NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Villa Rentsch-Röder

Die Villa Rentsch-Röder ist ein ehemaliges großbürgerliches Wohnhaus im Leipziger Musikviertel, Karl-Tauchnitz-Straße 10. Das Haus wurde 1896–1898 für Jenny Rentsch geb. Röder, die im Leipziger Adressbuch für 1901 als Privatiere J. L. Rentsch-Röder bezeichnet wurde, nach einem Entwurf des Architekten Peter Dybwad erbaut und enthielt pro Vollgeschoss eine abgeschlossene Wohnung – das Hochparterre bewohnte die Eigentümerin. Die Fassaden waren im Stil der Neorenaissance gehalten und zwischen den Sandstein-Gliederungen verputzt; die Architektur folgte Vorbildern aus der französischen Renaissance. Die Etagenwohnungen waren durch zwei getrennte Eingänge an den Schmalseiten erschlossen, in den Adressbüchern ist das Haus wohl deshalb unter zwei Hausnummern verzeichnet (10 und 10b). Die Nebenräume für beide Wohnungen lagen im Souterrain und waren über eine separate Dienstbotentreppe angebunden. Die Leipziger Adressbücher für 1903 und 1907 geben als Eigentümer der Immobilie J. L. Rentsch-Röders Erben an. Zu dieser Erbengemeinschaft gehörte wahrscheinlich auch Else Herfurth geb. Rentsch (1874–1958), die Ehefrau des Zeitungsverlegers Paul Herfurth, die in späteren Adressbüchern als alleinige Eigentümerin verzeichnet ist. Die Familie Herfurth wurde nach dem Zweiten Weltkrieg enteignet. Von 1961 bis 1993 war das Haus Sitz der Bezirksstelle für Lungenkrankheiten, danach wurde es saniert und als Bürogebäude genutzt. Literatur Landesamt für Denkmalpflege Sachsen (Hrsg.), Christoph Kühn, Brunhilde Rothbauer (Bearb.): Stadt Leipzig, Band 1, Südliche Stadterweiterung. (= Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland, Denkmale in Sachsen.) Verlag für Bauwesen, Berlin 1998, ISBN 3-345-00628-6, S. 272. Musikviertel e. V. (Hrsg.): Wohn- & Bürgerhäuser im Leipziger Musikviertel. Sax Verlag, Beucha 2007, ISBN 978-3-86729-010-4, S. 79. Weblinks Einzelnachweise
Greifenbachstauweiher

Der Greifenbachstauweiher (auch Dammteich oder Geyerscher Teich) liegt zwischen Geyer und Ehrenfriedersdorf im Erzgebirge (Sachsen) und wurde ursprünglich für den Bergbau angelegt. Der See wird heute zur Brauchwasserversorgung, zum Hochwasserschutz und zur Freizeiterholung genutzt, u. a. zum Baden, Tauchen und Bootfahren. Geschichte Der Greifenbachstauweiher ist eine der ältesten Talsperren Deutschlands. Nachdem um 1380 zur Versorgung der Zinnbergwerke von Ehrenfriedersdorf mit Aufschlagwasser aus dem Greifenbach der Ehrenfriedersdorfer Röhrgraben angelegt worden war, wurde wahrscheinlich 1396 der Bach erstmals angestaut. 1404 wurde der Große Geyersche Teich oder Obere Geyersche Schutzteich erweitert, so dass er im 15. Jahrhundert ein Fassungsvermögen von 60.000 m³ Wasser erhielt. Unterhalb der alten Straße von Geyer nach Jahnsbach befanden sich am Greifenbach noch weitere Teiche, der Obere und der Untere Ratsteich, die noch teilweise erhalten sind. Am Ufer des Greifenbachstauweihers befand sich zuerst eine Gifthütte, später eine Dynamitfabrik. Nach der Dammerhöhung durch französische und sowjetische Kriegsgefangene in den Jahren von 1942 bis 1944 vergrößerte sich der Stauraum auf 534.000 m³. 1968 wurde der Stausee auf 634.000 m³ vergrößert und dient seitdem der Naherholung. Instandsetzungen des Dammes gab es 1948, 1976/77 sowie 2010 bis 2012. Das Absperrbauwerk ist ein Erddamm. Das gestaute Gewässer ist das Rote Wasser, das den Stausee unter dem Namen Greifenbach verlässt. Siehe auch Liste der Gewässer in Sachsen Weblinks Campingpark Greifensteine - Greifenbachstauweiher Einzelnachweise
Лайпцигски университет

Лайпцигският университет (на немски: Universität Leipzig; на латински: Alma mater lipsiensis) е най-голямото висше училище в Лайпциг, Германия. Член е на университетското обединение Утрехтска мрежа. Той е исторически вторият университет в границите на днешна Германия след Хайделбергския университет (по-отдавна откритите университети в Кьолн, Ерфурт и Вюрцбург междувременно са затворени или са открити отново). Известни възпитаници Фолкер Браун (р. 1939) – писател Херман Брокхаус (1806 – 1877) – ориенталист Мартин Бубер (1878 – 1965) – философ Ханс-Дитрих Геншер (р. 1927) – политик Христиан фон Дом (1751 – 1820) – историк и публицист Ерих Кестнер (1899 – 1974) – писател Емил Крепелин (1856 – 1926) – психиатър Макс Уле (1856 – 1944) – археолог Готфрид Лайбниц (1646 – 1716) – философ Лин Ютан (1895 – 1976) – китайски писател Ангела Меркел (р. 1954) – политик Фридрих Ницше (1844 – 1900) – философ Рудолф Ерих Распе (1737 – 1794) – писател Георг Филип Телеман (1681 – 1767) – композитор Йохан Готлиб Фихте (1762 – 1814) – философ Фотогалерия Източници
Universitat de Leipzig

La Universitat de Leipzig (en alemany: Universität Leipzig), es troba a Leipzig a l'Estat Lliure de Saxònia, Alemanya, és una de les universitats més antigues del món i la segona més antiga d'Alemanya. Entre els seus alumnes més famosos es troben Goethe, Wagner, Nietzsche, Angela Merkel i molts premis Nobel en física, química i literatura. Aquesta universitat es va fundar el 2 de desembre de 1409 per Frederic i, elector de Saxònia i el seu germà Guillem II de Meissen. Originàriament tenia quatre facultats. Història El model d'aquesta universitat era el de la Universitat Carles de Praga d'on vingueren els membres de llengua alemanya arran la crisi de Jan Hus i el Decret de Kutná Hora. L'Alma mater Lipsiensis obrí l'any 1409, amb una bula del papa de Roma Alexandre V. El primer rector va ser Johann von Münsterberg. Després de la Reforma Protestant l'església universitària de Paulinerkirche i els edificis del monestir van ser donats a la universitat l'any 1544. Durant els primers segles aquesta universitat tenia caràcter regional però durant el segle xix es va convertir en una institució d'ensenyament i de recerca a nivell mundial. Després de la Segona guerra Mundial, el 60% dels edificis de la universitat i el 70% dels seus llibres havien estat destruïts. La universitat reobrí el 5 de febrer de 1946. La República Democràtica Alemanya va ser creada el 1949 i el 1953 va rebre el nom d'Universitat Karl Marx de Leipzig. El 1991 es va restituir el seu nom original. Facultats Les facultat originàries eren només quatre: d'Arts, Teologia, Medicina i Lleis. Actualment consta de 14 facultats: Teologia Dret Història, Art i estudis orientals Filologia (amb l'Institut de Traductologia i Lingüística Aplicada) Educació Ciències socials i filosofia Economia i gestió incloent enginyeria civil Ciència dels esports Medicina amb un hospital universitari Matemàtica i Informàtica Ciències de la vida Física i ciències de la Terra Química i mineralogia Medicina veterinària. Des de l'octubre de 2010 l'Institut de Traductologia i Lingüística Aplicada compta amb un lectorat de català, un de gallec i un de basc. Enllaços externs Universitat de Leipzig - Lloc web oficial (alemany)
Leipzig Universitet

Leipzig Universitet (tysk: Universität Leipzig) er et af de ældste universiteter i Europa, grundlagt 2. december 1409 i Leipzig i Sachsen af Frederik 1. af Sachsen, og dennes bror Wilhelm 2. af Meissen, og bestod oprindeligt af fire fakulteter. Eksterne henvisninger Universität Leipzig Radio Mephisto Chronik Arkiveret 19. februar 2005 hos Wayback Machine
Universidad de Leipzig

La Universidad de Leipzig (en alemán: Universität Leipzig), localizada en Leipzig en el Estado Libre de Sajonia, es la segunda más antigua de Alemania. Fue fundada el 2 de diciembre de 1409​ por Federico I, el Elector de Sajonia y su hermano Guillermo II, margrave de Meißen. En su origen, estuvo formada por cuatro facultades. Actualmente, posee catorce facultades y cuenta con alrededor de 26 000 estudiantes. La Universidad ha cumplido más de 600 años ininterrumpidos dedicados a la docencia y a la investigación. Historia La alma mater de Leipzig fue inaugurado a principios del siglo XV por el papa Alejandro V de Pisa en su Bula de Reconocimiento (el 9 de septiembre de aquel año). Su fundador y primer rector fue Johannes Otto von Münsterberg. Entre 1953, durante el Año de Karl Marx, la universidad fue renombrada Universidad Karl Marx, nombre que conservó hasta 1991. Facultades Las cuatro facultades originales fueron Filosofía y Letras, Teología, Medicina y Derecho. Hoy en día, la Universidad alberga las siguientes catorce facultades: Facultad de Teología Facultad de Derecho Facultad de Historia, Arte y Estudios Orientales Facultad de Filología Facultad de Educación Facultad de Ciencias Sociales y Filosofía Facultad de Economía y Dirección (incluso Ingeniería Civil) Facultad de Ciencia de Deportes Facultad de Medicina (con un hospital universitario) Facultad de Matemáticas y Ciencias Informáticas Facultad de Biociencias, Farmacia y Psicología Facultad de Física y Ciencias de la Tierra Facultad de Química y Mineralogía Facultad de Medicina Veterinaria Gente asociada con la Universidad Profesores y alumnos ilustres Ernst Bloch, filósofo Karl Bücher, economista Edgar Buckingham, físico Peter Debye, físico Frédéric-Melchior Grimm, escritor ilustrado, crítico y periodista Gustav Fechner, psicólogo Paul Flechsig, neurólogo Theodor Frings, filólogo Christian Fürchtegott Gellert, teólogo y poeta Johann Wolfgang Goethe, poeta, novelista y dramaturgo Johann Christoph Gottsched, filólogo Werner Heisenberg, físico Gustav Hertz, físico Bartholomaeus Keckermann, filósofo y teólogo Felix Klein, matemático Friedrich Klingner, filólogo clásico Werner Krauss, filólogo Karl Lamprecht, historiador Gottfried Wilhelm Leibniz, filósofo y matemático Karl Richard Lepsius, egiptólogo Theodor Litt, pedagogo Walter Markov, historiador Wilhelm Maurenbrecher, historiador Angela Merkel, canciller de Alemania August Ferdinand Möbius, astrónomo y matemático Petrus Mosellanus, erudito humanista Friedrich Nietzsche, filósofo, poeta y filólogo Wilhelm Ostwald, químico Augustus Quirinus Rivinus, botánico Wilhelm Roscher, economista Martin Schongauer, grabador y pintor Robert Schumann, músico Christian Thomasius, filósofo Shin'ichirō Tomonaga, físico Bartel Leendert van der Waerden, matemático Rudolf von Gottschall, poeta y dramaturgo Ernst Heinrich Weber, médico Wilhelm Wundt, fisiólogo y psicólogo Referencias
Lipcsei Egyetem

A Lipcsei Egyetem (németül: Universität Leipzig) szászországi felsőfokú oktatási intézmény, a legrégibb európai egyetemek egyike. Története 1409. december 2-án I. (Civakodó) Frigyes szász választófejedelem és fivére, II. (Gazdag) Vilmos meißeni őrgróf alapította. Az első négy fakultása a művészeti, a teológiai, az orvostudományi és a jogi volt. 1953. május 5. és 1991 februárja között Karl-Marx-Universität volt a neve. A szorb nyelv és kultúra terén jelentős az NDK-időkben itt létrejött szorbisztikai intézet, amely ma is működik. Felépítése Létesítmények Biotechnológiai-Biomedicinális Centrum Career Center Lipcsei Német Irodalmi Intézet Szászország Felsőoktatási Centruma (HDS) Műtárgygyűjtés/Megőrzés, Lipcsei Egyetem Research Academy Leipzig Nyelvi Centrum Kollégium Szászország Szász Klinikai Fordító Inkubátor Egyetemi Levéltár Egyetemi Könyvtár Egyetemi Zenede Jogi Centrum Balkáni Stúdiumok Centruma Főiskolai Sportcentrum Magasabb Stúdiumok Centruma Nemzetközi Gazdasági Kapcsolatok Centruma Tanárképzés és Iskolafejlesztési Centrum Média és Kommunikációs Központ Fakultások Teológia (evangélikus kereszténység) Jog Történelem, művészet, orientalisztika Filológia Pedagógia Szociológia és filozófia Közgazdaságtan Sporttudomány Orvostudomány Matematika és informatika Élettudományok Fizika és geológia Kémia és ásványtan Állatorvosi Híres személyiségei Eduard Erkes diákja, majd a sinológia tanára Johann Hedwig diákja, orvos, majd a botanika tanára Carl Hindenburg matematikus, aki orvostudományt is hallgatott itt Gustav Körting a filológia magántanára Georg Krauss (lelkész) az egyetem teológushallgatója, evangélikus szuperintendens Gotthold Ephraim Lessing teológushallgató, drámaíró, színikritikus Miksa badeni herceg hallgatója, kancellár August Ferdinand Möbius diákja, majd a csillagászat tanára Walther Hermann Nernst az egyetem oktatója, kémiai Nobel-díjas (1920) Wilhelm Ostwald professzor, kémiai Nobel-díjas, 1909 Rados Gusztáv matematikushallgató Teller Ede fizikushallgató, „a hidrogénbomba atyja” Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben az Università di Lipsia című olasz Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Ez a szócikk részben vagy egészben az Universität Leipzig című német Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Jegyzetek
Università di Lipsia

L'Università di Lipsia (in tedesco: Universität Leipzig), ubicata a Lipsia, in Sassonia, è una delle più antiche università europee. Storia Fu fondata il 2 dicembre 1409 da Federico I il Bellicoso (der Streitbare), principe elettore di Sassonia, e da suo fratello Guglielmo II, margravio di Meißen. Inizialmente comprendeva quattro facoltà: arte, teologia, medicina e legge. Rettori Voci correlate Università più antiche in attività Università in Germania Giardini Botanici di Lipsia Paulinum Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università di Lipsia Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su uni-leipzig.de. (EN) Sito ufficiale, su uni-leipzig.de. Universität Leipzig (canale), su YouTube. (EN) University of Leipzig, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. (PT) Università di Lipsia, su Enciclopédia Itaú Cultural, Itaú Cultural. (EN) Opere di Università di Lipsia, su Open Library, Internet Archive. (EN) Opere riguardanti Università di Lipsia, su Open Library, Internet Archive.
Universiteit Leipzig

De Universiteit Leipzig (Duits: Universität Leipzig) is een universiteit in de Duitse stad Leipzig. Enkele bekende studenten van de universiteit waren Johann Wolfgang Goethe, Friedrich Nietzsche, Richard Wagner, Tycho Brahe en bondskanselier Angela Merkel. Van 1953 tot 1991, ten tijde van de Duitse Democratische Republiek (Oost-Duitsland), stond de universiteit bekend als de Karl-Marx-Universität Leipzig. De Universiteit Leipzig stamt uit 1409 en is daarmee de op een na oudste nog bestaande universiteit in Duitsland, na de Ruprecht-Karls-Universiteit in Heidelberg. De universiteit heeft 14 faculteiten en ruim 150 instituten, en heeft ongeveer 30.000 studenten, waarmee het de op een na grootste universiteit van de deelstaat Saksen is. De universiteit is verspreid over zo'n 38 locaties. Momenteel wordt in de binnenstad van Leipzig een nieuwe campus voor de universiteit gebouwd, naar ontwerp van de Nederlandse architect Erick van Egeraat. De nieuwe campus zal naar schatting 140 miljoen euro kosten en in 2009 gereed zijn. De universiteitsbibliotheek werd gevestigd in 1543 en is daarmee een van de oudste Duitstalige universiteitsbibliotheken. De collectie omvat zo'n 5 miljoen boeken en 7.700 tijdschriften, gehuisvest in het hoofdgebouw Bibliotheca Albertina en 40 dependances. De botanische tuin van de universiteit stamt uit 1542 en is daarmee de op een na oudste botanische tuin in Europa. Ook heeft de universiteit een reeks musea in bezit. Het Grassimuseum is een gebouwencomplex dat drie afzonderlijke musea omvat, waaronder het Muziekinstrumentenmuseum. De Universiteit Leipzig staat op de 8e plaats in een lijst van beste universiteiten van Duitsland en op plaats 149 in een lijst van beste universiteiten ter wereld. In de lijst van beste universiteiten die jaarlijks in The Times Higher Education Supplement gepubliceerd wordt, scoort de Universiteit Leipzig beduidend lager. Hier staat de universiteit in 2008 op plaats 21 in Duitsland en plaats 312 wereldwijd. Geschiedenis De Universiteit Leipzig werd gevestigd op 2 december 1409 door Frederik I van Saksen en zijn broer Willem II van Meißen, met toestemming van een pauselijke bul uitgevaardigd door Tegenpaus Alexander V op 9 september 1409. De universiteit was gemodelleerd naar de 60 jaar eerder opgerichte Universiteit van Praag. Zo'n 1000 faculteitsleden en studenten waren afkomstig uit Praag. Ze waren naar Leipzig gevlucht nadat koning Wenceslaus van Bohemen in 1409 het Decreet van Kuttenberg had uitvaardigd en Johannes Hus rector van de universiteit van Praag was geworden. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog waren zo'n 60% van de universiteitsgebouwen en 70% van alle boeken vernietigd. Op 5 februari 1946 werd de universiteit heropend.
Universidade de Leipzig

A Universidade de Leipzig ou Lípsia (em alemão: Universität Leipzig) é uma universidade da Alemanha, localizada em Leipzig (Lípsia). História A Universidade de Leipzig, chamada por seus alunos de Alma Mater Lipsiensis (AML), conta com 600 anos ininterruptos de ensino e pesquisa sendo uma das mais antigas universidades do mundo. Oficialmente fundada em 2 de dezembro de 1409 em cerimônia presenciada por Frederico I de Wettin e seu irmão William II, Marquês de Meißen, a universidade já funcionava desde maio de 1409, organizada por professores e estudantes alemães que, revoltados com a política do movimento hussita, foram postos para fora da Universidade Carolina de Praga. Faculdades Originalmente possuiu quatro faculdades, mas hoje conta com quatorze no total: 1. Faculdade de Teologia Evangélica (em alemão: Theologische Fakultät) 2. Faculdade de Direito (em alemão: Juristenfakultät) 3. Faculdade de História, Arte e Ciências Orientais (Fakultät für Geschichte, Kunst- und Orientwissenschaften) 4. Faculdade de Filologia (Philologische Fakultät) 5. Faculdade de Educação (Erziehungswissenschaftliche Fakultät) 6. Faculdade de Ciências Sociais e Filosofia (Fakultät für Sozialwissenschaften und Philosophie) 7. Faculdade de Ciências Econômicas (Wirtschaftswissenschaftliche Fakultät) 8. Faculdade de Ciências do Esporte (Sportwissenschaftliche Fakultät) 9. Faculdade de Medicina (Medizinische Fakultät) 10. Faculdade de Matemática e Informática (Fakultät für Mathematik und Informatik) 11. Faculdade de Ciências Biológicas, Farmácia e Psicologia (Fakultät für Biowissenschaften, Pharmazie und Psychologie) 12. Faculdade de Física e Ciências Geológicas (Fakultät für Physik und Geowissenschaften) 13. Faculdade de Química e Mineralogia (Fakultät für Chemie und Mineralogie) 14. Faculdade de Veterinária (Veterinärmedizinische Fakultät) Personalidades Algumas personalidades passaram pelos bancos acadêmicos da Universidade, dentre elas: Gottfried Wilhelm Leibniz, filósofo, matemático, físico, escritor. Johann Wolfgang von Goethe , escritor. Johann Gottlieb Fichte, filósofo idealista. Friedrich Nietzsche, filósofo. Gustav Hertz, físico, ganhador do Prêmio Nobel em 1925. Jean Paul, teólogo. Ferdinand de Saussure, linguista. Novalis, escritor. Werner Heisenberg, físico, ganhador do Prêmio Nobel em 1932. Ernst Bloch, filósofo. Richard Wagner, compositor. Wilhelm Wundt, psicólogo, fundador do primeiro laboratório de pesquisa psicológica. Gotthold Ephraim Lessing, filósofo e escritor. Peter Debye, ganhador do Prêmio Nobel de Química. Theodor Mommsen, professor de Direito Romano e ganhador do Prêmio Nobel de Literatura em 1902. Oskar von Bülow, jurista. Hans-Dietrich Genscher, político, ministro do exterior e vice-chanceler. Wilhelm Ostwald, ganhador do Prêmio Nobel de Química. Wilhelm Wundt, psicólogo alemão. Angela Merkel, política, doutorou-se em física, ex-chanceler alemã (2005-2021), primeira mulher a atingir este posto na Alemanha. Leopold Von Ranke, Filósofo-Historiador Referências Ligações externas «Site oficial» (em alemão e inglês) «Leipziger Universitätsverlag, editora universitária» (em alemão e inglês)
Лейпцигский университет

Лейпцигский университет (нем. Universität Leipzig) — второй по старшинству университет на территории современной Германии после Гейдельбергского университета. Университеты Кёльна, Эрфурта и Вюрцбурга, которые были основаны раньше Лейпцигского, на некоторое время прерывали свою деятельность и затем открывались вновь. В зимний семестр 2007—2008 учебного года в университете обучалось 26 978 студентов. Штат сотрудников университета составляет 8 579 человек. Лейпцигский университет — самое крупное высшее учебное заведение города. Университет входит в ассоциацию университетов Европы Утрехтская сеть. История В 1409 году в результате волнений в Карловом университете Праги, вызванных гуситским движением, примерно тысяча немецких преподавателей и студентов перебрались в Лейпциг, тогда являвшийся торговым центром Мейсенского маркграфства, и возобновили там работу факультета свободных искусств. Город сразу предоставил факультету здание на улице Петерсштрассе. Правители Фридрих I Воинственный и Вильгельм II Богатый выделили на содержание университета 500 гульденов в год и средства на два учебных здания. 2 декабря 1409 года теолог Иоганнес Отто фон Мюнстерберг, избранный ректором университета, зачитал его устав. В 1415 году был учреждён медицинский, а в 1446 году — юридический факультеты. В 1543 году была основана университетская библиотека Альбертина. В университете имелось 4 землячества: саксонское, мейссенское, франкское (позднее баварское) и польское. Университет имел собственные доходы с земель, дарованных курфюрстами. В 1757—1758 годах Самуэль Теодор Квельмальц был деканом медицинского факультета университета. В 1748 году он также стал членом Коллегии великих князей университета. В конце XIX века кроме земель университет владел участками в городе, числом до 50 и общей стоимостью 18,5 млн марок. Библиотека университета в XIX веке состояла из 438000 томов и 4000 рукописей. В период существования ГДР Лейпцигский университет носил имя Карла Маркса. В честь 500-летия университета в 1909 году были отчеканены монеты номиналом в 2 и 5 марок тиражами 125 и 50 тысяч соответственно. На аверсе монет изображены курфюрст Саксонии Фридрих Воинственный при котором открылся университет и король Фридрих Август III, который правил в 1909 году. Преподаватели Знаменитые студенты Примечания Литература Лейпцигский университет : [арх. 26 ноября 2022] / Матвеева А. Г. // Лас-Тунас — Ломонос [Электронный ресурс]. — 2010. — С. 186. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 17). — ISBN 978-5-85270-350-7. Милюков П. Н. Университет // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Gretschel, «Die Universität L.»; Zarnke, «Die urkundlichen Quellen zur Geschichte der Univ. L.». Ссылки Официальный сайт (рус.) Лейпцигский университет в Немецкой национальной библиотеке. Professorenkatalog der Universität Leipzig. Professoren der Universität Leipzig 1945–1993. Scholars and Literati at the University of Leipzig (1409–1800) (англ.). Journal Universität Leipzig.
Univerza v Leipzigu

Univerza v Leipzigu (nemško Universität Leipzig) je nemška javna univerza s sedežem v Leipzigu v zvezni deželi Saška. Univerza v Leipzigu, ki je bila ustanovljena že leta 1409, je ena najstarejših univerz v Evropi in druga najstarejša univerza v Nemčiji (po letih neprekinjenega delovanja). Med letoma 1953 in 1991 se je Univerza v Leipzigu imenovala po Karlu Marxu (Karl-Marx-Universität Leipzig).