NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ваханга

Ваханга — невеликий безлюдний атол, що входить до групи Актеон на архіпелазі Туамоту у Французькій Полінезії і належить до муніципалітету островів Гамб'є. Географія Ваханга лежить за 9 км на захід від Тенарунги і за 1362 км на південний схід від Таїті. Це круглий атол діаметром 3,6 км і площею 3,8 км2 (12,6 км2 лагуни включно). Це невисокий атол із місцем посадки на північно-західній стороні острова біля білого будинку, але доступу до лагуни немає. Історія Перше зареєстроване спостереження цього атола зроблено під час іспанської експедиції португальського мореплавця Педро Фернандеса де Кіроса 5 лютого 1606 року під назвою Las Cuatro Coronadas («чотири короновані» (кокосовими пальмами)), однак ця інформація не була повністю задокументована. Таким чином, перший однозначний підхід до острова був здійснений у 1833 році мореплавцем Томасом Ебрілом на його торговому судні Amphitrite і знову в 1837 році лордом Едвардом Расселом, командиром HMS Actaeon, таку назву дала група. Раніше нею володів чоловік на ім'я капітан Ніколас, але був викуплений у 1934 році. Флора і фауна Флора Ваханги складається з кокосових пальм, Portulaca lutea, Cassytha filiformis, і щирицевих, таких як вид Achyranthes aspera var. велютина. У 2007 році екологічний проєкт, проведений Університетом Окленда та Орнітологічним товариством Полінезії, мав на меті знищити пацюків малих Ваханги, які колонізували атол, щоб відновити баланс в екосистемі, що підтримує такі види птахів, як полінезійський голуб і куліга туамотуанська. Попередня кампанія 2000 року не досягла цієї мети. У 2015 році, внаслідок кампанії збереження птахів, на острові знищили щурів. Список літератури Посилання Список атолів (французькою мовою)
Lycée Paul Gauguin

Das Lycée Paul Gauguin in Papeete ist das größte Lycée von Französisch-Polynesien. Es zählt knapp 1500 Schüler, davon 120 im Internat, und 97 Lehrkräfte. Die Schüler können nach der 10. Klasse einen allgemeinbildenden oder technologisch-naturwissenschaftlichen Zweig wählen. Geschichte Nachdem 1897 die Schulpflicht für 6–13-Jährige eingeführt wurde, eröffnete am 16. Januar 1901 die École primaire supérieure von Papeete. 1903 zog sie an den heutigen Standort Tipaerui am westlichen Stadtrand der Hauptstadt und änderte zwei Jahre später ihren Namen in École Centrale. 1923 wurde sie um einen Kindergarten erweitert. 1929 stieg die Schülerzahl auf 200. Im Jahr 1950 wurde ein Zentrum für die technische Ausbildung eingeführt, das erste im gesamten Territorium. Am 10. August 1953 wurde die École Centrale zum 50. Todestag des Malers Paul Gauguin in Collège Paul Gauguin umbenannt. Es wurde von 478 Schülern besucht. 1958 wurde die 10. Klasse eingeführt und zwei Jahre später auch die Klassen bis zum Abitur. Aus dem Collège wurde am 15. November 1960 das Lycée Paul Gauguin. Es war von nun an möglich, die gesamte Schulausbildung auf Tahiti abzuschließen, ohne sich nach Neukaledonien oder ins Mutterland Frankreich begeben zu müssen. Am 1. Januar 1963 wurde das Lycée eine staatliche Schule. 1966 wurden die Collèges von Taravao, Papara, Moorea, Mataura und Taiohae angeschlossen. Nach mehrjähriger Bauzeit wurde 2015 das Internat mit 120 Plätzen und Krankenstation vom Präsidenten Französisch-Polynesiens Édouard Fritch eröffnet. Unterrichtsfächer Im Angebot stehen die modernen Fremdsprachen Englisch, Spanisch und Chinesisch sowie die Altsprachen Latein und Altgriechisch. Im Schuljahr 2019–2020 wurde noch Deutschunterricht angeboten, es nahmen jedoch nur 12 Schüler, aufgeteilt in drei Klassenstufen, daran teil. Neben den üblichen Schulfächern französischer Gymnasien werden auch Theaterkurse und audio-visuelles Kino unterrichtet. Seit 2016 werden in der „Europa-Abteilung“ (Section europénne) des Gymnasiums die Kurse in Mathematik und Geschichte-Geographie wahlweise in englischer Sprache unterrichtet. Umweltschutz Seit 2022 widmen sich die Schüler des Lycées aktiv dem Umweltschutz. Sie veranstalten regelmäßige Müllsammelaktionen am Strand von Faaa und pflanzten in ihrem Schulhof nach Vorbild des japanischen Biologen Akira Miyawaki den ersten städtischen Mikrowald Französisch-Polynesiens. Damit soll u. a. die Temperatur in der Umgebung bis zu 2 °C gesenkt werden. Weblinks Website des Lycée Paul Gauguin (französisch) Einzelnachweise
Lycée Paul-Gauguin

The Lycée Paul-Gauguin (LPG) is a secondary school in Papeete, Tahiti. The school originated from the École Centrale, which became the collège Paul Gauguin on 10 August 1953. At the time it had 478 students. It became the lycée Paul Gauguin on 15 November 1965. Today it is a palace of learning in French Polynesia, teaching not just French but other languages, such as English, Spanish, Tahitian, Mandarin, and more. Notable students Florent Atem (born 1979), guitarist and academic Miriama Bono (born 1970), architect, abstract painter, and exhibition curator Michou Chaze (born 1950), author Flora Devantine (born 1942), writer and educator John Mairai (1945–2023), writer, actor, teacher and broadcaster Titaua Peu (born 1975), writer Richard Tuheiava (born 1974), lawyer and politician Marcel Tuihani (born 1971), politician Rony Tumahai (1948—2018), politician Notable teachers Michel Charleux (1945–2018), archeologist References External links Lycée Paul-Gauguin (in French) Entry at the French Ministry of Education (in French)
Lycée Paul-Gauguin

Le lycée Paul-Gauguin est un établissement public d'enseignement général et technologique situé à Papeete en Polynésie française. C'est le principal lycée du territoire français d'Océanie rattaché au vice-rectorat de Polynésie. Histoire Héritier de l'École centrale créée en 1905 comme une école laïque qui a pris le 10 août 1953 le nom du peintre français Paul Gauguin qui finit sa vie aux îles Marquises. C'est un collège qui compte alors 478 élèves. Le 15 novembre 1960, le collège devient le lycée Paul-Gauguin (une classe de seconde avait été ouverte dès 1958). À compter de 1963, le lycée devient lycée d'État auquel sont rattachés des collèges comme ceux de Taravao, de Papara, de Moorea, de Mataura ou de Taiohae, ou encore jusqu'à la création du lycée de Faaone, le collège d'Uturoa ou l'annexe du quartier Paofai. Lien externe Site officiel https://www.lyceepaulgauguin.fr Portail de la Polynésie française Portail des écoles
Takaroa

Takaroa és un atol de les Tuamotu, a la Polinèsia Francesa. És el cap de la comuna de Takaroa i forma part del grup d'illes del Rei Jordi. Està situat al nord de l'arxipèlag, a 9 km al nord-est de l'extrem de Takapoto i a 575 km al nord-est de Tahití. Geografia És un atol ovalat de 24 km de llarg i 8 d'ample, amb una superfície total de 113 km². La llacuna interior es comunica amb l'oceà per un pas de 3 m de profunditat. La vila principal és Teavaroa que ocupa tot un illot. Disposa d'un aeròdrom situat a 2 km. La població total era de 674 habitants al cens del 2017. Un 90% dels habitants són mormons i compten amb un temple construït el 1891. També s'hi troben restes de diversos temples polinesis (maraes). L'activitat principal és el comerç de nacre i perles negres. La comuna de Takaroa compta amb les illes de Takaroa, Takapoto i Tikei. Des de 1986, té un petit aeròdrom amb una pista de 1 100 m de longitud ubicat al nord del poble de Teavaroa. Història El nom Takaroa vol dir «mentó llarg». Altres noms històrics són Taka-Pua, Tioka i Taaroa. La primera menció de l'atol per part dels europeus va ser feta pels exploradors holandesos Willem Schouten i Jacob Le Maire el 14 d'abril de 1616, els quals li van donar el nom de Zonderground Eiland. Després seria el també holandès Jakob Roggeveen qui hi desembarcaria un segle més tard, el 19 de maig de 1722. Més tard és visitat per mariners britànics: el 12 de juny de 1765 per John Byron, que li dóna el nom polinesi de Tioka, l'abril de 1774 per James Cook, que el menciona com a Tiokea, i el 30 de juny de 1797 per James Wilson. El francès Jules Dumont D'Urville hi desembarcarà el setembre de 1838 i l'any següent ho farà l'americà Charles Wilkes que el menciona el 8 de setembre de 1839 durant la seva expedició austral. Distàncies Referències
Takaroa

Takaroa, Taka-roa or Takapua, is an atoll in the Tuamotu group in French Polynesia. It has a length of 27.4 kilometres (17.0 miles) and a width of 7 km (4 mi); its land area is 20 square kilometres (8 square miles). The nearest land is Takapoto Atoll, located 10 kilometres (6 miles) to the southwest. Fine pearls, including black pearls, were obtained in the lagoon of Takaroa. Geographically Takaroa is part of the King George Islands (Iles du Roi Georges) subgroup, which includes Ahe, Manihi, Takapoto, Takaroa and Tikei. Takaroa Atoll has 537 inhabitants (2022). The main village is Teavaroa. Takaroa is the northernmost atoll in French Polynesia. Takaroa is located in the Tuamotu Islands. History The first recorded Europeans to arrive to Takaroa were Dutch explorers Jacob le Maire and Willem Schouten on 14 April 1616 during their Pacific journey. They called this atoll "Sondergrond Island". Captain Cook visited the island in 1774. Takaroa territorial airport was inaugurated in 1986. Geography Climate Takaroa has a tropical rainforest climate (Köppen Af), bordering upon a tropical monsoon climate (Am). The average annual temperature in Takaroa is 27.9 °C (82.2 °F). The average annual rainfall is 1,528.6 mm (60.18 in) with December as the wettest month. The temperatures are highest on average in March, at around 28.8 °C (83.8 °F), and lowest in August, at around 26.7 °C (80.1 °F). The hottest temperature ever recorded in Takaroa was 35.6 °C (96.1 °F) on 20 January 1998; the coolest being 19.5 °C (67.1 °F) on 10 January 1976. Administration The commune of Takaroa consists of the islands of Takaroa, Takapoto and Tikei. See also Takaroa Airport References [1] [2] Atoll names Archived 2012-02-10 at the Wayback Machine le Maire & Schouten External links Atoll list (in French)
Takaroa (atolón)

Takaroa es un atolón situado en el archipiélago de las Tuamotu en Polinesia Francesa forma parte del grupo de las Islas del Rey Jorge. Administrativamente depende de la comuna de Takaroa junto a los atolones de Takapoto y Tikei. Geografía Takaroa está ubicado a 10 km al este de Takapoto, la isla más cercana, y a 570 km al noreste de Tahití. El atolón de forma alargada se extiende sobre 26 km de longitud y 6,5 km de anchura máxima, con una superficie de 20 km² y una laguna de 93 km², accesible por un único paso al oeste. En 2012 contaba con 882 habitantes, principalmente en el pueblo de Teavaroa. Historia Población polinesia y descubrimiento europeo Los estudios del arqueólogo Kenneth Emory en los años 1930 y después del etnoarqueólogo Jean-Michel Chazine en los años 1980, apuntan a un poblamiento antiguo por parte los polinesios con la construcción de un marae y de un horno para alimentos pero también ritual, e incluso potencialmente antropófago.​​ La primera mención del atolón por los europeos fue hecha por los exploradores holandeses Willem Schouten y Jacob Le Maire el 14 de abril de 1616 quienes le dan el nombre de Zonderground Eiland.​​ Después será el también holandés Jakob Roggeveen quien desembarque en él un siglo más tarde, el 19 de mayo de 1722.​ Más tarde es visitado por marineros británicos: el 12 de junio de 1765 por John Byron, que le da el nombre polinesio de Tioka, en abril de 1774 por James Cook, que menciona como Tiokea, y el 30 de junio de 1797 por James Wilson.​ El francés Jules Dumont D'Urville desembarcará en septiembre de 1838 y el año siguiente lo hará el americano Charles Wilkes que lo menciona el 8 de septiembre de 1839 durante su expedición austral.​ Periodo moderno En el siglo XIX Takaroa se incorpora como territorio francés, con una población de aproximadamente 75 personas dedicadas a la producción de aceite de coco (con aproximadamente 30 barriles por año hacia 1860).​ Economía Históricamente el atolón participaba de manera notable en la producción de ostras de nácar (destinadas a la fabricación de botones en Europa). A principios del siglo XX, la población alcanzaba una media de 15 a 30 toneladas por año ; actividad que ha disminuido fuertemente desde entonces. Takaroa vive de la pesca y de cultivo de la perla que se han desarrollado mucho en los años 1980, así como del turismo. Desde 1986, posee un pequeño aeródromo– con una pista de 1 100 m de longitud – ubicado al norte del pueblo de Teavaroa. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Takaroa.
Takaroa

Takaroa è un atollo appartenente all'arcipelago delle Isole Tuamotu nella Polinesia francese. La sua laguna interna si estende su una superficie di 93 km².L'atollo Takaroa ha 1 105 abitanti. Il villaggio principale è Teavaroa. Storia I primi europei di cui si abbia notizia a giungere a Takaroa furono gli esploratori olandesi Jacob Le Maire e Willem Schouten il 14 aprile 1616, durante il loro viaggio nel Pacifico. Essi chiamarono quest'atollo Sondergrond Island. L'aeroporto territoriale di Takaroa è stato inaugurato nel 1986. Amministrazione Il comune di 'Takaroa' si compone degli atolli di Takaroa e Takapoto, e dell'isola di Tikei. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Takaroa Collegamenti esterni Arcipelago delle Tuamotu - Takaroa, su oceandots.com. Descrizione di Takaroa, su thetahititraveler.com. URL consultato il 27 gennaio 2009 (archiviato dall'url originale il 28 febbraio 2008). Previsioni meteo, su wunderground.com.
Takaroa

Takaroa is een atol dat behoort tot de Tuamotueilanden, die deel uitmaken van Frans-Polynesië. Het is ellipsvormig en ongeveer 26 km lang en 6,5 km breed en heeft inclusief de lagune, een oppervlak van 93 km² en 20 km² landoppervlak. Teavaroa is de voornaamste nederzetting op het eiland. Takapoto telt 674 (in 2017) inwoners. Het atol Takapoto ligt op 9 km afstand en is het dichtst bijzijnde bewoonde eiland. Takaroa ligt 570 km van Tahiti. Het atol is tevens een bestuurlijke entiteit (commune) waaronder de atollen Takapoto en Tikei vallen. Beschrijving Geschiedenis De Hollandse zeevaarders Willem Schouten en Jacob Le Maire waren op 14 april 1616 de eerste Europeanen die het atol, samen met het nabij gelegen atol kakapoto vermeldden als Zondergrond Eiland. Het schip, De Afrikaanse Galei van de expeditie naar Zuidland onder leiding van Jacob Roggeveen, leed hier in mei 1722 schipbreuk en noemde het eiland Schadelijke Eiland. De kanonnen van dit schip liggen op het strand te roesten. In 1839 wordt het eiland door de Amerikaanse ontdekkingsreiziger Charles Wilkes genoemd. Op het eiland zijn door archeologen aanwijzingen gevonden voor bewoning en de aanwezigheid van gemeenschapshuizen (marae) en altaren die erop wezen dat er een prehistorische Polynesische cultuur op het eiland aanwezig is geweest. In de negentiende eeuw namen de Fransen het eiland in bezit. Er woonden toen ongeveer 75 mensen. Er kwamen missionarissen en in 1858 werd er een kerk gebouwd. Economie Traditioneel werd er vooral gevist op parelmoer producerende schelpen. Dit parelmoer werd in Europa gebruikt om knopen en andere gebruiks- en kunstvoorwerpen te maken. Deze activiteit wordt overvleugeld door de teelt van pareloesters. Consessies voor deze activiteit werden in 2017 wettelijk vastgelegd, 550 ha van de lagune is bestemd voor deze teelt en is daarmee een van de grootste productiegebieden van Frans-Polynesië. Sinds 1980 wordt het toerisme gestimuleerd. Bij het dorp Teavaroa ligt sinds 1986 een start- en landingsbaan van 1100 m lengte. Volgens cijfers uit 2019 waren er jaarlijks 420 vluchten en werden 7000 passagiers vervoerd. In 2018 werd het eiland via een glasvezelkabel met Tahiti verbonden en beschikt daardoor nu over een snelle internetverbinding. De gemeente Takaroa Dit eiland is het administratief centrum voor drie eilanden: Takaroa het atol zelf Takapoto dichtbij gelegen bewoond atol Tikei zonder permanente bewoning In totaal betreft dit volgens cijfers uit 2017 1175 inwoners. Fauna Op het eiland komen 39 soorten vogels voor waaronder acht soorten van de Rode Lijst van de IUCN waaronder phoenixstormvogel (Pterodroma alba) en de endemische saffierlori (Vini peruviana) en tuamotukarekiet (Acrocephalus atyphus).
Takaroa

Takaroa – atol na Oceanie Spokojnym, w Polinezji Francuskiej wchodzący w skład grupy wysp Îles du Roi Georges położonych w północno-wschodniej części archipelagu Tuamotu. Atol został odkryty w 1616 roku przez Jacoba Le Maire. W 1986 roku został oddany do użytku port lotniczy Takaroa. Przypisy
Такароа

Такароа (фр. Takaroa) — атолл в архипелаге Туамоту (Французская Полинезия). География Длина Такароа составляет около 24 км, ширина — 8 км. Атолл расположен в 8 км от Такапото. История Открыт в 1616 году голландским путешественником Виллем Корнелис Схаутен. В 1765 году атоллы Такароа и Такапото получили название острова Кинг-Джордж (острова Короля Георга). На острове сохранилось большое количество сооружений, построенных древних полинезийцами, например, церемониальные площадки, или мараэ. Административное деление Острова Такароа, Такапото и Тикеи образуют коммуну Такароа, которая входит в состав административного подразделения Туамоту-Гамбье. Население В 2007 году численность населения Такароа составляла 1105 человека. Главное поселение — деревня Теавароа (Teavaroa), рядом с которой расположена взлётно-посадочная полоса. Экономика Основными занятиями местных жителей являются рыболовство, вылов жемчуга. Развивается туризм. См. также Список островов Французской Полинезии Ссылки Информация об атолле (англ.)
Flughafen Vahitahi

Der Flughafen Vahitahi (IATA-Code: VHZ, ICAO-Code: NTUV) ist ein regionaler Flughafen auf dem Vahitahi-Atoll in Französisch-Polynesien. Er liegt südlich des Ortes Mohitu und befindet sich rund 1150 Kilometer östlich der Hauptinsel Tahiti. Der Flughafen wurde im Jahr 1978 eingeweiht. Fluggesellschaften und Ziele Air Tahiti ist die einzige Fluggesellschaft, die den Flughafen im Linienbetrieb anfliegt. Weblinks Luftfahrtkarte für Flughafen Vahitahi auf SkyVector.com Einzelnachweise
Vahitahi Airport

Vahitahi Airport (IATA: VHZ, ICAO: NTUV) is an airport that serves the village of Mohitu, located on the Vahitahi atoll, in the Tuamotu group of atolls in French Polynesia, 960 kilometres (600 mi) from Tahiti. The airport was inaugurated in 1978. Statistics See also List of airports in French Polynesia References External links Atoll list (in French) Classification of the French Polynesian atolls by Salvat (1985)
Aérodrome de Vahitahi

L'aérodrome de Vahitahi (code IATA : VHZ • code OACI : NTUV) est un aérodrome desservant l'atoll de Vahitahi dans l'archipel des Tuamotu en Polynésie française. Situation Compagnies et destinations Air Tahiti (Tahiti) Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Notes et références Portail de l’aéronautique Portail de la Polynésie française
Aeroportul Vahitahi

Aeroportul Vahitahi (IATA: VHZ, ICAO: NTUV) este un aeroport din îles Tuamotu-Gambier⁠(d), Polinezia Franceză, Franța ce deservește zona Vahitahi⁠(d)[[Vahitahi (island in French Polynesia)|​]]. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 1.104 pasageri. A fost deschis în 1978 și numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 3 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Universitat de la Polinèsia Francesa

La Universitat de la Polinèsia Francesa (Université de la Polynésie française, en francès) és la institució d'educació superior de la Polinèsia Francesa. És situada a l'illa oceànica de Tahití i dona servei universitari a distància a la resta d'illes del territori. La Universitat de la Polinèsia Francesa és hereva de la Universitat Francesa del Pacífic, creada el 1987 i que donava servei a les possessions franceses al Pacífic de la Polinèsia Francesa, Nova Caledònia i Wallis i Futuna. El 1999 la universitat es dividí en dues i es fundà la Universitat de la Polinèsia Francesa. Aquesta universitat dona educació a distància per a aquelles persones que viuen fora de Tahití o les Illes de la Societat i no poden desplaçar-se fins al campus universitari a Fa’a’a, Tahití. Ofereix llicenciatures, màsters i doctorats en dret, economia, direcció i gestió d'empreses, Història, Geografia, llengua i literatura francesa, llengua, literatura i cultura tahitianes i ciència i tecnologia. Semblantment, disposa d'un servei de formació contínua i un servei d'aprenentatge de llengües. Cal remarcar que, juntament amb l'Institut Nacional de Llengües i Civilitzacions Orientals (INALCO) a París, és l'única institució educativa superior amb estudis relacionats amb la llengua i la cultura tahitianes. La llengua vehicular d'ensenyament és el francès i, per a certes assignatures relacionades amb les llengües i les cultures polinèsies, el tahitià.
Universidade da Polinésia Francesa

A Universidade da Polinésia Francesa (Université de la Polynésie Française, UPF) é uma instituição de ensino com origens francesas da Polinésia Francesa situada no Taiti (uma ilha localizada em um arquipélago próximo a Austrália). Atualmente ela tem aproximadamente 2 (dois) mil estudantes e 60 (sessenta) pesquisadores que se dividem em várias áreas do conhecimento humano.Entre os mais importantes destacam-se os físicos Pascal Ortega e Alessio Guarino que lecionam em estudos de ótica e física não nuclear respectivamente.Já no departamento de ciências humanas podemos citar L.Schuft que se dedica aos estudos da integração de trabalhadores franceses no Taiti.Ela surgiu em 1917,logo depois de imigrantes franceses invadirem a ilha de taiti para explorarem seus recursos naturais.Após esta invasão ocorrer,alguns cidadãos decidiram residir definitivamente no arquipélago devido sua beleza natural que encantou os europeus.Então,por terem se tornados moradores da região,os invasores resolveram construir uma pequena escola para seus filhos,que até então não existia no país.Com a construção,eles sentiram a necessidade de construírem uma universidade para poderem oferecer um ensino profissional ao seus herdeiros.Esta construção levou aproximadamente 15 anos para ser concluída,e após seu funcionamento começar,vários estudantes locais e internacionais passaram por lá.Entretanto,mesmo sendo relativamente antiga a universidade da polonésia nunca divulgou ou criou alguma pesquisa acadêmica importante a ponto de ser reconhecida em outros países.E um dos maiores motivos dessa não participação em divulgações importantes é o pouco incentivo econômico que o governo nacional oferece à área de educação no país que ainda não tem boas estruturas sociais.
Университет Французской Полинезии

Университет Французской Полинезии — французский университет на Таити, относится к академии заморских территорий Вице-ректорат. В 1987 году был основан как Французский тихоокеанский университет, который имел два кампуса (на Таити и в Новой Каледонии). В 1999 году новокаледонский кампус стал самостоятельным университетом, а основной стал Университетом Французской Полинезии. Кампус расположен в Папеэте в районе Утумаоро. Ссылки Сайт университета
Franska Polynesiens universitet

Franska Polynesiens universitet (franska: Université de la Polynésie française) är ett statligt universitet och det enda universitetet i Franska Polynesien. Universitets ligger i Papeete och grundades år 1987 under namnet Stillahavets universitet. År 1999 delades det till två nya universitet: Franska Polynesiens universitet och Nya Kaledoniens universitet. Sedan 2017 har Patrick Capolsini fungerat som universitets rektor. Administrativt delas universitetet till tre fakulteter: Fakulteten för juridik, ekonomi och förvaltning Fakulteten för språk och humaniora Fakulteten för naturvetenskaper, teknik och medicin Sedan 2014 har det också funnits Konfuciusinstitutet vid universitetet. År 2024 hade universitetet 2869 studenter och över 200 personer i personalen. Som tillägg till sitt huvudcampus har universitetet fyra andra campus (Raiatea, Nuku Hiva, Rangiroa och Teva i Uta). Studentbostäderna finns för 70 studenter. Universitets årliga budget är cirka 4 miljarder francs. Källor
Comuna de Takaroa

Takaroa és una comuna de la subdivisió Tuamotu-Gambier de la Polinèsia Francesa, situada al nord de l'arxipèlag. Consta de dues comunes associades formades per dos atols, i d'una illa dependent. Històricament i geogràfica s'ha conegut com a illes del Rei Jordi. Junt amb la comuna de Manihi comparteixen una de les set àrees lingüístiques del tuamotu anomenada vahitu.