NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Tour Menchikov

L'église de l'Archange-Gabriel (en russe : Церковь Архангела Гавриила / Cerkov' Arxangela Gavriila), surnommée la tour Menchikov (en russe : Меншикова башня / Menšikova bašnja), est une église orthodoxe de style baroque ukrainien, construite entre 1704 et 1707 à Moscou, dans le quartier actuel Bassmany, à l'intérieur de l'Anneau des boulevards. Elle est aujourd'hui le siège du métoque du patriarcat orthodoxe d'Antioche, dont le recteur est le métropolite Niphon Seikaly, auprès de l'Église orthodoxe russe. Histoire Cette église surélevée par une tour de 81 mètres (d'où son nom) fut construite sur ordre du prince Menchikov, favori de Pierre le Grand, pour remplacer une église vétuste sur les vastes terrains qu'il avait achetés quelques années auparavant (en 1699), à l'emplacement actuel du quartier du boulevard des Étangs-Purs. C'était une église ouverte aux cérémonies liturgiques pendant la saison d'été. Celles d'hiver ayant lieu dans l'église néo-classique attenante de Saint-Théodore . Elle sonnait aussi les offices des deux églises, car la tour Menchikov n'eut plus de cloche, après un incendie qui eut lieu en 1723. L'église a été fermée par les autorités soviétiques en 1923, puis plus tard, en 1948 après la Seconde Guerre mondiale confiée (ainsi que Saint-Fiodor-Stratilate) au patriarcat orthodoxe d'Antioche. La construction de la tour Menchikov a été commandée à l'architecte Ivan Zanoudny qui fit appel à Domenico Trezzini[réf. nécessaire]. Celui-ci dirigea une équipe d'artisans tessinois (les Fontana, Rusco, Ferrara, etc.) ou fribourgeois, ainsi que de Kostroma et de Iaroslavl . La tour était dotée d'un carillon que le prince Menchikov acheta en Angleterre. C'est, comme l'église de l'Intercession-de-la-Vierge de Fili, une construction de pur style baroque ukrainien mais qui se rattache en Russie au « baroque moscovite ». Sur une base cruciforme une tour à étages est composée d'un carré surmonté de trois octogones. Les frontons sont percés de fenêtres ovales . Le portail est encadré d'énormes contreforts chantournés en forme de volutes. Le prince Menchikov fut mandé à Saint-Pétersbourg pour y être nommé gouverneur en 1710, aussi laissa-t-il derrière lui son domaine de Moscou, et la construction intérieure de l'église, ainsi que de magnifique projets de mobilier et de décoration liturgiques, demeurèrent inachevés, le prince Menchikov étant absorbé par la construction de son palais d'Oranienbaum. Références Portail du baroque Portail de l’architecture chrétienne Portail du christianisme orthodoxe Portail de Moscou
Torre Menšikov

La Torre Menšikov (in russo Меншикова башня?), conosciuta anche col nome di chiesa dell'Arcangelo Gabriele (in russo Церковь Архангела Гавриила?), è una chiesa di Mosca. Commissionata dal principe Aleksandr Danilovič Menšikov, fu costruita tra il 1704 ed il 1707, sulla base di un progetto degli architetti Ivan Zarudnyj e Domenico Trezzini. Ad eseguire i lavori furono chiamati degli artigiani italo-svizzeri del Ticino e di Friburgo e degli scalpellini di Kostroma e Jaroslavl'. Rappresenta uno dei primi monumenti cittadini in stile barocco petrino. È sita all'interno dell'Anello dei Viali, presso il quartiere Basmannyj, nel distretto centrale della capitale russa. Storia e descrizione La prima volta che fu fatta menzione documentale di un edificio intitolato all'Arcangelo Gabriele è nel 1551. Questa struttura fu ricostruita in pietra nel 1657 ed ingrandita nel 1679. Vent'anni dopo divenne proprietà di Aleksandr Danilovič Menšikov, che inizialmente decise di farla ristrutturare, salvo poi optare nel 1704 per la demolizione e la costruzione di una nuova chiesa, il cui progetto fu affidato all'architetto russo Ivan Zarudnyj. L'italiano Domenico Trezzini, subordinato a Zarudnyj, fu posto a capo di un gruppo di artigiani provenienti dalla Svizzera, ma dopo un anno mezzo partì per San Pietroburgo. La chiesa fu ultimata nel 1707 e con i suoi 81 metri d'altezza eguagliò il celebre campanile di Ivan il Grande. Nel 1708 l'edificio fu coronato di una guglia di 30 metri con al vertice un angelo dorato, divenendo la costruzione più alta della città. Tuttavia, nel 1710 Menšikov fu nominato governatore di San Pietroburgo e dovette lasciare Mosca. Fu così che i lavori di completamento della torre conobbero un rallentamento. Gran parte della pregevole scultura figurativa subì un grave deterioramento nel corso del XVIII secolo. Nel 1723 la chiesa fu colpita da un fulmine che causò la caduta della guglia e la distruzione di tutta la parte superiore dell'edificio. Il crollo provocò anche danni agli interni della navata. Tra il 1773 ed il 1779 la torre fu restaurata assumendo la fisionomia attuale. Gli archi furono chiusi rendendo impossibile l'installazione di campane. Non avendo forme di riscaldamento adeguate, la chiesa risultava difficilmente utilizzabile in inverno. Per questa ragione, al suo fianco fu costruita nel 1806 una piccola chiesa neoclassica consacrata a Teodoro di Tiro, dotata di campanile e da utilizzare in inverno. Vittima di un saccheggio da parte dei bolscevichi nel 1922, la torre di Menšikov perse la propria iconostasi, sostituita attualmente da quella proveniente dalla chiesa della Trasfigurazione distrutta negli anni sessanta. Fu chiusa al culto per iniziativa del governo sovietico nel 1930. Galleria d'immagini Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Torre Menšikov Collegamenti esterni (RU) Articolo sulla storia dell'edificio su pravoslavie.ru, su pravoslavie.ru. URL consultato il 17 agosto 2012 (archiviato dall'url originale il 17 dicembre 2011). (EN) Articolo sulla storia dell'edificio su worldwalk.info, su worldwalk.info.
Mensjikovtoren

De Mensjikovtoren (Russisch: Меншикова башня), ook bekend als de Kerk van de Aartsengel Gabriël (Russisch: Церковь Архангела Гавриила), is een orthodoxe kerk in het centrum van Moskou, in de wijk Kitajgorod. Bouw De kerk werd in het jaar 1707 in opdracht van Aleksandr Mensjikov gebouwd ter vervanging van een oudere Aartsengel Gabriëlkerk op dezelfde locatie uit het jaar 1551. De toren kreeg vijf verdiepingen van steen, waarvan drie octagonaal werden opgetrokken. Met een hoogte van 81 meter kon het bouwwerk wedijveren met de tot dan toe hoogste toren van Moskou, de Klokkentoren van Ivan de Grote in het Kremlin. De spits had een hoogte van 30 meter en werd bekroond met een engel. In 1708 werd een Engels uurwerk geplaatst met 50 klokken. De Mensjikovtoren werd rijkelijk gedecoreerd met figuratieve sculpturen, het grootste deel van de decoraties ging echter in de loop van de 18e eeuw verloren. Geschiedenis Na een blikseminslag in 1723 brandde de toren af. Moskovieten zagen hierin de vinger Gods als straf voor de protserige stijl van de toren. De klokken die daarbij naar beneden vielen, vernielden het houten dak en beschadigden delen van het interieur van het schip. Decennialang bleef de toren in puin. Enkele zijaltaren bleven onbeschadigd zodat de kerk open bleef voor de erediensten. De vrijmetselaar Ismailov liet de toren herstellen in de jaren 1773-1779. De spits werd echter vervangen door een koepel in barokstijl. De kerk had geen verwarming en was daarom slechts in gebruik als zomerkerk. Als vervangende winterkerk werd daarom in 1806 de neoclassicistische Kerk van de Heilige Theodorus Stratelates gebouwd. Deze kerk zorgt ook voor het luiden van de klokken, aangezien de Mensjikovtoren sinds 1723 geen klokken meer heeft. Voor een lange periode fungeerde de kerk als huiskerk van het Centrale Postkantoor. Het gebouw werd echter ook gebruikt voor bijeenkomsten van de vrijmetselaars. Bij renovatiewerkzaamheden in 1863 liet de metropoliet Filaret alle aangebrachte symbolen en teksten van de vrijmetselarij uit de kerk verwijderen. Sluiting en plundering In 1922 werd de kerk geplunderd. Daarbij ging de iconostase verloren. Sluiting van de kerk vond plaats in 1923. Heropening In 1947 werden erediensten hervat nadat de kerk werd overgedragen aan het patriarchaat van Antiochië. De huidige iconostase is afkomstig uit de Transfiguratiekerk van het stadsdeel Preobraschenskoye die in de jaren ‘60 werd gesloopt. Tegenwoordig is de kerk weer elke dag geopend. Externe links (ru) Website Orthodoxe kerk van Antiochië in Moskou (ru) Orthodoxie Rusland
Wieża Mienszykowa

Wieża Mienszykowa, właściwie cerkiew św. Gabriela Archanioła – prawosławna cerkiew w Moskwie, w dekanacie Objawienia Pańskiego eparchii moskiewskiej miejskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Wzniesiona w latach 1704–1707 z fundacji Aleksandra Mienszykowa według projektu Iwana Zarudnego. Zabytek architektury barokowej określany jako dzieło przełomowe w architekturze Rosji. Historia Pierwsza cerkiew na miejscu aktualnie istniejącej świątyni została wzniesiona w 1551 z drewna. W 1657 zastąpiono ją murowanym obiektem sakralnym, natomiast w latach 1704–1707 również ten obiekt rozebrano, by zbudować kolejną świątynię. Jej fundatorem był Aleksandr Mienszykow (cerkiew znalazła się na terenie jego majątku), zaś pracami zespołu budowniczych kierował Iwan Zarudny. W momencie ukończenia prac 81-metrowa, zwieńczona iglicą cerkiew była najwyższą budowlą w Moskwie. Z tego też powodu potocznie nazwano ją wieżą Mienszykowa. Świątynia reprezentowała styl barokowy inspirowany architekturą zachodnioeuropejską, w jej projektowaniu, oprócz Zarudnego, brali udział artyści spoza Rosji, tacy jak Domenico Trezzini i Domenico Fontana. Równocześnie jako punkt wyjścia dla budowniczych potraktowano funkcjonujący w architekturze rosyjskiej typ cerkwi „pod dzwony”. Z zewnątrz została bogato ozdobiona dekoracją rzeźbiarską. W cerkwi urządzono trzy ołtarze: główny św. Gabriela Archanioła oraz boczne św. Sergiusza z Radoneża i Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni. W 1723 wskutek uderzenia pioruna zawaliły się 30-metrowa iglica świątyni oraz najwyższa kondygnacja budynku. W latach 1773–1779 budowlę odremontowano z funduszy wolnomularza G. Izmajłowa, z przeznaczeniem na miejsce spotkań masonów, w skromniejszej postaci, bez górnej kondygnacji i zniszczonych w 1723 elementów. W 1787 obiekt został ponownie udekorowany wewnątrz. Dekoracje te w 1852 zostały usunięte na polecenie metropolity moskiewskiego Filareta, gdyż obecna była w nich symbolika masońska. W latach 1792–1806 w podwórzu cerkwi św. Gabriela Archanioła wzniesiono cerkiew św. Teodora Stratylatesa, w której odbywały się nabożeństwa w miesiącach jesiennych i zimowych. Świątynia była czynna do 1923, gdy władze radzieckie zdecydowały o jej zamknięciu. Do lat 30. XX wieku pozostawała czynna cerkiew św. Teodora Stratylatesa. Ponowne otwarcie obu obiektów sakralnych dla celów liturgicznych było możliwe w 1947, gdy cerkiew św. Gabriela Archanioła wybrano na siedzibę oficjalnego przedstawicielstwa Patriarchatu Antiochii przy Patriarchacie Moskiewskim. W latach 60. XX wieku do świątyni wniesiono XIX-wieczny ikonostas ze zburzonej cerkwi Świętych Piotra i Pawła w dawnej słobodzie Prieobrażenskiej. Z kolei ikonostas z cerkwi św. Gabriela Archanioła przekazano cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej w Machaczkale. Przypisy
Torre Menchikov

A Torre Menshikov (em russo: Меншикова башня), conhecida também como a Igreja do Arcanjo Gabriel, é uma Igreja Ortodoxa Russa Barroca no distrito de Basmanny em Moscou, dentro do Anel dos boulevards. A igreja foi inicialmente construída em 1707 por ordem de Alexandre Danilovitch Menchikov por Ivan Zarudny e assistido por Domenico Trezzini, uma equipe de artesãos italiano-suíços dos cantões de Ticino e Friburgo e pedreiros russos de Kostroma e Iaroslavl. Sendo o edifício Barroco Petrino mais antigo existente em Moscou, a Torre Menchikov foi alterada substancialmente nos anos 1770. A igreja funcionava tradicionalmente somente no verão. Para o inverno a congregação montou na igreja próxima de Theodor Stratelates, construída entre 1782 a 1806. Igreja de São Teodoro fornece os sinos para os cultos, pois apesar de sua altura, a Torre Menchikov não tem sinos. Ligações externas «Patriarcado de Moscou - site oficial» (em russo) Referências
Московски държавен технически университет „Бауман“

Московският държавен технически университет „Бауман“, или МГТУ „Бауман“, е най-големият и най-силният технически университет на Русия, научен център. Наречен е в чест на революционера Николай Бауман, убит през 1905 г. недалеч от главното здание на университета. Университетът днес МГТУ провежда обучение в 65 специалности. През 2003 г. в него са учили около 18 хил. студенти в редовна форма на обучение, преподавали са над 4500 преподаватели, сред които 450 доктори на науките и около 3000 доктори. От 1918 до 1997 гг. са подготвени повече от 120 хил. специалисти. През 2006 г. в университета действат 18 факултета и Калужки филиал. Някои отраслови факултети на МГТУ са разположени също и в градове на Московска област: Красногорск, Реутов, Корольов. Названия 1764—1830: Императорски възпитателен дом 1830—1868: Московско занаятчийско учебно заведение (МРУЗ) 1868—1918: Императорско техническо училище (ИМТУ) 1918—1930: Московско висше техническо училище (МВТУ) 1930—1943: Московски механо-машиностроителен институт (МММИ) 1943—1989: Московско висше техническо училище (МВТУ) от 1989: Московски държавен технически университет (МГТУ) Видни випускници Владимир Шухов (1876) - инженер-конструктор, изобретател на първата в света промишлена установка за крекинг на нефт. Андрей Туполев (1918) – авиоконструктор. Павел Сухой (1925) – авиоконструктор. Сергей Лебедев (1928) - основоположник на изчислителната техника в СССР Сергей Корольов (1929) – конструктор и организатор на производството на руска ракетно-космическа техника и ракетно оръжие. Галерия Външни препратки Официален сайт Архив на оригинала от 2021-05-31 в Wayback Machine. ((ru)) Неофициален сайт - Бауманка.ru Архив на оригинала от 2007-02-02 в Wayback Machine. ((ru))
Staatliche Technische Universität Moskau

Die Staatliche Technische Universität Moskau „N. E. Bauman“ (auch Moskauer Staatliche Technische Universität Bauman, russisch Московский Государственный Технический Университет им. Н. Э. Баумана, Transkription Moskowski Gossudarstwenny Technitscheski Uniwersitet im. N. E. Baumana), kurz Bauman MSTU oder MSTU, ist eine staatliche Technische Universität in Moskau mit rund 18.000 Studenten und 3.500 wissenschaftlichen Angestellten und eine der einflussreichsten Technischen Universitäten in Russland. Geschichte 1830 wurde die „Kaiserliche Berufsschule“ (russisch Ремесленное училище, Remeslennoje utschilischtsche) gegründet und wechselte mehrmals den Namen (u. a. 1917 nach der Oktoberrevolution in „Moskauer Höhere Technische Schule“ / MHTS). 1930 wurde die Hochschule nach dem Revolutionär Nikolai Bauman benannt. Der heutige Name „Staatliche Technische Universität“ stammt von 1989; derzeitiger Rektor der Universität ist Anatoli Alexandrow. Neben dem Moskauer Hauptsitz hat die Bauman-Universität einen Campus in Kaluga. Organisation Es gibt 10 Abteilungen sowie 5 zusätzliche Sonderabteilungen: Radioelektronik und Lasertechnik Grundlagenforschung Maschinenbau Sondermaschinenbau Kraftwerke Robotertechnik und Automation Informatik und Kontrollsysteme Biomedizin Sozial- und Humanwissenschaften Betriebstechnik und Betriebswirtschaft In Orewo, etwa 80 km nördlich von Moskau, betreibt die Staatliche Technische Universität Moskau einen Forschungs- und Ausbildungsstandort für Ingenieure mit dem Schwerpunkt der Raketen- und Weltraumtechnik. Berühmte Absolventen Pafnuti Lwowitsch Tschebyschow (1821–1894), russischer Mathematiker Wladimir Grigorjewitsch Schuchow (1853–1939), russischer/sowjetischer Ingenieur Sergei Pawlowitsch Koroljow (1907–1966), sowjetischer Ingenieur Andrei Nikolajewitsch Tupolew (1888–1972), sowjetischer Flugzeugkonstrukteur Nikolai Jegorowitsch Schukowski (1847–1921), russischer Mathematiker und Aerodynamiker Nikolai Antonowitsch Dolleschal (1899–2000), sowjetischer Energietechniker, Chefentwickler der sowjetischen graphitmoderierten Kernreaktoren Semjon Alexejewitsch Lawotschkin (1900–1960), sowjetischer Flugzeugkonstrukteur und der Leiter des OKB (Experimental-Konstruktionsbüro) Lawotschkin Wladimir Michailowitsch Mjassischtschew (1902–1978), sowjetischer Flugzeug-Konstrukteur Mark Aronowitsch Aiserman (1913–1992), sowjetischer Physiker und Kybernetiker Weblinks Homepage Fußnoten
Universidad Técnica Estatal Bauman de Moscú

La Universidad Técnica Estatal Bauman de Moscú (en ruso: Московский государственный технический университет им. Н. Э. Баумана), a veces también conocida coloquialmente como Universidad Bauman​ o Báumanka (del ruso: Ба́уманка) o MVTU (en ruso: МВТУ) es una universidad técnica pública ubicada en Moscú, Rusia. Dicha universidad es la más antigua y la más grande universidad técnica rusa ofreciendo estudios de grado (B.S.), posgrado (M.S.) y doctorado (PhD) en diversas áreas de ingeniería y ciencias aplicadas. Descripción Por su contribución al desarrollo de la ciencia y la tecnología y a la formación del personal de ingeniería de la Universidad Técnica Estatal de Moscú. N. E. Bauman fue condecorada con: la Orden de Lenin, Orden de la Revolución de Octubre y Orden de la Bandera Roja del Trabajo. El 27 de julio de 1989, la universidad fue la primera en Rusia en recibir el estatus de universidad técnica: por orden del Comité Estatal de Educación Pública de la URSS del 27 de julio de 1989 No. 617 Escuela Técnica Superior de Moscú que llevaba el nombre de N.E. Bauman pasó a llamarse Universidad Técnica Estatal de Moscú. N. E. Bauman. Por decreto del Presidente de la Federación de Rusia del 24 de enero de 1995 No. 64 MGTU incluido en bienes estatales de objetos especialmente valiosos al patrimonio cultural de los pueblos de la Federación de Rusia. En 2008, la universidad recibió el Premio Europeo de Calidad «por su compromiso con la consecución de servicios educativos de alta calidad de acuerdo con los estándares internacionales».​ La MVTU Desde hace más de 14 años, Bauman es la universidad líder de la Asociación de Universidades Técnicas, que incluye más de 130 instituciones rusas de educación superior.​ La MSTU es la primera universidad rusa en convertirse en miembro de la asociación «Top Industrial Managers for Europa».​ En 2014 Experto RA le asignó a la universidad una calificación clase «B», lo que la posiciona en un nivel «muy alto» de formación de los graduados, la única universidad de la CEI en haber recibido esta clase de calificación «A» (nivel excepcionalmente alto), otorgada a la UEM.​ Historia Sanciones El director de la Universidad Técnica Estatal de Moscú Bauman, Anatoly Alexandrov, firmó una carta de apoyo a la invasión rusa de Ucrania.​ El 2 de noviembre de 2023, se alcanzó un acuerdo entre la Universidad Técnica Estatal de Moscú Bauman para el desarrollo de la documentación de diseño de la llamada "máquina yihadista" (Jihad), un buggy ligero y maniobrable destinado para ser utilizado en la invasión rusa de Ucrania. Las autoridades de Chechenia serán responsables de la producción en serie de este equipo.​ Véase también Portal:Moscú. Contenido relacionado con Moscú. Anexo:Universidades de Rusia Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Universidad Técnica Estatal Bauman de Moscú. Página web oficial (en ruso)
Università tecnica statale moscovita N. Ė. Bauman

L'Università tecnica statale moscovita N. Ė. Bauman (abbreviata in BMSTU, in russo Московский государственный технический университет им. Н. Э. Баумана, МГТУ им. Н. Э. Баумана?), nota anche come Baumanka (Бауманка), è la più antica e una delle più prestigiose università tecniche della Russia. È intitolata dal 1930 al rivoluzionario Nikolaj Ėrnestovič Bauman, ucciso nel 1905 non lontano dall'edificio principale dell'allora Istituto tecnico imperiale. Storia Denominazioni 1764-1830: Istituto educativo imperiale (Императорский Воспитательный Дом). 1830-1868: Scuola artigianale moscovita, MRUZ (Московское ремесленное учебное заведение, МРУЗ). 1868-1918: Istituto tecnico imperiale moscovita, IMTU (Императорское Московское техническое училище, ИМТУ). 1918-1930: Istituto tecnico superiore moscovita, MVTU (Московское высшее техническое училище, МВТУ). 1930: Istituto meccanico moscovita (Московское механико-машиностроительное училище). 1930-1943: Istituto meccanico moscovita N. Ė. Bauman, MMMI Bauman (Московский механико-машиностроительный институт им. Н. Э. Баумана, МММИ им. Н. Э. Баумана). 1943-1989: Istituto tecnico superiore moscovita N. Ė. Bauman, MVTU Bauman (Московское высшее техническое училище им. Н. Э. Баумана, МВТУ им. Н. Э. Баумана). Dal 1989: Università tecnica statale moscovita N. Ė. Bauman, MGTU Bauman (Московский государственный технический университет им. Н. Э. Баумана, МГТУ им. Н. Э. Баумана). Docenti importanti Sergej Alekseevič Čaplygin Pafnutij L'vovič Čebyšëv Lev Jakovlevič Karpov Sergej Pavlovič Korolëv Vladimir Aleksandrovič Kotel'nikov Pëtr Nikolaevič Lebedev Dmitrij Ivanovič Mendeleev Aleksandr Aleksandrovič Mikulin Andrej Nikolaevič Tupolev Sergej Ivanovič Vavilov Nikolaj Egorovič Žukovskij Onorificenze Media Il video musicale del singolo Elasticity di Serj Tankian è stato girato all'interno dell'università nel 2021. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sull'Università tecnica statale moscovita N. Ė. Bauman Collegamenti esterni (RU) Sito ufficiale, su bmstu.ru.
Moskiewski Państwowy Uniwersytet Techniczny im. N.E. Baumana

Moskiewski Państwowy Uniwersytet Techniczny im. N.E. Baumana (ros. Московский государственный технический университет имени Н. Э. Баумана, pełna nazwa: ros. Федеральное государственное бюджетное образовательное учреждение высшего образования «Московский государственный технический университет имени Н. Э. Баумана (национальный исследовательский университет)») – rosyjski uniwersytet badawczy. Uniwersytetowi nadano imię rosyjskiego rewolucjonisty z 1905 Nikołaja Baumana. Przypisy
Universidade Técnica Estatal Bauman de Moscou

Universidade Técnica Estatal Bauman de Moscou (em russo: Московский государственный технический университет им. Н. Э. Баумана (МГТУ им. Н. Э. Баумана)), popularmente conhecida como Escola Bauman ou Baumanka (em russo: Ба́уманка) é uma universidade pública localizada em Moscou, na Rússia. É uma das mais antigas universidades de ensino técnico do país, com doutorado e bacharelado em ciências aplicadas e especialidades de engenharia. História Fundada em 1830, na Rússia Tzarista, entre 1918 e 2010 mais de 144 mil estudantes formaram-se nela, em diversos campos da engenharia. A maioria destes tornaram-se cientistas ou engenheiros em centros de excelência de pesquisa, universidades, empresas privadas ou estatais do país. Entre seus alunos esteve Sergei Korolev, o engenheiro-chefe do programa espacial soviético. Graduação Entre outras cadeiras, a universidade oferece cursos de: Tecnologia em laser e radioeletrônica Ciências Básicas Tecnologia aeroespacial Engenharia de foguetes Robótica Informática e análise de sistemas Tecnologia biomédica Óptica e eletrônica Educação militar Ex-alunos ilustres Sergei Koroliov chefe do programa espacial soviético. Andrei Tupolev desenvolveu o primeiro avião supersônico de passageiros do mundo Referências Ligações externas Site oficial da Universidade Bauman
Alexanderhaven (Moskva)

For alternative betydninger, se Alexanderhaven. (Se også artikler, som begynder med Alexanderhaven) Alexanderhaven (russisk: Алекса́ндровский сад) er en park beliggende umiddelbart op til Kreml og Den Røde Plads i det historiske centrum af Moskva i Rusland. Parken var en af de første offentlige parker i byen. Den strækker sig langs hele den vestlige del af Kremlmuren. Parken er anlagt på Neglinnajaflodens tidligere flodseng og stod færdig i 1823. Den er opkaldt efter datidens regerende kejser, Alexander 1. af Rusland. I parken findes Den ukendte soldats grav, der blev opført i 1967.