NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Авиньонска катедрала

Авиньонската катедрала или Нотр Дам от Авиньон (на френски: Cathédrale Notre-Dame des Doms d'Avignon) е катедрала в Авиньон. Сградата е исторически паметник на Франция и на Архиепархия Авиньон. Катедралата се намира по-високо от Папския дворец. История Нотр Дам е построена през XII век в романски стил. Нейната историческа значимост пред други катедрали на страната се дължи на факта, че в 1309 – 1378 г. Светият Престол е не в Рим, а в Авиньон. Този период е известен като Авиньонското пленничество на папите, които по това време всъщност изпълняват и функциите на епископи на Авиньон. Дори и след края на пленничеството Авиньон не губи значение: започва Великият западен разкол, когато и в Авиньон, и в Рим има конкуруращи се папи, разделящи целия католически свят. Интериорът съдържа многобройни произведения на изкуството, сред тях – мавзолей на папа Йоан XXII, един от шедьоврите на готическата дърворезба на XIV век. Втората съществена реконструкция възникна през XVII век. На западната кула е поставена позлатена статуя на Дева Мария. Днес катедралата заедно с Папския дворец и мостът „Сен Бенезе“ влиза в обектите на Световното културно наследство на ЮНЕСКО. Синопии за фрески на Симоне Мартини Източници La cathédrale d ' Avignon, basilique métropole Notre-Dame-des-Фод veille sur le palais des Papes Архив на оригинала от 2008-06-14 в Wayback Machine. – официален сайт
Kathedrale von Avignon

Die Kathedrale von Avignon oder Cathédrale Notre-Dame-des-Doms d’Avignon ist die römisch-katholische Kathedrale des Erzbistums Avignon in Südfrankreich und Sitz des Erzbischofs von Avignon. Die Kirche befindet sich oberhalb des Papstpalastes auf einem Felssporn im Norden der Stadt. Beschreibung Die Kathedrale ist ein romanisches Bauwerk, das hauptsächlich im 12. Jahrhundert entstanden ist und zunächst nur aus dem Hauptschiff bestand. Erst während des Pontifikates von Johannes XXII. im 14. Jahrhundert wurde die Kathedrale um die seitlichen Kapellen erweitert. Im 17. Jahrhundert wurde das Presbyterium umgebaut (1670) und eine Galerie im barocken Stil hinzugefügt. Im Presbyterium befindet sich ein aus weißem Marmor gefertigter Bischofsthron aus dem 12. Jahrhundert, auf dem auch die Päpste gesessen haben. Er ist mit Skulpturen der Symbole der beiden Evangelisten Markus und Lukas (geflügelter Löwe und geflügelter Stier) verziert. Während der Französischen Revolution wurde die Kathedrale stark zerstört und in ein Gefängnis umgewandelt. Erneuert wurde die Kathedrale in der ersten Hälfte des 19. Jahrhunderts auf Initiative des damaligen Erzbischofs und späteren Kardinals Jakob du Pont. Von den zahlreichen Kunstwerken im Inneren der Kathedrale ist das Mausoleum des Papstes Johannes XXII. wohl das bedeutendste. Es ist ein Meisterwerk der gotischen Schnitzerei des 14. Jahrhunderts. In der gleichen Kapelle ist ebenfalls die Schatzkammer untergebracht, in der liturgische Gefäße und Kleider, Reliquienbehälter und Kultgegenstände ausgestellt werden. Seit 1995 gehört die Kathedrale zusammen mit dem Papstpalast (Palais des Papes) und der Pont Saint-Bénézet genannten steinernen Brücke über die Rhône zum UNESCO-Weltkulturerbe. Turmstatue Das markanteste Merkmal der Kathedrale ist die 4,5 Tonnen schwere aus Blei hergestellte, vergoldete Statue der Jungfrau Maria, die seit 1859 den Westturm überragt. Der Ostturm, der heute zugleich Glockenturm ist, stürzte 1405 ein, war aber bereits bis 1425 wieder aufgebaut. Orgeln Die Orgel wurde 1818 vom Mailänder Orgelbauer Lodovico Piantanida als „Italienisches Instrument“ erbaut. 1860 nahm der Orgelbauer Théodore Puget (Toulouse) einige Veränderungen vor. 1966 wurde das Instrument durch den Orgelbauer Alain Sals (Malaucène) in den Ursprungszustand zurückversetzt. Die letzte Restaurierung führte die italienische Orgelbaufirma Mascioni im Jahre 2004 aus. Das Instrument hat Register auf einem Manual, ohne eigenständiges Pedalwerk. Das angehängte Pedal wird durch Registerzüge aus dem Manualwerk bestimmt. Glocken Im Glockenturm befindet sich ein Carillon mit 35 Glocken und einem Gesamtgewicht von 12 Tonnen. 13 Glocken sind schwingend läutbar. Der „Bourdon“, die größte Glocke der Kathedrale („Maria de Domnis“), wiegt allein 6300 kg. Die Glocke stammt aus dem Jahr 1854, gegossen von dem Gießer Pierre Pierron (Avignon). Weitere Glocken stammen aus dem Jahre 1856 (Glockengießer Burdin aus Lyon) und den Jahren 1979 bzw. 1989, als das Ensemble erweitert wurde. Weblinks Website der Kathedrale Kathedrale Notre-Dame-des-Doms in der Base Mérimée des französischen Kulturministeriums (französisch) Einzelnachweise
Avignon Cathedral

Avignon Cathedral (French: Cathédrale Notre-Dame des Doms d'Avignon; Occitan: Catedral Nòstra Dama dels Dòms d'Avinhon) is a Roman Catholic church located next to the Palais des Papes in Avignon, France. The cathedral is the seat of the Archbishop of Avignon. The cathedral is a Romanesque building, constructed primarily in the second half of the 12th century. The bell tower collapsed in 1405 and was rebuilt in 1425. In 1670–1672 the apse was rebuilt and extended. The extension led to the destruction of the medieval cloister. The building was abandoned and allowed to deteriorate during the Revolution, but it was reconsecrated in 1822 and restored by the archbishop Célestin Dupont in 1835–1842. The most prominent feature of the cathedral is a gilded statue of the Virgin Mary atop the bell tower which was erected in 1859. The interior contains many works of art. The most famous of these is the mausoleum of Pope John XXII (died 1334), a 14th-century Gothic edifice. It was moved in 1759, damaged during the Revolution, and restored to its original position in 1840. The cathedral was listed as a Monument historique in 1840. In 1995, the cathedral, along with the Palais des Papes and other historic buildings in the Avignon city center, became a UNESCO World Heritage Site because of its outstanding architecture and its importance during the 14th and 15th centuries. See also High medieval domes Avignon Papacy References Sources Girard, Joseph (1958). Évocation du Vieil Avignon (in French). Paris: Les Éditions de Minuit. OCLC 5391399. Further reading External links Official Website
Catedral de Aviñón

La catedral de Notre-Dame-des-Doms (Cathédrale Notre-Dame des Doms d'Avignon) es un edificio religioso católico y monumento nacional de Francia que se encuentra en la ciudad de Aviñón (Vaucluse), al norte del Palacio de los Papas. Forma parte del Patrimonio de la Humanidad desde el año 1995, junto con el Palacio de los Papas, el Petit Palais y puente sobre el Ródano Pertenece al estilo románico, principalmente del siglo XII. La torre oriental fue destruida en el año 1405, durante el sitio de la ciudad por el Papa Luna, pero pronto se reconstruyó. Se le fueron añadiendo capillas desde el siglo XIV en adelante, siendo las últimas reformas del siglo XVII. El ábside se demolió y reconstruyó más amplio en los años 1671-1672, cogiendo también terreno al antiguo claustro medieval. Tiene tribunas de estilo barroco, en la nave y en el coro. Su rasgo más destacado es la estatua de plomo dorada de la Virgen que corona la torre occidental, campanario desde 1859. El mausoleo del papa Juan XXII es una de las más bellas obras dentro de la catedral, obra maestra de la talla gótica del siglo XIV. Es la sede del arzobispo de Aviñón. Igualmente, destaca su pórtico que es de estilo próximo al arte romano antiguo. Además, contiene numerosas obras de arte, esculturas pero también mobiliario. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Catedral de Aviñón. Plano de la catedral de Aviñón
Notre-Dame des Doms

De Notre-Dame des Doms (Occitaans: Catedral Nòstra Dama dels Dòms d'Avinhon) is een kathedraal gelegen in Avignon, in het Franse departement Vaucluse en de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur. Notre-Dame-des-Doms is sinds de twaalfde eeuw een katholieke kathedraal, door paus Pius IX in 1854 verheven tot basilica minor waarmee zowel over de Cathédrale Notre-Dame-des-Doms als de Basilique Notre-Dame-des-Doms wordt gesproken. Het ligt op de Rocher des Doms naast het Palais des papes in Avignon. De kathedraal is een romaans gebouw dat voornamelijk in de 12e eeuw werd gebouwd en aanvankelijk alleen uit het schip bestond. Pas tijdens het pontificaat van paus Johannes XXII in de 14e eeuw werd de kathedraal uitgebreid met de zijkapellen waarbij een middeleeuws klooster moest wijken. In 1859 werd een beeld van de Maagd Maria in verguld lood en met een gewicht van 4,5 ton aan de klokkentoren toegevoegd. Dit beeld werd opnieuw verguld tijdens het rooms-katholieke Grote Jubeljaar 2000. In 1475 werd het bisdom van Avignon verheven tot aartsbisdom en metropool van een eigen kerkprovincie, de kathedraal werd toen een Metropolis en de aartsbisschop werd genoemd als metropolitaan-aartsbisschop, die als metropoliet het pallium droeg tot 2002, toen de Franse bisdommen werden herschikt en het aartsbisdom Avignon suffragaan werd aan het Aartsbisdom Marseille. De kathedraal is de zetel van het aartsbisdom Avignon. Het gebouw is in de Provençaalse romaanse stijl, en werd in de 14e en 17e eeuw vergroot met zijkapellen. Het werd in 1840 opgenomen in de eerste lijst van Monuments historiques en opgenomen in de lijst gepubliceerd in het Journal officiel de la République française van 18 april 1914. Het kathedraalcomplex (gebouwen en omliggende gronden) in zijn geheel, het nog niet eerder geklasseerde en beschermde deel, werd bijkomend ingeschreven in 2022 en volledig geklasseerd bij decreet van 12 mei 2023. De kathedraal Notre-Dame des Doms d'Avignon bevindt zich in het noordelijke deel van Avignon intra muros. Het is gebouwd op een rotsachtige uitstulping ten noorden van de stad, de Rocher des Doms, met uitzicht op de linkeroever van de Rhône. De ligging op de rots, de imposante torenspits met een beeld van de Maagd erop en de nabijheid van het Pausenpaleis, stellen het in staat zowel de stad te domineren als van grote afstand te zien. Een van de beste uitkijkpunten ligt aan de andere oever van de Rhône, in Villeneuve-lès-Avignon vanaf de Andaon, de heuvel en landtong waarop het voormalige Fort Saint-André met de Toren van Filips de Schone is gebouwd. Het is ook zichtbaar, net als het Paleis, vanaf de top van de Alpilles, iets minder dan twintig kilometer naar het zuiden. Van de talrijke kunstwerken in de kathedraal is het mausoleum van paus Johannes XXII waarschijnlijk het belangrijkste. Het is een meesterwerk van gotisch houtsnijwerk uit de 14e eeuw. In dezelfde kapel bevindt zich ook de schatkamer, waar liturgische vaten en gewaden, reliekhouders en cultusobjecten worden tentoongesteld. Sinds 1995 staat de kathedraal op de Werelderfgoedlijst van UNESCO, samen met het Palais des Papes en de stenen brug over de Rhône, de Pont Saint-Bénézet.
Katedra Notre-Dame des Doms w Awinionie

Katedra Notre-Dame w Awinionie (fr. Cathédrale Notre-Dame des Doms) – romański kościół, od IV wieku siedziba diecezji, od 1475 archidiecezji Awinionu. Znajduje się obok pałacu papieskiego i dawnego pałacu biskupiego, wraz z którymi tworzy cenny, średniowieczny zespół architektoniczny skupiony wokół placu zamkowego. Miejsce pochówku papieży: Jana XXII i Benedykta XII. Obecna katedra powstała po 1150 roku w stylu romanizmu prowansalskiego. W 1209 roku miał tu miejsce sobór narodowy. W XIV wieku znaczenie świątyni wzrosło ze względu na przeniesienie w 1305 do Awinionu siedziby papieża. Świątynia była miejscem ważnych wydarzeń – dokonano tu kanonizacji m.in. Bernarda z Comminges, Ludwika z Tuluzy i Tomasza z Akwinu. Ponadto w obecności króla Karola VI Ludwikowi Andegaweńskiemu nadano tytuł regenta. W 1334 roku papież Jan XXII ustanowił święto Trójcy Przenajświętszej. Katedra została rozbudowana w XIV wieku, wówczas otrzymała wieżę, która zawaliła się w 1405, zaś w 1425 odbudowano ją. Wcześniej, w roku 1336, Giacomo Stefaneschi, kardynał Saint-Georges, zaprosił do Awionionu Simone Martiniego, czołowego malarza włoskiego Trecenta, przedstawiciela szkoły sieneńskiej. Zlecił on artyście namalowanie fresków w kruchcie świątyni, które wykonał w 1343. Świątynię rozbudowano po 1425, a w XVII wieku została częściowo przebudowana w duchu baroku. W 1859 wieku wieżę zachodnią zwieńczono monumentalną, pozłacaną figurą Najświętszej Marii Panny. Katedra jest świątynią jednonawową z kaplicami bocznymi, krótkim, poligonalnie zamkniętym prezbiterium i masywem zachodnim z wieżą poprzedzonym kruchtą. Wnętrze nakryte jest sklepieniem kolebkowym z gurtami oddzielającymi poszczególne przęsła. Na wysokości przedostatniego przęsła znajduje się kopuła. Kaplice oddzielone są za pomocą barokowych arkad, ponad którymi znajduje się strefa balkonów z ozdobnymi balustradami. Na zewnątrz świątynia ozdobiona jest antycznymi spoliami – fragmentami kolumn korynckich pochodzących z czasów rzymskich. Na wieży wisi 36 dzwonów, wśród których największy waży 9 ton. Wewnątrz znajdują się m.in. dwa nagrobki papieży Benedykta XII i Jana XXII, gotyckie, w typie tumbowym, z rzeźbionymi postaciami papieży na płycie wierzchniej i ścianach bocznych z ostrołukowymi arkadami mieszczącymi figury członków dworu papieskiego. Ponadto znajduje się kamienna mensa ołtarzowa datowana na VI wiek. W prezbiterium stoją mensa ołtarzowa i tron biskupi z XII wieku. W zbiorach muzeum w pałacu papieskim zachowała się kamienna płyta z malowidłami Simone Martiniego przedstawiającymi Maryję z aniołami. Galeria Bibliografia André Reyne, The metropolitan Cathedral of Notre Dame des Doms, Avignon 2006. Linki zewnętrzne Oficjalna strona katedry w Avignionie. cathedrale-avignon.fr. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-01)]. Informacje o katedrze z oficjalnej strony (PDF - wersja polskojęzyczna). cathedrale-avignon.fr. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-11-19)]. Sacred-Destinations
Авиньонский собор

Авиньонский собор, Нотр-Дам-де-Дом (фр. Cathédrale Notre-Dame des Doms d'Avignon) — кафедральный собор в Авиньоне. Здание является историческим памятником Франции и кафедрой архиепархии Авиньона. Собор расположен выше Папского дворца. История Нотр-Дам-де-Дом построен в XII веке в романском стиле. Его историческая значимость перед прочими соборами страны обусловлена тем, что в 1309—1378 гг Святой Престол располагался не в Риме, а в Авиньоне. Этот период известен как Авиньонское пленение пап, которые в это время фактически исполняли и функции епископа Авиньонского. Даже после окончания «пленения» Авиньон не потерял значения: начался Великий западный раскол, когда и в Авиньоне, и в Риме находились конкурирующие папы, разделившие между собой весь католический мир. Интерьер содержит многочисленные произведения искусства, среди них — мавзолей папы Иоанна XXII, один из шедевров готической резьбы XIV века. Вторая заметная реконструкция произошла в XVII веке. На западной башне установлена позолоченная статуя Девы Марии. Сегодня собор вместе с Папским дворцом и мостом Сен-Бенезе с 1995 года входит в объект всемирного наследия ЮНЕСКО. Примечания Ссылки La cathédrale d’Avignon, basilique métropole Notre-Dame-des-Doms veille sur le palais des Papes Архивная копия от 14 июня 2008 на Wayback Machine — официальный сайт
Собор Нотр-Дам-де-Дом (Авіньйон)

Нотр-Дам-де-Дом — кафедральний собор в Авіньйоні. Збудований у 1140–1160 роках. Розташований поряд із Папським палацом. У соборі знаходяться гробниця Бенедикта XII та надгробок Івана XXII. Зачинений під час Французької революції, храм був знову освячений у 1822 році. Опис Внутрішній простір церкви являє собою суцільну наву, до якої у XIV–XVI ст. були додані бокові капели. Апсида, повністю перероблена у 1600 році, освітлюється 5 вікнами. У портику, навіяному римською античністю, з його рельєфними колонами і коринфськими капітелями, Симоне Мартіні написав «Діву Марію в оточенні Ангелів і Благословляючого Христа». У соборі знаходиться гробниця Бенедикта XII, споруджена у 1342–1345 роках Жаном Лавеньєром. В іншій каплиці — надгробок Івана XXII. Собор розписаний для кардинала Якопо Стефанескі. Монументальна церква увінчана незвичним романським куполом з величезною позолоченою статуєю Діви Марії. Нотр-Дам-де-Дом довгий час виконував обов'язки собору святого Петра у Римі, являючись кафедрою Верховного понтифіка. Назва собору виникла у зв'язку із латинською фразою «Domus episcopalo», що означає «Дім єпископа». Історики схильні вважати, що на місці собору уже в IV столітті стояла базиліка, недалеко від якої знаходилась резиденція єпископа. Давня базиліка була зруйнована сарацинами у VIII сторіччі і відродилась до життя приблизно у тому вигляді, в якому ми бачимо її зараз, лиш у середині XII сторіччя. А величезна свинцева статуя Діви Марії вагою 4,5 тонни, покрита сусальним золотом, стала домінувати над містом лише з 1859 року. Посилання [1] [Архівовано 4 березня 2016 у Wayback Machine.] Примітки
Stade Marcel-Volot

Le stade Marcel-Volot, anciennement stade des Arboras, est un stade omnisports situé à Nice. Il est notamment le stade résident des équipes de rugby à XV et de football américain de la ville, le Nissa Rugby et les Dauphins de Nice. Historique Alors que le Racing Rugby Club de Nice évoluait jusque là au stade Alfred-Méarelli (anciennement stade Saint-Augustin), il déménage au stade des Arboras. Le stade des Arboras est renommé stade Marcel-Volot le 5 juin 2024, en l'honneur de Marcel Volot, personnalité emblématique du RRCN. Alors que le club résident principal, le Stade niçois rugby, a obtenu son accession en division professionnelle, la ville et les collectivités locales annoncent pendant la saison 2024-2025 un plan d'investissement afin de se conformer au cahier des charges de la Ligue nationale de rugby ; parmi les axes du projet, la capacité d'accueil de l'enceinte sportive doit être portée à 10 000 places. Structures et équipements Alors que le Stade niçois est promu en Pro D2, l'enceinte a alors une capacité de 3 000 places. Notes et références Liens externes Stade Arboras sur nice.fr Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du rugby à XV Portail de Nice
Marina olympique du Roucas-Blanc

Marina olympique du Roucas-Blanc (tj. Olympijský přístav Roucas Blanc), také známý jako Stade nautique du Roucas-Blanc (tj. Námořní stadion Roucas-Blanc) je přístav v jihofrancouzském městě Marseille. Během léta 2024 se v přístavu v rámci letních olympijských her v Paříži konají závody v jachtingu. Historie Místo bylo vybráno roku 2017, protože již mělo existující infrastrukturou, i když skrovnou. Plány marseillské městské rady byly kritizovány levicí kvůli vysoké pořizovací ceně. Výstavba areálu přišla na 25 milionů eur, přičemž pouze 3 miliony eur hradil stát. Stavební práce začaly v polovině roku 2021 a trvaly do května 2024. K dispozici je 8000 m² zástavby a 22 000 m² venkovního prostoru. Vzniklo šest nových budov a nová hráz a hydraulické práce na ochranu místa a podporu biodiverzity. Sportoviště bylo slavnostně otevřeno 2. dubna 2024 za přítomnosti předsedy organizačního výboru Tonyho Estangueta. Pro potřeby olympijských her byla zřízena dočasná tribuna s 5000 místy. Samotná marina může pojmout 600 závodních lodí. V bezprostřední blízkosti stadionu Vélodrome byla vybudována olympijská vesnice. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Marina olympique du Roucas-Blanc na francouzské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Marina olympique du Roucas-Blanc na Wikimedia Commons (francouzsky) Oficiální stránky
Marina de Marseille

Die Marina de Marseille ist ein Sportboothafen in Le Roucas Blanc, einem Viertel der französischen Stadt Marseille. Bereits seit dem 19. Jahrhundert ist die Bucht von Roucas Blanc Schauplatz nautischer Sportaktivitäten. Ende der 1970er Jahre wurde im Zuge der Gründung des Prado-Küstenparks das Stade nautique du Roucas Blanc errichtet. Anlässlich der Olympischen Sommerspiele 2024 in Paris wurde dieses renoviert und mit der Marina de Marseille ein olympischer Yachthafen errichtet, der Austragungsort der Segelwettbewerbe war. Das Projekt umfasste den Bau von Gebäuden mit einer Fläche von 7.000 m² sowie die Neugestaltung von 17.000 m² Außenfläche und die Sanierung des Stade nautique du Roucas Blanc. Während der Olympischen Spiele konnten an der Marina de Marseille 12.262 Zuschauer den Regatten beiwohnen. Davon waren 2262 Sitz- und 10.000 Stehplätze. Weblinks Marseille Marina (englisch) La Marina olympique (französisch)
Marina olympique du Roucas-Blanc

La Marina olympique du Roucas Blanc aussi connue sous le nom de stade nautique du Roucas-Blanc est une base nautique située à Marseille. Durant l'été 2024, la Marina accueille les compétitions de voile, dans le cadre des Jeux olympiques d'été de Paris. La base nautique devrait elle-même accueillir 600 bateaux de courses. Ces aménagements concerneront le parc balnéaire du Prado situé au sud du stade. Le village olympique devrait être construit près du parc Chanot, à proximité immédiate du stade Vélodrome. Historique Sélection du site La sélection du site était connue depuis 2017, mais se précise à partir de 2019. Le site est privilégié par les infrastructures déjà existantes bien que maigres. Quelques protestations ont cependant vu le jour du côté de la majorité municipale marseillaise de gauche passée en 2020, pour des raisons économiques concernant la construction du site, 25 millions d'euros, avec uniquement 3 millions d'euros pris en charge par l'État. C'est donc pour des raisons d'économie que la tribune provisoire de 5 000 places qui devait être aménagée sur la Corniche à l'ouest du stade entre l'hôtel Palm Beach et le monument aux Rapatriés a finalement été retirée du projet. Rénovation du site À partir de 2019, la mairie de Marseille met en place une consultation pour que les entreprises puissent intervenir lors du chantier. Les travaux débutent dès mi-2021 jusqu'en mai 2024. On compte 8 000 m2 de bâtit et 22 000 m2 d'aménagement extérieur. On compte 6 constructions de nouveaux bâtiments dont un spécifiquement dédié au Pôle France de voile, mais aussi une nouvelle digue et des ouvrages hydrauliques permettant de protéger le site et favoriser une biodiversité nouvelle. Le site est inauguré le 2 avril 2024 en présence du président du comité d'organisation Tony Estanguet. Références Voir aussi Articles connexes Voile aux Jeux olympiques d'été de 2024 Stade Vélodrome Lien externe Marina olympique du Roucas-Blanc Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la voile Portail des Jeux olympiques Portail de Marseille
Marina di Roucas-Blanc

La marina di Roucas-Blanc (in francese Marina du Roucas-Blanc), conosciuta anche come marina olimpica (in francese Marina olympique), è un porto turistico situato nel quartiere Le Roucas-Blanc del VII arrondissement della città di Marsiglia. Storia Il porto venne costruito alla fine degli anni 1970 in occasione della realizzazione del parco marino del Prado (in francese Parc Balnéaire du Prado), una serie di spiagge artificiali realizzate impiegando il materiale di scarto proveniente dallo scavo della prima linea della metropolitana di Marsiglia. Nel 2017 il porto venne scelto come sede per le competizioni di vela dei Giochi olimpici di Parigi 2024. Nel luglio 2022 furono avviati i lavori di ristrutturazione ed espansione del porto, costati circa 44 milioni di euro, quasi il doppio rispetto al budget iniziale di 25 milioni. La riapertura del porto rinnovato è avvenuta il 2 aprile 2024 alla presenza di Tony Estanguet, ex canoista e presidente del comitato organizzatore di Parigi 2024 (COJOP). Tra il 28 luglio e il 9 agosto 2024 l'impianto ha ospitato le gare olimpiche di vela, accogliendo fino a 12 500 spettatori. Caratteristiche Il porto occupa un'area di 17000 m² e può ospitare fino a 600 barche. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Marina di Roucas-Blanc Collegamenti esterni (FR) La Marina olympique, su marseille.fr. URL consultato il 4 agosto 2024.