NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Стара ратуша (Лейпциг)

Стара́ ра́туша (нім. Altes Rathaus) — ратуша, що розташована в Лейпцизі, в східній частині Ринкової площі (нім. Markt) і завдяки своїм розмірам домінує в її ансамблі. З іншого боку будівлі до ратуші прилягає площа Нашмаркт (нім. Naschmarkt). Історія Для будівництва Старої ратуші, побудованої в 1556—1557 роках за ініціативою бургомістра і великого торговця Гієронімус Лоттера, були використані фрагменти старої споруди. Проект будівлі приписується Паулю Шпеку, який і розпочав будівництво. Після його смерті на початку 1557 року роботи продовжив Пауль Відеманн. Згодом будівля зазнала кілька перебудов і сьогоднішнішня споруда зазнала реконструкції, що датується початком XX століття. Особливістю ратуші є асиметричне розташування вежі, яка ділить фасад будівлі по золотому перетину за традицією пізньоготичної архітектури. Під вежею знаходиться наскрізний прохід, що з'єднує Ринкову площу з площею Нашмаркт та прикрашений двома нішами зі скульптурними фонтанами «Хлопчика» і «Дівчинки», що купаються; скульптури створені в 1909 р. Стара ратуша є одним з останніх збережених значних творів ренесансної архітектури у Німеччині. З 1909 р. уряд міста засідає в будівлі Нової ратуші, а в Старій ратуші розмістилася експозиція лейпцизького Музею історії міста. У внутрішньому оздобленні ратуші заслуговують уваги великий святковий зал, зал Мендельсона, Селянський зал в стилі пізнього бароко, збройна палата і скарбниця. Література Markus Cottin; Doris Mundus (Hrsg.): 450 Jahre Altes Rathaus zu Leipzig. Sax-Verlag, Markkleeberg 2010, ISBN 978-3-86729-055-5 Volker Rodekamp (Hrsg.): Das Alte Rathaus zu Leipzig. Verlag DZA, Altenburg 2004, ISBN 3-936300-11-9 Doris Mundus: Das Alte Rathaus in Leipzig. Lehmstedt, Leipzig 2003, ISBN 3-937146-01-6 Volker Rodekamp (Hrsg.): Leipzig original. Stadtgeschichte vom Mittelalter bis zur Völkerschlacht. Katalog zur Dauerausstellung des Stadtgeschichtlichen Museums im Alten Rathaus, Teil I. Verlag DZA, Altenburg 2006, ISBN 978-3-936300-24-6 Примітки Посилання Leipzig Info.de: Das Alte Rathaus Sachsen.net: Das Alte Rathaus von Leipzig Leipzig-Info.net: Altes Rathaus, Am Markt Stadtgeschichtliches Museum Leipzig
Dorfkirche Laußig

Die Dorfkirche Laußig befindet sich in der Gemeinde Laußig (Landkreis Nordsachsen im Freistaat Sachsen) und ist ein Kirchengebäude der Evangelischen Kirche in Mitteldeutschland. Im örtlichen Denkmalverzeichnis ist das Bauwerk unter der Erfassungsnummer 08974089 verzeichnet. Baubeschreibung und Geschichte Die Kirche im urkundlich erstmals im Jahre 1283 erwähnten Laußig wird vom Baustil her den Stilrichtungen Romanik, Gotik, Barock und Historismus zugeordnet. Dabei handelt es sich um einen verputzten Back- und Bruchsteinbau mit dreiseitigem Ostschluss. Im Kern ist das Bauwerk ein spätromanischer Saalbau aus dem 13. Jahrhundert. Im Westen des mit einem Satteldach versehenen Kirchenschiffs befindet sich ein eingezogener Kirchturm mit nahezu quadratischem Grundriss und Zeltdach. Die Kirche erfuhr im Laufe der Jahrhunderte mehrere Umbauten, wogegen der Turm erst gegen Ende des 19. Jahrhunderts entstand. In den Jahren 1691 und 1692 erfolgte ein erster umfangreicher Umbau der Kirche. Dabei wurden die Umfassungswände erhöht, der Dachstuhl sowie auch der Kirchturm erneuert. 1751 erfuhr das Bauwerk weitere Umbauarbeiten, bei denen es unter anderem auch im Inneren erneuert und barock gestaltet wurde. Das ursprünglich an der Südseite gelegene Portal wurde nach Westen verlegt. Der hölzerne Kirchturm, der allerdings nur bis zur Mitte des 19. Jahrhunderts Bestand hatte, musste im Jahre 1858 nach schweren Sturmschäden abgerissen werden. Die Glocke erhielt ein Notdach neben der Kirche. 1898 erhielt die Kirche einen neuen Kirchturm, gleichzeitig fanden Sanierungsarbeiten im Inneren statt. Die alte Glocke wurde verkauft und zwei neue worden angeschafft. Das Innere der Kirche ist flachgedeckt. Ausgestattet ist es mit Emporen und einem Kanzelaltar, welcher 1751 erbaut wurde. Die in der Kirche vorhandene Orgel von 1877 wurde vom Eilenburger Orgelbaumeister Nicolaus Schrickel (1820–1893) geschaffen. Sie besitzt einen rundbogengegliederten dreiteiligen Prospekt. Jüngeren Datums sind die Glocken der Kirche, die sie im Jahre 1966 bekam und aus Stahlguss bestehen. Zuvor mussten die alten Glocken nach einem Blitzschlag, der Turm und Glocken schwer beschädigte, entfernt werden. Das Gestühl der Kirche wurde 2008 erneuert. Die Kirche in Laußig gehört heute zum Pfarrbereich Sprotta im evangelischen Kirchenkreis Torgau-Delitzsch der Evangelischen Kirche in Mitteldeutschland. Neben Sprotta und Laußig zählen zum Pfarrbereich auch die Kirchen in Battaune, Doberschütz, Gruna, Laußig, Mörtitz, Paschwitz, Pristäblich, Strelln und Wöllnau. Weblinks Anmerkungen und Einzelnachweise
Вайсвасер

Вайсвасер (на немски: Weißwasser; на горнолужишки: Běła Woda) е град в Германия, разположен в окръг Гьорлиц, провинция Саксония. Към 31 декември 2011 година населението на града е 18 592 души. Източници Външни препратки Официален сайт Архив на оригинала от 2021-01-03 в Wayback Machine. ((de))
Weißwasser

Weißwasser (alt sòrab: Běła Woda) és un municipi alemany que pertany a l'estat de Saxònia. Limita amb els municipis de Trebendorf (NW), Groß Düben (N), Gablenz (NO), Krauschwitz (O), Weißkeißel (SO) i Boxberg/O.L. (S). Demografia Politics Després de les eleccions locals de 2009 els regidors es repartiren: Die Linke (6 escons) CDU (6 escons) Klartext (5 escons) Wir für Hier (3 escons) SPD (3 escons) FDP (1 escó) NPD (1 escó) KJiK (1 escó) Agermanaments Brühl Żary Personatges il·lustres Rudolf Lange, criminal de guerra que participà en la Conferència de Wansee. Christa Luding-Rothenburger, patinadora i campiona olímpica Enllaços externs Web oficial
Weißwasser

Weißwasser (hornolužickosrbsky Běła Woda) je velké okresní město v Horní Lužici v německé spolkové zemi Sasko. Nachází se v zemském okrese Zhořelec a má přibližně 15 tisíc obyvatel. Leží na prameni řeky Strugy, přibližně směrem na jihovýchod od Sprembergu, Chotěbuze, severovýchodně od Budyšína, Drážďan, severně od Zhořelce (asi 40 km) a 110 km severozápadně Liberce. Historie První písemná zmínka o Weißwasseru pochází z roku 1552. Obec byla postupně součástí Českého království, Saska a Pruska. V roce 1866 se v okolí začalo těžit uhlí, roku 1866 bylo zavedeno železniční spojení s Berlínem a od roku 1873 se Weißwasser stal střediskem sklářského průmyslu, kde se vyráběly žárovky i broušené sklo. V okolních borových lesích docházelo často k požárům, místní lesník Walter Seitz zde proto začal stavět protipožární hlásky a v roce 1902 si nechal tento vynález patentovat. V roce 1935 byl Weißwasser povýšen na město. Za druhé světové války zde existoval pobočný ženský tábor Koncentračního tábora Gross-Rosen. Po válce nastal rozvoj průmyslu a energetiky a stavěla se nová sídliště, počet obyvatel v roce 1988 překročil 38 tisíc. Přechod na tržní hospodářství po roce 1990 vedl k zániku pracovních míst a odchodu mnoha osob v produktivním věku, počet obyvatel se do roku 2020 snížil na polovinu. Symbolem města je vodárenská věž u nádraží, v níž byla zřízena restaurace. Ve třicátých letech zde působil architekt Ernst Neufert, který pro sklárnu navrhl modernistickou skladovací budovu. K místním zajímavostem patří i sklářské muzeum, Park bludných balvanů Nochten a lesní železniční dráha v Muskau. Město má také zoologickou zahradu, založenou roku 1966. Populárním místem rekreace je nedaleké jezero Halbendorfer See. Sídlí zde hokejový klub Lausitzer Füchse, který získal 25 titulů mistra NDR. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Weißwasser na Wikimedia Commons Galerie Weißwasser na Wikimedia Commons (německy) Oficiální stránky (německy) Digitales Historisches Ortsverzeichnis von Sachsen
Weißwasser

Weißwasser (en sorabo Běła Woda) es un municipio situado en el distrito de Görlitz, en el estado federado de Sajonia (Alemania), a una altitud de 140 metros. Su población a finales de 2016 era de unos 16 600 habs. y su densidad poblacional, 260 hab/km².​​ Referencias Enlaces externos Página web oficial del distrito Archivado el 9 de mayo de 2021 en Wayback Machine. Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Weißwasser.
Weißwasser

Weißwasser/O.L. (en sorabe : Běła Woda) est une ville de Saxe (Allemagne), située dans l'arrondissement de Görlitz, dans le district de Dresde. Histoire Personnalités liées à la ville Hendrich Jordan (1841-1910), linguiste né à Tzschelln. Tino Chrupalla (né en 1975), député au Bundestag, porte-parole de l'AfD Liens externes (de) Site officiel Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de la Saxe
Weißwasser/O.L.

Weißwasser/O.L. (szorb nyelven Běła Woda) város Németországban, azon belül Szászország tartományban. Lakosainak száma 14 992 fő (2023. december 31.). Népesség A település népességének változása: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (német) Kapcsolódó szócikkek Szászország települései
Weißwasser/Oberlausitz

Weißwasser/Oberlausitz (lett.: «Weißwasser/Alta Lusazia»; ufficialmente Weißwasser/O.L.; in alto sorabo Běła Woda) è una città tedesca situata nel Land della Sassonia. Appartiene al circondario di Görlitz ed è amministrata dalla Verwaltungsgemeinschaft Weißwasser/Oberlausitz. Weißwasser possiede lo status di "Grande città circondariale" (Große Kreisstadt). Storia Simboli Il 28 febbraio 1914, il consiglio comunale bandì un concorso per la creazione di uno stemma comunale che non portò a nessuna proposta soddisfacente. Si rivolse successivamente alla rivista Der Herold per commissionare nuove idee. Il 31 gennaio 1927 venne approvato dal Ministero di Stato prussiano il bozzetto dello stemma attuale proposto dal consigliere (Geheimrat) prof. Hildebrand con i colori tradizionali azzurro e oro dell'Alta Lusazia. Due bicchieri verdi rappresentano l'industria del vetro locale poiché negli anni Venti del XX secolo Weißwasser fu tra i maggiori centri mondiali di produzione del vetro. Sui bicchieri sono presenti 18 piccoli rigonfiamenti, che simboleggiano le principali fabbriche vetrarie dell'epoca: undici aziende produttrici di vetro e sette che lo lavoravano. I bicchieri sono verdi per rappresentare il colore delle bottiglie della produzione locale anche se durante il periodo della Repubblica Democratica Tedesca erano raffigurati d'argento. Un martello e un piccone su sfondo dorato rappresentano l'attività di estrazione della lignite nei pressi dei confini della città. Nella punta dello scudo sono raffigurate sette fasce ondate bianche che simboleggiano i sette antichi laghi delle brughiere che circondano il territorio comunale oltre a ricordare l'origine del toponimo: Weißwasser in tedesco significa "acqua bianca". Amministrazione Gemellaggi Weißwasser è gemellata con: Brühl/Rheinland, dal 1990 Żary, dal 1996 Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Weißwasser/O.L. Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su weisswasser.de.
Weißwasser

Weißwasser (Sorbisch: Běła Woda) is een gemeente en plaats in de Duitse deelstaat Saksen. De gemeente maakt deel uit van de Landkreis Görlitz. De plaats telt 15.640 inwoners. Geboren Rudolf Lange (1910-1945), nazi-officier Joachim Franke (1940-2024), ijshockeyer en ijshockey- en schaatstrainer Christa Rothenburger (1959), langebaanschaatsster en wielrenster
Biała Woda (Niemcy)

Biała Woda (niem. Weißwasser/Oberlausitz, Weißwasser/O.L.; górnołuż. Běła Woda, wym. ['bʲɪwa 'woda]) – miasto we wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, w powiecie Görlitz (do 31 lipca 2008 w powiecie Niederschlesischer Oberlausitzkreis), w pobliżu granicy z Polską, w Zagłębiu Łużyckim, siedziba wspólnoty administracyjnej Verwaltungsgemeinschaft Weißwasser/O.L. Miasto liczy 17 074 mieszkańców (2013), a jego powierzchnia wynosi 63,30 km². W mieście rozwinął się przemysł szklarski, metalowy, materiałów budowlanych oraz chemiczny. Historia Najstarsze zachowane wzmianki o Białej Wodzie pochodzą z 1552 roku. Biała Woda stanowiła wówczas część Korony Czeskiej. W 1635 r. utracona przez Czechy na rzecz Elektoratu Saksonii. W 1772 r. powstała pierwsza szkoła w Białej Wodzie. Od 1806 r. w granicach Królestwa Saksonii, które w latach 1807–1815 było połączone unią z Księstwem Warszawskim. W 1815 r. została włączona do pruskiej Prowincji Śląsk. W XIX wieku Biała Woda stała się znaczącym ośrodkiem produkcji szkła, powstały tu m.in. huta szkła i cegielnia. Od 1871 r. leżała w granicach zjednoczonych Niemiec. Po podziale Śląska na dwie prowincje w 1919 r. znalazła się w granicach Prowincji Dolny Śląsk. W 1935 r. otrzymała prawa miejskie. Od 1938 r. w granicach ponownie scalonej Prowincji Śląsk, a od 1941 r. znów część Dolnego Śląska. W miejscowości znajdowała się filia obozu koncentracyjnego Groß-Rosen. Zniszczenia miasta w II wojnie światowej sięgnęły 40%. W 1945 trafiła do radzieckiej strefy okupacyjnej Niemiec. Przed powrotem do Polski w Białej Wodzie stacjonował 6 Pułk Piechoty Ludowego Wojska Polskiego. Radziecka Administracja Wojskowa w Niemczech przyłączyła Białą Wodę wraz z położonymi na zachód od Nysy Łużyckiej ziemiami Prowincji Dolny Śląsk do Saksonii. W latach 1949–1990 w granicach Niemieckiej Republiki Demokratycznej. W latach 1952–1990 część okręgu Chociebuż. Od 1990 r. część Wolnego Kraju Saksonia i Republiki Federalnej Niemiec. Demografia Zmiany populacji miasta od 1825 do 2013 roku: Najwyższą populację miasto osiągnęło w 1988 roku – 38 288 mieszkańców. Zabytki Ratusz (ok. 1911/12) Kościół katolicki pw. Podwyższenia Krzyża Świętego (1901) Kościół ewangelicki (1892/93) Gmach poczty (ok. 1890) Dworzec kolejowy (1869) Kolej leśna w Bad Muskau Kolejowa wieża ciśnień (ok. 1875) Domy kolejarzy (XIX/XX wiek) Urząd stanu cywilnego (ok. 1900) Gmach Biblioteki Miejskiej (1903) Wieża ciśnień (ok. 1910, przebudowana w 1935) Willa z 1905, obecnie Muzeum Szkła (Glasmuseum) Gmach Szkoły im. Pestalozziego (ok. 1912) Dawny dom towarowy (XX wiek) Kaplica cmentarna (ok. 1930) Kamienice i domy z końca XIX wieku i początku XX wieku Sport Klub hokejowy w mieście to Lausitzer Füchse. W Białej Wodzie rozegrano osiem towarzyskich spotkań hokejowych reprezentacji Polski i NRD. Miasta partnerskie Polska: Żary Zobacz też Biała Woda Przypisy
Вайсвассер (Верхняя Лужица)

Вайсва́ссер или Бе́ла-Во́да (нем. Weißwasser; в.-луж. Běła Woda) — город в Германии, районный центр, расположен в земле Саксония. Подчинён административному округу Дрезден. Входит в состав района Гёрлиц. Подчиняется управлению Вайсвассер. Население составляет 19 911 человек (на 31 декабря 2009 года). Занимает площадь 63,60 км². Входит в состав культурно-территориальной автономии «Лужицкая поселенческая область», на территории которой действуют законодательные акты земель Саксонии и Бранденбурга, содействующие сохранению лужицких языков и культуры лужичан. Официальным языком в населённом пункте, помимо немецкого, является лужицкий. Фотографии Известные уроженцы Тино Хрупалла — немецкийй политик, сопредседатель партии АдГ Примечания Ссылки www.weisswasser.de Официальная страница
Вајсвасер (Горња Лужица)

Вајсвасер или Бива Вода (њем. Weißwasser/Oberlausitz, глсрп. Běła Woda) град је у њемачкој савезној држави Саксонија. Једно је од 59 општинских средишта округа Герлиц. Према процјени из 2010. у граду је живјело 19.927 становника. Посједује регионалну шифру (AGS) 14626600. Географски и демографски подаци Вајсвасер се налази у савезној држави Саксонија у округу Герлиц. Град се налази на надморској висини од 140 метара. Површина општине износи 63,3 km². У самом граду је, према процјени из 2010. године, живјело 19.927 становника. Просјечна густина становништва износи 315 становника/km². Међународна сарадња Референце Спољашње везе Званични сајт општине Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (3. јануар 2021) (језик: немачки) Њем. Савезни завод за статистику (језик: немачки) Стална конференција градова и општина (језик: немачки) KommOn Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (29. април 2014) - Информациони систем градова, општина и округа. (језик: немачки)
Weisswasser

Weißwasser eller Weisswasser (officiellt: Weisswasser, högsorbiska: Běła Woda, lågsorbiska: Běły Wóda) är en stad (Große Kreisstadt) i Landkreis Görlitz i förbundslandet Sachsen i Tyskland. Sport I staden finns ishockeylaget EHC Lausitzer Füchse, som under den östtyska tiden hade stora framgångar och vann 25 östtyska mästerskap. Kända personer från staden Christa Luding-Rothenburger (f. 1959), skridskoåkare och cyklist Gerhard Froboess (1906–1976), kompositör Günter Schubert (f. 1938), skådespelare Hans Jürgen Wenzel (f. 1939), kompositör och dirigent Mirko Lüdemann (f. 1973), ishockeyspelare Rudolf Lange (1910–1945), SS-officer Vänorter Brühl (Rheinland) i NRW, Tyskland Żary (tyska: Sorau) i Polen Källor Externa länkar Weißwasser O.L. Lausitzer Füchse hockeyarenas.net (svenska) Wikimedia Commons har media som rör Weisswasser.
Вайсвассер (Верхня Лужиця)

Вайсвассер (нім. Weißwasser) — місто в Німеччині, розташоване в землі Саксонія. Входить до складу району Герліц, що підпорядкований адміністративному округу Дрезден. Складова частина об'єднання громад Вайсвассер. Площа — 63,60 км2. Населення становить 15 640 ос. (станом на 31 грудня 2020). Офіційною мовою в населеному пункті, крім німецької, є лужицькі. Місто відоме своїми скляними виробами та традиціями склодувів. Галерея Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Вайсвассер (Верхня Лужиця) Офіційний сайт [Архівовано 3 січня 2021 у Wayback Machine.] (нім.)
Odwach Staromiejski w Dreźnie

Odwach Staromiejski (niem. Altstädtische Hauptwache, Altstädter Wache, Schinkelwache) – klasycystyczny budynek, znajdujący się w Dreźnie, w dzielnicy Innere Altstadt, przy Theaterplatz. Zaprojektowany przez Karla Friedricha Schinkla gmach jest jedynym zachowanym dziełem tego architekta na terenie Drezna. Historia Odwach Staromiejski został zbudowany w stylu klasycystycznym w latach 1830–1832 według projektu pruskiego architekta Karla Friedricha Schinkla, pod kierownictwem drezdeńskiego mistrza budowlanego Josepha Thürmera. Budynek powstał po południowej stronie Theaterplatz (Plac Teatralny) na miejscu poprzedniego tego typu obiektu jako posterunek policji, służący do kontrolowania dostępu do zamku drezdeńskiego. W 1945 roku, podczas bombardowania z okresu II wojny światowej, Odwach Staromiejski został zniszczony. Odbudowę budynku, zrealizowaną z nadaniem jego wnętrzom nowoczesnych form, przeprowadzono w latach 1955–1956. Obecnie gmach mieści kasę biletową Semperoper, kawiarnię Café Schinkelwache, informację turystyczną oraz sklep z pamiątkami. Architektura Projekt Odwachu Staromiejskiego był wzorowany na jońskiej świątyni, zaś jego styl odzwierciedla założenia berlińskiego klasycyzmu. Ogólna koncepcja architektoniczna budynku podąża za również będącym dziełem Karla Friedricha Schinkla berlińskim Schauspielhausem, zaś jego dość delikatne formy pozwalają mu dopasowywać się do pobliskiego Zwingeru. Gmach, determinowany przez proste linie i gładkie powierzchnie ścian, składa się z budynku głównego, posiadającego otwarty na zewnątrz portyk, którego trójkątny szczyt podpierany jest przez sześć jońskich kolumn (każda z nich wykonana jest z pojedynczego bloku piaskowca) oraz znajdujących się po jego obu stronach przejrzyście zaprojektowanych budynków bocznych. Dekoracja rzeźbiarska Odwachu Staromiejskiego jest dyskretna i ogranicza się do tympanonów szczytów budynku głównego: ten z południowo-wschodniego szczytu mieści wykonaną przez Josepha Herrmanna rzeźbę przedstawiającą Saxonię, z kolei w tympanonie północno-zachodniego szczytu znajduje się stworzona przez Franza Pettricha rzeźba przedstawiająca Marsa. Przypisy Linki zewnętrzne Strona kawiarni Café Schinkelwache (niem.)
Jenoptik

Jenoptik AG er en tysk virksomhed indenfor optik og elektronik. De har hovedkvarter i Jena, Thüringen, hvor virksomheden blev etableret i 1991. Historien går tilbage til Carl Zeiss i 1846. Jenoptik er inddelt i flere divisioner: Lys & Optik, Lys & Produktion og Lys & Sikkerhed. De har kunder indenfor mikrochip-industri, bilindustri, medicinsk udstyr, sikkerhed og luftfart. Referencer
Augustusbrücke

Augustusbrücke er en bro i Dresden i den tyske delstat Sachsen. Broen krydser Elben og forbinder Innere Neustadt i nord med den historiske bymidte mod syd. Der har været en bro på samme beliggenhed siden mindst det 12. århundrede. Under August 2. af Polen og Sachsen blev der opført en ny sandstensbro med 12 buer mellem 1727 og 1731. Denne bro blev erstattet af den nuværende bro, også af sandsten, med 9 buer for at give mere plads til flodtrafikken. Den blev designet af Wilhelm Kreis og Theodor Klette. Den nuværende bro er opført mellem 1907 og 1910. Tre sporvognslinjer fra Dresdner Verkehrsbetribe kører over broen. I 2019 blev alle linjer omdirigeret på grund af opbygningsarbejde. Referencer
Augustus Bridge

The Augustus Bridge is a bridge in the city of Dresden, in the state Saxony in Germany. Crossing the river Elbe, the road bridge connects the Innere Neustadt in the north (right bank) with the historic city centre to the south (left bank). In 1220, a stone bridge was constructed over the Elbe at the same location as today’s Augustus Bridge. Under Augustus II the Strong, a new sandstone bridge was built with 12 arches between 1727 and 1731. This bridge was replaced by the present, also sandstone, bridge with 9 arches in order to provide a wider opening for river traffic. It was designed by Wilhelm Kreis and Theodor Klette. Three tram lines of the Dresdner Verkehrsbetriebe pass over the Augustus Bridge. The current bridge was built between 1907 and 1910. References
Pont Auguste

Le pont Auguste est un pont routier franchissant l'Elbe à Dresde, en Saxe (Allemagne). Ce pont, reconstruit pour la dernière fois entre 1907 et 1910, relie l’Innere Neustadt, au nord (rive droite) au quartier historique de la ville, au sud (rive gauche). Histoire Il y a eu un pont au même endroit, au moins depuis le XIIe siècle ; on y aboutissait par une porte de la ville, devenue la Georgentor au XVIe siècle. Sous le roi Auguste II le Fort de Pologne et de Saxe, un nouveau pont en grès a été construit entre 1727 et 1731, qui était l’œuvre d'un architecte de Dresde, Daniel Pöppelmann (1728–1730) ; malgré les protestations contre la reconstruction de cet ouvrage d'art, l’accroissement du trafic imposait sa démolition : il a donc été remplacé par l'ouvrage actuel, conçu par Wilhelm Kreis et Hermann Klette (de). Kreis imagina un pont utilisant des matériaux modernes, mais respectant au plus près l'architecture historique de l'ancien pont, et ce compromis trouva la faveur du public. Le recours au béton armé revêtu de pierres naturelles permettait de passer de 18 arches étroites à neuf grandes arches. Le 7 mai 1945, les troupes allemandes firent sauter un des piliers du pont, un jour avant la fin de la Seconde Guerre mondiale. Il sera remplacé par un équipement provisoire jusqu'à sa reconstruction en 1949. Transports Trois lignes de tramway franchissent le pont. Vues du pont Depuis le pont, la vue sur la vieille ville est surnommée Canaletto Blick (vue Canaletto), d'après les tableaux du peintre Bernardo Bellotto, dit Canaletto, au XVIIIe siècle. Références Liens externes Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail des ponts Portail de la Saxe Portail du royaume de Saxe