Rezerwat Koriacki

Rezerwat Koriacki (ros. Государственный природный заповедник «Корякский») – ścisły rezerwat przyrody (zapowiednik) w Kraju Kamczackim w Rosji. Znajduje się w rejonach olutorskim i penżyńskim. Jego obszar wynosi 3271,56 km² (w tym wody morskie 830 km²), a strefa ochronna 6760,62 km²). Rezerwat został utworzony dekretem rządu Federacji Rosyjskiej z dnia 26 grudnia 1995 roku. Jeszcze przed utworzeniem rezerwatu, w 1994 roku, terytorium na którym znajduje się największa część rezerwatu (Parapolskij doł) zostało wpisane na listę konwencji ramsarskiej. Rezerwat posiada wspólną dyrekcję z Kronockim Rezerwatem Biosfery i Rezerwatem przyrody „Jużno-Kamczatskim”, która znajduje się w miejscowości Jelizowo. Opis Rezerwat znajduje się na północy Kamczatki i składa się z trzech części. Dwie pierwsze z nich są na Półwyspie Gowiena w Górach Koriackich (Pyłginskij chriebiet) i mają wspólną strefę ochroną. Trzecia znajduje się na nizinie Parapolskij doł. Są to: „Przylądek Gowiena”. Przylądek wraz z przyległym obszarem morskim (Zatoka Olutorska i Zatoka Korfska). Charakteryzuje się stromymi i skalistymi zboczami pasma Pyłginskij chriebiet na wybrzeżu. „Zatoka Ławrowska”. Wybrzeże nad zatoką, górzyste i strome. Jest poprzecinane kilkoma mniejszymi zatokami. „Parapolskij doł”. Największa część rezerwatu. Jest to rozległa, bagnista nizina poprzecinana szerokimi dolinami rzek. Największą rzeką jest Tałowka. Rzeźba terenu jest łagodnie pagórkowata. Znajduje się tu około 10 000 jezior, z których największe jest Jezioro Tałowskie o powierzchni 43,8 km². Ta część rezerwatu jest wpisana na listę konwencji ramsarskiej, a w 2004 roku została zakwalifikowana przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Klimat jest kontynentalny. Temperatura lutego wynosi około -18 °C (minimalna zanotowana to -55 °C). Średnia temperatura w lipcu wynosi +12 °С. Flora Roślinność rezerwatu jest typowa dla lasotundry. Występuje też tundra krzewinkowa i lasy wzdłuż dolin rzecznych. W górzystych częściach rezerwatu (na Półwyspie Gowiena) – łąki subalpejskie i piętro alpejskie. Drzewa w rezerwacie reprezentuje tylko topola wonna i brzoza Ermana. Rosną na dolnym tarasie dużych rzek. Fauna Najliczniejszymi ssakami drapieżnymi w rezerwacie są niedźwiedź kamczacki i lis rudy. Mniej liczny jest wilk syberyjski, lis polarny, ryś euroazjatycki i ryś z gatunku lynx wrangeli. Spośród małych drapieżników najliczniejszym gatunkiem jest gronostaj euroazjatycki, rzadko spotyka się łasicę syberyjską, wydrę europejską, sobola tajgowego, rosomaka tundrowego. Spośród parzystokopytnych żyje tu owca śnieżna z gatunku Ovis nivicola koriakorum i łoś wschodniosyberyjski. Na Przylądku Gowiena znajduje się kolonia uchatków grzywiastych, licząca od 300 do 2,5 tys. osobników, a także kolonia morsów arktycznych. Parapolskij doł zamieszkuje 21 gatunków blaszkodziobych, z których 15 gniazduje. Łączna ich liczba to 100–120 tysięcy osobników. W rezerwacie gnieździ się 14 gatunków brodzących, z których najliczniejsze to łęczak, biegus zmienny, płatkonóg szydłodzioby. Na skalistych wybrzeżach Półwyspu Gowiena znajduje się około 30 kolonii ptaków morskich o łącznej liczbie ponad 12 tysięcy par. Jeziora i rzeki zamieszkuje około 20 gatunków ryb. Są to m.in. szczupak pospolity, lipień z gatunku Thymallus mertensii, keta, gorbusza i nerka. Przypisy