NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Nukutepipi

Nukutepipi (auch Nukutipipi, alter Name: Margaret Island) ist ein kleines, unbewohntes Atoll im Tuamotu-Archipel im Pazifischen Ozean. Politisch gehört es zu Französisch-Polynesien und ist dort der Gemeinde Hao zugeordnet, und darin der Teilgemeinde (commune associée) Héréhérétué. Nukutepipi liegt etwa 30 km südöstlich des benachbarten Atolls Anuanurunga und ist damit das südöstlichste Atoll der Gruppe der Îles du Duc de Gloucester. Nukutepipi ist ein leicht elliptisches Atoll mit weitgehend geschlossenem Saumriff, dem im Osten und Norden kleine Motus aufliegen. Die Landfläche beträgt etwa 0,6 km², die der Lagune rund 1,3 km². Auf dem östlichen Motu gibt es eine Landebahn. Sonstiges Im November 2019 wurde Guy Laliberté, ein kanadischer Künstler, Milliardär, Weltraumtourist und Gründer des Cirque du Soleil in Französisch-Polynesien festgenommen, weil er auf seiner Privatinsel Nukutepipi Cannabis angebaut haben soll. Laliberté argumentiert mit medizinischer und rein persönlicher Verwendung. Weblinks Einzelnachweise
Nukutepipi

Nukutepipi, or Nuku-te-pipi is an atoll in French Polynesia, Pacific Ocean. It is part of the Duke of Gloucester Islands, a subgroup of the Tuamotu group. Nukutepipi's nearest neighbor is Anuanurunga, which is located about 22 km to the WNW. Nukutepipi is a very small atoll. It is roughly triangular-shaped, measuring approximately 2.7 km in length. Its reef is quite broad, enclosing completely the small lagoon, which has a deep area at its centre. There are two relatively large islands on its reef, one on its eastern side and the other on the northwest. Nukutepipi Atoll was once inhabited but is currently not. It has a small airfield which was inaugurated in 1982. It is now owned by Cirque du Soleil's Guy Laliberté. History First sighting recorded by Europeans was by the Spanish expedition of Pedro Fernández de Quirós on 4 February 1606. With the other three atolls of the Duke of Gloucester Islands they were named Cuatro Coronas (Four Crowns in Spanish). British naval officer and explorer Philip Carteret visited it on 12 July 1767 who only referred to it in his logs as "the southernmost island". John Turnbull aboard the Margaret named it "Margaret island" on 6 March 1803 after the ship. Lieutenant Ringgold of the Wilkes Expedition visited the atoll on 6 January 1841. He identified the correct name of the atoll as "Nukutipipi" by the natives. On 13 November 2019, Guy Laliberté's investment firm Lune Rouge stated "Laliberté is being questioned in respect of cultivation of cannabis for his personal use only at the residence on the island of Nukutepipi". Administration Administratively the four atolls of the Duke of Gloucester Islands, including the uninhabited ones of Nukutepipi, Anuanuruga, and Anuanuraro, belong to the commune of Hereheretue, which is associated to the Hao commune. References [1] Map of Nukutepipi [2] External links Atoll list (in French)
Nukutepipi

Nukutepipi (más néven Nuku-te-pipi) egy kis lakatlan atoll sziget a Dél-Csendes-óceánon. A terület politikailag Francia Polinéziához tartozik. Nukutepipi a Tuamotu-szigetek egyik alcsoportjának, a Gloucester herceg szigetcsoportnak a része. A Gloucester herceg-szigetek a Tuamotu szigetcsoport délnyugati részén található. A Gloucester herceg-szigetek másik három tagja Anuanuraro, Anuanurunga és Hereheretue. A szigetcsoport legkeletibb szigete Nukutepipi és a legnyugatibb Hereheretue. A kettő között lévő távolság mintegy 270 km. Nukutepipi Tahititől 700 km-re keletre található. A trapéz alakú atoll 2,7 km hosszú, átmérője 2,3 km. Nukutepipi szigetének lakossága mindössze 5 fő (2002). Története Az Nukutepipi atollt elsőként Philip Carteret brit hajós és felfedező pillantotta meg 1767-ben. A szigeteket legdélibb ("the southernmost island") néven említi. John Turnbull brit felfedező 1803-ban szállt partra a szigeten, amelyet a hajójuk után a "Margaret"-nek nevezett el. 1841-ben a Wilke expedíció során azonosította be először az atoll eredeti nevét Cadwalader Ringgold hajós. 1850-ben a francia kormány magához csatolta az atollt. 1920-ban az atoll egy társasághoz került kölcsönbe, hogy kókuszpálmákat ültessen a terület 80 százalékán. 1980-1981 között Jean-Alain Madec, a sziget későbbi tulajdonosa egészen 1991-ig, repülőteret épített, hogy egy kis települést hozhasson létre. 1000m hosszú leszállópályát és bungalókat készítettek, valamint tíz éven keresztül folyamatosan kiépítették az utakat és az infrastruktúrát. 1983-ban két trópusi ciklon is lecsapott a szigetre (az Oroma (februárban) és a Ve'ena (áprilisban), amely a kókuszültetvény teljes egészét elpusztította. 2007-ben a francia polinéziai tanács megszavazott egy 7,5 millió eurós befektetést a Nukutepipi szigeteki turizmusba. egy 0,6km2-es faluközpontot szerettek volna létrehozni, amely 25-40 fő elszállásolására lett volna alkalmas. Azonban az atoll korábban már Guy Laliberté tulajdonába került, aki egy japán cégtől vásárolta meg a területet 1991-ben. Közigazgatás Közigazgatásilag a Gloucester herceg-szigetek négy atollja Anuanuraro, Anuanurunga és Nukutepipi is Hereheretue települési önkormányzathoz (commune) tartozik. Jegyzetek További információ Atoll lista (franciául) Archiválva 2004. október 26-i dátummal a Wayback Machine-ben
Nukutepipi

Nukutepipi è un atollo appartenente all'arcipelago delle Isole Tuamotu nella Polinesia francese. Storia Il primo europeo di cui si abbia notizia che visitò l'atollo Nukutepipi fu l'esploratore ed ufficiale della marina britannica Philip Carteret il 12 luglio 1767; egli lo menzionò nei suoi diari solo come "l'isola più a sud". John Turnbull, giuntovi a bordo del brigantino Margaret il 6 marzo 1803, lo chiamò isola Margaret, dal nome della nave. L'atollo fu quindi visitato da Cadwalader Ringgold della spedizione Wilkes il 6 gennaio 1841. Dal 2007 l'atollo è proprietà del fondatore del Cirque du Soleil, Guy Laliberté. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Nukutepipi Collegamenti esterni Arcipelago delle Tuamotu - Nukutepipi, su oceandots.com.
Nukutepipi

Nukutepipi is een onbewoond atol in de Tuamotuarchipel in Frans-Polynesië. Het is deel van de Îles du Duc de Gloucester. Het eiland ligt 22 km ten oosten van Anuanurunga en 700 km van Tahiti. Anuanurunga is ovaal, heeft een lengte van 2,7 km en een landoppervlakte (in feite twee kleine eilandjes die motu's worden genoemd) van 2,3 km² en het wateroppervlak van de lagune is 1,3 km². Geschiedenis De ontdekking van het eiland door Europeanen was door de Britse marineofficier en ontdekkingsreiziger Philip Carteret. Hij beschreef het eiland op 12 juli 1767 als het meest zuidelijke eiland. In 1841 kreeg het eiland zijn huidige Polynesische naam. In 1850 werd het eiland Frans bezit en had toen geen permanente bewoning. In 1983 verwoestte een tropische cycloon een groot deel van de begroeiing van het eiland. Het eiland is privébezit en soms wonen er een tiental mensen, maar dit aantal varieert. Er is ruim geïnvesteerd in verblijfsaccommodatie en een start- en landingsbaan van 1600 m lengte. Het eiland was in 2018 te huur voor 1,5 miljoen US $ per week. Administratief/bestuurlijk hoort het bij de gemeente Hao. Fauna Er komen 22 vogelsoorten voor en vijf soorten van de Rode Lijst van de IUCN waaronder de met uitsterven bedreigde hendersonstormvogel (Pterodroma atrata) en het witkeelstormvogeltje (Nesofregetta fuliginosa).
Nukutepipi

Nukutepipi é um atol das Ilhas do Duque de Gloucester, na Polinésia Francesa, com uma superfície total de 5,6 km². O atol está situado a 30 km a sudeste de Anuanurunga e a 700 km a sudeste do Taiti. Dispõe de um aeródromo privado, construído em 1982, que pertenceu a Jean-Pierre Fourcade, um dos grandes comerciantes de pérolas negras. Desde 1991 é propriedade de uma companhia japonesa. Administração Administrativamente é um dos quatro atóis das Ilhas do Duque de Gloucester que pertencem à comuna de Héréhérétué, e que está associado à comuna de Hao, situada no Arquipélago de Tuamotu. Ligações Externas Lista de Atóis (em francês)
Нукутепипи

Нукутепипи (фр. Nukutepipi) — атолл в архипелаге Туамоту (Французская Полинезия) в группе островов Дьюк-оф-Глостер. Расположен в 22 км к юго-востоку от атолла Ануанурунга. География Атолл имеет форму кольца, состоящего из двух моту и в центре которого расположена лагуна. Длина Нукутепипи составляет около 3,5 км, а ширина — 2 км. В отдельных местах глубина лагуны доходит до 17 м (средняя глубина — 2 м). Административное деление Административно остров входит в состав коммуны Хао. Население Нукутепипи был необитаем, хотя время от времени атолл посещали жители других островов. С 2007 года он приобретён миллиардером Ги Лалиберте создавшим островной отель на 52 места с постоянной командой обслуживающего персонала около 40 человек. См. также Список островов Французской Полинезии Примечания Ссылки Информация об атолле на Oceandots.com Архивная копия от 21 декабря 2010 на Wayback Machine (англ.)
Tuamotu

Tuamotuøerne (fransk Îles Tuamotu eller Archipel des Tuamotu) er et af de fem territorier (subdivisions administratives) i Fransk Polynesien i Stillehavet. Øerne ligger ca. 200 til 1.200 km øst for Tahiti. Geografi Øerne er koraløer og ligger et ca. 2.000 km langt område fra Mataiva i nord til Temoe i sydøst med en landareal på ca. 850 km². Hovedøen Rangiroa har en areal på ca. 170 km² fordelt på ca. 250 øer omkring den ca. 1.640 km² store lagune. Tuamotuøerne dækker et areal på ca. 800.000 km² og er dermed verdens største atolkæde modsvarende hele Vesteuropa. Befolkningen er ca. 15.000 indbyggere (17 indbyggere/km²) med hovedbyen Avatoru på Rangiroa med ca. 800 indbyggere. Hovedsprogene er det lokale tahitisk og fransk. Valutaen er CFP-franc som i den øvrige del af Fransk Polynesien. Området omfatter 78 øer og atoller fordelt på 16 forvaltningsområder Vestlige gruppe: Anaa – med Faaite, Motutunga og Tahanea Arutua – med Apataki og Kaukura Fakarava – med Aratika, Kauehi, Niau, Raraka, Taiaro og Toau Manihii – med Ahe Rangiroa – med Makatea, Mataiva og Tikehau Takaroa – med Takapoto og Tikei Nordlige centralgruppe: Hao – med Ahunui, Amanu, Anuanuraro, Anuanurunga, Hereheretue, Manuhangi, Nengonengo, Nukutepipi, Paraoa og Tauere Hikueru – med Marokau, Ravahere, Reitoru, Rekareka/Tehuata og Tekokota Fangatau – med Fakahina Makemo – med Haraiki, Hiti, Katiu, nord Marutea, Nihiru, Raroia, Taenga, Takume, syd Tepoto og Tuanake Napuka/Tepukamaruia – med nord Tepoto Østlige gruppe: Nukutavake – med Akiaki, Pinaki, Vahitahi og Viaraatea Puka Puka/Mahina Reao – med Pukarua Tatakoto Tureia/Papahena – med Fangataufa, Mururoa/Moruroa, Tematagi/Tamatangi og Vanavana Historie De første af øerne blev opdaget i 1521 af den portugisiske søfarer Ferdinand Magellan som opdagede øen Puka-Puka. Senere i 1839 blev øgruppen grundigere udforsket af en britisk ekspedition ledet af Charles Wilkes. I 1947 landede Thor Heyerdahl på sin flåde Kon-Tiki på Raroia. Området blev fransk protektorat i 1844 og blev i 1903 sammen med resten af Fransk Polynesien indlemmet i Établissements Français de l'Océanie (Fransk Oceanien).
Tuamotu

Tuamotu je skupina otoka u južnom dijelu Tihog oceana (Francuska Polinezija). Otočje se sastoji od dva usporedna niza niskih atola i koraljnih otoka. Najveći atoli su: Rangiora, Fakarava, Hao i Anaa. Osim otoka Makatea (visina 112 m.) ostali nisu viši od 9 metara. Povijest Otoke je 1606. otkrio portugalski pomorac Pedro Fernández de Quirós, a Francuskoj su priključeni 1881. godine. Otočje je značajno i po tome što je na njega pristao Thor Heyerdahl na splavi Kon Tiki tijekom znamenitog znanstvenog eksperimenta 1947. godine.
Tuamotu

Tuamotu of de Tuamotuarchipel (Frans: archipel des Tuamotu; Tahitiaans: Tūāmotu mā) is een groep van 78 vulkanische atollen in de Grote Oceaan, verspreid over een gebied van ongeveer 1800 bij 900 kilometer groot. De totale oppervlakte van de eilanden is zo’n 885 vierkante kilometer. De Tuamotueilanden zijn onderdeel van Frans-Polynesië. Er wonen zo’n 15.000 mensen. Geschiedenis De eilanden zijn waarschijnlijk al zo’n 1400 jaar bewoond. Er zijn een aantal, uit koraal opgebouwde, altaren gevonden die hierop wijzen. Rond de eilanden werden rond 1900 de laatste nog bruikbare kolonies van de zwartgelipte pareloester Pinctada margaritifera (ondersoort cumingi) gevonden. De oesterbanken van Tahiti waren door overbevissing uitgeput. Ook de beroemde in een dergelijke oester gevonden zwarte parel, de Drexelparel, werd waarschijnlijk hier gevonden. Ontdekkingsreizigers Verschillende ontdekkingsreizigers hebben de Tuamotueilanden bezocht: 1480: Tupac Inca Yupanqui (discutabel) 1521: Ferdinand Magellaan 1606: Pedro Fernandes de Queirós 1616: Willem Cornelisz Schouten en Jacob le Maire 1722: Jacob Roggeveen 1765: John Byron 1768: Louis Antoine de Bougainville 1769: James Cook 1815: Otto von Kotzebue 1835: Robert FitzRoy (tweede reis met de Beagle, waaraan Charles Darwin deelnam) 1839: Charles Wilkes 1947: Thor Heyerdahl die er landde op Raroia met het vlot de Kon-Tiki Geografie De eilanden Verschillende atollen worden samen gegroepeerd, andere liggen meer geïsoleerd en worden daarom apart genoemd. De belangrijkste atols zijn Anaa, Fakarava, Hao, Makemo, Manihi, Rangiroa, Tikehau en Mataiva. Behalve wanneer anders vermeld, zijn de namen hieronder vermeld de naam van de atol, die vaak samenvalt met de naam van het belangrijkste eiland van de atol. Actéon groep Matureivavao Tenararo Tenarunga Vahanga Îles Deux Groupes Marokau Ravahere Îles du Désappointement Napuka Puka Puka Noord-Tepoto Îles du Duc de Gloucester Anuanuraro Anuanurunga Hereheretue Nukutepipi Îles du Roi Georges Ahe Manihi Takapoto Takaroa Tikei (geïsoleerd eiland) Îles Palliser Apataki Aratika Arutua Fakarava Kaukura Mataiva Rangiroa Makatea Tikehau Toau Îles Raevski Hiti Tepoto Sud Tuanake Andere atollen en geïsoleerde eilanden Bestuurlijke indeling De archipel is ingedeeld in 16 gemeenten (communes), die de naam hebben van het belangrijkste atol. Veel kleine atollen zijn onbewoond en hebben de status van beschermd natuurgebied. Lijst van 16 atollen met de status gemeente en de bestuurlijke entiteit Gambier.
Tuamotu

Tuamotu (fr. Îles Tuamotu, oficjalnie Archipel des Tuamotu) – archipelag na Oceanie Spokojnym, w Polinezji Francuskiej. Ciągnie się na przestrzeni 1500 km między 14°S i 23°S oraz 139°W i 151°W. Tworzy go potrójny łańcuch 78 niskich atoli koralowych otoczonych płytkim morzem, pełnym mielizn. Gleba wysp jałowa, roślinność uboga, jedynie w pł.-zach. części archipelagu rosną palmy kokosowe i chlebowce. Klimat zwrotnikowy, gorący; opady od 1500 do 2500 mm rocznie. Częste huragany. Na wyspie Makatea są bogate pokłady fosforytów. Powierzchnia – 819 km², ludność – 14 876 mieszkańców (2002). Główne wyspy archipelagu Grupy i łańcuchy obejmują 78 atoli koralowych i wysp, włącznie z: Rangiroa, trzeci pod względem obszaru atol na świecie – po atolu Kiritimati w Kiribati i Aldabrze na Seszelach Tikehau Manihi, miejsce wydobycia czarnych pereł Fangataufa i Mururoa, miejsce 193 francuskich testów z bronią atomową pomiędzy 1966 i 1996 rokiem. Grupy i łańcuchy wysp Grupa Actéon (Groupe Actéon) Matureivavao Tenararo Tenarunga Vahanga Îles du Désappointement Tepoto Nord Napuka Puka Puka Îles du Duc de Gloucester Anuanuraro Anuanurunga Hereheretue Nukutepipi Îles du Roi Georges Ahe Manihi Takapoto Takaroa Tikei Îles Palliser atole obejmujące północno-zachodnią część archipelagu, włącznie z atolem Mataiva Apataki Aratika Arutua Fakarava Kaukura Mataiva Rangiroa Tikehau Toau Îles Raevski atole centralnej części archipelagu, włącznie z Tepoto Sud Anaa Faaite Fakarava Kaitu Makemo Marutea Nord Motutunga Raraka Raroia Tahanea Takume Tepoto Sud Pozostałe wyspy i atole centralnej części archipelagu Amanu Hao Hikueru Makatea Marokau Pukarua Reao Vahitahi Pozostałe wyspy i atole północno-wschodniej części archipelagu Fangatau Fakahina Tatakoto Pukarua Reao Pozostałe wyspy i atole w południowo-wschodniej części archipelagu Fangataufa Mururoa Tematangi Tureia Vanavana Marutea Sud Południowo-wschodnim przedłużeniem Archipelagu Tuamotu, są Wyspy Gambiera. Mangareva Aukena Akamaru Taravai Kamaka Angakauitai
Arquipélago de Tuamotu

O Tuamotus ou o Tuamotu (Francês: Îles Tuamotu, oficialmente Archipel des Tuamotu) é uma corrente de quase 80 ilhas e atóis, que se estende do noroeste ao sudeste em uma região do Oceano Pacífico Sul que é aproximadamente do tamanho da Europa ocidental. Administrado pelo governo da Polinésia Francesa, possuí uma área territorial de cerca de 850 km² e com quase 16 mil habitantes, formando a maior cadeia de atóis do mundo. Suas maiores e principais ilhas são Anaa, Fakarava, Hao e Makemo. As ilhas Tuamotu foram inicialmente povoadas por polinésios, portanto os Tuamotuanos tem sua cultura e sua linguagem em comum. O povo de Tahiti originalmente se referiu às ilhas como o Paumotus, que significa as "Ilhas Subservientes", até que uma delegação da ilha convenceu as autoridades francesas a mudá-lo para Tuamotus, que significa "Ilhas Distantes". No mapa do mundo, Tuamotu tem um segundo nome: as Ilhas Rossianos, pois muitos dos atóis receberam o nome dos russos: Kutuzov, Barclay de Tolly, Kruzenstern, Lazarev, Rumyantsev. As vezes, sob o nome as Ilhas Rossianos só entendem a costa leste dos atóis. Subdivisões Comunas O arquipélago de Tuamotu é composto por 17 comunas incluindo as Gambier:
Arhipelagul Tuamotu

Arhipelagul Tuamotu (denumire veche: Insulele Paumotu, Dangerous Islands, Low Archipel) aparține de Polinezia Franceză, arhipelagul fiind situat la est de Arhipelagul Societății fiind arhipelagul cu cel mai mare număr de atoli (cca. 78) cu insule nenumărate dintre care 45 sunt locuite, cca. 15 000 de polinezieni. Geografie Arhipelagul Tuamotu fiind foarte răsfirat este arhipelagul cu cea mai mare întindere de pe glob. Insulele sunt grupate sub formă de lanțuri, care se întind din sud de la Mataiva spre nord până la Temoe și spre sud-est pe o distanță de 2000 km, pe o suprafață de 2 milioane km² din care uscat este numai 850 km². Insulele arhipelagului cu excepția Insulelor Gambier insule de origine vulcanică din sud, sunt toate insule joase (altitudinea de 80 m deasupra n.m.) înconjurate de atoli de corali. Insulele Grupa de nord-vest cu subgrupele Îles du Roi Georges și Îles Pallisier, aici aparțin de exemplu insulele: Ahe, Mataiva, Makatea, Manihi, Rangiroa, Tikehau Grupa centrală de vest cu insulele: Anaa, Niau, Fakarava Grupa centrală de est cu insulele: Ahunui, Amanu, Fangatau, Hao, Nukutuvake Grupa de nord-est (Îles du Désappointement) cu insulele: Puka-Puka, Napuka, Tepoto Grupa de est cu insulele: Pukarua, Reao, Tatakoto. Grupa Îles du Duc de Gloucester cu insulele: Anuanurao, Anuanurunga Grupa de sud cu insulele: Fangataufa, Mururoa, Tamatangi Grupa Acteon cu insulele: Tenararo, Tenarunga, Vahanga Insulele Gambier cu: Mangareva, Tokorua, Taravai Clima Clima este caldă tropicală umedă, cu o temperatură medie anuală de 26 °C. Apele curgătoare sau izvoarele sunt temporare nu curg tot timpul anului, apa de băut fiind apa de ploaie. Precipitațiile sunt bogate pe insulă 1.400 mm/an în comparație cu orașul Köln care are în medie 700 mm/an. Perioada mai uscată pe insule este în lunile septembrie și noiembrie. Galerie de imagini Legături externe Stevenson, Robert L. (1896), In the South Seas Official site (Tahiti Tourism board) Official site (Geography) Official site (Administration) Arhivat în 23 octombrie 2005, la Wayback Machine. http://earthobservatory.nasa.gov/IOTD/view.php?id=44596
Туамоту

Туамоту (фр. Archipel des Tuamotu), иначе Паумоту, Пти-Бас — архипелаг в Тихом океане, с точки зрения географии относящийся к Полинезии. Политически входит в состав Французской Полинезии, занимая её центральную часть и находясь в 300 км к востоку от Таити. Другие названия Исторически Туамоту назывался «Опасным архипелагом» из-за опасности мореплавания вблизи него: в частности, низменности его коралловых островов можно заметить только с небольшого расстояния, особенно в плохую погоду, а также из-за обилия мелких островков и мелей. Острова Россиян Архипелаг Туамоту также имеет название «острова Россиян»; его впервые нанёс на карту мира Фаддей Беллинсгаузен в 1820 году, так как 18 атоллов названы в честь русских людей: Аракчеева (Фангатау), Барклая-де-Толли (Рароиа), Витгенштейна (Факарава), Волконского (Такуме), Гагенмейстера (Апатаки), Грейга (Ниау), Ермолова (Таэнга), Крузенштерна (Тикехау), Кутузова (Макемо), Лазарева (Матаива), Милорадовича (Фааите), Моллера (Аману), Остен-Сакена (Катиу), Раевского (Острова Раевского), Румянцева (Тикеи), Рюрика (Арутуа), Спиридова (Такапото) и Чичагова (Таханеа). Часто под названием «острова Россиян» понимают лишь восточную гряду атоллов. История Архипелаг был открыт Педро Киросом в 1606 году (остров Пука-Пука был открыт ещё в 1521 году Магелланом). Впоследствии многие острова открыты и описаны русскими мореплавателями, в 1820 году — Ф. Ф. Беллинсгаузеном, М. П. Лазаревым, О. Е. Коцебу. География Острова состоят из двух гряд низменных атоллов, считающихся самой обширной группой атоллов на Земле. Площадь — 850 км². Крупнейший остров — Рангироа. Официальная столица — Папеэте (на Таити), но на островах главным считается город Ротоава. Климат — тропический, осадков выпадает 1500—2000 мм в год. На больших островах встречаются панданус и баньяны, на малых — только кустарники. Административное деление В административном отношении подразделение Туамоту-Гамбье делится на 17 коммун, из которых 16 находятся на островах Туамоту, а 17-я (коммуна Мангарева) на островах Гамбье. Население Население — 15 510 чел. (2007), в основном — полинезийцы (туамотуанцы). Язык их вытесняется таитянским. Примечания Литература Россиян острова // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978. Россиян острова // Краткая географическая энциклопедия : в 5 т. / глав. ред. А. А. Григорьев. — М. : Советская энциклопедия, 1962. — Т. 3 : Милос — Союз ССР. — С. 380. — (Энциклопедии. Словари. Справочники.). — 81 300 экз. Энциклопедия региональной геологии мира. Западное полушарие (включая Антарктиду и Австралию) / Под ред. Р. У. Фейрбриджа. Пер. с англ. С. С. Филатова. — Л.: Недра, 1980. — 511 с. Ссылки Информация про острова (англ.)
Tuamotu

Tuamotu je skupina otokov v južnem Tihem oceanu (Francoska Polinezija). Arhipelag je sestavljen iz dveh vzporednih nizov nizkih atolov in koralnih otokov. Največji atoli so: Rangiora, Fakarava, Hao in Anaa. Drugi razen otoka Makata (višina 112 m) niso višji od 9 metrov. Otočje je pomembno tudi po tem, da je Thor Heyerdahl na njem pristal na splavu Kon Tiki med slavnim znanstvenim eksperimentom leta 1947. Sklici
Архипелаг Туамоту

Архипелаг Туамоту (француски: Îles Tuamotu, званични назив Archipel des Tuamotu) је ланац од 78 атола у Француској Полинезији. По дужини су најдужи у свету, рапоређени на простору величине западне Европе. Укупна површина им је свега око 885 km². Сва ова острва су ниска корална острва. У основи, то су пешчане дине на врху коралних гребена. По попису из 2012. популација острва Туамоту износи 15.510 становника. Најважнији извор прихода за становништво је култивација црних бисера и копра. Референце Спољашње везе