Kościół Świętego Krzyża w Dreźnie

Kościół św. Krzyża w Dreźnie (niem. Kreuzkirche) – ewangelicki kościół w Dreźnie. Największy budynek kościelny w Saksonii Historia Historia kościoła sięga roku 1215. Wówczas w samym centrum Starego Miasta wzniesiono bazylikę pw. Św. Mikołaja. Obecną nazwę kościół otrzymał dopiero w 1388 roku, co związane było z darem margrabiego Henryka, który w 1234 ofiarował kościołowi cenną relikwię, fragment Krzyża Chrystusa. Historia nie oszczędzała świątyni, już w 1491 roku ówczesna bazylika została doszczętnie strawiona przez pożar, a na jej miejscu wybudowano gotycki kościół halowy. W okresie reformacji, w roku 1539, odbyło się tutaj pierwsze luterańskie nabożeństwo i odtąd Kościół św. Krzyża został uznany za główny kościół protestancki Drezna. Kilkadziesiąt lat później, w roku 1584, dobudowano wieżę w stylu renesansowym, która około 100 lat później została zniszczona w czasie pożaru miasta i równie prędko odbudowana. Jej ówczesny kształt znany jest z obrazów Canaletta (1751). Okres wojny siedmioletniej przyniósł kolejne zniszczenia, kościół w roku 1760 doznał poważnych obrażeń w wyniku pożaru podczas oblężenia przez Prusaków. Odnowiony w stylu późnego baroku i klasycyzmu w 1792 przetrwał w swym zewnętrznym kształcie do naszych czasów. Kolejny pożar w 1897 całkowicie zniszczył nawy, których odbudowę ukończono w trzy lata później w stylu Art Nouveau. Podczas II wojny światowej, w wyniku bombardowań w 1945 roku, podobnie jak większość zabytków miasta, kościół został poważnie zniszczony, dopiero 10 lat później odbudowany i ponownie otwarty. Z uwagi na brak funduszy, odbudowa skupiła się głównie na wyglądzie zewnętrznym, wnętrze natomiast wyposażono prowizorycznie. Z biegiem lat prostota wystroju została doceniona i uznana za wartą pozostawienia na stałe. W głównym wejściu do kościoła św. Krzyża znajdują się pozdrowienia pokoju w 13 językach. Obecna wieża kościelna ma 94 m wysokości. Z niej pada światło na jasne kamienie, ukazujące ogrom szkód powstałych po wspomnianym bombardowaniu w 1945 r. Zwiedzając Kościół warto pokonać 256 stopni i z wysokości 54 metrów podziwiać wspaniałą panoramę Drezna i okolicy. Na wieży znajduje się zegar z 1957 roku, którego tarcza ma średnicę 3 metrów. Obecne organy zostały wykonane przez firmę Gebrüder Jehmlich w 1963 roku. Ostatni remont wykonany był w 2005 roku przez firmę Jehmlich, a w 2008 roku zespół manuału III został rozbudowany przez tę samą firmę. Stół gry wbudowany centralnie w szafę organową. Dzwony Wejście na taras widokowy prowadzi bezpośrednio obok trzypiętrowej stalowej dzwonnicy w wieży, na której wisi łącznie pięć dzwonów. Na najwyższej kondygnacji dzwonnicy zawieszony jest największy dzwon, Kreuzglocke, którego żebro wzorowane jest na słynnym dzwonie Gloriosa z katedry w Erfurcie. Na każdym z dwóch niższych pięter znajdują się dwa dzwony. Cały zestaw jest jednym z najważniejszych dzieł ludwisarskiej rodziny Schillingów z Apoldy i jest jednym z najcięższych zestawów dzwonowych w Niemczech. Zastąpił on dzwony zniszczone w pożarze w 1897 roku i przetrwał obie wojny światowej. Uroczyste poświęcenie dzwonów odbyło się 6 marca 1900 roku na drezdeńskim rynku i uruchomione na okres próbny od 23 do 26 marca. W czasie I wojny światowej dzwony z brązu przeznaczono na donację metali i sklasyfikowano je jako grupę C. W 1918 roku zdegradowano je jednak do grupy B1 i pozostały nienaruszone. Podczas II wojny światowej dzwony początkowo klasyfikowano w grupie C. Dzwony mają dużą wartość zabytkową ze względu na dekorację w stylu secesyjnym (zaprojektowaną przez radnych budowlanych Schillinga i Graebnera z Drezna). W okresie od marca 2009 do czerwca 2011 dzwony nie mogły być używane ze względu na remont dzwonnicy. Po zakończeniu renowacji dzwony zabrzmiały ponownie z okazji XXXIII Kongresu Kościoła Protestanckiego. Galeria Przypisy Bibliografia Kreuzkirche Dresden (niem.)