NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Caracal, Romania

Caracal (Romanian pronunciation: [kaˈrakal] ) is a city in Olt County, Romania, situated in the historic region of Oltenia, on the plains between the lower reaches of the Jiu and Olt rivers. The region's plains are well known for their agricultural specialty in cultivating grains and over the centuries, Caracal has been the trading center for the region's agricultural output. Caracal has a population of 27,403 and is the second largest city in the region. Etymology While 19th century historians thought that the name of Caracal is linked to Roman emperor Caracalla, the current accepted etymology is that city's name is derived from the Cuman language kara kale meaning "Black fortress" (kara, meaning "black", and kal, either from the Turkish kale, or the Arabic qal'at, both meaning fortress). History The end of the 19th century and the first half of the 20th century saw Caracal experience significant growth and the region become one of the most important agricultural regions in Romania. Caracal was this region's capital and seat of Romanați County. World War II and the communist regime brought changes to this region and to the city of Caracal. During World War II a Nazi concentration camp was located near the city. The communist government, which disestablished Romanați County, instituted industrialization plans and Caracal experienced continued economic growth through the establishment of industrial plants in the textile industry sector. The town underwent major changes after the Nicolae Ceaușescu regime was overthrown by the December 1989 Revolution, with many factories collapsing under the pressure of privatisation. Demographics Twin town Næstved, Denmark Natives Gheorghe Argeșanu (1883–1940), cavalry general and politician who served as a Prime Minister of Romania in September 1939 Silviu Bălace (born 1978), football player and manager Marius Bunescu (1881–1971), painter, organizer of the National Museum of Art, and director of the Anastase Simu Museum Virgil Carianopol (1908–1984), poet Dan Diaconescu (born 1967), journalist, politician, and TV presenter Aurelian Titu Dumitrescu (born 1956), poet, essayist, and journalist Doru Frunzulică (born 1959), politician Iancu Jianu (1787–1842), Wallachian hajduk Haralamb Lecca (1873–1920), poet, playwright, and translator Nicolae Paul Mihail (1923–2013), writer and screenwriter Radu Șerban (1927–1984), composer of easy listening music Marius Tucă (born 1966), journalist and TV host Iulian Vladu (born 1982), footballer References
Caracal (Rumania)

Caracal es una ciudad con estatus de municipiu de Rumania en el distrito de Olt. Geografía Se encuentra a una altitud de 99 m s. n. m. a 218 km de la capital, Bucarest. Demografía Según estimación 2012 contaba con una población de 38 726 habitantes.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Caracal. Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth.
Caracal (település)

Caracal municípium Olt megyében, Olténiában, Romániában. A település Craiovától 55 km-re helyezkedik el a Román-alföldön. Caracal volt Romanați megye székhelye, egészen a kommunizmus kezdetéig. 1994-ben municípiumi rangot kapott. Híres emberek Virgil Carianopol (1908–1984) - költő Marius Bunescu (1881–1971) - festő Radu Șerban - a XVII. század elején több alkalommal volt a Havasalföldi Fejedelemség vezetője Haralamb Lecca - költő, drámaíró Constantin Poroineanu Grigore Cosmin Vasile Maciu (1904–1981) - történész, akadémikus Dan Diaconescu (1967–) - újságíró Marius Tucă (1966–) - újságíró Popescu Ionel Cătălin Hivatkozások További információk A város honlapja
Caracal (comune)

Caracal è un municipio della Romania di 30 954 abitanti, ubicato nel distretto di Olt, nella regione storica dell'Oltenia. Sebbene la leggenda voglia che la città tragga il suo nome per il fatto di essere stata fondata dall'Imperatore Romano Caracalla, essa è stata probabilmente fondata in epoca successiva ed il toponimo trarrebbe origine dalla lingua cumana ed in particolare dai termini kara (nero) e kal (fortezza) ed avrebbe quindi il significato di "Fortezza nera". Durante il regime comunista Caracal era un importante centro industriale ed una delle basi militari più importanti del paese; dopo la rivoluzione del 1989, gran parte delle industrie hanno subito una pesante crisi dovuta alla mancanza degli ingenti sostegni economici garantiti dal vecchio regime, mentre la guarnigione militare è stata drasticamente ridimensionata dopo l'ammissione della Romania alla NATO. Soltanto negli ultimi anni l'industria locale sta evidenziando qualche segnale di ripresa, grazie soprattutto ad investimenti di grandi gruppi stranieri. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Caracal Collegamenti esterni Sito ufficiale, su primariacaracal.ro.
Каракал (город)

Каракал (рум. Caracal) — город в Румынии. Расположен в исторической области Олтения, входит в состав жудеца Олт, является железнодорожным узлом. Население — 34 600 жителей (2002 год). Город основан на одноимённой реке. Промышленность — пищевая, в основном плодоконсервная. Основание города может быть отнесено к 217 году. Легенда гласит, что город Каракал был назван в честь римского императора Каракалла. Название также может иметь происхождение от половецкого слова «кара-кал» — «чёрная крепость». Известные уроженцы и жители Арджешану, Георге (1883—1940) — румынский политический и военный деятель, премьер-министр Румынии. Рымару, Йон (1946—1971) — румынский серийный убийца. Уцэ, Ион (1891—1949) — румынский офицер и антикоммунистический партизан. Примечания Ссылки Музей Каракала (англ.)
Каракал (Олт)

Каракал (рум. Caracal) град је у јужном делу Румуније, у историјској покрајини Влашка. Каракал је други по важности град у жупанији Олт. Каракал се простире на 70,95 km² и према подацима из 2021. године у граду је живело 27.403 становника. Географија Град Каракал налази се у јужном делу историјске покрајине Влашке (део Олтенија), око 60 km југоисточно до Крајове. Каракал се налази на реци Олт, највећој реци у држави, у средишњем делу Влашке низије. Надморска висина града је 100 м. Становништво Према попису из 2021. на територији града Каракал живело је 27.403 становника што је мање за 3.551 (-11,47%) у односу на претходни попис из 2011. на ком је било 30.954 становника. Према попису становништва из 2021. године, већинско становништво чинили су Румуни (84,58%), а значајан удео у укупном становништву чине и Роми (3,95%). Референце Спољашње везе Званични веб-сајт
Caracal (stad)

Caracal är en stad (municipiu) i den södra delen av länet Olt i det historiska landskapet Oltenien, den västliga delen av landskapet Valakiet i sydvästra Rumänien. Staden ligger där riksväg 6, här en del av Europaväg 70, möter riksväg 54 och riksväg 64. Den utgör centralort i stadskommunen med samma namn och har 27 403 invånare (2021). Tidigare har staden utgjort residensstad i det dåvarande länet Romanați. Orter Stadskommunen Caracal omfattar inga andra orter utöver själva staden Caracal. Källor Externa länkar Officiell webbplats Wikimedia Commons har media som rör Caracal.﻿
Каракал (місто)

Каракал (рум. Caracal) — місто у Румунії, Олтенія, повіт Олт. 27,4 тис. мешканців (2021). Місто розташоване неподалік від річки Олт. Залізничний вузол. Харчова, головним чином — плодоконсервна, промисловість. Існування міста може бути віднесено до 217 року. Легенда відносить заснування міста до римського імператора Каркалла. Назва також може бути від половецького «кара-кал» — «чорна фортеця». Населення За даними перепису населення 2021 року у місті проживали 27 403 особи. Національний склад населення міста: Також у місті проживають угорці, турки, серби, словаки, італійці та македонці, але точна кількість цих народів у результатах перепису не вказується. Рідною мовою назвали: Також рідною мовою називали угорську, німецьку, турецьку, російську, сербську, словацьку, італійську та їдиш, але точні значення для кожної з них у результатах перепису не вказуються. Склад населення міста за віросповіданням: Також у місті проживають реформати, греко-католики, лютерани та інша релігія, але точна їхня кількість у результатах перепису не вказується. Уродженці Маріус Бунеску (*1881 — 1971) — румунський художник-графік, діяч культури, засновник Національного музею мистецтв Румунії. Посилання Сайт муніципалітету міста [Архівовано 6 грудня 2011 у Wayback Machine.]
Iuliu Maniu Square

The Iuliu Maniu Square (Romanian: Piaţa Iuliu Maniu) is a major plaza in the Romanian city of Zalău. It was named successively Kossuth Square (Romanian: Piața Kossuth) and Freedom Square (Romanian: Piața Libertății). The square shelters the most important banks in the county: BCR and Generali. Gallery References External links Piata Iuliu Maniu. Iuliu Maniu Square. (Zalău)
Sinagoga de Cluj-Napoca

La Sinagoga de Cluj-Napoca (en romanès: Sinagoga neologă) és l'única sinagoga activa de la vila de Cluj-Napoca. És una sinagoga reformista, utilitzada per la comunitat jueva local. El temple es troba en el carrer Horea, la sinagoga fou construïda entre 1886 i 1887, segons els plans d'Isidor Hegner. La sinagoga fou danyada després dels atacs de la guàrdia de ferro romanesa, el 13 de setembre de 1927, després fou reconstruïda pel govern romanès. Quan el nord de Transsilvània fou entregat a Hongria per Itàlia i Alemanya el 1940, la comunitat jueva de Cluj-Napoca fou deportada als camps d'extermini nazis. La sinagoga fou danyada durant un bombardeig aliat sobre una estació ferroviaria propera, el 2 de juny de 1944. El 1951, el temple va ser restaurat. La sinagoga està dedicada actualment a la memòria de les víctimes de l'Holocaust. Referències
Cluj-Napoca Neolog Synagogue

The Neolog Synagogue in Cluj-Napoca (Romanian: Sinagoga Neologă din Cluj-Napoca); also known as the Temple of the Deportees (Templul Memorial al Deportaţilor; Hungarian: Kolozsvári Neológ Zsinagóga, Emléktemplom), dedicated to the memory of those deported who were victims of the Holocaust; or more simply, the Neolog Synagogue (Romanian: Sinagoga Neologă), is a Neolog Jewish congregation and synagogue, located at 21 Horea Street, in the city of Cluj-Napoca, in Cluj County, in Transylvania, Romania. Designed by Izidor Hegner in the Moorish Revival style, the synagogue was completed in 1887. History Located on Horea Street, it was built based on the plans of Izidor Hegner, an engineer, between 1886 and 1887. Seriously affected after attacks by the Iron Guard on September 13, 1927, it was soon rebuilt by the Romanian government. In the period following the Second Vienna Award, when Northern Transylvania was returned to Hungary, it witnessed the Jews' deportation to Nazi extermination camps, Auschwitz-Birkenau, and was damaged by the bombardments of the neighbouring railway station, on June 2, 1944. In 1951 it was again restored, and the synagogue rededicated in memory of the lives of the Jews who were deported during the Holocaust. In 2018, further restoration of the synagogue commenced including the development of a Jewish social cultural center. See also History of the Jews in Romania List of synagogues in Romania References External links Media related to Neologue Synagogue, Cluj-Napoca at Wikimedia Commons "Cluj-Napoca, Sinagoga neologă" (text and multiple images). Welcome to Romania (in Romanian). 2021. www.jewishcluj.eu
Sinagoga de Cluj-Napoca

La Sinagoga de Cluj-Napoca (en rumano: Sinagoga din Cluj-Napoca) es la única sinagoga activa de la villa de Cluj-Napoca, al noroeste de Rumanía. El templo es una sinagoga reformista,dirigida durante el año escolar por estudiantes religiosos judíos por la comunidad judía local. El templo se encuentra en la calle Horea, la sinagoga fue construida entre 1886 y 1887, según los planes del judío Isidor Hegner. La sinagoga fue dañada después de los ataques de la guardia de hierro rumana, el 13 de septiembre de 1927, después fue reconstruida por el gobierno rumano. Cuando el norte de Transilvania fue entregado a Hungría por Italia y Alemania en 1940, la comunidad judía de Cluj-Napoca fue deportada a los campos de exterminio nazis. La sinagoga fue dañada durante un bombardeo aliado sobre una estación ferroviaria próxima, el 2 de junio de 1944. En 1951, el templo fue restaurado. La sinagoga está dedicada actualmente a la memoria de las víctimas del Holocausto.​ Referencias
Synagogue de Cluj-Napoca

La synagogue de Cluj-Napoca en Roumanie (en roumain : Sinagoga Neologă ou Templul Memorial al Deportaților) est la seule synagogue en activité dans la ville de Cluj-Napoca. Elle est dirigée durant l'année scolaire par les étudiants juifs sur place. Située dans la rue Horea, elle a été construite de 1886 à 1887 selon les plans de Izidor Hegner. Endommagée après des attaques de la Garde de fer le 13 septembre 1927, elle a rapidement été reconstruite par le gouvernement roumain. Quand le nord de la Transylvanie fut attribuée à la Hongrie par l'Allemagne et l'Italie de 1940, la synagogue vit la déportation de sa communauté vers les camps d'extermination nazis, puis fut endommagée au cours des bombardements de la gare ferroviaire voisine, le 2 juin 1944. En 1951, elle fut restaurée. La synagogue est aujourd'hui dédiée à la mémoire des victimes de la Shoah. Liens externes (ro) Photos de la synagogue Portail du judaïsme Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Roumanie Portail du XIXe siècle
Neológ zsinagóga (Kolozsvár)

A kolozsvári neológ zsinagóga jelenleg az egyetlen működő zsinagóga a városban, egyúttal a haláltáborokban elpusztult észak-erdélyi zsidóság emléktemploma. A volt Nagy (később Ferenc József, Horthy Miklós, jelenleg Horea) utcában, a Kistemető (Kuun Géza, Crișan) utca sarkához közel található. Története A főleg értelmiségiekből és nagypolgárokból álló, úgynevezett kongresszusi vagy neológ hitközség 1881-ben vált ki az anyahitközségből. Először a Trencsin téren igényeltek telket a városi tanácstól az építkezés céljára, akkor még status quo ante hitközség néven, a kérelem átfutási ideje alatt azonban a megnevezés haladó izraelita hitközség-re változott. Végül a neomór stílusú zsinagógát Hegner Izidor vasúti mérnök tervei alapján a Horváth-testvérek és Reményik Károly cége építette 1886-1887-ben. 1886. október 24-én szentelték fel, és 1887. szeptember 4-én Rosenberg Sándor aradi főrabbi avatta fel. A templom mellé rabbilakást hitközségi épületet építettek, 1904-ben pedig elemi iskolát is. Az épületet 1912-ben felújították. 1927. december 7-én antiszemita diákok dúlták fel: a padokat összetörték, és a Tóra-tekercseket az utcán elégették. 1944. június 2-án a várost ért légitámadás során a zsinagóga délnyugati sarka mellé hullt egy bomba,ettől a fal egy része beonmlott és a tető is leszakadt. 1947-ben nyílt meg újra; az újjáépítés Lengyel Sámuel tervein alapult. 1974. június 2-án, a deportálás 30. évfordulóján falára román nyelvű emléktáblát helyeztek el. 2018-ban a hitközség nagyszabású felújításba kezdett, ami 2020-ban fejeződött be. A zsinagóga karzatán kiállítóteret alakítottak ki. Szintén 2020-ban a szomszédos épületben, ami eredetileg zsidó elemi iskola volt elkezdték egy zsidó kulturális központ kialakítását, az egykori rabbiházban irodák, orvosi rendelő és rituális fürdő kapnak helyet, és egy új épületet emelnek rituális étterem és vendégszobák céljára. Leírása B. Nagy Margit szerint az épület előképe a Dohány utcai zsinagóga volt, de hasonlóságot mutat az árokalji Bethlen kastéllyal is. A téglából épült neomór stílusú templom négy tornyát jellegzetes hagymakupolák zárják. A homlokzati két torony között a Tízparancsolatból olvasható tíz sor. A kitárt könyvalak a két tábla jelképe, amelyeket Isten adott Mózesnek. A homlokzaton héber nyelvű felirat áll: „S építsenek nekem szentélyt s lakozni fogok őközöttük.” Belső kialakításában neoklasszicista elemek is találhatóak. A zsinagóga belsejében, a hajó elülső falán, jobb oldalt 1949-ben állított fekete márvány emléktábla található; ennek román és magyar nyelvű szövege szerint az épületet a visszavonuló fasiszták robbantották fel. Rabbijai 1882-1883: Kunstadt Izsák (Nagyváradról járt át) 1884-1885: Kohut Sándor 1885-1887: betöltetlen; a helyettes Rausnitz Salamon 1887-1888: Rosenspitz Sándor 1888-1890: Klein Jakab 1891-1930: Eisler Mátyás 1930-1934: Klein Elijahu 1934-1944: Weinberger Mózes 1949-1959: Schönfeld Ábrahám 1979-1983: Jólesz Károly Jegyzetek
Sinagoga riformata di Cluj-Napoca

La sinagoga riformata di Cluj-Napoca (in romeno sinagoga Neologă din Cluj-Napoca), costruita nel 1887 in stile neomoresco, è situata a Cluj-Napoca in Romania. È gestita dalla comunità studentesca ebrea ebraica di Cluj ed è attiva al servizio della locale comunità ebraica. Storia Nell'Ottocento Cluj-Napoca era sede di una larga comunità ebraica, dove forti erano le tendenze liberali riformate. L'architetto Izidor Hegner creò un edificio neomoresco secondo una moda allora diffusa nella costruzione delle sinagoghe del tempo, sul modello del Leopoldstädter Tempel. Il 13 settembre 1927 la sinagoga fu seriamente danneggiata in un attacco delle milizie fasciste rumene della Guardia di Ferro (Garda de Fier). L'edificio fu tuttavia prontamente restaurato con l'aiuto del governo. L'Olocausto colpì molto duramente la comunità ebraica di Cluj-Napoca con le deportazioni e lo sterminio della maggior parte dei suoi componenti. La sinagoga, già vandalizzata, fu colpita anche dai bombardamenti del 2 giugno 1944, che avevano come obiettivo la vicina stazione ferroviaria. Nel dopoguerra una piccola comunità ebraica locale si è ricostituita e la sinagoga, restaurata nel 1951, poté riaprire al culto. Il Memoriale dell'Olocausto La sinagoga è oggi ufficialmente dedicata alla memoria delle vittime dell'Olocausto (Templul Memorial al Deportaților). Alcuni lapide sulla facciate (in rumeno ed ebraico) ricordano i tragici eventi della persecuzione. Bibliografia Aristide Streja, Lucian Schwarz. Synagogues of Romania. Editura Hasefer, 1997 Voci correlate Cluj-Napoca Architettura neomoresca Lista delle sinagoghe d'Europa Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su sinagoga riformata di Cluj-Napoca Collegamenti esterni Welcome to Romania, su welcometoromania.ro.
Synagoga w Klużu-Napoce

Synagoga w Klużu-Napoce (rum. Sinagoga din Cluj-Napoca, Sinagoga Neologă lub Templul Memorial al Deportaților) – synagoga znajdująca się w Klużu-Napoce w Rumunii, przy ulicy Horea 21. Synagoga została zbudowana w latach 1886–1887, według projektu Izidora Hegnera, z inicjatywy Żydów neologicznych. Jej uroczyste otwarcie nastąpiło 4 września 1887 roku. Synagoga została dwa razy zniszczona, po raz pierwszy przez faszystowską organizację Żelazną Gwardię, 13 września 1927 roku. Po ataku została szybko wyremontowana dzięki dotacji rządu rumuńskiego. Drugi raz została zdewastowana podczas II wojny światowej, 2 czerwca 1944 roku. W 1951 roku została gruntownie wyremontowana i od tego czasu bez przerwy służy lokalnej gminie żydowskiej. Synagoga jest poświęcona deportowanym ofiarom Holokaustu. Linki zewnętrzne Zdjęcia
Sinagoga Reformista de Cluj-Napoca

A Sinagoga Neologa (em romeno: Sinagoga Neologă ou Templul Memorial al Deportaţilor) de Cluj-Napoca, Romênia, é a única sinagoga em funcionamento na cidade atualmente, servindo à comunidade judaica local. Localizada na Rua Horea, foi construída de acordo com os projetos de Izidor Hegner, um engenheiro, entre 1886 e 1887. Foi afetada seriamente pelos ataques da Guarda de Ferro em 13 de setembro de 1927, e teve de ser reconstruída posteriormente pelo governo romeno. No período que se seguiu à Segunda Arbitragem de Viena, quando a Transilvânia do Norte se tornou parte da Hungria, a sinagoga testemunhou a deportação dos judeus para os campos de concentração nazistas, e foi novamente danificada, desta vez pelos bombardeios feitos pelos Aliados às estações ferroviárias vizinhas, em 2 de junho de 1944. Em 1951, foi reconstruída novamente. Atualmente, está dedicada à memória daqueles que deportados que foram vítimas do Holocausto. Ligações externas Fotos Referências
Palatul Romanit

Palatul Romanit, sediul Muzeului Colecțiilor de Artă, situat pe Calea Victoriei la numărul 111, este clădire reprezentativă Bucureștiului din secolul al XIX-lea, înălțată de boierul C. Faca, la colțul format de Calea Victoriei (pe atunci Podul Mogoșoaiei) cu Calea Griviței (Podul Târgoviștei). Faca a murit înainte de a o termina și moștenitorii lui au vândut-o vistiernicului grec Romanit. Acesta a desăvârșit construcția amenajând interioare luxoase pe care scriitorul Ion Ghica (1816-1897) le-a prezentat astfel în memoriile sale: „...pereții odăilor toți cu mermer (stuc), imitând marmorele cele mai rare și mai frumoase, tavanurile de o bogăție rară și de bun gust... Odăile toate așternute iarna cu covoare scumpe de Usack si Agem, iar vara cu rogojini fine de Indii; macaturile și perdelele de mătăsărie groasă de Damasc și Alep. Scaunele și canapelele, toate de lemn de mahon si abanos, incrustate cu sidefuri și cu figuri de bronz poleit, erau îmbracate cu piele de Cordova. In toate odăile, policandre atârnate de tavanuri cu ghirlandele între uși și ferestre, toate de cristal de Veneția.” După moartea lui Romanit (1834), clădirea a fost închiriată domnitorului Alexandru D. Ghica (1834-1842) care își stabilește aici „cancelaria” — un fel de birou de reclamații. În 1836, casa a fost cumpărată de stat și afectată inițial birourilor Curții administrative iar apoi, pe la jumătatea secolului al XIX-lea, Ministerului de Finanțe. Întrucât acest minister avea nevoie de un spațiu mai mare, clădirea a fost completată cu două noi corpuri dispuse în formă de U larg deschis. Vezi și Lista muzeelor din București Legături externe Harta Monumentelor Istorice din București
Casa Manu-Auschnitt

Casa Manu-Auschnitt din București este situată pe aleea Alexandru 1-3 colț cu Bulevardul Aviatorilor. Istoric Casa, în stil Ludovic al XIV-lea, a fost construită după planurile arhitectului Grigore Cerchez pentru juristul Ioan (Iancu) Manu (1872-1959), căsătorit cu Elisabeta (Zetta) Cantacuzino. Casa este copia fidelă a Palatului Biron din Paris (actualul Muzeu Rodin) și construcția ei a fost finalizată în anul 1915. Iancu Manu, era fiu al generalului Gheorghe Manu, erou al Războiului de Independență, prim-ministru în timpul domniei regelui Carol I, primar al Bucureștiului, senator. Soția lui, Zetta, era fiica fratelui lui Grigore Gh. Cantacuzino „Nababul”, prim-ministru, primar al Bucureștiului. Iancu și Zetta Manu au fost părinții fizicianului George Manu. În anul 1932 magistratul își pierde cea mai mare parte a averii și este nevoit să vândă casa industriașului Max Auschnitt (1888-1959). După anul 1948, casa este naționalizată și devine locuința lui Petru Groza (1884-1958), prim-ministru între 1945-1952. Petru Groza rămâne în casă și după ce își încheie mandatul de prim-ministru. După decesul acestuia în casă, la 7 ianuarie 1958, aceasta devine timp de câțiva ani "casă de oaspeți" pentru străinii veniți la invitația partidului sau a guvernului, apoi sediu al Ambasadei Argentinei. După anul 1989, casa a fost retrocedată moștenitorilor Auschnitt. În 2006, Steven Auschnitt o vinde pentru 7 milioane de euro lui George Becali. Note Legături externe Materiale media legate de Casa Manu-Auschnitt la Wikimedia Commons