NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Église de la Toussaint de Wittemberg

L’église de la Toussaint de Wittemberg ou église du château de Wittemberg (en allemand : Schlosskirche) est une église évangélique luthérienne du XVe siècle, de style gothique tardif, avec coupole en cuivre vert-de-gris. Elle se trouve à Wittemberg, dans l'est de l'Allemagne. Dédiée à tous les saints, elle devient un des symboles de l'origine de la Réforme protestante, du protestantisme et du luthéranisme, après que le réformateur protestant, Martin Luther, eut affiché ses 95 thèses sur les portes de l'édifice, le 31 octobre 1517. Historique Entre 1490 et 1511, cette église est construite au château de Wittemberg du duché de Saxe, sur ordre du duc Frédéric III de Saxe par l'architecte Conrad Pflüger, avec un clocher de 88 mètres de haut, surmonté d'une coupole en cuivre vert-de-gris. Après la fondation par Frédéric III de Saxe de l'université de Wittemberg en 1502 (où enseignent notamment les théologiens Martin Luther et Philippe Mélanchthon) l'église sert de chapelle à l'université. Le 31 octobre 1517 le réformateur protestant Martin Luther affiche ses 95 thèses sur les portes de l'église, pour protester notamment contre le commerce des indulgences, symbole de l'origine de la Réforme protestante et du protestantisme en Allemagne puis dans le monde. En 1760 l'église est presque entièrement détruite durant un incendie déclenché lors d'un bombardement au cours de la guerre de Sept Ans. En 1858 sur ordre du roi Frédéric-Guillaume IV de Prusse, de nouvelles portes en bronze d'une tonne, commémoratives des portes en bois d'origine, ont été réinstallées à leur place d'origine et inaugurées le 10 novembre 1858 pour marquer l'anniversaire des 375 ans de la naissance de Martin Luther. Les 95 thèses y sont inscrites dans le latin utilisé à l'origine par Luther. Au-dessus des portes figure une peinture du Christ avec Martin Luther à sa gauche et sa bible traduite en allemand, et Philippe Mélanchthon à sa droite avec la confession d'Augsbourg (texte fondateur du luthéranisme fondé par Luther et Mélanchthon). Sur la tour est écrit Ein feste Burg ist unser Gott, « C'est un rempart que notre Dieu ». Sépultures Martin Luther et Philippe Mélanchthon reposent dans cette église, avec cette épitaphe pour Luther : « Ici est enterré le corps du docteur en théologie sacrée, Martin Luther, qui mourut en l'an du Christ 1546, le 18 février, dans sa ville natale d'Eisleben, après avoir vécu 63 ans, 2 mois et 10 jours. » Notes et références Voir aussi Articles liés 95 thèses Confession d'Augsbourg Martin Luther Philippe Mélanchthon Réforme protestante Protestantisme Luthéranisme Liens externes Ressources relatives à l'architecture : Liste du patrimoine mondial Structurae Ressource relative à la religion : GCatholic.org Ressource relative à la musique : MusicBrainz Site officiel Portail de l’architecture chrétienne Portail du protestantisme Portail de la Saxe-Anhalt Portail des monuments historiques en Allemagne Portail du patrimoine mondial
Igreja do Castelo de Vitemberga

A Igreja do Castelo de Vitemberga (em alemão: Wittenberg), também conhecida como Igreja de Todos-os-Santos de Vitemberga (em alemão: Schlosskirche) é uma igreja luterana localizada em Vitemberga, Alemanha. Ela é conhecida mundialmente por ter sido o local onde Martinho Lutero afixou as 95 Teses no ano de 1517, no ato que é conhecido por ser o inicial da Reforma Protestante. A partir de 1883, a igreja foi restaurada como um local memorial e reinaugurada em 31 de outubro de 1892, 375 anos depois de Lutero postar as teses. Galeria Referências
Süplingen

Süplingen is een ortsteil van de Duitse gemeente Haldensleben in de deelstaat Saksen-Anhalt. De plaats ligt ongeveer vijf kilometer ten westen van de binnenstad van Haldensleben. Tot 1 januari 2014 was Süplingen een zelfstandige gemeente in de Landkreis Börde en werkte tot die datum samen in de Verbandsgemeinde Flechtingen.
Зюплинген (Саксония-Анхальт)

Зюплинген (нем. Süplingen) — община в Германии, в земле Саксония-Анхальт. Входит в состав района Оре. Подчиняется управлению Флехтинген. Население составляет 977 человек (на 31 декабря 2010 года). Занимает площадь 18,33 км². Примечания Ссылки Официальная страница 3n:Süplingen
Зиплинген (Саксонија-Анхалт)

Зиплинген (њем. Süplingen) општина је у њемачкој савезној држави Саксонија-Анхалт. Једно је од 35 општинских средишта округа Берде. Према процјени из 2010. у општини је живјело 1.001 становника. Посједује регионалну шифру (AGS) 15083495. Географски и демографски подаци Зиплинген се налази у савезној држави Саксонија-Анхалт у округу Берде. Општина се налази на надморској висини од 108 метара. Површина општине износи 18,3 km². У самом мјесту је, према процјени из 2010. године, живјело 1.001 становника. Просјечна густина становништва износи 55 становника/km². Међународна сарадња Референце Спољашње везе Званични сајт општине (језик: немачки) Њем. Савезни завод за статистику (језик: немачки) Стална конференција градова и општина (језик: немачки) KommOn Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (29. април 2014) - Информациони систем градова, општина и округа. (језик: немачки) План насеља на мапи (Mapquest)
Schopsdorf

Schopsdorf ist ein Ortsteil der Stadt Genthin im Landkreis Jerichower Land in Sachsen-Anhalt. In Schopsdorf, Gottesforth und Sandforth leben 250 Einwohner. Geografie Schopsdorf liegt etwa 20 km südöstlich von Genthin am Rande des Landschaftsschutzgebietes Möckern-Magdeburgerforth. Geschichte Der Ort wurde im Jahr 1329 erstmals urkundlich erwähnt. Das Dorf lag an der bedeutenden Fernverbindung, der Heerstraße Brandenburg–Magdeburg. Einige Jahrhunderte lag die Ortschaft danach wüst, sie wurde von Friedrich dem Großen im Jahre 1763 neu besiedelt. Im Jahr 1847 wurde Schopsdorf im „Topographisch-statistischen Handbuch des Preussischen Staats“ gelistet. Zum Dorf zählten eine Papiermühle, 50 Häuser und 375 Seelen. Im Zuge der Gemeindegebietsreform in Sachsen-Anhalt wurde sie zunächst zum 1. September 2010 in die Stadt Möckern eingegliedert. Das Landesverfassungsgericht Sachsen-Anhalt hob die Eingemeindung am 31. August 2011 wegen formaler Fehler auf. Bei einer Bürgeranhörung am 8. Januar 2012 sprach sich die Mehrheit der Bürger für die Eingemeindung Schopsdorfs mit den Ortsteilen Gottesforth und Sandforth zum 1. Juli 2012 in die Stadt Genthin aus. Politik Wappen Blasonierung: „In Silber eine rote durchgehende gezinnte Mauer belegt mit einem silbernen Schild mit schwarzem Bischofsstab; aus der Mauer wachsend eine grüne Eiche mit zwei schwarzen Eicheln.“ Das Wappen wurde 1993 vom Kommunalheraldiker Jörg Mantzsch gestaltet. Flagge Die Flagge ist grün - weiß (1:1) gestreift (Querform: Streifen waagerecht verlaufend, Längsform: Streifen senkrecht verlaufend) und mittig mit dem Wappen belegt. Bürgermeister Die aktuelle Bürgermeisterin von Schopsdorf ist Aylin Mehlhase. Kultur und Sehenswürdigkeiten Kriegerdenkmal Schopsdorf Verkehr Zur Bundesstraße 107, die Genthin mit Wiesenburg/Mark verbindet, sind es in nördlicher Richtung etwa zehn Kilometer. Die Bundesautobahn 2 mit der Anschlussstelle Ziesar wird in drei Kilometern erreicht. Einzelnachweise Weblinks
Schopsdorf

Schopsdorf is a former municipality in the Jerichower Land district, in Saxony-Anhalt, Germany. It is part of the Verwaltungsgemeinschaft Möckern-Loburg-Fläming. A hammed merger with the town Möckern was repealed by the administrative court in Dessau in August 2011. Since 1 July 2012, it is part of the town Genthin. References
Schopsdorf

Schopsdorf is een plaats in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de gemeente Genthin in de Landkreis Jerichower Land. Tot 1 juli 2012 was Schopsdorf een zelfstandige gemeente. Schopsdorf heeft circa 250 inwoners en ligt 20 km ten zuidoosten van Genthin. Indeling voormalige gemeente De voormalige gemeente bestond uit de volgende Ortsteile: Gottesforth Sandforth Geschiedenis De gemeenschap werd voor het eerst vermeld in 1329. Enige eeuwen daarna was het dorp verlaten tot Frederik de Grote zich in 1763 hier vestigde. Als onderdeel van de gemeente herindeling van Saksen-Anhalt in september 2010, was de plaats in eerste instantie een Ortsteil van de gemeente Möckern. Op 31 augustus 2011 werd door de administratieve rechtbank van Dessau de herindeling verworpen op basis van vormfouten. Sinds 1 juli 2012 is Schopsdorf een ortschaft van de gemeente Genthin. Zie verder onder Genthin.
Schopsdorf

Schopsdorf – dzielnica miasta Genthin w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, w powiecie Jerichower Land. Zamieszkana jest przez 269 osób (31 grudnia 2010), powierzchnia jej wynosi 6,55 km². Do 31 sierpnia 2010 miejscowość należała do wspólnoty administracyjnej Möckern-Loburg-Fläming, dzień później stała się dzielnicą miasta Möckern. Od 1 września 2011 do 30 czerwca 2012 Schopsdorf był gminą samodzielną (Einheitsgemeinde). 1 lipca 2012 zostało włączone do miasta Genthin i stało się jego dzielnicą. Przypisy
Шопсдорф

Шопсдорф (нем. Schopsdorf) — деревня в Германии, в земле Саксония-Анхальт, входит в район Йерихов в составе городского округа Гентин. Население составляет 250 человек (на 31 декабря 2011 года). Занимает площадь 6,55 км². История Первое упоминание о поселении относится к 1329 году. 1 июля 2012 года, после проведённых реформ, Шопсдорф вошёл в состав городского округа Гентин. Примечания Ссылки Шопсдорф на сайте городского округа
Listerfehrda

Listerfehrda ist ein Ortsteil der Stadt Zahna-Elster im Landkreis Wittenberg in Sachsen-Anhalt. Geografie Listerfehrda liegt ca. 15 km südöstlich der Kreisstadt Lutherstadt Wittenberg. Geschichte Listerfehrda war bis 1994 eine selbstständige Gemeinde im Landkreis Jessen, seitdem ist sie Teil des Landkreises Wittenberg. Seit 2005 gehörte sie zur Verwaltungsgemeinschaft Elbaue-Fläming. Am 1. Januar 2011 wurde der Ort in die neugebildete Stadt Zahna-Elster eingegliedert. Seitdem ist Listerfehrda Ortschaft und Ortsteil der Stadt. Politik Ortsbürgermeister ist Eckhard Kase (Stand: 2024). Verkehr Die Bundesstraße 187, die Lutherstadt Wittenberg und Jessen verbindet, führt direkt durch die Gemeinde. Der nächstgelegene Bahnhof ist Elster (Elbe) an der Bahnstrecke Lutherstadt Wittenberg–Falkenberg/Elster. Weblinks Einzelnachweise
Zahna-Elster

Zahna-Elster (German pronunciation: [ˈtsaːna ˈʔɛlstɐ]) is a town in the district of Wittenberg, in Saxony-Anhalt, Germany. It was formed on 1 January 2011 by the merger of the former municipalities Zahna, Dietrichsdorf, Elster (Elbe), Gadegast, Leetza, Listerfehrda, Mühlanger, Zemnick and Zörnigall. On 29 May 2013 the incorporation of Mühlanger was reverted as a result of a decision of the Constitutional court of Saxony-Anhalt, but it was incorporated again on 1 January 2014. These former municipalities are now the 9 Ortschaften (municipal divisions) of the town Zahna-Elster. References
Листерферда

Листерферда (нем. Listerfehrda) — деревня в Германии, в земле Саксония-Анхальт. Входит в состав города Цана-Эльстер района Виттенберг. Население составляет 368 человек (на 31 декабря 2006 года). Занимает площадь 6,55 км². Ранее Листерферда имела статус общины (коммуны). 1 января 2011 года вошла в состав города Цана-Эльстер. Примечания
Листерферда

Листерферда (њем. Listerfehrda) општина је у њемачкој савезној држави Саксонија-Анхалт. Једно је од 39 општинских средишта округа Витенберг. Према процјени из 2010. у општини је живјело 341 становника. Посједује регионалну шифру (AGS) 15091205. Географски и демографски подаци Листерферда се налази у савезној држави Саксонија-Анхалт у округу Витенберг. Општина се налази на надморској висини од 69 метара. Површина општине износи 6,6 km². У самом мјесту је, према процјени из 2010. године, живјело 341 становника. Просјечна густина становништва износи 52 становника/km². Референце Спољашње везе Њем. Савезни завод за статистику (језик: немачки) Стална конференција градова и општина (језик: немачки) KommOn Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (29. април 2014) - Информациони систем градова, општина и округа. (језик: немачки) План насеља на мапи (Mapquest)
Magdeburg Domkirke

Magdeburg Domkirke (Dom Sankt Mauritius und Katharina) var den første gotiske katedral som blev opført i Tyskland og med sin højde på 104 meter er kirken den højeste katedral i det tidligere Østtyskland. Domkirken ligger i Magdeburg, hovedbyen i delstaten Sachsen-Anhalt, og rummer Otto den Stores grav. Den første kirke som blev opført på stedet var den klosterkirke, som 937 blev bestemt til helgenen Mauritius. Klosterkirken blev efterhånden ombygget til en romansk basilika som blev ødelagt i en bybrand 1207. 1209 blev opførelsen af den gotiske katedral påbegyndt; et arbejde som kom til at tage godt 300 år. Tårnene stod først færdige i 1520. Til trods for at kirken blev plyndret ved flere lejligheder indeholder katedralen i Magdeburg stadig rige kunstskatte med kunstværker fra antikken til moderne tid. Domkirken var oprindelig katolsk, men har været luthersk siden 1567.
Dom van Maagdenburg

De Dom van Maagdenburg (Dom St. Mauritius und Katharina) is de voornaamste kerk van de Duitse stad Maagdenburg en een van de oudste gotische bouwwerken in Duitsland. Het gebouw is in gebruik bij de Evangelisch-Lutherse Domgemeente. Van 968 tot 1567 was het de zetel van het aartsbisdom Maagdenburg. Geschiedenis De kerk werd opgericht toen koning Otto en zijn eerste gemalin Editha van Wessex in 937 een benedictijnenabdij gewijd aan Sint-Mauritius stichtten. Uiterlijk in 963 trokken de monniken alweer weg omdat op die plek een kathedraal werd gebouwd voor het geplande aartsbisdom Maagdenburg. Keizerin Editha werd in 946 begraven in de kerk en keizer Otto in 973. In 1207 werd de kerk door brand verwoest, en ook de keizerlijke palts ging daarbij verloren. De bouw van de huidige dom begon in 1209 en duurde tot de voltooiing van de westtorens in 1520. Evenals de oorspronkelijke abdij was de dom gewijd aan Sint-Mauritius, om in 1363 een dubbelpatronaat te krijgen. Tijdens de Reformatie hield de dominicaan Andreas Kauxdorf in 1521 een lutherse preek in de dom. Aartsbisschop Albrecht van Brandenburg wist echter de controle te behouden tot zijn dood in 1545. Daarna werd de dom gesloten, om in 1567 weer open te gaan als protestantse kerk. Toen Maagdenburg tijdens de Dertigjarige Oorlog werd ingenomen door keizerlijke troepen, liet bevelhebber Johan t'Serclaes van Tilly de dom, waar een duizendtal burgers heen waren gevlucht, beschermen tegen brand en plundering. Terwijl de rest van de stad in puin lag, liet hij op 25 mei 1631 een dankmis opdragen. Het katholieke aartsbisdom werd hersteld en kreeg met Leopold Willem van Oostenrijk een administrator, maar het krijgsverloop was ongunstig en vier jaar later was de zetel alweer vacant door de Vrede van Praag. De dom leed in de Tweede Wereldoorlog relatief weinig schade, al gingen door luchtbombardementen alle ramen en ook het orgel verloren. Sinds mei 2008 heeft de dom een nieuw hoofdorgel. Beschrijving De dom van Maagdenburg is de grootste kerk in Oost-Duitsland en de westtorens behoren tot de hoogste van het land (99,25 m voor de zuidelijke en 100,98 m voor de noordelijke). De klokken hangen vanwege de steviger ondergrond in de noordtoren. Van de oorspronkelijke abdijkerk resteren alleen de zuidmuur van de kloostergang en de crypte. Het oudste gedeelte van de in 1209 begonnen kerk is het koor, waarvan de oudste delen laat-romaans zijn. Binnen zijn de graven van keizer Otto I en Editha van Wessex bewaard. Externe link Evangelische Domgemeinde Voetnoten
Catedrala din Magdeburg

Catedrala din Magdeburg (în germană Magdeburger Dom) este o biserică evanghelică-luterană din orașul Magdeburg, Germania. Este cea mai mare biserică din estul Germaniei și cel mai important edificiu al Bisericii Evanghelice din Germania Centrală. Istorie Pe locul actualei catedrale se afla o veche mănăstire din anul 937, dedicată Sfântului Mauriciu. În anul 968 împăratul Otto I a întemeiat Arhiepiscopia de Magdeburg, iar biserica mănăstirii a devenit catedrală. După moartea sa, în anul 973, împăratul a fost înmormântat în catedrală împreună cu soția sa. În anul 1207 catedrala a fost distrusă în urma unui incendiu. Arhiepiscopul Albert von Kefernburg (1205-1232) a ordonat construcția unei noi catedrale, în stil gotic, după ce a făcut mai multe vizite la bisericile din Franța și Italia pentru a se documenta. Construcția a început în anul 1209, iar cele mai ample lucrări au avut loc între 1235-1260, în timpul arhiepiscopului Wilbrand. Finanțarea catedralei a venit din banii arhiepiscopiei, dar mai ales din urma donațiilor nobilimii și a taxelor orășenilor, fapt ce a nemulțumit de multe ori cetățenii din Magdeburg. În anul 1363 catedrala a fost deschisă oficial în urma unui festival primind hramul Sfinților Catrina și Mauriciu, dar lucrările erau încă departe de a se termina. Cele două turnuri înalte de 99 de metri au fost finalizate în anul 1477, iar catedrala a fost terminată în anul 1520, când au fost instalate crucile în vârful turnurilor. În anul 1517 Martin Luther a inițiat Reforma Protestantă, în urma căreia multe biserici mici romano-catolice din Magdeburg trec la luteranism, mai ales după ce Luther va vizita orașul în anul 1524. Lipsa de popularitate a arhiepiscopului Albrecht de Brandenburg și menținerea scaunului arhiepiscopal vacant după moartea sa din 1545, au dus la secularizarea arhiepiscopiei și trecerea catedralei la luteranism. Prima slujbă evanghelică-luterană a avut loc în prima duminică din Advent a anului 1547. În anul 1631 catedrala a fost folosită ca loc de refugiu pentru cetățeni în timpul Războiului de Treizeci de Ani (1618-1648), iar în anul 1806, trupele franceze ale lui Napoleon I au profanat catedrala și au jefuit-o. Pe data de 16 ianuarie 1945 o bombă a lovit catedrala pe latura vestică, cauzând grave avari. După război catedrala a fost renovată, mai ales în urma lucrărilor din 1983. În prezent este cel mai important lăcaș de cult din Magdeburg și un important obiectiv turistic. Galerie de imagini
Магдебурзький собор

Магдебу́рзький собо́р (нім. Magdeburger Dom), або Магдебу́рзький собо́р святи́х Катери́ни і Маври́кія (нім. Dom zu Magdeburg St. Mauritius und Katharina) — лютеранський храм в Німеччині, в місті Магдебург. Найстаріший готичний собор країни. Головна церква євангельських протестанів Центральної Німеччини. Названий на честь святих Катерини і Маврикія. До Реформації — католицький катедральний собор архієпископів Магдебурзьких, головний храм Магдебурської архідіоцезії. Збудований 937 року як церква при монастирі святого Маврикія. 968 року, з постанням архіодіоцезії, перетворений на собор. 1207 року постраждав внаслідок пожежі. Капітально перебудований у готичному стилі протягом 1209—1520 років. 1567 року перетворений на протестантську лютеранську церкву. Пограбований 1631 року під час плюндрування Магдебурга. 1806 року, за доби Наполеона, перетворений на склад. Відновлений у 1826—1834 роках коштом прусського короля Фрідріха-Вільгельма III. Частково пошкоджений 1945 року під час союзницьких бомбардувань Магдебурга в ході Другої світової війни. Реставрований і відкритий для вірних 1955 року. Висота башт собору — 99,25 м і 100,98 м. Місце поховання магдебурзьких архієпископів та імператора Оттона I, засновника Священної Римської імперії. Поховані Оттон I — перший імператор Священної Римської імперії. Адальберт Магдебурзький — перший архієпископ Магдебурзький. Примітки Джерела Heiko Brandl, Christian Forster: Der Dom zu Magdeburg, Band 1-2: Architektur. Landesamt für Denkmalpflege und Archäologie Sachsen-Anhalt. Verlag Schnell & Steiner, Regensburg 2011. Förderverein Dom zu Magdeburg (Hrsg.): Der Magdeburger Dom. Edition Akanthus, Spröda 2005, ISBN 3-00-015279-2. Johann Friedrich Wilhelm Koch: Der Dom zu Magdeburg. 1815. Gisbert Porstmann: Das Chorgestühl des Magdeburger Domes. Ikonographie-Stilgeschichte-Deutung. Berlin 1997, ISBN 3-931836-13-4. Giselher Quast, Hans-Jürgen Jerratsch, Constantin Beyer: Der Dom zu Magdeburg. (= Großer DKV-Kunstführer). München/ Berlin 2004, ISBN 3-422-06389-7. Birte Rogacki-Thiemann: Der Magdeburger Dom St. Mauritius et St. Katharina — Beiträge zu seiner Baugeschichte 1207 bis 1567. Petersberg 2007, ISBN 978-3-86568-263-5. Ernst Ullmann: Der Magdeburger Dom: ottonische Gründung und staufischer Neubau. Leipzig 1989. Посилання
Letiště Lipsko/Halle

Letiště Lipsko/Halle (IATA: LEJ, ICAO: EDDP, německy Flughafen Leipzig/Halle) je mezinárodní letiště ležící na území města Schkeuditz v Sasku, které obsluhuje německá města Lipsko v Sasku a Halle v Sasku-Anhaltsku. Otevřeno bylo 18. dubna 1927. Letiště je mezinárodně významné zejména v oblasti letecké nákladní dopravy. V objemu nákladní dopravy se v Německu umístilo na druhém místě po Frankfurtu nad Mohanem, pátém v Evropě a na 26. celosvětově (rok 2013). Letiště je základnou nákladních dopravců Aerologic a DHL Hub Leipzig, včetně European Air Transport Leipzig. Co do počtu cestujících se v roce 2019 s více než 2,61 milionem odbavených cestujících umístilo v Německu na 11. místě. Zatímco letecká nákladní doprava narůsta díky rozsáhlým vládní grantům, počty cestujících v osobní dopravě od poloviny 90. let stagnují. Na letišti také vznikla vojenská zařízení pro vojenské letouny NATO a EU. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Letiště Lipsko/Halle na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Flughafen Leipzig/Halle

Flughafen Leipzig/Halle, også benævnt Leipzig/Halle Airport (IATA: LEJ, ICAO: EDDP), er en international lufthavn ved byen Schkeuditz, Landkreis Nordsachsen, 16 km nord-vest for Leipzig, 22 km syd-øst for Halle, i delstaten Sachsen, Tyskland. I 2008 ekspederede den 2.462.256 mio. passagerer og 442.406 tons luftfragt. Eksterne henvisninger Leipzig/Halle Airport officiel hjemmeside Arkiveret 12. maj 2020 hos Wayback Machine
Aeropuerto de Leipzig/Halle

El Aeropuerto de Leipzig/Halle (en alemán: Flughafen Leipzig/Halle) (IATA: LEJ, OACI: EDDP), también conocido como Aeropuerto de Schkeuditz, se encuentra en Schkeuditz, Sajonia, y presta servicio tanto a Leipzig (Sajonia) como a Halle (Sajonia-Anhalt), Alemania. Historia El aeropuerto fue construido en 1927 sobre la base del aeródromo creado previamente por el duque Ernesto II de Sajonia-Altenburgo. Transporte El aeropuerto cuenta con una estación de tren con conexiones regionales a ciudades como Magdeburgo y Dresde. Hay un servicio rápido directo a Leipzig y a Halle. Propiedad del terreno Aunque el aeropuerto es conocido como "Leipzig/Halle", los impuestos sobre el terreno del aeropuerto son recaudados por el distrito de Delitzsch. Un acuerdo entre las ciudades de Leipzig y Delitzsch llevó a un intercambio de terreno. Como resultado de este acuerdo, Leipzig obtuvo la propiedad de los terrenos fuera de aeropuerto y Delitzsch obtuvo en el 2007, el 100% del terreno ocupado por el aeropuerto. Actualmente el distrito de Delitzsch, siendo propietaria del terreno, recauda los impuestos que gravan el terreno y las utilidades del aeropuerto. Aerolíneas y destinos Pasajeros Estadísticas Ver fuente y consulta Wikidata. Referencias Véase también Aeropuerto de Leipzig-Altenburg Enlaces externos Sitio web oficial del Aeropuerto de Leipzig/Halle