Kamienica Pod Gryfami we Wrocławiu

Kamienica Pod Gryfami (niem. Haus Unter den Greifen) – kamienica przy wrocławskim Rynku, wybudowana około roku 1300. Opis Na krawędziach frontonu (szczytu) umieszczone są cztery pary zwierząt heraldycznych jako spływy wolutowe odnoszące się do herbów fundatorów przebudowy, od góry: pelikany orły, które trzymają w łapach tarcze herbowe przedstawiające: lemiesz, który trzyma gryf w klejnocie herbu von Keltscha (na zewnątrz) oraz gwiazdę i półksiężyc z herbu Apolonii von Tarnau (do wewnątrz) gryfy pochodzą z herbu rodu von Költsch lwy pochodzące z herbu Wrocławia (który wywodzi się z herbu Królestwa Czech) lub z herbu Brugii, z której prawdopodobnie pochodził fundator przebudowy. Nad portalem kartusze z herbami Konrada von Keltscha i jego żony, Apolonii von Tarnau. Historia 1587–1589 najwcześniejsza wzmianka o kamienicy, kiedy to została poddana przebudowie w stylu manieryzmu pod kierunkiem architekta Friedricha Grossa. Wtedy też powstał obecny portal dłuta Gerharda Hendrika. XVII w. kolejna przebudowa, podczas której wydzielono sień ze sklepieniem o koszowym przekroju, a w dziedzińcu powstała arkada z toskańską kolumną wspierającą galerię pierwszego piętra. Zaadaptowano poddasze domu na pomieszczenia mieszkalne. Zmodernizowano również fasadę, ozdobiono ją malowidłami olejnymi. Pojawiły się lustra podokienne. 1756 r. w wyniku renowacji odnowiono sztukatorską dekorację fasady i na nowo ją pomalowano. 1762–1764 galeria na pierwszym i drugim piętrze otrzymała kutą żelazną balustradę. 1825 r. w wyniku przebudowy oszklona została galeria pierwszego piętra, a kuta, ażurowa balustrada została omurowana. Fasada została częściowo zmieniona o detal empirowy. 1935 r. w wyniku konserwacji został przywrócony manierystyczny wygląd fasady. 1960 r. podczas remontu rozebrano oficyny oraz galerię drugiego piętra. Galerie z pierwszego piętra przekształcono w otwarty taras i przywrócono ażurową, barokową balustradę. Od ok. 1681 r. budynek należał do spadkobierców Conrada Költscha, od 1761 właścicielem był Ernst Gottfried Stöckel, który w kamienicy prowadził instytucję dobroczynną o nazwie Költzische Fundation założoną w 1681 roku. W XIX wieku właścicielem kamienicy była Issak Guffmann. Do dziś zachowała się jedynie balustrada z pierwszego piętra z umieszczonym nazwiskiem właściciela (Stöckel), a w polach bocznych liczbami 17 i 64 odnoszącymi się do daty powstania balustrady. W pierwszej dekadzie XX wieku w budynku znajdowała się drukarnia książek Ferdinanda Goldsteina. Przypisy Bibliografia WojciechW. Brzezowski WojciechW., Dom mieszkalny we Wrocławiu w okresie baroku, Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 2005 . Rafał Eysymontt, Jerzy Ilkosz, Agnieszka Tomaszewicz, Jadwiga Urbanik (red.): Leksykon architektury Wrocławia. Wrocław: Via Nova, 2011. Olgierd Czerner: Rynek wrocławski. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1976. Maciej Łagiewski: Wrocławscy Żydzi 1850−1944. Wrocław: Muzeum Miejskie Wrocławia, 2010. Zygmunt Wielowiejski: Hermann Krone i inni. Wrocław na fotografii 1840−1900. Wrocław: Via Nowa, 2014. Linki zewnętrzne Wratislaviae Amici - Pod Gryfami na starej i nowej fotografii naszemiasto.pl: Kamienica, w której skarbów strzegą gryfy, czyli nr 2 na wrocławskim Rynku