NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cseszmai járás

A Cseszmai járás (oroszul Чесменский муниципальный район) Oroszország egyik járása a Cseljabinszki területen. Székhelye Cseszma. Népesség 1989-ben 19 638 lakosa volt. 2002-ben 20 459 lakosa volt, melyből 15 037 orosz, 1583 kazah, 1421 ukrán, 794 tatár, 628 mordvin, 304 fehérorosz, 212 baskír stb. 2010-ben 20 185 lakosa volt, melyből 15 664 orosz, 1460 kazah, 936 ukrán, 731 tatár, 476 mordvin, 182 fehérorosz, 162 baskír stb. Jegyzetek Források Всероссийская перепись населения 2002 года. Национальный состав населения по регионам России. Демоскоп Weekly. A 2010-es népszámlálás eredményei: http://www.gks.ru/free_doc/new_site/perepis2010/croc/perepis_itogi1612.htmArchiválva 2013. március 15-i dátummal a Wayback Machine-ben
Česmenskij rajon

Il Česmenskij rajon (in russo Чесменский район?) è un rajon dell'oblast' di Čeljabinsk, nella Siberia occidentale. Istituito nel 1935, il suo capoluogo è Česma. Villaggi Tarutino Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Česmenskij rajon Collegamenti esterni Sito ufficiale, su chesma74.ru.
Чесменський район

Чесменський муніципальний район — муніципальне утворення в Челябінській області Російської Федерації. Адміністративний центр - село Чесма. Географія Площа території - 266,3 тис. га, сільськогосподарські угіддя - 233,6 тис. га. Історія Утворений 18 січня 1935 року в результаті розукрупнення Варненського, Кочкарського, Нагайбацього та Троїцького районів. У 1962 році Чесменський район ліквідували як одиницю Челябінської області. Землі і підприємства були передані спочатку в Варненський район (1962 рік), а потім - в Троїцький район в 1964 році. Відновлення колишніх кордонів Чесменського району відбулося 25 січня 1965. Населення Населення - 19 199 чоловік. Національний склад Національний склад населення визначається історичними міграційними процесами, в районі проживають: росіяни, казахи, мордва, татари, українці, білоруси, азербайджанці, грузини, вірмени. Територіально-муніципальне устрій У Чесменському районі 32 населених пункти у складі 12 сільських поселень. Археологія На території Чесменського району відома значна кількість археологічних пам'яток різних епох, найдавніші датуються енеолітом (стоянки та місцезнаходження), епохою бронзи (могильники і поселення. Реконструкція одного з курганів ранньої залізної доби з Чесменського району, кургану Темір, зроблена в музеї -заповіднику обласного значення Аркаїм.
Sawjalicha

Sawjalicha (russisch Завьялиха) ist ein Skigebiet im südlichen Ural in der Oblast Tscheljabinsk in Russland. Sawjalicha befindet sich etwa auf halbem Weg zwischen den Metropolen Tscheljabinsk und Ufa rund 12 km südwestlich der „geschlossenen Stadt“ Trjochgorny an den Hängen des gleichnamigen Berges. Das Skigebiet wurde Ende der 1990er Jahre nach dem Vorbild westlicher Skiorte in Betrieb genommen und wird seitdem beständig ausgebaut. Skisaison ist für gewöhnlich von Ende November bis Mitte April. Es existieren 10 Skipisten mit bis zu 3 km Länge, ein sechssitziger Sessellift österreichischer Produktion, Langlaufloipen, mehrere Skilifte, spezielle Angebote für Snowboarder und eine Anlage zur künstlichen Beschneiung. Verkehrsanbindung Sawjalicha befindet sich 15 Kilometer entfernt von der Magistrale M5, der wichtigsten Fernstraßenverbindung von Moskau ostwärts über den Ural bis nach Sibirien und russisch Fernost. Zum nächsten Bahnhof (20 km entfernt), in die umliegenden Kleinstädte und nach Tscheljabinsk existieren ab Sawjalicha regelmäßig verkehrende Buslinien. Für Reisegruppe besteht zu den beiden nächsten Flughäfen (Ufa, Tscheljabinsk) ein Shuttleservice. Weblinks http://www.zavjalikha.su – offizielle Website http://www.inrussland.net/index-ski.html – deutschsprachiger Artikel
Aérodrome d'Ouraï

L'aéroport d'Ouraï (IATA : URJ, OACI : USHU) est un aéroport du district autonome de Khantys-Mansis en Russie, situé à 4 km au sud-est d'Ouraï. Références Liens externes (en) Historique des accidents pour URJ: Uraj Airport sur Aviation Safety Network Portail de l’aéronautique Portail de la Russie Portail de la Sibérie
Aeroporto di Uraj

L'aeroporto di Uraj è un aeroporto situato a 4 km a sud est della città di Uraj, nella regione del Circondario autonomo dei Chanty-Mansi, in Russia. Storia Strategia Dati tecnici L'aeroporto è in grado di gestire aerei di medie dimensioni. Collegamenti con Uraj L'Aeroporto di uraj si trova nella periferia della città ed è facilmente raggiungibile con la linea no.1 del trasporto pubblico locale. Statistiche PasseggeriAnno13.70013.80013.90014.00014.10020162016,22016,42016,62016,82017PasseggeriTraffico annuale.mw-chart-f5915f573716b0496b2fcb31c03d02b8e50b2d8801523c91f83eacbec34b0cce7a911cdfb86cc8332b875bff601ffc677efeb0be55a955bda219bdcdc0579f10__zr191111-cls-989505:hover{pointer-events:none}.mw-chart-f5915f573716b0496b2fcb31c03d02b8e50b2d8801523c91f83eacbec34b0cce7a911cdfb86cc8332b875bff601ffc677efeb0be55a955bda219bdcdc0579f10__zr191111-cls-989506:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,1)}.mw-chart-f5915f573716b0496b2fcb31c03d02b8e50b2d8801523c91f83eacbec34b0cce7a911cdfb86cc8332b875bff601ffc677efeb0be55a955bda219bdcdc0579f10__zr191111-cls-989507:hover{cursor:pointer}.mw-chart-f5915f573716b0496b2fcb31c03d02b8e50b2d8801523c91f83eacbec34b0cce7a911cdfb86cc8332b875bff601ffc677efeb0be55a955bda219bdcdc0579f10__zr191111-cls-989508:hover{cursor:pointer;fill:rgba(82,130,235,1)}.mw-chart-f5915f573716b0496b2fcb31c03d02b8e50b2d8801523c91f83eacbec34b0cce7a911cdfb86cc8332b875bff601ffc677efeb0be55a955bda219bdcdc0579f10__zr191111-cls-989509:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,0)} Note Collegamenti esterni (EN, RU) L'Aeroporto di Uraj sul aviapages.ru, su aviapages.ru. (RU) Voli di oggi a Uraj - Passeggeri - Arrivi - Internazionali e Nazionali, su rasp.yandex.ru. (RU) Voli di oggi a Uraj - Passeggeri - Partenze - Internazionali e Nazionali, su rasp.yandex.ru.
Aeroportul Uray

Aeroportul Uray (IATA: URJ, ICAO: USHU) este un aeroport din Urai⁠(d), Districtul autonom Hantî-Mansi, Regiunea Tiumen, Rusia ce deservește zona Urai⁠(d)[[Urai (human settlement in Khanty-Mansi Autonomous Okrug–Yugra, Russia)|​]]. Aeroportul a fost tranzitat în 2017 de 13.704 pasageri. A fost numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 58 m, aeroportul dispune de 1 pistă. Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista are orientarea 18/36. Terminale Note Vezi și
Урай (аэропорт)

Аэропо́рт Урай — аэропорт города Урай Ханты-Мансийского автономного округа. Пропускная способность аэровокзального комплекса – 250 человек в час. Принимаемые типы ВС Самолёты Ан-32, Ту-154, Як-42, ATR 42, ATR 72,Bombardier CRJ, Bombardier Dash 8, Embraer EMB 120 Brasilia, Embraer ERJ-145, Embraer E-190,Boeing 737-500, Boeing 737-400, Boeing 737-300, Saab 340, Saab 2000, Sukhoi Superjet 100 и все более лёгкие, а также вертолёты всех типов. Показатели деятельности Авиакомпании и пункты назначения Организации, расположенные на аэродроме 1. Няганское отделение Югорского центра ОВД филиала «Аэронавигация Севера Сибири» См. также Список аэропортов России Примечания Ссылки Администрация города Урай (рус.)
Урай (аеропорт)

Аеропо́рт У́рай — аеропорт міста Урай Ханти-Мансійського автономного округу Росії. Пропускна здатність аеровокзального комплексу — 250 осіб на годину. Показники діяльності Авіакомпанії та пункти призначення Організацією перельотів займається авіакомпанія Utair Організації, розташовані на аеродромі 1. Няганське відділення Югорського центру ОВС філії «Аеронавігація Півночі Сибіру» Див. також Список аеропортів Росії Примітки Посилання Адміністрація міста Урай(рос.)
Двохозерна

Двохозе́рна (рос. Двухозёрная) — присілок у складі Мішкинського району Курганської області, Росія. Входить до складу Купайської сільської ради. Населення — 22 особи (2010, 44 у 2002). Примітки Джерела Аркуш карти N-41-8. Масштаб: 1 : 100 000. Стан місцевості на 1982 р. Видання 1989 р. (рос.) Посилання На Вікімапії [Архівовано 25 грудня 2018 у Wayback Machine.]
Kazym (plaats)

Kazym (Russisch: Казым) is een plaats (selo) in het district Belojarski in het noorden van het Russische autonome district Chanto-Mansië van de oblast Tjoemen. De plaats ligt op het West-Siberisch Laagland aan de rivier de Amnja (zijrivier van de Kazym, stroomgebied van de Ob). Geschiedenis De plaats wordt al lange tijd bewoond door Chanten. De plaats Kazym vormde onderdeel van het Chantische vorstendom Kazym, dat zich uitstrekte over de rivier de Kazym en haar zijrivieren (meestal bezat een Chantische clan een hele riviervallei). In 1583 trok Jermak met zijn Kozakkenleger over de Ob en onderwierp het Chantische vorstendom Koda, waarbij hij mogelijk ook Kazym aandeed, dat toen onderdeel vormde van het kanaat Sibir. De Russen vestigden geleidelijk aan handelsposten in de regio, waarbij Kazym de centrale plaats werd in het gebied. Toen de Sovjets hun collectivisatie uitvoerden vanaf eind jaren '20, kwamen de Chanten in opstand. In Kazym bevond zich de selsovjet en werd tot 'cultuurbasis' benoemd. Er werd ook een internaat geplaatst, waar Chantische kinderen verplicht heen moesten en verboden werd hun eigen taal Ostjaaks te spreken of kennis te verwerven met betrekking tot gewoontes en gebruiken uit de Chantische cultuur. Ook werden hooggeachte Chantische leiders tot 'koelakken' bestempeld en onteigend van hun rendierkuddes en werd het Chantische leven op allerlei wijze aangepakt. In 1933 mondde het conflict uit in de Kazymopstand. Deze opstand werd een jaar later op bloedige wijze de kop ingedrukt door de OGPOe (voorloper van de NKVD) en de Rode Luchtmacht, die afgelegen Chantische dorpen bombardeerde. Honderden mensen werden opgepakt en velen werden geëxecuteerd of verdwenen in Goelagkampen. Na deze opstand werd het Chantische culturele en religieuze (sjamanisme) leven volledig onder controle van de staat gebracht en waar dit de groot-communistische gedachte niet ondersteunde volledig verboden. In 1959 werd gas gevonden in de buurt van de latere stad Belojarski, hetgeen een stroom van Russen naar het gebied bracht. In 1988 nam Belojarski, dat toen meer dan 14.000 inwoners telde, de functie van bestuurlijk centrum over van Kazym. Economie en cultuur De inwoners houden zich vooral bezig met de rendierhouderij. De plaats heeft ook een haven aan de Amnjarivier. In de plaats bevindt zich een nationaal etnografisch park-museum.
Казым (село)

Казым — село в Белоярском районе Ханты-Мансийского автономного округа — Югры России. Административный центр сельского поселения Казым. География Село находится на левом берегу реки Казым, на расстоянии 27 км (по прямой) к востоку от города Белоярский, административного центра района. Климат Климат резко континентальный, зима суровая, с сильными ветрами и метелями, продолжающаяся семь месяцев. Лето относительно тёплое, но быстротечное. Население Улицы Примечания
Казим (село)

Кази́м (рос. Казым, хант. Касум) — село у складі Білоярського району Ханти-Мансійського автономного округу Тюменської області, Росія. Адміністративний центр Казимського сільського поселення. Населення — 1379 осіб (2010, 1201 у 2002). Національний склад станом на 2002 рік: ханти — 60 %. Примітки Джерела Аркуш карти P-42-3. Посилання На Вікімапії [Архівовано 25 серпня 2011 у WebCite]
Université d'État de Tcheliabinsk

L’université d’État de Tcheliabinsk (en russe : Челябинский государственный университет) - désignée aussi par le sigle CSU (pour Chelyabinsk State University) - est une université située à Tcheliabinsk, en Russie, fondée en 1976. Elle compte environ 27 000 étudiants. L’université est basée à Tcheliabinsk, mais elle a aussi trois antennes à Kostanaï (Kazakhstan), Miass et Troïtsk ainsi que treize représentations dans d’autres villes (Argaïach, Chadrinsk, Ioujnoouralsk, Iouriouzan, Kopeïsk, Kychtym, Niazepetrovsk, Orsk, Oust-Katav, Satka, Triokhgorny, Verkhni Oufaleï et Zlatooust). Facultés L’université d’État de Tcheliabinsk compte douze facultés et six instituts : faculté de biologie, faculté de mathématiques, faculté de physique, faculté de chimie, faculté d’économie, faculté de l’Eurasie et de l’Orient, faculté d’enseignement par correspondance et à distance, faculté de linguistique et de traduction, faculté de psychologie et de pédagogie, faculté de gestion, faculté d’écologie, institut de droit, institut des arts libéraux, institut de l’enseignement pré-universitaire, institut d’informatique, institut de formation professionnelle continue, institut d’augmentation des qualifications et de perfectionnement des cadres, institut de développement territorial, institut d’économie, des affaires et de l’administration. Notes et références Voir aussi Articles connexes Université d'État du Sud de l'Oural Système éducatif russe Marina Zaguidoullina Lien externe (ru) Site officiel Portail de la Russie Portail de la Sibérie Portail des universités
Università statale di Čeljabinsk

L'Università statale di Čeljabinsk (ČelGU, in russo Челябинский государственный университет?) è un ente di istruzione accademica russo situato a Čeljabinsk. Struttura Istituto di tecnologie informatiche Istituto di studi avanzati e riqualificazione Istituto di economia e gestione Istituto di formazione preuniversitaria Istituto di legge Istituto di istruzione internazionale Facoltà di matematica Facoltà di fisica Facoltà di chimica Facoltà di Eurasia e Oriente Facoltà di ecologia Facoltà di gestione Facoltà di linguistica e traduzione Facoltà di psicologia e pedagogia Facoltà di biologia Facoltà di istruzione a distanza Facoltà di giornalismo Facoltà di economia Facoltà di medicina fondamentale Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università statale di Čeljabinsk Collegamenti esterni (RU) Sito ufficiale, su csu.ru.
Czelabiński Uniwersytet Państwowy

Czelabiński Uniwersytet Państwowy (ros. Челябинский государственный университет, ЧелГУ) – rosyjski państwowy uniwersytet założony w 1976 w Czelabińsku. Historia Uczelnia była pierwszym uniwersytetem na Południowym Uralu; została utworzona na mocy Uchwały Rady Ministrów ZSRR z 1974. Oficjalne otwarcie miało miejsce dwa lata później, w październiku 1976. Fakultety matematyczny; fizyki; biologiczny; chemiczny; ekologii; podstaw medycyny; ekonomiczny; zarządzania; Instytut Technologii Informatycznych; Centrum Edukacji Humanistycznej. Euroazji i Wschodu; i inne Katedry wychowania fizycznego i sportu. Kampusy i budynki uczelniane Studentom Uniwersytet oferuje 1300 miejsc mieszkalnych w budynkach wielokondygnacyjnych na terenie miasta, w tym dla studentów I roku (rok akademicki 2020/21) – 236 miejsca. Studenci studiów zaocznych otrzymują miejsca w zależności od liczby wolnych. Władze Nadzorujący Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego Federacji Rosyjskiej Rektorzy Pierwszym rektorem został członek korespondent Akademii Nauk Pedagogicznych ZSRR profesor Siemion Matuszkin. rektor Siergiej Taskajew prorektor Władimir Fiedorow prorektor Igor Byczkow prorektor Siergiej Bogosłowski zastępca rektora Nikołaj Mamajew zastępca rektora Aleksandr Biriukow Filie Troick; Miass; Kustanaj (Kazachstan). Przypisy
Národní garda Ruské federace

Národní garda Ruské federace (rusky Росгвардия – Rosgvardija) jsou vnitřní vojska Ruské federace podřízená přímo ruskému prezidentu. Národní garda není součástí Ozbrojených síl Ruské federace. Vznikla roku 2016 a nahradila dosavadní Vojsko ministerstva vnitra a jednotky OMON a SOBR. Tvoří ji více než 300 000 osob. Mezi její úkoly patří ochrana státních hranic a významných objektů, boj s terorismem a organizovaným zločinem, ochrana života civilistů i rozhánění nepovolených demonstrací. Plní i úkoly dříve vyhrazené pro zásahové jednotky OMON a SOBR. Historie Národní garda vznikla 5. dubna 2016 výnosem prezidenta Vladimíra Putina a následnou ratifikací ve Státní dumě 22. června 2016 a v Radě federace 29. června 2016. Národní garda v sobě integruje řadu složek, včetně speciálních jednotek, námořních sil a obrněných vozidel (BTR-80, BMD-2). Dle Putinových kritiků vytvořil takto rozsáhlou ozbrojenou složku především za účelem svého udržení u moci. I proto do jejího vedení jmenoval svého bývalého bodyguarda Viktora Zolotova. Během ruské invaze na Ukrajinu v roce 2022 byla část těchto jednotek nasazena na území Ukrajiny, a někteří jejich příslušníci čelí obviněním z válečných zločinů, kterých se tam dopustili. Po neúspěšné červnové vzpouře byla v listopadu 2023 Národní gardě Ruské federace podřízena bývalá Wagnerova skupina, nově vedená Pavlem Prigožinem, pětadvacetiletým synem původního zakladatele skupiny Jevgenije Prigožina. Bylo jí do budoucna zakázáno verbovat příslušníky z řad osob ve výkonu trestu. Úkoly Mezi hlavní úkoly národní gardy patří ochrana státních hranic a významných objektů, teritoriální obrana, boj s terorismem a organizovaným zločinem, ochrana života civilistů i rozhánění nepovolených demonstrací. Zákon rovněž umožňuje nasazení gardy i mimo území Ruska za účelem „obnovení a udržení míru“. Pravomoci Národní garda má právo užít střelné zbraně bez výstrahy v situaci bezprostředního ohrožení života civilistů (nebo příslušníků gardy). Nemohou však střílet na těhotné ženy, nezletilé nebo při masových shromážděních. V těchto situacích mohou použít výhradně vodní děla a obrněné vozy. Galerie Odkazy Reference Související články Kadyrovci Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Národní garda Ruské federace na Wikimedia Commons
Federalna Służba Wojsk Gwardii Narodowej Rosji

Federalna Służba Wojsk Gwardii Narodowej Rosji (ros. Федеральная служба войск национальной гвардии Российской Федерации, w skrócie Rosgwardia (ros. Росгвардия)) – federalna służba rosyjska, powstała w kwietniu 2016 roku. Stała się największą spośród struktur bezpieczeństwa wewnętrznego w Rosji. Historia 5 kwietnia 2016 roku Prezydent Federacji Rosyjskiej Władimir Putin podpisał dekret nr 157, w którym postanowił powołać FSWGNR i jednocześnie przekształcić Wojska wewnętrzne Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Rosji w Wojska Gwardii Narodowej Rosji. Na czele Służby stoi generał armii Wiktor Zołotow, będący jednocześnie głównodowodzącym Wojskami Gwardii Narodowej. To federalny organ wykonawczy Rosji, który odpowiada za kształtowanie i wdrażanie polityki państwa i regulacji prawnych w dziedzinach: działalność wojsk Gwardii Narodowej, działalność ochrony ludzi i obiektów, obrót bronią. Okręgi Wojsk Gwardii Narodowej Centralny Orszańsko-Chingański Okręg Wojsk Gwardii Narodowej Federacji Rosyjskiej; Północno-Zachodni Okręg Wojsk Gwardii Narodowej Federacji Rosyjskiej; Północno-Kaukaski Okręg Wojsk Gwardii Narodowej Federacji Rosyjskiej; Nadwołżański Okręg Wojsk Gwardii Narodowej Federacji Rosyjskiej; Uralski Okręg Wojsk Gwardii Narodowej Federacji Rosyjskiej; Syberyjski Okręg Wojsk Gwardii Narodowej Federacji Rosyjskiej; Wschodni Okręg Wojsk Gwardii Narodowej Federacji Rosyjskiej; Południowy Okręg Wojsk Gwardii Narodowej Federacji Rosyjskiej. Udział wojsk Rosgwardii w inwazji Rosji na Ukrainę Na okupowanych terenach południowej Ukrainy oddziały Gwardii Narodowej Rosji prowadzą działania represyjne mające na celu sterroryzowanie ludności cywilnej, która wyszła na ulice w proteście przeciwko rosyjskiej okupacji. Oddziały Rosgwardii stosują środki karne wobec ludności cywilnej w obwodach chersońskim i zaporoskim, aby zapobiec wiecom przeciwko okupantom. Na okupowanych terytoriach obwodu chersońskiego oddziały Rosgwardii prowadzą działania filtracyjne, próbując zidentyfikować ukraińskich żołnierzy, funkcjonariuszy organów ścigania, uczestników wojny w Donbasie i działaczy obywatelskich. W marcu 2022 r. Sztab Generalny Sił Zbrojnych Ukrainy poinformował o utracie znacznej ilości broni i sprzętu wojskowego z jednostek karnych oddziałów Rosgwardii biorących udział w działaniach wojennych. Podczas zajmowania przez wojska rosyjskie zaporoskiej elektrowni jądrowej oddziały Rosgwardii dokonały jej ostrzału artyleryjskiego. Po zajęciu elektrowni niewybuchy składowano bezpośrednio na jej terenie. Ostrzał mógł doprowadzić do katastrofy nuklearnej. Rozkazy ostrzeliwania elektrowni jądrowej i miasta Enerhodar wydał generał dywizji Aleksandr Dombrowski. Dziennikarz śledczy Christo Grozew poinformował w marcu 2022 r., że FSB zatrzymała w Rosji zastępcę szefa sztabu Rosgwardii Romana Gawriłowa. Zatrzymania są związane z niepowodzeniem wojsk Rosgwardii w zajęciu terytorium Ukrainy. Przypisy
Rysslands nationalgarde

Rysslands nationalgarde (Rosgvardija) eller formellt den Federala myndigheten för den Ryska federationens nationalgardestrupper, bildades 2016 genom en sammanslagning av Rysslands inrikestrupper med andra väpnade organ under inrikesministeriet och polisen såsom OMON. Uppdrag Bekämpa terrorism, organiserad brottslighet. Upprätthålla och vid behov återupprätta allmän ordning och säkerhet. Bistå den federala fångvårdsmyndigheten med att upprätthålla och vid behov återupprätta ordning och säkerhet vid de ryska fångvårdsanstalterna. Biträda gränsbevakningen med att säkerställa den Ryska federationens territoriella integritet. Objektskydd för viktiga statliga inrättningar. Vara tillsynsorgan för vapeninnehav och privata bevakningsföretag. Organisation Rosgvardija är en federal myndighet direkt underställd den ryska federationens president. Dess chef är en general med säte i Rysslands säkerhetsråd. Centralt Under den centrala ledningen i Moskva finns följande organisationer: Nationalgardets trupper Nationalgardets marina förband Specialförband Tillsynsorgan för vapeninnehav, privata bevakningsföretag etc. Administrativa byråer Statsföretaget Ochrana, ett statligt bevakningsföretag typ ABAB. Regionalt Rosgvardija har en högre territoriell organisation om sju distrikt, vilka sammanfaller med Rysslands åtta Rysslands federala distrikt, såtillvida att det Södra federala distriktet och det Nordkaukasiska federala distriktet bildar ett gemensamt distrikt i Rosgvardijas organisation. Tidigare myndigheter Tidigare myndigheter och förband vars uppdrag övertagits av Rosgvardija: Ryska federationens inrikestrupper Inrikesministeriets snabbinsatsstyrkor och flygstridskrafter Specialinsatskommandot SOBR OMON Bevakningspolisen Vissa av Inrikesministeriets tillsynsorgan Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, National Guard of Russia, 18 januari 2018. Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från ryskspråkiga Wikipedia, Росгвардия, 27 januari 2018.