NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Taravai

Taravai – druga co do wielkości wyspa z grupy Wysp Gambiera na Oceanie Spokojnym, w Polinezji Francuskiej. Taravai położona jest około 2 km na zachód od największej wyspy archipelagu Mangarevy. Zamieszkana przez Polinezyjczyków w liczbie 8 stałych mieszkańców (2017), jej powierzchnia to 5,7 km². Na wyspie znajduje się jedna miejscowość, położona przy zatoce po wschodniej stronie wyspy. Przypisy
Тараваи

Тараваи (фр. Taravai) — второй по величине остров в составе островов Гамбье. География Расположен в 1,5 км к юго-западу от острова Мангарева и примерно в 300 м к северу от Ангакауитаи. Имеет форму треугольника. Площадь острова — 5,7 км². История В 1838 году жители острова были христианизированы. Европейским первооткрывателем Тараваи является английский капитан Уилсон, открывший остров в 1797 году. Административное деление Административно входит в состав коммуны Гамбье. Население Единственное поселение острова — Агоноко, в котором живут 3 человека. См. также Список островов Французской Полинезии Ссылки Информация про остров (англ.)
Taravai

Taravai (franska île Taravai) är en ö i Franska Polynesien i Stilla havet. Geografi Taravai ligger i ögruppen Gambieröarna och ligger cirka 1700 km sydöst om Tahiti. Ön har en area om cirka 5,3 km². Ön har endast ett fåtal fast bosatta invånare som lever i orten Agonoko, förvaltningsmässigt tillhör ön Mangareva cirka 8 km därifrån och därifrån kommer regelbundet besökare för att leva på ön en tid. Högsta höjden är cirka 256 m ö.h. och ön har faktiskt en kyrka, St. Gabriel Church. Strax utanför ligger småöarna Motu Angakauitai och Motu-o-ari. Historia Taravai beboddes troligen av polynesier redan på 900-talet. Ön upptäcktes av brittiske James Wilson 1797. 1838 avslutades här övergången till kristendom bland Gambieröarna när de franska pastorerna Honoré Laval och François Caret anlände till ön. 1903 införlivades ön tillsammans med övriga öar inom Franska Polynesien i det nyskapade Établissements Français de l'Océanie (Franska Oceanien). Referenser Externa länkar om Taravai Franska Polynesiens förvaltning om Taravai
Vanavana

Vanavana és un atol de les Tuamotu, a la Polinèsia Francesa, inclòs a la comuna de Tureia. Està situat al sud-est de l'arxipèlag, a 55 km a l'est de Tureia i 110 km al nord de Moruroa. Geografia És un atol petit de forma ovalada amb 5 km de llarg i 3,2 km d'ample. La superfície terrestre és de 2 km² i la llacuna és de 3 km². Té dos canals oberts a la llacuna (hoas), un a l'est i l'altre a l'oest. Només és visitat ocasionalment des dels atols veïns per recol·lectar copra. No disposa d'infraestructures. Història Antigament era anomenat també Kurataki o Huataki. Va ser descobert per l'anglès Frederick Beechey, el 31 de gener del 1826, que l'anomenà Barrow en honor de Sir John Barrow. Referències Enllaços externs Imatges de Vanavana (francès)
Vanavana

Vanavana, auch Kurataki oder Huataki genannt, ist ein kleines Atoll des Tuamotu-Archipels im Pazifischen Ozean. Es liegt 57,6 km westlich des Atolls Tureia, seines nächstgelegenen Nachbaratolls. Es gehört politisch zu Französisch-Polynesien und dort zur Gemeinde Tureia. Vanavana ist ein unbewohntes, schmales, ovales Atoll von ungefähr 5 km Länge und 3,2 km Breite. Die Lagune des Atolls misst 3 km², die Landfläche etwa 2 km². 1826 wurde Vanavana von Frederick William Beechey entdeckt und von ihm auf den Namen Barrow Island getauft, nach Sir John Barrow. Am 10. Oktober 1941 nutzte die Besatzung des deutschen Hilfskreuzers Atlantis die Insel, um das erste Mal nach zehn Monaten für kurze Zeit an Land zu gehen. Siehe auch Liste der Tuamotu-Inseln Weblinks Kurzgeschichte (englisch) Bild und Kurzbeschreibung (Memento vom 23. Dezember 2010 im Internet Archive) (englisch)
Vanavana

Vanavana, Kurataki, or Huataki is an atoll in the southeastern area of the Tuamotu Archipelago, French Polynesia. Vanavana's nearest neighbour is Tureia, which is located 58 kilometres (36 miles) to the east. Vanavana is a small oval-shaped atoll. It measures approximately 3.5 kilometres (2.2 miles) in length, has a maximum width of 2.2 kilometres (1.4 miles) and a land area of approximately 5 square kilometres (1.9 square miles). Its reef encloses completely the deep lagoon, which is 6 square kilometres (2.3 square miles). There is one hook-shaped large island in the north and another in the south of its reef. Vanavana Atoll is uninhabited; however, buildings on the northern end of the island are present. History The first recorded European to arrive at Vanavana was British mariner Captain Frederick Beechey in 1826. He named this atoll "Barrow Island", after Sir John Barrow. Administration Administratively Vanavana Atoll belongs to the commune of Tureia, which includes the atolls of Tureia, Fangataufa, Moruroa, Tematangi and Vanavana. References External links Atoll list (in French)
Vanavana

Vanavana es un atolón de las Tuamotu, en la Polinesia Francesa, incluido en la comuna de Tureia. Está situado al sureste del archipiélago, a 55 km al este de Tureia y 110 km al norte de Mururoa. Sólo es visitado ocasionalmente desde los atolones vecinos para recolectar copra. No dispone de infraestructuras. Historia Fue descubierto en 1826 por el marino de la Royal Navy y geógrafo inglés Frederick William Beechey. Beechey dirigía una expedición del Almirantazgo en busca del Paso del Noroeste desde la costa oriental (1825-28) y se dirigía al Pacífico Norte. Es uno de los 23 atolones que exploró Beechey en el archipiélago y lo llamó Barrow Island, en honor de Sir John Barrow, estadista y geógrafo del Almirantazgo de la época. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Vanavana. Imágenes de Vanavana (en francés).
Vanavana

Vanavana également appelé Kurataki ou Huataki, est un atoll situé dans l'archipel des Tuamotu en Polynésie française. Il est rattaché administrativement à la commune de Tureia. Géographie Situation Vanavana est situé à 58 km à l'ouest de Tureia, l'atoll le plus proche auquel il est rattaché, à 115 km au nord de Moruroa et à 1 090 km à l'est de Tahiti. C'est un petit atoll de forme ovale de 3,5 km de longueur et 2,2 km de largeur maximales pour une surface de terres émergées de 5 km2. Il possède un lagon d'une surface d'environ 6 km2 avec, à l'ouest, une passe peu profonde — non praticable pour la navigation — de communication des eaux avec l'océan. Il n'est pas habité de manière permanente. Géologie D'un point de vue géologique, l'atoll est l'excroissance corallienne (de 400 mètres) du sommet du mont volcanique sous-marin homonyme qui mesure 3 700 mètres, depuis le plancher océanique, formé il y a environ 40,1 à 41,3 millions d'années. Histoire La première notification de cet atoll a été faite par Frederick Beechey le 25 janvier 1826 qui le nomme du nom de l'explorateur britannique John Barrow (Barrow Island). Au XIXe siècle, Vanavana devient un territoire français peuplé alors d'environ 20 habitants autochtones vers 1850. Dans la deuxième moitié du XXe siècle, l'atoll devient inhabité de manière permanente, bien que quelques bâtiments y soient présents au nord du motu, mais reçoit des visites régulières pour la production de coprah. Faune et flore L'atoll a été pratiquement intégralement replanté avec des cocotiers pour l'exploitation de la coprah. Il accueille une population endémique de Chevaliers des Tuamotu. Économie Inhabité de manière permanente, il est cependant exploité pour sa cocoteraie plantée qui recouvre l'ensemble de l'atoll. Notes et références Liens externes Portail de la Polynésie française Portail des îles
Vanavana

Vanavana is een atol in de eilandengroep van de Tuamotuarchipel (Frans-Polynesië). Het atol behoort tot de gemeente Tureia. In 2017 was het eiland niet permanent bewoond. Geografie Vanavana ligt 58 km ten westen van het atol Tureia en 1090 km ten oosten van Tahiti. Het is eivormig, met een lengte van 3,5 km en een breedte van 2,2 km. Het landoppervlak bedraagt 5 km². Er is een lagune met oppervlakte van 6 km², met een smalle, nauwelijks bevaarbare doorgang naar zee. Het atol ontstond rond de top van een vulkaan die 40,1 tot 41,3 miljoen jaar geleden 3700 meter van de zeebodem oprees. Geschiedenis De eerste Europeaan die melding van het eiland maakte was de Britse ontdekkingsreiziger Frederick Beechey op 25 januari 1826. Rond 1850 werd het eiland Frans territorium; er woonden toen ongeveer 20 mensen. In de loop van de 20ste eeuw raakte het atol onbewoond. In het noorden bevinden zich nog gebouwen die worden gebruikt als er door bewoners van andere eilanden kopra wordt gewonnen. Het eiland is grotendeels beplant met kokospalmplantages, waarvan het patroon met Google Earth (2005) duidelijk zichtbaar is. Ecologie Er komen 35 vogelsoorten voor waaronder acht soorten van de Rode Lijst van de IUCN waaronder de hendersonstormvogel (Pterodroma atrata) en endemische soorten zoals de tuamotustrandloper (Prosobonia parvirostris), tuamotujufferduif (Ptilinopus coralensis) en Tahitiaanse patrijsduif (Alopecoenas erythropterus).
Ванавана

Ванавана (фр. Vanavana) — атолл в архипелаге Туамоту. Является частью Французской Полинезии. Другие названия — Куратаки, Хуатаки, Барроу. География Остров находится в 55 км к западу от атолла Туреиа и в 110 км к северу от Муруроа. Ближайший материк, Южная Америка, расположен примерно в 5500 км. Как и другие острова Туамоту, Ванавана имеет коралловое происхождение и представляет собой низменный атолл овальной формы. Длина острова составляет около 5 км, максимальная ширина — 3,2 км. Площадь суши Ванавана составляет около 2 км². В центре атолла находится лагуна площадью 3 км². Ванавана состоит из шести островков, или моту: крупнейший из них, расположенный в северной части острова, имеет форму крючка. Климат на Ванавана тропический. Остров подвержен циклонам. История Остров был открыт в 1826 году английским мореплавателем Фредериком Бичи, давший название атоллу «остров Барроу» (англ. Barrow Island) в честь британского политического деятеля сэра Джона Барроу. Административное деление Административно входит в состав коммуны Туреиа. Население В 2007 году остров был необитаем, хотя его зачастую посещали жители соседних островов, занимавшихся производством копры. См. также Список островов Французской Полинезии Примечания
Ванавана

Ванавана, Куратакі або Хуатакі — атол у південно-східній частині архіпелагу Туамоту, Французька Полінезія. Найближчим сусідом Ванавана є атол Турея, який лежить за 58 км на схід. Ванавана — невеликий атол овальної форми. Довжина атола приблизно становить 3,5 км, максимальна ширина — 2,2 км, площа — приблизно 5 км2. Його риф повністю охоплює глибоку лагуну, площа якої становить 6 км2. Є один гачкоподібний великий острів на півночі та інший на півдні його рифу. Атол Ванавана незаселений; однак на північному кінці острова присутні будівлі. Геологія З погляду геології, кораловий атол утворився навколо вершини однойменної вулканічної нині підводної гори, яка має висоту 3700 м від дна океану. Вулканічна гора утворилася приблизно 40,1—41,3 мільйона років тому. Флора та Фауна Атол майже повністю засаджений кокосовими пальмами для видобутку копри. У межах атола зустрічаються 43 види птахів, серед них сім видів із Червоного списку, у тому числі Тайфунник чорний (Pterodroma atrata) та ендемічні види, такі як куліга туамотуанська (Prosobonia parvirostris), тілопо атоловий (Ptilinopus coralensis) і червонокрилий курячий голуб (Alopecoenas erythropterus). Історія Першим європейцем, чиє прибуття до Ванавана задокументовано, був британський мореплавець капітан Фредерік Бічі в 1826 році. Він назвав цей атол «острів Барроу» на честь сера Джона Барроу. Адміністративне підпорядкування В адміністративному відношенні атол Ванавана належить до комуни Турея, яка включає атоли Турея, Фангатауфа, Муруроа, Тематагі та Ванавана. Примітки Посилання Список атолів (французькою мовою)
Raraka

Raraka és un atol de les Tuamotu, a la Polinèsia Francesa. Depèn de la comuna associada de Kauehi, de la comuna de Fakarava. Geografia Està situat al centre i a l'oest de l'arxipèlag, a 49 km a l'est de Fakarava. L'atol té una forma ovalada de 26 km de llarg i 19 km d'ample. Consta d'uns bancs de sorra, amb una superfície terrestre de 7,2 km², que envolten la llacuna, de 342 km², amb un pas navegable a l'interior. La vila principal és Motutapu, i els habitants són ocasionals. No disposa d'infraestructures. Història Va ser descobert l'1 d'octubre del 1831 pel capità Ireland del Adhemar. Referències
Raraka

Raraka, or Te Marie, is an atoll in the west of the Tuamotu group in French Polynesia. It lies 17 km to the southeast of Kauehi Atoll. The shape of Raraka Atoll is an oval 27 km long and 19 km wide. Its fringing reef has many sandbanks and small motu (islets). This atoll has a wide lagoon with a navigable pass to the ocean. Raraka has 96 inhabitants (2017). There is only one village on Motutapu in the northwest. Raraka Atoll in the Tuamotus should not be confused with Raraka in Malaita, Solomon Islands 09°11′S 161°01′W. History The first recorded European to sight Raraka Atoll was Captain Ireland in 1831. Raraka Atoll was visited by the historic United States Exploring Expedition on 30 Aug. 1839. Charles Wilkes reported: "The next day they reached Raraka Atoll and were allowed ashore to explore it on that and the following day. There they met about 40 peaceful islanders, who had native-born missionary among them. Their chief was missing his left hand, it having been bitten off by a shark." Administration Raraka Atoll belongs to the commune of Fakarava, which consists of Fakarava, as well as the atolls of Aratika, Kauehi, Niau, Raraka, Taiaro and Toau. See also Desert island List of islands References External links Raraka United States Exploring Expedition Seamount Trail Report on a visit Atoll names Archived 2012-02-10 at the Wayback Machine Atoll list (in French)
Raraka

Raraka es un atolón de las Tuamotu, en la Polinesia Francesa, incluido en la comuna de Fakarava. Está situado en el centro y al oeste del archipiélago, a 40 km al este de Fakarava. El atolón consta de unos bancos de arena, con una superficie total de 8 km², que rodean la laguna con un paso navegable. La villa principal es Matatapu, y los habitantes son ocasionales. No dispone de infraestructura alguna. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Raraka. Raraka Seamount en el catálogo Seamount de earthref.org
Raraka

Raraka également appelé Te Marie. est un atoll situé dans l'archipel des Tuamotu en Polynésie française. Celui-ci fait administrativement partie de la commune de Fakarava. Depuis 1977, Raraka fait partie des sept atolls de la commune de Fakarava classés Réserve de biosphère par l’UNESCO. Géographie Situation Raraka est situé à 17 km au sud-est de Kauehi, l'île la plus proche, et à 475 km au nord-est de Tahiti. L'atoll est de forme ovale avec 27 km de longueur et 19 km de largeur maximales pour 7,2 km 2 de terres émergées. Son grand lagon couvre une superficie de 342 km2 et est accessible par une passe située au nord. Géologie D'un point de vue géologique, l'atoll est l'excroissance corallienne (de 70 mètres) du sommet du mont volcanique sous-marin homonyme, qui mesure 1 295 mètres depuis le plancher océanique, formé il y a 51,8 à 53,8 millions d'années. Démographie En 2017, la population totale de Raraka est de 96 personnes principalement regroupées dans le village de Motupapu situé près de la passe et où se trouve l'église Sainte-Thérèse relativement ancienne ; son évolution est la suivante : Histoire La première mention de l'atoll est faite par le capitaine britannique Ireland le 2 octobre 1831 sans qu'il soit nommé. Raraka est abordé par le Français Jules Dumont d'Urville en septembre 1838 qui le décrit sous son nom polynésien. Il fut ensuite visité à deux reprises par l'explorateur américain Charles Wilkes lors de son expédition australe le 30 août 1839 et le 18 décembre 1840. Au XIXe siècle, Raraka devient un territoire français, peuplé alors d'environ 100 habitants. En 1977, l'atoll – avec six autres de la commune de Fakarava que sont Aratika, Fakarava, Kauehi, Niau, Taiaro et Toau – est classé « Réserve de biosphère » par l'UNESCO, classement renouvelé en 2006 et 2017. Économie L'économie de l'île est principalement liée à l'exploitation de la coprah et à la pratique de la perliculture autorisée dans la partie Nord du lagon sur 5 ha pour l'élevage et le greffage avec un maximum de 200 lignes de collectage du naissain. La récolte des holothuries – pour l'exportation vers l'Asie – est pratiquée uniquement dans la zone de transition de la biosphère. Notes et références Voir aussi Liens externes Portail de la Polynésie française Portail des îles
Raraka

Raraka ook wel Te Marie genaamd, is een bewoond atol dat administratief behoort tot de gemeente Fakarava in het midden van de Tuamotu archipel in Frans-Polynesië, in de Grote Oceaan. Sinds 1977 is dit atol, samen met zes andere atollen van de gemeente Fakarava aangewezen als Biosfeerreservaat. Dit atol ligt 17 km ten zuiden van het atol Kauehi, het dichtstbijzijnde eiland. Raraka ligt 475 km van Tahiti. Het atol is ovaal met een lengte van 16 km en een breedte van 10 km. Het landoppervlak is 7,2 km² en het wateroppervlak van de lagune is 342 km². In het noordwesten ligt een bevaarbare doorgang naar zee. Beschrijving Geschiedenis en bewoning De eerste Europeaan die melding maakt van het eiland is de Britse zeevaarder Captain Ireland in 1831, zonder dat hij het eiland een naam gaf. De Franse ontdekkingsreiziger Jules Dumont d'Urville beschreef het eiland in september 1838 onder de Polynesische naam. In de negentiende eeuw werd het eiland Frans territoriaal bezit. Er woonden toen ongeveer 100 mensen. Volgens de bevolkingsstatistiek uit 2017 wonen er nu 96 mensen in de nederzetting Motupapu, dicht bij de doorgang in het noordwesten. De bevolking leeft van het maken van kopra, de vangst van zeekomkommers en de kweek van parelmoer producerende schelpen (Pinctada). Ecologie Het eiland is een biosfeerreservaat waarop tien vogelsoorten van de Rode Lijst van de IUCN voorkomen waaronder de met uitsterven bedreigde phoenixstormvogel (Pterodroma alba) en de endemische tuamotujufferduif (Ptilinopus coralensis) en de tuamotustrandloper (Prosobonia parvirostris).
Рарака

Рарака (фр. Raraka) — атолл в архипелаге Туамоту (Французская Полинезия). Расположен в 40 км к востоку от атолла Факарава. География Атолл представляет узкое кольцо суши, отмели площадь 7,2 км², которое окружает центральную лагуну. Административное деление Административно входит в состав коммуны Факарава. Население В 2007 году численность постоянного населения Рарака нет. Главное поселение острова было — деревня Мотутапу. На Рарака полностью отсутствует инфраструктура. См. также Список островов Французской Полинезии Ссылки Информация об атолле на Oceandots.com (англ.)
Reitoru

Reitoru és un atol de les Tuamotu, a la Polinèsia Francesa. Està situat al centre de l'arxipèlag, a 50 km al sud-oest d'Hikueru, i pertany a la comuna d'Hikueru. Geografia La superfície terrestre és d'1,4 km². La llacuna interior, de 0,6 km², és tancada sense cap pas navegable. L'atol està habitat irregularment per un petit grup d'unes deu persones que practiquen el cultiu de perles i la recol·lecció de copra. Tanmateix, no està oficialment habitat permanentment a partir del 2017. Història L'atol va ser descobert pel francès Louis Antoine de Bougainville, el 1768. Tanmateix, l'any següent el va seguir James Cook, que va desembarcar a l'atol el 7 sense posar-li nom. Va ser llavors el navegant Edward Belcher qui la va visitar dues vegades 8 i 29 i la va anomenar Illa dels Ocells a causa de les grans poblacions d'ocells que hi havia. Referències
Reitoru

Reitoru oder Te Pirehi ist ein unbewohntes Atoll des Tuamotu-Archipels in Französisch-Polynesien. Das nächste Atoll Hikueru ist 50 km südwestlich entfernt. Die Lagune des Atolls hat keinen Zugang zum Meer. Reitoru gehört zur Gemeinde Hikueru. Reitoru wurde von Louis Antoine de Bougainville 1768 entdeckt. James Cook hat diese Insel ebenfalls besucht und gab ihr den Namen „Bird Island“, weil die einzigen Bewohner Vögel waren. 1903 wurde das Eiland, eben so wie die Nachbaratolle, von einem tropischen Wirbelsturm verwüstet. Im 19. und 20. Jahrhundert war Reitoru ein wichtiges Atoll der polynesischen Perlenzucht. Nur gelegentlich wird es von Fischern und zum Ernten und Verarbeiten von Kokosnüssen zu Kopra aufgesucht. Weblinks Bild und Kurzbeschreibung (Memento vom 23. Dezember 2010 im Internet Archive) (englisch) Informationen über die Insel (englisch)
Reitoru

Reitoru, or Te Pirehi, is a small atoll of the Tuamotu Archipelago in French Polynesia. It is located in center of the archipelago, 50 km southwest of Hikueru. The inner lagoon is closed and is inaccessible from the ocean. The total surface area is 1.39 km2. The island is inhabited by a small number of people who live by farming pearls and gathering copra. History The first recorded European who arrived to Reitoru Atoll was French Louis Antoine de Bougainville in 1768. The following year, James Cook called the island "Bird Island", because the birds were the only inhabitants found. During the 19th and 20th century, Reitoru was an important center for pearl divers. In 1903, the atoll was devastated by a cyclone, causing the death of approximately one hundred people. Administration Administratively Reitoru belongs to the commune of Hikueru, which consists of the atolls of Hikueru, Marokau, Ravahere, Reitoru, and Tekokota. References [1] Atoll names Archived 2012-02-10 at the Wayback Machine External links Atoll list (in French)
Reitoru

Reitoru es un atolón de las Tuamotu, en la Polinesia Francesa. Está situado en el centro del archipiélago, a 50 km al suroeste de Hikueru, y pertenece a la comuna de Hikueru. Geografía La laguna interior está cerrada sin paso navegable alguno hacia el océano. La superficie total es de 8 km². Está deshabitado y sin ninguna infraestructura. Historia El atolón fue descubierto por el francés Louis Antoine de Bougainville en 1768.​ El año siguiente, el inglés James Cook lo llamó «Bird Island» porque los pájaros eran los únicos habitantes que encontró.​ Durante el siglo XIX y comienzos del XX fue un importante centro para los buceadores que recolectaban perlas. En 1903 el atolón quedó sumergido durante un ciclón provocando la muerte de un centenar de personas. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Reitoru.
Reitoru

Reitoru ou Te Pirehi, est un atoll situé dans l'archipel des Tuamotu en Polynésie française. Il fait administrativement partie de la commune de Hikueru. Géographie Reitoru est situé à 50 km au sud-ouest de Hikueru, qui est l'atoll le plus proche et auquel il est administrativement rattaché, et à 640 km à l'est de Tahiti. C'est un atoll de forme ovale de 5 km de longueur et 3 km de largeur maximales, pour une surface de terres émergées de 1,4 km2. Son petit lagon fermé de 6 km2 est dépourvu de passe navigable mais il existe deux petits passages à l'est de faible profondeur. L'atoll est habité de manière irrégulière par un petit groupe d'une dizaine de personnes pratiquant la perliculture et la récolte de la coprah. Il n'est cependant pas officiellement habité de manière permanente en 2017. Histoire La première mention de l'atoll aurait été faite par l'explorateur français Louis Antoine de Bougainville en 1768. Cependant, il est suivi l'année suivante par James Cook qui aborde l'atoll le 7 avril 1769 sans le nommer. C'est ensuite le navigateur Edward Belcher qui en fait la visite à deux reprises le 8 mars 1826 et le 29 mars 1837 et lui donne le nom de Bird Island en raison des importantes populations d'oiseaux présentes. En 1906, l'atoll est ravagé par un cyclone qui décape sa couverture végétale. Flore et faune Parmi les espèces aviaires observées sur l'île se trouvent deux genres de frégates, Fregata minor et Fregata ariel, des pétrels Pterodroma ultima, ainsi que des chevaliers des Tuamotu (Prosobonia cancellata). Notes et références Liens externes Portail de la Polynésie française Portail des îles