Park Narodowy Pojezierza Smoleńskiego

Park Narodowy Pojezierza Smoleńskiego (ros. Национальный парк «Смоленское Поозёрье») – rosyjski park narodowy utworzony 15 kwietnia 1992 roku. Utworzenie parku miało celu zachowanie naturalnych systemów leśnych i wodnych regionu oraz zapewnienie możliwości korzystania z zasobów naturalnych w celach edukacyjnych, naukowych i kulturalnych. Obszar chroniony tzw. „Pojezierza Smoleńskiego” obejmuje około 35 jezior pochodzenia polodowcowego, obszary cennych torfowisk i około 70 stanowisk archeologicznych. W 2002 roku park ten otrzymał status Rezerwatu Biosfery UNESCO, a w 2008 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Całkowita powierzchnia parku narodowego wynosi 1462,37 km², z czego około 1144 km² (78,3% ogólnej powierzchni) to lasy państwowe, a około 318 km² (21,7% ogólnej powierzchni) przypada na prywatnych właścicieli i użytkowników, których prywatne posesje znalazły się na obszarze parku narodowego, ale nie zostały wyłączone z gospodarczego wykorzystania, bądź podlegają ochronie częściowej. Flora i Fauna Flora Spośród całkowitej powierzchni „Pojezierza Smoleńskiego” około 74% stanowią lasy, na które składają się: lasy iglaste mające 56% udziału w tejże powierzchni, na które przypadają połacie świerkowe – 28,4% sosnowe – 12,1% lasy liściaste mające 18% udziału w powierzchni leśnej, a na które przypadają głównie brzeziny – 31,1% (zwykle gatunek: brzoza brodawkowata) ols – 17,4% osiki – 9,5% takie rodzaje jak klon, dąb, jesion czy lipy występują w 0,6% udziale Według danych administracji parku narodowego na jego terenie występuje około 900 gatunków roślin naczyniowych. Fauna Fauna parku narodowego reprezentowana jest przez 10 gatunków płazów, 5 gatunków gadów, 205 gatunków ptaków i 57 gatunków ssaków. Spośród wszystkich występujących 26 gatunków ptaków i 6 gatunków ssaków znajduje się w tzw. ”Czerwonej Księdze Regionu Smoleńska”, z czego 18 gatunków ptaków również w ”Czerwonej Księdze Rosji” i 20 gatunków – w Czerwonej Księdze według Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (International Union for Conservation of Nature). Ochrona gatunkowa Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody Płazy traszka grzebieniasta (Triturus cristatus) kumak nizinny (Bombina bombina) Ssaki Gryzonie: polatucha syberyjska (Pteromys volans) bóbr europejski (Castor fiber) wiewiórka pospolita (Sciurus vulgaris) badylarka (Micromys minutus) smużka leśna (Sicista betulina) orzesznica (Muscardinus avellanarius) koszatka leśna (Dryomys nitedula) Drapieżne: norka europejska (Mustela lutreola) wydra (Lutra lutra) Nietoperze: gacek brunatny (Plecotus auritus) borowiec wielki (Nyctalus noctula) Ptaki podgorzałka (Aythya nyroca) gęś mała (Anser erythropus) błotniak stepowy (Circus macrourus) orlik grubodzioby (Aquila clanga) bielik zwyczajny (Haliaeetus albicilla) derkacz (Crex crex) bekas dubelt (Gallinago media) Turystyka Na terenie parku istnieje 13 głównych szlaków turystycznych, z których najdłuższy ma 55 km i jest szlakiem wodnym. Istnieją także 4 mniejsze szlaki o charakterze krajobrazowym lub informacyjnym na temat konkretnych leśnych zbiorowisk roślinnych i typów siedliskowych, np. życia i lęgowisk bobrów. Przypisy