NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lago Floreasca

Il lago Floreasca (in romeno: lacul Floreasca) è un lago artificiale di Bucarest, nel Settore 1, con una superficie di 70 ha, una lunghezza di 3 km, una larghezza compresa tra 100 e 800 metri e una profondità da 1 a 5 m per un volume di 1.600.000 m3 e una portata di 2,5 m/s. Lo sviluppo del lago Floreasca iniziò nel 1936, sul corso del fiume Colentina. A monte di esso si trova il lago Herăstrău, al quale è collegato da una chiusa, ea valle il lago Tei, dal quale è separato da una diga. La superficie del lago è divisa in due, per i titolari dei diritti di pesca: Il Lago Floreasca 1, che inizia il suo percorso all'altezza del ponte Calea Floreasca e termina alla barriera di protezione per la pesca situata nell'area del campo sportivo Năstase. Il Lago Floreasca 2 che inizia il suo percorso all'altezza della barriera di protezione per la pesca situata nell'area del campo sportivo Năstase e termina al ponte Herăstrău, comprendente il "bacino" dell'area della chiusa con il lago Herăstrău. Attualmente gli 8 bacini che esistevano sulle sponde del lago sono abbandonati, come per la maggior parte dei laghi della Colentina. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Lago Floreasca
Lacul Floreasca

Lacul Floreasca este un lac antropic din București, sectorul 1, are o suprafață de 70 ha, lungimea de 3 km, lățimea între 100-800 m și o adâncime de 1-5 m, un volum 1.600.000 m³, un debit de 2,5 m/s. Istoric Amenajarea lacului Floreasca a început în anul 1936, pe cursul râului Colentina, și are în amonte Lacul Herăstrău, de care este legat printr-o ecluză, și în aval Lacul Tei, de care îl desparte un baraj. La intrarea în Muzeul Satului din București, o placă memorială amintește de marile lucrări hidrotehnice care s-au făcut, sub domnia Majestății Sale Regelui Carol al II-lea al României, pentru crearea Parcului Herăstrău și a întregii zone verzi din nordul Capitalei, în anii 1932-1937, sub conducerea inginerului Nicolae Caranfil. Textul spune: „Sub domnia Regelui nostru Carol II, Primarii Capitalei fiind Dem Dobrescu, Al. Donescu, în anii 1932-1937 s’a făcut asanarea mlaștinelor Colentinei, înfăptuindu-se lacurile Băneasa, Herăstrău, Floreasca, prin mari lucrări la Buftea, precum și derivarea de ape din râul Ialomița la Bilciurești, ca să însănătoșească Capitala Țării și să o înfrumosețeze. Această lucrare a fost făcută de Uzinele Comunale București, Director Gen. fiind ing. Nicolae Caranfil.” Suprafața lacului Floreasca este împărțită în două, de proprietarii drepturilor de pescuit: Lacul Floreasca 1, care începe de la podul din calea Floreasca și se termină la gardul de protecție piscicolă situat în zona bazei sportive Năstase. Lacul Floresca 2, care începe de la gardul de protecție din zona bazei sportive Năstase și se termină la podul Herăstrau, incluzând și "oala" din zona ecluzei cu lacul Herăstrău. În prezent, pe marginea Lacului Floreasca există 8 ștranduri abandonate, cele mai multe din întreaga salbă de lacuri de pe râul Colentina. Calitatea apei În urma analizelor apei efectuate de Administrația Națională Apele Române (A.N.A.R.) și a Administrația Lacuri, Parcuri și Agrement București (A.L.P.A.B.), s-au constatat următoarele: În cazul lacului Floreasca pH-ul se încadrează în mare parte în limitele normale, depășind izolat valoarea de 8,5 cu doar 0,02, amoniul, nitriții și nitrații sunt și ei în limitele normale, însă ca și în cazul celorlalte lacuri, se înregistrează depășiri ale valorii maxime admise pentru metalele grele precum cadmiu și plumb, ajungând la valori de 71, respective, 2218 μg/l, cuprul depășește sporadic limita, ajungând la valoarea maximă de 535 μg/l, zincul nu depășește valoarea maximă admisă de 1000 μg/l, iar fosforul depășește valoarea maximă admisă de 1,2 mg/l, ajungând la 8,4 mg/l. Se semnalează prezența bacteriilor coliforme fecale, a streptococilor fecali și a bacteriei E. coli. Note Legături externe Localizare pe hartă Arhivat în 6 martie 2016, la Wayback Machine.
Svidovec

Svidovec (ukrajinsky Свидівець, Svydivec) je horské pásmo na Zakarpatské Ukrajině a geomorfologický celek Ukrajinských Karpat. Pohoří má charakter poloniny (tj. horské pastviny) a mezi jeho nejvyšší vrcholy patří Bliznica 1881 m), Drahobrat (1763 m), Dohjaska (1761 m), Tataruka (1707 m), Unharjaska (1707 m) či Trojaska (1702 m). Trvale osídlena jsou údolí řek Tisa (včetně města Rachov) a Teresva (obec Usť-Čorna) a jižní strana (obec Kosivska Poljana a další). Východní část masivu se nachází v ukrajinském etnickém území – Huculsku.. Východní část Svidovce je součástí chráněné oblasti (asi 1 500 hektarů) – chráněného masivu Svydovetskyj (ukrajinsky Свидовецький заповідний масив), na jehož severních svazích se nachází Apšinecká rezervace (ukrajinsky Апшинецький заказник). Některá jezera (ledovcového původu) nacházející se na hřebeni Svidovce jsou: Apšinec (1487 m n. m., v okrese Rachov; hloubka – přes 3 m), Vorožeska (ukrajinsky Ворожеська) (1460 m n. m.; skládá se ze dvou částí – horního jezera o rozloze 0,7 ha, hlubokého 4,5 m a dolního jezera, několikanásobně menšího, hlubokého až 2 m), Herašaska (ukrajinsky Герашаська) (teplota vody v létě nízká – v červnu +10°C – +11°C; řas je málo, nejběžnější faunou jsou mikroskopičtí korýši). Nacházejí se zde vodopády, jako například Drahobratský a Trufanec. Svidovec je lyžařská (viz Drahobrat) a turistická oblast. V roce 2021 místní úřady schválily územní plán, podle kterého bude na území hřebene Svidovec postaven turistický komplex se sítí visutých osobních lanovek, sjezdovek, hotelové a komerční infrastruktury a větrná farma s 34 větrnými turbínami. Místní komunita a aktivisté se však tomuto rozhodnutí brání, protože se předpokládá, že výstavba povede ke zničení místního ekosystému. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Свидовець (гірський масив) na ukrajinské Wikipedii. Související články Karpatská biosférická rezervace Polonina Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Svidovec na Wikimedia Commons (česky) Svidovec – informace o polonině Svidovec včetně doprovodných fotografií Československá mapa oblasti
Swydiwez

Die Swydiwez (ukrainisch Свидівець; russisch Свидовец Swidowez, polnisch Świdowiec; tschechisch und slowakisch Svidovec) ist ein Gebirgszug im Westen der Ukraine. Beschreibung und Bedeutung Die Bergkette ist Teil der Waldkarpaten und liegt in den Äußeren Ostkarpaten im Osten der Oblast Transkarpatien und schließt westlich an die Gebirge Gorgany und Tschornohora an. Hier entspringt auch der größte Nebenfluss der Donau, die Theiß. Zu den höchsten Erhebungen zählen: Blysnyzja (Близниця – 1883 m) Strymtscheska (Стримческа – 1872 m) Tataruka (Татарука – 1774 m) Dohjaska (Догяска – 1764 m) Unharjaska (Унгаряска – 1707 m) Auf dem Gebirgszug befinden sich Teile der Buchenurwälder der Karpaten. Sie ist Heimat von Dutzenden bedrohter Pflanzenarten und es gibt viele Wanderrouten seltener Tiere, umfasst Teile alten Wäldbestands, sieben Gletscherseen, und andere natürliche Reichtümer. 2016 wurde erstmals ein Skizentrum auf dem Svydovets geplant. Das Vorhaben, das unter anderem von Ihor Kolomojskyj gefördert wurde, steht wegen negativer Folgen für das Ökosystem in der Kritik. Weblinks Informationen zum Gebirgsmassiv (ukrainisch) Tschechoslowakische Wanderkarte des Gebiets (Memento vom 21. Februar 2007 im Internet Archive) Website der Umweltschutzgruppe Free Svydovets Einzelnachweise
Świdowiec

Świdowiec (522.24; ukr. Свидовець, Swydoweć) – pasmo górskie na terenie zachodniej Ukrainy w Beskidach Połonińskich (Zakarpacie), będących częścią Karpat Wschodnich. Świdowiec prawie w całości pokryty jest połoninami. Składa się z krótkiego, masywnego grzbietu głównego, od którego odchodzą na południe ramiona, znacznie dłuższe od grzbietu głównego, zwane Płajami Świdowieckimi (Bliźnicki, Tatulski, Stajkowy (Stary), Apecki). Od zachodu graniczy przez dolinę Tereswy z Połoniną Krasna, od północnego zachodu z masywem Busztułu, a od północy przez Przełęcz Okole z Połoniną Czarną w Gorganach, od wschodu z Czarnohorą, a od południa, wzdłuż Cisy, z Karpatami Marmaroskimi. Najwyższe szczyty to: na grzbiecie głównym: Bliźnica (1883 m n.p.m.), Stih (1707 m n.p.m.), Tatulska (albo Koteł, 1774 m n.p.m.), Todiaska (albo Dohiaska, 1764 m n.p.m.), Ungariaska (1707 m n.p.m.) na Płaju Bliźnickim: Mała Bliźnica (1572 m n.p.m.), Stare (1475 m n.p.m.), Dumeń (1391 m n.p.m.) Na Płaju Tatulskim: Menczył Mały (1391 m n.p.m.), Menczył Wielki (1297 m n.p.m.) Na Płaju Stajkowym: Opresza (1481 m n.p.m.), Byczkow (1478 m n.p.m.) Na Płaju Apeckim: Apecka (1512 m n.p.m.) Świdowiec znajduje się pomiędzy dolinami Brusturianki i Tereswy na zachodzie oraz Cisy na wschodzie. Jest zbudowany ze skał osadowych płaszczowiny czarnohorskiej. Samo pasmo ciągnie się z północnego zachodu na południowy wschód na długości około 25 km. Od głównego grzbietu rozciągają się na południe bardzo długie ramiona. Na północnych i wschodnich zboczach występują kotły polodowcowe. Zachowały się też inne ślady zlodowacenia w postaci pojedynczych jezior polodowcowych znajdujących się powyżej granicy lasu oraz moreny. Lasy porastają dolne partie zboczy i boczne grzbiety do wysokości 1300 m n.p.m. Powyżej rozciągają się rozległe hale, wykorzystywane na pastwiska i łąki. W przeciwieństwie do pobliskich pasm górskich bardzo słabo rozwinęła się tu kosodrzewina. Do wschodniej części pasma sięga swoimi granicami Karpacki Rezerwat Biosfery obejmujący rejon najwyższych szczytów pasma Świdowca. Bukowy las pierwotny Świdowca został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2007 r., wraz z innymi karpackimi lasami bukowymi na Ukrainie i Słowacji. Literatura Janusz Gudowski, Ukraińskie Beskidy Wschodnie tom 2, Warszawa 1998, ISBN 83-86483-71-7. Linki zewnętrzne Świdowiec (ukr.)
Свидовец (горный массив)

Свидове́ц (укр. Свидівець) — горный массив в Украинских Карпатах. Расположен между реками Тересва (на западе) и Чёрной Тисой (на востоке). География Главный хребет массива простирается огромной дугой с юго-востока на северо-запад. От главного хребта на высоте 1400—1883 м ответвляются боковые хребты, короткие в северном и длинные в южном направлениях. Широкие мягкие хребты, остатки бывших пенепленов, представляют собой резкий контраст с узкими, глубоко (до 1200 м) врезанными долинами. На северных обочинах главного хребта распространены поледниковые котлы (ледниковые кары), иногда наполнены озёрами — например Апшинец, Герашаска, Ворожеска, Драгобратское (Ивор). Южная сторона горного массива покрыта буковыми (до 1300 м), северная сторона — еловыми (до 1450—1550 м) лесами и жерепом, простираются просторные полонины, на которых развита пастушеская жизнь, в частности в районе Драгобрата. Постоянно заселены — долины рек Тисы (среди прочих город Рахов) и Тересвы (пгт Усть-Чорна) и южные обочины (село Косовская Поляна и другие). Восточная часть массива расположена в пределах украинской этнической территории — Гуцульщины. Массив связан с Дуклянским, частично Черногорским, Поркулецким и Раховским покровами, в геологическом строении преобладают песчаники и флиш мелового и палеогенового возрастов. Восточная часть горного массива входит в состав заповедной территории (около 1500 га) — Свидовецкого заповедного массива, на северных склонах расположен Апшинецкий заказник. Хребет Свидовец на Украине считают центром Европы. Этот хребет расположен на юго-востоке высокогорной части Украинских Карпат и граничит на юго-востоке с местом, где находится географический центр Европы (вблизи села Круглый Раховского района). Он обозначен установленными на правом берегу реки Тисы стелой и геодезическим знаком с надписью на латинском: «Постоянное, точное, вечное место». Некоторые озера (ледникового происхождения), которые расположены на хребте Свидовец: Апшинец (1487 м над уровнем моря, на склоне Свидовецкого массива, в Раховском районе; глубина — более 3 м), Ворожеска (1460 м над уровнем моря; состоит из двух частей — верхнего озера, площадью 0,7 га, глубиной 4,5 м, и нижнего озера, в несколько раз меньшего, глубиной до 2 м), Герашаска (температура воды летом низкая — в июне +10 °С — +11 °С; водорослей мало, из фауны самые распространённые микроскопические ракообразные). Некоторые вершины Близница (1883 м) Большой Котел (1771 м) Догяска (1761 м) Татарука (1707 м) Унгаряска (1707 м) Стог (1704 м) Трояска (1702 м) Тэмпа (1634 м) Пидпула (1634 м) Берляска (1555 м) См. также Вершины Украинских Карпат Литература Энциклопедия украиноведения. В 10-х томах. / Главный редактор Владимир Кубийович. — Париж; Нью-Йорк: Молодая жизнь, 1954—1989. Географічна енциклопедія України: в 3 т. / Редкол.: А. М. Маринич и др. — Київ: Українська радянська енциклопедія, 1989—1993. — ISBN 5-88500-015-8. (укр.)
Estadi Ilie Oană

L'Estadi Ilie Oană (romanès: Stadionul Ilie Oană) és un estadi esportiu de la ciutat de Ploiești, Romania. És un estadi de categoria 4 de la UEFA. És utilitat pel club FC Petrolul Ploiești des de la seva inauguració el 25 de setembre de 2011. Té un capacitat per a 15.073 espectadors. L'estadi va ser construït als terrenys on era l'antic estadi, que havia estat construït el 1937 i fou demolit el 2010. L'estadi duu el nom de Ilie Oană, un jugador i entrenador llegendari del Petrolul Ploiești. Galeria Referències
Ilie-Oană-Stadion

Das Ilie-Oană-Stadion (rumänisch Stadionul Ilie Oană) ist ein Fußballstadion in der rumänischen Stadt Ploiești. Es bietet Platz für 15.097 Zuschauer und ist die Heimspielstätte des Fußballvereins Petrolul Ploiești. Geschichte Das Ilie-Oană-Stadion in Ploiești, einer Stadt mit ungefähr 230.000 Einwohnern im Südosten Rumäniens, wurde in den Jahren 2010 bis 2011 erbaut. Am 25. September 2011 folgte dann die Eröffnung der neuen Arena mit einem Erstligaspiel des zukünftigen Nutzervereins Petrolul Ploiești gegen den Hauptstadtklub Dinamo Bukarest, das von der Gastmannschaft mit 5:1 gewonnen werden konnte. Seit September 2011 wird das Ilie-Oană-Stadion nun also vom Verein Petrolul Ploiești als Austragungsort für Heimspiele im Fußballsport genutzt. Petrolul Ploiești wurde in seiner Geschichte bis heute dreimal rumänischer Fußballmeister, während der nationale Pokalwettbewerb ebenfalls dreimal gewonnen werden konnte. Der letzte Erfolg in diesem Turnier datiert aus dem Jahr 2013 und ist somit auch teilweise im neuen Stadion erreicht worden. Gegenwärtig spielt Petrolul Ploiești in der höchsten Spielklasse im rumänischen Fußball, der Liga 1. Das Ilie-Oană-Stadion ersetzte ein gleichnamiges, älteres Stadion als Heimstätte von Petrolul Ploiești. Das alte Stadion war bereits 1937 erbaut worden und bot zuletzt noch Platz für 14.000 Zuschauer, entsprach aber nur in sehr begrenztem Maße den Anforderungen an eine moderne Spielstätte. So bestand es beispielsweise größtenteils aus Stehplätzen, während die neue Arena einzig über Sitzplätze verfügt. Das alte Ilie-Oană-Stadion wurde 2010 abgerissen, damit an dieser Stelle das neue Rund errichtet werden konnte. Das neue Ilie-Oană-Stadion bietet 15.097 Zuschauerplätze und ist wie schon sein Vorgänger benannt nach Ilie Oană, einem früheren Spieler von Petrolul Ploiești, der den Verein dann auch noch neun Jahre als Trainer betreute und sich in dieser Funktion für die erfolgreichste Phase in der Vereinsgeschichte verantwortlich zeigte. Weblinks fcpetrolul.ro: Stadion „Ilie Oană“ (rumänisch) stadiumdb.com: Stadionul Ilie Oană (englisch) stadiumguide.com: Stadionul Ilie Oană (englisch) europlan-online.de: Stadionul Ilie Oană – Ploiești
Ilie Oană Stadium

The Ilie Oană Stadium (Romanian: Stadionul Ilie Oană) is a football stadium in Ploiești, Romania. It has been the home ground of Petrolul Ploiești since its inauguration in September 2011, and has a capacity of 15,073 spectators. The stadium was built on the site of the former arena, which was completed in 1937 and demolished in 2010. Being ranked as a UEFA Category 4 stadium, Ilie Oană can host Europa League semi-finals and Champions League group stage matches. The stadium is named after Ilie Oană, a legendary player and coach of Petrolul Ploiești. Notable events The first match to be played at the stadium was an exhibition game in September 2011, between a team of former Petrolul Ploiești footballers which won the Cupa României in 1995 and a selection of former Romanian internationals, among which Gheorghe Hagi, Gheorghe Popescu, Viorel Moldovan, Ovidiu Stângă and Daniel Prodan. The former internationals won the match 4–3 and the first goal scored on this stadium belonged to Cristian Zmoleanu. On 25 September 2011, Petrolul Ploiești played its first competitive match at the stadium, a Liga I fixture against Dinamo București. Cosmin Moți scored the first goal of the game and thus the first official goal at new Ilie Oană Stadium. Petrolul played its first European game on the stadium on 13 July 2013, a 3–0 defeat of Víkingur counting for the UEFA Europa League qualifiers. The Romania national team played its first official match at the Ilie Oană on 29 March 2015, a 1–0 win over the Faroe Islands in the UEFA Euro 2016 qualifiers. Due to its proximity to the capital Bucharest, the stadium has continued to host Romania senior matches in recent years. Transport connections Tramway 800 metres from Ilie Oană there is a Ploiești tramway station named "Muzeul de Istorie" (line 101). It links the stadium with the north of the city and Ploiești-South Railstation. Bus The TCE bus lines with a stop close to Ilie Oană are: 5 - Vlahuță 5 - Tăbăcărie 28, 104, 106, 302, 305 - Maternitate Airport The stadium is 45.6 kilometres (28.3 miles) away from the Henri Coandă International Airport in Otopeni, a town located north of Bucharest. Events Association football Association football Gallery References External links Fotbal Club Petrolul Ploiești Official website Stadionul Ilie Oană at World Stadiums Archived 3 February 2013 at the Wayback Machine
Estadio Ilie Oană

El Stadionul Ilie Oană es un estadio de fútbol de la ciudad de Ploieşti, Rumania. El estadio tiene una capacidad para 16 000 espectadores y en él disputa sus partidos como local el Petrolul Ploieşti. El estadio fue construido en el mismo lugar que se erigía el antiguo estadio y fue inaugurado en agosto de 2011. El nuevo estadio puede albergar semifinales de UEFA Europa League y partidos de fase de grupos de la Liga de Campeones de la UEFA.​ Véase también Ilie Oană Stadium (1937) Anexo:Estadios de fútbol de Rumanía Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estadio Ilie Oană.
Stade Ilie-Oană

Le stade Ilie-Oană (roumain : Stadionul Ilie Oană) est un stade de football situé à Ploiești en Roumanie. Il porte le nom de l'ancien coach du Petrolul Ilie Oană (en). C'est le domicile du FC Petrolul Ploiești. Le stade a une capacité de 15 097 places. Histoire Événements Notes et références Voir aussi Articles connexes Fotbal Club Petrolul Ploiești Liens externes (ro) Le stade Ilie-Oană sur le site officiel du FC Petrolul Ploiești (en) Le stade Ilie-Oană sur Worldstadiums.com Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de la Roumanie
Stadio Ilie Oană

Lo stadio Ilie Oană è uno stadio situato a Ploiești in Romania. È prevalentemente usato per incontri di calcio ed ospita le partite casalinghe del Petrolul Ploiești. Lo stadio è stato inaugurato nel settembre 2011 e ha una capacità di 15 073 posti a sedere. È stato costruito sul sito del vecchio stadio Ilie Oană, costruito nel 1937 e demolito nel 2009-2010. È classificato dall'UEFA come stadio di categoria 4 e può quindi ospitare partite europee. Lo stadio è intitolato a Ilie Oană, storico giocatore e allenatore del Petrolul Ploiești. Viene talvolta usato come sede casalinga per le partite della nazionale rumena che ha giocato la prima partita in questo stadio il 29 marzo 2015 contro le Isole Far Oer, terminata con il risultato di 1-0 per la squadra di casa nelle qualificazioni a UEFA Euro 2016. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sullo stadio Ilie Oană Collegamenti esterni (RO) Sito ufficiale, su fcpetrolul.ro.
Ilie Oanăstadion

Het Ilie Oanăstadion is een multifunctioneel stadion in de Roemeense stad Ploiești. Het wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden en is de thuisbasis van Petrolul Ploiești. Het stadion, dat werd geopend in 2011, biedt plaats aan 15.500 toeschouwers en staat op dezelfde plaats als het vorige stadion met dezelfde naam. Het stadion is vernoemd naar Ilie Oană, die tussen 1956 en 1965 coach was van Petrolul. Interlands Het Roemeens voetbalelftal speelde negen interlands in het stadion. In het vroegere stadion op dezelfde plaats speelde Roemenië echter ook twee interlands: van Polen werd in 1966 met 4–3 gewonnen en in 1998 werd het tegen Moldavië 5–1.
Stadionul Ilie Oană

Stadionul Ilie Oană – stadion piłkarski w Ploeszti, w Rumunii. Został wybudowany w latach 2010–2011 w miejscu starego stadionu o tej samej nazwie i oddany do użytku 23 września 2011 roku. Obiekt może pomieścić 15 097 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu Petrolul Ploeszti, grywała na nim również reprezentacja Rumunii. Stadion nosi imię Ilie Oany. Przypisy
Stadionul Ilie Oană

Stadionul Ilie Oană este un stadion de fotbal din Ploiești, România. Principalul beneficiar este clubul Petrolul Ploiești. Stadionul a fost reconstruit în perioada 2009–2011 și are o capacitate de 15.073 de locuri pe scaune, toate acoperite. Complexul a fost construit pe locul fostei arene, care a fost deschisă în 1937 și demolată în 2010. Fiind clasat ca stadion de categoria 4 UEFA, Ilie Oană poate găzdui meciuri din semifinalele Europa League și din grupele Ligii Campionilor UEFA. Stadionul poartă numele lui Ilie Oană, jucător și antrenor legendar al echipei Petrolul Ploiești. Stadionul este dotat cu instalație nocturnă de 1800 lucși, tribune acoperite, gazon natural cu instalație de degivrare, acces prin turnicheți, supraveghere video și 2 tabele multimedia 6x4 m. Pentru prima oară în istoria noului stadion Ilie Oană, acesta a găzduit naționala României, pe 29 martie 2015, împotriva naționalei Insulelor Feroe, meci câștigat de tricolori cu 1-0 (gol înscris de Keșerü în minutul 22). Părți componente Tribuna I: 3.000 de locuri / cca. 100 m lungime Tribuna a II-a: 5.500 de locuri / cca. 100 m lungime Cele două peluze: 3.250 de locuri fiecare / cca. 70 m lungime fiecare (din care 737 de locuri pentru oaspeți) Note
Іліє Оане (стадіон)

«Стадіонул Іліє Оане» (рум. Stadionul Ilie Oană) — футбольний стадіон у місті Плоєшті, Румунія, домашня арена футбольних клубів ФК «Петролул» та ФК «Ювентус» (Бухарест). Стадіон побудований протягом 2009—2011 років та відкритий 23 вересня 2011 року на місці старого однойменного стадіону, який експлуатувався у 1937—2010 роках. Трибуни потужністю 15 500 глядачів накриті дахом, поле з природним покриттям обладнане системою обігріву. Арена обладнана сучасною системою освітлення, двома мультимедійними відеоекранами з параметрами 6x4 м та турнікетами на входах. Інфраструктура стадіону відповідає вимогам УЄФА за категорією 4. Стадіону присвоєно ім'я видатного румунського футболіста і тренера Іліє Оане, який тренував збірну Румунії з футболу. Також арена відома за прізвиськом «НЛО Арена» («OZN Arena»). Примітки Посилання Про стадіон на офіційному сайті СК «Плоєшті» [Архівовано 6 липня 2017 у Wayback Machine.] (рум.) Stadionul Ilie Oană — FC Petrolul Ploiești — Tur Virtual 360° (рум.) Stadionul Ilie Oană на footballtripper.com [Архівовано 16 квітня 2017 у Wayback Machine.] (англ.) Stadionul Ilie Oană на stadiumguide.com [Архівовано 1 липня 2017 у Wayback Machine.] (англ.)