NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lahnstein

Lahnstein è una città di 17.980 abitanti della Renania-Palatinato, in Germania. Appartiene al circondario (Landkreis) del Reno-Lahn (targa EMS). Lahnstein si fregia del titolo di "Grande città di circondario" (Große kreisangehörige Stadt). Gemellaggi Vence, dal 1969 Kettering, dal 1970 Ouahigouya, dal 1978 Hermsdorf, dal 1990 Montesilvano, dal 2016 Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Lahnstein Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su lahnstein.de.
Lahnstein

Lahnstein is een stad in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, gelegen bij de monding van de Lahn in de Rijn. Lahnstein behoort tot de Rhein-Lahn-Kreis en telt 18.030 inwoners. Tot 1969 waren Oberlahnstein en Niederlahnstein afzonderlijke gemeenten: Oberlahnstein ligt ten zuiden van de Lahnmonding en Niederlahnstein ten noorden ervan. Te Lahnstein bevindt zich de 13de-eeuwse burcht Lahneck en in de directe nabijheid de Ruppertsklamm, een twee kilometer lange kloof, waardoorheen de Rheinsteig loopt. De ommuring van Oberlahnstein is gedeeltelijk bewaard gebleven. Hiertoe behoort de Hexenturm, die als museum is ingericht. Lahnstein is de geboorteplaats van autocoureur Timo Scheider, DTM kampioen in het seizoen 2008. Zie ook Sint-Martinuskerk (Lahnstein)
Lahnstein

Lahnstein – miasto w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Rhein-Lahn-Kreis. Znajduje się u ujścia rzeki Lahn, która wpada do Renu, pięć kilometrów na południe od Koblencji. Dzielnice położone są w dolinie Renu i na wysokościach podnóża Westerwaldu i Taunus. Lahnstein to uzdrowisko z centrum spa. W dniu 7 czerwca 1969 miasto zostało utworzone z wcześniej niezależnych miast Niederlahnstein i Oberlahnstein. Jest siedzibą sądu rejonowego Lahnstein. Od 2002 niektóre części miasta są wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO Dolina Górnego Środkowego Renu. Zabytki Burg Lahneck (I połowa XIII w.) Schloss Martinsburg (I połowa XIII w.) Mury miejskie - Hexenturm (1324) Stary Ratusz (XV w.) Johanniskirche (XII w.) Wirtshaus an der Lahn (trzykondygnacyjny budynek o konstrukcji szachulcowej z 1697 z wieżą celną z 1348) Współpraca Miejscowości partnerskie: Hermsdorf, Turyngia Kettering, Anglia Ouahigouya, Burkina Faso Vence, Francja Galeria Przypisy Bibliografia Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz, Bad Ems
Lahnstein

Lahnstein este un oraș situat la vărsarea râului Lahn în Rin, în districtul rural Rhein-Lahn, landul Renania-Palatinat, Germania. Localitatea se află pe valea Rinului und se întâlnesc munții Westerwald cu Taunus la sud de Koblenz, fiind o stațiune balneară cu ape termale. Orașul are o judecătorie. Din punct vedere bisericesc aparține de episcopatul romano-catolic Limburg și de biserica evanghelică din Hessa și Nassau. Galerie de imagini
Ланштайн

Ланштайн (нем. Lahnstein) — город в Германии, в земле Рейнланд-Пфальц. Входит в состав района Рейн-Лан. Население составляет 17 870 человек (на 31 декабря 2010 года). Занимает площадь 36,85 км². Официальный код — 07 1 41 075. Город подразделяется на 3 городских района. Достопримечательности Замок Ланек Фотографии Примечания Ссылки Официальная страница
Ланштајн

Ланштајн (њем. Lahnstein) град је у њемачкој савезној држави Рајна-Палатинат. Једно је од 137 општинских средишта округа Рајн-Лан. Према процјени из 2010. у граду је живјело 18.056 становника. Посједује регионалну шифру (AGS) 7141075. Географски и демографски подаци Ланштајн се налази у савезној држави Рајна-Палатинат у округу Рајн-Лан. Град се налази на надморској висини од 61–365 метара. Површина општине износи 37,6 km². У самом граду је, према процјени из 2010. године, живјело 18.056 становника. Просјечна густина становништва износи 481 становника/km². Међународна сарадња Референце Спољашње везе Званични сајт општине (језик: немачки) Њем. Савезни завод за статистику (језик: немачки) Стална конференција градова и општина (језик: немачки) KommOn Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (29. април 2014) - Информациони систем градова, општина и округа. (језик: немачки) План насеља на мапи (Mapquest)
Ланштайн

Ланштайн (нім. Lahnstein) — місто в Німеччині, розташоване в землі Рейнланд-Пфальц. Входить до складу району Рейн-Лан. Площа — 36,85 км2. Населення становить 18 030 ос. (станом на 31 грудня 2020). Галерея Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Ланштайн Офіційний сайт [Архівовано 22 листопада 2014 у Wayback Machine.] (нім.)
Eitelborn

Eitelborn is an Ortsgemeinde – a municipality belonging to a Verbandsgemeinde – in the Westerwaldkreis in Rhineland-Palatinate, Germany. It belongs to the Verbandsgemeinde of Montabaur, a kind of collective municipality. Geography The municipality lies in the Westerwald between Koblenz, Höhr-Grenzhausen, Montabaur and Bad Ems. History In 1377, Eitelborn was first mentioned in a document. The founder was a soldier from Arzbach named Udilo. Named after him is the Udilo Park located on the high ridges at the edge of the forest. In 1967, this small municipality in the Augst – a very small region in the Westerwald – was chosen as the prettiest village in the contest Unser Dorf soll schöner werden (“Our village should become lovelier”). Politics The municipal council is made up of 21 council members, who were elected in a municipal election on 7 June 2009, and is presided over by the honorary mayor (Bürgermeister). Coat of arms The municipality's arms bear three red lilies stemming from the arms borne by the Lords of Helfenstein, who built the Sporkenburg castle. The golden castle outer wall shows the building as it is today. The fountain is a stylized image of one that has been at the old Town Hall Square (Rathausplatz) since 1950. Culture and sightseeing Buildings About a kilometre south of the village lies the Sporkenburg. References External links Eitelborn (in German)
Eitelborn

Eitelborn est une municipalité de la Verbandsgemeinde de Montabaur, dans l'arrondissement de Westerwald, en Rhénanie-Palatinat, dans l'ouest de l'Allemagne. Références (de) Site web officiel de la commune de Eitelborn (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Eitelborn » (voir la liste des auteurs). Portail de la Rhénanie-Palatinat
Eitelborn

Eitelborn è un comune di 2 443 abitanti della Renania-Palatinato, in Germania. Appartiene al circondario (Landkreis) del Westerwaldkreis (targa WW) ed è parte della comunità amministrativa (Verbandsgemeinde) di Montabaur. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Eitelborn Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su vg-montabaur.de.
Айтельборн

Айтельборн (нем. Eitelborn) — община в Германии, в земле Рейнланд-Пфальц. Входит в состав района Вестервальд. Подчиняется управлению Монтабаур. Население составляет 2455 человек (на 31 декабря 2010 года). Занимает площадь 7,10 км². Население Примечания Ссылки Официальная страница
Ајтелборн

Ајтелборн (њем. Eitelborn) општина је у њемачкој савезној држави Рајна-Палатинат. Једно је од 192 општинска средишта округа Вестервалд. Према процјени из 2010. у општини је живјело 2.483 становника. Посједује регионалну шифру (AGS) 7143013. Географски и демографски подаци Ајтелборн се налази у савезној држави Рајна-Палатинат у округу Вестервалд. Општина се налази на надморској висини од 330 метара. Површина општине износи 7,1 km². У самом мјесту је, према процјени из 2010. године, живјело 2.483 становника. Просјечна густина становништва износи 349 становника/km². Референце Спољашње везе Званични сајт општине (језик: немачки) Њем. Савезни завод за статистику (језик: немачки) Стална конференција градова и општина (језик: немачки) KommOn Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (29. април 2014) - Информациони систем градова, општина и округа. (језик: немачки) План насеља на мапи (Mapquest)
Айтельборн

Айтельборн (нім. Eitelborn) — громада в Німеччині, розташована в землі Рейнланд-Пфальц. Входить до складу району Вестервальд. Складова частина об'єднання громад Монтабаур. Площа — 7,10 км2. Населення становить 2463 ос. (станом на 31 грудня 2020). Галерея Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Айтельборн Офіційний сайт [Архівовано 2 жовтня 2016 у Wayback Machine.] (нім.)
Gräfensteinhütte

Die Gräfensteinhütte ist eine Schutzhütte des Ortsvereins Merzalben des Pfälzerwald-Vereins im Pfälzerwald. Sie befindet sich auf der Gemarkung der Gemeinde Merzalben etwa 500 m südöstlich der Bebauungsgrenze des Ortes im Hafertal, einem Nebental des Flusses Merzalbe. Die Hütte liegt in einer Höhe von 296 m ü. NHN. Sie bietet keine Übernachtungsmöglichkeit an. Geschichte Der 1952 gegründete Ortsgruppe Merzalben des Pfälzerwald-Vereins errichtete in den Jahren 1973 und 1974 eine erste Hütte. Der Name „Gräfensteinhütte“ leitet sich von der nahe gelegenen Burgruine Gräfenstein ab. Danach erfolgten 1980 eine Erweiterung des Bauwerks, 1982 die Erstellung eines Freisitzes, 1993 der Anschluss an die öffentliche Kanalisation und 1999 die Modernisierung der Küche. Im September 2005 wurde in die Hütte zweimal eingebrochen, wobei beim zweiten Mal zusätzlich eine Brandstiftung erfolgte. Die Hütte brannte bis auf die Grundmauern ab. Danach wurde in den Jahren 2006 und 2007 die heutige moderne Hütte aufgebaut. Der Wappenstein vor der Hütte wurde 1979 vom Steinmetz Artz aus Herschberg erstellt. Mit den anderen Häusern des Pfälzerwaldvereins ist sie seit 2021 mit dem Eintrag Pfälzerwaldhütten-Kultur Bestandteil des Immateriellen Kulturerbes in Deutschland der deutschen UNESCO-Kommission. Zugänge und Wanderungen An der Hütte befindet sich ein Wandererparkplatz, der leicht über die von der durch Merzalben verlaufenden Kreisstraße 6 abzweigende Kreisstraße 52 erreicht werden kann. Nahe Wanderziele sind der Vordere Winschertkopf mit einem als Aussichtspunkt ausgebauten Sandsteinfelsen im Gipfelbereich, die Burgruine Gräfenstein, sowie das Wieslautertal bis Hinterweidenthal. Die benachbarten Hütten des Pfälzerwaldvereins sind das Hilschberghaus in Rodalben, das Waldhaus Starkenbrunnen bei Pirmasens und die Hollertal-Hütte im Schwarzbachtal. Literatur Landesamt für Vermessung und Geobasisinformation Rheinland-Pfalz: Topographische Karte 1:25.000 – Naturpark Pfälzerwald, Blatt 5 Vom Johanniskreuz bis Pirmasens 2010, ISBN 978-3-89637-401-1. W. Benz: KOMPASS – Wanderführer Pfälzerwald und Deutsche Weinstraße, 4. Auflage 2018, KOMPASS-Kartenverlag Innsbruck, ISBN 978-3-85026-939-1, S. 106–108. A.K. Doerr: Pfälzer Hüttenbuch – Der Wegweiser zu 99 Rasthäusern und Wanderheimen. Pfälzische Verlagsanstalt Ludwigshafen GmbH, 4. Auflage Juni 2018, ISBN 978-3-87629-341-7, S. 100. M. Wittber: Wandern kompakt – Pfälzerwald mit Bienwald, 2. Auflage 2009, Bruckmann Verlag München, ISBN 978-3-7654-4287-2, S. 63–64. Weblinks Homepage des Pfälzerwaldvereins Einzelnachweise / Quellen
Limburg Kloster

Limburg Kloster et et tidligere kloster på en bjergtop ved byen Bad Dürkheim ca. 35 km. vest for byen Mannheim i delstaten Rheinland-Pfalz, Tyskland. Klosteret kan betegnes som en velholdt ruin. Knud den Stores datter, Gunhild (1019-1038), er begravet på klostergrunden. På graven står en velholdt gravsten hvoraf fremgår, at Gunhild var datter af kong Knud af Danmark. I byen Bad Dürkheim findes ved indgang til byens kirke et større mindesmærke over kejser Konrad 2. og hans søn, Henrik 3., som Gunhild var gift med. De blev forlovet i maj 1035, samme år som Knud den Store døde. Parret blev gift i Pinsen 1036. Parret fik en datter Beatrice. Eksterne henvisninger Klosterruine Limburg, Bad Dürkheims officielle hjemmeside
Limburg Abbey

Limburg Abbey is a ruined abbey near Bad Dürkheim, at the edge of the Palatinate Forest in Germany. In the 9th century, the Salian Dukes from Worms built a fortress on the Linthberg as their family seat. History In 1025, Conrad II, Holy Roman Emperor converted the fortress into a monastery. Between 1034 and 1065, the imperial regalia and other valuables were secured at Limburg. The abbey church was completed under Conrad's son, Henry III, Holy Roman Emperor. With the rise of the Hohenstaufen, in 1205 the Counts of Leiningen became Vogt (guardian) of the monastery. Based on this, they built Hardenburg Castle on land that belonged to the abbey. Limburg Abbey was repeatedly damaged by the power struggles that ensued in the Rhine region. In 1470, Count Emich VII of Leiningen plundered the abbey, sparing only the library and the sanctuary. Dating Advent Conrad's paternal uncle William began his ecclesiastical career in the royal court where he served as archchaplain to Conrad's wife Gisela of Swabia. In 1028 Conrad appointed William to succeed Bishop Werner as Bishop of Strasbourg. On November 26, 1038, Conrad stopped by Strasbourg (German: Straßburg) on his return from Burgundy. The Emperor had been expecting to make a ceremonial entrance representing Christ the King entering Jerusalem in glory, only to find the bishop and canons already celebrating Advent. There was at that time no uniform rules for the duration of the season of Advent. However, the Emperor wanted a consistent practice throughout his dominions. A week later, on December 3, Conrad and his wife celebrated the start of Advent at Limburg Abbey. Present were the bishops from Worms, Speyer, Verona, Eichstätt and Hildesheim. Conrad immediately called a synod to resolve the question. The bishops at Limburg determined that Advent should commence on the Sunday between November 27 and December 3. In this they followed a practiced codified by Abbot Berno of Reichenau a decade earlier. "Limburg Madonna" The statue of the crowned Mother of God, who carries the blessing Christ child on her left arm and holds an apple in her right hand was found in the 1830s in the village of Grethen near the ruins of the Limburg monastery. Stylistically, it is close to Upper Rhine, especially Freiburg and Strasbourg, works from the late 13th century, and is therefore dated to around 1300. Mary's damaged hand has been reconstructed; It is unknown whether she originally held an apple. This is a common iconographic motif. The apple refers to the interpretation of Mary as the 'new Eve'. The crown was probably added soon after 1879 when the statue was purchased for St. Maria im Kapitol in Cologne. Burials Gunhilda of Denmark References
Abdij Limburg

De Abdij Limburg, ook wel Klooster Limburg of Kloosterruïne Limburg is een abdijruïne in romaanse stijl, gelegen in Bad Dürkheim in Rijnland-Palts. De benedictijnenabdij heette aanvankelijk Zum heilgen Kreuz ofwel Limburg an der Haardt. Die laatste benaming, om onderscheid te maken met andere plaatsen met de naam Limburg, verwijst naar het Haardtgebergte.
Klasztor Limburg

Klasztor Limburg - dawny klasztor zbudowany w stylu romańskim prawdopodobnie w IX wieku w pobliżu miasta Bad Dürkheim na obrzeżu Lasu Palatynackiego. Wcześniej znany jako opactwo "Pod Świętym Krzyżem" niem. "Zum heilgen Kreuz" Linki zewnętrzne Strona miasta Bad Dürkheim: Klosterruine Limburg
Basílica de San Paulino (Tréveris)

La Basílica de San Paulino o bien la Iglesia de San Paulino​​ (en alemán: St. Paulinskirche) es una Iglesia católica de estilo barroco y basílica en la ciudad de Tréveris (Trier),​ Alemania.​ Construida entre 1734 y 1753, el interior fue diseñado por Johann Balthasar Neumann. El techo de la nave cuenta con una pintura del artista Christoph Thomas Scheffler. La tumba del santo Paulino de Tréveris, se encuentra en la cripta de la iglesia. Ubicado en la ciudad más antigua de Alemania, conocida por su rica historia romana, el sitio ha albergado tres iglesias sucesivas desde el siglo IV. Entre 1802 y 1804, el monasterio asociado a la iglesia se disolvió cuando los activos fueron capturados por los franceses, perdiendo la iglesia su condición de colegiado y convertirse en una iglesia parroquial en su lugar. El 23 de mayo de 1958, el Papa Pío XII otorgó al templo el estatus de basílica menor. Véase también Iglesia católica San Paulino de Tréveris Referencias
Bazylika św. Paulina w Trewirze

Bazylika św. Paulina (niem. St. Paulin) – rokokowa świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w niemieckim mieście Trewir. Historia W starożytności na miejscu dzisiejszej świątyni znajdował się cmentarz. W IV wieku biskup Feliks wzniósł na nim kościół, w którym złożono szczątki św. Paulina, biskupa Trewiru wygnanego do Frygii wskutek konfliktu z cesarzem Konstancjuszem II. W 1674 roku gmach, wcześniej wielokrotnie przebudowywany, został wysadzony przez wojska francuskie, przetrwała jedynie romańska zakrystia. W 1734 roku arcybiskup Franz Georg von Schönborn rozpoczął budowę nowego kościoła, ukończonego w 1757 roku. Od 1802 lub 1804 roku świątynia pełni funkcję kościoła parafialnego. 23 maja 1958 roku papież Pius XII wyniósł ją do godności bazyliki mniejszej. Architektura i wyposażenie Świątynia rokokowa, jednonawowa. Sklepienie zdobi fresk ze scenami z życia św. Paulina, wykonany w 1743 roku przez Christopha Thomasa Schefflera. Nad ołtarzem głównym ustawiono baldachim z 1745 roku, zaprojektowany przez Balthasara Neumanna, który jest również autorem wyglądu stalli. Organy wykonano w 1747 roku w belgijski warsztacie Nollet. Za wygląd prospektu organowego również odpowiada Balthasar Neumann. Pod prezbiterium znajduje się krypta z 1738 roku z relikwiami św. Paulina. Na wieży kościoła zawieszono cztery dzwony: Galeria Przypisy
Cementerio judío de Worms

El Heiliger Sand o cementerio judío de Worms era un cementerio judío situado al este de la ciudad alemana de Worms, en Renania-Palatinado. Es reconocido como el más antiguo cementerio judío de Europa.​ Las inscripciones epigráficas, tradicionalmente en hebreo en los cementerios judíos antiguos, estaban acompañadas ocasionalmente en Warmasia por transcripciones en otra lengua. Referencias Enlaces externos Heiliger Sand - El cementerio judío de Worms, patrimonio cultural de todos los europeos
Cimetière juif de Worms

Le Heiliger Sand de Worms est considéré comme le plus ancien cimetière juif d'Europe. On estime qu'il fut aménagé à l'époque où la première synagogue fut construite en 1034. La plus ancienne pierre tombale, celle de Jakob ha Bachur, date de 1076. En tout, le cimetière compte à peu près 2000 stèles gravées en hébreu. Après l'aménagement d'un nouveau cimetière juif en dehors de la ville en 1911, on cessa peu à peu d'utiliser le Heiliger Sand. Les dernières funérailles se sont déroulées dans les années 1930. Près de l'entrée, les pierres tombales de Meïr de Rothenburg (décédé en 1293) et d'Alexander ben Salomon Wimpfen (décédé en 1307) font partie des mémoriaux les plus importants du cimetière ; des visiteurs juifs viennent du monde entier pour les voir. D'autres pierres tombales célèbres se situent dans la partie appelée la « vallée des rabbins » (Rabbinental) et ses environs. On y trouve entre autres les tombes des rabbins Nathan ben Issak (décédé en 1333), Yaakov ben Moshe Levi Molin (aussi appelé MaHaRil), (décédé en 1427), Meir ben Isaak (décédé en 1511) et Elia Loanz (aussi appelé Baal-Schem) (décédé en 1636). Le point de vue Martin Buber Dans son œuvre Aber gekündigt ist mir nicht de 1933, Martin Buber décrit une promenade dans ce cimetière : « Je me promène en regardant la cathédrale, plein de joie. Puis je vais au cimetière juif en face. Il est composé de pierres [tombales] fendues, de travers, dans n'importe quelle direction. Je m'y installe, regarde vers cette magnifique harmonie depuis ce cimetière enchevêtré, et pour moi, c'était comme si je levais les yeux depuis Israël vers l'église. » Bibliographie (de) Otto Böcher, Der alte Judenfriedhof zu Worms, (Rheinische Kunststätten 148), Neusser Verlag und Druckerei, Neuss 1992. (ISBN 3-88094-711-2) (de) Fritz Reuter, Warmaisa: 1000 Jahre Juden in Worms, Jüdischer Verlag bei Athenäum, Frankfurt am Main 1987. (ISBN 3-610-00405-3) (de) Fritz Reuter, Christa Wiesner, Der Judenfriedhof zu Worms, In: Ein edler Stein sei sein Baldachin, Jüdische Friedhöfe in Rheinland-Pfalz, Herausgegeben vom Landesamt für Denkmalpflege Rheinland-Pfalz, Mainz, 1996 (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Heiliger Sand » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Cimetière juif de Ladenburg Liens externes (de + en) Description du cimetière sur le site de la ville de Worms (de) Le cimetière juif Heiliger Sand sur alemannia-judaica.de Portail du judaïsme Portail de la Rhénanie-Palatinat Portail du Moyen Âge central Portail des monuments historiques en Allemagne
Joodse begraafplaats (Worms)

De Joodse Begraafplaats (ter plaatse bekend onder de naam Heiliger Sand) te Worms is de oudste nog bestaande joodse begraafplaats van Europa. De naam Heiliger Sand zou volgens de overlevering verband houden met het uit het Heilige Land aangevoerd zand waarmee de dodenakker werd opgehoogd. De 158,98 hectare grote dodenakker werd waarschijnlijk tegelijkertijd met de bouw van de eerste synagoge van Worms in 1034 aangelegd, vermoedelijk op de plaats van een voormalige zandgroeve. De oudste grafsteen op de begraafplaats stamt uit het jaar 1058. Er zijn nog een aantal grafstenen uit de 11e eeuw, die eenvoudig te herkennen zijn aan de eenvoudige rechthoekige vorm en de omlijsting van het tekstveld. Vergelijkbaar zijn de stenen uit de 12e eeuw, maar dan ontbreekt een omlijsting om het tekstveld. In het jaar 1260 werd de dodenakker ommuurd. Niet alleen de hoge ouderdom van de dodenakker bepaalt het belang van de begraafplaats, ook werden er tal van bekende Joodse geleerden begraven. In totaal zijn er ongeveer 2000 graven. Eigenaardig is dat de graven op een enkele uitzondering na allemaal op het zuiden georiënteerd zijn. Nadat in 1911 een nieuwe joodse begraafplaats buiten de stad werd aangelegd bleef de oude begraafplaats nog enige tijd in gebruik. De laatste bijzettingen vonden in de late jaren 1930 plaats. In de buurt van de ingang bevinden zich de grafstenen van Meir von Rothenburg († 1293) en Alexander ben Salomon Wimpfen († 1307). Ze behoren tot de belangrijkste grafmonumenten van de begraafplaats en worden door joden uit alle windstreken bezocht. Meer belangrijke grafmonumenten liggen vooral in het zogenaamde Rabinnental en in de omgeving daarvan. Hier zijn o.a. de graven van rabbi Nathan ben Isaak († 1333), rabbi Jakob ben Moses haLevi Molin, genoemd MaHaRil, († 1427), rabbi Meir ben Isaak († 1511) en Elia Loanz, genannt Baal-Schem († 1636). De begraafplaats werd in de jaren 1933-1945 met rust gelaten. In 1945 werden tijdens bombardementen op de stad een aantal oude grafstenen vernield, maar nadien gerestaureerd. Afbeeldingen
Cemitério Judaico de Worms

O cemitério judaico de Worms (em alemão: Heiliger Sand), localizado em Worms, é reconhecido como o mais antigo cemitério judaico da Europa. Foi possivelmente instalado ao mesmo tempo em que a primeira sinagoga foi construída, em 1034. A sepultura mais antiga ainda preservada, de Jakob ha Bachur, é de 1076. Existem ao todo no cemitério cerca de 2 mil sepulturas. Depois que um novo cemitério judaico foi instalado, afastado do centro da cidade, novos sepultamentos foram rareando, sendo os últimos sepultamentos registrados na década de 1930. Próximo à entrada estão localizadas as sepulturas de Meir von Rothenburg († 1293) e Alexander ben Salomon Wimpfen († 1307), pertencentes aos mais importantes monumentos sepulcrais do cemitério, visitados por judeus de todas as partes. Outras sepulturas das mais importantes estão localizadas no denominado "vale dos rabinos" (Rabbinental) e suas imediações, onde dentre outros estão localizadas as sepulturas dos rabinos Nathan ben Issak († 1333), Jakob ben Moses haLevi Molin, conhecido como MaHaRil, († 1427), Meir ben Isaak († 1511) e Elia Loanz, conhecido como Baal-Schem († 1636). Bibliografia Otto Böcher: Der alte Judenfriedhof zu Worms. (Rheinische Kunststätten 148). Neusser Verlag und Druckerei, Neuss 1992. ISBN 3-88094-711-2 Fritz Reuter: Warmaisa: 1000 Jahre Juden in Worms. Jüdischer Verlag bei Athenäum, Frankfurt am Main 1987. ISBN 3-610-00405-3 Fritz Reuter, Christa Wiesner: Der Judenfriedhof zu Worms. In: Ein edler Stein sei sein Baldachin. Jüdische Friedhöfe in Rheinland-Pfalz. Herausgegeben vom Landesamt für Denkmalpflege Rheinland-Pfalz, Mainz 1996. Ligações externas «Jüdischer Friedhof Worms» «Der jüdische Friedhof "Heiliger Sand"» bei alemannia-judaica.de