NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jacobuskathedraal (Szczecin)

De Jacobuskathedraal of Jacobikerk (Pools: Bazylika archikatedralna św. Jakuba w Szczecinie, Duits: Jakobskathedrale) van Szczecin is een kerkgebouw in de stijl van de baksteengotiek. Het betreft een van de grootste kerkgebouwen van Pommeren. De kerk is de kathedraal van het rooms-katholieke aartsbisdom Szczecin-Kamień. Geschiedenis De kerk werd stapsgewijs in de periode van de 13e tot de 15e eeuw gebouwd. Na de reformatie tot 1945 werd het gebouw gebruikt door de lutherse kerkgemeente van het toen Duitse Stettin. Na de afbraak van de Mariakerk in 1831 was de Jacobikerk de hoofdkerk van de stad. Het laatgotische koor is bijna even groot als het kerkschip. Oorspronkelijk bezat de kerk twee torens, maar tussen 1456 en 1503 kreeg de kerk één toren in het midden van het westwerk. Bij de belegering van de stad tijdens de Schoonse Oorlog in het jaar 1677 werd de gotische spits van de toren verwoest. Pas tijdens een restauratie in 1894 kreeg de kerk weer een spits. In augustus 1944 verwoestte een bombardement op de stad grote delen van de kerk. Ook het historische orgel ging verloren. Het koor en de toren met uitzondering van de spits werden gespaard. Na de oorlog kwam Stettin binnen de nieuwe grenzen van Polen te liggen en nam de rooms-katholieke kerk de ruïne over. De overheid was terughoudend om de kerk te herbouwen, maar conservators wezen er op dat afbraak van de ruïne duurder zou uitvallen en dus werd de kerk in de jaren 1947-1949 tijdelijk beschermd tegen verdere vernietiging. Herbouw van de kerk vond pas plaats na de vorming van het nieuwe bisdom Szczecin-Kamień door paus Paulus VI op 28 juli 1972. De herbouw zou drie jaar duren. De noordelijke muur werd gereconstrueerd in een moderne stijl die slecht harmonieerde met de rest van het gebouw en de toren werd gestabiliseerd zonder herstel van de spits. In plaats daarvan kreeg de toren een schilddak waardoor de hoogte niet verder reikte dan 60 meter. Paus Johannes Paulus II verhief de kerk in 1983 tot basilica minor. Vanaf 2007 werd de kerk verbouwd, waarbij op de kerktoren weer een spits werd geplaatst. De nieuwe spits heeft niet hetzelfde aanzien van de in 1944 vernietigde spits, maar is een reconstructie van de spits zoals deze op een afbeelding uit het jaar 1624 wordt voorgesteld. Op de kerktoren bevindt zich een uitzichtplatform, dat men sinds 2009 via een lift kan bereiken. In 2010 werd een barokke dakruiter op het kerkschip geplaatst. De middeleeuwse inrichting van de kerk met 52 altaren ging reeds in het begin van de 17e eeuw verloren. Het huidige hoogaltaar is afkomstig uit het cisterciënzer klooster van Kołbacz. Externe link (pl) Website van de Jacobuskathedraal, Szczecin
Dreifaltigkeitsbasilika (Janów Podlaski)

Die Dreifaltigkeitsbasilika (polnisch Bazylika kolegiacka Świętej Trójcy) ist eine römisch-katholische Pfarr- und Stiftskirche in Janów Podlaski in der ostpolnischen Woiwodschaft Lublin. Das barocke Bauwerk aus dem frühen 18. Jahrhundert ist als Baudenkmal geschützt und trägt den Titel einer Basilica minor. Geschichte Die Kirche wurde zwischen 1714 und 1735 zusammen mit einem Glockenturm erbaut. Von 1818 bis 1867 und von 1918 bis 1924 diente sie als Kathedrale der Diözese Janów, heute Bistum Siedlce. In der Kirche befinden sich der Sarkophag und das Denkmal des Bischofs, Dichters und Historikers Adam Naruszewicz (1733–1796), der seine letzten Lebensjahre in Janów Podlaski verbrachte. Die Kirche hat eine Fassade mit zwei Türmen und einen dreischiffigen Innenraum. Sie ist Sitz des Stiftskapitels von Janów. Am 7. Juni 2018 wurde der Dreifaltigkeitsstiftskirche in Janów Podlaski der Titel einer Basilica minor verliehen. Weblinks Website der Pfarrei Webauftritt der Pfarrgemeinde auf der Website des Bistums Siedlce Einzelnachweise
Bazylika Kolegiacka Świętej Trójcy w Janowie Podlaskim

Bazylika Kolegiacka Świętej Trójcy w Janowie Podlaskim – barokowy kościół w Janowie Podlaskim. Historia Wzniesiony został wraz z dzwonnicą w latach 1714–1735. W latach 1818–1867 i 1918–1924 był kościołem katedralnym diecezji janowskiej czyli podlaskiej. W kościele tym znajduje się sarkofag i pomnik biskupa, poety i historyka Adama Naruszewicza (1733–1796), który w Janowie Podlaskim spędził ostatnie lata swego życia. Świątynia ma dwuwieżową fasadę i trójnawowe wnętrze. Jest siedzibą Janowskiej Kapituły Kolegiackiej. 7 czerwca 2018 roku Kolegiacie Świętej Trójcy w Janowie Podlaskim Dekretem Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów nadano tytuł bazyliki mniejszej. Dekret podpisał prefekt Kongregacji kardynał Robert Sarah. Przypisy
Parafia Trójcy Świętej w Janowie Podlaskim

Parafia Trójcy Świętej w Janowie Podlaskim – parafia rzymskokatolicka w Janowie Podlaskim. Parafia erygowana w 1428. Obecny kościół parafialny murowany. Jego budowę rozpoczął w 1714 roku bp łucki Aleksander Benedykt Wyhowski, dokończył zaś bp Stefan Bogusław Rupniewski i dnia 30 listopada 1735 konsekrował. Świątynia mieści się przy ulicy Naruszewicza. Terytorium parafii obejmuje Janów Podlaski, Bubel-Łukowiska, Bubel-Granną, Cieleśnicę, Hołodnicę, Jakówki, Klonownicę Małą, Ostrów, Nowy Pawłów, Stary Pawłów, Peredyło, Romanów, Stare Buczyce, Werchliś oraz Wygodę. Bibliografia Opis parafii na stronie diecezji siedleckiej
Kościół Wszystkich Świętych we Wrocance

Kościół Wszystkich Świętych we Wrocance – zabytkowy kościół katolicki w miejscowości Wrocanka, w woj. podkarpackim. Podlega pod dekanat Miejsce Piastowe w archidiecezji przemyskiej. Kościół włączono do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej. Historia Pierwszy kościół parafialny został wybudowany przed 1487 rokiem. Obecny parafialny kościół pw. Wszystkich Świętych został zbudowany w 1770 z fundacji parafian i proboszcza Tomasza Boczarskiego. XVII-wieczna murowana zakrystia ze skarbczykiem na piętrze pozostała z poprzedniego, rozebranego kościoła. W 1886 kościół został rozbudowany o kaplicę pw. św. Rozalii i dwie kruchty przez Karola Gregora z Jasła i cieślę Puchalskiego. Mocno zniszczony i uszkodzony w czasie I i II wojny światowej został poddany w latach 60. XX w. kompleksowemu remontowi i częściowej rekonstrukcji (z całkowitym demontażem i budową od nowa). Drewniany kościół ma konstrukcję zrębową na kamiennej podmurówce, ściany zewnętrzne pobite gontem. Prezbiterium zamknięte trójbocznie, nawa szersza, z przybudowaną od południa kaplicą oraz kruchtami od zachodu i północy. Dachy nad nawą, prezbiterium i kaplicą dwuspadowe o kalenicach na różnym poziomie, nad zakrystią trójspadowy, kryte gontem. Dach nad kruchtą północną pulpitowy, kryty blachą. W skarbczyku belkowany strop z wtórnie wstawionym kawałkiem belki tęczowej z datą 1770 i nazwiskiem ks. Tomasza Boczarskiego oraz kilkoma deskami z poprzedniego kościoła z fragmentami polichromii późnorenesansowej z końca XVI w. W kościele stropy płaskie (w nawie i prezbiterium z kasetą), w kaplicy sklepienie pseudokolebkowe z lunetami. Wewnątrz dobrze zachowane ołtarze i wyposażenie, pochodzące z czasów od daty budowy kościoła do XIX w. Kompleksowy remont kościoła i prace konserwatorskie rozpoczęte w latach 60. XX w., staraniem proboszcza i parafian, zostały zakończone w 1970 roku. Bibliografia M.i A. Michniewscy,M. Duda,S. Wypych, Kościoły drewniane Karpat i Podkarpacia. Przewodnik, Pruszków 2001. R. Brykowski,M. Kornecki, Drewniane kościoły w Małopolsce południowej, Wrocław 1984. E. Śnieżyńska-Stolot, F. Stolot, Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, województwo krośnieńskie, Warszawa 1977. Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii Wrocanka
Церковь Всех Святых (Вроцанка)

Церковь Всех Святых (пол. Kościół Wszystkich Świętych we Wrocance) — католическая церковь, находящаяся в селе Вроцанка, гмина Мейсце-Пястове, Кросненский повят, Подкарпатское воеводство. Приход входит в архиепархию Пшемысля Римско-католической церкви в Польше. Архитектурный памятник Подкарпатского воеводства, входящий в туристический маршрут «Путь деревянной архитектуры». Церковь расположена в юго-западной части села, рядом с новой приходской церковью. Она находится на холме у берега реки Ясёлки. История Первая приходская церковь во Вроцанке была построена до 1487 года. В конце 60-х годов XVIII века эта церковь была снесена. Сохранилась только кирпичная ризница XVII века. Нынешняя приходская церковь Всех Святых была построена в 1770 году трудами прихожан и настоятеля Томаша Бочарского. Деревянная церковь представляет собой сруб на каменном фундаменте, наружные стены подбиты черепицей. В 1886 году храм был расширен часовней Святой Розалии и двумя крыльцами работы Кароля Грегора из Ясло и плотника Пухальски. В то время, нео-готический интерьер храма был украшен фресками. Храм сильно пострадал во время Первой и Второй мировой войны. В 60-х годах XX века здание отремонтировали и частично реконструировали, восстановив большую часть структурных элементов оригинального здания. В 1970 году реставрационные работы были завершены. Примечания Источники M.i A. Michniewscy,M. Duda,S. Wypych, Kościoły drewniane Karpat i Podkarpacia. Przewodnik, Pruszków 2001. R. Brykowski,M. Kornecki, Drewniane kościoły w Małopolsce południowej, Wrocław 1984. E. Śnieżyńska-Stolot, F. Stolot, Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, województwo krośnieńskie, Warszawa 1977. Официальный сайт прихода Всех Святых во Вроцанке (недоступная ссылка) (пол.) История и фотографии храма (Polska — Podkarpackie — Wrocance) (пол.)
Jesuitenkirche (Krakau)

Die römisch-katholische Peter-und-Paul-Kirche (polnisch Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła) in Krakau befindet sich an der ul. Grodzka 52a und ist berühmt für die Statuen der zwölf Apostel an der Fassade des Bildhauers Hieronimus Canavesi. Geschichte Die Peter-und-Paul-Kirche wurde auf Initiative des Priesters Piotr Skarga für den Jesuitenorden erbaut. Sie wurde von König Sigismund III. gestiftet. Um die Wende vom 16. zum 17. Jahrhundert wurde sie unter anderem von dem Architekten Giovanni Battista Trevano aus Lugano nach dem Vorbild der römischen Il-Gesù-Kirche entworfen. Im Jahre 1635 wurde sie fertiggestellt, sie war das erste Barockgebäude in Krakau. In der Kuppel der Kirche wurde ein so genanntes Foucaultsches Pendel aufgehängt, das durch seine Abweichung beweist, dass die Erde sich dreht. In der Krypta unter dem Altarraum der Kirche ruhen die Gebeine von Piotr Skarga. In einer weiteren Krypta unter der Erzengel-Michael-Kapelle ruhen die Bischöfe Stanisław Smoleński und Tadeusz Pieronek. 1960 erhielt die Kirche durch Papst Johannes XXIII. den Titel einer Basilica minor. Die ursprünglichen am Eingang stehenden zwölf mächtigen frühbarocken Apostelfiguren wurden im 18. Jahrhundert durch Kopien ersetzt, da die Originale durch Luftverschmutzung völlig zerfressen waren. Im Jahr 2003 wurden sie erneut komplett restauriert, nachdem die aggressiven Emissionen der Krakauer Stahlhütte in Nowa Huta sie fast gänzlich zerstört hatten. Weblinks Eintrag zu Cerkiew św. Apostołów Piotra i Pawła (Church of Sts. Peter and Paul), Krąków, Małopolskie, Poland auf gcatholic.org (englisch) Einzelnachweise
Iglesia de San Pedro y San Pablo (Cracovia)

La iglesia de San Pedro y San Pablo (en polaco: Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła) es un templo de culto católico situado en la ciudad de Cracovia, Polonia. Es de estilo barroco y se encuentra en la calle Grodzka. Fue construida entre 1597 y 1619 por Giovanni Maria Bernardoni, según diseño de Józef Britius. Es la iglesia de mayor tamaño del centro de Cracovia considerando el número de fieles que puede acoger, por ello se emplea frecuentemente para realizar conciertos de música clásica. Destacan las estatuas que representan a las 12 apóstoles situadas delante de la fachada principal, y la decoración con estucos del ábside, obra de Giovanni Battista Falconi (1633).​ Historia El templo formó parte inicialmente de un monasterio para jesuitas. La obra recibió un decidido impulso del rey Segismundo III Vasa que la financió. La construcción se inició en 1597 por iniciativa de Piotr Skarga, religioso jesuita cuyo sepulcro se encuentra en la cripta de la iglesia, y al que está dedicado un monumento en la plaza situada frente a la fachada. El edificio se consagró en el año 1635. Estatuas de los apóstoles Delante de la fachada se encuentran 12 esculturas de los apóstoles realizadas originalmente en 1722 por Kacper Bażanka y Dawid Heel. Están confeccionadas con piedra caliza de Pińczów. Actualmente las estatuas originales del siglo XVIII, muy dañadas por la lluvia ácida, han sido sustituidas por copias contemporáneas en el mismo material de Kazimierz Jęczmyk. Péndulo de Foucault Todos los jueves se realizan en el templo demostraciones con un Péndulo de Foucault colgado a 46.5 metros de altura. Mediante este dispositivo se puede demostrar de un modo sencillo la rotación terrestre, aunque es preciso aguardar alrededor de una hora para realizar prácticamente la comprobación. Galería de imágenes Véase también Arquitectura barroca en Polonia Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Iglesia de San Pedro y San Pablo.
Église Saints-Pierre-et-Paul de Cracovie

L'église Saints-Pierre-et-Paul (en polonais Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła) est un édifice religieux catholique polonaise de style baroque, construite comme église du collège jésuite entre 1597 et 1619 par Giovanni Maria Bernardoni dans l'ancienne capitale de la Pologne, aujourd'hui le centre historique de Cracovie. Dédiée à saint Pierre et saint Paul, sa façade est un exemple caractéristique de l'influence architecturale exercée par l'Église du Gesù (de Rome) sur les constructions jésuites partout dans le monde. Historique L'église est construite à l'initiative du prêtre Piotr Skarga pour la Compagnie de Jésus. Elle est sous la protection du roi Sigismond III qui la fonde. Elle est réaménagée au tournant du XVIe siècle et du XVIIe siècle par l'architecte Giovanni Trevano, entre autres, à l'exemple de l'église du Gesù de Rome. Elle est terminée en 1635. C'est alors la première église de style baroque de Cracovie. Une pendule de Foucault est installée dans la coupole. La dépouille de Piotr Skarga, prédicateur jésuite renommé, se trouve dans la crypte. Les statues des douze apôtres se dressent à l'entrée de l'église. Elles sont de style baroque tardif. Ce sont des copies du XVIIIe siècle, car les originales ont été abîmées par l'érosion et l'exposition à l'air. L'église est entièrement restaurée en 2003. Elle souffrait alors de la pollution des émissions des aciéries de Nowa Huta. Galerie d'images Notes et références Voir aussi Article connexe Archidiocèse de Cracovie Liens externes Site officiel Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail du baroque Portail de l’architecture chrétienne Portail de Cracovie Portail de la Compagnie de Jésus
Biserica Sfinții Petru și Pavel din Cracovia

Biserica Sfinții Petru și Pavel din Cracovia (în poloneză Kościół ŚŚ Piotra i Pawła w Krakowie) este o biserică romano-catolică, edificiu reprezentativ pentru barocul din Polonia. Biserica, situată în Cracovia, str. Grodzka nr. 54, a aparținut inițial ordinului iezuit. Construcția prezintă similitudini cu Il Gesù, principala biserică a iezuiților din Roma. Între 1809-1815, în timpul ocupației rusești, a fost atribuită Bisericii Ortodoxe Ruse. Biserica a fost construită între anii 1597-1619 de Giovanni Maria Bernardoni, care a perfecționat proiectul original al lui Józef Britius. Este cea mai mare din bisericile istorice din Cracovia în privința numărului de locuri. Din anul 1842 servește ca biserică parohială catolică. Istoric Biserica Sfinții Petru și Pavel este prima structură în Cracovia proiectată în întregime în stil baroc și, probabil, prima clădire în stil baroc în zilele noastre în Polonia. Construcția bisericii a fost finanțată de regele Sigismund al III-lea Vasa pentru ordinul iezuit. Planul bisericii ca o bazilică cruciformă a fost elaborat de arhitectul italian Giovanni de Rossi. Proiectul său a fost realizat de către Józef Britius în 1597 și apoi modificat de Giovanni Maria Bernardoni. Forma finală a fațadei, cupola și interiorul baroc au fost date de Giovanni Battista Trevano, care le-a construit în anii 1605-1619. Biserica a fost sfințită solemn pe 8 iulie 1635. În anii 1809-1815, în timpul împărțirii Poloniei, lăcașul de cult a servit ca biserică ortodoxă. Din 1842 până în prezent ea aparține parohiei romano-catolice Toți Sfinții. Imagini Note Vezi și Piața Centrală din Cracovia (Rynek Główny) Cultura Cracoviei Evenimente în Cracovia
Костел Петра і Павла (Краків)

Костел святих апостолів Петра́ і Па́вла (пол. Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Krakowie) — римо-католицький храм у центрі міста Кракова на вулиці Гродській. Від 1830 року належить до парафії Всіх Святих Краківської архідієцезії. Поруч розташована церква святого Андрія. Костел споруджений єзуїтами на зразок храму Іль-Джезу в Римі. У бічному вівтарі церкви зберігаються реліквії польського церковного діяча часів Речі Посполитої полеміста Петра Скарґи, єзуїта XVI ст. Збудована впродовж першої третини XVII століття. Освячена 8 липня 1635 року. Відомі люди, пов'язані з костелом Стефан Рупневський — Кам'янецький і Луцький римо-католицький єпископ, Львівський латинський єпископ-помічник, був похований в костелі у спільному гробівці під презбітерієм. 10 лютого 1906 року в церкві відбувся шлюб унтер-офіцера Кароля Войтили і Емілії з Качоровських — батьків Папи Івана Павла II. Цей факт увіковічнила таблиця, розміщена на колоні ліворуч від входу. Примітки Посилання http://www.apostolowie.pl/ [Архівовано 2 листопада 2015 у Wayback Machine.] Офіційний сайт парафії Всіх Святих (пол.)
Cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Gładyszowie

Cerkiew pod wezwaniem Narodzenia św. Jana Chrzciciela – prawosławna cerkiew parafialna w Gładyszowie. Należy do dekanatu Gorlice diecezji przemysko-gorlickiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Położona na małopolskim Szlaku Architektury Drewnianej. Dawna świątynia greckokatolicka, wzniesiona w 1857, rozbudowana w 1914. Budowla drewniana, o konstrukcji zrębowej, orientowana, zamknięta trójbocznie, jednonawowa, salowa (bez wyodrębnionego prezbiterium), z kruchtą. Dach jednokalenicowy, blaszany, z umiejscowioną centralnie czworoboczną wieżyczką zwieńczoną kopulastym hełmem. Wewnątrz ikonostas z początku XX w. Ściany i sufit ozdobione polichromią. Obok cerkwi drewniana dzwonnica wzniesiona na planie kwadratu, z dachem namiotowym. Cerkiew służyła grekokatolikom do czasu wysiedlenia ludności łemkowskiej w 1947. Następnie w obiekcie urządzono stajnię. W 1967 świątynię przekazano Kościołowi prawosławnemu. W latach 1978–1982 dokonano kapitalnego remontu cerkwi. Cerkiew została wpisana do rejestru zabytków 4 maja 2015 pod nr A-1433/M. Uroczystość patronalna przypada 7 lipca (według starego stylu 24 czerwca). Przypisy Linki zewnętrzne Kościoły drewniane Polska Małopolskie Gładyszów II
Церковь Рождества Иоанна Крестителя (Гладышув)

Церковь Рождества Иоанна Крестителя (пол. Cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela) — православный храм в селе Гладышув, гмина Усце-Горлицке, Горлицкий повят, Малопольское воеводство. Приход входит в Перемышльскую и Горлицкую епархию Польской православной церкви. Церковь находится на туристическом маршруте «Путь деревянной архитектуры». История Церковь была построена в 1857 году для грекокатолической общины. В 1914 году состоялся ремонт храма, во время которого была расширена площадь церкви. Церковь принадлежала грекокатоликам до 1947 года. В этот год жителей села во время операции «Висла» переселили в западную часть Польши и церковь стали использовать в качестве сарая. В 1967 году храм был передан православной общине. В 1978—1982 годах в храме провели капитальный ремонт. Описание Деревянный рубленный храм имеет однонефный интерьер. В церкви отсутствует пресвитерий. Стены и потолок украшены полихромией. Иконостас датируется началом XX века. Рядом с церковью располагается колокольня с шатровой крышей. Источник G. i Z. Malinowscy, E. i P. Marciniszyn, Ikony i cerkwie. Tajemnice łemkowskich świątyń, Carta Blanca, Warszawa 2009, ISBN 978-83-61444-15-2 Ссылки История и фотографии храма (Polska — Małopolskie — Gładyszów II) (пол.)
Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego w Gładyszowie

Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego w Gładyszowie – świątynia greckokatolicka zlokalizowana w miejscowości Gładyszów, w gminie Uście Gorlickie, powiecie gorlickim, na południowym wschodzie województwa małopolskiego. Obiekt znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej w województwie małopolskim. Historia Świątynia została wzniesiona w latach 1938–1939 (według niektórych źródeł budowa zakończona została w 1940) przez huculskich cieśli. Po wysiedleniu ludności łemkowskiej (1947) z tych terenów, cerkiew stała się własnością państwa i do 1985 była użytkowana przez miejscową parafię rzymskokatolicką. Wtedy też reaktywowano parafię greckokatolicką, która działa do dziś. Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego zbudowano na planie krzyża greckiego. Z powodu wybuchu II wojny światowej, nie zdążono wykonać ikonostasu w świątyni. Cerkiew posiada ikonostas od 2006 roku, zaś w 2022 powstała polichromia figuralno-ornamentalna, którą w 2019 zaprojektowali Alina Hrubeć i Iwan Panas, studenci Lwowskiej Narodowej Akademii Sztuki. Wyposażenie stanowią także trzy ołtarze: główny z tabernakulum oraz dwa boczne z 2. poł. XVIII w., na których widnieją dwie ikony, przedstawiające Ukrzyżowanie Chrystusa oraz Matkę Boską z Dzieciątkiem. Przypisy Bibliografia świątynia na stronie Szlaku Architektury Drewnianej w województwie małopolskim opis cerkwi. grekokatolicy.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-13)].
Церковь Вознесения Господня (Гладышув)

Церковь Вознесения Господня (пол. Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego) — грекокатолическая церковь, находящаяся в селе Гладышув, гмина Усце-Горлицке, Горлицкий повят, Малопольское воеводство. Церковь находится на туристическом маршруте «Путь деревянной архитектуры». История Церковь была построена в 1938—1939 годах (по другим источникам строительство было завершено в 1940 году) местными мастерами. В 1947 году жителей села во время операции «Висла» переселили в западную часть Польши и церковь была передана в государственную собственность. До 1985 года церковь использовалась местной римско-католической общиной. Храм был передан грекокатолической общине после её воссоздания. Описание Храм построен по плану греческого креста. Первоначальный иконостас не сохранился. Внутри храма находятся три алтаря: главный с дарохранительницей и два боковых, датируемых второй половиной XVIII века, на которых находятся две иконы с изображением распятого Иисуса Христа и Богородицы с младенцем на руках. Источник G. i Z. Malinowscy, E. i P. Marciniszyn, Ikony i cerkwie. Tajemnice łemkowskich świątyń, Carta Blanca, Warszawa 2009, ISBN 978-83-61444-15-2 Ссылки История храма (недоступная ссылка) (пол.) История храма на сайте Путь деревянной архитектуры Малопольского воеводства (пол.) История и фотографии храма (Polska — Małopolskie — Gładyszów I) (пол.)