NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Pałac Karola Poznańskiego

Pałac Karola Poznańskiego – pałac fabrykancki znajdujący się w Łodzi przy zbiegu ulic Gdańskiej i 1 Maja, zbudowany w latach 1904 - 1908 dla syna Izraela Poznańskiego – Karola. Historia i architektura Dwukondygnacyjny gmach stanął na obszernej działce, na planie zbliżonym do podkowy, z wewnętrznym dziedzińcem, w którym urządzono ogród. Był przeznaczony wyłącznie na cele mieszkalne, wybudowany w stylu neorenesansowym (w nawiązaniu architektonicznym elewacji do pałaców florenckich) według projektu Adolfa Zeligsona, miał charakter reprezentacyjny, co podkreślono pełnymi przepychu wnętrzami. Z olbrzymim kunsztem wykonane zostały boazerie z różnogatunkowego drewna, bogato dekorowane stiukowe sufity, marmurowe kominki i meble. W stanie niezmienionym zachowała się wewnętrzna klatka schodowa z wachlarzowymi schodami, wyłożona marmurem, z przepięknym witrażem, przedstawiający boginię Florę, wykonanym w zakładzie Richarda Schleina z Żytawy. Budynek składa się z części frontowej i dwóch skrzydeł bocznych, ustawionych pod kątem prostym. W narożniku umieszczony został ryzalit w neobarokowej formie, przykryty kopułą. Elewacja od strony ogrodu posiada elementy secesyjne połączone z innymi stylami. Elewacja od strony ogrodu posiada elementy secesyjne połączone z innymi stylami. Pałac ma dwa wejścia frontowe: jedno od strony ulicy Gdańskiej, drugie od 1 Maja, z podjazdem dla powozów konnych. Pałac jest oddzielony od ulicy parkanem z maszkaronami oraz literą „P” na tablicach herbowych. Był to pierwszy budynek w Łodzi posiadający centralne ogrzewanie już w fazie projektu. Obecnie w budynku mieści się Akademia Muzyczna w Łodzi. Przypisy Bibliografia Pałac Karola Poznańskiego w zarchiwizowanej wersji serwisu turystyka.lodz.pl. turystyka.lodz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-02-25)].
Izrael Poznańskis mausoleum

Izrael Poznańskis mausoleum (polsk: Mauzoleum Izraela Poznańskiego) ligger på Den nye jødiske kirkegård i Łódź. Det er verdens største jødiske gravmæle. Det monumentale mausoleum blev bygget i grå granit og marmor i årene 1903-1905 efter tegninger af Adolf Zeligson fra det berlinske firma Cremer & Wolffenstein, som også realiserede bygningen af mausoleet. Det har en cirkulær grundplan med diameter på 9,5 m. Inde i mausoleet står to sarkofager af rød marmor (til Izrael Poznański og hans kone Leonia), lavet af Antoni Urbanowski. Mausoleets stenkuppel hviler på filarer og søjler i dorisk orden og er indvendigt dekoreret med en mosaik, som består af to millioner stykker lavet i Antonio Salviattis værksted. Mosaikken forestiller fire palmer og ved hver er et citat på hebraisk, som lovpriser Israels stamme. Kuppelen var desuden udsmykket med bronzeguirlander i art nouveau. I dag er det desværre kun den kæmpemæssige indskrift «Poznański» bevaret lige over indgangen. I 1993 blev der sat et dekorativt gitter ind mellem søjlerne. Mausoleet er så stort, at det også kaldes for Poznańskis sidste palæ. Eksterne henvisninger
Hotel Polonia Palast

Hotel Polonia Palast ligger ved Gabriel Narutowicz gade 38 i Łódź. Hotellet blev bygget fra 1910-1912 på hjørnet af de tidligere gader Widzewska og Dzielna, efter initiativ fra Dobrzyński-familien. Hotellets fasade blev tegnet af Rudolf Koloch fra Wrocław.På søjlerne står allegoriske kvindeskikkelser i antikt tøj. Bygningen har seks etager, og hjørnet dækkes af en kuppel. Hotel Polonia Palast var i sin tid det tredje hotel i Łódź efter Hotel Grand og Hotel Savoy med den højeste europæiske standard. Historie Hotellet (som oprindeligt hed Palast) var i sin tid en af de mest moderne bygninger i Łódź: det havde central opvarmning elektrisk lys, en elevator, kemisk-elektrisk vaskeri, telefoner, springvand og et stort inventar. Efter første verdenskrig var hotellets ejere brødrene Leopold og Maurycy Dobrzyński. I 1920'erne blev hotellet renoveret og navnet skiftede til Polonia Palast. I 1939 blev navnet forandret igen, denne gang til Polonia. Efter anden verdenskrig blev bygningen overtaget af Den Røde Hær og lavet om til et militærtsygehus. I 1946 blev den overgivet til bymyndighederne, som renoverede hotellet fra 1969-1972 også fik hotellet også buegange i elevatoerne, og desuden blev krydset mellem Jan Kilińskis gade og Gabriel Narutowicz’ gade udvidet. Den nyeste renovation blev færdiggjort i 2008. Udover at give hotellets oprindelige udseende tilbage , bestemte man sig for at også navnet skulle forandres til det gamle Polonia Palast.
Hotel Polonia Palast

Hotel Polonia Palst is a hotel in Łódź, Poland. History Hotel Palast was built in the years 1910 to 1912, at the then intersection of Dzielna and Widzewska streets. The Dobrzyński family gave the idea for the construction. The facade of the hotel was designed by Rudolf Koloch from Wrocław. The elevations had a classicist style with breaks of grooved half-columns. Allegorical figures of women in ancient costumes stood on them. The building was very modern for its period, because it had central heating, electric light, a lift, a chemical-electric laundry, telephones, running water and extensive equipment. After World War I, the owners of the hotel were the brothers Leopold Dobrzyński and Maurycy Dobrzyński. In the 1920s, during the general overhaul, the name was changed to Polonia Palast. In 1939, the name was changed again, this time to Polonia. After the Second World War, the building was occupied by the Red Army and it set up a military hospital there. In January 1946, the hotel was handed over to the city authorities, which subordinated it to Hotel Miejskie. The building was completely renovated in the years 1969–1972. The arcades were created along the facade of the building and the intersection of Kiliński street and Narutowicz street. In 2009, a general renovation was completed. The façade and the interior of the building both had been renovated. In addition to restoring the old look, it was decided to return to the name Polonia Palast. References External links
Hotel Polonia Palast

L'Hotel Polonia Palast est un hôtel de Łódź, en Pologne. Histoire L'Hôtel Palast a été construit de 1910 à 1912. Le bâtiment était très moderne pour son époque, parce qu'il avait le chauffage central, la lumière électrique, un ascenseur, une blanchisserie chimique-électrique, un téléphone, l'eau courante et des équipements complets. Après la Première Guerre mondiale, les propriétaires de l'hôtel étaient les frères Léopold Dobrzyński et Maurycy Dobrzyński. Dans les années 1920, lors de la refonte générale de l'hôtel, le nom a été changé en Polonia Palast. En 1939, le nom a été changé à nouveau, cette fois en Polonia. Après la Seconde Guerre mondiale, le bâtiment a été occupé par l'Armée Rouge et il a été installé un hôpital militaire . En janvier 1946, l'hôtel a été remis aux autorités de la ville, qui l'ont renommé Hôtel Miejskie. Le bâtiment a été entièrement rénové dans les années 1969 à 1972. Des arcades ont été créées le long des façades sur les rues. En 2009, une rénovation a été achevée. La façade et l'intérieur du bâtiment ont été rénovés. Outre la restauration, il a été décidé de reprendre l'ancien nom de Polonia Palast. Références Liens externes Site officiel Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’hôtellerie Portail de la Pologne
Hotel Polonia Palast w Łodzi

Hotel Pałac Polonia ** – dawny hotel w Łodzi położony przy ulicy Narutowicza 38. Historia Hotel Pałac Polonia powstał w latach 1910 – 1912, przy ówczesnym skrzyżowaniu ulic Dzielnej i Widzewskiej. Pomysł na jego wybudowanie dała rodzina Dobrzyńskich. Fasadę hotelu projektował Rudolf Koloch z Wrocławia. Elewacje miały formę klasycyzującą z ryzalitami żłobkowanych półkolumn. Na nich stanęły alegoryczne postacie kobiet w antycznych strojach. Budynek był bardzo nowoczesny, posiadał bowiem centralne ogrzewanie, światło elektryczne, najnowszej konstrukcji windę, pralnię chemiczno-elektryczną, telefony, bieżącą wodę i bogate wyposażenie. Po I wojnie światowej właścicielami hotelu byli bracia Leopold Dobrzyński i Maurycy Dobrzyński. W latach 20. XX wieku, podczas remontu generalnego, zmieniono nazwę na Polonia – Palast. W 1939 znów zmieniono nazwę, tym razem na Polonia. Po II wojnie światowej budynek zajęła Armia Czerwona i urządziła w nim szpital wojskowy. W styczniu 1946 oddano go władzom miasta, które podporządkowały go przedsiębiorstwu Hotele Miejskie. Budynek poddano całkowitemu remontowi w latach 1969 – 1972. Utworzono podcienia wzdłuż elewacji gmachu oraz rozszerzono skrzyżowanie ul. J. Kilińskiego i G. Narutowicza. W 2009 zakończono remont generalny. Odnowiono elewację i wnętrza budynku. Poza przywróceniem dawnego wyglądu, postanowiono wrócić do nazwy Polonia Palast. 10 lat później zmieniono nazwę na Pałac Polonia. W 2019 rozpoczął się remont w celu podniesienia standardu hotelu, jednak wyniku zmniejszenia zapotrzebowania na usługi hotelowe podczas pandemii COVID-19, właściciel przebudował wnętrza na mieszkania. Powstały w ten sposób blok mieszkalny nosi nazwę Polonia Residence. Budynek wpisany jest do rejestru zabytków pod numerem A/352 z 31.03.1994. Przypisy Bibliografia Krzysztof Stefański: Gmachy użyteczności Publicznej, Łódź 2000, ISBN 83-86699-45-0 Robert Ligocki: Monografia obiektu noclegowego Polonia Palast w Łodzi, Łódź 2008, praca magisterska napisana w Instytucie Geografii Miast i Turyzmu Uniwersytetu Łódzkiego Wiesław Pierzchała: Hotel z belwederem i damami greckimi, Dziennik Łódzki z 7 maja 2010, [w:] dzienniklodzki.pl
Palmehuset i Łódź

Palmehuset i Łódź (polsk Palmiarnia Łódzka) er et af Europas mest moderne palmehuse og en af de mest interessante bygninger i Łódź. Palmehuset er omringet af Park Źródliska som er skrevet ind i seværdighedsregisteret. Palmehuset blev åbnet for besøgende i 1956, og har arvet plantesamlinger – især palmer – fra byens fabrikanters orangerier. Det indeholder omkring 4500 planter fordelt på 1100 arter fra 65 botaniske familier. Den unikke palmesamling er nært knyttet til Łódź’ historie. Eksterne Henvisninger Palmehusets hjemmeside Arkiveret 5. august 2007 hos Wayback Machine
Familien Steinerts palæ

Familien Steinerts palæ (polsk Pałac Steinertów) ligger ved Piotrkowska-gaden 272 i Łódź. Paladset blev bygget til brødrene Emil og Karl Steinert i årene 1909-1911 efter tegninger af den berlinske arkitekt Alfred Balcke i tysk nationalstil ("Deutsche Renaissance"), hvilket skulle understrege familien Steinerts nationalitet. Paladset var tiltænkt to familier, noget som genspejles i den symmetriske facad og de to porte. Det består ligeledes af to selvstændige treetages bygninger, og gårdspladsen deles på samme måde i to af en mur. Den symmetriske facade er udsmykket med mange forskellige detaljer. Paladset har to etager høje karnapper på begge sider af frontelevationen og over disse tredelte vinduer. Mellem vinduene findes en dekorativ kartouche med indskribtionen SALUS INTRANDIBUS og byggningsdatoen. Bygningen har mansardtag. Ved siden af palæet står familien Steinerts hus. Den beskedne bygning udgør en stærk kontrast til palæet.
Pałac braci Karola i Emila Steinertów w Łodzi

Pałac braci Karola i Emila Steinertów – budynek znajdujący się w Łodzi przy ulicy Piotrkowskiej 272, a i b. Historia i architektura Pałac braci Steinertów, synów Adolfa, zbudowany został w roku 1909 według projektu berlińskiego architekta Alfreda Balckego w stylu nawiązującym do pseudobaroku południowoniemieckiego. Wybór ten miał demonstrować i podkreślać narodowość rodziny Steinertów. Pałac, składający się z dwóch niezależnych budynków, przeznaczony był dla dwóch rodzin. Stąd bierze się ich jednolita fasada i dwie bramy. Podział ten, od strony dziedzińca, podkreślony był murem, który również dzieli ogród na dwie części. Nad wjazdami umieszczone zostały symbole włókienniczej profesji właścicieli – figurkę prządki otoczoną industrialnym motywem zębatego koła. Fasadę obu budynków cechuje zachwianie symetrii: nieregularny jest układ okien i dwukondygnacyjnych wykuszy. Na skrzydłach umieszczono dwa wykusze o dwóch kondygnacjach, bramy zamknięte półkoliście, nad nimi okna trójdzielne, a między nimi znajduje się dekoracyjny kartusz z sentencją salus intrandibus („zdrowie wchodzącemu”) i z datą budowy pałacu. Budynek jest dwupiętrowy z mansardą, łamanym dachem, o szczytach obramowanych wolutami. Elewacja jest zdobiona wieloma ornamentami: kartuszami, głowami amorów, rozetami, figurami lwów, maszkaronami i festonami z liśćmi akantu. Wnętrza były niegdyś luksusowo urządzone. Znajdowały się m.in. witraże, arrasy, boazerie i majolikowe kominki. Obok pałacu stoi dawny domek Steinertów z 1833 roku, w którym swoją karierę przemyslową rozpoczęła rodzina Steinertów. Jego skromny wygląd znakomicie kontrastuje z obok stojącym pałacem. W głębi posesji istniejące budynki pofabryczne służyły produkcji tkanin bawełnianych. W latach 2017–2019 pałac przeszedł gruntowny remont. Przypisy Linki zewnętrzne Pałac Karola i Emila Steinertów [online], Portal turystyczny województwa łódzkiego [zarchiwizowane z adresu 2018-12-21] (pol.). Pałac braci Karola i Emila Steinertów [online], Toya.net [zarchiwizowane z adresu 2004-05-03] (pol.). (Ratujmy) Pałac Steinertów - czyli efekt przemyślanej parcelacji przestrzeni mieszkalnej!(?) [online], Moje Miasto Łódź [zarchiwizowane z adresu 2013-05-03] (pol.).
Hotel Savoy i Łódź

Hotel Savoy er et berømt hotel i Łódź ved Romuald Traugutts gade 6. Med sine otte etager var hotellet i sin tid den højeste bygning i byen. Hotellet blev bygget ved den datidige Krótka-gaden af den wienerske finansmand Salomon Ringer efter tegninger af Stefan Lemmene. Opførslen blev til at begynde med realiseret af Cynamon fra Warszawa, og senere af Goldstein fra Katowice. Hotellet stod færdig i 1911. Dets højde blev yderligere markeret af den smalle Krótka-gade og kontrasten med de andre, meget lavere bygninger ved gaden. Efter anden verdenskrig blev hotellet overtaget af staten, og i årtiernes løb blev hotelinteriøret ombygget flere gange. Efter nye renovationer i 1990'erne fik det imidlertid sin gamle karakter tilbage. I 1991 fik hotelrestauranten prisen for årets bedste interiør. Hotelbygningens facade er hovedsagelig flad og enkel, men man kan også finde karnapvinduer på siderne, små balkoner og dekorative detaljer. I første og anden etage findes store glasvinduer og et smukt cirkulært vindue omkranset af to stiliserede påfugle i metal. Hotellet befinder sig i nærheden af Piotrkowska-gaden og Hotel Grand, hvis nordlige facade ligger ved samme gade som Savoy.
Hotel Savoy w Łodzi

Hotel Savoy** – zabytkowy, nieczynny hotel w Łodzi, znajdujący się przy ul. Romualda Traugutta 6, w niedalekiej odległości od głównej ulicy miasta – ul. Piotrkowskiej. Historia Budowa hotelu rozpoczęła się w 1909 r. z inicjatywy wiedeńskiego inwestora, finansisty Salomona Ringera. Jeszcze w trakcie budowy (1911 r.) Ringer sprzedał obiekt Ottonowi Szulcowi, który z kolei w 1912 r. odsprzedał nieruchomość czterem inwestorom z Petersburga i Mińska. Prace budowlane prowadzone były na podstawie projektu architekta powiatowego Stefana Lemmené. Obiekt został wybudowany w 1911 r. Budynek, liczący ok. 35 m wysokości, był najwyższym budynkiem niesakralnym w Łodzi do 1955, kiedy to powstał wieżowiec Centrali Tekstylnej (popularnie znany jako wieżowiec Telewizji), a także przez pewien czas, jednym z najwyższych budynków wielkomiejskich w Polsce. Na początku XX wieku Savoy wyróżniał się znacznie wysokością, spośród tradycyjnej śródmiejskiej zabudowy, przez co budził fascynację w łodzianach, a także turystach. W "pierwszym łódzkim wysokościowcu", jakim mianem się go określa, została zastosowana konstrukcja szkieletowa, co było rozwiązaniem nowatorskim jak na owe czasy. Budynek jest utrzymany w stylistyce secesyjno-modernistycznej. Dwie dolne kondygnacje, przeszklone są dużymi, kwadratowymi oknami urozmaiconymi nad wejściem okrągłym oknem obramowanym ornamentem w kształcie pawich piór charakterystycznym dla secesji. Wyższe kondygnacje wzbogacone są wąskimi balkonami i zaokrąglonymi wykuszami z minimalistycznymi, modernistycznymi zdobieniami. Rys modernistyczny nadają budynkowi zastosowanie zależnej konstrukcji, przeszklenia dwóch dolnych kondygnacji oraz oszczędny detal elewacji. Hotel dysponuje 123 miejscami noclegowymi w apartamentach i w pokojach 1- i 2- osobowych, a także klimatyzowanymi salami konferencyjnymi dla 40, 50, 70 i 120 osób oraz salą bankietową wyłącznie dla uczestników konferencji. Na przełomie lat 2007 i 2008 odnowiona została frontowa elewacja hotelu. Zostały przywrócone hotelowi kolory w jakich został oddany do użytku w 1912, a elewacja na parterze została wyłożona piaskowcem. Budynek zyskał również iluminacje. W latach 2010–2012 przeprowadzono renowację elewacji od strony dziedzińca, remont klatek schodowych, korytarzy oraz wind. W roku 2020 hotel zakończył swoją działalność przez pandemię Covid-19, a w roku 2022 hotel został sprzedany i miała nastąpić zmiana funkcji hotelu na funkcję mieszkalną na co konserwator zabytków nie wyraził zgody. W kulturze Hotel Savoy jest miejscem akcji napisanej w 1924 przez Józefa Rotha powieści Hotel Savoy. W latach 1914–1915 działał tu kabaret Bi-Ba-Bo, z którym współpracował m.in. Julian Tuwim. W hotelu istniał klub literacki Pickwick, który odwiedzali m.in. Konstanty Ildefons Gałczyński, Józef Węgrzyn, Adolf Dymsza, Leon Schiller. Nazwa hotelu została użyta również przez Juliana Tuwima w wierszu "Łódź": "(...) I ten sterczący głupio Savoy (...)". Znamienici goście Jan Machulski Przypisy
Leopold Kindermanns villa

Leopold Kindermanns villa (polsk Willa Leopolda Kindermanna) ligger ved Wólczańskagaden 31/32 i Łódź. Bygningen regnes for at være et af de bedste eksempler på art nouveau i Polen, og kaldes også for "den polske art nouveaus perle". Villaen blev bygget i 1903 efter tegninger af Gustaw Landau-Gutenteger til Leopold Kindermann og hans kone Laura. I dag huser bygningen Miejska Galeria Sztuki (Byens kunstgalleri). Bygningen har mansardtag. Elevationen præges af småtårn og karnapvinduer og er rigt udsmykket med plantemotiver: kastanje- og æbletræsblade, solsikker og druefrugter. Elevationens murpuds præsenterer forskjellige farvenuancer. Enkelte af vinduerne, som for øvrigt alle er forskellige, er dækket med dekorative, bølgende gitre. En æbletræsformet portikus fører til villaens hovedindgang. Bygningens indre er også bevaret i sin oprindelige form, og prydes af stukdekorationer (roser, iriser og valmueblomster) i art nouveau. I hallen og salonen findes desuden vakre glasmalerier. Galleri
Heinzels kapel

Heinzels kapel (polsk Kaplica Heinzlów) ligger på den katolske del af Den gamle kirkegård i Łódź ved Ogrodowagaden. Efter Juliusz Heinzels død opførte hans familie en enorm familiegrav, hvor Juliusz og senere også hans kone Paulina Volkman og andre efterkommere blev gravlagt. I dag har mausoleet funktion som kirkegårdskapel. Mausoleet er et af de sidste kirkegårdskapeller med kuppel. Dets form er inspireret af Sigismundkapellet på Wawel i Kraków. Det blev rejst i årene 1899-1903 i italiensk renæssance efter tegninger af den tyske arkitekt Franz Schwechten. Mausoleumsgesimsen er omkranset af en attikabalustrade, og ved pilastrene står skulpturer af engle i naturlig størrelse. Over indgangen findes et halvcirkulært tympanon med et basalrelief som forestiller Kristus. Bygningen er rejst i sandsten, og neorenæssancestilen pryder også kapellets indre.
Kaplica grobowa Heinzlów w Łodzi

Kaplica Rodziny Heinzlów – nagrobna kaplica-mauzoleum znajdująca się na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej w Łodzi. Wybudowana w latach 1899–1903 w stylu neorenesansowym, według projektu berlińskiego architekta Franza Schwechtena. Wystawiona w celu upamiętnienia jednego z największych łódzkich fabrykantów, na zlecenie wdowy Pauliny z Volkmanów oraz ich potomków. Architektura Zbudowana w stylu neorenesansowym, swoim kształtem nawiązuje do kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu, będąc zarazem jednym z ostatnich projektów kaplic grobowych w takiej formie na ziemiach polskich. Wzniesiona na planie prostokąta o bokach 10,4×9,5 m z nakrywającą go kopułą. W części tylnej do bryły dostawiona została absyda w kształcie trapezu (widok z zewnątrz) o półkolistym wnętrzu. Wejście stanowi dwukolumnowy dorycki portyk, z dużymi dwuskrzydłowymi dębowymi drzwiami (wzorowanymi na tym z Cappella Pazzi przy kościele Santa Croce we Florencji) nabijanymi guzami z brązu. Dodatkowo drzwi ozdobione zostały rozetowymi i groteskowymi płycinami odlanymi również z brązu. Nad wejściem umieszczono tympanon z przedstawieniami Chrystusa Miłosiernego i otaczających go aniołów. Zewnętrzne ściany pokryte zostały rustyką przeplataną pseudokolumnami, w części środkowej umieszczono aediculowe ślepe okna. Ściany ponad kolumnami wieńczy fryz tryglifowo–metopowy o ornamencie roślinnym. Kopuła została umieszczona na tamburze. Jego dekorację stanowi dwanaście prostokątnych okien oddzielanych od siebie naturalnej wielkości płaskorzeźbami aniołów. Same figury przyciągają starannych wykonaniem, o doskonale oddanych detalach. Szczyt kopuły wieńczy krzyż. Wnętrze wykonane zostało z kremowego piaskowca szydłowieckiego. Niegdyś we wnętrzu znajdował się wykonany w marmurze posąg Juliusza Heinzla (obecnie zaginiony). W absydzie znajdują się schody prowadzące do krypt. Zobacz też Juliusz Heinzel Przypisy Bibliografia J. Dominikowski, Nekropolia Łodzi wielkoprzemysłowej. Cmentarz Stary przy ulicy Ogrodowej: dzieje i sztuka 1854-1945, Łódź 2004. Linki zewnętrzne Kaplica Zygmuntowska, czyli grobowiec Heinzlów. ekumenizm.pl, 13 maja 2008. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-03)].
St. Georg kirke i Łódź

St. Georg kirke (polsk Kościół p. w. św. Jerzego) ligger ved Jerzys gade 9 i Łódź, i nærheden af Den gamle kirkegård. Den blev oprindeligt bygget som St. Aleksej ortodokse kirke i årene 1895-1896, efter tegninger af Franciszek Chełmiński ved Jekaterynburskagaden (i dag Jerzys gade). Kirken har et noget usædvanligt bredt og højt skib. Det viser sig nemlig, at den også ble brugt til hesteridning. I mellemkrigstiden blev den ombygget til en katolsk garnisonskirke og mistede da sin karakteristiske løgformede kuppel.
Rådhuset i Łódź

Rådhuset i Łódź (polsk Ratusz Miejski) blev bygget i 1827 efter tegninger af Bonifacy Witkowski. Det er det ældste og mest værdifulde eksempel på klassicistisk arkitektur i byen. Rådhuset var en af de første murstensbygninger i Łódź, og blev bygget ved Frihedspladsen og selve begyndelsen af Piotrkowska-gaden. Rådhusbygningen har to etager og en kvadratisk grundplan. Indgangen fra Frihedspladsen prydes af to kolumner. De findes også i elevationen til urtårnet i facaden, som kranses af en lille kuppel. Uret blev skænket af fabrikanten Karol Schlösser fra Ozorków i 1834. I tårnet findes også en klokke. I dag huser rådhuset Statsarkiverne.