NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Szczecin Philharmonic

Szczecin Philharmonic, officially Mieczysław Karłowicz Philharmonic (Polish: Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza), founded in 1948, is a philharmonic of the city of Szczecin, Poland. In 2015, the new building of the philharmonic was awarded the European Union Prize for Contemporary Architecture. History The first concert under the direction of Felicjan Lasota took place in October 25, 1948. In 1958 the Philharmonic was named after the renowned Polish classical composer and conductor Mieczysław Karłowicz (1876-1909). Until 2014 the Philharmonic was located in the representative rooms of the Municipal Office, on Armii Krajowej Square. From September 14, 2014 the new seat of the Philharmonic is a building on 48 Małopolska Street, designed by Studio Barozzi Veiga from Barcelona. The music venue covers an area of 13,000 square meters and contains a main concert hall with 1000 seats for concert-goers as well as a smaller hall with a capacity for 200 spectators and a number of conference rooms. The characteristic ice-like shape of the philharmonic and its translucent ribbed-glass façade, which gives the building a white glow at night, has become a new icon of the city and has received numerous architectural awards such as First Prize in the prestigious Eurobuild Awards 2014 contest in the category of Architectural Design of the Year. In 2014, a prominent Polish composer Krzysztof Penderecki specially composed a fanfare for the official opening ceremony of the new building and it was performed by the Szczecin Philharmonic Orchestra. Directors Przemysław Neumann (2024 - till now) Dorota Serwa (2012–2023) Andrzej Oryl (2006–2012) Jadwiga Igiel-Sak (1994–2006) Jarosław Lipke (1990–1994) Stefan Marczyk (1971–1990) Józef Wiłkomirski (1955–1971) Janusz Cegiełła (1953–1955) Gallery See also List of concert halls in Poland References
Filarmónica de Szczecin

La Filarmónica de Szczecin, oficialmente Filarmónica Mieczysław Karłowicz (en polaco: Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza), es la filarmónica de la ciudad de Szczecin (Polonia), fundada en 1948.​ En 2015, el nuevo edificio de la filarmónica recibió el Premio de Arquitectura Contemporánea de la Unión Europea – Premio Mies van der Rohe. Historia El primer concierto de la filarmónica tuvo lugar el 25 de octubre de 1948 bajo la dirección de Felicjan Lasota. En 1958 la filarmónica recibió el nombre del renombrado compositor y director polaco Mieczysław Karłowicz (1876-1909). Hasta 2014 estaba situada en las habitaciones representativas de la Oficina Municipal, en la plaza Armii Krajowej. A partir del 14 de septiembre de 2014 la filarmónica tiene su sede en un edificio situado en el 48 de la calle Małopolska, diseñado por el Studio Barozzi Veiga de Barcelona.​ Este edificio tiene una superficie de 13 000 m² y contiene una sala de conciertos principal con mil asientos, así como una sala más pequeña con capacidad para doscientos espectadores y varias salas de conferencias. Gracias a su característica forma, que recuerda a témpanos de hielo, y su fachada traslúcida de vidrio estriado, que le da al edificio un resplandor blanco por la noche,​ se ha convertido en un nuevo icono de la ciudad y ha recibido numerosos premios arquitectónicos, como el primer premio en los prestigiosos Eurobuild Awards de 2014 en la categoría de diseño arquitectónico del año o el Premio de Arquitectura Contemporánea de la Unión Europea – Premio Mies van der Rohe.​ En 2014, el compositor polaco Krzysztof Penderecki compuso una fanfarria para la ceremonia de inauguración del nuevo edificio, que fue interpretada por la Orquesta Filarmónica de Szczecin. Galería de imágenes Véase también Orquesta Filarmónica Nacional de Varsovia Filarmónica de Łódź Arthur Rubinstein Filarmónica de Silesia Filarmónica Polaca Báltica Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Filarmónica de Szczecin.
Philharmonie de Szczecin

La philharmonie de Szczecin (en polonais : Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie ou Filharmonia Szczecińska), fondée en 1948, est un orchestre philharmonique de la ville de Szczecin, en Pologne. Depuis le 14 septembre 2014, le nouveau siège de la Philharmonie est un bâtiment sur la rue Malopolska 48 conçu par Studio Barozzi Veiga à Barcelone. Le nouveau bâtiment a reçu le Prix de l'Union européenne pour l'architecture contemporaine Mies van der Rohe (2015). Notes et références Portail de la musique classique Portail de la Pologne
Щецинская филармония

Щецинская филармония (официально Филармония им. Мечислава Карловича, пол. Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza) ― культурное учреждение, которое находится в городе Щецине в Польше. История Филармония была основана в 1948 году. 25 октября 1948 года в ней состоялся первый концерт под руководством дирижёра Фелициана Ласоты. В 1958 году филармонии было присвоено имя известного польского композитора-классика Мечислава Карловича (1876—1909). До 2014 года филармония размещалась в представительских помещениях городской администрации на площади Армии Крайовой. 14 сентября 2014 года было открыто новое здание филармонии на улице Малопольска, 48, рядом с площадью Солидарности. Оно было спроектировано студией Barozzi Veiga из Барселоны. Архитектура Новое здание филармонии занимает площадь в 13 000 квадратных метров и включает в себя главный концертный зал на 1000 мест, малый зал на 200 зрителей и несколько конференц-залов. Характерная форма филармонии и её полупрозрачный стеклянный фасад вызывают ассоциации с образами льда. Здание филармонии сразу стало новым символом города и получило многочисленные награды в области архитектуры, среди них ― первая премия в конкурсе Eurobuild Awards в номинации «Архитектурный дизайн года» (2014). В 2014 году известный польский композитор Кшиштоф Пендерецкий специально для церемонии открытия нового здания сочинил торжественное произведение, которое исполнил Щецинский филармонический оркестр. В 2015 году здание филармонии было удостоено премии Европейского Союза в области современной архитектуры. Галерея Примечания
Szczecinska filharmonija

Szczecinska filharmonija, uradno Filharmonija Mieczysław Karłowicz ( poljsko Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza, Mieczysława Karłowicza), ustanovljena leta 1948, je filharmonija mesta Szczecin na Poljskem. Leta 2015 je nova stavba filharmonije prejela nagrado Evropske unije za sodobno arhitekturo. Zgodovina Prvi koncert pod vodstvom Felicjana Lasote je potekal 25. oktobra 1948. Leta 1958 je Filharmonija dobila ime po priznanem poljskem klasičnem skladatelju in dirigentu Mieczysławu Karłowiczu (1876-1909). Do leta 2014 je bila v reprezentativnih prostorih občinskega urada na Trgu Armii Krajowej. Od 14. septembra 2014 je nov sedež Filharmonije stavba na Malopolski ulici 48, ki jo je zasnoval Studio Barozzi Veiga iz Barcelone. Glasbeno prizorišče obsega površino 13.000 kvadratnih metrov in vsebuje glavno koncertno dvorano s 1000 sedeži za obiskovalce koncertov ter manjšo dvorano za 200 gledalcev in številne konferenčne dvorane. Značilna ledu podobna oblika filharmonije in njena prosojna rebrasta steklena fasada, ki daje stavbi ponoči bel sijaj, je postala nova ikona mesta in prejela številne arhitekturne nagrade, kot je prva nagrada v prestižni natečaj Eurobuild Awards 2014 v kategoriji Arhitekturna zasnova leta. Leta 2014 je ugledni poljski skladatelj Krzysztof Penderecki posebej sestavil fanfare za uradno otvoritveno slovesnost nove stavbe. Direktorji Dorota Serwa (2012–danes) Andrzej Oryl (2006-2012) Jadwiga Igiel-Sak (1994-2006) Jarosław Lipke (1990-1994) Stefan Marczyk (1971-1990) Józef Wiłkomirski (1955-1971) Janusz Cegiełła (1953-1955) Galerija Glej tudi Seznam koncertnih dvoran na Poljskem Sklici
Щецинська філармонія

Щецинська філармонія (пол. Filharmonia Szczecińska), офіційно називається Філармонічний оркестр імені Мечислава Карловича (пол. Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza) — філармонічний оркестр міста Щецин, Польща, який був заснований у 1948 році. У 2015 році нова будівля філармонії була нагороджена Премією Європейського Союзу в галузі сучасної архітектури. Історія Перший концерт під керівництвом Феліціана Ласоти відбувся 25 жовтня 1948 року. У 1958 році філармонії було присвоєно ім'я видатного польського класичного композитора і диригента Мечислава Карловича (1876-1909). До 2014 року філармонія розташовувалася у представницьких приміщеннях міської адміністрації на площі Армії Крайової. З 14 вересня 2014 року новим місцем розташування філармонії є будівля на вул. Малопольській, 48, спроєктована барселонською студією Barozzi Veiga. Музичний центр займає площу 13 000 квадратних метрів і містить головний концертний зал на 1000 місць, а також менший зал на 200 глядачів і кілька конференц-залів. Характерна крижана форма філармонії та її напівпрозорий фасад з ребристого скла, що надає будівлі білого сяйва вночі, стала новою іконою міста та отримала численні архітектурні нагороди, зокрема, першу премію в престижному конкурсі Eurobuild Awards 2014 в категорії «Архітектурний проєкт року». У 2014 році видатний польський композитор Кшиштоф Пендерецький спеціально написав фанфару для офіційної церемонії відкриття нової будівлі, яку виконав Щецинський філармонічний оркестр. Директори Примітки Посилання Офіційний сайт (пол.)
Państwowa Szkoła Muzyczna I i II st. im. Witolda Lutosławskiego w Stargardzie

Państwowa Szkoła Muzyczna I i II st. im. Witolda Lutosławskiego w Stargardzie – szkoła muzyczna I i II st., prowadzi działalność w zakresie nauczania na poziomie I stopnia (szkoła podstawowa) oraz II stopnia (szkoła średnia). Nauczanie odbywa się w systemie popołudniowym. Mieści się w piętnastowiecznej kamienicy, przy ul. Kazimierza Wielkiego 13 w Stargardzie zw. Domem Protzena. Historia Początki powstania szkoły sięgają 1949 roku, kiedy to założono Miejskie Ognisko Muzyczne, mieszczące się w kamienicy przy ul. Śląskiej, przejściowo także w budynku dzisiejszej Stargardzkiej Szkoły Wyższej Stargardinum. W 1951 upaństwowiono je tworząc Państwowe Ognisko Muzyczne. Ognisko po odbudowaniu Domu Protzena w 1959 przeniesiono do obecnego budynku. 1 września 1965 roku przekształcono je w Państwową Szkołę Muzyczną I stopnia. W 30. rocznicę tego wydarzenia nadano szkole patrona – Witolda Lutosławskiego oraz sztandar. W 2005 roku szkoła uzyskała status szkoły średniej (II stopnia). Szkoła obecnie kształci 185 uczniów, w czterech sekcjach (instrumentów klawiszowych, strunowych, dętych i perkusyjnych oraz przedmiotów teoretycznych) i 13 klasach instrumentalnych. Pracuje tu 22 nauczycieli. Budynek szkoły Główny budynek szkoły stanowi zabytkowa kamienica, zbudowana w pierwszej połowie XV wieku. W 1987 do północnej ściany dobudowano nowe skrzydło, wraz z salą koncertową na 180 miejsc, salami lekcyjnymi i gabinetami administracyjnymi. W lutym 2009 Szkoła Muzyczna ze Stargardu i Stralsundu nawiązały współpracę, która ma na celu poprawę warunków kształcenia w obu szkołach. W ramach Programu Operacyjego Unii Europejskiej kapitalnemu remontowi poddana została zabytkowa część szkoły, natomiast skrzydło wzniesione w 1987 zastąpione zostało nowym gmachem, nawiązującym sylwetką do przedwojennej kamienicy. 14 października 2010 rozstał ogłoszony przetarg na realizację tego przedsięwzięcia, planowy termin zakończenia prac to listopad 2011 roku. Dyrektorzy Władysław Kalisz (1949–1951) Jan Dymarski (1951–1953) Irena Czechowicz (1953–1965) Ryszard Śniowski (1965–1987) Józef Michalski (1987–1991) Grzegorz Konopczyński (1991–2022) Żaneta Bartosiewicz (od 2022) Przypisy Bibliografia Olszewski E., Stargardzkie abc. Stargard 2001, s. 160–161. Linki zewnętrzne Strona internetowa szkoły Archiwalna strona internetowa PSM I i II st. w Stargardzie
State Higher Vocational School in Tarnow

State Higher Vocational School in Tarnów (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie) – a public, vocational type university, created on the basis of the Council of Ministers of 19 May 1998 as the first university in Poland of a new type of vocational educating undergraduate and engineering. The university operates under the Act of 26 June 1997 on higher vocational schools (Ustawa z dnia 26 czerwca 1997 roku o wyższych szkołach zawodowych), the statute and other regulations issued on its basis. Institutes and specializations In 2012, the university offered studies, both full-time) and part-time, for licentiate (3 years) or engineering (3.5 years) for the sixteen specializations: Institute of Humanistic Polish studies English studies German studies Romance studies Institute of Mathematics and Natural Sciences Chemistry, Mathematics, Environmental protection, Polytechnic Institute Electronics and telecommunication, Electrical engineering, Computer science, Materials science, Institute of Administration and Economics Administration, Economics, Institute of Health Protection Physical therapy, Nursing, Physical education, Art Institute Graphics, Design. National cooperation Source: AGH University of Science and Technology in Kraków Jagiellonian University in Kraków Bronisław Czech University School of Physical Education in Krakow Agricultural University of Kraków Jan Matejko Academy of Fine Arts in Kraków International cooperation Source: Università degli Studi di Trieste, Italy Pädagogische Akademie des Bundes, Vienna, Austria Université Sorbonne Nouvelle, Paris, France Université de Nantes, Nantes, France Haute École Blaise Pascal du Luxembourg (Belgium), in Bastogne, Belgium Haute École namuroise catholique, in Malonne, Belgium Universitatea Babeş-Bolya, Cluj-Napoca, Romania Hochschule Wismar, Germany Keski-Pohjanmaan Ammattikorkeakoulu – Mellersta Österbottens Yrkeshögskola Politechnika w Kokkola, Finland University of Naples Federico II, Italy Gaziantep Üniversitesi, Turkey Blackburn College, an Association of Lancaster University, England Università degli Studi di Urbino Carlo Bo (Italy). Rectors of Higher Vocational School in Tarnow Adam Juszkiewicz (1998-2007) Stanisław Komornicki (2007-2015) Jadwiga Laska (2015-2019) References External links University website
École nationale supérieure professionnelle de Tarnów

L'École nationale supérieure professionnelle de Tarnów (polonais : Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie ou PWSZ Tarnów par abréviation), est un établissement d'enseignement supérieur en Pologne. Elle a été créée le 19 mai 1998 par le gouvernement polonais. Elle a pris le 1er mars 2022 le nom d'Académie de sciences appliquées de Tarnów (polonais : Akademia Nauk Stosowanych w Tarnowie ou ANS). L'école forme des étudiants en 17 domaines d'études (ingénieurs ou bacheliers), y compris de trois au niveau master. Organisation L'établissement est composé de six instituts : Institut des sciences humaines (Instytut Humanistyczny) Institut de mathématiques et de sciences naturelles (Instytut Matematyczno-Przyrodniczy) Institute polytechnique (Instytut Politechniczny) Institut d'administration et économie (Instytut Administracyjno-Ekonomiczny) Institut de protection de la santé (Instytut Ochrony Zdrowia) Institut des beaux-arts (Instytut Sztuki) Liste des recteurs 1998-2007 Adam Juszkiewicz 2007-2015 Stanisław Komornicki 2015-2019 Jadwiga Laska Références Liens externes (en + pl) Site officiel Portail de l’éducation Portail de la Pologne
Akademia Tarnowska

Akademia Tarnowska – publiczna uczelnia zawodowa z siedzibą w Tarnowie. W Rankingu Publicznych Uczelni Zawodowych 2023 miesięcznika „Perspektywy" tarnowska uczelnia zajęła trzecie miejsce. Historia Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie (od 20 maja 1999 – Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa) została utworzona na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 maja 1998, jako pierwsza w kraju publiczna uczelnia zawodowa tego typu kształcąca na poziomie licencjackim i inżynierskim. Uczelnia działała na podstawie Ustawy z dnia 26 czerwca 1997 o wyższych szkołach zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 96, poz. 590 (ISAP) z późniejszymi zmianami). W pierwszym roku kształcono studentów w ośmiu specjalnościach na studiach pierwszego stopnia. Od 1 marca 2022 uczelnia funkcjonowała pod nazwą Akademia Nauk Stosowanych w Tarnowie. 1 czerwca 2023 uczelnia zmieniła nazwę oraz statut i od tego czasu działa jako Akademia Tarnowska. Siedziba uczelni mieści się na obszarze dawnych koszar im. Jazdy Kłuszyńskiej. Wydziały i kierunki kształcenia Uczelnia posiada kategorię A w ramach dyscypliny naukowej „sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki” oraz kategorię B w ramach dyscypliny „automatyka, elektronika i elektrotechnika”. W roku akademickim 2025/2026 uczelnia oferowała studia w trybie stacjonarnym i niestacjonarnym I stopnia (licencjackie, inżynierskie), II stopnia oraz jednolite studia magisterskie na kierunkach: Wydział Administracyjno-Ekonomiczny Administracja Ekonomia Finanse i rachunkowość Praca socjalna Prawo Wydział Humanistyczny Język francuski dla potrzeb zawodowych Języki obce w komunikacji (e)biznesowej Pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna Pedagogika specjalna Psychologia Wydział Matematyczno-Przyrodniczy Chemia w biznesie Ochrona środowiska Wydział Lekarski i Nauk o Zdrowiu Fizjoterapia Kierunek lekarski Kosmetologia Pielęgniarstwo Położnictwo Wychowanie fizyczne Wydział Politechniczny Automatyka, robotyka i inżynieria elektryczna Elektronika i technologie inteligentne Informatyka Technologia chemiczna Technologia i zarządzanie produkcją Wydział Sztuki Design Grafika Grafika projektowa Współpraca krajowa Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie Uniwersytet Jagielloński w Krakowie Akademia Wychowania Fizycznego im. Bronisława Czecha w Krakowie Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Współpraca zagraniczna Università degli Studi di Trieste, Włochy Pädagogische Akademie des Bundes, Wiedeń, Austria Université Sorbonne Nouvelle, Paryż, Francja Université de Nantes, Nantes, Francja Haute École Blaise Pascal du Luxembourg, w Bastogne, Belgia Haute École namuroise catholique, w Malonne, Belgia Universitatea Babeș-Bolyai, Kluż-Napoka, Rumunia Hochschule Wismar, Niemcy Keski-Pohjanmaan Ammattikorkeakoulu – Mellersta Österbottens Yrkeshögskola Politechnika w Kokkola, Finlandia Università degli Studi di Napoli, Włochy Gaziantep Üniversitesi, Turcja Blackburn College, an Association of Lancaster University, Anglia. Rektorzy Wykładowcy Przypisy
Державна Вища Професійна Школа у Тарнові

|місце Державна Вища Професійна Школа у Тарнові (пол. Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie) — державний вищий навчальний заклад у місті Тарнів, Польща. Заснований у 1998 році, він є першим державним вищим професійним навчальним закладом у Польщі. Історія Заклад був створений у 1998 році як частина реформи вищої освіти в Польщі, що мала на меті розширення доступу до професійної освіти та підготовку спеціалістів для регіонального ринку праці. За понад 20 років існування університет значно розширив свою інфраструктуру, відкрив нові напрямки підготовки та налагодив співпрацю з міжнародними освітніми установами. Факультети та напрями підготовки Навчальний заклад пропонує програми у таких сферах: **Гуманітарні науки** – філологія, історія **Технічні науки** – інженерія, інформатика **Природничі науки** – біотехнологія, екологія **Економіка та управління** – менеджмент, фінанси **Охорона здоров’я** – фізіотерапія, медсестринство Співпраця та міжнародні програми Університет активно співпрацює з європейськими закладами освіти та бере участь у програмі Erasmus+, що дозволяє студентам проходити навчання та стажування за кордоном. Джерела Посилання Офіційний сайт Інформація про програму Erasmus+
Державний геологічний інститут

Державний геологічний інститут (польськ. Państwowy Instytut Geologiczny), повна назва Державний геологічний інститут — Державний дослідницький інститут (польськ. Państwowy Instytut Geologiczny — Państwowy Instytut Badawczy) — польський державний науково-дослідний інститут, що розташовується в Варшаві у тому числі для подальшого застосування в національній економіці або складання геологічних карт. З моменту свого утворення в 1919 інститут виконував функції Державної геологічної та Державної гідрогеологічної служб. За профілем досліджень схожий з Геологічною службою США. Діяльність Крім наукових досліджень, Інститут займається популяризаторською, музейною та видавничою роботою. Зокрема, він видає серію геологічних журналів (у тому числі спільно зі словацькими установами випускає міжнародні Geological Quarterly та Geologia Carpathica) та редагує найбільший національний геологічний журнал Przegląd Geologiczny, публікований Міністерством навколишнього середовища Польщі, а також підтримує один із найбільших геологічних музеїв Варшава, вулиця Раковецька, будинок 4). Регіональні відділення інституту є у Кракові, Сосновці, Кельці, Вроцлаві, Щецині та Гданську, а в Любліні та Познані діють незалежні лабораторії. Одним із головних завдань Державного геологічного інституту є розробка геологічних карт. Серед розроблених інститутом карток виділяються Детальна геологічна карта Судетів (1:25 000), Детальна геологічна карта Польщі (1:50 000), Геологічна карта Польщі (1:200 000), Гідрогеологічна карта Польщі (1:50 000 та 1:200 00)) та Геолого-економічна (Геоекологічна) карта Польщі (1:50 000). Крім цього, інститут займається збиранням документів та інформації про геологічні дослідження, що зберігаються в Центральному (Національному) геологічному архіві, філії якого розташовуються при кожному регіональному відділенні. Щорічно інститут публікує інформацію про запаси корисних копалин у Польщі. Див. також Кристина Пйотровська Література G. Niemczynow, J. Burchart: Mały słownik geologiczny, 1966, Wiedza Powszechna. Wołkowicz S., Peryt T.M., Państwowy Instytut Geologiczny — sto lat w służbie Niepodległej; [w:] «Przegląd Geologiczny», vol. 67, nr 7, Warszawa 2019. Bohdanowicz Karol, Państwowy Instytut Geologiczny w latach 1939—1946; [w:] «Biuletyn nr 25 Państwowej Słuzby Geologicznej Państwowego Instytutu Geologicznego», Warszawa 1946. Zdanowski Albin, Oddział Górnośląski PIG-PIB jako przykład oddziału regionalnego; [w:] «Przegląd Górniczy», 2019. «Na Saturnie». Jednodniówka Muzeum Saturn, Czeladź 11 września 2021 (poświęcona 100 latom Państw. Instytutu Geologicznego i dziejom Oddziału Górnośląskiego PIG-PIB). Jureczka Janusz, Oddział Górnośląski PIG. 90 lat służby geologicznej G. Niemczynow, J. Burchart: Mały słownik geologiczny, Warszawa 1966, Wiedza Powszechna. Інтернет-ресурси Oni tworzyli Państwowy Instytut Geologiczny; album[1]
Pekao Tower

The Pekao Tower is a skyscraper office building in Warsaw, Poland, located at 53 and 57 Grzybowska Street within the district of Wola. It was opened in 1993 and, until 2023, housed the headquarters of the Bank Pekao. History The building was commissioned by the Bank Pekao. It was designed by Miljenko Dumenčić from the Ilbau Polska architectural firm, and constructed between 1991 and 1993. Until 2023, it housed the headquarters of Bank Pekao. Reports in 2025 speculated that the new owner of the tower planned to demolish it. Characteristics Its architectural height is 80 m, and its total height is 85 m. The building is 20 stories tall and has a total floor area of 21,400 m2. References
Pekao Tower

Pekao Tower, także Gmach im. dr. Mariana Kantona – warszawski wieżowiec zaprojektowany dla Banku Pekao SA w 1991 przez Miljenko Dumenčica, ukończony w 1993. Zlokalizowany przy wolskim odcinku ulicy Grzybowskiej. Do 2022 był siedzibą centrali tego banku. Nosi imię Mariana Kantona. W grudniu 2025 Bank Pekao S.A. sprzedał budynek spółce Echo Investment. Nowy właściciel w lutym 2026 złożył wniosek o wydanie zgody na wyburzenie biurowca. Przypisy Linki zewnętrzne PeKaO Tower – Emporis