NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Titan (Bucarest)

El barri de Titan és un dels barris del Sector 3 de Bucarest (Romania). Aquest barri està situat a la zona est de la capital romanesa i es troba envoltat pel parc del Titan. Antigament la zona era coneguda com a Balta Albă (en català la Tolla Blanca), ja que principis del segle xx una bona part de l'extensió de l'actual barri era una petita depressió que sovint estava plena d'aigua. Aquesta depressió es va drenar i es va cobrir de calç viva, fet pel qual la zona va rebre el nom de Tolla Blanca. Tot i això no s'ha de confondre la denominació antiga del barri de Titan amb la veïna barriada de Balta Albă. El barri es va desenvolupar espectacularment a final dels anys setanta amb la construcció de grans bloc d'estil comunista, on s'allotjaven de nou als desnonats de les demolicions de barris sencers per construir barris nous com el de Centru Civic o per la construcció de la Casa Poporului. L'organització urbanística és com a la resta dels barris de Bucarest: grans avingudes que serveixen com a eixos viaris i tot un seguit de caòtics carrers petits que comuniquen els blocs amb les principals vies de comunicació. Els bulevards principals que passen per Titan són el de Nicolae Grigorescu, el de Camil Ressu i de elTheodor Pallady. Aquest darrer és un tram de l'autopista sense peatge (Autopista del Sol) que comunica Bucarest amb Constanţa. El barri està comunicat amb la resta de Bucarest pel Metro, per diverses línies de tramvia, troleibús, autobús i taxis. Les dos estacions de metro situades al barri són les de Nicolae Grigorescu i Titan. Al barri de Titan es poden trobar importants centres comercials (coneguts a Bucarest com a Mall) i el complex de cinemes Gloria (situat a la intersecció entre els bulevards Baba Nova i Nicolae Grigorescu. El llac Titan fou construït a la segona meitat del segle xx en una petita depressió del terreny i dins del mateix hi ha cinc illots petits. Les barriades que fan frontera amb Titan són Dristor, Vitan, Dudeşti, Pantelimon i Balta Albă. A l'extrem nord del barri està ubicat el Bulevard Basarabiei i l'estadi de Lia Manoliu. Viccionari
Titan, Bucharest

Titan (Romanian pronunciation: [tiˈtan]) is a neighborhood of Eastern Bucharest, part of Sector 3. It surrounds the Alexandru Ioan Cuza Park, formerly known as "Titan", "I.O.R." (Intreprinderea Optică Română), and "Balta Albă" (The White Pond). The name of "Titan" comes from a cement factory located here in the 20th century. Starting with the 1950s, the development stage began. In the context of an acute housing crisis, the Titan was chosen for further city development as there were few constructions on it. Large industrial units were built in the vicinity. Construction lasted until the 1970s, when the Alexandru Ioan Cuza Park was also built around the Titan Lake. Titan consists mostly of housing facilities. The Alexandru Ioan Cuza Park (also known as Titan) is located in the center of the neighborhood. It is one of the biggest parks in Bucharest, with a total surface measuring over 85 ha (210 acres). The park is built around the Titan Lake, which is divided in half by a road bridge and contains five small islands. Transportation is well-developed, the region being linked to other parts of Bucharest by subway, tram-lines, trolleys, buses, and taxis. The subway stations located in Titan are Nicolae Grigorescu, Titan, Costin Georgian, 1 Decembrie 1918, Nicolae Teclu, and Anghel Saligny. The most important boulevards are named after Nicolae Grigorescu, Camil Ressu, and Theodor Pallady. The latter is a continuation of the Bucharest–Constanța freeway inside the city. There are several large shopping centres, the biggest ones being Auchan and Cora hypermarkets. The Gloria cinema is sited on the intersection of Baba Novac and Nicolae Grigorescu boulevards. Nearby neighborhoods include Dristor, Vitan, Dudești, Pantelimon. At the northwestern end of the neighborhood there is the Basarabiei Boulevard and the National Arena. ParkLake Shopping Center, Bucharest's newest mall, opened its gates for visitors on 1 September 2016. The 70,000 square meters mall is set to be one of Bucharest's top 5 shopping destinations, alongside Băneasa Shopping City, AFI Cotroceni, Sun Plaza, and Mega Mall. ParkLake is located next to the Alexandru Ioan Cuza Park. The mall has more than 200 stores, restaurants and service vendors, a multiplex cinema operated by Cinema City, and a World Class fitness center. References
Titan (Bucarest)

Titan es uno de los barrios del Sector 3 de Bucarest, Rumanía. Se sitúa en la zona este de la capital rumana y se encuentra rodeado por el parque del Titan. Antiguamente la zona era conocida como Balta Albă (Charca Blanca), puesto que a principios del siglo XX una buena parte de la extensión del actual barrio era una pequeña depresión que a menudo se llenaba de agua. Esta depresión se drenó y se cubrió de cal viva, hecho por el cual la zona recibió el nombre de Charca Blanca. No obstante, no se ha de confundir la denominación antigua del barrio de Titan con la barriada vecina de Balta Albă. El barrio se desarrolló espectacularmente a finales de los años setenta con la construcción de grandes bloques de estilo comunista, donde se realojaban a los desahuciados por las demoliciones de barrios enteros para construir barrios nuevos como el de Centru Civic o para la construcción de la Casa Poporului. La organización urbanística es como la del resto de los barrios de Bucarest: grandes avenidas que sirven como ejes viarios y toda una serie de caóticas callejuelas que comunican los bloques con las principales vías de comunicación. Los bulevares principales que pasan por Titan son el de Nicolae Grigorescu, el de Camil Ressu y de Theodor Pallady. Este último es un tramo de la autopista A2 (Autostrada Soarelui, "Autopista del Sol") que comunica Bucarest con Constanţa. El barrio está comunicado con el resto de Bucarest por metro, por varias líneas de tranvía, trolebús, autobús y también por taxi. Las dos estaciones de metro que se sitúan en el barrio son las de Nicolae Grigorescu y Titan. En el barrio de Titan se hallan importantes centros comerciales (conocidos en Bucarest como Mall) y el complejo de cines Gloria (situado en la intersección entre los bulevares Baba Nova y Nicolae Grigorescu. El lago Titan se construyó en la segunda mitad del siglo XX en una pequeña depresión del terreno, y dentro del mismo hay cinco pequeños islotes. Las barriadas que limitan con Titan son Dristor, Vitan, Dudeşti, Pantelimon y Balta Albă. Al extremo norte del barrio se halla el Bulevar Basarabiei y el estadio Lia Manoliu.
Titan (Boekarest)

Titan is een wijk in het oosten van de Roemeense hoofdstad Boekarest en wordt omringd door het Titanpark (vroeger bekend als Balta Albă, Witte Vijver). Ook een buitenwijk nabij Titan heet Balta Albă. Gebouwen in Titan werden, net zoals bij vele andere wijken in Boekarest, gesloopt en herbouwd in socialistische stijl. Dit gebeurde in de jaren 70-'80, in opdracht van Nicolae Ceaușescu. Deze wijk is verbonden met andere wijken, met de Metro van Boekarest, trams, trolleybussen, bussen en taxi's. Ook zijn er brede boulevards en pleinen te vinden. De belangrijkste zijn genoemd naar Nicolae Grigorescu, Camil Ressu en Theodor Pallady. Ze zijn ook het verbindingsstuk tussen Boekarest en de A2 die naar de Zwarte Zee loopt. Verder zijn er ook winkelcentra in Titan. Het grootste winkelcentrum wordt er gewoon "winkelcentrum" genoemd. Bioscoop "Gloria" is het enige in Titan en ligt aan het kruising tussen boulevards Baba Novac en Nicolae Grigorescu. Het Titanmeer werd "aangelegd" in de 20e eeuw op de plek van een vroegere beekje. Het Titanmeer wordt door tweeën gedeeld door een brug. Er zijn vijf eilanden in het meer waarvan het grootste Insula Pensionarilor (Eiland van Pensionarissen) heet. Aangrenzende wijken zijn Dristor, Vitan, Dudești, Pantelimon en Balta Albă. Aan het uiterst noordwestelijke punt van de wijk heb je het Basarabieiboulevard en het Lia Manoliustadion. De twee metrostations in de wijk zijn Nicolae Grigorescu en Titan.
Аркул де Триумф

Аркул де Триумф (на румънски: Arcul de Triumf) е триумфална арка, разположена в северната част на Букурещ - столицата на Румъния. Открита е през декември 1936 г. Архитект на високата 27 метра арка е Петре Антонеску. Днес арката се използва за военни паради, които се провеждат под нея всяка година на 1 декември по случай националния празник на Румъния. Външни препратки Аркул де Триумф в Google Maps
Arc de Triomf de Bucarest

L'Arc de Triomf de Bucarest (en romanès Arcul de Triumf) és un monument situat a la part nord de la capital romanesa, al bulevard Kiseleff. El primer arc de triomf es va construir per commemorar la independència de Romania l'any 1878. El dia de la seva inauguració es va fer una desfilada victoriosa de les tropes del nou Estat. Un altre arc provisional el va succeir l'any 1922, després de la Primera Guerra Mundial. Destruït l'any 1935, va ser reemplaçat per l'arc de triomf actual, inaugurat el setembre del 1936. L'Arc de Triomf de Bucarest té una alçada de 27 metres i una base rectangular de 25 x 11,50 metres. Va ser construït per l'arquitecte Petre Antonescu. Les escultures que decoren la façana van ser realitzades per importants artistes romanesos com Ion Jalea i Dimitrie Paciurea. Referències
Arcul de Triumf

Arcul de Triumf er en triumfbue i den nordlige del af den rumænske hovedstad Bukarest på Kiseleff Vej. Den første triumfbue i træ blev bygget i hast efter Rumæniens uafhængighed i 1878, så de sejrende tropper kunne marchere under den. En anden midlertidig bue blev bygget samme sted i 1922 efter første verdenskrig, men ødelagdes i 1935 for at gøre plads til den nuværende triumfbue, som blev indviet i september 1936. Den er 27 meter høj og blev bygget efter planer af arkitekten Petre Antonescu. Dens grundplan er en rektangel på 25 x 11,50 m. De skulpturer, som facaden er dækket af, er lavet af berømte rumænske skulptører som Ion Jalea og Dimitrie Paciurea.
Triumphbogen (Bukarest)

Arcul de Triumf ist ein Triumphbogen in der rumänischen Hauptstadt Bukarest. Das Bauwerk wurde zu Ehren des Triumphes im Ersten Weltkrieg errichtet. Ein erster Vorläufer wurde 1878, nach Erlangung der Selbständigkeit des Landes, provisorisch aus Holz errichtet. Dieses Bauwerk wurde 1922 durch ein größeres, immer noch provisorisches aus Holz und Stuck ersetzt – woraufhin der berühmte rumänische Musiker und Komponist George Enescu einen spöttischen Brief an den Bürgermeister mit der Frage schrieb, wann denn die Hauptstadt einmal einen echten Triumphbogen erhalten werde. Der jetzige Triumphbogen wurde 1935 bis 1936 von Petre Antonescu nach dem Vorbild des Arc de Triomphe de l’Étoile in Paris zu einem riesigen Bauwerk nach klassisch-römischer Art vollendet und zum Nationalfeiertag am 1. Dezember 1936 eingeweiht – ein Beispiel dafür, dass jahrzehntelange bombastische Provisorien in Bukarest durchaus Tradition haben. Der Arcul de Triumf ist mit zahlreichen Eintragungen und bemerkenswerten Reliefs verziert. Die Umrisse sind die eines Rechtecks mit einer Grundfläche von 25 × 11,50 m. Die Öffnung des Bogens ist 11 m hoch und 9,50 m breit. Bekannte Bildhauer wie Frederic Storck, Ion Jalea und Cornel Medrea haben zur Fertigung dieses Denkmals beigetragen. Wie in Paris strömt auch hier der Verkehr von einer Reihe großer Straßen sternförmig auf den mächtigen Bogen zu. Weblinks Einzelnachweise
Arcul de Triumf

Arcul de Triumf (Romanian; "The Triumphal Arch") is a triumphal arch located on the Kiseleff Road, in the northern part of Bucharest, Romania. The monument, designed by Petre Antonescu, was built in 1921–22, renovated in 1935–36, and renovated again starting in 2014. It commemorates Romania's victory in the First World War and the coronation of King Ferdinand I and his wife Marie. History The first, wooden, triumphal arch was built hurriedly, after Romania gained its independence (1878), so that the victorious troops could march under it. Another arch with concrete skeleton and plaster exterior of elaborate sculptures and decoration designed by the architect Petre Antonescu was built on the same site after World War I in 1922. The arch exterior, which had seriously decayed, was replaced in 1935 by the current much more sober neoclassical design, more closely modelled on the Arc de Triomphe in Paris. The new arch, also designed by Antonescu and executed in stone, was inaugurated on 1 December 1936. Nowadays, Arcul de Triumf is one of the well-known symbols of the Romanian capital. Military parades are held beneath the arch each 1 December, with the occasion of Romanian National Day. Description and surroundings Arcul de Triumf has a height of 27 metres (89 ft). It has as its foundation a 25 by 11.5 metres (82 by 38 ft) rectangle. The sculptures with which the façades are decorated were created by famous Romanian sculptors such as Ion Jalea and Dimitrie Paciurea. Elisabeta Palace, the current residence of the Romanian royal family, is located near Arcul de Triumf, in King Michael I Park (Herăstrău Park). See also Arc de Triomphe References
Arcul de Triumf

El Arcul de Triumf es un arco de triunfo localizado en la zona norte de Bucarest, la capital de Rumanía. Se halla, concretamente, en la Șoseaua Kiseleff. Historia El arco primigenio se hizo en madera a toda prisa en 1878, inmediatamente después de que Rumanía obtuviese su independencia, pensando en que las tropas victoriosas pudiesen desfilar debajo de él. Otro arco temporal fue construido en el mismo lugar, en 1922, para conmemorar el fin de la Primera Guerra Mundial. Sin embargo, fue demolido en 1935. En 1936, tan solo un año más tarde, se construyó el arco actual, que fue inaugurado en septiembre. Dimensiones El arco que en la actualidad está en pie tiene una altura de 27 metros, y fue construido siguiendo un proyecto del arquitecto Petre Antonescu. Su base, rectangular, tiene unas dimensiones de 25 x 11.5 metros. Las esculturas que decoran la fachada del arco fueron creadas por Ion Jalea y Dimitrie Paciurea, dos de los escultores más importantes de Rumania en el siglo XX. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Arcul de Triumf. Arcul de Triumf en Google Maps
Arc de triomphe (Bucarest)

L'Arc de triomphe (en roumain, Arcul de Triumf) est un monument situé dans la ville de Bucarest, capitale de la Roumanie. Situation Situé dans le secteur 1 de Bucarest, l'Arc de triomphe s’élève sur la place du même nom traversée par la chaussée Kiseleff, à côté du parc Herastrau et non loin de la place Charles-de-Gaulle avec laquelle il est relié par le boulevard Maréchal Constantin Prezan. Histoire En 1878, un mois après l'accession du pays à l'indépendance, un premier arc de triomphe en bois est érigé rapidement afin d'y faire défiler les troupes victorieuses. Après la Première Guerre mondiale, un autre arc provisoire lui succède sur le même emplacement en 1922. Détruit en 1935, il est remplacé par l'arc de triomphe actuel, inauguré en septembre 1936. Architecture D'une hauteur de 27 mètres, il a été construit par l'architecte Petre Antonescu sur des fondations de 25 m par 11,50 m. Des sculptures réalisées par des artistes roumains célèbres tels que Ion Jalea et Dimitrie Paciurea ornent les façades. Notes et références Liens externes Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Bucarest
Arco di Trionfo (Bucarest)

L'Arco di Trionfo (in romeno Arcul de Triumf) di Bucarest è un arco trionfale moderno, sito nella capitale della Romania. L’Arco di Trionfo, che si trova lungo la Șoseaua Kiseleff nella parte nord della città, è uno dei monumenti principali della capitale rumena. Quest’arco trionfale moderno vuole essere una commemorazione della partecipazione vittoriosa della Romania alla Prima Guerra Mondiale. Storia e descrizione L’Arco di Trionfo venne costruito e modificato più volte nel corso degli anni. La primissima struttura venne eretta in occasione dell’indipendenza della Romania ottenuta nel 1878. L’Arco, realizzato in legno, fu costruito in fretta e furia poiché i cittadini rumeni volevano acclamare le truppe vittoriose di ritorno in città. Si voleva celebrare la vittoria facendo marciare i soldati sotto l’arco. Un secondo arco, anche questo provvisorio, rimpiazzò il primo in seguito alla Prima Guerra Mondiale, nel 1922. Anche questo venne realizzato in legno e stucco. Tra il 1935 e il 1936 si decise di modificare la struttura e rendere finalmente l’arco permanente. Si rivestì la vecchia struttura di granito. Questa scelta fu dettata principalmente da ragioni estetiche, poiché con gli anni la struttura di legno si era deteriorata. Lasciandola così, l’immagine della capitale, della “Piccola Parigi”, sarebbe stata danneggiata. L’Arco di Trionfo è alto complessivamente 26 metri e la forma, così come l’estetica, vogliono ricordare l’Arc de Triomphe di Parigi. Il primo dicembre di ogni anno, Festa Nazionale della Romania, l’Arco è scenario di spettacolari celebrazioni con parate militari. Inoltre è presente una scala interna all’Arco che è stata costruita per permettere ai visitatori di salire fino in cima e approfittare di un panorama della città. Voci correlate Arco trionfale Bucarest Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Arco di Trionfo Bucarest Collegamenti esterni (EN) Arco di Trionfo, su Structurae.
Arcul de Triumf

Arcul de Triumf is een triomfboog in het noordwesten van Boekarest, gelegen aan de Kiseleffweg. De eerste, houten triomfboog werd gebouwd nadat Roemenië in 1878 zijn onafhankelijkheid kreeg, zodat de overwinnende troepen eronderdoor konden marcheren. Nog een andere triomfboog werd op dezelfde plek gebouwd in 1922, maar deze werd in 1935 al met de grond gelijk gemaakt om plaats te maken voor de huidige. De bouw van de huidige triomfboog werd al voltooid in september 1936. De Arcul de Triumf heeft een hoogte van 27 m en werd ontworpen door architect Petre Antonescu. De sculpturen die de Arcul de Triumf versieren zijn gemaakt door beroemde Roemeense beeldhouwers, onder wie Ion Jalea en Dimitrie Paciurea.
Łuk Triumfalny w Bukareszcie

Łuk Triumfalny (rum. Arcul de Triumf) – łuk triumfalny usytuowany w północnej części Bukaresztu, na alei Kiseleff. Pierwszy, drewniany łuk stanął w tym samym miejscu zaraz po uzyskaniu niepodległości przez Rumunię (1878 r.) – walczące o wolność kraju oddziały mogły więc pod nim przejść. Kolejny obiekt wybudowano w 1922 r., po I wojnie światowej. Zburzono go w 1935 r., aby wybudować kolejny pomnik, który znajduje się obecnie w tym samym miejscu. Budowa zakończyła się we wrześniu 1936. Łuk ma 27 metrów wysokości, zbudowano go według planów architekta Petre Antonescu. Podstawą jest prostokąt o bokach 25 × 11,5 m. Ozdabiające konstrukcję rzeźby wykonali znani rumuńscy rzeźbiarze, m.in. Ion Jalea czy Dimitrie Paciurea. Łuk Triumfalny poświęcony jest wszystkim żołnierzom walczącym w barwach Rumunii. Podobieństwo do paryskiego Łuku Triumfalnego symbolizuje również przyjaźń rumuńsko-francuską. Zobacz też Łuk Triumfalny w Paryżu Przypisy
Arco do Triunfo (Bucareste)

Arcul de Triumf é um arco triunfal situado na Estrada Kiseleff (Șoseaua Kiseleff), na parte norte de Bucareste. O primeiro arco de madeira foi construído às pressas para celebrar a independência de Roménia em 1878, de modo que as tropas vitoriosas pudessem marchar sob ele. Outro arco temporário foi construído no mesmo local em 1922 após a Primeira Guerra Mundial, sendo este demolido em 1935 para possibilitar a edificação do atual arco triunfal que foi inaugurado em setembro de 1936. O atual arco tem uma altura de 27 metros e foi construído seguindo o projeto do arquiteto Petre Antonescu. Ele tem uma base retangular de 25 por 11.5 metros. Suas fachadas são decoradas com esculturas criadas por escultores romenos famosos, como Ion Jalea e Dimitrie Paciurea. Atualmente o principal desfile militar realizado sob o arco é em 1 de dezembro, na ocasião do feriado nacional da Roménia. Ver também Arco do Triunfo (França) Referências Ligações externas Arcul de Triumf at Google Maps O Arcul de Triomf em Bucharest, Romênia
Триумфальная арка (Бухарест)

Триумфальная арка (рум. Arcul de Triumf) — триумфальная арка в северной части столицы Румынии — Бухаресте. Находится между шоссе Киселёва и бульваром «Король Михай I». История Первая деревянная Триумфальная арка в Бухаресте была воздвигнута в честь обретения Румынией независимости в 1878 году, чтобы победоносные войска могли пройти под ней. Следующая арка с бетонным основанием, гипсовыми скульптурами и декором построена на том же месте после окончания Первой мировой войны в 1922 году. После серьёзных разрушений арка была заменена в 1936 году на нынешнюю, выполненную в неоклассическом стиле, тщательно скопированную с Триумфальной арки в Париже. Сходство с Парижской Триумфальной аркой символизирует румыно-французскую дружбу. Арка, выполненная в камне, была открыта 1 декабря 1936 года. Автор проекта Петре Антонеску. Описание Триумфальная арка в Бухаресте высотой 27 метров, имеет прямоугольную основу 25 × 11,50 м. Скульптуры, которыми украшена арка, были созданы известными румынскими скульпторами, такими как Йон Жаля и Димитрие Пачуреа. Ныне под Триумфальной аркой в Бухаресте ежегодно 1 декабря, в связи с национальным праздником Румынии, проходят военные парады. Ссылки Povestea Arcului de Triumf din Bucureşti. (рум.) Arcul de Triumf (рум.)
Slavolok zmage, Bukarešta

Slavolok zmage (romunsko Arcul de Triumf din București) je slavolok v severnem delu Bukarešte na cesti Kiseleff. Prvi lesen slavolok je bil hitro zgrajen, potem ko je Romunija postala neodvisna (1878), tako da so lahko zmagovite čete korakale pod njim. Na istem kraju je bil zgrajen še en začasen lok leta 1922 po prvi svetovni vojni, ki je bil porušen leta 1935, da bi naredil prostor današnjemu spomeniku, ki je bil odprt septembra 1936. Sedanji slavolok je visok 27 metrov in je bil zgrajen po načrtih arhitekta Petra Antonescuja. Temelji so v obliki pravokotnika, mere so 25 x 11,50 metra. Skulpture, s katerimi so okrašene fasade, so ustvarili znani romunski kiparji, kot sta Ion Jalea in Dimitrie Paciurea. Vojaške parade so pod lokom vsako leto 1. decembra ob narodnem prazniku Romunije. Elizabetina palača, sedanja rezidenca romunske kraljeve družine, stoji v bližini ulice slavoloka v parku Herăstrău. Obnova V skladu s tehničnim strokovnim znanjem je bilo leta 1980 ugotovljeno, da se je stanje zgradbe resno poslabšalo, kar je zahtevalo nekaj večjih popravil. Zaradi čezmerne vlage, ki jo povzroča vdiranje vode, so začele propadati zidane površine, zaradi potresa v letih 1940 in 1977 pa so nastale razpoke zidov. Med januarjem 2014 in 28. novembrom 2016 so ga prenavljali. Ob tej priložnosti sta bili obnovljeni besedili izjave kralja Ferdinanda državi ob vstopu Romunije v vojno in ob kronanju v Albi lulii iz leta 1922. Sklici Zunanje povezave Arcul de Triumf at Google Maps The Arc de Triomf in Bucharest,Romania Arhivirano 2015-02-23 na Wayback Machine. The Arc de Triomf in Paris,France
Тріумфальна арка (Бухарест)

Тріумфальна арка (рум. Arcul de Triumf) — тріумфальна арка в північній частині Бухареста. Знаходиться між шосе Кисельова і бульваром «Король Міхай I». Історія Перша дерев'яна Тріумфальна арка в Бухаресті була споруджена на честь здобуття Румунією незалежності у 1878 році, щоб переможні війська могли пройти під нею. Наступна арка з бетонною основою, гіпсовими скульптурами і декором побудована на тому ж місці після закінчення Першої світової війни в 1922 році. Після серйозних руйнувань, арка була замінена в 1936 році на нинішню, виконану в неокласичному стилі, ретельно скопійовану з Тріумфальної арки в Парижі. Схожість з паризькою Тріумфальною аркою символізує румуно-французьку дружбу. Кам'яна арка відкрита 1 грудня 1936 року. Автор проєкту Петре Антонеску. Опис Тріумфальна арка в Бухаресті висотою 27 метрів, має прямокутну основу 25×11.50 м. Скульптури, якими прикрашена арка, були створені відомими румунськими скульпторами, такими як Йон Жаля і Димітріє Пачуря. Нині під Тріумфальною аркою в Бухаресті щорічно 1 грудня, у зв'язку з національним святом Румунії, проходять військові паради. Примітки Посилання Povestea Arcului de Triumf din Bucureşti. (рум.) Arcul de Triumf(рум.)