NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Miejsce Pamięci Ofiar Komunizmu i Ruchu Oporu Sighet

Miejsce Pamięci Ofiar Komunizmu i Ruchu Oporu Sighet (rum. Memorialul Victimelor Comunismului și al Rezistenței, ang. The Memorial of the Victims of Communism and of the Resistance), powstało w 2000 we wnętrzach dawnego więzienia Sighet, zbudowanym w 1897 przez administrację austro-węgierską. W sierpniu 1948 więzienie stało się miejscem odosobnienia dla grupy studentów i miejscowych chłopów. W 1950 umieszczono w nim ponad stu osobistości z całego kraju (byłych ministrów, naukowców, ekonomistów, oficerów, historyków, dziennikarzy, polityków). W 1955, po zawarciu Konwencji Genewskiej i akceptacji komunistycznej Rumunii przez ONZ, część więźniów została zwolniona, część przeniesiono do innych miejsc odosobnienia, część pozostawała w areszcie domowym. Na około 200 więźniów, 54 nie doczekało się wolności. W 1977 więzienie zostało zamknięte. W latach 1995–2000 trwały prace nad przystosowaniem obiektu do celów ekspozycyjnych. Obecnie każda cela więzienna stała się salą muzealną, w których przedstawiono chronologię systemu totalitarnego w komunistycznej Rumunii. Muzeum zostało stworzone i jest administrowane przez Fundację Akademia Obywatelska, będącą instytucją badawczo-oświatową. Zobacz też Narodowa Rada Badań Archiwów Securitate Muzeum Stasi Muzeum Terroru w Budapeszcie
Memorial das Vítimas do Comunismo e da Resistência

Memorial das Vítimas do Comunismo e da Resistência (em romeno: Memorialul Victimelor Comunismului şi al Rezistenţei) na Romênia consiste no Museu Sighet (muitas vezes confundido com o Memorial) e no Centro Internacional de Estudos do Comunismo. Centro Internacional de Estudos do Comunismo O Centro foi fundado em 1993 por Ana Blandiana e Romulus Rusan . Criado e administrado pela Civic Academy Foundation, é um instituto de pesquisa, museografia e educação. Museu Memorial de Sighet O museu foi criado pelo Centro de Estudos do Comunismo na base da antiga prisão de Sighet em 1993. A restauração do prédio da prisão foi concluída em 2000. Cada cela da prisão tornou-se uma sala de museu, que juntos apresentava a cronologia do sistema totalitário na Romênia comunista. Referências Referências
Мемориал жертвам коммунизма и сопротивления

Мемориал жертвам коммунизма и сопротивления (рум. Memorialul Victimelor Comunismului și al Rezistenței) в Румынии состоит из Музея Сигета (часто путают с Мемориалом) и Международного центра по изучению коммунизма. Международный центр исследований коммунизма Центр был основан в 1993 году Аной Бландиана и Ромулусом Русаном. Созданный и управляемый Фондом Гражданской Академии, это институт исследований, музееведения и образования. Мемориальный музей Сигета Музей был создан Центром исследований коммунизма на руинах бывшей тюрьмы Сигет в 1993 году. Реставрация здания тюрьмы была завершена в 2000 году. Каждая тюремная камера превратилась в музейную комнату, которая вместе представляла хронологию тоталитарной системы в коммунистической Румынии. Примечания
Memorialul Victimelor Comunismului și al Rezistenței

Memorialul Victimelor Comunismului și al Rezistenței är ett museum i Sighetu Marmației i Rumänien. Det invigdes 1993 i det tidigare Sighetfängelset. Samma år, 1993, grundades även ett forskningscentrum av Ana Blandiana och Romulus Rusan för att bedriva forskning och utbildning om kommunismen. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, 12 oktober 2012. Fotnoter
Arcul de Triumf Stadium (2021)

The Arcul de Triumf National Rugby Stadium is a multi-purpose stadium in Bucharest, Romania. Being constructed on the site of the former stadium, it mostly hosts home matches of the Romania national rugby union team. It was originally planned to host games at the 2021 UEFA European Under-19 Championship, but the tournament was cancelled due to the COVID-19 pandemic. It is named after the nearby triumphal arch in Bucharest. Nearby is also the Cașin Monastery. Austria, France and Ukraine's squads were based at the stadium during preparation for (and between matches at) UEFA Euro 2020. The first sporting event held at the stadium was on 3 July 2021 when a rugby union crowd of 4,400 watched the summer internationals header featuring Romania v Argentina, which ended with a 17–24 loss. References External links Official website
Estadio Nacional de Rugby Arcul de Triumf

El Estadio Nacional de Rugby Arcul de Triumf​ (en rumano: Stadionul Naţional Arcul de Triumf ) es un estadio de usos múltiples ubicado en la ciudad de Bucarest, Rumania. Actualmente se utiliza principalmente para partidos de rugby y fútbol.​ El estadio está lleno de historia de rugby rumano y fútbol. Se encuentra en el antiguo emplazamiento de los campos de juego de su federación, donde entró el deporte al país en el siglo XX. Entre 2008 y 2013, el estadio fue renovado y ampliado a 5500 asientos de capacidad con la ayuda del ayuntamiento del Sector. El 25 de octubre de 2018 se iniciaron las obras de demolición del viejo estadio. El nuevo estadio se completó en el verano de 2021, con capacidad para 7500 espectadores. Véase también Selección de rugby de Rumania Referencias
Stade Arcul de Triumf

Le stade Arcul de Triumf est un stade multi-usages situé à Bucarest en Roumanie. Il est principalement utilisé pour les matchs de rugby à XV. Il est également le stade de l'équipe nationale de Roumanie pour la plupart des matchs internationaux. Le stade a été rénové et agrandi dans l'intervalle 2008-2013, puis totalement reconstruit en 2020. Histoire Le stade, dont la construction a débuté en juin 1913, est inauguré le 9 mars 1914 lors d'une rencontre opposant le Sporting Club au Tenis Club Român (le Sporting gagne le match sur le score de 10 à 3). Quelques jours après, le 30 mars, le TCR București remporte le titre face au Sporting Club sur la marque de 6 à 3, devenant ainsi le 1er Champion de Roumanie de rugby à XV. En juillet 2018, il est annoncé que le stade va être rénové et agrandit, étant inclus dans le projet de modernisation des stades en vue de l'accueil du Championnat d'Europe de football 2020. Les travaux sont terminés en décembre 2020. Le stade a désormais une capacité de 8207 places assises, dont 100 places réservées aux personnes à mobilité réduite. Il est équipé d'une pelouse hybride chauffante. Y sont aussi ajoutés des salles pour les médias (salle de presse et zone d'interview), des salons VIP, un centre de récupération sportive avec spa et médecine du sport, des espaces administratifs et un hôtel. Le stade sera homologué Catégorie 4 par l'UEFA, et pourra accueillir des compétitions nationales et internationales de rugby. La construction a coûté 36,926,880 €. Notes et références Liens externes (ro) Site officiel Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du rugby à XV Portail de la Roumanie
Stadio Arcul de Triumf

Lo stadio Arcul de Triumf (in romeno Stadionul National de Rugby Arcul de Triumf, "Stadio Nazionale di rugby Arco di Trionfo") è un impianto sportivo romeno di Bucarest dedito al rugby a 15. Costruito a partire dal 1913 e inaugurato nel 1914, è in gestione alla Federaţiă Română de Rugby ed è il terreno interno d'elezione della Nazionale di rugby a 15 della Romania. Storia L'idea di uno stadio prese vita nel 1913, agli albori del rugby in Romania; l'allora sindaco di Bucarest Grigore Cantacuzino concesse al comitato federale delle società sportive rumene un lotto di terreno di circa 250 000 m² di superficie a canone simbolico vitalizio di un leu annuo. L'area, situata nella periferia settentrionale della città, era nota come “Terenul de la Sosea” (liberamente traducibile in “terreno della Strada”); il lotto, destinato ad accogliere varie strutture sportive, fu separato in due parti, oggi divise da una strada intitolata a Primo Nebiolo, il dirigente sportivo italiano che fu presidente della Federazione internazionale d’atletica leggera. Sulla parte più meridionale del lotto fu edificato lo stadio del rugby, originariamente chiamato stadio della Gioventù, che fu inaugurato il 9 marzo 1914 con una serie di incontri che videro contrapposti dapprima due club seniores e, a seguire, alcune squadre giovanili e scolastiche. Il 30 marzo successivo ivi si svolse il primo incontro ufficiale, la finale del campionato 1913-14 tra TCR Bucureşti e Sporting Club, vinto dai primi per 6-3, che così divennero i primi campioni di Romania. Negli anni successivi andò incontro ad alcuni ampliamenti e assunse il nome attuale di Arcul de Triumf. L'impianto, in gestione alla Federaţiă Română de Rugby, è divenuto il terreno interno della Nazionale romena di rugby, anche se non in via esclusiva; dal 2007 al 2016 ospitò gli incontri del torneo internazionale Nations Cup organizzato da World Rugby. Uno stanziamento comunale erogato nel 2011 di circa 150000 € permise l'ampliamento della struttura, originariamente di 3480 posti, a 5500. In occasione del campionato europeo di calcio 2020 è stato completamente ristrutturato e ampliato a 8270 posti a sedere per un costo complessivo di circa 37 milioni di euro. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stadio Arcul de Triumf Collegamenti esterni (RO) Sito ufficiale, su csnarculdetriumf.ro.
Stadionul Arcul de Triumf

Stadionul Arcul de Triumf – rumuński narodowy stadion rugby union w Bukareszcie. Historia Na początku czerwca 1913 r. ówczesny burmistrz Bukaresztu, Grigore Cantacuzino, przekazał 25-hekatorowy teren w dzierżawę na cele sportowe za symbolicznego jednego leja rocznie. Część z niego zostało przeznaczone na potrzeby rozgrywania meczów rugby. 9 marca 1914 został rozegrany na nim pierwszy mecz – pomiędzy Sporting Club a Tenis Club Român – zaś pod koniec tego miesiąca te same drużyny rozstrzygnęły pomiędzy sobą pierwsze mistrzostwo kraju. Podczas II wojny światowej na boisku rozmieszczone były baterie artylerii przeciwlotniczej, zaś po jej zakończeniu teren przejęło ministerstwo edukacji, które zwróciło go ministerstwu sportu po 1990 r. W 2002 r. decyzją rządu stadion wraz z dwoma towarzyszącymi boiskami został przekazany Federațiă Română de Rugby w bezpłatne użytkowanie na 49 lat. 19 kwietnia 2007 decyzją zarządu FRR stadion otrzymał obecną nazwę – wcześniej bowiem nazywany był La Sosea, Federatie i Stadionul Tineretului. Obiekt Obiekt położony jest w Sektorze 1 Bukaresztu w pobliżu Arcul de Triumf, od którego przyjął nazwę. Składa się z głównego stadionu, dwóch dodatkowych boisk oraz sali gimnastycznej. Na wszystkich trzech boiskach zainstalowano system drenażu i irygacji. Stałe trybuny zawierają 3480 miejsc siedzących, w razie potrzeby możliwe jest dostawienie trybun przenośnych. W kwietniu 2008 r. władze sektora oraz Federațiă Română de Rugby podpisały pięcioletnią umowę o modernizacji stadionu ze środków miejskich. Po dziesięciu tygodniach montażu, w czerwcu tego roku na stadionie stanęły cztery trzydziestosześciometrowe słupy oświetleniowe zawierające osiemdziesiąt lamp Philips dających łącznie 1100 luksów. Kolejna transza, wypłacona w 2011 roku posłużyła do postawienia trybuny na 1000 widzów, budowy szatni z niezbędną infrastrukturą oraz wyłożenia boiska numer trzy sztuczną murawą zgodną z wymogami IRB. Odbywają się na nim spotkania seniorskiej reprezentacji kraju (zarówno towarzyskie, jak i w ramach Pucharu Narodów Europy), mecze o mistrzostwo i puchar kraju, a także inne turnieje, w tym międzynarodowe (np. Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Kobiet 2011). Koncerty Na stadionie koncertowali m.in. Leonard Cohen, Limp Bizkit, Muse, Eros Ramazzotti czy Eric Clapton. Przypisy
Stadionul Arcul de Triumf

Stadionul Național Arcul de Triumf este un stadion polivalent din București, amplasat în Sectorul 1, pe Bulevardul Mărăști, lângă Arcul de Triumf al cărui nume îl poartă. Fiind construit pe locul fostului Stadion Național de Rugby Arcul de Triumf, stadionul găzduiește meciuri importante de rugby, fotbal, oină etc, inclusiv meciurile de pe teren propriu ale echipei naționale de rugby a României și ale echipei de fotbal Dinamo București. Primul eveniment sportiv desfășurat pe stadion a avut loc pe 3 iulie 2021, când un număr de 4.400 de spectatori au urmărit meciul de rugby dintre România și Argentina. Din 2022 o găzduiește temporar și pe FC Dinamo București, până la finalizarea construirii noului Stadion Dinamo. Echipele naționale de fotbal ale Austriei și Franței au avut baza la acest stadion în timpul pregătirii și între meciurile de la UEFA Euro 2020. Note Legături externe Materiale media legate de Stadionul Arcul de Triumf la Wikimedia Commons
Аркул де Тріумф

Національний регбійний стадіон «Аркул де Тріумф» — багатоцільовий стадіон у Бухаресті, Румунія. Побудований на місці колишнього стадіону, він переважно приймає домашні матчі національної збірної Румунії з регбі та ФК «Динамо» Бухарест. Історія На цьому стадіоні планувалося провести ігри чемпіонату Європи УЄФА серед юнаків до 19 років 2021, але турнір скасували через пандемію COVID-19. Він названий на честь розташованої неподалік тріумфальної арки в Бухаресті. Збірні Австрії, Франції та України базувалися на стадіоні під час підготовки (і між матчами) до (та між матчами на) Євро-2020. Перша спортивна подія, проведена на стадіоні, відбулася 3 липня 2021 року, коли 4 400 глядачів спостерігали за матчем із регбі-юніон між Румунією та Аргентиною. З 2022 року він також тимчасово прийматиме футбольний клуб «Динамо» (Бухарест), поки не завершиться будівництво нового стадіону «Динамо». У 2025 році тут відбудуться матчі чемпіонату Європи УЄФА серед юнаків до 19 років. Примітки Посилання Офіційний сайт
Tombe du Soldat inconnu (Roumanie)

La tombe du Soldat inconnu (en roumain : Mormântul Soldatului Necunoscut) est un mémorial de guerre dédié aux soldats roumains tués durant la Première Guerre mondiale. Il est situé à Bucarest, dans l'enceinte du parc Carol. Histoire C'est en 1923 que les autorités roumaines décident d'élever un monument commémoratif rappelant le souvenir des nombreuses victimes du conflit qui vient d'ensanglanter le continent européen. Afin de renforcer la portée symbolique du futur monument, il est prévu d'aménager une tombe pour un des innombrables soldats anonymes tombés sur le champ de bataille, en qui chaque famille endeuillée pourra reconnaître un père, un frère ou un fils. Les dépouilles de dix soldats sont exhumées de fosses communes à Mărășești, Răcoasa (lieu de la bataille de Mărăști), Oituz, Târgu Ocna, Jiu, Prahova et Bucarest puis placées dans des cercueils en chêne, doublés de zinc, avant d'être dirigées vers l'église de l'Assomption de Marie à Mărășești. Le choix de celui qui doit devenir le Soldat inconnu est laissé à Amilcar Săndulescu, un cadet de l'école militaire « Dimitrie Sturdza », lui-même orphelin de guerre. Au cours d'une cérémonie organisée le 13 mai 1923, ce dernier s'arrête devant le quatrième cercueil et prononce ces mots : « Voici mon père ». Le choix ayant été fait, les neuf autres dépouilles sont enterrées au cimetière des héros de Mărășești, où les honneurs militaires leur sont rendus. Le 15 mai, le cercueil du Soldat inconnu, enveloppé dans un drapeau roumain, est placé à bord d'un train spécial à destination de Bucarest, où il est accueilli par le roi Ferdinand Ier, de nombreux officiels et une garde d'honneur. Posé sur un affût de canon tiré par huit chevaux, le cercueil est transporté dans l'église Mihai Vodă où pendant deux jours la foule vient lui rendre hommage. Le 17 mai, la dépouille est placée dans un caveau aménagé dans le parc Carol, au cours d'une cérémonie officielle en présence de la famille royale, des membres du gouvernement, des parlementaires et d'une foule immense. Tout le pays est invité à cesser ses activités et à les honorer lors de deux minutes de silence. La modeste tombe est réaménagée en 1927 et un nouveau monument est dessiné par le sculpteur Emil Willy Becker. Une flamme éternelle est mise en place à cette même période. Le 28 octobre 1934, une grande croix est construite à proximité. Dans la nuit du 22 au 23 décembre 1958, les autorités communistes décident de transférer les restes du Soldat inconnu au mausolée de Mărășești. L'ancien monument est détruit afin de laisser la place à un mausolée des héros du communisme, où est notamment enterré Gheorghe Gheorghiu-Dej. En 1991, deux ans après la chute du régime communiste, le nouveau gouvernement décide de replacer les restes du Soldat inconnu au parc Carol. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Tomb of the Unknown Soldier in Bucharest » (voir la liste des auteurs). Pour approfondir Tombe du Soldat inconnu Liens externes Portail de la Roumanie Portail de Bucarest Portail de la Première Guerre mondiale
Могила неизвестного солдата (Бухарест)

Могила неизвестного солдата (рум. Mormântul Soldatului Necunoscut) — памятник погибшим румынским солдатам во Первой мировой войне. Находится в Бухарестском парке Кароля I. Это одна из многих могил, которые посвящены солдатам, сражавшийся на румынском фронту. Памятник был отстроен в 1923 году. История могилы В 1923 году было решено выбрать одного из погибших солдат, чтобы он олицетворял всех, кто погиб в Первой мировой войне за Румынию. Приказ № 567/1 от мая 1923 года Министерства обороны Румынии постановил, что сирота войны, обучающийся в 1-м классе военного училища, выберет погибшего солдата. Военные школы в Яссах, Крайове, Кишинёве и монастыре Дялу представили своих лучших учеников, которые соответствовали назначенным критериям. Из четырех кандидатов от школ был выбран Амилкар Сандулеску, 12-летний ученик военной средней школы в Крайове (ныне Военное училище «Тудор Владимиреску»), отец Амилкара погиб на румынском фронту в 1917 году. 14 мая 1923 года во время похоронной церемонии, организованной в Мэрэшешти, Амилкар Сэндулеску опустился на колени перед гробом отца и сказал: «Это мой отец». После того, как Неизвестный солдат был выбран, остальные девять солдат были похоронены с воинскими почестями на кладбище Героев в Мэрэшешти. 15 мая 1923 года гроб Неизвестного солдата, завернутый в румынский флаг, был помещен на вагон специального поезда в Бухарест, где его ждал король Фердинанд I, государственные чиновники и почетный караул. Уложенный на пушечный лафет, запряженный восемью лошадьми, гроб был перевезен длинной процессией в церковь «Михай Водэ» и оставался там еще 2 дня, чтобы люди могли отдать почести. 17 мая 1923 года (который также был Днем Героев) гроб был похоронен в склепе в парке Кароля I со всеми воинскими почестями в присутствии королевской семьи, правительства, членов парламента и многочисленных военных и общественных деятелей. На каменной плите склепа было написано: «Здесь счастливо покоится Господу Неизвестный солдат, который пожертвовал своей жизнью за единство румынского народа. На его костях лежит земля объединенной Румынии. 1916—1919». Ночью с 22 декабря 1958 года памятник был демонтирован и в тайне от жителей перенесен в мавзолей Мэрэшешти, чтобы освободить место для Мавзолея Героев-коммунистов, где позже были похоронены несколько лидеров коммунистической партии (среди них Георге Георгиу-Деж). В 1991 году, после падения коммунистического режима, могилу перенесли обратно в парк, ближе к ее первоначальному местоположению. См. также Парк Кароля I Примечания Ссылки Могила неизвестного солдата на румынском сайте МОД
Flughafen Caransebeș

Der Flughafen Caransebeș (rumänisch: Aeroportul Caransebeș sau Banat Airport Caransebeș; IATA-Code: CSB, ICAO-Code: LRCS) ist ein Flughafen 2 km nordöstlich von Caransebeș im rumänischen Kreis Caraș-Severin. Flughafendaten Der Flughafen hat eine Betonpiste mit 2000 m Länge und 45 m Breite. Die Seehöhe beträgt 263 m. Er hat eine Gesamtfläche von 193 ha, die Fläche des Passagierterminals beträgt 10.050 m². Geschichte Der Flughafen wurde 1969 als Notflughafen eröffnet, seine Funktion als Zivilflughafen erhielt er jedoch erst 1975. Im Jahr 1994 stellte die Fluggesellschaft Tarom den regulären Flugverkehr nach Caransebeș ein. Im Oktober 2022 wurde ein Renovierungsplan beschlossen: Modernisierung der Startbahn auf eine Länge von 2500 Metern mit einer Neupositionierung, so dass der Start in beide Richtungen erfolgt, wobei das Berechnungsflugzeug für die Bewegungsinfrastruktur des Flughafens die Boeing 767-200/200ER mit einer Referenzmasse von 179,2 Tonnen ist; Neukonfiguration der Landebahnstraßen, die auf demselben Flugzeug dimensioniert sind; Anordnung einer Zugangsplattform zu vorhandenen Hangars und zu Hangarsneubauten; Schaffung eines modernen Leuchtfeuersystems, Instrumentenlandesystem, Wetterstation und Verkehrskoordinierungssystem. Im Frühjahr 2024 diente er im Rahmen des NATO-Manövers Swift Response, Teil der Manöverserie Steadfast Defender 2024, als vorgeschobene Operationsbasis eines multinationalen Helikopterverbands unter Führung des deutschen Transporthubschrauberregiments 30. Siehe auch Liste der Flughäfen in Rumänien Weblinks Website des Flughafens (englisch, rumänisch) Einzelnachweise
Caransebeș Airport

Banat Airport Caransebeș or Aeroportul Caransebeș (IATA: CSB, ICAO: LRCS) is located 1.8 km (1.1 mi) east northeast of Caransebeș in western Romania, in Caraș-Severin County. History A former military base, this was the only commercial airport in Romania not located in the proximity of a large urban area. Currently there is no regular service to this airport. In 1994 TAROM suspended its direct flights from Aurel Vlaicu International Airport in Bucharest, and in 2002 the airport was bought by a private company. In 2019 the owner changed and in 2020 they opened for traffic. The airport management together with authorities are working to open the airport for international traffic. Facilities There is a large capacity of parking for aircraft. The management estimate that approximately 45 Airbus A320s or 65 ATR 72s may be parked in the airport. The Banat Aviation Academy is located on the airport premises. See also Aviation in Romania Transport in Romania References External links Google Map - Aerial View
Karánsebesi repülőtér

A karánsebesi repülőtér (IATA: CSB, ICAO: LRCS) (románul Aeroportul Caransebeș) Románia egyik repülőtere, az ország nyugati részén. 1,8 kilométerre fekszik a Krassó-Szörény megyei Karánsebestől észak-északkeletre. Az egykori katonai bázis Románia egyetlen olyan kereskedelmi repülőtere volt, ami nem egy nagyobb város közelében található. Légitársaságok és úti célok A repülőteret jelenleg nem használja rendszeres járat. 1994-ben a TAROM felfüggesztette közvetlen járatát, amely a bukaresti Aurel Vlaicu nemzetközi repülőtérrel kötötte össze, majd 2002-ben egy magáncég vásárolta meg a repülőteret. Azóta a repülőtér nincs nyitva a nyilvánosság előtt, a Román Repülőklub használja, főleg kisgépes repülésre. Jegyzetek További információk Hivatalos oldal A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től Baleset- és repülőesemény-történet az Aviation Safety Network adatbázisában