NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Estrela Basilica

The Estrela Basilica (Portuguese: Basílica da Estrela [iʃˈtɾelɐ]) or the Royal Basilica and Convent of the Most Sacred Heart of Jesus (Portuguese: Real Basílica e Convento do Santíssimo Coração de Jesus), is a minor basilica and ancient carmelite convent in Lisbon, Portugal. Ordered built by Queen Maria I of Portugal as the fulfilment of a vow, the Basilica is not only a product of the Queen's particularly fervent devotion to the Sacred Heart of Jesus, but remains the most important architectural endeavour of her reign. The Estrela Basilica was the first church in the world dedicated to the Sacred Heart of Jesus. History Shortly after her wedding to her uncle Infante Peter of Braganza in 1760, Maria, Princess of Brazil vowed, before an image of the Sacred Heart of Jesus in the Convent of Carnide, to build a church and convent under the Rule of Saint Theresa if she was given the grace of bearing children that would assure the succession of the House of Braganza. Princess Maria was, at the time, the eldest daughter and heiress presumptive of King Joseph I, whom she eventually succeeded after his death in 1777. She gave birth to her first child, Joseph, Prince of Beira, on 20 August 1761 (who died of smallpox in 1788, while construction of the Basilica was underway). Only after acceding to the throne could Queen Maria afford to see to the fulfilment of her vow. Construction began in 1779; the groundbreaking ceremony took place on 24 October: the Queen's husband, Peter III, laid the first cornerstone and Fr. António Pereira de Figueiredo delivered the speech. Mateus Vicente de Oliveira, an important court architect, is made in charge of the works: it is under his direction that the construction of the conventual areas was carried out (from February 1778 to May 1781), as well as the beginning of the Basilica. Oliveira died in 1785, and was replaced with Reinaldo Manuel dos Santos, who saw to the conclusion of the works. Reinaldo Manuel made substantial alterations to the exterior design of the church (namely, a different design of the pediment, of the façade, of the bell towers, and of the dome to which he added a roof lantern). Architecture The huge church has a giant dome, and is located in a hill in what was at the time the western part of Lisbon and can be viewed from far away. The style is similar to the Mafra National Palace, in late baroque and neoclassical. The front has twin bell towers and includes statues of saints and some allegoric figures. A large quantity of grey, pink and yellow marble was used in the floor and walls, in intricate geometric patterns, one of the most beautiful in European churches. Several paintings by Pompeo Batoni also contribute to a balanced design. The tomb of the Queen Maria I is in the right transept. A famous nativity scene made by sculptor Joaquim Machado de Castro, with more than 500 figures in cork and terra cotta is a major attraction to visitors. See also St. George's Anglican Church - located nearby 18th-century Western domes References External links Media related to Estrela Basilica at Wikimedia Commons
Basílica da Estrela

La Basílica da Estrela (en lengua castellana, Basílica de la Estrella) está situada en la ciudad de Lisboa, Portugal. Su nombre oficial es Basílica del Sagrado Corazón de Jesús, advocación a la que está dedicado el templo. Es la primera iglesia del mundo dedicada al Sagrado Corazón de Jesús después de las revelaciones de Jesús a Santa Margarita María Alacoque. En la segunda mitad del siglo XVIII, la reina María I de Portugal, hija de José I, hizo voto de que construiría una iglesia si tenía un hijo que heredase el trono portugués. Su deseo fue satisfecho y la construcción de la Basílica da Estrela se inició en 1779. La enorme iglesia, con cúpula, situada en una colina en la zona oeste de la ciudad, es una de sus mayores referencias, visible desde casi cualquier punto en la distancia. La Basílica fue construida por arquitectos de la Escuela de Mafra, en estilo Barroco final y Neoclásico. La fachada está enmarcada por dos torres gemelas y decorada con estatuas de santos y figuras alegóricas. El amplio interior, de mármol gris, rosa y amarillo, iluminado por aperturas en la cúpula, infunde respetuoso temor. Varias pinturas de Pompeo Batoni adornan el interior. La sepultura estilo imperio de María I, que murió en Brasil, está en el transepto derecho. En una sala interior se puede contemplar un extraordinario pesebre de Machado de Castro, formado por más de 500 figuras de corcho y terracota. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Basílica da Estrela.
Basilique d'Estrela

La basilique d'Estrela (en portugais : Basílica da Estrela), ou basilique royale et couvent du Sacré-Cœur de Jésus, est une église catholique de style baroque, située à Lisbonne, au Portugal. Localisation Elle est située sur une colline dans ce qui était à l'époque la partie ouest de Lisbonne. Historique Elle a été commandée par la reine Marie Ire du Portugal comme une promesse remplie après avoir obtenu la naissance d'un fils (Joseph de Portugal). Sa construction a démarré en 1779 et s'est achevée en 1790, après la mort de Joseph causée par la variole en 1788. C'est la basilique la plus ancienne de l'ordre du Carmel à Lisbonne et la première église au monde à être consacrée au Sacré-Cœur[réf. nécessaire]. Architecture Sa façade principale est encadrée de clochers jumeaux et est décorée de statues de saints et de figures allégoriques. Le sol et les murs, ornés de motifs géométriques, sont en marbre gris, rose et jaune. Plusieurs tableaux de Pompeo Batoni, ainsi qu'une crèche réalisée par le sculpteur Joaquim Machado de Castro, avec plus de 500 chiffres en liège et en terre cuite, sont exposés dans la basilique. Le tombeau de la reine Marie Ire est abrité dans le transept droit. Voir aussi Liens externes Ressources relatives à l'architecture : Directorate General of Cultural Heritage Sistema de Informação para o Património Arquitectónico Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail du catholicisme Portail de l’architecture chrétienne Portail de Lisbonne Portail des monuments nationaux du Portugal
Basilica da Estrela

La Basilica da Estrela, o Basilica Reale e Convento del Santíssimo Coração de Jesus, è un tempio cattolico ed ex convento di monache carmelitane situato nella città di Lisbona, in Portogallo. Questa vasta chiesa, sormontata da una cupola, sorge sulla sommità di una collina a ovest della città, essendo uno dei punti di riferimento della zona di Lapa (Parrocchia di Nossa Senhora da Lapa à Estrela, o semplicemente Parrocchia di Lapa), e dà nome all'omonima parrocchia. Storia Nella seconda metà del XVIII secolo, D. Maria I e D. Pedro III, rispettivamente figlia e genero e fratello di D. José I, giurarono che avrebbero costruito una chiesa se avessero avuto un figlio che potesse ereditare il trono. Il loro desiderio fu esaudito e la costruzione del tempio iniziò nel 1779. Purtroppo, però, il ragazzo, battezzato come D. José, morì di vaiolo, due anni prima che la costruzione fosse completata, nel 1790. Il progetto venne curato dagli architetti della Scuola di Mafra. Descrizione Il tempio ha caratteristiche del tardo barocco e dello stile neoclassico. La facciata è fiancheggiata da due torri gemelle e decorata al centro da un rilievo che rappresenta il Sacro Cuore di Gesù con statue di santi (Elia, Teresa d'Avila, Giovanni della Croce e Maria Maddalena de' Pazzi) e figure allegoriche (Fede, Devozione, Gratitudine e Liberalità), di Joaquim Machado de Castro e dei suoi allievi. L'ampio interno, in marmo grigio, rosa e giallo, illuminato da aperture nella cupola, infonde un rispettoso timore reverenziale. Diversi dipinti di Pompeo Batoni adornano l'interno. La tomba in stile impero, di D. Maria I, morto in Brasile, si trova nel transetto destro. Chiuso in una stanza vicina, c'è uno straordinario presepe di Machado de Castro, formato da più di 500 figure in sughero e terracotta. Questo tempio ha due organi: il grande organo (costruito nel 1789) e l'organo del coro (1791), entrambi costruiti dall'organaro António Xavier Machado e Cerveira. L'organo del coro è stato restaurato nel 1998. Nel 2009 è stata creata la Schola Cantorum della Basilica da Estrela (SCBE), la cui missione è riattivare in Portogallo la pratica della migliore musica liturgica, una tradizione scomparsa due secoli fa ed ancora pienamente viva in altri paesi europei. Curiosità La Basilica da Estrela è stata la prima chiesa al mondo dedicata al Sacro Cuore di Gesù basata sulle rivelazioni di Cristo a Santa Margherita Maria d'Alacoque e successivamente cointestata alla Maria del Divin Cuore. La regina Maria I è l'unico monarca portoghese della dinastia Bragança (ad eccezione del re Pedro IV del Portogallo, imperatore del Brasile, che è sepolto nella città di San Paolo) che non si trova nel Pantheon della dinastia di Bragança, ma nella Basilica da Estrela, che lei stessa fece costruire. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Basilica da Estrela Collegamenti esterni (PT) Júlio Grilo, Mosteiro do Santíssimo Coração de Jesus / Basílica e Convento da Estrela / Igreja Paroquial da Lapa / Igreja de Nossa Senhora da Lapa, su monumentos.gov.pt, 2005.
Basílica da Estrela

De Basílica da Estrela is een kleine basiliek en een oud karmelietenklooster in Lissabon, Portugal. De basiliek is gebouwd in opdracht van koningin Maria I als vervulling van een gelofte. Naast dat de basiliek een product is van haar toewijding aan het Heilig Hart van Jezus, is het de belangrijkste architectonische inspanning van haar regeerperiode. De Basílica da Estrela was de eerste kerk ter wereld die werd gewijd aan het Heilig Hart van Jezus. Geschiedenis Kort na haar huwelijk met haar oom Peter III in 1760, beloofde Maria, voor een afbeelding van het Heilig Hart van Jezus in het Klooster van Carnide, een kerk en klooster te bouwen wanneer zij kinderen zou kunnen baren die de opvolging van de troon van het huis van Braganza zouden verzekeren. Prinses Maria was destijds de oudste dochter en erfgename van koning Jozef I, die ze uiteindelijk na zijn dood in 1777 zou opvolgen. Op 20 augustus 1761 beviel ze van haar eerste kind, Jozef Frans. Hij zou later, tijdens de bouw van de Basílica da Estrela in 1788, overlijden aan de pokken. Nadat Maria was toegetreden tot de troon, in 1779, begon de bouw van de basiliek. Op 24 oktober vond de ceremonie plaats waarbij haar echtgenoot Peter III de eerste hoeksteen legde. De hofarchitect, Mateus Vicente de Oliveira heeft de leiding over de constructie. In 1785 overleed hij en werd vervangen door Reinaldo Manuel dos Santos, die zorgde voor de uiteindelijke voltooiing van het project. Reinaldo Manuel bracht substantiële wijzigingen aan in het uiterlijke ontwerp van de kerk, namelijk aanpassingen in het ontwerp van het fronton, de gevel, de klokkentorens en de koepel Architectuur De kerk bevindt zich op een heuvel in het toenmalige westelijke deel van Lissabon en kan van ver worden bekeken. Verder kenmerkt de kerk zich door een gigantische koepel. De stijl is vergelijkbaar met het Paleis van Mafra, gebouwd in de stijl van Barok en Neoclassicisme. Het front heeft twee klokkentorens en bevat heiligenbeelden en enkele allegorische figuren. In de vloeren en muren werd een grote hoeveelheid grijs, roze en geel marmer gebruikt. Deze zijn gelegd in verschillende geometrische patronen en worden beschouwd als een van de mooiste in Europese kerken. In de kerk hangen meerdere schilderijen van de Italiaanse schilder Pompeo Batoni. Het graf van koningin Maria I bevindt zich in het rechter transept. Een beroemde kerststal gemaakt door de Portugese beeldhouwer Joaquim Machado de Castro met meer dan 500 figuren in kurk en terracotta is een grote attractie voor bezoekers van de kerk.
Bazylika Estrela

Bazylika Estrela (port: Basílica da Estrela) lub Królewska Bazylika i Klasztor Najświętszego Serca Jezusowego – bazylika i klasztor karmelitów w Lizbonie, w Portugalii, zbudowany z rozkazu królowej Marii I, jako wotum wdzięczności za urodzenie syna (Józefa, księcia Brazylii). Oficjalna nazwa kościoła to Bazylika Najświętszego Serca Pana Jezusa. Budowa rozpoczęła się w 1779 roku, a bazylika została ukończona w 1790 roku, po śmierci Józefa spowodowanej ospą w 1788 roku. Bazylika Estrela była pierwszym kościołem na świecie poświęconym Najświętszemu Sercu Jezusa. W 1910 r. bazylika uznana została za Pomnik Narodowy. Architektura Ogromny kościół, który posiada gigantyczną kopułę, znajduje się na wzgórzu w zachodniej części Lizbony. Dzięki temu przez długi czas był on widoczny z każdego miejsca w mieście. Styl architektoniczny jest podobny do stylu Pałacu w Mafrze, zawierając elementy późnego baroku i klasycyzmu. Front kościoła flankują dwie dzwonnice z rzeźbami świętych i postaci alegorycznych. Do wyposażenia kościoła użyto dużej ilości szarego, różowego i żółtego marmuru, którym pokryte są podłogi i ściany. Różnobarwne płyty układane są w skomplikowane wzory geometryczne. W kościele wisi kilka obrazów autorstwa Pompeo Batoni. Grób Królowej Marii I znajduje się na prawym transepcie. Szopka wykonana przez rzeźbiarza Joaquim Machado de Castro, zawierająca ponad 500 figur wykonanych z dębu korkowego i terakoty, jest główną atrakcją dla zwiedzających. Przypisy Linki zewnętrzne Strona bazyliki w bazie monumentos.pt
Базилика-да-Эштрела

Базилика-да-Эштрела (порт. Basílica da Estrela — Базилика Звезды) — базилика в Лиссабоне, построенная по приказу королевы Марии I Португальской в исполнении обета после рождения сына Жозе, принца Бразильского. Строительство началось в 1779 году и было окончено в 1790 году, спустя два года после скоропостижной кончины Жозе от оспы в возрасте 27 лет. Внешний вид Базилика располагается напротив одноимённого парка в западной части Лиссабона на холме, благодаря чему её гигантский купол можно наблюдать из различных районов города. Архитектура базилики напоминает дворец Мафра, выполненный в стиле позднего барокко с элементами классицизма. Для её строительства использовался мрамор трёх видов: серый, розовый и жёлтый. К храму примыкают две колокольни, на которых установлены статуи святых и аллегорические фигуры. В оформлении интерьера были использованы картины итальянского художника Помпео Батони. Этот храм имеет два органа — большой орган (построен в 1789 году) и орган хора (1791 год). Главной достопримечательностью базилики является рождественский вертеп со сценой Рождества, созданный по эскизу скульптора Жоакина Машаду де Каштру, и состоящий более чем из 500 фигур. В базилике также расположена гробница королевы Марии I. Примечания Ссылки Базилика-да-Эштрела // Visit Portugal
Базиліка Ештрела

Базиліка Ештре́ла (порт. Basílica da Estrela) — базиліка, розташована у західній частині міста Лісабона (Португалія), на одному з його горбів. Також відома як базиліка Священного Серця Христового. Історія Побудована у другій половині 18 століття на замовлення португальської королеви Марії I (дочки Жозе I). Дона Марія Перша дала обіцянку збудувати церкву у разі якщо народить сина-спадкоємця престолу. Її бажання збулося і будівельні роботи були розпочаті у 1779 році. Однак, на жаль, хлопчик, що при хрещенні отримав ім'я Жозе, став жертвою віспи і помер за два роки до закінчення будівництва церкви у 1790 році. Опис Власне проект базиліки розроблено групою архітекторів мафрської школи. Базиліка має характеристики як стилю бароко (домінуючий), так і неокласицизму. Церква досить простора і має один купол. Фасад церкви має зі своїх боків дві вежі-близнюки, що прикрашені статуями святих і алегоричними фігурами. Величезний інтер'єр виконаний у мармурі сірого, рожевого і жовтого кольорів, і освітлюється природним світлом, що потрапляє через отвори в куполі, викликаючи у відвідувачів відчуття поважного страху. Інтер'єр базиліки прикрашений декількома картинами італійського художника Помпео Батоні доби рококо. Саркофаг Марії Першої виконаний в імперському стилі і розташований у правому трансепті базиліки. В одній з кімнат поруч знаходиться неперевершений вертеп Машаду де Каштру, що включає близько 500 фігур зроблених з корку і теракоти. Базиліка стала першою у світі церквою присвяченою Священному Серцю Христовому. Відвідати Національний Пантеон Базиліка да Ештрела відкрита для відвідувачів щодня з 8-45 до 20-00. Галерея Посилання Базиліка да Ештрела на туристичному порталі Португалії (порт.) Базиліка да Ештрела на сайті Go Lisbon [Архівовано 22 січня 2009 у Wayback Machine.] Фотографії базиліки да Ештрела
Castell de Guimarães

El castell de Guimarães és un edifici militar del segle x fet construir per la comtessa Mumadona Dias per la defensa del poble dels atacs normands i musulmans, al voltant del qual creixerà el nucli de la població de Guimarães, a Portugal. Aquest castell és íntimament relacionat amb la fundació de Portugal. Dos segles després de la construcció, probablement hi van viure els progenitors de qui es consagraria com a primer rei de Portugal, Afons Henriques. La tradició també hi fa el seu lloc de naixement; així, la pica baptismal on fou batejat es guarda a la petita capella romànica de Sant Miquel del castell. L'enorme torre de l'homenatge quadrangular dins les muralles del castell destaca a l'horitzó, envoltada de vuit torres emmerletades. El Campo de São Mamede, al costat del castell, és conegut com un dels escenaris de la Batalla de São Mamede, ocorreguda el 24 de juny de 1128. Va sofrir nombroses reconstruccions al llarg de la història, encara que les més importants van ser les realitzades a la primeria del segle xx, quan va recuperar la seva grandiositat original, motiu pel qual va ser classificat Monument Nacional el 1910. Referències
Castelo de Guimarães

Castelo de Guimarães er den primære fæstning i kommune Guimarães, i det nordlige region af Portugal. Den blev bygget på ordre af Mumadona Dias i 900-tallet for at forsvare klostret fra angreb fra maurerne og nordboerne. Borgen er en militær fæstning, der primært er bygget i den senromanske periode, og den blev udvidet i den gotiske periode i portugisisk arkitektur. Dens mure danne et pentagram, og området inkluderer otte tårne, en plads og et centralt keep. Den blev oprindeligt bygget oven på en romersk fæstning, og blev senere udvidet efter fransk model til den nuværende skjoldform, hvilket reducerede den centrale gårdsplads og gjorde adgang til fæstningen mere vanskelig. I 2007 blev den valgt som en af Portugals syv underværker. Referencer Eksterne henvisninger
Château de Guimarães

Le château de Guimarães (en portugais : Castelo de Guimarães) est un château fort médiéval situé à Guimarães au Portugal, habité par Alphonse Ier, le premier roi du Portugal. Description Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des monuments nationaux du district de Braga Liens externes (pt) Site officiel Ressources relatives à l'architecture : Directorate General of Cultural Heritage Sistema de Informação para o Património Arquitectónico Portail des châteaux Portail des monuments nationaux du Portugal
Zamek w Guimarães

Zamek w Guimarães (port. Castelo de Guimarães) – zamek położony w miejscowości Guimarães w Portugalii, pochodzący z wczesnego średniowiecza. Jest jednym z charakterystycznych punktów miasta i ważnym obiektem w historii Portugalii. Opis Zamek jest otoczony pięciokątnym murem, przypominającym średniowieczną tarczę. Na murach znajduje się siedem wież, ósma wieża, Torre de Menagem, znajduje się w środku konstrukcji. Miała 27 metrów wysokości i pełniła funkcje donżona. Tuż obok zamku znajduje się pałac Książąt Braganza. Pozostałości po przebudowie z XI wieku na północnej stronie zamku dowodzą, że pierwotnie konstrukcja była prawdopodobnie okrągła. Historia Dokładna data powstania zamku nie została odnotowana, przyjmuje się jednak, że powstał on w drugiej połowie X wieku. Został wybudowany na polecenie Mumadony Dias, ówczesnej hrabiny Portugalii, w celu ochrony pobliskiego opactwa przed atakami Normanów. Początkowo zamek był prawdopodobnie prostą drewnianą konstrukcją. W drugiej połowie XI wieku zamek został przebudowany na zlecenie hrabiego Henryka Burgundzkiego. Około roku 1130 zamek był oblegany przez Alfonsa VII podczas wojny z młodym monarchą Portugalii, Alfonsem I. Według niektórych autorów, Alfons I urodził się właśnie w zamku w Guimarães. Kolejna przebudowa zamku miała miejsce za czasów króla Dionizego I (przełom XIII i XIV wieku), zamek przyjął wówczas obecne kształty. W tym czasie Mem Martins de Vasconcelos, alkad Guimarães wsparł króla w walce z pretendentem do tronu księciem Alfonsem, odpierając kolejne oblężenie zamku. Zamek był oblegany również w 1369 przez Henryka Trastámarę i w 1385 przez Jana I Dobrego. Od XVI wieku zamek zaczął tracić na znaczeniu, zaczynając pełnić funkcje więzienia. W 1836 podczas obrad rady gminy Guimarães padł pomysł, by rozebrać zamek i wykorzystać kamienny budulec do budowy dróg i chodników. W 1881 zamek ten uzyskał jednak status narodowego zabytku, a w latach 30. XX wieku został odrestaurowany i udostępniony turystom. W 2004 podczas prac archeologicznych na terenie zamku odkryto pozostałości X-wiecznej konstrukcji. W 2007 zamek trafił na listę „siedmiu cudów Portugalii”, na podstawie plebiscytu zorganizowanego przez portugalskie Ministerstwo Kultury. Przypisy
Гімарайнський замок

Гімара́йнський за́мок (порт. Castelo de Guimarães) — середньовічний замок у Португалії, в місті Гімарайнш, парафії Олівейра-ду-Каштелу. Збудований у Х столітті графинею Мумадоною для захисту місцевого монастиря від нападів маврів та вікінгів. Вперше згадується в джерелах з 986 року. У ХІ столітті перейшов до португальського графа Генріха Бургундського. Був ймовірним місцем народження і резиденцією його сина Афонсу І, першого португальського короля. Докорінно перебудований у ХІІІ столітті за правління короля Дініша, який надав замку сучасних форм. Вистояв облогу кастильських військ під проводом Енріке II (1369). Під час португальської кризи був оточений силами Хуана І (1385). Укріплений баштами і новою брамою за короля Жуана I. Занепав у XVI—XVII століттях. Перебував під загрозою знесення (з 1836); врятований зусиллями місцевих мешканців. Капітально відреставрований у 1930—1940 роках за урядування Салазара. Національна пам'ятка Португалії (1910), 2007 року включений у список Сімох чудес Португалії. Один із зразкових португальських замків середньовіччя. У літературі інколи називається колискою португальського народу. Примітки Джерела Carvalho, A.L. Castelo de Guimarães: Sua História Dramática e Militar. Guimarães, 1937. Cachada, Armindo. Guimarães: Roteiro Turístico. Guimarães, 1992. Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Гімарайнський замок Castelo de Guimarães [Архівовано 27 вересня 2017 у Wayback Machine.] // Direção-Geral do Património Cultural. Ministério da Cultura Castelo de Guimarães // Direção-Geral do Património Cultural.