NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Teatr Lalki i Aktora „Kubuś”

Teatr Lalki i Aktora „Kubuś” w Kielcach imienia Stefana Karskiego – jedyny w województwie świętokrzyskim profesjonalny teatr lalkowy. W repertuarze ma głównie przedstawienia dla dzieci, ale funkcjonuje w nim także Scena dla Młodzieży i Dorosłych. Historia teatru „Kubuś” został utworzony w 1955 r. z inicjatywy Stefana Karskiego pod nazwą Objazdowy Teatr Lalek i Aktora "Kubuś”. Nazwa nawiązywała do jedynego wozu pancernego w powstaniu warszawskim. Przez pierwsze dziesięć lat swojego istnienia teatr nie miał własnej siedziby, dopiero w roku 1965 przyznano mu kilka pomieszczeń na biuro, pracownię i próby. Za czasów wczesnego socjalizmu „Kubuś” stanowił jedną z nielicznych instytucji kulturalnych docierających do mniejszych miejscowości ówczesnego województwa kieleckiego. Od 1981 roku nastąpił dynamiczny rozwój teatru. Prace remontowe w jego siedzibie trwały aż do 1992 roku, kiedy to zakończono budowę widowni na ulicy Dużej 9, w budynku dawnego Hotelu Europejskiego. W 2021 teatr otrzymał Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz Odznakę Honorową Województwa Świętokrzyskiego. 30 sierpnia 2024 roku premierą "Celestyny" Fernanda de Rojasa w reżyserii dyrektora teatru Piotra-Bogusława Jędrzejczaka zainaugurowano działalność w nowej siedzibie przy ulicy Zamkowej 1. W zmodernizowanych i przystosowanych do potrzeb teatru budynkach dawnej kuźni i wozowni funkcjonują dwie sceny. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona teatru „Kubuś”
Divadlo Andreasa Gryphiusa v Hlohově

Divadlo Andreasa Gryphiusa v Hlohově je klasicistní budova nacházející se v Hlohově, v centru Starého Města, blízko budovy radnice. Divadlo bylo postaveno v roce 1799 podle návrhu Christiana Valentina Schultzeho jako multifunkční divadlo, které nabízelo hned několik scénických žánrů. Divadlo zde fungovalo téměř do konce druhé světové války, kdy byla budova během obléhání Hlohova zničena. V následujících desetiletích byly předloženy různé koncepce obnovy hlohovského divadla, ale žádná z nich nebyla realizována. Budova byla obnovena teprve v letech 2017–2019, a v dnešní době vypadá přesně jako před válkou. Sídlí zde pobočka Městského kulturního centra a konají se zde koncerty, představení a konference. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Teatr im. Andreasa Gryphiusa w Głogowie na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Teatr im. Andreasa Gryphiusa w Głogowie na Wikimedia Commons
Teatr Miejski im. Witolda Gombrowicza w Gdyni

Teatr Miejski im. Witolda Gombrowicza w Gdyni – teatr dramatyczny w Gdyni imienia Witolda Gombrowicza przy ulicy Bema 26. Teatr powstał 1 kwietnia 1964 jako Teatr Ziemi Gdańskiej przez wydzielenie z gdańskiego Teatru Wybrzeże działającej przy nim od 1959 Sceny Objazdowej. W latach 1974–1991 działał pod nazwą Teatr Dramatyczny, następnie Teatr Miejski, w marcu 2000 otrzymał imię Witolda Gombrowicza. Od 1996 na plaży koło mola w Orłowie działa Scena Letnia Teatru Miejskiego, jest jedyną w Polsce, gdzie spektakle odbywają się pod gołym niebem. Obecnie dyrektorem naczelnym i artystycznym teatru jest Marta Miłoszewska. Parametry scen Duża scena Widownia: 280 miejsc Szerokość proscenium: 12,50 m Szerokość w oknie portalowym: 7,80 m Głębokość sceny: 13 m Wysokość sceny proscenium: 6,40 m Wysokość w oknie portalowym: 4,60 m Wysokość za oknem portalowym: 6,40 m Mała scena (na foyer) Widownia: 99 miejsc Szerokość: 9 m Głębokość: 3 m Wysokość sceny: 0,47 m Powierzchnia foyer teatru: 115 m² Zobacz też Scena Letnia Teatru Miejskiego w Gdyni Przypisy Bibliografia Strona internetowa Teatru Miejskiego im. Witolda Gombrowicza w Gdyni
Hudební divadlo Danuty Baduszkowe

Hudební divadlo Danuty Baduszkowe, polsky Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej w Gdyni nebo Teatr Musyczny v Gdyni, je hudební divadlo, operní scéna a koncertní místo v městských čtvrtích Śródmieście a Kamienna Góra města Gdyně v Pomořském vojvodství v severním Polsku. Podle počtu 1580 míst pro diváky, je to největší hudební divadlo v Polsku a druhé největší divadlo v Polsku. Další informace Divadlo bylo založeno 28. října 1957 v sousedním Gdaňsku a pak bylo přemístěno na současnou adresu Plac Grunwaldzki 1 v Gdyni, kde bylo slavnostně otevřeno 21. července 1979. Návrh budovy vytvořili architekti prof. Józef Chmiel a Ing. Daniel Olędzki. Prvním ředitelem a režisérem divadla byla prof. Danuta Baduszkowa, po které je od roku 1992 divadlo pojmenované. V roce 2010 proběhla modernizace a rekonstrukce divadla. Ročně divadlo navštíví více než 100 tisíc diváků. Divadlo také každoročně hostí hostí Festival polských hraných filmů (Gdynia Film Festival, resp. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych) a má také juniorskou divadelní scénu aj. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Hudební divadlo Danuty Baduszkowe na Wikimedia Commons
Teatr Nowy w Zabrzu

Teatr Nowy w Zabrzu, utworzony w 1959 r. Siedzibą teatru jest zabytkowy budynek dawnego kasyna Huty Donnersmarcka, wzniesiony w 1901 r. Na przestrzeni sześćdziesięciu pięciu lat przygotował ponad 370 premier, współpracując z wieloma wybitnymi reżyserami, scenografami, muzykami wysoko ceniącymi sobie poziom artystyczny zespołu. Prezentuje szeroką ofertę repertuarową, adresowaną do różnych grup odbiorców, od bajek i spektakli lekturowych, poprzez komedie i przedstawienia muzyczne, aż po wielką klasykę i najbardziej wartościowe utwory współczesne. Występuje zarówno w siedzibie jak i poza nią; ma na koncie poważne sukcesy festiwalowe. Od 2000 roku Teatr Nowy organizuje Ogólnopolski Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona”, jeden z najważniejszych festiwali teatralnych w regionie, wyraźnie istniejący już na mapie teatralnej kraju. Festiwal, organizowany przez bardzo szczupły zespół i przy stosunkowo niskim budżecie poza spektaklami konkursowymi proponuje widzom szereg wartościowych imprez towarzyszących (m.in. przegląd najciekawszych – w tym przedpremierowych! - spektakli Teatru Telewizji i słuchowisk Polskiego Radia, warsztaty dramaturgiczne, „czytanie dramatu” przez amatorskie młodzieżowe zespoły teatralne, spotkania z twórcami spektakli) o niewątpliwych walorach popularyzatorskich i edukacyjnych. W ostatnich latach, w związku z przeobrażeniami społeczno-gospodarczymi zachodzącymi w mieście, pracami nad zmianą jego wizerunku i nową strategią promocyjną, Teatr Nowy funkcjonuje w klimacie znacznie bardziej sprzyjającym. Staraniem władz samorządowych wyremontowano budynek, zmodernizowano scenę i widownię, a także dobudowano część przeznaczoną na garderoby. Zakończył się kolejny etapu remontu, tym razem, budynku administracyjnego. Teatr Nowy otrzymał nową przestrzeń artystyczną - scenę kameralną, której w roku 2022 nadano imie Stanisława Bieniasza. Teatr bardzo zintensyfikował swoją działalność – radykalnie zwiększyła się liczba premier i przedstawień, w tym również wyjazdowych. Spektakle Teatru Nowego coraz częściej zapraszane są na krajowe festiwale. Linki zewnętrzne Strona w bazie e-teatr.pl Strona Teatru Nowego
Ochota Theater

The Jan and Halina Machulski Ochota Theater (Polish: Teatr Ochoty im. Jana i Haliny Machulskich) is a performing arts theater in Kolonia Lubeckiego, Ochota, Warsaw. The auditorium has a seating capacity of less than 100. History The theater was founded on October 22, 1970, by married couple Jan Machulski and Halina Machulska. Uciekła mi przepióreczka was the first performance played there. Jan Machulski was the director of the institution from its inception until 1996. Since 1976 the theater has staged Shakespeare's plays in Zamość, which gave rise to Zamość Theatre Summer. Between 1996 and 2008, the theater was managed by Tomasz Mędrzak. In 2009, the city did not renew the contract with Mędrzak, leaving the theater without a director. In 2010, Joanna Nawrocka became the director. On the theater's 50th anniversary in 2020, city councilors renamed the theater after Jan Machulski and Halina Machulska. In 2022, the Warsaw Council of Seniors recognized the theater as a senior-friendly place. References
Teatr Ochoty w Warszawie

Teatr Ochoty im. Jana i Haliny Machulskich – teatr znajdujący się przy ul. Reja 9 w Warszawie, w dzielnicy Ochota. Historia Teatr założyło w 1970 małżeństwo Jan i Halina Machulscy. Od 1976 r. teatr wystawiał sztuki Szekspira w Zamościu, co dało początek Zamojskiemu Latu Teatralnemu. Sala teatru liczy ok. 100 miejsc. Przy teatrze działa ognisko teatralne, które wykształciło kilka pokoleń artystów. W 2020 zmieniono nazwę placówki z Teatr Ochoty – Ośrodek Kultury Teatralnej na obecną: Teatr Ochoty im. Haliny i Jana Machulskich. Dyrektorzy Jan Machulski (1970–1996) Tomasz Mędrzak (1996–2008) Joanna Nawrocka (2010–2025) Justyna Sobczyk (od 2025) Przypisy Linki zewnętrzne Strona w bazie e-teatr.pl Strona Teatru Ochoty
Всеобщий театр (Лодзь)

«Всеобщий театр в Лодзи» (пол. Teatr Powszechny w Łodzi) — драматический театр в Лодзи. «Всеобщий театр» возник в мае 1945 году, однако с сентября 1945 был второй сценой Театра Войска Польского и вновь стал самостоятельным в 1948 году. Известные актёры театра Примечания Ссылки История театра (пол.) Сайт театра в базе e-teatr.pl (пол.)
Teatr Rampa na Targówku

Teatr Rampa na Targówku – teatr repertuarowy w Warszawie, podlegający Urzędowi Miasta st. Warszawy. Siedziba teatru mieści się przy ul. Kołowej 20 w Warszawie, na terenie parku im. Stefana Wiecheckiego „Wiecha”. Jest to teatr realizujący widowiska muzyczne i musicale oraz prezentujący ofertę spektaklową i edukacyjną dla dzieci i młodzieży. Historia Działalność teatru zapoczątkował Marian Jonkajtys, przekształcając pomieszczenia domu kultury na potrzeby spektakli teatralnych. Działająca tu scena Stołecznej Estrady została przekształcona 1 maja 1975 w Teatr na Targówku, którego nazwa była inspirowana Teatrem na Tagance. Jego następca, Jan Krzyżanowski, zmienił profil teatru, a obok spektakli muzycznych pojawiły się sztuki współczesne oraz szeroko pojęta klasyka. Kolejny dyrektor, Andrzej Strzelecki (1987–1997) zmienił nazwę teatru na Teatr Rampa (którą wymyślili Andrzej i Zuzanna Łapiccy) i powołał zupełnie nowy zespół aktorski, z którym stworzył Złe zachowanie (1988), pierwszy musical na polskiej scenie. Od 1998 do 2021 dyrektorem naczelnym Teatru Rampa był Witold Olejarz, a dyrekcję artystyczną stanowili kolejno: Krzysztof Miklaszewski (1997–2002), Jan Prochyra (2003–2010), natomiast w sezonach 2011/12 i 2012/2013 artystyczny kierunek teatru wyznaczali kierownicy poszczególnych scen: Cezary Domagała (Scena Dziecięco-Młodzieżowa), Witold Mazurkiewicz (Scena Kameralna), Grzegorz Mrówczyński (Scena Mrowisko, do jej likwidacji w grudniu 2014) oraz Jakub Wocial – kierownik artystyczny Sceny Musicalowej (od 2012). Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa
Stadttheater Bunzlau

Das ehemalige Stadttheater (Teatr Stary) von Bunzlau (seit 1945 Bolesławiec im Powiat Bolesławiecki der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen) wird vom Jugendkulturzentrum Stanisław Wyspiański genutzt. Theatergeschichte In Bunzlau wurden im 16. Jahrhundert Mysterien- und Passionsspiele veranstaltet. Die Lateinschule unter Valentin Senftleben, einem Lehrer von Martin Opitz, hatte bedeutenden Einfluss auf die deutsche Dramatische Dichtung des 17. Jahrhunderts. Das Protokollbuch des Magistrats belegt für 1732 die Aufführung einer Komödie durch eine Wandertruppe im Bunzlauer Ratssaal. Die Zahl von Gastspielen reisender Theatergruppen wuchs an, wie Anzeigen in den örtlichen Zeitungen belegen. Das neue Stadttheater wurde 1857 mit einem Prolog Die Bühnenweihe und dem Schauspiel Prinz Friedrich von Heinrich Laube eröffnet. Im Jahr 1925 wurde Bunzlau zum Sitz des Schlesischen Landestheaters im Verband der Volksbühnenvereine erklärt und bespielte fortan auch weitere schlesische Städte. Baugeschichte des Theaters Das Stadttheater entstand durch Umbau des preußischen Zeughauses von 1822 bis 1823 an der Nordseite der Stadt, unmittelbar an der Stadtmauer. Ab 1843 war das Zeughaus städtischer Besitz und diente verschiedenen Zwecken, 1845 als katholische Kirche, 1848 als Schule, und in den 1850er Jahren als städtisches Versammlungshaus. Der Beschluss zur Umgestaltung des Zeughauses zum Theater wurde 1857 gefasst. Bauwerk 1858 wurde die Stadtmauer, an die sich das vorherige Zeughaus mit seiner Längsseite angelehnt hatte, abgebrochen, wodurch das Theater ein freistehender Bau wurde. Der Theaterbau blieb innerhalb der Umfassungsmauern des ehemaligen Zeughauses, doch wurde ein Zwischengeschoss für den Rangeinbau eingesetzt. Die Langseiten blieben bis auf Erweiterung von Fenstern zu Türen unverändert. Der Giebelseite zur Hundegasse (später Bahnhofstraße) wurde ein zweiachsiger Mittelrisalit mit gekuppelten Rundbogenöffnungen vorgebaut. Im Erdgeschoss befinden sich innerhalb der Bogen die Haupteingänge. Im Obergeschoss wird das Motiv durch einen vorgesetzten Balkon wiederholt. Der Zuschauerraum hat einen U-förmigen Grundriss mit amphitheatralisch ansteigendem Parkett. Die Bühnenöffnung wird seitlich durch Pilaster gerahmt und oben durch einen Korbbogen abgeschlossen. Das Bogenfeld ist durch einen Manteau d'Arlequin verhängt. Literatur Bernd Vogelsang, Funde und Befunde zur schlesischen Theatergeschichte: Theaterbau in Schlesien. Forschungsstelle Ostmitteleuropa, 1983, S. 96–104 Einzelnachweise
Teatr Stary w Bolesławcu

Teatr Stary w Bolesławcu – budynek powstały w 1857, zlokalizowany w Bolesławcu, w województwie dolnośląskim, w Polsce. Był on do 1944 siedzibą stałego zespołu teatralnego. Obecnie, po modernizacji, jest wykorzystywany między innymi przez grupy teatralne w ramach Młodzieżowego Domu Kultury w Bolesławcu i do organizacji uroczystości powiatowych. Obiekt wpisany do rejestru zabytków – nr rej.: A/1042 (z 31.01.2008). Historia Teatr powstał w 1857 jako Stadttheater, w wyniku przebudowy dawnego arsenału miejskiego. Budynek teatru w Bolesławcu był pierwszą reprezentacyjną budowlą powstałą przy promenadzie otaczającej centrum starego miasta, przy której budowano okazałe wille oraz budowle publiczne, takie jak muzeum, odeon i gimnazjum. Otwarty 25 grudnia 1857 obiekt liczył około 400 miejsc siedzących i 250 stojących. W latach 1885–1886 został poddany znacznej przebudowie. Pracami kierowali Wilhelm Doerich i Richard Schiller. Ponowne otwarcie nastąpiło 3 października 1886. Teatr mieścił wówczas 550 widzów. W 1913 architekt miejski Ernst Balzer przebudował część sceniczną z miejscem dla orkiestry, a 10 lat później zainstalowano tu sprzęt kinowy. Od kwietnia 1925 Bolesławiec był siedzibą korporacji teatralnej Schlesisches Landestheater von Bunzlau. Był to krajowy teatr regionalny o stałym zespole. Miał on charakter objazdowy. Po dojściu do władzy nazistów, teatry objazdowe na Dolnym Śląsku skupiono w spółce Schlesische Landesbühne GmbH z siedzibą we Wrocławiu. Utrzymywano trzy zespoły sceniczne, liczące od 50 do 60 osób (aktorów i personelu pomocniczego). Zespoły te miały siedziby w Brzegu, Bolesławcu i Głogowie. Spektakle wystawiane były m.in. w małych miastach w promieniu kilkudziesięciu kilometrów. Po 1945 nie wznowiono tu stałej działalności teatralnej, a w latach 70. XX w. budynek został przekazany na potrzeby działalności Młodzieżowego Domu Kultury. Następował powolny upadek i utrata znaczenia tego miejsca, w którym teatry występowały sporadycznie i coraz rzadziej. Po 1999 właścicielem teatru zostało starostwo powiatowe. W 2007 budynek w trybie natychmiastowym wyłączono z użytkowania. W tej sytuacji podjęto decyzję o rewitalizacji teatru. 23 marca 2012 roku zakończono związane z tym prace. Ich realizacja nastąpiła kosztem 7 mln złotych w ramach projektu współfinansowanego przez Unię Europejską. Obecnie teatr nie posiada stałego zespołu artystów. Przypisy Literatura Katarzyna Maczel, Życie teatralne w Bolesławcu, Wydawnictwo „Proart”, Bolesławiec, 2007. ISBN 978-83-924484-2-6.
Stadttheater Hirschberg

Im Stadttheater Hirschbergs spielt heute das Cyprian-Kamil-Norwid-Theater (polnisch Teatr im. Cypriana Kamila Norwida) der heute polnischen Stadt. Theatergeschichte Schultheateraufführungen sind sowohl für das 1566 gegründete evangelische Gymnasium als auch für das neue Gymnasium bei der Gnadenkirche belegt. Besuche von Wandertruppen u. a. der Fallerschen Truppe sind belegt. Um 1790 wurde in Hirschberg eine private Liebhaberbühne ins Leben gerufen, die Theateraufführungen veranstaltete. Nach den deutschen Befreiungskriegen wurde 1826 ein Dramatischer Verein gegründet. Anfangs war wieder ein privates Haus Spielort, danach wurde ein Theatersaal im Anbau des sogenannten Langschen Hauses am Hirschgraben genutzt. Nach dem verheerenden Ringtheaterbrand in Wien wurde dieses Theater geschlossen und für Theateraufführungen wurden Säle in verschiedenen Gaststätten genutzt. Ab den 1880ern wurde der sogenannte Kaisersaal für das Hirschberg-Waldenburger bzw. Hirschberg-Brieger Theater genutzt. Pläne für ein städtisches Theater kursierten seit den 1870er Jahren. Eine Bürgervereinigung sammelte bis 1900 die Summe von 163 500 Mark. Die Stadt stellte den alten Schützenplatz am Schnittpunkt der Schmiedeberger Straße mit der Wilhelmstraße für den Theaterbau unentgeltlich zur Verfügung. Der Bau wurde 1903–1904 errichtet und als Mehrzweckgebäude konzipiert. Seit 1926 bestand keine Theatergruppe in Hirschberg und das Stadttheater wurde von benachbarten Theatern, etwa dem Theater Görlitz und dem Schlesischen Landestheater bespielt. Mit der polnischen Übernahme von Stadt und Region wurde ein polnisches Theater eingerichtet. Am 26. Oktober 1945 wurde das neue polnische Theater eröffnet. Zwischen August 1945 und Mai 1946 wurden im Theater 14 Premieren aufgeführt. Bauwerk Hauptmotiv des Baus ist eine markante Zweiturmfront. Der dreiteilige Mittelteil mit Haupteingang und doppelten Fensterreihen wird von zwei kräftigen pavillonartigen Eckpylonen eingeklammert, dies sich nach oben zu Türmen mit pagodenartigen Aufsätzen mit Antennen als Zierform entwickeln. Eine solche Turmfront wurde erstmals im Berliner Lessingtheater, aber auch in Zürich, Agram, Jungbunzlau, Bromberg, und Aachen angewandt. Der Theatersaal im ersten Obergeschoss ist ein Zweirangtheater mit Seitenlogen. Die Vorderbühne wird von einer Proszeniumszone eingefasst die als zweigeschossige Logenarchitektur ausgebaut ist und mit den Mittellogen im ersten Rang korrespondiert. Die Saaldecke ist kassettiert und hat die Form einer halben elliptischen Tonne, die auf Gurtbögen und Stichkappen ruht. Im 2. Obergeschoss befindet sich ein Konzertsaal mit umlaufenden Logen und galerieartigem Rang. Literatur Bernd Vogelsang: Theaterbau in Schlesien. In: Funde und Befunde zur schlesischen Theatergeschichte. Forschungsstelle Ostmitteleuropa (= Veröffentlichungen der Forschungsstelle Ostmitteleuropa. Reihe A, Nr. 41), Dortmund 1983, S. 181–188. Weblinks Internetauftritt des Theaters
Cyprian Kamil Norwid Theatre

The Cyprian Norwid Theatre in Jelenia Góra (Polish: Teatr im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze) is a Polish repertory theatre founded in 1945. The Norwid Theatre in Jelenia Góra has two stages: Main Stage (540 seats) and Studio Stage (100 seats). The theatre is named after Cyprian Norwid. Polish actress and stage director Alina Obidniak was an intendant of the Cyprian Norwid Theatre between 1973 and 1988, as well as in year 2000. Obidniak invited many renowned theatre directors to Jelenia Góra, particularly Krystian Lupa, where he began his directing career with the production of Dainty Shapes and Hairy Apes by Witkacy (1978). She travelled with the theatre's productions across Europe and South America. In 1983, the Cyprian Norwid Theatre co-organised early Festival of Street Theatre in Jelenia Góra. References
Théâtre Cyprian Kamil Norwid

Le théâtre Cyprian Kamil Norwid est un théâtre polonais, existant depuis 1904, situé à Jelenia Góra. Il existe d'abord sous le nom Maison de l'Art et des Associations (en allemand : Kunst und Vereinshaus) puis sous le nom de Théâtre municipal de Jelenia Góra (en allemand : Stadttheater Hirschberg), depuis 1945 sous le nom de Théâtre polonais, et depuis 1974 sous son nom actuel. Histoire Références (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Teatr im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Bibliographie (pl) Alina Obidniak et Janusz Degler, Pola energii. Wspomnienia i rozmowy, Wrocław, Institut Jerzego Grotowskiego, 2010, 276 p. (ISBN 978-83-923635-9-0, OCLC 654859438) Liens externes Site officiel Ressources relatives au spectacle : Carthalia European Theatre Architecture Portail du théâtre Portail de la Pologne
Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach

Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach – teatr, który znajduje się w jednej z zabytkowych kamienic przy ulicy Sienkiewicza. Obecna nazwa funkcjonuje od 1946 roku. Odbywa się tu kilka premier rocznie. Poza swoim repertuarem teatr prezentuje także spektakle zapraszanych zespołów. Każdy sezon kończy się plebiscytem o „Dziką Różę”, podczas którego publiczność nagradza najlepszych aktorów i najpopularniejsze przedstawienia. W latach 1946–1976 istniała filia Teatru w Radomiu. Od 2021 roku trwał generalny remont siedziby Teatru, który planowo miał zakończyć się w 2023 roku, jednak ostatecznie trwał do sierpnia 2024 roku. W tym czasie spektakle są przedstawiane w Wojewódzkim Domu Kultury. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona teatru
Театр имени Стефана Жеромского

«Театр имени Стефана Жеромского» (пол. Teatr im. Stefana Żeromskiego) — драматический театр в Кельце. История Современный профессиональный театр имени Стефана Жеромского был создан в 1945 году. В 1878 году в этом здании был открыт «Театр Людвика», но в то же время в том же здании располагались также отель и ресторан. Первое выступление в Театре Людвика состоялось 6 января 1879 года. Здесь с гастролями выступали Габриеля Запольская, Александр Зельверович и Казимеж Юноша-Стемповский, приезжал Станислав Пшибышевский с театральной труппой, ставившей его драмы. Известные актёры театра Ссылки История театра (пол.) Сайт театра в базе culture.pl (пол.) Сайт театра в базе e-teatr.pl (пол.)