NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ninfeo (ciudad)

Ninfeo (Νυμφαιων en griego, Nymphaeum en latín, Нимфей en ruso) fue un importante núcleo comercial del Reino del Bósforo, situado en la orilla crimea del Estrecho de Kerch, a unos 17 kilómetros al sur de Panticapea. Había aquí un asentamiento escita antes de que los colonos griegos establecieran un emporio en el lugar en el siglo VI a. C. La ciudad emitió su propia moneda y prosperó de forma generalizada en el periodo de la Antigüedad Clásica, cuando su ciudadanía controlaba el comercio de cereales, que eran vitales para el bienestar de toda Grecia. Atenas la eligió como su principal base militar en la región alrededor del año 444 a. C., y Gilón, abuelo de Demóstenes, fue desterrado de Atenas por traicionar a Ninfeo durante la guerra del Peloponeso. Anexionada al Reino del Bósforo a finales del siglo, la ciudad fue decayendo gradualmente aunque tuvo un breve redescubrimiento en los primeros siglos del I milenio. Desde el siglo II sufrió una barbarización creciente de sármatas hasta que los godos la destruyeron a mediados del siglo III. La ciudad ocupaba una pequeña colina a la orilla del mar. La acrópolis contenía un templo dedicado a Afrodita (con varias estancias) y uno dedicado a los Cabiros. La explanada inferior, a la altura del mar, contenía el santuario de Deméter, erigido por primera vez en el siglo VI a. C. y reconstruido varias veces. Otras ruinas indican que la arquitectura de la ciudad era inusualmente refinada, tal vez la más sofisticada del Reino del Bósforo. Hay una estructura sin parangón en el mundo helénico: se remonta al siglo III a. C. y está hecho de marga rosa. En el lugar se han hallado también figuritas de terracota, instalaciones vinícolas (las más antiguas de la orilla septentrional del Mar Negro) y varios enterramientos de caballos, asociados con los sármatas. Bibliografía The Princeton Encyclopedia of Classical Sites. (eds. Stillwell, Richard. MacDonald, William L. McAlister, Marian Holland). Princeton University Press, 1976. ISBN 0-691-03542-3.
Nymphaion (Crimée)

Nymphaion (en grec Νύμφαιον) est une cité grecque appartenant au royaume du Bosphore au sud-est de l'actuelle Crimée. Histoire Possession athénienne durant la seconde moitié du Ve siècle, elle fut livrée au royaume du Bosphore à la fin de la guerre du Péloponnèse par Gylon, le grand-père de Démosthène. La cité a fourni de nombreux graffiti de navires. Notes et références Annexes Articles connexes Liste des ports antiques : Mer Noire Tauride Goths de Crimée Portail de la Grèce antique
Nimfajon (miasto na Krymie)

Nimfajon, Nimfaion, Nymfaion, Nymfaion (gr. Νυμφαιων, łac. Nymphaeum, ros. Нимфей) – starożytne miasto greckie we wschodniej części Krymu. Położenie Znajdowało się nad Cieśniną Kerczeńską (zwaną wówczas Bosporem Kimmeryjskim), 17 km na południowy zachód od Kerczu (antycznego Pantikapajonu). Obecnie pochłonięte jest częściowo przez morze, od strony północnej opiera się o jezioro (w starożytności zalew morski) Czurubasz. Historia Przed osiedleniem się przesiedleńców z Jonii w początkach VI wieku p.n.e. istniało tam osiedle scytyjskie. Miasto prosperowało dzięki kontroli nad handlem zbożem, biło własne monety. W czasach wojen peloponeskich ok. 444 p.n.e. miasto i port w Nimfajonie zostały wybrane przez Ateńczyków na ich główną bazę wojenną w tym rejonie. Przyłączone w końcu V wieku p.n.e. do Królestwa Bosporańskiego, wskutek czego Chilona (dziadka Demostenesa) wygnano z Aten pod zarzutem zdrady i sprzedania miasta Bosporańczykom, od których w nagrodę otrzymał Kepoi. Od czasu przyłączenia do Bosporu miasto stopniowo zaczęło podupadać. Ponowny rozkwit nastąpił w pierwszych wiekach n.e. W tym okresie Nimfajon zaczął ulegać stopniowej sarmatyzacji. Miasto zostało zniszczone w połowie III wieku n.e. podczas najazdu Gotów. Zabytki i wykopaliska Z połowy VI wieku p.n.e. pochodzi położona poniżej akropolu, wielokrotnie przebudowywana świątynia Demeter. Znaleziono w niej wiele fragmentów masek kultowych, rytonów i form do produkcji wyrobów terakotowych. Na akropolu odsłonięto także pozostałości świątyni Kabirów i Afrodyty z licznymi fragmentami kolorowych tynków ściennych i kamiennych elementów wystroju architektonicznego oraz wiele kultowych figurek terakotowych. Z IV wieku p.n.e. pochodzi fragment muru obronnego. Na początku IV wieku p.n.e. zbudowano tam jedną z najwcześniejszych tłoczni wina w Nadczarnomorzu, od VI wieku p.n.e. poświadczona jest produkcja ceramiczna. W jednym z pomieszczeń hellenistycznej budowli kultowej znaleziono na podłodze tysiące fragmentów barwnych tynków. W sumie udało się zrekonstruować 15 m² z malowidłami (m.in. z wyobrażeniem triery o nazwie „Izyda”, o długości 1,2 m), rysunkami i napisami. Pomieszczenie to zostało zrujnowane w połowie III wieku p.n.e. W pobliżu znajduje się nekropolia ziemna i kurhanowa z pochówkami od V wieku p.n.e. W kurhanach grzebano przedstawicieli plemion scytyjskich z bogatym wyposażeniem. Część nekropoli ziemnej stanowią grobowce wyciosane w skale, bogato dekorowane, m.in. reliefami. Wykopaliska archeologiczne w Nimfajonie są prowadzone systematycznie od 1933. Bibliografia Encyklopedia sztuki starożytnej. WAiF i Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, s. 436, ISBN 83-01-12466-0 (PWN), ISBN 83-221-0684-X (WAiF). The Princeton Encyclopedia of Classical Sites (eds. Stillwell, Richard. MacDonald, William L. McAlister, Marian Holland). Princeton University Press, 1976, ISBN 0-691-03542-3 (za anglojęzyczną Wikipedią, wersja 2007-10-21)
Nimfej, Krim

Nimfej (grško Νύμφαιον, Nýmfaion, latinsko Nymphaeum), znan tudi kot Nimfej na Pontu (starogrško Νύμφαιον τὸ ἐν τῷ Πόντῳ, Nýmfaion tó en tó Pónto), je bil pomembno mesto v Bosporskem kraljestvu na krimski obali Kimerskega Bosporja v bliživi sedanjega turističnega središča Heroivske/Geroevskoje. Nimfej leži kakšnih 14 km južno od Kerča, antičnega Pantikapeja. Geografija Ruševine Nimfeja stojijo na skalnem rtu približno 200 metrov zahodno od obale. Stoletja obalne erozije so povzročila, da se je obala umaknila. Starodavna obala je bila približno 300 metrov bolj vzhodno. Ruševine na severu mejijo na jezero Čurubaš, na jugu pa na jezero Tobečik. Obe jezeri sta bili v starih časih grapi z morskima zalivoma na vzhodu. Grapi sta bili med seboj oddaljeni 7 kilometrov. Obdajali sta več kot 40 kvadratnih kilometrov veliko ozemlje, ki ga je na zahodu omejeval greben strmih skalnatih hribov. Zaradi teh naravnih meja je bilo ozemlje Nimfeja laže braniti. V okolici mesta je bilo obilo rodovitne prsti černozem, zelo primerne za kmetijstvo. Okolica Nimfeja je imela letno 100 milimetrov več padavin kot okoliško ozemlje. Zgodovina Mesto so ustanovili grški kolonisti s Samosa med letoma 580 in 560 pr. n. št. Za prisotbost Skitov na tam območju pred ustanovitvijo mesta ni nobenih dokazov. Mesto je kovalo svoj denar in v obdobju klasične antike na splošno cvetelo, predvsem zaradi nadzora trgovine z žitom. Žito je bilo bistvenega pomena za blaginjo celinske Grčije. Atene so okoli leta 444 pr. n. št. izbrale Nimfej za svojo glavno vojaško bazo v regiji. Iz Aten je bil izgnan Demostenov stari oče Gilon zaradi obtožb, da je med peloponeško vojno izdal Nimfej. Do konca 5. stoletja pr. n. št. je bil Nimfej priključen k Bosporskemu kraljestvu. Med mitridatskimi vojnami se je mesto povezalo z Rimsko republiko in zdržalo obleganje vojske Farnaka II. Pontskega. V Fanagoriji je malo pred smrtjo Mitridata VI. Pontskega izbruhnila vstaja proti njemu. Njegovi sinovi, ki so zasedli citadelo, so se morali predati upornikom. Napis, najden med izkopavanji, priča, da je kraljica Dinamida častila Avgusta kot "cesarja, cezarja, božjega sina, boga Avgusta, vladarja vse zemlje in morja". Zvestoba Rimu je Fanagoriji omogočila, da je obdržala prevladujoč položaj v regiji do 4. stoletja, ko so jo oplenili in uničili Huni. Mesto je zasedalo majhen hrib ob morju. Na akropoli je sta bila Afroditin tempelj z več prostori in tempelj Kabirov. V središču spodnje terase ob morju je bilo Demetrino središče, zgrajeno v 6. stoletju pr. n. št. in večkrat prezidano. Druge ruševine kažejo, da je bila arhitektura mesta nenavadno prefinjena, morda najbolj prefinjena v Bosporskem kraljestvu. Ena od zgradb nima primerjave v celem helenističnem svetu. Zgrajena je bila v 3. stoletju pr. n. št. iz rožnega laporja. Na najdišču je bilo najdenih veliko figuric iz terakote, vinogradniški objekti, najstarejši na severni obali Črnega morja, in več grobov konj, povezanih s Sarmati. Sklici
Baherove

Baherove (Ukrainian: Багерове, pronounced [bɐˈɦɛrɔu̯e]; Crimean Tatar: Bagerovo; Russian: Багерово) is a town in Crimea, Ukraine. It lends its name to the nearby Baherove Air Base. Ancient Greek Settlement In 2018, archaeologists discovered the ancient Greek settlement of the 4th-3rd centuries BC near the town of Baherove, called Manitra. The remains of a rectangular tower were discovered, and a necropolis that was not plundered. During the excavation of the necropolis, fragments of black pottery were found, which indicates its prosperity. Among the finds were many coins and a hoard of artifacts. It is believed that Manitra was a royal emporium for trading cattle. References
Bagerove

Bagerove o Bagerovo (en ucraniano: Багерове, en ruso: Багерово) es una pequeña villa urbana situada dentro del raión de Lenine en la República Autónoma de Crimea de Ucrania o República de Crimea de Rusia. De oeste a este, el ferrocarril Dzhankoy - Kerch cruza el pueblo . Infraestructuras Actualmente Bagerove tiene 2 escuelas secundarias, un hospital local, un centro de salud, un centro de recreación y una fábrica de coñacs. Además hay un lago llamado Chokrak. También hay una importante base aérea.​​ Notas Referencias
Baherove

Baherove (en ukrainien : Багерове), Baguerovo (en russe : Багерово) ou Bagerovo (en tatar de Crimée) est une commune urbaine située dans la république autonome de Crimée, en Ukraine, occupée par la Russie depuis 2014. Sa population s'élevait à 3 894 habitants en 2013. Géographie Baherove se trouve dans la partie orientale de la péninsule de Crimée, à 15 km à l'ouest de Kertch, à 41 km à l'est de Lenine, à 179 km au nord-est de Simferopol et à 708 km au sud-est de Kiev. Histoire À la fin du XIXe siècle, un Allemand nommé Bauger fit l'acquisition d'une propriété dans le village de Kouroul, où l'on extrayait à l'époque des matériaux de construction. Par la suite, l'ancien nom de Bauger fut transformé en Baguerovo. En 1925, plusieurs petites exploitations agricoles furent établies dans le village. Pendant la Seconde Guerre mondiale, alors que la Crimée était occupée par l'Allemagne nazie, un aérodrome fut construit près du village. En 1947, une base militaire y fut établie qui servit de centre d'essai ; en 1973, une filiale de l'École supérieure d'aviation de Vorochilovgrad s'y installa. En 1996, l'école ferma ses portes. L'aérodrome et sa piste de 3 500 m sont abandonnés. Population Recensements (*) ou estimations de la population : Transports Beherove possède une une gare ferroviaire sur la ligne Kertch – Djankoï et jusqu'à la Gare du port pour desservir le port de Taman. Notes et références Liens externes (uk) Informations officielles (ru) Cartes topographiques (uk) Carte routière Portail de la Russie Portail de l’Ukraine
Baherowe

Baherowe (ukr. Багерове, ros. Багерово, Bagierowo) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w Autonomicznej Republice Krymu (de iure stanowiącej integralną część państwa ukraińskiego, w 2014 anektowanej przez Rosję i odtąd funkcjonującej jako Republika Krymu), w rejonie lenińskim. W 2001 liczyło 4551 mieszkańców. Według spisu ludności przeprowadzonego przez okupacyjne władze rosyjskie populacja wsi w 2014 wynosiła 3956 osób, a w 2021 - 3972. Przypisy
Baherove

Baherove (în ucraineană Багерове) este o așezare de tip urban din raionul Lenine, Republica Autonomă Crimeea, Ucraina. În afara localității principale, mai cuprinde și satele Ivanivka și Mîhailivka. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației așezării de tip urban Baherove era vorbitoare de rusă (79,52%), existând în minoritate și vorbitori de ucraineană (9,26%), tătară crimeeană (8,91%) și belarusă (1,01%). Note
Багерове

Баге́рове (кримс. Bağerove) — селище в Україні, в Керченському районі Автономної Республіки Крим. Розташоване за 17 км на північний захід від райцентру та за 54 від міста Єди-Кую (автошлях E97). За 3 км від Багерового розташована авіабаза Багерове. Історія Поблизу Багерового і Восхода знайдено залишки скіфського поселення і двох курганних могильників. Маєток на території нинішнього Багерове було придбано німцем Баугером в 1897 році. У доступних джерелах вперше зустрічається в «… Пам'ятній книжці Таврійської губернії на 1902 рік», згідно з якою на хуторі Баугера Сараймінської волості Феодосійського повіту, що входив в Ново-Олександрівську громаду, мешканців та домогосподарств НЕ числилось. У Статистичному довіднику Таврійської губернії 1915 в Сараймінській волості Феодосійського повіту значиться вже залізничний роз'їзд Багерове . За Радянської влади, за постановою Кримревкома від 8 січня 1921 була скасована волосна система і селище включили до складу Керченської повіту, в жовтня 1923 року перетвореного в Керченський район. Коли закріпився варіант назви Багерове — точно не встановлено, на мапі Кримського статистичного управління 1922 воно вже присутня. У 1925 році з декількох дрібних колгоспів було створено колгосп «Росія» з центральною садибою в Багерове. Під час німецько-радянської війни в період окупації Криму в районі селища був побудований аеродром, що забезпечував зв'язок Керчі з неокупованою територією. У 1947 році на базі цього аеродрому був створений 71 полігон для забезпечення ядерних випробувань і військовий гарнізон. У 1941 році Багерове отримало статус селища міського типу. Указом Президії Верховної Ради УРСР «Про укрупнення сільських районів Кримської області», від 30 грудня 1962 року Приморський район був скасований і Багерове знову приєднали до Ленінського . У 1973 році на базі військового гарнізону було відкрито філію Ворошиловградського вищого авіаційного училища штурманів, який готував кадри для бомбардувальної, винищувальної, фронтовий, армійської авіації. У 1996 році філія ВВВАУШ припинив своє існування. Інфраструктура В даний час в Багерове розташовані та функціонують 2 загальноосвітні школи, районна дільнична лікарня, поліклініка, будинок культури, Багеровський завод марочних коньяків. На території селищної ради розташований унікальний Караларський ландшафтний парк і не менш унікальне озеро Чокрак. У Багерово є залізнична станція (гілка Джанкой — Керч) та автостанція. Примітки Посилання аеродром [Архівовано 13 листопада 2020 у Wayback Machine.] Як був потоплений «Червоний Кавказ» [Архівовано 7 березня 2016 у Wayback Machine.] Аварія двох літаків МіГ-21СМТ 17 вересня 1986 року на аеродромі Багерове Руїни аеродрому Багерове (фото)
Baherove (air base)

Baherove Air Base (Ukrainian: Багерове авіабаза, Russian: Багерово авиабаза; also Bagarovo or Bagerovo) is an air base in Baherove, Crimea. It is located 3 km northwest of Baherove village, and 14 km northwest of Kerch. The airfield is an "out-of-class" airport, which can accommodate aircraft of all types. The airfield was abandoned in 1996. History Baherove Air Base was the 71st Air Force training ground, also known as "Polygon". It was established in Baherove on August 21, 1947 by USSR Council of Ministers resolution. The base was created to provide security for nuclear testing and refining delivery methods for nuclear warheads, mainly via aviation. The first atomic charges were designed for aerial bombs, compatible with long-range bomber Tu-4. The 35th Bomber Aviation Regiment was involved in the testing. A fighter regiment was attached to the 71st Air Force Test Range until the 1960s. The airfield had a 3.5 km (2.2 mi) concrete runway, 100m (328ft) wide, which still stands. It was one of the USSR's three airstrips built for the space shuttle Buran. In 1973, the Voroshilovgrad Higher Military Aviation School of Navigators opened a branch there, training personnel for front-line and Army Aviation, including navigators. The 228th Training Aviation Regiment (military unit 25570) was established at the base in 1977, equipped with MiG-21 fighters and L-29 training aircraft. The former 71st range's sea area was used for anti-submarine aviation navigator training (training for dropping sonar buoys from aircraft Be-12). The runway was updated in the late 1980s with a standard PAG-18 concrete surface layer. The branch and school were transferred to Ukrainian Air Force in 1992 and dissolved in 1996, with the garrison falling into neglect. After Russia's annexation of the peninsula in 2014, the air base was dismantled by Russian authorities in 2016 and only two partially intact taxiways remain. See also List of Soviet Air Force bases References External links Unofficial home page Archived 2022-01-28 at the Wayback Machine Pictures of current condition
Base aérienne de Baherove

La base aérienne de Baherove (ou Baguerove, Baguerovo) est situé à quatorze kilomètres de Kertch en la ville de Baherove de la république de Crimée. Historique Pendant la Seconde Guerre mondiale, alors que la Crimée était occupée par l'Allemagne nazie, un aérodrome fut construit près du village. En 1947 une base militaire y fut établie qui servit de centre d'essai pour les armes nucléaires ; le 35e régiment bombardier mixte séparé, le 513e régiment de chasseurs et le 647e régiment mixte de soutien spécial y stationnaient. En 1973, une filiale de l'École supérieure d'aviation de Vorochilovgrad s'y installa. En 1996, l'école ferma ses portes. L'aérodrome et sa piste sont à l'abandon. Notes et références Voir aussi Liens externes Site officiel Portail de l’Ukraine Portail de la Russie Portail de l’aéronautique Portail de l’histoire militaire
Base aérea de Baherove

A base aérea de Baherove ou Bagerovo (em russo: Авиабаза Багерово, transl. Aviabaza Bagerovo; em ucraniano: Авіабаза Багерове, transl. Aviabaza Baherove) (ICAO: URFR) era uma base aérea localizada 3 km a noroeste da vila Baherove e 14 km a noroeste da cidade de Querche, Crimeia. O aeródromo foi abandonado em 1998, não estando em uso desde então. História A base aérea Baherove foi usada durante a Segunda Guerra Mundial para acomodar unidades de aviação e formações da Força Aérea do Exército Vermelho. No período entre abril e maio de 1942, o aeródromo abrigava regimentos do 15º Grupo de Ataque Aéreo, que realizava apoio aéreo às tropas que defendiam na Frente da Crimeia. Na década de 1980, a pista foi reconstruída com placas de concreto armado para a aterragem e descolagem do vaivém espacial Buran com 100 metros de largura e 3,5 quilómetros de comprimento. Uma pista auxiliar não pavimentada com 90 metro de largura e 2,2 quilómetros de comprimento também se encontrava no local. O aeródromo foi uma das três pistas de pouso mais poderosos na União Soviética reconstruída no âmbito do programa Buran. A reconstrução da pista também permitiu que bombardeiros pesados pousassem na base. Em 1989, o aeródromo foi abandonado. Em 16 de maio de 2012, o lote do aeródromo de Baherove foi colocado à venda, sendo vendido em leilão por ₴ 13,3 milhões (US$ 1,5 milhão) em 29 de maio de 2012 pelo Fundo Imobiliário da Crimeia, uma empresa privada de moradores de Ienakiieve especializada em comércio grossista de materiais de construção. De acordo com inúmeras estimativas, as placas de concreto da pista poderiam ser vendidas sozinhas por ₴ 50 milhões. Em 2015, pessoas desconhecidas realizaram um desmantelamento em massa e remoção das placas da pista, camiões com placas foram vistos na fila para atravessar para o lado russo do estreito. Os média locais sugeriram que as placas foram usadas na construção da ponte da Crimeia, algumas delas foram usadas na construção de um conjunto habitacional em Querche pela empresa Konsol, controlada por Vladimir Konstantinov, então presidente do Conselho Supremo da Crimeia. Em 21 de junho de 2016, apenas duas taxiways permaneceram parcialmente intactas, 1 500 m de comprimento (sul) e 800 m de comprimento (leste). Acidentes e incidentes Em 17 de setembro de 1986, um caça MiG-21SMT pousou na base durante a noite enquanto outro MiG-21 atravessava a pista para regressar à plataforma de estacionamento após não ter recebido permissão para descolar devido ao agravamento do mau tempo. Ambas as aeronaves colidiram uma na outra devido à negligência dos pilotos e do diretor de voo. Os dois pilotos ficaram com vários ferimentos. Referências Ligações externas «Como o navio "Krasniy Kavkaz" naufragou» (em russo) «Imagens e vídeos da base aérea de Baherove» (em russo) Aeródromo de Baherove após desmantelamento no YouTube (em russo)
Sasyk (Krym)

Sasyk (ukrajinsky Сасик) nebo Sasyk-Sivaš (ukrajinsky Сасик-Сіваш) je lagunové slané jezero v Autonomní republice Krym na jihu Ukrajiny. Leží mezi letovisky Saki a Jevpatorija. Má rozlohu 75,3 km², ta se ale v létě značně zmenšuje. Je 14 km dlouhé a v nejširším místě 9 km široké. Dosahuje maximální hloubky 1,2 m. Pobřeží Na severu a západě jsou dlouhé a úzké zálivy. Vodní režim Vzniklo z laguny Kalamitského zálivu Černého moře, od kterého je oddělené širokou kosou. Úroveň hladiny je 0,6 m pod úrovní moře. Voda do jezera proniká filtrací z moře přes kosu a z podzemních vod. Literatura V tomto článku byly použity informace z Velké sovětské encyklopedie, heslo „Сасык“. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Sasyk na Wikimedia Commons
Lago Sasyk

El lago Sasyk (del ruso: Озеро Сасык), en ucraniano: Oзеро Сасик, en tártaro de Crimea: Күл Sasıq es un lago salado situado en la península de Crimea. Se encuentra ubicado entre el raión de Saky y el Eupatoria a las orillas del mar Negro, del cual está separado por una estrecha franja de tierra. El lago tiene una superficie de 75,3 km² y una profundidad de hasta 1,5 m además se encuentra 60 centímetros por debajo del nivel del mar del mar Negro. El lago es alimentado principalmente por fuentes subterráneas y de filtración de agua de mar. En verano área del lago disminuye significativamente aumentando en consecuencia la salinidad del agua. Notas