NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Melnitsa (studio d'animation)

Le studio d'animation Melnitsa (russe : Мельница) est un studio d'animation russe qui produit des films et des séries d'animation. Il a été fondé le 26 mars 1999 par Alexandre Boïarski et la société cinématographique CTB. Il est situé à Saint-Pétersbourg, au 34 avenue Bolchevikov, bâtiment 2. Le studio est surtout connu pour les franchises Trois Chevaliers (ru) et Ivan Tsarévitch et le Loup gris, ainsi que pour la série animée Lountik. Deutsche Welle a qualifié le studio de « Walt Disney de Saint-Pétersbourg ». Parallèlement à ses projets d'animation, Melnitsa se consacre à la création d'effets spéciaux numériques pour des projets d'animation et des films en prises de vues réelles. Notes et références (ru) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en russe intitulé « Мельница (кинокомпания) » (voir la liste des auteurs). Liens externes (ru + en) Site officiel Ressource relative à l'audiovisuel : IMDb Portail du cinéma russe Portail de l’animation Portail des entreprises Portail de Saint-Pétersbourg
Холмогори

Холмого̀ри (на руски: Холмогоры) е село, бивш град (до 1925 г.), в Архангелска област, Северна Русия. Разположено е на левия бряг на река Северна Двина, на 75 km югоизточно от Архангелск. Името Холмогори (първоначално Колмогори) идва от фински език и означава „скала на смъртта“. Селото има дълга история. Още през 14 век селището е важен търговски пост на Новгородската република в Далечния север. Значението му нараства още повече, след като през 1554 г. Московската компания го превръща в център на своята търговия с кожи. Шведите обсаждат дървената крепост през 1613 г., но са принудени да отстъпят. През 17 и 18 век Холмогори е място за заточение на видни личности, сред които са детронираният император Иван VI (живее в града от 1744 до 1756 г.) и семейството му. През 1682 г. е осветена Холмогорската катедрала, най-голямата в региона. Тя е разрушена през 1930-те години, но много стари дървени храмове и работилници около нея оцеляват и до днес. Местните занаятчии се славят с умението си да резбоват бивни от мамут и морж. В едно от съседните села е роден видният учен Михаил Ломоносов. Източници Външни препратки Шахматна дъска от Холмогори, изработена през 18 век от бивни на морж Съвременни работи на занаятчии от Холмогори Архив на оригинала от 2007-04-26 в Wayback Machine.
Cholmogory

Cholmogory (russisch Холмого́ры) ist ein Dorf (Selo) in der Oblast Archangelsk im Norden des europäischen Teils Russlands. Es ist administratives Zentrum des gleichnamigen Cholmogorski rajon und zählt 4150 Einwohner (Stand 14. Oktober 2010). Cholmogory gehört zu den ältesten Orten der Region. Geographie Cholmogory liegt linksseitig der Nördlichen Dwina rund 75 km südöstlich der Oblasthauptstadt Archangelsk nahe der Fernstraße M8. Die Nördliche Dwina ist in diesem Abschnitt sehr verzweigt, so dass sich nahe Cholmogorys zahlreiche Flussinseln befinden, von denen die größeren Inseln bewohnt sind. Die nächstgrößere Stadt ist das etwa 45 nordwestlich von Cholmogory gelegene Nowodwinsk. Geschichte Cholmogory wurde bereits ab dem 12. Jahrhundert schriftlich erwähnt. Zunächst als Kolmogory bekannt, entwickelte sich der Ort seit seiner Besiedelung durch Nowgoroder Kaufleute im 14. Jahrhundert zu einem bedeutenden Handelsplatz des russischen Nordens, was vor allem seiner Lage an der Nördlichen Dwina, die ins Weiße Meer mündet und somit eine günstige Wasserverbindung mit Westeuropa bot, zu verdanken war. Es war damals das Verwaltungszentrum des Gebietes Sawolotsche (Заволочье). Noch lange vor der Gründung der Stadt Archangelsk im 16. Jahrhundert avancierte Cholmogory, das auch über einen eigenen Hafen verfügte, zum politisch und wirtschaftlich wichtigsten Ort an der Dwina. Es entstanden hier eine Festung, welche die Stadt erfolgreich vor Angriffen schützte, zahlreiche Läden, Gasthäuser sowie Kirchen, von denen einige bis heute erhalten geblieben sind. Erst nach der Gründung von Archangelsk nahe der Dwina-Mündung verlor Cholmogory zunehmend seine Bedeutung als Handelsstadt. 1784 erhielt es noch den Status einer Stadt, den es im 20. Jahrhundert wieder verloren hat. Der Ort ist seit 2004 Verwaltungszentrum der Landgemeinde Cholmogorskoje (Муниципальное образование «Холмогорское»), die neben Cholmogory das Selo Lomonossowo sowie 52 Dörfer (6 davon unbewohnt) mit insgesamt 5.414 Einwohnern umfasst. Bevölkerungsentwicklung Die folgende Übersicht zeigt die Entwicklung der Einwohnerzahlen von Cholmogory. Anmerkung: Volkszählungsdaten Söhne und Töchter des Ortes Fedot Popow (17. Jahrhundert), Kaufmann, Unternehmer und Polarforscher Fedot Schubin (1740–1805), Bildhauer Anmerkungen Einzelnachweise Weblinks Informationen zu Cholmogory auf der offiziellen Website der Oblastverwaltung
Kholmogory, Arkhangelsk Oblast

Kholmogory (Russian: Холмого́ры) is a historic rural locality (a selo) and the administrative center of Kholmogorsky District of Arkhangelsk Oblast, Russia. It lies on the left bank of the Northern Dvina, along the Kholmogory Highway, 75 kilometers (47 mi) southeast of Arkhangelsk and 90 kilometers (56 mi) north of the Antonievo-Siysky Monastery. The name is derived from the Finnish Kalmomäki for "corpse hill" ("cemetery"). Population: 4,150 (2010 census); 4,592 (2002 census); 5,205 (1989 Soviet census). The Kholmogory area was at first in historical times inhabited by the Finno-Ugrians "Zavolochskaya Chud", (i.e. "the Chud [who live] beyond the portage"), known also as Yems in old Novgorod chronicles, and Karelians. The first Slavonic population to enter Kalmamäki were Pomors from Vologda area after 1220. As early as the 14th century, the village (the name of which was then spelled Kolmogory) was an important trading post of the Novgorod Republic in the Far North of Russia. Its commercial importance further increased in 1554 when the English Muscovy Company made it a center of its operations in furs. The Polish-Lithuanian irregular forces known as Lisowczycy besieged the wooden fort during the Time of Troubles (1613), but had to retreat in failure. Exile and prison camps During the 17th and 18th centuries, the settlement was also a place of exile, notably for ex-regent Anna Leopoldovna and her children including Ivan VI. The use of the location for political prisoners was revived by Mikhail Kedrov, after he was appointed Cheka plenipotentiary for the region. He turned the Kholmogory prison camp into a death camp where mass executions of former officers of the White Army and others he deemed to be political opponents of the Bolshevik regime. The death toll was so large and Kedrov's behaviour so cruel that he was relieved of his duties and put in psychiatric care. Cathedral In 1682, the six-pillared Kholmogory cathedral was consecrated; the biggest in the region. It was disfigured by the Communists in the 1930s. Many ancient wooden shrines and mills, however, still survive in the neighborhood. One of the nearby villages is the birthplace of the Russian polymath Mikhail Lomonosov. Local artisans—such as Fedot Shubin—have been famed for their craft of carving the tusks of mammoths and walruses. In Kholmogory, a craft of Kholmogory bone carving was developed in the 17th century. The bone carvings from Kholmogory were notable for excellent craftsmanship and perfected technique. The best carving masters from Kholmogory were invited to work in the Kremlin Armoury, which performed orders for the tsar's court. The handicraft reached its peak under the reign of Peter the Great. Currently the carving is being performed at the Lomonosov Bone Carving Factory. References External links An 18th-century walrus-ivory chess set from Kholmogory Modern works of Kolmogory craftsmen Kholmogory Bone Carving
Jolmogori

Jolmogori (del ruso: Холмого́ры) es un selo histórico y el centro administrativo del raión de Jolmogori del óblast de Arcángel, en Rusia. Está ubicado en la orilla izquierda del Dviná Septentrional, en la autopista M8, 75 km al sureste de Arcángel y 90 km al norte del Monasterio de San Troitski Antonievo-Siski. El nombre se deriva del finés Kalmomäki, que significa "colina de cadáveres" (cementerio). El área de Jolmogori fue primero habitada por los fino-ugrios Savolotshij Thsuuds (savolokis), también llamados Yems o carelios en las crónicas antiguas de Nóvgorod. La primera población eslava en la región fueron los pomor de Vólogda más tarde de 1220. Ya en el siglo XIV, el pueblo (cuyo nombre pasó a pronunciarse Jolmogori) era un importante centro de comercio para la República de Nóvgorod en el norte de Rusia. Su importancia comercial incluso creció en 1554 cuando la Compañía de Moscovia convirtió a Jolmogori en su centro para las operaciones con pieles. Los suecos sitiaron el fuerte de madera durante el Período Tumultuoso (1613), pero tuvieron que retirarse (aunque posteriormente los rusos anunciaron esto, no existe ningún registro en las fuentes militares suecas). Durante los siglos XVII y XVIII fue un lugar de exilio, a remarcar el de la exregente Ana Leopóldovna y sus hijos. En 1682 se consagró la catedral de Jolmogori (en la imagen en el siglo XIX), de seis pilares, la mayor de la región. Fue destruida por los soviéticos en la década de 1930. A pesar de ello, se conservan numerosos aserraderos y molinos antiguos en la zona. Lomonósovo, uno de los pueblos de los alrededores es el lugar de nacimiento del gran geógrafo y escritor ruso Mijaíl Lomonósov y del escultor Fedot Shubin. Como tradición artística local debemos destacar el grabado de colmillos de mamuts y morsas. La fábrica de grabado de huesos Lomonósov preserva la tradición medieval de este arte folclórico. Demografía Referencias Enlaces externos Contiene información de la Gran Enciclopedia Soviética. Jolmogori en pomorland. (en inglés) Juego de ajedrez de marfil del siglo XVIII de Jolmogori. Obras modernas de artesanos de Jolmogori.
Holmogori

Holmogori (ruski: Холмого́ры) je povijesno selo i središte Holmogorskog rajona u Arhangelskoj oblasti u Rusiji. Nalazi se na lijevoj obali rijeke Sjeverne Dvine, 75 km jugoistočno od Arhangelska i 90 km sjeverno od samostana svetog Ante Sijskog. Ime Holmogori je došlo iz finskog jezika, a znači "stijena smrti". Još od 14. stoljeća, ovo selo (a čije se ime tada izgovaralo Kolmogori) je bilo važna trgovačka postaja Novgorodske republike na dalekom sjeveru današnje Rusije. Njegova trgovinska važnost je narasla još više 1554. godine, kada ga je Moskovsko društvo uzelo za središte svoje trgovine krznima. Švedi su opsjedali drvenu tvrđavu za Doba nevolja (1613.), ali su se morali sramno povući. Tijekom 17. i 18. stoljeća, naselbina je bila mjesto izgona, posebice za bivšu regenticu Anu Leopoljdovnu i njenu djecu. Godine 1682., posvećena je holmogorska katedrala (koja je na šest stupova), najveća u tom području. Razorili su ju boljševičke vlasti 1930-ih. Brojna starinska drvena svetišta još postoje u okolici. Jedno od obližnjih sela je rodno mjesto velikog ruskog znanstvenika Mihaila Vasiljeviča Lomonosova. Mjesni obrtnici su bili stekli slavu zbog njihova umijeća rezbarenja u bjelokosti od mamuta i morževa. Lomonosovljeva tvornica bjelokostnog rezbarenja čuva srednjovjekovnu tradiciju ove pučke umjetnosti. Vanjske poveznice Šahovski pribor iz 18. stoljeća napravljen u Holmogorju Suvremeni radovi Holmogrjskih obrtnika
Holmogori

Holmogori (oroszul: Холмогоры) falu Oroszország Arhangelszki területén, a Holmogori járás székhelye. Lakossága: 4150 fő (a 2010. évi népszámláláskor). Fekvése Az Arhangelszki terület északi részén, Arhangelszktől 75 km-re délkeletre, az Északi-Dvina alsó szakaszának bal partján fekszik. A település mellett halad az M-8 „Holmogori” jelű autóút, melyről kijárat vezet Holmogoriba. Története Írott forrás, egy novgorodi fejedelem irata 1138-ban említi először. Kezdetben Kolmogori, 1692-től Holmogori néven ismerték. Első, fagerendákból készült erődjét a novgorodiak építették a 14–15. század fordulóján. A 15–16. században forgalmas kikötő és a külföldre irányuló kereskedelem központja volt. Jelentősége Arhangelszk megalapítása után rohamosan csökkent. A címerében ábrázolt kvadráns annak jele, hogy 1781-ben cári engedéllyel tengerészeti iskolát (morehodnaja skola) alapítottak. 1784-ben város és az Arhangelszki kormányzóságban ujezd székhelye lett. 1925-től falusi jellegű település, 1929 óta járási székhely. A csontfaragó művészet egyik ősi központja. Az egyik közeli faluban (mai nevén Lomonoszovóban) született Lomonoszov. Jegyzetek Források Goroda Rosszii. Enciklopegyija (orosz nyelven). Moszkva: Izd. Bolsaja Rosszijszkaja Enciklopegyija. 1994. Hozzáférés: 2015. július 5.. : Unknown parameter |archívdátum= ignored (súgó); Unknown parameter |archívurl= ignored (súgó) "Isztorija Holmogor" (orosz nyelven). Russian-tur.narod.ru/. 2016. március 5. dátummal az eredeti címről archiválva. Hozzáférés: 2015. július 4..
Cholmogory

Cholmogory (in russo Холмогоры?) è un centro abitato situato nell'oblast' di Arcangelo, nella Russia nordoccidentale, capoluogo del Cholmogorskij rajon. Fondato sulle rive della Dvina settentrionale, fu il principale centro urbano dei Pomorye fino al 1925 ebbe lo status di città. Qui Elisabetta di Russia esiliò Anna Leopol'dovna Romanova con il consorte Antonio Ulrico di Brunswick-Wolfenbüttel e i figli, tra i quali Ivan VI di Russia e poi vi venne confinato Michail Fëdorovič Gračevskij. Nei dintorni della cittadina nacquero Michail Vasil'evič Lomonosov e Fedot Ivanovič Šubin. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Cholmogory Collegamenti esterni (EN) Kholmogory, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Cholmogory

Cholmogory (Russisch: Холмогоры) is een plaats (selo) in de oblast Archangelsk in het noorden van Europees Rusland. Het is het bestuurlijk centrum van het gelijknamige district en telt 4.150 inwoners in 2010. De plaats is een der oudste uit de streek. Cholmogory ligt aan de linkeroever van de Noordelijke Dvina op ongeveer 75 kilometer ten zuidoosten van de oblasthoofdstad Archangelsk. de hoofdstad Moskou ligt 1000 kilometer naar het zuiden. De Noordelijke Dvina is hier zeer vertakt, waardoor er in de omgeving vele eilandjes zijn gevormd. Geschiedenis Cholmogory werd al vermeld in de 12e eeuw en was de hoofdstad van Bjarmaland. Het was toen bekend als Kolmogory en ontwikkelde zich sinds de komst van Novgorodse kooplui (Pomoren) in de 14e eeuw, tot een belangrijke handelsplaats in Noord-Rusland. Dat was vooral te danken aan de ligging aan de rivier, die uitmondt in de Witte Zee. Vóór de stichting van Archangelsk in de 16e eeuw, ontwikkelde Cholmogory, dat ook over een eigen haven beschikte, zich tot de belangrijkste politieke en economische plaats aan de Dvina. In de stad bevonden zich een vesting, die de stad moest verdedigen tegen aanvallen, talrijke winkels, gastenhuizen (Gostiny Dvors) en kerken, waarvan er nu nog enkele zijn overgebleven. Na de stichting van Archangelsk, aan de monding van de Dwina verloor Cholmogory in toenemende mate aan belang als handelsstad. In 1702 verhuisde het administratieve en militaire centrum ook naar Archangelsk en zestig jaar later volgde de verhuizing van de bisschop. In 1784 had het nog het statuut van stad, maar het verloor dat statuut in de 20e eeuw. Bevolkingsontwikkeling Volgend overzicht geeft de bevolkingsevolutie van Cholmogory weer. Bezienswaardigheden Transfiguratiekathedraal Bekende inwoners Michail Lomonosov (1711–1765), dichter en wetenschapper Fedot Sjoebin (1740–1805), beeldhouwer Externe link (de) Cholmogory op pomorland.info
Chołmogory

Chołmogory (ros. Холмого́ры) – miejscowość w północnej Rosji administracyjne centrum Rejonu Chołmogorskiego w obwodzie archangielskim. Jest położona na lewym brzegu rzeki Dwiny, 75 km na południowy wschód od Archangielska i 90 km na północ od monasteru Antoniewo-Sijskiego. Nazwa pochodzi od fińskiego Kalmomäki co oznacza „wzgórze cmentarne”. Z prawnego punktu widzenia Chołmogory stanowią wieś, mimo znacznej liczby ludności (4592 osób w roku 2002). Obszar ten był pierwotnie zamieszkiwany przez ludy fińskie zwane Jemami (Jäämit) i karelskie. Pierwszymi Słowianami, jacy pojawili się w Kalmomäki byli Pomorcy z Wołogdy po roku 1220. Na początku XIV wieku osada (której nazwę wymawiano wówczas Kołmogory) była ważną faktorią handlową dla kupców z Nowogrodu Wielkiego na dalekiej północy. Jej znaczenie gwałtownie wzrosło po roku 1554, gdy Kompania Moskiewska z Londynu utworzyło tu swój punkt handlu skórami przed przeniesieniem do nowo powstałego Archangielska. Szwedzi oblegali rzekomo drewniany fort w dobie Wielkiej Smuty w roku 1613, ale musieli odstąpić. Ta opowieść, stworzona w czasach radzieckich, jest przypuszczalnie nieprawdziwa. W źródłach szwedzkich nie ma najmniejszej wzmianki o takiej kampanii wojsk szwedzkich. W XVII i XVIII wieku osada była też miejscem zsyłki, szczególnie znanym jako miejsce odosobnienia byłej regentki Anny Leopoldowny, jej męża Antoniego Ulricha, księcia Brunszwiku-Wolfenbüttel i ich dzieci. W roku 1682 konsekrowano tu największy w regionie prawosławny sobór; został on zamknięty w 1920 i od tego czasu stopniowo popadał w ruinę. W roku 1918 władza sowiecka utworzyła w Chołmogorach obóz, który istniał do roku 1922. Obóz na terenie byłego klasztoru był miejscem kaźni dla „białych” oficerów i żołnierzy, dla marynarzy z Kronsztadu i dla tysięcy osób cywilnych. Ocenia się, że liczba rozstrzelanych wynosiła ponad 10 tysięcy. Liczba wszystkich ofiar nie jest znana. Jedna z pobliskich wiosek – Łomonosowo (dawn. Denisówka) jest miejscem urodzenia wielkiego rosyjskiego naukowca Michaiła Łomonosowa. Miejscowi rzemieślnicy – jak np. Fiedot Szubin najpopularniejszy rosyjski rzeźbiarz XVIII wieku – dochodzili do znaczenia i sławy. Przypisy Linki zewnętrzne Figury szachowe z kłów morsów z Chołmogór Chołmogory, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 624 .
Cholmogory

Cholmogory (Холмого́ры) är en historisk ort i centrala Cholmogorskijdistriktet i Archangelsk oblast i Ryssland. Orten ligger på västra stranden av floden Norra Dvina. Den hade 4 150 invånare vid folkräkningen 2010. Under tidigt 1300-tal hette staden Kolmogory och var en viktig handelsstation för handeln med Novgorodrepubliken i norra Ryssland. Staden hade ett mycket ekonomiskt läge, vilket visades 1554 av att det ryska kompaniet gjorde staden till ett centrum för sina operationer. Svenskarna intog träfortet 1613, men fick ge sig iväg efter många påtryckningar från de ryska trupperna. Här har också många levt i exil, exempelvis exregenten Anna Leopoldovna och hennes barn. 1682 byggdes Cholmogorykatedralen som kom att bli den största i regionen. Under ryska kommunistväldet förstördes katedralen på 1930-talet. Här föddes en av Rysslands största vetenskapsman, Michail Lomonosov. Källor
Холмогори (Холмогорський район)

Холмого́ри — село в Росії, адміністративний центр та найбільший населений пункт Холмогорського району Архангельської області. Населення — 4,6 тис. мешканців (2002 р.). Село розташоване в низовині Північної Двіни. Історія Центр Холмогорської та Вазької єпархії, з 1731 р. - Архангелогородської та Холмогорської єпархії (1682-1762 рр.) Російської православної церкви (синодальної). Місцева традиція відносить виникнення міста до 1137 року (XII століття), ґрунтуючись на грамоті Чернігівського князя Святослава Ольговича. Герб Нині герб вцілому відповідає колористиці російського державного прапору, хоча за радянських часів і раніше герб міста (до 1925 року Холмогори мали саме такий статус) мав жовто-блакитну колористику з символікою губернії у верхній своїй частині, що мало своє відображення на значках та іншій геральдичній продукції періоду СРСР. [1] Відомі особи Село Ломоносово поблизу Холмогор відоме як батьківщина Михайла Ломоносова. Примітки
Catherinehof

Ekaterinhof or Catherinehof (Russian: Екатеринго́ф < German: Katharinenhof "Catherine's Court") is a historic island park that began as an 18 century empress's estate in the south-west of St Petersburg, Russia. Its name originated in 1711, when Peter the Great presented the Island and adjacent lands along the eponymous Ekateringofka River to his wife Catherine (Catherine I of Russia), whose name they memorialize. History The emperor apparently conceived Catherinehof as the first imperial estate located on the road leading from the capital to his main summer residence, Peterhof. A pet project of Peter I, the estate was abandoned following his death. His niece Empress Anna (reigned in 1730-40) added two wings to the palace, but these were demolished in 1779. As the succeeding monarchs preferred to develop Tsarskoe Selo as their alternative summer residence, Catherinehof suffered from neglect until 1800, when Emperor Paul donated it to his mistress, Anna Gagarina. Four years later, the estate passed to the City of St Petersburg, which developed it as a municipal amusement park, with many garden pavilions and a "vauxhall" for musical exercises constructed on the grounds. The main palace housed a library and a museum dedicated to Peter I. The Petrine park was considerably expanded and became so popular with St Petersburgers that allusions to it may be found in such works as Casanova's memoirs and Dostoyevsky's novels. With the onset of the Industrial Revolution, the formerly quiet and reclusive neighbourhood became an industrial suburb of the Russian capital. The park fell into neglect after the palace had been destroyed by fire in 1924. Several years ago, a private fund announced plans to rebuild the derelict palace. Three years after the World War II that greatly damaged the city the park was revived under a new name commemorating 30th anniversary of the national youth Communist league Komsomol, and in 1955 its front half was decorated with a large sculpture portraying the recently famous group of martyred young anti-Nazi underground resistance members of Young Guard cell from the Soviet Ukraine's southeast coal mining town of Krasnodon, whose struggle was described in a novel, named after the group, by Alexander Fadeeyev. St. Catherine's Church was founded in Catherinehof in 1703 and, as local lore has it, witnessed the secret wedding of Peter I and Catherine in 1707. Konstantin Thon replaced the old church with a much larger structure in his hallmark Russo-Byzantine style; but the massive five-domed building was overhauled in the 1890s before being torn down by the Soviets in 1929. Notes References Hayden, Peter (2006). Russian Parks and Gardens. Frances Lincoln. ISBN 978-0-7112-2430-8. Дубяго Т. В. Русские регулярные сады и парки [Russian Regular Gardens and Parks]. Leningrad, 1963.