NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Chirnside Parish Church

De Chirnside Parish Church is de parochiekerk van de Church of Scotland in de plaats Chirnside in de regio Scottish Borders van Schotland. Geschiedenis Het is onbekend wanneer de eerste kerk in Chirnside gebouwd werd. In ieder geval was er een kerk in de twaalfde eeuw. Er wordt in die eeuw namelijk vermelding gemaakt van een parochie in Chirnside in de boeken van de monniken van de plaats Durham. Ook zijn er onderdelen uit deze periode nog herkenbaar in de huidige kerk. Rond 1830 werd het gebouw aan de noordzijde uitgebreid, omdat het aantal zitplaatsen onvoldoende was geworden door groei van de parochie. Ook in 1878 en 1907 is de kerk grondig verbouwd. Deze laatste verbouwing werd voor een groot deel betaald door Edward Marjoribanks, de tweede baron van Tweedmouth. Na zijn overlijden op 15 september 1909, liet zijn zoon een poort tot het kerkterrein bouwen ter herinnering aan zijn vader. Bouw De kerk is oorspronkelijk gebouwd als een oost-westelijk georiënteerde rechthoek, met een toren aan de westzijde. De uitbreiding in 1830 resulteerde in een T-vormige plattegrond, door de aanbouw van een noordelijke vleugel in het midden van de kerk. In een latere verbouwing is er een extra deel aan de westzijde van de noordvleugel gebouwd (parallel aan het oorspronkelijke deel van de kerk), waardoor het gebouw een plattegrond kreeg als het spiegelbeeld van het digitale cijfer "4". Ten slotte is bij de verbouwing van 1907 nog een extra toren toegevoegd in de hoek tussen de oorspronkelijke westelijke toren en de noordelijke aanbouw uit 1830. Van de kerk uit de twaalfde eeuw zijn enkele delen over. Het meest herkenbaar is een klein stenen afdakje boven de zuidwestelijke deur. Ook bevindt zich aan de westzijde van de toren nog een raam van de oude kerk. Dit raam is in later tijd dichtgemetseld. Begraafplaats De begraafplaats bevindt zich voornamelijk aan de zuid- en oostzijde van de kerk. Naast vele oudere graven uit de negentiende eeuw liggen er ook recentere graven. Een van de graven is van Formule 1-coureur Jim Clark. Overlevering Volgens een overlevering werd Majorie Halcrow Erskine in 1674 begraven bij de kerk. Dezelfde dag nog ging de koster op pad om het graf te roven, omdat hij wist dat ze met een aantal kostbare juwelen was begraven. Op het moment dat hij daarmee bezig was, bleek plotseling dat ze niet dood was. Ze heeft nog meerdere jaren nadien geleefd. Bronnen (en) Chirnside Parish Church (en) Discover the Borders - Chirnside Parish Chirch (en) Verhaal over Marjorie Halcrow Erskine
Aberdeenshire

Aberdeenshire (en gaèlic escocès:Siorrachd Obar Dheathain, en Scots: Aiberdeenshire, és una de les 32 circumscripcions administratives (authority council area) d'Escòcia i una lieutenancy area. Actualment l'Aberdeenshire council area no inclou la ciutat d'Aberdeen, que és un council area separat, d'on deriva el seu nom. La seu del Aberdeenshire Council és a Woodhill House, a Aberdeen; Aberdeenshire limita amb Angus i Perth and Kinross al sud i Highland i Moray a l'oest. Demografia La council area té una població de 236.260 habitants, representa el 4,6% del total d'Escòcia. Les 12 poblacions més grans són (estimació de població del 2011): Peterhead (17.873) Inverurie (12.447) Fraserburgh (12.446) Westhill (11.274) Stonehaven (10,451) Ellon (9.663) Portlethen (7.327) Banchory (7,111) Turriff (4.804) Huntly (4.461) Banff (3.931) Macduff (3.711) Hidrologia i clima Hi ha molts rius a Aberdeenshire, incloent Cowie Water, Carron Water, Burn of Muchalls, River Dee, River Don, River Ury, River Ythan, Water of Feugh, Burn of Myrehouse, Laeca Burn i Luther Water. Els estius són suaus (menys de 15 °C de mitjana) i els hiverns típicament freds (però amb temperatura mitjana per sobre de 0 °C). A les costes hi ha boires. Referències Enllaços externs Aberdeenshire - Lloc web oficial
Aberdeenshire (správní oblast)

Aberdeenshire (Siorrachd Obar Dheathain ve skotské gaelštině) je správní oblast ve Skotsku, ležící na východ od kraje Highland a Morray. Ačkoli se administrativní správa oblasti nachází ve městě Aberdeen, nezahrnuje jej. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Aberdeenshire na Wikimedia Commons
Aberdeenshire

Aberdeenshire er en af Skotlands 32 Council areas. Hovedbyen er Aberdeen, der dog tilhører sin egen region – Aberdeen. Det nuværende Aberdeenshire blev oprettet i 1996. Byer Peterhead (17,790) Fraserburgh (12,540) Inverurie (11,529) Westhill (11,220) Stonehaven (10,820) Ellon (9,910) Portlethen (7,327) Banchory (7,111) Turriff (4,804) Kintore (4,476) Huntly (4,461) Banff (3,931) Kemnay (3,830) Macduff (3,711) Seværdigheder Balmoral Castle, kongefamiliens slot i Highlands Bennachie Braemar Castle Burn O'Vat Cairness House Cairngorms National Park Corgarff Castle Crathes Castle Causey Mounth, oldtidsvej Drum Castle Dunnottar Castle Fetteresso Castle Fowlsheugh Nature Reserve Haddo House Herscha Hill Huntly Castle Kildrummy Castle Loch of Strathbeg Lochnagar Monboddo House Muchalls Castle Pitfour estate Portlethen Moss Raedykes Roman Camp Floden Dee Floden Don Sands of Forvie Nature Reserve Slains Castles, Old of New Stonehaven Tolbooth Ythan Estuary Nature Reserve Referencer Eksterne henvisninger
Aberdeenshire

Aberdeenshire (del gaélico escocés: Siorrachd Obar Dheathain) en escocés: Aiberdeenshire) es un concejo de Escocia en el Reino Unido.​​ Limita con los concejos de Angus, Perth and Kinross, Highland y Moray, aunque no incluye la ciudad de Aberdeen que constituye ella sola un concejo propio. A pesar de eso, la sede administrativa del concejo de Aberdeenshire está en dicha ciudad. Esta área, excluyendo la misma Aberdeen es también un área arrendada. Historia Aberdeenshire tiene una herencia prehistórica e histórica rica. Es el emplazamiento de una gran cantidad de sitios arqueológicos de la edad neolítica y de bronce, incluyendo la colina de Longman, la colina de Kempstone, Catto Long Barrow y Cairn Lee. Desde tiempos medievales han acontecido varios cruces de las estribaciones de la zona (una cadena montañosa que se extiende del interior más alto al Mar del Norte, ligeramente al norte de Stonehaven) con el actual Aberdeenshire de las tierras bajas escocesas a las Tierras Altas. Algunos de los más conocidos e importantes conjuntos de huellas se encuentran en las estribaciones de Causey y Elsick.​​ La actual área del concejo se llama así por el histórico condado de Aberdeen, que tenía límites diferentes y que fue abolido en 1975 bajo la Ley de Gobierno Local de 1973. Fue substituida por el concejo regional de Grampia y cinco concejos de distrito: Banff y Buchan, Gordon, Kincardine y Deeside, Moray y la ciudad de Aberdeen. Las funciones del gobierno local fueron compartidas entre los dos niveles. En 1996, bajo la Ley de Gobierno Local etc. de 1996, el distrito de Banff y de Buchan, el distrito Gordon y el distrito de Kincardine y Deeside fueron fusionados para formar la actual área del concejo de Aberdeenshire, con los otros dos distritos convirtiéndose en concejos autónomos. Fue el lugar de nacimiento de la reina consorte Victoria Eugenia esposa de Alfonso XIII. Localidades Referencias Enlaces externos Wikisource en inglés contiene el artículo de la Encyclopædia Britannica de 1911 sobre Aberdeenshire. Aberdeenshire, a Topographical Dictionary of Scotland (1846) British History Online. Este artículo incorpora texto de una publicación sin restricciones conocidas de derecho de autor: Chisholm, Hugh, ed. (1910-1911). «Encyclopædia Britannica». Encyclopædia Britannica. A Dictionary of Arts, Sciences, Literature, and General information (en inglés) (11.ª edición). Encyclopædia Britannica, Inc.; actualmente en dominio público.
Aberdeenshire

L'Aberdeenshire (gaelico scozzese: Siorrachd Obar Dheathain) è un'area amministrativa della Scozia. L'Aberdeenshire è una regione situata nel nord della Scozia, sul Mare del Nord. La regione è bagnata soprattutto da due fiumi che scorrono verso Aberdeen: il Dee e il Don. La parte costiera, a est, è una zona di pianure fertili, mentre verso ovest non vi sono coltivazioni per la presenza dei Monti Grampiani, con cime oltre i 1 000 metri d'altezza (Cairngorm e Ben Macdui). La regione attualmente non include la città di Aberdeen, che ha una propria divisione amministrativa. Nonostante ciò, il consiglio dell'Aberdeenshire ha sede a Woodhill House, ad Aberdeen; è il solo consiglio scozzese ad avere sede fuori dal proprio territorio. Popolazione La popolazione nel 2004 era di 226 871 abitanti, che rappresentano il 4,5% di tutta la Scozia, in aumento del 20% dal 1981 e del 50% dal 1971. Le dieci città più popolose sono: Peterhead, 17 560 abitanti Fraserburgh, 12 150 abitanti Inverurie, 10 760 abitanti Stonehaven, 10 160 abitanti Westhill, 10 060 abitanti Ellon, 9 540 abitanti Portlethen, 6 770 abitanti Banchory, 6 270 abitanti Turriff, 4 610 abitanti Huntly, 4 460 abitanti Luoghi e monumenti L'Aberdeenshire è una regione ricca di storia, puntellata da numerosi castelli. Fra i più importanti e famosi: Castello di Balmoral, residenza reale dove Elisabetta II aveva l'abitudine di soggiornare d'estate. Castello di Braemar, dimora del Clan Farquharson, che i turisti possono visitare tutto l'anno. Castello di Craigievar, eccellente esempio di architettura signorile scozzese del Rinascimento. Castello di Drum, con un giardino botanico contenente alberi di tutte le regioni dell'Impero britannico del XVIII secolo. Castello Fraser, location del famoso film The Queen - La regina. Amministrazione Il Consiglio dell'Aberdeenshire (Aberdeenshire Council) fu stabilito nell'aprile 1996, in seguito alla divisione territoriale della Scozia. Ha 68 membri, così distribuiti dopo le elezioni del 2007: L'Aberdeenshire è diviso in sei parti amministrative, dette area committees, alle quali il consiglio delega parte delle responsabilità: Banff et Buchan Buchan Formartine Garioch Marr Kincardine et Mearns Altri progetti Wikizionario contiene il lemma di dizionario «Aberdeenshire» Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Aberdeenshire Wikivoyage contiene informazioni turistiche su Aberdeenshire Collegamenti esterni Consiglio dell'Aberdeenshire, su aberdeenshire.gov.uk. Peterhead and Buchan Tourism Web Site, su visitpeterhead.org.uk. URL consultato il 21 luglio 2008 (archiviato dall'url originale il 18 giugno 2007). Aberdeenshire Arts, su aberdeenshirearts.org.uk. URL consultato il 21 luglio 2008 (archiviato dall'url originale il 1º luglio 2003). Aberdeenshire Sports Council, su aberdeenshire-sports-council.org.uk. URL consultato il 21 luglio 2008 (archiviato dall'url originale il 7 febbraio 2006).
Aberdeenshire

Aberdeenshire (Schots-Gaelisch: Siorrachd Obar Dheathain) was tot 1975 een van de graafschappen in Schotland en sinds 1996 een raadsgebied (council area). Het raadsgebied grenst aan Banffshire en Inverness-shire in het westen, aan Perthshire, Angus en Kincardineshire in het zuiden en de Noordzee in het noorden en oosten. Het gebied (inclusief Aberdeen) is een lieutenancy area. Het heeft een kustlijn van 105 km en is, met een oppervlakte van 6313 km², het vierde Schotse raadsgebied qua grootte. Het gebied is heuvelachtig. In het midden van Schotland ligt de Grampians. Plaatsen Bezienswaardigheden
Aberdeenshire

Aberdeenshire (gael. Siorrachd Obar Dheathain) – jednostka administracyjna (council area) w północno-wschodniej Szkocji. Zajmuje powierzchnię 6313 km², a zamieszkana jest przez 253 650 osób (2011). W jej skład nie wchodzi miasto Aberdeen, które stanowi osobną jednostkę administracyjną (Aberdeen City). Mimo to siedziba Aberdeenshire znajduje się w tym mieście – jest to jedyna szkocka jednostka administracyjna, której siedziba mieści się poza jej obszarem. Aberdeenshire graniczy od południa z Angus i Perth and Kinross, a od zachodu z Highland i Moray. Jednostka utworzona została podczas reformy administracyjnej w 1996 roku. Obejmuje obszar historycznych hrabstw Aberdeenshire (z wyłączeniem miasta Aberdeen) i Kincardineshire oraz fragment Banffshire. Na terenie Aberdeenshire znajduje się wiele stanowisk archeologicznych z okresu neolitu i epoki brązu. Mapa Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna
Aberdeenshire

A Área de Conselho (ou Council Area) de Aberdeenshire (em gaélico escocês, Siorrachd Obar Dheathain), é uma das 32 novas subdivisões administrativas da Escócia e faz fronteira: com o Mar do Norte a norte, com Aberdeen a leste, com Angus a sul, com Highland no extremo sudoeste e com Moray a leste. Atualmente Aberdeenshire não inclui a cidade de Aberdeen, que é também uma Área de Conselho com poderes próprios. Porém, Aberdeenshire tem seu prédio de assembleias dentro de Aberdeen, a única Área de Conselho onde acontece isso. História Aberdeenshire tem uma rica herança pré-histórica e histórica. São encontrados na região um grande número de sítios arqueológicos do neolítico e da Idade do Bronze, incluindo Longman Hill, Kempstone Hill, Catto Long Barrow e Cairn Lee. A presente Área de Conselho recebeu seu nome do condado de Aberdeenshire que foi extinto em 1975, sob uma lei do parlamento escocês de 1973, para se transformar na Região de Grampian subdividida em 5 distritos: Banff and Buchan, Gordon, Kincardine and Deeside, Moray e Aberdeen. Novamente em 1996, sob uma lei de 1994, a região foi abolida para o surgimento da nova Council Area de Aberdeenshire. Clima e hidrografia Há numerosos rios e córregos em Aberdeenshire, incluindo: Cowie Water, Carron Water, Burn of Muchalls, River Dee, River Don, Rio Ury, Rio Ythan, Water of Feugh, Burn of Myrehouse, Laeca Burn e Luther Water. Numerosas baías e estuários são vistos na costa litorânea, incluindo Banff Bay, Ythan Estuary, Stonehaven Bay e Thornyhive Bay. Os verões são moderados e os invernos rigorosos. As temperaturas na área litorânea são moderadas pelo Mar do Norte, tipicamente mais frias no verão e mais quentes no inverno do que nas regiões interiores. Demografia As 10 maiores cidades em Aberdeeshire, no censo de 2004, eram: Peterhead (17 560) Fraserburgh (12 150) Inverurie (10 760) Stonehaven (10 160) Westhill (10 060) Ellon (9 540) Portlethen (6 770) Banchory (6 270) Turriff (4 610) Huntly (4 460) Area Forum Aberdeenshire está subdivididas em 6 Area Forums, similar às comarcas e distritos: Banff and Buchan Buchan Formartine Garioch Marr Kincardine and Mearns Lugares de interesse Badenyon Castelo Balmoral Castelo Drum Castelo Dunnottar Castelo Fetteresso Lago de Strathbeg Castelo Muchalls Rio Dee Castelo Slains Cidadão notáveis Alexander Garden, (1730-1791), naturalista; Hugh Mercer, (1726-1777), médico. Referências Ligações externas Aberdeenshire Council Peterhead and Buchan Tourism Web Site Aberdeenshire Arts Aberdeenshire Sports Council Land for sale in Aberdeenshire
Aberdeenshire

Aberdeenshire (lågskotska: Coontie o Aiberdeen, skotsk gaeliska: Siorrachd Obar Dheathain) är en av Skottlands 32 kommuner, belägen i den östra delen av Skottland. Centralort är Aberdeen, som ligger i kommunen Aberdeen City utanför kommunen Aberdeenshire. Kommunen upprättades år 1996. Det traditionella grevskapet Aberdeenshire gränsar mot Banffshire, Inverness-shire, Perthshire, Angus och Kincardineshire. Detta område, med undantag för Aberdeen City, är ett ståthållarskap. Den brittiska kungafamiljens sommarställe, slottet Balmoral Castle, ligger i Aberdeenshire. Städer och byar Aberchirder, Aboyne Ballater, Balmedie, Banchory, Banff, Braemar, Blackdog Daviot, Drumoak Ellon Fraserburgh Huntly Inverbervie, Inverurie Kintore Laurencekirk, Logie Coldstone Macduff, Maud Oldmeldrum Peterhead, Portlethen, Portsoy Rosehearty Stonehaven Tarland, Turriff Westhill Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Aberdeenshire.
Абердіншир

Аберді́ншир (англ. Aberdeenshire) — одна з 32 областей Шотландії, розташована на північному сході країни. Адміністративний центр — Абердін. Абердіншир межує з: Ангусом, Перт-і-Кінроссом — на півдні, Гайлендом й Мореєм — на заході. Територія області становить 8 % загальної площі Шотландії. Традиційно область економічно залежить від первинного сектора (сільське господарство, рибальство та лісове господарство) та пов'язаної з ним — переробної промисловості. Протягом останніх 40 років значущий розвиток нафтової й газової промисловості, та пов'язаного з ним третинного сектора (сфера послуг), підвищило економічний статус Абердінширу, та сприяло швидкому зростанню населення, приблизно на 50 % з 1975 року. Найбільші міста Міста з населенням понад 5 тисяч осіб: Див. також Адміністративний поділ Шотландії Примітки
Orsay (Insel)

Orsay ist eine kleine, unbewohnte schottische Insel, die zur Gruppe der Inneren Hebriden gehört. Die maximal 740 m lange und 480 m breite Insel liegt nahe der Südspitze der im Westen der Insel Islay gelegenen Halbinsel Rhinns of Islay. Von dieser ist sie durch eine 100 m breite Wasserstraße abgetrennt. Sie erhebt sich bis zu einer Höhe von 24 m aus dem Wasser. Administrativ gehört Orsay zur Council Area Argyll and Bute beziehungsweise historisch zur Grafschaft Argyllshire. Orsay gegenüber, auf der Insel Islay liegt die Ortschaft Port Wemyss, nördlich liegt Eilean Mhic Coinnich oder Mackenzie Island. Geschichte Es gibt Indizien, dass Mönche bereits im 8. und 9. Jahrhundert auf Orsay siedelten. Dies wird unter anderem durch den Fund von Kreuzfragmenten aus dieser Zeit gestützt. Wahrscheinlich im 14. Jahrhundert errichteten sie die St Oran’s Chapel, welche heute als Ruine erhalten ist. Ob dies die erste Kirche an diesem Standort ist oder ob es bereits Vorgängerbauten gab, ist nicht eindeutig geklärt. In Aufzeichnungen und Karten aus dem 16. Jahrhundert ist die Kirche verzeichnet und scheint noch genutzt worden zu sein. Zu Ende des 18. Jahrhunderts handelte es sich sicher schon um eine Ruine. Im Jahre 1825 wurde auf Orsay von Robert Stevenson ein Leuchtturm, das Rhinns of Islay Lighthouse, errichtet. Zusammen mit den Ruinen der Kapelle und dem Grab Hugh MacKays bilden sie die einzigen erhaltenen Bauwerke auf der Insel. Sie sind allesamt in den schottischen Denkmallisten eingetragen. Weblinks Einzelnachweise
Orsay, Inner Hebrides

Orsay (Scottish Gaelic: Orasaigh) is a small island in the Inner Hebrides of Scotland. It lies a short distance off the west coast of the island of Islay and shelters the harbour of the village of Portnahaven. The Rinns of Islay lighthouse was built on Orsay in 1825 by Robert Stevenson. Footnotes External links
Isla Orsay

La Isla Orsay ( gaélico escocés : Orasaigh ) es una pequeña isla en las Hébridas interiores de Escocia . Se encuentra a poca distancia de la costa oeste de la isla de Islay y alberga el puerto del pueblo de Portnahaven . El faro de Rinns of Islay fue construido en la isla de Orsay en 1825 por el ingeniero Robert Stevenson.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Isla Orsay.
Orsay (Écosse)

Orsay est une petite île du Royaume-Uni située en Écosse, dans les Hébrides intérieures. Elle est située au sud-ouest de l'île d'Islay. Elle abrite les ports de Port Charlotte et de Portnahaven ainsi que le phare de Rinns of Islay construit en 1925 par l'ingénieur écossais Robert Stevenson. Portail de l’Écosse Portail des îles
Dunglass Collegiate Church

Dunglass Collegiate Church is (de ruïne van) een stiftkerk uit de vijftiende eeuw, gesticht door Sir Alexander Hume, gelegen 1,6 kilometer ten noordwesten van Cockburnspath in de Schotse regio East Lothian. Geschiedenis Dunglass Collegiate Church werd in 1444 gesticht door Sir Alexander Hume en werd bevestigd in 1450 door zowel Jacobus II als de paus. De kerk werd gewijd aan de Maagd Maria. De kerk werd bediend door een provoost, drie kapelaans en vier koorknapen. Zij hadden tot taak te bidden voor de ziel van Sir Alexander, zijn vrouw en zijn familie. Aan de kerk was een armenhospitaal verbonden, gewijd aan de Maagd Maria en Johannes de Doper. In 1544 hielden de Schotten de kerk tegen het Engelse leger van Hendrik VIII. Ten tijde van de reformatie in 1560 was het aantal kapelaans al uitgebreid tot twaalf. Met de reformatie werden alle stiften in Schotland effectief opgeheven. Bijbelse versieringen en beelden werden verwijderd uit de kerk. Er werden geen missen meer opgedragen. De kerk werd in de achttiende eeuw gebruikt als paardenstal. Hiervoor was het grote oostraam verwijderd uit de kerk om een grote poort te maken. In 1807 werden de landerijen en de kerk gekocht door de antiquair Sir James Hall, die het nabijgelegen Dunglass House bouwde. De familie Hall richtte het zuidelijke transept van de kerk in als mausoleum. In 1919 kocht de familie Usher de kerk. Zij herbouwden Dunglass House in de jaren vijftig van de twintigste eeuw nadat het landgoed in 1947 door een brand was verwoest. Bouw Dunglass Collegiate Church is kruisvormig en heeft een gewelfd schip, koor en transepten. De kerk is gebouwd van grijze zandsteen. De daken bestaan uit stenen pannen. Aan de noordkant van het koor lag de sacristie, die tevens de tombes van de overleden familieleden bevatte. De centrale toren en de transepten zijn een toevoeging uit de latere vijftiende eeuw. Na de reformatie in 1560 werd de kerk als stal gebruikt. Hiervoor werd het grote oostraam verwijderd zodat paarden naar binnen konden. Beheer Dunglass Collegiate Church wordt beheerd door Historic Environment Scotland. Externe links (en) Historic Scotland, Dunglass Collegiate Church (en) Undiscovered Scotland, Dunglass Collegiate Church (en) Royal Commission on Ancient and Historical Monuments of Scotland, Dunglass Collegiate Church[dode link]
Scatsta Airport

Der Scatsta Airport (IATA-Code: SCS, ICAO-Code: EGPM) war ein Flugplatz auf dem Mainland der Shetlandinseln. Betreiber des Flugplatzes bis 2020 war Serco im Auftrag von IAC. Geschichte Der Flugplatz wurde während des Zweiten Weltkrieges als Stützpunkt für britische Jagdflugzeuge errichtet, um deutsche Angriffe von Norwegen her besser abwehren zu können. Hierfür wurden zwei sich kreuzende Landebahnen (13/31 und 07/25) errichtet. Nach dem Ende des Krieges wurde der Flugplatz aufgegeben. Im Jahre 1968 errichtete die US Coast Guard eine LORAN-C-Sendestation am nördlichen Ende der Bahn 13/31. Das Interesse an dem Flugplatz erwachte abermals in den 1970er Jahren mit der Erschließung der Ölfelder, z. B. des Brent-Ölfeldes 1975, in der nördlichen Nordsee. Das dort geförderte Öl wird über Pipelines an Land gepumpt und im nahe gelegenen Sullom Voe Oil Terminal in Tanker verladen. Um einerseits die Bohrinseln mit Hubschraubern versorgen zu können und andererseits Personal vom britischen Festland zu dem Ölterminal bzw. den Bohrinseln transportieren zu können, wurde 1977 die Wiedereröffnung des Flugplatzes beschlossen. Über der alten Piste 07/25 wurde die neue Asphaltlandebahn 06/24 errichtet. 1978 ging der Flugplatz wieder in Betrieb. In den folgenden Jahren wurde der Flugplatz mehrfach modernisiert und weitere Gebäude und Hangars auf der ehemaligen Bahn 13/31 errichtet. Am 4. März 2020 wurde der Vertrag zur Versorgung der Bohrinseln an Babcock MCS vergeben, das den Flughafen Sumburgh im Süden der Shetlandinseln nutzt. Nach dem Verlust dieses Vertrags kündigte der Flugplatz seine Schließung im Sommer 2020 mit einem Verlust von 65 Arbeitsplätzen an. Der Shetland Island Council suchte nun nach alternativen Nutzungsmöglichkeiten für die Flugplatzinfrastruktur. Der Flugplatz wurde am 30. Juni 2020 für den gesamten Flugbetrieb geschlossen. Nutzung Der Scatsta Airport wurde bis 2020 hauptsächlich von Hubschraubern (z. B. Eurocopter EC 225) und Flugzeugen (z. B. BAe 146) der Öl- und Gasindustrie genutzt, die dort Personal und Güter für die Versorgung der Bohrinseln und der zugehörigen Infrastruktur umschlugen. Weblinks Einzelnachweise
Aérodrome de Scatsta

L'aéroport de Scatsta (code IATA : SCS • code OACI : EGPM) est un aéroport situé à 31 km au nord de Lerwick et 8,0 km au sud-ouest du Sullom Voe Terminal dans les Shetland. Il est principalement utilisé pour l'industrie pétrolière. Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Portail de l’aéronautique Portail des transports Portail des énergies fossiles Portail de l’Écosse