NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rezerwat przyrody Krowia Wyspa

Krowia Wyspa – faunistyczny rezerwat przyrody znajdujący się na terenie gmin Wilków i Kazimierz Dolny w województwie lubelskim. Rezerwat leży w obrębie Kazimierskiego Parku Krajobrazowego i obejmuje położoną na Wiśle Krowią Wyspę, piaszczyste mielizny i wody przybrzeżne. Nazwa „Krowia Wyspa” pochodzi stąd, że w przeszłości okoliczni gospodarze wywozili na wyspę bydło, które pasło się tu wolno przez całe lato. powierzchnia: 62,30 ha, z tego ok. 30 ha sama Krowia Wyspa; rok utworzenia: 1991; dokument powołujący: Zarządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 9 października 1991 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody (MP nr 38, poz. 273); przedmiot ochrony (według aktu powołującego): zachowanie stanowisk lęgowych wielu gatunków ptaków. Do gniazdujących na wyspie ptaków należą m.in.: ostrygojad, sieweczka obrożna, sieweczka rzeczna, czajka, mewa białogłowa, mewa czarnogłowa, mewa pospolita, rybitwa zwyczajna, rybitwa białoczelna, cyranka, cyraneczka i tracz nurogęś. Przypisy
Rezerwat przyrody Kruszyn

Rezerwat przyrody Kruszyn – rezerwat leśny o powierzchni 72,75 ha, położony w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie bydgoskim, gminie Sicienko. Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie zboczy pradoliny Noteci z fragmentami typowo wykształconych grądów zboczowych. Obszar rezerwatu podlega ochronie ścisłej (65,71 ha) i czynnej (7,01 ha). Lokalizacja Pod względem fizycznogeograficznym rezerwat znajduje się w mikroregionie Zbocze Kruszyńskie (314.723), na styku mezoregionów: Pojezierze Krajeńskie i Kotlina Toruńska. Zajmuje on strome północne zbocza Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej. Znajduje się ok. 1 km na południe od drogi krajowej nr 10, między miejscowościami Minikowo, Strzelewo i Zielonczyn. Rezerwat jest położony w obrębie korytarza ekologicznego włączonego do sieci Natura 2000: specjalnego obszaru ochrony siedlisk „Dolina Noteci” PLH300004. Charakterystyka Rezerwat chroni fragment lasów liściastych o naturalnym charakterze, głównie grądowych, choć w obniżeniach terenu występuje także łęg olszowo-jesionowy oraz ols. Z uwagi na położenie na malowniczym zboczu pradoliny Noteci, ma charakter zarówno leśny, jak krajobrazowy. W drzewostanie występują głównie: dęby, graby, lipy, brzozy, jesiony, klony i sosny, z domieszką świerka pospolitego, dębu czerwonego, modrzewia europejskiego, olszy czarnej, topoli osiki i kasztanowca. W warstwie krzewów występują najczęściej: trzmielina pospolita i leszczyna. Charakterystycznym rysem rezerwatu jest bogate stanowisko jarzmianki większej. Występują tu pomnikowe okazy dębów szypułkowych. Szlak rezerwatów Wzdłuż Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej, a zwłaszcza jej północnej krawędzi, między Bydgoszczą a Wyrzyskiem, znajduje się ciąg rezerwatów nadnoteckich. Począwszy od Bydgoszczy, można zwiedzić następujące rezerwaty: Kruszyn, Hedera (florystyczny), Las Minikowski (leśny), Łąki Ślesińskie (florystyczny), Skarpy Ślesińskie (florystyczny). Borek (leśny), Zielona Góra (leśny). Zobacz też Dolina Noteci Dolina Środkowej Noteci i Kanału Bydgoskiego Ochrona przyrody w Bydgoszczy Rezerwaty przyrody w Polsce Przypisy
Rezerwat przyrody Kruszewiec

Rezerwat przyrody Kruszewiec – leśny rezerwat przyrody w gminie Lubochnia, w powiecie tomaszowskim, w województwie łódzkim, w pobliżu miejscowości Kruszewiec, około 3 km na północ od granicy administracyjnej Tomaszowa Mazowieckiego. Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 19 kwietnia 1979 roku (M.P. z 1979 r. Nr 13, poz. 77 (ISAP), § 6). Według aktu powołującego, celem ochrony jest zachowanie fragmentu wielogatunkowego lasu liściastego z udziałem jodły na granicy jej zasięgu. Rezerwat początkowo zajmował powierzchnię 50,51 ha. W 1989 roku został powiększony do 81,54 ha i tyle zajmuje do tej pory. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2007 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. W bezpośredniej bliskości znajduje się rezerwat „Starodrzew Lubochniański”. Przypisy
Rezerwat przyrody Krutynia Dolna

Krutynia Dolna – krajobrazowo-florystyczno-faunistyczny rezerwat przyrody położony na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Na terenie rezerwatu leżą: dolny odcinek rzeki Krutyni oraz jeziora: Gardyńskie, Malinówko, Dłużec i Smolak, należą do niego także przyległe lasy, torfowiska i łąki. Celem utworzenia rezerwatu było zachowanie w naturalnym stanie krajobrazu polodowcowego, naturalnych ekosystemów wodnych oraz unikalnego bogactwa flory i fauny, a w szczególności torfowisk wysokich, przejściowych i niskich wraz z ich florą, oraz biotopów ptaków drapieżnych. Rezerwat charakteryzuje się bardzo urozmaiconym ukształtowaniem powierzchni. Rzeka Krutynia jest popularnym szlakiem wodnych spływów kajakowych, a przez teren rezerwatu przebiegają lądowe szlaki turystyczne. Na terenie rezerwatu występują rośliny: storczykowate rosiczka lilia złotogłów sasanka łąkowa zawilec wielkokwiatowy dzwonek boloński orlik pospolity ptaki: orzeł bielik orlik krzykliwy rybołów żuraw puchacz zimorodek derkacz wodniczka Zobacz też rezerwat przyrody Krutynia Przypisy Bibliografia Informator – Leśny Kompleks Promocyjny, Lasy Mazurskie, Puszcza Piska, Wydawca – RDLP Olsztyn Linki zewnętrzne Rejestr Rezerwatów BIP Rezerwat przyrody Krutynia. [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-09-18].
Rezerwat przyrody Krutynia Górna

Rezerwat przyrody Krutynia Górna (do 2019 roku Krutynia) – leśny rezerwat przyrody utworzony w 1983 r. dla ochrony Jeziora Krutyńskiego z zespołem roślinności wodnej wraz z górnym odcinkiem Krutyni oraz przyległymi lasami liściastymi i mieszanymi. Znajduje się na terenie gminy Piecki, w powiecie mrągowskim, w województwie warmińsko-mazurskim. Zajmuje powierzchnię 271,01 ha (akt powołujący podawał 273,12 ha). Obszary leśne w granicach rezerwatu leżą na gruntach będących w zarządzie Nadleśnictwa Strzałowo. Znajduje się tu malowniczy odcinek rzeki Krutyni wijącej się pośród lasów. Rezerwat jest kresowym stanowiskiem zespołów leśnych na Pojezierzu Mazurskim. Rezerwat znajduje się na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Przez teren rezerwatu biegnie ścieżka przyrodnicza „Rezerwat Krutynia” o długości 2,5 km. Na terenie rezerwatu występują rośliny: hildenbrandia rzeczna gąbka słodkowodna – Euspongilla lacustris przylaszczka kokoryczka wonna kokoryczka wielokwiatowa łuskiewnik różowy konwalia majowa konwalijka dwulistna zawilec gajowy zawilec żółty zerwa kłosowa skrzyp zimowy mech wodny – Fontinalis dalecarlica (w Krutyni znajduje się jedyne stanowisko na Pojezierzu Mazurskim) ptaki: bielik dzięcioł czarny sójka łabędź niemy łabędź krzykliwy tracz nurogęś puszczyk lelek kozodój Zobacz też rezerwaty przyrody w Polsce rezerwat przyrody Krutynia Dolna Przypisy
Rezerwat przyrody Krwawe Doły

Rezerwat przyrody Krwawe Doły – leśny rezerwat przyrody w Borach Tucholskich, na pograniczu mezoregionu Bory Tucholskie z Pojezierzem Kaszubskim, na obszarze Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego, na południe od jeziora Chądzie. Administracyjnie położony jest na terenie gminy Stara Kiszewa, w powiecie kościerskim, w województwie pomorskim. Położony jest na planie trójkąta, zajmując pododdziały lasu nr 572b i c Nadleśnictwa Kościerzyna (obręb Bąk, leśnictwo Cięgardło). Rezerwat został utworzony w 1996 roku na powierzchni 13,02 ha. Celem ochrony jest zachowanie fragmentu typowego dla Borów Tucholskich ekosystemu suboceanicznego boru sosnowego świeżego Leucobryo-Pinetum. Teren rezerwatu znajduje się na lekko sfalowanym sandrze na wysokości 146,5–150,3 m n.p.m. Ochronie rezerwatu podlegają głównie starodrzewie boru świeżego, jak również formy przejściowe między borem świeżym a suchym (chrobotkowym), reprezentując mozaikę tych typów lasu typową dla wschodniej części Borów Tucholskich. Większość drzewostanu pochodzi z nasadzeń, będąc pierwszym (ok. stuletnim) i drugim (ok. pięćdziesięcioletnim) pokoleniem lasu na gruntach porolnych. Znajdują się tu również stanowiska licznych gatunków roślin i porostów podlegających ochronie. Łącznie na terenie rezerwatu stwierdzono występowanie około 21 gatunków roślin naczyniowych, 12 gatunków mszaków oraz aż 48 gatunków porostów. Najbliższe miejscowości to osady Olpuch-Dworzec i Cięgardło. Obszar rezerwatu znajduje się na turystycznym Szlaku Kamiennych Kręgów. W pobliżu rezerwatu, ale poza jego obrębem znajdują się łąki i torfowiska wąwozu Krwawe Doły. Rezerwat leży w obrębie Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego i obszaru ptasiego sieci Natura 2000 „Bory Tucholskie” (PLB220009). Stanowi część strefy rdzennej Rezerwatu Biosfery Bory Tucholskie. Na mocy obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2015 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Przypisy Bibliografia Formy ochrony przyrody→ Rezerwaty przyrody. Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Gdańsku. [dostęp 2011-08-10]. (pol.).
Rezerwat przyrody Krywe

Krywe – rezerwat przyrody znajdujący się na terenie gmin Czarna oraz Lutowiska, w powiecie bieszczadzkim, w województwie podkarpackim. Wraz z okolicą wchodzi w skład Parku Krajobrazowego Doliny Sanu oraz obszaru Natura 2000 „Bieszczady” (PLC180001) i Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Karpaty Wschodnie”. Jest to największy rezerwat polskich Bieszczadów – zajmuje powierzchnię 511,73 ha, z czego 432,62 ha stanowią grunty pod zarządem Nadleśnictwa Lutowiska. Rezerwat utworzono po obu stronach przełomowego odcinka Sanu, pomiędzy ujściem potoku Hulski a mostem w Rajskiem. numer według rejestru wojewódzkiego: 39 powierzchnia według aktu powołującego: 511,73 ha dokument powołujący: M.P. 1991.25.172 rodzaj rezerwatu: krajobrazowy typ rezerwatu – krajobrazów podtyp rezerwatu – krajobrazów naturalnych typ ekosystemu – różnych ekosystemów podtyp ekosystemu – mozaiki różnych ekosystemów przedmiot ochrony (według aktu powołującego): przełomowy fragment doliny Sanu pod pasmem Otrytu z wieloma interesującymi zbiorowiskami roślinnymi oraz rzadkimi gatunkami roślin i zwierząt. Jest to centrum występowania polskiej populacji węża Eskulapa. Rezerwat i jego okolice są jedynym w Polsce znanym na początku XXI wieku pewnym stanowiskiem tego gatunku. W tych okolicach żyją również nieco rzadziej gniewosze plamiste, a częściej pozostałe polskie gatunki węży – zaskroniec zwyczajny i żmija zygzakowata. Przypisy Linki zewnętrzne Krywe. [w:] Zielone Podkarpacie [on-line]. [dostęp 2018-08-17].
Rezerwat przyrody Krzemianka

Rezerwat przyrody „Krzemianka” – leśny rezerwat przyrody położony na terenie gminy Czarna Białostocka oraz gminy Dobrzyniewo Duże w województwie podlaskim. Leży w granicach Parku Krajobrazowego Puszczy Knyszyńskiej. Powierzchnia według aktu powołującego: 230,91 ha (obecnie podawana wielkość – 230,63 ha) Rok powstania: 1987 Rodzaj rezerwatu: leśny Cel ochrony: zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych i przyrodniczych ekosystemów leśnych charakterystycznych dla Puszczy Knyszyńskiej, obszarów źródliskowych oraz licznych stanowisk rzadkich i chronionych gatunków roślin i zwierząt. Przedmiot ochrony: łęgi olszowo-jesionowe w dolinie rzeki Krzemianki z licznymi źródliskami oraz kopalnia krzemienia. Przypisy Linki zewnętrzne Opis rezerwatu w Bazie informacji przyrodniczych z terenu woj. podlaskiego. 2004-09-24.
Rezerwat przyrody Krzemienne Góry

Rezerwat przyrody „Krzemienne Góry” – leśny rezerwat przyrody położony na terenie gminy Supraśl w województwie podlaskim. Leży w granicach Parku Krajobrazowego Puszczy Knyszyńskiej. Powierzchnia według aktu powołującego: 73,56 ha (obecnie 79,27 ha) Rok powstania: 1987 Rodzaj rezerwatu: leśny Przedmiot ochrony: typowe dla Puszczy Knyszyńskiej zbiorowiska leśne występujące na wale kemowym. Na terenie rezerwatu występują pagórki i wzgórza (stąd nazwa rezerwatu). Ich zbocza są stosunkowo strome. Wysokości względne wzniesień osiągają nawet 30 m. Przypisy Linki zewnętrzne rezerwat KRZEMIENNE GÓRY. [w:] Zielone Wrota [on-line]. Stowarzyszenie na Rzecz Ekorozwoju "AGRO-GROUP". [dostęp 2018-04-26].
Rezerwat przyrody Krzemieńskie Źródliska

Rezerwat przyrody Krzemieńskie Źródliska – rezerwat przyrody nieożywionej o powierzchni 75,94 ha, utworzony 29 października 2007, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Ińsko, na północno-wschodnim brzegu jeziora Krzemień, 1 km na południowy zachód od Ciemnika, po zachodniej stronie drogi wojewódzkiej Recz-Ińsko. W rezerwacie przyrody znajduje się małe jezioro Chotom, a północno-zachodnim skrajem rezerwatu, z jeziora Krzemień wypływa rzeka Ina. Celem ochrony jest zachowanie źródlisk z rzadkimi zespołami roślinnymi i ostoi fauny. Rezerwat położony jest na terenie Ińskiego Parku Krajobrazowego oraz w granicach dwóch obszarów sieci Natura 2000: obszaru specjalnej ochrony ptaków „Ostoja Ińska” PLB 320008 oraz obszaru siedliskowego „Pojezierze Ińskie” PLH320067. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2013 roku (z późniejszymi zmianami), poszczególne fragmenty rezerwatu objęte są ochroną ścisłą (37,29 ha) lub czynną (38,65 ha). Przypisy
Rezerwat przyrody Krzemionki Opatowskie

Rezerwat przyrody Krzemionki Opatowskie – rezerwat krajobrazowy na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Kamiennej w gminach Bodzechów i Ćmielów, w powiecie ostrowieckim, w województwie świętokrzyskim. Powierzchnia: 378,83 ha Rok utworzenia: 1995 Dokument powołujący: Zarządz. MOŚZNiL z 27.06.1995; M.P. z 1995 r. Nr 33, poz. 396 (ISAP) Numer ewidencyjny WKP: 054 Charakter rezerwatu: częściowy Przedmiot ochrony: neolityczna kopalnia krzemienia pasiastego, a także wyrobiska górnicze i ślady obozowisk górniczych oraz rzadkie i prawnie chronionych gatunków roślin (m.in. bardzo rzadki trzeciorzędowy wawrzynek główkowy, Daphne cneorum) Zobacz też Krzemionki Przypisy Linki zewnętrzne Rezerwat Krzemionki Opatowskie. Nadleśnictwo Ostrowiec Świętokrzyski – Lasy Państwowe. [dostęp 2019-01-07].
Rezerwat przyrody Krzywiczyny

Rezerwat przyrody „Krzywiczyny” – leśny rezerwat przyrody na terenie województwa opolskiego, w powiecie kluczborskim, gminie Wołczyn. Jest położony około 2 km na południowy zachód od miejscowości Komorzno, w obrębie ewidencyjnym Krzywiczyny. Pod względem administracyjno-leśnym należy do Nadleśnictwa Namysłów, obręb Wołczyn. Rezerwat „Krzywiczyny” powołano zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 20 czerwca 1969. Ogólna powierzchnia rezerwatu wynosi 19,84 ha (akt powołujący podawał 19,70 ha). Celem ochrony jest „zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu lasu mieszanego z domieszką jodły Abies alba na krańcach jej północnego zasięgu na Śląsku”. W skład rezerwatu wchodzi niewielka część kompleksu dawnej Puszczy Komorzyńskiej. W drzewostanie, oprócz jodły (w wieku do 180 lat), występują: dąb bezszypułkowy i szypułkowy, buk zwyczajny, grab pospolity, brzoza brodawkowata, sosna zwyczajna, modrzew europejski, świerk pospolity i klon jawor. Stwierdzono tu występowanie 35 gatunków roślin naczyniowych. W runie dominują trawy – kłosownica leśna i śmiałek pogięty, dość licznie występuje naparstnica purpurowa. Rezerwat znajduje się poza granicami wielkoobszarowych form ochrony przyrody. Nadzór sprawuje Regionalny Konserwator Przyrody w Opolu. Na mocy obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2017 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Przypisy Linki zewnętrzne Rezerwat częściowy Krzywiczyny. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-04)].
Rezerwat przyrody Krzywe Koło w Pętli Wdy

Rezerwat przyrody Krzywe Koło w Pętli Wdy – leśny rezerwat przyrody na obszarze Kociewia w kompleksie leśnym Borów Tucholskich, na terenie gminy Osiek w województwie pomorskim. Został utworzony w 1960 roku. Powierzchnia rezerwatu wynosi 10,03 ha (akt powołujący podawał 9,79 ha). Celem ochrony jest zachowanie stanowiska grądu subkontynentalnego Tilio-Carpinetum z udziałem licznych rzadkich, zagrożonych i chronionych gatunków roślin. Rezerwat położony jest w zakolu silnie meandrującej rzeki Wdy w jej bardzo wąskim przesmyku. Granica rezerwatu przebiega skrajem lasu. Dla turystów do zwiedzania jest udostępniona ścieżka, prowadząca przez cały rezerwat. Rezerwat leży na gruntach Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Lubichowo. Nadzór sprawuje Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Gdańsku. Na mocy obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2012 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Rezerwat jest położony w obrębie dwóch obszarów Natura 2000 – obszaru specjalnej ochrony ptaków PLB220009 „Bory Tucholskie” i specjalnego obszaru ochrony siedlisk PLH040017 „Sandr Wdy”, a ponadto na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Borów Tucholskich. Najbliższe miejscowości to Błędno i Suchobrzeźnica. Obok rezerwatu przebiega trasa turystycznego szlaku Jezior Kociewskich. Przypisy
Rezerwat przyrody Krzyżanowice

Rezerwat przyrody Krzyżanowice – rezerwat faunistyczny położony na terenie Nadnidziańskiego Parku Krajobrazowego w gminie Pińczów, w powiecie pińczowskim, w województwie świętokrzyskim. Powierzchnia: 14,61 ha (akt powołujący podawał 18,00 ha) Rok utworzenia: 1954 Dokument powołujący: Zarządz. ML z 17.08.1954; MP. A-82/1954, poz. 953 Numer ewidencyjny WKP: 006 Typ ochrony: czynna Przedmiot ochrony: roślinność stepowa oraz fauna zwierząt niższych niespotykanych nigdzie indziej w Polsce, a także interesujące zjawiska krasowe Położony we wschodniej części Doliny Nidy rezerwat zajmuje część wzniesienia zbudowanego z margli kredowych. Kras pozostawił liczne formy w postaci zapadlisk, wąwozów i jaskiń. Zbocza porasta roślinność o charakterze muraw stepowych ze stepem ostnicowym i stepem łąkowym. Łącznie występuje tu 195 gatunków roślin, m.in. miłek wiosenny, zawilec wielkokwiatowy, ostnica Jana, ostnica włosowata, dziewięćsił bezłodygowy, mikołajek polny, len włochaty, ostrożeń pannoński, pierwiosnek lekarski, pierwiosnek wyniosły. Liczna fauna bezkręgowa, w tym około 30 gatunków reliktowych. Zobacz też Krzyżanowice Dolne Krzyżanowice Średnie Przypisy
Rezerwat przyrody Kręcki Łęg

Kręcki Łęg – leśny rezerwat przyrody w województwie lubuskim, gminie Zbąszynek, w dolinie Leniwej Obry. Chroni dobrze zachowany fragment łęgu olszowo-jesionowego ze stanowiskami wawrzynka wilczełyko, śnieżyczki przebiśnieg, listery jajowatej. W rezerwacie gniazdują m.in. żuraw, orlik krzykliwy i dzięcioł czarny. Obszar rezerwatu objęty jest ochroną ścisłą. Podstawa prawna Nr rej. woj. – 32 Akt prawny obejmujący rezerwat ochroną Zarządzenie Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 18 lutego 1987 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (M.P. z 1987 r. Nr 7, poz. 54 (ISAP)) Inne akty prawne Obwieszczenie Wojewody Gorzowskiego z dnia 16 stycznia 2002 r. w sprawie ustalenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dnia 31 grudnia 1998 r. (Dz. Urz. Województwa Lubuskiego Nr 12, poz. 144) Zarządzenie Nr 18/2010 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 lipca 2010 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Kręcki Łęg” (Dz. Urz. Województwa Lubuskiego Nr 84, poz. 1136) Zarządzenie Nr 15/2013 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 maja 2013 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Kręcki Łęg” (Dz. Urz. Województwa Lubuskiego poz. 1530) Położenie Województwo lubuskie Powiat świebodziński Gmina Zbąszynek Obręb ewidencyjny – Kosieczyn Obręb ewidencyjny – Kręcko w tym: obręb ewidencyjny m. Kosieczyn 15,97 ha (dz. 151/1 – 8,72 ha, dz. 154/1 – 7,25 ha), obręb ewidencyjny m. Kręcko 49,60 ha (dz. nr 152 – 31,34 ha, dz. nr 155 – 18,26 ha). Właściciel, zarządzający Skarb Państwa, Nadleśnictwo Babimost Powierzchnia pod ochroną 65,57 ha Opis przedmiotu poddanego ochronie Teren rezerwatu leży w szerokim i płaskim obniżeniu będącym dnem doliny Leniwej Obry. Rezerwat położony jest na terenie środkowej, zbudowanej z piasków rzecznych dawnych tarasów akumulacyjnych, które są skałą macierzystą dla gleb rezerwatu. W rezerwacie występuje 21 gatunków drzew. Spośród nich 4 występują jako panujące. Są to: olsza czarna, jesion wyniosły, dąb szypułkowy, świerk pospolity, lipa drobnolistna, brzoza brodawkowata, grab zwyczajny. Pozostałe gatunki występują pojedynczo lub sporadycznie. Na terenie rezerwatu wyróżniono 3 typy siedliskowe lasu: Lw, Ol, OlJ. Jest bardzo bogata awifauna, gniazduje tu 48 gatunków ptaków. Są to m.in.: zięba, szpak, pierwiosnek, sikora bogatka, rudzik i kos. Cel ochrony Zachowanie naturalnych zespołów łęgu olszowo-jesionowego i olsu porzeczkowego z drzewami pomnikowymi, stanowisk chronionych i rzadkich gatunków roślin oraz bogatej awifauny. Nie podlega ochronie w zakresie prawa międzynarodowego. Przypisy
Rezerwat przyrody Kręgi Kamienne (województwo pomorskie)

Rezerwat przyrody Kręgi Kamienne – rezerwat przyrody nieożywionej utworzony na mocy Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 15 września 1958 r. Położony jest w południowej części województwa pomorskiego, na terenie Borów Tucholskich, w pobliżu wsi Odry w gminie Czersk. Zarząd nad rezerwatem sprawuje miejscowe Nadleśnictwo Czersk. W roku 2020 rezerwat został powiększony o około 4,6 tys. m kw., ponadto wyznaczono wokół niego otulinę o powierzchni blisko 50 hektarów. Informacje ogólne Rezerwat obejmuje kompleks leśny o powierzchni 16,91 ha, na terenie którego znajduje się cmentarzysko plemienia Gotów – charakterystyczne kurhany i kręgi kamienne pochodzące z początków naszej ery. Szatę roślinną rezerwatu reprezentują dwa główne zbiorowiska, to jest subatlantyckie wrzosowisko porastające bezleśne „kręgi” oraz subkontynentalny bór sosnowy świeży, w którym dominuje 120-letni drzewostan sosnowy z niedużą domieszką brzozy. Największą atrakcją florystyczną rezerwatu są porosty spotykane tu w ogromnej różnorodności i bogactwie. Obszar rezerwatu znajduje się na turystycznym Szlaku Kamiennych Kręgów. Rezerwat leży w obrębie obszaru specjalnej ochrony ptaków Bory Tucholskie (PLB220009). Przyroda Niezwykle cenną i unikatową w skali Niżu Środkowoeuropejskiego wartością rezerwatu „Kręgi Kamienne” są porosty. Jedne z nich mają postać szarych, żółtawych lub brązowych listkowatych rozet pokrywających niemal całkowicie górną powierzchnię wielu głazów. Inne to ciemne, szarawe lub żółtawe skupienia „skorupek” i „proszków”. Stwierdzono tu ok. 85 gatunków, głównie naskalnych, z czego połowa jest typowa dla gór. Dojazd Do parkingu przy rezerwacie można dotrzeć samochodem lub innym pojazdem, odjeżdżając z Czerska (z trasy Chojnice – Gdańsk) 10 km na północ do miejscowości Odry, w których warto najpierw odwiedzić muzeum poświęcone „Kamiennym Kręgom”. Zobacz też Odry (cmentarzysko) Przypisy