NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Estádio Municipal Dr. José Vieira de Carvalho

O Estádio Municipal Dr. José Vieira de Carvalho é um estádio de futebol situado na cidade da Maia. Inaugurado em 1930, possuí relvado natural e excelentes condições para a prática de atletismo, e tem capacidade para cerca de 12 000 espectadores. Esta infraestrutura municipal foi a casa do extinto Futebol Clube da Maia e, desde 2009, passou a ser usado pelo seu sucessor, o Futebol Clube Maia Lidador. Recentemente, a pista de atletismo recebeu obras de requalificação, integradas nas novas valências do Centro de Alto Rendimento da Maia. Referências
Arco de São Jorge

Arco de São Jorge ist eine Gemeinde (Freguesia) an der Nordküste der portugiesischen Insel Madeira, im Kreis (Concelho) von Santana. Die Gemeinde hat eine Fläche von 3,4 km² und 364 Einwohner (Stand 19. April 2021). Bis auf einige wenige Beherbergungs- und gastronomische Betriebe ist der Ort nur wenig vom Tourismus berührt. Miradouro da Beira da Quinta Der Aussichtsplatz an der Landstraße hoch über Arco de São Jorge erlaubt einen weiten Ausblick auf die Nordküste. Küstenwanderweg Von Arco de São Jorge verbindet ein überwiegend gepflasterter alter Königsweg (port. caminho real) mit São Cristivão, einem Ortsteil des Nachbarortes Boaventura. Für die landschaftlich reizvolle Wanderung sind hin und zurück etwa zwei Gehstunden zu veranschlagen. Weblinks Einzelnachweise
Arco de São Jorge

Arco de São Jorge es una freguesia portuguesa ubicada en el municipio de Santana. Tiene 3,50 km.2 de superficie y 509 habitantes, a una altitud de 124 m. Está unida por la Carretera Nacional portuguesa que une a São Vicente, Ponta Delgada, Boaventura, Arco de São Jorge, São Jorge, Santana y Faial. Recursos económicos Los principales recursos de la zona son: La Agricultura La Apicultura El Turismo (un 96% de la zona) Existen muchas montañas al Sur y al océano Atlántico al Norte. Freguesias próximas Boaventura São Jorge
Arco de São Jorge

Arco de São Jorge egy falu Madeira szigetének északi partján, Santana járásban, a járás székhelyét São Vicentével összekötő ER 101 út mellett, São Jorge és Boaventura között. Sokáig a sziget egyik fő zöldségtermesztő központja volt. Ebbéli szerepének letűntével a lakosság száma jelentősen csökkent; vetemények helyét apránként szőlőskertek vették át. Egykori jellégére csak a település megőrzött szerkezete emlékeztet a nagyobbacska művelt földterületek közepén, elszórtan álló házakkal. Két fő látnivalója a tengerbe szakadó sziklafal szélén álló As Cabanas étterem és a látványos panorámát kínáló kilátópont (miradouro). Források Susanne Lips, 2002: Madeira. Polyglott kiadó, Budapest. 108 p. ISSN 1587-6373; ISBN 963-9458-00-7 Madeira. Mapa de Estradas – Trilhos. freytag & berndt, Wien
Арку-ди-Сан-Жоржи

А́рку-ди-Сан-Жо́ржи (порт. Arco de São Jorge) — район (фрегезия) в Португалии, входит в округ Мадейра. Расположен на острове Мадейра. Является составной частью муниципалитета Сантана. Население составляет 509 человек на 2001 год. Занимает площадь 3,50 км². Покровителем района считается Иосиф Обручник (порт. São José).
Tour médiévale de Porto

La tour médiévale, Torre da Rua de D. Pedro Pitões ou Torre da Cidade est une maison-tour médiévale reconstruite, située dans le centre historique de Porto, au Portugal. La maison-tour, actuellement située sur la Rua de Dom Pedro Pitões, est restée cachée pendant de nombreux siècles parmi les maisons qui existaient alors à l'endroit où se trouve actuellement le Terreiro da Sé. Elle était située à côté des anciennes boucheries, devant la façade principale de la cathédrale de Porto. Au cours des années 1940, pour tenter de donner plus de dignité à la cathédrale et d'assainir les abords, les vieux blocs sont démolis, exposant la tour médiévale. Comme il s'agissait d'un exemple typique de bâtiments médiévaux qui conservaient l'apparence d'une forteresse, il a été décidé de le conserver en le déplaçant d'environ 15 mètres de son emplacement d'origine. Le bâtiment a été reconstruit sous la direction de l'architecte Rogério de Azevedo, qui a ajouté un balcon gothique en pierre. Jusqu'en 1960, le Bureau de l'Histoire de la Ville y était installé. Il sert actuellement d'office de tourisme pour Porto Tours. Notes et références (pt) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en portugais intitulé « Torre Medievale do Porto » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressource relative à l'architecture : Sistema de Informação para o Património Arquitectónico Torre de D. Pedro Pitões ou Torre da Cidade na base de dados SIPA da Direção-Geral do Património Cultural Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du Portugal
Torre Medieval do Porto

A Torre Medieval, Torre da Rua de D. Pedro Pitões ou Torre da Cidade é uma casa-torre medieval reconstruída, localizada na zona histórica do Porto, em Portugal. A casa-torre, actualmente localizada na Rua de Dom Pedro Pitões, permaneceu durante largos séculos oculta entre o casario então existente no local onde actualmente se abre o Terreiro da Sé. Encontrava-se ao lado dos antigos açougues, em frente à fachada principal da Sé do Porto. Durante a década de 1940, numa tentativa da dar maior dignidade ao edifício da Sé e de higienizar a zona envolvente, procedeu-se à demolição dos antigos quarteirões, pondo a descoberto a torre medieval. Como se tratava de um exemplar típico das construções medievais que preservava o aspecto de fortaleza, foi decidido preservá-lo, deslocando-o cerca de 15 metros do seu local original. O edifício foi reconstruído sob a orientação do arquitecto Rogério de Azevedo que lhe acrescentou um balcão em pedra de feição gótica. Até 1960 aí esteve instalado o Gabinete de História da Cidade. Actualmente serve de posto de turismo da Porto Tours. Ligações externas Torre de D. Pedro Pitões ou Torre da Cidade na base de dados SIPA da Direção-Geral do Património Cultural
Torre de Aspa

A Torre de Aspa ou Torre d'Aspa corresponde a uma antiga atalaia e um marco geodésico, situados no concelho de Vila do Bispo, na região do Algarve, em Portugal. Descrição e história O monumento localiza-se no topo de uma elevação de terreno, no ponto mais alto da faixa costeira algarvia, com 156 m de altura. Situa-se a cerca de quatro quilómetros da localidade de Vila do Bispo, no sentido Oeste, nas imediações da Praia do Castelejo. A cerca de um quilómetro encontra-se o antigo Posto da Guarda Fiscal de Torre de Aspa. Está integrado no Parque Natural do Sudoeste Alentejano e Costa Vicentina. Neste local situava-se uma atalaia, uma pequena torre militar para vigilância costeira, que provavelmente terá feito parte de uma rede montada durante o reino de D. João III. As referências documentais mais antigas à sua presença datam dos finais do século XVI, não tendo sobrevivido quaisquer vestígios físicos. Segundo o documento Noticias das Almadravas do Reyno do Algarve, de 1721, ao largo da Torre de Aspa havia uma uma armação para a pesca do atum, conhecida como almadrava, estruturas que eram consideradas de grande importância para a economia da região. Posteriormente, no sítio da antiga atalaia foi instalado o Marco Geodésico de Torre de Aspa, assinalando o ponto mais elevado da costa algarvia. Ver também Lista de património edificado em Vila do Bispo Cabo de São Vicente Castelo da Senhora da Luz Farol de Sagres Farol do Cabo de São Vicente Fortaleza da Arrifana Fortaleza de Belixe Fortaleza de Sagres Fortaleza de São Vicente Forte da Carrapateira Forte de São Luís de Almádena Forte de Vera Cruz Ribat de Arrifana Referências Bibliografia COUTINHO, Valdemar (2008). Lagos e o Mar Através dos Tempos. Lagos: Câmara Municipal de Lagos. 95 páginas Leitura recomendada Vilas e Aldeias do Algarve Rural 2ª ed. Faro: Globalgarve/Alcance/In Loco/Vicentina. 2003. 171 páginas. ISBN 972-8152-27-2 Ligações externas Torre de Aspa / Atalaia de Aspa na base de dados SIPA da Direção-Geral do Património Cultural Torre de Aspa na base de dados Portal do Arqueólogo da Direção-Geral do Património Cultural
Torre de Pedro-Sem

La torre de Pedro-Sem forma parte del palacio de los Terenas, situado en Oporto, Portugal. Se levantó por mandato del hidalgo aragonés Pero Docem o Pero do Sem, chanciller de Alfonso IV de Portugal, durante la primera mitad del siglo XIV, en lo que entonces eran los alrededores del burgo medieval. Conserva como estilos fundamentales el Románico y el Gótico. Es monumento nacional desde 1910. Historia A finales del siglo XV fue vendida a la familia Brandão, que la añadió al palacio. En el Renacimiento sirvió como hospital. Después pasó a manos del mercader Pedro Pedrossem da Silva, que aunque rico, terminó perdiendo su fortuna. En 1919 fue adquirida por la diócesis de Oporto y después adquirida a la fuerza por los republicanos portugueses. En esa época sufrió diversas remodelaciones, como lo demuestra la disposición asimétrica de sus ventanas. Se sabe por un grabado de 1909 que, entre esas reformas, se le añadió un tercer piso. En 1986 se restauró como anexo diocesano según proyecto del arquitecto Abrunhosa de Brito, cambiándose por completo su interior. En 1995 pasó a formar parte de la fundación canóniga Spes. Enlaces externos (En portugués) Torre de Pedro-Sem en IGESPAR
São Simão (Setúbal)

São Simão ist eine ehemalige Gemeinde (Freguesia) im portugiesischen Kreis (Concelho) von Setúbal. Die Gemeinde hatte 7224 Einwohner (Stand 30. Juni 2011). Im Zuge der administrativen Neuordnung in Portugal 2013 wurde die Gemeinde aufgelöst und mit der Gemeinde São Lourenço (Setúbal) zur neuen Gemeinde Azeitão (São Lourenço e São Simão) zusammengefasst. Sitz der Gemeinde wurde São Lourenço. Einzelnachweise
São Simão (Setúbal)

São Simão era una freguesia portuguesa del municipio de Setúbal, distrito de Setúbal. Historia Junto con la vecina freguesia de São Lourenço, formó parte de Azeitão, cuando ésta era villa y sede de municipio. Fue suprimida el 28 de enero de 2013, en aplicación de una resolución de la Asamblea de la República portuguesa promulgada el 16 de enero de 2013 al unirse con la freguesia de São Lourenço, formando la nueva freguesia de Azeitão.​ Festividades La Parroquia de S. Simão tiene su sede en la iglesia parroquial de Vila Fresca de Azeitão, construida en 1570 y donde se realiza desde 1723 la Fiesta/Romería de Nuestra Señora de la Salud (Nossa Senhora da Saúde). Patrimonio Quinta da Bacalhoa, denominada también Palacio de los Albuquerques o Palácio da Bacalhoa, así como Quinta do Bacalhau o Quinta da Condestablessa. Cruz das Vendas. Cultura La Sociedade Filamónica Providencia que fue fundada en 1880 en la Vila Fresca de Azeitão, es hoy en día escuela de música además de alojar a la Banda Filarmónica y de Teatro. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre São Simão.
São Simão (Setúbal)

A Freguesia de São Simão é uma antiga freguesia portuguesa do Município de Setúbal, a qual tinha 21,62 km² de área e 7 239 habitantes (2011), e, por isso, uma densidade populacional de 334,8 hab/km². Foi extinta em 2013, no âmbito de uma reforma administrativa nacional, tendo sido agregada à freguesia de São Lourenço, para formar uma nova freguesia denominada União das Freguesias de Azeitão (São Lourenço e São Simão). Em conjunto com a vizinha Freguesia de São Lourenço forma a nova freguesia de Azeitão, que outrora foi vila e sede de município. A Paróquia de São Simão tem sede na Igreja paroquial em Vila Fresca de Azeitão, construída em 1570 e onde se realiza desde 1723 a Festa/Romaria de Nossa Senhora da Saúde. População No censo de1864 figura Azeitão - S. Simão. Nos censos de 1878 a 1930 figura Vila Fresca de Azeitão. Pelo decreto-lei nº 27.424, de 31/12/1936, passou a ter a actual denominação, embora no censo de 1940 figure sob a designação de S. Simão de Azeitão Média do País no censo de 2001: 0/14 Anos-16,0%; 15/24 Anos-14,3%; 25/64 Anos-53,4%; 65 e mais Anos-16,4% Média do País no censo de 2011: 0/14 Anos-14,9%; 15/24 Anos-10,9%; 25/64 Anos-55,2%; 65 e mais Anos-19,0% Património Palácio da Bacalhoa ou dos Albuquerques e Quinta da Bacalhoa, do Bacalhau ou da Condestablessa ou Villa Feyxe, Fraiche, Fréche ou Fresca, em Vila Fresca de Azeitão Cruz das Vendas Igreja de S.Simão Referências Ligações externas «Sociedade Filarmónica Providência» «Grupo Musical e Desportivo União e Progresso»
Сан-Симан (Сетубал)

Сан-Симан (порт. São Simão) — район (фрегезия) в Португалии, входит в округ Сетубал. Является составной частью муниципалитета Сетубал. Находится в составе крупной городской агломерации Большой Лиссабон. По старому административному делению входил в провинцию Эштремадура. Входит в экономико-статистический субрегион Полуостров Сетубал, который входит в Лиссабонский регион. Население составляет 4598 человек на 2001 год. Занимает площадь 21,62 км².
Ещадио да Луж

„Ещадио да Луж“ е футболен стадион в Лисабон, Португалия. Това е официалният стадион на ФК „Бенфика“. Наричан е „Катедралата“ от привържениците на отбора. Наречен е на „Нашата Дама на Светлината“ (Nossa Senhora da Luz), което е името на енорията, в която се намира стадионът. Съоръжението приема няколко мача от Европейското първенство през 2004 г., включително финала. Предишният стадион на клуба собственик, също наречен Ещадио да Луж и един от най-големите стадиони в света със 120 000 места, е разрушен, а новият – построен за турнира с официален капацитет от 65 400 седящи места. Предишният стадион е открит през 1954 г. и приема финала на КНК през 1992 г. пред 120 000 души – максималният капацитет тогава. През 1999 г. Португалия е избрана за домакин на Евро 2004. „Бенфика“ представя план за построяване наново на стадиона, който да стане главно съоръжение на първенството. Официалното откриване се състои през октомври 2003 г. На 20 март 2012 г. УЕФА обявява, че стадионът е избран да приеме финала на Шампионската лига през 2014 г., а по-късно е домакин и на финала през 2020 г. През юни 2024 г. „Бенфика“ обявява, че ще увеличи капацитета на стадиона до близо 66 000 зрители, като добави 950 места, разположени в специален ред около стадиона, запазени за хора с двигателни увреждания. През юли 2025 г. ремонтните дейности приключват и капацитета на стадиона е увеличен до 68 100 места. Към 2025 г. на стадиона са изиграни 117 мача с участието на „Бенфика“ – 71 победи, 21 равенства и 25 загуби. Вкарани са 201 гола, а 108 са допуснати. Източници Външни препратки Ещадио да Луж в официалния сайт на Бенфика Архив на оригинала от 2012-07-27 в Wayback Machine. Ещадио да Луж в Stadiumguide.com
Estadi da Luz

L'Estadi da Luz o Estádio do Sport Lisboa e Benfica és un estadi de futbol situat a Lisboa (Portugal), en el qual el Benfica juga els seus partits com local. L'Estádio da Luz original, va ser inaugurat el 1954, allí es va disputar la final de la Copa d'Europa davant 120.000 espectadors. Per a l'Eurocopa 2004, l'estadi va ser totalment reconstruït, arribant a la seva capacitat actual de 66.147 places. Va ser seu de diversos partits d'aquest torneig, inclosa la final. L'arquitecte, Damon Lavelle, va dissenyar la construcció de forma tal que s'aprofita el màxim de llum natural possible. La seva classificació com a "estadi de 5 estrelles" per part de la UEFA li permet albergar les finals dels principals tornejos de futbol en Europa. Galeria d'imatges Referències Enllaços externs Fotografies panoràmiques de l'estadi Arxivat 2015-03-24 a Wayback Machine. Pàgina oficial del SL Benfica
Estádio da Luz

Estádio da Luz je fotbalový stadion v hlavním městě Portugalska Lisabonu. Luz (v překladu světlo) je oblast města, kde stadion leží. Svá domácí utkání hraje na stadionu jeden z nejslavnějších portugalských klubů SL Benfica. Stadion má kapacitu 65 647 diváků a patří do skupiny stadionů, které UEFA ocenila pěti hvězdičkami. Stadion hostil v roce 2004 několik utkání Mistrovství Evropy, včetně finálového střetnutí mezi domácím Portugalskem a Řeckem. V roce 2014 se zde hrálo finále Ligy mistrů. Další finále této klubové soutěže se zde má konat v srpnu 2020. To měl původně hostit Atatürkův olympijský stadion v Istanbulu, avšak kvůli pandemii covidu-19 bylo rozhodnuto o dohrání ročníku 2019/20 ve speciálním formátu v Lisabonu. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Estádio da Luz na Wikimedia Commons
Estádio da Luz

Estádio da Luz (officielt Estádio do Sport Lisboa e Benfica) er et fodboldstadium i Lissabon. Stadionet er hjemmebane for fodboldklubben S.L. Benfica. Det nuværende stadion åbnede i 2003 og har plads til 64.642 tilskuere. Det kostede €118.7 millioner at opføre, og afløste Estádio da Luz fra 1954, der havde plads til mere end 120.000 tilskuere. Finalen ved EM i fodbold 2004 blev afviklet på Estádio da Luz, ligesom UEFA Champions League finalen 2014 gjorde det. Senest blev UEFA Champions League finalen 2020 afviklet på Estádio da Luz, da det originale stadion i Istanbul ikke var ideelt grundet coronaviruspandemien Referencer Eksterne henvisninger
Estádio da Luz

El Estádio da Luz, denominado oficialmente Estádio do Sport Lisboa e Benfica, es un estadio de fútbol ubicado en Lisboa, Portugal. Es propiedad de Sport Lisboa e Benfica, club de la Primeira Liga, que disputa en él sus partidos como local. El estadio, con capacidad para &&&&&&&&&&068100.&&&&&068 100 espectadores, se inauguró el 25 de octubre de 2003.​ Fue construido con motivo de la Eurocopa 2004 remplazando al colindante antiguo estadio Da luz. Es el mayor estadio de Portugal y está catalogado por la UEFA como de élite (categoría 4), lo que le permite albergar finales europeas, como la final de la Liga de Campeones de 2014, en la que el Real Madrid, conquistó su décima Copa de Europa​ y la de 2020 que ganó el Bayern de Múnich.​ Eventos disputados Eurocopa 2004 - El estadio albergó cinco partidos de la Eurocopa 2004. Final Liga de Campeones 2013-14 Final Liga de Campeones 2019-20 Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Portugal Anexo:Estadios de fútbol en Europa Anexo:Estadios de categoría 4 de la UEFA Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estádio da Luz. Estádio da Luz en slbenfica.pt
Estádio da Luz

Estádio da Luz (hrv: Stadion svjetla), punim imenom Estádio do Sport Lisboa e Benfica, je nogometni stadion na kojem igra portugalski klub Benfica. Stadion je od Benficinih navijača dobio nadimak A Catedral. Izgrađen je 2003. za potrebe Europskog nogometnog prvenstva u Portugalo 2004. Ime je dobio po zaštitnici grada Lisabona Gospi od svjetla (por: Nossa Senhora da Luz). Novi Luz nasljedio je onaj stari koji je bio izgrađen 1954. te je bio jednim od najvećih stadiona na svijetu s kapacitetom od 120.000 gledatelja. Koncern Populous je taj broj praktički prepolovio radi konstrukcije stadiona i radi boljeg ulaska svjetlosti kroz krov. Otvoren je u listopadu 2003. u utakmici između Benfice i urugvajskog Nacionala iz Montevidea. benfica je pobijedila rezultatom 2:1, a oba pogotka postigao je Nuno Gomes. Na njemu je igrano finale EURA u kojem je Grčka iznenađujuće svladala domaćina, Portugal. Galerija Izvori Vanjske poveznice Službene stranice Arhivirana inačica izvorne stranice od 27. srpnja 2012. (Wayback Machine) Estádio da Luz at Stadiumguide.com
Estádio da Luz

Az Estádio da Luz egy labdarúgó-stadion Lisszabonban, Portugáliában, az SL Benfica otthona. Nevének jelentése: A fény stadionja, de a szurkolók gyakran nevezik „A Catedral”-nak, vagyis katedrálisnak is. A négycsillagos UEFA-stadiont, Európa huszonegyedik legnagyobb stadionját 2003. október 25-én nyitották meg. Története Ez a létesítmény adott otthont a 2004-es labdarúgó-Európa-bajnokság 3 csoportmeccsének, a portugál-angol negyeddöntőnek és a Portugália-Görögország döntőnek. A 2013–2014-es UEFA-bajnokok ligája döntőjét itt játszották. A korábbi Benfica-stadion 120 000 férőhelyes volt, de azt 2002-ben lebontották és azóta a Populous cégáltal felépített új 65 647 férőhelyes arénában játssza mérkőzéseit a lisszaboni csapat. Mérkőzések a stadionban a 2004-es Eb-n Jegyzetek Források Estádio da Luz at S.L. Benfica's official website Archiválva 2014. január 18-i dátummal a Wayback Machine-ben Estádio da Luz at Stadiumguide.com Estádio da Luz at Footballmatch.de
Estádio da Luz

Het Estádio da Luz (Stadion van het Licht) is een voetbalstadion in Lissabon, met Benfica als vaste bespeler. 'Luz' betekent inderdaad 'Licht', maar refereert ook aan de naam van de belangrijkste straat in de buurt: "Estrada da Luz". Het stadion werd geopend in 1954 en vrijwel geheel opnieuw gebouwd voor het Europees kampioenschap voetbal mannen van 2004. Thans heeft het een capaciteit van 68.100 toeschouwers. In 2014 was het stadion het toneel van de Champions League-finale. Ook in 2020 is dit stadion het toneel van de finale. Deze zou eigenlijk in Istanboel worden gespeeld in mei van dat jaar, maar moest vanwege de coronapandemie die dat jaar uitbrak worden uitgesteld tot augustus en omdat alle wedstrijden vanwege deze pandemie in Lissabon werden gespeeld, werd de finale verplaatst naar dit stadion. Belangrijke wedstrijden Finale Europees kampioenschap voetbal 2004: Portugal – Griekenland 0–1 Finale UEFA Champions League 2014: Real Madrid CF – Atlético Madrid 4–1 (n.v.) Finale UEFA Champions League 2020: Paris Saint-Germain - Bayern München 0-1
Estádio da Luz

Estádio da Luz (wym. [(ɨ)ˈʃtadi̯u dɐ ˈluʃ]; port. Stadion Światła albo Stadion Światłości) – stadion piłkarski w Lizbonie, na którym swoje mecze rozgrywa klub SL Benfica i reprezentacja Portugalii. Jego nazwa pochodzi od słonecznego regionu zwanego Luzytania. Jest drugim o takiej samej nazwie. Stary stadion został otwarty w 1954 r. i liczył sobie 100 tys. miejsc. Na MŚ juniorów w piłce nożnej w 1993 roku jeszcze rozbudowany – finałowy mecz Portugalia – Brazylia obserwowało 127 tysięcy widzów. Był wówczas największy w Europie. Gościł m.in. finał Pucharu Zdobywców Pucharu w 1992. Przed Mistrzostwami Europy w piłce nożnej w 2004 stadion rozebrano, a na jego miejscu wybudowano mniejszy obiekt mogący pomieścić 65 tys. widzów, o tej samej nazwie. Autorem projektu był Damon Lavelle. Na turnieju finałowym Mistrzostw Europy 2004 rozegrano tutaj kilka meczów, w tym finał pomiędzy Portugalią a Grecją (0:1). W eliminacjach do Euro 2008 reprezentacja Polski zremisowała tutaj 2:2 z reprezentacją Portugalii. Przed jego bramą stoi pomnik Eusébio. Przypisy