NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
St. Joseph's Church, Klimontów

St. Joseph's Church (Polish: Kościół św. Józefa w Klimontowie) is a Catholic church in Klimontów, Poland. It was founded by Prince Jerzy Ossoliński in the mid-17th century. Italian builder Wawrzyniec Senes designed the church. It is a registered monument in Poland. The church is influenced by 16th century designs from Giacomo Barozzi da Vignola and Ottaviano Mascherino. History Prince Ossoliński's plan for a church was heavily influenced by architecture that he observed during his time in Rome. He sought out an Italian architect for the designs, and construction began in the 1630s. The architect, Wawrzyniec Senes, used designs from Vignola that were initially meant for the Church of the Gesù. In 1648, the church was made a collegiate church by Piotr Gembicki, the Bishop of Krakow. By the 1650s, construction was still underway, but the church was heavily damaged during the Swedish invasion of Poland. During the 18th century, several people were involved with the rebuilding of the church, including Bishop Wojciech Radoszewski, Reverend Walenty Boxa Radoszewski, Helena Morsztyn, and Jakub Morsztyn. It is a parish church in the modern period. Architecture The church is a notable example of Baroque architecture in Poland. The rare elliptical nave is a product of the church's earlier Italian influences. The nave is domed, with two towers flanking the facade. Corinthian columns and arcades support the dome. Connected to the nave is a rectangular chancel. The main rococo altar features a painting of the patron saint. Notable burials Jerzy Ossoliński, the founder References
Iglesia de San José (Klimontów)

La iglesia de San José de Klimontów (en polaco: Kościół św. Józefa w Klimontowie) es una iglesia católica romana de Polonia del siglo XVII, ubicada en Klimontów, en el condado de Sandomierz (Voivodato de Santa Cruz, Świętokrzyskie). Ejemplo de la arquitectura barroca en Polonia, es el templo principal de la parroquia de Klimontów. Está situada en la Ruta Jacobea de Pequeña Polonia. Historia Fundada en 1637 por Jerzy Ossoliński, fue construida en los años 1643-1650 según el diseño de Wawrzyniec Senes en estilo barroco (basándose en soluciones florentinas y romanas).​ En 1648, el obispo Piotr Gembicki elevó el templo a la dignidad de colegiata con un párroco mitrado. Los problemas relacionados con la falta de fondos para la reconstrucción del colegio capitular provocaron que el obispo de Cracovia, Konstanty Felicjan Szaniawski, privara al templo del privilegio de colegiata en 1730.​ El privilegio de la mitra se mantuvo hasta 1950. Referencias Bibliografía «Informacje na stronach diecezji sandomierskiej». Archivado desde el original el 15 de enero de 2017. Consultado el 9 de septiembre de 2023. «Oficjalna strona internetowa parafii». Enlaces externos Adam Bochnak : Colegiata de San José en Klimontów (1925) en la biblioteca Polona
Kolegiata św. Lamberta w Radomsku

Kolegiata św. Lamberta w Radomsku – kościół wybudowany w latach 1869–1876 w stylu neobarokowym pod nadzorem Konstantego Wojciechowskiego. Historia Pierwszy kościół wraz z parafią istniał tu już zapewne w XI lub XII wieku. Pierwsza wzmianka pisana na ten temat pochodzi z 1379, kiedy to świątynia spłonęła. W 1521 kościół był już murowany. W XV wieku istniał przy nim szpital. W 1624 i 1842 kościół strawiły następne pożary. W 1869 mocno już nadwątlona budowla została zastąpiona nową, według projektu Konstantego Wojciechowskiego. Budowę zakończono w 1875. 17 września 1876 świątynię konsekrował biskup włocławski Wincenty Teofil Popiel. Architektura Posiada trzy wieże od frontu. Prezbiterium i nawa główna posiadają 11 okien. W oknie nad głównym ołtarzem znajduje się witraż przedstawiający Zwiastowanie Najświętszej Marii Panny, dzieło księżnej Eugeniuszowej Lubomirskiej z Kruszyny. W nawach bocznych i w kaplicach znajdują się niewielkie, rozetowe okna, szklone kolorowym szkłem przez Władysława Swiędrowskiego. Siedziba Radomszczańskiej Kapituły Kolegiackiej. Tablice pamiątkowe Kościół posiada bogaty zespół epitafiów i tablic pamiątkowych, upamiętniających m.in.: Zewnętrzne 27 i 74 Pułk Piechoty Armii Krajowej, walczące na ziemi radomszczańskiej (wmurowana we wrześniu 1984 przez towarzyszy broni), kapitana Stanisława Sojczyńskiego „Warszyca” i członków jego oddziału z Konspiracyjnego Wojska Polskiego, pomordowanych w latach 1945-1950 (1990), harcerzy Szarych Szeregów i żołnierzy Armii Krajowej (1988), księdza Jerzego Popiełuszki, ufundowana przez NSZZ Solidarność (1995), Polaków zamordowanych przez Sowietów w łagrach, na Syberii oraz w Kazachstanie w latach 1940-1956, ufundowana przez Związek Sybiraków z Radomska (2001), zesłańców syberyjskich (12 nazwisk, 2001), prof. Grzegorza Białkowskiego, senatora (1989), Wewnętrzne pedagoga Feliksa Fabianiego (1838-1904), Stanisławę Kulską (1865-1890), Karoliny Kulskiej (1858-1887), ks. Franciszka Kmiecia (13.9.1907-3.7.1942), więźnia niemieckich obozów koncentracyjnych w Stutthofie, Sachsenhausen i Dachau, zamordowanego w tym ostatnim w 1942 (2007), kanonika katedry włocławskiej Wincentego Gajewskiego (5.4.1823-4.1.1896), dziekana i proboszcza radomszczańskiego, budowniczego kościoła. Galeria Przypisy
Kollegiatstiftskirche St. Martin (Opatów)

Das Kollegiatstiftskirche St. Martin ist ein römisch-katholisches Kirchengebäude des Bistums Sandomierz in Opatów, Polen. Geschichte Die Kirche wurde ursprünglich im zweiten Viertel des 12. Jahrhunderts von einer Ordensgemeinschaft erbaut. Umstritten ist, welcher Orden es war und wer den Orden nach Opatów geholt hat. Jan Długosz berichtete, es sei Heinrich von Sandomir gewesen, der selbst an einem Kreuzzug nach Jerusalem teilgenommen hat und den Templerorden mit dem Bau beauftragt hat. Möglich ist aber auch, dass die Kirche von Zisterziensern oder Benediktinern erbaut worden ist. Eine Stiftungsurkunde ist nicht erhalten. Die Kirche wurde ursprünglich im romanischen Stil erbaut und im 13. Jahrhundert teilweise gotisch umgebaut. Zwei romanische Portale, zahlreiche Fenster und Säulen aus der Romanik sind erhalten. 1502 wurde die Kirche von Tataren gebrandschatzt und Anfang des 16. Jahrhunderts restauriert. Im 18. Jahrhundert wurde der Innenraum barockisiert. Romanische Details Weblinks Literatur Świechowski Z., Kościelec. Kościół pw. św. Wojciecha. Opatów. Kolegiata pw. św. Marcina, „Pomniki Architektury Polskiej“, z. l, Warszawa 1954.
St. Martin's Collegiate Church, Opatów

The Collegiate church of Saint Martin in Opatow is the Romanesque church of Saint Martin of Tours placed in Opatów, in Świętokrzyskie Voivodeship in Poland. It is the most valuable monument in Opatow, and has been described as one of the most precious relics of Roman architecture in Poland. In 2023, the church was designated an official Polish Historic Monument. History The church possesses the status of collegiate church: the first mention by canons from Opatów comes from the year 1206. It is not known who was the real founder of this temple. Several people claim, according to Jan Długosz, that the son of Bolesław Krzywousty, the duke Henryk Sandomierski and crusader, built the monastery for use by Knights Templar from Jerusalem. Others attribute the church to the Cistercians, the Benedictines, or to Alojzy Dunin, the son of famous Peter. The temple is built in the Romanesque style, and it contains many Gothic elements as well as later Renaissance and baroque details. There are two towers from the western side. The south, Romanesque one, built of the stone cut, it marks out with Romanesque little windows. Second tower, built later, has a simpler shape. There is a Romanesque main portal between the towers with a Gothic portal placed on it. Next to the portal, there are traces of covered entry are with three arcades. The Romanesque portal remained also in northern church-porch, which contains a Gothic-Renaissance portal from 1514. It became decorated with floral motives, in which the coats of arms "Swan" and "Odrowąż" were put in the composition . The former Romanesque little windows in the side naves of collegiate church are covered. There are covered Romanesque little windows in the side naves of the collegiate church. The main aisle of building comes probably from XVI age. It is covered by late-Gothic barrel vault. It has replaced a primitive wooden ceiling. The interior of church is covered by the baroque polychrome from XVIII age. The historic paintings are visible in the walls of presbytery. The walls of main aisle, over arcades, were covered with the allegorical scenes, and on the vault, there are scenes from St. Martin's life. The equipment of interior of collegiate church comes from XVIII age. In the altar on the prolongation of right south nave there is the painting of Divine Mother with Jesus from XVI age. References
Collegiale Sint-Martinuskerk (Opatów)

De Collegiale Sint-Martinuskerk (Pools: Kolegiata pw. św. Marcina) in Opatów, een stad in het district Opatowski van het woiwodschap Święty Krzyż, behoort tot de mooiste romaanse kerkgebouwen van Polen. Geschiedenis Een eerste vermelding van de kerk dateert uit het jaar 1206. Onzeker is wie de kerk heeft gesticht. Er zijn theorieën dat de kerk werd gebouwd door de kruisvaarder Hendrik van Sandomir, zoon van Bolesław III van Polen, als kloosterkerk voor de Orde van de Tempeliers. Anderen schrijven de kerk toe aan Casimir de Rechtvaardige. Weer anderen menen dat de kerk werd gebouwd door de Cisterciënzers of de Benedictijnen. De kerk werd gebouwd als driebeukige basiliek met een transept, twee torens op het westen en drie apsissen aan de oostelijke zijde. De zuidelijke toren met romaanse bioforia (een venster dat in midden door een zuil wordt verdeeld) is de oudste toren, de noordelijke toren is van latere datum en heeft een eenvoudiger vormgeving. Beide torens hebben een barokke bekroning. Alhoewel het transept en het koor in de 16e eeuw een gotische facelift onderging en van pinakels werden voorzien, de muren verhoogd werden en de vensters opnieuw werden ingedeeld, bleef het gebouw de oude vorm houden. Het westelijke romaanse portaal bleef bewaard, al werd er een gotische toegang in geplaatst. Aan beide zijden van het romaanse portaal zijn de sporen te zien van dichtgemetselde toegangen met rondbogen. Interieur De binnenmuren van de kerk zijn bedekt met barokke polychromie uit de 18e eeuw. Er zijn muurschilderijen van historische veldslagen te zien. Rechts is bijvoorbeeld de Slag bij Hundsfeld (1109) te zien en links de Slag bij Tannenberg (1410). In het noordelijk deel van de kerk wordt het Beleg bij Wenen (1683) uitgebeeld. De arcades en de muren van het middenschip zijn versierd met talrijke allegorische scènes, terwijl de gewelven scènes tonen uit het leven van Sint-Martinus, de patroonheilige van de kerk. Het kerkmeubilair dateert uit de 18e eeuw. In de altaarruimte hangt aan de verlenging van het zuidelijk schip een schilderij de Goddelijke Moeder met Jezus uit de 16e eeuw. Mogelijk betreft het een kunstwerk van de Italiaanse schilder Timoteo Viti uit Urbino. In het noordelijk transept bevindt zich het renaissance grafmonument van de familie Szydłowiecki. Onder het reliëf van de liggende graaf Krzysztof Szydłowiecki bevindt zich het meesterwerk getiteld de "Klaagzang van Opatów", een voorstelling van 41 figuren van hoogwaardigheidsbekleders waaronder Sigismund de Oude, hovelingen, muzikanten, zangers en familieleden die rouwen om de dood van de kanselier. Het reliëf stamt uit 1541. Uit de renaissance dateert ook het houten gewelf onder het koor, gedecoreerd met cassettes en polychromie. Naast deze kunstwerken in de collegiale kerk zijn er nog tal van andere waardevolle voorwerpen. Tot de kerkschat behoren o.a. een monstrans uit 1730, twee barokke kelken, een rococo kruisvormig relikwiehouder versierd met wapens en enkele paramenten (één uit de 16e eeuw en één uit 1741). Externe link (pl) Webpresentatie van de Collegiale Sint-Martinuskerk
Biserica Sfântul Martin din Opatów

Biserica Sfântul Martin este o biserică romanică din Opatów, în Voievodatul Sfintei Cruci, Polonia. Edificiul este considerat drept cel mai valoros monument din Opatów, clădire reprezentativă pentru arhitectura romanică din Polonia. Patronul bisericii este sfântul Martin de Tours. Istoric Potrivit cronicarului Jan Długosz mănăstirea ar fi fost construită de fiul lui Boleslav al III-lea al Poloniei, ducele Henryk Sandomierski, cruciatul, pentru Cavalerii Templieri din Ierusalim. Alte surse atribuie biserica cistercienilor, benedictinilor sau lui Alojzy Dunin. Descriere Edificiul a fost construit în stil romanic. Ulterior i-au fost adăugate unele elemente gotice, renascentiste și baroce. Biserica are două turnuri pe latura de vest. Cel din sud, cel romanic, a fost construit din piatră tăiată, și se remarcă prin ferestre mici. Al doilea turn, construit mai târziu, are o formă mai simplă. Există un portal principal romanic între turnuri cu un portal gotic plasat pe el. Lângă portal există urme ale unei intrări acoperite cu trei arcade. Nava centrală a clădirii provine, probabil, din secolul al XVI-lea și este acoperită cu o boltă din perioada gotică târzie, care a înlocuit un tavan de lemn. Interiorul bisericii este acoperit de picturi baroce din secolul al XVIII-lea. Pereții navei centrale, cu arcade, au fost decorați cu scene alegorice, iar pe boltă există scene din viața Sf. Martin. În altar se află o reprezentare a Maicii Domnului cu pruncul Isus din secolul al XVI-lea. Note
Церковь Святого Мартина (Опатув)

Коллегиальная церковь Святого Мартина (пол. Kolegiata św. Marcina w Opatowie) ― церковь, посвящённая Мартину Турскому, в городе Опатув, Польша. Главная достопримечательность города, одно из наиболее примечательных сохранившихся в Польше строений в романском стиле. Церковь имеет статус коллегиальной. Первое упоминание о ней датируется 1206 годом. Неизвестно, кто был настоящим основателем этого храма. Ян Длугош выдвигает версию о том, что им был сын Болеслава III — князь Генрих Сандомирский, крестоносец, который построил здесь монастырь для тамплиеров. Есть также предположение о том, что церковь заложили цистерцианцы или бенедиктинцы. Храм построен в романском стиле, хотя также содержит и множество готических элементов, а также детали, характерные для позднего ренессанса и барокко. На западной стороне сооружения возвышаются две башни. Южная, что построена в романском стиле, была вырезана из камня, в ней расположены окна небольших размеров. Вторая башня, построенная позже, имеет более простую форму. Главный неф здания был построен, вероятно, ещё в XVI веке. Над ним находится позднеготический цилиндрический свод, который заменил собой примитивный деревянный потолок. Стены церкви покрыты барочной полихромией, которая относится к XVIII веку. На стенах пресивитерия находятся картины с историческими сюжетами. Стены главного нефа украшены аллегорическими сценами, а на своде можно увидеть сцены из жизни Святого Мартина. Вся мебель в коллегиальной церкви была изготовлена в XVIII веке. На алтаре находится картина Божьей Матери с Иисусом, которая была написана в XVI веке. В интерьере примечательно скульптурное надгробие Кшиштофа Шидловецкого, выполненное в мастерской Бартоломео Береччи при участии Джованни Чини и украшенное знаменитым бронзовым барельефом. Примечания Ссылки Официальный сайт (польск.)
Kollegiatstiftskirche St. Nikolaus (Końskie)

Die Kollegiatstiftskirche St. Nikolaus ist eine römisch-katholische Kirche in Końskie, Bistum Radom, Polen. Geschichte Die Kirche wurde ursprünglich nach 1218 vom Krakauer Bischof Iwo Odrowąż gestiftet. Die Kirche wurde im romanisch-gotischen Stil erbaut. Ein grundlegender Umbau im spätgotischen Stil erfolgte von 1492 bis 1520. 1749 wurde der Innenraum barockisiert. Von 1902 bis 1903 erfolgte eine gründliche Restaurierung unter Erzbischof Wacław Popławski. 1913 kam der neugotische Glockenturm hinzu. Weblinks Literatur Homepage
Kolegiata św. Mikołaja w Końskich

Kolegiata św. Mikołaja – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat konecki diecezji radomskiej). Jest to kościół późnogotycki, jeden z zabytków w Końskich, wybudowany w latach 1492–1520 na miejscu kościoła romańskiego ufundowanego przez Iwo Odrowąża. W 1749 roku na rozkaz Jana Małachowskiego wzniesione zostało prezbiterium o gwieździstym kształcie, kamienny późnobarokowym ołtarz z kolumnami oraz baldachimem. W latach 1902–1903 kościół został rozbudowany od strony zachodniej, a projektantem był architekt Wacław Popławski. W 1913 roku została wzniesiona wieża z zegarem i trzema dzwonami. Od 1993 siedziba Koneckiej Kapituły Kolegiackiej. Zobacz też Krzyż Prawdziwy Parafia św. Mikołaja w Końskich Przypisy
Basílica de San Nicolás en Leszno

La Basílica Colegiata de San Nicolás en Leszno es una iglesia parroquial de San Nicolás en Leszno, tradicionalmente considerada la iglesia parroquial de Leszno. Historia Construidas en 709-1710 por Pompeo Ferrari, las torres recibieron su forma actual después del incendio de 1790, consagrada en 1841, establecida como colegiata por Juan Juan Pablo II en 2000. En los años 1905-1907 se amplió la parte oriental de la iglesia en estilo neobarroco y se restauró el interior. Arquitectura La iglesia es un edificio de estilo barroco de tipo salón con una decoración de estuco de gran valor. Sobre el antiguo presbiterio hay una cúpula con ricas decoraciones de estuco. El altar mayor es de estilo barroco tardío, obra del arquitecto Jan Stier de Rydzyna. En la sacristía se encuentra el epitafio deAleksander Sułkowski del año 1762. Entre los monumentos más valiosos del siglo XVIII destacan los altares laterales y el púlpito, con una rica decoración escultórica y tallada en madera. En las naves laterales se encuentran ricas lápidas de los hermanos Leszczyński: Rafał, voivoda de Poznań y gran tesorero de la Corona, padre del rey Estanislao, y Bogusław, obispo de Lutsk. Las lápidas están colocadas en nichos decorados con figuras, probablemente según el diseño de Pompeo Ferrari. En la balaustrada del órgano se encuentra el escudo de armas de Wieniawa y una mitra episcopal en memoria del fundador de la iglesia, Bogusław Leszczyński. El preboste del Capítulo Colegiado es el P. Jan Majchrzak, canónigo honorario del Capítulo Metropolitano de Poznań.​ Basílica El 22 de febrero de 2013 Congregación para El culto divino y la disciplina de los sacramentos, en virtud de poderes especiales concedidos por el Papa Benedicto XVI, elevó la iglesia al título y dignidad de basílica menor, otorgándole todos los derechos y privilegios litúrgicos asociados. El domingo 26 de mayo, el arzobispo metropolitano de Poznań, Mons. Stanisław Gądecki, consagró la iglesia y anunció la decisión del Papa Benedicto XVI durante una misa solemne. De este modo, la basílica de Leszno es la cuarta iglesia de la archidiócesis de Poznań que lleva este título, después de la archicatedral y la iglesia parroquial de Poznań y el santuario de Święta Góra. Notas al pie Bibliografía Leszno: mapa de la ciudad. Compañía Editorial Cartográfica Polaca que lleva el nombre de MI. Romer ,1992 Historia de la parroquia de Santa. Nicolás en Leszno , ed. Padre. Konrad Kaczmarek, Leszno 1995,ISBN 83-902954-0-7 Enlaces externos El sitio web de la Basílica Colegiata
Bazylika św. Mikołaja w Lesznie

Bazylika kolegiacka św. Mikołaja w Lesznie – kościół parafialny pod wezwaniem św. Mikołaja w Lesznie, tradycyjnie uznawany za leszczyńską farę. Wybudowany w 1709–1710 przez Pompea Ferrariego, wieże otrzymały obecny kształt po pożarze 1790, konsekrowany w 1841, ustanowiony kolegiatą przez Jana Pawła II w 2000. W latach 1905–1907 przeprowadzono rozbudowę części wschodniej kościoła w stylu neobarokowym oraz restaurację wnętrza. Architektura Kościół jest budowlą halową utrzymaną w stylu barokowym, z niezwykle cenną dekoracją stiukową. Nad dawnym prezbiterium kopuła z bogatą sztukaterią. Ołtarz główny późnobarokowy, wystawiony przez budowniczego Jana Stiera z Rydzyny. W zakrystii epitafium Aleksandra Sułkowskiego z roku 1762. Cennymi zabytkami z XVIII wieku są ołtarze boczne i ambona z bardzo bogatą dekoracją rzeźbiarską i snycerską. W nawach bocznych bogate nagrobki braci Leszczyńskich: Rafała – wojewody poznańskiego i podskarbiego wielkiego koronnego, ojca króla Stanisława oraz Bogusława – biskupa łuckiego. Nagrobki umieszczone są we wnękach zdobionych figurami, prawdopodobnie według projektu Pompeo Ferrariego. Na balustradzie chóru organowego herb Wieniawa i infuła biskupia ku pamięci fundatora kościoła – Bogusława Leszczyńskiego. Wieloletnim prepozytem Kapituły Kolegiackiej był ks. Jan Majchrzak, kanonik honorowy Kapituły Metropolitalnej w Poznaniu (zm. 2025). Bazylika Dnia 22 lutego 2013 r. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, na mocy szczególnych pełnomocnictw udzielonych przez papieża Benedykta XVI, podniosła świątynię do tytułu i godności bazyliki mniejszej, przyznając jej wszystkie związane z tym prawa i przywileje liturgiczne. W niedzielę, 26 maja, arcybiskup metropolita poznański Stanisław Gądecki poświęcił świątynię, a podczas uroczystej mszy świętej ogłosił decyzję papieża Benedykta. Tym samym leszczyńska bazylika jest czwartym kościołem archidiecezji poznańskiej noszącym ten tytuł, obok poznańskiej archikatedry i fary oraz sanktuarium na Świętej Górze. Lista kapłanów posługujących w kościele Plebani, proboszczowie, komendarze Przypisy Bibliografia Leszno: plan miasta. Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. E. Romera,1992 Dzieje parafii św. Mikołaja w Lesznie, pod red. ks. Konrada Kaczmarka, Leszno 1995, ISBN 83-902954-0-7 Linki zewnętrzne Strona bazyliki kolegiackiej
Kolegiata św. Mikołaja w Wolborzu

Kolegiata św. Mikołaja w Wolborzu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu wolborskiego archidiecezji łódzkiej. Historia Jest to kościół pierwotnie gotycki (XV wiek), rozbudowany w XVI wieku, przebudowany w 1766 roku przez Franciszka Placidiego. W drewnianych ołtarzach znajdują się obrazy Franciszka Smuglewicza. W roku 1544 biskup Piotr Gamrat wyniósł kościół do godności kolegiaty, jednocześnie erygując przy niej kapitułę kolegiacką, zatwierdzoną przez papieża Pawła III w 1546 r. W 1819 roku kolegiata została zniesiona decyzją władz carskich. W dniu 6 lipca 2008 r. kościół wolborski odzyskał godność kolegiaty dekretem arcybiskupa, metropolity łódzkiego Władysława Ziółka. W dniu 26 czerwca 2010 roku arcybiskup Władysław Ziółek powołał Kapitułę Kolegiacką Wolborską. Jej prepozytem ustanowił ks. Grzegorza Gogola (proboszcz parafii Wolbórz). W 2015, z okazji 950-lecia miasta, uruchomiono na wieży instalację hejnału miejskiego. Tablice pamiątkowe W kruchcie kościoła wiszą tablice upamiętniające: księdza infułata Bolesława B. Wróblewskiego (1867–1951), lokalnego proboszcza w latach 1906–1910, prezesa wolborskiej OSP, posła na Sejm II RP w latach 1919–1923 (odsłonięta w roku 2001) profesora Edwarda Mąkoszę, założyciela chóru kościelnego w setną rocznicę jego założenia (1904–2004) kapitana Piotra Thury, zm. 6 września 1836 Ponadto na zewnętrznej elewacji wisi tablica upamiętniająca wyjście wojsk polskich z Wolborza pod Grunwald w 1410, ufundowana w 1927 przez Zrzeszenie Piotrkowiaków. Galeria Przypisy Bibliografia Władysław Ziółek, Dekret w sprawie przywrócenia kościołowi św. Mikołaja w Wolborzu tytułu kolegiaty, Łódź 6 lipca 2008 r. Abp 022-776/08 Linki zewnętrzne Oficjalna strona parafii w Wolborzu