NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Instituto Superior Técnico

Het Instituto Superior Técnico (IST, kort Técnico) is een openbare onderzoeks- en onderwijsinstituut voor techniek en technologie, sinds 2013 onderdeel van de Universiteit van Lissabon. Het werd opgericht als een autonome hogeschool in 1911, en geïntegreerd in de Universidade Técnica de Lisboa in 1930. IST is de grootste technische school in Portugal op basis van het aantal ingeschreven studenten, de grootte van de faculteit, de wetenschappelijke productie en patenten. In 2020 waren 12.496 studenten ingeschreven. IST heeft drie campi, allemaal gelegen in het grootstedelijk gebied van Lissabon: Alameda in Lissabon, Taguspark in Oeiras en Tecnológico e Nuclear Campus in Loures, en bestaat uit tien afdelingen die verantwoordelijk zijn voor het onderwijzen van meerdere universitaire programma's. Alfredo Bensaúde, een ingenieur, was de eerste decaan van IST (1911-1922) en bevorderde een brede hervorming in het Portugese hoger technisch onderwijs, waaronder de eerste technische opleidingen aan de IST: mijnbouw, civiel ingenieur, mechanische, elektrische en chemisch-industriële ingenieurswetenschappen. De tweede decaan van IST was Duarte Pacheco (1927-1932), ook een ingenieur, die verantwoordelijk was voor de bouw van de campus in Alameda, ontworpen door architect Porfírio Pardal Monteiro. IST is lid van verschillende academische en wetenschappelijke consortia en verenigingen, waaronder TIME, CLUSTER, CESAER en PEGASUS, het Partnership of a European Group of Aeronautics and Space Universities, waar ook de Technische Universiteit Delft deel van uitmaakt.
Instituto Superior Técnico

Вищий Технологічний Інститут (порт. Instituto Superior Técnico, скорочено — IST) — португальський вищий навчальний заклад інженерії, архітектури, науки та технології. Інститут засновано 23 травня 1911 року, першим керівником став Алфредо Беньсауд (порт. Alfredo Bensaúde). З 2013 року входить до складу Лісабонського Університету (порт. Universidade de Lisboa). Станом на навчальний рік 2013—2014 має 11.458 студентів, 871 дослідників й доцентів, 29 дослідних центрів, 7 лабораторій та 1.838 наукових публікацій. Вважається одним з найкращих навчальних закладів країни: 56 % студентів працевлаштовуються ще до кінця навчання і 91 % — впродовж 6 місяців після його закінчення. Вищий Технологічний Інститут входить до складу Cluster [Архівовано 23 квітня 2014 у Wayback Machine.] (Consortium Linking Universities of Science and Technology for Education and Research), що об'єднує 12 найкращих європейських університетів науки та технології. Історія В 1910 році Міністерство освіти Португалії вирішує розділити Лісабонський Інститут Індустрії та Комерції на дві навчальні установи: Вищий Технологічний Інститут та Вищий Інститут Економіки та Управління (порт. Instituto Superior de Economia e Gestão). До першого запросили керувати доктора Алфредо Беньсауд, який з 1892 року вимагав у Міністерстві термінових та кардинальних змін у методі навчання на технологічних курсах, але до встановлення республіки йому завжди відмовляли. Першими галузями навчання стали: гірнича інженерія, будівельна інженерія, машинобудування, електроенергетика, хімічна технологія. В 1930 році Вищий Технологічний Інститут входить до складу до щойно заснованого Лісабонського Технологічного Університету (порт. Universidade Técnica de Lisboa). A з 25 липня 2013 року належить до Лісабонського Університету. Департаменти Департамент біоінженерії Департамент будівництва та архітектури Департамент інженерії та управління Департамент електротехнічної та комп´ютерної інженерії Департамент інженерії інформатики Департамент інженерії механіки Департамент інженерії фізики Департамент хімічної інженерії Департамент математичної інженерії Посилання Офіційний сайт інституту [Архівовано 3 квітня 2018 у Wayback Machine.]
U-Bahnhof São Sebastião

São Sebastião ist ein U-Bahnhof der Linha Azul und der Linha Vermelha der Metro Lissabon, des U-Bahn-Netzes der portugiesischen Hauptstadt. Der Bahnhof befindet sich unter der Avenida António Augusto de Aquiar in der Nähe des Largo de São Sebastião da Pedreira in der gleichnamigen Stadtgemeinde Avenidas Novas. Die Nachbarstationen des Bahnhofes sind Praça de Espanha und Parque beziehungsweise Saldanha. Der Bahnhof der Linha Azul ging am 29. Dezember 1959 als einer der elf Bahnhöfe des Lissabonner Ursprungsnetzes in Betrieb, der Bahnhof der Linha Vermelha am 29. August 2009. Geschichte Gemeinsam mit zehn anderen Bahnhöfen eröffnete die Lissabonner Stadtverwaltung das Lissabonner U-Bahn-Netz am 29. Dezember 1959 zwischen den Bahnhöfen Restauradores, Sete Rios und Entre Campos. Der Bahnhof, der wie alle Lissabonner U-Bahnhöfe über zwei Seitenbahnsteige verfügt, erhielt die übliche architektonische Ausgestaltung wie alle anderen U-Bahnhöfe. Francisco Keil do Amaral als Architekt entwarf den Bahnhof an sich, die Künstlerin Maria Keil gestaltete diesen mit einem gelben Azulejo-Muster, das durch verbundene Bögen auf den einzelnen Fliesen Dynamik symbolisierende Windräder darstellen soll. Für die Bahnsteigwände verwendete Keil kleinteilige Riemchen mit den Farben Ocker, Grün und Weiß. Aufgrund der wachsenden Fahrgastströme ab 1966 entschied die Betreibergesellschaft ab 1972 alle Bahnsteige, deren Länge je nach Bedeutung und Eröffnungsdatum zwischen 40 und 70 Meter variierte, auf 105 Meter zu verlängern, sodass dort Sechs-Wagen-Züge halten können. Die Bahnsteige des Bahnhofs São Sebastião wurden in diesem Zusammenhang 1975 um 65 Meter nach Süden verlängert. 1977 erhielt der Bahnhof einen zusätzlichen Ausgang im Süden, den der Ingenieur Dinis Gomes entwarf und wiederum Maria Keil gestaltete. Seit 2001 besitzt der Bahnhof einen direkten Zugang zum benachbarten El Corte Inglés, dem einzigen Warenhaus dieser spanischen Kette in Südportugal. 2006 begannen die ersten Bauarbeiten für die Verlängerung der Linha Vermelha von Alameda über Saldanha bis São Sebastião, die 2009 in Betrieb genommen wurde. Damit waren direkte Fahrten bis zum zukünftigen De-facto-Hauptbahnhof Oriente und zum Parque das Nações möglich. Seit Juli 2012 besteht eine direkte Verbindung zum Flughafen. Der neue, ebenfalls mit zwei Seitenbahnsteigen ausgestattete Bahnhof liegt in L-förmiger Lage zu den Bahnsteigen der Linha Azul und hat fünf neue Zugänge. Im Zusammenhang mit der Verlängerung der Linha Vermelha erhielt der U-Bahnhof auch Aufzüge. Zukünftig sollen 14,4 Millionen Fahrgäste den Bahnhof São Sebastião benutzen. Verlauf Am U-Bahnhof bestehen Umsteigemöglichkeiten zu den Buslinien der Carris. Einzelnachweise Literatur J. S. Brazão Farinha: Caderno n° 5 - Obras de Construção do Metropolitano de Lisboa 1955–1993, [Heft Nr. 5 - Bauarbeiten der Untergrundbahn von Lissabon zwischen 1955 und 1993], Metropolitano de Lisboa, Februar 1997, keine ISBN Weblinks Umgebungskarte des Bahnhofes (PDF-Datei, 671 KiB)
São Sebastião Station

São Sebastião is an interchange station where the Blue and Red Lines of the Lisbon Metro connect, being located on Avenida António Augusto de Aguiar in the São Sebastião da Pedreira neighbourhood. History The Blue Line station is one of the 11 stations that belong to the original Lisbon Metro network, opened on 29 December 1959. The architectural design of the original Blue Line station is by Francisco Keil do Amaral. On 18 April 1997 the Blue Line station was extended, based on the architectural design of Dinis Gomes. On 29 August 2009 the Red Line station was built, based on the architectural design of Tiago Henriques, and the Blue Line station was refurbished, also based on the architectural design of Tiago Henriques. Connections Urban buses Carris 713 Alameda D. A. Henriques ⇄ Estação Campolide 742 Bairro Madre Deus (Escola) ⇄ Casalinho da Ajuda 746 Marquês de Pombal ⇄ Estação Damaia See also List of Lisbon metro stations References External links Media related to São Sebastião (Lisbon Metro) at Wikimedia Commons
São Sebastião (Metro de Lisboa)

São Sebastião es una estación del Metro de Lisboa. Se sitúa en el municipio de Lisboa, entre las estaciones de Praça de Espanha y Parque de la Línea Azul. Es una de las once estaciones pertenecientes a la red original del metro de Lisboa, inaugurada el 29 de diciembre de 1959.​ Esta estación se localiza en Avenida António Augusto de Aguiar, junto al cruce con Avenida Marquês de Fronteira. Posibilita el acceso al Alto del Parque Eduardo VII, al Barrio Azul, al centro comercial El Corte Inglés y al edificio sede de la Fundación Calouste Gulbenkian. El proyecto arquitectónico original (1959) es de la autoría del arquitecto Francisco Keil do Amaral y las intervenciones plásticas de la pintora Maria Keil.​ En 1977, la estación fue ampliada de acuerdo con un proyecto arquitectónico de la autoría del arquitecto Dinis Gomes y las intervenciones plásticas de la pintora Maria Keil.​ La ampliación de la estación implicó la prolongación de los andenes de embarque y la construcción de un nuevo atrio. El 29 de agosto de 2009 fue inaugurada la extensión de la Línea Roja a la zona de São Sebastião da Pedreira, de la cual la estación de São Sebastião es estación terminal. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre São Sebastião. Página de la estación de São Sebastião en la web del Metro de Lisboa Página sobre el arte de la estación de São Sebastião en la web del Metro de Lisboa Mapa del entorno de la estación de São Sebastião
São Sebastião metróállomás

A São Sebastião metróállomás a lisszaboni metró kék és piros metróvonalán. Az Avenida António Augusto de Aguiar-on található a São Sebastião da Pedreira negyedben. Története A São Sebastião kék vonali állomása egyike annak a 11 állomásnak, amelyek az 1959. december 29-én megnyitott eredeti lisszaboni metróhálózathoz tartoznak. Jellemzői Az állomás az António Augusto de Aguiar sugárút és a Rua Marquês de Fronteira utca kereszteződésének közelében található. Innen elérhető az Eduardo VII park, az El Corte Inglés bevásárlóközpont, a Calouste Gulbenkian alapítvány székhelye, a lisszaboni központi mecset és az Universidade Nova de Lisboa Campolide kampusza. A legújabb lisszaboni metróállomásokhoz hasonlóan ez az állomás is ki tudja szolgálni a mozgássérült utasokat; több lift és mozgólépcső könnyíti meg az aluljáró és a peronok megközelítését. Kék metróvonal A kék metróvonal eredeti állomásának építészeti terveit Francisco Keil do Amaral, a dekorációt pedig Maria Keil festőművész készítette. 1997. április 18-án Dinis Gomes építész tervei alapján megnyitották a kibővített állomást, aminek keretében meghosszabbították a peronokat és megépítették az északi előcsarnokot. A díszítést ekkor is Maria Keil festőművész készítette. 2009-ben befejeződött az északi átrium átalakítása, valamint a déli átrium és a peronok felújítása, Tiago Henriques építészeti tervei alapján. A felújítási munkálatok a piros metróvonal bővítésének a része volt, amely során egy összekötő folyosót építettek a piros vonal állomásához. Emiatt 2009. május 23. és június 29. között le kellett zárni az állomást és ez idő alatt a vonatok csak áthaladtak az állomáson. Piros metróvonal 2009. augusztus 29-én megnyitották a piros metróvonal állomását Tiago Henriques építészeti tervei alapján, a piros vonal Saldanha állomásával egy időben, összekötve azt a kék és a zöld metróvonallal. A dekorációt Maria Keil festőművész készítette. Jegyzetek További információk Lisszabon metróállomásai Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben az Estação São Sebastião című portugál Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként.
São Sebastião (metropolitana di Lisbona)

São Sebastião è una stazione della metropolitana di Lisbona, fermata della linea Blu e capolinea della linea Rossa. Storia La stazione è stata inaugurata il 29 dicembre 1959 in occasione dell'apertura della prima linea metropolitana cittadina. Nel 2009 la stazione è stata chiusa per un mese a causa dei lavori di ammodernamento dovuti al prolungamento della linea Rossa di cui è diventata uno dei due capolinea. Interscambi Nelle vicinanze della stazione effettuano fermata alcune linee automobilistiche urbane, gestite da Carris. Fermata autobus Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su São Sebastião Collegamenti esterni (PT) La stazione sul sito ufficiale del gestore, su metrolisboa.pt.
São Sebastião (metrostation)

São Sebastião is een metrostation aan de Blauwe lijn en de Rode lijn van de Metro van Lissabon. Het station aan de Blauwe lijn is geopend op 29 december 1959. Het station aan de Rode lijn is geopend op 29 augustus 2009 Het station aan de Blauwe lijn is in 1977 verbouwd, daarbij zijn de perrons verlengd om de exploitatie van de metro van Lissabon met langere metrotreinen mogelijk te maken. De verlengde perrons zijn op 18 april van dat jaar in gebruik genomen. Sinds 29 augustus 2009 is dit een overstapstation geworden tussen de Blauwe- en Rode lijn. Hiertoe werd onder het bestaande station een tweede station gebouwd. Het is gelegen aan de kruising van de Avenida António Augusto de Aguiar en de Avenida Marquês de Fronteira. Externe link Overzicht van de omgeving van het metrostation São Sebastião
São Sebastião (stacja metra)

São Sebastião – stacja węzłowa metra w Lizbonie na linii Azul (otwarta w 1959) i linii Vermelha (otwarta w sierpniu 2009). Stacja znajduje się przy Av. António Augusto de Aguiar, w pobliżu skrzyżowania z Av. Marquês de Fronteira. Stacja zapewnia dostęp do górnej części parku Edwarda VII, centrum handlowego El Corte Inglés, Centro de Arte Moderna José de Azeredo Perdigão i głównego budynku siedziby Fundacji Calouste Gulbenkian. Podobnie jak najnowsze stacje metra w Lizbonie, jest przystosowana do obsługi pasażerów niepełnosprawnych. Linki zewnętrzne Strona stacji Mapa da zona envolvente à estação São Sebastião. metrolisboa.pt. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-03)].
São Sebastião (stație de metrou din Lisabona)

São Sebastião este o stație de transfer în care se întâlnesc linia albastră și cea roșie ale metroului din Lisabona și care este situată sub bulevardul Avenida António Augusto de Aguiar, la intersecția cu Rua Marquês de Fronteira, în cartierul Avenidas Novas. Stația oferă posibilitatea de acces în nord-estul Parcului Eduard al VII-lea, la centrul comercial El Corte Inglés, la sediul Fundației Calouste Gulbenkian, la Moscheea centrală din Lisabona și la campusul din Campolide al Universității NOVA. Precum toate stațiile noi ale metroului din Lisabona, „São Sebastião” este echipată cu scări rulante și ascensoare până la peroane pentru a putea deservi și persoanele cu dizabilități locomotorii. Istoric Stația de pe Linia albastră Stația de pe Linia albastră, actualmente terminus al liniei, este una din cele 11 stații care aparțin rețelei originale a metroului din Lisabona, inaugurată pe 29 decembrie 1959. Proiectul original îi aparține arhitectului Francisco Keil do Amaral, iar lucrările plastice pictoriței Maria Keil. Pe 18 aprilie 1977 au luat sfârșit ample lucrări de extindere a stației, efectuate după un proiect al arhitectului Dinis Gomes. Decorațiunile au fost din nou realizate de pictorița Maria Keil. Extinderea stației a presupus prelungirea peroanelor și construcția unui nou hol de acces. În august 2009 a fost terminată o profundă modificare a holului de nord, concomitent cu o ușoară modificare a holului de sud și a peroanelor, pe baza proiectului arhitectonic al lui Tiago Henriques. Pictorița Maria Keil s-a ocupat din nou de decorațiuni. Remodelarea și reabilitarea stației au făcut parte din planul de extindere a liniei roșii a metroului, care a mai implicat și construcția unei legături între stația de pe linia albastră și noua stație de pe linia roșie. Pentru acest lucru a fost necesară și închiderea stației de pe linia albastră între 23 mai și 29 iunie 2009, perioadă în care garniturile au traversat stația, însă nu au oprit în ea. Stația de pe Linia roșie Stația fost inaugurată pe 29 august 2009, împreună cu Saldanha II, odată cu prelungirea liniei roșii către vest și conectarea ei cu linia albastră și cea verde. Proiectul original îi aparține arhitectului Tiago Henriques, iar decorațiunile artistice pictoriței Maria Keil. Legături Autobuze orășenești Carris 713 Alameda D. A. Henriques ⇄ Gara Campolide 742 Bairro Madre Deus (Escola) ⇄ Casalinho da Ajuda 746 Marquês de Pombal ⇄ Gara Damaia Note Legături externe Materiale media legate de stația São Sebastião la Wikimedia Commons Harta zonei adiacente stației São Sebastião
Сан-Себаштиан (станция метро)

«Сан-Себаштиа́н» (порт. São Sebastião — Святой Себастьян) — станция Лиссабонского метрополитена. Находится в центральной части города. Является пересадочной станциeй между Синей линией (Линией Чайки) и Красной линией (Линией Востока). На Синей линии находится между станциями «Праса-ди-Эшпанья» и «Парке». На Красной линии является конечной, соседняя станция — «Салданья». Вестибюль Синей линии открыт 29 декабря 1959 года, красной линии — 29 августа 2009 года. Название связано с районом Сан-Себаштиан-да-Педрейра (порт. São Sebastião da Pedreira), в котором расположена станция. Выходы со станции расположены к северу от парка Эдуарда VII возле проспекта Антониу Аугусту ди Агияра. Синяя линия Вестибюль Синей линии открыт в составе первых 11 станций Лиссабонского метрополитена. Архитектор — Франсишку Кейл ду Амарал, художник — Мария Кейл. В 1977 году были удлинены платформы и сооружён дополнительный вестибюль. В 2009 году завершился капитальный ремонт северного вестибюля станции на основе проекта архитектора Тьягу Энрикеша. Художником стала Мария Кейл, оформлявшая эту же станцию в 1959 году. На момент завершения реконструкции ей было 95 лет. Красная линия Вестибюль Красной линии открыт в 2009 году. Его появление связало Синюю и Красную линии, ранее не имевшие общих пересадочных узлов. Таким образом в Лиссабонском метрополитене не осталось линий, не связанных между собой. Галерея Ссылки Официальный сайт Лиссабонского метрополитена (порт.) Примечания
Сан-Себаштьяу (станція метро)

Сан-Себашт́ьяу (порт. São Sebastião) — станція Лісабонського метрополітену. Це одна з перших одинадцяти станцій метро у Лісабоні. Знаходиться у центральній частині міста Лісабона в Португалії. Розташована на Синій лінії (або Чайки), між станціями «Праса-де-Ешпанья» та «Парке». Станція берегового типу, мілкого закладення. Введена в експлуатацію 29 грудня 1959 року. Станція зазнала реконструкції у 1977 році (було продовжено посадочні платформи і споруджено додатковий вестибюль). Належить до першої зони, вартість проїзду в межах якої становить 0,75 євро. Назва станції пов'язана з назвою однойменної міської громади (порт. São Sebastião da Pedreira). Опис За архітектурою станція нагадує сусідню станції «Сан-Себаштьяу». Архітектор — Francisco Keil do Amaral, художні роботи виконала — Maria Keil (першопочатковий вигляд станції). При реконструкції у 1977 році архітектор — Dinis Gomes, художні роботи виконала — Maria Keil, яка за основу декорації використала розмальовані у жовтих тонах облицювальні плитки, що утворюють композиції у вестибюлі і на стінах станції. Станція має два вестибюлі підземного типу (у західній та східній частинах), що мають чотири виходи на поверхню (один з них безпосередньо до комерційного центру «El Corte Ingles»). В даний час на станції будується переседочний вузол в рамках з'єднання з Червоною лінією, відкриття якого заплановане у 2009 році. На станції заставлено тактильне покриття. Режим роботи Відправлення першого поїзду відбувається з кінцевих станцій лінії: ст. «Амадора-Еште» — 06:30 ст. «Санта-Аполонія» — 06:30 Відправлення останнього поїзду відбувається з кінцевих станцій лінії: ст. «Амадора-Еште» — 01:00 ст. «Санта-Аполонія» — 01:00 Галерея зображень Посилання Офіційна вебсторінка Лісабонського метрополітену (порт.) Вебсторінка Лісабонського метрополітену на urbanrail.net (англ.) Примітки
Apeadero de Chança

El Apeadero de Chança es una estación ferroviaria desactivada de la Línea del Este, que servía a la localidad de Chancelaria, en el Distrito de Portalegre, en Portugal. Historia Esta plataforma se encuentra en el tramo entre Abrantes y Crato de la Línea del Este, que fue abierto por la Compañía Real de los Caminhos de Ferro Portugueses el 6 de marzo de 1866.​ Conexión prevista a la Línea de Évora Cuando se comenzó a estudiar la continuación de la Línea de Évora hasta la Línea del Este, en el siglo XIX, uno de los trazados propuestos uniría Estremoz a Chança, o a Ponte de Sor; una comisión técnica, reunida en 1898, prefirió que el punto de enlace fuese en Ponte de Sor, debiendo la línea pasar por Arraiolos.​ Véase también Red Ferroviaria Nacional Referencias Enlaces externos Fotografía del Apeadero de Chança, en el sitio electrónico Panoramio Página sobre el Apeadero de Chança, en el sitio electrónico de la Red Ferroviaria Nacional Página sobre el Apeadero de Chança, en el sitio electrónico Wikimapia
Apeadeiro de Chança

O Apeadeiro de Chança é uma gare da Linha do Leste, que serve a localidade de Chancelaria, no Distrito de Portalegre, em Portugal. História Esta interface encontra-se no troço entre Abrantes e Crato da Linha do Leste, que foi aberto pela Companhia Real dos Caminhos de Ferro Portugueses em 6 de Março de 1866. Ligação prevista à Linha de Évora Quando se esteve a estudar a continuação da Linha de Évora até à Linha do Leste, no Século XIX, um dos traçados propostos ligaria Estremoz a Chança, ou a Ponte de Sor. A ideia de ligar Estremoz a Chança voltou a ser contemplada em 1898, quando foi reunida uma comissão para analisar os projectos que fariam parte do Plano da Rede Ferroviária ao Sul do Tejo, tendo sido preterida em favor de uma linha de Évora a Ponte de Sor, por Arraiolos. Embora existissem vantagens em fazer o entroncamento em Estremoz, a linha em si até Chança apresentaria vários problemas, que levaram à rejeição do projecto pela comissão. Século XXI Os comboios de passageiros foram suspensos em Janeiro de 2012, tendo sido retomados, de forma experimental, em 25 de Setembro de 2015. Ver também História do transporte ferroviário em Portugal Transporte ferroviário em Portugal Infraestruturas de Portugal Comboios de Portugal Referências Ligações externas “Diagramas Linha do Leste” O Guarda Freio: diagrama desta estação em 1976 «Fotografia do Apeadeiro de Chança, no sítio electrónico Flickr» «Página sobre o Apeadeiro de Chança, no sítio electrónico da empresa Infraestruturas de Portugal» «Página sobre o Apeadeiro de Chança, no sítio electrónico Wikimapia» Apeadeiro de Chança na base de dados SIPA da Direção-Geral do Património Cultural
Apeadero de Farreja

El Apeadero de Farreja, originalmente conocido como Estación de Fareja, fue una plataforma ferroviaria de la Línea de Guimarães, que servía a la localidad de Fareja, en el Ayuntamiento de Fafe, en Portugal. Historia El tramo entre Guimarães y Fafe, donde este apeadero se encontraba, entró en servicio el 21 de julio de 1907.​ Fue una de las plataformas originales de este tramo, teniendo, en ese momento, el nombre de Fareja, y la categoría de estación.​ El edificio sigue existiendo actualmente y está situado junto a la vía ciclista que fue construida sobre el trazado de la antigua línea de ferrocarril. Véase también Red Ferroviaria Nacional Historia del transporte ferroviario en Portugal Referencias Enlaces externos Fotografía de los vestigios del Apeaderro de Farreja, en el sitio electrónico Panoramio