NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Tirpersdorf

Tirpersdorf è un comune di 1 424 abitanti della Sassonia, in Germania. Appartiene al circondario del Vogtland (targa V) ed è parte della comunità amministrativa (Verwaltungsverband) di Jägerswald. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tirpersdorf Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su tirpersdorf-vogtland.de. (DE) Ufficio Statistico della Sassonia - Stima della popolazione (PDF), su statistik.sachsen.de, da Statistisches Landesamt des Freistaates Sachsen. URL consultato l'08-06-2010.
Тирперсдорф

Тирперсдорф (нем. Tirpersdorf) — община в Германии, в земле Саксония. Подчиняется земельной дирекции Кемниц. Входит в состав района Фогтланд. Население составляет 1429 человек (на 31 декабря 2010 года). Занимает площадь 19,45 км². Население Примечания Ссылки www.tirpersdorf.de Официальная страница
Тирперсдорф

Тирперсдорф (њем. Tirpersdorf) општина је у њемачкој савезној држави Саксонија. Једно је од 45 општинских средишта округа Фогтланд. Према процјени из 2010. у општини је живјело 1.433 становника. Посједује регионалну шифру (AGS) 14523420. Географски и демографски подаци Тирперсдорф се налази у савезној држави Саксонија у округу Фогтланд. Општина се налази на надморској висини од 515 метара. Површина општине износи 19,4 km². У самом мјесту је, према процјени из 2010. године, живјело 1.433 становника. Просјечна густина становништва износи 74 становника/km². Референце Спољашње везе Званични сајт општине (језик: немачки) Њем. Савезни завод за статистику (језик: немачки) Стална конференција градова и општина (језик: немачки) KommOn Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (29. април 2014) - Информациони систем градова, општина и округа. (језик: немачки) План насеља на мапи (Mapquest)
Тірперсдорф

Тірперсдорф (нім. Tirpersdorf) — громада в Німеччині, розташована в землі Саксонія. Входить до складу району Фогтланд. Площа — 19,45 км2. Населення становить 1359 ос. (станом на 31 грудня 2020). Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Тірперсдорф Офіційний сайт (нім.)
Hochschule für Musik Carl Maria von Weber Dresden

De Hochschule für Musik Carl Maria von Weber is een hogeschool voor muziek in Dresden, die op 1 februari 1856 door de kamermusicus Tröstler werd opgericht. Het was aanvankelijk een privéconservatorium en werd genoemd naar de componist Carl Maria von Weber. Zij behoort tot de oudste muziekhogescholen in Duitsland en naast de naamgever is het begin van het conservatorium ook verbonden met de namen van Francesco Morlacchi en Richard Wagner. Tegenwoordig Tegenwoordig studeren rond 600 studenten aan deze hogeschool. Rector magnificus is professor Stefan Gies. De meeste professoren en docenten werken ook in de beide grote orkesten van de stad mee (Sächsische Staatskapelle Dresden en de Dresdner Philharmonie). Tot de inrichtingen behoort ook het Instituut voor musicologie met het Heinrich-Schütz-Archiv en het studio voor stem-research. Verder is er een studio voor elektronische muziek en een instituut voor nieuwe muziek. Het bekende Dresdner Kammerchor is ook aan de hogeschool aangekoppeld. Ook het Sächsisches Landesgymnasium für Musik CARL MARIA VON WEBER Dresden is een inrichting van de Hochschule für Musik Carl Maria von Weber en is in de ruimtes van het conservatorium ondergebracht. De bibliotheek van deze hogeschool heeft een bestand van rond 80.000 boeken en partituren en 11.000 audiomedia. In beide gebouwen aan de Wettiner Platz en in de Blochmannstraat zijn concertzalen. Op het terrein van het hoofdgebouw aan de Wettiner Platz werd recent een nieuw gebouw gevestigd. In een feestweek van 31 oktober 2008 tot 9 november 2008 werd het eerste deel, een 430 zitplaatsen grote nieuwe concertzaal in gebruik genomen. De navolgende studierichtingen werden aan de Hochschule für Musik Carl Maria von Weber aangeboden: Orkestmuziek Jazz/Rock/Pop Zang Schoolmuziek Dirigeren / Koorrepetitie Muziekpedagogiek Compositie / Muziektheorie Piano Bekende studenten Hartmut Haenchen, dirigent Pauline Hall, Noorse componiste Petko Stainoff, Bulgaars componist Paul Albin Stenz, Nederlands componist en dirigent Externe link (de) Officiële internetpagina
Дрезденская высшая школа музыки имени Карла Марии фон Вебера

Дрезденская высшая школа музыки имени Карла Марии фон Вебера (нем. Hochschule für Musik Carl Maria von Weber Dresden) — государственная консерватория, расположенная в Дрездене. История Частная консерватория существовала в Дрездене с 1856 года, когда первое учебное заведение такого рода открыл Фридрих Трёстлер; к общему музыкальному руководству им был привлечён также дрезденский капельмейстер Карл Готлиб Райсигер. В 1859 г. консерватория перешла в собственность Фридриха Пудора, успешно руководившего ею почти три десятка лет и добившегося присвоения ей в 1881 году звания Королевской. В 1887 г. консерваторию возглавил сын Пудора Генрих, однако его позиция, заключавшаяся в опоре исключительно на немецкую музыку, встретила резкое сопротивление музыкальной общественности, и в 1890 г. он продал заведение профессору консерватории Ойгену Кранцу. Кранц плодотворно управлял консерваторией, доведя к 1895 году численность студентов до 1000 человек, а численность преподавательского состава — до 100 специалистов. После смерти Кранца в 1898 году консерваторией, известной как Консерватория Кранца (нем. Krantzsches Konservatorium), руководил его старший сын Иоганнес Кранц (1870—1932) при поддержке своего брата Курта Кранца (1874—1942) и дирижёра Курта Хёфеля, после смерти Иоганнеса Кранца консерватория перешла в собственность государства. Музыкальным руководителем консерватории в начале 1920-х гг. был Георг Вилле, затем в 1924—1933 гг. Пауль Бютнер, а в последние годы — Вальтер Майер-Гизов. Конец консерватории Кранца положила бомбардировка Дрездена в конце Второй мировой войны. Нынешнее учебное заведение было основано в ГДР в качестве государственного в 1952 году. В 1959 году оно получило имя Карла Марии фон Вебера. В 1993 году в составе школы образован институт музыкознания, в состав которого вошёл архив Генриха Шютца, основанный пятью годами ранее музыковедом Вольфрамом Штойде. Ректоры Карл Лаукс (1952—1963) Ханс Георг Ускорайт (1963—1968) Зигфрид Кёлер (1968—1980) Макс Герд Шёнфельдер (1980—1984) Дитер Ян (1984—1990) Моника Райтель (1990—1991, исполняющая обязанности) Вильфрид Кречмар (1991—2003) Штефан Гис (2003—2010) Эккехард Клемм (2010—2015) Юдит Шинкер (2015—2019) Аксель Кёлер (с 2019 г.) Известные преподаватели Олаф Бер Йорг Петер Вайгле Амадей Веберзинке Гюнтер Зоммер Игорь Малиновский Аглая Оргени Петер Рёзель Джон Холлоуэй Удо Циммерман Жанна Ю Известные выпускники Винфрид Апель Херберт Кегель Карола Носсек Рене Папе Отто Таубман Йоханнес Фрич Франц фон Эккерт Примечания Ссылки Сайт консерватории Архивная копия от 26 ноября 2021 на Wayback Machine (нем.) (англ.)
Дрезденська Вища школа музики

Дрезденська Вища школа музики імені Карла-Марії фон Вебера (нім. Hochschule für Musik Carl Maria von Weber Dresden) — німецька консерваторія, розташована в Дрездені. Заснована як державний вищий навчальний заклад у 1952 р., хоча приватні консерваторії існували в місті з 1856 р. У 1959-му заклад названо ім'ям Карла-Марії фон Вебера. 1993-го в межах школи утворено Інститут музикознавства, до складу якого увійшов архів Гайнріха Шуца, який заснував п'ятьма роками раніше музикознавець Вольфрам Штойде. Посилання офіційна сторінка [Архівовано 26 листопада 2021 у Wayback Machine.] (нім.)(англ.) Примітки
Parc des expositions de Leipzig

Le parc des expositions de Leipzig (Leipziger Messegelände) est situé à Leipzig-Seehausen, à environ 7 km au nord du centre-ville lipsien. Il s'inscrit avec le site agra au sud dans la tradition quasi-millénaire de Leipzig en tant que ville de foire. Construit en 1996 et d'architecture moderne, le complexe est parfois appelé Nouveau parc expo (neue Messegelände ou par apocope neue Messe) par opposition à l'ancien parc des expositions de Leipzig (alte Messe) situé dans le centre près du monument de la Bataille des Nations dont les locaux ont été reconvertis. Il héberge tous les ans 40 foires, 100 manifestations événementielles avec 10 000 exposants pour un total de 1,3 million de visiteurs. Sur 98,6 hectares, le complexe dispose de 272 300 m2 de surface construites, réparties dans cinq halls et un centre des congrès. Le plus grand hall, la Glasshalle fait 138 mètres de long. Les manifestations les plus connues s'y déroulant sont la foire du livre de Leipzig (Leipziger Buchmesse), la Games Convention et le salon Auto Mobil International. Le parc expo de Leipzig est géré par la société Leipziger Messe GmbH. Articles connexes Foire de Leipzig Alte Messe de Leipzig agra (site), un autre parc-expo au sud de Leipzig. Notes et références Liens externes Site officiel Portail de la Saxe Portail de l’architecture et de l’urbanisme
St. Peter und Paul (Sebnitz)

Die evangelische Kirche St. Peter und Paul in Sebnitz im Landkreis Sächsische Schweiz-Osterzgebirge in Sachsen ist eine gotische, nachträglich erweiterte Predigtkirche mit zweigeschossige Emporen. Sie gehört zur Kirchengemeinde Sebnitz-Hohnstein im Kirchenbezirk Pirna der Evangelisch-Lutherischen Landeskirche Sachsens. Geschichte und Architektur Von einem schon im 13. Jahrhundert erwähnten Bau sind keine Reste nachweisbar. Der von Strebepfeilern umgebene Chor des 15. Jahrhunderts endet in einem Dreiachtelschluss, das nahezu quadratische Schiff ist mit 1619 datiert. Der Turm an der Chornordseite wurde von Otto Rometsch im Jahr 1928 erbaut. Restaurierungen erfolgten in den Jahren 1892 und 1928/29, jeweils im Innenraum. Das Schiff ist mit einer hölzernen Kassettendecke mit 88 Wappen- und Ornamentfeldern geschlossen, die mit der Jahreszahl 1619 versehen ist, vermutlich von Hans Panitz. Ein Triumphbogen vermittelt zum eingezogenen Chor, das heutige Zellengewölbe stammt aus dem Jahr 1928. Das Schiff ist von zweigeschossigen Emporen umgeben, die 55 Brüstungsfelder sind mit figurenreichen Szenen aus dem Alten und dem Neuen Testament bemalt, nach einer Inschrift von Johann Gottfried Burchardy aus Dresden in den Jahren 1688/89; aus der gleichen Zeit stammen die eingeschossigen Emporen im Chor mit Aposteldarstellungen. Die Decke wird von einem Holzpfeiler in der Mitte des Raums gestützt, was diesen zu einer Einstützenhalle macht. Ausstattung Das Hauptstück der Ausstattung ist ein reich geschnitzter, zweigeschossiger Altar, die Bilder sind von Säulen gerahmt. Im Hauptfeld ist das Abendmahl dargestellt, mit der Jahreszahl 1586 von Martin Kott aus Schandau, darüber die Kreuzabnahme. In den seitlichen Nischen sind vollplastische Figuren von Johannes dem Täufer und dem Apostel Johannes aufgestellt, darüber Engel. die hölzerne Kanzel aus dem 16. Jahrhundert ist am Korb mit geschnitzten Darstellungen der Evangelisten, Petrus und des Salvators versehen; am Treppenaufgang ist die Bekehrung des Paulus dargestellt. Ein sechseckiger Taufstein mit der Jahreszahl 1586 wurde 1928 mit großen, störenden Inschriften versehen und vergoldet. An der Mittelstütze des Schiffs ist eine hölzerne Madonnenfigur aufgestellt, die vermutlich aus einer Kreuzigungsgruppe vom Ende des 15. Jahrhunderts stammt; darüber ein Kruzifix aus der Zeit um 1510, dessen Hände im Jahr 1908 ersetzt wurden. Im Chor sind Reste einer spätgotischen Ausmalung erhalten, die Szenen aus dem Leben Christi darstellen, sowie drei große Pastorenbildnisse aus dem 17. und 18. Jahrhundert. Die Figuren eines spätgotischen Flügelaltars sind heute im Heimatmuseum zu sehen. An der Außenwand sind einige barocke Grabsteine aufgestellt. Die Orgel ist ein Werk von Jehmlich Orgelbau aus dem Jahr 1902 mit 33 Registern auf zwei Manualen und Pedal, das 1991 und 2008 restauriert wurde. Literatur Georg Dehio: Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler. Sachsen I. Regierungsbezirk Dresden. Deutscher Kunstverlag, München 1996, ISBN 3-422-03043-3, S. 795. Weblinks Website der Kirchengemeinde Informationen zur Jehmlich-Orgel Einzelnachweise
Clara-Wieck-Gymnasium

Das Clara-Wieck-Gymnasium (CWG) ist eine 1991 gegründete Schule mit vertieft musischer Ausrichtung im Zwickauer Stadtteil Planitz. Benannt ist sie nach der Komponistin Clara Wieck, der Ehefrau Robert Schumanns. Das Gymnasium befindet sich in öffentlicher Trägerschaft der Stadt Zwickau. Ansässig ist die Schule im denkmalgeschützten Schloss Planitz. Das im Park gegenüber gelegene Planitzer Teehaus von 1789 wird von der Schule als grünes Klassenzimmer genutzt. Im Schuljahr 2019/2020 wurden 566 Schüler unterrichtet. Die Ausbildung führt in acht Jahren (Klassen 5 bis 12) zum Abitur. Ehemalige Schülerinnen und Schüler Gregor Meyer (* 1979), Chorleiter, Abitur 1997 Marie-Elisabeth Hecker (* 1987), Cellistin, Abitur 2005 Sascha Stiehler (* 1988), Pianist und Komponist, Abitur 2006 Tom Friedrich (* 1994), Jazzmusiker, Abitur 2013 Philipp Rumsch (* 1994), Jazzmusiker, Abitur 2013 Elin Kolev (* 1996), Geiger, Abitur 2014 Weblinks Einzelnachweise
Heinz-Steyer-Stadion

The Heinz-Steyer-Stadion, in Dresden, Germany, is an association football, American football and athletics stadium currently used by the Dresdner SC and the Dresden Monarchs. It has a capacity of about 30,000 but is currently restricted to about 5,000 for football matches (although it had attendances of more than 50,000 people in the 1930s). It was also the first stadium of Dynamo Dresden. It was the venue for Dynamo's first Inter-Cities Fairs Cup match, against Rangers. Clubs that use the stadium Dresden Monarchs (American football), playing in the German Football League Dresdner SC (football and athletics) Dresden Cavaliers (American football) in FFL International Association football matches International American football matches National teams The 2015 edition of the European Junior Championship of American football had its "final four" round held at Heinz Steyer Stadion. Club teams While the Dresden Monarchs usually move to the larger Rudolf Harbig Stadion for home games involving international opposition, they occasionally host foreign visitors in Heinz Steyer Stadion as well. References External links Photo gallery and data at Erlebnis-stadion.de
Heinz-Steyer-Stadion

El Heinz-Steyer-Stadion es un estadio multiusos ubicado en la ciudad de Dresde en Alemania. Historia Fue inaugurado el 12 de octubre de 1919 con el nombre Stadion am Ostragehege con capacidad para 50.000 espectadores y es utilizad principalmente para partidos de fútbol y fútbol americano, además de competiciones de atletismo. En 1944 le cambian el nombre por el que tiene actualmente. Fue el primer estadio que tuvo el Dynamo Dresden, y lo utilizaron en su primera aparición en la Copa de Ferias cuando enfrentó al Rangers FC de Escocia. La capacidad del estadio fue reducida a 5.000 para partidos de fútbol desde los años 1930 y fue utilizado en cuatro ocasiones por Selección de Alemania Oriental.​​​​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Heinz-Steyer-Stadion. Galería de Fotos en Información General (en alemán)
Heinz-Steyer-Stadion

Le Heinz-Steyer-Stadion est un stade omnisports de la ville de Dresde, qui est actuellement utilisé par le club du football de Dresdner SC. Il a une capacité de 23 767 places et a été créé en 1919. Ce stade sert aussi pour le club de football américain du Monarchs de Dresde. Photographie Notes et références Liens externes Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail du football américain Portail de la Saxe
Heinz-Steyer-Stadion

Het Heinz-Steyer-Stadion (tot de jaren vijftig Stadion am Ostragehege genoemd) is een stadion in de Duitse stad Dresden. Het stadion wordt voornamelijk gebruikt door de voetballers en de atleten van de Dresdner SC. Het stadion is vernoemd naar de communistische voetballer Heinz Steyer die in 1944 werd geëxecuteerd. Oorspronkelijk bood het stadion plaats aan bijna 24.000 toeschouwers, maar op grond van de bouwvallige toestand is de capaciteit tegenwoordig beperkt tot 4500 toeschouwers. Het stadion heeft 2660 zitplaatsen, waarvan 1860 overdekt. Bij het bombardement op Dresden in 1945 diende het stadion voor geallieerde piloten als oriëntatiepunt, maar het raakte slechts licht beschadigd. De laatste grote renovatie vond plaats in 1972. Bij de hoogwatercatastrofe van 2002 raakte het stadion beschadigd, maar in 2013 was het nog niet tot een renovatie gekomen. Interlands
Heinz-Steyer-Stadion

Heinz-Steyer-Stadion – wielofunkcyjny stadion w Dreźnie, w Niemczech. Został otwarty 12 października 1919 roku. Może pomieścić 4500 widzów. Swoje spotkania na stadionie rozgrywają piłkarze klubu Dresdner SC, a także zawodnicy zespołu futbolu amerykańskiego Dresden Monarchs. Historia Stadion powstał na terenie dawnego folwarku, a jego otwarcie miało miejsce 12 października 1919 roku. Do końca II wojny światowej służył jako obiekt domowy klubu Dresdner SC. Po pożarze budynku klubowego w 1928 roku przeprowadzono kapitalny remont obiektu, zwiększając jego pojemność do 60 000 widzów. Podczas bombardowań Drezna w lutym 1945 roku stadion służył jako główny punkt orientacyjny dla alianckiego lotnictwa, sam obiekt nie ucierpiał jednak znacznie podczas tych nalotów. 31 grudnia 1949 roku, przy okazji pożegnalnego spotkania Richarda Hofmanna zainaugurowano na stadionie pierwsze w Niemczech sztuczne oświetlenie. W 1954 roku stadionowi nadano imię Heinza Steyera. Po wojnie gospodarzem obiektu został klub SG Friedrichstadt, a w 1950 roku stadion przejął klub policyjny (późniejsze Dynamo), który gościł na nim do 1957 roku, kiedy to przeniósł się na Rudolf-Harbig-Stadion. Następnie na stadion wprowadził się zespół SC Einheit Dresden, a od 1990 roku swoje mecze rozgrywa na nim reaktywowany Dresdner SC. Obecnie obiekt wykorzystuje także drużyna futbolu amerykańskiego Dresden Monarchs. W latach 2015–2017 od strony północnej wybudowano nową, zadaszoną trybunę. Choć stadion mógłby obecnie pomieścić do 30 000 widzów, jego pojemność jest ograniczona do 4500 osób. 26 czerwca 1949 roku na arenie rozegrano finał drugiej edycji rozgrywek o mistrzostwo Niemiec Wschodnich (Union Halle – Fortuna Erfurt 4:1). Na obiekcie dwukrotnie odbyły się również mecze finałowe piłkarskiego Pucharu NRD, 3 lipca 1954 roku (Vorwärts Berlin – Motor Zwickau 2:1) i 6 grudnia 1959 roku (Dynamo Berlin – Wismut Karl-Marx-Stadt 0:0 pd. – po remisie spotkanie to powtórzono tydzień później na Bruno-Plache-Stadion w Lipsku, gdzie Dynamo wygrało 3:2). Do końca II wojny światowej cztery spotkania na stadionie rozegrała piłkarska reprezentacja Niemiec, po wojnie również cztery mecze rozegrała na nim reprezentacja NRD. Obiekt gościł także zawody w innych dyscyplinach sportu, m.in. w piłce ręcznej na trawie, kolarstwie (przejeżdżał tędy Wyścig Pokoju) i lekkiej atletyce (na stadionie odbywały się m.in. Mistrzostwa NRD, padały na nim także rekordy świata; od 1972 roku obiekt wyposażony jest w tartanową bieżnię lekkoatletyczną). Przypisy
Heinz-Steyer-Stadion

Heinz-Steyer-Stadion, även kallad Stadion i Ostragehege, är en arena för fotboll och friidrott, Dresden, Tyskland. Stadion är en del av Sportkomplexet i Ostragehege, som bland annat även innehåller en inomhusarena för ishockey. Stadion är den nästa största stadion i Dresden efter Rudolf-Harbig-Stadion. Stadion används bland annat av fotbollsklubben Dresdner SC. Stadion öppnade 1919. Publikrekordet innan ombyggnation är 65 000 åskådare och sattes 26 maj 1934 vid landskampen Tyskland och Tjeckoslovakien. Stadion har idag en publikkapacitet på 24 000 åskådare. Externa länkar Sida med Foton Heinz-Steyer-Stadion - Worldstadiums.com
Schloßplatz (Dresden)

The Schloßplatz (German pronunciation: [ˈʃlɔsˌplats] , "Palace Square" or "Castle Square") is a city square in the center of Dresden, Saxony, Germany. It gets its name from the Dresdner Schloss, the royal residence of the Electors and Kings of Saxony, which faces the south side of the square. The Schloßplatz is further bounded by the Katholische Hofkirche, the Sächsische Ständehaus, the Georgentor, and Augustus Bridge the over the River Elbe. Dating from the 15th century, the square was destroyed in Bombing of Dresden in World War II. In recent years the buildings surrounding the square have largely been restored so that the area again has a historic character. Monuments King Albert Memorial A bronze statue of Albert of Saxony by sculptor Max Baumbach was inaugurated in 1906 in front of the Georgentor and was melted in 1945 after being severely damaged. Stone friezes on the base were restored in 1990 on the original site. Monument to Friedrich August A sculpture by Ernst Rietschel of Frederick Augustus I "The Righteous" in seated position now stands on the site of the old Albert statue. This monument had been located at the Dresden Zwinger since 1843, and later was moved to the Japanisches Palais. Through the efforts of the city, the Saxon Academy of Fine Arts, and private sponsors it was moved to this prominent spot in 2008. The consecration on 29 May 2008 included a performance of the Weih-Hymne by Richard Wagner, who had composed the piece on the occasion of the sculpture's original unveiling in 1843. Napoleon stone Outside the main entrance of the Katholische Hofkirche is a paving stone marked with an N. This indicates the spot where Napoleon Bonaparte paraded his troops and set off for the Battle of Dresden on August 26, 1813, in which he was victorious. Use today In addition to theatre square, the Castle Square is used for political events during election campaigns. Since the stone buildings in close quarters cause much reverberation, concerts take place at the nearby Theaterplatz, which is more spacious and has such a better acoustics. See also Semperoper References External links
Schlossplatz (Dresde)

Schlossplatz (en alemán, plaza del palacio) es una de las plazas históricas de la ciudad de Dresde (Alemania). Junto a los edificios que la circundan, es uno de los puntos de interés turístico más importantes de la Altstadt de la capital sajona. Un buen porcentaje de dichos edificios están reconstruidos según su diseño original, tras resultar dañados por los bombardeos de la II Guerra Mundial; por ello, la plaza conserva hoy su identidad histórica, en la que tienen cabida desde el barroco de la Hofkirche hasta el neorrenacentismo de la Georgentor, pasando por la singular mezcla de estilos del Residenzschloss. Se encuentra al sur del río Elba. Arquitectura El Residenzschloss, que da nombre a la plaza, tiene su fachada principal orientada hacia la misma. Desde el siglo XV ha sido constantemente objeto de reformas y ampliaciones. Tras la II Guerra Mundial, estuvo más de 40 años en ruinas. Georgenbau es el nombre de una de las partes del palacio, primera muestra de construcción renacentista en Dresde. Atravesando la puerta Georgentor, se llega a la “calle del castillo” (Schlossstraße), que conecta la plaza con la de Altmarkt, situada al sur. También en Schlossplatz se encuentra la torre del palacio, de más de 101 metros (la más alta de Dresde), levantada entre 1674-76 por Wolf Caspar von Klengel. Solo la veleta ya tiene 6 metros de alto. Schlossplatz está separada de Theaterplatz por la catedral católica (Hofkirche), al oeste de la plaza. Entre el puente de Augusto y la Hofkirche ambas plazas se encuentran mutuamente. La catedral y el palacio están a su vez conectados por una pasarela que cruza sobre un callejón sin nombre que llega también a Theaterplatz. En la parte sudeste de Schlossplatz comienza la Augustusstraße, conocida por el enorme mural del desfile de los príncipes. Desde la plaza, se puede ver parte de dicho mural. Augustusstraße enlaza la plaza con la de Neumarkt (donde está la famosa Frauenkirche). Enfrente de la Hofkirche, al nordeste de la plaza, se encuentra el Ständehaus, sede del tribunal de justicia. A su lado, unas escaleras permiten subir a la Terraza de Brühl. Tráfico La mayor parte de la plaza está cerrada al tráfico. Por el norte transitan tanto coches como tranvías (3 líneas). La parada más cercana es la de Theaterplatz. Usos de la plaza Tanto Theaterplatz como Schlossplatz son a menudo escenario de actos políticos en las campañas electorales. Como la acústica de la plaza no es muy buena debido a reverberaciones, los conciertos suelen ser más bien en Theaterplatz.