NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Beskórbnaya

Beskórbanaya (del ruso: Бесско́рбная) es una stanitsa del raión de Novokubansk, en el krai de Krasnodar de Rusia. Se extiende por 8 km de la orilla izquierda del río Urup, 57 km al sureste de Novokubansk y 187 km al sureste de Krasnodar. Tenía 5 892 habitantes en 2010.​ Del otro lado del río se encuentran las localidades de Triojselskoye, Novourupskoye, Vorónezhski y Pantelemonovskoye. Es cabeza del municipio Beskórbnoye, al que pertenece asimismo Novovoskresenski. Historia La stanitsa fue fundada en 1855 como parte de la línea defensiva del Cáucaso. Sus primeros habitantes eran cosacos de la Línea del Cáucaso que llegaron aquí el 24 de junio de 1855. En un inicio no se construyeron casas, sino un fuerte rodeado de un foso defensivo, a causa de la guerra. En 1856 y 1857 se sucedieron los ataques de los pueblos de la montaña. Su función defensiva se justificaba por la presencia de abrek en la orilla derecha del Urup.​ En 1860 se trasladaron a Beskórbnaya 144 familias de la provincia de Poltava. En la década siguiente llegaron aún más familias de las provincias de Poltava y Chernigov.​ Tras el término de la guerra se construyó en 1866 en la stanitsa la iglesia de Vsej skorbiashij Radost, renovada en 1894 y destruida en 1950. En 2004 se construyó una nueva iglesia en este emplazamiento. Hasta 1924 pertenecía al otdel de Labinsk del óblast de Kubán. De 1924 a 1963 perteneció al raión de Sovétskatya, que pasaría a formar parte del raión de Novokubansk. Demografía Composición étnica De los 5 762 habitantes que tenía en 2002, el 91.8 % era de etnia rusa, el 4.1 % era de etnia armenia, el 1.4 % era de etnia ucraniana, el 0.8 % era de etnia adigué, el 0.3 % era de etnia bielorrusa, el 0.2 % era de etnia georgiana, el 0.2 % era de etnia tártara, el 0.2 % era de etnia alemana, el 0.1 % era de etnia gitana, el 0.1 % era de etnia griega y el 0.1 % era de etnia azerí​ Lugares de interés Cabe destacar el monumento homenaje al ejército de cosacos del Kubán y el museo etnocultural.​ Enlaces externos y referencias Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace. Datos sobre la localidad (en inglés) Antiguos pueblos cosacos (en ruso) Mapa topográfico en maps.vlasenkp.net (en ruso) Escuela en Panoramio Orilla del Urup en Beskórbnaya en Panoramio Fuente en un parque de la localidad en Panoramio
Zagan-Chag

Zagan-Chag (Tsagan-Chag, russisch Цаган-Хаг, wiss. Transliteration Cagan-Chag, Цыган-Хаг, Zygan-Chag; Kalmükisch: Цаһан Хаг: „Weiße Salzwiese“) ist ein ausgetrockneter Salzsee im Prijutnenski rajon (Приютненский район) in Kalmückien. Er liegt 36 km südöstlich von Elista und 11 km nördlich des Flusses Manytsch. Seine Fläche beträgt 19,9 km². Er gehört zum Donbecken (Донской бассейновый округ). Der See ist ein Relikt, das Überbleibsel einer alten Meerenge, die das Schwarze und das Kaspische Meer an der Stelle der heutigen Manytschniederung (Kuma-Manytsch-Senke) verband. In Trockenjahren trocknet der See vollständig aus. Er ist dann nur durch die Salzkruste erkennbar. Im Frühjahr füllt er sich geringfügig mit Schmelzwasser, das von den Hängen des Yergeni-Hochlands herabfließt. Im Umkreis gibt es keine Siedlungen. Fauna Der Tsagan-Khag-See ist Teil des Seensystems der Kuma-Manytsch-Senke, das während des Frühjahrs- und Herbstzugs ein international bedeutendes Vogelschutzgebiet für Feld- und Ringelgänse darstellt und in Jahren mit milden Wintern von Dezember bis Februar genutzt wird. Die Seen der Kuma-Manytsch-Senke sind der einzige Massenrastplatz für Rothalsgänse in Russland. Im Frühjahr und Herbst macht die Zwerggans, eine in den Roten Listen der IUCN und Russlands aufgeführte Art, während ihres Vogelzugs für 1 bis 1,5 Monate in der Kuma-Manytsch-Senke Rast. Die Zwergganspopulation in diesem Gebiet macht 1–5 % des Weltbestands aus. Um den einzigartigen Rastplatz der weltweit bedrohten Gänse und Ringelgänse zu erhalten, verabschiedete die Regierung der Republik Kalmückien im März 2009 eine Resolution, welche die Frühjahrsjagd in den Gebieten der staatlichen Naturschutzgebiete, den Stauseen der Kumo-Manytsch-Gruppe, einschließlich des Zagan-Chag-Sees, und der Wasserschutzzone dieser Stauseen verbot. Literatur Атлас Республики Калмыкия ФГУП (Atlas Respubliki Kalmykija, FGUP): «Северо-Кавказское аэрогеодезическое предприятие» («Sewero-Kawkasskoje aerogeodesitscheskoje predprijatije») Pjatigorsk, 2010: S. 137. Einzelnachweise
Цаган-Хаг

Цага́н-Хаг (также Цаган-Хак, Цыган-Хаг; калм. Цаһан Хаг — белый солончак) — солёное пересыхающее озеро в Приютненском районе Калмыкии. Расположено в 36 км к юго-юго-востоку от Элисты, в 11 км от к северу от реки Маныч. Площадь — 19,9 км². Относится к Донскому бассейновому округу. Озеро имеет реликтовое происхождение, остаток древнего пролива, соединявшего Чёрное и Каспийское моря на месте современной Кумо-Манычской впадины. В засушливые годы озеро полностью пересыхает, оставляя на поверхности соляную корку, а в весенний период оно лишь незначительно заполняется за счет талых вод, стекающих со склонов Ергенинской возвышенности. Населённых пунктов на озере нет. Животный мир Озеро Цаган-Хаг входит в систему озёр Кумо-Манычской впадины, которые являются ключевыми орнитологическими территориями международного значения в период остановок гусей и казарок на весенней и осенней миграции, а в годы с теплой зимой, используются птицами в декабре-феврале. Озера Кумо-Манычской впадины — единственное место массовой остановки краснозобой казарки в России. Весной и осенью на территории Кумо-Манычской впадины на пролёте на 1-1.5 месяца останавливается пискулька — вид, внесенный в Красные книги МСОП и России. Общая численность пискульки в этом районе составляет 1-5 % мировой популяции. В целях сохранения уникальной миграционной остановки глобально угрожаемых видов гусей и казарок в марте 2009 года было принято постановление правительства Республики Калмыкия о запрете весенней охоты на территориях государственных заказников, водоемов Кумо-Манычской группы, включая озеро Цаган-Хаг, и водоохраной зоны этих водоёмов. Примечания Источник Атлас Республики Калмыкия, ФГУП «Северо-Кавказское аэрогеодезическое предприятие», Пятигорск, 2010 г., стр. 137
Raión de Limán (Astracán)

El raión de Limán (ruso: Лима́нский райо́н) es un distrito administrativo y municipal (raión) ruso perteneciente a la óblast de Astracán. Se ubica en la esquina suroccidental de la óblast. Su capital es Limán. En 2021, el raión tenía una población de 28 840 habitantes.​ Algo menos de tres cuartas partes de los habitantes son étnicamente rusos y la décima parte son étnicamente calmucos.​ El raión es limítrofe al oeste y sur con Kalmukia. Al sureste tiene una pequeña salida al mar Caspio, en la parte más occidental del delta del Volga.​ Subdivisiones Comprende el asentamiento de tipo urbano de Limán (la capital) y los asentamientos rurales de Basý, Zenzeli, Oliá, Promyslovka y Yandyki. Estas seis entidades locales suman un total de treinta localidades.​ Referencias
Limani járás

A Limani járás (oroszul Лиманский муниципальный район) Oroszország egyik járása az Asztraháni területen. Székhelye Liman. Népesség 1989-ben 35 151 lakosa volt. 2002-ben 34 341 lakosa volt, melyből 24 541 orosz, 3 296 kalmük, 1 314 kazah, 1 205 tatár. 2010-ben 31 952 lakosa volt, melyből 22 758 orosz, 3 102 kalmük, 1 274 csecsen, 1 227 kazah, 1 027 tatár, 460 dargin, 156 ukrán, 147 cigány, 132 lezg, 126 avar, 121 üzbég, 78 kumik, 75 kirgiz, 63 koreai, 58 örmény, 53 grúz, 50 német, 49 nogaj, 39 tadzsik, 35 azeri, 30 fehérorosz, 26 rutul, 20 moldáv, 19 tabaszaran, 16 csuvas, 14 lak, 13 baskír, 10 mari stb. Jegyzetek Források Всероссийская перепись населения 2002 года. Национальный состав населения по регионам России. Демоскоп Weekly. A 2010-es népszámlálás adatai: http://www.gks.ru/free_doc/new_site/perepis2010/croc/perepis_itogi1612.htm Archiválva 2013. március 15-i dátummal a Wayback Machine-ben
Limanskij rajon

Il Limanskij rajon in russo Лиманский район? è un rajon dell'Oblast' di Astrachan', nella Russia europea; il capoluogo è Liman. Istituito nel 1943, ricopre una superficie di 2.100 chilometri quadrati ed ospita una popolazione di circa 33.000 abitanti. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Limanskij rajon Collegamenti esterni Sito ufficiale, su liman.astrobl.ru.
Rezerwat przyrody „Bogdinsko-Baskunczakskij”

Rezerwat przyrody „Bogdinsko-Baskunczakskij” (ros. Государственный природный заповедник «Богдинско-Баскунчакский») – ścisły rezerwat przyrody (zapowiednik) w obwodzie astrachańskim w Rosji. Znajduje się w rejonie achtubinskim, a jego obszar wynosi 184,78 km². Rezerwat został utworzony decyzją rządu Federacji Rosyjskiej z dnia 18 listopada 1997 roku. W 2021 roku otrzymał status rezerwatu biosfery UNESCO. Dyrekcja rezerwatu znajduje się w Achtubinsku. Opis Rezerwat znajduje się w północnej części Niziny Nadkaspijskiej i składa się z dwóch części: góry Bolszoje Bogdo i okolic jeziora Baskunczak (164,83 km²) oraz części o nazwie „Zielionyj Sad” (19,95 km²). Rezerwat został stworzony w celu ochrony nienaruszonych zbiorowisk półpustynnych w tym rejonie. Góra Bolszoje Bogdo (152 m n.p.m.) jest najwyższym wzniesieniem na Nizinie Nadkaspijskiej. Znajduje się tu ponad 30 jaskiń krasowych. Jezioro Baskunczak to największe słone jezioro bezodpływowe w Rosji i Europie. Znajduje się poniżej poziomu morza, a jego powierzchnia wynosi 106 km². „Zielionyj Sad” to oaza roślinności leśnej na półpustyni. W pobliżu rezerwatu znajduje się kosmodrom i rakietowy poligon wojskowy Kapustin Jar. Klimat jest kontynentalny. Najzimniejszymi miesiącami są styczeń i luty. Średnia temperatura w tych miesiącach wynosi odpowiednio -8,4 °C i -8,1 °C. Średnia temperatura w lipcu to +24,8 °C. Co roku na terenie rezerwatu spada do 270 mm opadów. Latem występują często burze piaskowe. Flora Flora rezerwatu jest uboga, ale występuje tu wiele endemicznych i rzadkich gatunków roślin. Są to m.in.: tulipan pachnący, ostróżka z gatunku Delphinium puniceum, ostnica Jana, ostnica z gatunku Stipa ucrainica, rośliny z gatunku Eriosynaphe longifolia i Ewersmannia subspinosa, babka z gatunku Plantago minuta. Fauna W rezerwacie występują 2 gatunki płazów, 13 gatunków gadów, 225 gatunków ptaków (z których dziewięć występuje w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych – IUCN) i 47 gatunków ssaków. Są to m.in. lis rudy, lis stepowy, wilk szary, łasica pospolita, gronostaj europejski, borsuk europejski. Do rzadkich zwierząt należą m.in. suhak stepowy, gekon z gatunku Alsophylax pipiens, krągłogłówka słoneczna, połoz kaspijski, wąż z gatunku Elaphe quadrivirgata, żmija z gatunku Pelias renardi, kurhannik, orzeł stepowy, żuraw stepowy, strepet, szablodziób zwyczajny, pelikan kędzierzawy, podgorzałka zwyczajna, błotniak stepowy. Przypisy
Gogolevski

Gogolevski - Гоголевский (rus) - és un khútor del krai de Krasnodar, a Rússia. Es troba al Caucas Nord, a la vora del Sara-Kulak, tributari del riu Urup, afluent del riu Kuban, a 16 km al nord d'Otràdnaia i a 209 km al sud-est de Krasnodar. Pertany al poble de Gussaróvskoie. Referències
Gogolevski

Gogolevski (del ruso: Гоголевский) es un jútor del raión de Otrádnaya del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situado en un área premontañosa de las vertientes septentrionales del Cáucaso Norte, a orillas del río Sara-Kulak, tributario por la derecha del río Urup, afluente del Kubán, junto a la frontera del krai de Stávropol, 16 km al norte de Otrádnaya y 209 km al sureste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 18 habitantes en 2010.​ Pertenece al municipio Krasnogvardéiskoye. Historia La localidad fue fundada en la década de 1930. Referencias Enlaces externos Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace. Sitio del municipio en la web del raión (en ruso) Mapa topográfico en maps.vlasenko.net (en ruso)
Гоголевский (Краснодарский край)

Гоголевский — хутор в Отрадненском районе Краснодарского края. Входит в состав Красногвардейского сельского поселения. География Единственная улица хутора носит название Садовая. Население Численность населенияГод1818,218,418,618,81920022004200620082010Гоголевский (Краснодарский край)Статистика населения.mw-chart-173fab171d0d1844a90bde56e0bf5387a4361605618ae573bb019f4ea228d87dbb258c59acbca0cf29dc8ecf75f5ea74e1cd1c65a722946e98607644ecb41c46__zr232972-cls-1199603:hover{pointer-events:none}.mw-chart-173fab171d0d1844a90bde56e0bf5387a4361605618ae573bb019f4ea228d87dbb258c59acbca0cf29dc8ecf75f5ea74e1cd1c65a722946e98607644ecb41c46__zr232972-cls-1199604:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,1)}.mw-chart-173fab171d0d1844a90bde56e0bf5387a4361605618ae573bb019f4ea228d87dbb258c59acbca0cf29dc8ecf75f5ea74e1cd1c65a722946e98607644ecb41c46__zr232972-cls-1199605:hover{cursor:pointer}.mw-chart-173fab171d0d1844a90bde56e0bf5387a4361605618ae573bb019f4ea228d87dbb258c59acbca0cf29dc8ecf75f5ea74e1cd1c65a722946e98607644ecb41c46__zr232972-cls-1199606:hover{cursor:pointer;fill:rgba(82,130,235,1)}.mw-chart-173fab171d0d1844a90bde56e0bf5387a4361605618ae573bb019f4ea228d87dbb258c59acbca0cf29dc8ecf75f5ea74e1cd1c65a722946e98607644ecb41c46__zr232972-cls-1199607:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,0)} Примечания
Jánkov

Jánkov (del ruso: Ханьков) es un jútor del raión de Slaviansk del krai de Krasnodar, en el sur de Rusia. Está situado cerca de la orilla derecha del brazo principal del delta del Kubán, 22 km al suroeste de Slaviansk-na-Kubani y 91 al oeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 1 415 habitantes en 2010.​ Pertenece al municipio Anastásiyevskoye. Historia El nombre de la localidad deriva del aul Janski o Jan-Tiube. Los fundadores del lugar fueron los nogayos, antes de la llegada de los cosacos del Mar Negro a la región a finales del siglo XVIII. Los desbordamientos del río hicieron que la localidad se situara en la margen izquierda del mismo, hasta que este fue encauzado y se construyeran terraplenes para paliar los efectos de las crecidas, lo que permitió que se situara en su emplazamiento actual en la margen derecha. El jútor fue registrado como unidad administrativa en 1865. En la década de 1930 sus tierras fueron colectivizadas en el koljós Krasni kurgan, dividiéndose administrativamente la localidad en dos: Jánkov y Shelmastrói o Jánkov 2. En 1950 se anula la división y los terrenos de la población pasan a formar parte del koljós XXII siezda Kommunisticheskaya partiya Sovetskogo Soyuza. Lugares de interés En la localidad se hallan memoriales en dos fosas en las que yacen los restos de los soldados soviéticos que murieron en la defensa y liberación de Jánkov durante la Gran Guerra Patria en 1942-1943. En la localidad hay un monumento a Lenin. Kilómetro y medio al noroeste de la población se descubrió un complejo de túmulos funerarios o kurganes fechados entre el III milenio a. C. y el siglo XV. Economía Los principales sectores económicos de la localidad son la agricultura (OOO Anastásiyevskoye) y la extracción de hidrocarburos (OOO NK Rosneft-Krasnodarneftegaz). Servicios sociales El jútor cuenta con un jardín de infancia, una escuela general básica, un club rural de cultura, una biblioteca y un punto de enfermería, entre otros establecimientos. Referencias Enlaces externos Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace. Sitio web sobre la localidad (en ruso) Mapa topográfico soviético en maps.vlasenko.net (en ruso)
Ханьков

Ханьков — хутор в Славянском районе Краснодарского края. Входит в состав Анастасиевского сельского поселения. Социальная сфера Детский сад 51 Средняя школа 21 Библиотека Фельдшерско-акушерский пункт Отделение Почтовой связи Столовая 2 продуктовых магазина Промтоварный магазин География Улицы Население Численность населенияГод14101440147015001530156020022004200620082010ХаньковСтатистика населения.mw-chart-4b6f0d6fe0f0e41906e07b092299abdfb8336cea745f334c2dc30592dd28fdac6bce49def721f106ee1f044f6040ff0be29c165921907f837d9c8d0e025ca0ab__zr242671-cls-1250657:hover{pointer-events:none}.mw-chart-4b6f0d6fe0f0e41906e07b092299abdfb8336cea745f334c2dc30592dd28fdac6bce49def721f106ee1f044f6040ff0be29c165921907f837d9c8d0e025ca0ab__zr242671-cls-1250658:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,1)}.mw-chart-4b6f0d6fe0f0e41906e07b092299abdfb8336cea745f334c2dc30592dd28fdac6bce49def721f106ee1f044f6040ff0be29c165921907f837d9c8d0e025ca0ab__zr242671-cls-1250659:hover{cursor:pointer}.mw-chart-4b6f0d6fe0f0e41906e07b092299abdfb8336cea745f334c2dc30592dd28fdac6bce49def721f106ee1f044f6040ff0be29c165921907f837d9c8d0e025ca0ab__zr242671-cls-1250660:hover{cursor:pointer;fill:rgba(82,130,235,1)}.mw-chart-4b6f0d6fe0f0e41906e07b092299abdfb8336cea745f334c2dc30592dd28fdac6bce49def721f106ee1f044f6040ff0be29c165921907f837d9c8d0e025ca0ab__zr242671-cls-1250661:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,0)} Примечания Ссылки Почтовые индексы: Ханьков Хутор
Kutaïsskaia

Kutaïsskaia - Кутаисская (rus) és una stanitsa del krai de Krasnodar, a Rússia. Es troba a la vora del Xkeliuk, tributari de l'Aptxas, afluent del Kuban. És a 15 km a l'est de Goriatxi Kliutx i a 51 km al sud-est de Krasnodar. Pertany al possiólok de Pervomaiski.
Kutaískaya

Kutaískaya (del ruso: Кутаисская) es una stanitsa del ókrug urbano de Goriachi Kliuch del krai de Krasnodar, en las estribaciones noroccidentales del Cáucaso, en Rusia. Está situada a orillas del río Shkeliuk, tributario del río Apchas, afluente del río Kubán, 15 km al este de Goriachi Kliuch, y 51 km al sureste de Krasnodar. Tenía una población de 324 habitantes en 2010.​ Pertenece al municipio Chernomorski. Historia Fue fundada en 1864. Hasta 1920 pertenecía al otdel de Ekaterinodar del óblast de Kubán. Personalidades Anatoli Pozdniakov (1948), pedólogo ruso, profesor de la Universidad Estatal de Moscú. Referencias Bibliografía Основные административно-территориальные преобразования на Кубани (1793—1985 гг.) / Autores: A. S. Azarenkova, I. Y. Bondar, N. S. Vertyshova. Krasnodar: Краснодарское кн. изд-во, 1986. — 394 p. Enlaces externos Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace. El municipio en la web del ókrug urbano (en ruso) Mapa topográfico en maps.vlasenko.net (en ruso)
Кутаисская

Кутаисская — станица в муниципальном образовании «город Горячий Ключ» Краснодарского края. Входит в состав Черноморского сельского округа. География Станица расположена в лесной предгорной зоне, на левом берегу реки Шкелюк. Находится в 12 км к востоку от города Горячий Ключ (по дороге 14 км). История Станица была основана в 1864 году. Население Известные уроженцы Поздняков, Анатолий Иванович (род. 1948) — российский почвовед Примечания
Léninski (Medvédovskaia)

Léninski - Ленинский (rus) - és un khútor del krai de Krasnodar, a Rússia. Es troba a la vora del Kotxeti, afluent del Kirpili. És a 24 km al sud de Timaixovsk i a 41 al nord-est de Krasnodar. Pertany a l'stanitsa de Medvédovskaia. Enllaços externs i referències Aquest article conté dades geogràfiques extretes de Google Earth i el mapa de Rússia de Yandex.ru, accessible des d'aquest enllaç. Pàgina web del municipi Arxivat 2011-12-14 a Wayback Machine. (rus) Mapa topogràfic a maps.vlasenko.net (rus)
Léninski (Medvédovskoye, Timashovsk, Krasnodar)

Léninski (del ruso: Ленинский) es un jútor del raión de Timashovsk del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situado a orillas del río Kochety, afluente del río Kirpili, 24 km al sur de Timashovsk y 41 km al nordeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 665 habitantes en 2010.​ Pertenece al municipio Medvédovskoye. Enlaces externos y referencias Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace. Sitio web del municipio (en ruso) Mapa topográfico en maps.vlasenko.net (en ruso)
Mártanskaya

Mártanskaya (del ruso: Мартанская) es una stanitsa del ókrug urbano de Goriachi Kliuch del krai de Krasnodar, en las estribaciones noroccidentales del Cáucaso, en Rusia. Está situada a orillas del Marta, afluente del río Kubán, 29 km al nordeste de Goriachi Kliuch, y 46 km al sureste de Krasnodar. Tenía una población de 1 245 habitantes en 2010.​ Pertenecía al municipio Súzdalskoye.​ Historia Fue fundada en 1864, cerca del anterior aul adigué Psegub (Псэгъуб). Referencias Bibliografía Основные административно-территориальные преобразования на Кубани (1793—1985 гг.) / Autores: A. S. Azarenkova, I. Y. Bondar, N. S. Vertyshova. Krasnodar: Краснодарское кн. изд-во, 1986. — 394 p. Enlaces externos Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace. Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace. Mapa topográfico en maps.vlasenko.net (en ruso) Iglesia en Panoramio Calle (enlace roto disponible en Internet Archive; véase el historial, la primera versión y la última). en Panoramio
Мартанская

Мартанская — станица в муниципальном образовании «город Горячий Ключ» Краснодарского края. Входит в состав Суздальского сельского округа. Станица расположена на небольшой речке Марта (левый приток Кубани), в зоне предгорных широколиственных лесов, в 5 км восточнее станицы Суздальская, в 28 км северо-восточнее города Горячий Ключ. История Основана в 1864 годуна месте черченеевского (подразделение бжедугов) аула Псегуб (адыг. Псэгъуб), который был сожжён после отказа принять присягу русским войскам под предводительством генерала Рашпиля в 1851 году. Название дала река Марта (приток Кубани), на которой стоит станица. У адыгов получило название адыг. Делэкъэрэ станиц. В 1873 году в Михаило-Архангельскую церковь требовался священник. Население Примечания
Мартанська

Мартанська — станиця в Краснодарському краї, у складі Суздальського сільського округу муніципального утворення місто Гарячий Ключ. Населення близько двох тисяч мешканців. Станиця розташована на невеличкій річці Марта (ліва притока Кубані), у зоні передгірських широколистяних лісів, за 5 км на схід від станиці Суздальська, за 28 км східніше міста Гарячий Ключ. Заснована у 1864. Раніше на цьому місці існував адигейський аул Псегуб (Псэгъуб).
Spokoiny

Vorlage:Infobox Ort in Russland/Wartung/Daten Spokoiny (russisch Спокойный, adygeisch Гупсэф) ist ein Dorf (posjolok) in Südrussland. Es gehört zur Republik Adygeja und hat 50 Einwohner (Stand 2019). Im Ort gibt es 1 Straße. Spokoiny liegt 18 Straßenkilometer nordwestlich von Tulski (dem Verwaltungszentrum des Bezirks). Priretschny ist die nächstgelegene ländliche Ortschaft. Einzelnachweise
Spokoyny (settlement)

Spokoyny (Russian: Спокойный; Adyghe: Гупсэф) is a rural locality (a settlement) in Krasnooktyabrskoye Rural Settlement of Maykopsky District, Russia. The population was 38 as of 2010. There is one street. Geography Spokoyny is located 18 km northwest of Tulsky (the district's administrative centre) by road. Prirechny is the nearest rural locality. References
Spokoini (Adiguesia)

Spokoini (del ruso: Спокойный) es un pueblo (posiólok) del raión de Maikop en la república de Adiguesia de Rusia. Está 10 km al noroeste de Tulski y 7 km al sur de Maikop, la capital de la república. Tenía 38 habitantes en 2010.​ Pertenece al municipio de Krasnoktiabrski. Enlaces externos y referencias Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace. Estructura de los distritos electorales del raión de Maikop (en ruso) (enlace roto disponible en Internet Archive; véase el historial, la primera versión y la última).