NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Dzhiguinka

Dzhiguinka (del ruso: Джигинка) es un seló del ókrug urbano de la ciudad-balneario de Anapa del krai de Krasnodar, en el sur de Rusia. Está situado a orillas del arroyo Dzhiga, en la llanura que se extiende entre la costa del mar Negro y las estribaciones de poniente del Cáucaso Occidental, 23 km al norte de la ciudad de Anapa y 129 km al oeste de Krasnodar. Tenía 4 325 habitantes en 2010.​ Es cabeza del municipio rural Dzhiginskoye, al que pertenece asimismo una parte de Utash. En su conjunto el municipio contaba con 4 883 habitantes. Historia Fue fundada en 1868 como la colonia luterana Mijaíldorf o Mijaílsfeld (el nombre deriva del antiguo propietario de las tierras Mijaíl Babich). Sus fundadores provenían de las gubernias de Besarabia y Táurida. En 1893 recibió su nombre actual. Nacionalidades De los 4 027 habitantes que tenía en 2002, el 83.2 % era de etnia rusa, el 5 % era de etnia alemana, el 4.3 % era de etnia ucraniana, el 1.7 % era de etnia tártara, el 1.6 % era de etnia tártara, el 1.5 % era de etnia bielorrusa, el 0.4 % era de etnia griega, el 0.1 % era de etnia gitana, el 0.1 % era de etnia georgiana y el 0.1 % era de etnia azerí.​ Educación En la población se halla una escuela, la Nº19. Economía y transporte El principal sector económico de la localidad es la agricultura (vinicultura, ganadería, productos lácteos). Cuenta con una estación de ferrocarril (Dzhiginski) en la línea ferroviaria entre Anapa y el estrecho de Kerch. Por la localidad pasa la carretera federal M25 Novorosíisk-Port Kavkaz. Referencias Bibliografía Основные административно-территориальные преобразования на Кубани (1793—1985 гг.) / Autores: A. S. Azarenkova, I. Y. Bondar, N. S. Vertyshova. Krasnodar: Краснодарское кн. изд-во, 1986. — 394 p. Enlaces externos Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
Джигинка

Джигинка — село в Краснодарському краї, входить до складу муніципального утворення місто-курорт Анапа. Центр Джигинського сільського округу. Населення — 4,0 тис. мешканців (2002). Село розташоване в дельті Кубані на рукаві Кубанка (Якушкино гирло), за 25 км на північ від центру Анапи. Виноградарство. Залізнична станція Джгинський.
Kostromskaya (rural locality)

Kostromskaya (Russian: Костромска́я) is a rural locality (a stanitsa) in Mostovsky District of Krasnodar Krai, Russia, located at the footsteps of the Caucasus Mountains on the Psefir River (Fars' tributary, Kuban basin), 15 kilometers (9.3 mi) southwest of the town of Labinsk. With a population estimated in the hundreds, it is very agrarian and rural in nature and has many mulberry trees. The roads in the village are mostly dirt or rocky. The landscape is very mountainous. The stanitsa is also home to the ancient Scythian kurgan or burial mound of the 7th century BC where a Scythian gold stag was found, next to the iron shield it decorated. It is one of the most famous pieces of Scythian art, and is now in the Hermitage Museum in St Petersburg. Apart from the principal male body with his accoutrements, the burial included thirteen humans with no adornment above him, and around the edges of the burial twenty-two horses were buried in pairs. The kurgan was excavated by the Russian archaeologist N. I. Veselovski in 1897. Notes References Hugh Honour and John Fleming, A World History of Art, 1st edn. 1982 (many later editions), Macmillan, London, page refs to 1984 Macmillan 1st edn. paperback. ISBN 0333371852 Piotrovsky, Boris, et al. "Excavations and Discoveries in Scythian Lands", in From the Lands of the Scythians: Ancient Treasures from the Museums of the U.S.S.R., 3000 B.C.–100 B.C. The Metropolitan Museum of Art Bulletin, v. 32, no. 5 (1974), available online as a series of PDFs (bottom of the page).
Kostromskaya

Kostromskaya (del ruso: Костромска́я) es una stanitsa del raión de Mostovskói del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situada en la cabecera del río Pséfir, afluente del Fars, de la cuenca del Kubán, en una zona boscosa entre las llanuras de Kubán-Priazov y el Cáucaso occidental, 20 km al noroeste de Mostovskói y 140 km al sudeste de Krasnodar, capital del krai. Tenía 1 772 habitantes en 2010.​ Es cabeza del municipio Kostromskoye, al que pertenece asimismo Uliánovo. Historia La región en la que se asienta la localidad fue poblada por escitas, como demuestran los hallazgos en un kurgán en los alrededores, entre los que cabe destacar una figurilla de oro en forma de ciervo​ que se conserva en el Museo del Hermitage. Fue fundada en 1862. A finales del siglo XIX la población alcanzaba los 5 802 habitantes.​ Hasta 1920 pertenecía al otdel de Maikop del óblast de Kubán. Referencias Enlaces externos Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace. Mapa topográfico soviético en maps.vlasenko.net Vista de la localidad en Panoramio
Костромская (станица)

Костро́мская — станица в Мостовском районе Краснодарского края. Административный центр Костромского сельского поселения. География Станица расположена на берегу реки Псефирь (приток реки Фарс, бассейн Кубани), на границе степной и горно-лесной зон, в 18 км северо-западнее посёлка городского типа Мостовской, в 15 км юго-западнее города Лабинск. В станице расположена база отдыха с термальными источниками. История Станица известна из-за золотых находок из скифско-меотских курганов — VII в. до н. э. — см. Курганы станицы Костромская. Станица Псефирская основана в 1862 году, в 1867 году переименована в Костромскую. Входила в Майкопский отдел Кубанской области. Адыгское название станицы — адыг. Псыфыр. Население Примечания
Костромська

Костромська́ — станиця в Мостовському районі Краснодарського краю. Центр Костромського сільського поселення. Населення близько двох тисяч мешканців. Станиця розташована на березі річки Псефирь (притока річки Фарс, сточище Кубані), на межі степової і гірсько-лісової зон, за 18 км на північний захід від селища міського типу Мостовський, за 15 км на південний захід від міста Лабінськ. Історія 1882 року за станицею Майкопського повіту Кубанської області було закріплено 13400 десятин землі, налічувалось 204 дворових господарства та 225 будинків, у яких мешкала 3661 особа (1841 чоловічої статі та 1820 — жіночої), існували православна церква, школа для хлопчиків, поштова станція, 7 лавок, 4 питних заклади, 7 водяних млинів. За переписом 1897 року кількість мешканців зросла до 7235 осіб (3611 чоловічої статі та 3624 — жіночої), з яких 7207 — православної віри. Примітки
Taganrog Museum of Art

Taganrog Museum of Art (Russian: Таганрогский художественный музей) was officially inaugurated in 1968, but the basis of the museum collection was formed by the end of the 19th century, when the art department of the Taganrog's city museum was established. The most important part of the museum collection was formed in the Soviet Union time, and features two departments - Russian art before the Russian Revolution of 1917 and Soviet art. The whole collection of art was looted from the museum during the Occupation of Taganrog in 1941–1943. Since 1975, the museum of art is located at the former mansion of merchant Anton Handrin on Alexandrovskaya street 56. Exhibition Russian art before 1917 Among the paintings of this period exhibited at Taganrog Museum of Art are icons that date back to 17th and 18th centuries and paintings of the 18th and 19th centuries. The Realism (arts) of the late 19th century is represented with genre paintings and portraits by Konstantin Savitsky, Konstantin Makovsky, Henryk Siemiradzki, Nikolay Bogdanov-Belsky, Konstantin Makovsky and Vasily Maksimov, landscapes by Alexei Savrasov, Isaac Levitan and Arkhip Kuindzhi, sketches by Viktor Vasnetsov, Vasily Surikov and Vasili Vasilyevich Vereshchagin. Soviet art The Soviet art is represented with paintings by several generations of Soviet artists, including Igor Grabar, Aleksandr Gerasimov, Nikolai Petrovich Krymov, Vladimir Stozharov; sculptures by Yevgeny Vuchetich, Matvey Manizer; graphic art by Vladimir Favorsky, Yuri Neprintsev and Andrei Goncharov. Monuments from the Taganrog Old Cemetery in the inner yard Since 1976 many sepulchral monuments that represented special value as works of art were transferred from abandoned Taganrog Old Cemetery into the museum's inner yard, saving them from destruction. Museum Collection References Энциклопедия Таганрога. — Ростов-на-Дону: Ростиздат, 2003. — 512 с — ISBN 5-7509-0662-0. Bibliography
Musée d'Art de Taganrog

Le musée d'art de Taganrog se trouve dans la ville de Taganrog en Russie. Il a été fondé en 1898, année du bicentenaire de la ville, et rassemble plus de six mille pièces. Historique L'idée de sa fondation appartient à Anton Tchekhov qui naquit et étudia dans cette ville. Ilia Répine, à la demande de l'écrivain, s'adressa au conseil de l'Académie impériale des beaux-arts, afin de recueillir pour le musée de la ville des collections de peintres russes. L'Académie fit don en 1902 de huit tableaux, parmi lesquels Pins sur une pente et La Rivière Louga de Julius Fedders (de), où Le Zaporogue en reconnaissance de Sergueï Vassilkovski. Le musée d'art prend officiellement naissance en 1968, lorsque le musée de la ville de 1898, donne son indépendance à la collection du musée actuel, intitulée alors Galerie de tableaux de Taganrog. Celle-ci s'installe en 1977 dans un ancien hôtel particulier, celui du marchand de la deuxième guilde de Taganrog, Anton Khandrine, construit en 1870, au n° 100 de la rue Alexandrovskaïa. Le musée reçoit sa dénomination actuelle en 2003. Collection Parmi les six mille pièces du musée, on peut distinguer des icônes anciennes, des sculptures (dont celles de Clodt et de Gillet) et des objets d'art décoratif, ainsi que des tableaux de peintres russes entre les XVIIIe et XXe siècles, comme des œuvres d'Antropov, Rokotov, Siemiradzki, Aïvazovski, Tropinine, Kiprenski, Chichkine, Savrassov, Répine, Sourikov, Véréchtchaguine, Makovski, Levitan, Kouïndji, Serov, Tchekhov, Korovine, Sinodi-Popov (en), Serafima Blonskaïa, Bogdanov-Belski, Roerich, etc. L'art soviétique est représenté par Igor Grabar, Alexandre Guerassimov, Nikolaï Krymov, Evgueni Voutchetitch (sculptures) ou Andreï Gontcharov (ru) (dessins), etc. Le musée organise aussi régulièrement des expositions de tableaux d'artistes russes contemporains, comme Natalia Douritskaïa. Lien interne Liste des musées russes Liens externes (ru) Site officiel du musée Sources (ru) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en russe intitulé « Таганрогский художественный музей » (voir la liste des auteurs). Portail des musées Portail des arts Portail de la culture russe
Tsimliansk

Tsimliansk (en rus: Цимлянск) és una ciutat de l'óblast de Rostov, a Rússia, segons el cens rus del 2021 tenia 14.731 habitants. És la capital del districte homonim. Es troba a 236 km al nord-est de Rostov del Don. Història La vila fou fundada el 1672 amb el nom d'Ust-Tsimlà pels cosacs del Don. Fins al 1950 fou coneguda com l' stanitsa de Tsimliànskaia. Entre 1950 i 1952 l'stanitsa fou canviada d'emplaçament per la construcció de la planta hidroelèctrica del llac Tsimliansk. El 1961 rebé l'estatus de ciutat i el seu nom actual. Referències
Cimljansk

Cimljansk (rusky Цимлянск) je město v Rostovské oblasti v Ruské federaci. Při sčítání lidu v roce 2010 měl přes patnáct tisíc obyvatel. Poloha a doprava Cimljansk leží na pravém břehu Cimljanské přehradní nádrže na Donu. Jižně od města je hráz přehrady s Cimljanskou vodní elektrárnou. Od Rostova na Donu je Cimljansk vzdálen přibližně 240 kilometrů severovýchodně. Nejbližší železniční stanice je ve Volgodonsku na druhé straně přehrady, přičemž historicky trať pokračovala přes korunu hráze přes Cimljansk dál, ale tento úsek je od devadesátých let dvacátého století mimo provoz. Dějiny V roce 1672 založili kozáci osídlení Usť-Cimla při ústí říčky Cimly do Donu. To bylo později známo jako stanice Cimlanskaja. Lokalita původní stanice, kde žilo k roku 1939 zhruba 4,5 tisíce lidí, byla v roce 1948 zaplavena přehradou. Nové sídlo bylo založeno na umělém severním břehu. V roce 1952 bylo pod jménem Cimljansk povýšeno na sídlo městského typu. Od roku 1961 je městem. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Zimljansk na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Cimljansk na Wikimedia Commons
Zimljansk

Zimljansk (russisch Цимлянск) ist eine Stadt in der Oblast Rostow (Russland) mit 15.028 Einwohnern (Stand 14. Oktober 2010). Geografie Die Stadt liegt etwa 240 km nordöstlich der Oblasthauptstadt Rostow am Don am rechten Ufer des Don, am nördlichen Ende des Staudammes des nach der Stadt benannten Zimljansker Stausees. Zimljansk ist Verwaltungszentrum des gleichnamigen Rajons. Die Stadt liegt an der 1951 eröffneten Eisenbahnstrecke Morosowsk–Wolgodonsk–Kuberle, deren nördlicher Teil Morosowsk–Wolgodonsk mit dem 13 Kilometer langen Abschnitt auf der Krone des Staudamms jedoch seit den 1990er Jahren außer Betrieb ist, sodass sich die nächstgelegene Bahnstation in der Großstadt Wolgodonsk am südlichen Ende des Damms befindet. Geschichte 1672 wurde an der Mündung des Flüsschen Zimla in den Don von Kosaken das Städtchen Ust-Zimla gegründet, in Folge als Staniza Zimljanskaja genannt. Mit dem Baubeginn des Zimljansker Staudamms 1948 zeichnete sich die Überflutung der Staniza (4429 Einwohner im Jahr 1939) ab. Deshalb wurde der Ort ab 1950 am künftigen Nordufer des Stausees neu errichtet und erhielt 1952 den Status einer Siedlung städtischen Typs als Zimljansk. 1961 erhielt die Siedlung das Stadtrecht. Bevölkerungsentwicklung Anmerkung: Volkszählungsdaten Wirtschaft In Zimljansk gibt es Betriebe der Lebensmittelindustrie (Wein, Bier, Molkereierzeugnisse), eine Teppichfabrik, eine Schiffsreparaturwerft sowie Baumaterialienwirtschaft. Einzelnachweise Weblinks Informationsportal des Rajons und der Stadt (russisch) Zimljansk auf mojgorod.ru (russisch) Website des Heimatmuseums der Stadt (russisch) Verzeichnis der städtischen Organisationen (russisch)
Tsimlyansk

Tsimlyansk (Russian: Цимля́нск) is a town and the administrative center of Tsimlyansky District in Rostov Oblast, Russia, located on the right bank of the Don River, on the coast of Tsimlyansk Reservoir, 236 kilometers (147 mi) northeast of Rostov-on-Don, the administrative center of the oblast. Population: 15,028 (2010 census); 15,444 (2002 census); 15,343 (1989 Soviet census). History It was founded in 1672 by the Don Cossacks as Ust-Tsimla (Усть-Цимла). Until 1950, it was known as the stanitsa of Tsimlyanskaya (Цимля́нская). In 1950–1952, the stanitsa was resettled in the new location due to the construction of the Tsimlyansk Reservoir and the Tsimlyansk Hydroelectric Station. It was granted town status in 1961. Administrative and municipal status Within the framework of administrative divisions, Tsimlyansk serves as the administrative center of Tsimlyansky District. As an administrative division, it is incorporated within Tsimlyansky District as Tsimlyanskoye Urban Settlement. As a municipal division, this administrative unit also has urban settlement status and is a part of Tsimlyansky Municipal District. Geography Climate References Notes Sources Законодательное Собрание Ростовской области. Закон №340-ЗС от 25 июля 2005 г. «Об административно-территориальном устройстве Ростовской области», в ред. Закона №270-ЗС от 27 ноября 2014 г. «О внесении изменений в областной Закон "Об административно-территориальном устройстве Ростовской области"». Вступил в силу со дня официального опубликования. Опубликован: "Наше время", №187–190, 28 июля 2005 г. (Legislative Assembly of Rostov Oblast. Law #340-ZS of July 28, 2005 On the Administrative-Territorial Structure of Rostov Oblast, as amended by the Law #270-ZS of November 27, 2014 On Amending the Oblast Law "On the Administrative-Territorial Structure of Rostov Oblast". Effective as of the official publication date.). Законодательное Собрание Ростовской области. Закон №254-ЗС от 27 декабря 2004 г. «Об установлении границ и наделении соответствующим статусом муниципального образования "Цимлянский район" и муниципальных образований в его составе». Вступил в силу с 1 января 2005 г. Опубликован: "Наше время", №339, 29 декабря 2004 г. (Legislative Assembly of Rostov Oblast. Law #254-ZS of December 27, 2004 On Establishing the Borders and Granting an Appropriate Status to the Municipal Formation of "Tsimlyansky District" and to the Municipal Formations It Comprises. Effective as of January 1, 2005.).
Tsimliansk

Tsimliansk (Цимля́нск en ruso) es una localidad rusa del óblast de Rostov situado a la derecha del río Don, en la costa del lago Tsimliansk, a 236 km al nordeste de Rostov del Don. Historia La localidad fue fundada en 1672 con el nombre de Ust-Tsimla por los cosacos del Don. Hasta 1950 fue conocida como la stanitsa de Tsimlianskaya. Entre 1950 a 1952, la stanitsa fue cambiada de ubicación por la construcción de la planta hidroeléctrica del lago Tsimliansk. En 1961 alcanzó el estatus de ciudad. Demografía Enlaces externos Цимлянск в энциклопедии «Мой город» Официальный сайт Администрации г. Цимлянска Образовательный портал Цимлянского района
Tsimliansk

Tsimliansk (en russe : Цимля́нск) est une ville de l'oblast de Rostov, en Russie, et le centre administratif du raïon de Tsimliansk. Sa population s'élève à 14 778 habitants en 2013. Géographie Tsimliansk est située sur la rive droite de Don, au bord du réservoir de Tsimliansk. Elle se trouve à 16 km au nord de Volgodonsk, à 186 km au nord-est de Rostov-sur-le-Don et à 953 km au sud-est de Moscou. Histoire Tsimliansk a été fondée en 1672 par des Cosaques du Don sous le nom d'Oust-Tsimla (Усть-Цимла). Jusqu'en 1950, elle était connue comme la stanitsa Tsimlianskaïa (Цимля ́ нская). En 1950-1952, la stanitsa a été déplacée sur son site actuel en raison de la construction du réservoir de Tsimliansk, dans le cadre de la construction du canal Don-Volga. Elle accéda au statut de commune urbaine en 1951, puis à celui de ville en 1961. Population Recensements (*) ou estimations de la population Monuments Église Saint-Nicolas Notes et références Liens externes (ru) Informations sur Tsimliansk (ru) Cartes topographiques Portail de la Russie
Cimljansk

Cimljansk (in russo Цимлянск?, anche traslitterata come Tsimlyansk, Cimlyansk, Tsimljansk) è una città della Russia europea meridionale, nell'oblast' di Rostov (da cui dista 240 km in direzione nordest), sul fiume Don di fronte alla città di Volgodonsk; sorge in prossimità dello sbarramento e della annessa centrale idroelettrica che forma il bacino artificiale omonimo. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Cimljansk Collegamenti esterni Sito ufficiale del censimento 2002, su perepis2002.ru. URL consultato il 27 aprile 2007 (archiviato dall'url originale il 22 giugno 2020).
Cymlańsk

Cymlańsk (ros. Цимлянск) – miasto (od 1961) w Rosji, administracyjne centrum rejonu cymlańskiego w obwodzie rostowskim, 14731 mieszkańców (2021). Miasto jest położone we wschodniej części obwodu rostowskiego, na zachodnim brzegu Zbiornika Cymlańskiego na rzece Don, 20 km od Wołgodońska i 236 kilometrów od Rostowa. Jedną z głównych atrakcji jest GES. Ponadto, Cymlańsk znany jest z produkcji wina, zwłaszcza musującego „Cymljańskoe musujące”. Miasto wyróżnia się wyjątkową architekturą, różną od innych prowincjonalnych miast w regionie Rostowskim. Swoją nazwę miasto zawdzięcza Zbiornikowi Cymlańskiemu, który powstał w 1672 roku. Natomiast zbiornik wziął swoją nazwę od rzeki Cymli. Sama nazwa prawdopodobnie pochodzi od tatarskiego „Czim” – muł, glony. Osada Cymlańska utworzona była w miejscu chazarskiej twierdzy Sarkel, następnie rosyjskiej twierdzy Biała Wieża. Ściany twierdzy rozebrali kozacy i spalili w ogniskach. W dzisiejszym Cymlańsku działają winnice, trwa połów ryb, produkcja statków. Pochodził stąd m.in. A. M. Makarow. W latach 1950/52 część osady została przeniesiona na wyższe tereny, ze względu na budowę w Cymlańsku elektrowni wodnej. Osada przekształciła się w miejscowość Cymlańsk. Prawa miejskie posiada od 1961 roku. Przypisy
Adler-Arena

Adler-Arena (rusky Адлер-Арена, anglicky Adler Arena Skating Center) je rychlobruslařská hala v ruském městě Soči v nadmořské výšce 5 m. Postavena byla v letech 2010–2012 pro konání rychlobruslařských soutěží na Zimních olympijských hrách 2014, náklady dosáhly částky 32,8 milionu dolarů. Exteriér haly připomíná ledovec, v interiéru se nachází krytý ledový ovál o délce 400 m a 8000 míst k sezení. Je umístěna v centru Olympijského parku. V prosinci 2012 se v Adler-Areně konaly ruské šampionáty (vícebojařský a sprinterský), první velkou mezinárodní akcí bylo Mistrovství světa na jednotlivých tratích v březnu 2013. V prosinci 2013 zde proběhlo ruské mistrovství na jednotlivých tratích. Po ZOH 2014 měla hala sloužit jako výstavní centrum. V dubnu 2014 hala hostila barážové utkání Světové skupiny Fed Cupu mezi Ruskem a Argentinou, které vyhrály ruské tenistky 4:0 na zápasy. Rekordy dráhy Stav k 1. březnu 2014. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Adler-Arena na Wikimedia Commons (anglicky) Profil Adler-Areny na speedskatingnews.info
Adler Arena

Die Adler Arena (russisch Адлер-Арена) ist eine Eissporthalle in Adler, Krasnodar, Russland. In der rund 35 Kilometer vom Zentrum Sotschis entfernten Halle fanden die Eisschnelllaufwettbewerbe der Olympischen Winterspiele 2014 statt. Die Halle liegt im Olympiapark (Coastal Cluster) direkt am Schwarzen Meer in einer Höhe von 5 m. 2012 wurde sie eröffnet und ähnelt einem Eisberg bzw. dem Eisbruch eines Gletschers. Die Generalprobe der Technik fand im Dezember 2012 mit den nationalen Meisterschaften im Sprint- und Allround-Mehrkampf statt. Im März 2013 dann auch international wurden die ISU Einzelstreckenweltmeisterschaften ausgetragen. Internationale Wettkämpfe Einzelstreckenweltmeisterschaften 2013 Olympische Winterspiele 2014 Bahnrekorde Die Adler Arena zählt zu den schnellsten Eisschnelllaufbahnen der Welt. Frauen Männer Panorama Weblinks Die Adler Arena auf speedskatingnews.info Einzelnachweise
Adler Arena Skating Center

The Adler Arena Trade And Exhibition Center (Адлер-Арена) is an 8,000-seat speed skating oval in the Olympic Park, Sochi, Russia. It opened in 2012 and looks like an iceberg or ice fault. The center hosted the speed skating events at the 2014 Winter Olympics. Original plans for after the Olympics were for the Adler Arena to be turned into an exhibition center. It cost $32.8 million to build the venue, including the temporary works for the Olympics. Before the Olympics it hosted the 2013 Russian Speed Skating Championships in December 2012 and the 2013 World Single Distance Speed Skating Championships from 21 to 24 March 2013. Construction A crystal face theme is supported by angular walls and triangular stained-glass windows. The gray and white color of the building enhances this impression. The walls along the sides of the skating rink are made transparent so that spectators can look outside. The skating center is designed to make the utmost use of local natural features. Track records Source: www.speedskatingnews.info Other uses The skating centre hosted the 2014 World Robot Olympiad. Russia hosted their 2015 Fed Cup World Group semifinals tie at the Adler Arena. See also List of indoor arenas in Russia References External links Adler Arena on www.speedskatingnews.info