NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Église Saint-Apollinaire de Remagen

L'église Saint-Apollinaire est un édifice religieux catholique du XIVe siècle sis sur une colline dominant la ville de Remagen, en Allemagne. Le site, appelé aujourd'hui 'montagne d'Apollinaire', a une longue histoire comme le prouvent des vestiges de l'époque romaine attestant que l'on y vénérait les anciens dieux romains. L'église, reconstruite en style néo-gothique au XIXe siècle, est dédiée à saint Apollinaire de Ravenne. Depuis 1384 un pèlerinage au saint se déroule sur la montagne Apollinaire. Le sarcophage contenant les reliques du saint se trouve dans la crypte de l'église. Source (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Apollinariskirche (Remagen) » (voir la liste des auteurs). Portail de la Rhénanie-Palatinat Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de la protection du patrimoine
Apollinariskerk (Remagen)

De Apollinariskerk is een kerk op de Apollinarisberg, een heuvel boven de Duitse stad Remagen. De eerste kerken Ooit stond op deze plaats een Romeinse tempel. In de 5e en 6e eeuw werd de heuvel Martinusberg genoemd, naar men aanneemt wegens het bestaan van een Frankische kapel gewijd aan Sint-Martinus, de patroon van de Franken. In de 9e eeuw werd deze kapel door een romaanse kerk vervangen. Op initiatief van de bevolking van Remagen richtten benedictijnen van de Sint-Michaëlsabdij te Siegburg hier in 1110 een proosdij op. Aan het einde van de 14e eeuw kwamen de relieken van de heilige Apollinaris naar Remagen die een stroom bedevaartgangers op gang zette. Vast staat dat sinds het jaar 1384 de Apollinarisberg een pelgrimsdoel is. De sarcofaag in de crypte van de kerk met daarin de relieken dateert uit de 14e eeuw. Geschiedenis huidige kerk Als gevolg van de napoleontische oorlogen en de secularisatie in 1802 werd de proosdij van de benedictijnen opgeheven. Het grondgebied en de gebouwen daarop werden vervolgens in 1807 opgekocht door twee broers die het verkregen bezit vervolgens in 1836 lieten veilen aan graaf Franz Egon von Fürstenberg-Stammheim. Zijn plan om de oude kerk te voorzien van kwalitatief hoogwaardige beschildering mislukte. Wegens bouwvalligheid van de oude kerk moest hij de kerk laten slopen. De graaf vroeg aan de uit Düsseldorf afkomstige architect Ernst Friedrich Zwirner een ontwerp te maken voor een nieuwe kerk. De architect ontwierp in eerste instantie een neoromaans gebouw, een stijl die in rooms-katholieke gebieden echter gold als een protestantse bouwstijl. Daarom verzocht de opdrachtgever om een nieuw ontwerp, ditmaal in de stijl van de neogotiek. De eerste steen van de nieuwe kerk werd op 22 juli 1839 gelegd en op 24 maart 1857 was de wijding van de kerk. De kerk werd schitterend beschilderd door leden van de Nazareners, een romantisch-religieuze kunststroming in Duitsland. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Remagen zwaar getroffen door het oorlogsgeweld, maar de Apollinariskerk bleef intact. De bevolking van Remagen vond in de gebouwen van de franciscanen gedurende de gewelddadigheden een veilige toevluchtshaven. Vanaf 1985 werd de kerk voortdurend gerestaureerd. Van 25 maart 1857 tot 31 december 2006 droegen de franciscanen de zorg voor de pelgrimskerk. Vanaf 2007 nam de Nederlandse orde Gemeenschap van de gekruisigde en verrezen Liefde uit Maastricht de kerk onder haar hoede. Externe links (de) Officiële website van de kerk (de) Officiële website De Kommel Maastricht "Gemeenschap van de gekruisigde en verrezen Liefde"
Hôpital du Saint-Esprit (Mayence)

L'Hôpital du Saint-Esprit de Mayence est un ancien hôpital de style roman du XIIIe siècle protégé au titre de la convention de la protection du patrimoine culturel. C'est le plus vieil hôpital civil d'Allemagne. Historique Tout près de la cathédrale Saint-Martin de Mayence, dans le vieux quartier où subsistent encore plusieurs maisons intéressantes, se voient l'ancien hôpital du Saint-Esprit, où s'est aujourd'hui installée une brasserie. Il était alors situé Mailandsgasse (ruelle de Milan), au coin de la Rheinstraße . Il est construit en bordure ouest du Rhin contemporaire, les mures de bâtiment fait part de rempart médiéval de Mayence. De l'ensemble primitif, commencé par l'archevêque Siegfried III d'Eppstein vers 1236, sont conservées deux grandes salles à trois vaisseaux. La première, dans laquelle on pénètre par une porte romane, est éclairée par un triplet et couverte de voûtes d'arêtes ; au-dessus se trouvait la chapelle, dont l'abside, percée de fenêtres en plein cintre est encore conservée. Derrière, une grande et haute salle gothique, à nef et collatéraux de même hauteur, est couverte de voûtes aux nombreuses nervures portées par de hautes et minces colonnes. Un grand et riche portail, qui se trouvait au nord-est, a été transporté, au XIXe siècle, dans la cathédrale, au fond du croisillon nord. Notes et références Articles connexes Art roman en Allemagne Liens externes (de) Heilig Geist - Eine Erholung für alle Sinne! (fr) Mayence compact - Autour de la cathédrale Portail de l’architecture chrétienne Portail de Mayence Portail des monuments historiques en Allemagne
Abadia de Himmerod

L'abadia de Himmerod (Kloster Himmerod) és un monestir cistercenc que es troba al municipi de Großlittgen al Verbandsgemeinde de Manderscheid, al districte de Bernkastel-Wittlich, Renània-Palatinat (Alemanya), situada a la regió d'Eifel, a la vall del Salm. L'abadia de Himmerod va ser fundada el 1134 per Sant Bernat directament des de Claravall. Va fundar l'Abadia de Heisterbach, en 1189. L'església barroca es va acabar el 1751, però després de la secularització de 1802 sota l'ocupació francesa es va convertir en ruïnes. El 1922 el monestir va ser refundat per l'establiment de monjos cistercencs alemanys de l'antiga abadia de Mariastern, de l'actual Bòsnia. L'església va ser reconstruïda sota la direcció de l'abat Vitus Recke i es va acabar en 1962. Entre el 5 d'octubre fins al 9 d'octubre de 1950, els oficials de l'antiga Wehrmacht van realitzar una conferència a l'Abadia de Himmerod organitzada pel canceller Konrad Adenauer per iniciar el rearmament d'Alemanya. La conferència va produir el Himmeroder Denkschrift (Himmerod Memoràndum), que va exposar les raons del rearmament i va suggerir que Alemanya podria contribuir a la defensa de l'Europa occidental. Aquest va ser un pas important per a la fundació oficial de la Bundeswehr el 1955. La comunitat actual (en data 2006) està formada per 14 monjos i l'abadia té un famós orgue de Johannes Klais, un museu, una botiga d'art i de llibres, una cafeteria, un hostal i una piscifactoria. L'abadia també té la seva pròpia editorial, el Himmerod Drucke, que fins ara ha publicat més de 50 obres de diversos autors, especialment del pare Stephan Reimund Senge, un monjo de Himmerod. La revista Unsere Liebe Frau von Himmerod (La nostra Senyora de Himmerod) apareix tres vegades l'any, i el butlletí Himmeroder Rundbrief (ed. Pare Stephan) unes 10 vegades a l'any. Referències
Abdij van Himmerod

De Abdij van Himmerod (lat. Abbatia Claustri B.M.V.) is een cisterciënzer abdij die in 1134 door Bernardus van Clairvaux werd gesticht. Het klooster ligt in de Eifel tussen Großlittgen en Eisenschmitt. Het initiatief voor de stichting van de abdij lag bij Adalbero van Montreuil die in 1131 tot aartsbisschop van Trier werd benoemd. De abdij stond in de middeleeuwen in hoog aanzien en verwierf een uitgestrekt bezit aan landerijen. Plunderende soldaten zorgden tijdens de Dertigjarige Oorlog voor een sterk verval. In 1641 werd daarom besloten de abdij geheel opnieuw op te trekken, wat in 1681 werd voltooid. Het huidige aanzicht van de abdij en de bijbehorende kerk is barok en dateert (grotendeels) uit de 18e eeuw. In de Franse tijd (1802) werd de abdij opgeheven en pas in 1922 weer opnieuw gesticht. In oktober 2017 werd bekend dat de abdij in verband met de financiële situatie en het gebrek aan nieuwe monniken zou worden opgeheven. De overgebleven zes monniken verhuisden en het eigendom van de abdij werd overgedragen aan het bisdom Trier.
Klasztor Himmerod

Klasztor Himmerod (niem. Kloster Himmerod) – opactwo cystersów funkcjonujące w latach 1134–1802 i 1922–2017, znajdujące się w niemieckiej gminie Großlittgen. Historia Klasztor został założony w 1134 roku przez Albera z Montreuil, biskupa Trewiru i zarazem przyjaciela Bernarda z Clairvaux. Pierwszy, drewniany klasztor konsekrowano w 1138 roku. W 1145 roku ukończono kamienne zabudowania, a 1 czerwca 1178 bp Arnold I von Vaucourt konsekrował romański kościół klasztorny. Rozrastający się klasztor nie mógł już pomieścić nowych mnichów, stąd w 1188 zdecydowano o założeniu filii – Heisterbach. W 1506 roku założono bibliotekę klasztorną. W 1640 roku rozpoczęto przebudowę kompleksu w stylu barokowym, ukończoną 10 października 1751 konsekracją kościoła klasztornego, zaprojektowanego przez Christiana Kretzschmara. Klasztor zlikwidowano w 1802 roku, podczas okupacji napoleońskiej. Kompleks przez następne lata służył jako źródło budulca. 29 października 1919 zakupili go cystersi, którym nie pozwolono na powrót do opactwa Mariastern w Banja Luce. Siedmiu mnichów osiedliło się w prowizorycznie w dawnym budynku bramnym. Placówkę oficjalnie otwarto 15 października 1922. W 1927 roku ukończono odbudowę klasztoru. Prace nad kościołem przerwało dojście nazistów do władzy i konfiskata przeznaczonych na nie funduszy. Odbudowę wznowiono po II wojnie światowej, 15 października 1960 świątynię konsekrował bp Matthias Wehr. 9 września 1962 inaugurowano organy kościelne z warsztatu Johannes Klais Orgelbau. 26 lipca 2017 na emporze organowej wybuchł pożar, powodując uszkodzenie instrumentu. Kościół ponownie otwarto po naprawieniu szkód w maju 2018. W październiku 2017 roku podjęto decyzję o ponownej likwidacji klasztoru, który liczył już jedynie sześciu zakonników. Pięciu braci przeniosło się do innych placówek, jeden z mnichów odmówił wyjazdu i pozostał w Himmerod. Opiekę nad kompleksem przejęło duchowieństwo diecezji Trewiru, pierwszym rektorem kościoła został ks. prof. Reinhold Bohlen. Galeria Przypisy
Mănăstirea Himmerod

Mănăstirea Himmerod (în germană Kloster Himmerod) a fost întemeiată ca mănăstire cisterciană în anul 1134 de Bernard de Clairvaux și desființată în anul 2017. Clădirea este situată în regiunea munților Eifel, pe valea râului Salm, un afluent al Moselei, în apropriere de Trier, landul Renania-Palatinat, Germania. Istoric După ce Albero von Montreuil a devenit arhiepiscop al Arhidiecezei de Trier, a cerut ca Bernard de Clairvaux să întemeieze o mănăstire cisterciană. Himmerod a fost a 14-a mănăstire cisterciană și prima mănăstire din Germania întemeiată de Bernard de Clairvaux. Mănăstirea a dobândit o oarecare faimă în anul 1950, după ce cancelarul Konrad Adenauer a invitat la mănăstire mai mulți foști înalți ofițeri din Wehrmacht, unde au adoptat Memorandumul de la Himmerod, care prevedea reînarmarea Germaniei. Stareți Hermann al II-lea, 1196 Matthias Glabus, 1631–1647 Johann Post, 1654–1685 Robert Bootz, 1685–1730 Leopold Kamp, 1731–1750 Karl Münz, 1925–1936 Vitus Recke, 1937–1959 Maurus Schmidt, 1959–1971 Ambrosius Schneider, 1971–1991 Bruno Fromme, 1991-2017 Bibliografie Literatură științifică Ambrosius Schneider, Himmerod 1922 – 1972, Selbstverlag der Abtei Himmerod 1972 Ambrosius Schneider, Die Cistercienserabtei Himmerod von der Renaissance bis zur Aufklärung 1511 – 1802, Wienand Verlag Köln 1976 ISBN: 3-87909-068-8 Ambrosius Schneider, Himmerod Geschichte und Sendung, Selbstverlag Abtei Himmerod, Vierte Auflage 1991 Schnell Kunstführer Nr. 1067, Verlag Schnell & Steiner GmbH, Regensburg 2001. ISBN: 3-7954-4796-8 Beletristică Rainer M. Schröder: Taina călugărilor în alb. Arena, 2002. ISBN: 3-401-02150-8 (roman istoric) Legături externe Materiale media legate de Mănăstirea Himmerod la Wikimedia Commons Site web oficial Hans Jakob Ollig, Die Geschichte der Abtei Himmerod Die Klais-Orgel Initiative Sudan, ein Entwicklungshilfe-Projekt von Pater Stephan aus Himmerod
Château de Marienfels

Le château de Marienfels (Schloss Marienfels en allemand) est un château romantique construit à Remagen en Allemagne. Il est constitué de 18 salles couvrant 800 m2 et d'un parc boisé de 100 000 m2. Il est situé entre au-dessus de la Bundesstraße 9 et de la ligne de chemin de fer de Cologne-Coblence, sur la rive gauche du Rhin, dans le nord du land de Rhénanie-Palatinat, près de la ville de Bonn. Source (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Schloss Marienfels » (voir la liste des auteurs). Liens externes Portail de la Rhénanie-Palatinat Portail des châteaux Portail des monuments historiques en Allemagne
Zamek Marienfels

Zamek Marienfels (niem. Schloss Marienfels) – neogotycki zamek w Remagen, na lewym brzegu Renu. Zamek położony jest w parku o powierzchni 100 000 m², powierzchnia mieszkalna zamku wynosi 800 m². Marienfels jest posiadłością prywatną. Historia Koloński architekt Karl Schnitzler zaprojektował Marienfels na zamówienie fabrykanta Eduarda Fringsa. Akt erekcyjny podpisano 14 maja 1859. Budowa obiektu trwała do 1863 roku, wykończony i oddany do użytku został jednak dopiero w roku 1874. Z pierwotnego inwentarza nic się nie zachowało. W 1907 roku zamek przeszedł w posiadanie fabrykanta Otto von Guilleaume, który go wyremontował i zmodernizował, wyposażając obiekt w nowoczesne łazienki. W 1936 roku zamek kupił Otto Becher – na jego polecenie rozbudowano tarasy zamkowe. Kolejnym właścicielem Marienfels była spółka Klinik Sanatorium Schloss Marienfels, która do 1975 roku użytkowała zamek jako sanatorium. Następnie Marienfels został przejęty przez właściciela pałacu Drachenburg, Paula Spinata, z którego inicjatywy powstała parterowa przybudówka po południowej stronie zamku. W 1989 roku zamek ponownie zmienił właściciela – przedsiębiorca Herbert Hillebrandt, znany jako „kolekcjoner zamków”, kupił go dla swojej córki Kathariny. Przeprowadzono kolejne modernizacje, wyposażając obiekt między innymi w basen i saunę. W latach 1994–1999 Hillebrandt wynajmował zamek ambasadzie Kazachstanu. W listopadzie 2004 roku zamek kupił znany niemiecki aktor i prezenter telewizyjny Thomas Gottschalk, który po przeprowadzeniu kapitalnego remontu mieszka w nim od 2006 roku. Przypisy
Castelul Marienfels

Castelul Marienfels situat pe malul stâng al Rinului în Remagen, Germania este construit în stil arhitectonic romantic rococo, Clădirea cuprinde o supfrafață locuibilă de ca. 800 m² compusă din 18 camere. Castelul este înconjurat de un parc cu copaci care se întinde pe o suprafață de 100.000 m². Pe timp frumos se poate vedea castelul din turnul domulului din Köln. Nu departe în aval pe malul celălalt al Rinului se află insula Nonnenwerth și Drachenfels. Edificiul a fost construit între anii 1859-1874 sub conducerea arhitectului Karl Schnitzler, cheltuielile de construcție 87.670 de taleri, fiind finanțate de fabricantul Eduard Frings, castelul fiind a doua rezidență a lui. După ce castelul a avut mai mulți proprietari, în cele din urmă la 16 noiembrie 2004 va fi cumpărat cu 3,5 milioane de euro de moderatorul TV german Thomas Gottschalk, care lasă clădirea să fie renovată. Note Legături externe Materiale media legate de Castelul Marienfels la Wikimedia Commons
Маус (замък)

Замъкът Маус (на немски: Burg Maus – означава Миши замък) е укрепен замък, построен в близост до селото Велмих, Германия. Той се намира на източната страна на Рейн, северно от замъка Катц (Котешки замък) в Сакнт Гоарсхаузен и срещу замъка Рейнфелс. Построяването на замъка започва през 1356 г. от архиепископ от Трир Хоемнод II и продължава и през следващите години от наследниците на Трир. Конструирането на замъка е с цел да подсили новите владения на Трир в Рейн и да подсигури границата му с графовете Катценелнбоген (строителите на замък Катц и Рейнфелс). За разлика от съседните замъци, замъкът Маус никога не е унищожаван, въпреки че остава забравен през 16-и и 17 век. Реставрационни работи по замъка започват между 1900 и 1906 г. от архитекта Вилхелм Гертнер, който отдава изключително внимание на историческите детайли. По време на Втората световна война замъкът претърпява бомбардировки, след което е възстановен. Днес замъкът Маус притежава птичарник, който е дом на соколи и орли, а демонстрации по летене за посетителите се правят от началото на март до края на октомври. Имена Според местния фолклор, името Маус идва от подигравките на графовете на Катценелнбоген, които по време на 30-годишния строеж казват, че замъкът е мишката, която ще бъде изядена от котката на Катценелнбоген (Katze, котка). Оригиналното име е Петерзек. Замисълът да се построи подобен замък на левия бряг никога не бил осъществен. Други имена, с които замъкът е познат, са Турнберг (или Турмберг). Вижте също Замъкът Катц Външни препратки ((de)) Официален сайт ((de)) Повече информация за замъка Архив на оригинала от 2008-07-04 в Wayback Machine.
Maus Castle

Maus Castle (German: Burg Maus, meaning Mouse Castle) is a castle above the village of Wellmich (part of Sankt Goarshausen) in Rhineland-Palatinate, Germany. It lies on the east side of the Rhine, north of Katz Castle (Cat Castle) in Sankt Goarshausen and opposite Rheinfels Castle at Sankt Goar across the river. History Construction of the castle was begun in 1356 by Archbishop-Elector of Trier Bohemond II and was continued for the next 30 years by successive Electors of Trier. The construction of Burg Maus was to enforce Trier's recently acquired Rhine River toll rights and to secure Trier's borders against the Counts of Katzenelnbogen (who had built Burg Katz and Burg Rheinfels). In the latter half of the 14th century Burg Maus was one of the residences of the Elector of Trier. Unlike its two neighbouring castles, Burg Maus was never destroyed, though it fell into disrepair in the 16th and 17th centuries. Restoration of the castle was undertaken between 1900 and 1906 under the architect Wilhelm Gärtner with attention to historical detail. The castle suffered further damage from shelling during World War II which has since been repaired. Today Burg Maus hosts an aviary that is home to falcons, owls and eagles, and flight demonstrations are staged for visitors from late March to early October. Architecture The ward of the castle contains two residential buildings. The vulnerable side facing uphill is guarded by a round bergfried. Names Local folklore attributes the name to the Counts of Katzenelnbogen's mocking of the Electors of Trier during the 30 years of construction, who reportedly said that the castle was the "mouse" that would be eaten by the "cat" of Burg Katz. The originally intended name was Burg Peterseck (or St. Peterseck). A matched castle on the left bank (to control the bank north of Burg Rheinfels) that was to be named Burg Peterberg was never constructed. Other names by which Burg Maus is known are Thurnberg (or Thurmberg) and Deuernburg. Gallery References Parts of this article are translated from de:Burg Maus of March 21, 2006 Walking the River Rhine trail, Germany By Alan Castle (in German) Burg Direkt: Burg Maus Further reading (in German) Official site (in German) Entry for Burg Maus, European Castle Database (EBIDAT) - history, photographs, and maps
Castillo Maus

El Castillo Maus (en alemán: Burg Maus. "Castillo del ratón") es un castillo que domina el pueblo alemán de Wellmich en el municipio de Sankt Goarshausen en el estado federal de Renania-Palatinado. Está ubicado en un promontorio de la orilla este del río Rin, al norte del castillo Katz en Sankt Goarshausen y frente al castillo Rheinfels de Sankt Goar en la orilla opuesta del río. Está catalogado como Patrimonio de la humanidad de la UNESCO desde el año 2002. Historia La construcción del castillo Maus comenzó en 1356 bajo el patrocinio de Bohemundo II, arzobispo entonces de la Diócesis de Tréveris y continuado por sus sucesores durante los 30 años siguientes. La diócesis se vio obligada a su construcción debido a que habían adquirido los derechos de peaje del río Rin y necesitaron reforzar la seguridad de sus límites con el condado de Katzenelnbogen, quienes habían construido el castillo Katz y el Rheinfels. Durante la segunda mitad del siglo XIV, el castillo se convirtió en una de las residencias habituales del arzobispo de Tréveris. A pesar de la proximidad de los dos castillos adversarios, Maus nunca fue `destruido aunque entre los siglo XVI y el siglo XVII estuvo a punto de desaparecer por abandono. A comienzos del siglo XX, entre los años 1900 y 1906, se reanudaron las labores de reconstrucción a cargo del arquitecto Wilhelm Gärtner quien prestó una especial atención a los detalles históricos. Durante los bombardeos de la II Guerra Mundial el castillo sufrió diversos daños que fueron reparados. En la actualidad, el castillo Maus es un centro de aves hogar de halcones, búhos y águilas. En el centro se organizan demostraciones de vuelo para los visitantes desde finales de marzo a principios de octubre. Descripción El recinto amurallado contiene dos edificios residenciales y la vertiente más vulnerable de la colina donde se asienta el castillo es defendida con una imponente torre del homenaje. Etimología La creencia popular atribuye el nombre a una broma de los condes de Katzenelnbogen a la diócesis de Tréveris durante los 30 años que duró la construcción. Los condes afirmaban que ese castillo era el ratón (maus) que se iba a comer su gato, el Burg Katz (castillo del gato). El nombre original era Burg Peterseck (castillo Peterseck o san Peterseck). Otros nombres con que el castillo es conocido son Thurnberg o Deuernburg Galería Referencias Bibliografía Thomas Biller, Achim Wendt: Burgen im Welterbegebiet Oberes Mittelrheintal – Ein Führer zu Architektur und Geschichte. 1. Auflage. Schnell & Steiner, Regensburg 2013, ISBN 978-3-7954-2446-6, S. 156–159. Christofer Herrmann: Die Deuernburg (Burg Maus) bei Wellmich nach einem Inventar von 1578. In: Nassauische Annalen. Band 104. 1993, ISSN 0077-2887, S. 105–116. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Castillo Maus. Web oficial Entry for Burg Maus, European Castle Database (EBIDAT) - historia, fotografía y mapas.
Burg Maus

Le Burg Maus (« château de la Souris ») est un château allemand situé dans la commune de Saint-Goarshausen, dans le Land de Rhénanie-Palatinat. Il est situé en aval du Burg Katz (« château du Chat »), le nom populaire de ce château en est dérivé par association. Il se trouve sur la rive est du Rhin, au nord du Burg Katz, en face du château de Rheinfels et proche du Lorelei. Le château a été construit en 1353-1357 sous le nom de Saint-Peterseck, par l'archevêque de Trèves Bohémond II, et par ses successeurs Cunon II de Falkenstein et Werner de Falkenstein, terminé en 1388. Source (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Maus Castle » (voir la liste des auteurs). Notes et références Liens externes Portail des châteaux Portail de la Rhénanie-Palatinat Portail des monuments historiques en Allemagne Portail du patrimoine mondial