NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cmentarz wojenny nr 46 – Konieczna

Cmentarz wojenny nr 46 – Konieczna-Beskidek – austriacki cmentarz z I wojny światowej, znajdujący się w miejscowości Konieczna w gminie Uście Gorlickie. Cmentarz położony jest w Beskidzie Niskim na południowy zachód od wsi Konieczna, w partii szczytowej wzniesienia Beskidek po jego północno-wschodniej stronie, około 800 m na północny zachód od przełęczy Beskidek (Dujawa). Obok cmentarza po południowo-zachodniej stronie przebiega polsko-słowacka granica państwowa. Na cmentarzu znajduje się 6 grobów zbiorowych, oraz 48 grobów pojedynczych. Pochowano w nich 303 żołnierzy poległych w styczniu i lutym 1915: 168 żołnierzy austro-węgierskich z 1, 3, 5, 9, 14, 28, 47, 87 i 154 pułku piechoty, 135 rosyjskich z 193 i 195 pułku piechoty. Spośród 168 pochowanych żołnierzy austriackich znana jest tożsamość 163. Nie zidentyfikowano tożsamości 5 żołnierzy austro-węgierskich i 134 rosyjskich. Cmentarz o powierzchni 2047 m² zaprojektowany przez Dušana Jurkoviča zbudowany jest na planie zbliżonym do krzyża łacińskiego, ogrodzony jest płotem z drewnianych sztachet łączących prostopadłościenne słupki, wymurowane z kamienia łupanego i zwieńczone gontowym daszkiem. Wejście tworzy drewniana dwuskrzydłowa furtka. Główny element cmentarza stanowi dwukondygnacyjna, dwudziestometrowa kamienna wieża stojąca na kamiennym tarasie. Nakryta jest wysokim gontowym dachem zwieńczonym żelaznym krzyżem z nałożonym nań symbolem solarnym. Na czterech elewacjach górnej kondygnacji umieszczone są drewniane krzyże łacińskie. Na północnej, wschodniej i południowej elewacji kondygnacji dolnej umieszczone są tablice z inskrypcjami w języku niemieckim. Jedna z nich w wolnym tłumaczeniu głosi : ,,Tu, wśród ciemnych lasów, ziół pachnących i gór błyszczących w dali. Dzielni żołnierze pokonawszy wroga na spoczynek się udali,,. Pola grobowe żołnierzy austro-węgierskich zwieńczają drewniane, rzeźbione krzyże łacińskie a żołnierzy rosyjskich rzeźbione krzyże patriarchalne. Wszystkie krzyże nagrobne przykryte są drewnianymi daszkami przymocowanymi do ramion krzyża ozdobnymi drewnianymi bolcami. Na łączeniu ramion krzyży umieszczone są rzeźbione drewniane tabliczki z danymi pochowanej osoby, noszące bardzo słabo widoczne ślady liter. Ułożone w ciekawym układzie groby otoczone są kamiennymi krawężnikami. Obiekt jest jednym z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowany został w 1915 r. w okręgu cmentarnym numer I (Żmigród) przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W latach sześćdziesiątych XX wieku cmentarz poddano konserwacji. Przypisy Bibliografia Duda Oktawian Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej 1914–1918. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu 1995. ISBN 83-85548-33-5; Linki zewnętrzne Cmentarze I wojny światowej Wykaz pochowanych na cmentarzu nr 46
Воинское кладбище № 46 (Конечна)

Памятник культуры Малопольского воеводства: регистрационный номер 644 от 25 марта 1993 года. Воинское кладбище № 46 — Конечна (пол. Cmentarz wojenny nr 46 - Konieczna) — воинское кладбище, находящееся в селе Конечна в гмине Усце-Горлицке, Горлицкий повят, Малопольское воеводство. Кладбище входит в группу Западногалицийских воинских захоронений времён Первой мировой войны. На кладбище похоронены военнослужащие Австро-Венгерской и Российской армий, погибшие во время Первой мировой войны в январе — феврале 1915 года. Исторический памятник Малопольского воеводства. История Кладбище было построено Департаментом воинских захоронений К. и К. военной комендатуры в Кракове в 1915 году по проекту словацкого архитектора Душана Юрковича. На кладбище площадью 2.047 квадратных метра находится 6 братских и 48 индивидуальных могилы, в которых похоронены 168 австро-венгерских и 135 русских солдат из 193-го Свияжского и 195-го Оровайского пехотных полков. Среди похороненных известны имена 163 австрийских и 1 русского воинов. В 60-е годы XX столетия на кладбище был произведён ремонт. В настоящее врем оно находится в плохом состоянии. 25 марта 1993 года кладбище было внесено в реестр исторических памятников Малопольского воеводства (№ 644). Описание Воинское кладбище располагается на юго-запад от села Конечна в поблизости от польско-словацкой границы. Кладбище обнесено заграждением из деревянного штакетника. По углам кладбища располагаются каменные прямоугольные столбы. Вход на кладбище осуществляется через двухстворчатые ворота. Главным элементом кладбища является двухэтажная каменная башня высотой около 2 метров, располагающаяся на каменном фундаменте. Башня покрыта черепицей и увенчана крестом. На четырёх сторонах второго квадратного этажа находятся деревянные латинские кресты. На северной, южной и восточной стороне нижнего этажа находятся надписи на немецком языке. Могилы русских солдат отмечены патриаршим крестом, а могилы австрийских — латинским. высотой около 50 сантиметров. На кладбище восстановлены два надмогильных креста, на которых прибиты таблички с цифрой «1915». Примечания Источник Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Ссылки Cmentarz wojenny nr 46 (пол.) Метрика кладбища (пол.)
Palazzo della Cancelleria del Presidente del Consiglio dei ministri

Il palazzo della Cancelleria del Presidente del Consiglio dei ministri (in polacco: Gmach Kancelarii Prezesa Rady Ministrów) è la residenza ufficiale del Presidente del Consiglio dei ministri della Repubblica di Polonia. L'edificio si trova a Varsavia. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Palazzo del primo ministro a Varsavia
Ratusz w Białymstoku

Ratusz w Białymstoku – budowla późnobarokowa usytuowana na Rynku Kościuszki w Białymstoku. Historia Zbudowany w latach 1745–1761 z wieżą zegarową z fundacji Jana Klemensa Branickiego według projektu Jana Henryka Klemma. Rozebrana wieża w czasie II wojny światowej, zrekonstruowana w latach 1954–1958 według projektu architekt Krystyny Chojnackiej. Budynek nigdy nie był siedzibą władz miasta. Pierwotnie pełnił funkcje handlowe – mieściły się tu kramy, wnętrze ratusza było wykorzystywane jako hala targowa. W pobliżu stał budynek wagi miejskiej. Wieża była wykorzystywana przez strażaków, którzy obserwowali z niej teren miasta. Współcześnie Obecnie ratusz jest siedzibą Muzeum Podlaskiego (dział archeologii i galerii malarstwa polskiego). Ratusz jest jednym z punktów otwartego w czerwcu 2008 r. Szlaku Dziedzictwa Żydowskiego w Białymstoku opracowanego przez grupę doktorantów i studentów UwB – wolontariuszy Fundacji Uniwersytetu w Białymstoku. Przypisy Bibliografia Białystok: plan miasta, Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, Warszawa 1993 Linki zewnętrzne Muzeum Podlaskie w Białymstoku Szlak Dziedzictwa Żydowskiego w Białymstoku Białystok, Rynek Kościuszki 10, Ratusz, Muzeum Podlaskie fotopolska.eu
Piaskower-Synagoge (Białystok)

Die Piaskower-Synagoge in Białystok, einer polnischen Stadt in der Woiwodschaft Podlachien, wurde von 1891 bis 1893 an der Stelle einer abgerissenen Holzsynagoge (um 1820 erbaut) errichtet. Die profanierte Synagoge in der ulica Piękna 3 im Stadtteil Piaski ist ein geschütztes Kulturdenkmal. Geschichte Das Gebäude wurde während der deutschen Besatzung im Zweiten Weltkrieg teilweise zerstört. Nach Kriegsende tagte hier zunächst die jüdische Gemeinde Białystok, ab 1948 die örtliche Sozial-Kulturelle Gesellschaft der Juden in Polen. Ab 1968 stand das Gebäude leer und brannte im Jahre 1989 nieder. Durch Sanierungsarbeiten in den 1970er Jahren verlor das Anwesen das Aussehen einer Synagoge. Es diente als Kino, Theater und Kulturhaus. Im Jahr 1995 wurde das Synagogengebäude renoviert. Hier befindet sich die Ludwik-Zamenhof-Stiftung, wo man Lehrbücher und Literatur in Esperanto erwerben oder einen Esperantosprachkurs belegen kann. Architektur Das Gebäude besteht aus verputztem Backstein. Es ist Teil eines Häuserzuges in der Piękna-Straße und ist nicht unterkellert. Über einem rechteckigen Grundriss erhebt sich ein quaderförmiger Bau und ein mit Wellblech gedecktes Satteldach. Ein zweischiffiger Bau, ursprünglich einräumig, bildet derzeit den südwestlichen Teil mit einem modern ausgestatteten Innenraum. Zwei gusseiserne Pfeiler stützen die Decke ab. Ein schmales Treppenhaus führte früher zur Frauenempore. Die Fassade zur Piękna-Straße hinaus ist zweistöckig und hat sieben Fensterachsen. Zwischen den Stockwerken verläuft ein Gesims, das Ensemble wird abgerundet durch ein leicht hervorstehendes Traufgesims. Die Randachsen zeichnen sich durch kleine Risaliten aus. Die Fenster der zweiten Etage werden durch zwei breite Lisenenstreifen eingefasst. Die Randachsen des ersten Geschosses werden durch zwei Eingangsöffnungen mit Rundbögen abgeschlossen. Die dritte Eingangsöffnung verläuft zentral zur Achse. Die rechteckigen Fenster sind segmentarisch abgeschlossen. Weblinks Beschreibung der Synagoge bei Virtuelles Schtetl Jewish Heritage Trail in Bialystok (englisch) Historical Guide (S. 27, englisch)
Piaskower Synagoge

The Piaskower Synagogue (Polish: Synagoga Piaskower) is a former Orthodox Jewish congregation and synagogue, located at 3 Piękna Street, in the Piaski district of Białystok, in the Podlaskie Voivodeship of Poland. Completed in 1893, the former synagogue served as a place of worship until desecrated by Nazis during World War II. After the war, the former synagogue served as a community center for Jews living in Białystok until 1968, and following a fire in 1989, the building has been used for profane purposes since 1995. History The synagogue was constructed from 1891 to 1893 on the site of an earlier wooden synagogue which had been built around 1820. During the German occupation of Poland in World War II, the synagogue was partially destroyed. From 1945 to 1968, it was the seat of various Białystok Jewish organisations, such as the Socio-cultural Association of Jews in Poland. From 1968, the building was no longer used for specifically Jewish purposes, instead being used as a cinema and a theatre. Renovation work in the 1970s removed the distinctive features that marked it as a synagogue and it burnt down in 1989. In 1995, the structure was renovated. It is currently the headquarters of the Ludwik Zamenhof Foundation, which sells text-books and literature on Esperanto and offers Esperanto language courses. See also Chronology of Jewish Polish history History of the Jews in Poland List of active synagogues in Poland References External links Media related to Piaskower Synagogue in Białystok at Wikimedia Commons
Synagoga Piaskower w Białymstoku

Synagoga Piaskower w Białymstoku – synagoga znajdująca się w Białymstoku przy ul. Pięknej 3. Była główną synagogą dzielnicy Centrum. Historia Synagoga została zbudowana w 1893 roku na miejscu starej bożnicy. W budynku funkcjonowała szkoła religijna "Talmud Tora". Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali synagogę. Po zakończeniu wojny w synagodze mieścił się ośrodek gminy żydowskiej, następnie od 1948 Towarzystwo Społeczno-Kulturalne Żydów w Polsce. Budynek został opuszczony w 1968 roku. Po remoncie działało w nim Biuro Papierów Akcydensowych i dom kultury. Po pożarze gmachu w 1989 roku odremontowała go firma Wersal Podlaski i umieściła w nim biura. Synagoga jest obecnie siedzibą Białostockiego Towarzystwa Esperantystów i Fundacji Zamenhofa. W 2004 roku została zdjęta tablica pamiątkowa, upamiętniająca wcześniejsze przeznaczenie budynku. Murowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta. Główna sala modlitewna ma kształt zbliżony do kwadratu. Jedyną pozostałością oryginalnego wystroju wnętrz są dwie żeliwne kolumny podtrzymujące galerię oraz wnęka po aron ha-kodesz. Współcześnie Wygląd po pożarze odtworzono na podstawie zdjęć, jednak nie jest on całkowicie wierny pierwowzorowi – zmieniono dach budowli. Pierwotną formę zachowała bryła budynku, sklepienia, oraz otwory okienne. Synagoga Piaskower jest jednym z punktów otwartego w czerwcu 2008 r. Szlaku Dziedzictwa Żydowskiego w Białymstoku opracowanego przez grupę doktorantów i studentów UwB – wolontariuszy Fundacji Uniwersytetu w Białymstoku. Zobacz też Cmentarze żydowskie w Białymstoku Linki zewnętrzne Synagoga Piaskower w Białymstoku na portalu Wirtualny Sztetl Szlak Dziedzictwa Żydowskiego w Białymstoku
Синагога Пясковер в Белостоке

Синагога Пясковер в Белостоке — это, вначале, старая синагога, а после — возведённая на том же месте новая, находившиеся в Белостоке на ул. Пенькна, 3 (пол. Piękna). Это была главная синагога центрального района города. Происхождение Пясковер — от названия оседле (польская разновидность района в городе), именуемого Пяски. Старая синагога была построена в 1820 году из дерева. Храм был разобран в 1890 году, а в 1893 году на её месте была построена новая одноимённая кирпичная синагога. Новая синагога была прямоугольной формы, молельный зал — квадратный. Все, что осталось от оригинального дизайна интерьера это две чугунные колонны, поддерживавшие галерею и синагогальный ковчег, в настоящее время находящиеся за стойкой регистрации. Оригинальная форма здания, потолки и оконные проёмы сохранились. Крыша полностью перестроена. В здании функционировала религиозная школа «Талмуд-Тора». Во время Второй мировой войны синагогу разграбили нацисты. После войны в здании синагоги был расположен кагал еврейской общины, а с 1948 года — белостокское отделение Социально-культурной ассоциации евреев в Польше. После ремонта в 1968 году в здании действовали бюро по выпуску ценных бумаг и дом культуры. В 1989 году здание сильно пострадало от пожара. Здание отремонтировала фирма «Версаль Подляски», разместив в нём свои офисы. В настоящее время в здании бывшей синагоги действует Белостокская ассоциация эсперантистов Заменгофа. В 2004 году на стене была помещена мемориальная доска, указывающая о бывшем назначении здания. Синагога Пясковер является одним из пунктов в маршруте пешего туризма, который открылся в июне 2008 года, в рамках увековечивания еврейского наследия в Белостоке. Маршрут, под названием «Маршрут еврейского наследия в Белостоке», был разработан группой аспирантов и студентов Белостокского университета — волонтёров фонда университета Белостока. Примечания Ссылки Синагога Пясковер в Белостоке на портале «Виртуальное местечко»
Wysoka (Mazovie)

Wysoka [vɨˈsɔka] est un village polonais, dans le Powiat de Szydłowiec et dans la voïvodie de Mazovie dans le centre-est de la Pologne. Il est situé à environ 7 kilomètres au nord de Szydłowiec et à 103 kilomètres au sud de Varsovie. Sa population compte 171 habitants. Références Portail de la Pologne
Wysoka (województwo mazowieckie)

Wysoka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie szydłowieckim, w gminie Szydłowiec. Ma status sołectwa. Wieś jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Mikołaja. Nazwa Nazwa Wysoka wiąże się z tym, że wieś jest wysoko położona na szczycie wzgórza o tej samej nazwie. Położenie Wysoka położona jest około 8 kilometrów na północ od Szydłowca, w odległości 3 kilometrów od trasy europejskiej E77. Historia Wieś założona w XIV w. przez chlewicką linię Odrowążów. Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. Wieś była własnością Mikołaja Zdziechowskiego w 1508 roku. Ok. 1610 roku Albrecht Radziwiłł, dziedzic na Szydłowcu kupił ją (wraz z Jankowicami) z dóbr chlewickich i przyłączył do szydłowieckiego klucza dóbr Radziwiłłów. W 1724 r. wieś Wysoka została przekazana księżnej Mariannie Radziwiłłowej. Odcięło to wieś z dóbr szydłowieckich i automatycznie przyłączono do dóbr siedziby Radziwiłłów w Nieswieżu. W tej wsi, w latach 1637–1655 proboszczem był poeta Hiacynt Przetocki. Żył tu i działał również Michał Mosiołek – polski publicysta i pozytywista. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa radomskiego. Infrastruktura zabytkowy kościół Św. Mikołaja publiczna szkoła podstawowa wiejski ośrodek zdrowia ochotnicza straż pożarna agencja pocztowa Zobacz też Wysoka Przypisy Linki zewnętrzne Wysoka (4), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 123 .
Висока (Мазовецьке воєводство)

Висока (пол. Wysoka) — село в Польщі, у гміні Шидловець Шидловецького повіту Мазовецького воєводства. Населення — 174 особи (2011). У 1975-1998 роках село належало до Радомського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Keret-Haus

Das Keret-Haus ist ein Gebäude in der Tradition Parasitärer Architektur des Architekten Jakub Szczęsny. Beschreibung Es wurde 2012 errichtet und liegt in der Baulücke seiner zwei Nachbargebäude. Mit einer Gesamtfläche von 14,09 m² auf zwei Ebenen gilt es als eines der schmalsten Häuser der Welt. Es befindet sich in Warschau und ist nach seinem ersten Bewohner, dem Schriftsteller Etgar Keret benannt. Das Haus steht im Stadtteil Wola an der Stelle, wo sich ehemals ein Eingang in das Warschauer Ghetto befand, über den Kerets Mutter als Kind Brot für die Familie in das Ghetto schmuggelte. Das Gebäude besteht aus einem Eisengerüst und umfasst ein Schlafzimmer, eine Küche, ein Bad sowie einen Wohnbereich. Es wird mit zwei nicht zu öffnenden Fenstern beleuchtet. Es wurde mit Hilfe der Stadt Warschau und der Foundation of Polish Modern Art errichtet. Siehe auch Kirchstraße 29 (Bregenz) Weblinks https://www.kerethouse.com/ Einzelnachweise
Keret House

Keret House is a structure and art installation in Warsaw, Poland. It was designed by the architect Jakub Szczęsny through the architecture firm Centrala, and has been described as the narrowest house in the world, measuring 92 centimetres (3.02 ft) at its thinnest point and 152 centimetres (4.99 ft) at its widest. The two-story art installation was named after Israeli writer and filmmaker Etgar Keret, who was the building's first tenant. Building The iron structure contains two floors, and has one bedroom, a kitchen, a bathroom and a living area. It has two non-opening windows, with sunlight also entering through translucent glass panels that make up the walls. The entire interior is painted white and the building's electricity is obtained from a neighboring building. The house has custom water and sewage technology and is not connected to the city-provided water systems. Because of its small size, the building only accommodates a small 2-beverage refrigerator, and occupants use a ladder to travel from level to level. Entry is via retractable stairs that, when closed, become the living area. The construction of the Keret House supported by the Warsaw Town Hall and was produced and realised by the Polish Modern Art Foundation. The house is classified as an "art installation" because it does not meet Polish building codes, even though it is being used as a residence. In 2019, it was named as one of the most iconic houses in the world and included on a list of international projects honoured by the architecture portal Iconic Houses. Location Keret House is located between 22 Chłodna Street and 74 Żelazna Street in Warsaw, and is designated as the narrowest house in the world. The structure was installed between a pre-war house and an apartment building. Keret said that staying at the Keret House is like a "memorial to my family"; his parents' families died in World War II when Nazi Germany occupied Poland. References External links Inside the Keret House (fr) Keret House website Keret House in Warsaw - Video Archived 2014-03-13 at the Wayback Machine Keret House opening in Warsaw - Image Gallery Keret House Is a Finalist of the Architizer A+ Awards
Casa Keret

La casa Keret (en polaco: Ermitaż - Dom Etgara Kereta) es una estructura y una instalación de arte en Varsovia, Polonia. Fue diseñada por el arquitecto Jakub Szczęsny a través de la firma de arquitectura Centrala. La instalación de arte de dos pisos fue denominada así después de que el escritor y director de cine israelí Etgar Keret, fuera el primer inquilino del edificio.​ Keret planeó darle la casa a un colega después de que él se mudara. El edificio mide 92 cm en su punto más estrecho y 1,52 m en su punto más ancho. Edificio La estructura de hierro contiene dos plantas, y dispone de un dormitorio, una cocina, un baño y una zona de estar. Tiene dos ventanas que no se abren, mientras que la luz del sol penetra también por paneles translúcidos de vidrio que forman las paredes. Todo el interior está pintado de blanco y la electricidad del edificio se obtiene de un edificio vecino. La casa tiene agua personalizada y tecnología de aguas residuales y no está conectada a los sistemas de agua de la ciudad. Debido a su pequeño tamaño, el edificio sólo tiene capacidad para una nevera de 2 bebidas, y los ocupantes tienen que usar una escalera para ir de un nivel a otro. Se entra a través de una escalera retráctil que, cuando está cerrada, se convierte en la sala de estar. La construcción de la Casa Keret fue apoyada por el Ayuntamiento de Varsovia y de la Fundación de Arte Moderno de Polonia. La casa está clasificada como una "instalación de arte", ya que no cumple con los códigos de construcción de Polonia, a pesar de que actualmente es utilizada como residencia. Ubicación Se encuentra entre el 22 y el 74 de la calle Chłodna Żelazna en Varsovia, y está designada como la casa más estrecha del mundo. La estructura fue instalada entre una casa que existía de antes de la Segunda Guerra Mundial y de un edificio de apartamentos. Keret dijo que su estancia en la Casa Keret es como un "monumento a mi familia". Las familias de sus padres murieron en la Segunda Guerra Mundial, cuando la Alemania nazi ocupó Polonia. Referencias
Maison Keret

La maison Keret (en polonais : Ermitaż - Dom Etgara Kereta) est une installation artistique située à Varsovie, Pologne. Dessinée par l'architecte polonais Jakub Szczęsny (d), elle prend la forme d'une maison habitable extrêmement étroite, de moins de 150 cm de large, coincée entre deux immeubles. Elle porte le nom de l'écrivain et réalisateur israélien Etgar Keret, qui en est le premier occupant. Caractéristiques La maison Keret est située entre le 22 rue Chłodna et le 74 rue Żelazna à Varsovie et est conçue comme la maison la plus étroite au monde. Le bâtiment mesure 92 cm à son niveau le plus étroit et 152 cm au plus large. La structure de fer contient deux étages, une chambre à coucher, une petite cuisine et une salle de bains. Elle possède deux fenêtres fixes et la lumière du soleil pénètre par les panneaux translucides des murs. L'intégralité de l'intérieur est peint en blanc et l'électricité provient du bâtiment voisin. La maison possède une arrivée et une évacuation d'eau spécifiques et n'est pas reliée au réseau d'eau du reste de la ville. Du fait de sa petite taille, le bâtiment ne peut contenir qu'un réfrigérateur contenant deux boissons au maximum et les occupants doivent utiliser une échelle pour se déplacer entre les étages. La maison Keret est la création de l'architecte Jakub Szczęsny (d), pour le cabinet d'architecture Centrala. Elle est soutenue par la mairie de Varsovie et la fondation polonaise d'art moderne. Techniquement, le bâtiment est considéré comme une installation artistique car il ne répond pas aux codes de construction polonais, bien qu'il soit utilisé comme habitation. Etgar Keret est le premier occupant de la maison. Il l'a qualifiée de « monument à la mémoire de sa famille » ; les familles de ses deux parents ont en effet péri pendant la Seconde Guerre mondiale lors de l'occupation allemande de la Pologne. Après son départ, Keret projette de confier la maison à un collègue. L'édifice est destiné à devenir un lieu de création artistique. Annexes Liens internes Installation (art) Etgar Keret Lien externe La maison Keret, vue de l'intérieur Références Portail de l’art contemporain Portail de Varsovie