NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Baixa Pombalina

Baixa Pombalina ([ˈbajʃɐ põbɐˈlinɐ]?, eller Baixa) er et område, som dækker omkring 235.620 kvadratmeter i det centrale Lissabon, hovedstaden i Portugal. Det består af et netværk af gader nord for Praça do Comércio, omtrent mellem Cais do Sodré og Alfama-distriktet neden for Lissabon Slot, og strækker sig mod nord i retning af Rossio- og Figueira-pladserne og Avenida da Liberdade, en træ-omkranset boulevard kendt for sine skrædder-butikker og caféer. Baixa er et elegant distrikt, primært bygget efter jordskælvet i Lissabon 1755. Det har fået sit navn efter Sebastião José de Carvalho e Melo, 1. Markise af Pombal, premierminister for Josef 1. af Portugal fra 1750 til 1777 og nøglefigur i oplysningstidens Portugal, der tog føringen i at beordre genopbygningen af Lissabon efter jordskælvet i 1755. Marquis af Pombal pålagde strenge betingelser for at genopbygge byen, og den nuværende opbygning efter gittermønster adskiller sig kraftigt fra den selvskabte gadestruktur, der prægede distriktet før jordskælvet. Baixa har nogle af de første eksempler på jordskælvssikre konstruktioner. Arkitektoniske modeller blev testet ved at have tropper til at marchere omkring dem for at simulere jordskælv. Bemærkelsesværdige træk ved Baixas strukturer omfatter "Pombaline-buret", nogle symmetriske rammer bestående af træ-gitre med henblik på ligelig fordeling af jordskælvets kraft, og mellem-terrasse vægge, der er bygget højere end tagenes tømmerkonstruktioner for at nedsætte risikoen for brandspredning. Baixa nedfældedes på Portugals "foreløbige liste" over potentielle verdenarvssteder den 7. december 2004, som erklærer området overlegent i forhold til andre planlagte områder i f.eks. Edinburgh, Torino og London; i særdeleshed omtaler fremlæggelsen, at planerne for genopbygningen af London efter Storbranden i London i 1666 "ikke gennemførte overordnede principper" som dem, der opnåedes i Pombaline Baixa. Se også Praça do Comércio Rossio Praça da Figueira Restauradorespladsen Eksterne henvisninger Foreløbig liste over kandidater til UNESCO's verdensarvsliste (engelsk) Hjemmeside om Baixa Pombalina Arkiveret 9. januar 2004 hos Wayback Machine (portugisisk)
Baixa von Lissabon

Die Baixa von Lissabon (traditionell Baixa Pombalina, zu deutsch Unterstadt) ist das Herz der portugiesischen Hauptstadt Lissabon. Der Bezirk dehnt sich über 235.620 Quadratmeter, nördlich des Praça do Comércio, ungefähr zwischen dem Verkehrsknotenpunkt Cais do Sodré und dem Stadtteil Alfama, südlich des Castelo de São Jorge aus. Nach dem verheerenden Erdbeben von 1755 wurde die Baixa komplett wieder aufgebaut. Die Baixa ist primäre Anlaufstelle vieler Besucher der Stadt. Hier finden sie den ersten Kontakt mit der typischen Atmosphäre und der Calçada Portuguesa sowie seinen vielen Sehenswürdigkeiten und Restaurants. Der Bezirk ist ein elegantes Viertel, dessen Aufbau unmittelbar nach dem Erdbeben von 1755 in Auftrag gegeben wurde. Seinen Namen erhielt der Bezirk von Sebastião José de Carvalho e Melo, der unter seinem Adelstitel „Marquês de Pombal“ bekannt wurde, von 1750 bis 1777 Premierminister des Landes war und eine entscheidende Rolle beim Wiederaufbau Lissabons spielte. Der Markgraf plante die Stadt nach dem Erdbeben nicht mehr nach geographischen Gegebenheiten, sondern entwarf ein streng geometrisches Straßennetz. Die Baixa ist ein gutes Beispiel für die frühe Entwicklung von erdbebensicherem Bauen. Die Belastbarkeit der Anlagen wurde getestet, indem man Truppen des Militärs um architektonische Modelle marschieren ließ, um ein leichtes Erdbeben zu simulieren. Die portugiesische Regierung nahm die Baixa am 7. Dezember 2004 auf die nationale Vorschlagsliste für das UNESCO-Welterbe auf. In der Baixa befindet sich neben der Banco de Portugal und der ehemaligen Banco Nacional Ultramarino in der Rua Augusta das Museu do Design e da Moda (MUDE), ein Design- und Modemuseum, u. a. die Apotheke Farmácia Normal sowie die Armazéns Grandella. Einzelnachweise Weblinks Lissabon Touristen Info Lisbon Tourist Information (en/pt/fr/es)
Lisbon Baixa

The Baixa ("Downtown"), also known as the Baixa Pombalina (IPA: [ˈbajʃɐ põbɐˈlinɐ]; "Pombaline Downtown"), is a neighbourhood in the historic centre of Lisbon, Portugal. It consists of the grid of streets north of the Praça do Comércio, roughly between the Cais do Sodré and the Alfama district beneath the Lisbon Castle, and extends northwards towards the Rossio and Figueira squares and the Avenida da Liberdade, a tree-lined boulevard noted for its tailoring shops and cafes. History The Pombaline Baixa is an elegant district, primarily constructed after the 1755 Lisbon earthquake. It takes its name from the 1st Marquis of Pombal, the prime minister to Joseph I of Portugal from 1750 to 1777 and key figure of the Enlightenment in Portugal, who took the lead in ordering the rebuilding of Lisbon after the 1755 earthquake. The Marquis of Pombal imposed strict conditions on rebuilding the city, and the current grid pattern strongly differs from the organic streetplan that characterised the district before the earthquake. The Pombaline Baixa is one of the first examples of earthquake-resistant construction. Architectural models were tested by having troops march around them to simulate an earthquake. Notable features of Pombaline structures include the Pombaline cage, a symmetrical wood-lattice framework aimed at distributing earthquake force, and inter-terrace walls that are built higher than roof timbers to reduce fire contagion. It was placed on Portugal's "tentative list" of potential World Heritage Sites on 7 December 2004, which declares it superior to the planned areas in Edinburgh, Turin, and London; in particular, the submission states that the plans for the reconstruction of London after the Great Fire in 1666 "does not implement overall principles" like those achieved in the Pombaline. Landmarks Praça do Comércio Rossio Praça da Figueira Restauradores Square External links Tentative list (English) Baixa Pombalina website (Portuguese) Virtual Tour & Location Map of Baixa Pombalina (English)
Baixa Pombalina

Parte baja (en portugués, baixa) de la ciudad de Lisboa, Portugal, situada entre el Barrio Alto y el Barrio de la Alfama. La denominación Pombalina hace referencia al marqués de Pombal, que reconstruyó la ciudad tras el terremoto de Lisboa. Con una superficie de unas 255 hectáreas, se encuentra entre Terreiro do Paço, junto al río Tajo, Rossio y Praça da Figueira, y longitudinalmente entre Cais do Sodré, Chiado y Carmo, por un lado, y la Catedral y la colina de Castelo de São Jorge, por el otro. La Baixa está totalmente integrada en el territorio de la parroquia de Santa Maria Maior.
Baixa pombalina

La Baixa Pombalina (prononciation en portugais : [ˈbajʃɐ põbɐˈlinɐ]) ou plus simplement Baixa est un quartier du centre de Lisbonne. Il comprend le réseau de rues perpendiculaires au nord de la Praça do Comércio, à peu près entre Cais do Sodré et le quartier de l'Alfama, en dessous du Château Saint-Georges, et s'étend au nord jusqu'aux places de Rossio et Figueira et l'Avenida da Liberdade. La Baixa est un quartier élégant, construit après le tremblement de terre de 1755. Elle doit son nom (Pombalina) à Sebastião José de Carvalho e Melo, premier marquis de Pombal, Premier ministre de Joseph Ier de Portugal de 1750 à 1777 et figure éminente des Lumières portugaises, qui dirigea la reconstruction de Lisbonne après le tremblement de terre de 1755. Le Marquis de Pombal imposa des conditions très strictes quant à la reconstruction de la ville, et le plan actuel quadrillé, aux rues perpendiculaires, diffère du plan aléatoire qui caractérisait le quartier auparavant. La Baixa Pombalina est l'un des premiers exemples de construction anti-sismique. Les modèles architecturaux furent testés en employant des troupes à marcher autour des bâtiments pour simuler un séisme. Les principales caractéristiques de ces constructions sont par exemple, la « cage pombaline » (gaiola pombalina), une charpente au treillis symétrique, en bois de chêne ou yeuse, dont le but est de répartir les forces sismiques, et des murs inter-terrasses plus haut que le toit de la charpente afin de limiter la propagation des incendies. Les immeubles lisboètes des années 1920 seront encore construits selon ce principe. Le quartier est candidat à l'inscription au Patrimoine mondial de l'UNESCO depuis 2017. Notes Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Pombaline Lower Town » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Lisbonne
Baixa

Baixa (IPA: [ˈbajʃɐ]), vagy teljes nevén Baixa Pombalina Lisszabon történelmi városrésze, az Alfamától keletre eső völgyben, ami a Tajo folyóra néz. Hagyományosan kereskedelmi és banki negyed. Története Eredetileg az utcák a domborzatot követték. 1255-től Lisszabon lett Portugália fővárosa és ennek hatására jelentős gazdasági fejlődés következett be. Baixa negyedben építették fel a királyi palotát. 1755-ös lisszaboni földrengés során a negyed legszebb épületeiből is számtalan elpusztult a bennük lévő arannyal, értékes bútorokkal és festményekkel együtt. A földrengés után I. József portugál király főminisztere, Sebastião José de Carvalho e Melo, a későbbi Pombal márki megrajzoltatta új várostervének körvonalait. A márki, aki a Portugál felvilágosodás meghatározó alakja áttekinthető szerkezettel és neoklasszikus épületekkel gondolta újra a belvárost. Tiszteletére adták a "Pombaline" kiegészítő nevet Baixa negyednek. Az építési terveket Eugénio dos Santos (1711-1760) és Carlos Mardel (1696-1763) készítették. Az új épületeket földrengés és tűzbiztosra tervezték. A negyedben az 1800-as években sok jelentős épületet emeltek, így itt épült a Nemzeti Színház, és a főpályadvar. 1879-1886 között épült a Szabadság sugárút (Avenida da Liberdade) melynek végén Pombál márki szobra áll. A negyed az 1950-es évektől kezdve hanyatlani kezdett, az újabb vállalkozások hely hiányában kitelepültek, az itt élő lakosság elöregedett. A Polgármesteri Hivatal 2009-től nagyszabású rekonstrukciós programot hirdetett meg elsősorban turisztikai céllal. A Világörökségi javaslati lista 2004-től tartalmazza Baixa negyed előterjesztését. Nevezetességei Kereskedők tere A Város "fogadócsarnoka" a Praça do Comércio (Kereskedők tere): Az 1755-ös földrengésig itt állt a királyi palota, mely teljesen megsemmisült. Az újjáépítés során egy nagy teret alakítottak ki, a térbe csatlakozó elegáns utcákkal (Pombelino negyed), ahol földrengés álló épületek sorakoznak. A tér közepén áll I. József portugál király lovasszobra. Rossio tér A másik meghatározó tér a Praça Rossio (Rossio tér). Ez a tér népszerű neve, a valódi neve IV. Pedro tér. Ez tekinthető Lisszabon fő terének, ahol valamikor bikaviadal, kivégzések voltak, később gyűlések, tüntetések kiinduló tere és a turisták és a helyi lakosok találkozó helye. Santa Justa felvonó Santa Justa felvonó: a Baixáról ezzel a felvonóval lehet feljutni a felső városrészbe, gyaloglás nélkül. Jegyzetek Források Annette Hüller, Michaela Lienemann: Lisszabon útikönyv, Marco Polo. További információk guiadacidade.pt: Praça Dom Pedro IV - Rossio Jon Atkinson: Lisszaboni látnivalók
Baixa

La Baixa è un'area di Lisbona situata nel centro della città nel quartiere di Santa Maria Maior. L'area si estende in direzione sud-nord da Praça do Comércio, adiacente al fiume Tago, fino a Praça da Figueira e Praça de D. Pedro IV (il Rossio); confina a ovest con il Cais do Sodré e il quartiere Chiado e a est con il quartiere Sé e la collina sulla quale è situato il Castello di San Giorgio. La Baixa ricopre un'area di circa 255.000 m²; viene anche chiamata Baixa Pombalina per essere stata edificata per ordine del marchese di Pombal, in seguito al terremoto del 1755. La Baixa è caratterizzata da una pianta a scacchiera, avente la rua Augusta quale suo asse principale. Gli edifici del quartiere sono in stile pombalino e vennero costruiti secondo criteri di ingegneria sismica. Galleria d'immagini Voci correlate Altri quartieri storici di Lisbona: Alfama Bairro Alto Chiado Mouraria Bica Madragoa Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Baixa Collegamenti esterni (PT) Paula Noé, Teresa Vale e Carlos Gomes e Renata Araujo, Baixa Pombalina / Lisboa Pombalina / Baixa de Lisboa, su monumentos.gov.pt, 1990, 1995, 2004. (EN) Baixa, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Baixa Pombalina

De Baixa Pombalina (Lage Pombalina) is een laaggelegen wijk in het centrum van Lissabon. Het ligt ongeveer ten noorden van het plein Praça do Comércio en ten zuiden van het plein Rossio. De wijk is gebouwd nadat bijna alle gebouwen bij de aardbeving in 1755 instortten. Het district heeft zijn naam van de toenmalige minister-president Markies van Pombal, een belangrijke figuur in de Portugese Verlichting. De straten van het stadsdeel zijn gebouwd in rechte lijnen, niet lijkend op het stratenpatroon vóór de aardbeving. Het staat bekend als een chique buurt met chique winkels. In de zomer zijn er veel toeristen te vinden. In 2004 werd de wijk op de lijst van kanshebbers voor plaatsing op de Werelderfgoedlijst gezet.
Baixa

Baixa, także Baixa Pombalina (wym. [ˌbaj.ʃɐ põ.bɐ.ˈli.nɐ]) – centralna dzielnica Lizbony administracyjnie należąca do kilku freguesias, w większej części São Nicolau oraz Madalena. Położona jest pomiędzy Tagiem na południu, Chiado na zachodzie, placami Rossio i Figueira na północy oraz Alfamą i wzgórzem zamkowym na wschodzie. Historia Historia Baixy wiąże się nierozerwalnie z trzęsieniem ziemi z 1755 roku. W jego następstwie zniszczeniu uległa duża część Lizbony, w tym niemal całe sięgające historią średniowiecza kupieckie śródmieście z około 120 ulicami, uliczkami i przesmykami oraz 16 placami. Odpowiedzialnym za odbudowę stolicy został Sebastião José de Carvalho e Melo, markiz de Pombal, którego imię przyjęła centralna dzielnica (samo baixo oznacza tyle co „niski”, baixa cidade to „dolne miasto”). Zgodnie z jego wytycznymi planista Manuel da Maia dzielnicę rozciągającą się pomiędzy położonym nad Tagiem dawnym placem pałacowym a placem Rossio podzielił regularnym układem dziesięciu alei (naprzemiennie szerokich i węższych) przedzielonych ośmioma ulicami przecinającymi je pod kątem prostym. Pomiędzy nimi wzniesiono innowacyjne budynki projektowane z myślą o zagrożeniach sejsmicznych. Wewnątrz murów posiadają one drewniany szkielet (tzw. „klatkę pombalińską”, gaiola pombalina). Ponadto zastosowano ściany ogniowe mające zabezpieczyć budynki przed pożarami oraz nowoczesne urządzenia sanitarno-kanalizacyjne. Wygląd samych gmachów został ujednolicony: niemal wszystkie one posiadają takie same okna, parapety, schody, niewielki metalowy balkon na pierwszym piętrze oraz wyłożone kostką wewnętrzne podwórza. Poszczególne kwartały tworzą zwartą całość, w której niekiedy nie sposób wyróżnić pojedynczych elementów. Innowacyjne, kompleksowe podejście do odbudowy dzielnicy sprawiło, że jej klasycystyczne gmachy oraz założenie urbanistyczne powielane było czy też wywarło wpływ na inne miejsca na świecie. Jednym z pierwszych przykładów jest odbudowane miasteczko Vila Real de Santo António, które zostało zniszczone przez to samo trzęsienie ziemi z 1755 roku. Obecnie Baixa stanowi jeden z głównych celów turystów odwiedzających Lizbonę. Do największych atrakcji należy zaliczyć należy zaliczyć chociażby łuk triumfalny Arco da Rua Augusta, windę św. Justyny czy kościół św. Dominika. Znaczna część historycznych budynków dzielnicy na parterach posiada sklepy czy lokale usługowe albo gastronomiczne. Oś dzielnicy stanowi handlowy deptak Rua Augusta, nawiązujący swoją nazwą do króla Józefa I. Pozostałe aleje noszą nazwy odnoszące się do najważniejszych cechów miejskich: złotników, jubilerów, szewców i innych. Główne ulice wyłożone są tzw. „chodnikiem portugalskim” (mozaika calçada portuguesa). Zabudowa dzielnicy podlega ochronie prawnej jako zabytek architektury. Baixa w 2017 roku została także zgłoszona przez portugalski rząd do wpisania na listę światowego dziedzictwa UNESCO po tym, jak od roku 2004 jej kandydatura została umieszczona na liście portugalskich propozycji. Przypisy
Байша (Лиссабон)

Ба́йша, Байша Помбалина — один из центральных районов Лиссабона. Расположен в низине между двумя холмами, что обусловило его название (порт. Baixa — низкая). Байша ограничена с северной стороны площадью Росиу, с юга — площадью Комерсиу. С западной стороны от Байши находится холм, на котором располагается район Байрру-Алту; с восточной — холм, на склонах которого находится Алфама, а на вершине — замок Святого Георгия. Байша и Байрру-Алту связаны лифтом Санта-Жушта. Средневековая Байша была полностью уничтожена катастрофическим лиссабонским землетрясением 1755 года. Восстановительные работы в городе велись под руководством маркиза Помбала. В ходе ликвидации последствий землетрясения Байша была выстроена с нуля по единому плану. Средневековый хаотический лабиринт улиц был заменён сетью прямых и широких улиц строгой прямоугольной планировки, что стало одним из первых в Европе примеров градостроительной планировки. В связи с одновременностью постройки всех зданий Байша отличается единой архитектурной стилистикой, этот стиль позднее получил имя помбалино. Кроме того, Байша стала одним из первых в истории примеров строительства целого района с учётом сейсмостойкости зданий. Учитывая вклад маркиза Помбала в строительство новой Байши, иногда район называют Байша-Помбалина (порт. Baixa Pombalina). В 2004 году Байша занесена в предварительный список Всемирного наследия ЮНЕСКО. Байша — один из самых популярных у туристов районов португальской столицы, здесь расположено большое количество магазинов, кафе, сувенирных лавок. Среди главных достопримечательностей: Элевадор-ди-Санта-Жушта Площадь Комерсиу Площадь Фигейра Площадь Росиу Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Байша Baixa Pombalina Байша на сайте golisbon.com (англ.) Квартал Байша - центр Лиссабона // Видео
Lizbonska Baixa

Baixa ('središče mesta'), znana tudi kot Baixa Pombalina (IPA: [ˈbajʃɐ põbɐˈlinɐ]; 'Pombalinovo središče mesta'), je soseska v zgodovinskem središču Lizbone na Portugalskem. Sestavljen je iz mreže ulic severno od Praça do Comércio, približno med Cais do Sodré in četrtjo Alfama pod lizbonskim gradom, ter se razteza proti severu proti trgom Rossio in Figueira ter Avenida da Liberdade, drevoredu za svoje krojaške trgovine in kavarne. Zgodovina Pombalinova Baixa je elegantno okrožje, ki je bilo zgrajeno predvsem po lizbonskem potresu leta 1755. Ime je dobil po Sebastião José de Carvalho e Melo, 1. markizu Pombalu, predsedniku vlade Jožefa I. Portugalskega od 1750 do 1777 in ključni osebnosti portugalskega razsvetljenstva, ki je prevzel vodstvo pri ukazu obnove Lizbone po potresu. Markiz Pombal je določil stroge pogoje za obnovo mesta in trenutni mrežni vzorec se močno razlikuje od organskega načrta ulic, ki je bil značilen za okrožje pred potresom. Pombalinova Baixa je eden prvih primerov potresno odporne gradnje. Arhitekturne modele so testirali tako, da so čete korakale, da bi simulirale potres. Pomembne značilnosti struktur Pombaline vključujejo Pombalinovo kletko, simetrično ogrodje iz lesene mreže, namenjeno porazdelitvi potresne sile, in stene med terasami, ki so zgrajene višje od strešnega lesa, da zmanjšajo okužbo s požarom. Arheologija V rimskih časih je bil estuarij središče pristaniške dejavnosti, soljenja rib in proizvodnje garuma. Različne faze razvoja estuarija in zasedbe Baixe je mogoče videti v Arheološkem centru Rua dos Correeiros fundacije Millennium bcp. Prijava za Unescov seznam svetovne dediščine Leta 2023 je lizbonski mestni svet formaliziral kandidaturo Baixe Pombaline za svetovno dediščino s prošnjo, naslovljeno na nacionalno Unescovo komisijo, ki je poudarila »izjemnost tega zgodovinskega območja«. 7. decembra 2004 je bila uvrščena na portugalski 'poskusni seznam' potencialnih območij svetovne dediščine, kar ga razglaša za boljše od načrtovanih območij v Edinburghu, Torinu in Londonu; v predložitvi je zlasti navedeno, da načrti za obnovo Londona po velikem požaru leta 1666 »ne izvajajo splošnih načel«, kot so tista, dosežena pri Pombalinu. Sklici Zunanje povezave Tentative list (English) Baixa Pombalina website (Portuguese) Virtual Tour & Location Map of Baixa Pombalina (English)
Baixa Pombalina

Baixa Pombalina, vanligen kallad Baixa, är en stadsdel i centrala Lissabon som ligger norr om Praça do Comércio mellan områdena Chiado och Alfama. Baixa förstördes totalt vid jordbävningen 1755 och återuppbyggdes med fastigheter i en sammanhållen nyklassicistisk stil lagda i ett strikt rutnätsmönstrat gatunät. Historik Den 1 november 1755 drabbades Lissabon av en jordbävning som följdes av en tsunami och därefter en brand som varade i sex dagar. Större delen av den medeltida stadsbebyggelsen förstördes totalt. Inför denna förödelse och detta kaos var det nödvändigt att återuppbygga staden. Det var minister Sebastião José de Carvalho e Melo, den framtida Marques de Pombal, som tog sig an denna uppgift. Det team med ingenjörer och arkitekter som sattes samman presenterade förslag på alltifrån ifrån ett återuppbyggande av den medeltida staden till en plan på en helt ny och modern stadsdel. Man valde det senare. Planen baserades på ett strängt geometriskt gatunät med rektangulära kvarter. Åtta raka gator drogs mellan torgen Rossio och Praça da Figueira i norr och Praça do Comércio i söder som vinkelrätt korsades av smalare gator. Fastigheterna i kvarteren fick en homogen arkitektonisk utformning i nyklassicistisk stil. Denna stil har fått namnet arcquitectura pombalina, namngivet efter Marques de Pombal. Byggarbetet påbörjades 1759 och pågick i femtio år. Referenser Noter Källor Baixa Pombalina, informationsblad på portugisiska, Wordpress.com Motsvarande artikel på portugisiska Wikipedia
Байша (Лісабон)

Байша — центральний, історичний район Лісабона. Розташований в низині між двома пагорбами, що зумовило його назву (порт. Baixa — низина). Район Байша обмежують з північного напряму площа Россіо, з півдня — площа Комерсіо. На захід від Байши знаходиться пагорб, на якому розташований район Байрро Альто. На схід — пагорб, на схилах якого район Алфама, а на вершині — замок святого Георгія. Райони Байша та Байрро Альто пов'язані між собою ліфтом Санта-Жушта. Середньовічна Байша була повністю знищена лісабонським землетрусом в 1755 році. Відновлювальними роботами району, як й всього міста, керував маркіз Помбальський. Район Байша було наново розбудовано за єдиним планом. Його головною особливістю було прямокутне планування широких та прямих вулиць. Таке планування було одним з найперших прикладів містобудівного планування в Європі. Ще однією особливістю Байша стало будівництво цілого району з урахуванням сейсмостійкості будівель. У зв'язку з одночасністю споруди всі будівлі Байша створені в єдиному архітектурному стилі — помбальському. З огляду на внесок маркіза Помбальського у відновлення Байши, іноді район називають Байша-Помбаліно (порт. Baixa Pombalina). У 2004 році Байша занесена до попереднього списку світової спадщини ЮНЕСКО, за номером 6226. Байша популярний туристичний район, тут розташована велика кількість магазинів, кафе, сувенірних крамниць. Головні визначні пам'ятки: Санта-Жуштський ліфт Площа Комерсіо Площа Фігейра Площа Россіо Примітки