NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Svatojiřské rameno

Svatojiřské rameno (rumunsky brațul Sfântu Gheorghe) je nejjižnější ze tří hlavních ramen, kterými Dunaj ve své deltě vtéká do Černého moře. Leží celé na území Rumunska a je dlouhé přibližně 112 kilometrů. Od prostředního Sulinského ramene se odděluje pod Tulceou (největší Kilijské rameno se od nich odděluje ještě nad Tulceou). Jediným městem u ramene je Sfântu Gheorghe, které leží u jeho ústí. Svatojiřským ramenem protéká jen zhruba 21 % dunajské vody, rameno silně meandruje a jeho význam pro vodní dopravu je omezený, protože je nepoužitelné pro větší lodě. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Svatojiřské rameno na Wikimedia Commons
Sfântu Gheorghe (flodarm)

Sfântu Gheorghe-grenen (rumænsk: Brațul Sfântu Gheorghe; ukrainsk: Георгіївське гирло) er en flodarm af Donau-floden, der bidrager til at danne Donau-deltaet ud til Sortehavet. Det er den sydligste flodarm af Donaudeltaet; de to andre hovedgrene er Chilia-grenen og Sulina-grenen. Sfântu Gheorghe-grenen har en længde på 64 km og løber i sydøstlig retning. Den er stærkt slynget og ikke egnet til sejlads med store skibe. Gheorghegrenen tegner sig for 21,2 % af vandføringen af Donau i floddeltaet. Der ligger fem kommuner ved Sankt Gheorghegrenen: Nufăru, Beștepe, Mahmudia, Murighiol og ved udmundingen i Sortehavet Sfântu Gheorghe. Der er fire strengt beskyttede naturreservater ligger i disse kommuners område: Brakvandssøen Murighiol (de) i Murighiol-området og Elskov Erenciuc (de), Belciug-søen (de)og fuglereservatet Sakhalin-Zătoane (de) i Sfântu Gheorghe-området (se Biosfærereservat Donaudeltaet og naturafsnittet på Donau-deltaet). Kilder og henvisninger romanianmonasteries.org, Delta Dunării Litteratur Petre Gâștescu, Romulus Știucă: Delta Dunării. București 2008,
St. Georg (Flussarm)

Der St.-Georgs-Arm (rumänisch Brațul Sfântu Gheorghe, bis 1993 Brațul Sfîntu Gheorghe) ist der südlichste Mündungsarm der Donau ins Schwarze Meer. Zusammen mit dem Chiliaarm und dem Sulinaarm bilden sie das Donaudelta. Beschreibung Er ist stark mäandriert und für die Großschifffahrt nicht geeignet. Auf den St.-Georgs-Arm entfällt 21,2 % der Wasserführung der Donau im Delta. Fünf Gemeinden liegen am St.-Georgs-Arm: Nufăru, Beștepe, Mahmudia, Murighiol und, an der Mündung zum Schwarzen Meer, Sfântu Gheorghe. Vier streng geschützte Naturschutzgebiete liegen im Gebiet dieser Gemeinden: der Brackwassersee Murighiol im Gebiet von Murighiol und der Erlenwald Erenciuc, der Belciug-See sowie das Vogelschutzreservat Sacalin-Zătoane im Gebiet von Sfântu Gheorghe (siehe Biosphärenreservat Donaudelta, Kernzone). Bildergalerie Siehe auch Biosphärenreservat Donaudelta Literatur Petre Gâștescu, Romulus Știucă: Delta Dunării. București 2008, ISBN 978-973-1760-98-9. Weblinks romanianmonasteries.org, Delta Dunării Anmerkungen
Sfântu Gheorghe branch

The Sfântu Gheorghe branch (Romanian: Brațul Sfântu Gheorghe; Ukrainian: Георгіївське гирло, romanised: Heorhiivske hyrlo) is a distributary of the river Danube, that contributes in forming the Danube Delta. This is the southernmost branch of the Danube; the other two main branches are the Chilia branch and the Sulina branch. The Sfântu Gheorghe branch runs on a length of 64 kilometres (40 mi), in a southeasterly direction. Its outflow comprises about 22% of the Danube's discharge.
Bras de Saint Georges

Le Bras de Saint Georges (en roumain Brațul Sfântu Gheorghe) est le plus méridional des trois principaux défluents du Danube formant son delta. Il commence un peu en aval de Tulcea et se verse dans la mer Noire au niveau du port de St-Georges. Géographie Le bras de Saint Georges draine 22 % du débit du Danube soit 1 500 m3/s et sa longueur avant régularisation était de 112 km sur une largeur moyenne de 450 m et pour une profondeur moyenne de 20 m ; depuis 1980, des canaux artificiels recoupent les méandres d'Uzlina, Dunavăț, Dranov et Ivancea, réduisant son coefficient de sinuosité, et raccourcissant sa longueur à 64 km. Histoire Géomorphologiquement, le bras de Saint Georges est jeune : il ne s'est formé que depuis 7000 ans (l'actuel delta du Danube était auparavant un golfe de la mer Noire). Dans l'Antiquité, il était connu sous le nom de Peuké cité par Hérodote et Strabon. Le roi wisigoth Alaric est né sur ses rives, au castrum romain de Platei Pegiae (sa tribu était alors alliée des Romains) avant d'aller dévaster l'Empire et de saccager Rome. Une flotte byzantine remonta en 680 le bras de Saint Georges pour tenter d'empêcher les Bulgares de passer le Danube, mais les grecs furent vaincus à la bataille d'Ongal : les Bulgares entrèrent dans l'Empire byzantin et fondèrent dans les Balkans le premier empire bulgare. Le nom de « Saint Georges » apparaît justement à l'époque byzantine et génoise. Sous la domination ottomane, il fut appelé Cadırlez par les musulmans. À la fin du XVIIe siècle ses rives, jusqu'alors peuplées de Valaques, de Grecs et de Turcs, accueillirent aussi des lipovènes, l'une des confessions des vieux-croyants russes, adeptes de Daniel Filipov le Pustosviat (« saint anachorète ») de Kostroma (1672-1742). Ces pieux réfugiés, fuyant l'autocratie des tsars, apprirent des autochtones la construction navale et la pêche, ainsi que les noms, pour la plupart d'origine grecque, des poissons et de la navigation maritime. Au traité d'Andrinople (1829) le bras de Saint Georges devint la frontière méridionale de l'Empire russe avec l'Empire ottoman. En 1856, à l'issue de la guerre de Crimée, les deux rives redevinrent turques. Depuis la conférence de Berlin (1878) elles sont roumaines. Notes et références Voir aussi Articles connexes Danube. Réserve naturelle nationale du Delta du Danube. Delta du Danube. Réserve de biosphère du delta du Danube. Golfe de Musura. Bras de Sulina. Bras de Chilia. Liens externes DeltaDunării.info.ro: Le Delta du Danube: nature, histoire, civilisations Alexandre Nastase, 26 iunie 2004: Delta Dunarii - "Vedem primii soarele si ultimii dreptatea!", 26 iunie 2004, dans le Jurnalul Național Sorin Titei: Le bras de Sulina dégagé de l'épave du Rostock, journal Gândul du 10 décembre 2005 AroundRomania.lx.ro: Sulina RomanianMonasteries.org: Tourisme en Roumanie: le Delta du Danube Portail des lacs et cours d'eau Portail du patrimoine mondial Portail de la Roumanie Portail du monde maritime
Święty Jerzy (ramię Dunaju)

Święty Jerzy (rum. Brațul Sfântu Gheorghe) – jedno z trzech głównych (obok Kilii i Brațul Sulina) ramion ujściowych Dunaju do Morza Czarnego. Najbardziej wysunięte na południe. Tworzy deltę Dunaju, w całości znajdując się na terytorium Rumunii. Święty Jerzy ma długość 109 km i około 400–500 m szerokości. Ze względu na liczne meandry nie jest przystosowany do żeglugi, niesie około 20% wód Dunaju. Zobacz też Razim Przypisy
Brațul Sfântu Gheorghe

Brațul Sfântu Gheorghe este brațul sudic al Dunării, până la vărsarea acesteia în Marea Neagră, în perimetrul localității Sfântu Gheorghe din Deltă. Din cele trei brațe ale Dunării - Chilia, Sulina și Sfântu Gheorghe - brațul Sfântu Gheorghe (lungime: 64 km; lățime maximă: 550 m; adâncime maximă: 26 m), cel mai meridional braț al Dunării și cel mai vechi, orientat spre sud-est, are un curs sinuos desfășurat pe 112 kilometri și transportă 22% din debitul fluviului; coeficient de sinuozitate: 1,60. Navigația pe acest braț al Dunării este de interes local. Secționarea a șase meandre în ultimul sfert al sec. XX a micșorat cu 20% lungimea cursului navigabil. De-a lungul său se inșiră așezările: Nufăru, Mahmudia, Uzlina, ultima dintre ele fiind localitatea Sfântu Gheorghe. Pe lângă bisericile ortodoxe, în aceste locuri pot fi văzute și câteva moschei turco-tătare. Legături externe 26 iunie 2004: Delta Dunarii - "Vedem primii soarele si ultimii dreptatea!", 26 iunie 2004, Alexandru Nastase, Jurnalul Național
Георгиевское Гирло

Георгиевское Гирло (рум. Brațul Sfântu Gheorghe) — наиболее южный и мелководный из трёх основных рукавов дельты Дуная (наряду с Килийским и Сулинским гирлами). В древности называлось Иэрон-Стомион (греч. Ιερον Στομιον, то есть Священное устье Византийские греки именовали его уже как Агиос-Георгиос (греч. Αγιος Γεωργιος) — Святой Георгий, откуда и происходит его сегодняшнее имя. Георгиевское Гирло полностью находится на территории Румынии, протекает от мыса Георгиевский Чатал и до Чёрного моря у мыса Сфынтул-Георге. Длина гирла — 109 км, ширина до 400—500 м. Из-за мелководности и извилистости рукава судоходство развито менее, чем в Килийском или Сулинском гирлах. Развито рыболовство. Примечания
Георгіївське гирло

Георгіївське гирло (рум. Brațul Sfântul Gheorghe) — рукав Дунаю у дунайській дельті. Один з трьох основних рукавів Дунаю, крім Кілійського і Сулинського. Повністю протікає територією Румунії. Назва В давнину мало назву Іерон-Стоміон (грец. Ιερον Στομιον), тобто Священне устя. Візантійські греки його називали як Агіос-Георгіос (грец. Αγιος Γεωργιος) — Святий Георгій, що й є його сучасною назвою. Загальні відомості Біля мису Ізмаїльский Чатал за 80 км від гирла основне русло Дунаю розпадається на Кілійське і Тульчинське. Через 17 км нижче за течією Тульчинське гирло розділяється на Георгієвське та Сулинське гирла, які впадають у Чорне море окремо. Тече від мису Георгіївський Чатал до Чорного моря біля мису Сфинтул-Георге. Довжина гирла — 109 км, ширина до 400—500 м. Через мілководність та звивистість рукава судноплавство розвинуте найменше з усіх рукавів Дунаю. Див. також Дельта Дунаю Кілійське гирло Тульчинське гирло Сулинське гирло Примітки
Aviației

Aviației ist ein Stadtviertel hauptsächlich im Sektor 1, aber auch im Sektor 2, der rumänischen Hauptstadt Bukarest. Geografie Aviației befindet sich im Osten des Sektors 1 und im Norden der Stadt Bukarest. Im Süden fließt der Fluss Colentina. Im Norden liegt das Viertel Băneasa, im Osten Pipera, im Süden Floreasca und im Westen der Herăstrau-Park. Einzelnachweise
Aviației

Aviației is a district divided between Sector 1 and Sector 2 of Bucharest, mainly in Sector 1. The name refers to aircraft or airforces. The names of aviation pioneers Traian Vuia, Aurel Vlaicu, and Henri Coandă are related to the name of the district. In the 2000s, the area has become increasingly upmarket, due to the construction of various luxury apartment developments in and around it (as are those in the Pipera–Tunari area). It is also home to many villas constructed before the 1930s that were refurbished in the 1990s and 2000s. Notable buildings: Oracle Tower Authoritatea pentru Valorificarea Activelor Statului (AVAS) Aviation Museum The development of the district In the recent years, several business centers and bank offices were built in this area. In 2008, the Floreasca City Center complex (which includes a 37-story office building) was started. This development burdened road traffic and motivated the authorities to make the system more fluid. Thus, several streets have become one-way streets.
Aviației

Aviației è un piccolo quartiere situato a nord-est del Settore 1 di Bucarest, costruito dopo il 1980, è composto da blocchi di palazzi di 3 e 4 piani. Prima del 1980 c'erano solo case nella zona che sono state demolite per far posto a questi blocchi. Nicolae Ceaușescu voleva che vivesse in questo quartiere il personale dell'esercito, della polizia e dell'aviazione. Istituti di interesse pubblico, uffici e attrative Școala Generală Nr. 12 - Strada Borșa Piața Aurel Vlaicu - situata in vicinanza școlii. Questa piazza è stata inaugurata il 9 aprile 2004, dal sindaco Vasile Gherasim. Ha una superficie totale di 320 m². L'investimento complessivo ammonta a oltre 4 miliardi di ROL. La piazza dispone di parcheggio e un parco giochi per i bambini. All'interno di questa piazza c'è anche una Direcției de Impozite și Taxe Locale nel settore 1, dove gli abitanti di questo quartiere possono pagare le tasse. Oficiul Poștal Nr. 52 Oracle Tower - (ex Floreasca Tower) è un edificio per uffici (Classe A) con una torre di 13 piani per una superficie totale di 7.600 m², inaugurata nel dicembre 2005. È il quartier generale di Oracle, uno dei principali fornitori di software nel mondo. La società ha in leasing 7.000 metri quadri (piano 2-13) AVAS (Autorità per la Validificazione delle Attività Statali) Muzeul Aviației Ambasciata della Repubblica Popolare Cinese Sviluppo del quartiere Negli ultimi anni, in questa zona della città, sono stati costruiti numerosi edifici di uffici e banche. Nel 2008 iniziò la costruzione della Floreasca City Center, che sarà parte di un edificio per uffici di 37 piani. Questo sviluppo ha portato ad ostacolare il traffico e ha costretto le autorità a introdurre un sistema di circolazione più fluido. Così molte strade sono diventate a senso unico. Trasporti Linee STB: Tram: Linea 5 Autobus: Linea 135, 112, 301 Metropolitana: Linea M2 (stazione Aurel Vlaicu) Limitazione Nord - Quartiere Băneasa Est - Quartiere/Platforma Pipera Sud - Quartiere Floreasca, Parco Bordei Ovest - Parco Herăstrău Descrizione I palazzi sono di piccole dimensioni, con 3 o 4 piani su aree relativamente ridotte. A nord si trova il quartiere Băneasa. Le vie principali di questo quartiere sono: Barbu Văcărescu, Nicolae Caranfil, Șoseaua Pipera e la strada Cpt. Av. Alexandru Șerbănescu. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Aviației Collegamenti esterni Quartiere Aviației sulla mappa, su bucurestilive.ro. URL consultato il 26 dicembre 2014 (archiviato dall'url originale il 4 marzo 2016).
Aviației

Cartierul Aviației este un mic cartier situat în nord-estul sectorului 1 al Bucureștiului construit după 1980, format din blocuri cu 3 și 4 etaje. Înainte de 1980, în această zonă existau numai case, care au fost dărâmate pentru a face loc blocurilor. Nicolae Ceaușescu dorea ca în acest cartier să locuiască personal din cadrul armatei, poliției și aviației. Instituții de interes public și spații de birouri Școala Gimnazială "Herăstrău" - Strada Borșa Piața Aurel Vlaicu - situată în vecinătatea școlii. Această piață a fost inaugurată pe 9 aprilie 2004, de primarul Vasile Gherasim. Aceasta are o suprafață totală de 320 mp. Valoarea totală a investiției se ridică la peste 4 miliarde lei vechi. Piața dispune de parcare auto și de un loc de joacă pentru copii. În incinta pieței se mai găsește și o casierie a Direcției de Impozite și Taxe Locale a sectorului 1, unde locuitorii acestui cartier să poată plăti impozitele. Oficiul Poștal Nr. 52 Oracle Tower - (fost Floreasca Tower) este o clădire de birouri (clasa A) tip turn de 13 etaje cu o suprafață totală de 7.600 mp și a fost inaugurată în decembrie 2005. În această clădire turn își are sediul filiala românească a companiei Oracle, unul dintre cei mai importanți furnizori de software din lume. Compania a închiriat aproximativ 7.000 mp (de la etajul 2 la 13) AVAS (Autoritatea pentru Valorificarea Activelor Statului) Muzeul Aviației Ambasada Republicii Populare Chineze Dezvoltarea cartierului În ultimii ani, în această zonă a orașului au apărut numeroase clădiri de birouri, sedii de bănci. În 2008, s-a început construcția complexului Floreasca City Center, din care va face parte o clădire de birouri de 37 de etaje. Această dezvoltare a condus la îngreunarea traficului rutier și a obligat autoritățile să introducă un sistem de fluidizare a circulației. Astfel mai multe străzi au devenit cu sens unic. Mijloace de transport Linii STB: Autobuz: Linia 135, 112, 243, 301, 330, 343, 416, 449, 450, 459, 488, 605 Tramvai: Linia 5, 36, 41 Metrou : M2 (Stația Aurel Vlaicu) Limite La nord - Cartierul Băneasa La est - Cartierul/Platforma Pipera La sud - Cartierul Floreasca, Parcul Bordei La vest - Parcul Herăstrău Descriere Blocurile sunt mici, avand 3 respectiv 4 etaje și întinzându-se pe suprafețe relativ mici. În nord se află cartierul Băneasa. Principalele străzi importante din acest cartier sunt: Barbu Văcărescu, Nicolae Caramfil, Șoseaua Pipera și strada Cpt. Av. Alexandru Șerbănescu. Legături externe
Small Mosque, Izmail

Small Mosque (Ukrainian: Мала мечеть; Turkish: Küçük Camii) is a former Ottoman mosque in Izmail, Ukraine. It is an architectural and urban planning monument of national significance. The mosque is currently not active. It is part of the Izmail Military and Historic Museum Complex. The mosque is a unique example of Ottoman architecture in Ukraine. History The building was constructed in 15th–16th century on the territory of the Turkish fortress. During the Siege of Izmail of 1790, the Turks held defenses inside the mosque. After the capture of the fortress by Russian forces, the mosque was turned into a church and named after the Exaltation of the Holy Cross in 1810. In the 19th century, the minaret was destroyed, and gallery was covered by a tilted roof. In 1971–1973, lost details and the roof were restored to their original forms. On 9 May 1973, a diorama depicting the Siege of Izmail was opened. Description The mosque belongs to the cupola type, which was popular in Muslim architecture from the 16th century. It is made of limestone blocks and plastered on the inside and outside. Its main volume is square with an octagon above topped with a cupola. The mosque features a gallery on the northern side and a carved mihrab in the southern wall. The remains of the minaret are located east of the building. Gallery See also Izmail City Mosque Islam in Ukraine References Sources Мала мечеть (XV–XVI ст.) [Small Mosque (15th–16th centuries)] Archived 13 April 2014 at the Wayback Machine Сколько лет мечети Измаила? [How old is the Izmail Mosque?] Діорама Ізмаїла [Diorama Izmail] Archived 19 October 2014 at the Wayback Machine
Mosquée Izmaïl d'Odessa

La mosquée d'Izmaïl, (Ukrainien: Мала мечеть (Ізмаїл) et turc : Küçük Camii) est un édifice religieux musulman situé en Ukraine dans la forteresse d'Izmaïl. Histoire C'est la seule partie ottomane subsistante de la forteresse. Voir aussi Liste de mosquées d'Ukraine. Références Liens externes Liste de musées en Ukraine. Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’Ukraine Portail de l'islam
Мала мечеть (Ізмаїл)

Мала мечеть (тур. Küçük Camii) — колишня османська мечеть у місті Ізмаїл — пам'ятник містобудування та архітектури XVI століття (національного значення). На даний час мечеть не діє як культова споруда. Вона є частиною Ізмаїльського військово-історичного музейного комплексу, і в ній розташована діорама «Штурм фортеці Ізмаїл». Мечеть є унікальним для України зразком середньовічної османської архітектури періоду її найвищого розквіту. Історія Збудована в XV–XVI ст. на території турецької фортеці. Під час штурму фортеці російськими військами 1790 року турки до останнього тримали оборону в мечеті. Після відомого взяття фортеці 1790 року військами Суворова мечеть було пристосовано під Хрестовоздвиженську церкву (1810 року). У XIX ст. було розібрано мінарет, галерею покрито похилим дахом. Під час реставрації 1971–1973 рр. відновили втрачені деталі та дах галереї. 9 травня 1973 у будівлі відкрили діораму «Штурм фортеці Ізмаїл». Характеристика Мечеть купольного типу, розповсюдженого в мусульманській архітектурі з XVI ст. Складена з блоків вапняку, квадратна в плані, з галереєю з північного боку і залишками мінарету зі східної. Четверик основного об'єму за допомогою стрільчатих тромпів переходить у восьмерик, перекритий пласким напівсферичним куполом, який підтримується по кутах парусами. Арочна галерея з мармуровими колонами перекрита в середній частині куполом, обабіч — напівциркульними склепіннями, що спираються на попружні арки. Вікна на двох рівнях: нижні прямокутні, верхні стрільчасті. Вхід по осі будівлі з північної сторони обрамлений наличником. В інтер'єрі стіни і купол тиньковані, у південній стіні зберігся різьблений кам'яний міхраб. Галерея Див. також Ізмаїльська міська мечеть Іслам в Україні Посилання Джерела Мала мечеть (XV–XVI ст.) [Архівовано 13 квітня 2014 у Wayback Machine.] Сколько лет мечети Измаила? Діорама Ізмаїла [Архівовано 19 жовтня 2014 у Wayback Machine.]
Església dels arcàngels Miquel i Gabriel de Plopiș

L'església dels arcàngels Miquel i Gabriel és una església ortodoxa romanesa del poble de Plopiș, comuna Șișești, comtat de Maramureș (Romania). Construïda el 1798, és un dels vuit edificis que formen les esglésies de fusta de Maramureș, Patrimoni Mundial de la UNESCO. També està catalogada com a monument històric pel Ministeri de Cultura i Afers Religiosos de Romania. Referències
Holzkirche von Plopiș

Die Holzkirche von Plopiș (Biserica de lemn din Plopiș) ist eine der als UNESCO-Welterbe geschützten Holzkirchen in der Maramureș in dem Dorf Plopiș in der rumänischen Gemeinde Șișești. Sie ist den Erzengeln Michael und Gabriel geweiht. Geschichte Die Kirche wurde im Jahr 1798 errichtet und ist damit die jüngste der Welterbekirchen in der Maramureș. Sie wurde nach 1945 der rumänisch-orthodoxen Kirche übergeben, nachdem sie zuvor griechisch-katholisch war. 1961 und in den Jahren 1990/1991 wurde sie restauriert. Seit 1999 ist sie Teil des Weltkulturerbes. In Rumänien unter der Nummer MM-II-m-A-04604 als Denkmal geschützt. Anlage und Ausstattung Die 17 m lange und 7 m breite Kirche besitzt einen 47 m hohen Turm. Sie ist im Innern reich freskiert. Weblinks
Church of the Archangels Michael and Gabriel, Plopiș

The Church of the Archangels Michael and Gabriel is a Romanian Orthodox church in Plopiș village, Șișești Commune, Maramureș County, Romania. Built in 1798, it is one of eight buildings that make up the wooden churches of Maramureș UNESCO World Heritage Site, and is also listed as a historic monument by the country's Ministry of Culture and Religious Affairs. References External links Media related to Wooden church in Plopiș, Maramureș at Wikimedia Commons
Szent Mihály és Gábriel arkangyalok fatemplom (Nyárfás)

A nyárfási Szent Mihály és Gábriel arkangyalok fatemplom műemlékké nyilvánított épület Romániában, Máramaros megyében. A romániai műemlékek jegyzékében az MM-II-m-A-04604 sorszámon szerepel, és egyike annak a nyolc máramarosi fatemplomnak, amelyek 1999-ben világörökséggé váltak. Története Leírása Hivatkozások Források Lăcașuri de cult din România. www.cimec.ro. Institutul Național al Patrimoniului (Hozzáférés: 2015. november 28.) "Lista monumentelor istorice: Județul Maramureș" (PDF). Ministerul Culturii. 2015. Hozzáférés: 2017. január 28..
Kelneki vár

A kelneki vár műemlék Romániában, Fehér megyében. A romániai műemlékek jegyzékében az AB-II-a-A-00196 sorszámon szerepel. Az Erdély erődtemplomos falvai csoport tagjaként a világörökség része. Története A település nevét 1269-ben Kelnuk néven említik először. Az egykor székelyek lakta Kelnik lakosai a 12. században innen települtek át Sepsikálnokra. Kelnek román stílusú templomát is még ők építették a 12. században, majd a Kelneki család lakótornyot építtetett mellé. A szászok kettős védőfallal vették körül, lakótornyát megmagasították. Az erősség ellenállt Mihály vajda 1599. évi és a tatárok 1658. évi ostromának is. A vár a 18. század óta pusztul. Galéria Hivatkozások Források "Lista monumentelor istorice: Județul Alba" (PDF). Ministerul Culturii. 2015. Hozzáférés: 2017. január 28.. Villages with Fortified Churches in Transylvania. whc.unesco.org. UNESCO World Heritage (Hozzáférés: 2015. augusztus 30.)
Opevněný kostel v Prejmeru

Románsko-gotický opevněný kostel z let 1211–1213 se nachází v rumunské obci Prejmer, která byla od 12. století dosídlována Sedmihradskými Sasy. Obec leží v Transyvánii. Historie Kostel, který se od roku 1999 nalézá na seznamu světového kulturního dědictví UNESCO, se původně jmenoval Tartlau. Kromě náboženských účelů sloužil také jako vojenská pevnost. V letech 1211–1213 byl postaven Řádem německých rytířů, na které později navázali cisterciáci a následně luteráni. Hradby na ochranu před Tatary a nájezdníky z Osmanské říše byly dostavovány až do 17. století. V mobiliáři kostela se nalézá nejstarší oboustranně malovaný oltářní obraz v Rumunsku. Reference Související články Vesnice s opevněnými kostely v Transylvánii Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Opevněný kostel v Prejmeru na Wikimedia Commons kostel Panny Marie (luteránský kostel) : Hrady.cz Výstava v Rumunském kulturním institutu představuje opevněné kostely v Sedmihradsku : Český rozhlas 22. 5. 2011