NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Berlengas

Berlengas (portugalsky Arquipélago das Berlengas) je souostroví několika malých skalních ostrůvků, které se nacházejí ve vzdálenosti 10 až 15 km na západ od portugalského přímořského města Peniche v Atlantském oceánu. Náleží k distriktu Leiria. Ostrovy K souostroví patří hlavní ostrov Berlenga Grande s okolními ostrůvky (např. Ilha Velha) a vzdálenější skupiny Estelas a Farilhões-Forcados. Osídlení Na největším z ostrovů (Berlenga Grande) se nachází malá pevnost a maják. V současné době však souostroví nemá stálé obyvatele. Pevnost byla přestavěna na noclehárnu. V létě souostroví navštěvují vědci a v malém množství i turisté. Ochrana přírody Ostrovy patří do přírodní rezervace – Reserva natural des Berlengas. Předmětem ochrany jsou především mořští ptáci. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Berlengas na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Berlengas na Wikimedia Commons
Berlengas

Die Berlengas sind ein Archipel im Atlantischen Ozean vor der Küste Portugals bei Peniche. Sie bestehen aus den drei Inselgruppen von Berlenga Grande, der Farilhões und Estelas. Die größte aller Inseln ist Berlenga Grande (oder Ilha da Berlenga), sie ist die einzige, die teilweise bewohnt ist. In der Antike hieß sie bei Claudius Ptolemäus Londobris. Der Archipel ist ein Naturreservat mit großer touristischer Bedeutung für die nahe Stadt Peniche. Die Gewässer um die von nur rund 50 Menschen bewohnten Berlenga-Inseln sind ein beliebtes Tauchgebiet. Die Hauptinsel weist bizarre Felsformationen sowie Buchten und Grotten auf. Unterhalb des Leuchtturms befindet sich das Forte de São João Baptista das Berlengas. 2019 wurden die Inseln nach erfolgreicher Bekämpfung invasiver Arten erstmals seit Jahrzehnten wieder vom Madeirawellenläufer als Brutplatz aufgesucht. Im März 2019 wurde ein Küken gefunden. Weblinks Einzelnachweise
Arcipelago delle Berlengas

Arquipélago das Berlengas, o arcipelago delle Berlengas, è un arcipelago situato nell'Oceano Atlantico, a circa 15 km dalla città di Peniche, sulla costa del Portogallo. Il sito è stato la prima area protetta del mondo. Infatti nel 1465 il re Afonso V (1438-1481) proibì la pratica di alcuna modalità di caccia nella Berlenga Grande. Nell'intenzione di preservare l'ecosistema e la biodiversità di questo arcipelago dalle caratteristiche così peculiari il 3 settembre 1981 fu creata la Riserva Naturale delle Berlengas. Geografia Le isole sono composte di granito rosa ed hanno un'estensione totale di circa 80 ettari. L'arcipelago è composto da tre gruppi di isole: Berlenga Grande e Cerro da Velha Estelas Farilhões-Forcadas Storia La formazione delle isole è risalente a 280 milioni di anni fa. Clima, fauna e flora Il clima dell'arcipelago, frutto dell'influenza atlantica e mediterranea, e il suo isolamento hanno permesso lo svilupparsi di caratteristiche peculiari di flora e fauna, creando un ecosistema unico al mondo che è stato dichiarato riserva naturale. Riguardo alla fauna sono di rilievo la lucertola di Bocage e la lucertola ocellata, quest'ultima minacciata dalle popolazioni di gabbiani, conigli europei e ratti neri. Tra le molte specie di uccelli, marini e non, che nidificano in punti isolati della costa, troviamo: l'uria (simbolo della riserva naturale delle Berlengas), il marangone dal ciuffo, il gabbiano reale nordico, lo zafferano, la berta maggiore, la procellaria di Harcourt. È nel mare, comunque, la più grande ricchezza faunistica dell'arcipelago, in cui troviamo una pescosità impari rispetto a quella delle coste portoghesi. Il numero di specie botaniche arriva approssimativamente a cento. Tra le specie che si adattarono all'aridità del suolo dovuta all'azione continua dei venti e alla elevata salinità, spiccano: l'Armeria berlengensis, l'Herniara berlengiana, la Pulicaria microcephala. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Berlengas Collegamenti esterni (EN) Arcipelago delle Berlengas, su Sistema informativo europeo della natura - Common Database on Designated Areas, EEA.
Berlengas

Berlengas bestaat uit een groep van kleine eilanden in de Atlantische Oceaan en is 10 tot 15 kilometer uit de Portugese kust gelegen, ten westen van Peniche in het district Leiria. De eilanden staan traditioneel voor Britse mariniers bekend als "the Burlings". Vanuit Peniche is er een bootverbinding met de eilanden. Geschiedenis Berlenga Grande is het enige bewoonbare eiland en de bewoning gaat terug tot in de oudheid: de eilanden werden genoemd in Geographia van Claudius Ptolemaeus als Λονδοβρίς (Londobris). Veel later werd het het eiland door Romeinse geografen aangeduid als Saturno en werd het achtereenvolgens bezocht door Arabieren, Vikingen en kapers uit Engeland en Frankrijk. In 1513 stichtten monniken van de Orde van São Jerónimo, met de steun van koningin Eleonora, een nederzetting op het eiland om hulp te bieden voor navigatie en slachtoffers van frequente scheepswrakken. Het klooster (het klooster van de Misericórdia da Berlenga) bleef tot de 16e eeuw, toen ziekte, gebrek aan communicatie (als gevolg van voortdurend slecht weer) en de regelmatige aanvallen van piraten en kapers (uit Engeland en Frankrijk) de monniken ertoe dwongen hun klooster op het eiland te verlaten. Na de Portugese Restauratieoorlog, tijdens het bewind van koning Johan IV, bepaalde de oorlogsraad dat de kloosterruïnes gesloopt dienden te worden en met de rotsblokken een kustverdediging te bouwen die zou helpen bij de bescherming van de nederzettingen aan de kust; het Fort van São João Baptista das Berlengas is opgebouwd uit de overblijfselen van de kloosterruïnes. In 1655, tijdens de bouw, weerstond het al een aanval door drie kustpiraten. De vuurtoren van het eiland werd gebouwd in 1841. In de 20e eeuw werd een zonnepaneel geïnstalleerd in de vuurtoren. De Internationale Coördinerende Raad van het Mens- en Biosfeerprogramma (MAB) van UNESCO, bijeenkomend in Dresden (Duitsland) van 28 juni tot 1 juli 2011, voegde 18 nieuwe locaties toe aan het World Network of Biosphere Reserves, waaronder de Berlengas. Geografie De Berlengas bestaan uit de eilandgroepen van Berlenga Grande, Estelas en Farilhões-Forcadas. Bij Berlenga Grande ligt Cerro da Velha. De archipel is uitgeroepen tot natuurreservaat.
Berlengas

Berlengas – archipelag małych wysepek na Oceanie Atlantyckim, położonych w odległości 10 do 15 km od portugalskiego wybrzeża, na wysokości miasta Peniche. Archipelag składa się z trzech grup wysp: Berlenga Grande – wraz z pobliskimi wysepkami Estelas Farilhões Na największej wyspie archipelagu (Berlenga Grande) znajduje się twierdza i latarnia morska. Obecnie na archipelagu nie ma stałych mieszkańców. Twierdza jest częściowo przekształcona w kurort wypoczynkowy. Od kiedy archipelag został objęty rezerwatem przyrody (z uwagi na występującą tu lokalną faunę, przede wszystkim ptaki morskie), odwiedzany jest głównie przez naukowców, a latem także przez niewielką liczbę turystów. Latarnia morska Latarnia morska na wyspie Berlenga Grande została wybudowana w 1841 roku i nosi nazwę Duque de Bragança (Książę Bragança). Korzysta z energii słonecznej przetwarzanej w ciągu dnia przez kilka ogniw słonecznych. Jej światło jest widoczne w promieniu około 50 km. Twierdza Berlengas Na wyspie Berlenga Grande, w czasie panowania Jana IV (1640–1656) powstała twierdza im. św. Jana Chrzciciela (port. Forte de São João Baptista das Berlengas) na planie nieregularnego wielokąta. Została opuszczona w połowie XIX wieku. Berlengas w kulturze popularnej Wyspy Berlengas są głównym tematem portugalskiego filmu komediowego z 1978 roku pt. "O Rei das Berlengas" (Król Berlengas) w reżyserii Artura Semedo. Główny bohater filmu, grany przez Mário Viegasa, ogłasza się królem archipelagu i toczy walkę o niepodległość z Portugalią. Zobacz też Azory Madera Linki zewnętrzne Raport o Berlengas. cm-peniche.pt. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-14)]. (port.) Obserwatorium ptaków na Berlengas (port.)
Berlengas

Berlengas este o arie protejată (sit de importanță comunitară — SCI) din Portugalia întinsă pe o suprafață de 92,32 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Berlengas este situat la coordonatele 39.4149°N 9.51°V﻿ ()39.4149; -9.51. Înființare Situl Berlengas a fost declarat sit de importanță comunitară în iunie 1997 pentru a proteja 2 specii de plante și 19 specii de animale. Biodiversitate Situată în ecoregiunea mediteraneană, aria protejată conține 6 habitate naturale: Recifuri, Faleze cu vegetație de pe coastele atlantice și baltice, Salicornia și alte specii anuale care populează regiunile mlăștinoase și nisipoase, Tufărișuri halofile mediteraneene și termo-atlantice (Sarcocornetea fruticosi), Tufărișuri halo-nitrofile (Pegano-Salsoletea), Peșteri marine scufundate complet sau parțial. La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate: plante (2): Armeria berlengensis, Herniaria lusitanica subsp. berlengiana păsări (19): lăstunul mare (Apus apus), pietruș (Arenaria interpres), Calidris maritima, Calonectris diomedea, șoim călător (Falco peregrinus), Larus argentatus, pescăruș negricios (Larus fuscus), muscar sur (Muscicapa striata), Numenius phaeopus, Oceanodroma castro, pietrar sur (Oenanthe oenanthe), Phalacrocorax aristotelis, codroșul de pădure (Phoenicurus phoenicurus), pitulice de munte (Phylloscopus collybita), pitulice-fluierătoare (Phylloscopus trochilus), Rissa tridactyla, silvie de zăvoi (Sylvia borin), silvie de câmp (Sylvia communis), Uria aalge ibericus Pe lângă speciile protejate, pe teritoriul sitului au mai fost identificate 10 specii de plante, 2 specii de reptile. Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Portugalia
Берленгаш

Берленгаш — архипелаг из небольших островов в Атлантическом океане, расположенный на расстоянии 10-15 км от побережья Португалии, напротив города Пениши. Архипелаг состоит из трёх групп островов: Берленга-Гранди (вместе с прилегающими островами), Эстелас, Фарлихус. На самом крупном острове (Берленга-Гранди) расположены крепость, возведённая в начале XVII века и заброшенная в XIX, и маяк, построенный в 1841 году. В настоящее время архипелаг не имеет постоянных жителей. Крепость частично превращена в курорт. Ныне часть архипелага превращена в заповедник (по причине разнообразия местной фауны, особенно применительно к морским птицам), посещаемый в основном учёными, а летом — также небольшим количеством туристов. Примечания Литература О. Игнатьев. Есть такой островок… // журнал «Вокруг света», № 6, 1983. стр.49
Berlengas

Berlengas är en liten ögrupp belägen i Atlanten, 12 km nordväst om staden Peniche. Den största ön är Berlenga Grande, en klippö, där det finns en fyr, ett kloster (Mosteiro da Misericórdia) och ett antikt fort (Forte de São João Baptista). Det ursprungliga namnet på ögruppen var Londobris. Nuförtiden har öarna ingen permanentboende befolkning, och eftersom öarna är förklarade som naturskyddsområde är det mestadels forskare som besöker öarna. På sommaren besöks dock även öarna av ett begränsat antal turister (högst 550 personer får vistas samtidigt på ön). Bilder Referenser ”RN Berlengas” (på portugisiska). Instituto da Conservação da Natureza e das Florestas, I.P. https://www.icnf.pt/conservacao/reservasnaturais/rnberlengas. Läst 24 juli 2022. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Berlengas.
Берленго

Берленгаш — архіпелаг з невеликих островів в Атлантичному океані, розташований на відстані 10-15 км від узбережжя Португалії, на висоті міста Пеніше . Архіпелаг складається з трьох груп островів: Берленго Гранде (разом з прилеглими островами), Естелас, Фарліхус. На найбільшому острові (Берленго Гранде) розташовані фортеця, зведена на початку XVII століття і покинута в XIX, і маяк, побудований в 1841 році. В даний час архіпелаг не має постійних жителів. Фортеця частково перетворена в курорт. Нині частина архіпелагу перетворена в заповідник (через розмаїття місцевої фауни, особливо стосовно морських птахів), відвідуваний в основному вченими, а влітку — також невеликою кількістю туристів. Примітки
Capilla del Senhor dos Passos

La Capilla del Senhor dos Pasos (en español Capilla del señor del Calvario o el Oratorio de San Sebastián) es una capilla situada en la Rua de Sao Domingos, en la ciudad de Oporto en Portugal. Esta capilla comenzó a construirse en el año 1745, una fecha que está grabada en el frontón. Fue parte de una serie de oratorios que perteneció al Convento de los grillos, en las calles por donde se acostumbraba a pasar la procesión del Senhor dos Passos, en la Cuaresma. En 1834 las órdenes religiosas fueron suprimidas en Portugal y las procesiones dejaron de celebrarse, desapareciendo los oratorios. Hoy en día, sólo existen dos, la capilla de San Sebastián y la de la calle de San Francisco, que fue trasladada a la Aduana de la calle Nueva, frente a la Iglesia de San Nicolás. La capilla es de arquitectura barroca, de planta cuadrangular. Las dimensiones reducidas limita a tener solo en la fachada principal de granito, un arco de medio punto con dos columnas y un frontón abierto. La única decoración está el centro del frontón, una concha con la fecha 1745 y una cruz con la inscripción IHS. En el interior, el espacio está cubierto de azulejos azules y blancos, con la estatua de Jesús yacente con la Cruz a cuestas. Enlaces externos Web de IGESPAR.
Capela do Senhor dos Passos (Porto)

A Capela do Senhor dos Passos ou Oratório da Capela de São Sebastião é uma capela localizada na Rua de São Sebastião, freguesia da Sé, na cidade do Porto, em Portugal. Esta capela fazia parte de um conjunto de oratórios que pertenceram ao Convento dos Grilos e existiam nas ruas por onde era costume passar a procissão do Senhor dos Passos, na Quaresma. Em 1834 as ordens religiosas foram extintas, as procissões foram suspensas e os oratórios foram desaparecendo. Hoje, restam apenas dois, o de São Sebastião e o da Rua de São Francisco, que foi transferido para a Rua Nova da Alfândega, em frente à Igreja de São Nicolau.
Монтижу

Монтижу (на португалски: Montijo) е град в окръг Сетубал, централна Португалия. Населението му е около 51 000 души (2011). Разположен е на 11 метра надморска височина на левия бряг на естуара на Тежу и на 21 километра източно от центъра на Лисабон. Първото споменаване на селището е от 1186 година, като до 1930 година то се нарича Алдея Галега, а през 1985 година получава статут на град. Бележки
Montijo (Portugal)

Montijo és un municipi portuguès, situat al districte de Setúbal, a la regió de Lisboa i a la subregió de Península de Setúbal. L'any 2008 tenia 41.432 habitants. La porció principal, on se situa el nucli urbà, és més petit i limita al nord i est amb Alcochete, al sud-est amb Palmela, al sud-oest amb Moita i al nord-oest amb Lisboa i Loures a través de l'estuari delTajo. La porció secundària, vora de 20 km a l'est, limita al nord-est amb Coruche, a l'est amb Montemor-o-Novo, al sud-est amb Vendas Novas, al sud-oest amb Palmela i al nord-oest amb Benavente. En 1930 s'anomenà Aldeia Galega do Ribatejo. Població Freguesies Afonsoeiro (Montijo) Alto Estanqueiro - Jardia Atalaia Canha Montijo Pegões Santo Isidro de Pegões Sarilhos Grandes
Montijo (Portugal)

Montijo es una ciudad portuguesa perteneciente al distrito de Setúbal, región de Lisboa, Gran Área Metropolitana de Lisboa y subregión de la Península de Setúbal, con cerca de 26 500 habitantes. Es sede de un municipio con 347,35 km² de área y 55 689 habitantes (2021), subdividido en 5 freguesias. Es uno de los pocos municipios de Portugal territorialmente discontinuos y es precisamente en el que este fenómeno es más acusado (otros municipios portugueses territorialmente descontinuos son: Aveiro (por ría de Aveiro), Oliveira de Frades y Vila Real de Santo António). La porción principal de Montijo, donde se sitúa la ciudad de Montijo, es la más pequeña, pero más poblada y limitada al norte y al este con los municipios de Alcochete, al sureste con Palmela, al suroeste con Moita y al noroeste se enlaza con los municipios de Lisboa y de Loures a través de estuario del Tajo (río Tajo). La porción secundaria, en el interior y más grande en área, pero menos populosa, cerca de 20 km al este, limita al noreste con Coruche, al este con Montemor-o-Novo, al sureste con Vendas Novas, al suroeste por Palmela y al noroeste con Benavente. Hasta 1930 se llamó Aldeia Galega do Ribatejo. Demografía Freguesias Las freguesias de Montijo son las siguientes:​ Atalaia e Alto Estanqueiro-Jardia Canha Montijo e Afonsoeiro Pegões Sarilhos Grandes Historia El origen del municipio se remonta al 15 de septiembre de 1514, día en el que le fue otorgado el derecho foral por el rey Manuel I. Antes, en 1930, la sede del concelho se llamaba Aldeia Galega do Ribatejo (o simplemente Aldeia Galega), pasando, a partir de entonces, a denominarse Montijo. Fue elevado a la categoría de ciudad en 1985. El nuevo puente sobre el Tajo, llamado puente Vasco da Gama fue inaugurado en marzo de 1998, uniendo Montijo con Sacavém. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Montijo. Ayuntamiento de Montijo (en portugués)
Montijo (Portugal)

Montijo est une municipalité (en portugais : concelho ou município) du Portugal, située dans le district de Setúbal et la région de la Péninsule de Setúbal, avec 41411 habitants en 2021. Jusqu’en 1930, et en dépit de son statut de village, elle était appelée Aldeia Galega do Ribatejo ou simplement Aldeia Galega ou Aldegalega, et elle portait alors son nom actuel, qui correspond le mieux à ses traditions historiques. Géographie Montijo, qui est l'une d'un rares municipalités portugaises séparée en deux fractions sans continuité territoriale, est limitrophe : pour sa partie occidentale, comprenant la cité proprement dite : au nord et à l'est, d'Alcochete, au sud-est, de Palmela, au sud-ouest, de Moita, au nord-ouest, de Lisbonne et de Loures, dont elle est séparée par l'estuaire du Tage, que franchit, depuis 1998, le pont Vasco da Gama ; pour sa partie orientale, située à une vingtaine de kilomètres à l'est : au nord-est, de Coruche, à l'est, de Montemor-o-Novo, au sud-est, de Vendas Novas, au sud-ouest, de Palmela, au nord-ouest, de Benavente. Histoire C'est en 1930 que le village Aldeia Galega do Ribatejo a opté pour le nom de Montijo. Le statut de cité – en portugais : cidade – lui a été reconnu en août 1985. L’aéroport Luís de Camões, destiné à remplacer l’actuel aéroport Humberto Delgado de Lisbonne, se situera sur la partie occidentale de la ville au bord du Tage. Démographie Subdivisions La municipalité de Montijo groupe 8 paroisses (en portugais : freguesias) : Afonsoeiro Alto Estanqueiro - Jardia Atalaia Canha Montijo Pegões Santo Isidro de Pegões Sarilhos Grandes Personnalités liées à la commune Paulo Futre, ancien footballeur, international portugais et champion d'Europe en 1987 avec le FC Porto. Ricardo Pereira, footballeur portugais, est né dans cette ville. Dulce Pontes, célèbre chanteuse de fado. Fernanda Seno, poétesse, écrivain, journaliste et professeur portugaise. José Neto ancien footballeur du Benfica Lisbonne. Cédric Soares footballeur international portugais a grandi et vécu dans cette ville. [Ricardo Sa Pinto] ancien joueur et entraîneur portugais. Sidonio Pereira, guitariste de Fado a été une personnalité importante dans le milieu musical Portugais. Liens externes (pt) Site officiel Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail du Portugal
Montijo (Portugália)

Montijo portugál város és község, Setúbal kerület része, amely Lisszabon régióban és a Setúbal-félsziget kistérségben helyezkedik el. Lakosságának száma nagyjából 29 900 fő. A település 348,09 km²-en terül el, ahol a 2011-es népszámlálás adatai alapján 51222 fő él. A város területe két egymástól fizikailag elkülönülő részből áll. A nagyobbik városrészt északról és keletről Alcochete, délről Palmela, délkelet felől Moita, északkelet felől a Lisszabon és Loures közt fekvő Tejo természetvédelmi terület határolja. Kisebbik részét, mely mintegy 20 kilométernyire fekszik a tőle keletre lévő nagyobbik résztől, északkeletről Coruche, kelet felől Montemor-o-Novo, dél felől Vendas Novas, délkelet felől Palmela, északkelet felől pedig Benavente települések határolják. A Montijót Sacavém településsel összekötő Vasco da Gama hidat 1998-ban adták át. Demográfia Települések Afonsoeiro Alto Estanqueiro - Jardia Atalaia Canha * Montijo Pegões * Santo Isidro de Pegões * Sarilhos Grandes Területi kettéosztottsága Montijo egyike azon kis számú portugál településeknek, amelyek területileg nem egyetlen összefüggő egységet alkotnak, hanem kettő egymástól különálló településrészből állnak. Híres montijóiak Képzőművészet Fernando Fragateiro-képzőművész Telekommunikáció Fialho Gouveia rádióbemondó és televíziós műsorvezető Sport Paulo Futre: korábbi futballista (Sporting, FC Porto, Atlético de Madrid) Ricardo: korábbi futballkapus (Boavista, Sporting, Bétis de Sevilla a portugál nemzeti válogatott) Fernando Mendes: korábbi futballedző (SCP, nemzeti válogatott) Irodalom Fernanda Seno portugál költő Zene Dulce Pontes-Fado Paolo Vintém-a D'Zrt zenekar tagja Politika Nuno Álvárez Botelho-India egykori kormányzója Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Montijo című portugál Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Jegyzetek
Montijo (Portogallo)

Montijo (mõˈtiʒu) è un comune portoghese di 39 168 abitanti situato nel distretto di Setúbal. Società Evoluzione demografica Freguesias Afonsoeiro Alto Estanqueiro - Jardia Atalaia Canha Montijo Pegões Santo Isidro de Pegões Sarilhos Grandes Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Montijo Collegamenti esterni Le freguesias di Montijo sul sito dell'Associação Nacional Municípios Portugueses, su anmp.pt. URL consultato il 1º novembre 2006 (archiviato dall'url originale il 24 agosto 2006).
Montijo (Portugal)

Montijo is een plaats en gemeente in het Portugese district Setúbal. De gemeente heeft een totale oppervlakte van 347,35 km² en telde 39.168 inwoners in 2001. Montijo ligt aan de monding van de Taag. In 2020 kwam de Portugese regering met het plan om hier een nieuwe luchthaven te bouwen. Aangezien de Taagmonding een foerageergebied is voor trekvogels op doortocht tussen Europa en Afrika, leidde dit tot veel onrust. Uiteindelijk zag de regering in mei 2024 van het voornemen af. Geboren Paulo Futre (28 februari 1966), voetballer Dulce Pontes (8 april 1969), zangeres Ricardo Pereira (11 februari 1976), voetballer Ruben Guerreiro (6 juli 1994), wielrenner
Montijo

Montijo – miejscowość w Portugalii, leżąca w dystrykcie Setúbal, w regionie Lizbona w podregionie Półwysep Setúbal. Miejscowość jest siedzibą gminy o tej samej nazwie. Klimat Znane osoby Urodzili się tu: Dulce Pontes, wokalistka muzyki fado, Ricardo, portugalski piłkarz. Demografia Sołectwa Sołectwa gminy Montijo (ludność wg stanu na 2011 r.) Afonsoeiro (7203 osoby) Alto-Estanqueiro-Jardia (2846) Atalaia (2239) Canha (1689) Montijo (29 908) Pegões (2375) Santo Isidro de Pegões (1538) Sarilhos Grandes (3424) Przypisy
Монтижу

Монтижу (порт. Montijo; [mõ'tiʒu]) — город в Португалии, центр одноимённого муниципалитета в составе округа Сетубал. Численность населения — 26,5 тыс. жителей (город), 39,2 тыс. жителей (муниципалитет). Город входит в Лиссабонский регион, в субрегион Полуостров Сетубал. Входит в агломерацию Большой Лиссабон. По старому административному делению входил в провинцию Эштремадура. Расположение Город расположен на восточном берегу эстуария реки Тежу напротив города Лиссабон, в 27 км от впадения реки в Атлантический океан. Муниципалитет граничит: на севере — муниципалитет Алкошете на востоке — муниципалитет Алкошете на юго-востоке — муниципалитет Палмела на юго-западе — муниципалитет Мойта на северо-западе — устье реки Тежу Население История Город основан в 1514 году. Районы См. также Сетубал (округ) Муниципалитеты округа Сетубал Районы округа Сетубал