NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Castillo de Culzean

El castillo de Culzean (kəˈleɪn; en inglés: Culzean Castle) es un castillo cerca de Maybole, Carrick en la costa de Ayrshire (Escocia, Reino Unido). Era la casa del marqués de Ailsa pero actualmente es propiedad del National Trust for Scotland. El castillo en lo alto de un acantilado queda dentro del Culzean Castle Country Park y está abierto al público. Desde 1987 una ilustración del castillo ha aparecido en el reverso de los billetes de cinco libras emitidos por el Royal Bank of Scotland.​ Historia El castillo de Culzean fue construido como una torre de planta en L por orden de David Kennedy, 10.º conde de Cassilis. Encargó al arquitecto Robert Adam que reconstruyera la casa solariega previa, más básica, y que la convirtiera en un elegante castillo como sede de su condado. El castillo se construyó por etapas entre 1777 y 1792. Incorpora una gran torre con un salón circular dentro que mira hacia el mar, una gran escalinata oval y un conjunto de apartamentos bien amueblados. En 1945, la familia Kennedy donó el castillo y los terrenos que lo rodeaban al National Trust for Scotland (evitando así el impuesto sobre la herencia). Al hacer esto, estipularon que el apartamento en lo alto del castillo le fuera entregado al general Dwight Eisenhower en reconocimiento de su papel como comandante supremo de las fuerzas aliadas en Europa durante la Segunda Guerra Mundial. El general visitó por vez primera el castillo de Culzean en 1946 y permaneció allí cuatro veces, incluyendo una mientras era presidente de los Estados Unidos. Una exposición sobre Eisenhower ocupa una de las habitaciones, con recuerdos de su vida.​ Un regimiento de caballería británico de voluntarios, el Ayrshire Yeomanry, fue formado por el conde de Cassillis en el castillo de Culzean alrededor del año 1794. El 24 de junio de 1961 el regimiento regresó al castillo para ser presentado con su primer guion por el general Horatius Murray. Características Al norte del castillo hay una bahía que contiene la Gas House, que proporcionó gas ciudad al castillo hasta 1940. Este grupo de edificios consiste en Gas Manager's house (hoy tiene una exposición sobre William Murdoch), la Retort House y los restos del gasómetro.​ Hay cuevas marinas por debajo del castillo que actualmente quedan fuera del alcance de los visitantes. Aunque hay plan de convertirlas en un museo. Usos El castillo está disponible como alojamiento y para ceremonias de boda. Fue usado como el hogar ancestral de Lord Summerisle (interpretado por Christopher Lee) en la película de 1973 The Wicker Man. El equipo de Most Haunted guiado por Yvette Fielding, Karl Beattie y el medium Derek Acorah exploraron las historias paranormales del castillo de Culzean y hablaron de que habían visto fantasmas en uno de los episodios de su primera serie, que se emitió en Living TV en 2002. Véase también Castillos de Escocia Referencias Enlaces externos Culzean Castle - información Imágenes de Culzean Castle y Country Park Papeles del National Trust of Scotland (Dwight D. Eisenhower's Culzean Castle apartment), Dwight D. Eisenhower Presidential Library
Château de Culzean

Le château de Culzean (en anglais : Culzean Castle) est un château près de Maybole sur la côte de l'Ayrshire en Écosse. Robert Adam, célèbre architecte écossais, participa à la reconstruction d'une portion du château dans les années 1770. Ancienne demeure du marquis d'Ailsa (en), le chef du Clan Kennedy, le Château est désormais la propriété du National Trust for Scotland. En guise de remerciement pour le rôle de soutien des États-Unis d'Amérique durant la 2e Guerre mondiale à l'Écosse, on accorda l'usage d'une partie du Château au Général Eisenhower, lequel y séjourna à quelques occasions. Depuis 1987, une illustration du château se trouve sur le billet de cinq livres émis par la Royal Bank of Scotland. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Culzean Castle » (voir la liste des auteurs). Portail des châteaux Portail de l’Écosse Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Culzean Castle

Culzean Castle is een kasteel gelegen in het raadsgebied South Ayrshire in het zuidwesten van Schotland. Gelegen op een heuvel biedt het kasteel een uitzicht over de Firth of Clyde. Het kasteel alsmede de omringende tuinen van het Culzean Castle Country Park zijn opengesteld voor het publiek. Geschiedenis Culzean Castle werd gebouwd in opdracht van David Kennedy, de 10e graaf van Cassilis. Hij instrueerde de bekende Schotse architect Robert Adam om een bestaand statig huis om te bouwen in een prachtig kasteel als zetel van zijn graafschap. Het kasteel werd in fases gebouwd tussen 1777 en 1792. Het kasteel en de tuinen werden in 1945 door de familie Kennedy geschonken aan de National Trust for Scotland. In hetzelfde jaar werd het appartement boven in het kasteel, voor de rest van zijn leven, in bruikleen gegeven aan Dwight D. Eisenhower. Dit als erkenning voor zijn rol als opperbevelhebber van de Geallieerde strijdkrachten in Europa tijdens de Tweede Wereldoorlog. In totaal zou hij gedurende zijn leven vier bezoeken brengen aan het kasteel, waarvan één tijdens zijn ambtstermijn als 34e president van de Verenigde Staten. In het kasteel is een permanente tentoonstelling ingericht over het leven van Eisenhower. In het kasteel kan overnacht worden en het is beschikbaar voor trouwerijen. Sinds 1987 staat een afbeelding van het kasteel op de 5-pondbiljetten uitgegeven door de Royal Bank of Scotland. Externe links Culzean Castle – site informatie Culzean Castle & Country Park, National Trust of Scotland Foto's van Culzean Castle en Country Park Papers of the National Trust of Scotland (Dwight D. Eisenhower's Culzean Castle apartment), Dwight D. Eisenhower Presidential Library
Zamek Culzean

Zamek Culzean (ang. Culzean Castle) − zamek w południowo-zachodniej Szkocji (Wielka Brytania), w jednostce administracyjnej South Ayrshire, położony na klifowym wybrzeżu zatoki Firth of Clyde, około 7 km na zachód od miasta Maybole. Historia Pierwszy zamek zbudowano w XVI wieku dla rodu Kennedych. David Kennedy, 10. hrabia Cassilis zlecił przebudowę zamku szkockiemu architektowi Robertowi Adamowi. Przebudowa rozpoczęła się w 1777, a zakończyła w 1792 roku. W 1945 roku zamek został przekazany organizacji National Trust for Scotland, od 2011 roku udostępniony jest zwiedzającym. Architektura Owalna klatka schodowa uznawana jest za jedno z największych osiągnięć Roberta Adama. Na pierwszym piętrze znajduje się owalny salon z widokiem na morze. Przypisy
Castelo de Culzean

O Castelo de Culzean localiza-se perto de Maybole, em Carrick, na costa de Ayrshire, na Escócia. Foi a residência do marquês de Ailsa e atualmente pertence ao National Trust for Scotland. O castelo encontra-se em posição dominante sobre uma formação rochosa no atual Culzean Castle Country Park e encontra-se aberto ao público. Desde 1987 uma ilustração deste castelo encontra-se figurada no reverso das notas de cinco libras emitidas pelo Royal Bank of Scotland. Notas
Замок Калейн

Замок Калейн (англ. Culzean Castle, [kʌˈleɪn]) — один из наиболее известных замков Шотландии. История Расположен между Мейболом и Мейденсом в бывшем округе Каррик на побережье Южного Эйршира. Его спроектировал и построил в 18-м в. неоклассицист Роберт Адам для Дэвида Кеннеди, 10-го графа Кассилиса в стиле «романтический замок». Замок расположен на крутом утёсе на берегу моря и окружён замковым парком площадью два гектара с лебединым озером, игровой площадкой и лесными дорожками. На территории замка расположен газовый завод, который до 1940 года использовался для производства городского газа из угля для освещения и отопления. Сегодня здесь действует постоянная выставка, посвященная изобретателю Уильяму Мёрдоку. В 1945 году Кеннеди передали замок Национальному фонду Шотландии (NTS), который до настоящего времени проводит в замке экскурсии и обслуживает его. В знак признания заслуг по освобождению территорий Великобритании во время Второй мировой войны генерал (позднее президент США) Дуайт Д. Эйзенхауэр получил от Кеннеди в пожизненное пользование верхний этаж. В замке также есть посвящённая ему выставка. В настоящее время замок — одна из самых посещаемых туристических достопримечательностей в районе города Эр. В 2019 году его посетили более 333 000 человек. Замок изображён на 5-фунтовой банкноте Королевского банка Шотландии (серия 1987 года). См. также Список замков Шотландии Список замков Саут-Эршира Примечания
Замок Калейн

Замок Калейн (англ. [kʌˈleɪn], пишеться Culzean) — один з найвідоміших замків Шотландії. Розташований між Мейболом та Мейденсом у колишньому окрузі Каррік на узбережжі Південного Ейршира. Замок спроєктував та збудував у XVIII ст. у романтичному стилі неокласицист Роберт Адам для Девіда Кеннеді, 10-го графа Кассіліса. Замок розташований на крутій скелі на березі моря і оточений замковим парком площею два гектари з лебединим озером, ігровим майданчиком та лісовими доріжками. У 1945 році сім'я Кеннеді передала замок Національному фонду Шотландії (NTS), який досі проводить у замку екскурсії та обслуговує його. На знак визнання заслуг зі визволення територій Великобританії під час Другої світової війни генерал (пізніше президент США) Дуайт Д. Ейзенхауер отримав від Кеннеді у довічне користування верхній поверх. У замку також є виставка, присвячена йому. Зараз замок — одна з найвідвідуваніших туристичних визначних пам'яток у районі міста Ер. У 2019 році його відвідали понад 333 000 осіб. Замок зображений на 5-фунтовій банкноті Королівського банку Шотландії (серія 1987 року). Особливості В арсеналі зберігається пропелер від літака, яким керував Ліф Робінсон, коли збив німецький дирижабль на північ від Лондона в 1916 році. На північ від замку розташована бухта, в якій знаходиться газова станція, що до 1940 року забезпечувала замок світильним газом, який вироблявся з вугілля для освітлення та опалення. Ця група будівель складається з будинку менеджера газового господарства (зараз у ньому розміщена постійна виставка, присвячена винахіднику Вільяму Мердоку), реторти та залишків газометру. Під замком є морські печери, які наразі не відкриті для відвідування, але відкриті для екскурсій протягом літа. На території замку є сад, обнесений стіною, який побудований на місці будинку колишнього раба, що належав родині Кеннеді, Сципіона Кеннеді. У серпні 2008 р. український бізнесмен Григорій Корогодський влаштував у замку з нагоди власного 48-річчя епатажну вечоринку, яка привернула увагу преси. Примітки
Loch Langavat (Nord-Harris)

Loch Langavat, schottisch-gälisch: Loch Langabhat, ist ein Süßwassersee auf der schottischen Hebrideninsel Lewis and Harris. Er ist einer von vier Seen dieses Namens auf der Doppelinsel (siehe auch Loch Langavat (Begriffsklärung)). Die Bezeichnung Langavat leitet sich aus den altnordischen Wörtern lang und vatn ab und bedeutet „Langer See“. Sie entstammt der Zeit der Wikingerbesiedlung der Hebriden. Geographie Der See liegt nahe der Nordwestküste von Harris rund fünf Kilometer südöstlich des Weilers Hushinish. Rund drei Kilometer südöstlich befindet sich der Weiler Amhuinnsuidhe mit dem Herrenhaus Amhuinnsuidhe Castle, das Charles Murray, 7. Earl of Dunmore in den 1860er Jahren errichten ließ. Auf Harris gelegen, gehörte Loch Langavat historisch zur traditionellen Grafschaft Inverness-shire. Heute ist Harris Teil der Council Area Äußere Hebriden. In einer äußerst dünnbesiedelten Region der Doppelinsel gelegen, sind die Ufer Loch Langavats nicht besiedelt. Entlang des Ostufers verläuft die B887. Beschreibung Der langgezogene, schmale See liegt auf einer Höhe von 27 Metern über dem Meeresspiegel. Loch Langavat besitzt eine Länge von etwa 750 Metern bei einer maximalen Breite von etwa 190 Metern, woraus ein Uferumfang von zwei Kilometern sowie eine Fläche von acht Hektar resultieren. Verschiedene kleine Bäche speisen das Volumen von 402.007 Kilolitern. Das Einzugsgebiet von Loch Langavat beträgt 152 Hektar. Loch Langavat weist eine mittlere Tiefe von 5,2 Metern auf. Er entwässert über einen kleinen Bach über Loch Haladail bei Amhuinnsuidhe in die Bucht Loch Leosavay. Einzelnachweise Weblinks
Brechin City

Brechin City (offiziell: Brechin City Football Club) ist ein schottischer Fußballverein aus Brechin. Der Verein spielte zuletzt in der Highland Football League, der fünften Spielklasse im schottischen Fußball. Er verpasste 2025/26 den Wiederaufstieg in die Liga und wechselt nunmehr gen Süden in die ebenfalls fünftklassige Lowland League. Weil längs einer Seite des Stadions Glebe Park eine Hecke (englisch Hedge) verläuft, wird die Mannschaft auch The Hedgemen genannt. 2006 feierte City sein 100-jähriges Bestehen mit einem Freundschaftsspiel gegen den englischen Zweitligisten Ipswich Town. Der im Jahr 2009 verstorbene David Will, der ab 1990 einer der Vize-Präsidenten der FIFA war, war einst Präsident bei City. Erfolge Second Division: Meister 1982/83, 1989/90, 2004/05 Third Division: Meister 2001/02 Trainer Nordirland Michael O’Neill (2006–2008) Weblinks Offizielle Internetpräsenz Einzelnachweise
Brechin City Football Club

El Brechin City Football Club es un club de fútbol de Escocia, con sede en Brechin. Fue fundado en 1906 y compite en la Highland Football League, quinta categoría del fútbol escocés. El club fue famoso en Francia por ser entrenado en Futbol Manager por el youtuber francés (de origen español) Expérience Foot. Estadio Jugadores Entrenadores Palmarés Torneos nacionales Tercera División de Escocia (3): 1982-83, 1989-90, 2004-05 Cuarta División de Escocia (2): 1953-54, 2001-02 Highland League (1): 2022-23 Enlaces externos Página web oficial (en inglés)
Brechin City Football Club

Le Brechin City Football Club est un club écossais de football basé à Brechin. Historique 1906 : fondation du club par fusion de deux clubs juniors Hearts et Harp 2018 : Relégation en troisième division écossaise 2021 : Relégation en Highland League Palmarès et records Palmarès Bilan saison par saison Joueurs et personnalités du club Entraîneurs Le tableau suivant présente la liste des entraîneurs du club depuis 1962. Joueurs emblématiques Steven Hampshire Notes et références Liens externes (en) Site officiel Ressources relatives au sport : FBref Scorebar Transfermarkt Portail du football Portail de l’Écosse
Brechin City FC

Brechin City is een Schotse voetbalclub uit Brechin in Angus. De club werd in 1906 opgericht na de fusie tussen twee jeugdclubs Brechin Harp en Brechin Hearts. Dan werd ook beslist een seniorafdeling op te richten. In 1923 werd de club toegelaten tot de League. Brechin speelde 39 seizoenen in de 2de klasse. Nadat Brechin tussen 1998 en 2002 een viertal seizoenen op het laagste niveau in Schotland had gespeeld zette er een kentering ten goede in. Het slaagde er in 2003 en 2005 in om de First Division te bereiken maar degradeerde even zovele malen meteen weer. Pas in 2017 lukte het weer om het tweede Schotse voetbalniveau (League One) te halen. Daarna stortte de club sportief in. Door degradaties in 2018 en 2019 belandde de club in League Two en in 2021 volgde zelfs degradatie naar de Highland Football League. Bekende (oud-)spelers Mark Archdeacon David Bates Danny Grainger Alan Kernaghan Jordan Kirkpatrick Dave Mackay Mitchel Megginson Ian Mitchell Michael Paton Gavin Price Callum Tapping Bekende (oud-)trainers Micheal O'Neill Erelijst Scottish Football League Second Division Winnaar (4): 1953/54, 1982/83, 1989/90, 2004/05 Scottish Football League Third Division Winnaar (1): 2001/02 Scottish League Challenge Cup Runner-up (1): 2002 Eindklasseringen Records Hoogste aantal toeschouwers: 8 122 tegen de Aberdeen FC in 1973 Grootste overwinning: 12-1 tegen Thornhill in 1926 Grootste nederlaag: 0-10 tegen Airdrieonians FC, Cowdenbeath FC en Albion Rovers FC in 1937
Brechin City F.C.

Brechin City Football Club – szkocki klub piłkarski z siedzibą w Brechin. Historia Klub został założony w 1906. W swojej historii grał łącznie przez 41 sezonów na drugim szczeblu rozgrywkowym – 32 w ramach Second Division, osiem w First Division oraz jeden w Championship, ostatni raz w sezonie 2017/2018. Reprezentanci kraju grający w klubie stan na styczeń 2025 Przypisy Bibliografia Brechin City F.C. w bazie National Football Teams (ang.) Brechin City F.C. w bazie PlayMakerStats (ang. • fr. • hiszp. • niem. • port. • wł.) Brechin City FC, [w:] baza Transfermarkt (drużyny) [dostęp 2025-01-25] . Brechin City F.C. w bazie WorldFootball.net (ang.) Linki zewnętrzne Strona oficjalna Brechin City F.C. (ang.)
Брикин Сити

«Бри́кин Си́ти» (англ. и скотс Brechin City F.C.) — шотландский футбольный клуб из города Брикин, выступающий в Лиге Лоуленда. Основан в 1906 году, путём слияния команд «Брикин Харп» и «Брикин Хартс». Домашние матчи, начиная с 1919 года, проводит на стадионе «Глиб Парк», вмещающем более 4 тысяч зрителей. Клуб вступил в шотландскую лигу в 1923 году, но до Второй мировой войны выступал в ней неудачно, периодически выбывая и вновь возвращаясь в третий дивизион. В конце 1950-х годов на короткое время «Брикин Сити» перестал быть одним из слабейших клубов шотландской лиги, а в сезоне 1957/58 дошёл до полуфинала Кубка лиги, но в 1960-х — 1970-х годах клуб вновь прочно обосновался на последних местах второго дивизиона. В дальнейшем клуб так же не добивался значительных успехов проводя большее время во втором дивизионе шотландской лиги, который с 1980-х годов является третьим по силе дивизионом Шотландии. Достижения Второй дивизион Шотландии: Победитель (3): 1982/83, 1989/90, 2004/05. Третий дивизион Шотландии: Победитель (1): 2001/02. Шотландский кубок вызова: Финалист (1): 2002/03. Ссылки Официальный сайт (англ.)
Бріхін Сіті

«Бріхін Сіті» (шотл. Brechin Ceety Fitbaa Club) — професійний шотландський футбольний клуб з міста Бріхін. Виступає у шотландській Першій лізі як член Шотландської професійної футбольної ліги. Домашні матчі проводить на стадіоні «Глеб Парк», який вміщує 3 960 глядачів. Історія «Бріхін Сіті» було засновано в 1906 році гравцями та функціонерами двох місцевих команд «Бріхін Харп» та «Бріхін Хартс». Найбільшими досягненнями клубу залишаються 4 перемоги у третьому дивізіоні Шотландії. Остання була здобута в сезоні 2004-05. В активі клубу також є фінал Кубка виклику, де «Бріхін Сіті» програв команді «Квін оф зе Саут» з рахунком 2-0 в 2002-му. Посилання Офіційний сайт [Архівовано 10 березня 2015 у Wayback Machine.]
Glenfiddich

Glenfiddich je skotská palírna společnosti William Grant & Sons nacházející se ve městě Dufftown v hrabství Banffshire, jež vyrábí skotskou sladovou whisky. Historie Palírna byla založena v roce 1886 Williamem Grantem a do dnešních dní je ve vlastnictví rodiny Grantových. Tato palírna byla první skotskou palírnou, která vyvážela svou whisky do zahraničí. Produkuje whisky značky Glenfiddich, což je 12letá, 15letá a 18letá whisky s obsahem alkoholu 43 % – 51 %. Část produkce se používá do míchaných whisky Burnside a Warhead. Tato whisky je rozmanité chuti lišící se stářím jednotlivých druhů. Galerie Odkazy Reference Literatura Průvodce světem whisky ISBN 80-7217-115-1 Související články Grant's Balvenie Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Glenfiddich na Wikimedia Commons (anglicky) Oficiální stránky
Glenfiddich

A Glenfiddich egy malátawhisky-márka a Speyside whiskyrégióból, a William Grant and Sons tulajdonában van. Története A skóciai Dufftownban található lepárlót 1876-ban építette William Grant, 1887 karácsonyán kezdett termelni. 1963-ban elsőként kezdett exportálni külföldre malátawhiskyt, amit addig csak a kevert whiskyk hozzávalójaként használtak fel. A nemzetközi jelenlétet erősítette, hogy a duty-free piac fontosságát idejekorán felismerték és hirdetésekkel jelentek meg. Így az 1960-as, ’70-es évek nehézségeit sikerült átvészelni – míg sok lepárlót felvásároltak a nagyobb italgyártók, vagy csődbe mentek – a Glenfiddich családi tulajdonban maradt. Ma már csak néhány lepárló maradt családi tulajdonban Skóciában. Éves szinten 9 millió literrel a világ legnagyobb mennyiségben eladott malátawhiskyje. Whiskyk A Glenfiddich 12, 15, 18, 21 és 30 éves whiskyket palackoz. A ritkaságok között megtalálhatóak a 40 és 50 éves whiskyjei is, valamint a 64 éves Glenfiddich 1937 is (a palackozás után már nem érik tovább a whisky). Termelés A highlandi whiskyk között egyedüliként párolják le, érlelik és palackozzák ugyanabban az üzemben A lepárló - a skót üzemek között egyedüliként - csak ugyanabból a forrásból származó vizet használja fel a teljes gyártási folyamat során. Ez a Robbie Dhu forrás. A párlatokat használt bourbonös hordókban érlelik, utóérlelése történhet rumos, sherrys hordókban is. A Glenfiddich 1957-től háromszög alakú palackban hozza forgalomba a whiskyjeit. Jegyzetek
Glenfiddich

Glenfiddich (/ɡlɛnˈfɪdɪx/) is een Speyside single malt Scotch whisky, die door William Grant & Sons in de Glenfiddich Distillery in Dufftown wordt gedistilleerd. Glenfiddich wordt uitgesproken met een harde g-klank aan het einde. De Glenfiddich distilleerderij werd door William Grant in 1886 opgericht, in de vallei van de Fiddich rivier. Fiddich betekent "Edelhert", vandaar ook dat Glenfiddich zichzelf afficheert met de betekenis "Valley of the Deer". De eerste Glenfiddich whisky werd op eerste kerstdag 1887 gepresenteerd. In de jaren 60 en 70 werden een aantal concurrerende distilleerderijen opgekocht, anderen gingen failliet. Om te overleven werd door William Grant & Sons een grootse marketingcampagne gevoerd, om single malt whisky onder de aandacht te brengen van het publiek. Met succes, Glenfiddich was wereldwijd jarenlang de best verkopende single malt. De driekantige fles stamt uit 1957. Later was W. Grant & Sons de eerste die whiskyflessen verpakte in kokers en geschenkblikken. Productie Glenfiddich wordt in slechts één distilleerderij gemaakt. Bovendien wordt slechts water gebruikt uit één bron: de Robbie Dhu springs. De whisky wordt gerijpt in oude eiken bourbon-, sherry- en madeiravaten. Glenfiddich whisky wordt gebotteld op 12, 14, 15, 18, 21, 26 en 30 jaar. Daarnaast zijn er een aantal bijzondere uitgaves: Glenfiddich 40 Year Old (gedistilleerd in 1963) Glenfiddich 50 Year Old Glenfiddich 1937 (Deze whisky werd in 2001 gebotteld, en is dus 64 jaar oud. De jaren in de fles worden niet geteld) Externe links officiële website officiële Nederlandse site
Glenfiddich

Glenfiddich (dosł. "dolina jeleni") – szkocka single malt whisky, destylowana i butelkowana przez William Grant & Sons, w destylarni Glenfiddich, w miejscowości Dufftown w Szkocji. Historia W 1886 William Grant założył destylarnię w Dufftown, w dolinie w pobliżu rzeki Fiddich. Whisky Glenfiddich po raz pierwszy napić się można było w Boże Narodzenie 1887. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych dwudziestego wieku wiele małych destylarni zbankrutowało lub zostało wykupionych. Grant & Sons ocalał, stosując strategię ekskluzywnej marki i wprowadzając szkocką single malt na rynek międzynarodowy. Pomysł ten sprawdził się i Glenfiddich jest w chwili obecnej najlepiej sprzedającą się whisky single malt na świecie, z udziałem w rynku ok. 20% i będąc dostępna w 180 krajach. Destylarnia Glenfiddich była pierwszym zakładem, który w 1969 roku otworzył własny Visitor Centre. Według danych z 2002 roku rocznie odwiedzało ją około 125 tysięcy gości. Logo marki inspirowane było obrazem Edwina Landseera – The Monarch of the Glen. Produkcja Glenfiddich to jedyna szkocka whisky z tego rejonu destylowana, leżakowana i butelkowana w jednym miejscu. Destylarnia jest także jedyną w Szkocji, która używa do produkcji wody z pojedynczego źródła ("Robbie Dhu"). Glenfiddich dojrzewa w dębowych beczkach po rumie kubańskim (w przypadku "Gran Reserva"), po burbonie z USA (w przypadku "Ancient Glenfiddich") lub po sherry z Hiszpanii. Butelkowanie Glenfiddich jest butelkowana po 12, 15, 18, 21 i 30 latach. Wyprodukowano także kilka serii specjalnych, w tym: Glenfiddich 40 Year Old (z beczek napełnionych w 1963) Glenfiddich 50 Year Old Glenfiddich 1937 (butelkowana w 2001, czyli 64-letnia, ponieważ lata spędzone w butelce nie liczą się) Zobacz też Lista destylarni w Szkocji Lista gatunków whisky Speyside single malts Przypisy Linki zewnętrzne Glenfiddich.com (ang.) Glenfiddich Whisky (ang.) – informacje o whisky