NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Бендзин (станция)

Бендзин (пол. Będzin) — пассажирская и грузовая железнодорожная станция в городе Бендзин (расположена в дзельнице Малобондз), в Силезском воеводстве Польши. До 2024 г. имел 1 платформу и 2 пути. Станция построена на линии Варшаво-Венской железной дороги в 1859 году, когда эта территория была в составе Царства Польского. Ссылки Информации в базе atlaskolejowy.pl (пол.) Информации в базе bazakolejowa.pl (пол.) Информации в базе semaforek (пол.) Вокзал на сайте polskaniezwykla.pl (пол.) Фотографии в базе fotopolska.eu
Kościół św. Antoniego Padewskiego, św. Stanisława oraz Matki Boskiej Różańcowej w Tomaszowie Mazowieckim

Kościół świętego Antoniego Padewskiego, świętego Stanisława oraz Matki Boskiej Różańcowej – rzymskokatolicki kościół parafialny w Tomaszowie Mazowieckim należący do dekanatu tomaszowskiego archidiecezji łódzkiej. Jest to świątynia wybudowana w latach 1862–1864, następnie została rozbudowana w latach 1888-1891 według projektu architekta Konstantego Wojciechowskiego z Warszawy. Budowla została wzniesiona w stylu neorenesansowym, na planie krzyża, składa się z trzech naw. Kościół jest murowany, jedynie pierwotne sklepienie w nawie głównej od ambony do chóru muzycznego jest drewniane. Świątynia jest orientowana i ozdobiona na frontonie dwiema wieżami. W dniu 28 maja 1899 roku została konsekrowana przez biskupa Kazimierza Ruszkiewicza, sufragana warszawskiego. Do wyposażenia kościoła należą 3 ołtarze drewniane: ołtarz główny, ołtarz św. Franciszka i Matki Bożej Częstochowskiej, 2 ołtarze marmurowe: Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Miłosierdzia Bożego. Zabytkowa ambona posiada drewniany korpus, zapledzie, baldachim oraz metalowe schody z balustradą. Ołtarze i ambona są ozdobione czarną polichromią ze złoconymi ornamentami. Zobacz też Parafia pw. Najświętszego Serca Jezusowego przy ulicy Spalskiej – świątynia wybudowana przez Tomaszowską Fabrykę Sztucznego Jedwabiu (późniejszy Wistom); Parafia św. Jadwigi Królowej przy ulicy Warszawskiej, na największym osiedlu mieszkaniowym w Tomaszowie Mazowieckim – Niebrowie. Przypisy
Kawęczyn Heat Plant

The Kawęczyn Heat Plant is a coal-fired heat plant at osiedle Kawęczyn in Rembertów district of Warsaw, Poland. It was operated by Vattenfall but their Polish operations were taken over by Polish energy company PGNiG in 2012. The heat plant has an installed thermal capacity of 512 MW. It has one 300-metre (980 ft) high flue gas stack, which is one of Poland's tallest free standing structures. See also List of towers References External links www.skyscraperpage.com
Ciepłownia Kawęczyn

Ciepłownia Kawęczyn – ciepłownia znajdująca się przy ul. Chełmżyńskiej 180, na Kawęczynie, w dzielnicy Rembertów w Warszawie. Właścicielem zakładu jest spółka Orlen Termika S.A. Opis Budowa Ciepłowni Kawęczyn rozpoczęła się w 1979 roku. Zakład został uruchomiony w 1983 roku. Jest najmłodszym i trzecim co do wielkości źródłem ciepła dla Warszawy. Jej moc cieplna to 453 MWt. Ciepłownia spełnia dyrektywę UE dla istniejących źródeł szczytowych i jest uruchamiana gdy średniodobowa temperatura zewnętrzna spadnie poniżej -1℃. W wyniku inwestycji mających na celu dostosowanie zakładu do bardziej restrykcyjnych norm emisji spalin wybudowane zostały dwie nowe jednostki, które zastąpiły jeden z kotłów węglowych, wyłączony z eksploatacji z końcem kwietnia 2025 roku. W 2023 przekazano do eksploatacji farmę fotowoltaiczną o mocy 0,999 MWp. Komin ciepłowni Kawęczyn ma wysokość 300 metrów. Zobacz też Lista najwyższych konstrukcji w Polsce Przypisy Linki zewnętrzne Ciepłownia Kawęczyn na stronach Orlen Termika
Kościół św. Witalisa Męczennika w Tuszynie

Kościół Świętego Witalisa Męczennika – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu tuszyńskiego archidiecezji łódzkiej. Historia i architektura Jest to świątynia wybudowana w latach 1860–1862 i ufundowana przez A. Płodowskiego, właściciela wsi Żeromin, zaprojektowana zapewne przez architekta z Warszawy, Józefa Orłowskiego. W 1927 roku została rozbudowana według projektu architekta Oskara Sosnowskiego. Posiada uproszczone cechy stylu neoromańskiego. Budowlę poświęcił w dniu 19 września 1882 roku arcybiskup Wincenty Teofil Popiel. Do wyposażenia kościoła należą ołtarz główny, znajduje się w nim obraz Matki Bożej, zwanej Tuszyńską, ołtarz św. Teresy od Dzieciątka Jezus, ołtarz św. Witalisa Męczennika patrona parafii i świątyni, ołtarz św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, organy stare piszczałkowe, mechaniczne, 3 dzwony wykonane ze spiżu oraz gipsowe Stacje Drogi Krzyżowej. Galeria Przypisy
Parsowo

Parsowo [parˈsɔvɔ] (German: Parsow) is a village in the administrative district of Gmina Biesiekierz, within Koszalin County, West Pomeranian Voivodeship, in north-western Poland. It lies approximately 7 km (4 mi) south-west of Biesiekierz, 17 km (11 mi) south-west of Koszalin, and 119 km (74 mi) north-east of the regional capital Szczecin. For the history of the region, see History of Pomerania. References
Parsowo

Parsowo est une localité polonaise de la gmina rurale de Biesiekierz, située dans le powiat de Koszalin en voïvodie de Poméranie-Occidentale. Elle se situe à environ 11 km au sud-ouest de la ville de Koszalin et 125 km au nord-est de la capitale régionale Szczecin. Géographie Personnalités liées à la ville Georg Konrad von der Goltz (de) (1704-1747), Generalmajor prussien Notes et références Portail de la Pologne
Parsowo

Parsowo (do 1945 r. niem.: Parsow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Biesiekierz. Według danych z 31 grudnia 2005 r. wieś miała 304 mieszkańców. Parsowo to miejscowość o charakterze turystycznym. Pobliski zabytkowy kościół. W okolicach Parsowa rośnie również ok. 200-letni dąb szypułkowy o obwodzie 7 m. i wysokości 23 m. Obecnie na terenie wsi znajduje się punkt biblioteczny oraz świetlica wiejska, przy której działa zespół taneczny „Deja vu”. Organizowane są tu przedsięwzięcia kulturalne, szkolenia i spotkania mieszkańców. Historia Siedziba rycerska i wieś Parsowo wymieniona została po raz pierwszy w dokumencie księcia Kazimierza I z 1172 roku. W XIII wieku Parsowo przeszło w posiadanie rodziny rycerskiej von Parsow (do 1658 roku), następnie w ręce starego rodu pomorskiego von Heydenbreck. W latach 1764–1772 cały majątek stopniowo odkupił Fryderyk Wilhelm von Gerlach, którego pomnik nagrobny zachował się w ruinach rodowego cmentarza (cmentarz obecnie w części odbudowany). Zespół pałacowo-parkowy Obecny wygląd zespołu pałacowo-parkowego z pałacem zawdzięcza kolejnym potomkom rodu von Gerlach. Pałac późnobarokowy z końca XVIII w., piętrowy. Budowlę poszerzają skrajne pawilony, w narożach masywne przypory w kształcie ośmiobocznych wież. Elewacja główna na osi fasady z półkolistym ryzalitem z głównym wejściem, nad którym znajduje się kartusz z herbem rodziny von Gerlach, właścicieli od 1764. Natomiast od strony ogrodu ganek. Po 1974 roku rozpoczęto remont obiektu. Obecnie pałac pełni funkcję Domu Pomocy Społecznej dla osób starszych, przewlekle chorych somatycznie. Na pomysł założenia w tym pałacu Domu Pomocy Społecznej wpadł Anselm Młodzik, założyciel i wieloletni dyrektor placówki. Dzięki niemu powstał DPS, który również dzięki niemu został wyremontowany i oddany do użytku w listopadzie 1992 roku. W 2008 roku po śmierci dyrektora, dom dostał imię Anselma Alojzego Młodzika. W parku przy pałacu rośnie buk zwyczajny czerwonolistny i jesion wyniosły, które liczą sobie ok. 170 lat, a także 200-letnie trzy zrośnięte jodły pospolite i 250-letni cis pospolity. Przypisy
Gołubie Kaszubskie railway station

Gołubie Kaszubskie railway station is a railway station serving the town of Gołubie, in the Pomeranian Voivodeship, Poland. The station is located on the Nowa Wieś Wielka–Gdynia Port railway. The train services are operated by SKM Tricity. The station also used to lie on the Kościerzyna–Gołubie Kaszubskie railway until its closure in 1930. This line has been dismantled. The station used to be known as Golben under German occupation. Modernisation In 2014 the station was modernised. The modernization included replacing the switches and the surface of the main and passing tracks, and constructing a new platform. An integration hub was opened in October 2017. Train services The station is served by the following services: Pomorska Kolej Metropolitalna services (R) Kościerzyna — Gdańsk Port Lotniczy (Airport) — Gdańsk Wrzeszcz — Gdynia Główna Pomorska Kolej Metropolitalna services (R) Kościerzyna — Gdańsk Osowa — Gdynia Główna References Gołubie Kaszubskie article at Polish Stations Database, URL accessed at 6 March 2006 This article is based upon a translation of the Polish language version as of July 2016.
Gołubie Kaszubskie

Gołubie Kaszubskie – stacja kolejowa w Gołubiu, w gminie Stężyca, w województwie pomorskim. Ruch pasażerski Na stacji zatrzymują się pociągi Polregio kursujące na trasie między Kościerzyną a Gdynią Główną (część połączeń przez Gdańsk Wrzeszcz). Stacja została zmodernizowana w 2014 r. Modernizacja obejmowała wymianę rozjazdów oraz nawierzchni toru głównego, mijankowego, budowę nowego peronu. W październiku 2017 otwarto węzeł integracyjny. Przez stację przebiega linia kolejowa nr 201, łącząca stacje Nowa Wieś Wielka i Gdynia Port. Odcinek przechodzący przez Gołubie otwarto w roku 1930. Zastąpił on istniejącą od 1901 roku linię Kościerzyna – Gołubie Kaszubskie. Przypisy Linki zewnętrzne Gołubie Kaszubskie, [w:] Ogólnopolska Baza Kolejowa – bazakolejowa.pl [online] [dostęp 2026-01-24] .
Borowie

Borowie es un pueblo de Polonia, en Mazovia.​ Es la cabecera del distrito (Gmina) de Borowie, perteneciente al condado (Powiat) de Garwolin. Se encuentra aproximadamente a 11 km al noreste de Garwolin, y a 61 km al sureste de Varsovia. Su población es de 400 habitantes. Entre 1975 y 1998 perteneció al voivodato de Siedlce. Referencias
Borowie

Borowie (prononciation : [bɔˈrɔvjɛ]) est un village polonais de la gmina de Borowie dans le powiat de Garwolin de la voïvodie de Mazovie dans le centre-est de la Pologne. Il est le siège administratif de la gmina appelée gmina de Borowie. Il se situe à environ 11 kilomètres au nord-est de Garwolin (siège du powiat) et à 61 kilomètres au sud-est de Varsovie (capitale de la Pologne). Le village possède approximativement une population de 400 habitants en 2006. Histoire De 1975 à 1998, le village appartenait administrativement à la voïvodie de Siedlce. Références Portail de la Pologne
Borowie

Borowie – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Borowie. Miejscowość jest siedzibą gminy Borowie oraz rzymskokatolickiej parafii Świętej Trójcy. Historia W miejscu obecnej wsi Borowie od czasów średniowiecznych znajdowała się wieś Jastrzębie. Dokument datowany na rok 1529 odnotowuje istnienie kościoła z adnotacją „Jastrabye”. W tym czasie wieś należała do kasztelana liwskiego Jana Warszewickiego. W 1548 r. staraniem właściciela kościół zostaje podniesiony do rangi parafii, a wieś 21 stycznia otrzymuje akt lokacyjny pozwalający założyć miasto na prawie magdeburskim. Równocześnie ze względu na rosnące w okolicy lasy nazwa miejscowości została zmieniona z Jastrzębie na Borowie. Nie zachował się herb miasta, ale wiadomo, że wraz z jego nadaniem wydano pozwolenie na organizowanie trzech jarmarków rocznie i jednego targu tygodniowo. Osadników obowiązywało zwolnienie z podatków przez okres 20 lat. Dokumenty z II poł. XVI wieku odnotowują liczbę 200 mieszkańców, co wówczas zaświadczało o niebagatelnej wielkości miasta. Kres rozwoju przyniósł miastu potop szwedzki, kiedy to miasto zostało złupione, a mieszkańcy zdziesiątkowani. W późniejszych latach nie odnotowywano faktu, że Borowie jest miastem. W 1919 została założona jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej w Borowiu. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Borowie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego. Zabytki zespół pałacowo-dworski z początku XIX w., obecnie siedziba urzędu gminy, klasycystyczny kościół pw. Świętej Trójcy z 1831 r. barokowa dzwonnica-brama z 1715 roku. Edukacja W Borowie działa Zespół Oświatowy, w skład którego wchodzi:: Publiczna Szkoła Podstawowa im. Aleksandra Sasimowskiego, Publiczne Przedszkole „Jaś i Małgosia”, W Zespole Oświaty działało Publiczne Gimnazjum im. Aleksandra Sasimowskiego. We wsi znajduje się Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy Kultura i sport Gminny Ośrodek Kultury: Gminna Biblioteka Publiczna Gminna Izba Pamięci Gminna Orkiestra Dęta Zespoły ludowe: „Borowianki”, „Iwowianki”, „Lalinianki”, Zespół Ludowy z Chromina Hala sportowa, kręgielnia, siłownia Boisko Orlik przy Zespole Oświatowym Klub Sportowy „Jastrzębie Borowie” Klub Motocyklowy „Jastrabye Borowie” Komunikacja Przez Borowie przebiega droga krajowa nr 76 Wilga – Garwolin – Borowie – Łuków. Komunikację obsługuje PKS Garwolin oraz prywatni przewoźnicy, którzy zapewniają połączenia lokalne i do Warszawy. Ludzie związani z Borowiem Przypisy Linki zewnętrzne Borowie, Borowo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 321 .
Borowie

Borowie [bɔˈrɔvjɛ] é um povoado no condado de Garwolin, na voivodia da Mazóvia, no centro-leste da Polônia. É a sede da Comuna de Borowie. Fica a aproximadamente 11 quilômetros a nordeste de Garwolin e 61 km a sudeste de Varsóvia. Possui cerca de 400 habitantes. Referências
Борове (Ґарволінський повіт)

Борове (пол. Borowie) — село в Польщі, у гміні Борове Ґарволінського повіту Мазовецького воєводства. Населення — 581 особа (2011). У 1975-1998 роках село належало до Седлецького воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Борове (Ґарволінський повіт) .
Kościół Wszystkich Świętych i św. Jakuba w Giecznie

Kościół Wszystkich Świętych i świętego Jakuba – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu ozorkowskiego archidiecezji łódzkiej. Świątynia została wzniesiona w latach 1717–1721. Ufundował ją Jan Pokrzywnicki – kanonik gnieźnieński, proboszcz krakowski i złakowski. Jest to budowla drewniana, posiadająca konstrukcję zrębową, oszalowana. Jej korpus został wybudowany na planie prostokąta i składa się z trzech naw o jednakowej wysokości rozdzielonych czterema parami słupów. Prezbiterium jest węższe, wielobocznie zamknięte. Przy nim od strony wschodniej znajduje się murowana prostokątna zakrystia, przy korpusie od strony południowej jest umieszczona kwadratowa kruchta. Wnętrze nakryte jest stropami płaskimi, chór muzyczny jest podparty dwoma słupami. Odrzwia posiadają falisty wykrój nadproża. Kościół nakryty jest dachami dwuspadowymi, gontowymi, nad nawą znajduje się wieżyczka z sygnaturką. Budowla została konsekrowana w dniu 18 listopada 1721 roku przez księdza Sebastiana Kasprowicza, kanonika łęczyckiego i proboszcza piątkowskiego za zgodą arcybiskupa gnieźnieńskiego Stanisława Szembeka. Do wyposażenia świątyni należą: ołtarz główny w stylu barokowym wykonany w 1720 roku, mieszczący rzeźby świętych Apostołów Piotra i Pawła na bramkach i obrazy: Matki Bożej z Dzieciątkiem, w stylu barokowym (sukienka reprezentuje styl rejencji) oraz Wszystkich Świętych z XVIII wieku (pełniący rolę zasłony), pozostałe ołtarze: z lewej i prawej strony prezbiterium w stylu barokowym: mieszczące krucyfiks i obraz św. Rocha; w nawach bocznych w stylu barokowym z 1720 roku mieszczący obraz Komunii św. Stanisława Kostki, ozdobiony sukienką i wotami (ofiarowanymi przez Zendriona Maszkowskiwgo, właściciela Gieczna) i św. Anny Samotrzeć z XVIII wieku. Ambona w stylu barokowym ozdobiona obrazem św. Barbary z datą 1670 rok, chrzcielnica drewniana w stylu empirowym, organy wykonane w 1892 roku, stacje Drogi Krzyżowej w formie płaskorzeźby malowanej w 1990 roku oraz 3 dzwony. . Przypisy
Šikmá věž (Ząbkowice Śląskie)

Šikmá věž (polsky Krzywa wieża) patří k pamětihodnostem dolnoslezského města Ząbkowice Śląskie v okrese Ząbkowice Śląskie v Dolnoslezském vojvodství. Nachází se v centru města v blízkosti náměstí (rynku). Věž je vysoká 34 m a od svého středu se v horní části vychyluje o 2,14 m. Historie Věž byla vybudována ve středověku, nejspíše na počátku 15. století (do dnešních dní se nedochovaly žádné informace o jejím původu). Kromě toho, že není přesně známo její stáří není ani znám účel, za jakým byla věž zbudována. Existuje několik možností; že se jednalo o součást hradu – tuto možnost potvrzuje fakt, že zdivo spodní části věže je zbudováno z kamene, nikoliv z cihel. V spodní části (do 10 m výšky) dosahuje tloušťka zdí navíc až čtyř metrů. Kromě této existují i další teorie, např. že se jednalo o původně věž středověkého opevnění (předtím, než došlo k posunu hradeb dál od náměstí), či jen a pouze o městskou zvonici. Od svého vzniku až do druhé světové války plnila věž právě úlohu zvonice. Po osvobození a připojení původního města Frankenstein k Polsku zůstal objekt dlouhou dobu opuštěný. První rekonstrukce věže byla provedena v 60. letech a další o několik dekád později (dokončena v roce 2007). K naklonění věže došlo nejspíše v roce 1598 v souvislosti buď s geologickými pohyby, či podmáčeným podložím. V průběhu let se naklonění věže neustále zvětšuje. Jen mezi lety 1977 a 2007 narostlo o 15 cm. Do požáru, který město postihl v roce 1858, byl vršek věže opatřen kovovou kopulí. Dnes se na něm nachází cimbuří a vyhlídková plošina pro turisty. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Šikmá věž na Wikimedia Commons Oficiální stránky památky (polsky)
Schiefer Turm von Ząbkowice Śląskie

Als Schiefer Turm von Ząbkowice Śląskie (deutsch: Schiefer Turm von Frankenstein) wird der Glockenturm der Pfarrkirche St. Anna von Ząbkowice Śląskie bezeichnet. Die Kirche wurde zu Ehren der böhmischen Königin Anna von Schweidnitz der hl. Anna geweiht. Geschichte Die St.-Anna-Kirche in Frankenstein wurde von 1413 bis 1415 neu errichtet, da die vormalige Kirche aus Holz einem Brand zum Opfer gefallen war. Wenige Meter entfernt befand sich der Rest eines alten Wehrturms der ältesten Stadtbefestigung. Das mächtige Mauerwerk bot sich an, einen neuen Glockenturm darauf zu bauen. Der Sage nach war der Turm bereits vom Baumeister schief errichtet worden, vermutlich senkte er sich jedoch aufgrund von Erdbeben. Eine erste Neigung wurde nach Erdstößen am 15. September 1590, dem Erdbeben von Neulengbach 1590, weitere Senkungen wurden 1592 festgestellt. In deren Folge musste das Gewölbe im unteren Raum geräumt werden. Am 24. August 1598 war es im zehn Kilometer entfernten Bardo Śląskie (deutsch Wartha) zu einem massiven Felsabbruch (Bergsturz von Wartha) gekommen, wodurch sich der Turm erneut geneigt hatte. Danach wurde er als Schiefer Turm zu einem Wahrzeichen der Stadt Frankenstein. Am 24. April 1858 zerstörte ein Brand nahezu die gesamte Stadt bis auf die Kirche St. Anna und Teile der Stadtmauer. Dabei wurde der Schiefe Turm im oberen Teil zerstört. 1860 wurde der Turm mit senkrecht aufgesetztem Mauerwerk, abgeschlossen durch einen Zinnenkranz, bis zu 34 Meter Höhe neu erbaut. Der Überhang des Turms beträgt heute 150 cm, womit er 2,55 Grad von der Lotrechten abweicht. In den vergangenen Jahren ist keine Veränderung der Neigung festgestellt worden. Siehe auch: Liste schiefer Türme Weblinks Website zur Geschichte von Frankenstein in Schlesien Einzelnachweise
Tour de Ząbkowice Śląskie

La tour penchée de Ząbkowice Śląskie est une tour médiévale de Ząbkowice Śląskie, une ville de Basse-Silésie dans le sud-ouest de la Pologne. Elle se distingue par son inclinaison de 2,14 mètres d'écart à la verticale pour 34 mètres de hauteur. Un escalier de 139 marches mène à son sommet. Historique Les origines de la tour sont de nos jours inconnues en raison de manque de documents écrits. Certains chercheurs allemands prétendent qu'il s'agit du vestige d'un ancien château existant avant la fondation de la ville (Bergfried). Le château aurait été construit par des ducs de Świdnica et détruit par les armées ayant combattu avec le roi Georges de Bohême[réf. souhaitée]. Les parties basses des murs (jusqu'à la hauteur de 10 mètres) sont construites en pierres et avec le mortier de chaux ce qui pourrait justifier l'âge du château. L'épaisseur des murs dépassant 4 mètres laisse supposer sa fonction défensive. Au XIVe siècle la ville a été agrandie, la tour est devenue le clocher de l'église Sainte-Anne qui a été achevée vraisemblablement en 1413. Le 24 août 1598 la tour s'est inclinée de 1,5 m probablement en raison de mouvements tectoniques. En 1858 la tour est détruite par un incendie qui a ravagé toute la ville, les autorités prussiennes décident de démolir l'ouvrage mais le conseil municipal s'y oppose et grâce à ses démarches l'édifice est rénové. Son dôme est remplacé par une attique. La tour est ouverte aux visiteurs du 1er avril au 31 octobre tous les jours et du 1er novembre au 31 mars du mardi au samedi. Galerie Notes et références Liens externes Rozszerzony opis i dodatkowe zdjęcia Galeria współczesnych zdjęć Krzywej Wieży Website zur Geschichte von Frankenstein in Schlesien Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Pologne
Scheve toren van Ząbkowice Śląskie

De scheve toren van Ząbkowice Śląskie (Pools: Krzywa Wieża w Ząbkowicach Śląskich) is een scheve toren in de silezische stad Ząbkowice Śląskie ( Duits: Frankenstein in Schlesien). De toren staat ook wel bekend als de scheve toren van Frankenstein.(in het Duits, Der Schiefer Turm von Frankenstein). De Klokkentoren is onderdeel van de Sint-Annakerk. De toren is 34 meter hoog en is hiermee de hoogste scheve toren in het tegenwoordige Polen. De scheve toren staat 2,14 meter uit het lood. In het tweede weekend van juli wordt jaarlijks een cultureel en educatief feest gevierd, genaamd: De dagen en nachten van de scheve toren (Pools:Dni i Nocy Krzywej Wieży). Bij dit festival zijn er diverse muziekoptredens en is de toren geopend tot 12 uur 's nachts. Normaal is de toren alleen overdag geopend van half tien 's ochtends tot half zes 's avonds. Geschiedenis De kerk werd gebouwd tussen 1413 en 1415, op de fundamenten van een eerder afgebrande houten kerk. Iets verderop lagen de resten van een oude verdedigingstoren, die een van de oudste vestingwerken van de stad was. Het machtige metselwerk maakte het mogelijk om er een nieuwe klokkentoren op te bouwen. Volgens de legende stond de toren al scheef toen hij opgetrokken werd, maar is waarschijnlijk gezonken door de kracht van een aardbeving in de nabij gelegen groeve van Warta. De eerste helling ontstond na de trillingen op 15 september 1590 bij de aardbeving van Neulengbach. In 1592 werd opnieuw verzakking van de toren opgemerkt, waardoor het gewelf in het onderste deel moest worden ontruimd. Op 24 augustus 1598, tien kilometer verderop in Bardo Śląskie (Wartha) in het Duits), was er een enorme aardverschuiving de Wartha-aardverschuiving waarop de toren weer kantelde. In 1858 is er een grote Stadsbrand in Frankenstein geweest, waarbij de toren beschadigd werd. Door een protest tegen afbraak van de toren door de bevolking, tegen de Pruisische overheid werd de toren alsnog gerenoveerd. In 2007 is de buitenkant gerenoveerd en werd de gehele toren nogmaals gerenoveerd tussen september 2018 en april 2019. Sindsdien is de toren weer van binnen te bezichtigen. Verder dient de klokkentoren als uitkijktoren. Afbeeldingen