NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Igreja Matriz da Ribeira Brava

A Igreja Matriz da Ribeira Brava ou Igreja de São Bento (Madeira), na freguesia e concelho de Ribeira Brava, é um dos mais importantes conjuntos patrimoniais da região. Com origem numa pequena capela do século XV, este templo - que veio a tornar-se igreja paroquial - possui um assinalável valor artístico, de influência flamenga, nomeadamente nos painéis que representam a Virgem com o Menino, ladeados por São Bento e São Bernardo, bem como na imagem de Nossa Senhora do Rosário, do século XVI. É um edifício do século XVI e um dos mais antigos templos rurais da Diocese do Funchal dos mais visitados na ilha. (Imóvel de interesse público) Localização A igreja situa-se na Rua Camachos, na Ribeira Brava, Ilha da Madeira. O horário de funcionamento da igreja é de Terça-feira a Domingo das 7:30 às 18:00 com interrupção à Segunda-feira. Construção A sua construção data do século XVI, sendo modificada através dos séculos até chegar ao edifício atual. A Igreja é dotada de um portal de três arquivoltas góticas, dotados de capiteis historiados. Edificada no século XVI, com origem numa pequena capela do século XV, a Igreja Matriz da Ribeira Brava, ou de São Bento, situada no centro da vila, sofreu várias intervenções ao longo do tempo. Esta igreja apresenta caraterísticas manuelinas, maneiristas e barrocas e alberga um rico acervo de pintura, escultura, ourivesaria e talha dourada dos séculos XVI e XVII, sendo por isso, um dos conjuntos patrimoniais mais importantes da região tendo, inclusivamente, o seu tesouro sido exposto no Museu Real de Belas-Artes de Bruxelas. Interior No seu interior apresenta uma coleção de peças em prata dos séculos XVI e XVII, uma imagem monumental de Nossa Senhora do Rosário, de produção flamenga, datada de cerca de 1520. Painéis de origem flamenga que atribuído ao pintor Flamengo, Francisco Henriques, representando Nossa Senhora, São Bento e São Bernardo. Ainda no seu interior, a igreja possui três altares principais: o altar-mor e outros dois laterais. A capela-mor é denominada por um magnifico retábulo de talha dourada e policromada dos finais do século XVII, atribuído à oficina da Manuel Pereira de Almeida, igualmente responsável pelos outros dois altares. No seu interior podemos ainda encontrar trabalhos manuelinos como os capitéis, o púlpito da Matriz e a pia batismal (que foi oferta de D. Manuel I). É um dos mais importantes conjuntos patrimoniais da região. Com origem numa pequena capela do século XV, este templo - que veio a tornar-se igreja paroquial - possui um assinalável valor artístico, de influência flamenga. Referências Ligações externas A Pia Batismal da Matriz da Ribeira Brava e a Unificação Reiligiosa do Reino do Tempo de D. Manuel I, por Higino Faria, Aoeste, Junho de 2019
Estádio Marques da Silva

Estádio Marques da Silva is a multi-use stadium in Ovar, Aveiro, Portugal. It is currently used mostly for football matches and is the home stadium of A.D. Ovarense. It is also the home to Ovarense's U19s, U17s, U15s and B teams. The stadium was built in 1954 and is able to hold a seating capacity of 3,200 people. References External links Official Site
Estádio Marques da Silva

O Estádio Marques da Silva é um estádio de futebol multiusos, em Ovar, onde jogam as equipas de futebol sénior e de formação da Associação Desportiva Ovarense, desde 1954. Este complexo desportivo foi inaugurado em 20 de Setembro de 1954, com uma grande homenagem a Francisco Marques da Silva, que doou o terreno onde o mesmo foi edificado e se tornou no seu patrono. O jogo de inauguração foi disputado contra o Sport Lisboa e Benfica. Em 2024, a propriedade do Parque Marques da Silva, que inclui o estádio e o pavilhão, regressou às mãos da AD Ovarense por um preço total de 875 mil euros. Referências
Quinta das Palmeiras

A Quinta das Palmeiras é um pequeno jardim botânico e zoológico português, localizado na ilha do Porto Santo, Madeira. É uma estrutura única na ilha, formada por um espaço verde numa zona seca a oeste do aeroporto, onde se podem observar algumas espécies ornitológicas, e uma variedade de plantas luxuriantes. História A Quinta das Palmeiras foi um projeto idealizado por Carlos Afonso. Ao longo de quinze anos de trabalho árduo, este homem desenhou e plantou todo o jardim, com recurso a água trazida por camiões-cisterna. Em 1993, a Quinta foi então pela primeira vez aberta ao público. Composição A Quinta tem uma área coberta de 5380 m² composta por um pequeno jardim botânico, com palmeiras, daturas, hibiscos, foguetes, rosas, entre outros, e um mini-zoo, com cisnes, tartarugas, peixes, papagaios, pombos, piriquitos, avestruzes, entre outros pássaros que estão na sua maioria em liberdade. Existe ainda, no seu interior, um pequeno bar com uma exposição de fotografias que documentam a evolução do recinto ao longo dos anos. Referências
Bairro Alto

Bairro Alto és un districte central de la ciutat de Lisboa. A diferència de moltes de les freguesies de Lisboa, aquesta regió és una associació solta de barris, sense autoritat política local formal però amb importància social i històrica a la comunitat urbana de Lisboa. El bairro o "el barri" és el resultat de la expansió urbana del segle xvi, formant-se a fora de les parets de la ciutat històrica. Es caracteritza per una gairebé forma ortogonal tract. Referències
Barrio Alto de Lisboa

El Barrio Alto (en portugués: Bairro Alto), también conocido como Vila Nova dos Andrades, es un barrio que se encuentra en Lisboa (Portugal), queda elevado con respecto a la Baixa Pombalina de Lisboa, y frente al Barrio de la Alfama de Lisboa. Construido más o menos en plano octogonal al final del siglo XVI, es uno de los barrios más pintorescos de la ciudad. Antiguamente se podía acceder a este barrio desde el de la Baixa Pombalina en elevadores, de entre los cuales el más famoso es el elevador de Santa Justa. Desde los años 80 es una de las zonas más conocidas de las noches lisboetas, con innumerables bares, restaurantes e incluso casas de música portuguesa, lugar donde se situaban casi todos los órganos de prensa de distribución portuguesa. En los últimos 20 años adquirió una vida propia y característica, donde se mezclan diferentes generaciones en búsqueda de diversión.
Bairro Alto

Le Bairro Alto (littéralement Quartier Haut en portugais, autrefois appelé Vila Nova dos Andrades), est un quartier de Lisbonne structuré par des rues pavées, à proximité des quartiers du Carmo et du Chiado, composé de maisons vétustes et de petites boutiques. Construit à la fin du XVIe siècle suivant un plan plus ou moins octogonal, le Bairro Alto est un des quartiers les plus pittoresques de la ville. Le quartier, avec d'innombrables bars, restaurants, maisons de fado, est la zone la plus connue de la nuit lisboète depuis les années 1980, et constitue depuis le quartier alternatif de la ville. Ces 20 dernières années, il a acquis ainsi une vie propre et très caractéristique, où se croisent plusieurs générations à la recherche de divertissement nocturne. Une partie des bâtiments a été ou est en train d'être récupérée, afin de conserver la trace originale du quartier, tout en permettant l'installation de nouveaux et divers espaces commerciaux, allant des magasins multi-marques aux ateliers de tatouage et de piercing. Depuis peu, le quartier est également très prisé comme lieu d'habitation par une population jeune. Liens externes Ressources relatives à l'architecture : Directorate General of Cultural Heritage Sistema de Informação para o Património Arquitectónico Portail de Lisbonne
Bairro Alto

Bairro Alto (Boven(ste) Wijk of Hoge Wijk) is een wijk in het centrum van Lissabon. De wijk dateert uit de 16e eeuw en ligt op een heuvel. Bairro Alto ligt boven de zakenwijk Baixa. Het gebied staat vooral bekend als winkel- en uitgaansgebied. In Bairro Alto zijn vele kleine cafés te vinden, waar ook veel fado wordt gespeeld. De wijk stond voor de jaren 90 bekend als verpauperd, maar kreeg daarna een opknapbeurt.
Bairro Alto

Bairro Alto (Górna Dzielnica) – centralna dzielnica miasta Lizbony, stolicy Portugalii. W przeciwieństwie do wielu parafii cywilnych w Lizbonie, obszar ten należy tłumaczyć jako luźne stowarzyszenie dzielnic, bez formalnej lokalnej władzy politycznej, ale o dużym znaczeniu społecznym i historycznym dla społeczności miejskiej w Lizbonie. Bairro lub „obszar” wyniknął w XVI wieku w związku z ekspansją miast, rozbudowujących się poza murami średniowiecznych fortyfikacji i charakteryzuje się niemal prostopadłym traktami (rozwijającej się przez dwie fazy urbanizacji). Przypisy
Байрру-Алту

Ба́йрру-А́лту (порт. Bairro Alto) — один из центральных районов Лиссабона. Расположен на высоком холме к западу от Байши, что обусловило его название (в буквальном переводе — «высокий район»). Связан с Байшей лифтом Санта-Жушта. От вокзала Росиу и Авенида да Либердаде в Байрру-Алту можно попасть с помощью подъёмника Элевадор-да-Глория. Район был застроен к концу XVI века. В разрушительном лиссабонском землетрясении пострадал сильно, хотя и меньше, чем расположенная ниже Байша. Поскольку Байрру-Алту является одним из самых высоких районов города, здесь есть несколько смотровых площадок с живописными видами на город, главные из которых — Мирадору-ди-Санта-Катарина и Мирадору-ди-Сан-Педро-ди-Алькантра. Современный Байрру-Алту — район шоппинга, развлечений и ночной жизни. Здесь множество клубов, где звучит как современная музыка, так и традиционное фаду. В Байрру-Алту большое количество театров. Среди главных достопримечательностей: Монастырь Карму с археологическим музеем. Площадь Камоэнса, где установлена статуя великому португальскому поэту Луишу де Камоэнсу. Национальный театр Сан-Карлуш. Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Байрру-Алту Байрру-Алту на сайте golisbon.com (англ.)
Oceanárium v Lisabonu

Oceanárium v Lisabonu (portugalsky Oceanário de Lisboa) je veřejné akvárium v Portugalsku. Je součástí areálu Parque das Nações vybudovaného pro Světovou výstavu 1998 v Lisabonu, jejímž námětem byla ochrana mořských ekosystémů. Oceanárium se nachází na severovýchodním předměstí Lisabonu v bývalém letišti pro hydroplány Doca dos Olivais na břehu řeky Tejo. Výstavba byla zahájena v roce 1994 a slavnostní otevření proběhlo 22. května 1998. Budovu projektovala firma Peter Chermayeff a její podoba připomíná letadlovou loď. V roce 2011 byla otevřena přístavba s návštěvnickým centrem a restaurací, kterou navrhl portugalský architekt Pedro Campos Costa. Od roku 2015 je provozovatelem atrakce firma Sociedade Francisco Manuel dos Santos. Celková plocha oceanária je 20 000 m². Je v něm chováno okolo 15 000 exemplářů ze 450 druhů. Patří k nim manta obrovská, měsíčník svítivý, kladivoun obecný, soltýn barakuda, chřestivec netopýří, perutýn ohnivý, řasovník rozedraný, vydra mořská, tučňák magellanský a krab pavoučí. Centrální akvárium obsahuje pět milionů litrů vody a představuje faunu volného oceánu. Čtyři menší nádrže zastupují různé světové biotopy: skaliska severního Atlantiku, pobřeží Antarktidy, pacifické kelpové lesy a korálové útesy v Indickém oceánu. V roce 2015 přibyla expozice podmořských lesů, kterou vytvořil Takaši Amano (původně byla zamýšlena jako dočasná, ale pro úspěch u návštěvníků zůstává v provozu). Oceanárium také nabízí část svých exponátů v rámci putovních výstav Vaivém Oceanário - Educação Ambiental em Movimento, které navštívily více než stovku portugalských obcí. Maskotem oceanária je figurka potápěče nazvaná Vasco podle mořeplavce Vasca da Gamy. Ročně je navštíví okolo milionu osob. Uživatelé serveru TripAdvisor je třikrát vyhlásili nejlepším oceanáriem na světě. Jako první evropské veřejné akvárium také získalo certifikát kvality ISO 9000. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Oceanárium v Lisabonu na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Oceanário de Lisboa

Das Oceanário de Lisboa ist das Ozeaneum von Lissabon. Es wurde 1998 eröffnet und beherbergt das größte Indoor-Aquarium Europas. Es liegt im Park der Nationen direkt am Tejo, auf dem ehemaligen Gelände der Expo 98. Damals war das Meeresaquarium die Hauptattraktion der Weltausstellung, die unter dem Motto „Die Ozeane: Ein Erbe für die Zukunft“ stand. Das Gebäude steht inmitten eines Wasserbeckens. Es erstreckt sich über zwei Etagen um ein sehr großes zentrales Hauptaquarium herum. Dieses beherbergt neben mehreren Arten von Haien und Rochen auch je einen Schwarm Thunfische und Sardinen sowie Mondfische. Neben dem Hauptbecken sind in vielen kleineren Aquarien spezifische Meeresbewohner aus allen Teilen der Weltmeere zu sehen. Die vier Ecken des Oceanário sind jeweils bestimmten Regionen gewidmet, so gibt es beispielsweise eine Antarktis-Ecke mit Pinguinen und künstlichem Gletscher, ein Bassin mit einem Seeotterpärchen und eine „Mangrovenwald“-Ecke. 2011 kam ein zusätzliches Gebäude („edifício do mar“) hinzu, in dem sich nun der Eingang sowie ein Auditorium und ein Restaurant befinden. Es ist mit einem Verbindungssteg mit dem Hauptbau („edifício dos oceanos“) verbunden. In den Aquarien des Zusatzgebäudes werden wechselnde Themen präsentiert. Zu erreichen ist das Oceanário sowohl per Metro als auch durch die Vorortzüge der CP zum Bahnhof Oriente. Weblinks Homepage Einzelnachweise
Oceanario de Lisboa

El Oceanario de Lisboa es un museo de biología marina situado en el Parque de las Naciones de Lisboa, Portugal, construido en el ámbito de la Expo 98. Este pabellón, obra del arquitecto estadounidense Peter Chermayeff, recuerda a un portaaviones y está instalado en la dársena conocida como «Doca dos Olivais», a la orilla del río Tajo. Es el segundo mayor oceanario de Europa y contiene una impresionante colección de especies de aves, mamíferos, peces y otros habitantes marinos. Se compone de cuatro zonas separadas que representan los hábitats de los océanos Atlántico, Pacífico, Índico y Antártico, y sus fauna y flora. La principal atracción, para la mayor parte de los visitantes, es el gran tanque central, donde coexisten varias especies de peces como tiburones, barracudas, rayas, atunes y pequeños peces tropicales. Aunque pretende ser una representación del océano abierto, ha sido criticado por varios científicos por el hecho de juntar especies poco relacionadas en el mismo espacio. Lista de especies del Oceanario Tanque central Thunnus thynnus Sphyraena barracuda Pagellus acarne Labroides dimidiatus Trachurus trachurus Chromis cyanea Abudefduf saxatilis Lutjanus griseus Scomber scombrus Seriola spp. Familia Acanthuridae Rachycentron canadum Selene vomer Argyrosomus regius Dascyllus trimaculatus Subfamilia Epinephelinae Rhinoptera bonasus Manta birostris Lutjanus synagris Mobula mobular Gymnothorax favagineus Gymnothorax funebris Paranthias furcifer Holacanthus passer Chaetodon spp. Mola mola Platax pinnatus Trachinotus ovatus Myliobatis aquila Pteromylaeus bovinus Remora remora Familia Haemulidae Sparus aurata Sarpa salpa Sarda sarda Carcharhinus plumbeus Carcharhinus acronotus Triaenodon obesus Carcharhinus limbatus Carcharhinus melanopterus Carcharias taurus Stegostoma fasciatum Caranx spp. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Oceanario de Lisboa. Sitio oficial (en portugués). Pág. web Portal das Nações (en portugués).
Oceanario di Lisbona

L'Oceanario di Lisbona è un acquario dedicato agli oceani che si trova nel Parque das Nações, la zona della capitale lusitana che ha ospitato l'Expo '98. L'edificio è opera dell'architetto nordamericano Peter Chermayeff ed è situato sulle rive di una darsena. L'acquario è uno dei più grandi del mondo, è costato approssimativamente 60 milioni di dollari e ospita una grandissima quantità di specie marine, dai pesci agli uccelli ai mammiferi. L'esibizione consta di una grande vasca centrale che ospita specie che vivono in pieno oceano (come squali e grandi tonni) e di quattro vasche laterali più piccole che invece mostrano fauna e flora dell'oceano Atlantico, del Pacifico, dell'Indiano e delle regioni antartiche. In passato questa organizzazione è stata spesso criticata da alcuni ricercatori perché pone in contatto specie che in natura non vivono assieme. Una nuova ala del museo acquatico è stata realizzata nel 2011 su progetto dell'architetto portoghese Pedro Campos Costa. Dati principali Volume totale delle vasche (esibizione + ricerca): 8 milioni di litri Area totale dell'edificio: 30.000 m 2 {\displaystyle m^{2}} Numero annuale di visitatori: 930.000 Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Oceanário di Lisbona Collegamenti esterni (PT) Sito ufficiale, su oceanario.pt. Oceanario di Lisbona, su archINFORM.
Oceanário de Lisboa

Het Oceanário de Lisboa (Nederlands: Oceanarium van Lissabon) is een groot aquarium in het oosten van Lissabon, in het Parque das Nações. Het is een van de grootste aquariums van Europa. Het gebouw is ontworpen door de Noord-Amerikaanse architect Peter Chermayeff. Het ligt op een pier in de rivier Taag. Het is gebouwd ter gelegenheid van wereldtentoonstelling Expo '98 in Lissabon. Beschrijving Het Oceanário omvat twee gebouwen. In het eerste gebouw bevinden zich de kassa's, een winkel, een cafetaria en ruimtes voor tijdelijke exposities. Het andere gebouw is het daadwerkelijke oceanarium, dat twee etages omvat en verdeeld is in zes themagebieden. Het middendeel van het Oceanário bestaat uit een centrale tank, die uitzonderlijk groot is en veel grote vissen bevat. Het representeert Oceano Global en tot de dieren in dit deel behoren diverse soorten haaien en roggen, barracuda's, manta, een zeldzame maanvis en tandbaarzen. In de vier hoeken van het gebouw wordt aandacht besteed aan andere mariene biotopen. Op de eerste verdieping bevindt de bezoeker zich in elk van de vier themagebieden boven het wateroppervlak en op de begane grond onder het wateroppervlak. De vier themagebieden zijn: Atlântico Norte (noordelijke Atlantische Oceaan): onder andere papegaaiduikers, alken, hondshaaien en spinkrabben Antártico (Zuidelijke IJszee): onder andere Magelhaenpinguïns en Incasterns Pacífico Temperado (noordoostelijke Stille Oceaan): onder andere zeeotters, scholeksters, luipaardhaaien, Pacifische octopussen en zonnebloemsterren Índico Tropical (Indische Oceaan): onder andere toerako's, anemoonvissen, moeralen, kwallen en koralen Op de begane grond bevindt zich tussen Atlântico Norte en Antártico nog een gedeelte met amfibieën. Het is ook mogelijk een rondleiding te krijgen "achter de schermen". Dit geeft een beter beeld van hoe groot de centrale tank is. Fokprogramma's Het park neemt deel aan meerdere internationale fokprogramma's en coördineert en beheert het ESB-stamboek voor de zebrahaai en de blauwgespikkelde pijlstaartrog. Afbeeldingen Externe link Website van Oceanário de Lisboa
Oceanarium w Lizbonie

Oceanarium w Lizbonie (port. Oceanário de Lisboa) – największe oceanarium w Europie, w którym żyje przeszło 25 tysięcy morskich stworzeń z całego świata. Oceanarium zostało otwarte z okazji odbywających się w Lizbonie w 1998 roku międzynarodowych targów Expo ’98. Projektantem budynku jest Amerykanin Peter Chermayeff. Wystawa zwierząt morskich podzielona jest na cztery mniejsze akwaria, w których znajduje się fauna i flora Oceanu Atlantyckiego, Spokojnego, Indyjskiego oraz Antarktydy oraz główny zbiornik, w którym znajdują się różne gatunki zwierząt żyjących w oceanach, są to m.in. rekiny, tuńczyki oraz wargaczowate. Linki zewnętrzne Strona oficjalna
Лиссабонский океанариум

Лиссабонский океанариум (порт. Oceanário de Lisboa, произносится как osiɐˈnaɾiu dɨ liʒˈboɐ) — океанариум в городе Лиссабон, Португалия. Расположен в Парке Наций, который был выставочным комплексом для всемирной выставки Expo 1998. Архитектура Концептуальный дизайн, архитектура и дизайн выставки океанариума принадлежит Питеру Чермайефу (англ. Peter Chermayeff). Океанариум похож на авианосец у причала во внутреннем море. Чермайеф также был дизайнером океанариума в Осаке, самого большого в мире, и многих других океанариумов по всему миру. Выставка Лиссабонский океанариум имеет большую коллекцию морских видов — птиц, млекопитающих, рыб, стрекающих, и других морских организмов. Всего имеется 16 000 особей 450 видов. Главная выставка — это 1000 м², объём 5000 м³ с четырьмя 49 м² акриловыми стёклами по бокам и меньшие стекла вокруг. Глубина 7 м, это позволяет пелагическим организмам плавать над дном, а также создаёт иллюзию открытого океана. Вода в центральном аквариуме находится при такой температуре, что в ней могут жить как тропические рыбы, так и рыбы умеренных широт. Около ста видов со всего мира обитают в этом аквариуме, в том числе акулы, скаты, химеры, различные виды тунца, барракуд, окуни и мурены. Одной из главных особенностей является большая луна-рыба. Четыре аквариума вокруг большого центрального — это дома для различной флоры и фауны из разных мест: североатлантического скалистого побережья, антарктической береговой линии, лесов водорослей умеренной северной части Тихого океана и тропических коралловых рифов Индийского. Эти аквариумы отделены от центрального большими акриловыми листами для создания иллюзии одного большого аквариума. На первом этаже есть 25 тематических аквариумов. Лиссабонский океанариум является одним из немногих аквариумов в мире, имеющим рыбу-луну, благодаря своим уникальным и жестким требованиям. Другие интересные виды включают двух больших крабов-пауков и два калана по имени Эйсебио и Амалия. Галерея Примечания Ссылки oceanario.pt — официальный сайт Лиссабонского океанариума (англ.) (порт.) Portal das Nações (англ.) (порт.) Фото океанариума Архивная копия от 18 июля 2011 на Wayback Machine (англ.)