NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stadionul Steaua

El Stadionul Steaua, anteriormente llamado Stadionul Ghencea y conocido popularmente como Ghencea por ser éste el barrio del que recibe el nombre, es un estadio de fútbol situado en Bucarest (Rumanía) y que alberga los partidos como local del refundado CSA Steaua Bucarest, ahora el FC Steaua Bucarest (FCSB) se separó formalmente en 1998 y en ocasiones también los partidos de la Selección de fútbol de Rumanía. Historia Fue inaugurado por primera vez el 9 de abril de 1974 con un amistoso entre el Steaua y el OFK Belgrado, con resultado 2-2. Por aquel entonces se convirtió en el primer estadio destinado sólo a la práctica del fútbol de todos los que se habían construido en Rumanía, al carecer de pista de atletismo y situarse las gradas muy cerca del terreno de juego. El aforo inicial era para 30 000 espectadores, pero en 1991, cuando se instalaron los asientos de plástico, la capacidad se redujo a 27 577,​ con 126 localidades para la prensa y 17 palcos personales con 12 asientos en cada uno, además de 733 sofás. El sistema de iluminación artificial, con una densidad de 1400 lux, entró en funcionamiento en 1991.​ En 1996 y 2006 se llevaron a cabo sendas reformas para poder acoger los encuentros de la UEFA Champions League. Fue demolido en agosto de 2018 y al año siguiente comenzó su reconstrucción, para ser reinaugurado el 7 de julio de 2021 por los mismos clubes que lo habían hecho 47 años antes, el CSA Steaua Bucarest y el OFK Belgrado, con un contundente 6-0 a favor de los locales.​ Ghencea es el estadio más moderno de Rumanía y el que más avances técnicos ofrece, además de incluir restaurantes, tiendas, oficinas, salas de conferencias y un hotel. El primer encuentro de la selección de Rumanía en Ghencea fue en marzo de 1977 contra Turquía. El estadio también ha sido sede de varios encuentros de la Eurocopa Sub-21 de 1998, incluyendo la final. Tras la reinauguración, la selección rumana debutó en el nuevo estadio el 11 de octubre de 2021 en un partido correspondiente a la fase de clasificación para el Mundial 2022, derrotando 1-0 a Armenia con gol de Alexandru Mitriță. Conciertos Lepa Brena ofreció un concierto ante 60.000 personas. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Rumanía Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Stadionul Steaua. Sitio web oficial Archivado el 30 de junio de 2015 en Wayback Machine. Visita guiada al estadio y museo (enlace roto disponible en Internet Archive; véase el historial, la primera versión y la última). Plano del estadio Archivado el 17 de noviembre de 2010 en Wayback Machine.
Stadionul Steaua

Le Stadionul Steaua est un stade de football situé à Bucarest inauguré en 2021 et construit à la place du stade Ghencea. Il dispose de 31 254 places et est le stade du CSA Steaua Bucarest. Histoire Le stade remplace le Stade Ghencea, inauguré en avril 1974 avec un match amical du Steaua Bucarest contre l'OFK Belgrade. À cette époque il était l'un des premiers stades destiné uniquement au football construit en Roumanie. Le 27 août 2018 est organisé une cérémonie avant la démolition, le stade Ghencea est démolie le 29 août 2018. Au début le stade devait avoir la forme d'une étoile, le symbole du Steaua Bucarest, mais en 2019 débutent les travaux dans une version simplifiée. Le 7 juillet 2021 le nouveau stade est inauguré avec un match Steaua București contre OFK Belgrade (6 - 0) en hommage au premier match en 1974. Notes et références Voir aussi Articles connexes Stade Steaua CSA Steaua Bucarest Liens externes (en + ro) Site officiel du stade Steaua stadiumguide.com: (en) Noul Stadion Steaua stadiumdb.com: (en) Stadionul Steaua stadionwelt.de: (de) Stadionul Steaua – Photos du stade skyscrapercity.com: (en) Bucharest – New Steaua Stadium (31.254) Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de Bucarest
Stadionul Steaua (2021)

Het Stadionul Steaua (Roemeens: Stadionul Steaua) is een multifunctioneel stadion in Boekarest, de hoofdstad van Roemenië. Dit stadion verving het oude stadion, dat dezelfde naam droeg en op dezelfde plek stond. De bouw van het stadion begon in februari 2019 en duurde tot november 2020. De kosten waren €94.7 miljoen. De openingswedstrijd vond plaats op 7 juli 2021 en ging tussen CSA Steaua en OFK Beograd, het eindigde in 6–0. In het stadion kunnen 31.350 toeschouwers. CSA Steaua Boekarest maakt gebruik van dit stadion. Het stadion wordt ook gebruikt voor het Europees kampioenschap voetbal onder 21 van 2023.
Stadionul Steaua

Stadionul Steaua – stadion piłkarski w Bukareszcie, stolicy Rumunii. Został otwarty 7 lipca 2021 roku. Może pomieścić 31 254 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu CSA Steaua Bukareszt. Stadion powstał w miejscu starego stadionu Ghencea, rozebranego w 2018 roku. Budowa nowej areny rozpoczęła się w lutym 2019 roku i została w dużej mierze ukończona już w roku 2020, jednak otwarcie stadionu nastąpiło 7 czerwca 2021 roku, a na inaugurację CSA Steaua Bukareszt pokonała w meczu towarzyskim OFK Beograd 6:0. Jeszcze przed oficjalnym otwarciem stadion pełnił rolę bazy treningowej dla reprezentacji Macedonii Północnej podczas Euro 2020. 11 października 2021 roku po raz pierwszy na tym stadionie zagrała reprezentacja Rumunii, pokonując w meczu el. do MŚ reprezentację Armenii 1:0. W 2023 roku obiekt ma być jedną z aren piłkarskich Mistrzostw Europy U-21. Przypisy
Stadionul Steaua

Stadionul Steaua, cunoscut și sub numele de Stadionul Ghencea, este un stadion polivalent din București, România. Acesta servește în primul rând ca stadionul de acasă al echipei CSA Steaua București, înlocuind fostul stadion, Stadionul Steaua. Pe 7 iulie 2021, stadionul a fost inaugurat cu meciul dintre CSA Steaua și OFK Beograd, câștigat de gazde cu 6-0. Același meci a inaugurat și vechiul stadion. Pe 9 aprilie 1974 a avut loc deschiderea pentru public a Stadionului Steaua, cu un meci de fotbal amical între Steaua București și OFK Beograd, scor 2-2. De-a lungul anilor, Stadionul Steaua a găzduit multe meciuri memorabile ale formației de fotbal, dar și ale echipei naționale, fiind supranumit de către suporteri drept Templul fotbalului românesc. După 44 de ani, în august 2018, vechiul stadionul a fost demolat, pe locul lui fiind construit un stadion ultra modern, multifuncțional ce va avea incorporat muzeul clubului Steaua București, restaurante, magazine, hotel, spații pentru birouri și săli de conferință. De asemenea, stadionul deține omologare și pentru rugby. Valoarea totală a construcției s-a ridicat la suma de 94.672.020 de euro din bani publici. Naționala României a jucat primul său meci pe acest stadion, cu Armenia, pe care a învins-o 1-0, în runda a opta din grupa J a preliminariilor pentru Campionatul Mondial de Fotbal 2022 pe 11 octombrie 2021. Alexandru Mitriță a înscris în minutul 26, cu o lovitură de cap, în urma unui corner executat de către Răzvan Marin. Recordul de asistență pe stadion a fost atins pe 13 august 2024, la meciul FCSB-Sparta Praga, din turul trei preliminar al Ligii Campionilor 2024-2025, meci încheiat cu victoria oaspeților, scor 2-3. Atunci, pe stadion s-au aflat 28.875 de spectatori. CSA Steaua București, gazda obișnuită a stadionului, are ca record de asistență un număr de 21.522 spectatori, înregistrat la meciul cu FC Dinamo București, din 18 aprilie 2023, meci de Liga 2, încheiat cu scorul de 2-0 pentru steliști. Vezi și Lista stadioanelor din Europa după capacitate Legături externe Site web oficial Note
Стяуа (стадіон, 2021)

Стадіон Стяуа (рум. Stadionul Steaua), неофіційно також відомий як Генча, — багатоцільовий стадіон у Бухаресті, Румунія. Він був побудований на місці колишнього стадіону «Стяуа», відкритого у 1974 році та знесеного у 2018 році. Це новий домашній майданчик СКА Стяуа Бухарест. Історія Новий стадіон коштує 95 мільйонів євро і розташований у районі Генча. Він вміщує 31 254 глядачів. Стадіон з вбудованим готелем, клубним музеєм та 573 підземними паркомісцями. Стадіон було урочисто відкрито 7 липня 2021 року під час матчу між «Стяуа» та «ОФК» Белград, тією ж командою, з якою вони урочисто відкривали попередній стадіон у 1974 році. Він завершився перемогою з рахунком 6:0, а першим гравцем, який забив на новому стадіоні, став Богдан Чипірліу. На церемонії відкриття було вшановано легенду клубу Маріус Лекетуша. Його футболка з номером 7 більше не видається в Стяуа. Збірні Австрії та Північної Македонії базувалися на стадіоні під час підготовки до матчів та в перервах між ними на УЄФА Євро-2020. Збірна Румунії провела свій перший матч на цьому стадіоні, обігравши 11 жовтня 2021 року команду Вірменії з рахунком 1:0 у восьмому турі групи J відбірного турніру чемпіонату світу 2022 року. На 26-й хвилині відзначився Александру Мітріце, який головою замкнув подачу з кутового у виконанні Резвана Маріна. У червні 2023 року тут відбудуться ігри молодіжного чемпіонату Європи з футболу. Галерея Примітки
Западнорумънски планини

Западнорумънските планини, известни още и като Планини Апусени (на румънски: Munţii Apuseni; на унгарски: Erdélyi-szigethegység) са обширен планински масив, самостоятелна част от Карпатската планинска система, простиращ се западно от главното им било. Разположени са в западната част на Република Румъния, в историческа Трансилвания. Имат своеобразна овална форма с диаметър 120 – 140 km. На запад постепенно се спускат към Среднодунавската низина, а на изток – към Трансилванското плато. Северната част на планинския масив е ограничен от долината на река Сомеш (ляв приток на Тиса), а на юг – от дълбоката долина на река Муреш (ляв приток на Тиса). Изградени са от гранити, кристалинни шисти, варовици и други скали с вулканичен произход, което обуславя извънредно разнообразните форми на релефа. От дълбоки и тясни речни долини цялата планинска система се поделя на отделни изолирани масиви. В централната им част е разположен платообразния планински масив Бихор (вр. Куркубате Маре 1848 m), а източно от него планината Джилъу (вр. Мунтеле Маре 1825 m). По източната и южната периферия на Западнорумънските планини се издигат съответно варовиковите планини Траскъу (1370 m) и Металифери (Металичи, вр. Поенца 1438 m). На югозапад е разположен хребета Зеранд (879 m), на запад – хребета Кодру (вр. Плешу 1112 m), а на северозапад и север – хребетите Пъдуря Краулуй (1024 m), Плопиш (786 m), Мезеш (997 m) и Фъджет (694 m). Цялата планинска система попада във водосборния басейн на река Тиса, като от нея водят началото си реките Сомешу Мик (лява съставяща на Сомеш), Кришул Алб и Кришул Негру (лява и дясна съставяща на Кьорьош), Агриж, Ариеш (десен приток на Муреш) и много други. Плоските била на масивите са заети от планински пасища, използвани за паша на стадата овце, а склоновете им са обрасли с иглалистни и букови гори. Западните по-ниски масиви са покрити предимно с дъбови гори. Широките долини и междупланински котловини са заети от кафяви горски почви и се използват за земеделски дейности. Извършват се контролирани дърдобивни работи. В Западнорумънските планини се разработват множество находища на злато (Бая де Ариеш, Бучум), сребро, полиметални руди, живак, боксити, кариери за мрамор, андезит и варовик. Източници
Carpats romanesos occidentals

Els Carpats romanesos occidentals (en romanès: Carpații Occidentali Românești, en hongarès: Nyugati-Kárpátok), juntament amb els Carpats romanesos orientals i els Carpats meridionals és una de les tres principals serralades de Romania. El seu nom es dona en funció de la seva posició geogràfica, a l'oest, a l'altiplà de Transsilvània, que és simultàniament els seus límits orientals, respectivament a la bretxa Timiș-Cerna de les muntanyes del Banat, el grup meridional dels Carpats occidentals. Els Carpats occidentals estan situats entre els rius Danubi, Barcău i Someș. Tenen una altitud màxima de 1849 metres a les muntanyes de Bihor, pic de Cucurbăta Mare (en hongarès: Nagy-Bihar), en concret, al pic de Bihor. La discontinuïtat és una de les seves característiques bàsiques. La composició geogràfica és variada, amb un autèntic “mosaic petrogràfic” (flysch, esquists cristal·lins, calcàries, roques ígnies, roques metamòrfiques). Serres De nord a sud, es poden identificar tres grans grups muntanyosos, separats per diferents valls fluvials. Muntanyes Apuseni, al nord de Mureș Muntanyes de Poiana Ruscă, al sud de Mureș Muntanyes del Banat, l'angle sud-oest de Romania, al sud de Timiș Hi ha 18 subgrups en total. Vegeu també Carpats romanesos Referències
Rumunské Západní Karpaty

Rumunské Západní Karpaty (rumunsky Carpații Occidentali, čti [karpacii okčidentáli], nebo Carpații Apuseni nebo Carpații de Apus), tvoří geomorfologickou provincii Karpat v západní polovině Rumunska. Na severu a západě spadají jejich svahy do Panonské pánve, na východě přecházejí v Transylvánskou vysočinu a na jihovýchodě navazují na Jižní Karpaty (hranici mezi Západními a Jižními Karpatami tvoří údolí řek Timiș, Mehadica a Cerna). Nejjižnější konec východního úpatí se dotýká Dolnodunajské nížiny. Jejich podstatná část je vápencová, nacházejí se zde jedny z nejpůsobivějších krasových útvarů v Rumunsku. Nejvyšší partie dosahují výšek mezi 1 500 a 2 000 m nad mořem. Hlavní částí Rumunských Západních Karpat je pohoří Munții Apuseni. Zpravidla se k Rumunským Západním Karpatům počítají i pohoří Munții Poiana Ruscă a Munții Banatului, navazující na Jižní Karpaty západně. Literatura Jiří Čížek et al.: Rumunské a bulharské hory. Olympia, Praha, 1986 Václav Král: Fyzická geografie Evropy. Academia, Praha, 2001. ISBN 80-200-0684-2. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Rumunské Západní Karpaty na Wikimedia Commons
Vestrumænske Karpater

De Vestrumænske Karpater (rumænsk: Carpații Occidentali Românești, ungarsk: Nyugati-Kárpátok), sammen med de østlige rumænske karpater og de sydlige karpater er en af de tre vigtigste bjergkæder i Rumænien. Deres navn er givet baseret på deres geografiske position, vest, til det transsylvanske plateau, som samtidig er deres østlige grænser, henholdsvis til Timiș-Cerna-kløften i Banatbjergene, den sydlige gruppe af de vestlige Karpater. De vestlige Karpater er placeret mellem floderne Donau, Barcău og Someș. Højeste punkt på 1.849 moh. ligger i Bihorbjergene, Cucurbăta Mare-toppen (ungarsk : Nagy-Bihar), også kaldet Bihor-toppen. Geografien er varieret, med en ægte "petrografisk mosaik". (flysch, krystallinsk skifer, kalksten, magmatiske bjergarter, metamorfe bjergarter) Bjergkæder Fra nord til syd kan tre store bjerggrupper identificeres, adskilt af forskellige floddale. Apusenibjergene, nord for Mureș Poiana Ruscăbjergene, syd for Mureș Banatbjergene, det sydvestlige hjørne af Rumænien, syd for floden Timiș Der er i alt 18 undergrupper. Referencer
Westrumänische Karpaten

Die Westrumänischen Karpaten, auch Rumänische Westkarpaten (rumänisch Carpații Occidentali Românești), sind als geomorphologischer Begriff ein Teil der Karpaten. In Rumänien wird dieses Gebiet Carpații Occidentali (Westkarpaten) genannt. In den übrigen Karpatenländern wird mit Westkarpaten dagegen der nordwestliche Teil des Karpatenbogens (in der Slowakei, Ungarn und Polen gelegen) bezeichnet. Die Westrumänischen Karpaten bestehen aus dem Apuseni-Gebirge (auch Siebenbürger Westkarpaten), dem Poiana-Ruscă-Gebirge und dem Banater Gebirge. Sie liegen fast ausschließlich in Rumänien; lediglich die zum Banater Gebirge zählenden Vršac-Berge befinden sich auf serbischem Territorium. Der höchste Gipfel ist der 1849 m hohe Cucurbăta Mare im Bihor-Gebirge (Munții Bihorului) – Teil des Apuseni-Gebirges. Siehe auch: Gliederung der Karpaten Weblinks Die Westrumänische Karpaten bei hartaturistului.com (rumänisch) Einzelnachweise
Western Romanian Carpathians

The Western Romanian Carpathians (Romanian: Carpații Occidentali Românești, Hungarian: Nyugati-Kárpátok), along with the Eastern Romanian Carpathians and the Southern Carpathians is one of the three main mountain ranges of Romania. Their name is given based on their geographical position, west, to the Transylvanian Plateau, which is simultaneously their eastern limits, respectively to the Timiș-Cerna Gap of the Banat Mountains, the southern group of the Western Carpathians. The Western Carpathians are positioned between the rivers Danube, Barcău and Someș. They have a maximum elevation of 1849 m in the Bihor Mountains, Cucurbăta Mare Peak (Hungarian: Nagy-Bihar) - 1849 metres, also called Bihor Peak. Discontinuity is one of their basic characteristics. Geographical composition is varied, with a real "petrographic mosaic". (flysch, crystalline schists, limestones, igneous rocks, metamorphic rocks) Mountain ranges From north to south, three major mountain groups can be identified, separated by different river valleys. Apuseni Mountains, north of Mureș Poiana Ruscă Mountains, south of Mureș Banat Mountains, the southwest corner of Romania, south of Timiș There are 18 subgroups in total. See also Romanian Carpathians References External links Media related to Romanian Western Carpathians at Wikimedia Commons
Nyugati-Kárpátok

Erdélyi Kárpátok; Románia földrajzában Nyugati-Kárpátoknak (románul Carpații Occidentali) nevezik az Erdélyi-medencét délnyugatról határoló hegységvonulatot. Megjegyzés: A „Nyugati-Kárpátok” kifejezést az Északnyugati-Kárpátok szinonimájaként is használják. A Nyugati-Kárpátokat gyakran nem tartják a Kárpátokon belüli összetartozó egységnek. Az Erdélyi-középhegységet egyesek külön hegységcsoportként kezelik, a Ruszka-havast és a Bánsági-hegyvidéket pedig a Déli-Kárpátokhoz sorolják. Földrajz A Nyugati-Kárpátok három fő csoportja az Erdélyi-középhegység, a Ruszka-havas és a Bánsági-hegyvidék. Erdélyi-középhegység vagy Erdélyi-szigethegység (Munții Apuseni) A hegycsoport központi hegytömbje: Bihar-hegység (Munții Bihorului) Vigyázó-hegység vagy Kalota-havas (Masivul Vlădeasa) Gyalui-havasok (Munții Gilăului) Öreghavas (Muntele Mare) A Sebes-Körös völgyétől északra két alacsony hegység: Réz-hegység (Munții Plopișului, Muntele Ses) Meszes-hegység ( Munții Meseș) A hegycsoport nyugati hegységei: Király-erdő (Munții Pădurea Craiului) Béli-hegység (Munții Codru-Moma) Zarándi-hegység (Munții Zărand) A hegycsoport déli hegységei: Erdélyi-érchegység (Munții Metaliferi) Torockói-hegység (Munții Trascău) Ruszka-havas (Munții Poiana Ruscă) Bánsági-hegyvidék (Carpații Banatului) Krassó-Szörényi-érchegység Szemenik-hegység (Munții Semenic) Almás-hegység (Munții Almăjului) Aninai-hegység (Munții Aninei) Lokva-hegység (Munții Locvei) Orsovai-hegység (Munții Cernei) Források Az Erdélyi Kárpátokról
Carpații Occidentali Românești

Carpații Occidentali, alături de Carpații Orientali și Carpații Meridionali reprezintă una dintre cele trei grupe muntoase ale României. Denumirea lor este dată referitor la poziția lor geografică (la vest, deci occidentali ca poziție) față de Depresiunea colinară a Transilvaniei, care reprezintă simultan și limita lor estică, respectiv față de Culoarul Timiș-Cerna pentru Munții Banatului (grupul sudic al Occidentalilor). Carpații Occidentali se desfășoară între Dunăre, Barcău și Someș. Au o altitudine maximă de 1849 m în Munții Bihor, Curcubăta Mare. Discontinuitatea este una din caracteristicile de bază ale acestora. Alcătuirea geografică este foarte variată, existând un adevărat „mozaic petrografic” (fliș, șisturi cristaline, calcare, roci eruptive, roci metamorfice). Caracteristici generale Grupe montane distincte Grupe majore de munți În Carpații Occidentali se disting trei grupe majore de munți: Munții Apuseni la nord de Mureș Munții Poiana Ruscă, situați central, la sud de Mureș, Munții Banatului, în colțul sud-vestic al României și la sud de Timiș. respectiv 18 sub-grupe montane în total. Petrografie În Munții Apuseni se pot distinge Munții Bihorului alcătuiți din șisturi cristaline și calcare, respectiv Munții Metaliferi și Munții Vlădeasa din roci eruptive. Relieful carstic este bine reprezentat în Munții Apuseni unde peșteri precum Urșilor, Scărișoara și Vântului reprezintă monumente ale naturii. Grupul de mijloc al Carpaților Occidentali, Munții Poiana Ruscă, având altitudinea maximă la Vârful Padeș cu 1374 m, sunt alcătuiți din șisturi cristaline. În cadrul grupului sudic al Munților Banatului se pot diferenția Munții Semenic, Munții Almăjului, Munții Locvei și Munții Dognecei alcătuiți din șisturi cristaline, respectiv Munții Aninei alcătuiți din calcare. Depresiuni intramontane (de la sud la nord) Depresiunea Almăjului (Bozovici) pe valea râului Nera; Depresiunea Caraș-Ezeriș, pe valea râului Caraș; Depresiunea Zarandului, pe valea râului Crișul Alb; Depresiunea Beiuș, pe valea râului Crișul Negru; Pasuri și trecători Pasul Domașnea (sau Poarta Orientală), în Culoarul Timiș-Cerna; Pasul Poarta de Fier a Transilvaniei, în Culoarul Bistrei; Pasul Ciucea, pe Crișul Repede, între munții Vlădeasa și Plopiș; Defileul Mureșului; Culoarul Timiș-Cerna; Culoarul Bistrei. Chei Cheile Turzii Cheile Nerei Cheile Carașului Cheile Minișului Legături externe Carpații Occidentali Arhivat în 20 martie 2011, la Wayback Machine., travelworld.ro Obiective turistice Muntii Apuseni, arieseni-apuseni.ro Harta interactivă a Carpaților Occidentali, welcometoromania.ro Harta Carpații Occidentali Arhivat în 23 august 2010, la Wayback Machine., hartaturistului.com Obiective turistice Arieseni - Muntii Apuseni, arieseni.pro Vezi și Carpații Meridionali Carpații Orientali Jugul intracarpatic