Klasztor w Nimbschen

Klasztor Tron Marii w Nimbschen (niem. Kloster Marientron in Nimbschen) – klasztor cysterek położony na południe od Grimmy w Saksonii, czynny w latach 1243–1536/42. Historia W 1243 margrabia Henryk III Dostojny założył koło Torgau klasztor Tron Marii w intencji zbawienia duszy swojej niedawno zmarłej żony Konstancji. Klasztor otrzymał bogate uposażenie: dobra ziemskie, parafie Altbelgern i Weßnig i kościół w Torgau. Pochodziło ono m.in. z majątków Wettynów, które w 1119 były przewidziane na uposażenie klasztoru benedyktyńskiego w Reinhardsbrunn. W 1244 klasztor został przyjęty do kongregacji cysterskiej. Jego klasztorem macierzystym był męski klasztor Pforta. Mnisi z Pforty byli spowiednikami zakonnic, a opaci wizytowali klasztor. W 1250 mniszki otrzymały od papieża Innocentego IV privilegium commune zakonu cysterskiego, ale nie uzyskały egzempcji od władzy biskupa z Merseburga. Klasztor żeński był dwukrotnie przenoszony. Ok 1250 zakonnice przeniosły się do miasta Grimma i zostały tam uposażone parafią i szpitalem. Zabudowania tego drugiego służyły mniszkom za mieszkanie i ok. 1250-1270 zostały rozbudowane. Przed 1291 zakonnice przeniosły się do nowo wzniesionego klasztoru koło Nimbschen. Cysterki z Nimbschen posiadały w okresie późnego średniowiecza rozległe dobra nad Łabą i Muldą. Rozbudowa majątku uległa spowolnieniu od końca XIV w., a pod koniec XV w. pojawiły się trudności finansowe. Dzięki staraniom Wettynów i opatów z Pforty, mimo dużych wydatków na prace budowlane, udało się w latach 20. XVI w. uzdrowić gospodarkę klasztoru. Zmiany w życiu klasztoru przyniosła reformacja. W 1523 uciekło z niego 9 zakonnic, w tym Katarzyna von Bora, późniejsza żona Marcina Lutra. W momencie śmierci ostatniej opatki Małgorzaty II (1509-1536) w klasztorze przebywało tylko 9 zakonnic, wcześniej było ich zazwyczaj 40. Klasztor został zlikwidowany w 1536. Jego dobrami administrował zarządca. W 1542 elektor Jan Fryderyk I wydzierżawił je. Ksienie opactwa Beatrix (1252, 1253) Margarethe von Kirchberg (po 1257-przed 1282) Hedwig (1282, 1308, 1310) Jutta (1314) Gertrud (1322) Elisabeth (I) (1339, 1355) Mechthild (1357, 1372) Margaretha (I) von Leisnig (1378, 1387) Hippe Truchsessen (1390, 1394) Mechthild von Landsberg (1397, 1402) Elisabeth (II) (1409, 1410) Sophia von Prausitz (1423, 1427) Margaretha (1436, -1456) Elisabeth Grauschwitz (1456, -1461) Dorothea von Behr (1461-, 1481) Ursula von Lausick (1484, 1495) Katherina von Schönberg (1498, -1509) Margaretha (II) von Haubitz (1509-1536) Bibliografia Christian Gottlob Lorenz: Einige Bemerkungen über das Kloster Nimtschen bei Grimma und über Katharina von Bora. In: Sachsengrün 1 (1861) s. 81ff. Urkundenbuch der Stadt Grimma und des Klosters Nimbschen.. isgv.serveftp.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-07-19)]. (CDS II 15.) Seidel, Kurt: Der Besitzstand des Klosters Nimbschen in und um Torgau. Diss. Leipzig 1911. Hermann Koestler: Kloster Nimbschen. in: Mitteilungen des Landesverein Sächsischer Heimatschutz Band XXV, Heft 9-12/1936, Dresden 1936, s. 214–224. Köhler, Anne-Katrin, Geschichte des Klosters Nimbschen. Von der Gründung 1243 bis zu seinem Ende 1536/1542. (Arbeiten zur Kirchen- und Theologiegeschichte, Bd. 7.), Leipzig 2003.