NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Verkhni Oufaleï

Verkhni Oufaleï (en russe : Верхний Уфалей) est une ville de l'oblast de Tcheliabinsk, en Russie. Sa population s'élevait à 22 400 habitants en 2025. Géographie Verkhni Oufaleï est arrosée par la rivière Oufaleïka, un affluent de l'Oufa, et se trouve à 125 km — 178 km par la route — au nord-ouest de Tcheliabinsk. Histoire Verkhni Oufaleï fut fondée en 1761 pour loger le personnel d'une usine sidérurgique établie au bord de la rivière Oufaleïka. La localité accéda au statut de commune urbaine le 29 août 1928. La mise en service, en 1933, d'une fonderie de nickel destinée à traiter le minerai local, accéléra son développement si bien que Verkhni Oufaleï reçut le statut de ville le 26 avril 1940. Population Recensements (*) ou estimations de la population Économie L'entreprise OAO Oufaleïnikel est la plus ancienne usine de nickel de Russie. Notes et références Liens externes (ru) Informations sur Verkhni Oufaleï (ru) Cartes topographiques Portail de la Russie Portail de la Sibérie
Verchnij Ufalej

Verchnij Ufalej (in lingua russa Верхний Уфалей) è una città di 22 500 abitanti situata nell'oblast' di Čeljabinsk, in Russia. Si trova 178 km a nord-ovest di Čeljabinsk. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Verchnij Ufalej Collegamenti esterni Sito ufficiale, su ufaleyadmin.ru.
Verchni Oefalej

Verchni Oefalej (Russisch: Верхний Уфалей) is een stad in het noorden van de Russische oblast Tsjeljabinsk. De stad telde 34.360 inwoners bij de Russische volkstelling van 2002. In 1989 telde het nog 40.061 inwoners. De stad staat onder directe jurisdictie van de oblast. Geografie De stad ligt aan de zuidoostelijke rand van de Centrale Oeral, niet ver van de grens met de oblast Sverdlovsk. De stad ligt aan de rivier de Oefalejka (zijrivier van de Oefa), op 178 kilometer van de stad Tsjeljabinsk. Niet ver van de stad liggen de meren Arakoel en Itkoel. De stad ligt aan de in 1896 opengestelde spoorlijn Jekaterinenburg–Tsjeljabinsk. Geschiedenis Verchni Oefalej ontstond in 1761 toen de 'Oefalejski zavod' (Oefalejfabriek) hier werd opgericht. Toen er stroomafwaarts nog een fabriek werd geopend in 1813, kreeg deze de naam Verchne-Oefalejski Zavod (Boven-Oefalejfabriek). In de jaren 30 werd begonnen met de delving van een nikkellaag bij de plaats. De stad groeide snel en kreeg op 26 april 1940 daarop de status van stad. Economie Bij de stad bevindt zich Oefalejnikkel, het oudste nikkelbedrijf van Rusland, dat gericht is op de non-ferrometallurgie. Andere bedrijven in de stad zijn gericht dit bedrijf; een machinefabriek voor de bouw van machines voor de metallurgie, een elektrochemische fabriek (Oeralelement), een metaalfabriek (Metallist) en een machinereparatiefabriek (Dormasj). Verder bevinden zich er een meubelfabriek, asfaltfabriek, bosbouwbedrijf en een marmerverwerkingsbedrijf. Externe link (ru) Website over de stad
Wierchnij Ufalej

Wierchnij Ufalej (ros. Верхний Уфалей) – miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, siedziba administracyjna wierchnieufalejskiego okręgu miejskiego i rejonu wierchnieufalejskiego. W 2015 roku liczyło ok. 28,6 tys. mieszkańców. Miejscowość została założona w 1761 roku. W 1940 roku otrzymała prawa miejskie. Przypisy
Верхній Уфалей

Верхній Уфалей — місто (з 1940) обласного підпорядкування (з 1944) Челябінської області Росії, центр Верхньоуфалейського міського округу. Географія Місто розташоване на річці Уфалейка (притока Уфи), за 178 км від Челябінська, на півночі Челябінської області, на кордоні зі Свердловською областю, у південній частині східного схилу Середнього Уралу. Рельєф території міста в основному зайнятий Уральськими горами, схили яких складені карстовимі породами. Недалеко лежать озера Аракуль і Іткуль. Історія Заснований в 1761 році власником заводу Іваном меншим Мосоловим як селище при чавуноплавильні та залізничному заводі на річці Уфалей. В 1774 році заводські робітники взяли участь у повстанні Омеляна Пугачова, у ході боїв Уфалейські заводи були захоплені і спалені. Уфалейський завод почав давати продукцію ще в 1776 році, але Суховязський був відновлений лише до 1791 року. З листопада 1923 року Верхній Уфалей був селищем міського типу Уфалейського району Свердловського округу Уральської області. З 27 серпня 1928 року має статус робітничого селища, з 26 квітня 1940 — міста. У серпні 1933 року дав першу продукцію первісток нікелевої промисловості СРСР Уфалейський нікелевий завод. З 9 лютого 1944 року Верхній Уфалей має статус міста обласного підпорядкування. Населення Населення у 2013 році становило 30 000 осіб, у 2015 році — 28 580 осіб. Економіка Промисловість міста орієнтована головним чином на машинобудування і металургію. Містоутворюючим підприємством є ВАТ «Уфалейнікель» — перший нікелевий комбінат в країні і 2-й у Росії виробник нікелю. Також діють: Локомотивне депо Верхній Уфалей ЗАТ УГШК Вагонне депо Верхній Уфалей ТОВ «Уфалейский завод металовиробів» ВАТ «Верхньоуфалейський завод „Уралелемент“» Завод «Металіст» ВАТ «Дормаш» (виробництво дорожніх машин) Підприємства лісової промисловості ЗАТ «Уралмрамор» (видобуток і обробка мармуру) Підприємствами обробної промисловості за 2007 рік відвантажено продукції власного виробництва за чистим видам діяльності на 13 млрд руб. Безробіття в місті приблизно вдвічі перевищує середній рівень по Челябінській області. Примітки
Verchňaja Salda

Verchňaja Salda (rusky Верхняя Салда) je město ve Sverdlovské oblasti v Ruské federaci. Při sčítání lidu v roce 2010 měla přes šestačtyřicet tisíc obyvatel. Poloha a doprava Verchňaja Salda leží na řece Saldě, přítoku Tagilu v povodí Obu, na které je ve městě vybudována Verchněsaldovská přehrada. Od Jekatěrinburgu, správního střediska oblasti, je Verchňaja Salda vzdálena zhruba 150 kilometrů severně, nejbližší jiné město v okolí je Nižnij Tagil zhruba pětatřicet kilometrů východně. Od roku 1912 vede přes město železniční trať z Nižního Tagilu do Alapajevska. Dějiny Verchňaja Salda vznikla v roce 1778 se stavbou zdejších hutí. Od 25. února 1929 byla sídlem městského typu a od 24. prosince 1938 je městem. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Werchnjaja Salda na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Verchňaja Salda na Wikimedia Commons
Werchnjaja Salda

Werchnjaja Salda (russisch Верхняя Салда) ist eine Stadt in der Oblast Swerdlowsk (Russland) mit 46.221 Einwohnern (Stand 14. Oktober 2010). Geographie Die Stadt liegt am Ostrand des Ural, etwa 150 km nördlich der Oblasthauptstadt Jekaterinburg und 35 km östlich von Nischni Tagil, am Fluss Salda. Das Klima ist kontinental. Die Stadt Werchnjaja Salda ist der Oblast administrativ direkt unterstellt und zugleich Verwaltungszentrum des gleichnamigen Rajons. Werchnjaja Salda liegt an der 1912 eröffneten Eisenbahnstrecke Nischni Tagil – Alapajewsk. Geschichte Werchnjaja Salda entstand 1778 im Zusammenhang mit dem Bau einer Eisenhütte und -gießerei. Am 25. Februar 1929 erhielt der Ort den Status einer Arbeitssiedlung und am 24. Dezember 1938 das Stadtrecht. Bevölkerungsentwicklung Anmerkung: Volkszählungsdaten Kultur, Bildung und Sehenswürdigkeiten In Werchnjaja Salda ist eine Fakultät der Staatlichen Technischen Universität des Uralgebiets (Jekaterinburg) ansässig. Wirtschaft Auf Basis des Eisenwerkes ist in Werchnjaja Salda das wichtigste – und namensgebende – Werk für Titan und Titanlegierungen des weltgrößten Titanproduzenten VSMPO-AVISMA entstanden. Im Jahr 2010 wurde von der Russischen Regierung die Sonderwirtschaftszone „Titanium Valley“ errichtet. Daneben gibt es Betriebe der Bau- und Lebensmittelwirtschaft. Söhne und Töchter der Stadt Wassili Sigarew (* 1977), Filmregisseur, Theater- und Drehbuchautor, Filmproduzent und Kameramann Iwan Morosow (* 2000), Eishockeyspieler Einzelnachweise Weblinks Website der Stadtverwaltung (russisch) Werchnjaja Salda auf mojgorod.ru (russisch)
Verkhnyaya Salda

Verkhnyaya Salda (Russian: Ве́рхняя Салда́) is a town in Sverdlovsk Oblast, Russia, located on the Salda River (right tributary of the Tagil), 195 kilometers (121 mi) north of Yekaterinburg. Population: 46,221 (2010 census); 51,195 (2002 census); 55,246 (1989 Soviet census). History It was founded in 1778; town status was granted to it in 1938. The settlement was founded around iron processing and iron cast factories. It attracted local population in search of jobs. Further impulse of the industry development occurred during the WWII: in July 11, 1941 the Committee of Defense decided to evacuate design bureaus, technical archive and machinery from Leningrad to Verkhnyaya Salda. Economy Verkhnaya Salda is known for its Titanium Valley metallurgical plant owned by VSMPO-AVISMA Corporation, the world's largest producer of titanium. References
Verkhniaïa Salda

Verkhniaïa Salda (en russe : Верхняя Салда) est une ville de l'oblast de Sverdlovsk, en Russie. Sa population s'élevait à 44 936 habitants en 2013. Géographie Verkhniaïa Salda se trouve dans l'Oural, sur la rivière Salda, à 11 km au sud-ouest de Nijnaya Salda, à 33 km au nord-est de Nijni Taguil, à 133 km — 195 km par la route — au nord de Iekaterinbourg et à 1 410 km à l'est de Moscou. Histoire Fondée en 1778, Verkhniaïa Salda accéda au statut de commune urbaine en 1929, puis à celui de ville en 1938. Elle est connue pour sa société métallurgique VSMPO-AVISMA, le premier fabricant de titane dans le monde. Population Recensements (*) ou estimations de la population Notes et références Liens externes (ru) Informations sur Verkhniaïa Salda (ru) Cartes topographiques Portail de la Russie Portail de la Sibérie
Verchnjaja Salda

Verchnjaja Salda è una città della Russia europea estremo orientale (Oblast' di Sverdlovsk), situata sul fiume Salda, 195 km a nord del capoluogo Ekaterinburg; è capoluogo del Verchnesaldinskij rajon. Società Evoluzione demografica Fonte: mojgorod.ru 1939: 15.000 1959: 37.300 1979: 54.700 1989: 55.200 2007: 48.900 Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Verchnjaja Salda Collegamenti esterni (RU, EN) Sito ufficiale del censimento 2002, su perepis2002.ru. URL consultato il 21 ottobre 2008 (archiviato dall'url originale il 22 giugno 2020). (RU) Mojgorod.ru.
Verchnjaja Salda

Verchnjaja Salda (Russisch: Верхняя Салда) is een Russische stad onder oblastjurisdictie op de oostelijke hellingen van de Centrale Oeral aan de rivier de Salda (rechter zijrivier van de Tagil, stroomgebied van de Ob) op 195 kilometer ten noorden van Jekaterinenburg. Het is het bestuurlijk centrum van het district Verchnesaldinski. Geschiedenis De plaats ontstond in 1760 en haar ontwikkeling werd sterk beïnvloed door de ijzer- en gietijzerwerken aan de rivier de Salda, die in 1778 met hun werk begonnen onder leiding van de Demidovs. Mensen uit de nederzettingen eromheen kwamen naar de ijzerwerken en kwamen ook in de plaats wonen. De fabriek werd beroemd om zijn profielstaal. Met de bouw van een fabriek voor metaalconstructies en de bouw van een brug begon een nieuwe periode voor de plaats. Het inwoneraantal groeide als gevolg hiervan en Verchnjaja Salda kreeg daarop op 24 december 1938 de status van stad onder jurisdictie van de oblast. De naam is afgeleid van de rivier Salda en betekent 'boven de Salda' en duidt tevens op het bestaan van Nizjnjaja Salda ('beneden de Salda'). Economie en onderwijs De stad is een industrieel centrum, waar de grootste titaniumproducent ter wereld is gevestigd; VSMPO-Avisma. Hier wordt titanium geproduceerd voor de luchtvaart. Het is de grootste leverancier hiervan voor Airbus en Boeing. Tot de overige bedrijven behoren onder andere een ijzergieterij, een bouwbedrijf en een broodbakkerijcomplex. De stad ligt aan een spoorlijn tussen Alapajevsk en Nizjni Tagil. In de stad staan onder andere een afdeling van de Staats-Technische Universiteit van de Oeral, een school voor metallurgie en technische scholen. Demografie De stad heeft sinds de val van de Sovjet-Unie meer dan 20% van haar bevolking verloren, zo valt te zien uit de onderstaande tabel. Externe links (ru) mojgorod: Верхняя Салда
Wierchniaja Sałda

Wierchniaja Sałda (ros. Верхняя Салда) – miasto w Federacji Rosyjskiej. Centrum administracyjne rejonu wierchniesałdińskiego w obwodzie swierdłowskim. W 2005 roku miasto liczyło 50,1 tys. mieszkańców. Położone nad rzeką Sałda, 195 km od Jekaterynburga. Historia Miasto powstało w 1778 roku jako osiedle budowniczych zakładów metalurgicznych. Osada rozrastała się, przybywało mieszkańców. Prawa miejskie nadano 24 grudnia 1938 roku. Przypisy
Верхњаја Салда

Верхњаја Салда (рус. Верхняя Салда) град је у Русији у Свердловској области. Према попису становништва из 2010. у граду је живело 46.240 становника. Становништво Према прелиминарним подацима са пописа, у граду је 2010. живело 46.240 становника, 4.955 (9,68%) мање него 2002. Референце Спољашње везе Званични веб-сајт
Verchnjaja Salda

Verchnjaja Salda (ryska: Ве́рхняя Салда) är en stad i Sverdlovsk oblast i Ryssland. Den ligger vid floden Salda 195 kilometer norr om Jekaterinburg. Folkmängden uppgår till cirka 44 000 invånare. Historia Orten grundades 1778. Stadsrättigheter erhölls 1938. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Verkhnyaya Salda, 26 december 2013. Noter
Верхня Салда

Верхня Салда́ (рос. Верхняя Салда) — місто, центр Верхньосалдинського міського округу Свердловської області. Географія Місто розташоване на річці Салда, за 176 км на північ від Єкатеринбургу та за 30 км на схід від Нижнього Тагілу. Історія Верхня Салда була заснована 1777 року. Історія міста тісно пов'язана з діяльністю промисловців Демидових. Будівництво салдинського чавуноплавильного і залізовиробничого заводу почалося 1778 року. Одночасно виникло селище, у яке потягнулися люди з навколишніх поселень. Завод отримав міжнародну популярність завдяки своїй продукції — сортовому прокату. З будівництвом заводу металоконструкцій і мостів почався новий період в історії селища Верхня Салда. З 25 лютого 1929 року — робітниче селище Верхня Салда. Це призвело до зростання числа жителів і, як наслідок, до отримання статусу міста 24 грудня 1938 року. Населення Населення — 46221 особа (2010, 51195 у 2002). Економіка В даний час Верхня Салда — розвинений індустріальний центр. Тут знаходиться найбільше в світі підприємство, що випускає вироби з титану і його сплавів (ПАТ «Корпорація ВСМПО-Авісма»). Також в числі міських підприємств чавуноливарний завод та хлібокомбінат. Відомі люди В місті народився Журавльов Анатолій Анатолійович (нар. 1964) — радянський та російський актор театру і кіно. В місті народилася Ареф'єва Ольга Вікторівна (нар. 1966) — російська співачка, поетесса та музикант. Засновник та лідер гурту «Ковчєг» Галерея Примітки Джерела Аркуш карти O-41-62 Верхняя Салда. Масштаб: 1 : 100 000. Видання 1977 р. (рос.) Посилання На Вікімапії
Letiště Kolcovo

Letiště Kolcovo (rusky Аэропорт Кольцово, IATA: SVX, ICAO: USSS) je mezinárodní letiště v ruském Jekatěrinburgu. Nachází se ve čtvrti Kolcovo, asi 16 km od centra Jekatěrinburgu a 9 km od města Aramil. Roku 2016 bylo 7. nejvytíženějším letištěm Ruska. Leteckou základnu zde mají Ural Airlines a RusLine. K lednu 2018 pravidelné letecké spojení s Prahou zajišťují České aerolinie a Ural Airlines. Historie Vojenské letiště Kolcovo bylo založeno roku 1930 pro potřeby armádního Vědecko-výzkumného institutu. Právě zde se vznesl roku 1942 poprvé k nebi experimentální raketový stíhací letoun Berezňak-Isajev BI-1. Od roku 1943 začaly být na tomto jinak stále vojenském letišti odbavovány také první civilní lety. Na počátku 50. let zde začala tankovat letadla na trase Moskva–Peking, v roce 1954 vznikla letištní budova a hotel. Roku 1968 byl dokončen terminál, který zvládl obsloužit 700 pasažérů za hodinu. Od roku 1993 má Kolcovo status mezinárodního letiště. V roce 2009 byla v souvislosti se summitem ŠOS v Jekatěrinburgu otevřena nová moderní vzletová a přistávací dráha dlouhá 3025 m, která umožnila přistát zde téhož roku poprvé obřímu letounu Boeing 747 společnosti Air China. Téhož roku byl uveden do provozu také nový moderní terminál. Roku 2012 byl dokončen nákladní terminál o celkové ploše 19 185 m². Společnost Skytrax udělila letišti roku 2015 čtyři hvězdičky. Statistiky Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Кольцово (аэропорт) na ruské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Letiště Kolcovo na Wikimedia Commons
Jekaterinburg-Koltsovo Internationale Lufthavn

Jekaterinburg-Koltsovo Internationale Lufthavn (russisk: Кольцово, Международный аэропорт Екатеринбурга, tr. Koltsovo, Mezjdunarodnyj aeroport Jekaterinburga) (IATA: SVX, ICAO: USSS) er den internationale lufthavn i Jekaterinburg, Rusland, der ligger 16 km sydøst for byen. Som den største lufthavn i Sverdlovsk oblast betjener Koltsovo også de nærliggende byer Aramil, Sysert og Polevskoj. Lufthavnen betjente 4.247.541.(2015) Lufthavnen er et knudepunkt for Ural Airlines, RusLine og Aviacon Zitotrans. På grund af lufthavnens beliggenhed centralt i Rusland er Jekaterinburg lufthavn medtaget på Ruslands føderale luftfartsagenturs (Rosaviatsias) liste over "prioriterede lufthavne". Noter Eksterne henvisninger
Flughafen Jekaterinburg

Kolzowo (russisch Кольцово; auch Kolcovo oder Koltsovo, IATA-Code: SVX, ICAO-Code: USSS) ist ein Flughafen der Metropole Jekaterinburg im mittleren Ural in der Russischen Föderation. Von 1924 bis 1991 hieß die Stadt Swerdlowsk, daher auch der IATA-Code SVX. Gegründet 1943 als Militärflugplatz, wurde Kolzowo seit 1963 auch zivil genutzt. Seit 1991 gab es internationale Verbindungen mit Direktflügen nach Deutschland, Finnland, Großbritannien, Tschechien, Türkei, Israel, Dubai, Thailand, VR China, Armenien, Georgien, Kirgisistan und Aserbaidschan. Mit dem Stadtzentrum ist der Flughafen über zwei spezielle Buslinien verbunden, unweit des Flughafens verläuft auch die Transsibirische Eisenbahn, von der im Jahre 2008 eine Stichstrecke für Nahverkehrszüge direkt bis zum Flughafen in Betrieb ging. Kolzowo ist der Heimatflughafen der russischen Fluggesellschaft Ural Airlines. Im Jahr 1973 wurde ein Monument erstellt zur Erinnerung an die Flüge des ersten sowjetischen Raketenjägers Bolchowitinow BI-1. Zwischenfälle Von 1947 bis Oktober 2018 kam es am Flughafen Swerdlowsk/Jekaterinburg und in seiner näheren Umgebung zu 16 Totalschäden von Flugzeugen. Dabei kamen 297 Menschen ums Leben. Beispiele: Am 16. März 1961 musste eine Tupolew Tu-104B der sowjetischen Aeroflot (Luftfahrzeugkennzeichen CCCP-42438) nahe dem Flughafen Swerdlowsk-Kolzowo notlanden. In einer Höhe von etwa 150 Metern fiel kurz nach dem Start das rechte Triebwerk aus. Die Piloten stellten jedoch versehentlich das linke Triebwerk ab. Ohne Triebwerksleistung kam es zur Notlandung auf einem kleinen gefrorenen See, über den die Maschine 870 Meter weit rutschte und dann mit Bäumen und einem Haus kollidierte. Fünf der 51 Insassen und zwei Personen am Boden kamen dabei ums Leben (siehe auch Aeroflot-Flug 068). Am 16. November 1967 stürzte eine Iljuschin Il-18W der Aeroflot (CCCP-75538) kurz nach dem Start zum Flughafen Taschkent drei Kilometer östlich des Flughafens auf einen Acker. Nach dem Abheben war ein Triebwerksbrand entstanden; der betreffende Propeller konnte jedoch nicht in Segelstellung gebracht werden. Durch den erhöhten Luftwiderstand in Verbindung mit dem maximalen Startgewicht kam es in einer Höhe von 200 Meter zum Kontrollverlust und Absturz. Keiner der 99 Passagiere und 8 Besatzungsmitglieder überlebte den Absturz. Am 30. September 1973 stürzte eine Tupolew Tu-104B der Aeroflot (CCCP-42506) vier Minuten nach dem Start vom Flughafen Swerdlowsk (heute Jekaterinburg) zum Flughafen Omsk zehn Kilometer südwestlich des Startflughafens in einen Wald. Offensichtlich führte ein Ausfall der Wechselstromversorgung zum Versagen beider künstlicher Horizontinstrumente und daraus resultierend zum Kontrollverlust und folgenden Absturz. Alle 108 Insassen, die acht 8 Besatzungsmitglieder und 100 Passagiere kamen ums Leben (siehe auch Aeroflot-Flug 3932). Weblinks Website des Flughafens (russisch) Ekaterinburg Travel - International Airport Koltsovo (englisch) (Memento vom 18. April 2013 im Webarchiv archive.today) Einzelnachweise
Aeropuerto de Ekaterimburgo-Koltsovo

El aeropuerto de Koltsovo (en ruso: Аэропорт Кольцово; IATA: SVX, ICAO: USSS) es un aeropuerto internacional situado a 16 km de la ciudad de Ekaterimburgo, junto a la población de Koltsovo, en el distrito federal de los Urales, óblast de Sverdlovsk, Rusia. Fue inaugurado en 1928 como base aérea militar y el 10 de julio de 1943 empezó a prestar servicio civil. En octubre de 1993 adquirió estatus internacional. Sirve a la ciudad de Ekaterimburgo y tiene vuelos de cabotaje a las principales ciudades de Rusia así como vuelos internacionales a varios destinos de Europa. Las aerolíneas Ural Airlines y Aviacon Zitotrans tienen su sede en el aeropuerto. El espacio aéreo está controlado desde el FIR del propio aeropuerto (ICAO: USSS)​ Se da la circunstancia de que desde este aeropuerto despegó en 1960 un Sukhoi Su-9 con la misión de interceptar el avión U-2 pilotado por Gary Powers, aunque no fue capaz de realizar la misión. Pistas Cuenta con dos pistas en dirección 08/26. La pista 08L/26R, de asfalto, con 3.004x45 m (9.925x174 pies),​ tiene clasificación PCN 101 F/D/W/T.​ La segunda, 08R/26L, de hormigón, con 3.026x53 m (9.925x174 pies),​ tiene clasificación PCN 46/R/B/W/T.​ Plataforma El aeropuerto presta servicio a una amplia gama de aviones civiles y dispone de plazas para hasta 53 aeronaves, con la plataforma ocupando 449.780 m².​ Terminales La zona de pasajeros está dividida en tres partes: terminal A (vuelos nacionales), terminal B (vuelos internacionales y terminal vip. El aeródromo dispone también de una terminal de carga con una superficie de 1.275 m². La capacidad de las instalaciones de almacenamiento existentes es de 45 toneladas por día o 17.000 toneladas por año. Estadísticas En 2010 el aeropuerto era el quinto con mayor volumen de pasajeros de Rusia, sólo superado por los de la zona de Moscú y San Petersburgo, con 2.748.919 pasajeros.​ En comparación con 2007, cuando por primera vez desde 1992 Koltsovo atendió a más de 2 millones de personas (2.345.097 pasajeros), el crecimiento del tráfico de pasajeros fue de 32,9% respecto a 2006.​ Aerolíneas y destinos Referencias Enlaces externos Sitio web oficial (en ruso e inglés) Plano de las terminales A y B (en inglés) Consultado el 23 de marzo de 2012 Información del Aeropuerto de Ekaterimburgo-Koltsovo en Great Circle Mapper. (en inglés) Fuente: DAFIF (válido a octubre de 2006). Historial de accidentes del Aeropuerto de Ekaterimburgo-Koltsovo en Aviation Safety Network (en inglés) Diagrama del aeropuerto de Koltsovo en la base de datos de aeropuertos rusos. (en inglés) Consultado el 23 de marzo de 2012 Historial de accidentes en Koltsovo (en inglés) Consultado el 23 de marzo de 2012 Mapa de ubicación de los aeropuertos Sverdlovsk en "Our Airports" (en inglés) Consultado el 23 de marzo de 2012
Kolcovói nemzetközi repülőtér

A Kolcovói nemzetközi repülőtér (orosz nyelven: Международный Аэропорт Кольцово) (IATA: SVX, ICAO: USSS) nemzetközi repülőtér Oroszországban, Jekatyerinburg Oktyabrszkij kerületének Kolcovo városrészében. Éves utasforgalma 5 973 142 (2021) fő. Futópályák A repülőtér futópályái: 08R/26L (3026 m, 53 m, beton) 08L/26R (3004 m, 45 m, aszfalt) Forgalom Az utasforgalom az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (angol, orosz) A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től Baleset- és repülőesemény-történet az Aviation Safety Network adatbázisában
Aeroporto Internacional de Ecaterimburgo-Koltsovo

O Aeroporto Internacional de Ecaterimburgo-Koltsovo (em russo: Аэропорт Кольцово) (IATA: SVX, ICAO: USSS) é um aeroporto internacional localizado na antiga cidade de Koltsovo, que serve principalmente à cidade de Ecaterimburgo, Sverdlovsk, na Rússia, sendo atualmente o sexto mais movimentado do país. É o hub principal da Ural Airlines, da RusLine e da Aviacon Zitotrans Referências Ligações externas Página oficial