NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Храброво (Калининградска област)

47.05, 8.3 Храброво (до 1946 г.: Повунден, на немски: Powunden) е селище от селски тип в Гуревски район на Калининградска област, Русия. Редом със селището е разположено едноименното летище. История Точната дата на основаването на замъка Повунден, който е основата на образуваното около него селище, не е известна. Различни източници посочват следните години: 1261, 1283, 1308 г. През 1370 година замъкът е превзет от литовските войски. По-късно замъкът изчезва – точната дата на неговото изчезване също е неизвестна, за последен път е обозначаван на карта през 1584 г. През 1950-те години разположената редом със селището бивша база на Луфтвафе е преустроена в съвременно летище, което заменя остарялото летище Девау. Забележителности В селището има останки от старинната църква „Света Барбара“ (основана през 1324 г.), която в съветско време е използвана като „овощебаза“ (склад за плодове и зеленчуци). През 2006 година под слоя мазилка на стена е открита фреска на апостол Павел, която специалистите датират от 14 век, правейки я най-старата фреска на територията на Калининградска област. Мястото, където по-рано е бил разположен замъкът, все още не е определено. Източници Топографски карти Лист от карта N-34-IX Калининград. Мащаб: 1 : 200 000. Състояние на местността към 1984 год. Издание 1988 г. Кратка историческа справка за селището на официалния сайт на Калининград Архив на оригинала от 2016-03-05 в Wayback Machine.
Храброво (Калининградская область)

Храбро́во (до 1946 года — Повунден, нем. Powunden) — посёлок сельского типа в Гурьевском городском округе Калининградской области, административный центр Храбровского сельского поселения. Рядом с посёлком расположен одноимённый аэропорт. История Точная дата основания замка Повунден, рядом с которым постепенно образовался посёлок, неизвестна. Разные источники называют следующие даты: 1261, 1283, 1308 годы. В 1370 году замок был захвачен литовским войском. Позднее замок исчез. Точная дата его исчезновения также неизвестна, последний раз он обозначается на карте 1584 года. В 1950-х годах расположенная рядом с посёлком бывшая база люфтваффе была перестроена в современный аэропорт, который заменил устаревший аэропорт Девау. Население Достопримечательности В посёлке расположены руины старинной кирхи Святой Барбары (основана в 1324 году), которая в советские времена использовались как матросский клуб. В 2006 году под слоем штукатурки на одной из стен кирхи была обнаружена фреска апостола Павла, которую специалисты датировали XIV веком, что делает её самой старой фреской на территории Калининградской области. Примечания Ссылки Краткая историческая справка о посёлке на официальном сайте Калининграда
Ušakovo (Kaliningradská oblast)

Ušakovo (rusky: Ушаково, německy: Brandenburg, polsky: Pokarmin nebo Uszakowo, litevsky: Pokarviai nebo Branderburgas nebo Ušakovas) je vesnice v Rusku v Kaliningradské oblasti. V roce 2011 měla 812 obyvatel. Leží na pobřeží Baltského moře, vesnicí ovšem protéká také řeka Prochladnaja. Obyvatelé vesnice se živí převážně rybolovem a zemědělstvím. Ušakovem prochází silnice 27A-021, které vede do Polska a do Kaliningradu. Dopravu do Kaliningradu zajišťuje autobusová linka 117. Historie V roce 1266 v místě vesnice založil dřevěný hrad braniborský markrabě Ota III. Braniborský, který pojmenoval hrad Brandenburg podle Braniborska. Krátce po založení hrad vyhořel, ale nový kamenný hrad byl postaven už v roce 1267. Později ale začal tento hrad chátrat, až byl v roce 1776 zbořen a začátkem 19. století se začal zbytek hradu rozebírat na cihly, které byly použity na opravu hradu Malbork. Za zmínku stojí také kostel v Brandenburgu, který byl poprvé zmíněn v roce 1482. Po druhé světové válce bylo celé území Kaliningradské oblasti včetně Brandenburgu připojeno k Sovětskému svazu (k ruské SSSR) a původní německé obyvatelstvo bylo odsunuto a nahrazeno ruským. V roce 1946 byla vesnice přejmenována na Ušakovo. Vývoj počtu obyvatel Památky Kostel Původně katolický, později luteránský cihlový kostel byl postaven ve 14. století. Kostel byl těžce poškozen během druhé světové války, dnes se zachovala pouze kostelní věž, ale na věži dodnes zůstali hodiny. Hrad Ruiny již zmiňovaného hradu. Dochovalo se pouze několik cihlových zdí. Hrob vojáků Ve vesnici je masový hrob sovětských vojáků, kteří padli během dobývání Východního Pruska. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Ушаково (бывшее Новомосковское сельское поселение, Гурьевский городской округ) na ruské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ušakovo na Wikimedia Commons
Ushakovo, Novomoskovsky Rural Okrug, Guryevsky District, Kaliningrad Oblast

Ushakovo (Russian: Ушако́во; German: Brandenburg (Frisches Haff) or Brandenburg in Ostpreußen; Polish: Pokarmin; Lithuanian: Pokarviai) is a village in the Russian exclave Kaliningrad Oblast. It is situated at the mouth of the Prokhladnaya River at the Vistula Lagoon. History The Battle of Pokarwis between pagan Prussians and the Teutonic Knights took place nearby in 1261. The Teutonic Knights founded the village as Brandenburg to honor Otto III, Margrave of Brandenburg who supported the order in the Prussian Crusade, and erected a castle in 1266. It became known as "Brandenburg (Frisches Haff)" and "Brandenburg in Ostpreußen" to differentiate it from Brandenburg an der Havel. In 1454, the region was incorporated by King Casimir IV Jagiellon to the Kingdom of Poland upon the request of the Prussian Confederation. After the subsequent Thirteen Years' War, the longest of all Polish–Teutonic wars, since 1466 it formed part of Poland as a fief held by the Teutonic Order, and after 1525 held by secular Ducal Prussia. From the 18th century it formed part of the Kingdom of Prussia, from 1871 it was also part of Germany. After Germany's defeat in World War II, it passed to Soviet Russia. Notable people Johannes Loesel (1607–1655), German botanist See also Brandenburg Gate (Kaliningrad) References Krahe, Friedrich-Wilhelm (2000). Burgen des deutschen Mittelalters. Grundriss-Lexikon (in German). Flechsig. p. 694. ISBN 3-88189-360-1.
Ouchakovo

Ouchakovo (en russe : Ушаково ; en allemand : Brandenburg ; lituanien : Pokarviai) est un village de l'oblast de Kaliningrad, en Russie, faisant partie du raïon de Gourievsk. Géographie Ouchakovo se trouve dans la région historique de Prusse, sur la route reliant Kaliningrad à Mamonovo. Le village est situé au bord de la lagune de la Vistule, à l’embouchure de la rivière Prokhladnaïa (Прохладная, anciennement Frisching). Ses habitants vivent de pêche et de la coopérative agricole, ainsi que d’une petite auberge-station service sur la route. Histoire C’est en 1266 qu’est construit le château de Brandenburg par les chevaliers de l'ordre Teutonique, afin de surveiller le trafic des bateaux vers Königsberg. Il tient son nom du margrave Othon III de Brandebourg qui en est le fondateur. Il est reconstruit en pierres et en briques entre 1275 et 1290. Le château de Brandeburg est donc une commanderie de l’État teutonique de 1266 à 1499. Après la sécularisation de l’ordre et la fondation du duché de Prusse, le château sert à partir de 1525 à l’administration locale, jusqu’en 1752. Un petit port est construit en 1729. L’ancien bâtiment capitulaire (Konventhaus) du château est détruit en 1776 et, entre 1800 et 1826, ses pierres sont utilisées pour la restauration de la forteresse teutonique de Marienbourg. Le village appartenait jusqu’en mars 1945 à l’arrondissement d'Heiligenbeil du district de Königsberg. Les terres agricoles du domaine de Brandenburg (Domäne Brandenburg), qui comprenait une fromagerie et se trouvait à l’orée du village, comptaient 291 habitants après la guerre de 1914-1918. La région fut le théâtre de combats extrêmement violents à partir de janvier 1945 avec le terrible encerclement d’Heiligenbeil et la plupart des villes et villages de cette zone furent détruits. Seulement une partie du château fut touchée par les destructions. L’aile sud du château fut utilisée comme logement juste après la guerre par de nouveaux arrivants, réfugiés soviétiques venus de zones sinistrées par la guerre, après que la province de Prusse-Orientale fut vidée de ses habitants. Patrimoine Il reste aujourd’hui les ruines du château et la tour (datant de 1648) de l’église construite au XIVe siècle, l’église elle-même ayant été utilisée comme carrière de pierres et de briques par les habitants. C’est ici que fut enterré vers 1380 le commandeur de Brandenburg, Günther von Hohenstein. Démographie 1885 : 1 387 habitants 1933 : 1 602 habitants 1939 : 1 595 habitants Recensements et estimations de la population: Notes et références Portail du royaume de Prusse Portail de l'oblast de Kaliningrad
Uszakowo

Uszakowo (ros. Ушаково, niem. Brandenburg, pol. hist. Pokarmin, lit. Pokarviai) – osiedle w obwodzie królewieckim, w Rosji. Leży w krainie historycznej Prusy Dolne. Uszakowo położone jest przy ujściu rzeki Świeżej do Zalewu Wiślanego, przy drodze z Mamonowa do Królewca. Nazwy Nazwa niemiecka miejscowości Brandenburg (1266) pochodzi od założyciela miejscowości margrabiego brandenburskiego Ottona III. Pochodzenie nazwy polskiej Pokarmin objaśnia Słownik geograficzny Królestwa Polskiego – w pobliżu zamku była wieś Pokarben (Pokarmin). Miejscowość zwana była też niekiedy Nowe Zgorzelice, Nowozgorzelce. Rosyjską nazwę Uszakowo nadano w 1946 roku. Historia Pokarmin leży w Prusach Dolnych. Po 1283 roku stał się siedzibą komtura. Wybudowany później czworoboczny dom konwentu o wymiarach 65,4 x 52 m należał do największych zamków tego typu. W latach 1467–1499 była tu siedziba wielkiego szpitalnika. Przed 1525 kościół parafialny w Pokarminie należał do archiprezbiteratu w Krzyżborku. Zamek został rozebrany po 1776. Materiały budowlane z rozbiórki w znacznej części wykorzystane były na modernizację zamku w Malborku. W 1887 Conrad Steinbrecht odsłonił pozostałości głównej bryły zamku. Do czasów współczesnych zachowały się ruiny dwóch budynków przedzamcza (jeden był zamieszkany w drugiej połowie XX w.) oraz we wsi ruina kościoła (prezbiterium z pierwszej połowy XIV w., nawa z drugiej połowy XIV w.) W drugiej połowie XIX w. było tu 1492 mieszkańców. W 1910 Pokarmin miał 1385 mieszkańców, w tym 245 osób mieszkało w majątku ziemskim. W roku 1939 było tu 1595 mieszkańców. Komturia pokarmińska Komturia pokarmińska od zachodu i południa graniczyła z komturią bałgijską, od wschodu poprzez puszcze z Litwą, a od północy z komturią królewiecką. W skład komturii pokarmińskiej wchodziły okręgi: Pokarmin i okręg leśny, Krzyżbork, Domnowo, Barciany i Lec. Podobnie jak inne komturie dolnopruskie podlegała wielkiemu marszałkowi w Królewcu. Przypisy Bibliografia Georg Dehio, Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler, neu bearb. von Ernst Gall, Deutschordensland Preussen, unter Mitw. von Bernhard Schmid und Grete Tiemann, München; Berlin, Deutscher Kunstverlag, 1952 Handbuch der historischen Stätten, Ost- und Westpreussen, hrsg. von Erich Weise, Stuttgart, Kröner, 1981, ISBN 3-520-31701-X (unveränd. Nachdr. d. 1. Aufl. 1966) Carl von Lorck, Dome, Kirchen und Klöster in Ost- und Westpreussen. Nach alten Vorlagen, 2. unver. Aufl., Frankfurt am Main, Weidlich, 1982, ISBN 3-8035-1163-1 Andrzej Rzempołuch, Przewodnik po zabytkach sztuki dawnych Prus Wschodnich, Agen. Wyd. „Remix”, Olsztyn, 1992, ISBN 83-900155-1-X Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler West- und Ostpreussen. Die ehemaligen Provinzen West- und Ostpreussen (Deutschordensland Preussen) mit Bütower und Lauenburger Land, bearb. von Michael Antoni, München; Berlin, Dt. Kunstverl., 1993, ISBN 3-422-03025-5 Max Toeppen, Historia Mazur, Wspólnota Kulturowa Borussia, Olsztyn, 1995, ISBN 83-900380-3-X (Mapa obwodu królewieckiego) Калининградская область, ПО "Латвгеокарта", Ригa, 1990 Vadim Jur'evič Kurpakov, Kaliningradskaja oblast. Putevoditel, Kaliningrad, Terra Baltika, 2007, ISBN 978-5-98777-012-2
Ушаково (Новомосковське сільське поселення)

Ушаково (рос. Ушаково) — селище Гур'євського міського округу, Калінінградської області Росії. Входить до складу Новомосковського сільського поселення. Населення — 812 осіб (2015 рік). Населення Примітки
Chrám Krista Spasitele (Kaliningrad)

Chrám Krista Spasitele (rusky Храм Христа Спасителя) je pravoslavný chrám v ruském městě Kaliningrad. Spravuje jej Ruská pravoslavná církev (Kaliningradsko-baltská eparchie). Chrám se nachází na Náměstí vítězství. Historie Po připojení dnešní Kaliningradské oblasti k Rusku po druhé světové válce se zde nacházelo jen málo pravoslavných věřících, a tedy i pravoslavných chrámů. Německé obyvatelstvo, které zde žilo až do vystěhování na konci války, bylo převážně evangelického vyznání. Po roce 1945 se v období ateizace společnosti kostely nestavěly a ruští věřící získali jen několik obnovených bývalých německých luteránských kostelů. Nová situace po roce 1990 otevřela možnosti pro stavbu pravoslavných chrámů pro ruské obyvatelstvo. S obnovou popularity pravoslavné církve v Rusku vznikla potřeba výstavby nového chrámu. Základní kámen kostela byl položen v roce 1995 za účasti ruského prezidenta Borise Jelcina. Chrám Krista Spasitele vznikl v letech 2004 až 2006 v moderním rusko-byzantském architektonickém stylu, který byl populární hlavně v období Ruského impéria při stavbě pravoslavných sakrálních staveb do roku 1917. Hlavním architektem chrámu byl Oleg Kopylov. Současnost Chrám byl vysvěcen 10. června 2006 patriarchou Moskvy a celé Rusi Alexejem II. za přítomnosti Vladimira Putina a politických a náboženských vrcholných představitelů Ruské federace. Nejvyšší chrámová věž dosahuje výšky 73 metrů a pozlacené věže chrámu se staly dominantou města. Chrám může pojmout až 3000 věřících. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chrám Krista Spasiteľa (Kaliningrad) na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chrám Krista Spasitele na Wikimedia Commons Oficiální stránka Chrámu Krista Spasitele v Kaliningradu Статья об освящении нижнего храма Статья о Мемельском иконостасе Archivováno 23. 6. 2018 na Wayback Machine.
Cathedral of Christ the Saviour (Kaliningrad)

The Cathedral of Christ the Saviour (Russian: Храм Христа Спасителя, Khram Khrista Spasitelya) in the Russian city of Kaliningrad (formerly Königsberg) is the largest church of Kaliningrad Oblast. It is the dominant building of the inner city and is situated near the central square, called Ploshchad Pobedy (Victory Square). The cathedral's construction was completed on 10 September 2006. A small wooden chapel that served as a temporary worship space still stands nearby. Architecture The Russian Orthodox Cathedral of Christ the Saviour was designed by architect Oleg Kopylov. Standing at 70 meters high, the temple was built in the style of church architecture in the duchy of Vladimir-Suzdal. History The cornerstone for the structure was laid in 1995. In 1996, Russian president Boris Yeltsin and Metropolitan Kirill brought a capsule with earth taken from Moscow's Christ the Saviour Cathedral. The upper church of the Resurrection was consecrated on September 10, 2006, by Patriarch Alexy II, and timed to coincide with the 20th anniversary of the opening of the first Orthodox church in Kaliningrad. The lower church in the name of the Holy Face of Our Saviour was consecrated on September 27, 2007, by Metropolitan of Smolensk and Kaliningrad Kirill (Gundyaev). The "Memel" iconostasis created during the Seven Years' War for the Russian garrison in Memel (Klaipėda) was subsequently installed here. The lower temple is a temple of military glory and is dedicated to the memory of the Russian soldiers who died in the Seven Years' War, the Napoleonic Wars, World War I and World War II in East Prussia and today's Kaliningrad Oblast . In July 2010 near the cathedral a new small church was opened, established in the same style and dedicated to Saints Peter and Fevronia of Murom. External links http://www.ubrus.org/ (in Russian)
Catedral de Cristo Salvador (Kaliningrado)

La Catedral de Cristo Salvador​ (en ruso: Храм Христа Спасителя) se localiza en la ciudad de Kaliningrado (antes Königsberg ) se trata de la iglesia más grande de la región de Kaliningrado, en Rusia.​​ Es el edificio dominante de la ciudad interior y está situado cerca de la plaza central, llamada Ploshchad Pobedy (Plaza de la Victoria). La construcción de la catedral fue terminada el 10 de septiembre de 2006. Una pequeña capilla de madera que sirvió como espacio de culto original todavía está cerca. La Catedral Ortodoxa Rusa de Cristo Salvador fue diseñada por el arquitecto Oleg Kopylov. Llegando a 70 metros de altura, el templo fue construido en el estilo de la arquitectura de la iglesia en el ducado de Vladimir-Suzdal. Véase también Iglesia Ortodoxa Rusa Historia de Rusia Referencias
Cathédrale du Christ-Sauveur de Kaliningrad

La cathédrale du Christ-Sauveur est l'édifice religieux orthodoxe le plus important de Kaliningrad en Russie. Construite selon les plans de l'architecte Oleg Kopylov, elle a été consacrée le 10 septembre 2006 par le patriarche Alexis II de Moscou en présence du président Vladimir Poutine. Elle peut accueillir trois mille fidèles et mesure soixante-treize mètres de haut, jusqu'à la croix centrale. Situation Elle se situe place de la Victoire au centre de Kaliningrad. Histoire La première pierre de la cathédrale est posée en 1995. L'année suivante, le président russe Boris Eltsine et le métropolite de Smolensk, Cyrille déposent une capsule contenant de la terre provenant de Moscou et plus particulièrement de la cathédrale du Christ-Sauveur de Moscou. La cathédrale du Christ-Sauveur est consacrée le 10 septembre 2006 par le patriarche Alexis II. La cérémonie est programmée pour coïncider avec le vingtième anniversaire de l'ouverture de la première église orthodoxe de Kaliningrad. L'église inférieure de la Sainte-Face-de-Notre-Sauveur est consacrée le 27 septembre 2007 par le métropolite Cyrille. Elle est dédiée à la mémoire des soldats russes morts dans la guerre de Sept Ans, les guerres napoléoniennes, la Première Guerre mondiale et la Seconde Guerre mondiale en province de Prusse-Orientale, dont aujourd'hui une partie est l'oblast de Kaliningrad. Elle abrite l'iconostase Memel créée pendant la guerre de Sept Ans pour la garnison russe à Memel (Klaipėda). En juillet 2010, tout près de la cathédrale, une nouvelle petite église établie dans le même style et dédiée aux saints Pierre et Févronia de Mourom, est ouverte. Références Revue Notre patrimoine («Наше Наследие»), № 1, Moscou 2002. Revue Fraternel Herald («Братский Вестник»), № 17, Bad Kissingen 2002. Revue Fraternel Herald («Братский Вестник»), № 23, Bad Kissingen 2007. Liens externes (ru) http://www.ubrus.org Portail de l’architecture chrétienne Portail de l'oblast de Kaliningrad Portail du christianisme orthodoxe
Cattedrale di Cristo Salvatore (Kaliningrad)

La Cattedrale di Cristo Salvatore (in russo Храм Христа Спасителя?, Chram Christa Spasitelja) è un edificio religioso della città di Kaliningrad, in Russia. Essa fa parte dell'eparchia di Kaliningrad dipendente dal Patriarcato di Mosca. Storia La prima pietra dell'edificio fu posata il 30 aprile 1995 in occasione del 10º anniversario dell'ortodossia a Kaliningrad, mentre l'anno successivo ne fu approvato il progetto, dando così inizio ai lavori. Nel giugno dello stesso anno infatti fu posta nelle fondamenta dell'allora futura chiesa una manciata di terra sacra prelevata da sotto le mura dell'omonima cattedrale di Mosca. Alla cerimonia prese parte l'allora presidente russo Boris El'cin. Il 3 luglio 2005 la chiesa fu consacrata dal metropolita Kirill, mentre l'8 luglio 2009 fu deposta una cappella in onore dei santi Pietro e Fevronia di Murom, consacrata nel luglio 2010. Architettura Lo stile della chiesa si ispira a quello della Cattedrale della Dormizione (Vladimir), prendendo in prestito i classici elementi dell'architettura della Rus' di Kiev. La pianta dell'edificio è ottagonale con portali d'ingresso ad arco sporgenti e con una dimensione di 961 m² L'altare, posto nel lato est, è sormontato da una cupola, mentre la composizione ad archi poggia su un podio-stilobate con un diametro di 60 m. Ognuna delle sei cupole dorate possiede una croce in metallo, mentre il campanile possiede 11 campane prodotte dalla fonderia "Vera" di Voronež. A differenza di altri edifici simili, la chiesa risulta avere un ampio numero di vetrate, il che consente ai raggi solari di penetrare attraverso le finestre con una gran varietà di luci e di colori. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Cattedrale di Cristo Salvatore Collegamenti esterni Sito ufficiale, su soborkld.ru.
Christus Verlosserkathedraal (Kaliningrad)

De Russisch-orthodoxe Christus de Verlosserkathedraal (Russisch: Храм Христа Спасителя; Chram Christa Spasitelja) is met een hoogte van 73 meter het hoogste gebouw van Kaliningrad en daarmee het grootste kerkgebouw van de Russische oblast Kaliningrad. De kerk ligt aan het Plosjtsjad Pobedy (Plein van de Overwinning). De kerk werd tussen 1996 en 2006 gebouwd en heeft een traditionele Russisch-Byzantijnse stijl en is ontworpen door architect Oleg Kopylov. Het is een achthoekig gebouw met boogvormige ingangsportalen met een toren boven het altaar en vier bolvormige torens. De kathedraal biedt plaats aan 3.000 mensen. De kathedraal werd op 10 september 2006 ingewijd door patriarch Alexius II, in bijzijn van de Russische president Vladimir Poetin. Externe link (ru) Website van deze kathedraal
Sobór Chrystusa Zbawiciela w Królewcu

Sobór Chrystusa Zbawiciela w Królewcu – prawosławny sobór w Królewcu, katedra eparchii kaliningradzkiej; należy do dekanatu Zaśnięcia Matki Bożej tejże eparchii. Nazwa oficjalna brzmi: Sobór katedralny Chrystusa Zbawiciela w Królewcu (ros. Kafiedralnyj sobor Christa Spasitela goroda Kaliningrada – Kафедральный собор Христа Спасителя г. Калининграда). Wznosi się w samym centrum miasta, przy placu Pobiedy (plac Zwycięstwa; ros. płoszczad Pobiedy – площадь Победы; w Królewcu przed 1945 plac Hanzy – niem. Hansaplatz). Świątynia jest też znana pod wezwaniem Narodzenia Pańskiego (ros. Рождества Христова). Historia O lokalizacji zadecydowało referendum wśród mieszkańców. Kamień węgielny pod budowę i wysoki drewniany krzyż został poświęcony w 1995. 23 czerwca 1996 w obecności prezydenta Rosji Borysa Jelcyna umieszczono ziemię zaczerpniętą spod murów soboru katedralnego Chrystusa Zbawiciela w Moskwie. Konsekracji dokonał patriarcha Aleksy II 10 września 2006, w obecności prezydenta Władimira Putina. Architektura Projekt w zmodernizowanym stylu bizantyjsko-ruskim sporządził miejscowy architekt Oleg Kopyłow, inspirując się średniowieczną architekturą Rusi Włodzimiersko-Suzdalskiej i bryłą zrekonstruowanego dziewiętnastowiecznego soboru o tym samym wezwaniu w Moskwie, największej cerkwi prawosławnej w świecie. Należy do najwyższych budowli miasta. Powstał na potężnym cokole ze schodami. Właściwa świątynia wznosi się na rzucie ośmioboku długości i szerokości 31 m, całkowita wysokość sięga 73 m. Wieńczą ją złocone kopuły: główna i cztery mniejsze. Symetria kompozycji podkreśla monumentalizm założenia. Sobór mieści 3000 osób. Nabożeństwa w dni powszednie odprawiane są w dolnej Świątyni Chwały Wojskowej (ru: Chram woinskoj sławy – Храм воинской славы), obliczonej na 400 miejsc. Obok cerkwi znajdował się drewniany „mały sobór”, nawiązujący do tradycyjnej ludowej architektury rosyjskiej, wzniesiony (w zamierzeniu jako tymczasowy) w 1996. Został rozebrany w roku 2009, na jego miejscu wzniesiono kaplicę pw. śś. Piotra i Febronii. Przypisy Linki zewnętrzne Strona soboru ros.