NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Гуманітарно-економічна академія в Лодзі

Гуманітарно-економічна академія в Лодзі (пол. Akademia Humanistyczno-Ekonomiczna w Łodzi) – польський приватний вищий навчальний заклад, який знаходиться в Лодзі. Навчальний заклад посідає 5 місце в Польщі серед недержавних ВНЗ з магістратурою в рейтингу видання «Rzeczpospolita» та 85 місце в загальному рейтингу всіх польських ВНЗ (травень 2009 року). У 2007 році в аналогічному рейтингу всіх ВНЗ Польщі академія посіла 76 місце. Характеристика Академія має статус недержавного вищого навчального закладу з 1993 року (запис у реєстрі міністерства народної освіти за № 30 зроблено 5 жовтня 1993 року). У перший 1994/1995 навчальний рік до вищу було прийнято 150 абітурієнтів. Через три роки в ньому вже налічувалося близько тисячі студентів. У 2000/2001 році тут навчалося майже 11 тисяч студентів і слухачів. У цьому ж році ВНЗ отримав право видавати дипломи магістра педагогіки. Черговий навчальний рік розпочався з отримання права присвоювати ступені магістра менеджменту і маркетингу та бакалавра політології. Навесні 2002 року було отримало право вести навчання в магістратурі в галузі інформатики. З 2003 року вищ було уповноважено проводити навчання за десятьма магістерськими, бакалаврськими та інженерними спеціальностями та в аспірантурі. У 2007 році академія отримала право присвоювати докторські ступені з інформатики, мовознавства та мистецтва. 1 квітня 2009 року академія отримала сучасну назву. Структура Факультети та спеціальності Факультет мистецтв: графіка, культурологія, танець; Факультет економіки та управління: внутрішня безпека; економіка; туризм і рекреація; управління; Гуманітарний факультет: журналістики та соціальні комунікації; польська філологія; філологія; Факультет медичних наук і наук про здоров'я: фізіотерапія; косметологія; сестринська справа; дієтологія; Факультет педагогіки і психології: педагогіка; дошкільна та молодша шкільна педагогіка; психологія; Факультет права та адміністрації: адміністрація; політологія; право; Факультет інженерії та інформатики: інформатика; механіка та машинобудування; транспорт. Філії Варшава Водзіслав-Шльонський Свідниця Серадз Тшцянка Ясло Інші підрозділи Інститут дистанційного навчання Польський віртуальний університет Центр післядипломної освіти Центр педагогічних досліджень Відділ міжнародних відносин Бюро європейських проектів Видавництво Наукова книгарня Посилання Офіційний сайт ВНЗ (пол.) Примітки
University School of Physical Education in Kraków

The University School of Physical Education in Krakow (AKF; Polish: Akademia Kultury Fizycznej im. Bronisława Czecha w Krakowie, formerly AWF; Polish: Akademia Wychowania Fizycznego w Krakowie) is an institution of higher education in Kraków, Poland. History The establishment of the Kraków AWF is associated with the 2-year Scientific Course for Candidates for Gymnastics Teachers in Secondary Schools and Teacher Training Colleges, established in 1893 at the Jagiellonian University. The course was conducted near the Faculty of Medicine of the Jagiellonian University. In 1913, it was transformed into a 2-year Physical Education College, which, in addition to educating teachers, organized lectures and practical exercises for all university students. It was the first such institution of university education of PE teachers in Poland. The next step towards university education of PE teachers was the 3-year Physical Education School, established in the interwar period in Poland (1927) at the Faculty of Medicine of the Jagiellonian University. In 1950, the School was transformed into an independent Higher School of Physical Education. Four-year master's studies were also introduced (1954). In 1972, the school was given the name: Academy of Physical Education, and shortly after that it was named after Bronisław Czech. In 1970, the school obtained the right to award the degree of doctor and the degree of habilitated doctor in 1987. References See also List of universities in Poland
Академія фізичної культури імені Броніслава Чеха в Кракові

Академія фізичної культури імені Броніслава Чеха в Кракові, АФК (пол. Akademia Kultury Fizycznej im. Bronisława Czecha w Krakowie, AKF) — державний заклад вищої освіти, створений у Кракові в 1950 році. Історія Заснування Краківської АФК пов’язане зі створеним у 1893 році в Ягеллонському університеті 2-річним Науковим курсом для кандидатів на вчителів гімнастики в середніх школах і вчительських семінаріях. Курс проводився поблизу медичного факультету ЯУ. У 1913 році його було перетворено на 2-річну Студію фізичного виховання, яка, окрім підготовки вчителів, організовувала лекції та практичні заняття для всіх слухачів університету. Це була перша в Польщі університетська установа такого типу для підготовки вчителів фізичного виховання. Наступним кроком у розвитку університетської підготовки вчителів фізичного виховання стала 3-річна Студія фізичного виховання, створене в міжвоєнний період у Польщі (1927) при медичному факультеті Ягеллонського університету. У 1950 році Студію було перетворено на самостійну Вищу школу фізичного виховання. У 1954 році запроваджено 4-річні магістерські студії. У 1972 році заклад отримав назву Академія фізичного виховання, а невдовзі йому було надано ім’я Броніслава Чеха. У 1970 році заклад отримав право присуджувати науковий ступінь доктора, а у 1987 році — ступінь доктора габілітованого. 20 грудня 2024 року закладу надано назву: Академія фізичної культури імені Броніслава Чеха в Кракові. Керівництво закладу Директори 1927–1929 — проф. Вітольд Ґондзікевич 1929–1930 — проф. Ернест Майделль 1930–1939 — проф. Тадеуш Рогальський 1945–1950 — проф. Божидар Шабуневич Заступники директора 1927–1939 — проф. Єжи Каульберш 1945–1949 — д-р Юзеф Фігна 1949–1950 — д-р Ян Бугайський Ректори 1950–1955 — проф. д-р Євгенія Столихво 1955–1959 — доц. д-р Артур Юранд; під час його відсутності у 1956–1959 рр. обов’язки ректора виконував проректор д-р Людомир Мазурек 1959–1965 — проф. д-р Броніслав Ясицький 1965–1968 — проф. д-р мед. Станіслав Ґрохмаль 1968–1978 — проф. д-р габ. Станіслав Панек 1978–1981 — проф. д-р габ. Казімеж Топорович 1981–1987 — проф. д-р габ. Адам Клімек 1987–1993 — проф. д-р габ. Ян Шопа 1993–1999 — д-р габ., надзв. проф. Януш Здебський 1999–2005 — д-р габ., надзв. проф. Маріан Буковець 2005–2008 — д-р габ., надзв. проф. Януш Здебський 2008–2016 — проф. д-р габ. Анджей Клімек 2016–2020 — проф. д-р габ. Александер Тика від 2020 — проф. д-р габ. Анджей Клімек Примітки Посилання Офіційний сайт
Akwarium Jazz Club

Akwarium Jazz Club – pierwszy w Warszawie i jeden z pierwszych w Polsce klubów jazzowych. Klub został otwarty w 1977 roku przy ul. Emilii Plater 49 Został zamknięty w 2000 roku i reaktywowany na krótko w latach 2007–2008. Ponownie otwierany w 2017 i 2019. Historia W latach 70. XX wieku przy ul. Emilii Plater nr 49 znajdowała się kawiarnia Barbara. Wskutek działań Stanisława Cejrowskiego Polskie Stowarzyszenie Jazzowe przejęło budynek i zmieniło nazwę na Akwarium, nawiązując do jego elewacji – większość ścian zewnętrznych była ze szkła. Działalność klubu zainaugurowano we wtorek 26 kwietnia 1977 roku koncertem zespołu Mainstream. Klub gościł głównie (choć nie tylko) krajowych jazzmanów, organizował cotygodniowe jam sessions. 1 lutego 1988 klub przejął Mariusz Adamiak. W 1992 Adamiak zaczął organizować festiwal Warsaw Summer Jazz Days, który stał się najpopularniejszym festiwalem jazzowym w Polsce. Klub zrobił się bardzo znany, także za granicą. 27 kwietnia 2000 ten jedyny wówczas klub jazzowy w Warszawie zamknięto ze względu na planowaną budowę wieżowca. Adamiakowi proponowano podobno inne lokalizacje, jednak ostatecznie Akwarium nie udało się przenieść. Dopiero 2 lutego 2001 klub wyburzono, a na jego miejscu wybudowano wieżowiec InterContinental, oddany do użytku w listopadzie 2003. Klub został w sierpniu 2007 reaktywowany na poziomie -1 kompleksu Złote Tarasy przy ul. Złotej 59 jako Akwarium Jazzarium. W związku z odejściem Mariusza Adamiaka, w kwietniu 2008 działalność koncertowa klubu została zakończona. W czerwcu 2017 Polskie Stowarzyszenie Jazzowe reaktywowało działalność Akwarium Jazz Club na warszawskim skwerze Hoovera przy Krakowskim Przedmieściu. Klub na krótko zawiesił działalność, ponownie został otwarty w czerwcu 2019, po czym ponownie zawiesił działalność, ze względu na wadliwą konstrukcję budynku na skwerze Hoovera, często zalewanego przy ulewach. Wydawnictwa muzyczne zarejestrowane w klubie Akwarium 1994: Wilki Acousticus Rockus 1996: Ryszard Borowski The Night of Flutes 1991-96: Ryszard Borowski i Big Bang Band Big Bands 1999: Ryszard Borowski Mariage Przypisy
Alfa Centrum Białystok

Alfa Centrum Białystok – centrum handlowe, usytuowane u zbiegu ulic A. Mickiewicza i Świętojańskiej w Białymstoku. Działalność Centrum handlowe zostało otwarte 15 października 2008 i było wówczas największym tego typu obiektem w województwie podlaskim. Zbudowane zostało z zachowaniem zabytkowej części murów dawnej fabryki Beckera z 1895 r. Do 2006 roku budynek był zajmowany przez Fabrykę Wyrobów Runowych Biruna. Budowę rozpoczęto w marcu 2007 roku. Inwestor, firma JWK-Invest, zburzył część budynków. Część budynków została natomiast odrestaurowana, m.in. zabytkowy budynek dawnego magazynu wyrobów gotowych, tzw. „Merkury” i budynek wozowni. Zostawiono również ślad po budynku wykańczalni. Stare budynki zostały wkomponowane w bryłę galerii. Powierzchnia całkowita obiektu to 86 tys. m². Powierzchnia handlowo-usługowa to 35 tys. m². W obiekcie znajduje się 150 lokali handlowo-usługowych. W podziemiach ulokowano parking na 800 miejsc. Przypisy Linki zewnętrzne Alfa Centrum fotopolska.eu
Alvernia Studios

Alvernia Studios is a film studio located in Alwernia Municipality, Poland, 18 kilometres (11 mi) west of the Kraków Airport. The studio, with additional offices in Mumbai and Warsaw, produces international features for theatrical releases, video games, music projects, and commercials. History The 13,000 square metres (140,000 sq ft) domed complex features multiple sound stages, the world's biggest spherical shadeless blue screen, music scoring studios, a motion capture system, 16 mm and 35 mm laboratories, a color correction studio, a visual effects department, and a final mix studio. Alvernia Studios activities included the production of feature films and commercials, as well as the implementation of music projects (including the smallest concert of the world), video games, shows and concerts. The studio was founded in 2000 by broadcasting executive Stanisław Tyczyński, a Polish entrepreneur, the founder and former owner of RMF FM. Alvernia Studios was the first non-state film company in post-war Poland. In 2017, the studio was bought by Grupa Gremi, controlled by the entrepreneur Grzegorz Hajdarowicz. He planned to launch an entertainment center in the buildings, but due to the COVID-19 pandemic, the Alvernia xR project was created. It offers productions using augmented reality. On November 30, 2021, there was a fire at the plant. Movies Burning Bush – directed by Agnieszka Holland (Czech Republic, 2013) Bhaag Milkha Bhaag – directed by Rakeysh Omprakash Mehra (India, 2013) Arbitrage – directed by Nicholas Jarecki (USA-Poland, 2012) Vamps – directed by Amy Heckerling (USA-Poland, 2012) Crulic: The Path to Beyond – directed by Anca Damian (Romania-Poland, 2011) Azaan – directed by Prashant Chadha (India, 2011) Essential Killing – directed by Jerzy Skolimowski (Ireland-Norway-Poland-Hungary, 2010) References External links Alvernia Studios – official site Movie Scope Magazine about Alvernia Studios Vicon products Łukasz Maciejewski, Spełniony sen "Smoka" Archived 2010-09-01 at the Wayback Machine – Article from magazine FILM (pl), June 2010 Alvernia Studios (en). Imdb. (access 2014-01-24) https://archive.today/20140901065841/http://www.wieninternational.at/en/aktuell/into-the-bowels-of-the-monster-en
Alvernia Studios

Alvernia Studios – wytwórnia filmowa zlokalizowana przy ul. Ferdynanda Wspaniałego 1 w Nieporazie w gminie Alwernia. Posiada ona również siedzibę w Warszawie oraz przedstawicielstwo w Indiach. Historia Kompleks, który powstał w 2000 roku, składa się z trzynastu kopuł o powierzchni 13 000 m², mieszczących między innymi studia zdjęciowe, studia nagrań, flotę kamperów filmowych, sprzęt zdjęciowy oraz system motion capture oparty na kamerach Vicon. Wytwórnia powstała z inicjatywy Stanisława Tyczyńskiego, a jej działalność obejmowała produkcję filmów fabularnych i reklamowych oraz realizację przedsięwzięć muzycznych (m.in. Najmniejszy koncert świata), gier wideo, widowisk i koncertów. Alvernia Studios była pierwszą w powojennej Polsce niepaństwową wytwórnią filmową. W 2004 kompleks budynków otrzymał I Nagrodę w konkursie Polski Cement w Architekturze. W 2017 roku studio kupiła Grupa Gremi, kontrolowana przez przedsiębiorcę Grzegorza Hajdarowicza. Planował on uruchomić w budynkach centrum rozrywki, ale z powodu pandemii COVID-19 powstał projekt Alvernia xR. Oferuje on produkcje z zastosowaniem rzeczywistości rozszerzonej. 30 listopada 2021 na terenie wytwórni miał miejsce pożar. Filmy W wytwórni zrealizowano między innymi filmy fabularne: „Bhaag Milkha Bhaag”, reż. Rakeysh Omprakash Mehra (Indie, 2013) „Gorejący krzew”, reż. Agnieszka Holland (Czechy, 2013) „Arbitraż” reż. Nicholas Jarecki, (USA-Polska, 2012) „Droga na drugą stronę”, reż. Anca Damian (Rumunia-Polska, 2011) „Aazaan”, reż. Prashant Chadha (Indie, 2011) „Essential Killing”, reż. Jerzy Skolimowski (Irlandia-Norwegia-Polska-Węgry, 2010) Przypisy Linki zewnętrzne Witryna internetowa Alvernia Studios
Ambasada Albanii w Warszawie

Ambasada Albanii w Warszawie (alb. Ambasada e Republikes se Shqiperise ne Republiken e Polonise) – albańska placówka dyplomatyczna znajdująca się w Warszawie przy ul. Altowej 1. Ambasador Albanii w Warszawie akredytowany jest także w Republice Estońskiej, Republice Litewskiej, Republice Łotewskiej i na Ukrainie. Historia Stosunki dyplomatyczne pomiędzy Polską i Albanią nawiązano w 1938. Albania nie otworzyła jednak swojego przedstawicielstwa w Warszawie. Po II wojnie światowej, stosunki dyplomatyczne reaktywowano w 1945, podnosząc je w tym samym roku do szczebla ambasad. W Warszawie był akredytowany ambasador Albanii mający swą siedzibę w Moskwie. W 1950 otwarto ambasadę w Warszawie. W 1957 do Polski przyjechał pierwszy ambasador Albanii. W okresie 1966–1992 utrzymywano stosunki na szczeblu charge d'affaires a.i. Siedziba Ambasada mieściła się w willi (proj. Jana Bogusławskiego) przy ul. Parkowej 27 (1950), obecnie pełniącej funkcję wilii premiera RP, następnie przy ul. Aldony 18 (1951-1957), w willi (proj. Lucjan Korngold, Stefan Koziński, Philip Denis Omer Vanherrewege) Zofii Żochowskiej z Wedlów z 1936 przy ul. Słonecznej 15 (1957-2003), którą wcześniej zajmowała ambasada Bułgarii (1950-1956), a obecnie ambasada Luksemburga (2005-). Od 2004 ambasada Albanii ma swoją siedzibę przy ul. Altowej 1. Zobacz też Ambasada RP w Tiranie Przypisy Bibliografia Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I. Europa 1918-2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2007, s. 584, ISBN 978-83-7452-019-5 Linki zewnętrzne Marian Kałuski: Polacy w Albanii. przeglad.australink.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-25)].
Ausztria varsói nagykövetsége

Ausztria varsói nagykövetsége (németül: Österreichische Botschaft Warschau, lengyelül: Ambasada Austrii w Warszawie) Ausztria és Lengyelország kapcsolatainak egyik kiemelt intézménye. A két ország 1918-ban nyerte el mai formáját, azóta - a háborús éveket leszámítva - élő diplomáciai kapcsolatban vannak és képviseletet működtetnek egymás országában. Története Az osztrák és a lengyel nép közötti kapcsolatok évszázadosak, diplomáciai kapcsolatokra és állandó képviseletre azonban csak a két ország mai formájának elnyerése után volt lehetőség 1918-ban. Varsóban korábban is működött osztrák konzulátus, ez azonban nem a mai Ausztria volt, hanem az Osztrák–Magyar Monarchia és nem Lengyelország, hanem az Orosz Birodalom részeként, Visztula menti határterület néven ismert terület. A főkonzulátus megnyitásáról nincs információnk, de 1890-ben már biztosan működött Varsóban. A közvetlen diplomáciai kapcsolatok és a követség megnyitásának pontos dátuma nem ismert, de 1918 novemberében már Ausztriában tartózkodtak Lengyelország képviselői, feltehetően kölcsönös volt a gesztus. A második világháborút követően 1946. március 5-én rendeződtek kölcsönösen a diplomáciai kapcsolatok, azóta mindkét országban működik a másik országot nagykövetségi szinten képviselő diplomáciai misszió. Lengyelországban 1970-ben nyílt osztrák kulturális központ, a varsói székhelyű intézetet 1997 óta Osztrák Intézetnek hívják, és már három lengyel városban kínál elsősorban nyelvtanfolyamokat: Varsó mellett Krakkóban és Wrocławban. Az Osztrák Intézet a nagykövetségtől függetlenül, de az osztrák Külügyminisztérium szervezeti egységeként működik. Jegyzetek
Ambasada Azerbejdżanu w Polsce

Ambasada Azerbejdżanu w Polsce, Ambasada Republiki Azerbejdżanu (azer. Azərbaycanın Polşadakı səfirliyi) – azerbejdżańska placówka dyplomatyczna znajdująca się w Warszawie przy ul. Zwycięzców 12. Podział organizacyjny Wydział Handlowy: ul. Złota 44 Siedziba Nawiązanie stosunków dyplomatycznych pomiędzy obydwoma krajami datuje się od uznania w 1920 przez rząd Rzeczypospolitej Polskiej niepodległości ówczesnej Republiki Azerbejdżanu. Do czasu uzyskania przez Azerbejdżan w 1991 niepodległości, kontakty z Polską utrzymywano w ramach stosunków ze ZSRR. Stosunki dyplomatyczne z Azerbejdżanem nawiązano w 1992. Od 1998 do 2004 w Warszawie był akredytowany ambasador z siedzibą w Kijowie. W Warszawie przedstawicielstwo dyplomatyczne otwarto w 2004. Zobacz też Ambasada RP w Baku Przypisy Bibliografia Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom III. Azja, Zakaukazie, Australia i Oceania 1918-2009, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2010, s. 286, ISBN 978-83-7452-042-3 Azerbejdżan, 100-lecie nawiązania stosunków dyplomatycznych pomiędzy Republiką Azerbejdżanu i Rzeczpospolitą Polską, [w:] [1]
Ambasada Chile w Warszawie

Ambasada Chile w Warszawie (hiszp. Embajada de Chile en Polonia) – chilijska placówka dyplomatyczna mieszcząca się w Warszawie przy ul. Okrężnej 62. Ambasador Chile w Warszawie akredytowany jest również w Gruzjina Litwie i na Ukrainie. Podział organizacyjny W skład przedstawicielstwa wchodzi: Sekcja Konsularna (hiszp. Sección Consular) Biuro Handlowe (hiszp. Oficina Comercial) - Przedstawicielstwo ProChile Siedziba W okresie międzywojennym Stosunki dyplomatyczne pomiędzy Polską i Chile nawiązano w 1919. W okresie międzywojennym poselstwo Chile funkcjonowało w hotelu Europejskim przy ul. Krakowskie Przedmieście 13 (1924-1925), w pałacyku Szuchów w al. Szucha 6 (1925-1927), przy ul. Mokotowskiej 19a róg ul. Marszałkowskiej 28 (1928) i ul. Mokotowska 14 (1930), w zespole kamienic Bohdanowicza w al. Ujazdowskich 9a m. 12 (1932), oraz przy ul. Koszykowej 6 m. 22 (1933-1934), następnie przy ul. Hożej 29 (1936). W latach 1926–1929 Chile utrzymywało konsulat w Wolnym Mieście Gdańsku, do 1928 konsulat honorowy, m.in. przy Hauptstrasse (obecnie al. Grunwaldzka) 48 (1927), oraz Baumbachallee 166 (ob. ul. Konopnickiej) (1929). Po II wojnie światowej Stosunki dyplomatyczne reaktywowano w 1965. Początkowo ambasada miała swoją siedzibę w hotelu Europejskim przy ul. Krakowskie Przedmieście 13 (1965), ul. Angorskiej 12 (1966-1969), ul. Świętokrzyskiej 36 (1971-1973). W latach 1973–1990 stosunki były zawieszone, a interesy Chile w Polsce reprezentowała ambasada Brazylii. W 1989 Chile otworzyło w Warszawie Konsulat Generalny, następnie podnosząc status przedstawicielstwa do rangi Ambasady w 1990. Początkowo ambasada mieściła się przy ul. Sueskiej 2 (1990), następnie przy ul. Morszyńskiej 71b (1991-1995), ponownie przy ul. Sueskiej 2 (1996), ul. Starościńskiej 1b (2001), obecnie przy ul. Okrężnej 62 (2003-). Zobacz też Ambasada RP w Santiago Konsulat Chile w Gdańsku Przypisy Bibliografia Hanna Dumała: Polska - Ameryka Łacińska. Powojenne stosunki dyplomatyczno-konsularne, Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio K, Politologia. Vol. 4, UMCS Lublin 1997 Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom II. Ameryka Północna i Południowa 1918-2007, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2008, s. 224, ISBN 978-83-7452-026-3
Ambasada Chińskiej Republiki Ludowej w Polsce

Ambasada Chińskiej Republiki Ludowej w Polsce (chiń. 中华人民共和国驻波兰共和国大使馆) – chińska placówka dyplomatyczna mieszcząca się w Warszawie przy ul. Bonifraterskiej 1. Podział organizacyjny Wydział administracyjny Wydział edukacyjny Wydział handlowy Wydział konsularny Wydział kulturalny Wydział naukowo-techniczny Wydział polityczny Wydział wojskowy Konsulat Generalny w Gdańsku, al. Grunwaldzka 1 Przedstawicielstwo Chińskiej Rady Promocji Handlu Zagranicznego (chiń. 中国国际贸易促进委员会, ang. China Council for the Promotion of International Trade), Warszawa, ul. Królewska 18 Historia Stosunki z Republiką Chińską Początek stosunków dyplomatyczno-konsularnych z Chinami datuje się od 1933, kiedy to władze Chin otworzyły poselstwo w Warszawie, z siedzibą w kamienicy „Pod Gryfami”/Fuchsów/Classenów przy pl. Trzech Krzyży 18 (1934), w willi Antoniego Kostaneckiego przy al. Frascati 10 (1936), obecnie nie istnieje, w gmachu Izby Przemysłowo-Handlowej przy ul. Wiejskiej 10 (1935-1937), następnie w kamienicy W. Gutgelda przy ul. Rozbrat 28 (1938-1939). Rezydencja posła była w Białym Pałacyku na Frascati (proj. Szymon Bogumił Zug) z 1779 (1934-1939). Po II wojnie światowej Republika Chińska utrzymywała poselstwo w Warszawie do 10 listopada 1949, które w latach 1948–1949 znajdowało się przy ul. Słonecznej 3. Stosunki z ChRL Stosunki z Chińską Republiką Ludową nawiązano w 1949. Pierwszy ambasador ChRL w Polsce rozpoczął urzędowanie w 1950 w budynku b. przedstawicielstwa Republiki Chińskiej przy ul. Słonecznej 3, następnie w al. Róż 5 (1951-1957). Biuro Radcy Handlowego umieszczono w kamienicy Wolskich przy ul. Flory 9 (1954-1957). W latach 1956–1959 wybudowano przy ulicy Bonifraterskiej kompleks budynków Ambasady Chin (proj. Romuald Gutt, Tadeusz Zieliński, Michał Gutt, Michał Glinka, Aleksander Kobzdej, Alina Scholtz, Lin Luo) w stylu funkcjonalizmu, wraz z budynkami mieszkalnymi i ogrodem. Od 1954 konsulat ChRL funkcjonuje w Trójmieście, początkowo w Gdyni, od 1958 w Gdańsku - w willi Mackensena z 1910 przy ul. Małachowskiego 1 (1959-1962), m.in. wcześniej rezydencja konsula generalnego III Rzeszy (1937-1938), następnie w willi z ok. 1900 w al. Grunwaldzkiej 1 zajmowanej wcześniej m.in. przez Konsulat Stanów Zjednoczonych Ameryki (1947-1954). Zobacz też Ambasadorowie Chin w Polsce Ambasada RP w Pekinie Komitet Centralny Komunistycznej Partii Chin Ministerstwo Spraw Zagranicznych Chińskiej Republiki Ludowej Polsko-Chińska Izba Gospodarcza Chińska Rada Promocji Handlu Zagranicznego Przypisy Bibliografia Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom III. Azja, Zakaukazie, Australia i Oceania 1918-2009, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2010, s. 286, ISBN 978-83-7452-042-3 Daniel Czerwiński: Działania aparatu bezpieczeństwa Polski Ludowej wobec zachodnich placówek dyplomatycznych w Trójmieście na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych XX w. (zarys zagadnienia), Słupskie Studia Historyczne, nr 19, rok 2013, s. 221–238 Linki zewnętrzne Oficjalna strona Budynek ambasady ChRL Lista ambasadorów ChRL w Polsce