NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Manuae (Selskabsøerne)

Manuae (fransk île Manuae, tidligere Scilly) er en ø i Fransk Polynesien i Stillehavet. Geografi Manuae er en atol som ligger i øgruppen Selskabsøerne ca. 370 km nordvest for Tahiti. Hovedøen har areal på ca. 4 km² og er ubeboet. Forvaltningsmæssigt tilhører øen Maupiti. Øen har ingen bjerge eller høje punkter. Historie Manuae har så vidt det vides altid været ubeboet. Den første europæer som besøgte den var engelske Samuel Wallisi 1767. I 1855 opholdt sig i ca 2 måneder skibbrudne fra skibet Julie Ann inden det lykkedes med at bygge en båd og sejle til Raiatea. I 1903 blev Manuae sammen andre øer i Fransk Polynesien indlemmet i det nyetablerede Établissements Français de l'Océanie (Fransk Oceanien). Siden 1992 har lagunen været naturreservat.
Manuae (Gesellschaftsinseln)

Manuae (auch als Scilly, Putai, oder Fenua ura bekannt) ist ein Atoll der Gesellschaftsinseln in Französisch-Polynesien und gehört politisch zur Gemeinde Maupiti. Es ist die westlichste der „Inseln unter dem Winde“, einer Untergruppe der Gesellschaftsinseln. Es befindet sich 550 km westlich von Papeete und 350 km westlich von Bora Bora. Das Atoll hat einen Durchmesser von etwa 11 km. Die Fläche des trockenen Landes beträgt 4 km². Der erste Europäer, der die Insel entdeckte, war der Brite Samuel Wallis 1767. Die Reste des zu dieser Zeit gegründeten Dorfes existieren immer noch auf dem nördlichen Teil der Insel. Nach der Volkszählung von 2007 hat das Atoll 24 Einwohner, davon 8 Frauen. Es gibt weder Schiff- noch Flugverbindungen zu anderen Inseln. Die „Compagnie Française de Tahiti“, die Besitzerin des Atolls, pflanzte um 1920 circa 57.000 Kokosnussbäume an. Es wurden bis zu 70 Tonnen Kopra pro Jahr hergestellt. Die Plantage existiert nicht mehr. Die Lagune ist 1992 zum Naturschutzgebiet erklärt worden. Auf dem Atoll Scilly sind viele Arten von Schildkröten beheimatet. Sie kommen jährlich zur Eiablage an den Strand. Da das Korallenriff des Atollrings geschlossen ist, sind die Austausche zwischen der Lagune und dem Ozean begrenzt. In der Lagune leben eine Anzahl an seltenen Spezies. Riesige Muschelbänke sind auch vorhanden (allein 3–4 Millionen Austern). Weblinks Einzelnachweise
Manuae (Islas de la Sociedad)

Manuae también conocida como Scilly, se encuentra a unos 60 km (37 millas) al noroeste de Maupihaa (también conocida como Mopelia) y 255 km (158 millas) al oeste de Maupiti. Es la más occidental de las Islas de Sotavento de la Islas de la Sociedad, que se encuentra 217 millas (350 km) al oeste de Bora Bora y 342 millas (550 kilómetros) al oeste de Papeete. Manuae consta de un anillo de islotes ('motus' en tahitiano), de aproximadamente 6-7 millas de diámetro, separadas por pasajes no navegables, que se elevan unos pocos metros sobre el nivel del mar. Los motus están cubiertos principalmente con palmas de coco y matorral tropical, con playas de arena, y comprenden una superficie total de unos 3,5 kilómetros cuadrados (1,4 millas cuadradas). Véase también Francia de Ultramar Imperio Colonial Francés Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Manuae. Mapa de localización
Manuae (îles de la Société)

Manuae, ou Scilly, est un atoll faisant partie des îles Sous-le-Vent dans l'archipel de la Société et dépendant administrativement de la commune de Maupiti. Géographie Plus grand atoll corallien de l'archipel de la Société, Manuae se situe à 72 km à l'ouest-nord-ouest de Maupihaa. Tahiti se trouve à 545 km à l'est-sud-est. Réserve naturelle depuis 1992, c'est un lieu de ponte important pour les tortues de mer. Manuae est peuplé, en 2017, par environ une vingtaine de personnes, dominées par la famille Taputu, dont le patriarche est accusé de gérer l'île de manière autoritaire et anarchique. L'exploitation du coprah, de la perle et la pêche sont les activités principales des habitants de l'île. Notes et références Liens externes Portail de la Polynésie française Portail des îles Portail de la conservation de la nature
Manuae (Isole della Società)

Manuae (chiamata anche Fenua Ura o Putai dai tahitiani, Scilly dagli inglesi) è un atollo facente parte dell'arcipelago delle Isole della Società, precisamente nel gruppo delle Isole Sottovento, nell'Oceano Pacifico. Amministrativamente è ricompresa nel comune di Maupiti, a propria volta appartenente al dipartimento d'Oltremare delle Isole Sottovento, nella Collettività d'Oltremare della Polinesia Francese. Struttura, flora e fauna Manuae presenta la conformazione caratteristica degli atolli, essendo costituita da un anello di motu (piccoli isolotti di sabbia) di non più di 6-7 metri di larghezza, separati da strettissimi bracci di mare, profondi pochi metri (o, in qualche caso, poche decine di centimetri). Pressoché l'intero anello è ricoperto da una lussureggiante vegetazione di palme da cocco. La laguna è stata dichiarata riserva naturale nel 1992 ed è popolata, tra le altre specie, da tartarughe verdi (che a partire dal novembre di ogni anno giungono sulle spiagge di Manuae per deporre le proprie uova) e da una moltitudine di ostriche (stimate in 3-4 milioni). Storia Manuae fu visitata per la prima volta dall'esploratore inglese Samuel Wallis nel 1767, che vi fondò un villaggio, a breve abbandonato. I resti del centro abitato sono tutt'oggi visibili nella parte settentrionale dell'atollo. Nel 1855 Manuae fu teatro del naufragio della nave Julie Ann, i cui superstiti vissero qui per oltre due mesi prima di riuscire a costruire un'imbarcazione per raggiungere Raiatea. Nel XX secolo l'atollo fu frequentato da coltivatori di palme da cocco (intensissima la produzione della copra, oltre 70 tonnellate l'anno) e da pescatori. Le attività di sfruttamento sono però oggi fortemente limitate, a seguito della trasformazione dell'atollo in riserva naturale. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Manuae
Manuae (Frans-Polynesië)

Manuae (ook wel Scilly, Putai, of Fenua ura genoemd) is een atol in de Stille Oceaan, dat deel uitmaakt van de Benedenwindse Eilanden (Frans-Polynesië). Het ligt ongeveer 550 kilometer ten westen van Papeete en 350 kilometer ten westen van Bora Bora. Het atol werd in 1767 ontdekt door Samuel Wallis.
Manuae (Polinezja Francuska)

Manuae (ang. Scilly) – mały atol na Oceanie Spokojnym, położony w archipelagu Wysp Towarzystwa. Stanowi część rozległego terytorium Polinezji Francuskiej, należy do gminy Maupiti. Jest najdalej położonym na zachód atolem grupy Wysp Pod Wiatrem, stanowiącej część archipelagu Wysp Towarzystwa. Rozległą lagunę wewnątrz atolu otacza pierścień rafy i niewielkich wysepek; atol jest zamieszkany przez ludzi. Przypisy
Мануаэ (Французская Полинезия)

Мануаэ (фр. Manuae) — атолл в составе Подветренных островов архипелага Острова Общества. Расположен примерно в 60 км к северо-западу от атолла Маупихаа. Мануаэ — самый западный остров Подветренных островов, лежащий в 550 км к западу от Папеэте. Другие названия — атолл Силли (фр. Scilly), Фенуа-Ура (Fenua Ura), Путаи (Putai). География Мануаэ состоит из группы небольших моту, разделённых между собой узкими проливами. Островки покрыты в основном кокосовыми пальмами и тропическими кустарниками. Лагуна атолла, в которой обитает большое количество представителей морской фауны (например, устрицы), была объявлена в 1992 году заповедником. История Мануаэ был открыт британским мореплавателем Самюэлом Уоллисом в 1767 году. Начиная с 1952 года, остров регулярно посещали люди, занимавшиеся производством копры. Сейчас Мануаэ часто посещают рыболовы с острова Раиатеа. Административное деление Административно Мануаэ входит в состав коммуны Маупити. См. также Список островов Французской Полинезии Ссылки Информация об острове (англ.)
Manuae (Franska Polynesien)

Manuae (franska île Manuae, tidigare Scilly) är en ö i Franska Polynesien i Stilla havet. Geografi Manuae-atollen ligger i ögruppen Sällskapsöarna och ligger ca 370 km nordväst om Tahiti. Huvudön har en area om ca 4 km² och är obebodd, förvaltningsmässigt tillhör atollen Maupiti. Högsta höjden är endast någon m ö.h. och atollen omges av ett rev med flera motu (småöar) innanför. Historia Manuae har troligen alltid varit obebodd. Atollen upptäcktes av brittiske Samuel Wallis 1767. Ön beboddes 1855 i ca 2 månader av de skeppsbrutna från fartyget Julie Ann innan dessa lyckades bygga en båt och ta sig till Raiatea. 1903 införlivades ön tillsammans med övriga öar inom Franska Polynesien i det nyskapade Établissements Français de l'Océanie (Franska Oceanien). Sedan 1992 är lagunen ett naturskyddsområde. Externa länkar om Manuae Franska Polynesiens förvaltning om Manuae, texten längre ned på sidan
Fakarava

Fakarava, Havaiki-te-araro, Havai'i o Farea és un atol de les Tuamotu, a la Polinèsia Francesa. Està situat al centre i a l'oest de l'arxipèlag, a 488 km al nord-est de Tahití. És el cap de la comuna de Fakarava que inclou set atols. L'any 2016, Fakarava va passar a formar part de la Reserva de la Biosfera de la UNESCO creada el 1977. Geografia Fakarava és un atol rectangular de 60 km de llarg i 25 km d'ample. És el segon atol més gran de les Tuamotu, després de Rangiroa, amb una superfície de 31 km² i una llacuna de més de 1.000 km². L'atol disposa de dos passos a l'interior, un al nord i un altre al sud. El pas nord de Garuae és el més gran de la Polinèsia Francesa. És molt ric en fauna marina amb rajades, mantes, barracudes, meros, tortugues i dofins. És un centre important del submarinisme esportiu. La vila principal és Rotoava, situada al nord-est prop del pas de Garuae. Al pas sud hi ha la vila de Tetamanu, antiga capital de l'illa i residència de l'administrador de les Tuamotu durant el segle xix. La població total era de 806 habitants al cens del 2012. El desenvolupament del turisme, amb la construcció d'un hotel, ha incrementat la població els darrers anys. A més del turisme al voltant del submarinisme, l'economia es basa en l'explotació de la copra i el cultiu de nacre i perles. L'atol compta amb un aeroport al nord, i un port. Història Antigament era conegut com a Havaiki o Havai'i, i Farea. El nom sagrat Havaiki es troba en altres indrets com ara Savai'i, Raiatea i Hawaii. Un altre nom colonial era Wittgenstein. L'atol va ser descobert per Fabian Bellinghausen, el 1820 i les va anomenar Wittgenstein Island. Va ser evangelitzat pel catòlic Laval, el 1849, i es va construir la primera església, el 1850, a Rotoava. Al final del segle xix va ser el centre administratiu de les Tuamotu. Referències Enllaços externs (francès) Imatges de Fakarava.
Fakarava

Fakarava ist ein Atoll im Tuamotu-Archipel im Pazifischen Ozean, etwa 490 km nordöstlich von Tahiti gelegen. Geographie Das nächste Atoll ist Toau, 14 km nordwestlich gelegen. Fakarava ist mit einer Ausdehnung von 60 × 25 km sowie einer Fläche von nahezu 1.200 km² das größte Atoll der gleichnamigen Gemeinde. Politisch gehört es zu Französisch-Polynesien und dort zur gleichnamigen Gemeinde Fakarava. Die Lagune ist mit 1.153 km² eine der größten in Polynesien, die Landfläche beträgt dagegen nur etwa 16 km². Fakarava besteht aus zahlreichen, langgestreckten Motus, vor allem im Norden und Osten des Atolls, die sich nur wenige Meter über den Meeresspiegel erheben. Die Lagune des Atolls hat zwei schiffbare Passagen, Garuae die größte befahrbare Lagunen-Passage in ganz Polynesien, und die südliche Passage Tumakohuna. Geschichte Fakarava wurde am 10. Oktober 1820 vom deutschbaltischen Offizier Fabian Gottlieb von Bellingshausen für Europa entdeckt, er nannte das Atoll zu Ehren des russischen Generalfeldmarschalls Ludwig Adolf Peter zu Sayn-Wittgenstein Insel Wittgenstein. Die Bewohner von Fakarava wurden durch den belgischen Jesuiten-Pater Honoré Laval 1849 christianisiert. Die erste Kirche wurde 1850 fertiggestellt. Bevölkerung Das Atoll hatte 2012 806 Einwohner, die sich auf mehrere Dörfer verteilen. Hauptort ist Rotoava im Nordosten, das zur Volkszählung 2002 433 (oder 63 Prozent) der insgesamt 688 Einwohner des Atolls auf sich vereinigte. Infrastruktur und Tourismus Ein Flugfeld wurde 1995 auf Fakarava eröffnet. Es hat den IATA-Flughafencode FAV und den ICAO-Code NTGF. Die Insel verfügt über mehrere Hotels und ist ein beliebtes Reiseziel für Touristen, insbesondere für Taucher. Von Zeit zu Zeit wird das Atoll von Kreuzfahrtschiffen angelaufen. Fakarava hat zusammen mit anderen Atollen der Gemeinde Fakarava durch die UNESCO den Status eines Biosphärenreservates erhalten. Galerie Siehe auch Liste der Tuamotu-Inseln Weblinks Infos über Fakarava, inkl. Karte (französisch) Private Seite mit Bildern von Fakarava (französisch) Bild und Kurzbeschreibung (Memento vom 23. Dezember 2010 im Internet Archive) (englisch) Karte des Atolls Einzelnachweise
Fakarava

Fakarava, Havaiki-te-araro, Havai'i o Farea è un atollo appartenente al gruppo delle isole Tuamotu nella Polinesia francese. È il secondo più grande atollo delle Tuamotu. La terra più vicina è l'atollo di Toau che si trova 14 chilometri a nord-ovest. La forma di Fakarava è approssimativamente rettangolare e la sua lunghezza è di 60 km per 21 km di larghezza. Fakarava presenta una vasta e profonda laguna centrale che copre una superficie di 1112 km², collegata all'oceano da due canali, il principale dei quali si trova a nord-est, ed è noto come Passe Garuae. Fakarava possedeva una popolazione di 701 abitanti al censimento del 2002, e il villaggio principale è Rotoava. Storia Il primo contatto europeo avvenne con l'esploratore oceanico russo Fabian Gottlieb von Bellingshausen il 17 luglio 1820 a bordo delle navi Mirni e Vostok. Ribattezzò l'atollo Wittgenstein. Gli abitanti vennero evangelizzati dal sacerdote gesuita belga Honoré Laval nel 1849. Vi è un campo d'aviazione inaugurato nel 1995. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Fakarava Collegamenti esterni Arcipelago delle Tuamotu - Fakarava, su oceandots.com.
Fakarava

Fakarava is een bestuurlijke entiteit (gemeente) van zeven eilanden binnen de veel grotere eilandengroep van de Tuamotuarchipel. Fakarava is tevens de naam van het belangrijkste eiland van dit geheel. Dit eiland is, net als de zes andere eilanden, een atol. Het eiland Geografie Fakarava ligt 450 km ten noordoosten van Tahiti. Het is een bijna rechthoekig atol met een lengte van 60 km en een breedte van 21 km. Het landoppervlak bedraagt 16 km². Het wateroppervlak van de lagune is 1121 km² (de op een na grootste lagune van de archipel). Het atol is een koraalrif dat zich vormde rond de top van een vulkaan van 1170 m hoogte die ongeveer 59,6 miljoen jaar geleden is ontstaan. Geschiedenis De eerste Europeaan die melding maakt van het eiland is de Russische ontdekkingsreiziger Fabian Gottlieb von Bellingshausen in 1820. Hij noemde het eiland Wittgenstein. In de negentiende eeuw werd het eiland Frans territoriaal bezit. Er woonde toen ongeveer 375 mensen. Daarna werd de productie van kokosolie opgezet vanwege de gunstige ligging van een natuurlijke zeehaven. In 1849 kwamen de missionarissen. De stenen kerk in Rotoava werd in 1870 gebouwd. De bevolking leeft van het maken van kopra, de vangst van zeekomkommers en de kweek van parelmoer producerende schelpen (Pinctada) en van toerisme. Er is een luchthaven met een start- en landingsbaan van 1400 meter. Hierdoor werd het toerisme bevorderd. Volgens cijfers uit 2019 zijn er jaarlijks 850 vluchten en tussen de 25 en 30 duizend passagiers. Ecologie Het eiland is rijk aan spectaculaire soorten vis zoals de grote barracuda (Sphyraena barracuda), adelaarsroggen (Myliobatidae) en diverse soorten haaien waaronder de hamerhaaien. Er komen 16 vogelsoorten van de Rode Lijst van de IUCN waaronder de met uitsterven bedreigde Tahitiaanse patrijsduif (Alopecoenas erythropterus) en de hendersonstormvogel (Pterodroma atrata) en verder de endemische tuamotuijsvogel (Todiramphus gambieri) en tuamotukarekiet (Acrocephalus atyphus). De gemeente Fakarava De gemeente Fakarava bestaat uit zeven atollen: Het atol Fakarava in 2017 met 844 permanent verblijvende inwoners, 16 km² groot. Aratika, met 225 inwoners, 8,3 km² groot. Kauehi, met 547 inwoners, 15 km² groot. Niau met 246 inwoners, 20 km² groot. Raraka met 96 inwoners, 7,2 km² groot. Taiaro privébezit, 2 inwoners, 6 km² groot. Toau met 14 inwoners, 12 km² groot. In 2017 woonde er totaal in deze gemeente in totaal 1974 inwoners.
Fakarava

Fakarava – wyspa na Oceanie Spokojnym, koralowy atol, w archipelagu Tuamotu w Polinezji Francuskiej. Fakarava jest siedzibą gminy o tej samej nazwie skupiającej siedem pobliskich atoli. W 1977 roku jeden z tych atoli, Taiaro, został wpisany na listę rezerwatów biosfery UNESCO. W 2006 roku wpis ten rozszerzono na całą gminę. Lokalnym ośrodkiem administracji francuskiej jest wieś Rotoava. Powierzchnia wyspy wynosi 16 km², powierzchnia laguny 1153 km², zamieszkuje ją 855 stałych mieszkańców (2007). Wyspa została odkryta 10 października 1820 roku przez rosyjskiego żeglarza i odkrywcę Fabiana Bellingshausena.
Fakarava

Fakarava é um atol da Polinésia Francesa, no arquipélago de Tuamotu. Estende-se por uma área de 100,5 km², com 1578 habitantes, segundo os censos de 2007[carece de fontes?], com uma densidade de 16 hab/km². A principal aldeia é chamada Rotoava. O atol fica a 488 km a nordeste de Taiti. Geografia Fakarava é um atol retangular de 60 km de comprimento por 25 km de largura. É o segundo maior atol das Tuamotu, depois de Rangiroa, com área de 380 km²; e uma lagoa de mais de 1000 km²;. O atol dispõe de duas passagens para o interior, uma a norte e outra a sul. A passagem a norte, Garuae, é a maior na Polinésia Francesa. É rico em fauna marinha, com raias, mantas, barracudas, meros, tartarugas e golfinhos. É também um centro importante de mergulho desportivo. A localidade principal é Rotoava, situada a nordeste. O atol tem um aeroporto a norte e um porto. História Antigamente era conhecido como Havaiki ou Havai'i, e Farea. O nome sagrado Havaiki encontra-se em outros lugares como Savai'i, Raiatea e Havai. Outro nome colonial era Wittgenstein. O atol foi descoberto por Bellinghausen em 1820. Foi evangelizado pelo católico Laval em 1849, e a primeira igreja foi construída em 1850, em Rotoava. No final do século XIX foi o centro administrativo das Tuamotu. Comuna de Fakarava Fakarava é a capital de uma comuna que inclui as comunas associadas de Kauehi e Niau, e os atóis dependentes de Raraka, Toau e Aratika, mais Taiaro que depende de Kauehi. O atol de Taiaro está declarado como reserva da biosfera pela UNESCO. Atualmente está e, processo de revisão com uma proposta para estender a reserva a todos os atóis da comuna de Fakarava. Ligações externas «Imagens de Fakarava» (em francês) Referências
Факарава

Факарава (фр. Fakarava) или атолл Витгенштейна — атолл в архипелаге Туамоту (Французская Полинезия). География Имеет форму прямоугольника, длина которого составляет около 60 км, а ширина — 25 км. Второй по площади после Рангироа атолл Туамоту. Длина лагуны — около 56 км, ширина — 20 км. Площадь острова — 16 км². История Факарава был открыт русским путешественником Фаддеем Фаддеевичем Беллинсгаузеном в 1820 году и назван островом Витгенштейна (в честь одноименного героя 1812 года). Первая католическая церковь на Факарава появилась в 1850 году. В конце XIX века на атолле располагались многие административные учреждения Туамоту. Административное деление Атоллы Факарава, Аратика, Кауэхи, Ниау, Рарака, Таиаро и Тоау образуют коммуну Факарава, которая входит в состав административного подразделения Туамоту-Гамбье. Население Главное поселение — Ротоава (Rotoava), где проживает основная часть населения атолла. В 2007 году численность населения острова составляла 855 человек. Экономика Основные занятия местных жителей — производство копры, вылов жемчуга. Развивается туризм. См. также Список островов Французской Полинезии Ссылки Информация об атолле (англ.)
Comuna de Fangatau

Fangatau és una comuna de la subdivisió Tuamotu-Gambier de la Polinèsia Francesa, situada al nord-est de l'arxipèlag. Consta de dues comunes associades formades per dos atols: Fangatau i Fakahina. Són dos atols petits, aïllats i poc poblats. Junt amb Puka Puka formen una de les set àrees lingüístiques del tuamotu anomenada fagatau.
Fangatau (Gemeinde)

Fangatau ist eine Gemeinde im Tuamotu-Archipel in Französisch-Polynesien. Die Gemeinde besteht aus zwei Atollen. Sie ist in zwei „Communes associées“ (Teilgemeinden) untergliedert. Der Hauptort der Gemeinde ist Fangatau. Der Code INSEE der Gemeinde ist 98717. 1 „Commune associée“ (Teilgemeinde) Weblinks Te Fenua – Cartes de Polynésie française Einzelnachweise
Fangatau (Polinesia Francesa)

Fangatau es una comuna francesa situada en la subdivisión de Islas Tuamotu-Gambier, que forma parte de la colectividad de ultramar de Polinesia Francesa. Composición Está formada por la unión de las dos comunas asociadas de Fakahina y Fangatau, que abarcan los atolones de Fakahina y Fangatau:​ Demografía Fuente: Insee Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Fangatau.
Fangatau (Polynésie française)

Fangatau est une commune de la Polynésie française dans l'archipel des Tuamotu. Le chef-lieu de cette dernière est Fangatau. Géographie La commune de Fangatau est composée de deux atolls : 1 Commune associée Toponymie Histoire Démographie L'évolution du nombre d'habitants est connue à travers les recensements de la population effectués dans la commune depuis 1971. À partir de 2006, les populations légales des communes sont publiées annuellement par l'Insee, mais la loi relative à la démocratie de proximité du 27 février 2002 a, dans ses articles consacrés au recensement de la population, instauré des recensements de la population tous les cinq ans en Nouvelle-Calédonie, en Polynésie française, à Mayotte et dans les îles Wallis-et-Futuna, ce qui n’était pas le cas auparavant. Pour la commune, le premier recensement exhaustif entrant dans le cadre du nouveau dispositif a été réalisé en 2002, les précédents recensements ont eu lieu en 1996, 1988, 1983, 1977 et 1971. En 2017, la commune comptait 296, en diminution de 1,33 % par rapport à 2012 Administration Liste des maires Économie Lieux et monuments Église Saint-Athanase de Fakahina. Église Saint-Dominique de Fangatau. Annexes Bibliographie Articles connexes Liste des communes de la Polynésie française Liens externes Notes et références Notes Références Portail des communes de France Portail de la Polynésie française
Fatu Hiva (Gemeinde)

Fatu Hiva ist eine Gemeinde im Bereich der südlichen Marquesas-Inseln in Französisch-Polynesien. Sie umfasst die 84 km² große gleichnamige Insel sowie die winzige 22 Kilometer nordöstlich gelegene Felsinsel Motu Nao. Die höchste Bergspitze auf der Insel befindet sich auf 1152 m. ü. M. Im Jahr 2022 wurden 600 Einwohner in den verschiedenen Dörfern gezählt; die Postleitzahl lautet 98740. Durchschnittlich leben sieben Personen auf einem Quadratkilometer. Weblinks Te Fenua – Cartes de Polynésie française Einzelnachweise
Fatu-Hiva (Polinesia Francesa)

Fatu-Hiva es una comuna francesa situada en la subdivisión de Islas Marquesas, que forma parte de la colectividad de ultramar de Polinesia Francesa. Composición Fatu-Hiva comprende la isla de Fatu Hiva con sus ocho motus y el arrecife de Motu Nao:​ Demografía Fuente: Insee Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Fatu-Hiva.