Ciencias Escuela de Negocios Humanidades y Ciencias Sociales Ingeniería Alumnado John Logie Baird David Livingstone James Croll Lauren Mayberry Thomas Graham Referencias
Université de Strathclyde

L'université de Strathclyde fut fondée en 1796 comme une institution « d'apprentissage utile ». Elle est située à Glasgow, en Écosse, et est réputée pour sa formation d'ingénieurs ainsi que pour son école de commerce. Elle doit son nom au royaume de Strathclyde, qui s'étendait sur la région de Glasgow. Historique Organisation Les départements de l'université sont répartis entre 4 facultés: Humanities and Social Sciences Engineering (Ingénierie) Science (sciences fondamentales) Strathclyde Business School (école de commerce) L'université délivre des enseignements à plus de 25 000 étudiants à temps plein et à temps partiel. Le campus principal de l'université est situé au cœur de Glasgow, à côté de George Square. Un autre campus existe dans la banlieue de Jordanhill. Relations internationales L'université est membre de l’Université de l'Arctique. UArctic est un réseau international d’universités, d’instituts de recherche et d’organisations ayant pour but de promouvoir, coordonner et soutenir la recherche ainsi que l’éducation en régions arctiques. Personnalités liées à l'université Professeurs Étudiants Notes et références Liens externes (en) Site officiel Ressources relatives à la recherche : Classement académique des universités mondiales CrossRef U-Multirank Ressources relatives aux beaux-arts : Art UK (lieux d'art) Union List of Artist Names Ressource relative aux organisations : Registre de transparence de l'UE Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de Glasgow Portail des universités
Università di Strathclyde

L'Università di Strathclyde è un'università britannica con sede a Glasgow in Scozia, fondata nel 1796 come Andersonian Institute. Il campus universitario si trova nel centro di Glasgow, vicino a George Square, e c'è un campus nel sobborgo di Jordanhill, sul terreno dell'ex Jordanhill Teacher Training College. Il nome dell'università fa riferimento al Regno di Strathclyde, uno dei quattro regni dell'antica Scozia, nati dopo il ritiro delle legioni romane dalla Britannia (inizi del V secolo). Storia L'offerta formativa è basata sulle visioni di John H. D. Anderson, professore di filosofia naturale presso l'Università di Glasgow, che nel suo testamento diede le istruzioni per un'università che si concentrasse sull'"apprendimento utile" con temi pratici e professionali. Dal 1828 al 1877, l'istituzione ebbe il nome di Anderson's University. Nel 1890, grazie a varie donazioni, la struttura si espanse notevolmente creando anche il Glasgow and West of Scotland Technical College Building. Nel 1912, l'istituzione fu nominata Royal Technical College e solo nel 1964 divenne Università di Strathclyde, ricevendo la Royal Charter. È dunque la seconda più antica università di Glasgow ma anche la prima università tecnica del Regno Unito. È anche la terza università scozzese per numero di studenti. Voci correlate Università nel Regno Unito Università di Glasgow Università di Edimburgo Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università di Strathclyde Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su strath.ac.uk. (EN) University of Strathclyde, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. (EN) Università di Strathclyde, su setlist.fm. Università di Strathclyde, su ISIL.
Universiteit van Strathclyde

De Universiteit van Strathclyde (Engels: University of Strathclyde) is een onderzoeksuniversiteit in de Schotse stad Glasgow in het Verenigd Koninkrijk. Opgericht in 1796 als het Andersonian Institute, is het Glasgow's tweede oudste universiteit. De instelling ontving in 1964 het Royal charter en was daarmee de eerste technische universiteit in het Verenigd Koninkrijk. De naam van de instelling verwijst naar het vroeg-middeleeuwse Koninkrijk Strathclyde. De University of Strathclyde is de op twee na grootste universiteit van Schotland. Geschiedenis De instelling ontstond met een legaat van de filosoof John Anderson, alumnus en professor Oosterse Talen aan de Universiteit van Glasgow, Fellow of the Royal Society en medeoprichter van de Royal Society of Edinburgh. Voortbouwend op de door hem gegeven lezingen voor ambachtslieden, liet hij zijn eigendommen na zijn overlijden in een wilsbeschikking na voor de oprichting van een school in Glasgow gewijd aan "nuttig leren", genaamd het Andersonian Institute. Een van de voorbeelden van het drempelverlagend succes van deze instelling werd enkele decennia later de Schotse arbeiderszoon David Livingstone die kon studeren aan het Andersonian Institute alvorens naam en faam te maken als zendeling en ontdekkingsreiziger. Het Institute droeg verschillende namen en werd in 1828 Anderson's University, waarmee Anderson's visie van twee universiteiten in Glasgow werd gerealiseerd, alleen had de instelling geen enkele legale basis om die naam te voeren, waardoor in 1887 een naamswijziging volgde naar Glasgow and West of Scotland Technical College, in 1912 hernoemd naar het Royal Technical College, in 1956 naar het Royal College of Science and Technology. In het begin van de jaren zestig was er de toezegging van een promotie tot universiteit. Die volgde uiteindelijk in 1964. De universiteit bleef ook na de naamswijziging naar University of Strathclyde zijn stichter eren. De hoofdcampus in het centrum van Glasgow is de John Anderson Campus. Van 4.000 studenten in 1964 groeide de universiteit gestaag zodat in 2003 de kaap van de 20.000 studenten werd gehaald. Tot de alumni van de instelling behoorde naast David Livingstone ook de ingenieur John Logie Baird, tot het professorencorps behoorde onder meer chemicus Thomas Graham.
University of Strathclyde

University of Strathclyde – szkocka uczelnia państwowa. Za początek uczelni przyjmuje się rok 1796, w którym John Anderson (1726–1796), profesor filozofii naturalnej na University of Glasgow zostawił w swoim testamencie zapis dotyczący utworzenia „miejsca użytecznego uczenia się” – uniwersytetu otwartego dla każdego. Uczelnia powstała jeszcze w tym samym roku. W 1828 roku zmieniła ona nazwę na Anderson's University, a w 1887 na Kolegium Techniczne Glasgow i Zachodniej Szkocji (Glasgow and West of Scotland Technical College). Kolejnym reorganizacjom towarzyszyły zmiany nazwy: w 1912 roku na Królewski Kolegium Techniczne (Royal Technical College), a w 1956 na Królewskie Kolegium Nauk Ścisłych i Technicznych (Royal College of Science and Technology). W 1964 roku na podstawie tzw. królewskiego dekretu, tzw. royal charter kolegium zostało połączone ze Szkockim Kolegium Handlu (Scottish College of Commerce) i przekształcone w University of Strathclyde. Struktura organizacyjna W skład uczelni wchodzą następujące jednostki organizacyjne: Wydział Inżynierii (Faculty of Engineering) Wydział Nauk Humanistycznych i Spółecznych (Faculty of Humanities and Social Sciences) Wydział Nauk Ścisłych (Faculty of Science) Szkoła Biznesu (Strathclyde Business School) Absolwenci Przypisy
University of Strathclyde

University of Strathclyde är ett universitet i Glasgow i Skottland med anor från 1796 då professor John Anderson lade grunden till skolan. Universitetet tar sitt namn från det historiska kungariket Strathclyde och är Skottlands tredje största universitet sett till antalet elever. Fakulteter Humanities & Social Sciences Engineering Science Strathclyde Business School Historia Tidslinje: Anmärkningsvärda personer John Logie Baird, televisionens fader, studerade vid Glasgow and West of Scotland Technical College. Thomas Graham anslöt 1830 till Anderson's College som Professor i Kemi. Henrik Larsson, den före detta fotbollsspelaren, utnämndes 2005 till hedersdoktor av universitetet. James Young, som 1852 tog patent på fotogen, var student vid universitetets föregångare. Referenser
Pentland Firth

Le Pentland Firth, en gaélique écossais An Caol Arcach qui signifie en français « détroit des Orcades », est un détroit du Royaume-Uni situé en Écosse, entre l'île de Grande-Bretagne au sud et les Orcades au nord. Géographie Il relie la mer du Nord à l'est au reste de l'océan Atlantique à l'ouest. Il comporte de nombreuses îles comme Stroma, Swona ou encore les Pentland Skerries qui ont donné son nom au détroit. Voir aussi Articles connexes Scapa Flow Liens externes Portail du monde maritime Portail de l’Écosse
Pentland Firth

Pentland Firth (gael. An Caol Arcach) – cieśnina oddzielająca archipelag Orkadów od północnej Szkocji. Nazwa pochodzi przypuszczalnie od zniekształconego staronordyjskiego słowa "Petlandsfjörð" oznaczającego fiord Piktów. Geografia Od południa cieśnina rozciąga się od przylądka Dunnet Head na zachodzie do przylądka Duncansby Head na wschodzie, podczas gdy od strony Orkadów (północ) od Tor Ness na wyspie Hoy na zachodzie do Old Head na wyspie South Ronaldsay na wschodzie. W obrębie zatoki znajdują się dwie znaczące wyspy Firth, Stroma i Swona. Mała grupa wysepek Pentland Skerries, znajduje się przy wschodnim krańcu cieśniny. Wyspy Hoy i South Ronaldsay ograniczają Pentland Firth od północy i stanowią część archipelagu Orkadów. Przypisy
Пентленд-Ферт

Пентленд-Ферт (англ. Pentland Firth, гэльск. An Caol Arcach) — пролив в Шотландии, между островом Великобритания и Оркнейским архипелагом, соединяет северную часть Северного моря с Атлантическим океаном. Географическое положение Пролив вытянут с запада на восток. К югу лежит Кейтнесс — северная часть острова Великобритания, в том числе самая северная точка острова — мыс Даннет-Хед. На побережье расположен посёлок Джон-о'Гротс. С севера пролив ограничен южными Оркнейскими островами — Хой и Саут-Роналдсей, между которыми находится вход в бухту Скапа-Флоу. В самом проливе расположены необитаемые острова Строма и Суона, а также группа островков Пентленд-Скеррис. Экономика В проливе наблюдаются очень сильные приливные течения, скорость которых достигает 30 км/час. Обсуждается возможность создания приливной электростанции. Паромная переправа из Джон-о'Гротс на Саут-Роналдсей является одним из основных путей доступа на Орнейские острова. Примечания
Pentlandsundet

Pentlandsundet (engelska: Pentland Firth) är ett elva kilometer brett sund mellan Orkneyöarna och Skottland. Namnet kommer från Pettland's Firth, Pictlands fjord. Sundet har en av de kraftigaste malströmmarna i världen, med en hastighet på upp till 16 knop (30 km/h). Geografi På södra sidan sträcker sig Pentlandsundet från Dunnet Head (udde) i väster till fyren Duncansby Head i öster, på Orkneysidan från ön Hoys södra udde i väster till ön South Ronaldsay i öster. Mitt i sundet ligger de mindre öarna Stroma och Swona. Brittiska amiralitetet På sjökort över Pentland Firth står: Pentlandsundet har extremt starka och snabbt växlande tidvattenströmmar beroende av ebb och flod. Strömhastigheter på 12 knop och extrema hastigheter på 16 knop har rapporterats. Sjöfarare som avser passera Pentlandsundet skall se upp på de mycket starka tidvattenströmmarna och strömsättningen i området. Man kan hamna i svårigheter både när man färdas med eller mot tidvattnet. Marina djur Marina djur som observerats i Pentlandsundet: Sälar kan observeras året runt och på Stroma finns ofta stora kolonier. Tumlare, Kaliforniatumlare och Dalls tumlare kan observeras året runt. Delfiner är inte så vanliga, men förekommer ibland. Späckhuggare observeras ofta i maj och juni. Vikval observeras ofta juni och oktober. Brugd är inte så vanliga, men observeras ibland från maj till augusti. Havssköldpaddor observeras sällan, men hamnar ibland i fiskares nät. Tidvattenkraftverk Skottlands regering godkände 2013 energiprojektet MeyGen att anlägga ett Tidvattenkraftverk i Pentlandsundet. Projektet ska ske i två steg och kommer att bli Europas största tidvattenkraftverk. I första steget ska 49 turbiner om vardera 1,5 MW installeras på havsbotten. De första fyra turbinerna sattes i drift i april 2018. Referenser Noter Tryckta källor Karlin, Björn (2003). Flykten från Scapa Flow: äventyrsthriller. Saltsjö-Boo: Svenska aktieinstitutet. Libris 8907823. ISBN 91-973827-5-2
Craigentinny Train Maintenance Centre

Craigentinny Train Maintenance Centre is a railway depot in the Craigentinny area of Edinburgh, Scotland. The depot is operated by Hitachi Rail with a depot code of EC. History The depot opened in 1904, as a carriage sidings and was home to InterCity 125 HSTs operated by London North Eastern Railway until 31 December 2019, and CrossCountry InterCity 125 HSTs until September 2023. It currently services Class 220/221 Voyagers for CrossCountry and Class 397s for TransPennine Express. Hitachi Rail now undertakes maintenance on London North Eastern Railway Class 800s and 801s, ScotRail Class 385s, TransPennine Express Class 802s and Lumo Class 803s. It also maintains Class 73s for the Caledonian Sleeper. On 11 November 2018, Hitachi Rail took over the operation of Craigentinny Depot from London North Eastern Railway. Facilities The site comprises three maintenance sheds, two of which are supplied with 25,000 volt overhead wires, and a smaller repair shed for shorter trains and locomotives. There are a number of storage and stabling sidings which are not covered. Craigentinny also operates a wheel lathe at its Portobello Edinburgh site which turns out tyre damage on rail vehicle wheels for many rail operators. References External links