NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Novosibirská přehradní nádrž

Novosibirská přehrada (rusky Новосибирское водохранилище, také Moře Ob nebo Obské moře) je přehradní nádrž na území Novosibirské oblasti a Altajského kraje v Rusku. Má rozlohu 1070 km². Je 200 km dlouhá a maximálně 17 km široká. Průměrná hloubka zde činí 8,3 m. Má objem 8,8 km³. Vodní režim Nádrž na řece Obu za přehradní hrází Novosibirské vodní elektrárny byla naplněna v letech 1957–59. Úroveň hladiny kolísá v rozsahu 5 m. Reguluje sezónní kolísání průtoku. Na břehu leží město Kameň na Obi a vědecké městečko Sibiřského oddělení Ruské akademie věd pro oblast okolo města Novosibirsk, zvané Akademgorodok. Literatura V tomto článku byly použity informace z Velké sovětské encyklopedie, heslo „Новосибирское водохранилище“. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Novosibirská přehrada na Wikimedia Commons
Novosibirsk Reservoir

Novosibirsk Reservoir or Novosibirskoye Reservoir (Russian: Новосиби́рское водохрани́лище), informally called the Ob Sea (Обско́е мо́ре), is the largest artificial lake in Novosibirsk Oblast and Altai Krai, Russian Federation. It was created by a 33 m high concrete dam on the Ob River built in Novosibirsk. The dam, built in 1956, provides a water reservoir for generating hydroelectric power via Novosibirsk Hydroelectric Station. The reservoir is 200 km long and up to 17 km wide. Its area is 1,070 km2 and its volume is 8.8 km3 (at normal water level). Its average depth is 8.3 m. The design hydroelectric power output is 460 MW, the average energy production is 1,687 GWh per year. The normal water level (the level of active storage) is 113.5 meters, the maximum water level (the level of flood control storage) is 115.7 meters, the minimum water level (the level of dead storage) is 108.5 meters The Karakan Pine Forest is situated on the eastern coast of the reservoir, while most of the towns and villages are situated on the western coast. The larger towns bordering the reservoir are Novosibirsk (Akademgorodok quarter, ObGES), Kamen-na-Obi and Berdsk. Berdsk was severely impacted by the reservoir's construction, its historical centre having been submerged by the water. Several smaller villages nearby met with the same fate. There are several islands in the reservoir, such as Khrenovy Island and Taiwan Island. Recreation During the summer, the lake is one of the most popular destinations for Novosibirsk residents, with many yachts and boats dotting the surface, and the beaches teeming with people. References External links Listing on WaytoRussia.net Photographs (in Russian) Ob Sea Ob sea, 5 km into the open
Embalse de Novosibirsk

El embalse de Novosibirsk o embalse Novosibirskoye (del ruso: Новосиби́рское водохрани́лище), a veces llamado informalmente mar de Obi («Обско́е мо́ре») o las Maldivas rusas, es un embalse de la Rusia asiática sobre el río Obi creado artificialmente por una presa situada cerca de la ciudad de Novosibirsk, el embalse más grande del óblast de Novosibirsk y del krai de Altái. Tiene una superficie de 1082 km² y un volumen de 8.8 km³. Permanece congelado de noviembre a abril y durante los meses de verano se convierte en un destino turístico muy popular para los residentes de la zona. Las ciudades principales localizadas a lo largo del embalse son Novosibirsk (Akademgorodok), Berdsk y Kamen-na-Obi. Con el embalsamiento del pantano algunas villas y ciudades fueron reconstruidos sobre terrenos superiores y el impacto fue más importante en Berdsk, cuyo centro histórico quedó sumergido y ahora es parte del embalse. El embalse se creó por la presa de la central hidroeléctrica de Novosibirsk (Новосибирская гидроэлектростанция, Novossibirskaïa guidroelektrostantsiia), ubicada a unos 20 km al sursureste de la ciudad de Novosibirsk, que fue construida entre 1950 y 1959. Se compone de aliviadero de hormigón, esclusa de navegación con acceso al canal, presa izquierda (318 m de largo), presa de terraplén de la derecha (4.961 m) y presa de terraplén de la derecha (1.023 m). Galería Véase también Anexo:Embalses de Rusia Central hidroeléctrica de Novosibirsk (en ruso) Referencias El artículo en inglés recoge como única referencia: Listing on WaytoRussia.net (en inglés) El artículo en ruso recoge como referencias: Карта водохранилища (Mapa del embalse en ruso) Карты водохранилища и прилегающих районов, лоция с указанием глубин (Mapas del embalse y sus alrededores, con profundidad para los pilotos; en ruso) Фотографии (Fotos en ruso) Карта водохранилища со спутника (Vista del embalse de satélite, en ruso) Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Embalse de Novosibirsk. Fotografías (en ruso) Mar de Obi (en inglés)
Réservoir de Novossibirsk

Le réservoir de Novossibirsk (en russe : Новосибирское водохранилище, Novossibirskoïe vodokhranilichtche), parfois nommé mer de l'Ob (Обское море, Obskoïe more) est un lac artificiel de Russie, créé sur l'Ob, près de la ville de Novossibirsk. Présentation Il constitue l'élément principal de la centrale hydroélectrique de Novossibirsk (Новосибирская гидроэлектростанция, Novossibirskaïa guidroelektrostantsiia). Cet ensemble a été réalisé entre 1957 et 1959 dans l'oblast de Novossibirsk et le krai de l'Altaï. Les villes bordant ce réservoir sont Novossibirsk (Akademgorodok), Berdsk et Kamen-na-Obi. L'impact de la construction a été le plus important à Berdsk, dont le centre historique a été submergé. Plusieurs villages ont subi le même sort. Le réservoir est le plus grand de l'oblast de Novossibirsk. Source Grande Encyclopédie soviétique Notes et références Lien externe Portail des lacs et cours d'eau Portail de la Sibérie Portail de l'oblast de Novossibirsk
Novoszibirszki-víztározó

A Novoszibirszki-víztározót (Новосибирское водохранилище, a hétköznapi oroszban Обское море – Obi tenger) 1950-1959-ben hozták létre egy gát megépítésével, ami a novoszibirszki erőművet látja el vízienergiával. A mesterséges tó létrehozásakor teljességgel felszámolták Berdszk városának történelmi központját és a Novoszibirszki terület egynéhány falvát. Az Ob és a beleömlő Bergy duzzasztásával keletkezett, 170 kilométer hosszú, 2 és 20 kilométer között változó szélességű víztározó környezetében átalakította a természetet, változott az állat- és növényvilág, ugyanakkor a kirándulók, nyáron a strandolók tömegeit vonzza. Gazdasági jelentősége A víztározó táplálja a vízierőművet energiával, ellátja környezetének vízigényét, a megteremtette a halászatot. Ugyanakkor a halak gyakran fertőzöttek parazitákkal, ezért étkezésre alkalmatlanok. A tó környezetében aktív turizmus fejlődött ki. Az Akadémiai város mellett népszerű strandok vannak, a tavon elterjed a vitorlázás és jelentős vitorlásversenyeket is rendeznek. Jegyzetek További információk Térkép
Bacino di Novosibirsk

Il bacino di Novosibirsk (russo Новосиби́рское водохрани́лище, Novosibirskoe vodochranilišče), chiamato informalmente "mare dell'Ob'" (in russo Обское море, Obskoe More), è un lago artificiale della Russia, situato nella Siberia sudoccidentale nella regione dell'Oblast' di Novosibirsk e nel Territorio dell'Altaj. Fu creato a partire dal 1956, in seguito alla costruzione di una grossa diga sul fiume Ob' per scopi idroelettrici. Sulle rive del bacino ci sono le città di Berdsk, Kamen'-na-Obi e Novosibirsk. Alla creazione del bacino idrico, la parte storica centrale della città di Berdsk, così come molti villaggi della regione di Novosibirsk, furono completamente allagati. Il lago ha una superficie di 1 070 km2, con una lunghezza di 200 km e una larghezza massima di 22 km; la profondità media è di 9 m, con un massimo di 25 m. È gelato, mediamente, da novembre ad aprile; nei mesi estivi diventa invece una popolare meta turistica per gli abitanti della vicina Novosibirsk. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su bacino di Novosibirsk Collegamenti esterni (RU) М.В. Михайлова, Новосибирское водохранилище, su water-rf.ru. URL consultato il 7 agosto 2020. Mappa N-44 (JPG), su maps.vlasenko.net. URL consultato il 7 agosto 2020. (Edizione 1987)
Stuwmeer van Novosibirsk

Het stuwmeer van Novosibirsk (Russisch: Новосибирское водохранилище; Novossibirskoje vodochranilischtsche), ook wel Zee van Ob (Russisch: Обское море; Obskoje Morje), is het grootste kunstmatige meer in de oblast Novosibirsk en de kraj Altaj. Het meer ontstond door de bouw van een stuwdam op de Ob nabij Novosibirsk. In de dam kwamen turbines voor het opwekken van elektriciteit. Het kwam in 1956 gereed. Het meer is 200 kilometer lang en tot 20 km breed. Tijdens de zomer is het een van de populairste bestemmingen voor de stedelingen uit Novosibirsk. Jachten en bootjes dobberen dan op het meer en de stranden trekken veel volk. Externe links (ru) Afbeeldingen (en) Zee van Ob
Zbiornik Nowosybirski

Zbiornik Nowosybirski (ros. Новосибирское водохранилище, Nowosibirskoje wodochraniliszcze), zwany także potocznie przez miejscowych Morzem Obskim – największe sztuczne jezioro w obwodzie nowosybirskim i kraju ałtajskim, a także jedno z największych sztucznych zbiorników w południowo-zachodniej Syberii. Zbiornik powstał po przegrodzeniu zaporą w latach 50. XX wieku rzeki Ob w bliskim sąsiedztwie z miastem Nowosybirsk. Tuż przy brzegu zalewu znajduje się wiele małych miejscowości m.in.: Tuła, Maletino, Kamień nad Obem, Bystrowka i wiele innych. Jezioro pełni role zarówno energetyczną (moc elektrowni zlokalizowanej przy zaporze wynosi około 400 MW), rekreacyjną (latem jest jednym z najbardziej popularnych miejsc wypoczynkowych dla mieszkańców Nowosybirska i okolicznych wsi, znajdują się tu także plaże nudystów), oraz przeciwpowodziową. Zobacz też Jezioro antropogeniczne Linki zewnętrzne Dane dotyczące Zbiornika Nowosybirskiego. ruschudo.ru. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-15)]. (ros.). Dane techniczne zapory i elektrowni (ang.) Zdjęcia jeziora (ros.)
Reservatório da Nova Sibéria

O Reservatório da Nova Sibéria, reservatório de Novosibirsk, albufeira da Nova Sibéria, albufeira de Novosibirsk ou albufeira de Novosibirskoye (em russo: Новосиби́рское водохрани́лище), informalmente chamado de mar Óbi, ou mar Ob (Обско́е мо́ре), é o maior lago artificial do oblast da Nova Sibéria e krai de Altai, criado por uma barragem no rio Óbi perto de Nova Sibéria. A barragem foi construída em 1956 para gerar energia hidrelétrica. O reservatório possui 160 km de comprimento e até 20 km de largura. Durante o verão, o lago é um dos destinos mais populares para os moradores de Nova Sibéria, com muitos iates e barcos espalhados pela superfície, e as praias repletas de gente. Referências Ligações externas Карта водохранилища (Mapa do reservatório, em russo) Карты водохранилища и прилегающих районов, лоция с указанием глубин (Mapas do reservatório e seu entorno, com profundidade para os pilotos, em russo) Фотографии (Fotos, em russo) Карта водохранилища со спутника (Vista do reservatório de satélite, em russo)
Новосибірське водосховище

Новосибі́рське водосховище, неофіційно «Обське море» (рос. Новосибирское водохранилище) — штучна водойма на річці Об біля міста Новосибірськ в Росії. Водосховище виникло після завершення будівництва греблі Новосибірської ГЕС в 1957—1959 роках. Знаходиться на території Новосибірської області і Алтайського краю. На берегах водосховища розташовані міста: Бердськ, Камінь-на-Обі, Новосибірськ. В результаті створення водосховища була повністю затоплена центральна історична частина міста Бердська, а також кілька сіл Новосибірської області. Основні характеристики Площа — 1082 км², об'єм — 8,8 км³, довжина — близько 200 км, найбільша ширина — 22 км, найбільша глибина — 25 м, взимку замерзає. Острови: Атамановський, Дикий, Елбанські острови, Елбань, Кам'яний, Кам'янський, Красноярський Борок, Червоний Яр, Логунов, Нечунаєвський, Пічуговські, Половинський Борок, Семізародний, Тань-Вань, Хохлов Борок, Хріновий, Шарапський, Шляповський, Шумського Кордону. Господарське значення Водосховище використовується в п гідроенергетики, водопостачання та рибальства. Тут водяться цінні види риб: осетер, стерлядь, нельма, муксун, чир, сиг, пелядь. Однак об'єктами рибного лову як правило є: судак, сазан, минь, лин, лящ, щука, харіус, в'язь, плотва, карась, ялець, окунь. Не можна не відзначити, що значна частина виловленої риби тут не придатна в їжу з причини гельмінтозу. Обське море — місце активного відпочинку (пляжі в районі Академмістечка влаштовані з ініціативи С. О. Христиановича) та щорічного проведення змагань з вітрильного спорту на Кубок Росії і Кубок Обського моря. Наголос у слові Обськое може бути різним — незважаючи на те, що згідно з правилами російської мови наголос має ставитися на перший склад — О́бське, в Сибіру прийнято використовувати ендемічну форму — Обське́. Галерея Примітки Посилання Карта водосховища Карти водосховища та прилеглих районів, лоція із зазначенням глибин Фотографії
Малая Кеть (посёлок)

Малая Кеть — посёлок в Бирилюсском районе Красноярского края России. Административный центр Малокетского сельсовета. Находится примерно в 71 км к северо-востоку от районного центра, посёлка Новобирилюссы, на высоте 235 метров над уровнем моря. В посёлке расположена одноимённая станция Красноярской железной дороги. Население Численность населенияГод100200300400500600700800198519901995200020052010201520202025Малая Кеть (посёлок)Статистика населения.mw-chart-658c312bf71c5514b9f303ac6bcd8c483fdfdd884fd4a92d833de06003ea743a27e4095b7fbee87c1b7d5f18a72b5b4e47700ff39796d3825a68b89e17f2c46f__zr230124-cls-1186499:hover{pointer-events:none}.mw-chart-658c312bf71c5514b9f303ac6bcd8c483fdfdd884fd4a92d833de06003ea743a27e4095b7fbee87c1b7d5f18a72b5b4e47700ff39796d3825a68b89e17f2c46f__zr230124-cls-1186500:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,1)}.mw-chart-658c312bf71c5514b9f303ac6bcd8c483fdfdd884fd4a92d833de06003ea743a27e4095b7fbee87c1b7d5f18a72b5b4e47700ff39796d3825a68b89e17f2c46f__zr230124-cls-1186501:hover{cursor:pointer}.mw-chart-658c312bf71c5514b9f303ac6bcd8c483fdfdd884fd4a92d833de06003ea743a27e4095b7fbee87c1b7d5f18a72b5b4e47700ff39796d3825a68b89e17f2c46f__zr230124-cls-1186502:hover{cursor:pointer;fill:rgba(82,130,235,1)}.mw-chart-658c312bf71c5514b9f303ac6bcd8c483fdfdd884fd4a92d833de06003ea743a27e4095b7fbee87c1b7d5f18a72b5b4e47700ff39796d3825a68b89e17f2c46f__zr230124-cls-1186503:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,0)} Гендерный состав По данным Всероссийской переписи населения 2010 года 127 мужчин и 129 женщин из 256 чел. Инфраструктура В посёлке функционируют средняя школа, фельдшерско-акушерский пункт, сельский клуб, библиотека и отделение связи. Транспорт Имеется железнодорожная станция "Малая Кеть" на железнодорожной линии "Ачинск-Лесосибирск" Транссибирской магистрали, а также дорогу которая ведёт на трассы 04к-019 и 04Н-440 Улицы Уличная сеть посёлка состоит из 9 улиц и 1 переулка. Примечания
Кижа (Иркутская область)

Кижа — деревня в Усть-Удинском районе Иркутской области России. Входит в состав Юголокского муниципального образования. Находится примерно в 22 км к востоку от районного центра. Население По данным Всероссийской переписи, в 2010 году в деревне проживали 372 человека (193 мужчины и 179 женщин). Примечания
Léninsk-Kuznetski

Léninsk-Kuznetski (en rus Ленинск-Кузнецкий) és una ciutat de l'óblast de Kémerovo, a Rússia. Es troba al riu Inià, un afluent de l'Obi, a 75 km al sud de Kémerovo. Història El primer assentament està datat el 1763 amb la creació d'un poble anomenat Koltxuguino. L'extracció de carbó va començar el 1870, tot i que no fou intensiva fins al 1912. La població va ser batejada amb el nom de Léninsk el 1922 i el 1924 amb el seu nom actual, Léninsk-Kuznetski. El 1925 va adquirir l'estatus de ciutat.
Leninsk-Kuzněckij

Leninsk-Kuzněckij (rusky Ле́нинск-Кузне́цкий, do roku 1922 Кольчу́гино – Kolčugino, 1922–1925 Ле́нино – Lenino) je město v Ruské federaci. Při sčítání lidu v roce 2010 mělo přes sto tisíc obyvatel. Poloha Leninsk-Kuzněckij leží na pravém břehu Ini, přítoku Obu. Od Kemerova, správního střediska celé oblasti, je vzdálen zhruba devadesát kilometrů na jih. Dějiny Sídlo bylo založeno s jménem Kolčugino. V letech 1922 až 1925 se jmenovalo Lenino k poctě vůdce revoluce Lenina. V roce 1925 se sídlo stalo městem a získalo současnou podobu jména s přídavkem Kuzněckij podle své polohy v Kuzněcké pánvi. Rodáci Oleg Jurjevič Tiňkov (* 1967), podnikatel Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Leninsk-Kusnezki na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Leninsk-Kuzněckij na Wikimedia Commons
Leninsk-Kusnezki

Leninsk-Kusnezki (russisch Ле́нинск-Кузне́цкий, bis 1922 Koltschugino/Кольчу́гино, 1922–1925 Lenino/Ле́нино) ist eine Großstadt im Westen der russischen Oblast Kemerowo in Sibirien. Sie hat 101.666 Einwohner (Stand 14. Oktober 2010) und liegt rund 90 km südlich von Kemerowo am rechten Ufer der Inja, eines Nebenflusses des Ob. Geschichte Die Siedlung wurde 1763 als Koltschugino gegründet und besitzt seit 1925 Stadtrechte. Die Kohleförderung wurde im Jahre 1912 durch eine französische Gesellschaft begonnen. Von 1922 bis 1925 hieß der Ort Lenino zu Ehren des Revolutionsführers Lenin. Seinen heutigen, ebenfalls an Lenin erinnernden Namen und den Zusatz „Kusnezki“, angelehnt an die Lage im Kusnezker Becken, erhielt er zusammen mit Verleihung der Stadtrechte im Jahre 1925. Große Teile der Stadt wurden von dem deutschen Architekten und Stadtplaner Ernst May angelegt. In den 1980er-Jahren wurde die nahegelegene Siedlung städtischen Typs Polyssajewo, die bereits seit 1952 der Verwaltung von Leninsk-Kusnezki unterstand, eingemeindet, wodurch die Einwohnerzahl der Stadt um etwa 30.000 stieg. Am 30. Oktober 1989 wurde Polyssajewo wieder ausgegliedert, nun mit selbständigem Stadtrecht. Bevölkerungsentwicklung Anmerkung: Volkszählungsdaten Wirtschaft und Verkehr Leninsk-Kusnezki ist eines der Zentren der Steinkohleförderung im Kusbass. Viele Minen befinden sich innerhalb der Stadt; immer wieder kommt es dort zu schweren Unglücken. Die Umgebung der Stadt wird intensiv landwirtschaftlich genutzt. Leninsk-Kusnezki befindet sich an der Kreuzung der Fernstraße Leninsk-Kusnezki – Nowosibirsk und an der Autobahn 32K-445 (Kemerowo – Nowokusnezk). Außerdem liegt es an den Bahnstrecken Nowosibirsk – Nowokusnezk und Kemerowo – Nowokusnezk. Seit 1984 verfügt die Stadt über ein O-Bus-Streckennetz. Sport Die Stadt ist die Heimat des Fußballvereins Sarja Leninsk-Kusnezki, der in den vergangenen Jahren mehrmals in der Zweiten Russischen Liga spielte. Söhne und Töchter der Stadt Marija Filatowa (* 1961), sowjetisch-russische Kunstturnerin und Olympiasiegerin Oleg Tinkow (* 1967), russischer Unternehmer und Radsportfunktionär; Betreiber des professionellen Radsportteams Tinkoff-Saxo Einzelnachweise Weblinks Website der Stadtverwaltung (russisch) Leninsk-Kusnezki auf mojgorod.ru (russisch)
Léninsk-Kuznetski

Léninsk-Kuznetski (del ruso: Ленинск-Кузнецкий) es una ciudad del óblast de Kémerovo, en Rusia, centro administrativo del raión homónimo. Está situada a orillas del río Inia, afluente del Obi, a 75 km al sur de la capital del óblast, Kémerovo. Se encuentra en la cuenca hullera del Kuzbass. Historia El primer asentamiento se remonta a 1763 con la creación de un pueblo llamado Kolchugino. La extracción de carbón se inició en 1870, aunque no es realmente intensiva hasta 1912, gracias a la inversión de capitales franceses. La aglomeración fue rebautizada como Léninsk en 1922 y desde 1924 como Léninsk-Kuznetski. Adquiere estatus de ciudad en 1925. Demografía Economía y transporte La ciudad está totalmente volcada en la extracción de carbón. Dentro de los límites de la ciudad se encuentran numerosas minas. Se encuentra sobre las carreteras nacionales Léninsk-Kuznetski-Novosibirsk y Kémerovo-Novokuznetsk así como en las líneas de ferrocarril Novosibirsk-Novokuznetsk y Kémerovo-Novokuznetsk.​​ La ciudad dispone de una red de trolebuses desde 1984. Climatología Referencias Enlaces externos Sitio web de la ciudad (en ruso) Informaciones sobre Léninsk-Kuznetski (en ruso)
Leninsk-Kouznetski

Leninsk-Kouznetski (en russe : Ленинск-Кузнецкий) est une ville de l'oblast de Kemerovo, en Russie. Sa population s'élevait à 92 244 habitants en 2021. Géographie Leninsk-Kouznetski est arrosée par la rivière Inia, un affluent de l'Ob, et se trouve à 75 km au sud de la capitale régionale Kemerovo. Leninsk-Kouznetski se trouve dans le bassin houiller du Kouzbass. La ville est desservie par la route Kemerovo-Novokouznets (32K-445), qui contourne la ville par l'est. Histoire La première implantation remonte à 1763 avec la création d'un village baptisé Koltchouguino. L'extraction du charbon démarre en 1870 mais ne devient réellement intensive qu'en 1912 grâce à des capitaux français. L'agglomération est rebaptisée Leninsk en 1922 puis Leninsk–Kouznetski en 1924. Elle acquiert le statut de ville en 1925. La ville est entièrement tournée vers l'extraction du charbon. De nombreuses mines se trouvent dans les limites mêmes de la ville. La ville se trouve sur les routes nationales Leninsk-Kouznetski-Novossibirsk et Kemerovo-Novokouznetsk ainsi que sur les lignes de chemin de fer Novossibirsk – Novokouznetsk et Kemerovo – Novokouznetsk. La ville dispose d'un réseau de trolleybus depuis 1984. En février 2019, la ville et le Kouzbass ont été recouverts de neige noire. Les habitants des villes de Kisseliovsk, Leninsk-Kouznetski et Prokopievsk, dont l'espérance de vie est inférieure de 3 à 4 ans à celle de la moyenne nationale russe, accusent la poussière de charbon de ce phénomène. Population Recensements ou estimations de la population Religion Monastère féminin Saint-Seraphim (1852, reconstitué en 1987), orthodoxe Église des Nouveaux-Martyrs-de-la-Russie (1995-1996), orthodoxe Paroisse Saint-Joseph, catholique Sport FK Zaria Leninsk-Kouznetski, club de football fondé en 1989. Personnalités Maria Filatova (1961-), deux fois championne olympique de gymnastique, est née à Leninsk-Kouznetski. Notes et références Liens externes (ru) Informations sur Leninsk-Kouznetski (ru) Cartes topographiques Portail de la Russie Portail de la Sibérie