NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Vairaatea

Vairaatea is een atol in de eilandengroep van de Tuamotuarchipel (Frans-Polynesië). Het atol hoort bestuurlijk tot de gemeente Nukutavake. In 2017 woonden er 50 mensen, voornamelijk in het dorp Ahuroa in het noorden. Geografie Vairaatea ligt 41 km ten oosten van het atol Nukutavake en 1050 km ten oosten van Tahiti. Het is rond en bijna driehoekig, met een lengte van 7 km en een breedte van 4 km. Het landoppervlak bedraagt 4,36 km². Er is een lagune met oppervlakte van 13 km², zonder bevaarbare doorgang naar zee. Het eiland is rijkelijk beplant met kokospalmen. Het regelmatige patroon van deze aanplantingen is met Google Earth goed te zien. Geschiedenis Volgens onderzoekingen uit de jaren 1930 en in 2009 zijn er diverse resten van prehistorische Polynesische bewoning op het eiland. De eerste Europeaan die het eiland vermeldde was de Spaanse zeevaarder Pedro Fernández de Quirós in 1606. Rond 1850 werd het eiland Frans territorium. Vanaf het einde van de 19d eeuw tot in 1960 woonden er ongeveer 200 mensen. Nog steeds is het maken van kopra de voornaamste economische activiteit op het eiland. Er is een administratief centrum (want er is geen geregelde verbinding met het atol Nukutavake) verder een kerkje en een basisschool. Ecologie Er komen 34 vogelsoorten voor waaronder zes soorten van de Rode Lijst van de IUCN waaronder de phoenixstormvogel (Pterodroma alba) en de endemische tuamotujufferduif (Ptilinopus coralensis), zuidzeewulp (Numenius tahitiensis) en tuamotukarekiet (Acrocephalus atyphus).
Ваираатеа

Ваираатеа (фр. Vairaatea) — атолл в архипелаге Туамоту (Французская Полинезия). Расположен в 180 км к юго-востоку от атолла Хао. География Остров состоит из двух моту, разделённых узким проливом. В центре расположена лагуна. История Ваираатеа был открыт в 1606 году испанским мореплавателем родом из Португалии Педро Фернандесом Киросом, который назвал остров Сан-Мигель-Аркангел (San Miguel Arcángel). Административное деление Административно входит в состав коммуны Нукутаваке. Население В 2007 году численность населения Ваираатеа составляла 66 человек. Главное поселение — Ахуруа. См. также Список островов Французской Полинезии Ссылки Информация об атолле на Oceandots.Com (англ.)
Вайраатеа

Вайраатеа — невеликий атол групи Туамоту у Французькій Полінезії. Географічно атол Вайраатеа є частиною східно-центральної підгрупи Туамоту, яка включає Ахунуї, Аману, Фангатау, Хао та Нукутаваке. Нукутаваке, найближча суша, яка лежить за 41 км на схід. Довжина атолу Вайраатеа становить 8 км, а його ширина — приблизно 4 км. Його риф має орієнтовно трикутну форму. На ньому є два довгих острови. Риф повністю охоплює лагуну 13 км2. Висадка на цьому атолі складна через прибій і відсутність безпечної стоянки. У 1989 році Вайраатеа була населена вісьмома сім'ями, які жили в селі на північній частині Пука-Рунга, єдиного населеного острова. Згідно з переписом 2012 року, у Вайраатеа проживало 57 осіб, порівняно з 70 у 1996 році. Історія Першим європейцем, який прибув до Вайраатеа, був іспанський дослідник Педро Фернандес де Кірос 9 лютого 1606 року. Він назвав цей атол Сан-Мігель-Арканхель. Однак його капітани Прадо-і-Товар і Ваес де Торрес називають його Санта-Полонією, оскільки його побачили в день вшанування цього християнського мученика. Англієць Самюель Волліс відвідав Вайраатеа в 1767 році. Він назвав його «Лорд Егмонт». На деяких картах він також відображається як «Industriel». Адміністрація Адміністративно Вайраатеа входить до складу комуни Нукутаваке. Список літератури
Vahitahi

Vahitahi (abans Les Quatre Facardins i Lagoon) és un atol de les Tuamotu, a la Polinèsia Francesa. Administrativament és una comuna associada a la comuna de Nukutavake. L'atol Akiaki n'és una dependència. Està situat a 50 km al nord de Nukutavake. Geografia Té una superfície terrestre de 2,5 km², i una llacuna de 7,4 km² sense cap pas navegable però amb nombrosos canals entre l'oceà i l'interior. La vila principal és Mohitu (abans anomenada Temanufaara). La població total era de 105 habitants al cens del 2012. Disposa d'un aeròdrom. Història Va ser la primera illa que va trobar al Pacífic el francès Bougainville, el 1768, en el seu viatge de circumnavegació. Li va recordar el nom d'una famosa novel·la de l'època: Les Quatre Facardins. L'any següent també va ser la primera illa que va trobar l'anglès James Cook en el seu primer viatge, a més del primer atol, que va anomenar Lagoon Island. Referències
Vahitahi

Vahitahi, auch Vaitake genannt, ist ein Atoll im Tuamotu-Archipel im Pazifischen Ozean. Politisch gehört es zu Französisch-Polynesien und dort zur Gemeinde Nukutavake. Vahitahi liegt dabei etwa 50 Kilometer nördlich der Hauptinsel Nukutavake. Das ovale Atoll besteht aus einer größeren, sichelförmigen Insel im Nordosten, einer kleineren Insel im Westen sowie zahlreichen kleineren Motus. Die flache, zentrale Lagune ist vollständig von einem Korallenriff umschlossen. Die Landfläche beträgt etwa 2,5 km², die Fläche der Lagune 7,4 km². Nur die kleinere Insel im Westen ist bewohnt, die 83 Einwohner (Stand: 2007) leben vorwiegend im Hauptort Mohitu. Dort befindet sich auch der Flugplatz von Vahitahi. Vahitahi wurde 1768 vom französischen Seefahrer Louis Antoine de Bougainville für Europa entdeckt und von ihm ursprünglich (nach dem Drusenfürsten Fachr ad-Dīn II.) Les Quatre Facardins genannt. James Cook erreichte das Atoll ein Jahr später und nannte es Lagoon Island. Siehe auch Liste der Tuamotu-Inseln Weblinks Einzelnachweise
Vahitahi

Vahitahi, or Vaitake, is an atoll in the eastern area of the Tuamotu Archipelago, French Polynesia. Vahitahi's nearest neighbour is Akiaki, which is located 41 kilometres (25 miles) to the northwest. Vahitahi is a small atoll with an elongated oval shape. It measures approximately 41 kilometres (25 miles) in length and has a maximum width of 4.5 kilometres (2.8 miles). Its reef encloses completely the lagoon. The total land area of the islands on its reef is 2.5 square kilometres (1.0 square mile). The main village is called Mohitu (formerly Temanufaara). There were 105 inhabitants according to the 2012 census. Vahitahi is the least populous atoll in French Polynesia to see a regular air service. History Vahitahi Atoll was the first land that Louis Antoine de Bougainville found in the Pacific in 1768. He called the atoll Les Quatre Facardins, after a novel of the time. James Cook reached Vahitahi the following year and named it Lagoon Island. Vahitahi has a territorial airport. It was inaugurated in 1986. Administration Administratively Vahitahi Atoll belongs to the commune of Nukutavake. References [1] Vahitahi Airport Atoll names Archived 2012-02-10 at the Wayback Machine External links List of atolls (in French)
Vahitahi (atolón)

Vahitahi es un atolón de las Tuamotu, en la Polinesia Francesa. Administrativamente es una comuna asociada a la comuna de Nukutavake. Está situado a 50 km al norte del atolón de Nukutavake. Tiene una superficie total de 2,5 km², sin ningún paso navegable hacia la laguna interior. La villa principal es Mohitu (antes llamada Temanufaara). La población total era de 105 habitantes en el censo de 2012.​ Dispone de un aeródromo. Historia Fue la primera isla que encontró en el Pacífico el francés Bougainville en 1768, en su viaje de circunnavegación. Le recordó el nombre de una famosa novela de la época: Les Quatre Facardins.​ El año siguiente también fue la primera isla que encontró el inglés James Cook en su primer viaje, además del primer atolón, y así lo llamó Lagoon Island.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Vahitahi.
Vahitahi

Vahitahi ou Vaitake est un atoll situé dans les îles Tuamotu en Polynésie française. Il est administrativement rattaché à la commune de Nukutavake. Géographie Situation Vahitahi est situé à 41 km au sud-est de Akiaki, le plus proche atoll, et à 1 091 km à l'est de Tahiti. C'est un petit atoll ovale de 10 km de longueur et 4,5 km de largeur maximales pour une surface de terres émergées de 2,5 km2 avec un lagon d'une surface de 13 km2 dépourvu de passe. Géologie D'un point de vue géologique, l'atoll est l'excroissance corallienne (de 85 mètres) du sommet du mont volcanique sous-marin homonyme qui mesure 3 410 mètres, depuis le plancher océanique, formé il y a 38,9 à 39,4 millions d'années. Démographie En 2017, la population totale de Vahitahi est de 68 personnes principalement regroupées dans le village de Mohitu (précédemment nommé Temanufaara) ; son évolution est la suivante : Histoire Peuplement polynésien et découverte par les Européens Vahitahi porte des vestiges archéologiques d'occupation polynésienne appartenant à l'aire culturelle et linguistique Maragai (regroupant également les atolls de Nukutavake, Pinaki Vairaatea, et Akiaki). L'atoll est la première terre que le Français Louis Antoine de Bougainville découvre dans le Pacifique en l'accostant le 22 mars 1768. Il nomme l'atoll « Les Quatre Facardins » d'après un célèbre roman de cette époque écrit par l'Écossais francophone Antoine Hamilton. L'année suivante, l'Anglais James Cook vient à Vahitahi le 4 avril 1769 et le baptise Lagoon Island qui deviendra Cook's Lagoon par la suite. L'atoll est également visité par le capitaine anglais Frederick William Beechey le 23 janvier 1826. Période moderne Au XIXe siècle, Vahitahi devient un territoire français peuplé alors d'environ 30 habitants autochtones vers 1850. L'atoll est alors évangélisé avec la fondation de la paroisse Sainte-Anne en 1872 et la construction de l'église homonyme en 1924 rattachée au diocèse de Papetee. Économie L'économie de l'île est basée principalement sur l'exploitation de la cocoteraie (pratiquement intégralement replantée sur tous les motus à la suite de divers cyclones). Depuis 2017, la récolte des holothuries, à des fins d'exportation vers l'Asie, est autorisée exclusivement dans la partie Sud (d'une ligne reliant Mohitu à Omariu) du lagon. Le tourisme s'est développé depuis la construction en 1986 — à l'ouest de l'atoll près de Mohitu — d'un petit aérodrome avec une piste de 800 mètres, remis aux normes en 1994 par un détachement de légionnaires. Il accueille, en moyenne, environ 100 vols et 700 à 1 200 passagers par an, dont la moitié en transit. Notes et références Liens externes Portail des îles Portail de la Polynésie française
Vahitahi

Vahitahi is een atol in de Tuamotuarchipel (Frans-Polynesië). Het atol hoort bestuurlijk tot de gemeente Nukutavake. In 2017 woonden er 68 mensen, voornamelijk in het dorp Mohitu in het westen. Geografie Vahitahi ligt 41 km ten zuidoosten van het atol Akiaki en 1091 km ten oosten van Tahiti. Het is ovaalvormig, met een lengte van 10 km en een breedte van 4,5 km. Het landoppervlak bedraagt 2,5 km². Er is een lagune met oppervlakte van 13 km², zonder bevaarbare doorgang naar zee. Het eiland is rijkelijk beplant met kokospalmen. Het regelmatige patroon van deze aanplantingen is met Google Earth goed te zien. Het atol ontstond rond de top van een vulkaan die 38,9 tot 39,4 miljoen jaar geleden 3410 meter van de zeebodem oprees. Geschiedenis Volgens onderzoekingen uit de jaren 1930 zijn er diverse resten van prehistorische Polynesische bewoning op het eiland. De eerste Europeaan die het eiland vermeldde was de Franse zeevaarder Louis Antoine de Bougainville op 22 maart 1768. Rond 1850 werd het eiland Frans territorium; er woonden toen ongeveer 30 mensen. Nog steeds is het maken van kopra de voornaamste economische activiteit op het eiland. Daarnaast worden zeekomkommers gevangen voor de export naar Azië. Verder is er enig toerisme. Sinds 1986 is er een start- en landingsbaan van 800 meter. Er werden volgens cijfers uit 2019 gemiddeld 950 passagiers in ongeveer 100 vluchten per jaar vervoerd. Ecologie Er komen 33 vogelsoorten voor waaronder zes soorten van de Rode Lijst van de IUCN waaronder de hendersonstormvogel (Pterodroma atrata) en de endemische tuamotujufferduif (Ptilinopus coralensis) en zuidzeewulp (Numenius tahitiensis).
Vahitahi

Vahitahi (także Vaitake) – atol w archipelagu Tuamotu w Polinezji Francuskiej. Charakterystyka fizycznogeograficzna Vahitahi to mały, owalny atol o długości 10 km i szerokości maksymalnej 4,5 km, z laguną o powierzchni 13 km². Powierzchnia całkowita części lądowej wynosi około 2,5 km². Wyspa położona jest 41 km na północny wschód od atolu Akiaki. Administracyjnie zależna od Nukutavake. Historia Vahitahi to pierwsza odkryta przez Louisa Antoine de Bougainville wyspa na Pacyfiku. Obecnie atol liczy 103 mieszkańców. Główna miejscowość to Mohitu.
Вахитахи

Вахитахи (фр. Vahitahi) — атолл в архипелаге Туамоту (Французская Полинезия). Расположен в 50 км к северу от атолла Нукутаваке. География Площадь суши составляет 2,5 км². В центре расположена лагуна, полностью изолированная от океанических вод. История Остров был открыт в марте 1768 года французским мореплавателем Луи Антуаном де Бугенвилем, который назвал его фр. Les Quatre Facardins. 4 апреля 1769 года к берегу Вахитахи приблизился английский путешественник Джеймс Кук, назвавший атолл остров Лагуна. Административное деление Административно входит в состав коммуны Нукутаваке. Население В 2007 году численность населения Вахитахи составляла 83 человек. Главное поселение — деревня Мохиту. На острове есть аэродром. Примечания См. также Список островов Французской Полинезии Ссылки Описание острова в дневнике Джеймса Кука (англ.). Архивировано из оригинала 23 сентября 2007 года.
Вахітахі

Вахітахі або Вайтаке — атол у східній частині архіпелагу Туамоту у Французькій Полінезії. Найближчим сусідом Вахітахі є Акіакі, який лежить за 41 км на північний захід. Вахітахі — невеликий атол витягнутої овальної форми. Його довжина становить приблизно 41 км, а максимальна ширина — 4,5 км. Його риф повністю охоплює лагуну. Загальна площа островів на його рифі становить 2,5 км2. Головне село атола називається Мохіту (колишня Темануфаара). За переписом 2012 року мешкало 103 особи. Історія Атол Вахітахі був першою землею, яку Луї Антуан де Бугенвіль знайшов у Тихому океані в 1768 році Він назвав атол Les Quatre Facardins за романом того часу. Наступного року Джеймс Кук досяг Вахітахі й назвав його островом Лагуна. Вахітахі має територіальний аеропорт. Його урочисто відкрили у 1986 році. Адміністрація Адміністративно атол Вахітахі належить до комуни Нукутаваке. Список літератури
Napuka

Napuka és un atol de les Tuamotu, a la Polinèsia francesa. Forma part, junt amb Tepoto Nord, de les illes de la Decepció. Administrativament, és el cap de la comuna de Napuka, que inclou els dos atols. Està situat al nord-est de l'arxipèlag, a 926 km de Tahití. Geografia És un atol de forma ovalada, de 9 km de llarg i 3 km d'ample. La llacuna ocupa una àrea de 18 km² i les terres emergides, 8 km². No existeix cap pas practicable entre la llacuna i l'oceà. L'anella coral·lina està formada per dues illes i 32 illots. A l'illa de l'est hi ha l'aeroport, i a l'illa del nord la vila principal: Tepukamaruia. La població era de 255 habitants al cens del 2032, i el principal recurs econòmic és la producció de copra. Història Napuka va ser colonitzat des dels atols veïns de les Tuamotu. S'hi han trobat restes arqueològiques d'una desena de maraes, amb closques de tortugues al subsol. L'atol és un dels llocs utilitzats per les tortugues marines per niar. El primer europeu a arribar-hi va ser l'anglès John Byron, el 1765. També s'ha conegut com a Whytoohee i Tepukamaruia. Referències
Napuka

Napuka ist ein Atoll des Tuamotu-Archipel in Französisch-Polynesien. Das Atoll gehört zu den Îles du Désappointement, administrativ zur Gemeinde Napuka. Das nächstgelegene Atoll ist Tepoto Nord, 15 km südöstlich entfernt. Napuka ist 10,5 km lang und 4 km breit. Die Lagune des Atolls bedeckt ca. 18 Quadratkilometer und hat keinen schiffbaren Zugang zum Meer. Sie wird nach Osten flacher. Napuka nennt man auch „Inseln der Enttäuschung“, Pukaroa oder (veraltet: Wytoohee). Geschichte Das Atoll wurde Ende Januar 1521 vermutlich durch Ferdinand Magellan entdeckt, der auf dem Atoll sowie auf dem Nachbaratoll Tepoto Nord kein Wasser für seine Weiterfahrt finden konnte. So erhielten die beiden ariden Eilande ihren europäischen Namen Inseln der Enttäuschung. Mitte des 19. Jahrhunderts wurde das Atoll von der United States Exploring Expedition unter Charles Wilkes aufgesucht und kartiert. Wilkes nannte die Insel Wytoohee Island. 1977 wurde auf dem Atoll ein Flugfeld fertiggestellt. Der bedeutendste Ort der Insel, die fast ausschließlich von Polynesiern bewohnt wird, ist Tepukamaruia oder auch Te Puka Maru Ia. Weblinks Kurzbeschreibung und Bild des Atolls (Memento vom 23. Dezember 2010 im Internet Archive) (englisch) Census 2007 (Memento vom 29. Februar 2008 im Internet Archive) (PDF, französisch) Flughafen Napuka (Memento vom 2. Dezember 2008 im Internet Archive) (englisch) J. L. Young: Names Of The Paumotu Islands, with the old Names so far as they are known. Dezember 1899, S. 264–268, abgerufen am 30. Januar 2019 (englisch). Amerikanische Forschungsexpedition (englisch) Charles Wilkes (englisch)
Napuka

Napuka, or Pukaroa, is a small coral atoll in the Disappointment Islands, in the northeastern part of the Tuamotu Archipelago in French Polynesia. It is located only 15 km to the southeast of Tepoto Nord, its nearest neighbor, forming a small group. These two atolls are quite isolated, the nearest land being Fangatau Atoll 170 km to the south. Napuka Atoll is 10.5 km long and about 4 km wide. Its reef is quite broad, completely enclosing the lagoon. The total dry land area of the thirty islands on Napuka's reef is 8 km2. The surface of the lagoon is 18 km2. Napuka has 255 inhabitants according to the 2022 census. The main village is Tepukamaruia (Te Puka Maru Ia). History The first recorded European to reach Napuka Atoll was the British explorer John Byron, in 1765. He named Napuka and Tepoto "Disappointment Islands" because he found the natives to be of a hostile disposition toward him. Napuka was visited by the historic United States Exploring Expedition, on 23 Aug. 1839. This atoll was probably the one that Charles Wilkes called "Wytoohee" or "Wutoohee". The airport on Napuka opened in 1977. Administration The commune of Napuka consists of the atolls of Napuka and Tepoto Nord. References oceandots.com at the Wayback Machine (archived December 23, 2010) Atoll names Archived 2012-02-10 at the Wayback Machine Origin of the name (in German) United States Exploring Expedition, - Charles Wilkes Napuka airport External links Atoll list (in French) A journey to the Disappointment Islands
Napuka (atolón)

Napuka es un atolón de las Tuamotu, en la Polinesia Francesa. Forma parte, junto con Tepoto Norte, de las islas de la Decepción. Administrativamente es la capital de una comuna que incluye los dos atolones. Está situado al noreste del archipiélago, a 926 km de Tahití. Geografía Es un atolón de forma ovalada, de 9 km de largo y 3 km de ancho. La laguna ocupa un área de 18 km² y las tierras emergidas, 8 km². No existe un paso practicable entre la laguna y el océano. El anillo coralino está formada por dos islas y 32 islotes. En la isla del este hay un aeropuerto, y en la isla del norte la villa principal: Tepukamaruia. La población era de 299 habitantes en el censo de 2012,​ con el principal recurso económico de la producción de copra. Historia Napuka fue colonizado desde los atolones vecinos de las Tuamotu. Se han encontrado restos arqueológicos de una decena de maraes, con conchas de tortugas en el subsuelo. El atolón es uno de los lugares utilitzados para las tortugas marinas para anidar. El primer europeo en llegar fue el inglés John Byron en 1765.​ También se ha conocido como Whytoohee y Tepukamaruia. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Napuka.
Napuka

Napuka egy kis atoll sziget a Dél-Csendes-óceánon. A terület politikailag Francia Polinéziához tartozik. Napuka a Tuamotu-szigetek egyik alcsoportjának, a Csalódás szigetcsoportnak a része. A Csalódás-szigetek a Tuamotu szigetcsoport legészakibb részén található. A Csalódás-szigetek másik két tagja Észak-Tepoto (54 fő, 4km2) és Puka-Puka (257 fő, 1km2). Az atoll 6 km hosszú, maximális szélessége 3.3 km. Kis lagúnája erősen iszapos. Az alacsony korallszigetekre jellemzően Puka-Puka száraz, népessége alacsony létszámú. A 2002-es népszámlálás adatai szerint az össznépessége 197 fő volt. Legnagyobb települése Te One Mahina, 110 lakossal. Az atoll legközelebbi szomszédja Észak-Tepoto 15 km-re délkeletre van. Napuka Tahititől 935 km-re északkeletre található. Napuka atoll 10.5 km hosszú és mintegy 4 km széles. Korallzátonya széles és teljesen körbezárja a belső lagúnát. Npuka 30 korallszigetének szárazföldje összesen 8 km². A lagúna területe 18 km². Napuka lakossága 257 fő volt a 2002-es népszámláláskor. A fő település a szigeten Tepukamaruia (Te Puka Maru Ia). Története Napuka szigetét a nyugat számára John Byron brit hajós fedezte fel 1765. június 7-én, aki az atollnak a Wytoohee Island vagy elnéptelenedett sziget nevet adta. 1839. augusztus 23-án partra szállt itt Charles Wilkes amerikai hajós az ausztrál expedíciója során. A 19. században Napukát magukhoz csatolták a franciák, amelyen ekkor közel 80 fő élt (1850). Elszigeteltsége miatt Napuka, Tepoto szigettel egyetemben, volt a legtovább képes megőrizni a polinéziai hagyományokat és a nyelvészeti különlegességeit (a tuamotu nyelvet). Ennek okán került az etnográfusok és régészek érdeklődésének középpontjába a 20. század elején, amikor két expedíció is érkezett a szigetekre (1929-ben és 1934-ben). Lakosságát a hittérítők 1878-ban keresztelték át evangélikussá. 1936. első napján készült el Tepukamaruia temploma. Gazdaság Napuka területén 1977 óta van repülőtér, egy 900 méter hosszú pályával (AITA kód: NAU • OACI kód: NTGN). A légiösszeköttetésnek köszönhetően az atoll szervesen be tudott kapcsolódni Francia Polinézia turisztikai életébe. Egy 650m hosszú moló köti össze Ogoio motut (kis sziget) a nagy északi motuval, amelyen kókuszpálmát termesztenek. Jegyzetek További információ Atoll lista (franciául) Archiválva 2007. február 28-i dátummal a Wayback Machine-ben
Napuka

Napuka, o Pukaroa, è un piccolo atollo corallino nelle Isole della Delusione, nella parte nordorientale dell'arcipelago delle Tuamotu nella Polinesia Francese. È situato a 15 km a sud-est di Tepoto Nord, l'isola più vicina, formando insieme un piccolo gruppo. Questi due atolli sono abbastanza isolati: infatti l'isola più vicina ad essi è Fangatau, un atollo a 170 km a Sud. L'atollo di Napuka è lungo 10,5 km e largo 4 km. L'area totale terrestre delle 30 isole che compongono Napuka è 8 km². La superficie della laguna è 18 km². Secondo il censimento del 2002, Napuka ha 257 abitanti. Il villaggio principale è Tepukamaruia (Te Puka Maru Ia). Storia Il primo europeo a raggiungere l'isola fu l'esploratore John Byron nel 1765. Chiamò Napuka e Tepoto "Isole della Delusione" a causa dell'ostilità dei nativi. Napuka fu visitata dalla United States Exploring Expedition, tra il 1838 e il 1842. Questo atollo fu probabilmente quello che Charles Wilkes chiamava "Wytoohee" o "Wutoohee". L'aeroporto di Napuka fu inaugurato nel 1977. Amministrazione L'atollo di Napuka è il capoluogo del comune di Napuka, che consiste nell'atollo di Napuka e nell'isola di Tepoto Nord. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Napuka Collegamenti esterni oceandots.com. URL consultato il 16 novembre 2011 (archiviato dall'url originale il 23 dicembre 2010). Atoll names, su jps.auckland.ac.nz. URL consultato il 16 novembre 2011 (archiviato dall'url originale il 10 febbraio 2012). Origin of the name (in German), su univie.ac.at. United States Exploring Expedition Archiviato il 17 luglio 2011 in Internet Archive., - Charles Wilkes Napuka airport, su airportfact.com. URL consultato il 16 novembre 2011 (archiviato dall'url originale il 2 dicembre 2008). Atoll list (in French), su pacific-image.pf. URL consultato il 16 novembre 2011 (archiviato dall'url originale il 2 marzo 2007).