NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
ТЕЦ Білосток

ТЕЦ Білосток – теплоелектроцентраль у однойменному місті на сході Польщі. Ще в 1910-му у Білостоку запустили електростанцію з двома агрегатами потужністю по 0,33 МВт. До 1939-го вона досягла показника у 10,7 МВт, а в 1990-му була закрита. На той час у місті вже чверть століття діяв інший генеруючий об’єкт, започаткований у 1967-му як котельня із вугільним водогрійним котлом WLM 38 потужністю 44 МВт. Наступного року додали ще один такий же котел, а в 1973 -1974 роках майданчик доповнили двома більш потужними водогрійними котлами WP-70 з показниками по 82 МВт. Всі вони були постачені рацибузькою компанією Rafako. У 1978-му об’єкт перетворили на теплоелектроцентраль, для чого запустили енергоблок з двома котлами Rafako ОР-140 та турбіною 13UP65 потужністю 65 МВт. В 1981-му та 1991-му додали ще два блоки, кожен з яких має по одному котлу Rafako ОР-230 та турбіні 13UP55 потужністю по 55 МВт. В 2003-му стала до ладу турбіна №4 потужністю 24 МВт, постачена компанією Alstom (на той час цей французький концерн вже став власником ельблонзького заводу Zamech, котрий обладнав більшість основних польських ТЕЦ). Вона отримує живлення по колектору, прокладеному від блоків 2 та 3. Це довело електричну потужність ТЕЦ до 203,5 МВт при тепловій потужності основних блоків (без урахування водогрійних котлів) на рівні 334 МВт. У другій половині 2000-х котли ОР-140 модернізували у тип BFB-105. Тепер вони використовують технологію бульбашкового киплячого шару та спалюють біомасу. Станом на середину 2010-х в роботі залишався лише один водогрійний котел WP-70, а видалення продуктів згоряння відбувалось через два димарі №2 та №3 висотою по 120 метрів. Зв’язок із енергосистемою забезпечує ЛЕП, розрахована на роботу під напругою 110 кВ. Примітки
Bielszowice Coal Mine

The Bielszowice coal mine is a large mine in the south of Poland in Bielszowice district of Ruda Śląska, Silesian Voivodeship, 267 km south-west of the capital, Warsaw. Bielszowice represents one of the largest coal reserve in Poland having estimated reserves of 284.2 million tonnes of coal. The annual coal production is around 4 million tonnes. References External links Official site
Kopalnia Węgla Kamiennego Bielszowice

Kopalnia Węgla Kamiennego Bielszowice – kopalnia węgla kamiennego znajdująca się w Rudzie Śląskiej, w dzielnicy Bielszowice. Obszar górniczy, na którym prowadzona jest eksploatacja jest położony na terenie trzech miast: Zabrza, Rudy Śląskiej i Mikołowa. Na terenie kopalni zachowała się zabytkowa cechownia z wieżą zegarową i drewnianą konstrukcją empory. Wieża zwieńczona jest miedzianym dachem w kształcie hełmu pruskiego. Historia Kopalnia została zbudowana w latach 1896–1904 przez skarb państwa pruskiego. Składała się z kopalni „Guido”, „Gewalt” i pól górniczych: „Königin Luise”, „Zero”, „Double Zero”, „Makoschau”, „Monopol”, „Recht„, „Alphons”, „Babinietz”, „Radowitz”, „Otto-Gustaw”, „Hugosfreude”, „Deutsche Einheit”, „Friedrich Eduard”, „Direction” i wielu innych. W 1922 roku odłączono dwa szyby: „Guido” i „Delbrück”. Kopalnię przejął skarb państwa i wydzierżawił spółce polsko-francuskiej Skarboferm. W czasie II wojny światowej kopalnia zmieniła nazwę na „Rheibabenschächte” i została przejęta przez koncern Preussag. W 1942 roku w kopalni zamontowano parową maszynę wyciągową – po raz ostatni na Górnym Śląsku. Od 1945 do 1957 należała do Gliwickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego. W tym okresie dysponowała szybami wydobywczymi I i II o głębokości przeszło 300 m oraz szybem wentylacyjnym Pawłów Dolny; eksploatację prowadzono poza rejonem Rudy Śląskiej także w Borowej Wsi. 1 stycznia 1976 została połączona z kopalnią „Zabrze”. W roku 2000 zlikwidowano ruch w części zabrzańskiej kopalni z powodu wyczerpania zasobów złoża. 1 lipca 2016 r. KWK Bielszowice została połączona z KWK Halemba Wirek i KWK Pokój, tworząc jedną kopalnię – KWK Ruda, wchodzącą w skład Polskiej Grupy Górniczej. Kopalnia Bielszowice zakończyła działalność 25 czerwca 2026 r. Kopalnia Obecnie KWK Bielszowice należy do spółki Polska Grupa Górnicza sp. z o.o. i zatrudnia 3461 pracowników (stan na 31.08.2007 r.). Wydobywa ok. 8 100 ton na dobę. Operatywne zasoby węgla wynoszą ok. 156 000 ton. Jest to węgiel gazowo-koksowy i orto-koksowy. Poziomy wydobywcze znajdują się na głębokości od 840 do 1000 m. W granicach kopalni pozostaje obszar górniczy o powierzchni 34,17 km². Kopalnia graniczy z następującymi obszarami górniczymi: od wschodu - KWK „Pokój” i „Halemba” od południa - pole rezerwowe od zachodu - KWK „Budryk”, KWK „Makoszowy”, "M-300" od północy - z nieistniejącą już KWK „Pstrowski” Kopalnia w I. półroczu 2014 r. zatrudniała 3419 pracowników i przynosiła straty w wysokości -30,57 zł. na tonie wydobytego węgla. Przypisy Bibliografia Jerzy Jaros: Słownik historyczny kopalń węgla na ziemiach polskich. Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1984. ISBN 83-00-00648-6. Linki zewnętrzne KWK „Bielszowice”, „Pokój” i „Huta Pokój” na fotografii
Bienice

Bienice [bjɛˈnit͡sɛ] is a village in the administrative district of Gmina Dobra, within Łobez County, West Pomeranian Voivodeship, in north-western Poland. It lies approximately 2 km (1 mi) north of Dobra, 22 km (14 mi) west of Łobez, and 52 km (32 mi) north-east of the regional capital Szczecin. References
Bienice

Bienice est une localité polonaise de la gmina mixte de Dobra, située dans le powiat de Łobez en voïvodie de Poméranie-Occidentale. Elle se situe à environ 22 km à l'ouest de la ville de Łobez et 52 km à l'est de la capitale régionale Szczecin. Géographie Notes et références Portail de la Pologne
Bienice

Bienice – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Dobra. Położenie geograficzne Miejscowość położona na Pomorzu Zachodnim, leży około 2 km na północ od miasta Dobra, 22 km na zachód od miasta Łobez i 52 km na północny wschód od stolicy regionu, Szczecina. Historia Historia miejscowości jest ściśle powiązana z historią regionu, z historią Pomorza Zachodniego. Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w latach, 1447 jako Bentze maior, w 1460 podobnie Bentze Maior, w 1461 Bentze i Groten Benze. Na mapie Lubinusa (Wielka Mapa Księstwa Pomorskiego) z roku 1618 miejscowość oznaczono jako Gr. Bentz. W latach 1818-1945 miejscowość znajdowała się w powiecie nowogardzkim z siedzibą w Nowogardzie. Do 1945 miejscowość była w III Rzeszy, a od roku 1945 miejscowość jest w Polsce, a od 1947 nosi polską nazwę Bienice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego. Od 1999 miejscowość jest w województwie zachodniopomorskim, a od 2002 w powiecie łobeskim. W latach 1999–2002 miejscowość należała do powiatu goleniowskiego. Demografia Liczba mieszkańców w różnych latach: Rok - Mieszkańcy 1933 - 400 1939 - 351 2021 - 281 z czego 52,7% mieszkańców stanowią kobiety, a 47,3% ludności to mężczyźni. Atrakcje Główną atrakcją jest neoklasycystyczny pałac rodziny Kannenberg, wzniesiony w 1876 r. W tym samym czasie założono w sąsiedztwie pałacu park, a na jego terenie wydzielono miejsce na rodzinny cmentarz właścicieli (istniejąca niegdyś krypta grzebalna została zniszczona). Pałac otoczony jest zabudowaniami folwarcznymi, z których najstarsze (z 1863 r.) to ceglany spichlerz ze stajnią oraz kamienna obora. Kościół ceglany wybudowany został w 1897 roku. Znajduje się tutaj także Centrum Kształcenia, świetlica wiejska, plac zabaw oraz boisko do piłki nożnej. Przypisy
Бениці (Лобезький повіт)

Бениці (пол. Bienice, нім. Groß Benz) — село в Польщі, у гміні Добра Лобезького повіту Західнопоморського воєводства. Населення — 293 особи (2011). Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Бениці (Лобезький повіт) .
Grodziec (hrad)

Grodziec (německy Gröditzburg) je pozdně gotický hrad, který se nachází u stejnojmenné vesnice v obci Zagrodno v okrese Złotoryja v dolnoslezském vojvodství v Polsku. Hrad byl postaven na vrcholu kopce Grodziec. Dne 11. května 1951 byl zapsán do rejstříku památek Ústavu národního dědictví pod číslem A/3515/279. Vedle hradu probíhá Piastovská stezka. Původné gotický hrad byl vypleněn husity a následně v 15.-16. století obnovován a přestavěn. Opět byl vypleněn za třicetileté války vojsky Albrechta z Valdštejna a následně byl zcela rozbořen. Po roce 1800 se o restaurování hradu pokusil Jan Jindřich VI. z Hochbergu, příslušník jednoho z nejbohatších pruských šlechtických rodů. Do současné romantické podoby byl hrad upraven rodem Dirksenů v roce 1906. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Zamek Grodziec na polské Wikipedii. Bibliografie Wrzesiński Szymon, Krzysztof Urban, Tajemnice zamku Grodziec i pałacu ambasadora III Rzeszy: Skarby - Tajne archiwum - Ukryte depozyty, Agencja Wydawnicza CB, Warszawa 2016, ISBN 978-83-7339-163-5 Romuald Łuczyński, Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, ISBN 978-83-89102-63-8 Ebhardt B., Groditzberg, „Deutsche Burgen” 1906–1907, Bd. 9, s. 384–421 Gaworski M., Najpiękniejsze zamki i pałace Śląska i pogranicza polsko-czeskiego, Strzelce Opolskie: Matiang, 2012, ISBN 978-83-932293-6-9 Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Zamek Grodziec na Wikimedia Commons
Kasteel Grodziec

Kasteel Grodziec is een kasteel op een hoge beboste heuvel in het Poolse dorp Grodziec (gemeente Zagrodno) in Neder-Silezië. Het kasteel Grodziec bestaat sinds de 12e eeuw, maar is in de 15e eeuw uitgebreid door de vorst van Silezië-Liegnitz, Frederik I en zijn zoon tot een gotisch renaissancekasteel. In de Dertigjarige Oorlog die volgde is het kasteel deels weer beschadigd. Rond 1800 werd het kasteel weer grootschalig opgeknapt door Hans Heinrich IV von Hochberg. Rond 1930 was het kasteel al een toeristische attractie. Rond 1900 kwam het kasteel in bezit van baron dr. Wilibald von Dirksen, die het verder op liet knappen door de architect Bodo Ebhardt. Deze werkzaamheden werden afgesloten met een opening in 1908 door Wilhelm II van Duitsland. In 1945 brandden delen van het kasteel af. Tegenwoordig bestaat het kasteel uit ruïnes, terwijl de hoofdgebouwen opgeknapt zijn en toegankelijk voor toeristen.
Maison natale de Frédéric Chopin

La maison natale de Frédéric Chopin est située en Pologne, plus précisément dans le village de Żelazowa Wola, aujourd'hui lieu-dit de la commune (gmina) de Sochaczew , à 45 km à l'ouest de Varsovie. En 1939, elle est transformée en musée consacré à ce compositeur et pianiste romantique. Détruite par la Seconde Guerre mondiale, elle est réinaugurée en 1949. Elle dépend aujourd'hui du Musée Frédéric-Chopin de Varsovie, lui-même dirigé par l'Institut Frédéric-Chopin. Histoire Naissance de Chopin Frédéric Chopin naît le 1er mars 1810 dans cette maison dotée d'un parc de sept hectares, dépendante du manoir local du comte de Skarbek. Ses parents ont un lien professionnel avec les propriétaires : son père Nicolas Chopin en tant que précepteur de leurs enfants, et sa mère Justyna Chopin comme intendante. Nicolas et Justyna déménagent rapidement à Varsovie, avec Frédéric alors âgé de quelques mois. Ce dernier y revient souvent durant sa jeunesse pour des vacances en famille et des événements familiaux. Transformation en musée Le Comité Chopin et la Société des amis de la maison de Chopin achètent la propriété en 1928, avec 3,5 hectares de parc, pour la restaurer d'origine et l'inaugurer en maison-musée Chopin en juin 1939. Détruite pendant la Seconde Guerre mondiale, elle est à nouveau reconstruite en 1948 et inaugurée en 1949. En 1951, le manoir et son parc sont cédés au Musée National, actuelle propriété du Musée Frédéric-Chopin de Varsovie (lui-même dirigé par l'Institut Frédéric-Chopin). En 2005, elle ferme pour travaux, et rouvre en 2010. Description Le musée expose un intérieur d'origine recréé et une exposition biographique de la vie du compositeur, avec quelques objets, poêle en faïence, meubles, documents, manuscrits musicaux, dessins, livres, lettres, portraits de membres de la famille Chopin, pianos du XIXe siècle. Le parc, quant à lui, comporte plusieurs statues du compositeur. Notes et références Note Références Voir aussi Articles connexes Tourisme musical Liste de musées en Pologne Liens externes (pl + en) Site officiel Portail des musées Portail de la musique classique Portail de la Pologne
Casa natale di Fryderyk Chopin

La casa natale di Fryderyk Chopin (in polacco: Dom Urodzenia Fryderyka Chopina) è situata a Zelazowa Wola, frazione del comune rurale di Sochaczew a circa 60 km da Varsavia, ed è oggi un piccolo museo circondato da un parco, gestito dal National Fryderyk Chopin Institute di Varsavia. All'interno della casa museo, dove si trovano oggetti del compositore, vengono organizzati periodicamente concerti nel salotto di famiglia o nel giardino della casa, con esibizioni dei migliori pianisti del mondo. Storia Fryderyk Chopin nacque a Żelazowa Wola il 22 febbraio 1810, pochi mesi dopo tutta la famiglia si trasferì a Varsavia e la casa fu utilizzata per feste e vacanze familiari. Durante il XIX secolo era una casa padronale composta da due parti: sul lato destro si trovavano le stanze per i membri della famiglia, su quello sinistro quelle per la servitù. L'idea di creare un museo nella casa natale di Chopin risale alla fine del XIX secolo, ma la realizzazione avvenne negli anni '30 del XX secolo. La casa fu ristrutturata e rinnovata, sia all’esterno che all’interno, e nel centenario della morte di Chopin, nel 1949, il museo fu aperto ufficialmente. Il museo Il percorso museale è stato impostato sulla sua divisione strutturale, che permette di effettuare una ricostruzione storica in cui troviamo mobili ed altri oggetti dell'epoca. La Sala della musica contiene mobili appositamente progettati e un pianoforte a coda d'epoca, su cui si svolgono i concerti che vi si organizzano. Tra gli oggetti originali, libri della biblioteca di Nicolas Chopin, padre del musicista, le prime edizioni delle composizioni del giovane Chopin e una lettera inviata dal diciassettenne compositore alla sua famiglia. Il parco Sviluppato attorno alla casa, anche il parco costituisce una memoria a Chopin ed alla sua musica. È possibile passeggiare tra i suoi viali bordati di aiuole fiorite ed animati da un ruscello. In estate il pianoforte veniva spostato in giardino, dove Fryderyk si esibiva nella verde frescura dei maestosi alberi. Note Voci correlate Museo Fryderyk Chopin Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Casa natale di Fryederyc Chopin Collegamenti esterni (PL, EN) Sito ufficiale, su muzeum.nifc.pl.
Geboortehuis van Chopin

Het geboortehuis van Chopin is een museum in Żelazowa Wola in de Poolse regio Mazovië. Het is een filiaal van het Museum Frédéric Chopin in Warschau. Het staat aan de oevers van de Utrata en wordt omringd door een park van circa zeven hectare. Inrichting en collectie Het museum werd op 17 oktober 1931 geopend en werd in 2010 opnieuw ingericht. Er kwamen twee moderne paviljoens met glazen wanden, waardoor er de hele tijd zicht is op het park. Het park werd zelf ook gerenoveerd, onder meer door oude planten en bomen te vervangen door circa honderdduizend jonge exemplaren. Het museum wijdt zich aan Frédéric Chopin (1810-1849) en in het bijzonder aan de geschiedenis van zijn geboortehuis en de erbij betrokken mensen. Verschillende kamers zijn teruggebracht naar de tijd waarin de componist in het huis woonde. In zijn geboortekamer komen twee lichtstralen uit op een piano en zijn portret. In een zaal wordt doorlopend een korte film over de geschiedenis van het dorp vertoond. Verder is er nog een café, een souvenirwinkel en een zaal die gebruikt wordt voor concerten en als restaurant. Monumenten In 1894 werd in het park een Chopin-monument geplaatst van Bronisław Żochowski en Jan Wojdyga. Dit monument was een initiatief van de Russische componist Mili Balakirev. In 1969 volgde nog een monument in het park van de beeldhouwer Józef Gosławski. Geschiedenis Het is een klein herenhuis dat in het Pools 'dworek' wordt genoemd. Het bijgebouw waar de Chopins woonden is bewaard gebleven. Al vrij snel na hun verhuizing brandde het hoofdgebouw in 1812 af. In de Eerste Wereldoorlog werd ook het andere bijgebouw door brand verwoest. Aan het eind van de 18e eeuw stonden er rond acht huizen in het dorp. Chopin werd hier op 1 maart 1810 geboren en woonde er slechts een half jaar, toen zijn ouders in de herfst vertrokken naar Warschau. Hij kwam hier later wel verschillende malen terug voor vakanties en familiebezoeken. In de loop van de eeuwen wisselde het bezit van de woning verschillende malen. In 1928 werd het huis gekocht door het genootschap Vrienden van het Chopin-huis (Pools: Towarzystwo Przyjaciół Domu Chopina) en het Chopin-comité (Pools: Komitet Chopinowski) uit Sochaczew. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het huis bezet door Duitse soldaten en in de zomer van 1944 was het in gebruik als militair hospitaal. Zie ook Lijst van muziekmusea
Biskupice (powiat krakowski)

Biskupice – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Iwanowice. W latach 1975–1998 wieś należała administracyjnie do województwa krakowskiego. W Biskupicach, w 1793 roku, urodził się Wojciech Chrzanowski, polski generał i kartograf, twórca pierwszej mapy ziem polskich w skali 1:300 000. Przypisy
Бискупице (Краковский повет)

Бискупи́це (пол. Biskupice) — село в Польше в сельской гмине Ивановице Краковского повета Малопольского воеводства. В 1975—1998 годах село входило в состав Краковского воеводства. Население По состоянию на 2013 год в селе проживало 375 человек. Данные переписи 2013 года: Примечания Ссылки Główny Urząd Statystyczny — TERYT (пол.) Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. «Dziennik Ustaw». Nr 29, 2013-02-13. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji (пол.)
Біскупиці (Краківський повіт)

Біскупиці (пол. Biskupice) — село в Польщі, у гміні Івановиці Краківського повіту Малопольського воєводства. Населення — 375 осіб (2011). У 1975-1998 роках село належало до Краківського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Black Red White

Black Red White is a leading furniture manufacturer in Poland, founded in Chmielek, Poland in 1991. The company's headquarters is located in Biłgoraj. Black Red White S.A. is the biggest Polish manufacturer of traditional and new furniture systems, home and office furniture and upholstered fittings made of furniture panels, MDF and solid wood. BRW S.A. is an organization consisting of 17 production plants which employ over 6,000 people. Total production volume exceeding 180,000,000 sq ft of furniture panels a year, wholesale of over 7,000,000 cabinets annually and over 800 furniture models place BRW S.A. in the top ten plants of this kind in the world. The large-scale production lowers costs and allows them to offer very low prices. The company has branches in Poland, Slovakia, Ukraine and overseas (United States and Canada). It is owned by Polish millionaire Tadeusz Chmiel. References Media related to Black Red White at Wikimedia Commons
Black Red White

Black Red White (BRW) – polskie przedsiębiorstwo przemysłowe, zajmujące się produkcją mebli. Założone w Chmielku, w województwie lubelskim, powiecie biłgorajskim w 1991 roku. Zarząd spółki znajduje się w Biłgoraju, główne miejsca produkcji oprócz Biłgoraja to m.in. Mielec, Chmielek i Zamość. Historia Fabryka założona została w 1991 r. przez Tadeusza Chmiela, powstała na bazie byłego Państwowego Ośrodka Maszynowego, który funkcjonował przez okres prawie 30 lat. Przedsiębiorstwo bardzo szybko rozwijało się m.in. dlatego, że zapotrzebowanie na meble w tych latach było ogromne. Zarządzanie Na rok 2024, w skład Grupy Kapitałowej wchodzi Black Red White S.A. i 11 spółek zależnych. Wyniki finansowe grupy Działalność Obecnie przedsiębiorstwo jest eksporterem mebli (i posiada salony) m.in. na Ukrainę, do USA i prawie czterdziestu innych krajów. Posiada trzynaście hurtowni oraz magazyny regionalne w Polsce, o łącznej powierzchni ok. 260 tys. m². Spośród około dwóch tysięcy trzystu salonów sprzedaży ponad połowa znajduje się poza granicami kraju (stan na drugą połowę 2011 r.). Grupa Black Red White realizuje sprzedaż detaliczną poprzez sieć dystrybucji, za pośrednictwem salonów własnych oraz partnerów handlowych. W Polsce sprzedaż mebli i artykułów wyposażenia wnętrz – poza ok. 800 punktami partnerskimi – jest realizowana przez sieć 74 salonów własnych, w tym 12 sklepów wielkopowierzchniowych (o powierzchni 10–15 tys. m²) we Wrocławiu, Krakowie, Lublinie, Zabrzu, Będzinie, Chorzowie, Łodzi, Bydgoszczy, Poznaniu, Warszawie i Gdańsku. Firma posiada również salony własne poza granicami kraju, zlokalizowane głównie na terenie Ukrainy, Białorusi, Słowacji i Węgrzech. W 2006 roku grupa BEGA wykupiła spółkę Black Red White Vertriebs prowadzącą działalność spółki BRW na rynku niemieckim wraz z wyłącznymi prawami do gamy BRW i używania nazwy Black Red White na rynku niemieckim, austriackim i szwajcarskim. W 2023 roku grupa Bega zaprzestała korzystania z nazwy marki Black Red White. W 2022 roku 50% udziałów w spółce BRW przejęła (w ramach umowy partnerskiej) austriacka grupa meblarska XXXLutz GmBH. Jednocześnie właścicielem BRW przestał być Tadeusz Chmiel, a do akcjonariatu spółki wszedł Dariusz Formela pełniący funkcję prezesa spółki od 2018 roku. W sierpniu 2023 roku marka uruchomiła własny marketplace. Grupa Black Red White lokuje ponad 40% swojej sprzedaży za granicą. Asortyment Grupy dostępny jest, poza rynkiem polskim, w ponad 40 krajach. Krajowa sprzedaż hurtowa prowadzona jest w oparciu o centrum logistyczne w Mielcu oraz 6 hurtowni regionalnych. Podobna strategia w zakresie handlu hurtowego realizowana jest na rynkach zagranicznych. Grupa dysponuje hurtowniami własnymi na terenie Słowacji, Ukrainy, Białorusi, Rosji oraz Bośni i Hercegowiny. Na rzecz Black Red White – w spółkach zależnych oraz współpracujących z Grupą – pracuje łącznie ponad 11 tys. pracowników. W rankingu najdroższych polskich marek BRW uplasowało się w 2004 roku na 21. pozycji – przychody ze sprzedaży 974 880 000 PLN, a wynik netto 53 527 000 PLN. Przypisy Linki zewnętrzne Witryna internetowa BRW
Black Red White

Black Red White — польська компанія виробник меблів, заснована 1989 р. На 2009 рік це найбільший виробник меблів у Польщі. Продукція компанії експортується в понад 20 країн світу, в тому числі в США, Канаду, Німеччину, Австрію, Бельгію, Норвегію, Швецію, Ізраїль, Хорватію, Болгарію, Грецію, Угорщину, Словаччину, Чехію, Румунію, Боснію і Герцеговину, Росію, Білорусь, Литву, Латвію, Естонію, Казахстан і Україну. Меблі, представлені брендом Black Red White, розраховані на споживача із середнім рівнем достатку. Асортимент — меблі для будь-якого приміщення дому чи офісу: кухні, спальні, вітальні, дитячі, передпокої, робочі кабінети. Єдиним офіційним представником торгової марки Black Red White на меблевому ринку України є приватне акціонерне товариство «БРВ Київ». Меблі для українського ринку виробляються на фабриці міста Нововолинськ та частково імпортуються з Польщі. Джерела Офіційний сайт компанії [Архівовано 22 жовтня 2009 у Wayback Machine.] Сайт ПрАТ «БРВ Київ» [Архівовано 3 квітня 2022 у Wayback Machine.]
Bronisławakapelle (Krakau)

Die Bronisławakapelle (polnisch Kaplica bł. Bronisławy) in Krakau ist eine katholische Kapelle im Stil der Neugotik an der al. Waszyngtona 1 im Stadtteil Tiergarten am Kościuszko-Hügel auf der linken Weichselseite. Geschichte Die selige Bronisława hat im 13. Jahrhundert dem Sikornik eine Einsiedelei gegründet. Die Kapelle wurde 1702 anstelle der Einsiedelei im Barockstil errichtet. In den Jahren von 1758 bis 1759 wurde diese ausgebaut und Andrzej Radwański schuf die Gemälde aus dem Leben der Seligen für die Kapelle. Anfang des 19. Jahrhunderts wurde in der Nähe der Kapelle der Kościuszko-Hügel aufgeschüttet. Als die Habsburger um den Kościuszko-Hügel das Fort 2 Kościuszko der Festung Krakau errichteten, rissen sie die barocke Kapelle 1854 ab. Die neue neugotische Kapelle wurde 1856 als Teil des Forts von Feliks Księżarski gebaut. Das neue Altarbild wurde 1860 geschaffen und die Kapelle 1861 neu eingeweiht. Weblinks Literatur Homepage des Kościuszko-Hügel