NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Abdij van Mazan

De Abdij van Mazan was een abdij van de cisterciënzers in het dorp Mazan-l'Abbaye in het département Ardèche in de regio Auvergne-Rhône-Alpes in Frankrijk. Geschiedenis De abdij werd in 1120 opgericht als zusterabdij van de abdij van Bonnevaux waarbij een bestaande groep seculiere kanunniken zich aansloten bij de cisterciënzers. De abdij van Mazan werd het moederhuis van de abdij van Le Thoronet (opgericht in 1136), de abdij van Sylvanès (opgericht in 1136), de abdij van Bonneval (opgericht in 1147), de abdij van Sénanque (opgericht in 1148), de abdij van Bonlieu (opgericht in 1199) en de abdij van Porquerolles, die maar kort bestond. Daarnaast bezat de abdij drieëntwintig uithoven. De abdij werd tijdens de Honderdjarige Oorlog voor het eerst geplunderd en tijdens de Hugenotenoorlogen voor de tweede keer. In de 18e eeuw werd de abdij nieuw leven ingeblazen en vervolgens wederopgebouwd. In 1768 woonden er nog slechts elf monniken in de abdij. De abdij kwam tijdens de Franse Revolutie in de verdrukking en in 1791 werd de abdij geplunderd en een deel van het bouwmateriaal elders gebruikt. De kloostergang werd tot kerkhof verbouwd. In 1843 werden de stenen van de muur rond het complex gebruikt om in de omgeving kleinere, modernere kerken van te bouwen. De abdijkerk werd in 1847 als Monument historique geclassificeerd. In 1921 werd de abdijkerk gedynamiteerd en in 1966 vonden er werkzaamheden plaats die moesten voorkomen dat de gebouwen nog meer in zou storten. Gebouwen Op het hoogtepunt beschikte de abdij en de monniken, naast de abdijkerk over een sacristie en een klooster met kloostergang, over een kapittelzaal, een refectorium, een dormitorium, een scriptorium, een lavatorium, een bibliotheek, een refectorium voor de lekenbroeders en een verwarmingsinstallatie. Restanten Van de abdij bestaan nog delen aan de westelijke vleugel en de gerestaureerde kloostergang, die dateren uit de veertiende en vijftiende eeuw. Van de kerk uit 1140-1150 resteren nog drie halfronde absiden, het transept en vier vierkante traveeën en grote delen van de buitenmuren van het uit drie beuken bestaande schip. De voorgevel had een groot roosvenster. Parochiekerk uit de 19e eeuw De intacte kerk, vlak bij de abdijgebouwen, is de parochiekerk van Mazan-l'Abbaye die in 1843 werd gewijd. De kerk heeft geen historische band met de abdij. Ze kwam er op vraag van de toenmalige pastoor die de abdijkerk te groot vond en te moeilijk om te verwarmen. Vroeger stonden hier de bakkerij en de werkplaatsen van de lekenbroeders. Galerij
Kloster Valbenoîte

Das Kloster Valbenoîte (Vallis Benedicta) ist eine ehemalige Zisterzienserabtei in Frankreich. Es liegt in der Stadt Saint-Étienne im Département Loire, Region Auvergne-Rhône-Alpes, in der Nähe des Flüsschens Furan. Geschichte Das Kloster wurde wohl im Jahr 1184 von Gui (Guido) II., dem Grafen von Forez, als siebtes (und vorletztes) Tochterkloster von Kloster Bonnevaux im Dauphiné (im heutigen Département Isère), dem sechsten Tochterkloster von Kloster Cîteaux, auf einem moorigen Gelände, das erst saniert werden musste, gestiftet. Der Name der Stadt Saint-Étienne wird um dieselbe Zeit erstmals erwähnt. Das Kloster besaß die Grangie de l’Oeuvre in seiner Nähe, die Grangie von Graix im Mont Pilat und die Grangien von Pleiney und Verney. 1359 mussten die vier im Kloster lebenden Mönche vor den Engländern und den Navarrern fliehen und konnten erst 15 Jahre später zurückkehren. 1380 wurde das Kloster als befestigte Abtei wiederaufgebaut. 1570 plünderten die Protestanten unter Coligny das Kloster, das im 16. Jahrhundert in Kommende gefallen war. Die Mönche sollen massakriert und die Kirche demoliert worden sein. Bis ins 17. Jahrhundert erfolgte der Wiederaufbau, aus dieser Zeit stammt die Ehrentreppe. 1779 brannte das Kloster ab. Die Klosterauflösung in der französischen Revolution 1790 vertrieb die noch 14 (nach anderen Angaben 4) im Kloster lebenden Mönche. Die Kirche wurde zur Pfarrkirche, im Kloster richtete sich ein Maristenpensionat ein, das nunmehr als Institut N.-D. de Valbenoîte fortgeführt wird. Bauten und Anlage Von der im Jahr 1222 begonnenen Kirche stehen noch Chor und Apsis vom Ende des 12. Jahrhunderts und die Schiffe aus dem 13. Jahrhundert. Die Fassade und das erste Langhausjoch entstammen dem 19. Jahrhundert. Was sonst noch vorhanden ist, datiert wohl weitgehend aus dem 17. und 18. Jahrhundert. Literatur Bernard Peugniez: Routier cistercien. Abbayes et sites. France, Belgique, Luxembourg, Suisse. Nouvelle édition augmentée. Éditions Gaud, Moisenay 2001, ISBN 2-84080-044-6, S. 450. Weblinks Website der Certosa di Firenze über das Kloster Website der Stadt mit Foto der Kirchenfassade Website der Pfarrei
Abdij van Valbenoîte

De Abdij van Valbenoîte (Vallis Benedicta) is een voormalige cisterciënzer abdij in de stad Saint-Étienne in het departement Loire in de regio Auvergne-Rhône-Alpes in Frankrijk. De abdij was gelegen in de nabijheid van de rivier Furan. Geschiedenis De abdij werd in 1184 door graaf Guy van Forez als dochterklooster van de Abdij van Bonnevaux gesticht. Voor de bouw van de abdij moest eerst een moerassig gebied drooggelegd worden. De naam van de stad Saint-Étienne werd rond deze tijd voor het eerst in de boeken vermeld. Het klooster bezat een aantal uithoven zoals die van l’Oeuvre in de nabije omgeving, de van Graix in Mont Pilat en die van Pleiney en Verney. In 1359 moesten de vier in het klooster levende monniken vluchten voor de Engelse en Navarrese troepen in de Honderdjarige Oorlog en zij konden in de vijftiende eeuw pas weer in de abdij terugkeren. In 1380 werd het klooster van de beschadigde abdij weer opgebouwd. In 1570 plunderden de protestanten onder leiding van Gaspard de Coligny het klooster dat in de zestiende eeuw in de handen van de commanderij was gevallen. De monniken werden geseculariseerd en het klooster werd gesloopt. De restauratie werd pas in de zeventiende eeuw uitgevoerd en uit deze tijd stamt het portaal. Het klooster brandde in 1779 af. In 1790 tijdens de Franse Revolutie werden de veertien (volgens sommige bronnen vier) in het klooster levende monniken uit de abdij verdreven. De abdijkerk werd tot een parochiekerk omgebouwd en de abdij werd als rusthuis voor Maristen ingericht, die daarna als instituut van Notre-Dame van Valbenoîte door het leven ging. Gebouwen Van de oorspronkelijk uit 1222 stammende abdijkerk stammen het priesterkoor uit het einde van de twaalfde eeuw en het schip uit de dertiende eeuw. De façade en de eerste travee van het schip stammen uit de negentiende eeuw. De overige gebouwen stammen uit de zeventiende en achttiende eeuw.
Kloster Valcroissant

Das Kloster Valcroissant (Vallis Crescens) ist eine ehemalige Zisterzienserabtei in der Gemeinde Die im Département Drôme, Region Auvergne-Rhône-Alpes in Frankreich. Es liegt rund 5 km östlich von Die in einem von der Glandasse überragten Talkessel. Geschichte Das Kloster wurde im Jahr 1188 als achtes und letztes Tochterkloster der Abtei Bonnevaux im Dauphiné gegründet und gehörte damit der Filiation des Mutterklosters Cîteaux an. Es gelangte niemals zu größerer Bedeutung. Im Jahr 1400 wurde es mit dem Kloster Bonlieu-sur-Roubion vereinigt. 1551 zählte es noch fünf Mönche. Das Kloster besaß das Gut von Pauliane in der Gemeinde Luc-en-Diois. In der Mitte des 15. Jahrhunderts fiel das Kloster in Kommende. 1568 wurden die Mönche von Protestanten vertrieben und das Kloster wurde bis zu seiner Aufhebung in der Folge der französischen Revolution im Jahr 1791 nicht wieder besetzt, sondern landwirtschaftlich genutzt und verfiel. Nach der Revolution wurde das Kloster verkauft, blieb aber weitgehend erhalten. Lediglich der Kreuzgang ist vollständig abgegangen. Das als Monument historique klassifizierte Kloster (Base Mérimée PA00116931) ist heute ein landwirtschaftlicher Betrieb (Schafzucht) mit Beherbergungsmöglichkeit. Bauten und Anlage Die geostete, mit nichtfigürlichem Schmuck versehene, heute profanierte Kirche in Form eines lateinischen Kreuzes weist ein dreischiffiges Langhaus zu drei Jochen, ein Querhaus und einen rechteckig geschlossenen Chor mit einem Okulus und mit je zwei ebenfalls rechteckigen Seitenkapellen an beiden Seiten auf. Die Konventsgebäude liegen im Süden; der Konvent ist größer als die Kirche. Der Ostflügel enthält wie üblich neben dem Armarium den Kapitelsaal mit einem spitzbogigen Durchgang zum ehemaligen Kreuzgang und zwei gekoppelten Fenstern in tiefen Arkaden neben dem Durchgang, über dem Kapitelsaal befinden sich zwei weitere Stockwerke. Im Südflügel liegt das von einer von drei Bögen gestützten Spitztonne überwölbte Refektorium mit einer großen zwölfblättrigen Rosette und zwei Lanzettfenstern nach Süden. Auch der Westflügel ist erhalten. Literatur Isabelle Jacquet: Valcroissant – humble abbaye du Diois. In: Dossiers d’Archéologie. Nr. 234, 1998, ISSN 1141-7137, S. 130. Bernard Peugniez: Routier cistercien. Abbayes et sites. France, Belgique, Luxembourg, Suisse. Nouvelle édition augmentée. Éditions Gaud, Moisenay 2001, ISBN 2-84080-044-6, S. 442. Hans Fegers: Reclams Kunstführer Frankreich Band IV: Provence, Côte d'Azur, Dauphiné, Rhône-Tal. Stuttgart 1967: Philipp Reclam jun., ohne ISBN, S. 768 f. Weblinks Website der Certosa di Firenze mit einigen Fotos
Abdij van Valcroissant

De Abdij van Valcroissant (Vallis Crescens) is een voormalige cisterciënzer abdij in de gemeente Die in het departement Drôme in de regio Auvergne-Rhône-Alpes in Frankrijk. De abdij lag vijf kilometer ten oosten van de stad Die waar de bergen van de Glandasse het dal afsluiten. Geschiedenis De abdij ontstond in 1188 als dochterklooster van de Abdij van Bonnevaux. In 1400 werd de abdij samengevoegd met de Abdij van Bonlieu. In 1551 woonde er vijf monniken in het klooster. De abdij bezat het goede van Paulus in de religieuze gemeenschap van Luc-en-Diois. In het midden van de vijftiende eeuw viel de abdij in de handen van een commanderij. In 1568 werden de monniken door de protestanten uit het klooster verdreven en het klooster werd tot de opheffing als gevolg van de Franse Revolutie in 1791 niet meer bezet, waarna de economische waarde van het gebied achteruitging. Na de revolutie werd de abdij verkocht en de gebouwen bleven behouden. De kloostergang is helaas volledig gesloopt. De abdij is als landschappelijk bedrijf, namelijk schaapskooi met mogelijkheid om in de herberg te overnachten, geclassificeerd als monument historique Gebouwen De oostelijke wand is geplamuurd maar er stonden geen figuren op. Tegenwoordig is de profane kerk in een vorm van een Latijns kruis. In de driebeukige kerk met drie traveeën. Het transept en een rechthoekig koor heeft een Oeil de boeuf met twee tegenover elkaar staande rechthoekige zijkapellen. De kerk staat aan de zuidzijde van het complex. Het convent is groter dan de abdijkerk, wat normaal gesproken het grootste gebouw is. De oostelijke vleugel is opvallend genoeg niet voorzien van plamuursel. De kapittelzaal is voorzien van spitsbogen en heeft een doorgang naar de voormalige kloostergang waar twee aan elkaar geplaatste ramen met diepe arcaden naast de kloostergang. Boven de kapittelzaal bevinden zich twee geplamuurde muren. In de zuidelijke vleugel bevindt zich een met drie bogen ondersteunde spitsvormig tongewelf van het refectorium met een groot twaalfbladerig roosvenster en twee lancetvormige. De westvleugel van de kerk is ook behouden waarmee de gehele kerk nog in oorspronkelijke staat bestaat.
Le Mont (Skisprungschanze)

Die Tremplin olympique du Mont (auf Deutsch: olympische Sprungschanze von Le Mont) ist eine Skisprungschanze im französischen Wintersportort Chamonix unterhalb des westlichen Ortsteils Le Mont, die bis 2015 genutzt wurde. Geschichte In die Sportgeschichte eingegangen ist die 1905 erbaute Tremplin olympique du Mont dadurch, dass sie im Jahr 1924 die erste Olympiaschanze überhaupt war. Über viele Jahrzehnte war sie eine wichtige Schanze für internationale Wettbewerbe und wurde regelmäßig modernisiert. 1998 fand dort der letzte Weltcup statt, 2001 der letzte Continental Cup. Dann lief das FIS-Zertifikat der Schanze aus und wurde nicht verlängert, da die Schanze nicht mehr den internationalen Standards entsprach. Für nationale Wettkämpfe wurde sie jedoch zunächst weiter verwendet. Erst 2015 wurde sie stillgelegt. Internationale Wettbewerbe Genannt werden alle von der FIS organisierten Sprungwettbewerbe Schanze Bei den Olympischen Winterspielen 1924 sprang der Norweger Jacob Tullin Thams auf der Schanze, damals noch eine K90, zum ersten Skisprung-Olympiasieg. 1937 fanden Nordische Skiweltmeisterschaften in Chamonix statt. Der Sieger im Spezialsprunglauf hieß Birger Ruud. Technische Daten Schanzenrekord 106,5 m – Japan Kazuyoshi Funaki, 5. Dezember 1998 (WCS) Einzelnachweise Siehe auch Liste der olympischen Skisprungschanzen Weblinks Le Mont (Skisprungschanze) in der Datenbank von Skisprungschanzen.com
Tremplin Olympique du Mont

The Tremplin Olympique du Mont (English: Olympic jumping hill of Le Mont) was a ski jumping venue constructed for the 1924 Winter Olympics in Chamonix, France. Jump description The jumper started at a height of 1189.8 m, traveling 79.4 meters while dropping in height to a take off point of 1152.8 meters. Upon flight, the K-point was determined to be 71.5 meters. 1924 Winter Olympics This venue hosted both the ski jumping and the ski jumping part of the Nordic combined events at the 1924 Winter Olympics. After the Olympics The hill served as a venue for the FIS Nordic World Ski Championships 1937. Built in 1905, it was renovated in 1998. References 1924 Olympics official report. pp. 650–2. (in French)
Tremplin olympique du Mont

Le tremplin olympique du Mont est un tremplin de saut à ski de France construit pour les Jeux olympiques d'hiver de 1924 à Chamonix-Mont-Blanc, au hameau des Bossons. Il est utilisé lors des Jeux olympiques d'hiver de 1924, des Championnats du monde de ski nordique 1937, de l'Universiade d'hiver de 1960 ainsi que pour des épreuves de Coupe du monde de saut entre 1981 et 1998. Caractéristiques Histoire Construit en 1905, le tremplin est rénové en 1998. Les épreuves de saut à ski et de combiné nordique ont lieu sur ce tremplin le 4 février 1924 et il est utilisé lors des championnats du monde de ski nordique 1937. Courses importantes Chamonix International et Grand Prix des nations Coupe du monde, Jeux olympiques et championnat du monde Record Le record du tremplin est partagé par les Français Jason Lamy-Chappuis et Emmanuel Chedal. Jason Lamy Chappuis fait un saut de 110,0 mètres lors du championnat de France, le 9 février 2007. Le lendemain, la même distance est atteinte par Emmanuel Chedal. Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Le Tremplin Olympique du Mont » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressource relative au sport : Ski Jumping Hill Archive Rapport du CNOSF sur les Jeux Olympiques de 1924 Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du saut à ski Portail du combiné nordique Portail des Jeux olympiques Portail de Chamonix-Mont-Blanc
Le Mont (trampolino)

Le Mont (nome ufficiale in francese: Le Tremplin Olympique du Mont, "il trampolino olimpico du Mont") è un trampolino situato a Les Bossons, presso Chamonix, in Francia. Attualmente non è in uso. Storia Inaugurato nel 1905, l'impianto ha ospitato le gare di salto con gli sci e di combinata nordica dei I Giochi olimpici invernali e dei Campionati mondiali di sci nordico 1937, oltre che numerose prove della Coppa del Mondo di salto con gli sci e della Coppa del Mondo di combinata nordica. Caratteristiche All'epoca dei Giochi olimpici il punto K era individuato a 71,5 m, ma in seguito il trampolino è stato ristrutturato. Attualmente ha un punto K 95, per cui è un trampolino normale (HS 102); il primato di distanza, 106,5 m, è stato stabilito dal giapponese Kazuyoshi Funaki nella gara di Coppa del Mondo del 5 dicembre 1998. Note Bibliografia (FR) Comité olympique français [ Comitato olimpico francese ], Les sports d'hivier (PDF), in Les Jeux de la VIIIe Olympiade. Paris 1924. Rapport officiel, Parigi, Librairie de France, 1924, pp. 643-777. URL consultato il 24 giugno 2011. Voci correlate Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Le Mont Collegamenti esterni (DE, EN, PL) Scheda Skisprungschanzen.com, su skisprungschanzen.com. URL consultato il 24 giugno 2011. (EN) "Ski Jumping at the 1924 Chamonix Winter Games" su Scheda Sports-reference, su sports-reference.com. URL consultato il 24 giugno 2011 (archiviato dall'url originale il 9 marzo 2010).
Tremplin aux Bossons

Tremplin aux Bossons to skocznia narciarska o punkcie konstrukcyjnym umiejscowionym na 95 metrze, znajdująca się we francuskiej miejscowości Chamonix-Mont-Blanc. Rekordzistą skoczni jest Japończyk Kazuyoshi Funaki, który 5 grudnia 1998 podczas zawodów Pucharu Świata skoczył tu 106,5 metra. Obiekt był areną zawodów skoków podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1924 roku. Pierwszym w historii mistrzem olimpijskim w tej dyscyplinie sportu został Norweg Jacob Tullin Thams, który wyprzedził swojego rodaka Narve Bonna oraz Amerykanina Andersa Haugena. Od czasu Igrzysk Olimpijskich skocznia w Chamonix-Mont-Blanc nie była areną podobnych wielkich imprez. Sześciokrotnie rozgrywano tutaj zawody Pucharu Świata (1981, 1986, 1987, 1989, 1995 oraz 1998). Zawody Pucharu Kontynentalnego odbyły się tu po raz ostatni w lutym 2001 roku. Zobacz też Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1924 Puchar Świata w skokach narciarskich w Chamonix Linki zewnętrzne Informacje o skoczni
Трамплин Олимпийская гора

Трамплин Олимпийская гора (фр. Tremplin olympique du Mont) — лыжный трамплин во французском городе Шамони-Мон-Блан близ деревни Боссон у подножия Монблана. История Трамплин был построен в 1905 года на высоте 1189,8 м. Он имеет угол наклона на столе отрыва — 11,75 ° и угол горы приземления — 36,8 ° В 1924 году на нём прошли соревнования в рамках первых Зимних Олимпийских игр по прыжкам с трамплина и двоеборью. После Олимпиады на протяжении многих десятилетий он регулярно модернизировался и принимал важные международные соревнования, такие как Чемпионат мира по лыжным видам спорта (1937 год), Зимняя Универсиада (1960 год), этапы Мировых (1981, 1986, 1987, 1989 и 1998 годов) и Континентальных (последний в 2001 году) кубков по прыжкам на лыжах с трамплина. После этого закончился срок сертификата FIS так как трамплин больше не соответстовал международным стандартам. Однако он по-прежнему используется для национальных соревнований. 9 февраля 2007 года Джейсон Лами-Шаппюи установил рекорд трамплина равным 110 метров, который на следующий день повторил Эммануэль Шедаль. Рекорды Примечания Ссылки Tremplin olympique du Mont на skisprungschanzen.com Tremplin olympique du Mont на skokinarciarskie.pl 1924 Olympics official report (страницы 643—777 про зимние ОИ)
Le Mont

Le Mont (svenska: "Berget"), också kallad Tremplin aux Bossons, är en hoppbacke i Chamonix i Frankrike. Backen har K-punkt 95 meter och backstorlek (Hill Size) 105 meter. Le Mont användes vid tidernas första olympiska vinterspel (1924), skid-VM 1937 och i världscupen. Historia Le Mont byggdes 1905 vid foten av Mont Blanc. Olympiska vinterspelen 1924, de första i ordningen, arrangerades där. Både backhopparna och utövarna av nordisk kombination tävlade där. I backhoppningen vann Jacob Tullin Thams från Norge den allra första olympiska backhoppstävlingen. Under Skid-VM 1937 vann norrmannen Birger Ruud. Deltävlingar i världscupen arrangerades under perioden 1981 till 1998. Universiaden 1960 arrangerades i Le Mont. Sedan 2001 har endast nationella backhoppningstävlingar arrangerats i backen. Backrekord Officiellt backrekord delas av fransmännen Jason Lamy-Chappuis och Emmanuel Chedal. Jason Lamy-Chappuis hoppade 110,0 meter under franska mästerskapen (9 februari 2007). Dagen efter (10 februari 2007) tangerades rekordet av Emmanuel Chedal. Viktiga tävlingar Källor Ski Jumping Hill Archive - Le Mont FIS Hemsida: Resultat
Трамплін Олімпійська гора

Трамплін Олімпійська гора (фр. Tremplin olympique du Mont) — лижний трамплін у французькому місті Шамоні-Мон-Блан поблизу села Боссон біля підніжжя Монблану. Історія Трамплін було споруджено у 1905 році на висоті 1189,8 м. Він має кут нахилу на столі відриву — 11,75 ° і кут гори приземлення — 36,8 ° У 1924 році на ньому пройшли змагання в рамках перших Зимових Олімпійських ігор зі стрибків з трампліна і двоборства. Після Олімпіади протягом багатьох десятиліть він регулярно модернізувався і приймав важливі міжнародні змагання, такі як Чемпіонат світу з лижних видів спорту (1937 рік), Зимова Універсіада (1960 рік), етапи Світових (1981, 1986, 1987, 1989 та 1998 років) та Континентальних (останній у 2001 році) кубків зі стрибків на лижах з трампліна. Після цього закінчився термін сертифіката FIS так як трамплін більше не відповідав міжнародним стандартам. Однак він як і раніше використовується для національних змагань. 9 лютого 2007 року Джейсон Ламі-Шаппюї встановив рекорд трампліна — 110 метрів, який наступного дня повторив Еммануель Шедаль. Рекорди Примітки
Viaduc du Tacon

Le viaduc du Tacon est un viaduc autoroutier emprunté par l'A40 (au km 107). Il est situé à Saint-Germain-de-Joux dans l'Ain, en France. C'est un pont à poutres-caisson. Caractéristiques Achevé en 1986, le viaduc mesure 321 mètres. Notes et références Voir aussi Article connexe Liste de ponts de l'Ain Lien externe Ressource relative à l'architecture : Structurae Viaduc du Tacon sur Structurae. Portail des ponts Portail de l’Ain Portail des routes Portail du Bugey
Église Saint-Victor de Saint-Victor-sur-Loire

L'église Saint-Victor est une église du XIe siècle située à Saint-Victor-sur-Loire, un quartier de Saint-Étienne, dans la Loire. Description Construite au XIe siècle, cette église est partiellement reconstruite et complétée aux XVIe et XVIIe siècles. L'édifice est inscrit partiellement aux monuments historiques depuis 1980. Galerie d'images Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des monuments historiques de la Loire Liens externes Ressources relatives à la religion : Clochers de France Observatoire du patrimoine religieux Ressource relative à l'architecture : Mérimée Portail du catholicisme Portail de l’architecture chrétienne Portail des monuments historiques français Portail de Saint-Étienne
Гранд Шартрьоз

Гранд Шартрьоз (на френски: La Grande Chartreuse) е католически манастир във Франция, главна обител на ордена на картузианците. Разположен е в югоизточна Франция, на 3 километра от Сен Пиер дьо Шартрьоз в планината Шартрьоз и в департамента Изер. Манастирът е основан в 1084 г. През 1132 година е разрушен от лавина и след това построен отново на 2 километра от старото място. Осем пъти в него избухват пожари, но е възстановяван след всеки от тях. Френските власти няколко пъти го закриват, докато е окончателно отворен през 1940 година. Днес е действащ манастир. Неговото име носят породата котки шартрьо и ликьора шартрьоз. Бележки