NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Turmhügelburg Schönfels

Die Turmhügelburg Schönfels, auch Insel, Wohl, Wal genannt, ist eine abgegangene Wasserburg im Ortsteil Schönfels der Gemeinde Lichtentanne im Landkreis Zwickau in Sachsen. Lage 500 m nordwestlich von Schönfels im Plexgrund. Plexe nennt man den Schönfelser Bach. Geschichte und Beschreibung Im südlichen Teil des im Plexgrund gelegenen Talmühlteiches befinden sich Überreste einer Turmhügelburg (Motte) aus der Zeit der deutschen Ostsiedlung. Der deutlich sichtbare Bühl in einer Größe von ca. 15 × 16 m entstammt einer mittelalterlichen Wasserburganlage an der Plexe, dem Schönfelser Bach. Der heutige Burgstall (Burgstelle) der ehemaligen Turmhügelburg zeigt nur noch den Bühl als Insel und einen Wassergraben als Teil des angelegten Teiches. Der angelegte Damm grenzt das Teichgelände vom Bach ab. Auf dem südlichen Teil verläuft der Weg nach Gospersgrün. Der Zugang zur Turmhügelburg befand sich vermutlich an der östlichen Seite der Insel. Deutlich sind dort steile Befestigungen mit Steinen erkennbar. Urkundliche Quellen zu der Anlage existieren laut Geupel keine und bis 1983 wurden hier auch keine Funde gemacht, weswegen eine zeitliche Einordnung der Anlage nicht sicher möglich ist. Am 15. August 1958 wurde die Burgstelle als geschütztes Bodendenkmal eingetragen. Literatur Walter Schlesinger (Hrsg.): Handbuch der historischen Stätten Deutschlands. Band 8: Sachsen (= Kröners Taschenausgabe. Band 312). Unveränderter Neudruck der 1. Auflage 1965. Kröner, Stuttgart 1990, ISBN 3-520-31201-8. Bodendenkmal Burgstall einer namenlosen Wasserburg im Plexgrund bei Schönfels im Kreis Zwickau-Land S. 81, in Volkmar Geupel: Die geschützten Bodendenkmale im Bezirk Karl-Marx-Stadt. Hrsg. Heinz-Joachim Vogt, Kleine Schriften des Landesmuseums für Vorgeschichte Dresden, Heft 3, Dresden 1983, ISSN 0232-5446 Weblinks @1@2Vorlage:Toter Link/www.reinsdorf.deAuf den Spuren der Vergangenheit (über Turmhügelburgen im Zwickauer Umland) (Seite nicht mehr abrufbar, festgestellt im Dezember 2022. Suche im Internet Archive) Turmhügelburg Schönfels in der privaten Datenbank Alle Burgen. Abgerufen am 22. März 2018.
Monument à Jean de Saxe

Le monument à Jean de Saxe est une statue équestre en bronze de six mètres (13,50 m avec sa base) du roi Jean Ier de Saxe sur la Theaterplatz à Dresde, créée par Johannes Schilling à partir de 1882 et dévoilée en 1889. Histoire La place du Théâtre est conçue à partir de 1840, d'après la première partie du village italien (de) démoli à partir de 1838 pour la construction du Théâtre royal de la Cour de Dresde (de). En 1846, la décision est prise de ne pas poursuivre le plan de forum de Gottfried Semper, mais de fermer le côté nord du Zwinger, qui avait été ouvert jusque-là, avec la Galerie Semper. Une première idée est mettre le monument créé par Ernst Rietschel pour le roi Frédéric-Auguste Ier en 1843 dans le centre de la place nouvellement créée. Cependant ce monument reste au centre du Zwinger. Après la reconstruction du Semperoper en 1878, la conception de la place prend un nouvel élan, dans lequel l'accent est désormais mis sur l'érection d'un monument. En janvier 1881, l'Association militaire de Dresde recueille les premiers dons pour un monument au roi Jean, bien que celui-ci ne soit pas encore destiné à un emplacement précis et qui déclenche initialement des discussions avec la ville, qui craint qu'il n'y ait pas une mise en œuvre digne. Cependant, un comité de citoyens de Dresde se forme en mars de la même année, alors que l'afflux de dons est plus faible que prévu. Seule la promesse du ministère des Finances du royaume de Saxe à contribuer une somme importante donne un nouvel élan. Cependant, le Comité des citoyens de Dresde précise que seuls les sculpteurs Ernst Hähnel et/ou Johannes Schilling peuvent participer, le premier renonce à la commande en faveur de son ami Schilling. Schilling suggère la Theaterplatz comme emplacement et soumet la proposition d'une statue équestre au comité. Johannes Schilling reçoit la commande le 1er juillet 1882, il travaille sur la conception pendant une durée inhabituellement longue : il n'achève les modèles que début mai 1888. En 1889, la statue équestre en bronze est coulée par la fonderie C. Albert Bierling, tandis que la sous-structure avait été précédemment conçue par les architectes Karl Weissbach et Karl Barth. Le 18 juin 1889, il est inauguré en présence du roi Albert lors des fêtes du Wettin à l'occasion du 800e anniversaire de l'inféodation des Wettin à la marche de Misnie. La ville de Dresde contribue 30 000 marks et le fonds d'art de l'État 105 000 marks aux coûts de 286 000 marks. Le monument est également épargné par les campagnes de collecte de bronze du Troisième Reich et survit au bombardement de Dresde en février 1945. La haute reconnaissance artistique du roi Jean en tant que traducteur de Dante sauve le monument du démantèlement ou de la destruction à l'époque de la RDA. Un nettoyage en profondeur et une rénovation ont lieu en 2013. En 2015, il y a une attaque au sac de peinture sur le monument. Notes et références Liens externes Portail de la sculpture Portail de la Saxe Portail du royaume de Saxe
Йенидже (фабрика)

Йенидже (на немски: Yenidze) е бивша тютюнева фабрика и днес архитектурна забележителност на Дрезден. Сградата е построена през 1909 г. По външен вид прилича на джамия. Производството на тютюневи изделия продължава тук до 1953 г. и там се намират различни офис помещения, дискотека и ресторант. История на строителството Идеята на строителството е на предприемача Хуго Цитц, като наименованието идва от село Йенидже в Беломорска Тракия, откъдето той внася тютюн за своето производство. Избраната форма от една страна помага за рекламата на изделията, произвеждани тук, а от друга позволява в центъра на града да бъде построена сграда, която има чисто промишлено предназначение. Под формата на минаре се изгражда комин, използван за аспирация. Архитектура Архитектът Герман-Мартин Хамицш проектира сградата, като използва най-модерните за времето си технологии. Това е първото здание в Германия, построено с използването на носещи железобетонни конструкции. Общата височина е 60 м. като от тях 20 метра е изработен от цветно стъкло купол с диаметър 17 метра. Фотогалерия
Yenidze

Yenidze is a former cigarette factory building in Dresden, Saxony, Germany built between 1907 and 1909. Today it is used as an office building. It is notable for its Moorish Revival exterior design which borrows design elements from mosques and the Alhambra in Spain. The Yenidze Tobacco and Cigarette Factory (German: Orientalische Tabak- und Zigarettenfabrik Yenidze) was a tobacco company started by the Jewish entrepreneur Hugo Zietz, which imported tobacco from Ottoman Yenidze, Thrace (modern Genisea, Greece). The "Oriental" style of architecture recalled the exotic origins of the Oriental tobaccos it processed and functioned as advertising for the firm. It has 600 windows of various styles; the dome is 20 metres (66 ft) high. It makes great use of tiles for decoration: both complex colour patterns and unusual three-dimensional forms. The architect Martin Hammitzsch (the second husband of Angela Hitler) designed the building in 1907. It has large, colored dome chimneys which resemble minarets. It was sometimes referred to as the "tobacco mosque" (German: Tabakmoschee), a term which is no longer officially used as the building is not a mosque. It is a unique historical feature of the city of Dresden. In the carpet bombing of Dresden on 14/15 February 1945 most of the surrounding buildings were obliterated, but Yenidze escaped relatively unharmed, other than some loss of coloured glass in the dome. However, the building sat in isolation for several decades, and only the regrowth of Dresden in the 1990s allowed a viable restoration, once the surrounding area was also redeveloped. The building was restored in 1996 and is now an office building. References External links Yenidze Cigarette Factory at Structurae http://www.skyscraperpage.com/cities/?buildingID=50776
Yenidze

Yenidze es el nombre de un edificio de la ciudad alemana de Dresde que anteriormente alojó una fábrica de tabaco. Se construyó entre los años 1908 y 1909 y en la actualidad alberga oficinas y un restaurante. Es conocido por su aspecto externo, similar al de una mezquita. El nombre "Yenidze" proviene de la zona de cultivo de tabaco de Yenidze, en la parte griega de Macedonia hoy conocida como Giannitsa. "Yenidze" era asimismo el nombre de la compañía de importación de tabaco que construyó la fábrica; por aquel entonces, la empresa estaba bajo dirección turca. Esta pretendía incluir en el diseño del edificio elementos ornamentales propios de la zona de Oriente Próximo. El importador de la compañía, Hugo Zietz, quería también que la fábrica se ubicase cerca de la línea de ferrocarril cercana al centro de Dresde. Diseño El arquitecto Martin Hammitzsch diseñó el edificio siguiendo indicaciones de Zietz. La forma de las chimeneas se asemeja a la de minaretes. Durante algún tiempo se la llamó popularmente la “mezquita del tabaco”. El Yenidze se restauró en 1996. En lo alto del edificio hay en la actualidad un restaurante desde el cual se pueden obtener hermosas vistas de la ciudad. Además, el área justo debajo de la cúpula se utiliza todas las semanas para contar cuentos. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Yenidze. Información en alemán http://www.skyscraperpage.com/cities/?buildingID=50776
Yenidze

Yenidze est une ancienne usine à cigarettes de Dresde, en Allemagne. Construite par l'architecte Martin Hammitzsch (de) entre 1907 et 1909, c'est aujourd'hui un immeuble de bureaux qui a conservé son architecture néo-mauresque et sa ressemblance avec une mosquée. Yenidze était le nom de la compagnie fondée par Hugo Zietz et qui importait son tabac de Yenidze, en Thrace (aujourd'hui Geniséa en Grèce). Bibliographie Gilbert Lupfer et al. (dir.): Architekturführer Dresden. Dietrich Reimer, Berlin 1997, (ISBN 3-496-01179-3). Tilo Richter (Text), Hans-Christian Schink (de) (Fotos): Industriearchitektur in Dresden. Kiepenheuer, Leipzig 1997, (ISBN 3-378-01019-3). Voir aussi Zacherlfabrik, ancienne fabrique d'insecticides de Vienne (Autriche), autre bâtiment industriel d'architecture néo-mauresque. Notes et références Liens externes Yenidze sur Structurae Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Saxe Portail du royaume de Saxe Portail des monuments historiques en Allemagne
Yenidze

A Yenidze Drezda egyik nevezetes épülete, amely 1907 és 1909 között eredetileg dohánygyár céljaira épült. Tervezője Martin Hammitsch, aki Adolf Hitler sógora (leánytestvérének férje) volt. Az épületben jelenleg irodák vannak. Lift visz fel a hetedik szintre, ahol a 20 méter magas, keleties kupola alatt, illetve a tetőteraszon étterem működik. Fekvése Drezda Friedrichstadt nevű városrészében, a Weißeritzstraßéban található, az S-Bahn Dresden Mitte megállóhelye közelében. Képgaléria Jegyzetek
Yenidze

De Orientalische Tabak- und Cigarettenfabrik Yenidze, is een voormalige sigarettenfabriek in Dresden in de Duitse deelstaat Sachsen. De fabriek werd in de jaren 1908–1909 gebouwd in oriëntaalse stijl en werd daarom ook wel de tabaksmoskee genoemd. De minaretten dienden als schoorsteen en onder de glazen koepel werd de tabak gedroogd. Ondernemer Hugo Zietz, die de tabak voor zijn sigaretten importeerde uit de Ottomaanse stad Yenidze (nu Genisea in Griekenland), wilde in Dresden een opvallende en monumentale fabriek bouwen om zijn sigaretten te promoten. Yenidze lag voor de Eerste Wereldoorlog in het Ottomaanse Rijk, tegenwoordig heet de plaats Genissea, in de regio Xanthi in Griekenland. Zietz produceerde de merken Salem, Mogul, Murad en Fatima. De arbeidsomstandigheden in de fabriek waren hun tijd ver vooruit. Architect Martin Hammitzsch liet zich voor zijn oriëntaalse ontwierp inspireren door een grafmonument in de Egyptische stad Caïro en paste naast oriëntaalse ook Jugendstilelementen toe. Omdat de Yenidze vlak bij de historische, barokke binnenstad van Dresden gebouwd werd, was er veel weerstand tegen de bouw. Bij het bombardement op Dresden in de nacht van 13 op 14 februari 1945 werd de Yenidze zwaar beschadigd, maar in 1996 is het gebouw geheel gerestaureerd. Tegenwoordig is het in gebruik als kantoor en is er een restaurant met uitzicht over de stad in gevestigd. Onder de glazen koepel worden sprookjeslezingen in oriëntaalse sfeer georganiseerd. ’s Nachts wordt de glazen koepel van binnen uit belicht, wat een sprookjesachtig effect oproept. Externe links Internetsite van de eigenaar van de Yenidze Sprookjeslezingen Interessante gebouwen in Dresden en Sachsen
Yenidze

Yenidze – budynek położony w Dreźnie, w dzielnicy Friedrichstadt, zbudowany w latach 1907–1909 w stylu meczetu dla przedsiębiorcy tytoniowego Hugo Zietza. Pierwotnie mieściła się w nim fabryka tytoniu, a od 1997 jest wykorzystywany jako biurowiec. Historia Budynek Yenidze został zbudowany w latach 1907–1909 dla niemieckiego przedsiębiorcy tytoniowego Hugo Zietza. Otrzymał nazwę Tabak- und Cigarettenfabrik Yenidze. Na pomysł zbudowania fabryki na wzór meczetu Hugo Zietz wpadł podróżując po Bliskim Wschodzie. Chciał on, żeby budynek jego fabryki odróżniał się od barokowej architektury Drezna. Bezpośrednim przykładem architektonicznym stał się grobowiec-mauzoleum Khair Beka w Kairze. Zlecenie zbudowania Yenidze otrzymał architekt Martin Hammitzsch. Nazwa budynku pochodzi od tureckiego regionu, w którym uprawiano tytoń. Hugo Zietz, dostawca wyrobów tytoniowych na dwór króla saskiego, produkował m.in. papierosy „Salem”. W owym czasie w jego fabryce było zatrudnionych 1500 pracowników, a warunki pracy, jak również system socjalny, uważane były za wzorowe. Aż do lat 30. XX w. Drezno stanowiło centrum przemysłu tytoniowego w Niemczech; jego 40 fabryk produkowało ponad 60 procent wszystkich wyrobów tytoniowych w tym kraju, a Yenidze było największym zakładem produkcyjnym. W 1925 Zietz sprzedał swoją fabrykę przedsiębiorstwu tytoniowemu Reemtsma. Podczas bombardowania Drezna w lutym 1945 jedna trzecia budynku (w tym kopuła) została zniszczona. Po wojnie budynek został prowizorycznie odrestaurowany, a w 1946 wywłaszczony. Od 1947 wznowiono w nim produkcję papierosów, a w 1953 ulokowano siedzibę krajowego urzędu tytoniowego NRD (VEB Tabakkontor der DDR). W 1990, po zjednoczeniu Niemiec i prywatyzacji, budynek Yenidze wystawiono na sprzedaż. Biuro architektoniczne Hentrich-Petschnigg und Partner z Berlina przebudowało były „tytoniowy meczet” na centrum biznesowo–biurowe. Koszty renowacji wyniosły ok. 75 milionów DM (38 mln euro). W 1997 Yenidze został ponownie otwarty jako budynek biurowy z restauracją. W jego piwnicy urządzono tymczasowo dyskotekę, a w kopule regularnie organizowane są różne imprezy. Architektura Yenidze został zbudowany w stylu mauretańsko-secesyjnym jako pierwsza w Niemczech wzmocniona żelbetowa konstrukcja szkieletowa. Ma kopułę wykonaną z kolorowego szkła, 600 indywidualnie zaprojektowanych okien oraz kominy i szyby wentylacyjne w kształcie minaretów. Do wystroju budowli użyto granitu, betonu, cegły i sztucznego piaskowca. flizowa dekoracja ścienna fasady zachodniej łączy elementy stylu secesyjnego z mauretańskim. Wysoka na 20 m szklana kopuła, ma formę ostrołuku, odpowiadającą rzekomo wyglądowi grobowców kalifa w Kairze. Jej średnica wynosi 18 m, a waga – 62 t. Zwieńczona jest złotą koroną. Jest podświetlona w nocy przy pomocy lamp łukowych. Niezbędną do tego celu energię elektryczną wytwarzają dwie maszyny parowe. W 1966 kopuła otrzymała szkło w tonacji brązowo-zielonej, a w 1980, w wyniku kolejnej przebudowy – szkło kolorowe. Przypisy
Йенице

Йенице (нем. Yenidze) — бывшая табачная фабрика, одна из достопримечательностей Дрездена. Возведённое в 1909 году здание своей архитектурой напоминает мечеть. Цеха по производству табачных изделий находились здесь до 1953 года. В настоящее время здание используется под офисы различными фирмами, в подвальном помещении находится дискотека, под куполом — ресторан. История строительства Идея строительства фабрики в столь необычном для Дрездена «восточном» стиле принадлежала предпринимателю Хуго Цитц (Hugo Zietz), который занимался экспортом табака и производством сигарет. Прообразом для будущего здания фабрики была одна из мечетей в Каире, где Цитц незадолго до этого путешествовал. А название Йенице произошло от названия местности в Османской империи, откуда он импортировал табак для своего производства, ныне — город Енисея в Греции. Необычность архитектуры должна была стать, с одной стороны, рекламой для его продукции, и это в действительности помогло ему в скором времени достичь значительных успехов. С другой стороны, используя архитектурные особенности мечети, удалось, к примеру, печные и вытяжные трубы «замаскировать» под минареты. Это было необходимостью, в противном случае Цитц не получил бы разрешение на сооружение производственных корпусов, поскольку участок под строительство располагался в непосредственной близости от Старого города — исторического и культурного центра Дрездена, и где к тому же находилась резиденция саксонских королей. Не все в Дрездене восприняли положительно возведение «мечети» практически в центре города. Герман-Мартин Хаммицш, автор проекта, за эту работу был исключён из саксонского союза архитекторов. Архитектура Архитектор Герман-Мартин Хаммицш спроектировал здание, применив на то время самые передовые технологии. Йенице было первым в Германии зданием, построенным с применением несущих железобетонных конструкций. В архитектуре нашли сочетание модерн и мавританский стиль. Общая высота здания составляет 60 метров, из них 20 метров — выполненный из цветного стекла купол с диаметром в 17 метров. При отделке фасада использовались гранит, цветной бетон, кафель, искусственный песчаник и мозаика. Примечания Литература Gilbert Lupfer u.a. (Hrsg.): Architekturführer Dresden. Reimer, Berlin, 1997, ISBN 3-496-01179-3 (нем.) Tilo Richter (Text), Hans-Christian Schink (Photos): Industriearchitektur in Dresden. Kiepenheuer, Leipzig, 1997, ISBN 3-378-01019-3 (нем.) Ссылки Йенице на www.wtbc.de (нем.) Йенице на www.dresden-und-sachsen.de (нем.)
Yenidze

Yenidze är en tidigare tobaksfabrik som genom sin i Dresden unika utformning i orientalisk stil är en arkitektonisk sevärdhet. Yenidze byggdes 1908–1909 på uppdrag av fabrikören Hugo Zietz som ägde cigarettillverkaren Orientalische Tabak- und Cigarettenfabrik Yenidze. Namnet på företaget och byggnaden kommer från att tobaken odlades i Yenidze – dagens Giannitsa – i norra Grekland, då en del av Osmanska riket. Orsaken till den ovanliga utformningen var ett förbud mot att bygga byggnader som såg ut som fabriker i Dresdens centrum. Samtidigt ville Zeitz skapa ett landmärke som gjorde reklam för företagets produkter. Verksamheten såldes av Zeitz 1924 till Reemtsma. Under andra världskriget förstördes byggnaden men återuppbyggdes. Byggnaden togs över av VEB Tabakkontor och användes för lagring av råtobak. 1996 renoverades byggnaden och är idag ett kontorshus med utomhusservering på taket. Referenser
Neumarkt (Dresda)

Il Neumarkt (letteralmente: "mercato nuovo") è una piazza del centro storico di Dresda. Il centro storico fu quasi completamente raso al suolo durante i bombardamenti alleati della seconda guerra mondiale. Dopo la guerra, Dresda fece parte della zona di occupazione sovietica e successivamente nella Repubblica Democratica Tedesca, che lasciò l'area in abbandono. Dopo la caduta del comunismo e della Riunificazione della Germania, fu deciso di ricostruire il Neumarkt riportandolo al suo aspetto prebellico. Storia Per la sua posizione sopraelevata sul fiume Elba, il Neumarkt fu una delle prime aree di Dresda ad essere abitata, con vari edifici costruiti intorno alla vecchia Frauenkirche. Tuttavia, non si trovava all'interno delle mura cittadine fino a quando, nel 1530, la città si espanse. La piazza intorno alla Kreuzkirche è stata ribattezzata Altmarkt ("vecchio mercato") e la piazza che circonda la Frauenkirche è stata chiamata Neumarkt ("nuovo mercato"). Durante il regno di Augusto II di Polonia, furono costruiti molti edifici in stile barocco, tra cui l'attuale Frauenkirche. Dopo i danni subiti da alcuni edifici nella guerra dei sette anni, diversi di essi furono ricostruiti in stile tardo rococò o barocco. Durante il XIX secolo e l'inizio del XX, il Neumarkt rimase praticamente invariato, ad eccezione del rinnovamento del Johanneum completato nel 1873 e della costruzione dell'Albertinum e dell'Accademia d'arte, completati alla fine del XIX secolo. Durante i bombardamenti di Dresda nel febbraio 1945, il Neumarkt e i suoi dintorni furono quasi completamente distrutti. La struttura principale della Frauenkirche sopravvisse inizialmente ai bombardamenti, ma crollò pochi giorni dopo. A partire dagli anni Duemila, la piazza ha visto l'inizio di un importante intervento di recupero e di ricostruzione degli edifici distrutti dai bombardamenti alleati. Il primo edificio ad essere completamente ricostruito fu la Frauenkirche, per gli altri edifici storici più importanti è prevista la ricostruzione fedele rispetto a come erano prima della guerra, mentre per gli edifici residenziali è prevista anche una edificazione in chiave moderna . Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Neumarkt (Dresda) Collegamenti esterni Neumarkt sul sito ufficiale di Dresda, su dresden.de.
Neumarkt (Dresden)

De Neumarkt is een plein tussen de Altmarkt en de Elbe in het centrum van de Duitse stad Dresden. Samen met de Altmarkt, Theaterplatz en de Schloßplatz is het een van de beeldbepalende pleinen van de oude binnenstad. De Neumarkt ontstond in de zestiende eeuw toen de stadsmuren verlegd werden. In de achttiende eeuw werd deze vergroot. De barokke bebouwing werd door het bombardement op Dresden grotendeels vernield. Na het puinruimen werd het een grote open ruimte rond de ruïne van de Frauenkirche, het Johanneum, het Kulturpalast en het Kurländer Palais. Het plein en de omgeving zijn na de oorlog weer opgebouwd in communistische stijl, na die Wende werd er besloten om het plein in zijn glorie te herstellen. Vele gebouwen werden in tussentijd gereconstrueerd. De Neumarkt verandert nog steeds omdat anno 2026 nog niet alles gereconstrueerd is. In 2027 wordt nog gestart met de heropbouw van Hotel Stadt Rom. Geschiedenis De Neumarkt lag aanvankelijk net buiten de stadswal van Dresden. Na uitbreiding van de stad werd de bestaande markt aan de Kreuzkirche voortaan de Altmarkt en deze de Neumarkt. De stadsmuur werd gesloopt en maakte plaats voor nieuwe gebouwen. In 1591 werd het Johanneum gebouwd. Nadat er eerst in renaissance-stijl gebouwd werd ging men later over naar barok. De gotische Frauenkirche werd vergroot in barokstijl. Aan het einde van de negentiende eeuw bouwde koning Albert de neoclassicistische Kunstakademie. Tijdens de luchtaanvallen van 13 en 14 februari 1945 werd het grootste gedeelte van de Neumarkt verwoest. Enkele dele van de trappenhuizen van de Frauenkirche en de omringde muren van het Johanneum bleven overeind. Met wilde het puin van de Frauenkirche verwijderen maar dit stuitte op protest van de bevolking en uiteindelijk werd de kerk als oorlogsmonument bewaard. Hoewel een aantal historische gebouwen in de stad herbouwd werden bleef de Neumarkt lange tijd onaangeroerd. In 1969 werd met het Kulturpalast een scheiding tussen de Altmarkt en Neumarkt geopend en ongeveer in dezelfde periode werd het Johanneum gerestaureerd. Na de Duitse hereniging werd besloten om de Frauenkirche herop te bouwen alsook de markt opnieuw in te richten en in oude glorie te herstellen. Externe links Neumarkt Neumarkt Webkamera