NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Objawienia Pańskiego w Poznaniu

Kościół Objawienia Pańskiego w Poznaniu – kościół i parafia zlokalizowania w Poznaniu, na terenie Ławicy – przy ul. Miastkowskiej. Przynależy do Archidiecezji Poznańskiej. Od 2017 r. wielkopostny kościół stacyjny. Historia W czerwcu 1986 ksiądz Tomasz Maćkowiak, dotąd pełniący posługę w parafii pod wezwaniem Pierwszych Polskich Męczenników na poznańskim Chartowie, otrzymał nominację na wikariusza przy kościele pod wezwaniem św. Marcina i św. Wincentego w Skórzewie – z poleceniem budowy nowej świątyni i stopniowego organizowania duszpasterstwa na terenie Ławicy, Osiedla Bajkowego, Edwardowa i okolic. Kalendarium organizacji parafii i budowy kościoła przedstawiało się następująco: 30.11.1986 – ks. biskup Stanisław Napierała odprawił pierwszą Mszę przy ołtarzu polowym na dzierżawionej posesji 30.11.-14.12.1986 – powstaje drewniana kaplica mieszcząca 200 osób i nazywana przez parafian Betlejemką 1.3.1987 – ks. abp Jerzy Stroba ustanawia Ośrodek Duszpasterski pod wezwaniem Objawienia Pańskiego 1.12.1987 – ks. abp Jerzy Stroba ustanawia parafię rzymskokatolicką pod wezwaniem Objawienia Pańskiego 15.6.1988 – parafia zakupiła 8500m kwadratowych ziemi pod budowę kościoła wrzesień 1990 – rozpoczęcie budowy kościoła 13.5.1992 – ks. abp Jerzy Stroba dokonuje aktu wmurowania kamienia węgielnego pod nową świątynię 1.6.1999 – ks. abp Juliusz Paetz wraz z ks. abp Marianem Przykuckim, w asyście 40 kapłanów, konsekruje świątynię pod wezwaniem Objawienia Pańskiego. Położenie i życie kościoła Kościół znajduje się przy ul. Miastkowskiej, nieopodal skrzyżowania z ul. Złotowską, około 300m od centrum Ławicy. Wysoka wieża kościoła jest jedną z najważniejszych dominant urbanistycznych Ławicy. Na terenie parafii od połowy 1996 roku mieszkają i pracują siostry ze Zgromadzenia Najświętszej Rodziny z Nazaretu, które biorą czynny udział w życiu parafii, prowadząc również przedszkole. Na terenie przykościelnym posadowiono okazałą grotę z rzeźbami Matki Bożej i św. Bernadety. 2 kwietnia 2011 roku zmarł pierwszy i dotychczasowy proboszcz - ks. kanonik Tomasz Maćkowiak. Od 2011 do 2016 roku proboszczem parafii był ks. Szymon Likowski. Od lipca 2016 roku proboszczem jest ks. kan. Sebastian Kujawa. Zobacz też Kościół Zwiastowania Pańskiego - sąsiadujący Port lotniczy Poznań-Ławica - w pobliżu Tor Poznań - w pobliżu Linki zewnętrzne strona parafii (dostęp: 21.9.2009)
Kościół Odkupiciela w Rudzie Śląskiej

Kościół Odkupiciela w Rudzie Śląskiej – kościół ewangelicko-augsburski w Rudzie Śląskiej. Wybudowany został w 1902 roku według projektu architekta Feliksa Henry’ego z Wrocławia. Sąsiadował ze świątynią katolicką i żydowską. Galeria Przypisy
Kościół Opatrzności Bożej w Inowrocławiu

Kościół Opatrzności Bożej w Inowrocławiu – rzymskokatolicki kościół parafialny w Inowrocławiu, w dzielnicy Mątwy, w województwie kujawsko-pomorskim. Mieści się przy ulicy Poznańskiej. Należy do dekanatu inowrocławskiego I. Historia W 1927 powstał komitet budowy kościoła w ówczesnej wsi Mątwy. Komitet powstał z inicjatywy księdza proboszcza parafii Św. Mikołaja w Inowrocławiu Bogdana Gordona. Projekt został przygotowany przez architekta Mariana Andrzejewskiego z Poznania. W dniu 3 sierpnia 1930 roku został poświęcony kamień węgielny, natomiast w dniu 8 grudnia 1931 roku świątynia została konsekrowana przez księdza biskupa Antoniego Laubitza. Powstała budowla w stylu neobarokowym na planie krzyża greckiego, która może pomieścić około 1000 wiernych, a jej powierzchnia użytkowa wynosi 330 m², wieża ma wysokość około 45 metrów. Świątynia w całości została wzniesiona z cegły. Wszystkie prace były wykonywane ręcznie. Koszt budowy został oszacowany na 220 tysięcy ówczesnych złotych. Nowy kościół został wyposażony w trzy dzwony z sygnaturką podarowane przez dyrektora cukrowni Leona Nehringa. Dzwony o masie 690, 426 i 297 kilogramów zostały odlane w Gdańsku. Otrzymały one imiona trzech córek dyrektora: Celina, Maria i Rita. Przypisy
Kościół Opatrzności Bożej w Piasku

Kościół Opatrzności Bożej w Piasku – kościół filialny Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Częstochowie. Historia W 1755 r. koloniści niemieccy wznieśli w Piasku kaplicę ewangelicką oraz uruchomili szkołę. Kaplica wkrótce uległa ona spaleniu. Następny kościół był już murowany. Został wzniesiony w latach 1758–1760, w 1820 roku dobudowano wieżę, a jej charakterystyczna nadbudowa z muru pruskiego powstała w 1865 roku. Architektura i wyposażenie Kościół zbudowano na rzucie prostokąta zbliżonym do kwadratu, z niską kwadratową więżą od frontu. Jego architektura, jak i wyposażenie, są skromne i klasyczne, co jest cechą charakterystyczną świątyń protestanckich. Do najważniejszego wyposażenia należą oryginalny, zachowany z okresu budowy kościoła drewniany rokokowy ołtarz ambonowy, organy, a także XIX-wieczna chrzcielnica. Czasy obecne Kościół jest rzadko, choć systematycznie użytkowany. Raz na dwa tygodnie odprawiane są tam nabożeństwa dla protestantów z okolicznych miejscowości. Obecnie kościół i bezpośrednie otoczenie są dobrze utrzymane, kościół w połowie lat 90. XX wieku przeszedł generalny remont, z osuszeniem, remontem wieży i wymianą tynków. W miejscowości nie ma już ewangelików. Zobacz też Parafia Ewangelicko-Augsburska w Częstochowie Piasek Przypisy Linki zewnętrzne strona Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Częstochowie
Kostel Prozřetelnosti Boží (Toruň)

Kostel Prozřetelnosti Boží v Toruni (pol. Kościół Opatrzności Bożej w Toruniu) je římskokatolický (původně luterský) kostel, postavený v novogotickém slohu v městské části Rudak v Kujavsko-pomořském vojvodství. Kostel byl vystavěn v letech 1907–1909 pro německé luterány. Jim sloužil do roku 1945, kdy byl převzat římskokatolickou církví. O rok později se stal farním kostelem. Kostel je zděný a orientovaný. Má délku 21,42 m, šířku 13,08 m a výšku 16,80 m; věž je vysoká 35,40 m. Nacházejí se v něm varhany s novorenesančním prospektem. Od roku 2014 je kostel památkově chráněn. Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel Prozřetelnosti Boží na Wikimedia Commons
Kościół Opieki Matki Bożej Bolesnej w Nowym Mieście nad Pilicą

Kościół rzymskokatolicki Opieki Matki Bożej Bolesnej w Nowym Mieście nad Pilicą – kościół parafialny należący do dekanatu Nowe Miasto nad Pilicą diecezji łowickiej. Świątynia została zbudowana przez Władysława Małachowskiego w 1856 roku. Kościół został wzniesiony w stylu nawiązującym do neogotyku. Budowla została konsekrowana w dniu 1 czerwca 1884 roku przez arcybiskupa Wincentego Teofila Popiela. Do zabytków sztuki znajdujących się w kościele należą: umieszczona w głównym ołtarzu gotycka Pietà Gostomska z ok. XIV w., barokowa chrzcielnica wyrzeźbiona w piaskowcu (pochodząca z połowy XVII wieku), obrazy: św. Tekli, Drzewo Genealogiczne Chrystusa (pochodzące z XVIII wieku) oraz św. Jana Nepomucena, św. Barbary (pochodzące z XIX wieku). Przypisy
Kościół Opieki Matki Bożej w Osięcinach

Kościół Opieki Matki Bożej w Osięcinach – świątynia rzymskokatolicka, zbudowana w latach 1845–1855. Jej fundatorami byli Józef i Karolina hr. Skarbek oraz Józef Gzowski. Budowa Budowę w 1845 rozpoczął ksiądz Ludwik Bromierski, który do końca budowy w 1855 był zarządcą nowo budowanego kościoła. Budowę kościoła nadzorował architekt Henryk Marconi. Styl Świątynia wybudowana w stylu neogotyckim. Jest orientowana, murowana z cegły na cokole kamiennym. Prezbiterium kryte pozornym sklepieniem ostrołukowym, w nawie dwuspadowym. Kaplica W kościele znajduje się również kaplica św. Józefa, w której to na ołtarzu 24 maja 2001 umieszczono urny z relikwiami błogosławionych męczenników ks. Wincentego Matuszewskiego i ks. Józefa Kurzawy. Następnie zakryto je mosiężną tablicą. W kaplicy wisi kopia obrazu Świętej Rodziny z Kalisza oraz podobizny osięcińskich męczenników. 22 maja 2010 biskup włocławski Wiesław Mering nadał świątyni tytuł Sanktuarium Błogosławionych ks. Wincentego Matuszewskiego i ks. Józefa Kurzawy, Męczenników Eucharystii i Jedności Kapłańskiej. Pod kaplicą pochowano Józefa i Karolinę hr. Skarbek. W kaplicy umieszczono się ich epitafia. Corocznie w tym miejscu usytuowany jest Grób Pański. Przypisy Bibliografia "Z dziejów Osięcin i okolic" †J.Cybertowicz, J.Kołtuniak Linki zewnętrzne Strona główna parafii. parafiaosieciny.cba.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-19)].
Josef-Schutz-Kirche (Krakau)

Die Josef-Schutz-Kirche (polnisch Kościół Opieki św. Józefa) in Krakau ist eine katholische Kirche im Stil der Neugotik an der ul. Łobzowska 40 im Stadtteil Sand. Geschichte Die Kirche und das Kloster wurde in den Jahren 1903 bis 1905 für die Karmelitinnen von Tadeusz Stryjeński und Franciszek Mączyński gebaut, die 1874 im Rahmen des bismarckschen Kulturkampfs aus Posen nach Krakau vertrieben wurden. Weblinks Literatur Homepage
Kościół Opieki św. Józefa w Krakowie

Kościół Opieki św. Józefa – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny oraz konwentualny karmelitanek bosych znajdujący się w Krakowie w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Łobzowskiej 40, na Piasku. Zbudowano na terenie dawnej willi z ogrodem ofiarowanej siostrom karmelitankom bosym po przymusowym opuszczeniu przez nie Poznania i przybyciu do Krakowa w 1874 roku. Obecny kompleks zabudowań kościelno-klasztornych powstał w stylu modernizmu w latach 1903–1905, zaprojektowali go dwaj krakowscy architekci Tadeusz Stryjeński i Franciszek Mączyński. Wyposażenie kościoła jest neogotyckie. Przypisy Bibliografia Strona internetowa klasztoru (archiwalna). karmel.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-12-13)]. Michał Rożek, Barbara Gądkowa Leksykon kościołów Krakowa, Wydawnictwo Verso, Kraków 2003, ISBN 83-919281-0-1 Linki zewnętrzne Siostry Karmelitanki Bose – Klasztor pod wezwaniem Opieki św. Józefa w Krakowie
Костел Опіки св. Йосипа в Кракові

Костел Опіки св. Йосипа (пол. Kościół Opieki św. Józefa) — римо-католицький парафіяльний костел і костел монастиря босих кармеліток, розташований в Кракові в районі I на вулиці Лобзовській, 40, на Піску. Він був побудований на місці колишньої вілли з садом, переданої босим кармеліткам після того, як вони були змушені залишити Познань і приїхати до Кракова в 1874 році. Нинішній комплекс костельних і монастирських будівель був побудований у стилі модернізму в 1903—1905 роках за проектом двох архітекторів із Кракова Тадеуша Стриєнського та Францішека Мончинського . Оздоблення костелу — неоготичне. Джерела Strona internetowa klasztoru. karmel.pl. Michał Rożek, Barbara Gądkowa Leksykon kościołów Krakowa, Wydawnictwo Verso, Kraków 2003, ISBN 83-919281-0-1 Примітки
Kościół Pana Jezusa Dobrego Pasterza w Krakowie

Kościół Pana Jezusa Dobrego Pasterza – kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy III Prądnik Czerwony przy ul. Dobrego Pasterza 4. Został wybudowany w latach 1971–1974 jako pomnik pomordowanym krakowianom w niemieckich więzieniach i obozach koncentracyjnych. kościół parafialny parafii Dobrego Pasterza należącej do dekanatu 6 – Kraków Prądnik. Wygląd i otoczenie Jest to trzynawowa budowla z o konstrukcji żelbetowej. Ma przeszkloną wschodnią ścianę, nakryty jest dachem pulpitowym, z wieżą nad częścią południową. W krypcie pod kościołem znajduje się Kaplica Męczeństwa z urnami z ziemią z miejsc martyrologii i tablicami pamiątkowymi. Obok kościoła znajdują się rzeźby Dobrego Pasterza, dzieło Kazimierza Malskiego z 1986 roku oraz Matki Bożej z Lourdes w stylizowanej grocie z 1934 roku. Od strony ul. 29 Listopada znajduje się pomnik Jana Pawła II wykonany przez Stefana Kowalówkę w 1998 roku. Historia Kościół został zbudowany w miejscu drewnianej świątyni, która w 1966 roku zaczęła grozić zawaleniem. Ściany wzmocniono konstrukcją ciesielską, ale świątynie ostatecznie rozebrano w 1971 roku. Po dawnym kościele pozostawiono dzwonnicę, która jednak spłonęła w 1993 roku. Nowy kościół wybudowano w latach 1971–1974 według projektu architekta z Krakowa – Wojciecha Pietrzyka. Linki zewnętrzne Parafia Pana Jezusa Dobrego Pasterza w Krakowie – strona oficjalna. [dostęp 2011-05-16]. Parafia Pana Jezusa Dobrego Pasterza w Krakowie – serwis diecezjalny. [dostęp 2011-05-16].
Kościół Pana Jezusa Konającego w Częstochowie

Kościół Pana Jezusa Konającego w Częstochowie – kościół filialny parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Częstochowie, usytuowany przy północnej pierzei Rynku Wieluńskiego, pod numerem 29, który do 1826 roku był centralnym miejscem miasta Częstochówki (Nowej Częstochowy). Historia i wnętrze Pierwszy kościół murowany wybudowany wraz z przytuliskiem, wzniesiony został w 1786 roku przez podzakrystianina jasnogórskiego ojca Władysława Niecińskiego, z uwagi na zburzenie przytułku przy kościele św. Jakuba. Przytułek został rozebrany w 1838 roku, a na jego miejscu w 1906 roku został wybudowany obecny kościół nieco poszerzony w 1925 roku staraniem proboszcza św. Rocha (obecnie Podwyższenia Krzyża Świętego) księdza Piotra Waśkiewicza. Budowla niewielka, neogotycka z prezbiterium na północ, salowa, prostokątna. Wyposażenie neogotyckie z ołtarzem głównym i dwoma bocznymi. Naczynia liturgiczne z XIX i XX stulecia. Msze święte w kościele są odprawiane w soboty. Bibliografia Częstochowa: plan miasta, Polskie Wydawnictw Kartograficznych S.A., Warszawa-Wrocław 1999, ISBN 83-7000-478-4 Przypisy
Kościół Pana Jezusa w Kościanie

Kościół Pana Jezusa w Kościanie – rzymskokatolicki kościół parafialny parafii Świętego Ducha w Kościanie. Mieści się w historycznym centrum Kościana. Świątynia została wybudowana w stylu barokowym jako kaplica ufundowana przez Melchiora Gurowskiego, starostę kościańskiego po 1666 roku dla zakonu dominikanów. Do rozmiarów kościoła została rozbudowana w latach 1905-1908 w stylu neobarokowym. Po odzyskaniu niepodległości kościół był użytkowany w latach 1920-1930 przez redemptorystów. Podczas okupacji hitlerowskiej kościół zamknięto dla wiernych i przeznaczono magazyn mebli. W ołtarzu głównym znajduje się krucyfiks otaczany szczególną czcią. Obecnie pełni rolę głównej świątyni dla parafii pw. Ducha Świętego w Kościanie. W pobliżu kościoła znajduje się pomnik św. Jana Pawła II. Galeria Zobacz też Kościół Świętego Ducha w Kościanie Przypisy
Kościół Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie Wielkopolskim

Kościół pw. Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie Wielkopolskim – rzymskokatolicki kościół należący do parafii pw. Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie Wielkopolskim, dekanatu Gorzów Wielkopolski – Katedra, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Gorzowie Wielkopolskim, w województwie lubuskim, Historia W dniu 4 grudnia 1982 ks. bp Wilhelm Pluta mianował ks. Jana Pikułę proboszczem parafii pw. św. Maksymiliana Kolbego, który otrzymał również zadanie utworzenia nowego ośrodka duszpasterskiego na tworzącym się osiedlu mieszkaniowym Ustronie Parkowe. Natomiast akt notarialny na wieczyste użytkowanie placu na osiedlu Górczyn został spisany 4 kwietnia 1989 roku. Zezwolenie na budowę według projektu mgr inż. arch. Jolanty Mijas-Król zostało wydane dnia 11 kwietnia 1989 r. Ks. ordynariusz Józef Michalik w dniu 3 września 1989 r. odprawił uroczystą mszę św. na placu budowy zespołu sakralnego z okazji erygowania nowego kościoła i ustanowienia nowej parafii pw. Pierwszych Męczenników Polski. Prace ziemne – wykopy pod fundamenty świątyni rozpoczęto w sierpniu 1993 roku. W dniu 13 listopada 1995 r. ks. bp Adam Dyczkowski dokonał wmurowania kamienia węgielnego pod budowę kościoła. Na placu przy budującym się kościele w dniu 2 czerwca 1997 – papieża Jana Pawła II przywitało ok. 500 tys. wiernych, a miało to miejsce podczas VI podróży apostolskiej do Polski. 13 listopada 2000 r. bp Adam Dyczkowski poświęcił nowo wybudowany kościół W dniu 17 lutego 2002 r. miało miejsce uroczyste nawiedzenie (kościoła i parafii) relikwii Męczenników Międzyrzeckich skąd następnie rozpoczęła się ich peregrynacja w całej diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Rys architektoniczny Kościół to pięcionawowa świątynia o nowoczesnej stylistyce, której architektami są Jolanta Mijas-Król i Jerzy Król, a konstruktorem inż. Stefan Janik. Natomiast wystrój wnętrza jest wykonany według projektu Jacka Nowaka – kompozycja bieli ścian, marmurowych okładzin filarów i drewnianych płaskorzeźb. Wyposażenie Postacie w ołtarzu głównym wyobrażają świętych Pięciu Braci Męczenników wpatrzonych w Chrystusa Zmartwychwstałego. W krzyżu papieskim umieszczone są relikwie świętych, sprowadzone do parafii w 2003 r. z Pragi z okazji obchodów 1000-lecia Męczeństwa Patronów. W prawej nawie znajduje się ołtarz św. Joanny Beretta-Molla – patronki rodzin, narzeczonych, służby zdrowia i akcji katolickiej. W prawej kaplicy bocznej znajduje się tryptyk Jezusa Miłosiernego, a w lewej – Najświętszej Maryi Panny, z płaskorzeźbą Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Na filarach po jednej stronie zamontowane są stacje Drogi Krzyżowej, a umieszczono obrazy przedstawiające 12 Apostołów. Zobacz też Parafia Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie Wlkp. Pięciu Braci Męczenników Sanktuarium Pierwszych Męczenników Polski w Międzyrzeczu Przypisy
Kościół Pierwszych Polskich Męczenników w Poznaniu

Kościół Pierwszych Polskich Męczenników – postmodernistyczna katolicka świątynia parafialna, zlokalizowana na Osiedlu Tysiąclecia w Poznaniu. Kościół o niewielkiej powierzchni w stosunku do liczby mieszkańców tego rejonu Chartowa, zaczęto budować w 1980 (w tym roku arcybiskup Jerzy Stroba erygował parafię). Pierwszą odprawioną mszą była pasterka w 1983. Konsekracja nastąpiła 13 marca 2005 (arcybiskup Stanisław Gądecki oraz arcybiskup Tomasz Peta z Kazachstanu). Projektantami świątyni byli Andrzej Maleszka, Tadeusz Mikuła i Marian Urbański (dwaj ostatni odpowiadali głównie za sprawy konstrukcyjne). Architekci odpowiedzieli na soborowe wyzwania architektoniczne, umieszczając ołtarz w środku założenia, pomiędzy trzema amfiteatralnymi balkonami dla wiernych. W architekturze kontrastują silnie faktury różnych użytych do budowy materiałów: betonu, szkła, cegły klinkierowej i metalu. Całość obiektu usytuowana jest na skarpie, górując nad pętlą tramwajową na Osiedlu Lecha i lokalnym parkiem. Bibliografia Atlas architektury Poznania, JanuszJ. Pazder (red.), AleksandraA. Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 299, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366 . historia kościoła - dostęp 3.7.2012
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Bobrowicach

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Bobrowicach – rzymskokatolicki kościół parafialny w Bobrowicach, w gminie Bobrowice, w powiecie krośnieńskim, w województwie lubuskim. Należy do dekanatu Krosno Odrzańskie. Historia W 1853 roku położony został kamień węgielny pod nową świątynię zaprojektowaną przez Friedricha Augusta Stülera. W uroczystości udział wzięli ówczesny proboszcz Kretzschmar oraz burmistrz Klarhak, zasłużony współpracownik proboszcza. Kosztorys na budowę świątyni został oszacowany na 26259 talarów 11 srebrników i 4 fenigów. Inspektorem budowy został Krause z Żar, a kierownikiem budowy Pallack z Frankfurtu nad Odrą. Poświęcenie nowej świątyni odbyło się w dniu 29 kwietnia 1856 roku. Kościół został poświęcony przez dwóch ludzi: przez Büchel z Berlina i przez Grubera z Krosna Odrzańskiego. Budowa wieży rozpoczęła się dopiero w dniu 19 lipca 1857 roku, a jej budowa została oszacowana na 5042 talarów 21 srebrników. Świątynia przed poświęceniem została wzbogacona o ołtarz, chrzcielnicę, ambonę, żyrandole, lichtarze ołtarzowe, a w następnym roku – 1857 w organy. Dwa nowe dzwony zostały sprowadzone w dniu 22 maja 1873 roku. Ponadto Królowa Elżbieta Ludwika Wittelsbach ofiarowała ołtarzowe Pismo Święte. W ścianie prezbiterium został wmurowany żeliwny relief przedstawiający wieczerzę (na podobieństwo do Leonarda da Vinci). Z ofiar pieniężnych zgromadzonych od wiernych na wyposażenie świątyni uzyskano w sumie 155 talarów 5 srebrników 5 fenigów. Świątynia w 1921 roku oprócz już wyżej wymienionego wyposażenia posiadała także cynową figurę apostoła, obraz ukrzyżowania namalowany przez Carla Gottfrieda Pfannschmidta w 1890 roku (obraz ten mieści się obecnie na plebanii). W zakrystii mieściły się także: barokowy, rzeźbiony krzyż, litografia starej świątyni i obraz przedstawiający starą świątynię bez wieży, trzy dzwony o średnicy 98, 74, 65 centymetrów odlane w latach 1872 i 1874, przez Friedricha Gruhla z Kleinwelka. Świątynia w 1939 roku należała do parafii ewangelickiej, a należała do prowincji kościelnej Berlin-Brandenburg. Po II wojnie światowej Od 1945 roku świątynia należy do parafii rzymskokatolickiej. W latach 70. XX wieku został przeprowadzony ogólny remont świątyni, zostało wymienione pokrycie dachu na blachę ocynkowaną, wymienione zostały także posadzki i żyrandole, zostały zlikwidowane empory boczne. Na początku lat 90. został wykonany gładki tynk na filarach (wewnątrz świątyni). Witraż mieszczący się w okrągłym oknie nad prezbiterium, przedstawiający krzyż, został zastąpiony nowym z wizerunkiem Matki Bożej. Przypisy
Kreuzerhöhungskirche (Brzeg)

Die Kreuzerhöhungskirche (polnisch Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego) in Brieg, Powiat Brzeski, Woiwodschaft Oppeln gehört zum Erzbistum Breslau. Sie ist nach dem Fest der Kreuzerhöhung benannt. Geschichte Die Kirche wurde im Zeitraum 1734 bis 1739 errichtet, die Türme an der Südwestseite entstanden in den Jahren 1854 bis 1856 an Stelle des 1545 niedergerissenen Dominikanerklosters. Die Kirche wurde im Auftrag des seit 1677 ortsansässigen Jesuitenordens nach dem Entwurf von Josef Frisch gebaut. Sie war als Kollegkirche am geplanten, aber nicht gebauten Jesuitenkollegium vorgesehen, wurde 1746 feierlich geweiht und 1819 zur Stadtpfarrkirche erhoben. Die Kirche wurde am 29. Februar 1949 unter Nr. 56 und am 10. Januar 1994 unter Nr. 705/64 in das Verzeichnis der Baudenkmäler der Woiwodschaft Oppeln eingetragen. Architektur Die einschiffige Kirche trägt ein Tonnengewölbe mit den 1739–1745 erstellten Fresken des Jesuiten Johannes Kuben, die die Verehrung des Heiligen Kreuzes, die Tätigkeit des Jesuitenordens sowie einige Heiligengestalten darstellen. Im Chorraum malte Kuben einen illusionistischen Altar mit Darstellung der Kreuzerhöhung durch den oströmischen Kaiser Herakleios und den Patriarchen von Jerusalem Zacharias im dortigen Tempel. Der Schub des Gewölbes ist durch mächtige Pfeiler aufgehalten, die mit korinthischen Pilastern mit Wappenschildern auf den Kapiteln geschmückt sind. Zwischen den Pfeilern befinden sich auf Arkaden ruhende Emporen, durch Öffnungen in den Pfeilern verbunden. An die Seitenflächen der Pfeiler sind Seitenaltäre angelehnt. Über dem Eingang zwischen den Türmen befindet sich der Orgelchor. Links neben der Altarnische befindet sich die Kanzel mit einem Kanzelhimmel. Das Eingangsportal befindet sich auf der zweigeschossigen Hauptfassade mit den zwei im 19. Jahrhundert angebauten Glockentürmen, die mit spitzen viereckigen Zeltdächern (statt der im Barock typischen Zwiebelhauben) gekrönt sind. Die eingeschossigen Seitenfassaden auf hohem Sockel sind mit zwei Fensterreihen, der Aufteilung des Innenraumes auf Erd- und Emporengeschoss entsprechend, versehen. Die hintere Fassade hat einen geschwungenen Giebel. Das Satteldach trägt einen Dachreiter. Literatur Irma Kozina: Architektura i sztuka sakralna na Dolnym Śląsku (Sakralarchitektur und Kirchenkunst in Oberschlesien) : Tarnowskie Góry : Wydawnictwo Instytutu Tarnogórskiego 2000 : 166 S., 114 Abb., ISSN 0860-3693 Weblinks Kugelpanorama Einzelnachweise
Holy Cross Church, Brzeg

Holy Cross Church - a Roman Catholic parish church in Brzeg, in the Opole Voivodeship. The church belongs to the deanery of the North of Brzeg; Roman Catholic Archdiocese of Wrocław. History and architecture The church was built between 1734 and 1739 (the towers were built in between 1854 and 1856) in the location of the destroyed in 1545 monastery of the Dominicans - for the need of Jesuits which arrived to the town in 1677 (architect J. Frisch). The church has a single-aisle, with a number of side chapels and the tribunes. The ceiling stands out due to frescoes of Silesian painter Johann Kuben (1739-1745), presenting the glory of the Holy Cross (in the centre), surrounded by eight scenes of missions of the Jesuit Order and their saints. Gallery See also Brzeg Castle St. Jadwiga's Church, Brzeg St. Nicholas' Church, Brzeg References