NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Рароиа

Рароиа (фр. Raroia) — атолл в архипелаге Туамоту во Французской Полинезии в 740 км к северо-востоку от Таити. География Находится в 53 км на северо-восток от Таэнга и в 6 км на юго-восток от Такуме. Атолл имеет овальную форму, вытянут с юго-запада на северо-восток. Длина составляет 43 км, максимальная ширина — около 14 км. История Рароиа был открыт в 1605 году испанским мореплавателем родом из Португалии Педро Фернандесом Киросом. Первая русская антарктическая экспедиция нарекла остров в 1820 году островом Барклая де Толли. В 1947 году экспедиция Тура Хейрдала на Кон-Тики завершилась на атолле Рароиа. Участник экспедиции Бенгт Даниельссон описал атолл в своей диссертации «Жизнь и работа на Рароиа». Административное деление Административно остров входит в состав коммуны Макемо. Население В 2007 году численность населения Рароиа составляла 303 человек. Главное поселение — деревня Гарумаова. Экономика Основные занятия местных жителей — рыболовство и вылов жемчуга. См. также Список островов Французской Полинезии Ссылки Информация на Oceandots. (англ.) Информация о Рароиа на французском. (фр.). Архивировано из оригинала 30 сентября 2007 года.
Raroia

Raroia, (uttalas: ra-ro-íía) är en ö som tillhör Tuamotuöarna i Franska Polynesien i östra Stilla havet med 349 invånare (2015). Atollen, inklusive den djupa lagunen i centrum, täcker ett område på 413 km². Thor Heyerdahls KonTiki-expedition, med Bengt Danielsson som deltagare, nådde fram till Raroia den 7 augusti 1947. Danielsson återvände senare till ön för etnografiska fältstudier. Han publicerade boken Raroia - den lyckliga ön (1951) och sin doktorsavhandling Life on Raroia (1955). Han skrev också barn- och ungdomsböcker, t.ex. Villervalle i Söderhavet (1957) som sedermera blev till en TV-serie som spelades in på Raroia 1962. Källor
Рароя

Рароя (фр. Raroia, або Раро-нуку) — атол в архіпелазі Туамоту, який, в адміністративному відношенні, разом з сусіднім атолом Такуме, належить до комуни Макемо у Французькій Полінезії. Островитяни Рарої, як і більшість полінезійців, відомі своєю гостинністю. Харчування складається в основному з дарів океану, крім того імпортуються хліб, рис та консерви. Крім рибальства на острівцях атолу вирощують копру та ловлять перли. Освіта Жителі Рарої розмовляють полінезійською мовою паумоту. В початковій школі села Ґарумаоа на атолі вивчають французьку мову. Середня школа є на більшому острові Макемо. Ті, хто хочуть здобути вищу освіту, їдуть на острів Таїті, що лежить на віддалі 748 км від Рарої. Кон-Тікі 7 серпня 1947 року атол Рароя став відомим на весь світ місцем внаслідок прибуття експедиції Тура Геєрдала, яка приплила через Тихий океан з Перу на дерев'яному плоті Кон-Тікі. Один з членів експедиції, шведський антрополог Бент Данієльсон, оселився там і протягом декількох місяців вивчав життя островитян. У 1955 році він видав кілька книг і в Швеції захистив докторську дисертацію в університеті Упса́ли. Примітки Посилання Сайт атола Рароя (фр.) Журнал полінезійського товариства [Архівовано 9 травня 2018 у Wayback Machine.] (англ.)
Tikehau

Tikehau és un atol de les Tuamotu, a la Polinèsia Francesa. Administrativament és una comuna associada a la comuna de Rangiroa. Està situat al nord-oest de l'arxipèlag, a 300 km al nord-est de Tahití i a 13 km a l'oest de Rangiroa. Geografia Tikehau és un atol quasi circular de 26 km de diàmetre i d'una amplada entre 300 i 1.000 m, amb un sol pas navegable per a vaixells petits, Tuheiava. La superfície emergida és de 25,8 km² més 28,8 km² d'esculls i 394,3 km² de la llacuna interior. És considerat l'atol amb més peixos de les Tuamotu. Hi abunden rajades, barracudes, tonyines i taurons grisos. També hi ha nombroses colònies d'ocells en els illots aïllats de la llacuna. L'economia es basa en la recol·lecció de copra, en la pesca que aporten al mercat de Tahití, i en el turisme. La vila principal és Tuherahera i la població total era de 407 habitants al cens del 2002. És remarcable que entre aquesta població reduïda coexisteixin quatre religions: la majoritària sanito, branca dissident dels mormons, i a més protestants, catòlics i adventistes. Disposa d'un aeroport en el mateix illot que la vila principal. Història El nom Tikehau significa «aterratge per la pau», però les llegendes expliquen que és la unió del nom d'un home, Tii, i d'una dona, Hau. Va ser descobert pel rus Otto von Kotzebue, el 24 d'abril del 1816, i el va anomenar en honor del primer explorador rus del Pacífic: Krusenstern. Referències Enllaços externs Imatges de Tikehau Arxivat 2006-04-27 a Wayback Machine. (francès)
Tikehau

Tikehau er en koralatol beliggende ca. 12 km vest for Rangiroa og 35 km øst for Mataiva i den nordlige del af Tuamotu øgruppen i Fransk Polynesien. Atollens lagune er oval og 27 km lang og 19 km bred og omgivet af et næsten sammenhængende koralrev. Lagunen har et meget rigt, marint liv, som bl.a. er blevet studeret af Jacques-Yves Cousteau. Tikehaus hovedby hedder Tuherahera, og øens nuværende indbyggerantal er 407. Tikehau blev opdaget 25. april 1816 af den russiske sømand Otto von Kotzebue. Referencer Diversity of the French Polynesian atolls Arkiveret 16. maj 2008 hos Wayback Machine Eksterne henvisninger Atoll list (in French) Arkiveret 26. oktober 2004 hos Wayback Machine
Tikehau

Tikehau ist ein Atoll im Tuamotu-Archipel im Pazifischen Ozean. Es ist eine „Commune associée“ (Teilgemeinde) der Gemeinde Rangiroa und gehört politisch zu Französisch-Polynesien. Geographie Tikehau befindet sich etwa 320 km nördlich von Tahiti im Nordwesten des Archipels. Es hat eine Ausdehnung von etwa 26 mal 23 km. Die Lagune misst 461 km². Kleinere Versorgungsschiffe können durch den 150 m breiten und maximal 4 m tiefen Passe Tuheiava an der Westseite zum Hafen innerhalb der Lagune gelangen. Die Hauptinsel und der Hauptort heißen Tuherahera, gelegen an der Südspitze des Atolls. 2007 wohnten etwa 507 Menschen auf Tikehau. Haupterwerbsquellen sind die staatlich subventionierte Gewinnung von Kopra, kommerzieller Fischfang sowie ein wenig Tourismus. Es gibt einen Bäcker, zwei kleine Läden und einen winzigen Imbiss. 2001 entstand mit staatlicher Unterstützung eine kleine Sägemühle, in der etwa drei bis fünf Einheimische Arbeit finden. Die in den 1990er Jahren mit viel Enthusiasmus gestartete Zucht schwarzer Perlen ist zum Erliegen gekommen. Außerdem gibt es eine Tauchbasis, ein Luxushotel und einen Flugplatz mit dem IATA-Flughafencode TIH. Geschichte Für Europa entdeckt wurde das Atoll am 25. April 1816 von Otto von Kotzebue im Rahmen einer russischen Expedition. Das Atoll wurde nach dem deutsch-baltischen Admiral Adam Johann von Krusenstern „Kruzenstern“ getauft. Dieser Name ist den heutigen Bewohnern durchaus noch geläufig. Traditionell war das Atoll Tikehau in fünf ʻati (Distrikte) gegliedert: Vahine Rii (Norden) Fareana (Osten) Terii Vahine (Süden) Haoa (Westen) Fanua (Nordwesten) Bildergalerie Siehe auch Liste der Tuamotu-Inseln Weblinks Artikel mit Karte des Atolls (Seite 17) Contribution à l'étude de L'ATOLL DE TIKEHAU, 1985 Einzelnachweise
Tikehau

Tikehau is een atol en onderdeel van de Tuamotueilanden die weer onderdeel zijn van Frans-Polynesië. Het atol is bijna ovaalvormig en meet zo'n 19 bij 27 km. De eilanden hebben een landoppervlakte van ongeveer 20 km². Bestuurlijk/administratief valt het eiland onder de gemeente Rangiroa. Tikehau werd in 1816 ontdekt door de Russische ontdekkingsreiziger Otto von Kotzebue. In 1987 ondernam Jacques-Yves Cousteau een expeditie naar het atol. Beschrijving Het is een bewoond atol. Volgens de volkstelling van 2017 wonen er 560 mensen, voornamelijk in het dorp Tuherahera. Oorspronkelijk leefde de bevolking van traditionele visserij en het maken van kopra. Daarnaast is er nu een kwekerij van pareloesters. Verder wordt toerisme steeds belangrijker. Sinds 1977 is er een vliegveld met een start- en landingsbaan van 1200 m. Volgens cijfers uit 2019 waren er jaarlijks 1100 vluchten en werden 40.000 passagiers vervoerd. Er is een luxe hotelresort aangelegd. Ecologie Naast de grote rijkdom aan vissoorten, zijn de nauwelijks bewoonde motu's rijk aan vogels. Op het eiland komen 47 vogelsoorten voor waaronder negen soorten van de Rode Lijst van de IUCN waaronder het hendersonstormvogel (Pterodroma atrata) en de endemische, Tahitiaanse patrijsduif (Alopecoenas erythropterus), saffierlori (Vini peruviana) en tuamotukarekiet (Acrocephalus atyphus).
Tikehau

Tikehau é um atol com cerca de 100 ilhotas e pertencente ao arquipélago de Tuamotu, na Polinésia Francesa. Está situado a noroeste do arquipélago, a 12 km de Rangiroa. Administrativamente é uma comuna associada à comuna de Rangiroa. Tikehau é um atol quase circular de 26 km de diâmetro e largura entre 300 e 1000 m, com uma só passagem para barcos pequenos. A superfície total emersa é de 20 km² e tem cerca de 100 ilhas pequenas. A altitude máxima é 8 m. É considerado o atol com mais peixes das Tuamotu. Abundam raias, barracudas, atuns e tubarões-cinzentos. Também tem numerosas colónias de aves nos ilhéus no interior da lagoa. A economia é baseada na colheita de copra, na pesca para o mercado de Taiti, e no turismo. A vila principal é Tuherahera e a povoação total era de 507 habitantes no censo de 2007. É notável que entre esta povoação reduzida coexistam quatro denominações religiosas cristãs: a maioria sanito (ramo dissidente dos mórmones), protestantes, católicos e adventistas. O nome Tikehau significa «aterragem para a paz». O atol foi descoberto pelo russo Otto von Kotzebue em 1816, que o designou em honra ao primeiro explorador russo do Pacífico, Krusenstern. A expedição de Charles Wilkes passou pelo atol em 1839. O atol dispõe de um aeroporto (IATA: TIH, ICAO: NTGC) desde 1977. Ligações externas «Lista de atóis» (em francês)
Тикехау

Тикехау (фр. Tikehau), или атолл Крузенштерна, — атолл в архипелаге Туамоту (Французская Полинезия). В переводе с местного языка название атолла переводится как «стоянка мира». Расположен в 300 км к северо-востоку от острова Таити и в 10 км к западу от атолла Рангироа. География Тикехау имеет почти форму круга с диаметром в 26 км. Ширина атолла варьирует от 300 до 1000 м. В центре расположена очень крупная лагуна, соединённая множеством проходов с океаническими водами. В лагуне острова обитает очень большое число рыб, на многочисленных моту гнездятся морские птицы. История Тикехау был открыт в 1816 году русским путешественником Отто Евстафьевичем Коцебу, который назвал его в честь другого русского путешественника Ивана Фёдоровича Крузенштерна. 15 апреля 1816 года с борта брига "Рюрик", исследовавшего южный берег атолла Рангироа, была замечена цепь соединенных рифами островов, которые образовывали неизвестный ранее атолл. В центре атолла располагалась лагуна и покрытый густым лесом островок. Атолл на тот момент был необитаем. Коцебу определил координаты атолла и описал его, но из-за усилившегося, переходящего в шторм ветра от высадки и дальнейшего исследования атолла пришлось отказаться. В 1820 остров посетила первая русская антарктическая экспедиция. Административное деление Административно входит в состав коммуны Рангироа. Население В 2007 году численность населения Тикехау составляла 507 человек. Главное поселение — деревня Тухерахера. Большинство жителей исповедуют христианство. Экономика Основное занятие местных жителей — производство копры, рыболовство. В последние годы популярность приобретает туризм. См. также Список островов Французской Полинезии Ссылки Информация об атолле на сайте Oceandots.com (англ.) Примечания
Tauere

Tauere és un atol de les Tuamotu, a la Polinèsia Francesa, depenent administrativament d'Amanu, comuna associada a la comuna d'Hao. Està situat al centre i a l'est de l'arxipèlag, a 85 km al nord-oest d'Hao. Geografia És un atol petit de forma quadrada, de 8 km de llarg, i una superfície total de 2 km². La llacuna interior, de 60 km², té dos passos a l'oceà. L'any 2007 tenia 7 habitants. Història Va ser la desena illa que va descobrir Pedro Fernández de Quirós, el 1606, anomenant-la Dezena. El 1772 Domingo Bonechea l'anomena San Simón y Judas. Però va ser més conegut pel nom de Resolution, el nom del vaixell de James Cook que hi va arribar el 1773. Referències
Tauere

Tauere Atoll or Taouere, also known as Te Putua, is a small atoll of the central Tuamotu Archipelago in French Polynesia. It is located 85 kilometres (53 miles) northwest of Hao Atoll's westernmost point. Tauere Atoll is squarish in shape. It measures 7.5 kilometres (4.7 miles) across. The islands are located on its northern and eastern sides. Its lagoon is not connected to the ocean by a pass, which makes this small atoll quite inaccessible. Tauere has only 3 inhabitants. In 2007 it had 7 inhabitants. History The first European recorded sight of the atoll was by the Spanish expedition of Pedro Fernandez de Quirós on 12 February 1606. They charted it as La Decena. Tauere was again sighted by Spanish navigator Domingo de Boenechea on October 28, 1772 on the ship Aguila. He sailed from Callao on September 26, 1772, to establish a colony on Tahiti. He called this atoll San Simon y Judas. Hence this atoll appears in some maps as St. Simon. Administration Administratively Tauere belongs to the commune of Amanu (Main village: Ikitake) which includes the atolls of Rekareka (uninhabited) and Tauere. The Amanu commune is associated with the Hao commune. References Population data External links Atoll list (in French)
Tauere

Tauere es un atolón de las Tuamotu, en la Polinesia Francesa, incluido en la comuna de Hao. Está situado en el centro y al este del archipiélago, a 85 km al noroeste de Hao. Es un atolón pequeño de forma cuadrada, de 8 km de largo, y una superficie total de 2 km². La laguna interior tiene dos pasos al océano. Está deshabitado, sin ninguna infraestructura. Fue la décima isla que descubrió Pedro Fernández de Quirós, en 1606, llamándola Isla La Decena. En 1772, Domingo Boenechea la llamó San Simón y Judas. ​ Bonaechea llegó al atolón desde el puerto peruano de El Callao a bordo de la fragata Santa María Magdalena, en una misión de exploración que tenía como destinos Tahití y la Isla de Pascua. Según sus descripciones, en esa época el atolón estaba habitado: «Era una isla plana, con pequeñas lomas llenas de palmeras y con una laguna en medio. Vieron hasta veinte isleños de color moreno y estatura más bien elevada con unas lanzas en las manos que les daban gritos para que fueran a tierra. Intentaron llegar a la costa con un bote pero debido al mal estado de la mar y a los peligrosos arrecifes optaron por retirarse».​ Otro nombre histórico para este atolón es Resolution.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Tauere.
Tauere

Tauere ou Te Putua, est un atoll situé dans l'archipel des Tuamotu en Polynésie française. Géographie Tauere est situé à 85 km au nord-ouest de Hao, l'atoll le plus proche auquel il est administrativement rattaché, et à 810 km à l'est de Tahiti. C'est un atoll de forme approximativement carrée de 7,5 km de côté pour une surface de terres émergées de 2 km2. Son lagon, dépourvu de réelle passe – mais communiquant occasionnellement avec l'océan par submersion de la barrière corallienne via les hoas et les tairuas –, s'étend sur approximativement 6,25 km2. En 2007, l'atoll était encore habité de manière permanente par cinq personnes dans un ensemble d'habitations situées au nord-ouest de Tauere. En 2017, il n'y a plus de résidents permanents sur Tauere. Histoire La première mention de l'atoll a été faite par le marin espagnol Domingo de Boenechea en 1769 et prend le nom de San Simon y Judas. Au XIXe siècle, Tauere devient un territoire français peuplé alors de près de 30 habitants autochtones vers 1850 qui sont sous l'autorité coutumière du chef Purua résidant sur l'atoll d'Amanu. Économie Les cocoteraies de l'atoll sont exploitées pour le coprah et les noix de coco. Notes et références Liens externes Portail de la Polynésie française Portail des îles
Tauere

Tauere è un atollo appartenente all'arcipelago delle Isole Tuamotu nella Polinesia francese. È situato 85 km a nord-ovest dell'atollo di Hao. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tauere Collegamenti esterni Arcipelago delle Tuamotu - Tauere, su oceandots.com.
Tauere

Tauere is een atol in de eilandengroep van de Tuamotuarchipel (Frans-Polynesië). Het atol behoort tot de gemeente Hao. In 2017 was het eiland niet permanent bewoond. Geografie Tauere ligt 85 km ten noordwesten van Hao en 810 km ten oosten van Tahiti. Het is bijna vierkant atol met een lengte van 7,5 km. Het landoppervlak bedraagt 2 km². Het wateroppervlak van de lagune is 6,25 km². Geschiedenis De eerste Europeaan die melding maakte van het eiland is de Spaanse zeevaarder Domingo de Boenechea in 1769. In de negentiende eeuw werd het eiland territoriaal bezit van Frankrijk. Er woonde toen ongeveer 30 mensen die waren de onderdanen van stamhoofd op het atol Amanu. De aanplant en winning van kopra werd toen een belangrijke economische activiteit. Ecologie Op het eiland komen 37 vogelsoorten voor waaronder zes soorten van de Rode Lijst van de IUCN waaronder de phoenixstormvogel (Pterodroma alba) en de endemische tuamotujufferduif (Ptilinopus coralensis) en zuidzeewulp (Numenius tahitiensis).
Тауэре

Тауэре (фр. Tauere) — атолл в архипелаге Туамоту (Французская Полинезия). Расположен в 85 км к северо-западу от атолла Хао. География Тауэре — небольшой атолл, длина которого составляет около 8 км и площадь суши — 2 км². В центре расположена лагуна, соединённая в двух местах с океаническими водами. История Тауэре был открыт в 1606 году испанским мореплавателем родом из Португалии Педро Фернандесом Киросом, который назвал его Десена (исп. Dezena). Другие исторические названия — Резольюшн (англ. Resolution), остров Святого Симеона (англ. Saint Simeon Island). Административное деление Административно входит в состав коммуны Хао. Население В 2007 году атолл был необитаем, на острове полностью отсутствовала инфраструктура. См. также Список островов Французской Полинезии Ссылки Информация об атолле на сайте Oceandots.com (англ.)
Tenarunga

Tenarunga (alter Name: Minto Island) ist ein unbewohntes Atoll des Tuamotu-Archipels in Französisch-Polynesien. Es gehört geographisch zu den Actéon-Inseln und administrativ zur Gemeinde Gambier. Das Atoll liegt 15 km nordwestlich von Matureivavao und 6 km östlich von Vahanga. Die 5 km große Lagune der Insel hat keinen Zugang zum Meer. Tenarunga wurde am 5. Februar 1605 vom portugiesischen Seefahrer Pedro Fernández de Quirós entdeckt. Literatur Sailing Directions, Pub 126, "Pacific Islands" NIMA 2002; page-12 Weblinks Bild und Kurzbeschreibung (englisch) (Memento vom 23. Dezember 2010 im Internet Archive) Volgewelt des Atolls (englisch) Fauna und Flora des Atolls (PDF, englisch)
Tenarunga

Tenarunga or Tenania, previously Narunga and formerly Minto Island, is a low, wooded atoll in the Acteon Group in the southeastern part of the Tuamotu Islands in French Polynesia. It is administratively a part of the Gambier Islands. The atoll has a population of between 10 and 50 people. Geography Tenarunga is located 15 kilometres (9 miles) northwest of Matureivavao, 6 kilometres (4 miles) east of Vahanga and 1,375 kilometres (854 miles) southeast of Tahiti. It has a land area of 2.3 square kilometres (0.9 square miles) and a total area (lagoon inclusive) of 5 square kilometres (2 square miles). There are some buildings and a dock located on the north-east side of the island, indicating former and/or seasonal habitation. The atoll's lagoon is not accessible from the sea. History The first recorded sighting of this atoll was made during the Spanish expedition of the Portuguese navigator Pedro Fernández de Quirós on 5 February 1606 under the name Las Cuatro Coronadas (the "four crowned" (by coconut palms)); however, these observations were not fully documented. As such, the first unambiguous approach to the island was made on 14 March 1828 by the collector Hugh Cuming in his ship The Discoverer, captained by Samuel Grimwood. The next visit was in 1833 by the navigator Thomas Ebrill on his merchant's vessel Amphitrite and again in 1837 by Lord Edward Russell, commander of the H.M.S Actaeon, the name given to the group. Flora and fauna The island is home to many rare species including the Tuamotu sandpiper. In 2015 a conservation campaign resulted in the eradication of rats from the island. See also Matureivavao Tenararo Vahanga Acteon Group Desert island List of islands References Sailing Directions, Pub 126, "Pacific Islands" NIMA 2002; page-12 External links Atoll list (in French) Google Maps Island Conservation: Acteon and Gambier Archipelagos Restoration Project
Tenarunga

Tenarunga, también llamado Tenania o Narunga​ es un atolón en el Grupo Acteón, en el archipiélago de Tuamotu (Polinesia Francesa). El atolón depende administrativamente de las islas Gambier. Geografía Tenarunga se encuentra a 15 kilómetros al noroeste de Matureivavao y 6 km al oeste de Vahanga. Es un atolón circular, de una superficie de 2,3 km² y una laguna interior de 5 km². No hay conexión permanente entre la laguna y el océano. Historia La primera mención del atolón por parte de los europeos, fue hecha por el navegante portugués Pedro Fernández de Quirós, el 5 de febrero de 1606. Quirós bautizó al grupo con el nombre de Las Cuatro Coronadas por las palmas de coco encontradas en la isla. Se considera, sin embargo, que la documentación de Quirós es deficiente.​​ La primera aproximación claramente documentada a la isla fue hecha en 1833 por el navegante Thomas Ebrill, capitán del buque mercante Amphitrite. Fueron visitadas nuevamente en 1837 por Lord Edward Russell,​ comandante del HMS Acteón (1831), que proporcionó la denominación actual del archipiélago.​ Flora y fauna El atolón presenta una colonia de la especie endémica, Prosobonia cancellata. Referencias
Tenarunga

Tenarunga aussi appelée Tenania ou Narunga est un atoll du groupe Actéon dans l'archipel des Tuamotu, en Polynésie française. Il est rattaché administrativement aux îles Gambier. Géographie Tenarunga est situé à 6 km à l'ouest de Vahanga, à 15 km au nord-ouest de Matureivavao ainsi qu'à 1 375 km au sud-est de Tahiti. C'est un atoll de forme ovoïde d'une superficie de 4,25 km2 de terres émergées avec un lagon de 9,24 km2 dépourvu de passe de communication avec l'océan. L'atoll n'est pas habité. Histoire La première mention de l'atoll aurait été faite par le navigateur portugais Pedro Fernandes de Queirós le 5 février 1605 sans que cela soit parfaitement attesté, sous la dénomination Làs Cuatro Coronadas (les « quatre couronnées » – par leurs palmiers) pour désigner en fait le groupe des quatre atolls. De façon assurée, la première mention non ambiguë date du 19 mars 1791, par le capitaine britannique Edward Edwards, lors de sa poursuite des mutins de la Bounty, qui l'associe aux « Îles Carysfort ». En 1833 c'est le navigateur Thomas Ebrill qui l'aborde sur son navire marchand Amphitrite et lui donne le nom d'île Melbourne, puis en janvier 1837 le capitaine Edward Russell venu sur son navire militaire HMS Acteon, donnant ainsi le nom au groupe d'îles. Au XIXe siècle, Tenarunga devient un territoire français, alors peuplé d'environ 30 habitants autochtones vers 1850. En 1983, l'atoll est fortement touché par un important cyclone. Faune et flore L'atoll qui accueillait une population endémique de Chevaliers des Tuamotu n'abrite désormais plus cet oiseau en raison de l'introduction en 1997 de mammifères prédateurs (rats et chats). Si les chats (introduits au départ comme premier moyen d'éradication ou de limitation des rats) ont semble-t-il disparu, la tentative d'éradication des rats par des pièges chimiques (afin de restaurer un havre sûr pour les espèces protégées sur les deux derniers atolls des Tuamotu encore à l'abri des rats, et de permettre la recolonisation naturelle de l'atoll par les espèces aviaires) a échoué en 2000 en raison d'une mauvaise planification, de moyens insuffisants et de l'usage de produits défectueux[réf. nécessaire]. Notes et références Liens externes Portail de la Polynésie française Portail des îles