NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Манастир Снагов

Манастир Снагов је православни манастир у близини истоименог села, округ Илфов, Румунија. Манастир је коришћен као бојарски затвор. Налази се на малом острву у језеру Снагов. Први писани подаци о манастиру датирају из 1408. године, за време владавине кнеза Мирча I Старијег. Према извештајима, влашки владар Влад Цепеш је подигао одбрамбени зид, мост, затвор и подводни тунел око манастирског насеља. У манастиру су сачуване фреске које приказују Нагое Басараба са сином Теодосијем и Мирча V Чобанула са породицом. Према једној од легенди и верзија о сахрани безглавог тела Влада Тепеша, то се догодило у овом манастиру. Према легенди, монаси су открили тело после битке крајем децембра 1476. године и сакрили га за хришћанску сахрану. Сахрана је била тајна да тело не би оскврнио нови владар Влашке, којег су Османлије поставиле на престо. Истина се не може прецизно утврдити.. Камену манастирску цркву у византијском стилу подигао је владар Неагое Басараб 1517-1521. Црква има четири полигоналне куле, а њену унутрашњост је 1563. године осликао сликар Добромир по наруџбини породице Петра II Младог. У другој половини 17. века, под Константином Бранковеануом, у манастиру је постављена штампарија на црквенословенском и грчком језику. У то време овде су штампане прве латинске књиге у Влашкој. Референце Спољашње везе Медији везани за Манастир Снагов на Викимедијиној остави
Muzeul Național de Istorie Naturală Grigore Antipa

Das Muzeul Național de Istorie Naturală Grigore Antipa ist ein Naturkundemuseum in Bukarest. Es wurde am 3. November 1834 von Mihalache Ghica (1796–1850), dem Bruder von Alexandru II Ghica, gegründet. Geschichte Der Gründer Mihalache Ghica steuerte bei der Gründung seine eigene Sammlung aus griechischen, römischen und byzantinischen Münzen, Steinen, Mineralien, Fossilien, Muscheln, Fischen, Vögeln und Säugetieren, wie auch weitere Kunstwerke bei. Auch wenn es zunächst als Naturalienkabinett geplant war, wurde das Museum zu einem Sammelsurium aus Antiquitäten, Gemälden und Kuriositäten aus der Naturwissenschaft. Von 1837 bis 1859 wurde Carol Wallenstein de Vella (1795–1863) erster Direktor für die Abteilung Zoologie und Mineralogie. Unter seiner Ägide hatte das Museum hauptsächlich einen Charakter als Lehrkörper. Im Jahr 1860 wurde der italienische Taxidermist Carlo Ferrerati Kurator des Museums und erweiterte die Sammlung erheblich. Ihm folgte von 1867 bis 1893 Grigoriu Ștefănescu (1836–1911), dem das Museum auch eines der bedeutendsten Ausstellungsstücke, das von ihm entdeckte Skelett eines Hauerelefanten, den er unter dem Namen Deinotherium gigantissimum beschrieb, zu verdanken hat. In seiner Zeit kam auch die bedeutende Sammlung von Hilarie Mitrea (1842–1904) in den Besitz des Museums. Erst unter Grigore Antipa (1867–1944) wurde das Museum in seinem heutigen Bauwerk etabliert. Antipa war von 1893 bis 1944 Direktor des Museums und holte Robert von Dombrowski als Taxidermist ans Museum. Es war 1933 König Karl II., der entschied, das Museum nach seinem Organisator Antipa zu benennen. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurden die Museumsaktivitäten von 1964 bis 1988 unter Mihai Băcescu (1908–1999) ausgeweitet. Er und sein Nachfolger förderten u. a. Expeditionen nach Tansania (1973), Indonesien (1991) und Brasilien (1994). 1988 wurde Dumitru Murariu zum Direktor des Museums ernannt. Literatur Dumitru Murariu, Aurelian Popescu-Gorj: Muzeul Naţional de Istorie Naturală “Grigore Antipa” in Bucharest, Romania. In: Holarctic Lepidoptera. Band 3, Nr. 2, 1996, S. 43–46 (troplep.org [PDF; 2,7 MB]). Weblinks “Grigore Antipa” National Museum of Natural History (offizielle Homepage des Museums)
Grigore Antipa National Museum of Natural History

The Grigore Antipa National Museum of Natural History (Romanian: Muzeul Național de Istorie Naturală „Grigore Antipa”) is a natural history museum, located in Bucharest, Romania. It was originally established as the National Museum of Natural History on 3 November 1834. It was renamed in 1933 after Grigore Antipa, who administered the museum for 51 years. He is the scientist who reorganized the museum in the new building, designed by the architect Grigore Cerchez and inaugurated by Carol I of Romania in 1908. It was reopened in 2011 after a $14 million renovation. The museum's collection consists of over 2 million specimens. It is regarded as one of the most prestigious and well organized natural history museums in the world. Gallery References External links Official website
Muzeum Historii Naturalnej w Bukareszcie

Muzeum Historii Naturalnej „Grigore Antipa” (rum: Muzeul Național de Istorie Naturală „Grigore Antipa”) – muzeum historii naturalnej w Bukareszcie, otwarte w 1834. Muzeum w 1933 zostało nazwane imieniem rumuńskiego zoologa Grigore Antipy. Muzeum posiada ponad 2 miliony okazów zwierząt oraz eksponaty antropologiczne i geologiczne. Muzeum prowadzi działalność naukową, w szczególności w zakresie bioróżnorodności terenów Rumunii (Delta Dunaju, południe Dobrudży, Marmarosz, Banat, Nizina Wołoska, masywy górskie: Ciucaș, Piatra Craiului, góry Fogaraskie, Retezat, przełom rzeki Jiu) oraz innych krajów (m.in. Indonezja, Brazylia, Islandia). Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna muzeum
Drobeta-Turnu Severin Municipal Stadium

The Drobeta-Turnu Severin Municipal Stadium is a multi-use stadium in Drobeta-Turnu Severin, Romania. The stadium holds 20,054 people all on seats and is used mostly for football matches. In 2009 it was entirely renovated, 20,054 seats were mounted, becoming an all-seater stadium. The floodlighting system was inaugurated in 2010. Events Association football See also List of football stadiums in Romania References
Stadionul Municipal (Drobeta-Turnu Severin)

El Stadionul Municipal es un estadio multiusos de la ciudad de Drobeta-Turnu Severin, Rumania. El estadio tiene una capacidad para 24 000 espectadores y sirve, principalmente, para la práctica del fútbol. En el estadio disputó sus partidos como local el FC Drobeta-Turnu Severin y, actualmente, el CS Turnu Severin. Sin embargo, diversos clubes de Liga I han tenido que jugar sus partidos como locales, temporalmente, en este estadio, como el FC Universitatea Craiova o el CS Pandurii Târgu Jiu. En 2009 el estadio fue remodelado intensamente y se amplió su capacidad a los 24 000 espectadores actuales, además de instalar un videomarcador capaz de reproducir repeticiones de las jugadas.​ El sistema de iluminación artificial fue inaugurado en 2010. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Rumanía Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Stadionul Municipal.
Stadionul Municipal (Drobeta-Turnu Severin)

Le Stade municipal (roumain : Stadionul Municipal) est un stade omnisports situé à Drobeta-Turnu Severin en Roumanie d'une capacité de 19 128 places, étant l'un des plus grands stades de football de Roumanie. Le stade fut inauguré en 1977 et est aujourd'hui le domicile du CS Turnu Severin. Il fut également utilisé temporairement par l'Universitatea Craiova en 2010, puis par le Pandurii Târgu Jiu lors de la saison 2010/2011. À partir de janvier 2009, le stade fut marqué par un procès de modernisation, ceci impliquant : le changement du gazon, la réhabilitation des tribunes, des vestiaires mais aussi la rénovation de la piste d'athlétisme. Après cette rénovation complète de l'enceinte sportive, le stade remplissait désormais les conditions d'homologation de la FIFA. Événements 1er décembre 2009 : Inauguration officielle du Stadionul Municipal lors d'un match amical entre le FC Drobeta et l'Universitatea Craiova. Galerie Voir aussi Articles connexes CS Turnu Severin Drobeta-Turnu Severin Liens externes (ro) « Site officiel du club »(Archive.org • Wikiwix • Google • Que faire ?) (ro) Le Stade municipal sur le site officiel du CS Turnu Severin (en) Le Stade municipal sur Worldstadiums.com (ro) Severin Forum Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail de la Roumanie
Stadion Miejski w Drobeta-Turnu Severin

Stadion Miejski – wielofunkcyjny stadion w Drobeta-Turnu Severin, w Rumunii. Został otwarty w 1977 roku. Może pomieścić 20 054 widzów. Historia Stadion został otwarty w 1977 roku. W latach 2008–2009 obiekt został zmodernizowany, m.in. zainstalowano plastikowe krzesełka i telebim oraz wyremontowano szatnie. 26 maja 2010 roku na arenie odbyło się pierwsze spotkanie młodzieżowych narodowych reprezentacji piłkarskich (Rumunia U21 – Serbia U21 3:1). 28 kwietnia 2011 roku na stadionie po raz pierwszy uruchomiono sztuczne oświetlenie. Pierwotnie gospodarzem obiektu był klub FC Drobeta-Turnu Severin. W 2011 roku zespół ten jednak został rozwiązany. W tym samym roku podjęto decyzję o przeniesieniu na stadion drużyny Gaz Metan CFR Craiova (zespół zmienił też nazwę na Gaz Metan Drobeta-Turnu Severin). W 2012 roku zespół ten, jako pierwsza drużyna w historii miasta, awansował do najwyższej klasy rozgrywkowej. Drużyna ponownie zmieniła też nazwę, tym razem na CS Turnu Severin. W pierwszym sezonie drużynie nie udało się jednak utrzymać w I lidze, w dodatku po sezonie klub został rozwiązany i Drobeta-Turnu Severin nie ma odtąd lokalnej drużyny piłkarskiej występującej w profesjonalnych rozgrywkach. Obiekt okazjonalnie służy również zespołom piłkarskim z pobliskich miast. Po modernizacji korzystały z niego m.in. Pandurii Târgu Jiu, ACS Viitorul Pandurii Târgu Jiu, Universitatea Krajowa czy FC U Craiova 1948. Na stadionie rozegrano spotkania fazy kwalifikacyjnej Ligi Europy UEFA z udziałem Pandurii Târgu Jiu (28 lipca 2016 roku przeciwko Maccabi Tel Awiw, 1:3) i Universitatea Krajowa (27 lipca 2017 roku przeciwko A.C. Milan, 0:1). Przypisy
Stadionul Municipal Drobeta-Turnu Severin

Stadionul Municipal este o arenă sportivă multifuncțională din Drobeta-Turnu Severin, România. Cu o capacitate de 20.054 de locuri, acesta este unul din cele mai mari stadioane de fotbal din România. Stadionul a fost inaugurat în anul 1977, aparține echipei FC Drobeta-Turnu Severin și este utilizat în principal pentru meciuri de fotbal.A fost folosit de clubul FC U Craiova 1948 și Viitorul Pandurii Târgu Jiu, iar anterior a mai fost folosit de CS Turnu Severin și temporar de Pandurii Lignitul Târgu Jiu (2010-2011)și CS Universitatea Craiova (2016-2017,2022). Din anul 2025 , Stadionul Municipal este folosit de CS Drobeta Turnu Severin , noua echipă "fanion" a orașului. Din ianuarie 2009, stadionul a fost în plin proces de modernizare, acesta implicând: schimbarea gazonului, reabilitarea tribunelor, a vestiarelor, dar și refacerea pistei de atletism a arenei, precum și nocturna. Stadionul Municipal Drobeta-Turnu Severin a fost într-un amplu proces de renovare ce a implicat reabilitarea tribunelor pe care au fost montate 20.054 de scaune, gazonul a fost refăcut, ceea ce a implicat o serie de lucrări precum: Suprafața de joc a fost gata după patru luni de zile. Ea conține 21 de drenuri plus o centură perimetrala, de colectare și deversare a apei. Suprafata de joc este pe nisip steril cu sistem automat de irigare. Modernizarea vestiarelor și a tunelului de acces. S-au înlocuit toate gardurile împrejmuitoare. Pista de atletism modernizată. Reabilitare tribune unde au fost montate scaune. Instalație nocturnă, pentru a îndeplini condițiile omologării FIFA. Odată cu renovarea completă, Municipalul din Drobeta-Turnu Severin a devenit un stadion la standarde europene. Stadionul Municipal a fost inaugurat în mod oficial pe 1 decembrie 2009 printr-un amical FC Drobeta - Universitatea Craiova. Referințe Bibliografie Severin Forum[nefuncțională] Adevarul Arhivat în 31 octombrie 2009, la Wayback Machine. editie.ro Arhivat în 5 noiembrie 2009, la Wayback Machine. Legături externe Site-ul oficial al clubului Arhivat în 25 august 2012, la Wayback Machine. Severin Forum Arhivat în 15 iunie 2013, la Wayback Machine. Stadionul Municipal (Drobeta Turnu Severin) Arhivat în 15 iulie 2014, la Wayback Machine. pe worldstadiums.com Stadionul Municipal (Drobeta Turnu-Severin) pe soccerway
Муніципальний стадіон (Дробета-Турну-Северин)

«Муніципальний стадіон Дробета-Турну-Северина» (рум. Stadionul Municipal Drobeta-Turnu Severin) — багатофункціональний стадіон у місті Дробета-Турну-Северин, Румунія, домашня арена ФК «Пандурій». Стадіон побудований та відкритий 1977 року. У 2009 році реконструйований, у результаті чого замінено покриття газону, реконструйовано трибуни та легкоатлетичний манеж. Модернізовано бігові доріжки, замість воріт при вході до стадіону облаштовано прохідні тунелі. 2010 року встановлено систему освітлення. Арена обладнана системами автоматичного поливу та дренажу поля із замкненим циклом. Відповідає вимогам УЄФА та ФІФА. Посилання Про стадіон на офіційному сайті відділу туризму мерії Дробета-Турну-Северина (рум.) Stadioane Liga 2(Seria VEST) Stadionul «Municipal», Drobeta Turnu Severin [Архівовано 13 травня 2017 у Wayback Machine.] (рум.)
Kongeslottet i Bukarest

Det Kongelige Slot (rumænsk: Palatul Regal), kendt under navnet Republikkens Palads (rumænsk: Palatul Republicii) fra 1948 til 1990, er et slot i det centrale Bukarest i Rumænien, der huser Rumæniens nationale kunstmuseum. Slottet fungerede i forskellige udformninger som officiel residens for Rumæniens konger indtil 1947, hvor monarkiet blev afskaffet ved indførelsen af den Socialistiske Republik Rumænien. Siden 1950 har slottet huset Rumæniens nationale kunstmuseum. Referencer Eksterne henvisninger Rumæniens nationale kunstmuseums hjemmeside Arkiveret 27. oktober 2005 hos Wayback Machine (rumænsk) Den rumænske kongefamilies officielle hjemmeside (rumænsk)
Königliches Schloss (Bukarest)

Das Königliche Schloss (rumänisch Palatul Regal) im Zentrum von Bukarest war bis 1947 die Residenz der Könige von Rumänien und ist seit 1950 der Sitz des Nationalen Kunstmuseums Rumäniens. Geschichte Die Geschichte des Bukarester Schlosses beginnt 1820, als Dinicu Golescu an dieser Stelle ein Palais errichtete, das Alexandru Ghica ab 1837 umbaute und erweiterte. Im Fürstentum Rumänien diente es ab 1859 Alexandru Ioan Cuza und ab 1866 Karl von Hohenzollern-Sigmaringen als Schloss. Nach Gründung des Königreiches Rumänien beauftragte der nunmehrige erste König Karl I. 1882 die Architekten Paul Gottereau und Karel Liman mit dem Umbau und der Erweiterung des Schlosses, das bis 1906 seine heutige Ausdehnung erreichte. In seinem Testament legte Karl I. fest, dass seine Kunstsammlung dem Königshaus erhalten bleiben sollte. Während der Herrschaft von Ferdinand I. zerstörte 1926 ein Brand den Mittelflügel des Gebäudes. Der Wiederaufbau begann 1930 unter Karl II., der die Architekten Nicolae Nenciulescu und Arthur Lorentz damit beauftragte, und endete 1940 unter Michael I. Das alte Palais wurde abgerissen, um Platz für das neue Schloss zu schaffen, das auch Ausstellungsräume für die Kunstsammlungen beherbergen sollte. Zunächst wurde der Mittelflügel wiederaufgebaut, dann ein neuer Südflügel (1935–1937) und schließlich ein neuer Nordflügel (1938–1940) errichtet. Nach dem Königlichen Staatsstreich in Rumänien während des Zweiten Weltkrieges wurde auch das Gebäude am 31. August 1944 durch von Hitler befohlene Luftangriffe beschädigt. Nach Beginn der kommunistischen Diktatur wurde das Schloss 1948 zum „Palast der Republik“ und der Thronsaal zum „Saal des Ministerrates“ erklärt. In den restaurierten Räumen eröffnete 1950 das Nationale Kunstmuseum mit der Galerie für rumänische Kunst, der Galerie für ausländische Kunst und der Galerie für altrumänische Kunst. 1965 wurde der kommunistische Staats- und Parteichef Gheorghe Gheorghiu-Dej im Schloss aufgebahrt. Sein Nachfolger Nicolae Ceaușescu nutzte die Räume zu repräsentativen Zwecken. Bei der Revolution von 1989 wurden große Teile des Gebäudes beschädigt und viele Werke der Sammlung zerstört. Zwischen 1990 und 2000 blieb es wegen umfassender Restaurierung geschlossen. Dabei wurden nicht nur die Ausstellungsräume des Kunstmuseums, sondern auch ein Teil der Prunkräume des Königshauses wiederhergestellt. Seitdem dient das Bukarester Schloss erneut als Sitz des Nationalen Kunstmuseums Rumäniens. 2017 wurde der letzte König Michael I. im Thronsaal aufgebahrt. Weblinks mnar.arts.ro – Offizielle Website (rumänisch) Einzelnachweise
Palais royal de Bucarest

Le palais royal de Bucarest (en roumain : Palatul Regal) est un édifice imposant situé au centre-ville de Bucarest sur la place de la Révolution. Il abrite aujourd'hui le musée national d'Art de Roumanie. Histoire Le bâtiment original est érigé en 1815 par le chancelier Dincu Golescu pour abriter les bureaux d'État les plus importants. Il sert également de résidence aux hospodars de Valachie. Par la suite, le bâtiment est agrandi à la demande d'Alexandre Jean Cuza, le premier souverain des principautés unies de Roumanie comprenant la Moldavie et la Valachie. Carol Ier de Roumanie fait reconstruire le palais entre 1882 et 1885 par l'architecte français Paul Gottereau (1843-1904), qui réalise un bâtiment contemporain dans le style du classicisme français. Le palais est utilisé comme résidence d'hiver par la famille royale. En 1926, un incendie détruit presque entièrement le bâtiment, où seul subsiste un escalier en marbre. Dans les années 1930, le bâtiment est reconstruit et l'on fait appel à des artistes pour la décoration dont le Français Jean Dupas qui y réalise une fresque, dans le salon de l'Argenterie en 1935. Il est rouvert en 1937. En 1944, le palais est bombardé par les Allemands, lors de l'arrivée des troupes soviétiques dans Bucarest. Après l'abdication du roi Michel Ier devant le pouvoir communiste de la toute nouvelle république socialiste de Roumanie, le palais est aménagé en musée d'art, ouvert au public en 1950. Pendant la révolution roumaine de 1989, le palais est situé sur la ligne de front entre les insurgés et les partisans de Nicolae Ceaușescu. Au cours des combats, il est en partie incendié et une partie des collections d'œuvres d'art est détruite. Rénové et entièrement restauré après 1990, le musée est rouvert au public en l'an 2000. La dynastie royale roumaine ayant retrouvé une grande popularité et un statut de bienveillance cordiale avec le régime républicain actuel, le palais royal accueille certaines cérémonies liées à la famille royale dont la princesse Margarita est chef depuis la mort du roi Michel. Portail de la Roumanie Portail de Bucarest Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la monarchie
Pałac Królewski w Bukareszcie

Pałac Królewski (rum. Palatul Regal) – monumentalny gmach, znajdujący się w Bukareszcie, na Piața Revoluției, do 1989 znanym jako Piața Palatului. Obecnie w dawnej siedzibie królewskiej mieści się Narodowe Muzeum Sztuki (Muzeul Național de Artă al României). Historia Pierwotny gmach został wzniesiony w 1815 przez kanclerza Dincu Golescu i mieścił najważniejsze urzędy państwowe, rezydowali w nim również hospodarowie Wołoszczyzny. Budynek został później rozbudowany przez Aleksandra Jana Cuzę, pierwszego władcę Zjednoczonych Księstw Mołdawii i Wołoszczyzny, a następnie rozbudował go król Karol I w latach 1882–1885 według projektu francuskiego architekta Paula Gottereau. Kształtem przypominał on współczesny gmach i stanowił zimową rezydencję rodziny królewskiej. W 1926 niemal cały budynek strawił pożar, ocalały tylko marmurowe schody. Odbudowę (a właściwie budowę od podstaw nowego budynku) przeprowadzono w latach 30. i zakończono w 1937 r. Pracami kierował Rumun, N. Nenciulescu. W wyniku prac pałac uzyskał dzisiejszy, klasycystyczny kształt. Nowe skrzydło, zwane skrzydłem Kretzulescu (ze względu na bliskość cerkwi o takiej nazwie) przeznaczono na zbiory muzealne. W 1939 r. przed pałacem stanął pomnik konny Karola I, autorstwa Chorwata Ivana Meštrovicia. W 1944 r. (po przejściu Rumunii na stronę aliantów) na pałac spadło osiemdziesiąt niemieckich bomb. Po wymuszonej abdykacji króla Michała I w 1947 r. i proklamowaniu republiki, muzeum otwarto dla szerokiej publiczności (oficjalnie w 1950 r.); gości witał ogromny posąg Stalina, a dawne pokoje reprezentacyjne zajęła Rada Ministrów (później Rada Państwa). Przy okazji, niemal natychmiast po obaleniu monarchii, komuniści rozebrali także pomnik Karola I i, prawdopodobnie, przetopili go, a części mogły zostać użyte do odlania pomnika Lenina, wzniesionego przy Domu Prasy. W 1961 r. muzeum przeniesiono do skrzydła północnego, które całkowicie przebudowano. W okresie komunistycznym z tyłu pałacu dobudowano tzw. Salę Pałacową (Sala Palatului, 1959-60), siedzibę KC Komunistycznej Partii Rumunii. Po 1989 r. w części tej mieścił się rumuński Senat, który w 2005 r. przeniesiony został do Pałacu Parlamentu. Podczas rewolucji w 1989 r. pałac był świadkiem krwawych walk pomiędzy powstańcami a oddziałami wiernymi Nicolae Ceaușescu i znalazł się na linii ognia; częściowo spłonął, zniszczeniu uległa też część kolekcji. Po 1990 r. przeprowadzono remont i przeznaczono cały budynek na potrzeby muzeum (ponowne otwarcie nastąpiło w 2000 r.), ale w niektórych miejscach widać jeszcze ślady po kulach. W 2010 r. przed pałacem stanął pomnik króla Karola I, wzorowany na przedwojennym. Galeria Bibliografia W. Korsak, J. Tokarski, Rumunia i Mołdowa. Praktyczny przewodnik, Bielsko-Biała 2008 Linki zewnętrzne Narodowe Muzeum Sztuki Rumunii
Palais Berde

Le Palatul Berde fait partie d'un complexe architectural finalisé à Cluj-Napoca au tournant du siècle. Ce complexe s'étend sur les deux rives du Someșul Mic autour du pont qui marque la fin du Bulevardul Regele Ferdinand et le début du Bulevardul Horea. Les édifices qu'on y trouve ont été construits en plusieurs styles tels que le néogothique, l'éclectique et le sécession. Ils se font remarquer par leurs tailles imposantes ainsi que par leur richesse décorative. Histoire Le Palatul Berde a été construit à la fin du XIXe siècle. Architecture Bel exemple du style sécession, l'édifice se trouve, les pieds dans l'eau, sur la rive gauche du Someșul Mic. Voir aussi Articles connexes Palatul Arhiepiscopiei Ortodoxe Palatul Beldi Palatul de Finanțe Palatul de Justiție Palatul Prefecturii Palatul Regionalei Căilor Ferate Palatul Széki Palatul Urania Liens externes Plan interactif de Cluj-Napoca - vue satellite Bibliographie Lukács József. Povestea orașului-comoară. Scurtă istorie a Clujului și monumentelor sale Cluj-Napoca : Apostrof, 2005. Portail de la Roumanie Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’histoire de l’art
Bak-palota

A kolozsvári Bak-palota 1896-97-ben épült a Szamos-híd északnyugati hidelvi sarkán, az egykori Nagy (ma Horea) utca 1. szám alatt. Özvegy Oriold Józsefné, született Szigeti Anna kezdte építtetni 1896-ban, majd miután B. Bak Lajos felesége lett, az 1897-ben elkészült bérházat Bak-palotaként emlegették, habár mindig a felesége nevén volt. Bak Lajos 1907-es halála után özvegye férjhez ment I. Irsay Józsefhez. Ezért a bérházat hívták még Oriold-, illetve Irsay-palotának is. Teljesen helytelen a Berde-, illetve Benigni-palota elnevezés, ahogy az a romániai műemlékek jegyzékében a CJ-II-m-B-07346 sorszámon szerepel. A Benigni-palota a szembeni, a Nagy utca 2. szám alatti bérház, amely 1891-ben épült, a Szamos-híd körüli négy palota közül elsőként. Jegyzetek Források Nagy Béla: Kolozsvári paloták a Szamos-hídon innen és túl, Szabadság, 2016. szeptember 2. Online hozzáférés Archiválva 2021. szeptember 27-i dátummal a Wayback Machine-ben Nagy Béla: Egy elfelejtett híres, kolozsvári iparos: B. Bak Lajos műbútorasztalos, és ma is látható remekművei, 1–3: Szabadság, 2018. március 19., 2018. március 26., 2018. április 4. "Lista monumentelor istorice: Județul Cluj" (PDF). Ministerul Culturii. 2015. Hozzáférés: 2017. január 28.. Kapcsolódó szócikkek Széki-palota Babos-palota Benigni-palota