NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Katarina Dasjkova

Katarina Dasjkova (Ryska: Екатери́на Рома́новна Воронцо́ва-Да́шкова), född Vorontsova 17 mars 1743, död 4 januari 1810, var en rysk adelsdam, hovdam och vän till Katarina den stora och president för den ryska vetenskapsakademin 1782–1796. Hon var den första kvinna i världen som ledde en vetenskapsakademi. Hon var även hedersledamot i svenska Vetenskapsakademien (1783). Hennes memoarer publicerades 1840. Biografi Dotter till en senatsmedlem, greve Vorontsov. Hennes bror var rådsmedlem. Hon var mycket välbildad, och studerade matematik vid Moskvas universitet. Gift 1759 med furst Michail Dasjkov. Hon presenterades tidigt vid hovet och deltog 1762 i den kupp som placerade hennes vän Katarina på tronen, trots att hennes syster Elisabet Vorontsova var mätress till kejsaren, som hade planer på att gifta sig med henne. Hennes vänskap med Katarina var ansträngd eftersom hon ogillade hennes förhållanden, som hon ansåg gav regeringen dåligt rykte, och som änka lämnade hon 1768 Ryssland och reste sedan genom Europa, där hon blev känd som intellektuell vid hoven och blev invald vid flera akademier. Hon återvände till Ryssland 1782 och utnämndes samma år av Katarina till direktör för ryska vetenskapsakademin (från 1784 president). Hon var den första kvinna i världen vid dessa poster. 1783 blev hon även hedersledamot vid svenska Vetenskapsakademien: den första kvinnliga hedersledamoten, och den andra kvinnan efter Eva Ekeblad. Hon var framgångsrik, byggde upp den förfallna ryska akademin, hjälpte Katarina i hennes önskan att ge Ryssland ett mindre barbariskt rykte i Europa, utgav en rysk ordbok, publicerade en tidning och utgav pjäser. 1796 förorsakade en revolutionär pjäs, som hon hade tillåtit, en konflikt med Katarina. Då tsar Paul kom på tronen 1796 förlorade hon alla poster och förvisades till en by vid Novgorod. Hon tilläts så småningom bosätta sig på sin egendom utanför Moskva. Eftermäle Nedslagskratern Dashkova på planeten Venus och asteroiden 4594 Dashkova är uppkallade efter henne. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Yekaterina Vorontsova-Dashkova, 20 november 2009. Noter
Nižegorodskaja (stanice Moskevského centrálního okruhu)

Nižegorodskaja (rusky Нижегородская) je stanice na Moskevském centrálním okruhu. Je pojmenována podle blízké ulice. Charakter stanice Stanice Nižegorodskaja se nachází ve čtvrti Nižegorodskij rajon mezi křížením Moskevského centrálního okruhu s gorkovským směrem moskevské železnice a křížením Moskevského centrálního okruhu s Nižegorodskou ulicí (Нижегородская улица), která na východ od tohoto křížení pokračuje jako Rjazanskij prospekt (Рязанский проспект). Na této stanici funguje jedno ostrovní nástupiště. Na rozdíl od jiných stanic na této lince se pod nástupištěm nachází mohutné podzemní prostory pro cestující, které jsou základem pro budoucí dopravně přestupní uzel. Je zde možný přestup na stejnojmennou stanici metra na linkách Někrasovskaja a Bolšaja kolcevaja a dále i na stejnojmennou železniční zastávku, kterou obsluhují vlaky na lince MCD-4. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Нижегородская (станция МЦК) na ruské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Nižegorodskaja na Wikimedia Commons Další informace o stanici (rusky) Fotografie a další informace o stanici (rusky)
Nizhegorodskaya (Moscow Central Circle)

Nizhegorodskaya (Russian: Нижегородская) is an elevated station on the Moscow Central Circle of the Moscow Metro that opened in September 2016. The station is named for the Nizhegorodsky District in Moscow. The named was changed prior to opening from Ryazanskaya. Nizhegorodskaya is a part of an eponymous transport hub with transfer to the Gorkovsky suburban railway line (opened in January 2020) and the underground metro station of the Nekrasovskaya line (opened in March 2020). Connection to the underground Bolshaya Koltsevaya line is scheduled to open in 2022. Gallery References External links mkzd.ru
Nižegorodskaja (anello centrale di Mosca)

Nižegorodskaja (in russo Нижегородская?) è una stazione dell'Anello centrale di Mosca. Inaugurata nel settembre 2016, la fermata è situata nell'omonimo quartiere. Nel 2017, la stazione era frequentata mediamente da 8.000 passeggeri al giorno. Interscambi e progetti futuri A poca distanza dalla stazione si trova la stazione di Karacharovo, luogo di sosta di numerosi treni Električka. A poca distanza si trova inoltre l'omonima stazione della metropolitana, inaugurata nel marzo 2020 posta sulla linea 15, che nel 2023 diverrà interscambio anche con la linea 11. Una volta terminati i lavori, la stazione diverrà uno dei più grandi hub di trasporto di tutta Mosca. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Nižegorodskaja (anello centrale di Mosca)
Nizjegorodskaja (station MTsK)

Nizjegorodskaja (Russisch: Нижегородская ) is een station van de tweede ringlijn in de Russische hoofdstad Moskou. Het station ligt aan de zuidkant van het emplacement van het station Andronovka uit 1908. Het betreft hier nieuwbouw om een goede aansluiting te bieden op het metrostation Nizjegorodskaja, tijdens de bouw werd de projectnaam Rjazanskaja gebruikt, bij de opening is dit gewijzigd in Nizjegorodskaja. In de jaren 60 van de twintigste eeuw zijn plannen gemaakt om lijn 11, als metro buitenring, langs de ringspoorlijn te laten lopen, maar lijn 11 komt nu dichter bij het centrum te lopen en de ringspoorlijn is in september 2016 als tweede ringlijn heropend voor reizigersvervoer. Nizjegorodskaja is vanaf 2018 een overstappunt tussen de tweede ringlijn en de zuidoostlijn (lijn 15) en vanaf 2019 ook met de buitenringlijn (lijn 11).
Niżegorodskaja (przystanek kolejowy)

Niżegorodskaja (ros. Нижегородская) – dwupoziomowy przystanek kolejowy w miejscowości Moskwa, w Rosji. Przystanek moskiewskiej kolei aglomeracyjnej. Poziom wyższy położony jest na moskiewskim pierścieniu centralnym. Liczy on jeden peron z 2 krawędziami peronowymi. Natomiast poziom niższy położony jest na linii Moskwa – Niżny Nowogród i jest przystankiem Średnicy Kałużsko-Niżegorodskiej. Liczy on trzy perony z 6 krawędziami peronowymi. Istnieje tu możliwość przesiadki na stację metra Niżegorodskaja linii Bolszaja Kolcewaja i Niekrasowskiej. Historia Przystanek linii Moskwa – Friaziewo do 2020 nosił nazwę Karaczapowo (ros. Карача́рово). Przystanek moskiewskiego pierścienia centralnego rozpoczął funkcjonowanie wraz z ruchem pasażerskim na linii 10 września 2016. W 2017 średnio korzystało z niego 18 000 osób dziennie i 552 000 osób miesięcznie. Przypisy Bibliografia о.п. Нижегородская. railwayz.info. [dostęp 2026-06-05]. (ros.). о.п. Нижегородская. railwayz.info. [dostęp 2026-06-05]. (ros.). 2020 Транспортная карта Москвы. [dostęp 2026-06-05]. (ros.).
Нижньогородська (станція МЦК)

Нижньогородська (рос. Нижегородская) — пасажирська платформа Московської залізниці, що є зупинним пунктом міського електропоїзда — Московського центрального кільця. У рамках транспортної системи Московського центрального кільця позначено як «станція», хоча фактично власне не є залізничною станцією через відсутність колійного розвитку. відкрито 10 вересня 2016 року. На станції заставлено тактильне покриття. Розташована між пунктами зупинок МКЗ Андроновка і Новохохловська. Названо за розташованою поблизу Нижньогородською вулицею. Є у складі транспортно-пересадного вузла, що має у своєму складі станцію метро «Нижньогородська». Розташування та пересадки Платформа Нижньогородська знаходиться у ПСАО, у Нижньогородському районі. Метростанцію Нижньогородська Залізничну платформу Нижньогородська Автобуси: м7, е70, 51, 59, 279, 429, 759, 766, 805, 859, т63, н7 Галерея Примітки Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Нижньогородська (станція МЦК)
Rostokino (stanice Moskevského centrálního okruhu)

Rostokino (rusky Ростокино) je stanice na Moskevském centrálním okruhu. Na této stanici je možné přestoupit na stejnojmennou zastávku na jaroslavském směru Moskevské železnice, která by měla být v budoucnu součástí linky MCD-5. Charakter stanice Stanice Rostokino se nachází ve stejnojmenné čtvrti mezi úrovňovým křížením Moskevského centrálního okruhu s Prospektem Mira (Проспект Мира) a jaroslavského směru Moskevské železnce. Stanice disponuje jedním ostrovním nástupištěm. U jižní hrany nástupiště zastavují vlaky jedoucí ve směru hodinových ručiček, u severní hrany zastavují vlaky, které jedou opačným směrem. Stanice disponuje dvěma vchody do vestibulu z obou stran železnice, jsou laděny do bílé a červené barvy. Plánuje se vybudování dopravně-přestupního uzlu, který by měl být zprovozněn v roce 2018. V souvislosti s tím se přesune zastávka Severjanin o 600 metrů na jih a vznikne podzemní průchod mezi oběma druhy dopravy. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Ростокино (станция МЦК) na ruské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Rostokino na Wikimedia Commons Další informace o stanici (rusky)
Rostokino (Moscow Central Circle)

Rostokino (Russian: Ростокино) is a station on the Moscow Central Circle of the Moscow Metro that opened in September 2016. Name The station name, which was originally planned to be Yaroslavskaya, was changed in August 2016 to Rostokino for the Rostokino District. Location and exits The platform is located in the Yaroslavsky and Rostokino districts, near Mira Prospect, between the Botanichesky Sad passenger stop and the Belokamennaya station, east of the main track development of the Rostokino station. It offers a direct, underground interchange to the Rostokino platform of the Yaroslavsky direction of the Moscow Central Circle and, together with it, forms part of a transport interchange hub. Free transfer is available to and from the Vystavochny Tsentr monorail station and the VDNKh metro station. On September 6, 2019, a southern vestibule of the rebuilt Rostokino stop opened near the station's vestibule, enabling a covered, above-ground transfer; the reverse transfer involves exiting under a rain shelter. Gallery References External links mkzd.ru
Rostokino (anello centrale di Mosca)

Rostokino (in russo Ростокино?) è una stazione dell'anello centrale di Mosca inaugurata nel 2016. La fermata serve l'omonimo quartiere del distretto amministrativo nord-orientale della capitale russa. Nel 2017, la stazione era mediamente frequentata da 23.000 passeggeri al giorno. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Rostokino (anello centrale di Mosca)
Rostokino

Rostokino (Russisch: Ростокино) is een station aan de kleine ringspoorlijn in de Russische hoofdstad Moskou. Dit is een geheel nieuw station van de ringlijn dat ligt op de kruising van de spoorlijn naar Jaroslavl met de kleine ringspoorlijn. In 1908 was er al een station met dezelfde naam gebouwd dat aan de westkant van de Prospekt Mira. Het nieuwe station ligt aan de oostkant en werd onder de werknaam Jaroslavskaja (Russisch: Ярославская) gebouwd. De bouw begon pas aan het eind van de zomer 2015 en het zag er lange tijd naar uit dat het bij de heropening van de ringspoorlijn voor personenverkeer niet gereed zou zijn. Toch behoorde het station tot de 26 die op 10 september 2016 geopend zijn. Het spoorwegstation Severjanin (noord) ligt ongeveer 300m noordelijker aan de spoorlijn naar Jaroslavl.
Ростокіно (станція МЦК)

Ростокіно ((рос. Ростокино) проектна назва — Ярославська) — зупинний пункт/пасажирська платформа Малого кільця Московської залізниці, яка обслуговує маршрут міського електропоїзда — Московське центральне кільце. Розташована між пасажирськими пунктами зупинок «Ботанічний сад» і станцією «Білокам'янана» схід від однойменної станції «Ростокіно». Є зупинним пунктом для електропоїздів міської електрички — Московського центрального кільця. Обладнана турнікетами. Входить до складу транспортно-пересадного вузла, що включає до свого складу платформу «Ростокіно» Ярославського напрямку МЗ. Платформа була відкрита для пасажирів 10 вересня 2016 року разом з відкриттям пасажирського руху електропоїздів МЦК. Розташування Платформа розташована у районі Ростокіно, біля проспекту Миру. Режим роботи На платформі мають зупинку всі поїзди міської електрички, щодня курсують з 5:30 до 1:00. Інтервал руху електропоїздів в години пік складе 6 хвилин, в інший час — від 10 до 15 хвилин. Технічні особливості Пасажирський зупинний пункт МЦК включає в себе одну високу острівну платформу з напівкруглим навісом. Вхід на платформи здійснюють через підземний пішохідний перехід, розташований під залізничним насипом з наземним касовим вестибюлем. У підземний перехід інтегровано турнікетний павільйон, від якого є вихід до платформи. На станції заставлено тактильне покриття. Пересадки Залізничної платформи Ростокіно Автобуси: 93, 136, 172, 244, 375, 536, 544, 789, 834, 903, т14, т76; обласні: 316, 317, 388, 392, 451, 499, 551к, 555, 576к; Трамваї: 17 Сусідні станції Малого кільця МЗ За годинниковою стрілкою — Білокам'яна Проти годинникової стрілки — Ботанічний сад Галерея Примітки Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Ростокіно (станція МЦК)
Église des Saints-Apôtres-Pierre-et-Paul-aux-Portes-de-la-Iaouza

L’église des Saints-Apôtres-Pierre-et-Paul-aux-Portes-de-la-Iaouza (en russe : Церковь Петра и Павла у Яузских ворот) de Moscou, mentionnée à partir de 1620, est une des églises du quartier de Khitrovka, qui donne sur la rue Petropavlovski. L’église a également été appelée église des Saints-Apôtres-Pierre-et-Paul-à-Koulichki (Церковь Петра и Павла, что на Кулишках) ou sur la montagne (Церковь Петра и Павла на горке). Le bâtiment actuel, de forme octogonale et dans le style du baroque moscovite, date de 1700-1702 et a été remanié plusieurs fois (la dernière en 1882). Le clocher à trois niveaux, érigé en 1771, est lui dans le style du classicisme. Cette église est la seule du quartier à avoir pu continuer son activité religieuse sans interruption pendant la période soviétique ; elle abrite des icônes provenant d’églises qui ont elles été détruites. Auprès de l’église se trouve également le métochion de l’Église orthodoxe serbe. Illustrations Liens externes Site du métochion de l'église orthodoxe serbe (en russe) Portail de l’architecture chrétienne Portail de Moscou
Petrus en Pauluskerk bij de Jaoeza-poort

De Kerk van de Heilige Apostelen Petrus en Paulus bij de Jaoeza-poort (Russisch: Храм Святых Апостолов Петра и Павла у Яузских ворот) is een Russisch orthodoxe kerk in Taganski, een district van het Centraal Administratieve Okroeg van de Russische hoofdstad Moskou. De kerk vertegenwoordigt de stijl van de Moskou-barok Geschiedenis De eerste vermelding van een stenen kerk op de plek dateert uit 1631. De huidige kerk werd gebouwd in de jaren 1700-1702. Het hoofdaltaar werd gewijd aan de Moeder Gods van het Teken. Een kapel aan de noordzijde werd gewijd aan de beide apostelen Petrus en Paulus. In 1731 werd de kerk uitgebreid met een kapel aan de zuidzijde ter ere van de Moeder Gods van Kazan. Een brand in 1748 beschadigde de kerk ernstig, maar de parochianen zorgden voor een spoedig herstel. De drie verdiepingen tellende klokkentoren werd gebouwd in 1771. Tijdens de Franse invasie in 1812 werd de kerk zelf niet noemenswaardig beschadigd, wel werden enkele kerkelijke gebouwen zoals het huis van de priester in de as gelegd. Na 1917 Verschillende pogingen van in het bijzonder leden van de lokale communistische pioniersbeweging om de kerk te sluiten mislukten. In tegenstelling tot veel andere kerken in de buurt bleef de Petrus en Pauluskerk gedurende de Sovjet-periode geopend. De kerk herbergt verschillende iconen van verwoeste kerken uit de buurt. Zelfs de kerkklokken van de kerk hebben de anti-religieuze campagnes van de atheïstische dictatuur overleefd. Sinds 31 december 1999 heeft de Servisch-orthodoxe Kerk een representatieve vertegenwoordiging in het gebouw. Afbeeldingen interieur Externe link (ru) Officiële website van de kerk
Cerkiew Świętych Piotra i Pawła w Moskwie (rejon Tagański)

Cerkiew Świętych Piotra i Pawła – prawosławna cerkiew w Moskwie, w rejonie Tagańskim, w dekanacie Opieki Matki Bożej eparchii moskiewskiej miejskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Działa przy niej oficjalne przedstawicielstwo Patriarchatu Serbskiego przy Patriarchacie Moskiewskim. Historia Pierwsza murowana cerkiew na miejscu funkcjonującej obecnie świątyni wzmiankowana jest po raz pierwszy w 1631. W 1693 w świątyni tej patriarcha moskiewski i całej Rusi Adrian prowadził pogrzeb Wassy Stroganowej. Również patriarcha Adrian pobłogosławił rozbiórkę starszej cerkwi i wzniesienie na jej miejscu nowej, co nastąpiło w latach 1700–1702. W świątyni znalazły się dwa ołtarze – dotychczasowych patronów, Świętych Piotra i Pawła oraz główny ikony Matki Bożej „Znak”. Ktitorami świątyni były rodziny Kołyczewów i Jeropkinów. W 1731 do bryły budynku dostawiono trzeci ołtarz Kazańskiej Ikony Matki Bożej, w tym samym roku poświęcony przez protopopa soboru Zaśnięcia Matki Bożej na Kremlu Joanna Maksimowa. W 1748 budowla silnie ucierpiała w czasie pożaru Moskwy, następnie odbudowano ją ze środków parafian. W 1771 wzniesiono cerkiewną dzwonnicę. W czasie pożaru Moskwy w 1812 cerkiew ucierpiała mniej, niż inne prawosławne świątynie w okolicy. Zniszczony został jedynie dom mieszkalny dla duchowieństwa. Po rewolucji październikowej świątynia była zagrożona likwidacją – jej zamknięcia domagał się miejscowy oddział pionierów, który chciał przejąć obiekt. W sprawie cerkwi wydana została korzystna dla pionierów rezolucja miejscowych władz, ostatecznie jednak budowla pozostała w rękach parafii i nigdy nie została zamknięta, nigdy też nie przeszła w ręce Żywej Cerkwi. Do świątyni przenoszono w kolejnych latach utensylia i ikony z likwidowanych cerkwi, służyli w niej kapłani, których wcześniejsze parafie zlikwidowano. Jednym ze szczególnie czczonych wizerunków, które w takich okolicznościach znalazły się na wyposażeniu budynku, była ikona patronalna z monasteru św. Jana Chrzciciela w Moskwie, uważana za cudotwórczą. Znajdowała się ona w świątyni do restytucji monasteru w 2000. Od 1948 przy cerkwi utworzono oficjalne przedstawicielstwo Serbskiego Kościoła Prawosławnego, jednak z powodów politycznych w czasach radzieckich nigdy nie podjęło ono faktycznej działalności i jest aktywne dopiero od 1999. Cerkiew reprezentuje styl baroku moskiewskiego. W obiekcie przetrwało oryginalne wyposażenie wnętrza. Przypisy
Vyshkov

Vyshkov (Russian: Вы́шков) is an urban-type settlement in Zlynkovsky District of Bryansk Oblast, Russia. Population: 2,497 (2021 census); 2,700 (2010 census); 2,940 (2002 census); 3,566 (1989 Soviet census). History Historically, the territory at various times formed part of Lithuania, Muscovy, the Polish–Lithuanian Commonwealth and Russia. During the German occupation (World War II), the occupiers operated a forced labour battalion for Jews in the settlement. References Notes Sources Брянская областная Дума. Закон №13-З от 5 июня 1997 г. «Об административно-территориальном устройстве Брянской области», в ред. Закона №4-З от 5 февраля 2014 г. «О внесении изменений в отдельные законодательные акты Брянской области». Опубликован: "Брянский рабочий", №119, 24 июня 1997 г. (Bryansk Oblast Duma. Law #13-Z of June 5, 1997 On the Administrative-Territorial Structure of Bryansk Oblast, as amended by the Law #4-Z of February 5, 2014 On Amending Various Legislative Acts of Bryansk Oblast. ). Брянская областная Дума. Закон №69-З от 2 ноября 2012 г. «Об образовании городских административных округов, поселковых административных округов, сельских административных округов, установлении границ, наименований и административных центров административных округов в Брянской области». Вступил в силу 1 января 2013 г. Опубликован: Информационный бюллетень "Официальная Брянщина", №16, 6 ноября 2012 г.. (Bryansk Oblast Duma. Law #69-Z of November 2, 2002 On the Establishment of Urban Administrative Okrugs, Settlement Administrative Okrugs, Rural Administrative Okrugs, on Establishing Borders, Names, and Administrative Centers of the Administrative Okrugs of Bryansk Oblast. Effective as of January 1, 2013.). Брянская областная Дума. Закон №3-З от 9 марта 2005 г. «О наделении муниципальных образований статусом статусом городского округа, муниципального района, городского поселения, сельского поселения и установлении границ муниципальных образований в Брянской области», в ред. Закона №75-З от 28 сентября 2015 г. «Об изменении статуса населённого пункта посёлок Красный Ятвиж Клетнянского района Брянской области». Вступил в силу через 10 дней после официального опубликования. Опубликован: "Брянская неделя", №13, 8 апреля 2005 г. (Bryansk Oblast Duma. Law #3-Z of March 9, 2005 On Granting the Municipal Formations the Status of Urban Okrug, Municipal District, Urban Settlement, Rural Settlement and on Establishing the Borders of the Municipal Formations of Bryansk Oblast, as amended by the Law #75-Z of September 28, 2015 On Changing the Status of the Inhabited Locality the Settlement of Krasny Yatvizh in Kletnyansky District of Bryansk Oblast. Effective as of the day which is 10 days after the official publication.).
Výshkov

Výshkov (ruso: Вы́шков) es un asentamiento de tipo urbano de Rusia ubicado en el raión de Zlynka de la óblast de Briansk. En 2021, el asentamiento tenía una población de 2569 habitantes. El territorio del asentamiento, con una población total de 3067 habitantes, incluye como pedanías el pueblo de Dobrodeyevka, la aldea de Guta y cinco despoblados.​ El asentamiento fue fundado en 1853 como una pequeña aldea con unas quince casas. Se desarrolló como poblado ferroviario a partir de 1885, cuando se abrió aquí una estación en la línea de ferrocarril de Briansk a Brest. La Unión Soviética le dio el estatus de asentamiento de tipo urbano en 1949. Como consecuencia del accidente de Chernóbil de 1986, en los últimos años del siglo XX sufrió una importante pérdida de población. Hasta 1999, el asentamiento albergó una importante fábrica de cerillas.​ Se ubica unos 5 km al noroeste de la capital distrital Zlynka, junto a la frontera con Bielorrusia y a orillas del río Íput.​ Referencias
Vyškov (Russia)

Vyškov è una cittadina della Russia europea occidentale, situata nella oblast' di Brjansk. È dipendente amministrativamente dal rajon Zlynkovskij. Sorge nella parte sudoccidentale della oblast', sul fiume Iput', presso il confine bielorusso lungo l'importante linea ferroviaria che congiunge Mosca con la Bielorussia meridionale. Note
Вишков (Росія)

Ви́шков (рос. Вышков) — селище міського типу у Злинковському районі Брянської області, Росія. Населення селища становить 2843 особи (2006; 2 940 в 2002). Географія Селище розташоване на річці Іпуть, лівій притоці Сожу, за 2 км від кордону з Білоруссю. Історія За даними на 1859 рік у казенному селі Новозибковського повіту Чернігівської губернії мешкало 1570 осіб (776 чоловічої статі та 794 — жіночої), налічувалось 223 дворових господарства, існувала православна церква й приходське училище. Станом на 1886 у колишньому державному селі Новобобовицької волості, мешкало 1411 осіб налічувалось 254 дворових господарства, існували православна церква, постоялий будинок й 5 вітряних млинів. За переписом 1897 року кількість мешканців зросла до 1886 осіб (768 чоловічої статі та 1118 — жіночої), з яких 1884 — православної віри. Статус селища міського типу отримано в 1949 році. Економіка В селищі до 1999 року працювала сірникова фабрика, яка була закрита через банкрутство, були санаторій та будинок відпочинку. Посилання Галерея та супутниковий знімок База даних Росії Примітки
Park Sokolniki

Sokolniki je velký park, který se rozkládá v severovýchodní části Moskvy, na území stejnojmenného rajónu. Rozloha celého parku je 600 ha; na severu jej ohraničuje silniční okruh MKAD, na jihu Sokolničeský val, na východě Bogorodskoje šosse a na západě pak železniční trať do Jaroslavlu. Již v 16. století se zde nacházely carské sady, byli zde chováni sokoli (odsud také pochází název parku a celé oblasti). V současné době se tu nachází také i lunapark a hokejová hala týmu HC Spartak Moskva. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Sokolniki Park na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Park Sokolniki na Wikimedia Commons Stránky parku Archivováno 23. 10. 2007 na Wayback Machine.