NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Амрум (маяк)

Амрум (нем. Leuchtturm Amrum) — действующий маяк Северного моря, расположенный в Германии на одноимённом острове. Маяк Амрум расположен в южной оконечности полумесяца острова Амрум, приблизительно в двух километрах к западу от коммуны Витдюн, но находится под юрисдикцией другой коммуны — Небель. Решение о строительстве маяка на 25-метровой скале было принято в 1872 году, а на следующий год были начаты работы по его возведению. Сама башня составляет 41,8 метра в высоту, а в совокупности со скалой высота достигает 67,4 метра над уровнем моря, что позволяет видеть его огни с расстояния до 23,3 морских миль. Маяк является одной из достопримечательностей острова-курорта и в течение всего летнего сезона открыт для туристов. Галерея Ссылки Lighthouses of Germany: Cuxhaven to Sylt (англ.)
Amrum fyr

Amrum fyr (tyska: Leuchtturm Amrum) är en tidigare bemannad fyr på den nordfrisiska ön Amrum i tyska delen av Vadehavet. Den rödvita fyren står på en cirka 25 meter hög sanddyn på den södra delen av ön och är med sin lyshöjd på 63 meter den högsta i Nordfrisland. Fyren, som invigdes 1 januari 1875, var den första som Tyskland lät bygga i området. Den var försedd med en fresnellins som drevs med ett urverk och en fotogenlampa. År 1936 ersattes forogenlampan av en glödlampa som fick ström från ett dieseldrivet elverk, som byttes mot ett större två år senare. Fyren anslöts till elnätet efter andra världskriget. Den var bemannad till 1984 men fjärrstyrs nu från Tönning. Glödlampan byttes mot en metallhalogenlampa på 250 watt år 2009. Fyren kan besökas på sommaren. Från utsiktsplattformen har man utsikt över Vadehavet, som är utsett till världsarv av unesco, samt öarna Sylt och Föhr. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Amrum fyr.
Habel

Habel (nordfrisisk Haabel) er en nordfrisisk småø i Sydslesvig. Habel er med cirka 3,6 ha den mindste hallig i det nordfrisiske vadehav. Småøen er cirka 350 meter lang og 100 meter bred. Halligens eneste værft (Nørreværft) huser i dag en sommerbemandet fuglestation. Et andet værft (Sønderværft) forsvandt i slutningen af det 19. århundrede i havet. Habel danner i dag en del af nationalparken vadehavet, og er som fuglereservat af stor betydning som raste- og rugeplads for søfugle. Fuglereservatet må ikke betrædes. Øen ejes af delstaten Slesvig-Holsten.
Hallig Habel

Habel (German pronunciation: [ˈhaːbl̩] ; Danish: Habel, North Frisian: Haabel) is the smallest Hallig in the German Wadden Sea, and is a bird sanctuary. It is administered by the Gröde municipality on the neighbouring island. The surface area of Habel measures 7.4 hectares with about 655 metres in length, and 100 metres width. On this island there is an artificial dwelling hill called Norderwarft with a house that hosts an ornithological observatory during the summertime. A second hill on the southern shore, Süderwarft, was abandoned in the 19th century and was then destroyed by the sea. Habel is located in Protection Area 1 of the Schleswig Holstein Wadden Sea National Park. The common public must therefore not enter the island. The island is owned by the state of Schleswig-Holstein and is leased by Verein Jordsand, a non-profit association for environmental protection with its seat in Ahrensburg. Habel serves as breeding and resting grounds for many species of marine birds like the brant goose and the Arctic tern. References
Habel

Habel​ (en danés: Habel, en frisón: Haabel) es la isla más pequeña de las Hallig en el Mar de Frisia alemán, que constituye además un santuario de aves. Es administrada desde el municipio de Gröde en la isla vecina. La superficie de Habel es de 7,4 hectáreas​ con cerca de 655 metros de longitud y 100 metros de ancho. En esta isla hay una colina artificial llamada Norderwarft con una casa que alberga un observatorio ornitológico durante el verano. Una segunda colina en la orilla sur, Süderwarft, fue abandonada en el siglo XIX y fue destruida por el mar. Véase también Geografía de Alemania Geografía de Europa Referencias
Habel

Habel est un Hallig se situant dans la mer du Nord appartenant au land allemand Schleswig-Holstein au nord du pays. Géographie L'île a une superficie de 6.69 hectares, sa voisine Gröde est environ 40 fois plus grande qu'elle, et n'a pas de population permanente. De plus, elle se trouve à exactement 3.30 kilomètres des côtes allemandes. Voir aussi Article connexe Liste des îles d'Allemagne Îles de la Frise du Nord Mer du Nord Liens externes Portail de l’Allemagne Portail des îles
Habel

Habel (Noord-Fries: Haabel) is met 3,6 ha, de kleinste Hallig in de Duitse Noord-Friese Waddeneilanden en behoort bestuurlijk tot de gemeente Gröde. De lengte van het eiland bedraagt 340 meter en de breedte zo'n 100 meter. Op Habel is een warft (Noord-Duitse benaming voor terp), de Norderwarft, met een vogelbeschermingsstation, dat alleen in de zomer bemand is. In de negentiende eeuw bestond er nog een tweede warft, de Süderwarft. Deze verdween aan het einde van die eeuw in zee. Habel ligt in Zone I van het Nationaal Park Schleswig-Holsteinisches Wattenmeer en het betreden van het eiland is verboden voor het publiek. De Hallig is eigendom van de deelstaat Sleeswijk-Holstein en wordt beheerd door de vereniging Jordsand vanuit hun hoofdkantoor in Ahrensburg. Habel dient als broed- en rustplaats voor veel zeevogels, vooral voor rotganzen en Noordse sternen.
Хабель

Хабель (нем. Habel, с.-фриз. Haabel, дат. Habel) — один из островов Халлиген в Ваттовом море на западном побережье Северной Фрисландии, земля Шлезвиг-Гольштейн на севере Германии. Со своей площадью около 6 га (по другим данным 7.4 га или 3.6 га) он является самым маленьким халлигом среди Севернофризских островов. Административно относится к коммуне Грёде. На Хабеле есть терп, Нордерварфт, с орнитологической станцией, которая используется орнитологами только в летний период. В XIX веке появился второй терп, Зюдерварфт. Однако к концу века, когда он уже был заселен, он исчез у южного побережья в море. Хабель находится в охранной зоне 1 национального парка Шлезвиг-Гольштейнские ватты. Поэтому посещение халлига запрещено для публики. Халлиг является собственностью земли Шлезвиг-Гольштейн. За ним, как и за халлигами Нордерог и Зюдфалль, наблюдает ассоциация Jordsand, базирующаяся в Аренсбурге. Хабель служит многим морским птицам в качестве места для гнездования и отдыха. Халлиг получил своё особое значение как заповедная зона для чёрных казарок, и, помимо этого, благодаря появлению полярной крачки. Хабель необитаем с 1924 года. В 1871 году насчитывалось 12 жителей, в 1905 году только 3. Галерея Примечания
Nordfriisk Instituut

Nordfriisk Institut eller Nordfrisisk Institut i Bredsted i det vestlige Sydslesvig er den centrale institution for nordfrisernes kultur, sprog og historie. Institutet har til huse i Bredsteds tidligere folkeskole. Institutet i Bredsted blev etableret i 1964 som resultat af frisernes nationale splittelse. Allerede i 1948 blev Foreningen Nordfrisisk Institut dannet for at skabe et neutralt frisisk institution, som kunne bidrage til overvindelse af konflikten mellem tysksindede og nationale og dansksindede frisere. Institutet har et bibliotek og et eget forlag, som udgiver institutionens videnskabelige publikationer. Hvert år udgives den nordfrisiske årbog og flere numre af tidskriftet Nordfriesland. I 2018 blev den interaktive udstilling Nordfriisk Futuur (på dansk Nordfrisisk Fremtid) i en moderne sidebygning indviet. Udstillingen skal synliggøre det nordfrisiske mindretal og institutets arbejdsområder for et større publikum. Den interaktive udstilling består af forskellige tema-øer med bevægelige elementer, korte film og frisiske lydoptagelser. Institutes direktor var de første år Vilhelm Tams Jørgensen. 1987 overtog Thomas Steensen og i 2018 endelig Christoph G. Schmidt ledelsen. Institutes hovedemner er: Nordfrisisk sprog og litteratur Nordfrisisk historie og kulturhistorie Nordfrisisk udvandring Bibliotek og arkiv Eksterne henvisninger Institutets hjemmeside
Nordfriisk Instituut

El Instituto Norfrisón (en frisón septentrional: Nordfriisk Instituut; en alemán: Nordfriesisches Institut) es una institución dedicada al estudio y promoción de la cultura, historia y lengua frisona septentrional. Fundado en 1965, tiene su sede en la localidad alemana de Bredstedt, en Schleswig-Holstein. Está asociado a la Universidad de Flensburgo.​ Véase también Distrito de Frisia Septentrional Idioma frisón septentrional Consejo de las Frisias Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Nordfriisk Instituut. Sitio web (en alemán) (en danés) (en frisón septentrional)
Oland (Frisian island)

Oland (German pronunciation: [ˈoːlant] ; Danish: Øland, North Frisian: Ualöönist) is a small Hallig of the North Frisian Islands which is connected by a narrow-gauge railway to the mainland and to Hallig Langeneß. In 2019, the population was estimated, unofficially, to be 16 people. Germany's smallest lighthouse is located here, being also the only one with a thatched roof. History People have settled in this place since the Middle Ages, while today's Oland was connected to the Hallig Langeneß until the Burchardi flood in 1634. The Hallig became smaller as a result of numerous storm surges over the centuries. The second terp (Warft) of the Hallig was destroyed in a storm flood in 1850, so today's Oland consists of one large terp in the Wadden Sea. Since 1927, Oland and Langeneß have been connected to the mainland by a dam with a narrow-gauge railway. Initially, the lorries on this railway were powered by sails, but later they switched to small combustion engines, which are still used today. In addition, Oland has a small harbor. Vessels with a shallow draft can enter this harbor approximately between three hours before and three hours after high tide, during the rest of the time the access channel is almost dry. References External links Media related to Hallig Oland at Wikimedia Commons
Oland (Alemania)

Oland (en danés: Øland, frisón del norte: Ualöön) es un Hallig pequeño (islote) que está conectado por un ferrocarril de vía estrecha con el continente y con el Hallig de Langeness. El Faro más pequeño de Alemania se encuentra aquí, siendo también el único con techo de paja. En la Antigüedad tardía, los frisones del norte creían que el dios de los mares tenía su residencia en esta isla. Véase también Geografía de Alemania Geografía de Europa Referencias Jürgen Newig, Hans Thaede (Hrsg.): Tradition und Kultur an der deutschen Nordseeküste. Ellert & Richter Verlag GmBH, Hamburg 2001, ISBN 9783892349815.
Oland

Oland est l'une des dix îles allemandes des Halligen située dans la mer des Wadden. Constituant avec l'île de Langeneß, la commune de Langeneß, cette île de 96 hectares, abrite l'une des 17 collines artificielles, les Warften, se trouvant le territoire communal. La population est de 30 habitants. Des deux îles, Oland est la plus proche du continent qui se trouve à moins de 2 kilomètres. Avant la grande onde de tempête de 1634 qui dévasta la côte de la Frise septentrionale, les îles Oland et Langeneß n'en formaient qu'une seule. De nos jours, les ïles de Oland et Langeneß sont reliées à Dagebüll, qui se trouve sur le continent, par rail avec un train à voie étroite (Halligbahn Dagebüll–Oland–Langeneß (de)) qui circule sur une digue. Liens externes Portail du Schleswig-Holstein Portail des îles Portail de la mer du Nord
Oland (Duits waddeneiland)

Oland is een eiland in de Noord-Friese Waddenzee. Het is een van de Halligen. Dit betekent dat het eiland geen zeewering heeft; in plaats daarvan staat de bebouwing op een terp. Bij extreem hoge waterstanden loopt het eiland aldus vrijwel geheel onder. Oland maakt deel uit van de gemeente Langeneß. Het hele eiland meet ongeveer 2 kilometer bij 500 meter. Oland neemt onder de Halligen een bijzondere positie in, omdat er één centrale terp is waarop een compleet dorpje gebouwd is. Centraal ligt de Fehting, een kegelvormige vijver die als zoetwaterbekken voor het vee dienstdoet. Het dorpje heeft een school, een kerk, een café, een gemeentehuis met bibliotheek en een winkel. Een andere bijzonderheid is de kleine vuurtoren, als enige ter wereld met een rieten dak. Oland was reeds vóór de Marcellusvloed van 1362 een eiland. Het was toen één met Langeneß en door een smalle stroom van het vasteland gescheiden. Pas met de verwoestende Burchardivloed van 1634 raakte het los van Langeneß. Hierna hebben de stormvloeden van 1717 en 1825 veel schade aangericht. Sinds 1927 zijn Oland en Langeness middels een dam met smalspoorbaan verbonden met het vasteland. Aanvankelijk werden de lorries op deze spoorbaan door zeilen aangedreven, later is men overgestapt op kleine verbrandingsmotoren. Daarnaast beschikt Oland over een kleine haven. Ondiep stekende schepen kunnen ongeveer tussen drie uur voor en drie uur na hoogwater deze haven invaren, in de overige tijd ligt de toegangsgeul vrijwel droog.
Оланд (остров, Германия)

Оланд (нем. Oland, с.-фриз. Ualöön, дат. Øland) — один из группы островов Халлиген в составе Северо-Фризских островов в Ваттовом море на западном побережье Северной Фрисландии, земля Шлезвиг-Гольштейн на севере Германии. Административно относится к коммуне Лангенес и, следовательно, к управлению Пелльворм. До 1941 года Оланд был самостоятельной коммуной. География Длина острова составляет 2,9 км, ширина - от 500 до 980 м. Площадь составляет 2,01 км². Около 20 жителей живут в 17 домах на одном терпе Оландварфт. На Оланде есть школа, церковь, гостиница, общественный центр с библиотекой и Оландский маяк — единственный маяк с соломенной крышей в Германии. История Территория нынешнего халлига принадлежала севернофризскому Утланду. Оланд уже был внесён в список островов в Датской поземельной книге короля Вальдемара II. Административно он относился к Странду. В 1362 году он стал халлигом, при этом приход сохранился. В 1634 году наводнение Бурхарди разрушило сухопутную связь Оланда с примыкавшим с юго-запада островом Лангенес. Рождественское наводнение 1717 года и Февральское наводнение 1825 года также были разрушительными. В 1717 году вода была на два фута выше, чем в 1634 году. Все дома были в разной степени повреждены, а мельница была разрушена. В 1825 году из 36 домов 33 были затоплены. В 1850 году осталось только два терпа, один из которых был разрушен в 1862 году. В 1860 году Оланд впервые был соединён с материком транспортной дамбой, но в последующие зимы сооружение неоднократно разрушалось штормовыми нагонами. Только построенный до Дагебюлля с 1925 по 1927 год Лорендамм выстоял до сегодняшнего дня. В 1941 году, ранее независимая коммуна Оланд была объединена с двумя другими коммунами Нордмарш (бывший халлиг Нордмарш) и Лангенес (бывшие халлиги Лангенес и Бутвель), чтобы сформировать новую коммуну Лангенес. Благодаря строительству дамбы появилась возможность получить прирост земли к востоку от халлига (сторона, обращенная к материку), чтобы компенсировать потерю земли от штормовых нагонов, постоянно происходившую до тех пор, пока западная сторона халлига не была укреплена. Примечания
Denghoog

Denghoog er en jættestue på vadehavsøen Sild i Sydslesvig. Højen er fra cirka 3.200 før Kristus. Hele højen er over 3 meter høj. Den er bygget af sand. Højens gravkammer er knap 6 meter langt, 3 meter bredt og op til 2,0 meter højt. Væggene dannes af 12 store stenblokke. På en hjørnesten ved indgangen findes skurestriber fra istiden. I gravkammeret er der fundet flere potter, flintøkser, flintknive, mejsler og en del ravperler. Jættestuer brugtes både som gravsted og som offerplads. Begrebet Denghoog er nordfrisisk og betyder tinghøj. Højen ligger umiddelbart nord for Friserkapellet i Venningsted på det nordlige Sild. Eksterne henvisninger Sölring Forening om Denghoog Arkiveret 12. september 2021 hos Wayback Machine Noter
Denghoog

Denghoog (frisiska: Tingshög) är en gravhög på Sylt, med Tysklands enda gånggrift. Denghoog grävdes ut 1868 av geologen F. Wibel och visade sig endast innehålla ett skelett men med rikt gravgods av lerkärl, flintredskap, bärnstenspärlor med mera. Källor Svensk uppslagsbok. Malmö 1931.
Peper See

Der Peper See ist ein See in der Gemeinde Süsel – südwestlich von Süsel / südöstlich des Ortsteiles Middelburg – im Kreis Ostholstein in Schleswig-Holstein. Er liegt in der Holsteinischen Schweiz, umgeben von einer hügeligen Moränenlandschaft. Der See hat eine ovale Form mit einer Länge von circa 300 m und einer Breite von 150 m. Der Peper See entwässert in den nordöstlich gelegenen Middelburger See. Das Gebiet des Peper Sees gehört zu dem Naturschutzgebiet „Middelburger Seen“. Quellen Der See See bei umweltdaten.landsh.de: [1] http://sh.juris.de/sh/MiddelNatSchGV_SH_P1.htm (PDF-Datei; 16 kB) (PDF-Datei; 16 kB) Siehe auch Liste der Seen in Schleswig-Holstein Liste der Gewässer in Schleswig-Holstein
Südfall

Südfall​ (en danés: Sydfald) es una de las Islas Frisias del Norte en el Mar de Wadden en la costa occidental del estado de Schleswig-Holstein al norte del país europeo de Alemania.​ Tiene una superficie de 0,56 kilómetros cuadrados y depende administrativamente de la municipalidad y distrito de Pellworm. Posee una longitud de 1,2 kilómetros con un ancho de 620 metros. Véase también Geografía de Alemania Geografía de Europa Referencias
Südfall

Südfall est une petite île au large des côtes allemandes, elle se situe dans la mer des Wadden au nord de l'Allemagne, ce territoire est rattaché au Land Schleswig-Holstein. Géographie Avec une superficie de 0,41 km2, c'est l'une des plus petites îles de l'archipel des Halligen, elle ne s'élève que de quelques centimètres au-dessus du niveau de la mer. Voir aussi Articles connexes Liste des îles d'Allemagne Schleswig-Holstein Mer du Nord île Allemagne Mer des Wadden Liens externes Portail des îles Portail du Schleswig-Holstein Portail de la mer du Nord
Südfall

Südfall (Deens: Sydfald) is een Hallig in de Duitse Noord-Friese Waddeneilanden. Het eiland is alleen maar tijdens het zomerhalfjaar bewoond, heeft een oppervlakte van 0,50 km² en behoort bestuurlijk tot de gemeente Pellworm. Geschiedenis Voor de Sint-Marcellusvloed van 1362 behoorde het gebied van de huidige Hallig tot het voormalige eiland Strand in de Edomsharde. Deze vloed vormde de toen nog vrij grote Hallig Südfall. De Burchardivloed van 1634 zorgde weer voor grote verliezen van mensen, dieren en land. Südfall bleef echter nog steeds bewoond. De bewoners leefden van landbouw, visserij en soms van strandjutten. Op 3 en 4 februari 1825 werd vrijwel de gehele toenmalige bevolking van twaalf families tijdens een stormvloed weggevaagd. De drie warften in het westen verzonken en de oppervlakte van de Hallig werd tot de helft gereduceerd. In de daaropvolgende periode veranderde Südfall meerdere keren van eigenaar. In 1910 verkreeg Gravin Diana von Reventlow-Criminil het eiland om hier haar laatste jaren te slijten. Hierna werd Südfall voor vijftig jaar verpacht aan de familie Dethleffsen. In 1921 ontdekte de Nordstrander Andreas Busch resten van sluiswerken op het wad nabij Südfall. Hij bracht het gebied verder in kaart en vond vele sporen van beschaving, zoals waterputten, akkers, wegen en sloten. Op basis van deze bevindingen wordt vermoed dat Rungholt in de dertiende en de veertiende eeuw op de plek van Südfall heeft gelegen. Heden Heden ten dage behoort het eiland tot de deelstaat Sleeswijk-Holstein en wordt het sinds 1957 door de vereniging Jordsand beheerd. Het eiland is sinds 1959 een beschermd natuurgebied en is onderdeel van het Nationaal Park Schleswig-Holsteinisches Wattenmeer. Op de enige overgebleven terp (hier in Noord-Duitsland noemt men dat een warft) op het westen van het eiland bevindt zich een woonhuis met bijgebouwen. Hierin bevindt zich een dependance van de vogelbescherming, en een SAR-wacht en zendstation van de Duitse reddingsbrigade. Deze gebouwen zijn tijdens de wintermaanden niet bemand. Toegang Südfall kan vanuit Nordstrand te voet of met een kar bereikt worden. Dit is echter, in verband met de beschermde status, niet voor het publiek toegestaan. In de zomermaanden vaart er driemaal per week een boot vanaf Pellworm naar het eiland. Natuur Op het eiland bevindt zich een relatief grote kreek, die in het westen begint en uitmondt in het oosten. Omdat de kwelders van het eiland niet begraasd kunnen worden, kunnen hier talrijke planten zich ongehinderd ontwikkelen, zoals Engels gras, zeealsem, lamsoor en zulte. Het wad rondom Südfall is een archeologisch beschermd gebied, om zo de hier aanwezige sporen van bewoning niet verder te verstoren. Sinds 1960 is het aantal jaarlijkse overstromingen van ongeveer 30 naar ongeveer 70 gestegen.
Зюдфалль

Зюдфалль (нем. Südfall, дат. Sydfald) — один из островов Халлиген в Ваттовом море на западном побережье Северной Фризии, земля Шлезвиг-Гольштейн на севере Германии. Административно относится к коммуне Пелльворм. История До Грёте-Мандренке эта территория принадлежала острову Странд. Этим наводнением были созданы острова Зюдфалль, Нюбелль и Ниландт. В 1633 году Зюдфалль был исследован, так как планировалось включить Халлиген в плотину Нордерхевер. Тогда длина острова составляла около 4 км, а площадь - 600 га. Наводнение Бурхарди в 1634 году, которое уничтожило Странд, также нарушило эти планы и значительно уменьшило размер халлига. Нюбелль был затоплен во время наводнения, но Зюдфалль оставался населенным. После того, как Зюдфалль стал становиться всё меньше, жители переехали в Ниландт и назвали его Зюдфалль. Жители жили сельским хозяйством, рыболовством, соляным торфом и случайным собирательством в приливной зоне. 3 и 4 февраля 1825 года почти все бывшие жители в составе двенадцати семей погибли во время Февральского наводнения. Три терпа в западной части острова были размыты, а площадь халлига сократилась вдвое. Сегодняшний терп был построен в 1828 году. В последующий период халлиг несколько раз переходил из рук в руки. В 1921 году житель Нордштранда Андреас Буш обнаружил остатки шлюза в ваттах возле острова Зюдфалль. Он нанёс на карту район и обнаружил много следов культуры, таких как колодцы, поля, дороги и канавы. Исходя из этих выводов, считается, что Рунгхольт был расположен в этом районе с XIII по XIV век. С 1960 года среднее число наводнений возросло с 30 до 70 в год. Настоящее время Сегодня Зюдфалль принадлежит земле Шлезвиг-Гольштейн. Халлиг находится под охраной с 1959 года и в настоящее время является частью национального парка Шлезвиг-Гольштейнские ватты. На единственном причале на западе халлига находится жилое здание с надворными постройками, в котором размещены птичий заповедник и радиостанция DGzRS Südfall. Примечания
Norderoog

Norderoog​​ es una de las diez islas alemanas Halligen de las islas de Frisia del Norte en el mar de Wadden, que forma parte a su vez del mar del Norte frente a las costas del país europeo de Alemania. Es habitada sólo temporalmente por un grupo de aves de marzo a octubre. Norderoog fue habitada de forma permanente por una familia hasta 1825, cuando su casa fue arrasada por una inundación. Ha sido el lugar donde se realizaron varios estudios ecológicos. Norderoog pertenece al municipio de Hooge. Véase también Geografía de Alemania Geografía de Europa Referencias
Norderoog

Norderoog est une île allemande située dans la mer du Nord. Elle est rattachée au land du Schleswig-Holstein situé au nord du pays. Géographie Cette île a une superficie de 7,83 hectares contre 938 hectares pour sa voisine Norderoogsand et ne s'élève que de quelques centimètre au dessus du niveau de la mer. Voir aussi Article connexe Liste des îles d'Allemagne Schleswig-Holstein Mer du Nord île Allemagne Liens externes Portail des îles Portail du Schleswig-Holstein Portail de la mer du Nord
Norderoog

Norderoog (Deens: Nøerreog) is een Duits Waddeneiland. Het is een van de Halligen in de Sleeswijk-Holsteinse Waddenzee. Het eiland heeft een oppervlakte van 9 ha en behoort bestuurlijk tot de gemeente Hooge. Norderoog is in principe onbewoond, echter bevindt zich aan de noordoostkust van het eiland een vogelbeschermingsstation, tijdelijk bewoond door vogelwachters. Norderoog is sinds 1939 een beschermd natuurgebied en is onderdeel van het Nationaal park Sleeswijk-Holsteinse Waddenzee, beheerd door de eigenaar Vereniging Jordsand.