NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Pałac w Gronowie

Pałac w Gronowie – zabytkowy pałac w Polsce, we wsi Gronów (województwo dolnośląskie), w powiecie zgorzeleckim, w gminie Zgorzelec. Pałac wybudowany w drugiej połowie XVIII w., rozbudowany na początku XIX w. i w 1920 r. Na początku XXI w. przeprowadzono ostatni remont, obecnie budynek jest własnością prywatną. Historia Pałac w Gronowie został wzniesiony w drugiej połowie XVIII wieku, najprawdopodobniej przed 1786 rokiem. Na początku XIX wieku został powiększony o ryzalit po stronie północnej, w 1920 roku dobudowano frontowy ganek. Ostatni remont przeprowadzono na początku XXI wieku, obecnie pałac jest własnością prywatną. Architektura Pałac to budowla wzniesiona na planie prostokąta, dwukondygnacyjna, nakryta dwuspadowym dachem mansardowym z lukarnami. Budynek ma dwa trakty, fasada jest siedmioosiowa, główna oś została zaakcentowana mansardą z trójkątnym naczółkiem. Na fasadzie, pod mansardą znajduje się kartusz z herbem Carla Leopolda von Tempsky. Naroża akcentowane są podwójnymi boniowanymi lizenami. Budynek jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park z aleją dębową. Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 2: Pogórze Izerskie (A-Ł). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, ISBN 83-85773-60-6.
Pałac w Karczowicach

Pałac w Karczowicach – zabytkowy pałac we wsi Karczowice (województwo dolnośląskie), w Polsce, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ciepłowody . Obiekt wybudowany w drugiej połowie XIX w. jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park. Przypisy
Schloss Kreisau

Schloss Kreisau (polnisch Pałac w Krzyżowej) ist ein Schloss in Krzyżowa (deutsch Kreisau) in der Landgemeinde Świdnica im Powiat Świdnicki (Kreis Schweidnitz) in der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen. Das Schloss wurde bekannt als Treffpunkt der Widerstandsgruppe Kreisauer Kreis. Geschichte Das Schloss wurde um 1720 im Auftrag von Sigismund von Zedlitz und Leipe erbaut, möglicherweise nach Entwurf des Schweidnitzer Baumeisters Felix Anton Hammerschmidt. Nach 1772 kauften die von Dresky das Schloss, von denen es 1867 Helmuth von Moltke erwarb. Dieser ließ das Schloss durch Heinrich Gödeking umbauen. Im Jahr 1891 ging der Besitz an seinen Neffen Wilhelm von Moltke, dem Großvater von Helmuth James Graf von Moltke. Ab 1940 trafen sich im Schloss Mitglieder der Widerstandsgruppe „Kreisauer Kreis“, von denen die meisten im Frühjahr 1945 hingerichtet wurden. Nach der Abtretung Schlesiens an Polen infolge des Potsdamer Abkommens wurde das Schloss 1945 verstaatlicht. Danach diente es als Verwaltungssitz des volkseigenen Landwirtschaftsbetriebs, verwahrloste jedoch zunehmend. Bereits in den 1970er Jahren stellten Mitglieder des Breslauer „Klubs der katholischen Intelligenz“ Kontakt mit Freya von Moltke her, um im Schloss eine Erinnerungsstätte an den „Kreisauer Kreis“ aufzubauen. Am 12. November 1989 fand eine Versöhnungsmesse statt, an der u. a. Bundeskanzler Helmut Kohl und Ministerpräsident Tadeusz Mazowiecki teilnahmen und die Gründung der „Stiftung Kreisau für Europäische Verständigung“ beschlossen. Nachfolgend wurde das Schloss umfassend restauriert. Mehrere Repräsentationsräume wurden originalgetreu wiederhergestellt, ebenso das Treppenhaus, in dem Wandgemälde Szenen der preußischen Geschichte darstellen. Eines der Bilder zeigt die Plünderung Lübecks durch die Napoleonische Armee im Jahr 1806, das zweite den Einmarsch der deutschen Armee in Paris im Deutsch-Französischen Krieg 1871. Im Frühjahr 1998 wurde im restaurierten Gut die Internationale Jugendbegegnungsstätte eröffnet. Literatur Arne Franke (Hrsg.): Kleine Kulturgeschichte der schlesischen Schlösser. Band 1. Bergstadtverlag Wilhelm Gottlieb Korn, 2015, ISBN 978-3-87057-336-2, S. 277. Weblinks Historische und aktuelle Aufnahmen sowie geographische Lage Geschichte (polnisch) Einzelnachweise
Pałac w Krzyżowej

Pałac w Krzyżowej – zabytkowy pałac we wsi Krzyżowa (powiat świdnicki), w Polsce, w województwie dolnośląskim, w gminie Świdnica; na południowym skraju Równiny Świdnickiej, nad rzeką Piławą. Historia Pałac w Krzyżowej został wybudowany w latach 1712–1726 najprawdopodobniej według projektu Felixa Hammerschmidta dla rodziny von Zedlitz, na miejscu stojącego tu wcześniej dworu z XVI w., zniszczonego w trakcie wojny trzydziestoletniej. Na polecenie Helmuta Karla von Moltke pałac został przebudowany w latach 1868–1869 według projektu berlińskiego architekta Gödekinga. Następna przebudowa miała miejsce w latach 1891–1900. W latach 1992–1997 przeprowadzono kompleksowy remont i rewaloryzację pałacu. Architektura Pałac w Krzyżowej to neobarokowa, wysoko podpiwniczona, dwukondygnacyjna budowla wzniesiona na planie prostokąta, nakryta dachem mansardowym z lukarnami. Fasada pałacu ma jedenaście osi i czteroosiowy pseudoryzalit. Do wejścia głównego prowadzą kamienne, zwężające się schody z żelazną, kutą balustradą i półkolisty podest wysokiego parteru. Główne wejście w ozdobnym portalu z dwiema kolumnami jońskimi po bokach potrzymującymi fronton zawierający kartusz z herbami Helmuta Karla von Moltke (po lewej) i Mary von Burt, ur. 1825 (po prawej). Wnętrza są dwutraktowe na wszystkich kondygnacjach. Galeria Zobacz Wzgórze Cmentarne z mauzoleum Przypisy Bibliografia Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, ISBN 978-83-89102-63-8. Słownik geografii turystycznej Sudetów. Masyw Ślęży. Równina Świdnicka. Kotlina Dzierżoniowska, t. 20, pod red. Marka Staffy, Wrocław: „I-Bis”, 2005, ISBN 83-85773-78-9, s. 268 Rezydencje ziemi świdnickiej, zespół redakcyjny: W. Rośkowicz, S. Nowotny, R. Skowron, Świdnica 1997, s. 31.
Pałac w Ligocie

Pałac w Ligocie – zabytkowy pałac we wsi Ligota (powiat górowski) w województwie dolnośląskim, w gminie Góra. Opis Pałac wybudowany w 1869 r. Po lewej stronie obiektu, nad oknem parteru, przed balkonem wspartym na czterech kolumnach doryckich, znajduje się kartusz herbowy właścicieli, małżonków Konrada von Roeder (po lewej) i Berthy von dem Bussche -Ippenburg (po prawej). Dwukondygnacyjny obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: park krajobrazowy oraz oficyna zwana domem stangreta z 1872 r. Galeria Przypisy
Schloss Hohenliebenthal

Schloss Hohenliebenthal (polnisch Pałac w Lubiechowej) ist ein Schlossgebäude in Lubiechowa (Hohenliebenthal) in der Landgemeinde Świerzawa (Schönau an der Katzbach) im Powiat Złotoryjski der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen. Geschichte Das Schloss wurde Anfang des 16. Jahrhunderts für die Dachs von Polsnitz erbaut. Erhebliche Veränderungen erfolgten Mitte des 19. Jahrhunderts. Eigentümer waren zeitweilig die von Zedlitz und von Küster. Das Schloss überstand unzerstört den Zweiten Weltkrieg. Es verfiel nach 1990 zusehends. Im Jahre 2013 erwarb der jetzige Eigentümer das Schlossareal. Nach umfangreicher Instandsetzung erfolgte 2021 die Eröffnung als Schlosshotel. Der Bau trägt ein Walmdach, dessen Dachstuhl vermutlich aus der Bauzeit des 16. Jahrhunderts stammt, und hat im Gebäudeinneren die für die Bauzeit typischen Spitz- und Schulterbogen-Gewände. Die heutige Außenansicht entspricht der bildlichen Überlieferung im Schlösserwerk von Alexander Duncker. Literatur Arne Franke (Hrsg.): Kleine Kulturgeschichte der schlesischen Schlösser. Band 1. Bergstadtverlag Wilhelm Gottlieb Korn, 2015, S. 66. Weblinks Historische und aktuelle Aufnahmen sowie geographische Lage Schlosshotel Pałac Lubiechowa
Pałac w Lubiechowej

Pałac w Lubiechowej – zabytkowy pałac w Lubiechowej – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, w gminie Świerzawa, na pograniczu Pogórza Kaczawskiego i Gór Kaczawskich w Sudetach. Historia Klasycystyczny obiekt wybudowany w XVIII w. nakryty dachem czterospadowym jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park. W 1786 wieś była w posiadaniu Kaspara Conrada von Zedlitz. W 1841 pałac nabył Carl Gustav von Küster (1797-1861). Nad wejściem głównym znajdują się herby von: Küster (L) i jego żony. W 2013 r. od Starostwa Powiatowego w Złotoryi pałac i park kupił właściciel gospodarstwa rolnego w Sokołowcu Józef Żałobniak. Planując urządzić tu hotel i restaurację scalił działki parkowe i rozpoczął remont pałacu, który miał skończyć się w czerwcu 2020 roku. Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Pogórze Kaczawskie, tom 7, pod red. M. Staffy, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, ISBN 83-85773-47-9, s. 316 Linki zewnętrzne Pałac w Lubiechowej na portalu polska-org.pl
Pałac w Machnicach

Pałac w Machnicach – wybudowany w pierwszej połowie XIX w. w Machnicach. Położenie Pałac położony jest we wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Wisznia Mała przy drodze wojewódzkiej nr 5. Historia Piętrowy, murowany pałac, wybudowany stylu klasycystycznym na planie prostokąta (korpus), kryty dachem czterospadowym z lukarnami. Od frontu piętrowy portyk zwieńczony trójkątnym frontonem, wspartym czterema kolumnami jońskimi. Obiekt przebudowany u schyłku XIX w. jest częścią zespołu pałacowo-folwarcznego, w skład którego wchodzą jeszcze: park (nr rej.: A/3888/440/W), spichrz, budynek gospodarczy (nie istnieje). Folwark Na terenie byłego folwarku dwupiętrowy budynek nr 6 wybudowany z cegły około 1900 r. na planie prostokąta. Na jego lewej ścianie bocznej znajduje się tablica wbudowana w wnękę okienną z dwoma herbami: von Diebitsch (L) i von Berge (P). Przypisy
Pałac w Makowicach

Pałac w Makowicach – zabytkowy pałac we wsi Makowice (województwo dolnośląskie) w Polsce, w powiecie świdnickim, w gminie Świdnica. Historia Obiekt powstały w 1875 z przebudowy renesansowego dworu z XVII w. jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park z XVII-XIX w.; cmentarz rodowy, z XIX w. Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Masyw Ślęży. Równina Świdnicka. Kotlina Dzierżoniowska, t.20, pod red. Marka Staffy, Wrocław: "I-Bis", 2005, ISBN 83-85773-78-9, s. 300 Rezydencje ziemi świdnickiej, zespół redakcyjny: W. Rośkowicz, S. Nowotny, R. Skowron, Świdnica 1997, s. 73.
Schloss Malitsch

Das Schloss Malitsch (polnisch Pałac w Małuszowie) ist ein ruinöses Schloss im heute polnischen Małuszów (Malitsch) im Powiat Jaworski, dem historischen Landkreis Jauer. Das Schloss befindet sich 50 m westlich der neugotischen Kirche St. Joseph. Geschichte Das ursprüngliche Herrenhaus wurde wahrscheinlich im frühen 17. Jahrhundert für die von Abschatz erbaut und im 18. Jahrhundert zur bis heute erhaltenen Form umgebaut. Ende des 18. Jahrhunderts ging das Anwesen in den Besitz von Ludwig Freiherr von Richthofen, dann in Besitz Herzog Ludwigs von Hessen und schließlich in Besitz des bayerischen Königs Ludwig I. über. Letzterer verkaufte das Gut am 30. Januar 1842 an Heinrich von Sprenger, dessen Sohn 1903 einen Fideikommiss einrichtete. Heute ist das Schloss in Privatbesitz und wird für Hotelzwecke renoviert. Bauwerk Das Barockschloss besteht aus drei unterkellerten, zweigeschossigen Flügeln in Hufeisenform, die mit Mansarddach gedeckt sind. Der Portikus in der Mitte der Vorderfront ist mit floralem Relief geschmückt und trägt mit vier Säulen getragenen eine Terrasse mit Sandsteinbalustrade besteht. Über dem Seiteneingang im Ostflügel ist eine Wappenkartusche. In der Nähe befinden sich auf der Ostseite Neben- und Wirtschaftsgebäude. Park Der Landschaftspark mit einer Fläche von 9,9 ha, einschließlich zweier Teiche, ist heute vernachlässigt. Weblinks Beschreibung Schloss Malitsch (poln.) Geschichte und hist. Aufnahme (poln.)
Pałac w Małuszowie

Pałac w Małuszowie – zabytkowy pałac z XVII w. we wsi Małuszów (powiat jaworski), w gminie Męcinka, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa dolnośląskiego. Opis Piętrowy pałac wybudowany na planie prostokąta (korpus) z wysuniętymi do przodu skrzydłami, kryty dachem mansardowym z wolimi oczami. Od frontu główne wejście pod balkonem z pełna balustradą, podtrzymywanym przez cztery kolumny doryckie. Od zaplecza pseudoryzalit zwieńczony frontonem w kształcie cirkulaire z kartuszem zawierającym datę: 1919. Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park. Przypisy
Pałac w Mikułowej

Pałac w Mikułowej – zabytkowy pałac we wsi Mikułowa, w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Sulików. Historia Pałac wzniesiono w drugiej połowie XVIII wieku. W 1880 roku został gruntownie przebudowany na eklektyczny i zmieniono mu wystrój. Obiekt był remontowany w 1925 oraz 1990 roku. W latach 50. XX wieku ulokowano w nim PGR, a po jego likwidacji w latach 90. XX wieku nie był użytkowany. W 2013 roku pałac kupiła osoba prywatna, która chce tu w przyszłości stworzyć ośrodek wypoczynkowy dla osób, które ukończyły pięćdziesiąty rok życia. Architektura Pałac to budowla dwuskrzydłowa z narożną wieżyczką alkierzową. Ma dwie kondygnacje z mieszkalnym poddaszem i nakryty jest dachem mansardowym z Lukarnami. Prostokątne okna ujęte są w opaski, podobnie portale. We wnętrzu interesujące są zwłaszcza główny hol i reprezentacyjna klatka schodowa, noszące cechy neomanieryzmu niderlandzkiego. Do dzisiaj zachowała się także część stolarki neorenesansowej i witraż. We wnęce znajdującej się pod półkolistym szczytem z konchą płycina z napisem w j. łac. Renov: Anno 1886 (odnowiono rok 1886). Przy dużym dziedzińcu ze studnią na środku stoją zabudowania gospodarcze pochodzące z XIX wieku. Za pałacem znajdują się pozostałości parku krajobrazowego pochodzącego z początku XIX wieku. Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 2: Pogórze Izerskie (M-Ż). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, ISBN 83-85773-61-4.
Pałac w Miszkowicach

Pałac w Miszkowicach – zabytkowy pałac wzniesiony w 1790 roku, w XIX wieku został przebudowany. Obecnie jest wielorodzinnym budynkiem mieszkalnym. Położenie Pałac położony jest na wschodnim skraju Miszkowic – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie kamiennogórskim, w gminie Lubawka. Historia Pałac został wzniesiony w 1790 roku, w XIX wieku został przebudowany. Do początku lat 90. XX wieku budynek był siedzibą SKR, obecnie jest wielorodzinnym budynkiem mieszkalnym. Architektura Pałac to dwukondygnacyjna budowla barokowa wzniesiona na planie prostokąta, nakryta wysokim dachem mansardowym z lukarnami. Do wnętrz prowadzi portal, w środku zachowały się sklepienia. Pałac jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: dwie bramy wjazdowe z XVIII wieku, założenie ogrodowo-parkowe, budynki gospodarcze: obora i stodoła. Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 3: Karkonosze. Warszawa; Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, ISBN 83-7005-168-5.
Pałac w Myśliborzu

Pałac w Myśliborzu (niem. Schloß Moisdorf) – pałac z XIX w. we wsi Myślibórz (województwo dolnośląskie) w powiecie jaworskim na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach, na granicy z Przedgórzem Sudeckim. Pałac wybudowany w latach 1859–1861 w stylu angielskiego neogotyku przez Friedricha Wilhelma von Prittwitz und Gaffron (1815-1892), żonatego z Leocadią von Hohberg und Buchwald (1819-1908). W szycie znajdują się herby małżonków i rok 1861. Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: park, oficyna, szklarnia (ruina), powozownia, stajnia, brama, ogrodzenie kamienne. Przypisy
Pałac w Piotrkowicach (gmina Prusice)

Pałac w Piotrkowicach – renesansowy pałac, poddany barokizacji w 1693 r. w Piotrkowicach – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Prusice. Historia W średniowieczu wieś należała do rodziny von Prittwitz (1392 r.), która od nazwy wsi przyjęła nazwisko. Założenie pałacowe w Piotrkowicach było własnością znanych rodzin arystokratycznych m.in. Kosligów, Nostitzów (od 1574 r.), von Maltzanów (właścicieli księstwa stanowego w Miliczu od 1684 r.), Colonna, von Danckelmanów (od 1787 r.) Opis Trzypiętrowy pałac wybudowany na planie prostokąta, kryty wysokim czterospadowym dachem mansardowym. Pierwotny obiekt z połowy XVI w. (posiadający gotyckie piwnice) na co wskazują zachowane detale architektoniczne (opaski okienne i drzwiowe) oraz konstrukcyjne (bogato zdobione belki stropowe datowane na ok. 1565 r.), również nieregularność podziałów fasad. Na parterze sklepienia z manierystyczną dekoracją rollwerkową oraz sala z barokowymi stiukami z herbem von Maltzanów. Obecny kształt fasady nadany w okresie baroku ok. 1693 r. Dekoracja stiukowa unikalna w Europie Środkowej o proweniencji północno-włoskiej (autor Giovanni Simonetti aktywny m.in. we Wrocławiu, Lipsku, Berlinie). Fasada pałacu wykazuje stylistyczne podobieństwa do wystroju Pałacu opatów klasztoru cysterskiego w Lubiążu (1690-92) uznanego za jedno z największych i najcenniejszych artystycznie realizacji barokowych w Europie. Elewacje pokrywa bogaty program sztukatorski, zamieniający podziały architektoniczne na ramy dla dekoracji groteskowej i roślinnej. Na wyższych kondygnacjach artykulacja pilastrami o toskańsko-kompozytowych kapitelach zwieńczonymi koroną hrabiowską. Powiązania stylistyczne ze Starą Giełdą w Lipsku (Alte Borse) mogą wskazywać na aktywność w Piotrkowicach architekta Giełdy Johann Georg Starcke. Pałac restaurowany w XIX w. przez rodzinę Danckelmanów bez zatarcia cech stylowych. Wyjątkowej urody fasada o dekoracji sztukatorskiej stawiająca obiekt wśród najwybitniejszych realizacji barokowych w Europie Środkowej. Dekoracja Pałacu wykazuje silne pokrewieństwo stylistyczne z barokowym wystrojem Opactwa Cystersów w Lubiążu uznawanym za arcydzieło sztuki barokowej na Śląsku. Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, na który składają się: park, mauzoleum rodziny von Danckelman z 1850 r. oraz założenie folwarczne w skład którego wchodzą: spichrz z pierwszej połowy XIX w. oraz ujeżdżalnia o bogatej dekoracji fryzu, stajnia z mieszkaniami służby oraz rządcówka, wszystkie w jednolitym eleganckim stylu neogotyckim z poł. XIX w. Ogród barokowy przekształcony w XIX w. w park krajobrazowy z dwoma stawami i romantycznym Mauzoleum rodowym. W parku dęby o charakterystyce pomników przyrody, ponad 500-letnie. Przypisy
Pałac w Piotrowicach (powiat jaworski)

Pałac w Piotrowicach – zabytkowy pałac wybudowany w pierwszej połowie XVIII w. w Piotrowicach – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Męcinka. Historia Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park. Przypisy
Pałac w Posadowicach

Pałac w Posadowicach – wybudowany w drugiej połowie XVI w. w Posadowicach. Położenie Pałac położony jest we wsi Posadowice, w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Bierutów. Pałac jest umiejscowiony naprzeciwko Kościoła Bożego Ciała w Posadowicach. Historia Renesansowy dwór zbudowany w połowie XVI w. dla rodziny von Posadowskich. Obiekt obecnie dom nr 47, zbudowany w stylu renesansowym, przebudowany i powiększony w 1702 r. przez Jana (Hanusa) Kaspra von Koschembahr, znacznie rozbudowany i przebudowany w początkach XX w. Opis Dwukondygnacyjny paałac wybudowany na planie prostokąta, kryty dachem mansardowym czterospadowym z lukarnami. Przy obiekcie park krajobrazowy z XVIII/XIX w. o pow. 3,6 ha oraz folwark ze spichlerzem wybudowanym w stylu klasycystycznym. Przypisy
Pałac w Rzędziszowicach

Pałac w Rzędziszowicach – wybudowany w latach 1880–1890 w Rzędziszowicach. Położenie Pałac położony jest we wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Zawonia. Historia Obiekt wzniesiony w stylu neobarokowym. Budynek murowany, czworoboczny, dwutraktatowy, piętrowy, nakryty dachem czterospadowym łamanym z lukarnami jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park. Przypisy
Pałac w Stanowicach

Pałac w Stanowicach – zabytkowy pałac we wsi Stanowice (powiat świdnicki) – w Polsce, w województwie dolnośląskim, w gminie Strzegom. Historia Barokowy obiekt wybudowany w XVIII w. jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: park oraz oficyna (nr 48). W 1856 majątek kupił por. Bolko baron von Richthofen (1821-1899) z Rogoźnicy. Około 1872 nabył włości w Stanowicach Dolnych i połączył wszystko w całość Opis Piętrowy pałac z mansardą, wybudowany na planie prostokąta, kryty dachem mansardowy czterospadowym z lukarnami. Od frontu balkon (dawniej z balustradą) na wysokości piętra podparty czterema kolumnami. W szycie pałacu od strony portyku znajduje się kartusz z herbem rodziny Richthofen. Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Masyw Ślęży. Równina Świdnicka. Kotlina Dzierżoniowska, t.20, pod red. Marka Staffy, Wrocław: "I-Bis", 2005, ISBN 83-85773-78-9, s. 461 Rezydencje ziemi świdnickiej, zespół redakcyjny: W. Rośkowicz, S. Nowotny, R. Skowron, Świdnica 1997, s. 53.
Pałac w Stradomi Dolnej

Pałac w Stradomi Dolnej – wybudowany w XVIII w. w Stradomi Dolnej. Położenie Pałac położony jest we wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Dziadowa Kłoda. Opis Piętrowy pałac wybudowany na planie prostokąta, kryty dachem mansardowy czterospadowym z lukarnami. Główne wejście znajduje się w centralnie umieszczonym portyku z jednym rzędem kolumn jońskich. Obiekt „Stradomia Nowa” jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park. Przypisy
Schloss Festenberg

Schloss Festenberg (polnisch Pałac w Twardogórze) ist ein Schlossbau in Twardogóra (deutsch Festenberg) im Powiat Oleśnicki in der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen. Geschichte Vermutlich bestand schon bei Stadtgründung 1293 hier eine herzogliche Burg, die damals zum Herzogtum Glogau gehörte und bei dessen Teilung an das Herzogtum Oels gelangte. Später war sie im Besitz der von Borschnitz und der von Dyhrn. Ab 1594 gehörte sie den Freiherren Köckritz, die die vorherige Wasserburg durch ein Festes Haus ersetzten. Die Freiherren Köckritz verkauften Festenberg 1676 an Herzogin Eleonore Charlotte von Württemberg-Mömpelgard (1656–1743), die das Schloss nach 1685 im Stil des Frühbarock umbauen ließ. Die heutige Gestalt stammt von 1715, als das Schloss vermutlich nach Plänen von Christoph Hackner umgestaltet wurde. Ab 1743 war das Schloss im Besitz des Heinrich Leopold von Reichenbach, der Festenberg mitsamt dem Schloss in die benachbarte Herrschaft Goschütz eingliederte. Nach dem Übergang an Polen infolge des Zweiten Weltkriegs 1945 wurde das Schloss 1963 bis 1966 renoviert und nach 1973 um zwei kurze Seitenflügel erweitert. Derzeit wird das Schloss von einem Schulverband genutzt. Bauwerk Der Bau ist ein rechteckiger zweigeschossiger Putzbau mit Mansarddach und Risalit an Vorder- und Rückseite. Das Eingangsportal zeigt Wappen und Monogramm der Herzogin Eleonore Charlotte. Im Osten und Süden sind Reste von Gräben und Erdwällen sichtbar. Der barocke Park wurde im 19. Jahrhundert zu einem Landschaftspark umgestaltet. Literatur Hugo Weczerka (Hrsg.): Handbuch der historischen Stätten. Band: Schlesien (= Kröners Taschenausgabe. Band 316). Kröner, Stuttgart 1977, ISBN 3-520-31601-3, S. 93 f. Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen: Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München / Berlin 2005, ISBN 3-422-03109-X, S. 967 f. Arne Franke (Hrsg.): Kleine Kulturgeschichte der schlesischen Schlösser. Band 1. Bergstadtverlag Wilhelm Gottlieb Korn, 2015, S. 131. Artikel Schloss Goschütz und Schloss Festenberg in: Schlesien heute, Nr. 2, 2007 Weblinks Historische und aktuelle Ansichten und geographische Lage Stich von 1806, im Bildkatalog des Herderinstituts
Pałac w Twardogórze

Pałac w Twardogórze (niem. Schloss Festenberg) – zabytkowy pałac z XVIII w. w mieście Twardogóra, w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Twardogóra. Historia W XVII wieku wybudowano dwór na wodzie, który w XVIII został przebudowany na pałac, w XIX w. rozbudowany. Odbudowany ze zniszczeń wojennych w latach 1964-1968. Aktualnie trwają prace projektowe nad stworzeniem centrum kultury. Na bramie wjazdowej kartusze z herbami Eleonory von Württemberg-Mömpelgard (1656–1743) (L) i księcia oleśnickiego Sylwiusza Fryderyka (P). Przypisy