NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rezerwat przyrody Głęboki Kąt

Głęboki Kąt – leśny rezerwat przyrody położony na terenie gminy Hajnówka, w powiecie hajnowskim, w województwie podlaskim. Powierzchnia: 40,30 ha (akt powołujący podawał 40,46 ha) Rok powstania: 1979 Rodzaj rezerwatu: leśny Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie dla celów naukowych, dydaktycznych i turystycznych naturalnych zbiorowisk leśnych, typowych dla Puszczy Białowieskiej oraz drzewostanów występujących na torfowiskach głębokich, stanowiących fragmenty zbliżone do pierwotnej puszczy, szczególnie świerczyny bagiennej. Przypisy Linki zewnętrzne Rezerwat przyrody Głęboki Kąt (Zielone Wrota) Rezerwat Głęboki Kąt. [w:] Encyklopedia Puszczy Białowieskiej [on-line]. [dostęp 2019-05-07].
Rezerwat przyrody Hajnik

Rezerwat przyrody Hajnik – leśny rezerwat przyrody w województwie małopolskim (powiat nowosądecki, gmina Muszyna). Znajduje się na południowo-wschodnich stokach szczytu Dubne w Górach Leluchowskich. Obejmuje fragment jodłowej puszczy karpackiej. Rezerwat został utworzony w 1974 roku i zajmuje powierzchnię 16,63 ha. Rezerwat leży w granicach Popradzkiego Parku Krajobrazowego oraz obszaru sieci Natura 2000 „Ostoja Popradzka” PLH120019. W pobliżu rezerwatu przebiega niebieski i żółty szlak turystyczny. Przypisy
Přírodní rezervace Helskie Wydmy

Přírodní rezervace Helskie Wydmy (Helské duny) je přírodní rezervace na pobřeží Baltského moře, mezi vesnicí Jurata a městem Hel v městské gmině Hel na Helské kose v okrese Puck v Pomořském vojvodství v severním Polsku. Má charakter písečné pouště. Popis rezervace Přírodní rezervace Helskie Wydmy o ploše 108,48 ha byla založena dne 5. prosince 2006 jako povýšení a plošné rozšíření první nižší formy ochrany Użytek ekologiczny Helskie Wydmy, z roku 1999. Celá se nachází v národním parku Nadmorski Park Krajobrazowy. Nárazníkovou zónou rezervace je pobřežní pláž, rezervace má šířku cca 0,38 až 0,48 km a délku cca 2,3 km. Rezervace je tvořena fragmentem dunového mořského pobřeží se souvisejícími dunovou florou, tj. travními porosty, vřesovištěmi a borovicovými lesy bohatými na lišejníky a vzácnými lišejníkovými houbami. Další informace Rezervací vedé naučná stezka Naučná stezka Helskie Wydmy (Ścieżka Edukacyjna Helskie Wydmy) o délce cca 0,5 km. Galerie Reference
Rezerwat przyrody Hołda

Rezerwat przyrody Hołda – leśny rezerwat przyrody w miejscowości Konopnica w gminie Konopnica, w powiecie wieluńskim, w województwie łódzkim. Leży w granicach Parku Krajobrazowego Międzyrzecza Warty i Widawki. Zajmuje powierzchnię 71,24 ha. Został powołany Rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 23 grudnia 1998 roku (Dz. U. z 1998 r. Nr 164, poz. 1188 (ISAP)). Według aktu powołującego, celem ochrony jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych dobrze zachowanych, naturalnych lasów niżowych, charakterystycznych dla Nizin Środkowopolskich. Rezerwat posiada plan ochrony ustanowiony w 2011 roku. Według tego planu cały obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Przypisy Linki zewnętrzne Rezerwat przyrody Hołda na Portalu Turystyki Aktywnej Ziemi Wieluńskiej Grzegorz Socha (red.): Rezerwaty przyrody województwa łódzkiego. Łódź: Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Łodzi, 2011, s. 70–71. ISBN 978-83-934396-0-7.
Hubert (přírodní rezervace)

Přírodní rezervace Hubert je lesní, částečná přírodní rezervace nacházející se na území vesnice Dąbrówka v gmině Wielowieś (okres Gliwice) v Polsku. Byla založena k ochraně části smíšeného lesa s přírodními rysy, které jsou zachovány mezi stromovými porosty, které byly zasaženy lidskou činností. Rezervace byla založena nařízením polského ministerstva lesnictví a dřevařského průmyslu ze dne 4. dubna 1958 (M.P. 1958 nr 38 poz. 226). Rozkládá se na ploše 14,4 ha v polesí Centawa v nadlesnictví Rudziniec. Rozloha rezervace byla v roce 2015 rozšířená na rozlohu 33,74 ha, kolem rezervace byla vytyčená ochranná plocha o rozloze 35,2 ha. Rezervace se nachází v nadmořské výšce 225–230 m n. m. v jihovýchodní části Opolské roviny v rozsáhlém komplexu Borów Stobrawsko-Lubliniecký. Nachází se v údolí Świbskiej Wody (povodí Malá Pěna). Geologické podloží tvoří vápence středního triasu, překryté vrstvami čtvrtohorních usazenin, složené z pleistocenních říčních a glaciálních (poledovcových) písků. Reliéf terénu má rovinný charakter. Dominantní rostlinné společenství v rezervaci tvoří subkontinentální les s typovou variací, lokálních, nevelkých vyvýšenin v jihovýchodní části rezervace přechází do kontinentálního smíšeného lesa. Hlavní část tvoří borovice lesní (kolem 65 %), dub letní (kolem 35 %), jejíchž stáří se pohybuje od 130 do 160 let. Společenství dotváří nemnohé buky, javory a javory kleny, které v mnoha případech mají charakter přírodní památky. Na území rezervace je potvrzen výskyt 107 druhů cévnatých rostlin (mezi nimi 83 % lesních a křovinových druhů), 33 druhů mechů a 2 druhy játrovek. Mezi chráněnými cévnatými rostlinami se nacházejí: břečťan popínavý, konvalinka vonná, kopytník evropský, krušina olšová, svízel vonný a prvosenka vyšší. Vzácně se vyskytují mimo jiné samorostlík klasnatý, tolije bahenní, dymnivka plná a ostružiník moruška. Fauna v rezervaci zahrnuje 56 druhů obratlovců a na 200 druhů bezobratlých. Rezervace byla propojena (2015) s rezervací Łężczok v ratibořském okrese. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Rezerwat przyrody Hubert na polské Wikipedii. Literatura Parusel Jerzy B.: 40 lat rezerwatu "Hubert", w: "Przyroda Górnego Śląska" nr 12, lato 1998 (polsky) Rezerwaty przyrody województwa katowickiego. Pod redakcją:Wojciech Beblo, Stanisław Wika. 1996(polsky)
Rezerwat przyrody Hubert

Hubert – leśny rezerwat przyrody we wsi Dąbrówka w gminie Wielowieś, powołany w celu ochrony fragmentu lasu mieszanego o cechach naturalnych, zachowanego wśród drzewostanów zniekształconych przez gospodarkę człowieka. Rezerwat został utworzony zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 4 kwietnia 1958 r. (M.P. z 1958 r. Nr 38, poz. 226 (ISAP)). Teren rezerwatu jest w zarządzie Nadleśnictwa Rudziniec (leśnictwo Dąbrówka). Rezerwat „Hubert” początkowo zajmował powierzchnię 13,47 ha. W 2003 roku został powiększony do 19,26 ha, a w 2015 do obecnych 33,74 ha. Ponadto rezerwat posiada otulinę o powierzchni 35,20 ha. Granice rezerwatu pokrywają się z granicami obszaru siedliskowego sieci Natura 2000 „Hubert” PLH240036. Rezerwat leży na wysokości 225–230 m n.p.m., w południowo-wschodniej części Równiny Opolskiej, w rozległym kompleksie Borów Stobrawsko-Lublinieckich. Położony jest w dolinie Świbskiej Wody (zlewisko Małej Panwi). Podłoże geologiczne budują wapienie środkowego triasu, przykryte pokrywą osadów czwartorzędowych, złożonych z plejstoceńskich piasków rzecznych i polodowcowych. Rzeźba terenu ma charakter równinny. Dominującym zespołem roślinnym w rezerwacie jest grąd subkontynentalny w wariancie typowym, jedynie na lokalnych, niewielkich wzniesieniach w północno-wschodniej części rezerwatu wykształciła się postać przejściowa do kontynentalnego boru mieszanego. Warstwę drzew budują głównie sosna zwyczajna (blisko 65%) i dąb szypułkowy (blisko 35%) w wieku od 130 do 160 lat. Towarzyszą im nieliczne buki, jawory i klony, które w wielu przypadkach mają wymiary drzew pomnikowych. Na obszarze rezerwatu stwierdzono występowanie 107 gatunków roślin naczyniowych (wśród nich 83% to gatunki leśne i zaroślowe), 33 gatunków mchów i 2 gatunków wątrobowców. Spośród chronionych roślin naczyniowych występują tu: bluszcz pospolity, konwalia majowa, kopytnik pospolity, kruszyna pospolita, marzanka wonna i pierwiosnka wyniosła. Z roślin rzadkich rosną tu m.in. czerniec gronkowy, dziewięciornik błotny, kokorycz pełna i malina moroszka. Fauna rezerwatu obejmuje 56 gatunków kręgowców oraz blisko 200 gatunków bezkręgowców. Na mocy obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2019 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Przypisy Bibliografia Parusel Jerzy B.: 40 lat rezerwatu „Hubert”, w: „Przyroda Górnego Śląska” nr 12, lato 1998 (wkładka); Rezerwaty przyrody województwa katowickiego. Pod redakcją: Wojciech Beblo, Stanisław Wika. 1996
Rezerwat przyrody Hubale

Rezerwat przyrody Hubale – faunistyczny rezerwat przyrody znajdujący się na terenie gminy Zamość, w powiecie zamojskim, w województwie lubelskim. Znajduje się w obrębie otuliny Roztoczańskiego Parku Narodowego oraz obszaru specjalnej ochrony ptaków sieci Natura 2000 „Roztocze” PLB060012; w zbliżonych do rezerwatu granicach powołano też specjalny obszar ochrony siedlisk „Hubale” PLH060008 o powierzchni 34,4 ha. powierzchnia (według aktu powołującego) – 35,00 ha rok utworzenia – 1982 dokument powołujący – Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 26 marca 1982 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody (MP nr 10, poz. 74). przedmiot ochrony (według aktu powołującego) – zachowanie stanowiska susła perełkowanego. Obecna kolonia susłów powstała w wyniku reintrodukcji przeprowadzonej w 2014 roku, gdyż wcześniej susły na tym terenie samoistnie wyginęły. Przypisy
Rezerwat przyrody Huby Grzebieniskie

Rezerwat przyrody Huby Grzebieniskie – florystyczny rezerwat przyrody położony w gminie Kaźmierz w powiecie szamotulskim, w województwie wielkopolskim, przy szosie Buk-Młodasko, na północ od wsi Grzebienisko, w kompleksie Las Bytyński. Charakterystyka Rezerwat utworzono w 1959 roku na obszarze 0,48 ha. W 1964 roku powiększono go do 1,28 ha, a w 2002 roku – do 14,73 ha. Obecnie podawana wielkość rezerwatu wynosi 14,82 ha. Ochronie podlega obuwik pospolity oraz lilia złotogłów, które występują w lesie grądowym. Ochrona ścisła: obuwik pospolity (Cypripedium calceolus) – jedyne stanowisko w Wielkopolsce, lilia złotogłów (Lilium martagon). Na terenie rezerwatu stwierdzono 31 stanowisk obuwika, który rozprzestrzenia się i zajmuje nowe stanowiska, o czym świadczy fakt znalezienia trzynastu nowych stanowisk w otulinie rezerwatu. W pobliżu znajdują się rezerwaty: Rezerwat przyrody Brzęki przy Starej Gajówce Rezerwat przyrody Bytyńskie Brzęki Rezerwat przyrody Duszniczki Do wszystkich można dotrzeć z zielonego szlaku pieszego Bytyń – Duszniki. Zobacz też Lista gatunków roślin objętych ścisłą ochroną w Polsce Przypisy
Rezerwat przyrody Husówka

Rezerwat przyrody Husówka – rezerwat przyrody znajdujący się na terenie wsi Sietesz, w pobliżu miejscowości Husów. na terenie gminy Kańczuga w powiecie przeworskim w województwie podkarpackim. numer według rejestru wojewódzkiego – 43 powierzchnia według aktu powołującego – 71,96 ha dokument powołujący – M.P. z 1995 r. Nr 5, poz. 78 (ISAP) rodzaj rezerwatu – florystyczny przedmiot ochrony (według aktu powołującego) – naturalne stanowisko kłokoczki południowej. Przypisy Linki zewnętrzne Husówka. [w:] Zielone Podkarpacie [on-line]. [dostęp 2018-05-13].
Rezerwat przyrody Igiełki

Rezerwat przyrody Igiełki – florystyczny rezerwat przyrody znajdujący się w miejscowości Mszana w gminie Dukla, w powiecie krośnieńskim, w województwie podkarpackim. Leży na terenie leśnictwa Folusz (Nadleśnictwo Dukla). Rezerwat obejmuje około 250 egzemplarzy cisa w drzewostanie jodłowym, o wysokości do 6 m. numer według rejestru wojewódzkiego – 34 powierzchnia – 27,85 ha (akt powołujący podawał 27,88 ha) dokument powołujący – M.P. 1989.44.357 rodzaj rezerwatu – florystyczny typ rezerwatu – florystyczny podtyp rezerwatu – krzewów i drzew typ ekosystemu – leśny i borowy podtyp ekosystemu – lasów górskich i podgórskich przedmiot ochrony (według aktu powołującego) – naturalne stanowisko cisa pospolitego na terenie Beskidu Niskiego Z roślin chronionych występuje tu m.in. kruszczyk szerokolistny i storczyk szerokolistny. Przypisy Linki zewnętrzne Igiełki. [w:] Zielone Podkarpacie [on-line]. [dostęp 2018-08-21].
Rezerwat przyrody Imielty Ług

Rezerwat przyrody Imielty Ług – rezerwat przyrody znajdujący się na terenie Parku Krajobrazowego Lasy Janowskie w gminach Modliborzyce i Janów Lubelski w powiecie janowskim w województwie lubelskim oraz w gminie Pysznica w województwie podkarpackim. numer według rejestru wojewódzkiego – 32 powierzchnia według aktu powołującego – 737,79 ha dokument powołujący – M.P. z 1988 r. Nr 5, poz. 48 (ISAP) rodzaj rezerwatu – torfowiskowy przedmiot ochrony (według aktu powołującego) – charakterystyczne dla Puszczy Solskiej obszary rozległych bagien, zarastających zbiorników wodnych z rzadką i chronioną roślinnością, stanowiących ostoję ptactwa Na terenie rezerwatu utworzono ścieżkę edukacyjną o długości około 2 km. Flora wawrzynek wilczełyko widłak spłaszczony widłak torfowy widłak goździsty widłak wroniec wierzba borówkolistna wierzba lapońska mącznica lekarska bluszcz pospolity grążel żółty rosiczka pośrednia rosiczka długolistna rosiczka okrągłolistna gnieźnik leśny gnieźnik żebrowiec grzybień biały Fauna – ryby karaś lin okoń piskorz ciernik różanka Fauna – płazy traszka grzebiuszka ziemna żaba trawna żaba śmieszka żaba wodna żaba jeziorkowa ropucha paskówka ropucha szara ropucha zielona rzekotka drzewna kumak nizinny Fauna – gady jaszczurka zwinka jaszczurka żyworódka padalec zaskroniec żmija zygzakowata Fauna – ptaki żuraw orzeł bielik kaczka krzyżówka jastrząb rybołów Fauna – ssaki ryjówka nornica ruda badylarka pospolita orzesznica leszczynowa karczownik ziemnowodny piżmak amerykański łoś euroazjatycki wilk szary lis rudy dzik euroazjatycki sarna europejska jeleń szlachetny borsuk europejski kuna leśna Zobacz też Ług Przypisy Linki zewnętrzne Imielty Ług. [w:] Zielone Podkarpacie [on-line]. [dostęp 2018-05-13]. Galeria zdjęć, w tym tablica informacyjna rezerwatu. [dostęp 2018-05-14].
Rezerwat przyrody Jabłonna

Rezerwat przyrody Jabłonna – leśny rezerwat przyrody, położony nad Wisłą pomiędzy Rajszewem a Jabłonną, w gminie Jabłonna (powiat legionowski, województwo mazowieckie). Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 15 grudnia 1980 roku (M.P. z 1980 r. Nr 30, poz. 171) na powierzchni 21,66 ha. Rezerwat obejmuje naturalne zbiorowiska lasów mieszanych i lasu świeżego ze starodrzewem dębowo-sosnowym. Jest to najlepiej zachowany fragment Lasów Chotomowskich w Kotlinie Warszawskiej, często ponad stuletni, o gęstym podszyciu i runie. Przypisy
Rezerwat przyrody Jabłecznik

Rezerwat przyrody Jabłecznik – leśny rezerwat przyrody w gminie Zduńska Wola, w powiecie zduńskowolskim, w województwie łódzkim, położony w pobliżu wsi Annopole Nowe, Korczew i Wojsławice. Rezerwat leży na terenie leśnictwa Andrzejów (Nadleśnictwo Kolumna). Rezerwat został utworzony 26 marca 1975 roku. Obejmuje obszar o powierzchni 47,29 ha. Został utworzony w celu zachowania zbiorowisk leśnych z jodłą, zwłaszcza z cennym kilkuwarstwowym grądem jodłowym i wielogatunkowym runem. Jodła występuje tu w pobliżu północnej granicy naturalnego zasięgu. Celem ochrony lasu jest nie tylko zapewnienie trwałości składu gatunkowego, ale także ciągłości przebiegających na terenie rezerwatu procesów ekologicznych. Z cennych roślin występujących na terenie rezerwatu na szczególną uwagę zasługują: gajowiec żółty, gwiazdnica wielkokwiatowa, marzanka wonna, siódmaczek leśny i konwalijka dwulistna. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2013 roku (zmienionego w 2015), obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Przypisy Bibliografia Rezerwaty regionu łódzkiego. Józef Krzysztof Kurowski ; współpr. Hieronim Andrzejewski, Ewa Filipiak, Maciej Mamiński. Łódź : Zarząd Okręgowy Ligi Ochrony Przyrody : "Eko-wynik", 1996, ISBN 83-87017-00-0
Rezerwat przyrody Jaksonek

Rezerwat przyrody Jaksonek – florystyczny rezerwat przyrody na terenie gminy Aleksandrów, w powiecie piotrkowskim, w województwie łódzkim. Rezerwat znajduje się w Sulejowskim Parku Krajobrazowym wchodzącym w skład zespołu Nadpilicznych Parków Krajobrazowych. Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 18 maja 1984 roku (M.P. z 1984 r. Nr 15, poz. 108 (ISAP)). Według aktu powołującego, celem ochrony jest zachowanie stanowiska zimoziołu północnego oraz kilku zbiorowisk leśnych o charakterze naturalnym. Rośnie tu także inny rzadki w środkowej Polsce gatunek – przytulia okrągłolistna. Na terenie rezerwatu występuje 5 typów zbiorowisk leśnych: dąbrowa świetlista, grąd kontynentalny, bór mieszany sosnowo-dębowy, bór sosnowy świeży oraz bór sosnowy suchy. Rezerwat początkowo zajmował powierzchnię 26,90 ha. W 1989 roku powiększono go i obecnie zajmuje 79,67 ha. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2018 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Przypisy
Rezerwat przyrody Jalinka

Rezerwat przyrody Jalinka – leśny rezerwat przyrody znajdujący się obok wsi Siedliska na terenie gminy Lubycza Królewska, w powiecie tomaszowskim, w województwie lubelskim. Leży w obrębie Południoworoztoczańskiego Parku Krajobrazowego. powierzchnia: 3,80 ha rok utworzenia: 2000 dokument powołujący: Rozporządzenie nr 105 Wojewody Lubelskiego z 26 maja 2000 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody. przedmiot ochrony (według aktu powołującego): zachowanie naturalnego zbiorowiska grądowego z udziałem jodły i rzadkimi gatunkami roślin oraz skamieniałych drzew trzeciorzędowych w glebie Do występujących tu roślin należą: zachyłka Roberta, wawrzynek wilczełyko, marzanka wonna, gnieźnik leśny, podkolan biały. Przez teren rezerwatu przebiega ścieżka dydaktyczna „Szlakiem Skamieniałych Drzew”. Przypisy
Rezerwat przyrody Jamno

Rezerwat przyrody Jamno – leśny rezerwat przyrody położony w gminie Szadek, powiecie zduńskowolskim (województwo łódzkie). Utworzony Zarządzeniem nr 401 Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 25 listopada 1959 r. Zajmuje powierzchnię 22,35 ha. Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych naturalnego lasu dębowo-jodłowego o cechach grądu subkontynentalnego. Gatunkiem przeważającym jest jodła pospolita i występuje tu ona w pobliżu północnej granicy zasięgu tego gatunku. Najstarsze osobniki jodły mają ponad 160 lat, osiągają do 35 m wysokości i 2 m w obwodzie. Jodła stanowi blisko 60% drzewostanu, a dąb szypułkowy prawie 40%. Gatunki towarzyszące to: sosna, świerk, buk i grab. Roślinność rezerwatu, której wiek jest różny, ma układ wielowarstwowy. Runo składa się głównie z gatunków borowych (borówka czarna, brusznica, widłak jałowcowaty, paprocie, orlica pospolita i in.), a także nielicznych gatunków grądowych (np. zawilec gajowy i perłówka zwisła). Naliczono tu 152 gatunki roślin naczyniowych oraz 32 gatunki mszaków. Z ciekawych roślin tu występujących należy wymienić: paprotkę zwyczajną, gruszyczkę, widłaka jałowcowatego i gwiaździstego. Z grzybów występują m.in.: borowik szlachetny, podgrzybek zajączek, mleczaj rydz, koźlarz czerwony, pieprznik pomarańczowy, muchomor czerwony. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2018 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Dokonuje się m.in. zabiegów wprowadzania jodły, wycinania posuszu i ograniczania ekspansji grabu. Rezerwat stanowi przykład dynamicznego odnawiania się w sposób naturalny jodły na północnej granicy jej zasięgu. Przypisy
Rezerwat przyrody Jamy (województwo podkarpackie)

Rezerwat przyrody Jamy – rezerwat przyrody znajdujący się w północnej części miasta Przemyśl w województwie podkarpackim, na nasypach zburzonego fortu obronnego „Winna Góra”. numer według rejestru wojewódzkiego: 44 powierzchnia według aktu powołującego: 2,01 ha dokument powołujący: M.P. z 1995 r. Nr 5, poz. 79 (ISAP) rodzaj rezerwatu: florystyczny przedmiot ochrony (według aktu powołującego): stanowisko lnu austriackiego. W rezerwacie stwierdzono występowanie 163 gatunków roślin i mszaków oraz około 40 gatunków ptaków lęgowych. Przypisy
Rezerwat przyrody Jamy (województwo kujawsko-pomorskie)

Rezerwat przyrody Jamy – leśny rezerwat przyrody w gminie Rogóźno, w powiecie grudziądzkim, w województwie kujawsko-pomorskim. Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 23 listopada 1967 roku (M.P. z 1967 r. Nr 67, poz. 328 (ISAP)) pod nazwą „Buczyna w Jamach Grudziądzkich”, na powierzchni 12,13 ha, w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu buczyny typu pomorskiego. Następnie, zarządzeniem z 13 czerwca 1985 roku (M.P. z 1985 r. Nr 17, poz. 135 (ISAP)) zmieniono nazwę rezerwatu na „Jamy” i zwiększono powierzchnię do 106,08 ha (obecnie podaje się 106,48 ha). Według tego zarządzenia celem ochrony jest zachowanie fragmentów buczyny pomorskiej oraz zbiorowisk grądowych. Rezerwat ma także niewielką otulinę o powierzchni 10,37 ha. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Przypisy
Rezerwat przyrody Jar Brynicy (województwo warmińsko-mazurskie)

Rezerwat przyrody „Jar Brynicy” (do 2014 roku „Jar Branicy”) – leśny rezerwat przyrody położony na terenie Górznieńsko-Lidzbarskiego Parku Krajobrazowego, w gminie Lidzbark, w powiecie działdowskim. Rezerwat został uznany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa z dnia 21 kwietnia 1955 r. (Monitor Polski Nr 40, poz. 396). Zajmuje powierzchnię 28,14 ha (akt powołujący podawał 26,07 ha). Przedmiotem ochrony jest las mieszany o cechach zespołu naturalnego ze zbiorowiskami lasu mieszanego (klonowo-lipowego grądu zboczowego i łęgu jesionowo-olszowego), porastającego strome zbocza jaru rzeki Brynicy i przylegającej wysoczyzny morenowej. Brynica na odcinku rezerwatu wcina się w utwory moreny czołowej, żłobiąc głęboki na 40–50 m jar o charakterze przełomu rzecznego. Wiek drzewostanu wynosi około 140–160 lat. Jest to miejsce lęgowe bociana czarnego, zimorodka i pluszcza. Po drugiej stronie rzeki Brynicy, w województwie kujawsko-pomorskim w 2001 roku powołano rezerwat o tej samej nazwie (czasem zwany „Jarem Brynicy II”). Zobacz też Rezerwaty przyrody w Polsce Przypisy Bibliografia Plan ochrony Górznieńsko-Lidzbarskiego Parku Krajobrazowego
Rezerwat przyrody Jar grądowy Cielęta

Jar grądowy Cielęta – leśny rezerwat przyrody w województwie kujawsko-pomorskim. Powołany w 2003 roku w celu zachowania ze względów naukowych, przyrodniczych i krajobrazowych żyznych lasów liściastych z charakterystycznymi, rzadkimi i chronionymi gatunkami runa, porastającymi zbocza i dno jaru ze źródliskami. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Lokalizacja Rezerwat przyrody „Jar grądowy Cielęta” położony jest w gminach Brodnica i Bartniczka w powiecie brodnickim, w pobliżu miejscowości Cielęta, na terenie Brodnickiego Parku Krajobrazowego. Rezerwat leży na obszarze Nadleśnictwa Brodnica. Rezerwat obejmuje kompleks leśny porastający stromy i głęboki jar rozcinający krawędź wysoczyzny morenowej. Przypisy
Rezerwat przyrody Jasień

Rezerwat przyrody Jasień – florystyczny rezerwat przyrody w gminie Kobiele Wielkie, powiat radomszczański, województwo łódzkie. Położony jest na południe od wsi Jasień, za stawami rybnymi. Rezerwat znajduje się na gruntach zarządzanych przez Nadleśnictwo Gidle. Został utworzony na mocy Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 16 października 1958 roku na powierzchni 14,50 ha (M.P. z 1958 r. Nr 92, poz. 509 (ISAP)). Obecnie zajmuje powierzchnię 19,81 ha. Ochronie podlega naturalne siedlisko cisa pospolitego. Do innych cennych roślin występujących na terenie rezerwatu należą liczydło górskie, starzec kędzierzawy, wroniec widlasty. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2013 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Rezerwat zlokalizowany jest w granicach specjalnego obszaru ochrony siedlisk sieci Natura 2000 „Cisy w Jasieniu” PLH100018. Przypisy