NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Amara-tó

Az Amara-tó (románul: Lacul Amara) sós vizű limán tó, amely a romániai Ialomița megyében fekvő Amara városának közelében található. Gyógyhatású iszapja és ásványi anyagokban gazdag vize népszerű gyógyüdülőhellyé tette. Jellemzői A tó területe 132 hektár, vízmennyisége 2 600 000 m3, hossza 4 km, szélessége pedig 200 és 800 m között változik, míg a legnagyobb mélység eléri a 3 métert. A tó egy mélyedésben található, és nincs kapcsolata a Ialomița folyóval. Az egész éven át tartó friss édesvízellátás hiánya és a száraz éghajlat által kiváltott párolgás miatt a tóban a sók koncentrációja meglehetősen magas. Az iszapréteg vastagsága 30–60 cm. A tó mélysége csökkenő tendenciát mutat 1965-1966 óta. A 4 méternél nagyobb mélységértékeket az 1970-1971-es években érték el; ekkor a termőföldek és a közeli épületek árvízvédelmének érdekében érdekében csatornát építettek a felesleges víz elvezetésére. Ez az intézkedés rendkívül negatív hatással volt a víz sótartalmára: 1887-ben a víz sókoncentrációja még 89,45 g / l volt, amely aztán 1976-ban 7,7 g / l-re zuhant, ami elősegítette az édesvízi fauna kialakulását,így a tó környéke 2003 óta védett terület. Ugyanakkor csökkent a víz és az iszap gyógyító hatása, valamint az iszap utánpótlása, és az eutrofizáció is felgyorsult. Gyógyhatása A hipertóniás víz gazdag szulfát-sókban, hidrogén-karbonátokban, kloridokban, jodidokban, bromidokban és magnézium-sókban, amelyek egy különböző betegségek terápiás kezelésére alkalmazott gyógyiszap kialakulásához járultak hozzá. A víz általános ásványianyag-koncentrációja körülbelül 9,8 g / l. A szapropél iszap körülbelül 40% szerves és 41% ásványi anyagot tartalmaz. Az iszapot a mozgásszervi bántalmak, a nőgyógyászati problémákkal és meddőséggel, valamint bőrbetegségekkel küzdő betegek számára ajánlják. Az iszapfürdő nem ajánlott szív- és érrendszeri betegségekben, Graves-kórban, asztmában vagy fertőző betegségekben szenvedőknek. Mivel a turisztikai lehetőségek nem megfelelőek, Amara város önkormányzata fesztiválok szervezésével és további beruházásokkal próbálja fellendíteni a helyi idegenforgalmat. Jegyzetek Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Lake Amara című angol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Ez a szócikk részben vagy egészben a Lacul Amara, Ialomița című román Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként.
Amara (jezioro)

Amara – słonowodne jezioro limanowe w Rumunii, na Nizinie Wołoskiej, w dorzeczu Jałomicy, na południowych obrzeżach miasta Amara w okręgu Jałomica. Jezioro, o kształcie litery S, ma powierzchnię 132 ha, objętość wody 2,6 mln m³, długość 4 km i szerokość od 200 do 800 m, natomiast maksymalna głębokość sięga 3 m. W systemie gospodarki wodnej jezioro jest jednolitą częścią wód powierzchniowych Lac Amara o kodzie ROLW11.1_N2 w regionie wodnym Buzău i Jałomicy. W tym samym regionie leży również jezioro Balta Amară. W planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Dunaju na lata 2016–2021 jego stan ekologiczny określono jako nieznany. Stan chemiczny w roku 2011 oceniono jako dobry. Jezioro Amara jest dawnym korytem Jałomicy, które obecnie nie ma połączenia z tą rzeką. Jezioro zasilane jest wodami opadowymi oraz podziemnymi. Z powodu braku stałego zaopatrzenia w słodką wodę oraz w związku z procesem parowania, stężenie soli w jeziorze jest dość wysokie. Jego woda jest bogata w sole siarczanowe, wodorowęglany, chlorki, jodki, bromki i sole magnezu, które doprowadziły do powstania błota terapeutycznego stosowanego do leczenia różnych chorób. Siarczany obecne w wodzie jeziora nadają jej gorzki smak. Błoto sapropeliczne zawiera 39% substancji organicznych i 41% substancji mineralnych i jest ono polecane osobom z dolegliwościami ze strony układu ruchu, z chorobami ginekologicznymi i schorzeniami skóry. W latach 1956–1966 wielkość zbiornika miała tendencję wzrostową, tak że w latach 1970–1971 jezioro osiągnęło głębokość 4 m. W celu zapobieżenia zalaniu pobliskich terenów zbudowano kanał odprowadzający nadmiar wody. Spowodowało to zmniejszenie mineralizacji wody: w 1887 roku Petru Poni wyznaczył dla jeziora Amara mineralizację 89,45 g/l, podczas gdy po około 90 latach, w 1976 roku, osiągnęła ona 7,7 g/l, natomiast w 2013 roku wynosiła 11,3 g/l. Nad brzegiem jeziora położony jest ośrodek Amara z około 2000 miejscami noclegowymi w trzech hotelach. Jezioro leży na obszarze Natura 2000 Lacurile Fundata-Amara (ROSPA0065). Przypisy
Амара (озеро)

Озеро Амара (рум. Lacul Amara) утворилося в прогині земної кори. Знаходиться поблизу міста Амара округу Яломіца Румунія. Площа озерної поверхні становить 132 га, об'єм води 2 600 000 метрів кубічних, довжина 4 км, ширина від 200 до 800 м, максимальна глибина 3 м. Озеро розташоване в депресії, яка не має жодних зв'язків з річкою Яломіца. Через відсутність постійного надходження прісної води і випаровування, викликаного сухим кліматом, концентрація солей в озері досить висока. Озерна вода багата сульфатними солями, бікарбонатом, хлоридами, йодидами, бромідами та солями магнію, що призвело до утворення лікувальної грязі, яка використовується для лікування різних захворювань. Загальна мінеральна концентрація солей становить близько 9,8 г/л. Сапропелеві грязі містять близько 40 % органічних і 41 % мінеральних речовин. Грязелікування рекомендується людям з ураженнями опорно-рухового апарату, гінекологічними ураженнями (безплідність) та дерматологічними захворюваннями всіх типів. Грязеві процедури не рекомендуються людям із серцево-судинними захворюваннями, хворобою Грейвса, астмою та інфекційними захворюваннями. Курорт Амара, що розташований на березі озера має близько 2 000 місць проживання в трьох готелях. Готель Лебада має 507 номерів — найбільший на курорті і один з найбільших готелів країни. Примітки
Lacul Aroneanu

Lacul Aroneanu este un lac de baraj artificial de luncă din Câmpia Moldovei, în apropiere de localitatea Aroneanu (județul Iași). Are o suprafață de circa 23 hectare și este construit pe Râul Ciric. Este încadrat de Dealul Aroneanu (215 m alt.) și Dealul Cârlig (202 m alt.). Lacul Aroneanu este situat în amonte de lacurile Ciric și în aval de lacul Dorobanți. Lacul Aroneanu are destinația de bazin piscicol, fiind populat mai ales cu crap, caras și biban Note
Lac Brateș

Le lac Brateș est l'un des plus grands lacs de Roumanie, situé au sud de la région de Moldavie, dans la zone de confluence de la rivière Prut avec le Danube. Il avait une superficie initiale de 7 420 ha, mais après une série de travaux agrotechniques réalisés en 1948, sa superficie a été réduite à 2 400 ha. Le lac a une profondeur moyenne de 1,5 m. C'est une grande ferme piscicole et une importante attraction touristique dans le județ de Galați. Notes et références Portail de la Roumanie Portail des lacs et cours d'eau
Lacul Brateș

Brateș este unul din cele mai mari lacuri din România, situat în sudul Moldovei, în zona de confluență a Prutului cu Dunărea. Avea o suprafață inițială de 7.420 ha, dar după o serie de lucrări agrotehnice efectuate în 1948, suprafața sa a fost redusă la 2.400 ha. Lacul are o adâncime medie de 1,5m. Este o importantă bază de pescuit și un important punct de atracție turistică din județul Galați. Note Legături externe "Balatonul Romaniei", distrus de agricultura socialista Arhivat în 15 august 2017, la Wayback Machine., 28 august 2007, Ticu Ciubotaru, România liberă
Братеш (језеро)

Братеш (рум. Brateș) је језеро које се налази код града Галац на истоку Румуније. Заузма површину од 2111 хектара и запремину од 30 милиона кубних метара. Језеро Братеш се налази 2 километара североисточно од Галаца, смештено у Ковурулујској равници у оквиру Влашке низије. Језеро је уређено хидротехничким радовима чиме је његова површина после 1948. године смањена са 74,2 km2 на 24 km2. Просечна дубина језера износи 3 метара. Велики део земљишта које је добијен исушивањем дела језера, заштићен је насипима и претворен у пољопривредно земљиште, а само језеро се користи за узгој рибе. Воде језера Братеш су повезане са реком Прут преко канала направљеним дуж долине водотока Гимија, некадашње отоке језера. Види још Списак језера у Румунији Референце
Lacul Ciurbești

Lacul Ciurbești este un lac de baraj artificial de podiș din Podișul Central Moldovenesc, pe teritoriul satului Ciurbești din comuna Miroslava (județul Iași). Are o suprafață de 154 hectare și este construit pe Râul Valea Locei, în apropiere de vărsarea acestuia în râul Nicolina. Este situat pe Dealul Ciurea (192 m altitudine) . Fotogalerie Note Legături externe Ieșeanul, 27 iunie 2006 - Unde ieșim la iarbă verde[nefuncțională]
Lacul Strejești

Lacul Strejești este o arie naturală de protecție specială avifaunistică, ce corespunde categoriei a IV-a IUCN (rezervație naturtală de tip avifaunistic), situată în județele Olt și Vâlcea, pe teritoriile administrative ale comunelor Strejești (OT) și Voicești (VL). Descriere Rezervația naturală cu o suprafață de 2.378 hectare. a fost declarată arie protejată prin Hotărârea de Guvern Nr.2151 din 30 noiembrie 2004(privind instituirea regimului de arie naturală protejată pentru noi zone) și reprezintă lacul artificial (lac de acumulare) creat printr-un baraj pe râul Olt, în amonte de hidrocentrala omonimă; precum și zonele limitrofe acestuia. Aria naturală asigură condiții de hrană și cuibărit pentru mai multe specii de păsări migratoare, de pasaj sau sedentare, unele protejate prin lege. Note Vezi și Rezervație naturală Lista rezervațiilor naturale din județul Vâlcea Listă de rezervații naturale din România
Lac Tei

Le lac Tei est un lac artificiel de Bucarest d'une surface de 80 hectares, aménagé sur la rivière Colentina. En amont, se trouve le lac Floreasca et en aval se trouve le lac Plumbuita. Autour du lac, le parc Tei a été aménagé. Qualité de l'eau Références Portail de Bucarest Portail des lacs et cours d'eau
Lacul Tei

Lacul Tei este un lac antropic din București, cu o suprafață de 80 hectare, amenajat pe râul Colentina. Are în amonte lacul Floreasca și în aval lacul Plumbuita. Calitatea apei În urma analizelor apei efectuate de Administrația Națională Apele Române (A.N.A.R.) și a Administrația Lacuri, Parcuri și Agrement București (A.L.P.A.B.), s-au constatat următoarele: În lacul Tei analizele efectuate de S.C. CHEM ANALYST S.R.L. arată că valorile pH-ului variază între 7,12 și 8,88, acesta depășind limita maximă admisă (conform Ordinului 161/2006) cu 0,38, dar această valoare nu reprezintă motiv de alarmare. Amoniul se găsește într-o concentrație maximă de 0,48 mg N/L situându-se sub limita maximă admisă de 3,2 mg N/L. Nitriții și nitrații se află preponderent în limitele impuse de Ordinul 161/2006, de maximum 3,2 mg/l și, respective, 11,2 depășind limitele nivelul nitriților, ajungând la 0,97 mg/l. Metalele grele depășesc frecvent limitele. De asemenea se constată prezența bacteriilor coliforme fecale, a streptococilor fecali și a enterococilor intestinali. Parcul Tei Pe malul lacului Tei a fost amenajat Parcul Tei. Note
Parc Natural Văcărești

El Parc Natural Văcărești (en romanès: Parcul Natural Văcărești) és un parc natural situat a Bucarest, Romania, conegut pels seus aiguamolls que envolten el llac Văcărești. Història Amb 190 hectàrees (470 acres), la zona on s'aixeca el parc formava part d'una gran zona pantanosa als afores de Bucarest. Al seu oest hi havia la zona coneguda com la "vall del plor", que era la deixalleria de Bucarest interbellum. Gran part de la zona pantanosa que envolta el parc va ser drenada per la Romania comunista, construint un barri de blocs d'apartaments, mentre que la "vall del plor" es va convertir en el parc del Tineretului. El president Nicolae Ceaușescu volia construir un embassament que suposadament s'havia d'omplir des del riu Argeș a través del llac Mihăilești. Com a tal, es va construir una presa de formigó per envoltar el llac. Les poques cases modestes situades en aquesta zona van ser comprades per l'Estat i enderrocades. Els plans de desenvolupament van ser abandonats quan el comunisme va caure i la zona va ser recuperada per la natura. El 2003, el Ministeri de Medi Ambient va donar la concessió de la zona per 49 anys a la Reial Societat Romanesa de 6 milions de dòlars. Se suposava que la companyia invertiria més de mil milions de dòlars en un complex de cultura esportiva, però no va respectar la seva part del contracte. A causa de la inutilització de la zona durant un període tan llarg, la vida vegetal i la vida salvatge van florir als límits de la presa. Alguns consideren que la biodiversitat que s'hi troba ara és comparable a la d'un petit delta fluvial. Un estudi del 2013 va comptar centenars d'espècies de plantes i 96 espècies diferents d'aus. El 5 de juny de 2014, la zona del llac Văcărești va ser declarada zona natural protegida i anomenada Parc Natural de Văcărești pel Govern de Romania. El parc natural de Văcărești va ser l'escenari del documental Acasă, My Home de Radu Ciorniciuc el 2020, després d'una família que va viure al parc durant 20 anys. Referències
Văcărești Nature Park

Văcărești Nature Park (Romanian: Parcul Natural Văcărești) is a nature park located in Sector 4 of Bucharest, Romania, containing the wetlands surrounding Lake Văcărești. History Having 190 hectares (470 acres), the area where the park stands was part of a large swampy area on the outskirts of Bucharest. To its west was the area known as the "valley of weeping" that was the rubbish dump of interbellum Bucharest. Much of the swampy area surrounding the park was drained by Communist Romania, building a neighbourhood of apartment blocks, while the "valley of weeping" became Tineretului Park. President Nicolae Ceaușescu wanted to build a reservoir which was supposed to be filled from the Argeș River via the Mihăilești Lake. As such, a concrete dam was built to surround the lake. The few modest houses located in this area were bought by the state and demolished. The plans for development were abandoned when communism fell and the area was overtaken by nature. In 2003, the Ministry of the Environment concessioned the area for 49 years to the Royal Romanian Corporation for USD 6 million. The company was supposed to invest over a billion dollars in a sports-culture complex; however, it did not honor its part of the contract. Due to the area being unused for such a long period of time, plant-life and wildlife flourished within the confines of the dam. The biodiversity now encountered here is considered by some to be comparable to that of a small river delta. A 2013 study counted hundreds of species of plants and 96 different species of birds. On June 5, 2014, the Lake Văcărești zone was declared a protected nature area and named Văcărești Nature Park by the Government of Romania. Văcărești Nature Park was the setting for Radu Ciorniciuc's 2020 documentary Acasă, My Home, following a family that lived in the park for 20 years. References
Parque Natural Văcărești

El Parque Natural Văcărești (en rumano: Parcul Natural Văcărești) es un parque natural ubicado en el Sector 4 de Bucarest, Rumania, que contiene los humedales que rodean el lago Văcărești. Historia Con unas 190 hectáreas (469,5 acre) de superficie, el área donde se encuentra el parque era parte de una gran zona pantanosa en las afueras de Bucarest. Al oeste se encontraba la zona conocida como el "valle del llanto", que fue el vertedero de basura de Bucarest entre guerras.​ Gran parte de la zona pantanosa que rodea el parque fue drenada por la Rumania comunista, construyendo un barrio de bloques de apartamentos, mientras que el "valle del llanto" se convirtió en el Parque Tineretului. El presidente Nicolae Ceaușescu quería construir un embalse que se llenaría con el río Argeș a través del lago Mihăilești. Por ello, se construyó una presa de hormigón para rodear el lago.​ Las pocas casas modestas ubicadas en esta zona fueron compradas por el Estado y demolidas. Los planes de desarrollo fueron abandonados tras la Revolución rumana de 1989 y la zona fue invadida por la naturaleza.​ En 2003, el Ministerio de Medio Ambiente concedió la zona por 49 años a la Real Corporación Rumana por 6 millones de dólares. La empresa debía invertir más de mil millones de dólares en un complejo deportivo-cultural, pero no cumplió su parte del contrato.​ Debido a que el área estuvo sin uso durante tanto tiempo, la vida vegetal y silvestre floreció dentro de los confines de la presa. Algunos consideran que la biodiversidad que aquí se encuentra actualmente es comparable a la de un pequeño delta de un río. Un estudio de 2013 contabilizó cientos de especies de plantas y 96 especies diferentes de aves.​ El 5 de junio de 2014, la zona del lago Văcărești fue declarada área natural protegida y nombrada Parque Natural de Văcărești por el Gobierno de Rumania.​ El Parque Natural Văcărești fue el escenario del documental de Radu Ciorniciuc de 2020 Acasă, My Home, que sigue a una familia que vivió en el parque durante 20 años.​​ Referencias
Béla Bartók High School

Béla Bartók Theoretical High School (Hungarian: Bartók Béla Elméleti Líceum; Romanian: Liceul Teoretic „Béla Bartók”) is a Hungarian-language high school located at 11A General Ion Dragalina Boulevard, Timișoara, Romania. History The building of the current high school was designed in 1932 by architect László Székely as a confessional school of the Roman Catholic church in Iosefin. After the education reform of 1948, the building was expropriated, and a Hungarian-language county education center was established in the building, which was abolished in 1956. It was not until 1971 that it was reconstituted as a high school of mathematics and physics in Hungarian. In the 1980s the communists tried to eliminate the national specificity by introducing the Romanian classes. After 1990 it became a theoretical high school and was given the name Béla Bartók, after Sânnicolau Mare-born composer and pianist. Students As of 2021–2022, the institution includes three kindergarten groups, 10 primary school classes, 8 middle school classes and 12 high school classes, totaling 626 students. The high school classes have four accredited specializations: mathematics and computer science (real profile); natural sciences (real profile); social sciences (humanist profile); technician in economic activities (service profile). Over 30% of its students come from families where Hungarian is not spoken. References
Bartók Béla Elméleti Líceum

A Bartók Béla Elméleti Líceum (románul: Liceul Teoretic Bartók Béla) magyar tannyelvű gimnázium Temesváron. Józsefvárosban, a római katolikus plébániatemplom szomszédságában álló épülete 1932-ben Székely László, korábbi temesvári főépítész tervei alapján épült. Történelem Az iskola épületét 1932-ben emelték, eredetileg felekezeti iskolaként. 1948-ban államosították; ezután általános iskolaként, majd 1956-tól 6-os számú Magyar Tannyelvű Középiskolaként működött. Az 1960-as években román, magyar és német nyelvű általános iskola kapott itt helyet, 1971-től pedig ismét magyar tannyelvű gimnázium, 2-es számú Matematika-Fizika Líceum néven, azonban a hatalom az 1980-as években megszüntette az önállóságát. Az 1989-es romániai forradalom után, 1990-ben alakult meg önálló magyar tanítási nyelvű iskolaként a Bartók Béla Elméleti Líceum. 1995-ben 25 fős kollégiumot alakítottak ki, melynek befogadóképességét 2002-ben megduplázták. 1998-ban hároméves tanítóképzőt indítottak. 2006-ban domborművet avattak a névadó Bartók Béla születésének 125. évfordulója alkalmából. 2010-ben iskolaösszevonások miatt a Temesváron működő két magyar általános iskolai tagozat is az iskola részévé vált, 2012-ben pedig óvodai csoportokkal bővült az intézmény. Oktatás A 2018/2019-es tanévben az intézmény 3 óvodai csoporttal, 10 alsó- és 8 felsőtagozatos, valamint 11 gimnáziumi osztállyal működik, melyekben összesen 600 gyermek tanul, 53 pedagógus munkájával. A gimnáziumi osztályok a következő specializációkkal működnek: matematika–informatika (reál); társadalomtudomány (humán); közgazdasági. Testvériskolai kapcsolatot ápol az aradi Csiky Gergely Iskolacsoporttal, a nagyenyedi Bethlen Gábor Kollégiummal,a sárospataki Árpád Vezér Gimnáziummal, a budapesti Szent László Gimnáziummal, a zentai Bolyai Tehetséggondozó Gimnáziummal, a szegedi Ady Endre Kollégiummal, a zentai Stevan Sremac Általános Iskolával, a szegedi Gedói Általános Iskolával, a szabadkai Széchenyi István Általános Iskolával és a vésztői Kiss Bálint Református Általános Iskolával. Jegyzetek További információk Hivatalos honlap (magyar, román)
Liceul Teoretic „Bartók Béla” din Timișoara

Liceul Teoretic „Bartók Béla” este o unitate de învățământ din Timișoara cu predare în limba maghiară. Istoric Clădirea actualului liceu a fost proiectată de arhitectul László Székely ca școală confesională a Bisericii romano-catolice din Iosefin. După reforma învățământului din 1948 imobilul a fost expropriat, iar în clădire a fost organizat un centru județean de învățământ în limba maghiară, desființat în 1956. Abia în anul 1971 este reconstituit ca liceu de matematică-fizică în limba maghiară. După 1990 a devenit liceu teoretic și i-a fost atribuit numele „Bartók Béla”. Instituția cuprinde 7 clase primare, 8 clase de gimnaziu, 12 clase de liceu, aproximativ 650 de elevi. Profilul pregătirii este diversificat și cuprinde clase de: matematică-informatică, economie, științe socio-umane. Vezi și Lista liceelor din Timișoara Legături externe Situl oficial
Locul fosilifer Suslănești

Locul fosilifer Suslănești (monument al naturii) este o arie protejată de interes național ce corespunde categoriei a III-a IUCN (rezervație naturală de tip paleontologic), situată în județul Argeș, pe teritoriul administrativ al comunei Mioarele. Rezervația naturală declarată prin Legea Nr.5 din 6 martie 2000, se află în partea estică a satului Suslănești, în apropierea drumului național (DN73D) Boteni - Mușcel - Suslănești - Fântânea și se întinde pe o suprafață de 3,50 hectare. Aria protejată reprezintă o zonă de deal săracă în vegetație, brăzdată de șanțuri rezultate în urma fenomenelor de șiroire sau a torentelor de apă de pe versanți; cu depozite oligocene bogate în disodil și menilit,unde au fost descoperite resturi fosile ale mai multor specii de pești. Vezi și Monument al naturii Lista rezervațiilor naturale din județul Argeș Listă de rezervații naturale din România Note Legături externe Taramul peștilor de piatră, 22 noiembrie 2007, Jurnalul Național