NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cerkiew św. Mikołaja w Toruniu

Cerkiew pod wezwaniem św. Mikołaja – prawosławna cerkiew parafialna w Toruniu. Należy do dekanatu kujawsko-pomorskiego diecezji łódzko-poznańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Znajduje się przy ul. Podgórnej 69 na Mokrem. Cerkiew mieści się w zaadaptowanym drewnianym budynku dawnego kościoła ewangelicko-luterańskiego, wybudowanym w 1888 r. Projekt kościoła wraz z przylegającym doń domem wykonał miejscowy budowniczy Geittner. W XX wieku dodano ganek wraz z wieżą. Wewnątrz znajduje się dębowy ikonostas z XIX w., pierwotnie znajdujący się w cerkwi św. Mikołaja we Włocławku, rozebranej po I wojnie światowej. W 1939 roku budynek przeszedł w posiadanie parafii prawosławnej. Świątynia została wyposażona w przedmioty podarowane przez parafian lub przeniesione ze zburzonych cerkwi na Kujawach. W 2019 roku świątynia była remontowana. 8 grudnia 2019 r. miało miejsce poświęcenie odrestaurowanej cerkwi. Przypisy Bibliografia JoannaJ. Kucharzewska JoannaJ., Architektura i urbanistyka Torunia w latach 1871-1920, Warszawa: Neriton, 2004, ISBN 83-88973-69-X .
Cerkiew św. Mikołaja w Wapowcach

Cerkiew św. Mikołaja w Wapowcach – murowana parafialna cerkiew greckokatolicka. Zbudowana w 1875, po wojnie przejęta przez kościół rzymskokatolicki. Parafia należała do greckokatolickiego dekanatu przemyskiego. Do 1860 należała do parafii w Łętowni, później funkcjonowała samodzielnie, z filialnymi cerkwiami w Bełwinie, Kuńkowcach i Łętowni. Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj: "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X.
Cerkiew św. Mikołaja w Zielonej Górze

Cerkiew pod wezwaniem św. Mikołaja – prawosławna cerkiew parafialna w Zielonej Górze. Należy do dekanatu Zielona Góra diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia mieści się przy ulicy Partyzantów 6. Jest to dawna kaplica pomocnicza kościoła ewangelicko-augsburskiego wybudowana w 1927 i zaadaptowana na potrzeby liturgii prawosławnej. Wewnątrz znajduje się XVII-wieczny ikonostas, przywieziony w 1958 z miejscowości Błagodatnoje (Nowe Biskupice) w powiecie grójeckim. Pierwsze nabożeństwo w nowej świątyni odprawiono 8 września 1948. Uroczystej konsekracji odremontowanej cerkwi dokonał 5 czerwca 1949 ówczesny wikariusz wrocławski, biskup Michał (Kiedrow). W czasie swego funkcjonowania cerkiew była wielokrotnie remontowana. Wymieniono stolarkę okienną, instalację elektryczną oraz pokrycie dachowe. Najbliższy remont, przewidziany na lata 2010–2015, zakłada wykonanie fundamentu pod świątynią, podwyższenie i wzmocnienie murów, postawienie następnej kopuły oraz dobudowanie nad wejściem dzwonnicy. W 2014 ukończono budowę wieży-dzwonnicy; na jej szczycie umieszczono kopułę z pierwszym z 3 krzyży, jakimi docelowo zostanie zwieńczona świątynia. Osadzenie środkowej, największej kopuły wraz z krzyżem miało miejsce w maju 2014. W latach 2014–2015 wykonano nowy dach świątyni. W maju 2015 osadzono trzecią kopułę z krzyżem – nad prezbiterium. Całość remontu i rozbudowy prawdopodobnie przedłuży się poza rok 2015. Przypisy Linki zewnętrzne Strona parafii prawosławnej w Zielonej Górze Serwis Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – zdjęcie cerkwi (sprzed przebudowy)
Cerkiew św. Mikołaja w Żelichowie

Cerkiew Świętego Mikołaja w Żelichowie – cerkiew greckokatolicka pod wezwaniem świętego Mikołaja, we wsi Żelichowo, w gminie Nowy Dwór Gdański, w województwie pomorskim. Świątynia została wybudowana w połowie XIV wieku. Z czasów średniowiecza zachowało się tylko prezbiterium. Nawa została wybudowana w latach 1637–1647 po katastrofie budowlanej. Wieża kilkakrotnie remontowana, została rozebrana w 1945 roku. Przez wiele lat w kościele mieli swoją siedzibę dziekani z Nowego Dworu Gdańskiego. Z tych czasów zachowało się bogate wyposażenie wnętrza oraz polichromia z żywotami świętych. Budowla została przejęta w 2002 przez grekokatolików. W 2010 kapitalnemu remontowi została poddana konstrukcja więźby dachowej i zostało wymienione pokrycie dachu cerkwi. W 2011 poddano remontowi fundamenty, została założona izolacja pozioma ścian, został zniwelowany grunt wokół świątyni. Elewacje zewnętrzne i wewnętrzne zostały zdezynfekowane i zostały założone tynki osuszające. Galeria Przypisy
Cerkiew św. Męczennicy Paraskewii w Polańczyku

Cerkiew św. Męczennicy Paraskewii w Polańczyku (obecnie kościół rzymskokatolicki pw. NMP Królowej Polski) – murowana greckokatolicka cerkiew, wzniesiona we wsi Polańczyk. Do parafii greckokatolickiej w Polańczyku należały filialne cerkwie w Myczkowie, Solinie i Zabrodziu. Historia Cerkiew w Polańczyku została wzniesiona w roku 1909 w miejsce poprzedniej, drewnianej, wybudowanej pod koniec XVIII wieku z fundacji Marii Teresy. Na początku roku 1948 przejęta przez Kościół rzymskokatolicki. W roku 1949 do kościoła przeniesiono z Łopienki cudowny obraz Matki Boskiej Łopieńskiej. Wnętrze W cerkwi nie zachowało się jej pierwotne wyposażenie. W roku 1984 podczas remontu zamalowana została oryginalna polichromia figuralna. Na ołtarzu głównym znajduje się oryginał obrazu Matki Boskiej Łopieńskiej. Wokół cerkwi Przy cerkwi znajdowała się murowana dzwonnica parawanowa z roku 1863 z dzwonem z roku 1894. Około 2007 roku, w wyniku rozbudowy świątyni, dzwonnica przestała istnieć. Cmentarz cerkiewny został zdewastowany i pozostały po nim jedynie dwa nagrobki, znajdujące się jednak już poza nowym ogrodzeniem cmentarza. Przypisy Bibliografia StanisławS. Kryciński StanisławS., Cerkwie w Bieszczadach, Pruszków: Wydawnictwo Rewasz, 2005, s. 39, ISBN 83-89188-39-2, ISBN 83-89188-38-4, OCLC 69495051 . Linki zewnętrzne Galeria zdjęć z fotografiami budynku przed i po rozbudowie
Kreuzerhöhungskirche (Krakau)

Die griechisch-katholische Kreuzerhöhungskirche (polnisch Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego) in Krakau ist eine Kirche an der ul. Wiślna 11, im westlichen Teil der Krakauer Altstadt. Sie wurde als Norbertkirche (poln. Kościół św. Norberta) für die Norbertanerinnen erbaut. Geschichte Die Kirche wurde mit dem dazu gehörenden Norbertannerinnenkloster in den Jahren 1636 bis 1643 im Stil des Frühbarocks erbaut und dem Heiligen Norbert geweiht. Die Kirche und das Kloster wurde 1808 von der griechisch-katholischen Gemeinde als Kreuzerhöhungskirche übernommen und im Inneren umgebaut. Im Jahre 1940 hat in der Kirche Stepan Bandera geheiratet. Weblinks nestor.cracow.pl
Orthodox Church of the Exaltation of the Holy Cross, Kraków

The Greek Catholic Church of the Exaltation of the Holy Cross (Polish: Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego) is a historic parish orthodox church (tserkov) of the Greek Catholic Church, located at 11 Wiślna Street in the Old Town of Kraków, Poland. It was built between 1636 and 1643 in the Baroque style as the Latin-rite Church of St Norbert, intended for the Norbertine Sisters. History The church and monastery was built for the Norbertine Sisters between 1636 and 1643. After the suppression of religious orders by the Austrian authorities in 1803, the Norbertine nuns left the monastery and the church. In 1809 it was handed over to the Greek Catholics and became the seat of the Greek Catholic Parish of the Exaltation of the Holy Cross in Kraków. It was owned by Greek Catholics until 1947. From 1949 to 1998 the monastery complex belonged to the Missionaries of La Salette and the church was named after St. Norbert. In 1998 it was returned to the Greek Catholics and is now once again the Church (Tserkov) of the Exaltation of the Holy Cross. Currently, it is the seat of the Polish Greek Catholic Parish of the Exaltation of the Holy Cross in Kraków, Archdiocese of Przemyśl-Warsaw, Kraków-Krynica Deanery, Greek Catholic parishes in Poland. Architecture Originally a Baroque hall church with a non-separate presbyterium, it was rebuilt several times. At the end of the 19th century, thanks to the efforts of parish priest Father Ivan Borsuk, a brick iconostasis was erected in the temple, designed by a Polish architect Tadeusz Stryjeński. The icons for this iconostasis were painted by Władysław Rossowski based on a design by Jan Matejko. Bibliography (in Polish) Michał Rożek, Barbara Gądkowa Leksykon kościołów Krakowa, Wydawnictwo Verso, Kraków 2003, ISBN 83-919281-0-1 pp 147-148 (Lexicon of Krakow churches) (in Polish) Praca zbiorowa Encyklopedia Krakowa, wydawca Biblioteka Kraków i Muzeum Krakowa, Kraków 2023, ISBN 978-83-66253-46-9 volume I pp 752-753 (Encyclopedia of Krakow) References External links (in Polish) Greek Catholic Parish in Kraków
Église de l'Exaltation-de-la-Sainte-Croix de Cracovie

L'église de l'Exaltation-de-la-Sainte-Croix de Cracovie (cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego, церква Воздвиження Святого Хреста), anciennement église Saint-Norbert (kościół świętego Norberta), est une église catholique située dans le centre historique de Cracovie, de rite latin entre 1643 et 1808, de rite byzantin entre 1808 et 1947, à nouveau de rite latin entre 1949 et 1996, depuis 1996 redevenue de rite byzantin. C'est un monument classé. Histoire L’église Saint-Norbert fut construite entre 1636 et 1643 par les soins de Dorota Kącka, abbesse des norbertines de Zwierzyniec. Le monastère des norbertines cessa d’exister en 1803. En 1808 l’église devint le siège de la paroisse gréco-catholique ; le titre de l’église fut changé en 1855. Les toitures furent refaites après l’incendie survenue en 1850. En 1947, suite aux persecutions des catholiques de rite byzantin par le gouvernment communiste, les activités de la paroisse cessèrent. La charge de l’église fut confiée aux Missionnaires de Notre-Dame de La Salette (rite latin). Depuis 1996, l’église est de nouveau le siège de la paroisse de rite byzantin appartenant à l’Église grecque-catholique ukrainienne. L’église fut classée comme monument historique le 25 mars 1931 (numéro du registre : A-85). Architecture et mobilier Architecture Le plan de l’église est simple : une seule nef barlongue de quatre travées, sans chœur séparé. La façade sud-est est couronnée par un sommet triangulaire orné de six arcatures aveugles. Primitivement, l’église était orientée avec le chœur vers le sud-est : l’entrée se faisait par la porte située dans le mur sud-ouest, donc du côté du Parc des Planty actuel. C’était à l’époque aussi l’entrée du monastère ; au début du 19e siècle, les bâtiments de celui-ci furent remis à l’université Jagellonne. Entre 1884 et 1886, l'orientation fut modifée, avec le nouveau chœur vers le nord-ouest et l’aménagement d’une nouvelle entrée du côté sud-est, c’est-dire de la rue Wiślna. Un monument aux victimes du Holodomor fut construit le long du mur sud-ouest en 2008. Iconostases L’iconostase de l’église fut construite en 1896 d’après des modèles de style Renaissance datant du 16e siècle. Les icônes furent paintes par Władysław Rossowski d’après les croquis de Jan Matejko, l'un des peintres polonais les plus connus. Démontée après 1947, elle fut reconstruite après 2000, mais certaines parties qui avaient été construites en marbre dans l’ouvrage de 1896 furent reconstruites en bois. La consécration eut lieu en 2004. Une salle latérale de l’église de l’Exaltation de la Sainte Croix abrite l’iconostase painte par Jerzy Nowosielski pour une chapelle de l’église Sainte-Catherine du quartier Kazimierz où les messes en rite byzantin étaient célébrées entre 1958 et 1996. Références Liens externes Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail du catholicisme Portail de la Pologne
Grieks-katholiek-orthodoxe Kerk van de Verheffing van het Heilige Kruis

De Grieks-katholiek-orthodoxe Kerk van de Verheffing van het Heilige Kruis, (Pools: Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego) voorheen: Sint-Norbertkerk (Pools: Kościół św. Norberta), is een Grieks-Katholieke Kerk in het historisch centrum van Krakau, op 11 Wiślna-straat. Het bouwwerk is een beschermd architectonisch monument. Geschiedenis De kerk is tussen 1636-1643 gebouwd voor de norbetijnse zusters. Na de sloop van Sint-Joriskerk op de Wawel en Sint-Michaëlkerk op de Wawel door de Oostenrijkers in 1803-1804 kwam een deel van de inboedel uit beide kerken in de Sint-Norbertkerk te staan. De kerk werd na het vertrek van de zusters op 26 februari 1808 overgedragen aan de Grieks-Katholieke Kerk om uiteindelijk in 1947 door de communistische regering gesloten te worden. Een paar jaar later namen de salettijnen hun intrek in de kerk en vertrokken in 2001. De kerk is in november 2004 door aartsbisschop Jan Martyniak als onderdeel van de Aartseparchie Przemyśl-Warschau ingewijd. Interieur De kerk is een structuur met één schip. Het rococo hoogaltaar is afkomstig uit de Mogiła-abdij en de gebeeldhouwde crucifix stamt uit de 16e eeuw. Evenwijdig aan het schip staat de Onze-Lieve-Vrouw van La Salettekapel. Galerij
Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego w Krakowie

Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego – zabytkowa cerkiew greckokatolicka znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ul. Wiślnej 11, na Starym Mieście. Historia Świątynia została wzniesiona w latach 1636–1643 w stylu barokowym jako kościół św. Norberta, przeznaczony dla sióstr norbertanek. Jednak po przeprowadzonej przez władze austriackie kasacie klasztorów opuszczony przez norbertanki kościół został 26 lutego 1808 roku przekazany na własność parafii greckokatolickiej. Leon Demkowicz, od 1808 przełożony Ławry Poczajowskiej, po 1812 przeniósł się do Krakowa i rozpoczął posługę przy miejscowej parafii. Pod koniec XIX wieku dzięki staraniom proboszcza o. Iwana Borsuka oraz parafian w cerkwi wzniesiono murowany ikonostas, zaprojektowany przez Tadeusza Stryjeńskiego. Ikony do tego ikonostasu według projektu Jana Matejki namalował jego uczeń, Władysław Rossowski. W 1947 władze komunistyczne zlikwidowały działającą parafię, należącą do dekanatu leżajskiego, budynek po kilku latach przekazano oo. saletynom, a ikonostas rozebrano i przeniesiono do archiwów Muzeum Jana Matejki. W 1998 parafia greckokatolicka odzyskała cerkiew, a saletyni opuścili ją pod koniec roku 2001. Odzyskany dzięki wieloletnim staraniom parafii greckokatolickiej zabytkowy ikonostas zrekonstruowano i odrestaurowano. Został on ponownie wzniesiony, a w listopadzie 2004 poświęcony przez greckokatolickiego metropolitę przemysko-warszawskiego, arcybiskupa Jana Martyniaka. Do świątyni prowadzą dwa wejścia: przez kamienny portal od strony Plant (ulicy Karola Olszewskiego) oraz od ulicy Wiślnej. Obecnie używane jest to drugie. W pomieszczeniu obok kruchty można zobaczyć ikonostas wykonany w latach 60. XX w. przez Jerzego Nowosielskiego. Ikonostas ten służył do celów kultu religijnego w kaplicy kościoła św. Katarzyny, w której parafia greckokatolicka działała w latach 1958–1998. Przypisy Linki zewnętrzne Parafia greckokatolicka pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Krakowie. krakow.cerkowgr.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-08)].. archiwalna strona parafii Parafia greckokatolicka pw. Podwyższenia krzyża Świętego w Krakowie. grekokatolicy.pl Historia kościoła i cerkwi. nestor.cracow.pl
Церковь Святого Норберта (Краков)

Церковь святого Норберта (пол. Cerkiew św. Norberta) — грекокатолическая церковь, находящаяся на улице Висльна, 11 в краковском Старом городе, Польша. Грекокатолический приход во имя Воздвижения Креста Господня, которому принадлежит храм, входит в Перемышльско-Варшавскую архиепархию Украинской грекокатолической церкви. Церковь внесена в реестр охраняемых памятников Малопольского воеводства. Церковь в стиле барокко была построена в 1643 году специально для женского монастыря монашеского ордена норбертанок. Во время проведения политики секуляризации австрийские власти закрыли монастырь и 26 апреля 1808 года передали его в собственность грекокатолического прихода. В конце XIX века благодаря деятельности настоятеля Ивана Борсука был сооружён каменный иконостас по проекту Тадеуша Стрыенского. Иконы по проекту Яна Матейко были написаны его учеником Владиславом Россовским. В 1947 году коммунистические власти ликвидировали грекокатолический приход и передали храм мужской монашеской конгрегации салетинцев. Иконостас был разобран и передан в запасники музея Яна Матейко. В 1998 году церковь была возвращена грекокатолическому приходу. Иконостас был возвращён на своё место и в 2004 году был освящён перемышльско-варшавским митрополитом Иваном Мартыняком. К храму примыкает небольшая часовня, в которой находится небольшой иконостас, датируемый 60-ми годами XX столетия и сооружённый по проекту Ежи Новосельского. Этот иконостас ранее находился в латинской церкви святой Екатерины Александрийской и святой Малгожаты, где с 1958 по 1998 года находилась часовня грекокатолической общины. 25 мая 1931 года церковь святого Норберта была внесена в реестр охраняемых памятников Малопольского воеводства (№ А-85). Разное В этом храме венчались украинские националисты Степан Бандера и Ярослава Опаровская. Примечания Источник Włodzimierz Mokry, Z życia Cerkwi greckokatolickiej w Krakowie w latach 1808–1998.Po pół wieku znów u siebie (пол.)
Cerkiew św. Onufrego w Oleszycach

Cerkiew św. Onufrego w Oleszycach – parafialna cerkiew greckokatolicka w Oleszycach. Historia i architektura Cerkiew jest murowana, zbudowana w 1809 na planie krzyża, z centralną kopułą i wieżyczka na sygnaturkę. Prezbiterium jest zamknięte trójbocznie, a po jego bokach znajdują się dwie zakrystie. W 1901 obiekt był restaurowany i przebudowany, a w 1936 remontowany. Po 1947 został opuszczony. W latach 50. XX w. służył jako magazyn. Na początku lat 70. rozebrano murowaną dzwonnicę z wzniesioną w 1846. Obecnie cerkiew popadła w ruinę. Przypisy
Церква святого Онуфрія (Олешичі)

Церква св. Онуфрія – греко-католицька парафіяльна церква в місті Олешичі. Мурована, збудована 1809 року у хрестоподібному плані, з центральним куполом і вежею. Пресбітерій замкнутий з трьох боків, з боків знаходяться дві ризниці. У 1901 році відновлено і перебудовано. У 1936 році проведено реставраційні роботи. Церква залишена після 1947 року. У 1950-х роках XX століття будівля храму використовувалася як склад. На початку 1970-х років муровану дзвіницю 1846 року зруйновано. Примітки
Saint Onuphrius Church, Posada Rybotycka

Saint Onuphrius Church (Polish: Cerkiew św. Onufrego) is a brick defensive church located in Posada Rybotycka, in the Gmina Fredropol, in the Przemyśl County. It is the oldest surviving church in Poland. History The church is located on the western edge of the village, on a hill. Until 1692, it was an Orthodox church, later a Greek Catholic church. The church consists of three connected towers with hipped roofs. There are loopholes in the thick stone walls. The oldest part, dating from the turn of the 14th and 15th centuries, is the chancel with Gothic gables. The square nave with a barrel vault and a defensive tower dates from the 15th century. The youngest part, dating back to the early 16th century, is the western section, also built in the form of a defensive tower, housing a porch and a narthex, and a chapel for monks on the upper floor. On the walls of this part, inscriptions in Latin and Ruthenian with the dates 1506 and 1514 have been preserved, carved into the plaster with a sharp tool. They are not part of the planned decor; today they would be classified as acts of vandalism. The medieval brick wall of the iconostasis has two gates (later ones had three). The church belonged to the Basilian monastery until the 18th century, later becoming a parish church. The parish also included the branch Church of Saint John the Baptist in Borysławka. According to tradition, the last Orthodox bishop of Przemyśl, Michał Kopystyński, who died in 1642 in Kopysno, was buried in the crypt of the church. After the displacement of the inhabitants in 1945, the church was devastated and stripped of its furnishings. It was renovated in the 1960s and 1980s. During the renovation in 1966, 16th-century Byzantine-style polychrome was discovered under many layers of paint. The church was a branch of the National Museum of Przemyśl, open during the summer season. On 14 October 2010, it was handed over to the Gmina Fredropol. Gallery References Bibliography Stanisław Kryciński, Pogórze Przemyskie, Rewasz, Warszawa 1992 Agnieszka Gronek, Opuszczone dziedzictwo. O malowidłach w cerkwi św. Onufrego w Posadzie Rybotyckiej, Kraków: Księgarnia Akademicka 2015
Cerkiew św. Onufrego w Posadzie Rybotyckiej

Cerkiew św. Onufrego w Posadzie Rybotyckiej – murowana cerkiew obronna, znajdująca się w Posadzie Rybotyckiej, w gminie Fredropol, w powiecie przemyskim, najstarsza zachowana cerkiew na ziemiach polskich. Historia Cerkiew znajduje się na zachodnim skraju wsi, na pagórku. Do 1692 była to cerkiew prawosławna, później greckokatolicka. Cerkiew składa się z trzech połączonych wież, z czterospadowymi dachami. W grubych, kamiennych murach umieszczono otwory strzelnicze. Najstarszą częścią, pochodzącą z przełomu XIV i XV wieku, jest prezbiterium z gotyckimi szczytami. Kwadratowa nawa, sklepiona kolebkowo z obronną wieżą pochodzi z XV w. Najmłodszą częścią, pochodzącą z początku XVI wieku, jest część zachodnia, również zbudowana w formie obronnej wieży, mieszcząca kruchtę i babiniec, a na piętrze kaplicę dla mnichów. Na ścianach tej części zachowały się wyryte w tynku ostrym narzędziem napisy w języku łacińskim i ruskim z datami 1506 i 1514. Nie są one elementem planowego wystroju, dzisiaj można by je zaklasyfikować jako akty wandalizmu. Średniowieczna, murowana ściana ikonostasu ma dwoje wrót (późniejsze miały troje). Cerkiew należała do klasztoru bazylianów do XVIII wieku, później była cerkwią parafialną. Do parafii należała również filialna cerkiew św. Jana Ewangelisty w Borysławce. Według tradycji w podziemiach cerkwi pochowano ostatniego prawosławnego władykę przemyskiego, Michała Kopystyńskiego, który zmarł w 1642 w Kopyśnie. Po wysiedleniu mieszkańców w 1945 cerkiew została zdewastowana i pozbawiona wyposażenia. Była remontowana w latach 60. i 80. XX w. Podczas remontu w 1966 odkryto pod wieloma warstwami farby szesnastowieczną polichromię w typie bizantyjskim. Cerkiew stanowiła Filię Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej, otwartą w sezonie letnim. 14 października 2010 została przekazana gminie Fredropol. Galeria Przypisy Bibliografia Stanisław Kryciński, Pogórze Przemyskie, Rewasz, Warszawa 1992 Agnieszka Gronek, Opuszczone dziedzictwo. O malowidłach w cerkwi św. Onufrego w Posadzie Rybotyckiej, Kraków: Księgarnia Akademicka 2015 Linki zewnętrzne Cerkiew św. Onufrego w Posadzie Rybotyckiej - opis i fotogaleria Cerkiew św Onufrego w Posadzie Rybotyckiej - wzmianka o odkryciu malowideł i napisów w cerkwi przez Wojciecha Kurpika