NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Spodek

La Spodek è un'arena coperta di Katowice, in Polonia. Adatta a manifestazioni sportive di pallacanestro, pallavolo, tennis, atletica leggera indoor e hockey su ghiaccio, può inoltre ospitare spettacoli ed esibizioni teatrali e musicali. Storia L'idea di costruire un impianto sia sportivo che culturale a Katowice, all'epoca chiamata Stalinogród, si è avuta nel 1955, con un edificio che doveva sorgere nell'area del parco regionale della cultura e del piacere nella Slesia, nella periferia della città; nel 1959, è stato bandito il concorso per la realizzazione di un progetto, vinto poi da un gruppo di architetti di Varsavia. I lavori iniziano nel 1964, nei pressi del centro cittadino, in un'area precedentemente sede di una miniera: insieme al palazzetto, il progetto prevede la costruzione di una palestra, un albergo, una pista di pattinaggio e due piscine, queste ultime mai realizzate a causa dell'alto costo di costruzione; poco dopo l'inizio dei lavori, c'è stata un'interruzione di diciotto mesi, in quanto cominciarono a circolare voci su possibile difetto di progettazione della cupola, risultato poi infondato: per fugare ogni dubbio, poco prima dell'inauguarazione, tremilacinquecento soldati hanno marciato all'interno della struttura, misurando le vibrazioni, risultando stabile. La Spodek è stato inaugurato il 9 maggio 1971, ospitando oltre dodicimila persone, i quali assistettero a danze locali ed un concerto di Anna German e Ewa Decówna: i lavori di costruzione da 200 milioni di Złoty, lievitarono ad 800 milioni. Lavori di ristrutturazione sono stati eseguiti nel 2009. La Spodek, oltre a numerosi concerti, come quello dei Pearl Jam nel 2000 o dei Depeche Mode nel 2006, ha ospitato i campionati europei di atletica leggera indoor 1975, partite in diverse edizioni della World League di pallavolo, del campionato europeo maschile di pallacanestro 2009, del campionato europeo femminile di pallavolo 2009, del campionato europeo femminile di pallacanestro 2011, del campionato mondiale maschile di pallavolo 2014, di cui si è svolta anche la finale, del campionato europeo maschile di pallamano 2016, del Campionato mondiale di hockey su ghiaccio di prima divisione 2016, del campionato europeo maschile di pallavolo 2021 e del campionato mondiale maschile di pallavolo 2022. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Spodek Collegamenti esterni (PL, EN) Sito ufficiale, su spodekkatowice.pl.
Spodek

Spodek is een gebouw in de Poolse stad Katowice waarin onder andere sport- en muziekevenementen worden gehouden. Het gebouw kan 11.500 bezoekers ontvangen en heeft een totale oppervlakte van 29.473 m². De naam betekent 'schotel'. Plannen voor het complex werden ontwikkeld vanaf 1955. De bouw startte in 1964 en werd 18 maanden stilgelegd wegens vermoedens van constructiefouten. Het werd geopend in 1971. In Spodek vinden verschillende tentoonstellingen, wedstrijden en Europese en wereldkampioenschappen (Eurobasket, ijshockey, atletiek) plaats. Naast muziekfestivals en concerten van Poolse bands hebben onder andere Metallica (1987), Chuck Billy, Chumbawamba, Modern Talking en Alice in Chains opgetreden in Spodek. De volgende live-albums zijn er opgenomen: Hey - Live! (1994) Deep Purple - Live Encounters (dvd, 1996) Pearl Jam - 6/16/00 - Katowice, Poland (2000) Blaze Bayley - Alive in Poland (dvd, 2007) Dżem - 30 Urodziny (cd/dvd-box, 2009)
Spodek

O Spodek é uma arena multiusos localizada na cidade de Katowice, Polónia, inaugurada em 1971. Além do edifício principal, o complexo da arena inclui um ginásio, uma pista de gelo, um hotel e três grandes estacionamentos. É o maior recinto fechado deste género em toda a Polónia. O Spodek é utilizado principalmente para jogos de hóquei sobre gelo, ainda que também é sede de numerosos eventos culturais e comerciais, sendo os concertos eventos não desportivos muito comuns. O Spodek tem uma capacidade para 11.500 espectadores, ainda que normalmente é limitado a 10.000 ou inclusive 8.000, de modo a melhorar a visibilidade nos seus eventos. O seu nome significa pequeno disco em polaco, já que a sua forma lembra a de um disco voador. História A ideia de construir uma arena de grandes magnitude surgiu em 1955, quando Katowice foi, temporariamente, chamada de Stalinogród (Estalinegrado). Foi levado a cabo um concurso para eleger o melhor desenho do recinto. Inicialmente a sua construção seria no arredores, mas o conselho da cidade decidiu-se por uma localização próxima do centro da cidade. O lugar eleito para a construção do Spodek costumava ser um pequena lixeira. A construção deteve-se por 18 meses, visto que os trabalhadores formaram os alicerces com carvão ao invés de terra. No verão de 2009, o pavilhão acolheu a fase final do Eurobasket 2009 que se celebrou na Polónia. Ligações externas Spodek - Site Oficial (em polaco)
Spodek

Spodek je večnamenska prireditvena dvorana v Katovicah na Poljskem. Namenjena je predvsem športnim in kulturnim dogodkom. Dvorana ima 11.016 sedežev. Zgrajena je bila v letih 1964–1971. Dogodki Šport Evropsko dvoransko prvenstvo v atletiki 1975 Svetovno prvenstvo v hokeju na ledu 1976 Evropsko prvenstvo v košarki 2009 Svetovno prvenstvo v odbojki 2014 Evropsko prvenstvo v rokometu 2016 Svetovno prvenstvo v hokeju na ledu 2016 (1. Divizija) Evropsko prvenstvo v odbojki 2017 Evropsko prvenstvo v odbojki 2021 Svetovno prvenstvo v odbojki 2022 Koncerti V dvorani so med drugim nastopili: Metallica, Mike Oldfield, Rammstein, Jean-Michel Jarre, Pearl Jam, Depeche Mode, Genesis, Leonard Cohen, Slash, Eric Clapton, Green Day in Modern Talking. Viri Spodek – IHF 2023 World Men's Championship (angleško) Katowice. Spodek kończy 50 lat. To symbol miasta i arena największych sportowych i muzycznych wydarzeń (poljsko) ‎
Сподек

Сподек (тањир на пољском) је вишенаменски објекат у Катовицама, Пољска. Отворена је 1971. године и налази се у улици Конфрантего. Осим глацне хале комплекс укључује гимнастичку салу, клизалиште, хотел и три велика паркиралишта. Представља највећу халу те врсте у Пољској. У њој се одржавају вашни културни и политички догађаји. Сподек може угостити 11.500 посетилаца, иако се приликом музичких концерата капацитет ограничава на 10.000 или чак 8.000 људи када сценографија заклања видик. Назив „тањир“ је добио јер изгледом подсећа на летећи тањир. У „тањиру“ су наступале музичке групе: Пантера, Бони М, Дип перпл, Дипеш мод, Елтон Џон, Џенезис, Ерик Клептон, Гери Мур, Грин деј, Ајрон мејден, Жан Мишел Жар, Рамштајн, Блек сабат, Металика, Перл џем, Роби Вилијамс, Слипкнот, Стинг, Продиџи, Тина Тарнер, U-2 и многи други. Види још Европско првенство у атлетици у дворани 1975. Европско првенство у кошарци 2009. Европско првенство у кошарци за жене 2011. Светско првенство у одбојци 2022. Еуробаскет 2009. У хали Сподек је била одиграна финална утакмица на европском првенству у кошарци 2009. Референце Спољашње везе Панорама са описом унутрашњости (језик: пољски) Званични веб-сајт
Сподек

Сподек (пол. Spodek, у перекладі означає блюдце) — багатофункціональний спортивний комплекс у місті Катовицях (центр Сілезького воєводства, Польща). Один із символів міста (його «ікона») та найбільш упізнаваних архітектурних об'єктів країни. Історія Головним прихильником будівництва сучасної зали в центрі Катовиць був сілезький воєвода генерал Єжи Зентек (пол. Jerzy Ziętek), який також хотів, щоби вона була символом міста. Аріхтекторів, які спроєктували «Сподек», обрали в 1959 році під час конкурсу, який оголосила Асоціація польських архітекторів (пол. Stowarzyszenie Architektów Polskich). До складу групи розробників увійшли архітектори Мацей Ґінтовт і Мацей Красінський із Варшавського бюра досліджень і типових проєктів промислового будівництва. Автором конструкції був геніальний конструктор, професор інженер Вацлав Залевський (Wacław Zalewski), автор проєктів залізничного вокзалу в Катовицях та Суперсаму у Варшаві. Його помічником був Анджей Журавський (Andrzej Żórawski). За первинним задумом, залу мали розташувати в Парку культури й відпочинку в Хожуві. На спортмайданчику цієї арени чоловіча збірна України з волейболу здобула свою першу перемогу на фінальних частинах першостей світу з цього виду змагань після 24-річної перерви, 29 серпня 2022 року обігравши команду Тунісу — 3:0. «Сподек» — найбільший і найсучасніший спортивно-розважальний заклад тодішньої Польщі — офіційно відкрили 8 травня 1971 року за присутності понад 12 000 гостей. Під час грандіозного урочистого заходу виступили Анна Герман, Ева Декувна, гурт «Шльонськ» (Śląsk). Події Тут, зокрема, відбувалися: фінальний поєдинок Першости світу з волейболу серед чоловіків 2014 (21 вересня, Польща — Бразилія) чемпіонат світу з хокею із шайбою 2016 (дивізіон I) півфінальні матчі, а також поєдинок за трете місце та фінальний матч Чемпіонату Європи з волейболу серед чоловіків 2021 (18—19 вересня 2021 року), фінальний поєдинок Першости світу з волейболу серед чоловіків 2022 (11 вересня, Польща — Італія). Див. також Список спортивних та розважальних зал Польщі Примітки Посилання Офіційна сторінка. (пол.)
Rudnik (zámek)

Zámek Rudnik (polsky Pałac Rudnik nebo Pałac w Rudniku) jsou ruiny zámku v obci Rudnik ve gmině Rudnik v okrese Ratiboř v Ratibořské kotlině ve Slezském vojvodství v jižním Polsku. Historie zámku V roce 1797 koupil Rudnik a jeho okolí Fryderyk Henryk Karl von Marwitz, který zde v 1. polovině 19. století nechal postavit dvoupatrový novobarokní zámek obdélníkového půdorysu. Dalším majitelem byla rodina von Selchow. V roce 1919 byl zámek renovován a po 2. světové válce se stal majetkem státu a od té doby chátral. Jeho chátrání se zrychlilo po zániku Polské lidové republiky, kdy se interiér i exteriér zámku také rozkradl. I když byl zámek památkově chráněn, tak nyní je to zřícenina. Zámek se nachází v neudržovaném zámeckém parku. Galerie Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Zámek Rudnik na Wikimedia Commons
Pałac w Rudniku

Pałac w Rudniku – zabytkowy pałac z przełomu XVIII i XIX w. we wsi Rudnik (powiat raciborski). Piętrowy, neobarokowy pałac zbudowany na planie prostokąta, kryty dachem naczółkowym. Od frontu dwupiętrowy ryzalit, zwieńczony trójkątnym frontonem, zawierający kartusz z herbem rodziny von Selchow. Obok obiektu park, oficyna, a także budynki folwarczne: gorzelnia i obora z XIX w. Przypisy
Skansen miniatur

Skansen miniatur ist ein Miniaturpark bei Pobiedziska (deutsch: Pudewitz) in der polnischen Woiwodschaft Großpolen. Er befindet sich an der ehemaligen Piasten-Route von Gnesen nach Posen, heute Teil der L140. Er wurde 1998 zum 950. Geburtstag von Pobiedziska eröffnet und zeigt Miniaturen im Maßstab 1:20 von berühmten Gebäuden in Polen. Bei den Gebäuden wurden wetterfeste, haltbare Materialien verwendet, zum Teil auch dieselben Materialien wie bei den originalen Vorbildern. Der Miniaturpark soll die räumliche und historische Entwicklung Polens darstellen, wobei ein Schwerpunkt auf die sogenannten Piasten-Route gelegt wurde. Unter den Gebäuden sind unter anderem Modelle von Schloss Rogalin, der Kathedrale von Gnesen, des Posener Domes und des Alten Marktes in Posen sowie auch ein prähistorisches Bauernhaus aus Biskupin. Seit 2017 befindet sich im Park auch Figuren aus der slawischen Mythologie. Verwalter des Miniaturparks ist seit 2017 das lokale Sport- und Erholungszentrum, das auch für die sonstige touristische Entwicklung und Vermarktung in Pobiedziska. Zudem fand eine Modernisierung mit Hilfe von EU-Mitteln statt. Seither sind auch Hilfe für Blinde und Sehbehinderte sowie Audioguides und mehrsprachige Informationstafeln vorhanden. Ferner wurde der Verwaltungsraum um Toiletten, eine Registrierkasse und eine Touristeninformation erweitert. Ferner wurde ein archäologischer Sandkasten für Kinder errichtet, in dem man spielerisch typische archäologische Objekte der Region finden kann. Weblinks Skansen miniatur auf Instagram Skansen Miniatur - Pobiedziska. In: pobiedziska.pl. Abgerufen am 4. Februar 2021 (polnisch). SKANSEN MINIATUR W POBIEDZISKACH. In: zakladpoprawczy.itrzemeszno.pl. Abgerufen am 4. Februar 2021.
Skansen miniatur w Pobiedziskach

Skansen Miniatur w Pobiedziskach – park miniatur zlokalizowany w Pobiedziskach, prezentujący makiety obiektów historycznych i fragmentów zabudowy miast wielkopolskich. Celem założenia skansenu było zilustrowanie struktury przestrzennej Szlaku Piastowskiego w jego obecnym i częściowo historycznym kształcie oraz procesu rozwoju osadnictwa i kształtowania się państwowości polskiej. Inicjatorem powstania muzeum był były burmistrz Pobiedzisk Krzysztof Wojdanowicz. Skansen otwarty został w maju 1998 r., w roku jubileuszu 950-lecia Pobiedzisk. Niektóre miniatury wykonano już w 1994 roku. Obiekt obejmuje około 35 budowli z terenu Szlaku Piastowskiego. Miniatury wykonane zostały w skali 1:20. Skansen położony jest przy trasie Poznań – Gniezno, w połowie drogi pomiędzy tymi miastami. Sąsiaduje bezpośrednio z Grodem Pobiedziska – rekonstrukcją dawnej osady. Zminiaturyzowane obiekty Galeria Przypisy
Cementownia Odra

Die Cementownia "ODRA" S.A. ist eine polnische Zementfabrik in Opole. Geschichte Die Stadt Oppeln Portlandzementfabrik wurde 1906 verkehrsgünstig an einem Kalksteinbruch und nahe dem Hafen von Sakrau gegründet. Das Grundkapital der Aktiengesellschaft, die 1913 einen Ertrag in Höhe von 480.000 Reichsmark vorweisen konnte, lag damals bei 2.000.000 Reichsmark. Nach der Zerstörung im Zweiten Weltkrieg erfolgte der Wiederaufbau der Fabrik, der bis zur Wiederaufnahme der Produktion mit neuen Anlagen und Geräten aus der Tschechoslowakei im Jahre 1951 andauerte. Der hohe Bedarf an Zement in der Zeit des Wiederaufbaus vieler im Krieg zerstörter Städte bescherte der Fabrik ein hohes Produktionsaufkommen. Im Zuge eines Privatisierungsprogramms wurde die Zementfabrik ODRA 1993 an die Dortmunder Miebach Projektgesellschaft mbH verkauft. Eine grundlegende Modernisierung im Jahre 1999 brachte u. a. die Umstellung der Klinkerproduktion vom Nass- zum Trockenverfahren und den Einbau moderner und umweltfreundlicher Anlagen mit sich. Literatur Ryszard Emmerling, Urszula Zajączkowska: Oppeln. Die Hauptstadt der Wojewodschaft Oppeln. Schlesischer Verlag ADAN, Opole 2003, ISBN 83-915371-3-7 Weblinks Offizielle Webpräsenz (polnisch) Ausführlicher Eintrag zur Geschichte und Struktur der Stadt Oppeln Portlandzementfabrik
Cementownia Odra

Cementownia „Odra” S.A. – cementownia mieszcząca się w Opolu-Zakrzowie, wybudowana w 1911 roku. Historia Cementownia Odra powstała w 1911 roku pod nazwą Opole-Port na terenach fabryki cementu składającej się z trzech zakładów wyposażonych w piece szybowe. Początkowo piece obrotowe posiadały wydajność dobową 250 ton, jednak z czasem roczna produkcja zaczęła wynosić w granicach 250 tysięcy ton cementu. W latach 1948–1951 odbudowywano Cementownię Odra zniszczoną w wyniku działań wojennych. Była w tamtym okresie największą inwestycją przemysłu cementowego w Polsce. Modernizacja cementowni była realizowana w latach 1954–1956. W 1975 roku Cementownia Odra osiągnęła szczytową produkcję cementu na skalę 895 tysięcy ton. W 1992 roku Cementownia Odra została przekształcona w jednoosobową spółkę akcyjną Skarbu Państwa Cementownia „Odra” S.A., a rok później w ramach rządowego programu prywatyzacji przemysłu cementowego pakiet kontrolny akcji nabyła Firma Miebach Projektgesellschaft GmbH z Dortmundu, która zobowiązała się do modernizacji Cementowni. W grudniu 1999 roku została przebudowana linia technologiczna razem z towarzyszącymi obiektami, następnie przekazana do eksploatacji ciągłej. Dzięki obniżce jednostkowego zużycia ciepła na wypalanie klinkieru, emisji gazów energii elektrycznej Cementownia stała się zakładem przyjaznym dla środowiska. Wyróżnienia i nagrody 2005 – Srebrny Laur Umiejętności i Kompetencji w kategorii Inwestycja Zagraniczna w Polsce 2006 – Opolska Nagroda Jakości 2008 – Opolska Marka 2008 2009 – Złoty Laur Umiejętności i Kompetencji w kategorii inwestycja zagraniczna w Polsce 2009 – Gazela Biznesu 2009 2009 – Opolska Nagroda Jakości – Prezes Zarządu Andrzej Rybarczyk finalistą konkursu Znakomity Przywódca 2009 – Platynowy Laur Umiejętności i Kompetencji dla Prezesa Zarządu Andrzeja Rybarczyka 2010 – Europejski Standard 2010 według Dziennika Rzeczpospolita Przypisy Literatura Ryszard Emmerling, Urszula Zajączkowska: Opole. Stolica Województwa Opolskiego, Schlesischer Verlag ADAN, Opole 2003, ISBN 83-915371-3-7 Linki zewnętrzne Strona oficjalna
Bitwy Warszawskiej Business Center

Bitwy Warszawskiej Business Center – zwany też Grupa Żywiec jest kompleksem trzech budynków biurowych połączonych ze sobą z osobnymi wejściami przy ul. Bitwy Warszawskiej 5, 7, 7A, 7B i ulicy Białobrzeskiej 15 w dzielnicy Ochota. Jest to nowoczesny obiekt biurowy z osobnymi recepcjami i windami. Każdy z budynków ma 7 kondygnacji oraz dwupoziomowe parkingi podziemne. Opis Zespół trzech budynków biurowych połączonych ze sobą posiada 7 konygnacji naziemnych i dwie kondygnacje podziemne. Całkowita powierzchnia kompleksu wynosi prawie 31 000 m², z czego 20 000 m² stanowi powierzchnia użytkowa, której największą część stanowi powierzchnia biurowa – 18 000 m², a usługowo-handlowa 1 000 m². Kubatura budynku wynosi 124 069 m³. Posiada elegancką fasadę z zastosowaniem kamienia naturalnego z dużymi przeszklonymi płaszczyznami zapewniającymi dobrą penetrację światła dziennego. Uzyskany w 2017 certyfikat BREEAM IN-USE na poziomie Very Good w częściach Asset Performance i Building Management, wskazuje, że pomimo 15 lat od oddania obiektu do użytku, po renowacji w 2017, kompleks może pochwalić się proekologicznymi i nowoczesnymi rozwiązaniami technologicznymi. Obiekt jest projektem inwestycyjnym spółki Ghelamco Poland, którego autorem jest architekt Ludwik Konior z biura Bureau d’Architecture Henri Montois and Ludwik Konior. Przypisy
Glinianki Jelonek

Glinianki Jelonek – dwa sztuczne zbiorniki wodne w Warszawie, w dzielnicy Bemowo. Położenie i charakterystyka Glinianki leżą po lewej stronie Wisły, w Warszawie, w dzielnicy Bemowo, na obszarze Miejskiego Systemu Informacji Jelonki Południowe. Otaczają je ulice: Połczyńska, Powstańców Śląskich, Szczotkarska, Brygadzistów i Strzelców. Zgodnie z ustaleniami w ramach Programu Ochrony Środowiska dla m.st. Warszawy na lata 2009–2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r. położone są na wysoczyźnie i zasilane są stale wodami podziemnymi. Powierzchnia bezodpływowych zbiorników wynosi 0,5607 i 0,4127 hektara. Według numerycznego modelu terenu udostępnionego przez Geoportal lustro wody zbiorników znajduje się na wysokości 104,2 m n.p.m. Identyfikatory MPHP to 96952 i 130936675. Leżą na obszarze zlewni Żbikówki. Historia Zbiorniki wodne są gliniankami. Powstały w wyniku zalania wodą wyeksploatowanego wyrobiska iłów. W XIX wieku (prawdopodobnie w 1846 roku) na terenie Jelonek, przy ówczesnej szosie poznańskiej (obecnie ulica Połczyńska), powstała wytwórnia cegieł, dachówek i ceramiki. Jej założycielem był Bogumił Schneider. Cegły z tego zakładu posłużyły do budowy wielu warszawskich obiektów m.in. pobliskich fortów twierdzy Warszawa, jak fort Chrzanów, fort Blizne czy fort Wawrzyszew, które zostały wybudowane na zlecenie armii carskiej. Same glinianki również były uważane za element obronny, utrudniający forsowanie linii fortów. Cegielnia, która w szczytowym okresie swojej działalności zatrudniała kilkuset pracowników, przestała działać po II wojnie światowej. Glinianki Jelonek, obok pobliskich Glinianek Sznajdra, z których również wydobywano surowiec, oraz drewnianego pałacyku rodziny Schneidrów przy ul. Połczyńskiej 59, użytkowanego przez zbór zielonoświątkowców, są jedynymi pozostałościami po tym zakładzie. Przed 2012 rokiem w tym miejscu znajdowały cztery zbiorniki wodne. Dwa nieistniejące obecnie zbiorniki miały powierzchnię 0,2594 i 0,1094 ha. Zostały zasypane bez wymaganych pozwoleń wodnoprawnych przez dewelopera Robyg, który kupił je wraz z terenem pod planowane inwestycje i na ich miejscu wybudował wieloetapowe „Osiedle Kameralne”. Pierwszy zbiornik został zasypany w 2014, a drugi w 2016 roku. Dwa pozostałe zbiorniki zostały zrewitalizowane. Zmieniono ukształtowanie mis i skarp, brzegi wyłożono kamieniami, a przy obiegającej je żwirowej ścieżce ustawiono ławki i latarnie. W 2016 roku deweloper złożył wniosek o legalizację dokonanej rewitalizacji i uzyskał ją po uiszczeniu opłaty legalizacyjnej. W ocenie Urzędu m.st. Warszawy wykonane prace nie stworzyły zagrożenia dla zachowania dobrego stanu wód, charakterystycznych dla nich biocenoz i biologicznych stosunków w środowisku wodnym. Należące do dewelopera glinianki są ogólnodostępne. Przyroda W 2004 roku na terenie zbiorników wodnych i w okolicach stwierdzono występowanie czernicy. Wcześniej stwierdzono także obecność rybitwy rzecznej. Uwagi Przypisy
Centralne Biuro Śledcze Policji

Das Centralne Biuro Śledcze Policji (CBŚP; deutsch Zentrales Ermittlungsbüro der Polizei) ist eine Organisation der polnischen Polizei, die die Aufgabe hat, das organisierte Verbrechen, Kriminalität mit Auslandsbezug und Drogenkriminalität zu bekämpfen. Zu den weiteren Aufgaben zählen die Aufklärung und Unterwanderung krimineller Gruppierungen. Die Organisation wurde am 15. April 2000 durch den Zusammenschluss des „Büro zur Bekämpfung des organisierten Verbrechens“ und des „Büro zur Bekämpfung der Drogenkriminalität“ gegründet. Weblinks Polizei Polen CBŚP Einzelnachweise
Central Investigation Bureau of Police

The Central Investigation Bureau of Police (Polish: Centralne Biuro Śledcze Policji, CBŚP) is a unit within the Police of Poland tasked with dealing with organized crime. The Central Investigation Bureau of Police was created on 15 April 2000. It has been called "the Polish FBI". Until 2014 it was a unit of the General Police Headquarters of Poland. In 2014, it has been reorganized as a more independent unit. Its director is appointed by the Ministry of Interior and Administration. References
Центральне слідче Бюро поліції Польщі

Центральне слідче бюро поліції (CBŚP, CBŚ) – організаційний підрозділ поліції – слідча служба, яка виконує завдання у сфері виявлення, запобігання та боротьби з організованою злочинністю на території всієї країни. Центральне слідче бюро було створено 15 квітня 2000 року головним начальником поліції. Він був створений шляхом злиття Бюро по боротьбі з організованою злочинністю, що діє з 1994 року, та Бюро з боротьби з наркотиками, що діє з 1997 року[2]. До 9 жовтня 2014 року як Центральне слідче управління Головного управління поліції було організаційним підрозділом Головного управління поліції, завданням якого була боротьба з організованою, транскордонною, кримінальною, наркозлочинністю, економічною та терористичною злочинністю, а також розкриття та розкриття особливо небезпечних злочинних груп. Офіс знаходиться за адресою вул. Podchorążych 38 у Варшаві Керівництво Начальник Центрального слідчого бюро поліції – старший інспектор Цезарій Люба (Cezary Luba) Заступник керівника – інсп. Лукаш Фольта ( Łukasz Fołta) Заступник керівника – в.о. молодшого інспектора Артур Ковальчевський (Artur Kowalczewski) Заступник керівника – молодший інспектор Войцех Ольшови (Wojciech Olszowy) Див. також Пам'ятна Медаль 20-річчя утворення Центрального Слідчого Бюро Поліції Примітки