NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
U-Bahnhof Areeiro

Areeiro ist ein U-Bahnhof der Linha Verde der Metro Lissabon, des U-Bahn-Netzes der portugiesischen Hauptstadt. Der Bahnhof befindet sich direkt unter der Praça Francisco Sá Carneiro in der Lissabonner Stadtgemeinde Areeiro. Die Nachbarbahnhöfe sind Roma und Alameda. Der Bahnhof ging am 18. Juni 1972 in Betrieb. Es besteht offiziell, trotz eines längeren Fußweges von etwa 500 Metern, eine Umsteigemöglichkeit zum Regional- und Vorortbahnhof Roma-Areeiro. Geschichte Der U-Bahnhof Areeiro wurde offiziell am 18. Juni 1972 als Teil der Verlängerung von Anjos nach Alvalade in Betrieb genommen. Dieser Teil war der letzte der fertigzustellenden zweiten Bauphase der Lissabonner Metro. Zu diesem Zeitpunkt war somit innerhalb von sechzehn Jahren ein Netz mit zwei Linienästen von insgesamt 20 Stationen entstanden. Für die Bahnhöfe der letzten Bauetappe war durchweg der Architekt Dinís Gomes zuständig, der sich am standardisierten Bahnhofsentwurf von João Falcão e Cunha orientierte, der den Großteil der bereits bestehenden Bahnhöfe entworfen hatte. Er wählte auch beim Bahnhof Areeiro zwei 70 Meter lange Bahnsteige, die für Vier-Wagen-Züge ausgelegt waren. Der Bahnhof erhielt auf der nördlichen Seite eine Vorhalle sowie drei Ausgänge, die sowohl auf dem oberirdischen Platz Praça de Areeiro (heute Praça Francisco Sá Carneiro) beziehungsweise auf die Straße Avenida Padre Manuel de Nóbrega münden. Für die Ausgestaltung des Bahnhofes war auch hier die Künstlerin Maria Keil zuständig. Sie wählte Azulejos mit grünen und weißen vertikalen Streifen, auf denen goldfarbene, miteinander verwobene Wellenlinien abgebildet sind. Die Bahnhofshalle ist im nördlichen Teil wesentlich niedriger als im südlichen, da der Straßentunnel der Avenida João XXI. im rechten Winkel zur U-Bahn-Strecke verläuft. Seit der Eröffnung des Bahnhofes hat sich nicht mehr besonders viel geändert, lediglich die Linienbezeichnung und die möglichen Streckenziele unterschieden sich. Heute ist der Bahnhof ein Teil der Linha Verde (Grüne Linie) zwischen Telheiras und Cais do Sodré. Um die steigenden Fahrgastströme auf der Linie bewältigen zu können, entschied die Metropolitano de Lisboa, EPE die Bahnhöfe der grünen Linie im Rahmen einer Generalsanierung von 70 Meter auf 105 Meter zu verlängern, um Sechs-Wagen-Kompositionen, wie auch auf den anderen Linien, einsetzen zu können. Im Rahmen dessen soll der Bahnhof auch, wie beispielsweise bei den Nachbarbahnhöfen Roma und Alvalade, künstlerisch umgestaltet werden und Aufzüge erhalten. Die Arbeiten sollten im Jahr 2009 beginnen und 2010 fertiggestellt werden, begannen jedoch erst im August 2011. Aufgrund finanzieller Schwierigkeiten sind die Bauarbeiten bis heute nicht abgeschlossen. Verlauf Am U-Bahnhof bestehen Umsteigemöglichkeiten zu den Buslinien der Carris sowie zu den Vorortbahnlinien der Eisenbahngesellschaften CP Urbanos de Lisboa und Fertagus (Bahnhof Lissabon Roma-Areeiro). Einzelnachweise Weblinks Umgebungskarte des Bahnhofes (PDF-Datei, 341 KiB)
Areeiro Station

Areeiro is a station on the Green Line of the Lisbon Metro serving the Areeiro neighbourhood. The station is located in the Praça Francisco Sá Carneiro, just south of the Roma-Areeiro railway station. History The station was designed by the architect Denis Gomes with art installations by the painter Maria Keil. Connections Urban buses Carris 206 Cais do Sodré ⇄ Senhor Roubado (Metro) (morning service) 208 Cais do Sodré ⇄ Estação Oriente (Interface) (morning service) 705 Estação Oriente (Interface) ⇄ Estação Roma-Areeiro 708 Martim Moniz ⇄ Parque das Nações Norte 717 Praça do Chile ⇄ Fetais 720 Picheleira / Rua Faria Vasconcelos ⇄ Calvário 722 Praça de Londres ⇄ Portela - Rua dos Escritores 727 Estação Roma-Areeiro ⇄ Restelo - Av. das Descobertas 735 Cais do Sodré ⇄ Hospital Santa Maria 756 Olaias ⇄ Rua da Junqueira 793 Marvila ⇄ Estação Roma-Areeiro Aerobus Linha 1 Aeroporto ⇄ Cais do Sodré Suburban buses Rodoviária de Lisboa 319 Lisboa (Areeiro) ⇄ Alverca (Zona Industrial) 320 Lisboa (Areeiro) ⇄ Alverca (Estação) via Forte da Casa 321 Lisboa (Areeiro) ⇄ Via Rara Transportes Sul do Tejo 160 Almada ⇄ Lisboa (Praça do Areeiro) (via Alcântara) 161 Costa de Caparica ⇄ Lisboa (Praça do Areeiro) (via Alcântara) 190 Charneca de Caparica ⇄ Lisboa (Praça do Areeiro) Rail Comboios de Portugal Sintra ⇄ Lisboa - Oriente Sintra ⇄ Alverca Alcântara-Terra ⇄ Castanheira do Ribatejo Fertagus Setúbal ⇄ Roma-Areeiro Coina ⇄ Roma-Areeiro See also List of Lisbon metro stations References External links Media related to Areeiro (Lisbon Metro) at Wikimedia Commons
Areeiro (Metro de Lisboa)

Areeiro es una estación de la línea Verde del metro de Lisboa, Portugal, inaugurada el 18 de junio de 1972. Permite la conexión con la estación ferroviaria Roma-Areeiro, que opera las líneas Azambuja y Sintra (de Comboios de Portugal) y la línea a Setúbal (de Fertagus).​​​ Está ubicada en la Praça Francisco Sá Carneiro, en la freguesia de Areeiro, y fue diseñada por el arquitecto Dinis Gomes con intervenciones artísticas de Maria Keil.​​​​ Está equipada para atender a pasajeros con movilidad reducida y dispone de ascensores.​​ Funciona todos los días del año, de 06:30 a 1:00.​​ En 2008 comenzaron las obras de remodelación del atrio sur de la estación, que se inauguraron el 17 de noviembre de 2013, en un proyecto del Alberto Barradas que incluyó intervenciones artísticas de Júlia Ventura (una obra sobre azulejos llamada As Meninas que muestra imágenes a tamaño natural de niños jugando) y el alargamiento del andén a 105 metros (para permitir trenes de seis vagones).​​​​ Una vez concluida la primera etapa comenzaron las obras del atrio norte, que se inauguraron el 28 de agosto de 2020, 12 años después de iniciada la remodelación integral de la estación. En esta fase se instalaron ascensores, se adaptó la estación para atender a personas con movilidad reducida y se efectuó una modernización de equipamiento e instalaciones.​​​​​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Areeiro.
Areeiro (metropolitana di Lisbona)

Areeiro è una stazione della linea verde della metropolitana di Lisbona. La stazione è stata inaugurata nel 1972 come stazione della linea blu, ma dal 1998 la stazione serve la linea verde. Con la stazione di Roma, questa stazione ha corrispondenza con la ferrovia Lisbona-Sintra, la ferrovia Lisbona-Azambuja e il Fertagus. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stazione Areeiro Collegamenti esterni (EN) Areeiro, su Structurae.
Areeiro

Areeiro – stacja metra w Lizbonie, na linii Verde. Została otwarta 18 czerwca 1972 wraz ze stacjami Alvalade, Roma, Alameda i Arroios, w ramach rozbudowy tej linii do Alvalade. Stacja ta znajduje się na Praça Francisco Sá Carneiro, umożliwiając dostęp do stacji kolejowej Roma-Areeiro. Projekt architektoniczny jest autorstwa Dinisa Gomesa i malarki Marii Keil. Linki zewnętrzne Strona stacji Mapa da zona envolvente à estação Areeiro. metrolisboa.pt. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-03)].
Areeiro (stație de metrou din Lisabona)

Areeiro este o stație de pe Linia verde a metroului din Lisabona care deservește cartierul Areeiro. Stația este situată sub piața Praça Francisco Sá Carneiro, oferind acces facil către Gara Roma-Areeiro, aflată în apropiere. Istoric Stația fost inaugurată pe 18 iunie 1972, în același timp cu Alameda, Alvalade, Arroios și Roma, odată cu prelungirea Liniei verzi până în parohia Alvalade. Proiectul original îi aparține arhitectului Dinis Gomes, iar lucrările plastice pictoriței Maria Keil. În prezent au loc lucrări de extindere și reabilitare a stației, acestea fiind executate după un proiect tehnic realizat de Ferconsult S.A. și unul arhitectonic conceput de arhitectul Alberto Barradas, cu decorațiuni ale pictoriței Júlia Ventura. Extinderea stației a presupus prelungirea peroanelor și reabilitarea celor două atriumuri. Atriumul de sud a fost redeschis publicului pe 17 noiembrie 2013, în timp ce lucrările la atriumul de nord continuă. Valoarea reconstrucției atriumului de nord este estimată la 2.807.920,40 €, iar execuția acesteia se face de către consorțiul de firme DST/EFACEC/DTE/CARI. După terminarea lucrărilor, stația va putea deservi și persoanele cu dizabilități locomotorii, precum toate stațiile noi ale metroului din Lisabona. Legături Autobuze orășenești Carris 206 Cais do Sodré ⇄ Senhor Roubado (Metro) (dimineața) 208 Cais do Sodré ⇄ Gara Oriente (Interface) (dimineața) 705 Gara Oriente (Interface) ⇄ Gara Roma-Areeiro 708 Martim Moniz ⇄ Parque das Nações Norte 717 Praça do Chile ⇄ Fetais 720 Picheleira / Rua Faria Vasconcelos ⇄ Calvário 722 Praça de Londres ⇄ Portela - Rua dos Escritores 727 Gara Roma-Areeiro ⇄ Restelo - Av. das Descobertas 735 Cais do Sodré ⇄ Spitalul Santa Maria 756 Olaias ⇄ Rua da Junqueira 793 Marvila ⇄ Gara Roma-Areeiro Aerobus Linha 1 Aeroporto ⇄ Cais do Sodré Autobuze preorășenești Rodoviária de Lisboa 319 Lisabona (Areeiro) ⇄ Alverca (Zona industrială) 320 Lisabona (Areeiro) ⇄ Alverca (Gară) via Forte da Casa 321 Lisabona (Areeiro) ⇄ Via Rara Transportes Sul do Tejo 160 Almada ⇄ Lisabona (Praça do Areeiro) (via Alcântara) 161 Costa de Caparica ⇄ Lisabona (Praça do Areeiro) (via Alcântara) 190 Charneca de Caparica ⇄ Lisabona (Praça do Areeiro) Feroviare Comboios de Portugal Sintra ⇄ Lisboa - Oriente Sintra ⇄ Alverca Alcântara-Terra ⇄ Castanheira do Ribatejo Fertagus Setúbal ⇄ Roma-Areeiro Coina ⇄ Roma-Areeiro Note Legături externe Materiale media legate de stația Arreiro la Wikimedia Commons
Ареейру (станція метро)

Арее́йру (порт. Areeiro) — станція Лісабонського метрополітену. Знаходиться у центральній частині міста Лісабона, в Португалії. Розташована на Зеленій лінії (або Каравели), між станціями «Аламеда» і «Рома». Станція берегового типу, мілкого закладення. Введена в експлуатацію 18 червня 1972 року в рамках пролонгації теперішньої Зеленої лінії метрополітену у північному напрямку. Розташована в першій зоні, вартість проїзду в межах якої становить 0,75 євро. Станція має виходи до залізничної станції приміських поїздів Лінії Сінтри та Лінії Азамбужі. Назва станції походить від назви однойменної місцевості, де вона локалізована, — Ареейру. Розташована під площею Франсішку Са Карнейру (порт. Praça Francisco Sá Carneiro) — відомого політичного діяча, засновника Соціал-Демократичної партії і колишнього прем'єр-міністра Португалії, що загинув 4 грудня 1980 року за загадкових обставин в авіакатастрофі. Опис За архітектурою і декорацією станція нагадує інші невідреставровані станції Зеленої лінії. Архітектор оригінального проекту — Dinis Gomes, художні роботи виконала — Maria Keil (першопочатковий вигляд станції). Станція має лише один вестибюль підземного типу (у північній частині), що має три виходи на поверхню. На жаль, станція є однією з найдеградованіших станцій у Лісабонському метро, оскільки починаючи з 1972 року ніяких суттєвих робіт по її оновленню проведено не було. На станції заставлено тактильне покриття. Режим роботи Відправлення першого поїзду відбувається з кінцевих станцій лінії: ст. «Кайш-ду-Содре» — 06:30 ст. «Тельєйраш» — 06:30 Відправлення останнього поїзду відбувається з кінцевих станцій лінії: ст. «Кайш-ду-Содре» — 01:00 ст. «Тельєйраш» — 01:00 Галерея зображень Посилання Офіційна вебсторінка Лісабонського метрополітену [Архівовано 22 травня 2014 у Wayback Machine.] (порт.) Вебсторінка Лісабонського метрополітену на urbanrail.net (англ.) Примітки
Les Mousquetaires

Les Mousquetaires er en fransk detailhandelskoncern. De har hovedkvarter i Bondoufle, Île-de-France. Virksomhedens årsomsætning er på 45 mia. euro, og der er 112.000 ansatte. De kendes bedst for dagligvarekæden Intermarché, men også supermarkedskæden Netto, byggemarkedskæden Bricomarché, biludstyrskæden Roady, restaurantkæden Poivre Rouge, tøjbutikskæden Vêti og conveniencekæden Le Relais des Mousquetaires. Referencer
Mousquetaires Group

The Mousquetaires Group (French: Groupement Mousquetaires), formerly Les Mousquetaires, trading as Grupo Mosqueteiros in Portugal and as Grupa Muszkieterów in Poland, is a French retail group operating internationally, founded in 1969. Its head office is in Bondoufle, France. It operates several different brands for different retail segments, which are mostly suffixed by the term "marché" (French for market), like Intermarché or Bricomarché. The stores are independent businesses, but they are supplied with products and central services by Les Mousquetaires group. The Mousquetaires Group operates in: France (4,100 hypermarkets and supermarkets), Belgium (159 Intermarché Super supermarkets and Intermarché Contact convenience stores), Portugal (367 Intermarché supermarkets and Bricomarché stores), Poland (398 Intermarché supermarkets and Bricomarché stores), and more than 50 affiliated “Partner” stores in Réunion, Martinique, French Guiana, Guadeloupe, Mayotte, Cameroon, the Republic of the Congo, Gabon, Mauritius, Madagascar, Lebanon, and Georgia. History "EX" brand Initially, Jean-Pierre Le Roch, a member of the E.Leclerc retail cooperative, was a close associate of Édouard Leclerc. Although fruitful, the relationship between Édouard Leclerc and Jean-Pierre Le Roch deteriorated due to differences of opinion, with Leclerc moving towards consolidating supermarkets into hypermarkets, while Le Roch wanted to open more supermarkets. Their collaboration ended on 15 September 1969, when Jean-Pierre Le Roch resigned from the cooperative following yet another disagreement, taking with him, by ultimatum, ninety-two members at the time, or more than half, and forming a new cooperative called EX - Office de Distribution (EX implying ex-Leclerc), of which Le Roch was appointed president. Intermarché In 1973, the oil company Exxon (known outside the United States under the Esso brand) established itself in France and registered the trademark “Ex” to avoid confusion, asking companies with the prefix “ex-” to change it. Following the example of other brands such as Euromarché, EX chose to rename itself Intermarché. On 9 June 2009, the Les Mousquetaires group announced that the Intermarché brand would be rolled out across all of its traditional food stores, with the exception of Netto (France), which sells low-cost products. Intermarché stores are categorized according to their sales area and location: Intermarché Hyper for the largest stores; Intermarché Super for most Intermarché stores; Intermarché Express for stores located in city centers, replacing some Écomarché stores; Intermarché Contact to replace the former Écomarché stores and Les Mousquetaires outlets in rural areas. Footnotes External links Les Mousquetaires site
Les Mousquetaires

Les Mousquetaires is een Franse detailhandelsgroep die in Frankrijk en daarbuiten actief is. Het bedrijf hanteert verschillende merken voor de verschillende segmenten van de detailhandel, die meestal het achtervoegsel "marché" (Frans voor markt), krijgen. De winkels zijn onafhankelijke bedrijven, maar ze worden beleverd met producten en centrale diensten van de Les Mousquetaires-groep. Merken Intermarché Intermarché is de grootste supermarktketen van Les Mousquetaires, met 2.000 winkels. Hij werd opgericht in 1969 en was de eerste keten onder het merk Les Mousquetaires. Er zijn winkels in Frankrijk, België, Portugal, Spanje, Polen, Bosnië, Kosovo, Servië en Roemenië. De winkeloppervlakte ligt tussen de 2.000 en 2.500 m². Het assortiment bestaat hoofdzakelijk uit levensmiddelen. Ecomarché Deze winkels zijn vergelijkbaar met Intermarché, echter kleinschaliger, met winkeloppervlakten tussen 400 en 800 m². Er zijn ongeveer 400 winkels in Europa, buiten Frankrijk ook in België en Portugal. Le Relais des Mousquetaires Ook een landelijke keten van levensmiddelenwinkels, maar dan op de kleinste schaal, opgericht in 1989. Een "Relais" heeft een basisaanbod van producten en bedient daarmee de kleine geïsoleerde dorpen. Restaumarché Dit is de keten van restaurants in Frankrijk, ze zijn meestal gevestigd in de grote winkelcentra die eigendom zijn van de Les Mousquetaires (bekend als Les Marches des Mousquetaires). Hij werd opgericht in 1980 en bestaat uit 75 restaurants. In 2005 serveerde ze 4,2 miljoen maaltijden. Netto Netto (voorheen Comptoir des Marchandises) is, net als haar Deense naamgenoot, een hard-discount winkel. De keten biedt 1.800 producten. Er zijn 360 winkels met een verkoopoppervlakte van 300 m² tot 650 m². Bricomarché Deze bieden producten in de categorieën: decoratie, bouwmaterialen, benodigdheden voor tuinieren en voor huisdieren. Opgericht in 1979, en sindsdien uitgebreid tot 500 winkels in 4 landen (Polen, Portugal, België en Frankrijk), elke winkel is tussen 1.500 en 2.300 m². Logimarché Deze doe-het-zelfwinkels zijn vooral gevestigd in de plattelandsgebieden. Het assortiment is ongeveer gelijk aan dat van een Bricomarché. Vêti Deze winkels zijn (zoals de naam al suggereert) kledingwinkels. Voorheen Vêtimarché, bieden zij een aantal eigen merken kleding, alsmede enkele grote merken. Er zijn 159 winkels (150 in Frankrijk, 9 in Portugal). Roady Dat zijn garages en leveranciers van automaterialen, die meestal deel uitmaken van een winkelcentrum (zoals Les Marches des Mousquetaires). Er zijn meer dan 100 vestigingen in Frankrijk, die ongeveer 3500 producten leveren. Ze zijn opgesplitst in twee gebieden van elk 350 m², één helft is ingericht als werkplaats, de andere helft is winkel. Stationmarché Stationmarché zijn ook automaterialenzaken, maar dan in Portugal, in 28 plaatsen. Noten
Les Mousquetaires

Les Mousquetaires (pol. Muszkieterowie) – europejskie stowarzyszenie niezależnych przedsiębiorców i szefów przedsiębiorstw, którzy są członkami grupy i właścicielami swoich sklepów ponoszącymi pełną odpowiedzialność za zarządzanie nimi. Zarządzane siecią ponad 3600 punktów handlowych przez Société Les Mousquetaires z siedzibą w Bondoufle we Francji. Działalność Grupa obecna jest w wielu sektorach gospodarki, od dystrybucji produktów spożywczych, przez sprzedaż dyskontową, sieć motoryzacyjną, sieć „dom i ogród”, po produkcję. Działalność grupy prowadzona jest w czterech krajach w Europie: Belgii, Francji, Polsce oraz Portugalii. Grupa posiada 64 zakłady produkcyjne zatrudniające 11 tys. osób, jest armatorem we Francji z własną flotą do połowu ryb. W roku 2015 grupa osiągnęła obrót 39,7 mld euro, z czego zakłady produkcyjne 4 mld euro. W skład grupy wchodzą: Intermarché – markety spożywcze we Francji, Portugalii, Polsce i Belgii Bricomarché – markety „dom i ogród” we Francji, Polsce i Portugalii Netto – dyskonty spożywcze we Francji Brico Cash – sieć dyskontów budowlanych we Francji Poivre Rouge – restauracje we Francji Roady – centrum obsługi samochodów we Francji i Portugalii Grupa zawarła dwa porozumienia zakupowe: ALIDIS/Agenor – z niemiecką Edeką oraz hiszpańskim Eroski, w ramach którego funkcjonuje 17 tys. punktów sprzedaży w dziesięciu krajach Europy Arena – z kanadyjską Roną, w ramach którego funkcjonuje dziesięć sieci handlowych w 16 krajach Historia Kalendarium: 1969 – podział grupy E.Leclerc: Édouard Leclerc i Jean-Pierre Le Roch kontynuują działalność, ale już osobno. 75 niezależnych dystrybutorów jednoczy się wokół Jean-Pierre’a Le Rocha pod szyldem EX, który wkrótce został zastąpiony nazwą Intermarché 1979 – powstanie Bricomarché 1980 – powstaje Restaumarché (obecnie Poivre Rouge) 1982 – powstaje Stationmarché (obecnie Roady) 1988 – otwarcie Intermarché w Hiszpanii 1989 – otwarcie CDM (Comptoir des Marchandises) (obecnie Netto) 1991 – otwarcie Intermarché w Belgii i Portugalii 1997 – rozpoczęcie działalności w Polsce 1997 – utworzenie porozumienia zakupowego Arena 1999 – otwarcie sklepu INTEREX w Bośni i Hercegowinie 2002 – otwarcie sklepu INTEREX w Rumunii, zawarcie porozumienia zakupowego z hiszpańskim Eroski tworząc ALIDIS/Agenor 2004 – otwarcie sklepu INTEREX w Serbii 2005 – włączenie do porozumienia zakupowego ALIDIS/Agenor niemieckiej Edeki 2008 – otwarcie pierwszej stacji benzynowej przy Intermarché w Polsce 2009 – na 40 lecie istnienia grupy przyjęcie nowego logo Grupa Muszkieterów w Polsce W Polsce działa: 200 supermarketów Intermarché (stan na 6.02.2020) o powierzchni od 400 do 2800 m². Sprzedają ok. 25 tys. artykułów. Przy wybranych sklepach działa 66 stacji benzynowych (stan na 14.04.2022). 175 supermarketów Bricomarché (stan na 27.10.2021) o średniej powierzchni 1700 m². Sprzedają 15 tys. – 30 tys. artykułów. Przychody ze sprzedaży Grupy Muszkieterów w Polsce w roku 2021 wyniosły 8,9 mld złotych, a zatrudnienie 11 tys. osób. Centrala Grupy Muszkieterowie znajduje się w podpoznańskim Swadzimiu. Przypisy Linki zewnętrzne oficjalna strona grupy oficjalna polska strona grupy
Os Mosqueteiros

Os Mosqueteiros (Les Mousquetaires) é um grupo comercial fundado em Bondoufle, França, especificamente no ano de 1969. O grupo opera em Portugal desde 1991, ano em que abriram o primeiro supermercado na cidade de Cantanhede. No país, o grupo detém as insígnias Intermarché, Roady e Bricomarché. No total, são cerca de 500 lojas. Em 2017, abriram o primeiro hipermercado, In Hiper, situado em Lagos, Algarve. Referências Ligações externas Sítio Oficial
Les Mousquetaires

Les Mousquetaires — французское кооперативное общество, управляющее сетью супермаркетов Intermarché и другими торговыми точками. Штаб-квартира расположена в Бондуфле (пригород Парижа). По состоянию на 2023 год сеть насчитывала 4120 магазинов во Франции, Бельгии, Польше и Португалии. История Торговую сеть основал в 1969 году Жан-Пьер Ле Рош (Jean-Pierre Le Roch); ранее он был владельцем одного из магазинов сети E.Leclerc, но, из-за разногласий с её основателем Эдуаром Леклером, он с группой из 95 совладельцев магазинов решили создать свою торговую сеть, названную Intermarché. Управляющая компания новой сети была названа ITM Entreprises. Супермаркеты Intermarché имели среднюю торговую площадь 1600 м² и продавали преимущественно бакалейные товары; в оформлении торговых точек использовалась тема «Трёх мушкетёров», поэтому позже управляющая компания стала называться Les Mousquetaires. В 1979 году была основана новая сеть, Bricomarché, супермаркеты которой включали отдел хозтоваров. В следующем году начала развиваться сеть ресторанов Restaumarché. В 1982 году появилась сеть Stationmarché, точки которой включали автомастерские и магазины автозапчастей. В 1986 году были запущены ещё два торговых формата — магазины одежды Vetimarché и сельские магазины Ecomarché. В 1988 году появилась сеть мелкооптовых складов-магазинов Procomarché, но к 2000 году она была закрыта, так и не завоевав значительной доли на этом рынке. Также в 1988 году был открыт первый зарубежный супермаркет сети Intermarché (в Испании). В начале 1990-х годов была основана сеть магазинов-дискаунтеров CDM, к концу десятилетия сеть насчитывала более 200 торговых точек. В 1991 году ITM Entreprises вышла на рынки Бельгии и Португалии, в 1993 году — Италии, в 1997 году — Польши. В 1996 году был куплен контрольный пакет акций немецкой сети SPAR, включавшей 525 супермаркетов и более 4 тысяч магазинов других форматов.. В октябре 2023 года у Groupe Casino было куплено 61 торговую точку (гипермаркеты и супермаркеты) с годовым оборотом более полумиллиарда евро. В декабре того же года у Casino было куплено ещё более 300 супермаркетов и гипермаркетов (совместно с Auchan). Деятельность По состоянию на 2021 год Les Mousquetaires была третьей крупнейшей розничной сетью Франции по размеру выручки (34,7 млрд евро), сеть во Франции насчитывала 2200 торговых точек. Выручка за 2023 год составила 52,9 млрд евро (39,9 млрд евро без горючего), из них 42,2 млрд евро во Франции, 2,9 млрд евро в Португалии, 2,3 млрд евро в Польше и 1,7 млрд евро в Бельгии. Торговые сети: Intermarché — 2496 торговых точек (1887 во Франции, 265 в Португалии, 183 в Польше, 161 в Бельгии); Netto — 326 торговых точек во Франции; Les Comptoirs de la bio — 75 торговых точек во Франции; Bricomarché — 722 торговых точек (473 во Франции, 56 в Португалии, 193 в Польше); Brico Cash — 49 торговых точек во Франции; Bricorama — 122 торговые точки во Франции; Tridôme — 13 торговых точек во Франции; Roady — 153 автомастерские (117 во Франции и 36 в Португалии); Rapid Pare-Brise — 164 центра во Франции и 84 центра при автомастерских Roady. Примечания