NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Meczet Piątkowy w Eupatorii

Meczet Piątkowy – meczet w Eupatorii, zbudowany przez jednego z największych architektów tureckich XVI wieku Hoca Mimar Sinana. Jest wzorowany na Hagia Sophia w Stambule. Historia powstania i opis budowli Budowę meczetu rozpoczęto w 1552 roku na polecenie, panującego w latach 1551–1577 chana Dewlet I Gireja. Ukończenie budowy nastąpiło 12 lat później, w 1564 roku. Meczet pozostał w prawie niezmienionej formie do dziś. Meczet ma kształt prostopadłościanu o podstawie kwadratu szerokości około 21 metrów i wysokości nawy głównej 22 metry. Od trzech stron, kopuły głównej, zachodniej, północnej i południowej znajduje się łącznie 11 mniejszych kopuł. Główne wejście znajduje się od strony północnej, a dodatkowe 3 wejścia znajdują się od strony wschodniej i zachodniej. Wnętrze świątyni podzielone jest na trzy nawy. Centralna ma szerokość 11,5 m, a dwie boczne po 4,65 m. Wewnątrz meczet otoczony jest z trzech stron drewnianą galerią. Meczet posiada dwa 35-metrowe minarety, po jednym od strony zachodniej i wschodniej. Oba minarety zostały przebudowane w XIX wieku z powodu ich bardzo złego stanu technicznego. Na minaretach znajdują się dwa balkony, z których muezzin wzywał wiernych na modlitwę. Cmentarz wokół meczetu Wokół meczetu znajduje się kilka grobów. Bibliografia Artur Grossman: Krym Półwysep rozmaitości ... oraz Lwów, Kijów, Odessa. Kraków: Wydawnictwo Bezdroża, 2007. ISBN 978-83-60506-27-1. (pol.). Жемчужина Крым: Мечеть Джума-Джами. [dostęp 2013-02-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 listopada 2012)]. (ros.).
Джума-Джамі

Джума́-Джамі́ (кримс. Cuma Cami, П'ятнична мечеть), або Хан-Джамі́ (кримс. Han Cami) — соборна мечеть у Кезлеві (Євпаторія), Автономна Республіка Крим. Головна мечеть міста, знаходиться неподалік від міської набережної. Названа на честь засновника — хана Девлета I Ґерая. Історія Девлет I Ґерай мав на меті зробити місто новим ханським Стамбулом, і вирішив звести тут велику мечеть, яка була б рівнею навіть святиням султана. Споруджена видатним османським архітектором Сінаном з місцевого кримського черепашнику — паралельно зведенню ним Сулейманіє-Джамі у Стамбулі. Будівництво велося у 1552—1564 роках. Мечеть Джума-Джамі раніше також мала назву Хан-Джамі — ханська мечеть. Це пов'язано з тим, що в ній Ґераї пред'являли своїм підданим права на владу, і аж до Другої світової війни тут зберігався акт, на якому стояли печатки 18 кримських ханів. Архітектура Тип — центральнокупольна споруда, в плані наближається до квадрата. Композиційний принцип — «наростаючі об'єми». З заходу та сходу прилягають два 35-метрові мінарети (обвалилися під час землетрусу, відновлені під час реставрації 1962—1985 років). Два яруси вікон освітлюють двоповерхові бічні галереї, перекриті плоскими куполами по три в ряд. Центральний зал висотою близько 22 метрів перекрито потужним 11-метровим куполом із 16 вікнами. У висоту вона становить 27 метрів, а завширшки — 21. Перед парадним входом у мечеть прибудований портик з шістьма колонами. У два яруси на будівлі розміщуються 59 вікон різної форми: маленькі круглі, стрілчасті і у формі півкола. Коли опинитеся в бічних галереях і центральному залі мечеті, подивіться вгору. Ці кімнати освітлюються за допомогою пласких скляних куполів. Ті, що трохи менше, розміщені в три ряди. А головний купол, діаметр якого становить одинадцять метрів, розташований по центру будівлі. Таким чином, Джума-Джамі освітлюється в основному завдяки сонячному світлу. Ханська мечеть Євпаторії вважається найбільшою багатокупольною будівлею у всій Європі. При будівництві стін використовувався вапняк і відшліфований черепашник, що надавало будівлі Джума-Джамі легкості і м'якості ліній. З боків храму розміщені два мінарети висотою 39 метрів. На них закликає до молитов муедзин. Щоб піднятися на один з них, потрібно буде подолати 105 сходинок гвинтових сходів. З вершини мінаретів відкривається чудовий вид на місто та узбережжя. Галерея Джерела Про Джума-Джамі (Хан-Джамі) на сайті з історії міста. Примітки
Inkermanský jeskynní klášter svatého Klementa

Inkermanský jeskynní klášter sv. Klementa (rusky Инкерманский Свято-Климентовский пещерный монастырь) je mužský pravoslavný klášter v sevastopolském Inkermanu, zasvěcený svatému Klementu. Patří k nejstarším jeskynním klášterům Krymu. Historie Jeskyně, hlavní prostory kláštera, jsou vytesány v západní stěně Klášterní skály. Na náhorní plošině nad ní se dochovaly pozůstatky středověké pevnosti Kalamita, založené v 6. století, která se v 14. až 15. století stala součástí pravoslavného knížectví Theodoro a kterou roku 1475 dobyli Turci. V té době již klášter existoval, kdy však byl přesně založen, není jasné. Různí historikové odhadují jeho počátky od 6. do 15. století. Vznik kláštera je spojován s kultem svatého Klementa, který měl být podle jedné z legend utopen poblíž nedalekého Chersonésu. Když pevnost Kalamita dobyli Turci, klášter postupně upadal, až zanikl. Pevnost byla přejmenována na Inkerman, což dalo jméno i nedalekému městu. Od roku 1783 se pozůstatky kláštera, stejně jako celý Krym, dostaly pod nadvládu Ruska. V roce 1850 byl klášter obnoven, roku 1867 byl znovu vysvěcen jeskynní chrám svatého Martina. Později také vznikaly nové svatostánky: chrám svatého Pantaleona (1895) a chrám svatého Mikuláše (1905). Od roku 1924 začaly být bolševiky chrámy postupně uzavírány. V roce 1927 zemětřesení silně poškodilo chrám Zvěstování a chrám svatého Mikuláše, proto bylo rozhodnuto o jejich rozebrání. Definitivně byl klášter uzavřen v roce 1931 a jeho majetek předali Sevastopolské muzejní jednotě. V prostorách zrušeného kláštera však nechali dožít představeného Benedikta, otce Prokopije a dva 85leté starce. Během 2. světové války se v klášterních jeskyních usadil štáb 25. střelecké divize Přímořské armády, která v červnu 1942 zadržovala v Inkermanské vrchovině nacisty, postupující na Sevastopol. K postupné obnově kláštera docházelo od roku 1991 díky úsilí představeného Avgustina, bratří i laiků. V chrámech se opět začaly sloužit bohoslužby, cely byly opraveny. Z Kyjeva sem byla převezena relikvie svatého Klementa, která byla umístěna v boční lodi chrámu svatého Klementa. Galerie Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Инкерманский пещерный монастырь na ruské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Inkermanský jeskynní klášter svatého Klementa na Wikimedia Commons
Inkerman Cave Monastery

The Inkerman Monastery of St. Clement (Russian: Инкерманский Свято-Климентовский пещерный монастырь, romanized: Inkermanskiy Svyato-Klimentovskiy peshchernyy monastyr'; Ukrainian: Інкерманський печерний монастир, romanized: Inkermanskyi pechernyi monastyr) is a cave monastery in a cliff rising near the mouth of the Black River, in the city of Inkerman, de facto administered as part of the sea port of Sevastopol but de jure belonging to the Autonomous Republic of Crimea. History It was founded in 1850 on the site of a medieval Byzantine monastery where the relics of St. Clement were supposedly kept before their removal to San Clemente by Saints Cyril and Methodius. The early Christians are supposed to have kept the relics in a grotto which could be visited only on the anniversary of his death. William Rubruck described it as a church "built by the hands of angels". The Byzantine monastery, probably founded in the 8th century by icon-venerators fleeing persecution in their homeland, had eight chapels of several storeys and an inn accessed by a stairway. The caves of Inkerman were surveyed by Peter Simon Pallas in 1793 and looted by the British in the 1850s. The Russians added two churches, commemorating the Borki Incident (1895) and the Crimean War (1905). The monastery was damaged by the 1927 Crimean earthquakes and was closed between 1931 and 1991. During World War II the caves housed the officers of a Soviet army defending Sevastopol. Several churches were taken down by the Soviets. In 2019, weekly services were resumed in the Church of Clement of Rome with the blessing of Archimandrite Kallinik (Chernyshyov), the dean of the monasteries of the Crimean diocese of the Russian Orthodox Church. See also Bakhchysarai Cave Monastery References External links Media related to Inkerman monastery at Wikimedia Commons
Monasterio de la cueva Inkerman

El monasterio de la cueva Inkerman (en ucraniano: Інкерманський печерний монастир; en ruso: Инкерманский пещерный монастырь)​ es un monasterio en una cueva localizada en un acantilado que cae cerca de la desembocadura del río Chorna, en la ciudad de Inkerman, administrada como parte del puerto marítimo de Sebastopol, en la península de Crimea. Fue fundado en 1850 en el lugar de un antiguo monasterio bizantino medieval, donde supuestamente fueron mantenidas las reliquias de san Clemente antes de su traslado a San Clemente por los santos Cirilo y Metodio. Los primeros cristianos mantuvieron las reliquias en una gruta que podría ser visitada sólo en el aniversario de su muerte. William Rubruck lo describió como una iglesia «construida por las manos de los ángeles». El monasterio bizantino, probablemente fundado en el siglo octavo por adoradores que huían de la persecución en su tierra natal. Tuvo ocho capillas de varios pisos y tiene una posada que es accesible por una escalera. Véase también Monasterio Catedral Notas Referencias
Monastère des Grottes d'Inkerman

Le monastère Saint-Clément d'Inkerman ou monastère des Grottes (Инкерма́нский Свя́то-Климе́нтовский пеще́рный монасты́рь) est un monastère orthodoxe troglodyte construit sur une falaise près de l'embouchure de la rivière Noire, près de la ville d'Inkerman, faisant partie de la municipalité de Sébastopol en Crimée. Le plateau de la falaise abrite les ruines de la forteresse de Kalamita construite au VIe siècle. L'ensemble fait partie du patrimoine culturel d'importance fédérale en Russie. Histoire Ce monastère orthodoxe est fondé en 1850 sur le site d'une ancien monastère médiéval byzantin où les reliques du saint pape Clément étaient supposées s'y trouver avant d'être translatées à la basilique Sainte-Sophie de Constantinople par Saints Cyrille et Méthode, puis à la basilique Saint-Clément-du-Latran. Les chrétiens de l'époque auraient gardé les reliques de ce pape dans une grotte pour les vénérer le jour anniversaire de sa mort. Frappé par sa beauté, le franciscain voyageur Guillaume de Rubrouck l'a décrite au XIIIe siècle comme une « église construite des mains des anges ». Selon une autre version, ce monastère byzantin, a probablement été fondé au VIIIe siècle par des orthodoxes fuyant la persécution des iconoclastes. Il comportait huit chapelles à différents étages et une hôtellerie accessible par un escalier. Aux XIVe et XVe siècles, le monastère et la forteresse de Kalamita font partie de la principauté de Théodoros. Les Turcs s'en emparent en 1475. Les lieux finissent par tomber peu à peu en ruines et les Turcs nomment la forteresse Kalamita en « Inkerman ». La Crimée entre dans l'Empire russe sous le règne de Catherine II en 1783. Les grottes d'Inkerman ont été étudiées par Peter Simon Pallas en 1793 et saccagées et dépouillées par les Anglais pendant la guerre de Crimée. Les Russes y font construire deux églises supplémentaires, commémorant l'accident de train de Borki (église Saint-Pantéleïmon bâtie en 1895) et la guerre de Crimée (église Saint-Nicolas bâtie en 1905). Les moines sont chassés en 1924, sauf trois vieillards. Le monastère est endommagé par le tremblement de terre de 1927 et il est fermé au culte par les autorités communistes en 1931, tous les biens sont dispersés dans différents musées de Sébastopol. Pendant la Grande Guerre patriotique (1941-1945), ses grottes abritent des unités de défense de Sébastopol; plusieurs chapelles sont détruites. Il est rendu au culte en 1991. Cinq chapelles et églises sont consacrées au culte; trois troglodytes (Saint-Clément, Saint-Martin-le-Confesseur et Saint-André-Apôtre) et deux sur terre (Sainte-Trinité et Saint-Pantéleïmon). La liturgie divine est rétablie depuis 2019 pour les fidèles les dimanches et jours de fête à l'église Saint-Clément. Galerie d'images Références Liens externes (ru) Site officiel (ru) Monastère Saint-Clément d'Inkerman (Sébastopol) (ru) Monastère masculin Saint-Clément Portail du christianisme orthodoxe Portail du monachisme Portail de la culture russe Portail de l’architecture chrétienne
Monastero rupestre di Inkerman

Il monastero rupestre di Inkerman è un monastero rupestre fondato nel 1850 in una scogliera che sorge vicino alla foce del fiume nero, nella città di Inkerman, amministrata come parte del porto marittimo di Sebastopoli. Storia Fu fondato nel 1850 sul sito di un monastero bizantino medievale dove le reliquie di S. Clemente erano presumibilmente mantenute prima della loro rimozione a San Clemente dai Santi Cirillo e Metodio. I primi cristiani dovrebbero avere tenuto le reliquie in una grotta che poteva essere visitata solo nell'anniversario della sua morte. Guglielmo di Rubruck la descrisse come una chiesa "costruita dalle mani degli angeli". Il monastero bizantino, probabilmente fondato nell'VIII secolo dai veneratori di icone che fuggivano dalla persecuzione nella loro patria, avevano otto cappelle di diversi piani e una locanda accessibile da una scala. Le grotte di Inkerman sono state esplorate da Peter Simon Pallas nel 1793 e furono tolte dagli inglesi negli anni 1850. I russi hanno aggiunto due chiese, commemorando l'incidente di Borki (1895) e la guerra di Crimea (1905). Il monastero è stato danneggiato dai terremoti di Crimea del 1927 ed è stato chiuso tra il 1931 e il 1991. Durante la seconda guerra mondiale le grotte ospitavano gli ufficiali di un esercito sovietico d difesa di Sebastopoli. Diverse chiese sono state abbattute dai Sovietici. Galleria d'immagini Note Voci correlate Monastero rupestre di Bachčysaraj Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Monastero rupestre di Inkerman Collegamenti esterni Sito ufficiale, su kliment-monastery.ru.
Foros Church

The Church of Christ's Resurrection (Russian: Воскресенская церковь, romanized: Voskryesyenskaya tserkov'; Ukrainian: Церква Воскресіння Христового, romanized: Tserkva Voskresinnia Khrystovoho) is a popular tourist attraction close to the southernmost tip of the Crimea, known primarily for its scenic location, overlooking the Black Sea littoral from a 400-metre cliff near Baidarsky Pass. History The church overlooking the village of Foros was commissioned by a local landowner to commemorate Alexander III's survival in the Borki train disaster (1888). The landowner's name was Alexander Kuznetsov; he was a tea trader from Moscow. Nikolai Chagin, a celebrated architect from Vilnius, designed the church in an unusual blend of Rastrelliesque Baroque, Russian Revival, and Byzantine Revival. The church was consecrated on 4 October 1892 in the name of the Resurrection of Christ in a ceremony attended by Konstantin Pobedonostsev. The last Tsar, Nicholas II of Russia, and his wife prayed at the church on the day of the 10th anniversary of the Borki incident. After the Russian Revolution the church was closed for worshippers, its priest exiled to Siberia and frescoes painted over. The building was used as a snackbar for tourists until 1969 and stood empty throughout the 1970s and 1980s. It was returned to the Orthodox Church and went through four restoration campaigns under the auspices of Leonid Kuchma. The Foros Church is a popular wedding location. In July 2003 Metropolitan Volodymyr Sabodan wed politician Viktor Medvedchuk and TV host Oksana Marchenko in the Foros church. Anastasia Zavorotnyuk and Peter Tchernyshev also chose to be married here. Gallery References
Iglesia de la Resurrección de Cristo (Foros)

La Iglesia de la Resurrección de Cristo (en ucraniano: Церква Воскресіння Христового; en ruso: Церковь Воскресения Христова)​ es una iglesia ortodoxa cristiana en las afueras de Yalta en Crimea, conocido principalmente por su bello entorno, con vistas al litoral del mar Negro desde un acantilado de 400 metros cerca del paso Baidar. La iglesia con vistas al pueblo de Foros fue encargado por un terrateniente local para conmemorar la supervivencia de Alejandro III en el desastre del tren Borki (1888). El nombre del propietario de la tierra era Alexander Kuznetsov, que era un comerciante de té de Moscú. Nikolai Chagin, un célebre arquitecto de Vilna, diseñó la iglesia en una mezcla extraña de neobarroco, neoruso y neobizantino. La iglesia fue consagrada el 4 de octubre de 1892 en el nombre de la Resurrección de Cristo en un acto al que asistieron Konstantin Pobedonostsev. El último zar, Nicolás II de Rusia y su esposa oraron en la iglesia el día del 10.º aniversario del incidente Borki. Notas Referencias
Église de la Résurrection-du-Christ de Foros

L'église de la Résurrection-du-Christ est une attraction touristique populaire de Foros, banlieue de Yalta en Crimée. Elle est surtout connue pour sa situation panoramique, donnant sur le littoral de la mer Noire à partir d'une falaise de 400 mètres. Historique L'église, consacrée à la Résurrection du Christ, surplombe le village de Foros. Elle a été commandée par le millionnaire Alexandre Kouznetsov, fondateur de la station balnéaire de Foros. Elle est construite pour commémorer la survie d'Alexandre III dans la catastrophe ferroviaire de Borki (1888). Alexandre Kouznetsov, riche négociant moscovite de thé, commande les plans de l'église à Nikolaï Tchaguine, célèbre architecte de Wilno, qui la conçoit dans un mélange bizarre de trois styles: baroque, néo-russe et néo-byzantin. L'église est consacrée en 1892 en présence de Constantin Pobiedonostsev. Le dernier empereur, Nicolas II, et sa femme sont venus prier à l'église de Foros le jour du dixième anniversaire de l'accident de Borki. Après la révolution, l'église est fermée par les autorités. Le prêtre desservant est exilé en Sibérie et les fresques sont repeintes en blanc. Le bâtiment est utilisé comme snack-bar pour les touristes jusqu'en 1969. Il est vide pendant les années 1970 et 1980. Il a depuis été rendu à l'Église orthodoxe et a connu quatre campagnes de restauration sous l'égide de Leonid Koutchma. Notes et références Voir aussi Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Russie Portail de l’Ukraine Portail de la culture russe Portail des chrétiens d’Orient
Chiesa della Resurrezione (Jalta)

La chiesa della Resurrezione (in ucraino Церква Воскресіння Христового?, in russo Воскресенская церковь?) è una chiesa ortodossa della località di Foros, a Jalta, in Crimea. Si trova su una collina a 400 metri di quota sopra il Mar Nero. La sua costruzione fu commissionata da un proprietario terriero locale per commemorare la sopravvivenza di Alessandro III di Russia all'incidente ferroviario di Borki del 1888. L'edificio fu progettato da Alexander Kuznetsov, architetto di Vilnius che diede alla chiesa uno stile eclettico mescolando il barocco rastrelliano agli stili neorusso e neobizantino. La chiesa fu consacrata il 4 ottobre 1892 e intitolata alla Resurrezione di Gesù durante una cerimonia alla presenza di Konstantin Petrovič Pobedonoscev. Dopo la rivoluzione russa la chiesa fu chiusa ai fedeli, il sacerdote fu esiliato in Siberia e gli affreschi furono coperti. L'edificio fu utilizzato come bar per turisti fino al 1969, rimanendo poi vuoto per tutti gli anni Settanta e Ottanta. Fu successivamente restituito alla Chiesa ortodossa e fu interessato da quattro campagne di restauro per volere di Leonid Kučma. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa della Resurrezione Collegamenti esterni (EN) Church of the Resurrection of Christ in Foros, an Orthodox church on top of the Red Cliff, su guidetocrimea.ru. URL consultato il 4 marzo 2022.
Kloster Surb-Chatsch

Das Kloster Surb-Chatsch (armenisch Սուրբ Խաչ վանք ‚Kloster zum Heiligen Kreuz‘, ukrainisch Сурб-Хач) ist ein mittelalterliches, im Jahre 1358 gegründetes armenisches Kloster auf der Halbinsel Krim in der Ukraine, nahe der Stadt Staryj Krym. Das Surb-Chatsch-Kloster war ein spirituelles Zentrum der armenischen Christen und während vieler Jahrhunderte eine Pilgerstätte. Es entlehnt seinen Namen vermutlich von der armenischen Kathedrale zum Heiligen Kreuz auf der im Vansee liegenden Insel Akdamar in der heutigen Osttürkei. Die ukrainische Nationalbank gab 2009 Gedenkmünzen zu Ehren des armenischen Klosters Surb-Chatsch heraus. Im Kloster gibt es auch zahlreiche uralte Chatschkare. Weblinks Einzelnachweise
Surp Khach Monastery

Surp Khach Monastery (Armenian: Սուրբ Խաչ վանք, Monastery of the Holy Cross) is a medieval Armenian monastery located in the eastern part of Crimea, Ukraine near Staryi Krym and founded in 1358. Before the USSR nationalized it, this monastery owned 4,000 acres of land, while during the Soviet period it served various functions from Pioneer camp to tuberculosis clinic. It has been an Armenian spiritual center and a place of pilgrimage for centuries. The central bank of Russia issued a silver coin dedicated to Surp Khach Monastery in 2017. Gallery See also Armenian Cathedral of the Holy Cross, bearing the same name References
Sainte-Croix de Sourkhat

La Sainte-Croix de Sourkhat ou Sourp Khach Vank (en arménien : Սուրբ Խաչ վանք) est un monastère arménien fondé en 1358 dans la péninsule de Crimée, à Staryï Krym (jadis Solhat ou Sourkhat). La région en question est celle où vivait jadis une importante communauté d'Arméniens tcherkessogaïs. Galerie Notes et références Articles connexes Histoire de la Crimée Principauté de Théodoros Église arménienne Église Sainte-Croix (Rostov-sur-le-Don) Portail de la Russie Portail de l’Arménie • Monastères arméniens