NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Богдановски манастир

Богдановският манастир или още и Богданският манастир (на румънски: Mănăstirea Bogdana) с католикона си, посветен на „Свети Никола“, е най-старата църковна сграда в Молдова. Църквата с манастира е издигната от Богдан I в памет на избавлението от „Короната на Свети Стефан“. Манастирът е исторически паметник на изток от Карпатите, символизиращ новото начало и имащ специална историческа, религиозна и културна роля за историческата земя на Молдова. По време на управлението на Александър Добрия (1400 – 1432) църквата става епископска резиденция. Между 1479 и 1482 г. Стефан Велики поставя върху гробовете на шестимата владетели на Молдова красиво издълбани плочи, украсени с обичайната плетеница, разделени от дъски една над друга и с надписи на църковнославянски или среднобългарски език. На входа на църквата има надпис от времето на Богдан III от 1517 г., който указва, че дарява на манастира 800 полски злоти. Църквата е възстановена по време на владението на Александър III Лепушняну, който през 1559 г. добавя оградена веранда и заменя някои от прозорците с нови готически. Източници
Kloster Bogdana

Das Kloster Bogdana (rumänisch Mănăstirea Bogdana) ist ein rumänisch-orthodoxes Kloster in der Stadt Rădăuți (Radautz) im Kreis Suceava in der Region Bukowina in Rumänien. Dieses Kloster gilt als das älteste kirchliche Steingebäude in der Westmoldau. Geschichte Das Kloster wurde um das Jahr 1360 von dem Woiwoden Bogdan I. gegründet und war die Grabstätte der moldauischen Woiwoden bis Alexandru cel Bun. Seine Kirche Sf. Nicolae gilt als das älteste noch existierende religiöse Gebäude der Moldau. Die Anlage steht unter der Nummer SV-II-m-A-05603 unter Denkmalschutz. Bauten und Anlage In der Kirche, dem ersten kirchlichen Steinbau der Moldau, einer Basilika, die eine Synthese aus romanischen, gotischen und byzantinischen Elementen ist, befindet sich auch die Nekropole der Fürsten der Moldau mit zehn Fürstengräbern. Die Kirche hat glatte Außenwände mit einem Fries unter dem Dachgesims. Ihr ging ein Holzbau voraus, der archäologisch nachgewiesen ist. Die ursprüngliche Anlage der Kirche zeigt nach Vătășianu zisterziensische Einflüsse (Clairvaux II). Ausstattung Die Ausmalung der Kirche aus dem 14. Jahrhundert wurde 1558 unter Fürst Alexandru Lăpușneanu erneuert; etwa gleichzeitig wurde auch der Exonarthex mit einem Stufengewölbe und einer Kuppel angefügt. Um 1880 erfolgte eine Neuausmalung in Temperatechnik durch den Maler Epaminonda Bucevschi. Literatur Virgil Vătășianu: Kunstdenkmäler in Rumänien – ein Bildhandbuch. Deutscher Kunstverlag, München / Berlin 1986, ISBN 3-422-00332-0, S. 447 f. Tereza Sinigalia, Oliviu Boldura: Mittelalterliche Monumente aus Bukowina. 2. Auflage. Editura ACS, Bukarest 2015, ISBN 978-606-93583-6-8, S. 95–97 Weblinks
Bogdana Monastery

Bogdana Monastery is a Romanian Orthodox monastery in the town of Rădăuți, northern Romania. Its church is the oldest still standing religious building in Moldavia. The monastery was built by Bogdan I of Moldavia (1359–1365) sometime around 1360. Burials It was to become the necropolis of the House of Mușat voievodes. Here are buried all the rulers of Moldavia from Bogdan I to Alexander the Good. There are ten graves inside the monastery's church: seven in the naos: Bogdan I (in the south-eastern corner) Lațcu Voievod (besides the same wall as Bogdan I) an unmarked grave supposedly Maria's–Bogdan I's wife, or Ana's–Lațcu's wife; the grave is at ground level and not above it as the other ones Ștefan I (on the northern wall) Roman I (on the northern wall) Bogdan, brother of Alexander the Good (on the northern wall) Bogdan, son of Alexander the Good (on the northern wall) three in the pronaos: Lady Stana, wife of Bogdan III cel Chior and the mother of Ștefăniță Vodă (on the northern side) Anastasia, daughter of Lațcu (on the northern side) Bishop Ioanichie (died 1504) (before the pronaos door) The graves were attended to, and marked properly by Ștefan cel Mare. The rocks on top of the graves were created by Jan (c. 1480) at the order of Ștefan cel Mare, "in a style that is different in principle from the oriental decorative sculpture" (P. Comărnescu). They are decorated with Byzantine-oriental ornaments like palmata–a stylized palm plant leaf and local motives like leaves of beech, ash tree leaves, elm tree leaves. Paintings The first internal painting of the church is from the times of Alexander the Good (14th century). In 1558 Alexandru Lăpușneanu started the restoration of the original painting and following year enlarged the church building. Other restorations happened in the 18th and 19th centuries: between 1745 and 1750, in the time of Bishop Iacob Putneanul and in 1880 when Epaminonda Bucevschi, a Bukovinean painter, created the current frescoin tempera. External links (in Romanian) www.bogdana.ro Archived 2007-06-17 at the Wayback Machine (in Romanian) https://web.archive.org/web/20070702155726/http://www.manastiri-bucovina.go.ro/bogdana.htm, https://web.archive.org/web/20070630212414/http://www.manastiri-bucovina.go.ro/bogdana-eng.htm (English version with less information)
Bogdanaklooster

Het Bogdanaklooster (Roemeens: Mănăstirea Bogdana) is een orthodox klooster in Rădăuți (Roemenië). Het klooster zou gesticht zijn in 1365 door de Moldavische prins Bogdan I en wordt aanzien als het oudste klooster van Moldavië en Boekovina. Stefaan de Grote (1457-1504) besliste om van de kloosterkerk, gewijd aan Sint-Nicolaas, een 'pantheon' voor de Moldavische prinsen te maken, om zo de dynastie van de Bogdan-Mușat te legitimeren. De kloosterkerk hoort historisch bij de beschilderde kerken in Moldavië, maar is niet opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Sint-Nicolaaskerk Tussen 1479 en 1481 heeft een beeldhouwer met de naam Jan de tomben voor de Moldavische prinsen in de kerk gebeeldhouwd. Bij die gelegenheid werden er ook fresco's aangebracht door een anonieme meester. Meesterwerk is een voorstelling van Stefaan de Grote met zijn voorouders, de eerste genealogische schildering in de Roemeense geschiedenis. Stefaan met naast hem zijn echtgenote Maria Voichița zijn afgebeeld na de stichters van de kerk om zo de continuïteit van de dynastie te benadrukken. Daarnaast zijn de fresco's in het sanctuarium, plaats voorbehouden aan de priester, van opmerkelijke kwaliteit. De fresco's hebben erg geleden onder de tijd en onder onoordeelkundige retouches in de 19e eeuw. In 2020 volgde er een restauratie. Galerij
Monastyr Bogdana

Monastyr Bogdana – prawosławny monastyr z cerkwią pod wezwaniem św. Mikołaja wzniesioną w 2. połowie XIV w. (ok. 1360 r.), znajdujący się w Radowcach w północnej Rumunii, na Bukowinie. Cerkiew jest fundacją pierwszego hospodara mołdawskiego, Bogdana I, który miał swoją siedzibę w Radowcach. Wzniesiona przez niego (prawdopodobnie na miejscu starszej, drewnianej cerkiewki) świątynia stanowi nekropolię pierwszych hospodarów mołdawskich – pochowani tutaj zostali Bogdan I, Latco, Roman I, Stefan I, Bogdan (współrządca i brat Aleksandra Dobrego), a także Bogdan II (ojciec Stefana Wielkiego). Jest też najstarszą murowaną budowlą historycznej Mołdawii. W 2. połowie XV w. cerkiew została siedzibą biskupstwa. Architektura cerkwi stanowi wyjątkowe połączenie wpływów zachodnich oraz architektury bizantyńskiej. Zbudowana jest na zachodnim planie bazylikowym (od wschodu zakończonym apsydą), co jest ewenementem w tym rejonie Rumunii, choć nie spełnia on tutaj swej roli związanej z oświetleniem kościoła (wysoki dach, małe okienka). Jednocześnie zachowany jest bizantyjski podział na nawę i przednawie. Połączenie tych części świątyni ze sobą jest jednak o wiele szersze, niż niewielkie tylko przejście spotykane w typowych cerkwiach mołdawskich, a jednocześnie podzielone są na nawę główną i nawy boczne; w górnych częściach posiadają nawet symulowane empory. Ściany zewnętrzne wzmocnione są przyporami. Typowy dla mołdawskich cerkwi charakter posiada już przedsionek, dobudowany w 1559 r. z fundacji hospodara Aleksandra Lăpușneanu. Z tego okresu pochodzi również kamieniarka obramowań okien i drzwi cerkwi, wykonane w stylu gotyckim. W 1781 r. wzniesiono wolno stojącą dzwonnicę.a Wnętrze cerkwi ozdobione jest malowidłami pochodzącymi pierwotnie zapewne z czasów Stefana Wielkiego, tj. z 2. połowy XV w., które jednak poddawano restauracji i przeróbkom w XVI oraz XIX w. Fundacją Stefana Wielkiego są również płyty nagrobne na grobach hospodarskich ozdobione płaskorzeźbami o bogatej ornamentyce roślinnej. Zobacz też Malowane cerkwie północnej Mołdawii Bibliografia W. Korsak, J. Tokarski, Rumunia, Pascal 2004, s. 218. Ł. Galusek, M. Jurecki, A. Dumitru, Rumunia. Mozaika w żywych kolorach, Bezdroża 2004, ss. 217–218. M. Jurecki, Bukowina. Kraina łagodności, Bezdroża 2001, ss. 233–235. V. Florea, Sztuka rumuńska, Warszawa 1989, s. 70, 73. R. Brykowski, T. Chrzanowski, M. Kornecki, Sztuka Rumunii, Ossolineum 1979, ss. 65–66, 76. Linki zewnętrzne Zabytki rumuńskiej Bukowiny
Богдановский монастырь

Богдановский монастырь (рум. Mănăstirea Bogdana) с церковью «Святого Николая» является старейшим церковным сооружением в Молдове. Церковь с монастырем построил Богдан I в память об освобождении от венгерской короны. Этот памятник к востоку от Карпат символизирует новое начало и имеет особую историческую, религиозную и культурную роль. Во время правления так называемого Александра Доброго (1400-1432), церковь стала епископской резиденцией. Между 1479 и 1482 годами Стефан Великий поставил на гробницы шести правителей Молдавии прекрасно вырезанные плиты, украшенные обычным мотивом переплетений, разделенных от одной доски к другой, с надписями на церковнославянском или староболгарском языке. У входа в церковь есть надпись периода Богдана III (1517 г.). Он пожертвовал монастырю 800 польских злотых. Церковь была отреставрирована во время правления Александра Лэпушняну, который в 1559 году пристроил огороженное крыльцо и заменил некоторые окна новыми в готическом стиле. См. также Богдания Брынковянский монастырь Примечания
Богдански манастир

Манастир Богдан са црквом Светог Николе сматра се најстаријим црквеним здањем у Молдавији, а основао га је војвода Богдан I, оснивач молдавске феудалне привреде. Цркву Светог Николе подигао је војвода Богдан I (1359-1365) у другој половини 14. века у знак захвалности Богу за победе у борби против угарске круне за постављање темеља слободне и независне економија источно од Карпата, у земљи Молдавије. Одабрао је ову цркву за краљевску некрополу и за себе и за потомке своје породице, где су овде сахрањени владари Молдавије до времена ткзв. Александра Великог (1400-1432), као и рођаци владарских породица. Црква је током времена имала посебну историјску, верску и културну улогу. За време владавине ткзв. Александра Доброг (1400-1432) црква је постала епископска резиденција. Између 1479-1482, ткзв. Стефан Велики је поставио на гробове шест владара Молдавије лепо изрезбарене плоче, украшене уобичајеним мотивом плетеница, одвојене од једне плоче до друге, са натписима на црквенословенском или старобугарском. На улазу у цркву налази се натпис из периода Богдана III (1517). Манастиру је поклонио 800 пољских злота. Црква је обновљена за време владавине Александра III Лепушњану, који је 1559. године додао ограђени предњи трем и заменио неке прозорске оквире новим готичким. Поред југа налази се натпис на црквенословенском или старобугарском, који обавештава да је обнова манастирске цркве од 30. јуна 1559. године. Референце
Timișoara South railway station

Timișoara South railway station is a station located in Fratelia district of Timișoara. Crossed by the CFR Lines 922 (Timișoara–Stamora Moravița) and 918 (Timișoara–Buziaș–Lugoj), the station is transited daily by 27 trains operated by Regio Călători and CFR Călători. The station has 10 lines. Timișoara South was built during communism to decongest Timișoara North railway station, especially after the construction of the Azur industrial line. References
Gare de Timișoara-Sud

La gare de Timișoara-Sud est une gare ferroviaire des lignes CFR 922 (Timișoara – Stamora Moravița) et 918 (Timișoara – Buziaș–Lugoj). Elle est située dans le quartier Fratelia à Timișoara en Roumanie. Situation ferroviaire Histoire La gare de Timișoara Sud a été construit pendant la période communisme pour décongestionner la gare de Timișoara Nord, notamment après la construction de la ligne industrielle Azur. Service des voyageurs Accueil Desserte La gare est transitée quotidiennement par 27 trains exploités par Regio Călători et CFR Călători. La gare compte 10 lignes au total. Intermodalité Notes et références Voir aussi Articles connexes Chemins de fer roumains Liste de gares en Roumanie Gare de Timișoara-Est Gare de Băneasa Gare Titan Sud Liens externes Portail du chemin de fer Portail de la Roumanie
Gara Timișoara Sud

Gara Timișoara Sud este o gară situată în cartierul Fratelia din Timișoara. Traversată de căile ferate Timișoara–Stamora Moravița și Timișoara–Buziaș–Lugoj, gara este tranzitată zilnic de 28 de trenuri operate de Regio Călători și CFR Călători. Gara are 10 linii. Timișoara Sud a fost creată pentru a decongestiona nodul Timișoara Nord, în special după construirea liniei industriale Azur. Note
Timișoara East railway station

Timișoara East railway station, previously known as Fabric railway station and colloquially as Little Station (Romanian: Gara Mică), is one of the five stations of Timișoara. Timișoara East is the second most important station in the city, after Timișoara North. The station is transited daily by 15 trains operated by CFR Călători. In 2012, 64,755 passengers boarded from Timișoara East, thereby a daily average of 144 passengers/day. It is also an important freight terminal, due to the presence of a base of a private rail operator. History The station was built in 1886; the railway to Orșova was built in the same year and connected Timișoara with Bucharest and from there with Sofia and Istanbul. The station took over a large part of the traffic from Iosefin railway station (present-day Timișoara North railway station), especially the freight traffic. It provided businesses and factories in the area with materials and goods that were brought in by rail and with the distribution of products from those establishments. Also in Timișoara East there was a line that connected with the city's network of tram lines, having the same gauge. Due to rail traffic growth, the station was expanded in 1899; during this process, both the building and the number of lines were enlarged. The building itself consisted of a main body, with ground floor and first floor and two secondary bodies. The most recent major change of the building took place in 1970, when it was completely storeyed. References
Gare de Timișoara-Est

La gare de Timișoara-Est, anciennement gare de Fabric, est une gare ferroviaire de la Ligne CFR 900 et la ligne CFR 213. Elle est située à Timișoara en Roumanie. C'est l'une des cinq gares de Timișoara, elle est la deuxième en importance, après la gare de Timișoara-Nord. Situation ferroviaire Histoire La gare a été construite en 1886, le chemin de fer vers Orșova a été construit la même année et reliait Timișoara à Bucarest et de là à Sofia et Istanbul. La gare a repris une grande partie du trafic de la gare de Iosefin (actuelle gare de Timișoara Nord), en particulier le trafic de marchandises. Il fournissait aux entreprises et aux usines de la région des matériaux et des marchandises acheminés par chemin de fer et la distribution des produits de ces établissements. Également à Timișoara Est, il y avait une ligne qui reliait le réseau de lignes de tramway de la ville qui ont le même gabarit. En raison de la croissance du trafic ferroviaire, la gare a été agrandie en 1899. Lors de ces travaux, le bâtiment a été agrandi et le nombre de lignes a été augmenté. Le bâtiment lui-même se composait d'un corps principal, avec rez-de-chaussée et un premier étage et de deux corps secondaires. Le changement majeur le plus récent du bâtiment a eu lieu en 1970. En 2012, 64 755 passagers ont embarqué depuis Timișoara-Est, soit une moyenne quotidienne de 144 passagers/jour. Service des voyageurs Accueil Desserte La gare est transitée quotidiennement par 15 trains exploités par CFR Călători. Intermodalité Service des marchandises C'est aussi un terminal de fret important du fait de la présence de la base d'un opérateur ferroviaire privé[réf. nécessaire]. Notes et références Voir aussi Articles connexes Chemins de fer roumains Liste de gares en Roumanie Gare de Timișoara-Sud Gare de Băneasa Gare Titan Sud Liens externes Portail du chemin de fer Portail de la Roumanie
Gara Timișoara Est

Gara Timișoara Est (fostă Fabric) este una din cele cinci gări ale Timișoarei. Timișoara Est este a doua gară ca importanță din oraș, după Timișoara Nord. Gara este tranzitată zilnic de 20 de trenuri Regio și InterRegio. În 2012, 64.755 de pasageri s-au îmbarcat din Timișoara Est, așadar o medie zilnică de 144 de călători/zi. Este un important nod feroviar de marfă, datorită prezenței unei baze a unui operator feroviar privat. De aici pornesc trenuri spre Ozun și alte localități apropiate, iar unele ajung chiar și în Ungaria și Serbia. Istoric Gara de Est datează din anul 1886, an în care a fost construită și linia ferată spre Orșova, care, mai departe, făcea legătura cu București, Sofia și Istanbul. Gara a preluat o mare parte din traficul gării din Iosefin (actuala Timișoara Nord), în special cel de marfă. Aceasta asigura întreprinderi și fabrici din zonă, atât cu materiale și mărfuri care erau aduse prin intermediul căilor ferate, cât și cu distribuirea produselor instituțiilor respective. Tot în gara de Est exista și o linie care făcea legătura cu rețeaua liniilor de tramvai, având același ecartament. În acea perioadă existau și câteva locomotive electrice, de mică putere, care puteau duce până la patru vagoane de câte 10–15 tone, pe două osii, fiind prevăzute cu tampoane și cuple. Vagoanele erau preluate de pe linia de racordare la rețeaua de tramvai. Toate acestea traversau piața Traian. Astăzi,toate aceste linii sunt desființate,singura linie industrială care mai este folosită sporadic este cea spre un depozit de gaze naturale. Datorită ascendenței sale, gara s-a extins în anul 1899, iar în acest proces s-a mărit atât clădirea, cât și numărul de linii. Clădirea în sine era constituită dintr-un corp principal, cu parter și etaj și din două corpuri secundare. Cea mai recentă schimbare majoră a clădirii a avut loc în 1970, când a fost etajată complet.. La începutul anului 2020,gara a trecut prin mici reparații,find revopsită,aleiile find de asemenea refăcute. Note Format:Lista stațiilor de pe Magistrala CFR 213
Gare de Sighișoara

La gare de Sighișoara (en roumain : Gara Sighișoara) est une gare ferroviaire roumaine située à Sighișoara. Elle est située sur la ligne CFR 300 qui relie Bucarest à Oradea et est une extrémité de la ligne de Sibiu à Sighișoara (ro). Le 8 juin 2023, une collision entre deux trains d'engrais est évitée de justesse. Notes et références Portail du chemin de fer Portail de la Roumanie
Curtea de Argeș (stacja kolejowa)

Curtea de Argeș (rum. Gara Curtea de Argeș) – stacja kolejowa w miejscowości Curtea de Argeș, w Okręgu Ardżesz, w Rumunii. Stacja jest obsługiwana przez pociągi CFR Călători. Jest stacją końcową linii Pitești – Curtea de Argeș. Budynek dworca widnieje na liście obiektów zabytkowych okręgu Ardżesz. Linie kolejowe Linia Pitești – Curtea de Argeș Przypisy
Gara Curtea de Argeș

Gara din Curtea de Argeș este un monument istoric aflat pe teritoriul municipiului Curtea de Argeș. Arhitectul italian Giulio Magni a primit, în același an 1898, o comandă pentru realizarea a două gări (aproape identice) și a unei halte pe liniile Pitești - Curtea de Argeș și Adjud - Comănești - Ghimeș, ambele linii executate sub coordonarea inginerului român Elie Radu. Gările gemene din Curtea de Argeș și Comănești reprezintă o ilustrare a viziunii lui Magni asupra stilului național, el combinând elemente cu certe filiații în arhitectura romanică cu motive și materiale de tip oriental, asimilate pe filieră bizantină. Destinată să servească linia Pitești – Curtea de Argeș, în lungime de 38,4 kilometri, gara a fost inaugurată pe 27 noiembrie 1898, dată la care s-a dat în folosință și linia de cale ferată. Decorațiile exterioare sunt realizate cu brâuri de ceramică smălțuită executate de meșteri italieni, iar ancadramentele ușilor și ferestrelor sunt făcute tot din cărămidă smălțuită. Pentru învelitoarea acoperișului s-au folosit solzi de ardezie. Dimensiunile mici ale solzilor au permis urmărirea conturului nervurilor bolților. Din cauza neglijenței autorităților, gara se găsește într-o avansată stare de degradare. Tencuiala de pe pereți este în multe locuri căzută, plouă prin acoperiș, ceasul Paul Garnier amplasat pe fațada dinspre peroane, asemănător celui din Gara Centrală din Paris, nu mai funcționează, maiestuosul candelabru de cristal care lumina sala de așteptare, încăpere în care se țineau odinioară cele mai frumoase baluri ale acelor vremuri, a fost transferat la Regionala CFR Craiova, Gara din Curtea de Argeș pierzând astfel un element decorativ excepțional. Galerie Note
Jardín Botánico de Cluj-Napoca

El Jardín Botánico de Cluj-Napoca (en rumano: Grădina Botanică din Cluj-Napoca o también como Grădina Botanică "Alexandru Borza") es un jardín botánico de unas 14 hectáreas de extensión que depende administrativamente de la Universidad Babeş-Bolyai de Cluj-Napoca en Rumania. Localización El Jardín Botánico de Cluj-Napoca se encuentra en Strada Republicii n.º 42, en Cluj-Napoca, Rumania. Historia Fue fundado en 1872 por el erudito Sámuel Brassai. Entre sus directores se encontraron Vincenz Aladár Richter, Páter Béla e István Győrffy. Tras la Gran Unión Rumana el jardín botánico fue ampliado y traspasado a la gestión de la Universidad Babeș-Bolyai, en 1920, bajo la dirección del Alexandru Borza. Colecciones El jardín se organiza en principios científicos rigurosos y se divide en varias secciones basadas en las afinidades especiales de las plantas: Plantas ornamentales, Por agrupaciones fitogeográficas, Sección sistemática, Plantas de interés económico y medicinal. Flora rumana que está bien representada por la vegetación característica de la llanura de Transilvania, o las montañas de los Cárpatos, las regiones de Banat y de Oltenia, las dunas de la playa, etc. En el jardín botánico son de resaltar unas atracciones interesantes, como son: El jardín japonés (un jardín en estilo japonés, con un arroyo y una casa de estilo japonés). El jardín romano un jardín de ese estilo con restos arqueológicos del Imperio Romano de la colonia de Napoca, entre ellos una estatua de Ceres, diosa de los cereales y del pan, junto a las plantas cultivadas que dominan la agricultura rumana contemporánea. Complejo de invernaderos, que consiste en seis invernaderos que albergan las plantas ecuatoriales, tropicales y subtropicales, tales como Victoria amazonica, palmeras de diversas especies, las plantas australianas y mediterráneas, las orquídeas y los helechos tropicales. Instituto botánico, en donde los especialistas de la universidad realizan investigaciones de biología y de geología. Museo botánico exhibe 6900 piezas. Herbario, perteneciente a la Universidad que abarca 635 000 pliegos con plantas de todo el mundo.