NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Любимое (Амурская область)

Люби́мое — село в Ромненском районе Амурской области, Россия. Входит в Святоруссовский сельсовет. География Село Любимое расположено в 12 км к югу от районного центра Ромненского района села Ромны. Село Любимое стоит на правом берегу реки Белая (левый приток реки Зея). От села Любимое на запад идёт дорога к сёлам Святоруссовка, Знаменка, Верхнебелое и Поздеевка; на восток — к селу Морозовка, на юг — к селу Смелое Октябрьского района. Население Численность населенияГод1001201401601802002202001200420072010201320162019Любимое (Амурская область)Статистика населения.mw-chart-0974cbfa58ded81c15c0a6d4b14687431eef0dc7f06ca30c8361b6d45ebf7ded5ad1e55910f9cb775596eb3e7c6942505257a3fdd1f0d7ab8d5bb4c7ea47cc0c__zr203017-cls-1049493:hover{pointer-events:none}.mw-chart-0974cbfa58ded81c15c0a6d4b14687431eef0dc7f06ca30c8361b6d45ebf7ded5ad1e55910f9cb775596eb3e7c6942505257a3fdd1f0d7ab8d5bb4c7ea47cc0c__zr203017-cls-1049494:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,1)}.mw-chart-0974cbfa58ded81c15c0a6d4b14687431eef0dc7f06ca30c8361b6d45ebf7ded5ad1e55910f9cb775596eb3e7c6942505257a3fdd1f0d7ab8d5bb4c7ea47cc0c__zr203017-cls-1049495:hover{cursor:pointer}.mw-chart-0974cbfa58ded81c15c0a6d4b14687431eef0dc7f06ca30c8361b6d45ebf7ded5ad1e55910f9cb775596eb3e7c6942505257a3fdd1f0d7ab8d5bb4c7ea47cc0c__zr203017-cls-1049496:hover{cursor:pointer;fill:rgba(82,130,235,1)}.mw-chart-0974cbfa58ded81c15c0a6d4b14687431eef0dc7f06ca30c8361b6d45ebf7ded5ad1e55910f9cb775596eb3e7c6942505257a3fdd1f0d7ab8d5bb4c7ea47cc0c__zr203017-cls-1049497:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,0)} Примечания Ссылки Сайт администрации Ромненского района
Любиме (Амурська область)

Любиме (рос. Любимое) — село у Ромненському районі Амурської області Російської Федерації. Розташоване на території українського історичного та етнічного краю Зелений Клин. Входить до складу муніципального утворення Святорусовська сільрада. Населення становить 118 осіб (2018). Історія З 20 жовтня 1932 року входить до складу новоутвореної Амурської області. З 1 лютого 1963 року — у складі Ромненського району. З 1 січня 2006 року входить до складу муніципального утворення Святорусовська сільрада. Примітки
Kalinovka, Romnensky District, Amur Oblast

Kalinovka (Russian: Калиновка) is a rural locality (a selo) in Romnensky Selsoviet of Romnensky District, Amur Oblast, Russia. The population was 192 as of 2018. There are 4 streets. Geography Kalinovka is located 9 km southeast of Romny (the district's administrative centre) by road. Romny is the nearest rural locality. References
Калиновка (Ромненский район)

В Амурской области также есть Калиновка в Магдагачинском районе и Калиновка в Серышевском районе. Кали́новка — село в Ромненском районе Амурской области России. Входит в состав Ромненского сельсовета. География Село находится в верховьях реки Чергаль (левый приток реки Горбыль, бассейн реки Томь), на расстоянии 7 км к юго-востоку от села Ромны, административного центра района. История По данным переписи 1926 года по Дальневосточному краю, в населённом пункте насчитывалось 98 хозяйств и проживало 459 жителей (245 мужчин и 214 женщин), из которых преобладающая национальность — украинцы (70 хозяйств). Население Улицы ул. Белорусовская, ул. Зелёная, ул. Северная, ул. Центральная. Примечания Ссылки Сайт администрации Ромненского района
Калинівка (Ромненський район)

Калинівка (рос. Калиновка) — село у Ромненському районі Амурської області Російської Федерації. Розташоване на території українського історичного та етнічного краю Зелений Клин. Входить до складу муніципального утворення Ромненська сільрада. Населення становить 192 особи (2018). Історія З 20 жовтня 1932 року входить до складу новоутвореної Амурської області. З 1 лютого 1963 року — у складі Ромненського району. З 26 квітня 2013 року входить до складу муніципального утворення Ромненська сільрада. Примітки
Оймякон

Оймякон (на руски: Оймякон; на якутски: Өймөкөөн) е село в република Якутия, Русия. Намира се на левия бряг на река Индигирка. Името на селото означава „незамръзваща вода“ и идва от това, че край него има термален извор. Това е едно от най-студените населени места на Земята. География Селото се намира в източната част на Якутия и към 2011 г. има население от 500 души. Оймякон се намира близо до полярния кръг и продължителността на деня варира от 3 часа през декември до 21 часа през краткото сибирско лято, когато нощите са „бели“ и е светло почти през цялото денонощие. Селото е разположено на около 987 м надморска височина. Население Климат Оймякон е претендент заедно с Верхоянск за най-студеното населено място на Земята и затова често се нарича „Северен полюс на студа“. Най-ниската измерена температура тук е била -79 °C в метеорологичната станция Томтор през 1933 г. По неофициални данни, температурата в селото е падала до -83 °C през 1916 г. Въпреки това, поради някои особености на измерванията, тези температури не се считат за валидни от метеоролозите по света. Другият претендент за най-ниска измерена температура е якутският град Верхоянск, който се намира зад полярния кръг. Там е измерена по-ниска абсолютна температура (−67,8 °C), но в Оймякон средните месечни и годишни температури са по-ниски от тези във Верхоянск. Източници Външни препратки Каква е температурата в Оймякон днес? Температура в Оймякон за един месец
Oimiakon

Oimiakon (iacut: Өймөкөөн, Öymököön, pronunciat [øjmøˈkøːn]; rus: Оймяко́н, Oimiakon) és un poble (seló) del nord-est de la República de Sakhà, a l'Extrem Orient de Rússia. Està situat a la riba del riu Indiguirka. El sòl està permanentment glaçat (és permagel). Oimiakon és conegut com una de les poblacions candidates a ser el Pol de fred de l'Hemisferi Nord, ja que el 26 de gener de 1926, es va registrar una temperatura de -71,2 °C. (tanmateix, aquest fet es pot debatre, ja que la temperatura no va ser mesurada directament sinó obtinguda per extrapolació). És la temperatura més baixa mai registrada en una zona habitada. És a més la menor per a l'Hemisferi nord. Temperatures encara menors han estat registrades en l'Antàrtida (oficialment la menor és -89,2 °C prop de l'Estació Vostok). Tot i així, ha reclamat a l'Organització Meteorològica Mundial que se la considera la població habitada més freda del món, amb el -67,7 °C registrats l'any 1933. El seu nom en iakut significa «aigua líquida» o «aigua que no es congela», a causa de les aigües termals que ragen en la seva proximitat. L'escriptor i geògraf d'Oxford Nick Middleton, en la seva sèrie de televisió sobre clima extrem, visita aquest poble i descriu les formes que els seus habitants enfronten el fred extrem i descobreix que Oimiakon jeu entre dues petites cadenes muntanyenques, atrapant l'aire fred entre elles tot l'any, va mesurar la temperatura a la part alta d'aquests turons i va resultar menys freda (observant aquest fenomen quan l'aire estava quiet), el que s'explica perquè l'aire fred és més pesant i cau a la vall per gravetat, encara que el normal és que a major altura l'aire sigui més fred (el contrari seria una inversió tèrmica). Clima Oimiakon és especialment famós pel seu clima; i la gran oscil·lació entre el dia la nit, l'hivern i l'estiu. Referències
Ojmjakon

Ojmjakon er en landsby i den østsibiriske republik Sakha i Rusland med cirka 500 indbyggere. Den anses sammen med Verkhojansk som verdens koldeste beboede sted. Gennemsnitlig minimums- og maksimumstemperatur i januar er henholdsvis −51 °C og −43 °C. Somrene er varme; i juli når temperaturen ofte over 30 °C. Etymologi Ojmjakon er opkaldt efter floden med samme navn. Dette navn kommer fra det evenske ord kheium, som betyder "ufrosset vand" eller "vand som ikke fryser", det vil sige et sted hvor fisk opholder sig om vinteren. Dog, en anden kilde giver modsat resultat, ordbogen for tungusiske sprog mener at det evenske ord heyum (hэjум, kheium fejlstavet) betyder "frossen indsø". Referencer
Oimiakón

Oimiakón u Oymyakon (en ruso; Оймякон) es un pueblo ruso, perteneciente al distrito homónimo, situado al noreste de Sajá, al este de Siberia oriental. Ubicado junto al río Indigirka. Debido al frío extremo durante la mayor parte del año, el suelo del lugar se halla permanentemente congelado, formando permafrost. Oimiakón es conocida como una de las poblaciones candidatas a ser el polo del frío del norte, ya que el 26 de enero de 1926 se registró una temperatura de –71.2 °C (sin embargo, este hecho es debatible, ya que la temperatura no fue medida directamente sino obtenida por extrapolación). Es la temperatura más baja jamás registrada en una zona habitada, así como la menor del hemisferio norte. Temperaturas aún menores han sido registradas en la Antártida (oficialmente la menor es –91 °C, cerca del macizo montañoso Antártico).​​ Su nombre significa ‘agua líquida’, o ‘agua que no se congela’ (del yakuto: Өймөкөөн Öymököön ‘[øjmøˈkøːn]’), debido a las aguas termales que emanan en su cercanía.​ El invierno dura nueve meses y es muy duro; los peces se congelan en solo treinta segundos después de haber sido sacados del río y se guardan en los sótanos de las casas al igual que la leche, que jamás es líquida, y el gasóleo de los autobuses se solidifica si se apaga el motor. El escritor y geógrafo de Oxford Nick Middleton (n. 1960), en su serie de televisión sobre clima extremo, visitó este pueblo, describiendo las formas en que sus habitantes se enfrentan al frío extremo,​ y descubrió que Oimiakón yace entre dos pequeñas cadenas montañosas que atrapan el aire frío entre ellas todo el año. Middleton midió la temperatura en lo alto de dichos cerros y resultó ser menos fría (observando este fenómeno cuando el aire estaba quieto), lo que se explica porque el aire frío es más pesado y cae al valle por efecto de la gravedad (fenómeno denominado inversión térmica), aunque lo normal es que a mayor altura el aire sea más frío. Demografía Clima Oimiakón tiene un clima subpolar extremo con invierno seco (Dwd según Köppen), por lo cual hay mucha diferencia entre el verano y el invierno. El invierno suele ser terriblemente frío, habitualmente con temperaturas rondando los –50 °C; y el verano es fresco, ocasionalmente con mucho calor o mucho frío. Los meses de primavera y otoño son también extremadamente fríos, aunque mucho más cálidos respecto al invierno. Véase también República de Sajá Tiksi Yakutsk Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Oimiakón. Climas extremos - Oymyakon, el pueblo más frío del mundo. Documental de RTVE.
Ojmjakon

Ojmjakon (cirill betűkkel: Оймякон, szaha: Өймөкөөн, Öjmökőn) Oroszországban, Kelet-Szibériában, Jakutföldön, az Ingyigirka folyó mentén, a Tomtor helységtől 30 kilométerre északnyugatra fekvő falu. Lakosainak száma mintegy 600 fő. A Föld leghidegebb átlaghőmérsékletű állandóan lakott települése. Nevének eredete Nevét az Ojmjakon folyóról kapta, amelynek jelentése: „Ahol a víz nem fagy be”. Ez a településen található meleg vizű forrásra utal. Földrajza 750 méterrel a tengerszint felett fekszik. A sarkkörhöz való közelsége miatt a nappalok hossza igen változó. Decemberben 3 órát, míg júniusban 21 órát süt a nap. Távolsága légvonalban Moszkvától 5310 km, a tengertől 460 km. Története Az 1930-as években vált állandóan lakottá, azelőtt átmeneti táborhely volt, ahol az utazók és a nomádok sátrat verhettek és kipihenhették magukat. A második világháború alatt repülőtér épült a város mellett, ez jelentette az akkor még csak néhány elszórt házból álló Ojmjakon falvacska felvirágzását. Időjárás Szubarktikus klíma uralkodik. A talaj egész évben fagyott. 1933. február 6-án –67,8 °C-ot mértek az akkor már meglévő meteorológiai állomáson. Ojmjakon a leghidegebb klímájú állandóan lakott település a Földön. Itt valószínűsítették az északi félgömbön a legalacsonyabb hőfokot: a legalacsonyabb hőmérséklet 1926. január 26-án elérte a –71,2 °C-ot, bár ez az adat vitatható, mert a hőmérsékletet nem közvetlenül mérték, hanem extrapolációval számolták ki. Ezért a helység a Föld hidegpólusának is tekinthető. Az évi hőingás a legszélsőségesebb esetben elérte a 100 fokot, nyáron feljegyeztek 30 foknál magasabb hőmérsékletet, télen pedig mínusz 60 foknál hidegebbet is. Éghajlati jellemzők: A legalacsonyabb hőmérsékleti rekord: -67,7 °C (1933. február) A legmagasabb hőmérsékleti rekord: 34,6 °C (2010. július) A csapadékos napok száma, átlag: 54 nap/év A zivataros napok száma, átlag: 10 nap/év A hóviharos napok száma, átlag: 1 nap/év A hótakaróval borított napok száma, átlag: 214 nap/év Jegyzetek További információk "Havi 320 ezerből lehet megélni a Föld leghidegebb településén". Hozzáférés: 2015. január 14.. "Ilyen az élet a világ leghidegebb falujában – Galéria". galeria.index.hu. 2013. Hozzáférés: 2013. január 26.. Franciául: http://fr.news.yahoo.com/video/oymyakon-capitale-mondiale-du-froid-183311563.html Videó
Ojmjakon

Ojmjakón (in russo Оймяко́н?; in jacuto Өймөөкөн, Öymöökön) è un villaggio e comune localizzato presso il fiume Indigirka nel nord-est della Repubblica di Sacha-Jacuzia nell'est della Siberia, in Russia. Ha circa 800 abitanti. È la località abitata con la temperatura più bassa mai registrata (-71,2 °C) Ogni anno, in gennaio, è sede della cosiddetta “maratona più fredda del mondo”. Origine del nome Nel linguaggio locale ojmjakon significa ‘acqua non congelata’: tale termine potrebbe essere stato attribuito al villaggio a causa della sua vicinanza ad una sorgente calda naturale. Secondo un'altra ipotesi, il nome deriverebbe invece da ejumu (hэйуму), che nella lingua sacha significa ‘lago ghiacciato’. Clima Ojmjakon è uno dei candidati, insieme a Verchojansk e Tomtor, per l'appellativo di polo nord del freddo (i "poli del freddo" sono i posti nell'emisfero sud e nord dove è stata registrata la temperatura più bassa dell'aria) in quanto il 6 febbraio 1933 fu registrata una temperatura di −67,7 °C. Ad ogni modo c'è un monumento intorno alla piazza principale che parla di un valore di −71.2 °C che sarebbe stato raggiunto nel gennaio 1926, ma in questo caso si tratta di un dato estrapolato. Infatti questi valori vengono calcolati a partire dalle normali differenze termiche tra le zone in quelle condizioni. In estate invece la temperatura media è di soli 13,5 °C, cioè 22 °C massima, 5 °C minima. Popolazione Abitanti censiti Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ojmjakon Collegamenti esterni (RU) Sito ufficiale della città, su oymiakon.ru. URL consultato il 14 giugno 2019 (archiviato dall'url originale il 4 ottobre 2016).
Ojmjakon

Ojmjakon (Russisch: Оймякон, Jakoets: Өймөкөөн; Öjmököön) is een Russisch dorpje (selo) in het Hoogland van Ojmjakon in de riviervallei van de Indigirka op 741 meter hoogte. Het ligt in het noordoosten van de Russische autonome republiek Jakoetië op de permafrost van Oost-Siberië op ongeveer 640 kilometer ten noorden van Jakoetsk en 612 kilometer ten zuiden van Oest-Nera tussen het Verchojanskgebergte en het Tsjerskigebergte. De plaats had 521 inwoners per 1 januari 2001 en vormt het bestuurlijk centrum van de nasleg 1e Borogonski (Борогонский 1-й) van de oeloes Ojmjakonski. Onder het bestuur van de nasleg vallen verder de dorpen Bereg-Joerdja (7 km afstand) en Chara-Toemoel (3 km afstand). De naam Ojmjakon is Jakoets voor niet bevriezend water, in verband met een natuurlijke warmwaterbron die zich hier bevindt. In het dorp bevindt zich de sovchoz Omjakon, waar rendieren worden gehouden. Ook wordt er vis en bont verhandeld. Op 135 kilometer ten zuidwesten van de plaats ligt de berg Moes Chaja (2.959 meter), het hoogste punt van het Verchojanskgebergte. Geografie en klimaat Ondanks zijn niet bijzonder noordelijke ligging claimt Ojmjakon de koudepool van alle constant bewoonde gebieden ter wereld te zijn en de koudste plaats van het Noordelijk halfrond. Doordat het hoogland namelijk in het zuiden ook wordt afgesloten door een bergrug, kunnen warme luchtmassa's de plaats niet bereiken en de gemiddelde januaritemperatuur van −50 °C maakt de plaats tot de koudste van het noordelijk halfrond. Het meetstation 'Ojmjakon' bevindt zich echter niet bij Ojmjakon, maar bij het 30 kilometer zuidoostelijker gelegen Tomtor en er is al sinds jaar en dag onenigheid tussen Tomtor en Ojmjakon over wie de temperatuurrecords mag claimen die in het meetstation worden behaald. De beide plaatsen hebben al eens een conflict gehad over een monument dat de koudste plek zou moeten aangeven. Verchojansk claimt eveneens de koudepool van het noordelijk halfrond te zijn en heeft hierin voorlopig gelijk gekregen van de Jakoetische overheid (−67,8 °C voor Verchojansk tegen −67,7 °C voor Ojmjakon). De laagste temperatuur die officieel werd gemeten in het weerstation was volgens opgave van sovjet-Russische meteorologen −67,7 °C, op 6 februari 1933. In Verchojansk zou in 1885 of 1892 volgens verschillende bronnen een temperatuur van −67,8 °C zijn gemeten. In die tijd werden er echter geen metingen in Ojmjakon verricht. Op het gedenkbord bij Ojmjakon staat echter −71,2 °C (in 1924), een temperatuur die onofficieel door wetenschapper Sergej Obroetsjev werd gemeld. In 1916 werd zelfs een temperatuur van −81,2 °C gemeld, maar deze wordt niet officieel erkend. In de zomer wordt de 30 °C regelmatig overschreden, zodat er een verschil van bijna 100 °C kan zijn. Het klimaat is vrij droog, en de meeste neerslag valt in de zomer. De grond is permanent bevroren (permafrost), in augustus is hooguit de bovenste 15 cm ontdooid. Bij Ojmjakon komen vaak sterke koude hogedrukgebieden voor. Externe links (nl) Het klimaat van Oost-Siberië (ru) Weersverwachting Ojmjakon
Ojmiakon

Ojmiakon (ros. Оймякон, jakuc. Өймөкөөн) – wieś (ros. село, trb. sieło) w rosyjskiej Jakucji (wschodnia Syberia), w ułusie ojmiakońskim nad Indygirką. Miejscowość liczy 521 mieszkańców (2001). Ojmiakon jest najzimniejszą stale zamieszkałą wioską na świecie. Charakterystyka Nazwa Ojmiakon w języku jakuckim oznacza „niezamarzającą wodę”, co jest nawiązaniem do pobliskich gorących źródeł. Pozwoliły one na założenie wsi, pomimo wiecznej zmarzliny. Ojmiakon nazywany był często biegunem zimna, gdyż odnotowano tu do niedawna najniższą na półkuli północnej temperaturę powietrza. 26 stycznia 1926 termometry wskazały –71,2 °C. Jest to również druga po wiosce Tomtor temperatura powietrza na kuli ziemskiej, jaką zanotowano w miejscowości ze stałą, całoroczną ludnością. Odnotowano tu także najwyższą roczną amplitudę temperatur równą 104 °C (–71 °C; 33 °C). Niższe temperatury spotykane są jedynie w innej wiosce Tomtor, gdzie termometry w styczniu 2004 roku wykazały –72,2 °C i na niezamieszkanej przez stałą ludność Antarktydzie. Obecna stacja meteorologiczna znajduje się na wysokości 750 m n.p.m., w dolinie leżącej między Ojmiakonem a Tomtorem. Galeria Zobacz też rekordy klimatyczne Przypisy Linki zewnętrzne Ojmiakon - najzimniejsze stale zamieszkane miejsce na planecie. Biegun zimna półkuli północnej (YouTube) Tak Żyją Ludzie W Najzimniejszym Miejscu Na Ziemi (YouTube) Meteofor.pl - pogoda w Ojmiakonie Najzimniejsze miejsce na świecie. Kraina dla odważnych
Oimiakon

Oimiakon ou Oymyakon (em russo: Оймякон) é uma localidade do Leste da Sibéria (Federação Russa), junto ao Rio Indigirka, na República de Sakha, e tem cerca de 500 habitantes. Em seu curto verão, a temperatura pode chegar a 35 ºC positivos, entendendo-se que, juntamente às cidades russas de Verkhoyansk e Yakutsk, são as únicas cidades no mundo onde a amplitude térmica pode variar mais que 100 ºC. Localizado no nordeste da Rússia, essa vila remota – o centro urbano mais próximo, Yakutsk, está a 800 km de distância – foi fundado para amparar pastores de renas que utilizavam as águas termais da região para aquecer os rebanhos. Oymyakon situa-se a 63° 15' Norte de latitude e 143° 9' Este de longitude, a cerca de 800 km a leste de Yakutsk, uma das mais importantes cidades da Sibéria. Oymyakon fez história de uma maneira bastante peculiar em 1926, quando atingiu a temperatura recorde de -71,2 graus celsius. Nenhum outro lugar permanentemente habitado pelo ser humano jamais registou frio tão espantoso. No dialeto local Oymyakon significa água não congelada por causa da proximidade de fontes naturais de água. O solo é permanentemente congelado, do tipo permafrost. A vida é extremamente difícil, e os habitantes alimentam-se de cavalo e rena. O curto período estival permite obter alguns vegetais, ausentes dos hábitos alimentares durante todo o resto do ano. Os transportes são igualmente dificultados pelo facto de combustíveis como o gasóleo congelarem a −51,5 ºC (−60,7 ºF). As escolas suspendem as aulas quando as temperaturas estão abaixo dos −58 ºC. A tinta das canetas esferográficas congelam habitualmente e todo o equipamento eletrônico tem comportamento bizarro em função das diferentes reações de dilatação e contração dos metais a temperaturas extremamente baixas. O clima da cidade subártico extremo (Dwd), apesar de estar em uma altitude mediana. Referências Ligações externas Página sobre Oymyakon Fotografias de Oymyakon
Oimeakon

Oimeakon (în rusă Оймякон) este un sat (selo) în Oymyakonsky Ulus din Republica Saha, Rusia, situat de-a lungul râului Indighirka, la 30 km nord-vest de Tomtor pe Autostrada Kolyma. Clima Cu un climat subarctic extrem, Oimeakon este cunoscut ca unul dintre candidații pentru polul frigului din nord. La data de 6 februarie 1933, o temperatură de -67.7 °C a fost înregistrată acolo. Aceasta este cea mai joasă temperatură înregistrată pentru orice loc locuit permanent de pe Pământ. Este de asemenea cea mai scăzută temperatură înregistrată în emisfera de Nord. Doar Antarctica a înregistrat temperaturi oficiale mai mici, cea mai mică fiind de -89.2 °C, în apropiere de stația rusă Vostok. Stația meteo actuală este într-o vale între Oimeakon și Tomtor. Stația este la 750 m altitudine și munții din jur la 1100 de metri, cauzând curenți de aer rece în vale.Numele său în limba Sakha înseamnă "apă care nu îngheață", datorită prezenței unui izvor fierbinte natural în apropiere. Solul este permanent înghețat. Note Lectură suplimentară Middleton, Nick Going to Extremes: Mud, Sweat and Frozen Tears Channel 4 books, 2001, hardcover, ISBN 0-7522-2016-0 Pan Books - Macmillan UK, 2003, paperback, ISBN 0-330-49384-1 Vezi și Listă de superlative geografice Legături externe Oymyakon 1996/97 Expedition 2008/09 Expedition Arhivat în 23 noiembrie 2010, la Wayback Machine. Video report from SkyNews Arhivat în 15 iunie 2010, la Wayback Machine. Life in Oymyakon. AskYakutia.com Ultimele știri din presa românească despre „Oimiakon” la Newskeeper Oamenii pentru care -50º reprezintă normalitatea, 1 februarie 2012, Mădălina Piloff, Evenimentul zilei VIDEO Satul cu cele mai mici temperaturi: mașinile merg încontinuu, iar școlile se închid la -52 de grade, 23 ianuarie 2013, Vlad Andriescu, Adevărul
Ojmjakon

Ojmjakon,[ojmjakón] (rusko Оймякон, jakutsko Өймөкөөн), je naselje v Sibiriji, ki velja za najbolj mrzel kraj na severni polobli. Ojmjakon je manjše naselje v katerem živi okoli 750 prebivalcev, ki leži okoli 490 km oddaljeno od Ohotskega morja na nadmorski višini 740 mnm v gorski dolini ob reki Indigirki v ruski avtonomni republiki Jakutiji. Poimenovan je po reki Ojmjakon, katere ime naj bi izviralo iz evenške besede kheium, ki pomeni "nenazmrznjena vodna ploskev; mesto, kjer ribe preživijo zimo". Dolgo časa je veljal podatek, da je med najbolj mrzlimi naseljenimi kraji na svetu mesto Verhojansk ob reki Jani na severovzhodu Jakutije. Dne 26. januarja leta 1926 pa je Verhojansk izgubil rekord in slavo »tečaja mraza«. Tega dne so v Ojmjakonu, jakutskem naselju ob reki Indigirki namerili (-71,2 °C). Opomba: Veliki splošni leksikon DZS v knjigi 13 navaja podatek da je Ojmjakon 'zemeljski mrzli tečaj z izjemno nizko zimsko temperaturo (-78 °C).' Viri Zunanje povezave Tabela temperature zraka v Ojmjakonu (v ruščini)