Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie – państwowa, polska uczelnia artystyczna działająca w Warszawie od 1922 r. Jej główna siedziba znajduje się w Pałacu Czapskich przy ul. Krakowskie Przedmieście 5. Od 2020 roku rektorem uczelni jest prof. Błażej Ostoja Lniski. O Akademii Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie kontynuuje tradycje szkolnictwa artystycznego sięgające malarni Marcello Bacciarellego z drugiej połowy XVIII wieku. Uczelnia twierdzi sama o sobie, że jest spadkobierczynią, powstałej w roku 1904 z inicjatywy społecznej, Warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Od 1922 roku działa jako państwowa szkoła wyższa. Status Akademii otrzymała w roku 1932. W 1957 roku powróciła do nazwy Akademia Sztuk Pięknych. W okresie międzywojennym z uczelnią związani byli twórcy takich ugrupowań jak Bractwo św. Łukasza, Ryt, Szkoła Warszawska czy Spółdzielnia Artystów Ład. W Akademii wykładali m.in: Józef Czajkowski, Kazimierz Stabrowski, Władysław Skoczylas, Wojciech Jastrzębowski, Jan Cybis, Zbigniew Ihnatowicz, Wojciech Zamecznik, Jerzy Sołtan, Oskar Hansen, Stefan Gierowski, Adam Myjak, Mirosław Bałka, Leon Tarasewicz, Jarosław Modzelewski. Z uczelnią związani byli również twórcy Polskiej Szkoły Plakatu – Jan Lenica, Jan Młodożeniec, Henryk Tomaszewski i Józef Mroszczak, który w 1966 roku zainicjował Międzynarodowe Biennale Plakatu w Warszawie. Artyści z ASP współtworzą jego radę artystyczną. Lokalizacje i wydziały Od 1947 roku siedzibą Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie jest XVIII-wieczny Pałac Czapskich, położony przy Krakowskim Przedmieściu. Zniszczony podczas II wojny światowej, został odbudowany stanowiąc dziś siedzibę władz uczelni. Struktura Akademii obejmuje dziewięć wydziałów, zlokalizowanych w czterech punktach miasta: przy Wybrzeżu Kościuszkowskim 37/39 (przedwojenna siedziba uczelni), ul. Myśliwieckiej 8, ul. Spokojnej 15 i Krakowskim Przedmieściu 5. W 2026 na uczelni kształciło się ponad 1600 osób na studiach stacjonarnych i niestacjonarnych, w ramach jedenastu kierunków prowadzonych na wydziałach: Malarstwa, Rzeźby, Grafiki, Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki, Architektury Wnętrz, Wzornictwa, Scenografii, Sztuki mediów oraz Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich. Honoris causa Od 1994 roku uczelnia przyznaje tytuł doktora honoris causa. Jako pierwszy tytuł otrzymał Yusaku Kamekura, pionier projektowania graficznego w Japonii. Tytuły otrzymali również Umberto Eco (1996), Andrzej Wajda (2000), Borys Woźnicki (2004) Ryszard Horowitz (2010) i Niklaus Troxler (2025). Działalność naukowa, artystyczna i międzynarodowa Wydział Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki, realizuje projekty o światowym zasięgu. Jednym z nich jest współpraca z Parco Archeologico di Pompei oraz włoskimi służbami konserwatorskimi przy renowacji malowideł ściennych w antycznej rezydencji w Stabiae. Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie od lat 70. XX w. współpracuje z Uniwersytetem Warszawskim: z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej na stanowiskach w Egipcie, Sudanie, Libanie, Libii i na Cyprze oraz – od 2007 r. – z Centrum Badań Andyjskich w Peru, m.in. przy badaniach w Machu Picchu. Od 25 lat prowadzone są prace konserwatorskie studentów ASP przy polskich zabytkach na dawnych kresach RP – w Ukrainie i na Białorusi. Artyści związani z uczelnią reprezentowali Polskę na międzynarodowych wystawach sztuk wizualnych – m.in. w São Paulo i Wenecji. W gronie dydaktyków uczelni znajdują się projektanci nagradzani w konkursach takich jak Red Dot Design Award, iF Design Award, Dobry Wzór czy Wzór Roku. Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie aktywnie uczestniczy w międzynarodowej wymianie artystycznej i edukacyjnej. Należy do organizacji ELIA (European League of Institutes of the Arts), Cumulus (International Association of Universities and Colleges of Art, Design and Media) oraz ENCoRE (European Network for Conservation-Restoration Education). Od 1999 roku bierze udział w programach wymiany akademickiej Unii Europejskiej, takich jak Tempus, Lifelong Learning Programme i Erasmus+. Obecnie współpracuje z ponad 100 uczelniami artystycznymi na całym świecie, mi.n. z Aalto University School of Arts, Design and Architecture, Universität der Künste Berlin, Universidad Complutense de Madrid i Royal Academy of Art w Hadze. Uczelnia współorganizuje Międzynarodowe Biennale Plakatu, Bienalle zostało zainicjowane w 1966 r. przez artystów grafików związanych z uczelnią: Eryka Lipińskiego, Józefa Mroszczaka i Henryka Tomaszewskiego, którzy są zaliczani do najważniejszych reprezentantów polskiej szkoły plakatu . Do udziału w wydarzeniu zapraszani są plakaciści z całego świata, którzy prezentują swoje prace w Konkursie Głównym oraz w Konkursie Tematycznym. Od 2018 roku Biennale jest organizowane w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Władze Władze w kadencji 2024–2028 Rektor: prof. dr hab. Błażej Ostoja Lniski. Prorektor ds. studenckich i jakości kształcenia: dr hab. Barbara Kowalewska Prorektor ds. naukowych: prof. dr hab. Jacek Martusewicz Prorektor ds. zagranicznych: dr hab. Magdalena Boffito Prorektor ds. artystycznych: dr hab. Mateusz Machalski Władze w kadencji 2020–2024 Rektor: prof. Błażej Ostoja-Lniski Prorektor ds. współpracy zewnętrznej i promocji: prof. Prot Jarnuszkiewicz Prorektor ds. studenckich i jakości kształcenia: dr hab. Barbara Kowalewska Prorektor ds. naukowych dr hab. Jacek Martusewicz Władze w kadencji 2016–2020 Rektor: prof. Adam Myjak Prorektor ds. inwestycji: dr hab. Jerzy Bogusławski, prof. ASP Prorektor ds. nauki i rozwoju: prof. Wiktor Jędrzejec (do 2019) Prorektor ds. studenckich: prof. Wojciech Zubala Władze w kadencji 2012–2016 Rektor: prof. Adam Myjak Prorektor ds. inwestycji i rozwoju: dr hab. Jerzy Bogusławski, prof. ASP Prorektor ds. artystycznych i naukowych: prof. Paweł Nowak Prorektor ds. studenckich: prof. Wojciech Zubala. Wydziały Wydział Malarstwa Wydział Grafiki Wydział Wzornictwa Wydział Architektury Wnętrz Wydział Rzeźby Wydział Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Wydział Scenografii Wydział Sztuki Mediów Wydział Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich Jednostki pozawydziałowe Studium Języków Obcych Studium Wychowania Fizycznego Międzyuczelniany Instytut Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Wydziały Malarstwa i Grafiki znajduje się przy Krakowskim Przedmieściu, Wydział Rzeźby – przy Wybrzeżu Kościuszkowskim 37, Sztuki Mediów i Projektowania Graficznego przy ul. Spokojnej 15, zaś Wzornictwa i Architektury Wnętrz przy ul. Myśliwieckiej 8. Historia W roku 1816 na Uniwersytecie Warszawskim powstał Oddział Sztuk Pięknych, na którym profesorami byli m.in. Marcello Bacciarelli i Zygmunt Vogel. Po kasacie Uniwersytetu Warszawskiego w 1831 r., władze rosyjskie utworzyły w 1844 r. Szkołę Sztuk Pięknych, przyłączoną do Gimnazjum Realnego. Jej słuchacze brali czynny udział w manifestacjach patriotycznych lat 1860–1861 i w powstaniu styczniowym, co spowodowało jej kasatę w 1864 r. W 1865 r. reaktywowana jako Klasa Rysunkowa, od 1871 r. zwana od nazwiska jej wieloletniego kierownika i profesora „szkołą Wojciecha Gersona”. Klasa Rysunkowa została w 1920 r. przekształcona w Miejską Szkołę Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie. W 1904 r. powołano ponownie Szkołę Sztuk Pięknych, której profesorami byli m.in. Konrad Krzyżanowski, Karol Tichy, Ferdynand Ruszczyc i Xawery Dunikowski, natomiast pierwszym dyrektorem był Kazimierz Stabrowski. W latach 1909–1920 szkołą kierował Stanisław Lentz. Z kolei pracownią rzeźby przez lata kierował Tadeusz Breyer. W 1932 Szkoła została przekształcona w Akademię Sztuk Pięknych. Pierwszym rektorem został Tadeusz Pruszkowski. W czasie II wojny światowej uczelnia nie prowadziła tajnego nauczania. Po zakończeniu wojny uczelnia została reaktywowana, a w 1950 r. połączona z Wyższą Szkołą Sztuk Plastycznych, kontynuatorką tradycji Miejskiej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Malarstwa. Nosiła wówczas nazwę Akademii Sztuk Plastycznych. W 1957 r. ponownie nadano jej nazwę Akademia Sztuk Pięknych. W latach 1954–1977 na Wydziale Architektury Wnętrz działały Zakłady Artystyczno-Badawcze. Rektorzy Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kazimierz Stabrowski – Dyrektor Warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych w latach 1904–1909 Stanisław Lentz – Dyrektor Warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych w latach 1909–1920 Karol Tichy – Dyrektor Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1922–1923 Józef Czajkowski – Dyrektor Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1923–1924, 1927–1929 Miłosz Kotarbiński – Dyrektor Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1924–1927 Władysław Skoczylas – Dyrektor Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1929–1930; Tadeusz Pruszkowski – Dyrektor Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1930–1932, 1932–1934; Rektor Akademii Sztuk Pięknych w latach 1935–1936; Wojciech Jastrzębowski – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w latach 1936–1939; Michał Walicki – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w latach 1940–1945; Stanisław Chrostowski – I Rektor Akademii Sztuk Pięknych w latach 1945–1947; Franciszek Strynkiewicz – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w latach 1947–1950, 1950–1951, 1957–1959; Marian Wnuk – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w latach 1951–1954, 1959–1967; Kazimierz Tomorowicz – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w latach 1954–1957; Kazimierz Nita – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1967–1972; Julian Pałka – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1972–1975, 1975–1978, 1978–1980; Lech Tomaszewski – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1980–1982; Juliusz Bursze – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1982–1983; Stefan Gierowski – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie 1983-wybór niezaakceptowany przez MKiS; Roman Artymowski – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1983–1984; Andrzej Wróblewski – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1984–1987; Jan Tarasin – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1987–1990; Adam Myjak – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1990–1993, 1993–1996, 1999–2002, 2002–2005, 2012-2016, 2016- 2020 Wojciech Kurpik – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1996–1999; Ksawery Piwocki – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 2005–2008, 2008–2012. Błażej Ostoja Lniski – Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w kadencji 2020-2024, 2024-2028. Geneza powstania uczelni 1766 – Marcello Bacciarelli, malarz włoski pracujący na dworze Stanisława Augusta Poniatowskiego, opracował na prośbę króla projekt Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Pracownia Bacciarellego na Zamku Królewskim, tzw. Malarnia, pełniła rolę szkoły artystycznej. Od jej utworzenia liczy się historia wyższego szkolnictwa artystycznego w Warszawie. 1816 – Powstał Oddział Sztuk Pięknych przy Uniwersytecie Warszawskim. Jego honorowym dziekanem został Marcello Bacciarelli. W 1831 roku w ramach represji po Powstaniu Listopadowym Uniwersytet, a wraz z nim Oddział Sztuk Pięknych zostały zamknięte przez władze rosyjskie. 1884 – Powołana została Szkoła Sztuk Pięknych, początkowo jako część Gimnazjum Realnego, a od 1852 roku jako samodzielna uczelnia. Po Powstaniu Styczniowym decyzją władz rosyjskich w 1864 roku Szkoła została zamknięta. 1865 – W miejsce zamkniętej Szkoły Sztuk Pięknych powstała Klasa Rysunkowa, od 1871 roku zwana od nazwiska jej wieloletniego kierownika i profesora „szkołą Wojciecha Gersona”. Aż do 1904 roku była to jedyna szkoła artystyczna w Warszawie. W 1920 została przekształcona w Miejską Szkołę Sztuk Zdobniczych i Malarstwa, a po II wojnie światowej – w Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych im. Cypriana Kamila Norwida. Samodzielny byt tej uczelni trwał do połączenia jej z Akademią Sztuk Pięknych w 1950 roku. 1904 – Powstała Warszawska Szkoła Sztuk Pięknych, powołana przez siły społeczne jako polska uczelnia prywatna, zaakceptowana przez władze rosyjskie. Do grona jej założycieli należeli zarówno artyści (Kazimierz Stabrowski – pierwszy dyrektor, Ferdynand Ruszczyc, Karol Tichy, Edward Trojanowski), jak i mecenasi – arystokraci Adam hr. Krasiński i Maurycy hr. Zamoyski oraz przemysłowiec inż. Stanisław Kierbedź. Historia obecnej Akademii Sztuk Pięknych zwyczajowo liczy się od tej daty, choć wszystkie poprzednie warszawskie uczelnie artystyczne również włączane są do jej dziejów i tradycji. W programie Szkoły mocno akcentowana była rola sztuki użytkowej. Równorzędne traktowanie sztuki „czystej” i „stosowanej” od początku było cechą wyróżniającą uczelnię warszawską. 1914 – Szkoła otrzymała własny, specjalnie wybudowany przy Wybrzeżu Kościuszkowskim 37, gmach ufundowany przez Eugenię Kierbedziową. Jednak wybuch I wojny światowej i umieszczenie w budynku lazaretu wojskowego nie pozwoliły uczelni na natychmiastowe objęcie go w posiadanie. Nastąpiło to w 1915 roku, po wyjściu wojsk rosyjskich z Warszawy. 1922 – Upaństwowienie uczelni pod nazwą Szkoła Sztuk Pięknych w Warszawie. Sformułowane na nowo program i struktura uczelni zachowywały spójność z zasadami, jakimi rządziła się ona w latach 1904–1922. Cechą charakterystyczną programu pozostała silna pozycja sztuk użytkowych. Szkoła zachowała też strukturę jednowydziałową, co nie zmieniło się aż do wybuchu II wojny światowej. 1925 – Sukces Polski na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej i Wzornictwa w Paryżu był niewątpliwie zasługą profesorów i studentów uczelni. Konkursy ogłoszone przez władze kraju na projekt pawilonu narodowego oraz projekty wnętrz wygrali Józef Czajkowski oraz Karol Stryjeński, Mieczysław Kotarbiński i Wojciech Jastrzębowski. Oni znaleźli się również w gronie laureatów Grand Prix wystawy, obok Henryka Kuny i wielu wykładowców nagrodzonych złotymi, srebrnymi i brązowymi medalami. 1932 – Szkoła uzyskała status Akademii Sztuk Pięknych – do 1996 roku drugiej i jedynej w kraju obok Akademii Krakowskiej. 1939-1945 – W czasie II wojny światowej Niemcy zamknęli uczelnię. Budynek został poważnie uszkodzony podczas działań wojennych, materialny majątek szkoły uległ zniszczeniu i rozproszeniu. W Powstaniu Warszawskim w 1944 roku uczestniczyło i zginęło wielu twórców ze środowiska artystycznego stolicy. Gmach przy Wybrzeżu Kościuszkowskim ocalał, lecz został Akademii odebrany – powrócił do niej dopiero w latach 70. 1945 – Reaktywowanie uczelni. Rektorem został Stanisław Ostoja-Chrostowski, grafik, w czasie okupacji działacz podziemnych struktur Armii Krajowej. Artyści Akademii – wykładowcy i studenci – od początku byli zaangażowani w odbudowę Warszawy i prace konserwatorskie przy ocalałych zabytkach. 1947 – Akademia otrzymała wypalone ruiny XVIII-wiecznego Pałacu Czapskich przy Krakowskim Przedmieściu, który po odbudowie, trwającej do połowy lat 50., do dziś jest jej główną siedzibą. 1950 – Połączenie Akademii Sztuk Pięknych i Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych im. Cypriana Kamila Norwida w jeden organizm, któremu nadano nazwę Akademia Sztuk Plastycznych w Warszawie. 1952 – Otwarcie dwóch pracowni plakatu, Henryka Tomaszewskiego i Józefa Mroszczaka, zapoczątkowało rozkwit „polskiej szkoły plakatu”. Większość jej reprezentantów, m.in. – poza wymienionymi – Wojciech Fangor, Tadeusz Jodłowski, Jan Lenica, Jan Młodożeniec, Julian Pałka, Maciej Urbaniec, Wojciech Zamecznik, stanowili wykładowcy i absolwenci ASP. 1954 – Przy Akademii została powołana wydzielona pracownia architektoniczna pod nazwą Zakłady Artystyczno-Badawcze ASP. Kierował nią Jerzy Sołtan, który powoływał do każdego podejmowanego zadania odrębne zespoły architektów, artystów i specjalistów różnych dziedzin. Obok projektowania architektury Zakłady prowadziły też prace z zakresu wzornictwa przemysłowego, projektowania graficznego itp. 1959 – Oskar Hansen opublikował swą teorię Formy Otwartej, która proponowała „przewrót kopernikański” w relacjach artysta–dzieło–odbiorca. Stosował ją również w praktyce pedagogicznej, wprowadzając w swej Pracowni Kompozycji Brył i Płaszczyzn na Wydziale Rzeźby model „dydaktyki otwartej”. 1966 – Józef Mroszczak był inicjatorem i współorganizatorem I Międzynarodowego Biennale Plakatu w Warszawie, którego kolejne edycje są organizowane do dziś. W ślad za nim w 1968 roku powstało unikatowe w owym czasie Muzeum Plakatu w Wilanowie – Józef Mroszczak był spiritus movens również tej inicjatywy. 1971 – Wydział Architektury Wnętrz zmienił nazwę na Wydział Projektowania Plastycznego, co było skutkiem coraz większej ekspansji wzornictwa przemysłowego. 1972 – Powstały Wydział Konserwacji Dzieł Sztuki (w 1992 roku zmienił nazwę na Wydział Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki) oraz podyplomowe Studium Scenografii pod kierunkiem Józefa Szajny. 1972-1973 – Akademia odzyskała i zaadaptowała gmach przy Wybrzeżu Kościuszkowskim 37, swą przedwojenną siedzibę. Znalazły tam miejsce Wydziały Rzeźby oraz Konserwacji Dzieł Sztuki. 1977 – Z Wydziału Projektowania Plastycznego wyłonił się osobny Wydział Wzornictwa Przemysłowego. Jednocześnie macierzysty wydział powrócił do starej nazwy Wydział Architektury Wnętrz. 1978 – Akademia uzyskała zabytkowy dwór w Dłużewie na Mazowszu na ośrodek plenerowy i zarazem dom wypoczynkowy dla pracowników. 1985 – Powstało Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Obchody 80-lecia uczelni w 1984 roku były impulsem do powołania nowej placówki. Jej inicjatorami i twórcami byli Wojciech Włodarczyk, wykładowca historii sztuki na uczelni, oraz Bohdan T. Urbanowicz, szef senackiej Komisji Historycznej. 1990 – W wyniku pierwszych wolnych wyborów władz uczelni rektorem został prof. Adam Myjak, który sprawował ten urząd w trzech podwójnych kadencjach w latach 1990–1996, 1999–2005, 2012–2020. 2000 – Powstał Międzyuczelniany Instytut Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki, wspólne przedsięwzięcie wydziałów konserwatorskich ASP w Warszawie i Krakowie. Pomysłodawca i dyrektor w latach 2000–2025 prof. Andrzej Koss. 2004 – W ramach trwających cały rok akademicki obchodów 100-lecia uczelni zorganizowano serię wystaw, w tym przekrojową „Powinność i bunt. ASP w Warszawie 1944–2004” w Zachęcie, przygotowaną merytorycznie przez Muzeum ASP. Wydano kilka źródłowych publikacji, m.in. reedycję „Historii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie 1904–1964” Ksawerego Piwockiego i opracowanie „Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1944–2004” Wojciecha Włodarczyka. Zainaugurowano wydawanie kwartalnika „Aspiracje”. 2005 – Akademia uzyskała na własność teren i zabudowania (częściowo o zabytkowym charakterze) przy ul. Spokojnej 15. W zaadaptowanych pomieszczeniach znalazły się pracownie grafiki i fotografii Wydziału Grafiki, a także Instytut Sztuki Mediów. 2006 – Zmiana formuły magazynu „Aspiracje”, który odtąd stał się pismem trzech warszawskich uczelni artystycznych: Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina, Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza i Akademii Sztuk Pięknych. 2009 – Powstał Wydział Sztuki Mediów i Scenografii – pierwszy nowy wydział uczelni od czasu wyodrębnienia się Wydziału Wzornictwa w 1977 roku. Utworzenie WSMiS poprzedziły wieloletnie dyskusje i działania organizacyjne, prowadzone głównie na Wydziale Grafiki. Bezpośrednim poprzednikiem samodzielnego wydziału był Instytut Sztuki Mediów na Wydziale Grafiki, powołany do życia i kierowany przez prof. Stanisława Wieczorka. Nowy wydział znalazł swą siedzibę w wyremontowanych pomieszczeniach budynku przy ul. Spokojnej 2009 – Pierwsza wystawa „Coming Out Najlepsze Dyplomy ASP w Warszawie” – odtąd cykliczna impreza na przełomie listopada i grudnia, na stałe wpisana do kalendarza uczelni. Wszystkim edycjom cyklu „Coming Out” towarzyszą obszerne katalogi. 2010 – W styczniu zakończyła się wystawa „Iluminacje”, inaugurująca działalność Salonu Akademii – profesjonalnej kuratorskiej galerii w głównym gmachu Akademii, z wejściem od ul. Traugutta. W tymże roku powstał międzyuczelniany (powołany wspólnie z Uniwersytetem Warszawskim i Szkołą Wyższą Psychologii Społecznej) Instytut Badań Przestrzeni Publicznej z siedzibą w ASP w Warszawie. 2011 – Rozpoczęła się rozbudowa zabytkowego gmachu Akademii przy Wybrzeżu Kościuszkowskim, w którym znajdą siedzibę Wydział Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki oraz Międzyuczelniany Instytut Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki. Obok powstanie budynek, w którym pomieści się Wydział Zarządzania Kulturą Wizualną kształcący studentki i studentów na kierunku historia sztuki ze specjalnością kultura miejsca (pierwsza rekrutacja w roku akademickim 2012/13). 2012 – W warszawskiej Zachęcie odbyła się druga edycja monograficznej wystawy o historii uczelni „Sztuka wszędzie”, obejmująca okres 1904-1944, przygotowanej przez Muzeum ASP. 2013 – W roku akademickim 2013/14 rozpoczął działalność najmłodszy, dziewiąty wydział Akademii – Wydział Scenografii wyodrębniony z Wydziału Sztuki Mediów i Scenografii. Ukazał się pierwszy numer magazynu artystycznego „Szum” redagowanego na Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną. 2016 – Powstaje nowy budynek Wydziału Rzeźby przy ul. Spokojnej 15. 2017 – Akademia uzyskała prawo własności budynków przy Krakowskim Przedmieściu 5. Pozwoliło to na przeprowadzenie remontu elewacji oficyn oraz otworzyło drogę do ubiegania się o środki europejskie na przebudowę i renowację Pałacu Czapskich. 2018 – Akademia była organizatorem 26. Międzynarodowego Biennale Plakatu. Do udziału w konkursie głównym zaproszenie przyjęło 158 plakacistów z całego świata. Na konkurs tematyczny „Niepodległa” zgłoszonych zostało ponad 800 plakatów. Liczne imprezy towarzyszące wystawom konkursowym odbywały się w Warszawie i w Krakowie. Rozpoczęły się prace budowlane w Pałacu Czapskich – siedzibie Rektoratu. 2019-2021 – W Pałacu Czapskich prowadzone były prace budowlane. Obejmowały one podbicie fundamentów budynku w celu odgruzowania i odbudowy piwnic przeznaczonych do celów wystawowych, przystosowanie przestrzeni parteru na cele ekspozycyjne i konferencyjne, rewitalizację pomieszczeń Rektoratu wraz z salą Senatu i przebudowę biblioteki na pierwszym piętrze, remont pomieszczeń administracyjnych na drugim piętrze oraz adaptację poddasza na magazyn otwarty Muzeum ASP w Warszawie. Muzeum zyskało również stałą przestrzeń ekspozycyjną na parterze Pałacu Czapskich, gdzie od 1921 prezentuje w oparciu o swoje zbiory kolejne wystawy tematyczne. Budynek został przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Wykładowcy Absolwenci Zobacz też Akademie sztuk pięknych w Polsce Pomnik Bartolomeo Colleoniego w Warszawie Przypisy Bibliografia Wojciech Włodarczyk: Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1944–2004 : 100 lat Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Akademia Sztuk Pięknych, 2005. ISBN 83-02-09319-X. Maryla Ślusarczyk: Lista absolwentów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie z lat 1946–2008. Warszawa: Akademia Sztuk Pięknych, 2009, s. 81. ISBN 978-83-61558-26-2. Ksawery Piwocki: Historia Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie 1904-1964. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1965, s. 240.