NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Přehradní nádrž Vidraru

Přehradní nádrž Vidraru je vodní dílo na řece Arges v Jižních Karpatech v Rumunsku. Nádrž byla napuštěna v roce 1966 za účelem akumulace vody pro provoz vodní elektrárny. Hydrologická charakteristika Přirozená plocha povodí v místě přehrazení je 286 km² při průměrném průtoku 5,5 m³/s. Pro zvýšení výkonu elektrárny bylo povodí uměle navýšeno na hodnotu 745 km² umělým svodem ze sousedních povodí (Vâlsan, Topolog). Celková délka svodných štol činí 29 km. Pro provoz elektrárny tak jezero zadržuje průměrný přítok 19,7 m³/s. Při průměrné nadmořské výšce hladiny 830 metrů zadržuje 465 000 000 m³ a při užitečném objemu 320 000 000 m³ poskytuje vodní zádrž pro roční výrobu 400 GWh při instalovaném výkonu 220 MW. Největší hloubka jezera je 155 m. K dosažení nejvyšší hladiny a k nutnosti přelivu dochází zhruba s pětiletou periodou. Historie výstavby 166 metrů vysoká hráz nádrže byla vybudována v letech 1960–1965, jezero bylo napuštěno v roce 1966. Elektrárna byla budována spolu s ohledem na projekt strategické silnice přes Fagarašské hory, plánovaný zejména pro potřeby armádních transportů. Část vyrubané zeminy byla později použita na náspy této silnice, významným přínosem pro silnici byla hráz přehrady, která umožnila její přechod přes údolí Arges. Během stavby elektrárny byla vybudována silnice k městu Curtea de Argeș. Cesta Transfagarasan byla z důvodů finanční nedostatečnosti dostavěna až v roce 1974 a značná její část obepíná celý levý břeh jezera. Význam Kromě energetického významu je vodní akumulace i přínosem pro zavlažování na dolním toku Arges, řízený průtoku usnadňuje i regulaci provozu soustavy elektráren v nižších částech toku. Turistický význam roste spolu s růstem popularity silnice Transfagarasan. Ze břehů je za dobré viditelnosti vidět druhá nejvyšší hora Rumunska Negoiu (2535 m n. m.), od jezera na její vrchol vedou některé náročné trasy. Přitažlivé je okolí jezera s četnými vodopády a divokými soutěskami, v romantické krajině se při nižším stavu nad hladinu vynořují kříže hřbitova německých vojáků. Vzhledem ke dvojitému lomení přehrady je na přehradě provozován bungee jumping. Galerie Odkazy Reference Související články Vodní elektrárna Vidraru Transfăgărășan Negoiu Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Přehradní nádrž Vidraru na Wikimedia Commons
Vidrarusøen

Vidrarusøen (rumænsk: Lacul Vidraru) er en kunstig sø i Rumænien. Den blev skabt i 1965 ved opførelsen af Vidraru-dæmningen ved Argeș-floden. Søen ligger i skyggen af Făgăraș-bjergene. En landsby, der blev oversvømmet ved ooførelsen af dæmningen, ligger på bunden af søen. Vidrarusøen er en reservoirsø ved floden Arges, bygget i 1965 til vandkraftproduktion. Den rummer 465 millioner kubikmeter vand med en længde på 10,3 km og en bredde på 2,2 km, og har et samlet areal på 8,7 km² og en maksimal dybde på 155 meter. Dens omkreds er omkring 28 kilometer. Et underjordisk kraftværk ligger i nærheden af søen, 104 meter under Cetatuia-massivet. Den årlige energiproduktion er 400 gigawatt-timer (1.400 TJ) i et gennemsnitligt hydrologisk år. Den installerede turbinekapacitet er 220 megawatt. Søen ligger mellem bjergene i og ved udgangen af Ghitumassivet, og får vand fra floderne Capra, Buda mfl., med en samlet gennemsnitlig fødestrøm på 5,5 m³/sek. Ved færdiggørelsen var den den 8. højst liggende kunstige sø i Europa og den 20. i verden. Opførelsen af Vidraru-dæmningen tog fem og et halvt år fra 1960. For at gennemføre det skulle der graves 42 km tunnel gennem 1.768 millioner m³ sten, og installeres 6.300 tons elektromekanisk udstyr. På Lake Vidraru kan folk dyrke ekstremsporten bungee jump. Den eneste vej til Vidraru-søen er den spektakulære Transfagarasan (DN7C), der løber fra Curtea de Arges til Cartisoara og passerer foran vandkraftværket, på Vidraru-dæmningen og rundt om Vidraru-søen.
Lake Vidraru

Lake Vidraru (Romanian: Lacul Vidraru) is an artificial lake in Romania. It was created in 1965 by the construction of the Vidraru Dam on the Argeș River. It lies in the shadow of the Făgăraș Mountains. A village lies submerged at the bottom of this lake. Vidraru Lake is a reservoir lake created in 1965 on the Arges River for Hydroelectricity production. It has 465 million cubic metres of water, with a length of 10.3 kilometres (6.4 mi) and a width of 2.2 kilometres (1.4 mi), accumulating a total area of 870 hectares (8.7 km2; 3.4 sq mi) and maximum depth of 155 metres (509 ft). Its circumferences is about 28 kilometres (17 mi). An underground power station is situated in proximity of the lake, 104 metres (341 ft) deep under the Cetatuia massif. Its annual energy production 400 gigawatt-hours (1,400 TJ) in an average hydrological year. The installed turbine capacity is 220 megawatts (300,000 hp). On the right bank, on Plesa mount, one can find the statue 'Energia', representing Prometheus with lightnings in his hand, symbolising electricity. Situated between the mountains of and at the exit of the Ghitu massif, the lake is alimented by the rivers Capra, Buda and several direct tributaries (River Lady, and Valsan Cernatul, Valea lui Stan and clear), with a total average alimentation flow of 5.5 cubic metres per second (190 cu ft/s). At completion, it was 8th most elevated artificial lake in Europe, and the 20th in the world. The construction of the Vidraru dam took five and a half years starting in 1960. For this achievement, it took 42 km of tunnel excavation through 1.768 million m3 of rock, of which about 1 million underground bands have 930,000 m3 of concrete of which 400,000 m3 underground and also were installed 6300 tonnes of electromechanical equipment. On Lake Vidraru, people can practice the extreme sport of bungee jumping. Only a few hundred metres of the dam tourists can go to the House Argeseana “and the pier where the practice of leisure boat racing. The only road to access the lake Vidraru is the spectacular Transfagarasan (DN7C), running from Curtea de Arges to Cartisoara, and passing in front of the hydro power plant, on the Vidraru dam, and around Vidraru Lake. See also Lakes of Romania References
Lac Vidraru

Le lac Vidraru est un lac artificiel sur la rivière Argès, créé par le barrage Vidraru, dans les monts Făgăraș appartenant aux Alpes de Transylvanie. Description Le lac de barrage Vidraru est situé entre les Monts Frunții et le massif de Ghițu au sud de la chaîne des Carpates méridionales. Le lac collecte les eaux des rivières Capra, Buda et quelques-uns de leurs affluents directs. La superficie totale du lac s'élève à 893 ha, sa longueur est de 10,3 km, la largeur maximale est de 2,2 km dans la zone Valea Lupului – Călugărița. La profondeur maximale des eaux est de 155 m le long du barrage courbé d'une hauteur de 166 m, avec une longueur à proximité de son faîte de 307 m. Le volume de la retenue d'eau s'élève à 465 millions de m3. Le niveau normal de rétention est de 830 m au-dessus d'altitude. Construit à partir de 1960, le barrage est entré en service en 1966. Galerie d'images Voir aussi Notes et références Portail de la Roumanie Portail des lacs et cours d'eau Portail des Carpates
Vidraru-tó

A Vidraru-tó (románul: Lacul Vidraru) mesterséges tó Romániában, a Fogarasi-havasokban. Az Argeș folyó vizének felduzzasztásával hozták létre 1965-ben. A tó hossza 14 km, 900 hektárnyi területet foglal el és kb. félmilliárd köbméter víz van benne. A gát 166 méter magas és 305 méter széles, tetején vezet keresztül a Transzfogarasi út. A víztározó létrehozásával egy folyó menti falu víz alá került. A gát építésénél 530 000 m³ földet mozgattak meg és 820 000 m³ betont használtak fel. Vízgyűjtő tavába vezetik a Doamnei, a Cernat, a Vâlsan és a Topolog folyók vizét. Források Dams in Romania További információk A Wikimédia Commons tartalmaz Vidraru-tó témájú kategóriát.
Vidrarumeer

Het Vidrarumeer (Roemeens: Lacul Vidraru) is een stuwmeer in Roemenië, in het Făgărașgebergte. Het meer kwam in 1965 tot stand door de bouw van de Vidrarudam in de Argeș. Het Vidrarumeer is het op een na grootste meer van Roemenië; na het Bicazmeer, dat eveneens een stuwmeer is. Ten zuiden van het meer ligt het dorp Arefu. Er zijn ook verscheidene hotels. In het Vidrarumeer kan gevist worden. Twee kilometer voor de Vidrarudam bevindt zich, hoog op een rotspunt, de ruïne van de burcht van Vlad Tepes. De Transfăgărășan, een spectaculaire bergweg door het midden van Roemenië, loopt langs het meer en over de dam.
Vidraru

Vidraru (rum. Lacul Vidraru) – jezioro zaporowe na rzece Ardżesz w rumuńskich Górach Fogaraskich, między górami Frunții i masywem Ghițu. Powstało po przegrodzeniu koryta rzeki kilka kilometrów na północ od miejscowości Arefu zaporą wodną Vidraru. Po napełnieniu było 8. najwyżej położonym jeziorem zaporowym w Europie i 20. na świecie. Jezioro powstało po zakończeniu w 1965 trwającej cztery i pół roku budowy zapory. Jego wody wykorzystywane są do napędu turbozespołów hydroelektrowni o mocy zainstalowanej 220 MW. Przy normalnym poziomie retencji 830 m n.p.m. powierzchnia lustra wody jeziora wynosi 8,93 km², maksymalna głębokość zbiornika około 155 m, a objętość zgromadzonej w nim wody ok. 465 milionów m³. Zbiornik ma długość 10,3 km i maksymalną szerokość 2,2 km (w strefie Valea Lupului – Călugărița). Długość linii brzegowej zbiornika wynosi ok. 28 km. Wpływają do niego duże cieki wodne Capra i Buda, uznawane za źródłowe cieki Ardżeszu, a także kilka innych dużych, zasobnych w wodę potoków (Râul Doamnei, Cernatu, Vâlsan, Topolog, Valea lui Stan i Limpedea), o całkowitym łącznym przepływie około 5,5 tysiąca m³/s. W pobliżu zapory znajduje się zamek Poenari. Wzdłuż jeziora przebiega południowy odcinek przecinającej Góry Fogaraskie z północy na południe szosy transfogaraskiej (droga nr 7C), w połowie drogi pomiędzy miejscowością Cârțișoara na północy, gdzie zaczyna się trasa, a miastem Curtea de Argeș na południu. Linki zewnętrzne Fotografie i informacja o zaporze Barajul Vidraru Widok satelitarny, WikiMapia Rzeki i jeziora Rumunii. tpr.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-07)].
Vidraru

Sjön Vidraru (rumänska: Lacul Vidraru) är ett vattenmagasin i länet Argeș i södra Rumänien. Den konstgjorda sjön har en yta på 893 hektar, en längd av 10,3 kilometer, en maximal bredd av 2,2 kilometer och en omkrets på 28 kilometer. Den rymmer en volym av 465 miljoner kubikmeter vid den normala retentionsnivån på 830 meter över havet. Vattendjupet är då 155 meter nära den 166 meter höga valvdammen, som har en kronlängd på 307 meter. Sjön ligger längs floden Argeș, vid sidan av riksväg 7C, mer känd som Transfăgărășan, cirka 40 kilometer norr om staden Curtea de Argeș. Dammen byggdes mellan 1960 och 1966 för elproduktion, bevattning och översvämningsskydd. Vid tidpunkten för färdigställandet var det den åttonde högsta dammen i Europa och den tjugonde högsta i världen. I samband med bygget borrades 42 kilometer av underjordiska gångar, en miljon kubikmeter bergmassor grävdes ut och nästan en miljon kubikmeter betong göts. Projektet kostade över åttio männuskors liv. Vattenkraftverket Vidraru, som är beläget under jord på 104 meters djup, kan producera cirka 400 GWh el under ett genomsnittligt hydrologiskt år, med en installerad kapacitet på 220 MW. Bilder Referenser
City Mall (Bucharest)

City Mall was a shopping mall located in Eroii Revolutiei square, Bucharest, Romania. Opened in 2005, the construction was based on an incomplete hunger circus abandoned after the fall of the Communist system. The mall became insolvent in 2012, and was bought by real estate investor Ioannis Papalekas. In March 2013, Papalekas announced plans to convert the mall into an office building. References
City Mall

City Mall a fost un centru comercial din București, amplasat în zona Eroii Revoluției și deschis la data de 1 noiembrie 2005. Clădirea este structurată pe trei subsoluri, parter și 4 etaje, oferind o suprafață pentru închiriat de 19.000 mp. Deține și o parcare cu 1.000 de locuri. City Mall, dupa conversia in cladire de birouri in anii 2013-2014, se află în proprietatea fondului de investiții Globalworth prin compania Globalworth Asset Managers., administratorul direct al mall-ului. Fondul gestionează cladiri de birouri si spatii industriale in Romania si Polonia, și este cotat la bursa de valori din Londra. În august 2011, City Mall se afla în faliment. În 2013, omul de afaceri grec Ioannis Papalekas, a cumpărat centrul comercial pentru a-l transforma într-o clădire de birouri, City Offices. A fost construit prin transformarea clădirii Complexului Comercial Agroindustrial Șura Mare, unul din Circurile Foamei, nefinalizat pană la revoluție. Note Legături externe www.city-mall.ro Arhivat în 9 august 2007, la Wayback Machine. - Site web oficial
Constantin Jude Sports Hall

Constantin Jude Sports Hall (Romanian: Sala Sporturilor „Constantin Jude”) is an indoor arena in Timișoara, formerly known as Olimpia Hall (Romanian: Sala Olimpia). It was designed by architect Sorin Gavra in 1968. It is used as a base for local basketball, handball, volleyball and futsal teams. Initially, its seating capacity was 2,200, but after a rehabilitation in 2011 the capacity was reduced to 1,400 seats by mounting individual chairs. References
Sala Sporturilor „Constantin Jude”

Sala Sporturilor „Constantin Jude”, cunoscută în trecut drept Sala Olimpia, este o sală multifuncțională din municipiul Timișoara, situată pe aleea FC Ripensia nr.7. Este folosită ca bază locală pentru echipele masculine și feminine de baschet, volei,handbal și noua echipă de futsal din oraș. Inițial, capacitatea sălii a fost de 2200 de locuri pe bănci. După reabilitarea din 2011 s-au montat scaune individuale, capacitatea actuală a sălii fiind de 1400 de locuri. Sala a fost denumită în cinstea lui Constantin Jude, un fost jucător și antrenor al echipei HCM Politehnica Timișoara, care a jucat aici timp de șapte ani, după care a devenit antrenorul echipei, sub conducerea lui câștigându-se singura Cupă a României. Referințe
Església Franciscana de Cluj-Napoca

L'església franciscana de Cluj-Napoca és un lloc de culte en aquesta ciutat de Romania. Va ser construïda entre 1260 i 1290, al lloc d'una antiga Església catòlica destruïda durant les invasions tàrtares el 1241. Història L'any 1390, els monjos benedictins van rebre l'església. El van ampliar i van construir un petit claustre gòtic prop de l'església, amb l'ajuda de Joan Hunyadi. El 1556, la reina d'Hongria, Isabella Jagiełło, es va traslladar al claustre i hi va viure amb el seu fill Joan II Sigismund Zápolya fins al 1557. L'església es troba a la plaça dels Museus (Piața Muzeului), abans coneguda com la plaça Petita (Piața Mică) per distingir-la de la Plaça Gran que envolta l'Església de Sant Miquel; Plaça Caroline (Piața Carolina o Karolina ter), després de l'Obelisc Caroline proper construït en honor a la visita de 1817 de Carolina Augusta de Baviera i el seu marit Francesc II; i la plaça Dimitrov (Piața Dimitrov), anomenada així a l'inici del període comunista per Georgi Dimitrov. Referències Bibliografia (en romanès) Lukacs Jozsef - Povestea „oraşului-comoară”, Editura Biblioteca Apostrof, Cluj-Napoca, 2005 (en romanès) Bodea Gheorghe - Clujul vechi şi nou, Cluj-Napoca, 2002 Enllaços externs (en romanès) Biserica şi fosta mănăstire franciscană din Cluj (The Franciscan church and cloister from Cluj-Napoca) (en hongarès) Old pictures of the church and cloister
Cluj-Napoca Franciscan Church

The Franciscan Church is a place of worship in Cluj-Napoca, Romania. It was built between 1260 and 1290, on the site of an older Catholic church destroyed during the Tatar invasions in 1241. History In 1390, the Benedictine monks received the church. They extended it and built a small Gothic cloister near the church, with the help of John Hunyadi. In 1556, the Queen of Hungary, Isabella Jagiełło moved to the cloister and lived there with her son John II Sigismund Zápolya until 1557. The church is located on Museum Square (Piața Muzeului), previously known as the Little Square (Piața Mică) to distinguish it from the Large Square surrounding St. Michael's Church; Caroline Square (Piața Carolina or Karolina ter), after the nearby Caroline Obelisk built in honor of the 1817 visit of Caroline Augusta of Bavaria and her husband Francis II; and Dimitrov Square (Piața Dimitrov), so named in the early communist period for Georgi Dimitrov. Notes References (in Romanian) Lukacs Jozsef - Povestea „oraşului-comoară”, Editura Biblioteca Apostrof, Cluj-Napoca, 2005 (in Romanian) Bodea Gheorghe - Clujul vechi şi nou, Cluj-Napoca, 2002 External links (in Romanian) Biserica şi fosta mănăstire franciscană din Cluj (The Franciscan church and cloister from Cluj-Napoca) (in Hungarian) Old pictures of the church and cloister
Église franciscaine de Cluj-Napoca

L'église franciscaine de Cluj-Napoca (en roumain : Biserica Romano-Catolică Franciscană) est une église catholique située à Cluj-Napoca en Roumanie. Il s'agit de l'un des édifices religieux les plus anciens de la ville. Histoire Architecture et décoration Bibliographie (ro) Lukács József, Povestea orașului-comoară. Scurtă istorie a Clujului și monumentelor sale, Cluj-Napoca, Apostrof, 2005 (ISBN 978-973-9279-74-1) Dorin Alicu, Ion Ciupea, Mihai Cojocneanu, Eugenia Glodariu, Ioana Hica, Petre Iambor, Gheorghe Lazarov, Cluj-Napoca, de la începuturi până azi, Cluj-Napoca, Clusium, 1995, 182 p. (ISBN 978-973-7924-05-6) Articles connexes Église Saint-Michel de Cluj-Napoca Portail du baroque Portail de la Roumanie Portail de l’architecture chrétienne
Kościół i klasztor franciszkanów w Klużu-Napoce

Kościół i klasztor franciszkanów w Klużu-Napoce (rum. Mănăstirea și Biserica Franciscană din Cluj-Napoca) – kościół i klasztor franciszkański zlokalizowany w historycznym centrum rumuńskiego miasta Kluż- Napoca, przy wschodniej pierzei Piața Muzeului. Historia Kościół i franciszkański stanowią jeden z najstarszych budynków w mieście. Początkowo w tym miejscu znajdował się starszy kościół rzymskokatolicki, pierwszy w Klużu, który zbudowano w XI-XII wieku, ale został on zniszczony podczas najazdu tatarskiego w 1241. W latach 1260–1290 posadowiono na jego miejscu późnoromańską świątynię, przebudowaną potem w XV wieku w stylu gotyckim. Obiekt wówczas powiększono i dobudowano doń klasztor dominikański, co finansowo poważnie wspierał Ioan z Hunedoary. Po wypędzeniu katolickich zakonów przez protestantów w marcu 1556, klasztor stracił funkcję religijną. Do 1557 mieszkała tam królowa Węgier, Izabela Jagiellonka, po czym budynek przekształcono w szkołę, gdzie studiował m.in. Nicolaus Mirabilis, późniejszy profesor na Uniwersytecie we Florencji. Od 1609, na życzenie księcia Gabriela Batorego budynek został przekazany kalwinom. W 1728 franciszkanie wrócili do Klużu i poddali kościół renowacji. Wznieśli też barokową wieżę. W 1949 klasztor został przez komunistów skonfiskowany franciszkanom (likwidacja zakonów), a w budynku umieszczono szkołę muzyczną, która później przekształciła się w Wyższą Szkołę Muzyczną im. Zygmunta Toduță. W 1990 kościół powrócił na własność zakonu franciszkanów wraz z częścią klasztoru. Budynki zespołu rozmieszczone są wokół trzech pierzei wewnętrznego dziedzińca. Wewnątrz pomieszczeń klasztornych znajduje się bogata w zbiory biblioteka franciszkanów. W latach 1906–1948 w klasztorze działała drukarnia św. Bonawentury, która drukowała m.in. różne czasopisma religijne. W 1898 przed kościołem ustawiono Obelisk Karoliny, przeniesiony z Piața Unirii (głównego rynku miasta). Prace restauracyjne gmachu przeprowadzono w latach 1976-1978, a następnie w latach 1980-1986. Przy tych okazjach na odkryto szereg gotyckich elementów zespołu. Przypisy
Fortalesa dàcia de Costești-Blidaru

La fortalesa dàcia de Costești-Blidaru forma part d'un grup de fortaleses de les muntanyes d'Orăştie. Galeria Enllaços externs Cetățile dacice din Munții Orăștiei - Costești-Blidaru Reconstrucció virtual de la fortalesa Cetatea Blidaru Vegeu també Fortaleses dàcies de les muntanyes d'Orăştie Dàcia Referències
Costești-Blidaru Dacian fortress

The Costești-Blidaru Dacian fortress is the ruin of a Dacian fortified town in present-day Romania. Located near Costești village in Hunedoara County, it belongs to the Dacian Fortresses of the Orăștie Mountains World Heritage Site. The fortress was built in the 1st century BC, during Burebista's rule, with the purpose of defending the area against the Romans. Gallery References External links The Dacian Fortress – Costești-Blidaru Virtual reconstruction
Fortaleza dacia de Costești-Blidaru

Costești-Blidaru es una fortaleza dacia situada en las montañas Orăștiei, cerca de Costești (Rumania). Es una de las seis fortalezas dacias de los montes de Orastia declaradas Patrimonio de la Humanidad por la Unesco en 1999.​ Historia La fortaleza consta de dos recintos, el más antiguo de los cuales fue construido en el siglo I a. C..​ Durante el siglo I d. C., quizás incluso en el intervalo entre las dos guerras dacio-romanas, fue extendida hacia el oeste, construyéndose el segundo recinto.​ La destrucción de la fortaleza tuvo lugar durante la segunda guerra con Trajano, en los años 105-106 d. C.​ Es la única del sistema que no pudo ser conquistada en batalla. Por el contrario, los defensores se rindieron por agotamiento de los recursos después de un largo asedio.​ Descripción Costești-Blidaru, situada en una cresta sobre una meseta a 705 metros de altitud, está considerada la fortificación más fuerte de todo el sistema. Incluye dos recintos unidos entre sí, con seis fuertes torres de vigilancia. ​ Para la construcción de la fortaleza, los dacios excavaron y ensancharon la zona superior de la colina, obteniendo así un área relativamente plana de unos 6.000 m², en la cual luego levantaron las estructuras de piedra.​ El primer recinto, que ocupa la meseta superior de la colina, tiene forma trapezoidal, y está provista de cuatro torres exteriores, colocadas en las esquinas. Según un ingenioso rigor de arquitectura militar, la entrada era a través de la torre SW, diseñada para impedir el despliegue de las fuerzas enemigas, obligándolas a girar a la derecha y exponer su flanco a los golpes de los defensores. En el interior, se han hallado las huellas de una torre residencial, hecha de piedra y madera. ​ El segundo recinto, representa en realidad una prolongación del primero a un nivel inferior, siendo su forma un polígono irregular. El lado N de la segunda ciudadela está doblado por otro muro hecho de piedras ordinarias, sin forma, entre los dos edificios, obteniendo una especie de habitaciones, cuya planta baja era utilizada como almacén, y la parte superior como plataforma de lucha. Los muros de esta segunda parte también contienen dos torres, una de ellas contemporánea de la primera ciudadela. En el interior de ambas torres se descubrieron varios grandes recipientes de almacenamiento.​ El suministro de agua de la ciudadela estaba asegurado por una cisterna cuadrangular, situada fuera de las murallas de defensa, con una capacidad de casi 200 metros cúbicos, que se abastecía de agua de manantial a través de una tubería de arcilla quemada.​ También en una colina cercana fue descubierto, en un estado de conservación excepcional, un tanque excavado en la roca y cubierto con tablones de madera.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Fortaleza dacia de Costești-Blidaru. Reconstrucción 3D.