NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kyštym (město)

Kyštym (rusky Кыштым) je město v Ruské federaci. Žije zde 36 045 obyvatel (2021), je to čtvrté nejlidnatější město v Čeljabinské oblasti. Podle města je pojmenována Kyštymská katastrofa, jaderná havárie, ke které došlo v roce 1957, protože jak technický kombinát Majak, kde k havárii došlo, tak uzavřené město Ozjorsk, které je mu nejblíž, byly v té době utajované a nebyly ani na mapách. Poloha Kyštym leží v oblasti Jižního Uralu na stejnojmenné řece. Je vzdálen přibližně devadesát kilometrů severozápadně od Čeljabinska, správního střediska oblasti. Uzavřené město Ozjorsk leží od Kyštymu přibližně patnáct kilometrů severovýchodně a jaderné středisko Majak přibližně třicet kilometrů východně. Dějiny Kyštym vznikl v roce 1757 při založení železárny a pojmenován byl podle řeky, jejíž jméno je turkického původu. Od roku 1934 je Kyštym městem. V roce 1957 došlo v nedalekém jaderném středisku Majak k havárii, která je známa jako Kyštymská katastrofa. Partnerská města Jevpatorija, Ukrajina (2015) Rodáci Nikolaj Vasiljevič Puzanov (1938–2008), biatlonista Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kyschtym na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kyštym na Wikimedia Commons
Kyshtym

Kyshtym (en ruso: Кышты́м) es una ciudad rusa ubicada en el norte de la óblast de Cheliábinsk. Está directamente subordinada a su óblast, por lo que no forma parte de ninguno de sus distritos o raiones. Su término municipal se autogobierna bajo la forma jurídica de ókrug urbano, y limita al sureste con el raión de Argayash, al este con la ciudad cerrada de Oziorsk, al norte con el raión de Kaslí, al noroeste con el ókrug urbano de Verjni Ufaléi, al oeste con el raión de Niazepetrovsk y al suroeste con el ókrug urbano de Karabash.​ En 2021, el ókrug urbano de Kyshtym tenía una población de 38 031 habitantes, de los que 36 045 vivían en la propia ciudad y el resto repartidos en doce pedanías rurales: los poblados ferroviarios de Anbáshskaya, Kuválzhija y Ripus y los posiolki de Béloye Ózero, Bolshiye Yegusty, Kanifolni, Kosói Most, Séverni, Sliudorudnik, Taiguinka, Uvildý y Yúzhnaya Kuznéchija.​ Se sitúa en la ladera oriental del sur de los Urales a 90 km al noroeste de Cheliábinsk. Es conocida por haber dado nombre al accidente de Kyshtym de 1957; dicho accidente nuclear tuvo lugar realmente en la vecina localidad de Oziorsk, que en aquella época era una instalación secreta, por lo que se dio al suceso el nombre de la ciudad más cercana. Historia Fue establecido en 1757 por el Demidov Nikita Nikitich en las cercanías con dos factorías de producción de metal y siderurgia. En 1897 tenía contabilizada una población de 12 331 habitantes.​ En 1934 obtuvo el estatus de ciudad. En 1910, una empresa de Herbert Hoover asociada con la hacienda propiedad de la Baronía Meller Zakomelsky se instaló en la zona con el objetivo de modernizar la industria del cobre, el hierro y el acero. De acuerdo sus palabras: "existió una pequeña industria del acero desde hace 150 años que producían láminas de hierro resistentes al óxido".​ Accidente nuclear Kyshtym se encuentra cerca del complejo nuclear de Oziorsk, también conocido como "Mayak" (faro en ruso). El 29 de septiembre de 1957 se produjo una violenta explosión fruto de un vertido accidental de nitrato seco y sales de acetato en un tanque que contenía residuos altamente radiactivos. En consecuencia, 15 000 km² quedaron contaminados. La explosión se debió a un fallo del sistema de refrigeración del tanque.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Kyshtym. Официальный сайт Кыштымского городского округа (en ruso) История герба Кыштыма Кыштым в энциклопедии «Мой город» Карта города Кыштыма
Kychtym

Kychtym (en russe : Кыштым) est une ville de l'oblast de Tcheliabinsk, en Russie. Sa population s'élevait à 36 045 habitants en 2021. Géographie Kychtym est située sur le versant oriental de l'Oural, à 90 km au nord-ouest de Tcheliabinsk, près de la ville d'Oziorsk. Histoire Les usines de Kychtym-Supérieur et de Kychtym-Inférieur ont été construites par l'un des représentants de la dynastie Demidov : Nikita Nikititch Demidov en 1755. Tout d'abord, la construction de la fonderie de fer de Kychtym-Supérieur (Verkhnekychtym) a commencé, puis celle des forges de Kychtym-Inférieur (Nijnekychtym). L'année de fondation de Kychtym est considérée comme étant l'année 1757, lorsque ces usines ont été lancées. Au départ, il s'agissait de deux villages de colons à quelques kilomètres l'un de l'autre. Comme de nombreuses colonies minières, elles portaient le même nom que les entreprises elles-mêmes. Kychtym accéda au statut de commune urbaine en 1926 puis à celui de ville en 1934. Kychtym se trouve près de la ville fermée de Tcheliabinsk-40 et du complexe nucléaire Maïak. Le 29 septembre 1957 à 16 h 25, se produisit ce qui allait être connu comme la catastrophe de Kychtym. Des nitrates et des acétates montèrent en température au fond d'une cuve de déchets hautement radioactifs provoquant une violente explosion. L'explosion, provoquée par un défaut du système de refroidissement du réservoir, contamina gravement toute la région. La région comptait 270 000 habitants et une évacuation de masse fut organisée. Quelque 800 km2 de terres devinrent inutilisables ; environ 82 % de cette zone ont depuis été rouverts à l'exploitation forestière et à l'agriculture. La catastrophe de Kychtym a été complètement étouffée par les autorités soviétiques jusqu'à ce qu'en 1976, le biologiste soviétique Jaurès Medvedev, réfugié à Londres, en révèle l'existence. Le gouvernement soviétique n'a reconnu l'accident qu'en 1989. Population Recensements (*) ou estimations de la population Notes et références Liens externes (ru) Informations sur Kychtym (ru) Cartes topographiques Portail de la Russie Portail de la Sibérie
Kyštym

Kyštym (in lingua russa Кышты́м) è una città di 35.325 abitanti situata nell'oblast' di Čeljabinsk, in Russia, vicino alla città di Ozërsk e a 90 chilometri dal capoluogo della regione, la città di Čeljabinsk, a sud-est dei monti Urali. Storia Kyštym fu fondata nel 1757; ricevette lo status di città il 20 dicembre 1934. Il disastro nucleare Il 29 settembre 1957, a Kyštym, nella centrale nucleare di Majak, ci fu una violenta esplosione. In un vasto territorio si liberò una nuvola di nitrati contaminati, e le zone più colpite furono Kyštym, Ozërsk, Kasli e tutto l'oblast' di Čeljabinsk. In tutto, 800.000 chilometri quadrati di terreno furono contaminati da questa sostanza: furono inquinate foreste, villaggi, ma anche grosse città come Čeljabinsk. Oltre 200.000 persone furono contaminate dai radionuclidi. Popolazione 30.300 (1952) 36.100 (1970) 39.800 (1979) 42.800 (1989) 41.900 (2002) 35.300 (2023) Galleria d'immagini Note Voci correlate Kasli Ozërsk Oblast' di Čeljabinsk Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kyštym Collegamenti esterni Immagini di Kyštym, su msshveikin.freehostia.com. URL consultato il 19 settembre 2007 (archiviato dall'url originale il 3 novembre 2007). Storia di Kyštym, su msshveikin.hut2.ru. URL consultato il 19 settembre 2007 (archiviato dall'url originale il 29 settembre 2007).
Kysztym

Kysztym (ros. Кыштым) – miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim na Uralu. Miasto otoczone jest przez około 30 jezior, w pobliżu znajduje się też wiele lasów. Historia Kysztym jako osada powstał w 1757, jednakże prawa miejskie otrzymał dopiero w 1934. Katastrofa kysztymska W 1940 w pobliskim mieście znanym jako „Czelabińsk-40”, a później „-65” powstała fabryka pocisków – Kombinat Chemiczny Majak („Latarnia”). Od tego czasu nastąpiły tam 3 wypadki jądrowe, wskutek których pół miliona ludzi otrzymało dawkę promieniowania radioaktywnego o sile zbliżonej do skażenia czarnobylskiego lub ją przewyższającą. Największa katastrofa nastąpiła w 1957 r. – był to wybuch podziemnego zbiornika zawierającego 361 tysięcy litrów wysoko radioaktywnych odpadów płynnych w KChM. Ludzie, „ze schodzącą z twarzy, dłoni i innych części ciała skórą, uciekali w panice, nie wiedząc, co jest przyczyną nagłej choroby”. Skażenie objęło wówczas 23 tys. km², gdzie żyło 270 tys. ludzi. Ostateczny bilans wyniósł 200 zmarłych, 10 tys. ewakuowanych, 470 tys. narażonych na wysokie dawki promieniowania. Aż do 1979 roku nie były znane szczegóły katastrofy. Pojawiały się nawet hipotezy o wybuchu atomowym odpadów czy przypadkowym odpaleniu bomby wodorowej. W końcu Żores Medwiediew, biogenetyk, wyjawił prawdę po ucieczce z ZSRR. Po ulewnych deszczach, zbiornik wodny, w którym gromadzono odpady atomowe, wylał i zanieczyszczenia dostały się do rzeki Tiecza. Z dna wyschniętego jeziora Karaczaj wiatr przeniósł na okolice pyły radioaktywne, doprowadzając do skażenia. Wypadek w Kysztymie z 1957 r. otrzymał stopień „6” w siedmiostopniowej skali skutków wypadków jądrowych. Nauka i oświata W mieście znajduje się filia Południowouralskiego Uniwersytetu Państwowego. Przypisy
Аптрякова

Аптря́кова — деревня в Нязепетровском районе Челябинской области России. Входит в состав Гривенского сельского поселения. Находится на правом берегу реки Суроям, примерно в 34 км к юго-юго-востоку (SSE) от районного центра, города Нязепетровск, на высоте 389 метров над уровнем моря. Население По данным Всероссийской переписи, в 2010 году численность населения деревни составляла 201 человека (95 мужчин и 106 женщин). Национальный состав: по данным Всероссийской переписи населения (2002 год) - Татары - 62%. Башкиры - 36% Улицы Уличная сеть деревни состоит из 3 улиц: Заречная Набережная Победы Инфраструктура Клуб Примечания
Аптрякова

Аптрякова (рос. Аптрякова) — присілок у Нязепетровському районі Челябінської області Російської Федерації. Входить до складу муніципального утворення Гривенське сільське поселення. Населення становить 201 особу (2010). Історія Населений пункт розташований на історичних землях башкирів. Від 1923 року належить до Нязепетровського району Челябінської області. Згідно із законом від 13 вересня 2004 року органом місцевого самоврядування є Гривенське сільське поселення. Населення Примітки
Михайловск (Свердловска област)

Михайловск (на руски: Михайловск) е град в Русия, разположено в Нижнесергински район, Свердловска област. Населението на града към 1 януари 2018 година е 8921 души. История Селището е основано през 1805 година, през 1961 година получава статут на град. Източници
Michailowsk (Swerdlowsk)

Michailowsk (russisch Михайловск) ist eine Stadt in der Oblast Swerdlowsk (Russland) mit 9852 Einwohnern (Stand 14. Oktober 2010). Geographie Die Stadt liegt an der Westflanke des Mittleren Urals, etwa 160 km südwestlich der Oblasthauptstadt Jekaterinburg an der Mündung der Serga in die Ufa im Flusssystem der Kama. Michailowsk ist gehört zum Rajon Nischnije Sergi. Die Stadt liegt etwa 10 km westlich der 1916 eröffneten Eisenbahnstrecke Kalino (bei Tschussowoi) – Kusino – Berdjausch, der ehemaligen West-Ural-Eisenbahn (Западно-Уральская железная дорога/ Sapadno-Uralskaja schelesnaja doroga). Die Station der Stadt heißt Michailowski Sawod und ist mit der Stadt über eine Güteranschlussstrecke verbunden. Geschichte Michailowsk entstand 1805 im Zusammenhang mit der Errichtung des Eisenwerkes Michailowski Sawod durch den Moskauer Kaufmann Michail Gubin. Für den Betrieb des Werkes wurde hier die Serga aufgestaut. 1942 erhielt der Ort den Status einer Siedlung städtischen Typs und am 9. Januar 1961 die Stadtrechte. Bevölkerungsentwicklung Anmerkung: Volkszählungsdaten Kultur und Sehenswürdigkeiten Im Stadtzentrum sind Kaufmannshäuser aus dem 19. Jahrhundert erhalten. Die Stadt besitzt ein Heimatmuseum. Wirtschaft In Michailowsk sind der größte Hersteller Russlands für Alufolie sowie eine Papierfabrik ansässig. Persönlichkeiten Wladimir Konstantinowitsch Troschin (1926–2008), Sänger, Theater- und Filmschauspieler Wladimir Walentinowitsch Fedotow (* 1966), Fußballspieler und -trainer Einzelnachweise Weblinks Michailowsk auf mojgorod.ru (russisch)
Mikhaylovsk, Sverdlovsk Oblast

Mikhaylovsk (Russian: Миха́йловск) is a town in Nizhneserginsky District of Sverdlovsk Oblast, Russia, located on the shores of Mikhaylovsky Pond, 163 kilometers (101 mi) southwest of Yekaterinburg, the administrative center of the oblast. Population: 9,852 (2010 census); 10,538 (2002 census); 12,943 (1989 Soviet census). History It was founded in 1805 as Mikhaylovsky Zavod (Russian: Миха́йловский Заво́д). It was granted town status and given its present name in 1961. Administrative and municipal status Within the framework of the administrative divisions, it is, together with one rural locality (the settlement of Mikhaylovsky Zavod), incorporated within Nizhneserginsky District as the Town of Mikhaylovsk. As a municipal division, the Town of Mikhaylovsk, together with ten rural localities in Nizhneserginsky District, is incorporated within Nizhneserginsky Municipal District as Mikhaylovskoye Urban Settlement. References Notes Sources Министерство строительства и развития инфраструктуры Свердловской области. Приказ №120-П от 21 апреля 2014 г. «Об утверждении списка административно-территориальных единиц и населённых пунктов Свердловской области». (Sverdlovsk Oblast Ministry of Construction and Infrastructure Development. Order #120-P of April 21, 2014 On Adopting the Registry of the Administrative-Territorial Units and Inhabited Localities in Sverdlovsk Oblast. ). Областная Дума Законодательного Собрания Свердловской области. Закон №85-ОЗ от 12 июля 2007 г. «О границах муниципальных образований, расположенных на территории Свердловской области», в ред. Закона №107-ОЗ от 29 октября 2013 г. «Об упразднении отдельных населённых пунктов, расположенных на территории города Ивделя, и о внесении изменений в Приложение 39 к Закону Свердловской области "О границах муниципальных образований, расположенных на территории Свердловской области"». Вступил в силу через 10 дней после официального опубликования. Опубликован: "Областная газета", №232–249, 17 июля 2007 г. (Oblast Duma of the Legislative Assembly of Sverdlovsk Oblast. Law #85-OZ of July 12, 2007 On the Borders of the Municipal Formations on the Territory of Sverdlovsk Oblast, as amended by the Law #107-OZ of October 29, 2013 On Abolishing Several Inhabited Localities on the Territory of the Town of Ivdul and on Amending the Law of Sverdlovsk Oblast "On the Borders of the Municipal Formations on the Territory of Sverdlovsk Oblast". Effective as of the day which is 10 days after the official publication.).
Mikhaïlovsk (oblast de Sverdlovsk)

Mikhaïlovsk (en russe : Михайловск) est une ville de l'oblast de Sverdlovsk, en Russie. Sa population s'élevait à 9 436 habitants en 2013. Géographie Mikhaïlovsk est située sur le flanc occidental de l'Oural central, au point de confluence de la Serga et de l'Oufa, à 102 km au sud-ouest de Iekaterinbourg et à 1 332 km à l'est de Moscou. Histoire Fondée en 1805 sous le nom de Mikhaïlovski Zavod (russe : Михайловский Завод), ou « Usine Mikhaïlovski », une usine sidérurgique. Elle accéda au statut de commune urbaine en 1942, puis à celui de ville en 1961 et fut alors renommée Mikhaïlovsk. Population Recensements (*) ou estimations de la population : Notes et références Liens externes Site officiel Ressource relative à la musique : MusicBrainz Ressource relative à la géographie : OKATO (ru) Informations sur Mikhaïlovsk (ru) Cartes topographiques Portail de la Russie Portail de la Sibérie
Michajlovsk (oblast' di Sverdlovsk)

Michajlovsk è una città della Russia estremo orientale (Oblast' di Sverdlovsk), situata sulle sponde del bacino omonimo, formato nel 1806 con le acque dei fiumi Serga, Demid e Kuba, 163 km a sudovest del capoluogo Ekaterinburg; dal punto di vista amministrativo, dipende dal distretto di Nižnie Sergi. Società Evoluzione demografica Fonte: mojgorod.ru 1959: 10.600 1979: 12.900 1989: 12.900 2007: 9.800 Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Michajlovsk Collegamenti esterni (RU, EN) Sito ufficiale del censimento 2002, su perepis2002.ru. URL consultato il 4 ottobre 2008 (archiviato dall'url originale il 22 giugno 2020). (RU) Mojgorod.ru.
Michajlovsk (oblast Sverdlovsk)

Michajlovsk (Russisch: Михайловск) is een stad in de Russische oblast Sverdlovsk, ten westen van de Oeral, in de Cis-Oeral aan het Michailovskmeer (ontstaan in 1806) aan de samenvloed van de riviertjes Serga, Demid en Koeba op 163 kilometer ten zuidwesten van Jekaterinenburg en op 28 kilometer van het districtcentrum Nizjnieje Sergi. Geschiedenis De plaats werd gesticht in 1805 toen de Moskouse handelaar Michail Goebin er een ijzerverwerkingsbedrijf stichtte. De fabriek wordt nog steeds 'Michailovskfabriek' genoemd. In 1961 kreeg de plaats de status van stad. Economie en transport De economie is gecentreerd rond een fabriek voor de verwerking van non-ferro metalen, die een belangrijke Russische producent van aluminiumfolie is. Verder bevindt zich er een papiermolen. Demografie Externe links (ru) mojgorod: Красноуральск
Michajlovsk, Sverdlovsk oblast

Michajlovsk (ryska Михайловск) är en stad i Sverdlovsk oblast i Ryssland. Den ligger 163 kilometer sydväst om Jekaterinburg. Folkmängden uppgår till cirka 9 000 invånare. Historia Staden grundades 1805 med namnet Michajlovskij Zavod (ryska Михайловский Завод). Stadsrättigheter erhölls 1961 och staden fick då sitt nuvarande namn. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Mikhaylovsk, Sverdlovsk Oblast, 27 december 2013. Noter
Михайловськ (Нижньосергинський район)

Миха́йловськ (рос. Михайловськ) — місто у складі Нижньосергинського району Свердловської області. Адміністративний центр Михайловського міського поселення. Географія Місто розташоване за 133 км від Єкатеринбургу, за 28 км від міста Нижні Серги та за 10 км від залізничної станції Михайловський Завод напрямку Чусовська-Дружинино-Бердяуш, з якою пов'язаний залізничною гілкою виробничого призначення. Знаходиться на правому березі річки Уфа. Історія 1805 року у гирлі річки Куби, притоці річки Серги, під керівництвом московського купця і промисловця Михайла Губіна почалося будівництво залізоробного заводу, який поклав початок сучасному місту. У серпні 1808 року робочі отримали перші пуди листового заліза. Новопобудованому заводу і розташованому в безпосередній близькості робітничому селищу було присвоєно ім'я його засновника і власника Михайла Губіна — Михайловський завод. Для виробництва заліза, головним чином покрівельного, використовувався чавун Атизького, Нижньосергинського і Верхньоуфалейского заводів. Готова продукція сплавлялася річкою Уфа в період паводку. Основним ринком збуту металу був Нижегородський ярмарок, а головними покупцями продукції Сергинських заводів були «Торговий дім Е. М. Мейер і К» та АТ «Кровля». 1860 року за три версти від Михайлівського заводу у селища Уфімка, була збудована Уральська паперова фабрика Ятес. Михайловське було одним з великих поселень в Красноуфімському повіті. Тут налічувалося до 11 тис. осіб, знаходилося волосна управа, декілька шкіл (в тому числі реміснича), лікарня, церква, близько 60 торговельних підприємств, численні промисли (шевський, пімокатний, ковальсько-слюсарний). 9 січня 1961 року селище Михайловське було перетворено в місто Михайловськ. Населення Населення — 9852 особи (2010, 10538 у 2002). Персоналії Трошин Володимир Костянтинович (1926—2008) — радянський і російський співак, актор театру і кіно. Примітки Джерела Аркуш карти O-40-131 Михайловск. Масштаб: 1 : 100 000. Стан місцевості на 1980 р. Видання 1987 р. (рос.) Посилання На Вікімапії [Архівовано 25 серпня 2011 у WebCite]
Muravlenko

Muravlenko (en rus: Муравленко) és una ciutat de Rússia, del districte de Iamàlia. La població és, segons el cens rus de 2020 és de 31.516 habitants. Geografia Muravlenko es troba a la plana de Sibèria occidental, a 88 km al nord-oest de Noiabrsk, a 479 km al sud-est de Salekhard, la capital de la regió, i a 883 km al nord-est de Tiumén i a 2.214 km al nord-est de Moscou. Referències
Muravlenko

Muravlenko (rusky Муравленко) je město v Jamalo-něneckém autonomním okruhu v Ruské federaci. Při sčítání lidu v roce 2010 mělo přes třiatřicet tisíc obyvatel. Poloha a doprava Muravlenko leží v severní části Západosibiřské roviny. Od Salechardu, správního střediska autonomního okruhu, je vzdáleno přibližně 480 kilometrů jihovýchodně. Nejbližší železniční stanice je Chanymej vzdálený přibližně osmdesát kilometrů východně a ležící na trati z Ťumeně přes Surgut do Nového Urengoje, která byla uvedena do provozu v roce 1984. Dějiny Muravlenko bylo založeno za účelem těžby ropy a to rovnou jako sídlo městského typu pod jménem Muravlenkovskij (Муравленковский). Městem je od roku 1990 a současnou podobu jména má od roku 1991. Město je pojmenováno po ropném inženýrovi Viktoru Ivanovičovi Muravlenkovi. Památníky Památník hrdinů vlasti – odhalen na památku hrdinů Severního vojenského okruhu, který se účastnili Speciálně vojenské operace na Ukrajinu Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Murawlenko na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Muravlenko na Wikimedia Commons
Murawlenko

Murawlenko (russisch Муравленко) ist eine Stadt im Autonomen Kreis der Jamal-Nenzen (Russland) mit 33.391 Einwohnern (Stand 14. Oktober 2010). Geographie Die Stadt liegt im nördlichen Teil des Westsibirischen Tieflandes, etwa 480 km südöstlich der Hauptstadt des Autonomen Kreises Salechard. Die Stadt Murawlenko bildet einen eigenständigen Stadtkreis, der vom Territorium des Rajons Purowski umgeben ist. Murawlenko liegt 80 Kilometer westlich der Station Chanymei der auf diesem Abschnitt 1984 eröffneten Eisenbahnstrecke Tjumen – Surgut – Nowy Urengoi. Geschichte Nach dem Baubeginn 1982 wurde die Siedlung städtischen Typs Murawlenkowski 1984 offiziell gegründet. Am 6. August 1990 wurde ihr Stadtrecht verliehen, 1991 der Name in die heutige Form geändert. Die Benennung erfolgte nach Wiktor Murawlenko, einem Erdölingenieur und ersten Direktor von Glawtjumenneftegas (der Hauptverwaltung der Erdöl- und Erdgaserkundung und -förderung in Westsibirien zu Zeiten der Sowjetunion). Bevölkerungsentwicklung Anmerkung: Volkszählungsdaten (1989 gerundet) Kultur, Bildung und Sehenswürdigkeiten In Murawlenko gibt es Filialen der Tjumener Staatlichen Universität sowie der Tjumener Staatlichen Erdöl- und Erdgasuniversität. Wirtschaft Murawlenko ist Zentrum der Erdölförderung auf den Lagerstätten Murawlenkowskoje, Sutorminskoje, Kraineje, Sugmutskoje und anderen durch Gazprom Neft (früher Sibneft). Einzelnachweise Weblinks Website der Stadtverwaltung (russisch) Murawlenko auf mojgorod.ru (russisch)