NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Karlsberg Brauerei

Karlsberg Brauerei GmbH is een Duitse bierbrouwerij, gevestigd in Homburg (Saar). Voor de export gebruikt ze de merknaam Karlsbräu, om verwarring te vermijden met de Deense brouwersgroep Carlsberg. De geschiedenis van Karlsberg gaat terug tot 1878, toen Christian Weber in Homburg een brouwerij oprichtte. Het bedrijf is in familiebezit gebleven, met als huidige eigenaar de achterkleinzoon van de stichter, Richard Weber. Tot de Karlsberggroep behoren ook de Brauerei Becker GmbH uit Homburg en de Saarfürst Brauerei GmbH uit Merzig. In Frankrijk bezit Karlsberg sedert 1989 de brouwerij Brasserie Licorne (tot 2007 Brasserie de Saverne) in Saverne. Tussen 1988 en 1993 bezat Karlsberg ook de brouwerij Brasserie Amos in Metz. Biermerken Karlsberg Urpils Karlsberg Bock Karlsberg Feingold Pilsner Karlsberg Weizen Zischke Kellerbier Mixery (bier + cola) Gründel's alkoholfrei Licorne black (Frankrijk) Karlsbräu (Frankrijk) Sponsoring Karlsberg sponsort talrijke sport- en culturele verenigingen en evenementen, onder meer de voetbalclubs FC 08 Homburg en 1. FC Kaiserslautern. De brouwerij is sedert het seizoen 2012/13 de naamgever van de Karlsberg-Liga Saarland, de hoogste divisie in de Saarlandse voetbalbond. Ze heeft ook haar naam verleend aan de Trofeo Karlsberg, een internationale meerdaagse wedstrijd voor junioren. Zie ook Bier in Duitsland Externe links Website van Karlsberg Website van Brasserie Licorne
Karlsberg Brauerei

Browar Karlsberg (niem. Karlsberg Brauerei GmbH) – międzynarodowe przedsiębiorstwo dystrybucji napojów oraz organizacji imprez, którego główną działalnością jest produkcja piwa. Główną siedzibą firmy jest Homburg w kraju Saary (Niemcy). Nazwa browaru pochodzi od położonego kiedyś w pobliżu zamku Karlsberg. Wyposażenie i niezbędne do produkcji urządzenia pochodzą z browaru Jacoby w Homburgu, który zbankrutował. Historia Browar został założony w 1878 pod nazwą Bawarski Browar w Karlsbergu (Bayerische Bierbrauerei zum Karlsberg) przez miejscowego kupca Christiana Webera. Region Saar-Pfalz był wówczas częścią nadreńskiego okręgu Królestwa Bawarii. W 1897 przedsiębiorstwo zostało przekształcone w towarzystwo akcyjne (GmbH) z kapitałem 1,1 miliona marek. Christian Weber zatrzymał 98% akcji. Już w 1898 roku produkowano tam 90 000 hektolitrów piwa rocznie. Syn założyciela, Richard Weber (1897–1946), przejął w 1910 kierownictwo przedsiębiorstwa. W 1937 przekształcono browar w spółkę komandytową, gdzie Weber był jedynym wspólnikiem zarządzającym. W 1953 rozpoczęto produkcję piwa w puszkach. W 1956 poprzez rozbudowę browaru, jego zdolności produkcyjne wzrosły do 500 000 hektolitrów rocznie. Żeby uniknąć na rynku międzynarodowym nieporozumień i pomyłek z duńską firmą „Carlsberg”, w roku 1956 przedsiębiorstwo zobowiązało się na drodze sądowej do używania nazwy „Karlsbrau”. Kierownictwo firmy zostało przekazane synowi Richarda Wagnera i od 1962 browar prowadził Paul Weber. W 1974 produkcja przekroczyła milion hektolitrów rocznie. Browar, który w 2003 roku obchodził swoje 125-lecie, rok wcześniej wyprodukował 4 miliony hektolitrów piwa, a w 2005 tylko w niemieckich filiach – 3,7 miliona. Zarząd Ulrich Grundmann – marketing i sprzedaż Dr Hans-Georg Eils – technologia i logistyka Hubert Beeck – finanse, personel, IT Od 1878 Karlsberg jest w posiadaniu rodziny. Szef firmy dr. Richard Weber, był do roku 1978 przewodniczącym niemieckiego związku browarników – Deutschen Brauer-Bundes e.V. Dzisiaj browar jest częścią Karlsberg Brauerei KG Weber, pod którego szyldem podejmowane są różne przedsięwzięcia handlowe. Struktura i wielkość Karlsberg zatrudnia na terenie Niemiec 1100 pracowników (razem z zatrudnionymi w siostrzanym przedsiębiorstwie Vendis), z czego 700 w siedzibie w Homburgu. Według innych danych liczba zatrudnionych to ok. 2000 (prawdopodobnie razem z zagranicą, stan na rok 2009). Obroty browaru w roku 2008 to 296 milionów euro, (w 2007 – 310 milionów), produkcja – 3,5 miliona hektolitrów, z czego 450 000 przypadało na markę Mixery. Przypisy Linki zewnętrzne Strona browaru Strona Unternehmensverbund bierspot.de. bierspot.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-06)].
Karlsberg

Karlsberg является одной из крупнейших пивоваренных компаний в Германии; группе Karlsberg Group также принадлежат множество других марок пива. За пределами Германии используется бренд Karlsbräu (Карлсброй), чтобы отличать компанию от датской пивоваренной компании «Карлсберг». История Компания основана в 1878 году в городе Хомбург, Саар (тогда в составе Баварии). Пивоваренный завод получил название в честь замка на близлежащем холме. Нынешний владелец компании, Рихард Вебер, является праправнуком основателя завода. Бренды Группа владеет такими брендами пива, как Karlsberg, Beckers, Ottweiler и Kasteel. Лагер варится в Саверне с использованием специальных дрожжей для шампанского. Karlsberg Group Karlsberg Group также является владельцем и дистрибьютором некоторых других марок пива и других напитков. В частности, ей принадлежат немецкая пивоварня Königsbacher (в Кобленце) и французская пивоварня Brasserie de Saverne. Производители соков Merziger, Klindworth и Niehoffs Vaihinger также принадлежат группе. В 2001 году Karlsberg Group приобрела контрольный пакет акций производителя минеральной воды Mineralbrunnen Überkingen-Teinach у компании «Нестле» (покупка включает торговую марку Афри-Кола и минеральные воды Staatlich Fachingen и Hirschquelle из Шварцвальда. Безалкогольные напитки сегодня составляют более 50 % оборота компании (691 млн евро в 2004/05 финансовом году). См. также Пиво во Франции Примечания Ссылки Karlsberg.org Архивная копия от 12 апреля 2018 на Wayback Machine (международный сайт на английском и немецком языках) Karlsberg.de Архивная копия от 1 апреля 2018 на Wayback Machine (на немецком языке) MiXery.de Архивная копия от 2 апреля 2018 на Wayback Machine (на немецком языке)
Ludwigskirche

La Ludwigskirche (église du Prince Louis de Nassau) est une église protestante de style baroque située à Sarrebruck. Symbole de la ville, elle est avec la Frauenkirche de Dresde et le « Michel » de Hambourg un des meilleurs exemples d'église protestante bâtie en Allemagne. Histoire Construite à partir de 1762 sous le patronage du prince Guillaume Henri de Nassau-Sarrebruck par Friedrich-Joachim Stengel, au centre d'une place typiquement baroque, elle fut terminée et inaugurée en 1775 par le prince Louis de Nassau-Sarrebruck, fils et successeur de Guillaume-Henri, qui lui donna son nom ainsi qu'à la place sur laquelle elle est édifiée. Restaurée au XIXe siècle et au XXe siècle, elle fut gravement endommagée par les bombardements du 5 octobre 1944. Reconstruite à partir de 1949 et jusque dans les années 1970, il fut d'abord décidé de conserver les murs d'origine mais de doter l'intérieur d'un décor et d'un ameublement moderne. Le projet fut abandonné tout comme celui de redonner aux murs leur blancheur d'origine contrairement à ce qui fut fait avec les bâtiments bordant la place. En revanche, le trône princier ainsi que quelques statues extérieures sont toujours manquants. Numismatique La Ludwigskirche sur la pièce commémorative de 2 euros de l'Allemagne de 2009. Source (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Ludwigskirche (Saarbrücken) » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Ancienne église évangélique de Sarrebruck Basilique Saint-Jean (Sarrebruck) Église Saint-Jean de Sarrebruck Liens externes Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail du baroque Portail de l’architecture chrétienne Portail du protestantisme Portail de la Sarre
Ludwigskirche

De Ludwigskirche is een barokke kerk in de Duitse stad Saarbrücken. De kerk werd samen met het omliggende plein ontworpen door Friedrich-Joachim Stengel. Hij deed dit in opdracht van vorst Willem Hendrik van Nassau-Saarbrücken. De bouw begon in 1762. Op 25 augustus 1775 werd de kerk ingewijd.
Kościół Ludwika w Saarbrücken

Kościół Ludwika (niem. Ludwigskirche) – barokowa świątynia luterańska znajdująca się w niemieckim mieście Saarbrücken, pośrodku Ludwigsplatzu. Historia Budowę świątyni zlecił 21 października 1761 książę Nassau-Saarbrücken Wilhelm Henryk. Projekt sporządził Friedrich Joachim Stengel, 4 czerwca 1762 wmurowano kamień węgielny. Ukończenie gmachu planowano na rok 1765, lecz w chwili śmierci Wilhelma Henryka w 1768 wieża wciąż nie została wzniesiona, a za czasów jego następcy, księcia Ludwika, prace znacznie spowolniły z powodów finansowych. Uroczyste otwarcie kościoła miało miejsce 25 sierpnia 1775, w rocznicę śmierci króla Francji Ludwika IX Świętego, nadano mu imię urzędującego monarchy. Budynek był własnością dworu książęcego, dopiero 5 maja 1806, na mocy dekretu Napoleona I Bonapartego, przeszedł w ręce luterańskiej parafii. W latach 1885–1887 usunięto 26 ławek z wnętrza świątyni, zamurowano część owalnych okien w dolnej części elewacji oraz wykonano instalację grzewczą. W latach 1906–1911 kościół poddano renowacji pod okiem historyka sztuki Paula Clemena. W nocy z 5 na 6 października 1944 budynek został znacząco zniszczony wskutek bombardowania, wnętrze doszczętnie spłonęło. W 1947 roku uzyskano pozwolenie na odbudowę w kształcie sprzed II wojny światowej, 26 lipca 1947 miała miejsce uroczystość zawieszenia wiechy na nowym dachu, a w latach 1955–1957 wyremontowano fundamenty. 20 kwietnia 1975 wciąż nie w pełni zrekonstruowaną świątynię oddano do użytku. W 1982 ukończono budowę niektórych empor, ambony i prospektu organowego, a w latach 1985–1987 ponownie wybito owalne okna w dolnej części elewacji. Prace we wnętrzu świątyni trwały do 2009 roku, w tym samym roku widok kościoła umieszczono na okolicznościowej monecie euro z serii Niemieckie Kraje Związkowe. W latach 2016–2017 wyremontowano dach, konstrukcję dzwonnicy i organy oraz przearanżowano układ ławek we wnętrzu. W 2024 rozpoczęto remont fasady. Architektura i wyposażenie Świątynia barokowa, wzniesiona na planie krzyża greckiego na osi Wilhelm-Heinrich-Straße. Reprezentuje porządek joński. Narożniki ryzalitów zdobią figury ewangelistów, a attykę – figury postaci staro- i nowotestamentowych. Wewnątrz świątyni znajdują się cztery empory. 49-głosowe organy wykonano w 1982 roku w warsztacie Rudolfa von Beckeratha, w 2017 poddano je renowacji. We wieży świątyni na stalowej konstrukcji zawieszono cztery dzwony o łącznej wadze 7250 kg. Galeria Przypisy
Wildpark Saarbrücken

Der Wildpark Saarbrücken ist der Wildpark der saarländischen Landeshauptstadt Saarbrücken. Er liegt im Stadtwald St. Johann am Meerwiesertalweg gegenüber der Hermann-Neuberger-Sportschule. Geschichte Der Wildpark wurde 1929 mit 12 Tieren gegründet. Zu Kriegsbeginn 1939 wurde der Park aufgelöst und die Tiere wurden in die Natur entlassen. 1956 wurde der Park auf einer Fläche von neun Hektar neu gegründet. In den folgenden Jahren wurde der Wildpark verändert und vergrößert. 2009 wurden neue Orientierungstafeln erstellt. Tiere Rothirsche, Wildschweine, Steinböcke, Damhirsche, Wildkatzen, Luchse, Greifvögel, Eulen, Mufflons, Wisente, Ponys, Meerschweinchen, Pfauen, Kaninchen, Rehe Angebote Neben den Tieren gibt es eine Holz- und Stein-Ausstellung, das Restaurant Uhu-Pavillon und bespielbare Wald-Instrumente. Für Kinder und Jugendliche stellt die Wildpark-Akademie eine Anzahl von Aktionen bereit, darunter Ponyreiten, Bogenschießen, die Möglichkeit Kindergeburtstage zu feiern usw. Bilder Weblinks Wildpark bei saarbruecken.de Einzelnachweise
Park der Andersdenkenden

Der Park der Andersdenkenden liegt nördlich der Klinik Merzig am Fuß des Münchberg. Er diente früher als Friedhof der Klinik. Alternative Bezeichnungen sind Haus am Münchberg oder Gustav-Regler-Zentrum benannt nach dem Schriftsteller Gustav Regler. Ein früher als Sezierraum der Landesnervenklinik verwendeter kapellenartiger Bau beherbergt heute das Gustav-Regler-Zentrum. Dort finden auch Lesungen und Konzerte statt. Weblinks Einzelnachweise
Göttelborn Solar Park

Gottelborn Solar Park (German: Solarpark Zeche Göttelborn) is an 8.4-MWp photovoltaic power station located in Göttelborn, in Quierschied municipality, Germany. The power plant was constructed by City Solar in two stages. The first stage was completed in August, 2004, followed by the second stage three years later in November 2007. The first stage of the plant includes 23,500 solar modules from the French manufacturer "Photowatt" at an estimated efficiency of 14%, with a nominal power output of 4 MWp and occupies a total area of 50,000 square metres (538,196 ft2) The construction of the second stage required another 50,000 PV modules. See also Photovoltaic power stations Solar power in Germany References External links Power plant photos
Unique³

Unique³ ist der Name des ehemaligen Bürohauses der Siemens AG in Saarbrücken im Stadtteil St. Johann. Das Ensemble im Internationalen Stil, unterteilt in ehemaliges Bürohaus, Kasino und Werkstätten, steht unter Denkmalschutz. Geschichte Das dreiteilige Gebäude wurde von 1963 bis 1966 nach einem Wettbewerbsentwurf des Münchner Architekten Peter C. von Seidlein (1925–2014) errichtet. Nachdem Siemens 2010 ausgezogen war, stand das Gebäude einige Jahre leer. 2014 erwarb die Saarlouiser Immobiliengesellschaft Bauwerk das Objekt, entkernte es und sanierte es energetisch. Mit einer Investition von 25 Millionen Euro entstanden in den Gebäuden 91 Wohnungen. Struktur Den Hauptbau bildet ein sechsgeschossiges Bürohaus, es wurde in Stahlbetonskelettkonstruktion mit vorgehängter Glas-Metall-Wand erbaut. Daneben existieren das Kasino als ehemalige Kantine und die ehemaligen Werkstätten mit Garagen. Segmente Cube: Das ehemalige Bürohaus hat nun 40 Wohnungen und zwei Gewerbeeinheiten im Erdgeschoss. Garden-Lofts: Das ehemalige Kasino beherbergt nun sechs Loftwohnungen mit Garten und 14 Zweizimmer-Appartements darüber. Living: Die ehemaligen Werkstätten bieten Platz für 31 Wohnungen. Weblinks Website Ausstellung zum Siemens-Gebäude in Saarbrücken: Verfall verhindern, der architekt, 26. März 2013 Ulrich Pantle: Siemens-Zweigniederlassung in Saarbrücken: Wenn Ordnung in Unordnung gerät, Deutsche Bauzeitung, 1. September 2013 Umgenutzt trotz Denkmalschutz: Siemens-Haus wird Unique3 Cube, Saarbrücker Zeitung, 15. Januar 2017 Einzelnachweise
Neumarkt (Saarbrücken)

Der Neumarkt ist ein zentraler Platz im Saarbrücker Stadtteil Alt-Saarbrücken. Geschichte Geprägt wurde er bis zu den Zerstörungen während des Zweiten Weltkriegs u. a. von der ehemaligen Markthalle, dem sogenannten Saalbau mit der Stadtbücherei, dem Hotel Bristol, der Rediskontobank sowie vom früheren Amtsgericht. In der Verlängerung der Hohenzollernstraße führte die Kaiser-Friedrich-Brücke über die Saar, die nach ihrer Zerstörung im Zweiten Weltkrieg durch ein Provisorium, den sogenannten Kummersteg ersetzt wurde. Im Zuge des Baus der Stadtautobahn (Bundesautobahn 620) in den 1960er Jahren wurde die den Platz zur Saarseite hin abschließende Häuserzeile abgerissen. Die ehemalige rechteckige Platzanlage des Neumarktes, dem bis dahin eine vergleichbare Funktion für Alt-Saarbrücken zukam wie der St. Johanner Markt auf der gegenüberliegenden Saarseite, ist seitdem als solcher nicht mehr zu erkennen und wird durch die viel befahrene Wilhelm-Heinrich-Brücke geprägt. Das Straßenniveau des zentralen Anteils wurde zudem durch den Bau einer Tiefgarage deutlich angehoben. Die ursprüngliche Ebene und Erscheinungsbild lassen sich nur noch auf dem Parkplatz vor den Häusern an der südwestlichen Ecke (Einmündung Wilhelm-Heinrich-Straße) erahnen. Heute befindet sich an der Westseite des Platzes die Zentrale der Sparkasse Saarbrücken sowie das HDI-Hochhaus auf dem Gelände des ehemaligen Hotels Bristol. Ab April 2018 erfolgt eine geringfügige Änderung der Verkehrsführung, um die Attraktivität etwas zu erhöhen. Im Rahmen des Projekts Stadtmitte am Fluss war vorgesehen, die Stadtautobahn in einen Tunnel zu verlegen und den Neumarkt als geschlossenen Platz wiederherzustellen. Die Planungen hierfür sind seit einigen Jahren aus Kostengründen jedoch ausgesetzt. Weblinks Einzelnachweise
Max Planck Institute for Informatics

The Max Planck Institute for Informatics (German: Max-Planck-Institut für Informatik, abbreviated MPI-INF or MPII) is a research institute in computer science with a focus on algorithms and their applications in a broad sense. It hosts fundamental research (algorithms and complexity, programming logics) as well a research for various application domains (computer graphics, geometric computation, constraint solving, computational biology). Founded November 1988 by the Max Planck Society, Germany's largest publicly funded body for foundation research, MPII is located on the campus of Saarland University. Research departments The institute promotes six departments and three independent research groups on its website. The six departments are Algorithms and Complexity; Computer Vision and Machine Learning; Internet Architecture; Computer Graphics; Databases and Information Systems; and Visual Computing and Artificial Intelligence. The three research groups are Automation of Logic; Network and Cloud Systems; and Multimodal Language Processing. The institute, along with the Max Planck Institute for Software Systems (MPI-SWS), the German Research Centre for Artificial Intelligence (DFKI) and the entire Computer Science department of Saarland University, is involved in the Internationales Begegnungs- und Forschungszentrum für Informatik. The International Max Planck Research School for Computer Science (IMPRS-CS) is the graduate school of the MPII and the MPI-SWS. It was founded in 2000 and offers a fully funded PhD-Program in cooperation with Saarland University. Dean is Gerhard Weikum. Awards and recognition Institute faculty members have received numerous awards, including The Leibniz Prize awarded to Kurt Mehlhorn (1987), Hans-Peter Seidel (2003), and Anja Feldmann (2011); the Konrad Zuse Medal granted to Kurt Mehlhorn (1995), Thomas Lengauer (2003), and Gerhard Weikum (2021); and the Karl Heinz Beckurts-Preis given to Kurt Mehlhorn (1994) and Christian Theobalt (2017); as well as ACM Fellowships given to Kurt Mehlhorn (1999), Gerhard Weikum (2006), Thomas Lengauer (2021), and Bernt Schiele (2021). See also Max Planck Institute for Software Systems YAGO (database) (developed at the Max Planck Institute for Computer Science) References External links Max Planck Institute for Informatics Homepage International Meeting Place and Research Centre for Computer Science in Dagstuhl Castle International Max Planck Research School on Trustworthy Computing (IMPRS-TRUST)
Institut Max-Planck d'informatique

L'Institut Max-Planck d'informatique (en allemand : Max-Planck-Institut Informatik (MPII)) est un institut de la Société Max-Planck spécialisé en informatique, situé à Sarrebruck, sur le campus de l'université de la Sarre. Il a été fondé en 1988. Kurt Mehlhorn a été le directeur-fondateur du MPII ; il en a été directeur jusqu'en 2019. En janvier 2018, Anja Feldmann est nommée managing director. Départements et groupes de recherche L'institut compte cinq départements et deux groupes de recherche : D1 : département d'algorithmique et complexité, dirigé par Kurt Mehlhorn ; D2 : département de vision par ordinateur et apprentissage automatique, dirigé par Bernt Schiele ; D3 : département d'architecture internet, dirigé par Anja Feldmann ; D4 : département d'infographie, dirigé par Hans-Peter Seidel ; D5 : département de base de données et systèmes d'information, dirigé par Gerhard Weikum ; Groupe de recherche de logique informatique, dirigé par Christoph Weidenbach; Groupe de recherche de biologie numérique (computational biology) dirigé par Thomas Lengauer. International Max Planck Research School for Computer Science En coopération avec l'université de la Sarre, l'International Max Planck Research School for Computer Science (IMPRS-CS) a été fondée en 2000. Il s'agit d'une école supérieure du MPII et de l'Institut Max-Planck de systèmes logiciels (de), Sarrebruck. Dans un environnement de recherche international, les jeunes scientifiques sont soutenus et guidés vers un doctorat. Le doyen de cette école est Gerhard Weikum. Max Planck Center for Visual Computing and Communication Le Max Planck Center for Visual Computing and Communication (MPC-VCC) a été créé en octobre 2003 dans le cadre d'une coopération entre la Société Max-Planck et l'université Stanford. Il est destiné à faciliter les projets de recherche communs dans le domaine des technologies de l'information, du visual computing et de la communication. Un autre objectif de la coopération est de créer un échange international de scientifiques. Du côté allemand, Hans-Peter Seidel est le directeur du MPC-VCC, à Stanford Bernd Girod et Leonidas J. Guibas en sont les directeurs. Liens externes Ressource relative à la recherche : ResearchGate Site officiel du MPII Notes et références Portail de l’informatique Portail de la Sarre
Институт информатики Общества Макса Планка

Институ́т информа́тики о́бщества Ма́кса Пла́нка (англ. Max Planck Institute for Informatics, MPI-INF) — институт Общества Макса Планка, основан в 1988 году на базе Саарского Университета в Саарбрюккене. Предметом научных исследований являются алгоритмы и их применение в широком смысле. Исследования охватывают как базовые области: (алгоритмы и сложность, программную логику), так и различные области применения (компьютерная графика, вычислительная геометрия, вычислительная биология, компьютерное зрение). Институт входит в Общество Макса Планка, самого большого в Германии научного общества по фундаментальным исследованиям. Научно-исследовательские подразделения По состоянию на начало 2018 у института было пять директоров, так называемых научных членов, это: Курт Мельхорн — кафедра алгоритмов и сложности Бернт Шиле — кафедра компьютерного зрения и мультимодальных вычислений Томас Ленгауэр — кафедра вычислительной биологии и прикладной алгоритмики Аня Фельдман — кафедра архитектуры Интернета Ханс-Петер Зайдель — кафедра компьютерной графики Герхард Вайкум — кафедра баз данных и информационных систем Помимо кафедр, в институте находится научно-исследовательская группа по автоматизации логики, возглавляемая Кристофом Вайденбахом. Харальд Ганцингер, вплоть до своей смерти в 2004 году, возглавлял кафедру логики программирования. Алиса МакХарди возглавляет независимую исследовательскую группу по вычислительной геномике и эпидемиологии. Совместно с Институтом программных систем Общества Макса Планка (MPI-SWS), немецким исследовательским центром искусственного интеллекта (DFKI) и всем факультетом информатики Саарского университета, институт участвует в Международном центре встреч и исследований в области информатики. Международная научно-исследовательская школа компьютерных наук Макса Планка (IMPRS-CS) — является высшей школой MPII и MPI-SWS. Она была основана в 2000 году и предлагает полностью финансируемую PhD-программу в сотрудничестве с Саарландским университетом. Его декан — Герхард Вайкум. См. также Институт программных систем Общества Макса Планка YAGO (база данных), разработанная в Институте Макса Планка по информатике Примечания Ссылки Институт информатики общества Макса Планка (нем., англ.) Архивная копия от 11 февраля 2012 на Wayback Machine Международная исследовательская школа информатики общества Макса Планка (нем., англ., франц.) Архивная копия от 3 июня 2017 на Wayback Machine