NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Mangup

Mangup (ukr. Мангуп, krm. Mangup, ros. Мангуп) – średniowieczne miasto-twierdza w zachodniej części Krymu na Ukrainie w pobliżu Bakczysaraju. Było największym skalnym miastem Krymu, zajmowało 90 ha powierzchni. Zbudowano je na płaskowyżu, z trzech stron ograniczonym urwiskami o wysokości 70 m, a z czwartej strony trzema głębokimi wąwozami. Leży na wysokości 584 m n.p.m. W początkowym okresie Mangup nazywano Doros, a w XIV - XV w. - Teodoro. Założone pod koniec VI w. n.e. jako twierdza Cesarstwa Bizantyjskiego, na miejscu istniejących od III w. n.e. nieufortyfikowanych wsi. Wtedy też zbudowano dużą bazylikę. W latach 80. VII w. n.e. zajęte przez Chazarów, którzy stracili miasto na rzecz Bizantyjczyków w połowie IX w. Od końca X w aż do połowy XIV w. miasto mocno podupadło i nie odgrywało większej roli. W połowie XIV w. stało się stolicą państewka Teodoro i zaczyna się jego bujny rozwój, przejawiający się m.in. powstaniem dużej ilości budowli reprezentacyjnych i wojskowych. Po zdobyciu i złupieniu miasta pod koniec XIV w. przez wojska Timura miasto zostaje szybko odbudowane w latach 20. XV w., powstaje wtedy drugi mur obronny, a cytadela, bazylika, pałac władców Teodoro zostają odnowione i powiększone. Zdobyte przez Turków w 1475 i przekształcone w turecką twierdzę, stopniowo podupada. Pod koniec XVI wieku Mangup opuszczają prawosławni chrześcijanie i pozostaje tylko turecka załoga i duża społeczność Karaimów. W 1792 miasto zostaje opuszczone przez Karaimów, w związku z likwidacją garnizonu tureckiego i od tej pory pozostaje w ruinie. Głównymi zabytkami Mangupu są: mur obronny z VI w. n.e., wielokrotnie przebudowywany i rozbudowywany ruiny największej w górskim Krymie bazyliki chrześcijańskiej, zbudowanej w VI w. n.e., istniejącej do XVI w. ruiny pałacu władców państwa Teodoro z XV w. n.e. ruiny cytadeli zbudowanej w XIV-XV w. klasztor skalny z XV w. cmentarz karaimski z XV - XVIII w. Bibliografia Mogariczew J. M. 2005 – Pieszczernyje goroda w Krymu. Wyd. Sonat, Symferopol.
Mangop

Mangop (numele turco-tătar din Evul Mediu al cetății Doros, capitala principatului bizantin din Crimeea, în rusă Мангуп, în ucraineană Мангуп) a fost o fortăreață din Crimeea, situată pe un platou la circa 14,5 km est de Sevastopol. Istoric Așezarea datează din secolul al III-lea și a fost fortificată de Iustinian I la mijlocul secolului al VI-lea. Acesta a fost locuit în primul rând de goții din Crimeea, și a devenit centrul principatului lor autonom. Mangop a fost cucerit de hazari din secolul al VIII-lea și va fi centrul unei revolte a goților condusă de episcopul Ioan de Gothia împotriva Khazariei. Principatul de Doros a fost sub dominația bizantină de la mijlocul secolului al IX-lea până în jurul anului 1000, când intră sub sfera de influență a puterilor concurente - Rusia Kieveană și confederația triburilor Kipchak. Orașul este puternic afectat de un cutremur în secolul al XI-lea. Continuă să-și păstreze autonomia în ciuda cuceririlor mongole din Crimeea, dar va plăti Marelui Han un tribut anual ca vasali. În secolul al XIV-lea, Mangop a fost centrul Principatului Teodoro, un aliat al Imperiului Trapezuntului. Dinastia domnitoare, ramură a casei imperiale trapezuntine, se numea Gabras (în greacă) și Chowra (în turcă). La sfârșitul secolului al XIV-lea, o ramură dinastiei a emigrat la Moscova, unde va întemeia Mănăstirea Simonov. Khovrinii, cum vor ajunge să fie cunoscuți, vor deveni trezorierii Moscovei. În secolul al XVI-lea, își vor schimba numele în Golovin. A doua soție a lui Ștefan cel Mare a fost Maria de Mangop, sora lui Alexandru și a lui Isaac, cel care stăpânea cetatea Mangopului. În 1475, Ștefan cel Mare și-a trimis cumnatul, Alexandru Gabras, la Mangop pentru a-l detrona pe conducătorul local, Isaac, fratele lui Alexandru, și vasal al otomanilor. În luna mai a aceluiași an, comandantul otoman Gedik Ahmet Pașa a cucerit Caffa, iar la sfârșitul anului, după cinci luni de asediu, orașul Mangop a căzut în mâinile atacatorilor. Dar restul peninsulei va rămâne parte a Hanatului Crimeii, noul vasal otoman, dar Teodoro și sudul Crimeii vor fi administrate direct de Sublima Poartă. Declinul orașului va continua până în 1774 când fortăreața va fi abandonată de garnizoana turcă. Vezi și Principatul Teodoro Imperiul Bizantin Goți Note Legături externe History of Mangup Kale Arhivat în 26 decembrie 2008, la Wayback Machine. History and Monuments of Mangup Archaeological Project in SW-Crimea Arhivat în 19 iulie 2011, la Wayback Machine. Site of Mangup-Kale Arhivat în 11 august 2009, la Wayback Machine. Brief history of Theodoro Principality (Mangup)ENG
Mangup

Mangup ali Mangup kale (ukrajinsko: Мангуп, rusko: Мангуп, krimskotatarsko: Mangup) je zgodovinska trdnjava na Krimu, zgrajena na planoti kakšnih petnajst kilometrov vzhodno od Sevastopola, antičnega Kersonesa. V srednjem veku se je trdnjava imenovala Doros oziroma Teodoro, dokler je Kipčaki niso preimenovali v Mangup. Prvo naselje na ozemlju Mangupa je nastalo že v 3. stoletju. Naselje je utrdil bizantinski cesar Justinijan I. sredi 6. stoletja. Naseljevali in upravljali so ga predvsem Krimski Goti, ki so ga izbrali zasedež svoje avtonomne kneževine. Na začetku 8. stoletja so ga osvojili Hazari, proti katerim je leta 787 izbruhnil upor, ki ga je vodil škof Ivan Gotski. Goti so izgnali hazarsko vojaško posadko in tuduna, vendar so Hazari v manj kot letu dni mesto ponovno osvojili. Od sredine 9. stoletja do približno leta 1000 je bila kneževina pod bizantinsko oblastjo, potem pa je prišla pod vpliv Kijevske Rusije in kipčaške plemenske zveze. V 11. stoletju je mesto močno prizadel potres. Sredi 13. stoletja so Krim zasedli Mongoli. Kneževini je uspelo obdržati samostojnost, vendar je morala velikemu kanu plačevati davek. V 14. stoletju je Mangup postal središče Kneževine Teodoro, ki je bila tesno povezana s Trapezundskim cesarstvom. Vladajoča dinastija Gabras (grško) ali Hovra (turško) je bila bizantinsko-armenskega porekla in je izhajala iz trapezundske cesarske hiše. V poznem 14. stoletju je ena veja dinastije emigrirala v Moskvo, kjer je ustanovila Simonov samostan. Moskovski Gabrasi so postali zanani kot dedni zakladniki Velike moskovske kneževine. V 16. stoletju so se preimenovali v Golovin. Leta 1475 je Štefan III. Moldavski poslal v Mangup svojega svaka Aleksandra Gabrasa z nalogo, da prevzame lokalno oblast od svojega brata, ki je bil vazal Osmanskega cesarstva. Prevzem oblasti mu ni uspel, njegov poskus pa je izzval osmansko invazijo na Krim. Gedik Ahmed paša je najprej zavzel Kafo (sedanja Feodosija) in za njo še vse ostale genovske kolonije. Konec leta je po petmesečnem obleganju padel tudi Mangup. Večina genovskih posest je pripadla Krimskemu kanatu, medtem ko je Mangup z južni delom genovskih posesti prešel pod neposredno oblast Visoke porte. Mangup je začel propadati. Leta 1774 je mesto zapustila turška vojaška posadka in v mestu je ostala samo še majhna skupnost Keraimov. V 1790. letih so mesto zapustili še zadnji prebivalci. Viri Герцен, А.Г., О.А.Махнева-Чернец. Пещерные города Крыма. – Севастополь, 2006. Могаричев, Ю.М. Пещерные города в Крыму. – Симферополь, 2005. Zunanje povezave Zgodovina Mangupa Arhivirano 2008-12-26 na Wayback Machine. Zgodovina Mangupa in njegovi spomeniki Arheološki prokekt jugozahodni Krim Arhivirano 2011-07-19 na Wayback Machine. Mangup-Kale Arhivirano 2009-08-11 na Wayback Machine. Kratka zgodovina Kneževine Teodoro
Мангуп кале

Мангуп кале (укр. Мангуп, рус. Мангуп, кримскотатарски: Mangup), или само Мангуп, историјска је грађевина на Криму, изграђена на висоравни око петнаест миља источно од Севастопоља. Прво насеље на површини Мангупа је настало у 3. веку. Насеље је основао цар Јустинијан I средином 6. века. Касније су се и населили Кримски Готи. Од средине 9. века па све до око 1000. године кнежевина је била под византском влашћу, онда је дошла под утицај Кијевске Русије. У 11. веку, град је погођен земљотресом. Средином 13. века Крим је заузет од стране Монгола. Кнежевина је успешно задржала своју независност, али је великом кану морала да плаћа порез. Референце Литература Герцен, А.Г., О.А.Махнева-Чернец. Пещерные города Крыма. – Севастополь, 2006. Могаричев, Ю.М. Пещерные города в Крыму. – Симферополь, 2005. Види још Крим Кримски Готи Севастопољ Спољашње везе Историја Мангупа Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (26. децембар 2008) (језик: енглески) Историја Мангупа и његови споменици (језик: руски) Археолошки локалитет југозападни Крим (језик: немачки) Мангуп кале (језик: руски)
Sxólkine

Sxólkine (en ucraïnès: Щолкіне, tàtar de Crimea: Şçolkino, en rus: Щёлкино, Sxolkino) és una ciutat de la República Autònoma de Crimea, a Ucraïna, que el 2021 tenia 10.078 habitants. Pertany al districte rural de Léninski, del qual és la seu administrativa. Referències
Ščolkine

Ščolkine (ukrajinsky Щолкіне; rusky Щёлкино, Ščolkino; krymskotatarsky Şçolkino) je město v Leninském rajónu v autonomní republice Krym, sporného území považovaného za část Ukrajiny, ale ovládaného od Krymské krize Ruskem. Leží na severní straně Kerčského poloostrova blízko mysu Kazantip na břehu Arabatského zálivu Azovského moře. Je vzdáleno 52 kilometrů na západ od Kerče a 145 kilometrů na severovýchod od Simferopolu. Plocha města je 3,42 čtverečních kilometrů a v roce 2011 v něm žilo přes jedenáct tisíc obyvatel. Dějiny Ščolkine bylo založeno v roce 1978 jako sídlo pro dělníky a pracovníky budované Krymské jaderné elektrárny a pojmenována po sovětském jaderném fyzikovi Kirillu Ivanovičovi Ščolkinovi. Po Černobylské havárii v roce 1986 ovšem byla stavba elektrárny přehodnocována a nakonec byl projekt výstavby v roce 1989 ukončen. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Schtscholkine na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ščolkine na Wikimedia Commons
Schtscholkine

Schtscholkine (ukrainisch ; russisch Щёлкино/Schtschjolkino) ist eine Stadt in der Ukraine in der Autonomen Republik Krim. Geographie Schtscholkine liegt im östlichen versteppten Teil der Halbinsel Krim auf der Halbinsel Kertsch an der Arabat-Bucht am Südufer des Asowschen Meeres nahe dem Kap Kasantyp. Die Stadt liegt 52 km westlich von Kertsch und 145 km nordöstlich von Simferopol entfernt. Geschichte Der Ort entstand erst 1978 und war als Wohnsiedlung für die Beschäftigten des südwestlich gelegenen Kernkraftwerks Krim geplant. Nach dem Reaktorunglück von Tschernobyl im Jahre 1986 wurden die Pläne für den Bau nochmals überarbeitet und der Kraftwerksbau 1989 stillgelegt. 1992 bekam der Ort schließlich das Stadtrecht verliehen und ist heute ein Kurort. Bekannt ist er vor allem für das bis 1999 hier ausgetragene Festival für Elektromusik, KaZantip. Der Name des Ortes wurde zu Ehren des sowjetischen Nuklearforschers Kirill Schtschjolkin gewählt und 1982 verliehen. In der Stadt existieren bis heute keine Straßennamen. Seit der Annexion der Krim, durch Russland im März 2014 zählt Schtscholkine – aus russischer Sicht – zum Föderationssubjekt Südrussland der Russischen Föderation. Die völkerrechtliche Legitimität ist nach wie vor umstritten. Nach Angaben der administrativ-territorialen Teilung der Ukraine ist Schtscholkine Teil der Autonomen Republik Krim, die zu den durch Russland besetzten Gebieten gehört. Weblinks Einzelnachweise
Shcholkine

Shcholkine (Ukrainian: Щолкіне IPA: [ˈʃtʃɔlʲkine] ; Crimean Tatar: Şçolkino), also commonly known as Shchelkino or Shchyolkino by its Russian name (Russian: Щёлкино), is a small city in Crimea. Geographically, Shcholkine is located near the headland of Kazantyp, on a peninsula jutting northward out into the Sea of Azov from the Crimean mainland. Population: 11,677 (2001); 10,620 (2014 Census). History Shcholkine is named after Kirill Shchelkin, a Soviet physicist. Originally, the town was constructed in 1978 to house workers of the Crimean Atomic Energy Station (nuclear power plant). The station was inspected following the Chernobyl disaster of 1986, and was found to be located on a geologically volatile site. Construction of the facility was summarily abandoned. Shcholkine is known for being an increasingly popular tourist destination and dacha site. Shcholkine's beach has boat and surfboard rental facilities. Nearby Kazantyp is home to several attractions, including a local fairground and paintball competitions. The town itself has a central market, many cafes and stores, and entertainment facilities including a movie theater and an internet cafe. The town's main attraction is considered to be its beach, a kilometer-long sandbar situated between cliffs that jut out over the Sea of Azov to the south and Kazantyp to the northwest. Between 1993 and 1999, Kazantyp was the site of the KaZantip music festival, which later (2001-2013) moved to the little village of Popivka near Yevpatoria. Demographics The 2001 Ukrainian Census recorded the population of Shcholkine as 11,677 persons. Ethnically the population is predominantly Russian, Ukrainian, and Crimean Tatar. Major religions can be assumed to include atheism or agnosticism, Eastern Orthodox Christianity, and Islam, although there is only one church in Shcholkine's immediate vicinity. The lingua franca in the town is Russian. In contrast, the Ukrainian language is natively spoken by a significant minority and in educational institutions, as well as by tourists from mainland Ukraine. The Crimean Tatar language is rarely used in the city. The 2014 Crimean census recorded a population of 15,450 persons, with around 5,000 being refugees. The Crimean Tatar population, which had mostly fled to mainland Ukraine, comprised a significant portion of these refugees. References External links Shcholkine (Russian) The Cape Kazantip The Kazantip Nature Reserve (English)
Shchólkine

Shchólkine o Shchólkino (en ucraniano: Щолкіне, en ruso: Щёлкино) es una ciudad de la República Autónoma de Crimea de Ucrania o República de Crimea de Rusia, dentro del Raión de Lénine. Su soberanía está discutida con Ucrania, ya que esta no reconoce el referéndum de 2014 sobre su anexión a Rusia. Shchólkine es la ciudad más joven de toda la península de Crimea. Fue nombrada en honor de Kiril Shcholkin, un físico nuclear soviético, miembro correspondiente de la Academia de Ciencias de la URSS.​ Geografía Shchólkine está situada cerca de la punta de Kazantip, que se adentra en el mar de Azov desde la península de Kerch, que constituye la parte oriental de Crimea. Se encuentra a 52 km al oeste de Kerch y a 145 km al nordeste de Simferópol. Historia Shchólkine fue fundada en 1978 para acoger al personal de la central nuclear de Crimea, entonces en construcción. Después del accidente de Chernóbil, en 1986, una inspección de la central de Shchólkine determinó que estaba situada en una lugar geológicamente inestable y su construcción quedó paralizada. Además, cerca de la ciudad fue construido y trabajado durante un tiempo una central de energía solar. También se encontró una veintena de turbinas eólicas, que en la actualidad están en funcionamiento. En 2013, funcionarios de la ciudad comenzaron a estudiar la posibilidad de cambiar el nombre de la ciudad -Schólkine- a Kazantip. En nombre del cercano cabo también llamado así. La iniciativa ha provocado resistencia y oposición por parte de los residentes.​ Población La población de la ciudad era de 11.677 habitantes en el censo de 2001. Está compuesta de rusos, ucranianos y tártaros de Crimea. Los idiomas hablados son sobre todo el ruso y el tártaro de Crimea. El ucraniano es utilizado por los turistas venidos de otras partes de Ucrania. Turismo En la actualidad, la ciudad se desarrolló como un balneario. Con el mar de Azov cerca de la ciudad esta ciudad se hizo popular entre los amantes del windsurf y el kitesurf. Shchólkine se ha convertido en un destino turístico cada vez más popular, gracias a sus playa arenosa (Центральный пляж) de un kilómetro de longitud en el mar de Azov. La ciudad posee varias atracciones, un mercado, números cafés y tiendas, un cine, etc. De 1993 a 1999, se llevó a cabo en la zona Schólkine el festival anual de música electrónica "KaZantip", pero que luego se trasladó a Eupatoria Notas Referencias Enlaces externos Shchólkine en WikiMapia Cabo Kazantip
Chtcholkine

Chtcholkine (en ukrainien : Щолкіне) ou Chtchiolkino (en russe : Щёлкино), ou Şçolkino (en tatar de Crimée), est une ville située en république autonome de Crimée, en Ukraine. Elle est occupée par la Russie depuis 2014. Sa population s'élevait à 11 184 habitants en 2013. Géographie Chtcholkine se trouve près de la pointe de Kazantyp, qui s'avance en mer d'Azov à partir de la péninsule de Kertch, qui constitue la partie orientale de la Crimée. Elle est située à 52 km à l'ouest de Kertch et à 145 km au nord-est de Simferopol. Histoire Chtcholkine a été fondée en 1978 pour loger le personnel de la centrale nucléaire de Crimée, alors en construction. Après la catastrophe de Tchernobyl, en 1986, une inspection de la centrale de Chtcholkine révéla qu'elle était placée sur un site géologiquement et sismiquement instable. Sa construction fut alors abandonnée. Population Démographie Recensements (*) ou estimations de la population : Nationalités La population de la ville comprend des Russes, des Ukrainiens et des Tatars de Crimée. On y parle surtout russe et tatar. Tourisme balnéaire Chtcholkine est devenue une destination touristique de plus en plus populaire, grâce à sa plage de sable (Центральный пляж, Tsentralny pliaj) longue d'un kilomètre sur la mer d'Azov. La ville possède quelques attractions, un marché, de nombreux cafés et magasins, un cinéma, etc. Entre 1993 et 1999, Chtcholkine accueillit un festival de musique rock, qui a ensuite été déplacé à Eupatoria. Notes et références Liens externes (uk) Statistiques officielles (ru) Carte topographique (ru) Carte routière (ru) Site sur Chtcholkine Portail de l’Ukraine Portail de la Russie
Ščëlkino (Crimea)

Ščëlkino (in russo Щёлкино?, Ščëlkino o Ščolkine (in ucraino Щолкіне?; in tataro di Crimea Şçolkino) è una città della Crimea. La città, in quanto parte della penisola di Crimea, è riconosciuta dalla maggior parte delle nazioni come appartenente all'Ucraina, ma è annessa alla Russia dal 2014. Il progetto di una centrale nucleare che doveva sorgere in questa città è stato accantonato. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ščolkine Collegamenti esterni Sito ufficiale, su shelkino.rk.gov.ru. (RU) Ščëlkino, su Grande Enciclopedia Russa, Grande Enciclopedia Russa.
Szczołkine

Szczołkine (ukr. Щолкіне) – miasto na Ukrainie, na Krymie. Założone w październiku 1978 roku, przekształcone z osady budowniczych i pracowników Krymskiej Elektrowni Atomowej. W roku 1989, po wykonaniu 80% prac, budowę zawieszono. Oficjalnie ze względu na zbyt dużą niestabilność geologiczną tej części Krymu. Ostatnio dosyć szybko się rozwija, jako kurort nad Morzem Azowskim, rozsławiony przez festiwal muzyki elektronicznej – Music Festival Kazantip. Festiwal odbywa się na terenie niedokończonej budowy elektrowni atomowej. W roku 2008 na terenie budowy rozpoczęto prace nad projektem „parku przemysłowego w miejscowości Szczołkine”. Głównie w celu utworzenia nowych miejsc pracy i rozwoju turystyki. Przypisy
Șciolkine

Șciolkine (în ucraineană Щолкіне) este un oraș raional din raionul Lenine, Republica Autonomă Crimeea, Ucraina. În afara localității principale, nu cuprinde și alte sate. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației orașului Șciolkine era vorbitoare de rusă (76,89%), existând în minoritate și vorbitori de ucraineană (9,26%). Vezi și Lista orașelor din Ucraina Note
Щолкіне

Що́лкіне (кримс. Şçolkine) — місто в Україні, в Керченському районі Автономної Республіки Крим. Розташоване на Керченському півострові, на південному березі Азовського моря, за 75 км на захід від міста Керч, біля мису Казантип. Відстань до облцентру становить 173 км і проходить автошляхами E97 та Р23. Назва Назване на честь Кирила Щолкіна — радянського фізика-ядерника, член-кореспондента АН СРСР. У 2013 році міська влада Щолкіного почала вивчати можливість перейменування міста в Казантип — за назвою розташованого поруч мису. У 2023 році у проєкті Постанови Верховної Ради України «Про перейменування деяких населених пунктів Автономної Республіки Крим» місто запропоновано перейменувати на Казан-Тип. Проте, це також історична назва сусіднього села Мисове. У 2024 році Громадська організація «Євромайдан-Крим» запропонувала Міністерству розвитку громад, територій та інфраструктури України у рамках декомунізації перейменувати місто на честь Героя Небесної Сотні, учасника Євромайдану Сергія Кемського — на місто Кемське. Невздовзі на громадське обговорення були подані чотири пропозиції щодо перейменування міста Щолкіне, а саме: Сонячне, Кемське, Казан-Тип та Гераклій. Із чотирьох пропозицій обрано Гераклій. Наразі тривають обговорення громадськості за участі Меджлісу кримськотатарського народу та української громади Криму. Також існує пропозиція перейменувати місто на Акта́ш, на честь історичного села. Історія На півдні сучасного міста до 1950-х років розташовувалося село Акташ, кримс. Aqtaş, що сягало своїм корінням в епоху кіммерійців. Засноване в жовтні 1978 року як майбутнє місто для працівників Кримської АЕС. 16 квітня 1982 р. присвоєне найменування селище Щолкіне.; з 19 травня 1982 року смт. 1988-го року на стадії 80%-готовності роботи з будівництва АЕС були призупинені, через небезпеку будівництва в сейсмічній зоні Криму та внаслідок Чорнобильської катастрофи. Останнім часом[коли?] швидко розвивається як базовий морський курорт Криму. Поруч зі Щолкіним проводили Музичний фестиваль «Казантип» (до анексії Криму РФ). 2011 року тут пройшла 18-та Теріологічна школа-семінар — щорічний форум «Українського теріологічного товариства» НАН України. У Щолкіному була збудована перша промислова сонячна електростанція у СРСР СЕС-5 в 1985 р. Вона мала потужність 5 МВт, тобто таку ж, як і перший ядерний реактор. За 10 років роботи вона дала 2 000 000 кВт∙год. електроенергії. В середині 90-х років її закрили. В 2014 році окуповане Росією. Пансіонати та будинки відпочинку пансіонат «Кримське Приазов'я» база відпочинку «Рига» готель «Азовське» пансіонат «Кримські дачі» пансіонат «Ельвіра» пансіонат «Корал» туристичний комплекс «Зоряне містечко» будинок відпочинку «Мисове» Примітки Посилання Трохи про місто та край [Архівовано 23 серпня 2011 у Wayback Machine.]