NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Österreichische Botschaft in Bukarest

Die Österreichische Botschaft in Bukarest ist die ständige diplomatische Vertretung der Republik Österreich in Rumänien. Geschichte der österreichischen diplomatischen Vertretung in Rumänien Die k. u. k. Gesandtschaft in Rumänien befand sich bis 1918 in einem Palais in der Strada Vienei Nr. 9 (heute Strada Dobrescu I. Demetru, nahe Piaţa Revoluţiei). Als letzte Gesandte Österreich-Ungarns in Rumänien wirkten Karl Emil Prinz zu Fürstenberg sowie sein Nachfolger Ottokar Theobald Otto Maria Graf Czernin von und zu Chudenitz vom 25. Oktober 1913 bis 27. August 1916 (dann Außenminister 1916 bis 1918). Infolge des Kriegszustandes zwischen Österreich-Ungarn und Rumänien wurde der Posten nicht nachbesetzt. Nach dem Ersten Weltkrieg wurde das gesamte Gebäude 1922 an Österreich und an Ungarn zurückgegeben. 1935 erfolgte eine Realteilung der Liegenschaft, die bis dahin von beiden Parteien gemeinsam genutzt worden war. Während des Zweiten Weltkrieges fiel das Gebäude an das Deutsche Reich und wurde auch von dessen „Sonderbeauftragten für Wirtschaftsfragen“ genutzt. Nach Ende des Krieges zog Rumänien das gesamte deutsche Eigentum ein und hielt es der Sowjetunion für etwaige Reparationsansprüche zur Verfügung. 1945 wurden die österreichisch-rumänischen Beziehungen wieder aufgenommen. Legationsrat Herbert Schmidt, der erste politische Vertreter Österreichs nach dem Zweiten Weltkrieg, musste seine Arbeit in einer provisorischen Kanzlei am Bulevardul Republicii aufnehmen, in der auch noch eine Mietwohnung untergebracht war. Wien pochte lange Zeit vergebens auf die Entfernung dieser Mietspartei und zog sogar eine vorübergehende Schließung der Vertretung in Erwägung. 1953 bis 1956 arbeitete die Vertretung unter ebenfalls unbefriedigenden Umständen in der Strada Dimitrie Obrescu Nr. 7. Im Jahr 1955, nachdem die Österreichische Vertretung in den Rang einer Gesandtschaft erhoben worden war, stellte Rumänien das heutige Botschaftsgebäude in der Strada Dumbrava Roşie zur Verfügung. Gegen einen Verzicht auf die Ansprüche am Haus in der Strada Dobrescu I. Demetru wurden der Republik Österreich die Eigentumsrechte im Januar 1957 übertragen. Errichtet wurde das Gebäude vom einflussreichen rumänischen Medikamentenimporteur Cameniţa für seine Familie und jene seines Bruders. Organisation und Standorte der diplomatischen Vertretungen Das Botschaftsgebäude in Bukarest, Sektor 2, Strada Dumbrava Roşie nr. 7, beherbergt Residenz, diplomatische Vertretung, Konsulat, Kulturforum sowie Büros des Verteidigungs- und des Agrarattaché und ein Verbindungsbüro des Bundesministeriums für Inneres. Das österreichische Außenwirtschaftscenter (Handelsabteilung der Botschaft) befindet sich unweit der Botschaft in einem eigenständigen Gebäude in der Strada Logofătul Luca Strioci nr. 15. Zudem unterhält Österreich Honorarkonsulate in Temeswar (Strada Mărășești nr. 7, Ap. 2) und in Hermannstadt (Strada General Magheru nr. 4). Siehe auch Liste der österreichischen Botschafter in Rumänien Weblinks Internetseite der Österreichischen Botschaft Bukarest Österreichisches Außenwirtschaftscenter in Bukarest Einzelnachweise
Ambasada Austriei în România

Ambasada Austriei la București este reprezentanța diplomatică permanentă a Republicii Austria în România. La sediul acesteia din strada Dumbrava Roșie nr. 7 sect. 2 se află reședința, reprezentanța diplomatică, consulatul, forumul cultural precum și birourile atașatului militar și a celui pentru agricultură, dar și biroul de legătură al Ministerului Federal de Interne. Secția comercială a ambasadei se află în imediata apropiere, într-o clădire proprie, pe strada Logofătul Luca Stroici nr. 15. Totodată, Austria deține consulate onorifice la Timișoara (strada Mărășești nr. 7, ap. 2) și Sibiu (strada General Magheru nr. 4). Din septembrie 2021 Adelheid Folie este ambasador al Republicii Austria în România. Adrese anterioare ale reprezentanțelor diplomatice austriece la București Legația diplomatică în România a Imperiului Austro-Ungar funcționa până în anul 1918 într-un palat pe strada Vienei nr. 9 (astăzi strada Dobrescu I. Demetru, în apropierea Pieței Revoluției). Ultimii miniștrii plenipotențiari ai Austro-Ungariei în România au fost prințul Karl Emil zu Fürstenberg (bunicul ministrului de externe ceh Karel Schwarzenberg) precum și succesorul lui, contele Ottokar Czernin, din 25 octombrie 1913 până în 27 august 1916 (apoi ministru al afacerilor externe în perioada 1916 – 1918). Urmare a stării de război dintre Austro-Ungaria și România, postul nu a mai fost ocupat. În 1922, după Primul Război Mondial, clădirea a fost retrocedată Austriei și Ungariei. Mai târziu, în 1935, a urmat o diviziune a proprietății, care până la acea dată a fost utilizată de ambele părți. În timpul celui de-al Doilea Război Mondial, clădirea a revenit Imperiului German, fiind utilizată de „Reprezentantul Special pentru Afaceri Economice“. După război, România a confiscat toate proprietățile germane, punându-le la dispoziția Uniunii Sovietice pentru eventuale despăgubiri. Consilierul de legație Dr. Herbert Schmidt, primul reprezentant politic al Austriei după al Doilea Război Mondial, a fost nevoit să-și desfășoare activitatea într-o cancelarie improvizată pe Bulevardul Republicii, sub același acoperiș cu o locuință închiriată. Viena a încercat în zadar în repetate rânduri să soluționeze această problemă locativă, luând în considerare chiar și închiderea temporară a reprezentanței. Tot în condiții improprii s-a desfășurat activitatea reprezentanței și în perioada 1953–1956 la adresa din strada Dimitrie Obrescu nr. 7. In anul 1955, după ce reprezentanța Austriei a fost ridicată la rang de legație, statul român a pus la dispoziție clădirea actuală a ambasadei, situată în strada Dumbrava Roșie. În schimbul unei derogări de creanță asupra casei din str. I. Dobrescu Demetru, Republicii Austria i-au fost transferate drepturile de proprietate în ianuarie 1957. Clădirea a fost construită de influentul importator de farmaceutice Dr. Camenița pentru familia sa și a fratelui său. Note Vezi și Relații diplomatice dintre Austria și Romania Legături externe Site-ul Ambasadei Austriei din România Secția Comercială a Austriei la București
Estadio Concordia

El Stadionul Concordia es un estadio de fútbol de la ciudad de Chiajna, Rumania. El estadio tiene una capacidad para 4000 espectadores​ y en él disputa sus partidos como local el CS Concordia Chiajna. El estadio acogió tres partidos de la fase de grupos, una semifinal y la final del Campeonato Europeo de la UEFA Sub-19 2011.​ Referencias
Stadionul Concordia

Het Stadionul Concordia is een multifunctioneel stadion in Chiajna, een plaats in Roemenië. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub CS Concordia Chiajna maakt gebruik van dit stadion. Het stadion werd ook gebruikt voor het Europees kampioenschap voetbal mannen onder 19 van 2011. Er werden drie groepswedstrijden, een halve finale en de finale gespeeld. In het stadion is plaats voor 5.123 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 2007 en gerenoveerd in 2010. Bij die renovatie werd er nieuwe verlichting geplaatst. In het stadion ligt een grasveld van 105 bij 68 meter.
Stadion Concordia

Stadion Concordia – stadion piłkarski w Chiajnie, w Rumunii. Obiekt może pomieścić 3700 widzów. Został wybudowany w latach 2004–2007. Na obiekcie swoje spotkania rozgrywa drużyna Concordia Chiajna. Stadion był także jedną z aren piłkarskich Mistrzostw Europy U-19 2011. Zostały na nim rozegrane trzy spotkania grupowe, jeden półfinał oraz finał turnieju. Przypisy
Stadionul Concordia

Stadionul Concordia este un stadion de fotbal din Chiajna, județul Ilfov, România. Cu o capacitate de 5.123 de locuri, este utilizat de echipa Concordia Chiajna. A găzduit trei meciuri din grupe, o semifinală și finala Campionatului European de Fotbal Sub-19 din 2011. După ce au existat numeroase plângeri privind starea deplorabilă a suprafeței de joc, compusă din iarbă, autoritățile locale au decis înlocuirea acesteia cu una din gazon artificial în vara anului 2014. Astfel, stadionul Concordia a devenit primul, și rămâne și în prezent singurul, care a găzduit meciuri din prima divizie națională de fotbal a României având o suprafață sintetică. În vara anului 2022, s-a revenit la suprafața de joc naturală. Note
Конкордия (стадион, Кьяжна)

«Конкордия» — стадион в Румынии. Домашняя арена футбольного клуба «Конкордия» Кьяжна и «Вииторул» (с 2013 по 2015 года). Стадион расположен на месте бывшей свалки, был построен с нуля на протяжении 2004—2007 годов. Вмещает 5,123 зрителя , с возможностью расширения до 7000-8000 человек. В 2010 году, чтобы привести стадион в соответствие с критериями УЕФА, была проведена реконструкция: арена была оборудована новыми системами освещения , полива и дренажа поля. Были установлены турникеты и современная система видеонаблюдения. «Конкордия» принимала 3 игры группового этапа, полуфинал и финал Чемпионата Европы по футболу U-19 2011.. Галерея Примечания Ссылки На сайте soccerway.com
Конкордія (стадіон)

«Конкордія» (рум. Stadionul Concordia) — футбольний стадіон у Кіажні, Румунія, домашня арена «Конкордії». Стадіон побудований у 2005 році, матчі приймає з 2007 року. У 2011 роках був реконструйований, в результаті чого приведений до вимог УЄФА. Арена обладнана системами освітлення, поливу та дренажу поля. На стадіоні встановлені турнікети та сучасна система відеоспостереження. На стадіоні проходили матчі фінального турніру юнацького чемпіонату Європи 2011 року, зокрема три гри групового етапу, один півфінал та фінальна гра. Примітки Посилання Профіль стадіону на soccerway.com [Архівовано 7 лютого 2016 у Wayback Machine.] (англ.) Stadionul Concordia на footballtripper.com [Архівовано 5 березня 2017 у Wayback Machine.] (англ.) Фотогалерея (нім.)
Чуреа (Јаши)

Чуреа (рум. Ciurea) насеље је у Румунији у округу Јаши у општини Чуреа. Oпштина се налази на надморској висини од 92 m. Становништво Према подацима из 2002. године у насељу је живело 10092 становника. Попис 2002. Хронологија Референце Спољашње везе
Чуря (Ясси)

Чуря (рум. Ciurea) — село у повіті Ясси в Румунії. Входить до складу комуни Чуря. Село розташоване на відстані 313 км на північ від Бухареста, 10 км на південь від Ясс. Населення За даними перепису населення 2002 року у селі проживала 2181 особа, усі — румуни. Усі жителі села рідною мовою назвали румунську. Примітки
Berceni (Bucarest)

El barri de Berceni és un dels barris integrats dins del Sector 4 de Bucarest (Romania). El barri està ubicat a la zona sud de la capital romanesa. El nom de Berceni procedeix del nom dels hússars hongaresos de Miklós Bercsényi que van participar en els conflictes de la guerra hongaresa de Kuruc en temps del príncep hongarès Francis II Rákóczi (a principis del segle xviii), quan es procedí a assetjar la ciutat de Bucarest. No s'ha de confondre aquest barri amb la població del mateix nom, Berceni, que està ubicada al sud de Bucarest.
Berceni (Bucarest)

Berceni es uno de los barrios integrados dentro del Sector 4 de Bucarest, Rumanía. Se localiza en la zona sur de la capital rumana. Geográficamente, tiene una forma trapezoidal. Limita al norte con la calle Oltenitei y al sur con la calle Turnu Magurele. Construido durante la década de 1960, es un barrio de clase obrera típico de la era comunista, con pocos espacios verdes y lugares de interés cultural. Tiene una población de aproximadamente 110.000 personas. Se cree que el nombre de Berceni procede del nombre de los húsares húngaros de Miklós Bercsényi que participaron en los conflictos de la guerra húngara de Kuruc en tiempos del príncipe húngaro Francis II Rákóczi (a principios del siglo XVIII), y que se instalaron en este barrio de Bucarest. No se ha de confundir este barrio con la población del mismo nombre, Berceni, que se encuentra ubicada al sur de Bucarest.
Berceni (Bucarest)

Berceni è un quartiere situato nel Settore 4 della città rumena di Bucarest. Si trova nella zona sud della città, inserita all'interno della: Șoseaua Olteniţei (nord ed est); Șoseaua Giurgiului (ovest); Străzile Turnu Măgurele e Luica (sud). Storia Berceni era un quartiere operaio, contenente principalmente blocchi di appartamenti da 1 a 4 camere da letto, costruito a partire dai primi anni 1965 principalmente per i lavoratori della fabbrica IMGB. Ha una popolazione stabile di circa 110.000 abitanti. Trasporti Metropolitana: Linea M2 (stazioni Piața Sudului, Apărătorii Patriei e Constantin Brâncoveanu) Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Berceni Collegamenti esterni Localizzazione sulla mappa, su harta.bucurestilive.ro. URL consultato il 28 marzo 2012 (archiviato dall'url originale il 19 ottobre 2008).
Berceni (Boekarest)

Berceni is een wijk van Boekarest, de hoofdstad van Roemenië. De huzaren van Bercsényi werden voor het eerst vermeld na de onderdrukking in de Hongaarse Koeroekoorlog, in het begin van de 18e eeuw. De huzaren vertrokken naar Boekarest, naar tegenwoordig Berceni.
Berceni (cartier)

Berceni este un cartier situat în sectorul 4 al capitalei. Acesta este situat în sudul orașului, fiind mărginit de: Șoseaua Olteniței (nord și est); Șoseaua Giurgiului (vest); Străzile Turnu Măgurele și Luica (sud). Cartierele mărginașe sunt: Cartierul Apărătorii Patriei (est) Cartierul Văcărești (nord și est) Cartierul Eroii Revoluției (nord) Cartierul Giurgiului (vest) Istoric Este un fost cartier muncitoresc, compus în principal din blocuri de apartamente de la 1 până la 5 camere, construit începând cu anii 1963. Are o populație stabilă de aproximativ 110.000 de locuitori. Galerie de imagini Legături externe Localizare pe hartă
Rumänisches Verteidigungsministerium

Das Ministerium für Nationale Verteidigung (rumänisch Ministerul Apărării Naționale, MApN) ist eines der achtzehn Ministerien der rumänischen Regierung. Der derzeit amtierende Minister für Nationale Verteidigung ist Ionuț Moșteanu. Ministerium Das Verteidigungsministerium ist das der Regierung unterstellte Fachorgan der zentralen öffentlichen Verwaltung, das die nationale Verteidigung gemäß den gesetzlichen Bestimmungen und der Strategie der nationalen Sicherheit durchführt, um die nationale Souveränität, die Unabhängigkeit und Einheit des Staates, die territoriale Integrität und die verfassungsmäßige Demokratie zu schützen. Das Ministerium ist gegenüber dem Parlament, dem Obersten Rat für Nationale Verteidigung und der Regierung für die Umsetzung der Bestimmungen der Verfassung, der geltenden Gesetze, der Entscheidungen des Obersten Rates für Nationale Verteidigung und der Regierung sowie der von Rumänien ratifizierten internationalen Verträge in seinen Tätigkeitsbereichen verantwortlich. Aufbau und Funktion Abteilung für euro-atlantische Integration und Verteidigungspolitik Sie koordiniert den euro-atlantischen Integrationsprozess und die Entwicklung der militärischen internationalen Beziehungen, ist für die Durchsetzung der Verteidigungspolitik zuständig, gewährleistet die integrierte Verteidigungsplanung und kontrolliert die Forschungstätigkeit in ihrem Zuständigkeitsbereich. An der Spitze des Generalstabs steht der Chef des Generalstabs, der vom rumänischen Staatspräsidenten auf Vorschlag des Verteidigungsministers und mit Zustimmung des Premierministers ernannt wird. Der Chef des Generalstabs ist der höchste militärische Dienstgrad in den Streitkräften. Auf der Ebene des Generalstabs wird ein Ausschuss der Generalstabschefs mit beratender Funktion eingerichtet. Seine Organisation und Funktion werden durch eine vom Verteidigungsminister erlassene Regelung festgelegt. Inspektorat des Ministeriums für Nationale Verteidigung Die Struktur, durch die der Verteidigungsminister die Kontrolle ausübt und die in den Streitkräften entwickelten Aktivitäten bewertet. Das Inspektorat organisiert und kontrolliert den Umwelt- und Arbeitsschutz sowie die technische und messtechnische Überwachung. Das Inspektorat wird von einem Generalinspektor geleitet, der im Auftrag des Verteidigungsministers ernannt wird. Generalsekretariat Das Generalsekretariat kontrolliert die untergeordneten Direktionen und Dienststellen, die im Auftrag des Ministers für Nationale Verteidigung eingerichtet wurden, und gewährleistet die Sekretariats-, Verwaltungs- und Protokollarbeiten auf Ministerebene. An der Spitze des Generalsekretariats steht der Generalsekretär, ein Beamter, der im Auftrag des Verteidigungsministers ernannt wird. Generaldirektion für den Nachrichtendienst der Verteidigung Die spezialisierte Struktur für die Erfassung, Verarbeitung, Bestätigung, Speicherung (Archivierung) und Bewertung der internen und externen militärischen und nicht-militärischen Risiken und Bedrohungen, die die nationale Sicherheit beeinträchtigen; außerdem zuständig für Weblinks Einzelnachweise
Ministerio de Defensa Nacional (Rumania)

El Ministerio de Defensa Nacional (en rumano: Ministerul Apărării Naționale) es uno de los quince ministerios que forman parte del Gobierno de Rumania. El Ministerio lleva a cabo la defensa nacional, de acuerdo con la ley y la estrategia de seguridad nacional para salvaguardar la soberanía, independencia y la unidad del Estado, así como la integridad territorial el país y la democracia constitucional. Desde su creación hasta 1965 fue denominado Ministerio de Guerra (en rumano: Ministru de Război). El Ministerio de Defensa es responsable ante el Parlamento, el Gobierno y el Consejo Supremo de Defensa para la aplicación de la Constitución, otras leyes en vigor, decisiones del gobierno y del Consejo Supremo de Defensa y los tratados internacionales de los que Rumania forma parte. En junio de 2010, el Ministerio de Defensa tenía 83.104 empleados, soldados y civiles. Enlaces externos Sitio web oficial Sitio oficial del Gobierno Archivado el 23 de septiembre de 2020 en Wayback Machine.
Ministère de la Défense (Roumanie)

Le ministère de la Défense est un ministère roumain. Il est dirigé par Ionuț Moșteanu depuis le 23 juin 2025. Historique Organisation Attributions Établissements rattachés Liste des ministres République populaire roumaine République socialiste de Roumanie Roumanie postcommuniste Notes et références Liens externes Site officiel Portail de la Roumanie Portail de la politique
Министерство национальной обороны Румынии

Министерство национальной обороны Румынии (рум. Ministerul Apărării Naţionale) — специализированный орган центрального государственного управления Румынии, подчиненное Румынскому Правительству, через который осуществляется деятельность в области национальной обороны, в соответствии с законом о стратегии национальной безопасности для защиты суверенитета, независимости и государственного единства, территориальной целостности и конституционной демократии, в подчинении которого находятся Вооруженные силы Румынии. Является одним из 18 министерств румынского правительства. Согласно данным, в июне 2010 года в составе министерства обороны насчитывало 83 104 служащих, из военных и гражданских. Учреждения при Министерстве обороны Национальное управление памяти Героев Национальный колледж обороны Национальный университет обороны Институт медицины Национального управления по аэронавтике и исследованию космического пространства Автономная румынская авиационная компания «Romavia» Национальный военный музей Национальная военная библиотека Национальная компания «Romtehnica» Ссылки Официальный сайт См. также Вооружённые силы Румынии Правительство Румынии Примечания
Міністерство національної оборони Румунії

Міністерство національної оборони (рум. Ministerul apărării naţionale, MApN) є спеціалізованим органом центрального державного управління, підпорядкованим уряду Румунії, який здійснює діяльність у сфері національної оборони відповідно до положень закону та стратегії національної безпеки з метою гарантування суверенітету, незалежність і єдність держави, територіальна цілісність країни та конституційна демократія. Міністерство національної оборони підзвітне парламенту Румунії, Уряду та Вищій раді національної оборони за застосування положень Конституції, інших чинних нормативних актів, рішень Уряду та Вищої ради національної оборони, а також як міжнародні договори, учасником яких є Румунія, у сфері своєї діяльності. Станом на червень 2010 р. Міністерство оборони налічувало 83 104 співробітника, військових і цивільних. Організація Міністр оборони (рум. Ministru al apărării naționale) — Ангел Тілвар (рум. Angel Tîlvăr), з 31 жовтня 2022 року. Міністерству оборони підпорядковані такі установи: Національне управління культу героїв Коледж національної оборони Національний університет оборони Національний інститут аеронавігаційної та космічної медицини Автономний напрямок Румунська авіаційна компанія «Ромавія» Національний військовий музей Палац національного військового кола Compania Națională "Romtehnica" | Національна компанія «Ромтехніка». Військова музична інспекція Бюджет Бюджет Міністерства національної оборони в доларах США становив 900.000.000 у 1990 р. (затверджено в 1989 р.), 710.000.000 у 1991 р., 520.000.000 у 1992 р. і 418.000.000 у 1993 р.. Назви міністерства національної оборони в різні часи 22 січня 1862 — 7 червня 1930 — Військове міністерство (рум. Ministerul de Război) 7 червня 1930 — 6 червня 1932 — Міністерство армії (рум. Ministerul Armatei) 6 червня 1932 — 1 вересня 1944 — Міністерство національної оборони (рум. Ministerul Apărării Naționale) 1 вересня 1944 — 30 грудня 1947 — Військове міністерство (рум. Ministerul de Război) 30 грудня 1947 — 24 березня 1950 — Міністерство національної оборони (рум. Ministerul Apărării Naționale) 24 березня 1950 — 21 листопада 1972 — Міністерство збройних сил (рум. Ministerul Forțelor Armate) Від 21 листопада 1972 — Міністерство національної оборони (рум. Ministerul Apărării Naționale) Див. також Збройні сили Румунії Список міністрів національної оборони Румунії Примітки Посилання www.mapn.ro — Офіційний веб-сайт Міністерство національної оборони Румунії у соцмережі «Facebook» www.guv.ro — Уряд Румунії
Jardí Botànic de Bucarest

El Jardí Botànic de Bucarest (en romanès: Grădina Botanică din București), ara porta el nom del seu fundador, Dimitrie Brândză, es troba al barri de Cotroceni de Bucarest (Romania). Té una superfície de 18,2 hectàrees que inclou 4.000 metres quadrats d'hivernacles, i té més de 10.000 espècies de plantes. El primer jardí botànic de Bucarest va ser fundat l'any 1860 prop de la Facultat de Medicina per Carol Davila. El decret d'establiment del Jardí Botànic va ser signat pel príncep Alexandru Ioan Cuza el 5 de novembre d'aquell any. El seu primer director va ser el botànic Ulrich Hoffmann, seguit sis anys més tard per Dimitrie Grecescu. El jardí es va traslladar finalment a la seva ubicació actual el 1884 per Dimitrie Brândză, un botànic romanès, i Louis Fuchs, un arquitecte paisatgista belga. Els jardins es van obrir l'any 1891, quan es va acabar la construcció dels hivernacles. El jardí va ser danyat durant la Primera Guerra Mundial, quan va ser utilitzat pels alemanys tropes d'ocupació, i durant la Segona Guerra Mundial, quan va ser aconseguit pels bombardejos anglo-americans. Al Jardí hi ha un Museu Botànic en un edifici d'estil brâncovenesc, situat prop de la porta d'entrada, on s'exhibeixen més de 5.000 espècies vegetals, entre elles 1.000 plantes exòtiques. L'Antic Hivernacle del Jardí Botànic va ser construït entre 1889 i 1891, seguint la línia dels Hivernacles de Lieja, Bèlgica. L'any 1976 el van tancar al públic, continuant només albergant plantes de cultiu. El Pavelló va ser rehabilitat l'any 2011 i s'ha disposat com a racó de bosc tropical i conté espècies de diverses famílies de plantes exòtiques. Galeria Referències