NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Central Park (stade)

Le Central Park est un stade multifonction construit en 1917 et situé à Cowdenbeath. D'une capacité de 4 309 places dont 1 662 assises il accueille les matches à domicile du Cowdenbeath FC, club écossais, membre de la Scottish Professional Football League, ainsi que des courses de stock-car. Histoire Le Central Park a été construit en 1917 et a accueilli à partir de cette date les matches du Cowdenbeath FC, qui jouait jusqu'alors au North End Park. La tribune principale a été construite en 1921 et les éclairages nocturnes ont été installés en 1968. Ils ont été utilisés pour la première fois lors d'un match contre le Celtic. Le Central Park accueillait régulièrement des compétitions de courses de lévriers et de speedway avant de se spécialiser, à partir des années 1970, dans des compétitions de stock-car, y accueillant à quatre occasions des courses comptant pour le championnat du monde. Cette particularité implique qu'une piste de course sépare le terrain des tribunes, ce qui fait que les spectateurs se trouvent assez éloignés du terrain. Un incendie a brûlé la moitié de la tribune principale en 1992, la moitié restante et réhabilitée est appelée Tribune Ouest (West Stand) ou Ancienne tribune (Old Stand). Une nouvelle tribune, appelée tribune Alex Menzies (en), du nom d'un joueur mythique du club, a été inauguré en mars 1995, amenant le nombre de places assises à 1 662. Affluences Le record d'affluence date du 21 septembre 1949 pour un match de Coupe de la ligue entre Cowdenbeath FC et les Rangers, avec 25 586 spectateurs. Les moyennes de spectateurs des dernières saisons sont : 2014-2015 : 1 574 (Championship League) 2013-2014 : 623 (Championship League) 2012-2013 : 791 (Division One) Transports Le stade est situé à 5 minutes à pied de la gare la plus proche, la gare de Cowdenbeath (en). L'autoroute M90 (en) passe à proximité du stade, tout comme l'A92 (en). Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Central Park, Cowdenbeath » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail du sport automobile Portail des sports motocyclistes Portail de l’Écosse
Torabhaig

Torabhaig er et skotsk whisky-destilleri i Teangue på Isle of Skye. Destilleriet er det andet destilleri med licens på Skye nogensinde, og det første siden Talisker blev grundlagt i 1830. Historie Destilleriprojektet fik byggetilladelse i 2002 under den oprindelige ejer Sir Iain Noble, men efter hans død blev det opkøbt af Mossburn Distillers, et datterselskab af Marussia Beverages BV. Arbejdet begyndte i 2014 efter et design af arkitekterne Simpson and Brown. I 2014 blev omkostningerne anslået til mere end £5 mio. Destilleriet blev indrettet i en ombygget tidligere gårdbygning og stod færdigt i 2017. I 2019 adopterede destilleriet en gedekid ved navn “Goaty” som officiel maskot. I 2021 bortauktionerede destilleriet to flasker af sin første whisky til velgørenhed. Faciliteter Destilleriet har en opgivet produktionskapacitet på 500.000 liter om året med traditionelle træ-washbacks og to kobberkedler. Destilleriet har et besøgscenter. Produkter Den første whisky fra destilleriet blev lanceret i februar 2021 under navnet “Legacy Series 2017”. Den anden whisky fra destilleriet er “Allt Gleann Single Malt”, opkaldt efter en af de bække, der forsyner destilleriet. Den blev udgivet i sommeren 2021 og tappet ved 46 % vol. som den anden af fire udgivelser i Legacy-serien. I 2022 blev en del af whiskyen udvalgt til bevaring af National Museum of Scotland. Whiskyerne beskrives som værende af tørvepræget karakter. Referencer Eksterne henvisninger
Torabhaig

Torabhaig ist eine Destillerie für Whisky in Teangue auf der Insel Skye. Es ist die zweite auf Skye lizenzierte Destillerie nach der Gründung von Talisker 1830. Geschichte Die Planung der Destillerie unter ihrem damaligen Besitzer Sir Iain Noble wurde 2002 genehmigt. Nach seinem Tod wurde sie von Mossburn Distillers übernommen, einem Tochterunternehmen von Marussia Beverages BV. Der Bau der Destillerie begann 2014 nach einem Design der Architekten Simpson and Brown. Die damaligen Baukosten wurde auf über 5 Million £ geschätzt. Die Arbeiten zum Einbau der Destillerie in einen vormaligen Bauernhof wurden 2017 abgeschlossen. 2019 adoptierte die Destillerie eine Ziege namens „Goaty“ (goat ist das englische Wort für Ziege) als ihr offizielles Maskottchen. Im Jahr 2021 versteigerte die Destillerie zwei Flaschen ihres ersten Whiskys für einen caritativen Zweck. Einrichtungen Die Jahresproduktion reinen Alkohols beträgt 500.000 Liter, der in „Washbacks“ aus Holz fermentiert und dann in zwei Kupferstills destilliert wird, die den Namen "Sir Iain" für die erste und "Lady Noble" für die zweite Destillation tragen. Zur Destillerie gehört ein Besucherzentrum. Produkte Der Verkauf der ersten Abfüllung hat im Februar 2021 unter dem Namen Legacy Series 2017 begonnen. Der zweite Whisky von Torabhaig trägt den Namen Allt Gleann single malt und ist nach einem Bach neben der Destillerie benannt. Diese zweite von vier Abfüllungen der Legacy Series kam im Sommer 2021 auf den Markt und hat einen Alkoholgehalt von 46 Volumenprozent. 2022 wurden einige der Whiskies vom National Museum of Scotland zur Archivierung ausgesucht. Die Whiskies von Torabhaig werden als torfig beschrieben. Siehe auch Liste der schottischen Brennereien Weblinks Offizielle Website Einzelnachweise
Torabhaig distillery

Torabhaig distillery is a Scotch whisky distillery in Teangue on the Isle of Skye. The distillery is the second ever licensed distillery on Skye and the first since Talisker was established in 1830. History The distillery project was given planning permission in 2002 under its original owner Sir Iain Noble but on his death, it was acquired by Mossburn Distillers, a subsidiary of Marussia Beverages BV. Work began in 2014 to a design by the architects Simpson and Brown. In 2014, the distillery was estimated to cost more than £5 million. The distillery was incorporated into a converted former farm steading and completed in 2017. In 2019, the distillery adopted a baby goat named 'Goaty' as its official mascot. In 2021, the distillery auctioned two bottles of its first whisky for charity. Facilities The distillery has a production stated to be 500,000 litres per year in traditional wooden washbacks and two copper stills. The distillery has a visitor centre. Products The first whisky expression from the distillery was sold in February 2021 entitled the 'Legacy Series 2017'. The second whisky available from the distillery is 'Allt Gleann single malt' which is named after one of the burns that feed the distillery. It was released in summer 2021 and bottled at 46% abv as the second of four expressions in the Legacy series. In 2022, some of the whisky was selected for preservation by the National Museum of Scotland. The whiskies are described as of a peat character. References
Torabhaig

Torabhaig est une distillerie de whisky écossaise, située sur l'île de Skye. Fondée en 2017, il s'agit de l'une des deux distilleries de l'île, avec celle de Talisker. Localisation La distillerie de Torabhaig se trouve dans la localité de Teangue (en), située dans la péninsule de Slèite, au sud de l'île de Skye. Les bâtiments où prend place la distillerie sont ceux d'une ancienne ferme abandonnée datant du XVIIIe siècle, comprenant également un ancien moulin à grain. La cour intérieure de l'ancienne ferme accueille un espace de détente et de restauration. Histoire Genèse La création de la distillerie bénéficie d'un permis de construire, octroyé en 2002 à Iain Noble, initiateur du projet, installé sur l'île depuis 1972. Celui-ci meurt en 2010, avant toute concrétisation. Le dossier est repris par la société Mossburn Distillers, filiale de Marussia Beverages BV. Le chantier de réhabilitation de l'ancienne ferme où s'installe la distillerie a été alimenté par les pierres d'un ancien château à proximité. Le chantier commence en 2014, sous l'égide des architectes Simpson and Brown, établis à Édimbourg. Phase active La première cuvée est commercialisée en 2017, sous le nom de Torabhaig The Legacy Series ; elle comprend 32 000 bouteilles. L'orge utilisée pour produire le whisky Torabhaig est récoltée en Écosse, mais pas sur l'île de Skye. La seconde cuvée, en 2021, est dénommée Allt Gleann. Cnoc Na Moine et Allt Breacach doivent suivre, respectivement en 2024 et 2026. Des visites guidées de la distillerie sont organisées, en plusieurs langues. La distillerie comprend également un magasin, et un espace de restauration et buvette, avec une terrasse. Notes et références Source (en) Ingvar Ronde, « Torabhaig », Malt Whisky Yearbook 2022, vol. 2022,‎ octobre 2021, p. 189. Portail de l’Écosse Portail du whisky
Torabhaig

De Torabhaig distillery is de tweede distilleerderij op het eiland Skye. Hij is gevestigd in de voormalige boerderij met dezelfde naam. Deze stamt uit omstreeks 1760, terwijl de bijbehorende hoeve rond 1820 verrees. De naam Torabhaig is afgeleid van de locatie, en betekent min of meer "de plaats van/bij de toren". De naam van de heuvel achter de distilleerderij, Cnoc na Mòine, wordt vertaald als "heuvel van turf". De voormalige boerderij ligt bij het plaatsje Teangue op het schiereiland Sleat. De distilleerderij wordt gevoed door de bronnen Allt Glean en Allt Breacach. De plannen voor een nieuwe distilleerderij, de eerste op Skye sinds de oprichting van Talisker in 1830, werden goedgekeurd in 2002. Dit plan was afkomstig van Sir Iain Noble. Door omstandigheden, waaronder zijn overlijden in 2010, duurde het tot 2014 voor de uitvoering op gang kwam. In 2013 was de vergunning overgenomen door Mossburn Distillers. De bouw was gereed in 2016 en in januari 2017 vloeide de eerste spirit uit de ketels. De mout voor Torabhaig wordt zwaar geturfd (75 ppm), maar door de vorm van de ketels en de wijze van distilleren ontstaat een minder rokerige spirit dan je zou verwachten. Torabhaig beschikt over 8 washbacks van Douglasspar met elk een inhoud van 8.000 liter. De rvs semi lauter mash tun heeft een capaciteit van anderhalve ton. De ketels werden gebouwd door Forsyths of Rothes. De wash still (met de naam Sir Iain) heeft een capaciteit van 8.000 liter en brengt de spirit naar een sterkte van 26%. In de spirit still (genaamd Lady Noble) van 5.000 liter wordt de spirit naar een sterkte van 69% gedistilleerd. Voor de rijping worden diverse soorten vaten gebruikt waaronder speciaal voor de distilleerderij gemaakte. In maart 2018 werd het bezoekerscentrum geopend. De distilleerderij heeft een capaciteit van 500.000 liter pure alcohol per jaar. Inmiddels is in afwachting van de definitieve tien jaar oude botteling (verwacht in 2027) een serie van vier bottelingen en een versie op vatsterkte onder de naam Legacy op de markt gebracht; te weten als eerste de 2017, als tweede de Allt Glean met een onverdunde variant: Allt Glean Batch Strength, als derde de Cnoc na Mòine en als (voorlopig?) laatste de Sound of Sleat.
East Fife Football Club

El East Fife Football Club es un club de fútbol de Escocia, con sede en Methil. Fue fundado en 1903 y compite en la Scottish League One, la tercera categoría del fútbol escocés. Estadio Jugadores Plantilla 2021-22 Palmarés Torneos nacionales Copa de Escocia (1): 1937-38 Copa de la Liga de Escocia (3): 1947-48, 1949-50, 1953-54 Segunda División de Escocia (1): 1947-48 Cuarta División de Escocia (2): 2007-08, 2015-16 Enlaces externos Sitio web oficial (en inglés)
East Fife Football Club

Le East Fife Football Club est un club écossais de football basé à Methil. Historique 1903 : fondation du club et installation au Bayview Park 1903 : 1re participation à la Central Football Combination 1909 : 1re participation à la Central Football League 1910 : 1re participation à la Midland Football League 1930 : 1re participation au championnat de 1re division (saison 1930/31) 1998 : après 95 années, déménagement du stade historique, le Bayview Park, pour le nouveau Bayview Stadium. Palmarès Champion d'Écosse de deuxième division : 1948 Champion d'Écosse de quatrième division : 2016 et 2008 Vainqueur de la Coupe d'Écosse : 1918 Vainqueur de la Coupe de la Ligue écossaise : 1948, 1950 et 1954 Vainqueur de la Scottish Qualifying Cup : 1920 Vainqueur de la B Division Supplementary Cup : 1947 et 1948 Vainqueur de la Ligue des champions 1949 Joueurs et personnalités du club Entraîneurs 1947-1953 : Scot Symon 1953-1958 : Jerry Dawson Joueurs emblématiques Notes et références Liens externes (en) Site officiel Ressources relatives au sport : Eu-football FootballDatabase Transfermarkt Portail du football Portail de l’Écosse
East Fife FC

East Fife FC is een Schotse voetbalclub uit Methil, Fife. De club werd in 1903 opgericht en alhoewel de club geen hoogvlieger was in de Schotse voetbalgeschiedenis mag de club toch trots zijn op enkele prestaties. East Fife was de eerste club die de League Cup 3 keer won en de enige club die de Schotse beker won vanuit de 2de klasse. East Fife is een van de vier clubs in de regio maar de enige die de naam van de regio Fife in de clubnaam draagt. Er werden 14 seizoenen in de hoogste klasse doorgebracht en 41 seizoenen in de 2de klasse. In het seizoen 2007-2008 speelt de club in de Third Division oftewel de 4de klasse, waar reeds op 15 maart - met nog zes speeldagen te gaan - het kampioenschap werd behaald. In 2014 degradeerde de club naar de League Two. In 2016 was East Fife weer terug in League One. Eindklasseringen Erelijst Scottish Football League First Division Winnaar (1): 1947/48 Scottish Football League Third Division / Scottish League Two Winnaar (1): 2007/08, 2015/16 Scottish Cup Winnaar (1): 1938 Runner-up (2): 1927, 1950 Scottish League Cup Winnaar (3): 1948, 1950, 1954 Records Grootste overwinning: 13-2 tegen Edinburgh City in 1937 Grootste nederlaag: 0-9 tegen Hearts in 1957 Hoogste aantal toeschouwers: 22 515 tegen de Raith Rovers in 1950 Externe links East Fife Historian Site The Young Fifers
East Fife F.C.

East Fife Football Club (znany jako The Fife lub The Fifers) – szkocki klub piłkarski założony w 1903 roku w mieście Methil, występujący w Scottish League One. East Fife utworzony w 1903 może pochwalić się wybitnymi osiągnięciami na arenie szkockiej piłki nożnej gdyż jako jedyny zdobył 3-krotnie Puchar Ligi Szkockiej i Puchar Szkocji nie będąc w "Premier League Team" przed rozbudowaniem Szkockiej Ligi (dawniej za kluby profesjonalne uważano kluby grające w ekstraklasie i I lidze, resztę klubów uważano za "amatorskie"). Historia Lokalne władze w styczniu 1903 r. zażądały utworzenia lokalnego klubu piłkarskiego dla mieszkańców miasta Methil, rezultatem czego było utworzenie klubu East Fife F.C.. Po spędzeniu pierwszego sezonu w "Fife League" (rodzaj ligi okręgowej) klub awansował do Eastern League a następnie do Northern League gdzie grał przeciwko takim zespołom jak: Dunfermline Athletic i St. Johnstone. W czasie I wojny światowej rozgrywki piłkarskie zostały zawieszone na czas nieokreślony. Po wznowieniu rozgrywek zespół nie odnosił żadnych sukcesów na arenie krajowej aż do roku 1938 kiedy po raz pierwszy w historii zdobywa Puchar Szkocji. Następnie na przeszkodzie dla klubu znów staje konflikt zbrojny i do 1946 rozgrywki są zawieszone. Dwa lata po wznowieniu ligi East Fife odnotowuje znakomity sezon, zakończony awansem do ekstraklasy Szkockiej oraz zdobywa Puchar Ligi Szkockiej; puchar ten zdobywa jeszcze w latach 1949/1950, 1953/1954. Późniejsze lata to powolny upadek klubu, który do dziś nic poważnego nie osiągnął. Sukcesy Puchar Szkocji: (1): 1937/1938 Scottish Second Division: (1): 1947/1948 Puchar Ligi Szkockiej 1947/1948, 1949/1950, 1953/1954 Scottish Third Division: (1): 2007/2008 Przypisy
Ист Файф

«Ист Файф» (англ. East Fife F. C.) — шотландский футбольный клуб из города Метил, графство Файф. История Давний член шотландской Футбольной лиги, это был первый клуб, выигравший Кубок шотландской лиги три раза. «Ист Файф» — один из четырёх клубов-членов лиги, базирующийся в графстве Файф, но только один из них носит его имя. Три других — «Данфермлин Атлетик», «Кауденбит» и «Рэйт Роверс» являются историческими соперниками «Ист Файфа». Достижения Кубок Шотландии Победитель: 1938 Финалист (2): 1927, 1950 Кубок шотландской лиги Победитель (3): 1948, 1950, 1954 Второй дивизион шотландской футбольной лиги Победитель: 1948 Третий дивизион шотландской Футбольной лиги Победитель: 2008 Ссылки Официальный сайт Архивная копия от 3 января 2012 на Wayback Machine (англ.)
East Fife FC

East Fife FC är en skotsk fotbollsklubb, som för närvarande spelar i den tredje högsta divisionen, Scottish League One. Laget spelar sina hemmamatcher på Bayview Stadium. Historia Klubben bildades 1903. Laget har vunnit skotska cupen vid ett tillfälle 1938 när man finalslog Kilmarnock FC. Man förlorade även finalen 1927 mot Celtic FC och 1950 mot Rangers FC. Svenska spelare Notera att endast ligamatcher är medräknade Externa länkar Officiell webbplats
Іст Файф

«Іст Файф» (шотл. East Fife) — професійний шотландський футбольний клуб з міста Метіл. Виступає у шотландській Другій лізі як член Шотландської професійної футбольної ліги. Домашні матчі з 1921 року проводить на стадіоні «Бейв'ю Парк», який вміщує 1 980 глядачів. Короткі відомості Потреба створення в Метілі професійної футбольної команди призвела до громадських слухань в січні 1903 року, результатом яких стала поява клубу «Іст Файф». «Файферс» є першим клубом, який тричі здобув Кубок Шотландії, та єдиним, хто здобув його бувши представником Другого дивізіону Шотландії. «Іст Файф» — один з чотирьох клубів-членів ліги, який базується в графстві Файф, але тільки його названо його іменем. Три інших — «Данфермлін Атлетік», «Ковденбіт» і «Рейт Роверз» є історичними суперниками «Іст Файфа». Досягнення Чемпіонат Шотландії: Бронзовий призер (2): 1951-52, 1952-53 Кубок Шотландії: Володар (1): 1937-38 Фіналіст (2): 1926-27, 1949-50 Кубок Шотландської ліги: Володар (3): 1948-49, 1949-50, 1953-54 Посилання Офіційний сайт [Архівовано 21 березня 2015 у Wayback Machine.]
The Scotsman Steps

The Scotsman Steps (also known as Work No. 1059) is a permanent installation by British artist Martin Creed in Edinburgh, Scotland. History The Scotsman Steps were built between 1899 and 1902 by architects Dunn & Findlay as part of the construction of the building housing The Scotsman newspaper and, since 2001, The Scotsman Hotel. The steps were built in a French style as a spiral staircase within an enclosed octagonal tower; the tower was decorated with wrought iron grilles and glazed tiles in the interior. Historically considered a road, the 104 steps form a pedestrian link between the North Bridge and Waverley Station's Market Street entrance. The construction of the Scotsman building at the turn of the 20th century was part of a regeneration of the surrounding North Bridge area; the Scotsman building and Steps formed a turreted 'gateway' between the Edinburgh New Town and Old Town. The steps were Category A listed in 1974 and form part of the Edinburgh Old Town UNESCO World Heritage Site. Originally built from Carmyllie sandstone, the steps were re-levelled with a screed finish during the 1980s due to wear. Redesign By the early 21st century, the steps had fallen into disrepair and for decades had been plagued by vandalism and antisocial behaviour. As part of a planned renovation, the Fruitmarket Gallery commissioned a new public installation by Turner Prize winning artist Martin Creed to help improve the public perception of the steps. The installation, titled Work No. 1059, formed part of Creed's solo exhibition Down Over Up which was presented at the gallery in Summer 2010. The installation clad each of the 104 steps in a different type of marble, with all major marble quarries of the world represented. The artwork was funded by a £250,000 grant funded by the City of Edinburgh Council and Edinburgh World Heritage. Creed's original idea for the work was to create a 'musical staircase', as he ultimately did on a smaller scale in the Down Over Up exhibition. Creed described the final work as a "microcosm of the whole world – stepping on the different marble steps is like walking through the world." Marble floors have become a recurring motif in Creed's works, including Work No. 1051 (2013, Museo Jumex, Mexico City) and Work No. 1347 (2012, sketch restaurant, London). Reception and awards Overall response to the redesign has been positive, with Guardian art critic Jonathan Jones calling it "the best art at [2011's] Edinburgh Art Festival" and "a generous, modest masterpiece of contemporary public art". In Art Monthly, installation artist Vincent Martin wrote: "[a]s monuments to the global reach of empire go it is both appropriate and unobtrusive." Writing for the BBC in 2018, William Cook similarly described the redesigned steps as "magical, but supremely practical." In 2012, the Steps won the Scottish Design Award in the Regeneration category. Also in 2012, they were nominated for the RIAS Andrew Doolan Best Building in Scotland Award. References
Hope Street Cemetery

Hope Street Cemetery (also known as Inverkeithing Cemetery) is a cemetery in Inverkeithing in Fife, Scotland. Location Hope Street Cemetery is in the south of Inverkeithing, overlooking Inverkeithing Bay. The railway line running to and from the Forth Bridge, around 1.4 miles (2.3 km) to the southeast, abuts the cemetery to the east. History During the Great Scottish witch hunt of 1649–50, executions were carried out at the site of Hope Street Cemetery on land known as Witch Knowe. Today this land is within Hope Street Cemetery and Witchknowe park. The Commonwealth Graves Commission lists 12 dead of World War I and World War II buried in the cemetery. Inverkeithing War Memorial in the town centre commemorates these and all the 166 men of Inverkeithing who died during both wars. Notable burials Rev. Alexander Stoddart Wilson (1854–1909), naturalist, botanist and founder of the Andersonian Naturalists Society William Fraser (1813–1877), industrialist and financier References External links Inverkeithing Hope Street Cemetery page on Fife Council Website Hope Street Cemetery at Find a Grave