NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Schronisko PTTK „Pod Muflonem”

Schronisko PTTK „Pod Muflonem” – schronisko górskie PTTK w Sudetach Środkowych, w Górach Bystrzyckich, w woj. dolnośląskim. Położenie Schronisko położone jest na wysokości 690 m n.p.m., w północno-zachodniej części Gór Bystrzyckich na stoku Ptasiej Góry (745 m n.p.m.). Nazwa schroniska „Pod Muflonem” została nadana z powodu głowy muflona wiszącej w jadalni. Przy schronisku rośnie okazały stary jesion „Bolko” (pomnik przyrody). Z polany w okolicy schroniska oraz z tarasów widokowych rozciągają się widoki na Duszniki-Zdrój, Obniżenie Dusznickie i Góry Stołowe. Do schroniska prowadzi kilka szlaków turystycznych. Historia Pierwsze schronisko w tym miejscu powstało w pierwszej połowie XIX wieku; przeobraziło się z farmy hodowlanej, początkowo była tu tylko restauracja, specjalizująca się w potrawach mlecznych. Pod koniec XIX wieku mleko straciło na znaczeniu, toteż obiekt stał się lokalem serwującym piwo. W tym samym czasie zaczęto przyjmować pierwszych gości, a przy schronisku istniał tor saneczkowy, rozebrany dopiero w latach 70. Po drugiej wojnie światowej obiekt należał początkowo do Orbisu, później został przejęty przez PTTK. W 1959 roku budynek strawił pożar, obiekt odbudowano w 1963 roku. Turystyka Schronisko dysponuje 48 miejscami noclegowymi w pokojach od 2 do 6-osobowych. Szlaki turystyczne Przy schronisku znajduje się węzeł szlaków turystycznych: Polanica-Zdrój – Wolarz – Schronisko PTTK „Pod Muflonem”, Karłów – Narożnik – Kopa Śmierci – Skały Puchacza – Łężyce – Duszniki-Zdrój – Schronisko PTTK „Pod Muflonem” – Biesiec – Schronisko PTTK „Jagodna” (Przełęcz Spalona), droga Szklary-Samborowice – Jagielno – Przeworno – Gromnik – Biały Kościół – Żelowice – Ostra Góra – Niemcza – Gilów – Piława Dolna – Góra Parkowa – Bielawa – Kalenica – Nowa Ruda – Przełęcz pod Krępcem – Tłumaczów – Radków – Skalne Wrota – Pasterka – Przełęcz między Szczelińcami – Karłów – Lisia Przełęcz – Białe Skały – Skalne Grzyby – Batorów – Skała Józefa – Złotno – Duszniki-Zdrój – Schronisko PTTK „Pod Muflonem” – Stare Bobrowniki – Nowe Bobrowniki – Szczytna – Zamek Leśna – Polanica-Zdrój – Przełęcz Sokołowska – Łomnicka Równia – Huta – Bystrzyca Kłodzka – Igliczna – Międzygórze – Przełęcz Puchacza. Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 14: Góry Bystrzyckie i Orlickie. Warszawa; Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1992, ISBN 83-7005-340-8. StanisławS. Junak StanisławS., Schroniska górskie i młodzieżowe województwa wałbrzyskiego, ZofiaZ. Sikora (red.), Wałbrzych: Polska Agencja Promocji Turystyki, 1995, ISBN 83-903104-3-0, OCLC 750779076 . M. Gałowski; Przewodnik turystyczny: Góry Bystrzyckie i Orlickie, Ofic. Wydawnicza „Brama”; Kłodzko 2007; ISBN 978-83-60549-04-9. S. Namysł; mapa turystyczna Góry Bystrzyckie i Orlickie skala 1:40 000; Wyd. „Plan”; Wrocław 2004; ISBN 8388049705.
Schweizerhaus (Niederschlesien)

Das Schweizerhaus (polnisch Schronisko PTTK „Szwajcarka“) ist eine denkmalgeschützte Villa auf dem Kreuzberg (Krzyżna Góra). Geschichte Das Schweizerhaus liegt auf einer Höhe von 520 m n.p.m. in Polen im Landeshuter Kamm, einem Gebirgszug der Sudeten, auf der Kreuzberg (Krzyżna Góra). Die Hütte wurde 1823 im sogenannten Tirol-Stil errichtet. Sie wird von dem PTTK betrieben. Sie ist die einzige Schutzhütte in den Sudeten, die ganz aus Holz gebaut ist. Zugänge Die Hütte ist über mehrere markierte Wanderwege und mit dem Pkw erreichbar. Touren Gipfel Skalnik (944 m) Weblinks Website
Schronisko PTTK „Szwajcarka”

Schronisko PTTK „Szwajcarka” – górskie schronisko turystyczne Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego położone w Sudetach Zachodnich, w Górach Sokolich (Rudawy Janowickie), w woj. dolnośląskim. Schronisko położone jest na wysokości 520 m n.p.m., na południowo-wschodnim stoku Krzyżnej Góry (654 m n.p.m.), na terenie Rudawskiego Parku Krajobrazowego. Mieści się w drewnianym zabytkowym budynku w stylu tyrolskim, wybudowanym w 1823, więc jest najstarszym budynkiem użytkowanym jako schronisko turystyczne w Polsce. Położone jest przy węźle pięciu szlaków turystycznych. Historia schroniska Początek historii schroniska sięga 1823. Wtedy to właściciel zamku w niedalekich Karpnikach, Wilhelm von Hohenzollern (1783-1851), brat króla Prus, Fryderyka Wilhelma III, wydał polecenie zbudowania na Krzyżnej Górze domku myśliwskiego na wzór budynku z Wyżyny Berneńskiej w Szwajcarii. Na parterze znajdowały się pomieszczenia leśniczego, a na piętrze urządzony był gabinet księcia (sala z ogromnym kominkiem zachowała się w schronisku do dziś). W niedługim czasie obiekt stał się miejscem bardzo popularnym. W kilka lat po wybudowaniu domku, na parterze urządzono gospodę. Ów ...piękny dom szwajcarski na wzgórzu (...) wspomniała Rozalia Saulsonowa w wydanej w 1850 r. książeczce pt. „Warmbrunn i okolice jego w 38 obrazach zebranych w 12 wycieczkach przez Pielgrzymkę w Sudetach”, uznawanej za pierwszy polski przewodnik po Karkonoszach. Znamienne są krytyczne słowa, jakie zanotowała pod adresem ówczesnego urządzenia i wyposażenia obiektu: ...pomimo prostoty powierzchownej i urządzenia wewnętrznego, mimo ławek dokoła ścian, stołów i stołków wiejskiej roboty; sprzętów gospodarczych, narzędzi rolniczych, kredensu zdobnego dzbanuszkami, garnuszkami i na płask ustawionymi kolorowymi talerzami itp. – tchnie on udawaniem. Zbytek i zabawka tynkowana ubóstwem (...). Funkcję schroniska "Szwajcarka" (Schweizerei) zaczęła pełnić dopiero w okresie międzywojennym. Po II wojnie światowej budynek był niezagospodarowany i niszczał. W 1950 obiekt przejęło Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze i uruchomiło w nim schronisko turystyczne, a pierwszym jego gospodarzem był Tadeusz Steć. Piesze szlaki turystyczne Szlak Zamków Piastowskich na odcinku: Bobrów - Husyckie Skały - Schronisko PTTK „Szwajcarka” - Przełęcz Karpnicka - Zamek Bolczów - Janowice Wielkie Karpniki - Schronisko PTTK „Szwajcarka” Schronisko PTTK „Szwajcarka” - Sokolik Schronisko PTTK „Szwajcarka” - Krzyżna Góra Przypisy Bibliografia P.Norko; Przewodnik turystyczny z mapami; Rudawy Janowickie; Wyd. „Galileos”; J.Góra 2008r.;ISBN 978-836-0044-94-0 Praca zbiorowa; Mapa Rudawy Janowickie; Skala 1:50 000; Wyd. PPWK „Romera”; Warszawa/Wrocław 1998r.;ISBN 837-0004-96-2 B.W.Szarek; Przewodnik turystyczny; Rudawy Janowickie; Wyd. PTTK „Kraj”; Warszawa/Kraków 2008r.;ISBN 837-0051-85-5
Drei-Kronen-Hütte

Die Drei-Kronen-Hütte (pl. Schronisko PTTK Trzy Korony) liegt auf einer Höhe von 470 m ü. NN in Polen in den Mittleren Pieninen auf einer Böschung über dem Dunajec und unterhalb der Trzy Korony. Unmittelbar flussabwärts beginnt der Dunajec-Durchbruch. Die Hütte hat 86 Planbetten. Das Gebiet gehört zu Sromowce Niżne in der Gemeinde Czorsztyn. Nachdem die 1907 erbaute Henryk-Sienkiewicz-Hütte nach dem Zweiten Weltkrieg nicht wieder aufgebaut wurde, ist die Drei-Kronen-Hütte nunmehr die einzige Schutzhütte in den Mittleren Pieninen. Geschichte Die Hütte wurde von 1929 bis 1930 von der schlesischen Touristikkommission als Herberge errichtet und Schlesische Herberge bzw. Schlesisches Haus genannt. Nach der deutschen Besetzung Polens diente die Hütte der Besatzungsarmee als Grenzstation. Nach dem Zweiten Weltkrieg übernahm die PTTK die Hütte, die seit den 1960er Jahren wieder touristisch genutzt wird. Sie wurde mehrfach umgebaut und modernisiert. Im benachbarten Gebäude ist eine Ausstellung der Abteilung des Pieninen Museums untergebracht. Zugänge Die Hütte ist u. a. zu erreichen: ▬ auf dem gelb markierten Wanderweg von Sromowce Niżne durch die Schlucht Wąwóz Szopczański, den Bergpass Przełęcz Szopka auf den Gipfel Bajków Groń und weiter nach Krościenko nad Dunajcem ▬ auf dem grün markierten Wanderweg zum blau markierten Kammweg auf die Trzy Korony vom slowakischen Kloster Červený Kláštor über die Dunajec-Brücke in Sromowce Niżne zur Hütte Die Hütte ist auch mit dem Auto erreichbar. Die Zufahrt ist jedoch nur für Anlieger frei. Unweit der Hütte befinden sich ein kleines Skigebiet sowie die Anlegestelle für die Floßfahrten auf dem Dunajec durch den Dunajec-Durchbruch. Übergänge ▬ blau markierter Kammweg über den Hauptkamm der Pieninen ▬ rot markierter Pieninenweg entlang des Dunajec durch den Dunajec-Durchbruch Gipfelbesteigungen Gipfel in der näheren Umgebung der Hütte sind in den Mittleren Pieninen: Trzy Korony (982 m) Nowa Góra (902 m) Macelak (857 m) Ostry Wierch (851 m) Cyrlowa Skała (816 m) Czoło (815 m) Flaki (810 m) Macelowa Góra (800 m) Zamkowa Góra (799 m) Łysina (792 m) Czerteż (774 m) Czertezik (772 m) Kozia Góra (771 m) Wdżar (767 m) Białe Skały (749 m) Sokolica (747 m) Podskalnia Góra (743 m) Ociemny Wierch (740 m) Wysoki Dział (731 m) Bajków Groń (716 m) Ula (713 m) Rabsztyn (691 m) Majerz (689 m) Upszar (678 m) Piekiełko (678 m) Facimiech (668 m) Stronia (663 m) Pulsztyn (613 m) Sołtysia Skała (582 m) Klejowa Góra (579 m) Przechodni Wierch (552 m) Siehe auch Durbaszka-Hütte Orlica-Hütte Weblinks Website Literatur Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska: Wielka encyklopedia tatrzańska. Wydawnictwo Górskie, Poronin 2004, ISBN 83-7104-009-1. Józef Nyka: Pieniny. Przewodnik. 9. Auflage. Trawers, Latchorzew 2006, ISBN 83-915859-4-8. Pieniny polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000. Agencja Wydawnicza „WiT“ s.c, Piwniczna 2008, ISBN 978-83-907671-3-0. Ivan Voluščuk: Pieninský Národný Park. AKCENT press service, 1992, ISBN 80-900447-5-1.
Schronisko PTTK na Błatniej

Schronisko PTTK na Błatniej – górskie schronisko turystyczne Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w Beskidzie Śląskim, na Błatnej (Górze Błotnej), na wysokości 891 m n.p.m. Historia Schronisko powstało w latach 1925–1926. Zostało wybudowane przez niemieckie Towarzystwo Turystyczne „Przyjaciele Przyrody” (niem. Touristen-Verein „Naturfreunde”) z Aleksandrowic. Budowniczym był cieśla Jan Krechut z Jaworza. Uroczyste otwarcie nastąpiło 23 maja 1926. Schronisko miało około 50 miejsc noclegowych, w tym 20 na łóżkach. W 1930 koło Polskie Towarzystwo Tatrzańskie z Bielska zakupiło w pobliżu niemieckiego schroniska parcelę, aby wybudować własny obiekt. Ostatecznie, głównie z powodów finansowych (koło, a później oddział bielski rozpoczął budowę schroniska „Dworzec Beskidzki” w Zwardoniu) polskie schronisko nigdy nie powstało. W czasie II wojny światowej Niemcy zajęli schronisko do celów wojskowych. Pod koniec działań wojennych, zimą 1944/1945, zdewastowali budynek, wykorzystując materiał z jego rozbiórki do budowy pobliskich umocnień polowych. Po II wojnie światowej zniszczone schronisko przejęło Polskie Towarzystwo Tatrzańskie i przystąpiło do jego odbudowy (wykorzystano m.in. materiały z budynku gospodarczego). Ponowne otwarcie obiektu nastąpiło już sierpniu 1945. W 1946 schronisko miało 15 miejsc noclegowych w 4 pokojach. W latach 1959–1962 nastąpiła rozbudowa schroniska, pod opieką cieszyńskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Kolejny duży remont miał miejsce w latach 1965–1968 – powstała wówczas obecna jadalnia, zmodernizowano kuchnię i sanitariaty, doprowadzono energię elektryczną oraz zainstalowano centralne ogrzewanie. Obiekt przykryto także nowym dachem. W 2005 zdjęto ze ścian zewnętrznych budynku płyty azbestowo-cementowe i pokryto je drewnianą oblicówką. Warunki pobytu Schronisko ma 50 miejsc noclegowych w pokojach dwu- i wieloosobowych. Do dyspozycji jest bufet z jadalnią, a w sezonie letnim czynny jest również ogródek. Szlaki turystyczne Jaworze Centrum – Siodło pod Przykrą – Schronisko PTTK na Błatniej – Stołów – Trzy Kopce – Klimczok – Schronisko PTTK na Szyndzielni – Kołowrót – Bielsko-Biała Olszówka Bielsko-Biała Wapienica – Kopany – Przykra – Schronisko PTTK na Błatniej Jaworze-Nałęże – Mały Cisowy – Schronisko PTTK na Błatniej Schronisko PTTK na Równicy – Brenna Centrum – Schronisko PTTK na Błatniej Przypisy Bibliografia Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Mały i Beskid Śląski. Bielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, s. 154–169. ISBN 978-83-925599-3-1. Edward Moskała: Schroniska górskie PTTK w województwie bielskim. Warszawa-Kraków: PTTK Wydawnictwo „Kraj”, 1983. ISBN 83-00-00548-X.
Chata PTTK na Hali Kondratowej

Chata PTTK na Hali Kondratowej se nachází v nadmořské výšce 1333 m n. m. v Polsku v Západních Tatrách v dolině Dolina Kondratowa na pastvině Hala Kondratowa. Chata je se svými 20 lůžky nejmenší útulnou v polských Tatrách. Leží na katastrálním území obce Zakopané. Historie Chata byla postavena v roce 1919, ale byla několikrát zničena nebo poškozena lavinami. V letech 1933, 1947 a 1953 musela být znovu postavena. Pojmenována byla po krakovském právníkovi Władysławu Krygowském. Od roku 1954 se chata nachází v Tatranském národním parku. Jejím vlastníkem je PTTK. Přechody Umístění horských chat v Tatranském národním parku K horskému hotelu Kalatówki po modře značené turistické cestě. K chatě Ornak po modré, žluté, červené a zelené turistické značce. K chatě Murowaniec na hranici s Vysokými Tatrami se lze dostat také přes Kuźnicu – místní část města Zakopané nebo přes Kasprowy Wierch. Galerie Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kondratowa-Hütte na německé Wikipedii. Literatura Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin, Wyd. Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25.000, Warszawa, 2005/06, Polkart ISBN 83-87873-26-8. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chata PTTK na Hali Kondratowej na Wikimedia Commons
Kondratowa-Hütte

Die Kondratowa-Hütte (pl. Schronisko PTTK na Hali Kondratowej) liegt auf einer Höhe von 1333 m n.p.m. in Polen in der Westtatra im Tal Dolina Kondratowa auf der Alm Hala Kondratowa. Die Hütte ist mit 20 Planbetten die kleinste Schutzhütte in der polnischen Tatra. Das Gebiet gehört zur Gemeinde Zakopane. Geschichte Die Hütte wurde 1919 errichtet, jedoch mehrmals durch Lawinen zerstört oder beschädigt. So musste sie in den Jahren 1933, 1947 und 1953 erneuert werden. Sie wurde nach Władysław Krygowski benannt, einem Krakauer Rechtsanwalt, der sich um die Tatra verdient gemacht hat. Seit 1954 liegt die Hütte im Tatra-Nationalpark. Sie steht im Eigentum des PTTK. Übergänge ▬ Zum Berghotel Kalatówki über einen blau markierten Wanderweg ▬ ▬ ▬ ▬ Zur Ornak-Hütte über einen blau, gelb, rot und grün markierten Wanderweg Über den Zakopaner Stadtteil Kuźnice bzw. den Gipfel Kasprowy Wierch ist auch die Murowaniec-Hütte an der Grenze zur Hohen Tatra erreichbar. Touren Gipfelbesteigungen Gipfel in der näheren Umgebung der Hütte sind: Kopa Kondracka (2005 m) Kasprowy Wierch (1987 m) Gorczykowa Czuba (1913 m) Wielki Giewont (1894 m) Suchy Wierch Kondracki (1890 m) Pośredni Gorczykowy Wierch (1893 m) Długi Giewont (1867 m) Machajowa Czuba (1860 m) Juhaska Kopa (1800 m) Kobylarzowa Kopka (1843 m) Kondracka Kopka (1770 m) Mały Giewont (1735 m) Sucha Czuba (1696 m) Jaworzyńska Czuba (1625 m) Kalacka Kopa (1592 m) Smreczyński Żar (1560 m) Sucha Czubka (1550 m) Suchy Wierch (1539 m) Kalacka Turnia (1385 m) Myślenickie Turnie (1354 m) Biała Czubka (1333 m) Samkowy Zwornik (1317 m) Bergpässe Kondracka Przełęcz (1725 m) Weblinks Website Literatur Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin, Wyd. Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25.000, Warszawa, 2005/06, Polkart ISBN 83-87873-26-8.
Schronisko PTTK na Hali Kondratowej

Schronisko PTTK na Hali Kondratowej im. Władysława Krygowskiego – schronisko turystyczne położone na Kondratowej Polanie w Tatrach Zachodnich, u stóp masywu Giewontu. Znajduje się na wysokości 1333 m n.p.m., na terenie byłej Hali Kondratowej. Jest to najmniejsze schronisko polskich Tatr (600 m³), dysponujące 24 miejscami noclegowymi w wieloosobowych pokojach. Zarządzane jest przez PTTK. Historia Pierwszy budynek powstał w tym miejscu najprawdopodobniej jeszcze przed rokiem 1910. Był to schron narciarski Jerzego Uznańskiego, w 1913 roku zniszczony przez lawinę. W roku 1933 postawiono tu bacówkę. Obecny budynek został wzniesiony przez Polskie Towarzystwo Tatrzańskie w latach 1947–48 według projektu Bogdana Laszczki. W roku 1950 powiększono go o dodatkowe skrzydło. 26 kwietnia 1953 schronisko zostało zniszczone przez kamienną lawinę, która zeszła ze stoków Długiego Giewontu. Głaz o masie 30 ton wbił się w narożnik jadalni, dwa inne zatrzymały się kilka metrów od budynku. Kierownikiem schroniska w latach 1947–80 był Stanisław Skupień, narciarz i olimpijczyk. Po nim budynkiem kierował jego syn Andrzej. Od jego śmierci w 2003 r. kierownikiem schroniska była Iwona Haniaczyk, wnuczka Stanisława Skupnia i siostrzenica Andrzeja. We wrześniu 2023 r., wraz z rozpoczęciem przebudowy, rodzina Skupniów zakończyła prowadzenie schroniska po 76 latach. Po remoncie obiekt przejął nowy dzierżawca wyłoniony przez PTTK "Karpaty". Od 1994 schronisko dysponuje biologiczną oczyszczalnią ścieków. 23 sierpnia 2009 r. odbyła się uroczystość nadania schronisku imienia Władysława Krygowskiego, znawcy polskich Karpat. W schronisku umieszczono tablice z cytatami z książek Krygowskiego oraz jego rzeźbiony drewniany portret dłuta Franciszka Palki z Nowego Sącza. 31 maja 2022 w schronisku doszło do pożaru, który jednak nie wyrządził większych szkód w obiekcie. 4 września 2023 r. schronisko zostało zamknięte z powodu generalnej przebudowy. Inwestorem remontu było PTTK "Karpaty" w Nowym Sączu. Jeszcze przed rozpoczęciem głównych prac do obiektu doprowadzono nową kanalizację i kabel energetyczny – koszt tych inwestycji wyniósł 2,4 mln zł. W toku przebudowy rozebrano stary budynek z płazów, a w jego miejsce wzniesiono budynek murowany o nieco zwiększonej kubaturze, który obłożono płazami pozostałymi z rozbiórki. Celem prac była przede wszystkim poprawa zaplecza gastronomicznego i sanitarnego oraz rozbudowa skrzydła gospodarczego na zapleczu budynku. Wymieniono także system ogrzewania – dotychczasowe ogrzewanie węglowe zastąpiono pompami ciepła. Ponowne otwarcie nastąpiło 14 czerwca 2025 r. Szlaki turystyczne – niebieski z Kuźnic do schroniska, a stąd dalej na Kondracką Przełęcz i Giewont. Czas przejścia z Kuźnic do schroniska: 1:20 h, ↓ 1 h Czas przejścia ze schroniska na Giewont: 1:45 h, ↓ 1:15 h – zielony od schroniska na Przełęcz pod Kopą Kondracką. Czas przejścia: 1:20 h, ↓ 1 h Kontakt skrytka pocztowa 197 34-500 Zakopane Przypisy Bibliografia Schronisko na Hali Kondratowej. [dostęp 2016-11-06]. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XV. Latchorzew: Trawers, 2007. ISBN 978-83-60078-04-4.
Miziowa-Hütte

Die Miziowa-Hütte (pl. Schronisko PTTK na Hali Miziowej) liegt auf einer Höhe von 1274 Metern Höhe in Polen in den Saybuscher Beskiden am Nordhang des Pilsko. Das Gebiet gehört zur Gemeinde Korbielów. Die Hütte ist nach der Alm Hala Miziowa bekannt. Geschichte Die erste Hütte wurde 1906 geplant, der Erste Weltkrieg machte jedoch die Pläne zunächst zunichte. Schließlich wurde sie 1930 von der Polnischen Tatra-Gesellschaft mit Unterstützung von Karl Stephan Habsburgs für 125 Gäste eröffnet. Während des Zweiten Weltkriegs wurde die Hütte vom Beskidenverein übernommen. 1953 brannte die Hütte ab. Sie wurde in 1971 wieder als Berghütte eröffnet. Nach langjährigen Umbauarbeiten wurde eine neue Hütte 2003 eröffnet. 2018 brannte die alte Hütte endgültig ab. Die Hütte steht im Eigentum des PTTK. Im Gebäude befindet sich auch eine Bergwachtstation. In der Nähe befinden sich Skilifte. Die Hütte liegt am Beskidenhauptwanderweg. Touren Gipfel in der näheren Umgebung der Hütte sind: Pilsko (1557 m) Góra Pięciu Kopców (1534 m) Weblinks Website Literatur Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Żywiecki. Bielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, S. 154–185, ISBN 978-83-925599-4-8.
Lipowska-Hütte

Die Lipowska-Hütte (pl. Schronisko PTTK na Hali Lipowskiej) liegt auf einer Höhe von 1262 Metern Höhe in Polen in den Saybuscher Beskiden auf der Alm Hala Lipowska am Osthang des Gipfelbereichs des Lipowski Wierch. Das Gebiet gehört zur Gemeinde Ujsoły. Die Hütte ist nach der Alm Hala Lipowska benannt. Geschichte Die Hütte wurde 1932 in der Nähe der späteren Rysianka-Hütte durch den Beskidenvereins als Dr. Stonawskihütte eröffnet. Während des Zweiten Weltkriegs wurde die Hütte von der Wehrmacht übernommen und von hier wurden die Partisanentätigkeit in den umliegenden Wäldern bekämpft. Der Nero-Befehl zur Sprengung der Hütte kurz vor Rückzug der Wehrmacht wurde nicht ausgeführt. 1946 wurde die Hütte notdürftig restauriert und wieder der Öffentlichkeit zugänglich gemacht. Die Hütte steht seither im Eigentum des PTTK. In den 1970er Jahren wurde die Hütte ausgebaut und erneuert. Sie liegt unweit des Beskidenhauptwanderwegs. Touren Gipfel in der näheren Umgebung der Hütte sind: Pilsko (1557 m) Romanka (1366 m) Palenica (1343 m) Lipowski Wierch (1325 m) Rysianka (1322 m) Weblinks Website Literatur Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Żywiecki. Bielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, S. 154–185. ISBN 978-83-925599-4-8.
Chata Ornak

Chata Ornak (polsky Schronisko PTTK na Hali Ornak) se nachází v nadmořské výšce 1100 metrů v Polsku v Západních Tatrách v údolí Kościeliska na salaši Mała Polanka Ornaczańska, která je součástí stejnojmenné Hali Ornak. Chata s kapacitou 49 lůžek patří k menším chatám v polských Tatrách. Nachází se na území obce Kościelisko. Historie Chata byla postavena v roce 1948 na místě bývalé chaty (pl. Schroniska na Hali Pysznej), která byla zničena během druhé světové války. Byla pojmenována po Walery Goetelovi. Od roku 1954 se chata nachází na území polského Tatranském národním parku. Je ve vlastnictví PTTK. Přístupy K chatě je přístup mj.: z obce Kościelisko přes místní část Kiry po zeleně značené turistické stezce přes Dolinu Kościeliska a Dolinu Tomanowu žlutě značenou cestou přes Velkou Polanu Ornaczanskou a Dolinku Iwanowskou přes průsmyk Iwaniacka Przełęcz. po černě značené turistické stezce kolem horského jezera Smreczyński Staw. Z Kiry jezdí také koňské povozy a v zimě sáně tažené koňmi až k chatě. Přechody K chatě Kondratowa po modré, žluté, červené a zelené turistické značce. K Chochołowské chatě po zelené a žluté turistické značce Galerie Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Ornak-Hütte na německé Wikipedii. Literatura Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Wydawnictwo Górskie, Poronin 2004, ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25.000. Polkart, Warszawa 2005/06, ISBN 83-87873-26-8. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chata Ornak na Wikimedia Commons Oficiální stránka chaty