NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Калварија (монумент)

Калварија је архитектурални верски објекат, место римокатоличког ходочашћа. Традиција Калварија је уређен простор – најчешће на узвишењу – с 12 или 14 постаја ("штација") Страдања Христових на путу Крста (Страсти Христови или Пасија), и путем који завршава са три распећа до којих по потреби воде степенице. Као верски објекат, намењена је за посећивање и ходочашћење у време коризме. На четврту коризмену недељу на Калварији се окупљају деца, на пету коризмену недељу девојке и младићи, а на Цветницу и на Велики петак сви верници. Тамо где је то народни обичај, на Велики петак Калварија је окружена верницима, али је у том погледу ипак најважније Ускршње јутро, када се Калварија посећује рано, а после похода њој одлази се на мису у оближњу цркву. Историја Широм Европе обичај подизања ових објеката поштовања, као и крстова крајпуташа досеже до средњег века, и Калварије су подизане на истакнутим местима да – слично иконама код Православних – симболично подсећају на хришћанске објекте обожавања. Традиција подизања верских монумената фиксираних у пејзаж испуњава исту функцију као што су претходно у Европи испуњавали Мегалити – да као споменици означавају праисторијски пејзаж у складу са претпостављеним верским и идеолошким императивом. Види још Нови завет Свето писмо Библија Пут суза Голгота Калварија у Земуну Референце Reporaža. Subotička kalvarija Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (20. јун 2010) – Verski časopis 'Zvonik' Референце Спољашње везе
Мошненский замок

Мо́шненский замок (пол. Pałac w Mosznej) — замок эпохи архитектурной эклектики у деревни Мо́шна (Опольское воеводство). Дворцово-парковый ансамбль является одной из достопримечательностей Верхней Силезии. История Старейшая часть здания датируется XVII веком. В 1866-1945 годах замок был резиденцией юнкерского рода Тиле-Винклеров. В ночь c 2 на 3 июня 1896 года в замке произошёл пожар, который в серьёзной мере повредил интерьер и крышу, уничтожил часть стен в стиле барокко. Вскоре замок был восстановлен, а в восточной стороне пристроено крыло в неоготическом стиле с зимним садом. В 1912-1914 гг было пристроено западное крыло в стиле неоренессанса. В результате последнего переустройства замок в настоящее время насчитывает 365 комнат и помещений общей площадью более 7 тысяч квадратных метров. Украшают замок 99 башен и башенок. Весь комплекс расположен на территории около 200 га. Во время Второй мировой войны сооружения замка не пострадал, а в 1945 году хозяева эмигрировали в Германию. В то же время, внутренние помещения замка были расхищены, в результате утрачена библиотека, большая часть картин и деревянной резьбы; к настоящему времени полностью восстановлена лишь резьба. В 1960-1970-х годах в замке был санаторий. Туризм В настоящее время замок функционирует как отель, но за отдельную плату возможно и свободное посещение. Рядом с замком расположены мини-зоопарк и конюшня. Ссылки Официальный сайт замка Архивная копия от 17 декабря 2018 на Wayback Machine (пол.) Описание замка в Мошне (пол.) Примечания
Kościół św. Mikołaja w Ślesinie

Kościół świętego Mikołaja w Ślesinie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Nakło diecezji bydgoskiej). Jest to świątynia wzniesiona w 1779 roku. Ufundowana została przez rodzinę Potulickich. Odnowiona została w 1886 roku i rozbudowano ją o kaplicę zaprojektowaną przez Jana Rakowicza. Budowla jest drewniana, jednonawowa, wybudowano ją w konstrukcji zrębowej. Jej prezbiterium jest mniejsze w stosunku do nawy, zamknięte jest trójbocznie, z boku znajduje się zakrystia, natomiast na zewnątrz jest umieszczona kapliczka z figurą Matki Boskiej. Z boku nawy jest usytuowana kaplica, zamknięta trójbocznie z kalenicą niższą od nawy głównej. Od frontu znajduje się wieża wzniesiona w konstrukcji słupowo–ramowej z górną kondygnacją węższą i obitą blachą. Wieżę zwieńcza baniasty blaszany dach hełmowy z latarnią i chorągiewką z datą budowy poprzedniej świątyni „1754”. Świątynia nakryta jest dachem dwukalenicowym, pokrytym blachą, ozdobionym wieżyczką na sygnaturkę. Wieżyczkę zwieńcza blaszany baniasty dach hełmowy z latarnią. Wnętrze nakryte jest stropami płaskimi popdpartymi w nawie słupami. Chór muzyczny jest podparty czterema słupami, w części centralnej jest trójbocznie wysunięty. Organy o 8 głosach, zostały wykonane w 1888 roku przez Józefa Gryszkiewicza. Belka tęczowa jest ozdobiona barokową Grupą Ukrzyżowania z 2 połowy XVIII wieku i kartuszem rodziny Grzymała. Ołtarz główny w stylu barokowym, pochodzi z 2 połowy XVII wieku. Ołtarze boczne, ambona (ozdobiona rzeźbą anioła), chrzcielnica (o kształcie anioła podtrzymującego czarę) i konfesjonał (ozdobiony rzeźbą Świętej Marii Magdaleny), reprezentują styl rokokowy i powstały w 2 połowie XVIII wieku. Stacje drogi krzyżowej pochodzą z 1889 roku. Cenne ławki ozdobnie rzeźbione – stalle, powstały w połowie XVI wieku. Przypisy
Kościół św. Teresy Benedykty od Krzyża w Pogórzu

Kościół św. Teresy Benedykty od Krzyża w Pogórzu – rzymskokatolicki kościół filialny w Pogórzu, należący do parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Łączniku, w dekanacie Biała, diecezji opolskiej. Historia Do 1994 msze w Pogórzu były odprawiane w kaplicy św. Jana Nepomucena i św. Rocha z 1861. Wybudowanie kościoła w Pogórzu było inicjatywą proboszcza parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Łączniku Manfreda Słabonia. W pierwszej połowie lat 80. XX wieku przeprowadził wśród mieszkańców Pogórza ankietę, w której 94% zapytanych opowiedziało się za budową kościoła. Kuria biskupia w Opolu zaakceptowała plany dotyczące budowy kościołów w Pogórzu i Mosznej, jednak wicewojewoda opolski nie zgodził się na wydanie zezwolenia na budowę kościoła w Pogórzu. W latach 90. XX wieku mieszkańcy Pogórza wraz z proboszczem odkupili wystawiony na sprzedaż sklep spożywczy Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”. Wnętrze sklepu zostało przebudowane na kaplicę św. Rocha, w której przez następne osiem lat były odprawiane msze. 11 marca 2002 rozpoczęto przygotowania terenu pod budowę kościoła. Zburzona została niedokończona szatnia klubu piłkarskiego LZS Pogórze i kaplica św. Rocha, z których cegły zostały wmurowane w nową świątynię. 23 kwietnia 2002 wykopano dół na piwnicę pod ołtarzem. 3 maja 2002 rozpoczęta została budowa kościoła. Do 13 maja postawiono ściany piwnicy, a 15 maja zalano jej sufit. 17 maja rozpoczęto kopanie fundamentów, a jedenaście dni później przystąpiono do ich zalewania. Na początku czerwca rozpoczęto murowanie ścian. 23 czerwca 2002 prałat Mikołaj Mróz wmurował kamień węgielny, poświęcony w 1983 podczas pielgrzymki Jana Pawła II na Górę Świętej Anny. W 2003 wybudowano wieżę, a w 2004 wykonano dach. Pierwsza msza we wówczas jeszcze niedokończonym kościele została odprawiona w 2006 jako msza żniwna w intencji rolników. W tym samym roku w kościele celebrowano pasterkę. Budowa kościoła w Pogórzu zakończyła się w 2009. W tym samym roku obiekt został konsekrowany. Zgodnie z życzeniem arcybiskupa Alfonsa Nossola, świątynia została poświęcona Edycie Stein (Teresa Benedykta od Krzyża). Architektura Projektantem kościoła był architekt Jan Oleniecki. W projekcie, zgodnie z prośbą proboszcza, obiektowi zostały nadane cechy śląskiej architektury wiejskiej. Światło wchodzi do kościoła na sposób tęczy przez kilkunastometrowe okna znajdujące się pod frontalnymi krawędziami dachu. Ściany boczne pozbawione są okien. Nad wejściem głównym umieszczono dwie wnęki w kształcie podwójnego okna na figury. Konstrukcja dachu jest stalowa, waży 47 ton. Jego pokrycie zostało wykonane z aluminiowej blachy. Na dachu wieży ustawiono krzyż monstracyjny. Przypisy Bibliografia Tomasz Heda. Nowy kościół w Pogórzu budowany ofiarnością sześciu dekanatów. „Ziemia Prudnicka”, 2007. Andrzej Dereń – redaktor naczelny. Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”.
Institut polono-japonais des technologies de l'information

L'Institut polono-japonais des technologies de l'information (en polonais, Polsko-Japońska Akademia Technik Komputerowych, et en japonais, ポーランド日本情報工科大学, Pōrando nihon jōhō kōka daigaku), est un établissement d'enseignement supérieur de droit privé situé à Varsovie, en Pologne. Il a été fondé en 1994 à l'initiative des gouvernements polonais et japonais. Selon le classement mondial des universités Webometrics Ranking of World Universities élaboré par l'Institut espagnol Consejo Superior de Investigaciones Científicas, l'école occupe la 16e place en Pologne parmi les établissements d'enseignement supérieur technique, et le 2 191e dans le monde parmi tous les types d'universités en 2013. En 2015, elle est classée au troisième rang des établissements d'enseignement supérieur technologique privé en Pologne. L'établissement a des antennes à Bytom (Wydział zamiejscowy PJATK w Bytomiu (pl)) et à Gdańsk (Wydział zamiejscowy PJWSTK w Gdańsku). Anciens élèves et professeurs renommés Deux des leaders nationaux des listes de candidats aux élections parlementaires polonaises de 2015 ont fait des études puis enseigné dans l'établissement : Barbara Nowacka, tête de liste de Zjednoczona Lewica (coalition de partis de gauche présents au parlement sortant) Adrian Zandberg, tête de liste de Razem (gauche alternative) Histoire 1993 : Entretiens sur la coopération et les échanges culturels et scientifiques entre le Japon et la Pologne 30 novembre 1994 : enregistrement par le ministre de l'Éducation nationale en tant qu'établissement d'enseignement supérieur privé 1997 : centre officiel d'examens de la Chambre de commerce et d'industrie de Londres (en) (LCCIEB) 1998 : habilité à délivrer le titre d'ingénieur (master-ingénieur) 2000 : ouverture d'un centre de formation pour les pays d'Europe centrale et orientale (sous les auspices de l'Agence de coopération internationale du Japon) 2000 : fondation d'une académie polonaise en réseau CISCO 2002 : habilité à conférer le grade de docteur en sciences et techniques (informatique) 2002 : classement par le Comité de la recherche scientifique (KBN) 2003 : ouverture d'une antenne à Bytom 2005 : ouverture du département des arts et des nouveaux médias 2007 : ouverture du département de culture du Japon 2007 : ouverture d'une antenne à Gdańsk 2009 : autorisation de délivrer le diplôme de docteur habilité en sciences et techniques informatiques 2011 : ouverture d'une antenne du département des arts et des nouveaux médias à Gdańsk 2013 : lancement de nouvelles études doctorales dans le domaine des sciences sociales 2014 : habilité à conférer le grade de docteur en sciences et techniques (mécanique) L'offre en filières de formation Informatique (Varsovie, Bytom, Gdańsk) Gestion de l'information Études japonaises Arts et nouveaux médias (en) (Varsovie, Gdańsk) Architecture d'intérieur Lien externe (pl + en + ru) Site internet officiel Notes et références Portail de l’éducation Portail de la Pologne Portail du Japon Portail de Varsovie
Trafika w Rzeszowie

Trafika w Rzeszowie – zabytkowy obiekt (kiosk) znajdujący się w Rzeszowie, w województwie podkarpackim. Historia Kiosk sprowadzono do Rzeszowa z Wiednia prawdopodobnie w 1909 roku. Pierwotnie umieszczono go po południowej stronie plebanii kościoła św. Wojciecha i św. Stanisława. W latach 20. XX wieku trafika znajdowała się w północnej części placu Farnego, w okolicy współczesnego pomnika Leopolda Lisa-Kuli. W latach 30. XX wieku przeniesiono ją na ul. Sokoła. W 1979 roku budynek przeszedł remont generalny. Podczas doprowadzania instalacji ciepłowniczej do innego budynku w 1991 roku kiosk podkopano. W wyniku tego doszło do rozluźnienia drewnianych i ceramicznych elementów wystroju oraz odchylenia budynku od pionu. 27 marca 1992 roku trafikę wpisano do rejestru zabytków pod numerem A-999. Od 2024 trafika jest własnością miasta Rzeszowa. Poprzedni właściciel w zamian otrzymał dwa lokale w jednym z budynków przy ul. Kościuszki, musiał jednak dopłacić do nich 600 tys. złotych. Architektura Kiosk stanowi przykład małej architektury epoki modernizmu. Powstał jako budynek drewniano-murowany, na rzucie ośmiokąta. W jego narożnikach drewniane słupy, pomiędzy którymi ścianki wyłożone białymi i granatowymi płytkami ceramicznym tworzącymi wzór szachownicy. W trzech frontowych ścianach okna z harmonijkowymi żaluzjami, umieszczone w drewnianych arkadowych obramieniach. Pod oknami drewniany parapet. Od północnej strony budynku współczesne drzwi. Kiosk nakryty kopulastym hełmem o łuku wklęsło-wypukłym. Hełm pokryty metalowymi, romboidalnymi płytkami i zwieńczony metalową kulą. Wnętrze zmodernizowane współcześnie. Do budynku doprowadzono instalację elektryczną i wodną. Uwagi Przypisy
Zbiornik na Oruni

Zbiornik na Oruni este o arie protejată (sit de importanță comunitară — SCI) din Polonia întinsă pe o suprafață de 3,25 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Zbiornik na Oruni este situat la coordonatele 54.319°N 18.6239°E﻿ ()54.319; 18.6239. Înființare Situl Zbiornik na Oruni a fost declarat sit de importanță comunitară în ianuarie 2021 pentru a proteja 2 specii de animale. Biodiversitate Situată în ecoregiunea continentală, aria protejată nu include niciun habitat protejat. La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate de mamifere (2): liliac de iaz (Myotis dasycneme), liliac comun (Myotis myotis). Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Polonia
Szwedzkie Góry (Chlebnia)

Szwedzkie Góry, Górki Szwedzkie, Chlebnia, Grodziszcze) – grodzisko wczesnośredniowieczne, leżące w granicach administracyjnych wsi Chlebnia, w województwie mazowieckim, powiecie grodziskim, gminie Grodzisk Mazowiecki, na Równinie Łowicko-Błońskiej. Na zachód od grodziska przepływa Mrowna. Położenie i opis Szwedzkie Góry leżą w południowej części wsi Chlebnia, na prawym brzegu Mrownej, nieopodal granicy z miastem Grodzisk Mazowiecki. Grodzisko pierwotnie leżało na lewym brzegu rzeki, która przepływała po wschodniej stronie osady. Obiekt otaczają pola uprawne oraz tereny podmokłe (dawne Chlebińskie Stawy). Gród składa się z dwóch wałów na planie ósemki o wysokości 1,5–2,5 metra i szerokości 9 metrów oraz gródka wewnętrznego o wysokości 3,5 metra. Historia Powstanie i funkcjonowanie grodziska Pierwotnie Szwedzkie Góry były grodem pierścieniowatym, powstałym na przełomie XI i XII lub XI i XIII wieku. W XIII wieku grodzisko uzupełniono grodem stożkowatym. Gród wzniesiono na terenie dawnych osad otwartych ludności kultury łużyckiej, datowanych na V okres epoki brązu (lata 900–650 p.n.e.) lub początek epoki żelaza (650–550 r. p.n.e.). Zabudowania grodowe zostały zniszczone przez pożar, o czym świadczyć mogą zwęglone belki odkryte podczas wykopalisk archeologicznych. Do 1502 roku osada nosiła nazwę Grodziszcze. Badania archeologiczne Szwedzkie Góry w Chlebni odkryto prawdopodobnie w latach 20. XX wieku. Pierwsze badania weryfikacyjne przeprowadzone zostały w roku 1950. W latach 1967–1970 wykopaliska na terenie obiektu prowadziła Zofia Wartołowska. W 1985 roku grodzisko i towarzyszące mu osady zarejestrowano w trakcie badań powierzchniowych Archeologicznego Zdjęcia Polski. Po przeprowadzeniu badań stwierdzono, że wzniesienia powstały przy użyciu piasku z próchnicą i żwirem, bez użycia konstrukcji drewnianych. Ostatnie badania na terenie obiektu i sąsiadujących z nim osad prowadzono w latach 90. XX wieku. Grodzisko obecnie Obiekt obecnie jest nieużytkiem. W 2015 roku teren grodziska został uporządkowany i wyposażony w elementy małej architektury (kosze na śmieci, tablice informacyjne). Od tamtego czasu na Szwedzkich Górach odbywały się festyny archeologiczne organizowane przez władze Grodziska Mazowieckiego. Zobacz też Łysa Góra (Równina Łowicko-Błońska) – najbliższy znany obiekt podobny do Szwedzkich Gór Przypisy Linki zewnętrzne Model 3D grodziska
Cosmopolitan Twarda 2/4

Cosmopolitan Twarda 2/4, vormals auch als Shalom Tower, Twarda Tower oder Hines Tower bekannt, ist ein Luxusappartement-Hochhaus in der Warschauer Innenstadt. Die Fertigstellung erfolgte im Sommer 2013. Geschichte Im Jahr 2006 wurde der Architekt Stefan Kuryłowicz von dem ursprünglichen Investor, der Fundacja Shalom, mit dem Entwurf eines Hochhauses an der Ulica Twarda 2/4 beauftragt. 2010 war Baubeginn. Kurze Zeit später übernahm wegen finanzieller Schwierigkeiten der Stiftung die Tacit Development das Projekt (mit dem Grundstück) und beauftragte die Firma Hines mit der weiteren Entwicklung. Ein neuer Entwurf wurde von Helmut Jahn erstellt. Bis 2011 entwickelte Hines das Projekt, seitdem war der Eigentümer Tacit Development selbst für die Fertigstellung verantwortlich. Ausführendes Bauunternehmen war Hochtief. Architektur Seit seiner Fertigstellung ist das Cosmopolitan Twarda 2/4-Gebäude mit 44 Stockwerken und einer Höhe von 160 Metern nach dem Złota 44-Projekt von Orco das zweithöchste Appartementhaus Warschaus (und das dritthöchste Polens). Das Hochhaus verfügt über 252 Wohnungen mit Grundflächen zwischen 52 und 350 Quadratmetern; im obersten Geschoss wurden vier Penthouses eingerichtet. In den unteren Geschossen bestehen Verkaufsflächen sowie ein Fitnessclub und in Kellergeschossen 300 Parkplätze. Die Gesamtnutzfläche beträgt 32.000 Quadratmeter. Siehe auch Liste der Hochhäuser in Warschau Weblinks Offizielle Webseite (englisch) Einzelnachweise und Anmerkungen
Cosmopolitan Twarda 2/4

Cosmopolitan Twarda 2/4, formerly known as Twarda Tower or Hines Tower, is a mainly residential skyscraper (160 meters high, 44 storeys) in central Warsaw, Poland. The project was developed by Tacit Development Polska. The tower includes 252 apartments ranging from 54 to 198 square metres (580 to 2,130 sq ft), with a net total area of above-ground floors of as much as 32,000 m2 (340,000 sq ft). Four penthouses are planned to be situated on the top floor. Its ground floor along Twarda Street is to provide commercial space for shops and services and its underground part has been designed to accommodate a 300-vehicle car park. The first plans of building developed on this plot were revealed in 2006 when Foundation Shalom appointed leading Polish architect Stefan Kuryłowicz to design a tower. Soon after the Foundation was forced through lack of funds to sell the plot to Tacit Development. A new design was prepared by German architect Helmut Jahn. Up to 2011 Hines was the developer of the scheme, but Tacit, the investor behind the scheme, took it over. Cosmopolitan Twarda 2/4 was the tallest completed residential building in Warsaw, and second in Poland (after Sky Tower in Wrocław). It fell to third place upon Złota 44's completion. See also List of tallest buildings in Poland List of tallest buildings in Warsaw References External links Project on the Hines webpage Project on architects' webpage
Cosmopolitan Twarda 2/4

El Cosmopolitan Twarda 2/4 (antes conocida como Hines Tower) es un rascacielos residencial de la capital polaca (Varsovia), de estilo neomoderno. El proyecto fue desarrollado por Tacit Development Polska. Construcción La torre cuenta con 252 apartamentos​ que van desde 52 hasta 350 metros cuadrados. En la planta superior se ubican cuatro áticos.​ La planta baja del edificio proporciona espacio comercial para tiendas y servicios un aparcamiento subterráneo para 300 vehículos. Los primeros planes de construcción se dieron a conocer en 2006, cuando la Fundación Shalom nombró al arquitecto polaco Stefan Kurylowicz que diseñara la torre. Poco después, la compañía se vio obligada a vender la parcela debido a la falta de fondos, y Tacit Development compró los derechos de construcción. Un nuevo diseño fue elaborado por el arquitecto alemán Helmut Jahn.​ Cosmopolitan Twarda 4.2 es el segundo edificio residencial más alto de Varsovia (después Złota 44), y el tercero de Polonia (después del Sky Tower de Breslavia y el Złota 44). Véase también Anexo:Edificios más altos de Varsovia Referencias Enlaces externos El edificio en la página Hines El edificio en la web del arquitecto
Cosmopolitan Twarda 2/4

Cosmopolitan Twarda 2/4, anciennement connu sous le nom de Twarda Tower ou Hines Tower, est un gratte-ciel principalement résidentiel (160 mètres de haut, 44 étages) dans le centre de Varsovie, en Pologne. Le projet a été développé par Tacit Development Polska. Description La tour comprend 252 appartements de 54 à 198 mètres carrés (580 à 2 130 pieds carrés), avec une surface totale nette des étages hors sol pouvant atteindre 32 000 m2 (340 000 pieds carrés). Quatre penthouses sont prévus au dernier étage, dont le rez-de-chaussée, situé le long de la rue Twarda, doit servir d'espace commercial pour les magasins et les services et dont la partie souterraine a été conçue pour accueillir un parking de 300 véhicules. Les premiers plans de construction élaborés sur cette parcelle ont été révélés en 2006 lorsque la Fondation Shalom a nommé l'architecte polonais de premier plan Stefan Kuryłowicz (en) pour concevoir une tour. Peu de temps après, la Fondation a été contrainte, par manque de fonds, de vendre le terrain à Tacit Development. Une nouvelle conception a été préparée par l'architecte allemand Helmut Jahn. Jusqu'en 2011, Hines a été le promoteur du projet, mais Tacit, l'investisseur à l'origine du projet, l'a repris. Cosmopolitan Twarda 2/4 était le plus haut immeuble résidentiel achevé à Varsovie, et le deuxième en Pologne (après Sky Tower dans Wrocław). Il est tombé à la troisième place lors de l'achèvement de Złota 44 (en). Galerie Notes et références Voir aussi Liste des plus hauts gratte-ciel de l'agglomération de Varsovie Liens externes Projet sur la page web de Hines Projet sur la page web des architectes Portail de Varsovie Portail des gratte-ciel
Cosmopolitan Twarda 2/4

Il Cosmopolita Twarda 2/4, precedentemente noto come Twarda Tower o Hines Tower, è un grattacielo residenziale nel centro di Varsavia, in Polonia. Caratteristiche L'edificio, sviluppato da Tacit Development Polska, è alto 160 metri e ha 44 piani. La torre comprende 252 appartamenti, con una superficie totale netta di piani fuori terra di 32,000 m2. Il suo piano terra lungo Twarda Street è destinato a fornire spazio commerciale per negozi e servizi, e la sua parte sotterranea è stata progettata per ospitare un parcheggio di 300 veicoli. I primi piani di costruzione sviluppati su questo terreno furono rivelati nel 2006 quando la Fondazione Shalom nominò l'architetto polacco Stefan Kuryłowicz per progettare una torre. Poco dopo la Fondazione è stata costretta per mancanza di fondi a vendere il progetto a Tacit Development. Un nuovo design è stato così preparato dall'architetto tedesco Helmut Jahn. Fino al 2011 Hines è stato lo sviluppatore del programma, ma Tacit, l'investitore dietro la cordata, lo ha assunto. Al completamento Cosmopolitan Twarda 2/4 era l'edificio residenziale più alto di Varsavia e il secondo in Polonia (dopo Sky Tower a Breslavia ). È caduto al terzo posto dopo il completamento di Złota 44. Note Voci correlate Grattacieli più alti della Polonia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Cosmopolitan Twarda 2/4 Collegamenti esterni (EN) Cosmopolitan Twarda 2/4, su Skyscraper Center. Progetto sulla pagina Web Hines, su hines.pl. URL consultato il 19 giugno 2020 (archiviato dall'url originale il 5 gennaio 2015). Progetto sulla pagina web degli architetti, su murphyjahn.com (archiviato dall'url originale il 14 aprile 2012).