NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
FM- and TV-mast Kosztowy

The FM and TV mast Katowice / Kosztowy (RTCN Katowice / Kosztowy) is a 358.7-metre-tall (1,177 ft) guyed mast for FM and TV situated at Mysłowice - near Kosztowy, Poland. It replaced the TVP Katowice Mast, which was dismantled in the 1970s. The TVP Katowice Mast which it replaced was a 225-metre-high (738 ft) guyed steel framework mast with a triangular cross-section near Katowice, Poland. It was not the transmission site for the medium-wave frequency 1080 kHz. This frequency is transmitted by the transmitter Koszęcin. The FM and TV mast Katowice / Kosztowy is since the collapse of the Warsaw radio mast the tallest structure in Poland. It was inaugurated on June 23, 1976. Originally its height was 269 metres. In 1987 it was converted to its actual value. Transmitted programs Digital television DVB-T/T2 Digital radio programs Analogue radio programs See also List of masts External links EmiTel Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine Mast in RadioPolska DVB-T map in Silesia Coverage map TV Katowice History Archived 2005-05-02 at the Wayback Machine "TVP Katowice Mast". SkyscraperPage.
RTCN Katowice/Kosztowy

RTCN Katowice/Kosztowy – Radiowo-Telewizyjne Centrum Nadawcze znajdujące się w Mysłowicach. Centrum zostało oddane do użytku 23 czerwca 1976 r. Maszt ma 358,70 metrów wysokości i obecnie jest to pierwszy co do wysokości maszt i jednocześnie obiekt budowlany w Polsce. Jest zbudowany z rur połączonych w segmenty. Maszt wyposażony jest w anteny radiowe, telewizyjne, a także GSM, UMTS i inne. Maszt stoi dzięki piętnastu odciągom. Wraz z uruchomieniem RTCN Katowice/Kosztowy, nowy obiekt przejął od Centrum Linii Radiowych w Siemianowicach Śląskich-Bytkowie rolę transmitowania polskich programów TV i radiowych dla województwa śląskiego. Zasięg obiektu nadawczego obejmuje większość województwa śląskiego, fragmenty sąsiednich województw: małopolskiego, łódzkiego oraz opolskiego, a także obszary przygraniczne Czech i Słowacji. Parametry Wysokość posadowienia podpory anteny: 308 m n.p.m. Wysokość zawieszenia systemów antenowych: Radio: 200, 238, 282, TV: 245, 251, 310, 345 m n.p.t. Transmitowane programy Programy telewizyjne – cyfrowe Programy radiowe – cyfrowe Programy radiowe Nienadawane programy telewizyjne Wyłączone programy telewizyjne – cyfrowe Multipleksy testowe wyłączone w związku w wygaśnięciem pozwolenia radiowego. Wyłączone programy telewizyjne – analogowe Przekaz analogowy wyłączono 20 maja 2013 r. Galeria Zobacz też Lista najwyższych konstrukcji w Polsce Przypisy Linki zewnętrzne dane obiektu na stronie właściciela. emi.emitel.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-26)]. http://en.structurae.de/structures/data/index.cfm?ID=s0016651 http://www.skyscraperpage.com/diagrams/?b40689 Zdjęcie obiektu na maps.google.com dokładny opis i galeria obiektu
Kościół św. Barbary w Głownie

Kościół Świętej Barbary – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Głowno diecezji łowickiej. Świątynia została wybudowana w latach 1928-1936. Projektantem budowli był architekt Wiesław Lisowski. Plac pod budowę świątyni został przekazany przez fabrykę Norblin, Bracia Buch i T. Werner. Prace budowlane zostały rozpoczęte w 1935 roku. Kościół został zbudowany z dobrowolnych ofiar ludności, robotników fabryki Norblina, darowizn i pożyczek udzielanych przez tę fabrykę. Podczas okupacji hitlerowskiej zostały wstrzymane prace wykończeniowe. W ostatnich latach zostało wyremontowane wnętrze oraz elewacja świątyni. Jest to murowany kościół halowy posiadający trzy ołtarze. Do 1952 roku był to świątynia filialna parafii w Dmosinie, natomiast od 1941 roku był to kościół rektoralny. Przypisy Linki zewnętrzne Mapa parafii św. Barbary w Głownie-Osinach
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Krośniewicach

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Krośniewice diecezji łowickiej. Obecna neogotycka murowana świątynia została wzniesiona w latach 1866-1872 z fundacji Rembielińskich i parafian, według projektu Franciszka Tournelle'a. Budowla została konsekrowana w dniu 6 października 1878 roku przez biskupa kujawsko-kaliskiego Wincentego Teofila Popiela. Kościół został wybudowany na planie krzyża łacińskiego jako budowla składająca się z jednej nawy. Przy prezbiterium są umieszczone dwie piętrowe zakrystie. Na elewacji frontowej znajduje się wysoka wieża z zegarem umieszczonym w profilowanym obramieniu. W oknach świątyni są umieszczone witraże. Przypisy
Sender Przebędowo

Der Sender Przebędowo (Polnisch: RON Przebędowo, auch RON Trojanowo) war die Mittelwellensendeeinrichtung des Senders Posen in Polen und befand sich nordwestlich von Przebędowo bei , ca. 15 Kilometer nördlich von Poznań. Der Sender Przebędowo, der in den meisten Tabellen als „Sender Posen“ verzeichnet war, sendete auf der Frequenz 738 kHz mit einer Sendeleistung von 300 kW. Er ging 1959 in Betrieb und könnte während der Nachtstunden auch in Deutschland leicht empfangen werden. Als Sendeantenne verwendete der Rundfunksender Przebędowo einen 103 Meter hohen Sendemast. Der Rundfunksender Przebędowo wurde Anfang 1998 stillgelegt und der Sendemast abgebaut. Die Gebäude der Sendeeinrichtung sind noch vorhanden. Ihre Nutzung ist unbekannt. Weblinks Luftbilder http://www.rcnkonstantynow.pl/boveri/index.php?p=inne/przebedowo https://radiopolska.pl/wykaz/obiekt/999
RCN Przebędowo

RCN Przebędowo – maszt radiowy o wysokości ok. 195 metrów, który znajdował się w Przebędowie w województwie wielkopolskim. Zlikwidowany w 1999 roku. Historia Maszt oraz całą radiostację uruchomiono 1 grudnia 1959 roku. Radiostacja była wyposażona w dwa nadajniki o mocy 150 kW produkcji radzieckiej, lampowe w stopniach mocy 8× GU23A chłodzone wodą, pracujące na modulacji anodowo-ekranowa. Planowano instalację nowego nadajnika o mocy 750 kW, jednak nie została zrealizowana. Na początku 1998 roku zakończono eksploatację nadajników i zdemontowano je. Sama konstrukcja masztu została rozebrana rok później. Budynki radiostacji nie zostały rozebrane. Przypisy
Sendeturm Gubałówka

Der Sendeturm Gubałówka (polnische Bezeichnung: RTON Gubałówka) ist ein freistehender Stahlfachwerkturm auf dem Gubałówka oberhalb der polnischen Stadt Zakopane. Der Turm steht auf einer Höhe von 1122 m n.p.m.und ist 102 Meter hoch. Er dient zur Verbreitung von UKW- und Fernsehprogrammen. Der Sender ging 1956 als Mittelwellensender in Betrieb. Am 10. Dezember 1958 ging der Fernsehsender in Betrieb, welcher auf dem Dach des Restaurants installierte Sendeantennen nutze. 1961 wurde ein 53 Meter hoher abgespannter Stahlfachwerkmast errichtet, der weil er auch als Mittelwellensender genutzt wurde, gegen Erde isoliert war und auf der Spitze die Antennen des Fernsehsenders trug. Zu Beginn der 1990er Jahre wurde der Mittelwellensender stillgelegt und 1999 der abgespannte Stahlfachwerkmast durch den heutigen Stahlfachwerkturm ersetzt. Abgestrahlte Programme Radio Fernsehen Einzelnachweise http://radiopolska.pl/wykaz/obiekt/980 Bild des alten Sendemastes
Zakopane-Gubałówka transmitter

The Zakopane-Gubałówka transmitter (Polish designation: RTON Gubałówka) is a facility for FM and TV transmission on the Gubałówka mountain at Zakopane, Poland. The Zakopane-Gubałówka transmitter uses a 102-metre-high (335 ft) free-standing lattice tower located at 49°18′25″N 19°56′25″E. It is situated at 1,122 metres above sea level. Transmitted programs Radio Digital TV (MPEG-4) External links http://ukf.pl/index.php/topic,64.0.html http://www.duntek.hg.pl/gubalowka.htm http://skyscraperpage.com/diagrams/?b60714 http://radiopolska.pl/wykaz/pokaz_lokalizacja.php?pid=40
RTON Gubałówka

RTON Gubałówka (Radiowo-Telewizyjny Ośrodek Nadawczy Gubałówka) – budynek i maszt radiowo-telewizyjny znajdujący się na Gubałówce. Próbna emisja z Gubałówki, po blisko półrocznym okresie budowy stacji przekaźnikowej, rozpoczęła się 10 grudnia 1958 roku. Oficjalne uruchomienie nastąpiło dwa tygodnie później – dokładnie w Wigilię Bożego Narodzenia. Trzy lata później wybudowany został nowy maszt i budynek stacyjny, a w roku 1962 rozpoczęto retransmisję krakowskiego programu lokalnego. Obecny maszt wybudowany został w roku 1999. Zasięg nadajnika od południa ograniczony przez Tatry, od północy przez Gorce. Sygnał obejmuje miasta Zakopane, Nowy Targ, okolice Rabki, ponadto całe Podhale, Spisz i Orawę. Parametry Wysokość posadowienia podpory anteny: 1120 m n.p.m. Wysokość zawieszenia systemów antenowych: radio UKF: 39, 40, 64, 80, 92, radio DAB+: 91, TV: 67, 90, 97 m n.p.t. Transmitowane programy Programy telewizyjne - cyfrowe Programy radiowe - analogowe Programy radiowe - cyfrowe Nienadawane analogowe programy telewizyjne Programy telewizji analogowej wyłączone 22 kwietnia 2013 roku. Zobacz też Lista najwyższych konstrukcji w Polsce Przypisy Bibliografia Radio-Lider maj/czerwiec 2001 Telekomunikacja Polska S.A. Usługi dla Nadawców TP EMITEL Region Techniczny w Krakowie Linki zewnętrzne Obiekt na stronie operatora EmiTel. emi.emitel.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-26)]. Obiekt w bazie serwisu RadioPolska Drawings of RTON Gubalowka - SkyscraperPage.com
Kościół św. Wawrzyńca w Kutnie

Kościół Świętego Wawrzyńca – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Kutno-św. Wawrzyńca diecezji łowickiej. Historia i architektura Obecna trójnawowa neogotycka świątynia została wzniesiona w latach 1883–1886 została konsekrowana przez biskupa Kazimierza Ruszkiewicza, zaprojektował ją architekt Konstanty Wojciechowski. W kościele znajduje się siedem ołtarzy, w ołtarzu głównym jest umieszczony wizerunek Pana Jezusa Ukrzyżowanego. Fasada budowli jest flankowana dwiema wieżami. Budowla jest najwyższą świątynią rzymskokatolicką w Kutnie. Reprezentuje typ kościoła bazylikowego. W zewnętrznej ścianie prezbiterium jest umieszczone renesansowe epitafium plebana kutnowskiego Stanisława Suchodolskiego zmarłego w 1536 roku, które było umieszczone dawniej w starszym kościele z XV wieku, rozebranym w 1883 roku. Organy wybudował Jan Szymański w 1896 roku. Ich ostatni remont został przeprowadzony w 2012 r. przez firmę Andrzeja Sutowicza. Galeria Zobacz też Cmentarz Parafii św. Wawrzyńca w Kutnie Przypisy
Sheraton Warschau

Das Sheraton Warschau (Eigenname: Sheraton Warsaw Hotel) ist ein 5-Sterne-Hotel im Innenstadtdistrikt von Warschau. Es wird von der Sheraton Hotels & Resorts betrieben und gehört mit seiner Eröffnung im Jahr 1996 zu den ersten modernen Luxushotels der Nachwendezeit in der polnischen Hauptstadt. Das Hotel war mehrfach Sitz von Botschaften. Lage Das Hotel hat die Anschrift Ulica Bolesława Prusa 2, seine westliche Gebäudeschulter liegt am Südostende des Plac Trzech Krzyży und somit am historischen Königstrakt. In ostwärtiger Richtung grenzen – unterbrochen von der kleinen Ulica Marii Konopnickiej – zunächst das Theater „Buffo“ und dann der Śmigły-Rydz-Park (polnisch: Park Marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza) mit der Weichselböschung an. Hier befindet sich auch das Museum der Erde. Im Norden wurde das Hotel mittels eines architektonisch angepassten Übergangsgebäudes direkt an das herrschaftliche Taubstummen-Institut (polnisch: Instytut Głuchoniemych im. Jakuba Falkowskiego) angebaut. Geschichte Das Warschauer Sheraton wurde in den Jahren 1994 bis 1996 auf einer brachliegenden Fläche errichtet. Vor dem Zweiten Weltkrieg befand sich hier das Kino „Napoleon“, während der deutschen Besatzungszeit als Kino „Apollo“ umbenannt. Investor war der Sheraton-Konzern, Berater die NDI SA. Entwickler war die Warimpex. Neben dem Warschauer Haus (welches als erstes Sheraton-Objekt in Polen errichtet wurde) betreibt die Sheraton-Gruppe noch Hotels in Sopot, Posen und Krakau. Mehrfach befanden sich im Warschauer Sheraton vorübergehend Botschaften, so der Länder Katar, Kuwait, Luxemburg und der Vereinigten Arabischen Emirate. Architektur Das Hotel besteht aus einem rund 130 Meter langen und 20 Meter breiten Frontgebäude, das sich in West-Ost-Richtung entlang der Prusa erstreckt. Nach hinten (Norden) sind drei unterschiedlich tiefe (40, 35 und 30 Meter) Flügel angebaut, die mit je einem halbrunden Kopfstück enden. Die Höhe des Gebäudes ist der Umgebung angepasst, es verfügt über 7 oberirdische sowie 3 unterirdische Stockwerke. In letzteren sind eine Tiefgarage sowie der Fitnessclub des Hotels untergebracht. Das Gesamtobjekt umfasst 39.000 Quadratmeter Nutzfläche, auf denen 352 Zimmer und Suiten, 16 Konferenzräume und ein Ballsaal sowie verschiedene gastronomische Einrichtungen (die Bar „Someplace Else“, das asiatische Restaurant „The Oriental“, das polnisch-mediterrane Restaurant „Lalka“, das Wiener Cafe „Cafe Imperial“) verteilt sind. Bedeutende Gäste Madeleine Albright Pamela Anderson (2000) José Carreras José Cura Catherine Deneuve Shirley MacLaine Sophia Loren Vanessa-Mae Chris Rea Jane Seymour Königin Sophia von Spanien Iggy Pop Wladimir Putin Siehe auch Liste der Hotels in Warschau Weblinks Artikel Dekada Sheratona bei Echo Miasto Warszawa vom 8. Mai 2006, S. 2 (in Polnisch) Website des Hotels Steckbrief bei Urbanity.pl (in Polnisch) Einzelnachweise
Sheraton Grand Warsaw

Sheraton Grand Warsaw, zwyczajowo hotel Sheraton w Warszawie – pięciogwiazdkowy hotel znajdujący się przy ul. Bolesława Prusa 2, róg placu Trzech Krzyży w Warszawie. Należy do sieci hotelowej Sheraton i tym samym grupy Marriott International. Opis W okresie międzywojennym w tym miejscu znajdował się budynek należący do włoskiego towarzystwa ubezpieczeniowego Riunione Adriatica di Sicurtà, w którym mieściło się duże kino „Napoleon” (w czasie okupacji niemieckiej przemianowane na „Apollo”). Po II wojnie światowej na skwerze urządzonym w miejscu zniszczonego budynku ustawiono kamień z tablicą upamiętniającą Ładysława Buczyńskiego. Wzniesiony w latach 1994–1996 budynek został zaprojektowany przez Tadeusza Spychałę i Piotra Szaroszyka. Ma siedem kondygnacji naziemnych i dwie podziemne. Hotel posiada 350 pokoi (w tym 267 w skrzydle głównym) i około 100 miejsc parkingowych. Na fasadzie budynku umieszczono tablicę upamiętniającą Ładysława Buczyńskiego, zastępując istniejące w tym miejscu upamiętnienie. Wcześniejsze określenie „bojownik Gwardii Ludowej” na nowej tablicy zastąpiono zwrotem „bojownik polskiego ruchu oporu”. Hotel stanowił tymczasową siedzibę szeregu ambasad - Kuwejtu (2003), Luksemburga (2007), Kataru (2008) i Zjednoczonych Emiratów Arabskich (2009). W 2019 zakończyła się modernizacja wystroju hotelu, po której zmienił on nazwę na Sheraton Grand. Jest to jeden z czterech hoteli sieci Sheraton w Polsce (pozostałe mieszczą się w Sopocie, Poznaniu i Krakowie). Galeria Przypisy Bibliografia Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawa 1989–2001. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2002, s. 174. ISBN 83-908950-5-6. Linki zewnętrzne Strona internetowa
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Kutnie

Kościół Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Kutno – św. Michała Archanioła diecezji łowickiej. Znajduje się w dzielnicy Łąkoszyn. Obecna murowana, neogotycka, bazylikowa świątynia została wybudowana w latach 1909 - 1911 według projektu architekta Strzeżysława Bowbelskiego. W dniu 19 października 1912 roku została konsekrowana przez biskupa Kazimierza Ruszkiewicza. Na uwagę zasługuje chór muzyczny podparty dwoma filarami, które pod nim tworzą kruchtę arkadowo otwartą do wnętrza kościoła. Po prawej stronie w bryłę świątyni wtopiona jest wieża nakryta dachem w kształcie ostrosłupa. Budowla posiada cztery ołtarze, z których główny poświęcony jest św. Stanisławowi Szczepanowskiemu, Biskupowi i Męczennikowi. Przypisy
Kościół św. Andrzeja Apostoła w Łęczycy

Kościół Świętego Andrzeja Apostoła – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Łęczyca diecezji łowickiej. Obecna świątynia, zbudowana pierwotnie w stylu gotyckim, została konsekrowana w 1425 roku. W późniejszych latach została z barokizowana. Kościół jest murowany (wątek mru jest zapewne polski), trzynawowy w formie bazyliki, orientowany, posiadający niższe i wielobocznie zamknięte prezbiterium. Ołtarz główny poświęcony jest patronowi świątyni św. Andrzejowi Apostołowi. W przedłużeniu nawy południowej umieszczona jest kopułowa kaplica Matki Bożej wybudowana w pierwszej połowie XVII wieku przez Jakuba Szczawińskiego. Przy nawie południowej jest umieszczona kaplica Pana Jezusa Ukrzyżowanego, natomiast przy nawie północnej jest umieszczona kaplica Serca Jezusowego. Barokową fasadę flankują szkarpy. Przypisy
Palais Sikorski

Das Sikorski-Palais (poln.: Pałacyk Sikorskiego) befindet sich im Warschauer Stadtteil Wola an der Ulica Srebrna 12. Das Gebäude im Neorenaissancestil, das Ende des 19. Jahrhunderts errichtet wurde, hatte eine wechselhafte Geschichte und dient heute als Sitz des der Geschichte des Stadtteils gewidmeten Museums Warschau-Wola. Geschichte Im Jahr 1877 erwarb der Bildhauer Aleksander Sikorski das Gelände, auf dem er 1880 direkt neben seiner Werkstatt das Palais errichten ließ. Bereits im Folgejahr verstarb er. Seine Kinder erbten das Gebäude und verkauften es an ein Steinmetzunternehmen. 1895 gelangte es in die Hände von Maurycy Borman, einem Gesellschafter der mechanischen Fabrik „Borman i Szwede“. Von 1905 bis 1929 war es im Besitz seiner Frau Cecylia; weitere Besitzer waren Władysław Rejman, Ludwik Maksymilian Rejman, Henryk Piotr Zdanowicz und Andrzej Eugeniusz Mosiński. 1937 ging das Palais in Staatseigentum über – in dem es sich bis heute befindet. Bis 1944 befand sich im Gebäude ein städtisches Gesundheitszentrum. Während des Warschauer Aufstandes wurde hier die 3. Kompanie des Chrobry II.-Bataillons der Armia Krajowa untergebracht. Nach Kriegsende bis zum Jahr 1973 befand sich hier der Sitz des staatlichen Pressekonzerns RSW (Prasa-Książka-Ruch). 1974 erfolgte unter Zygmunt Łuszczyński eine umfassende Sanierung des Gebäudes. Im Anschluss zog das Museum für den Stadtteil Wola ein. Architektur Das Palais ist zweigeschossig angelegt und steht auf einem rechteckigen, L-förmigen Grundriss. Es besteht aus einem quadratischen Kerngebäude (mit je 15 Meter langen Fronten) und einem nach Norden sich anschließenden, etwa 20 Meter langen Flügel. Der Mittelrisalit an der Vorderfront beinhaltet einen Dachgiebel und einen von einem viersäuligen Portikus getragenen Balkon. Das Kerngebäude verfügt mittig auf dem symmetrischen Dach über eine Dachlaterne. Ursprünglich war das Palais von einem großzügigen Garten mit Baumbestand umgeben, heute befinden sich hier Parkplätze der nahestehenden Wohnblocks aus der Nachkriegszeit. Siehe auch Liste der Paläste in Warschau Einzelnachweise und Anmerkungen Literatur Julius A. Chroscicki und Andrzej Rottermund: Architekturatlas von Warschau. 1. Auflage, Arkady, Warschau 1978, S. 205 Jerzy S. Majewski, Dariusz Bartoszewicz und Tomasz Urzykowski: Spacerownik Warszawski, Agora SA, ISBN 978-83-60225-96-7, Warschau 2007, S. 86 f. Weblinks Kurzbeschreibung auf der Webseite der Stadt Warschau (in Polnisch) Beschreibung auf der Webseite des Warschauer Historischen Museums (in Polnisch)
Sikorski Palace

The Sikorski Palace (Polish: Pałacyk Sikorskiego) is a historical building located on ulica Srebrna (Silver Street) in Warsaw, Poland. In 1877 the property was purchased by sculptor Aleksander Sikorski. In 1880 he built the palace, next to it locating his stonemason's workshop. Sikorski died the following year, and his children sold the palace to a nearby stonemason. In 1895 Maurycy Borman bought the property, and between 1905 and 1929 it was owned by his wife Cecylia. Since 1937 the palace has been property of the State Treasury. In 1973 it was rebuilt to a design by Zygmunt Łuszczyński. Ever since, the palace has housed the Wola Museum, now a subdivision of the Museum of Warsaw. References
Pałacyk Sikorskiego

Pałacyk Sikorskiego, także pałacyk Bormana lub pałacyk Heurteuxa – zabytkowy pałac znajdujący się w Warszawie przy ul. Srebrnej 12. Siedziba Muzeum Woli. Historia W 1877 teren w tym miejscu kupił rzeźbiarz Aleksander Sikorski. W roku 1880 wybudował pałacyk, umieszczając obok niego zakład kamieniarski. Sikorski zmarł w roku następnym; jego dzieci, które odziedziczyły pałacyk, sprzedały go po kilku latach firmie kamieniarskiej. W 1895 posesję kupił Maurycy Borman (współwłaściciel firmy „Borman i Szwede”). Od roku 1905 do 1929 był własnością jego żony Cecylii. Od 1937 pałacyk należał do skarbu państwa (do dziś stanowi jego własność). Do 1944 mieściła się w nim siedziba Miejskiego Ośrodka Zdrowia. Podczas powstania warszawskiego stacjonował tam jeden z oddziałów 1. baonu Zgrupowania „Chrobry II”. Od zakończenia wojny do 1973 roku znajdowała się w nim siedziba RSW („Prasa-Książka-Ruch“). Pałacyk przebudowano w roku 1974 według projektu Zygmunta Łuszczyńskiego. Od tego roku mieści się w nim Muzeum Woli, oddział Muzeum Warszawy. Budynek jest dwukondygnacyjny, zbudowany na planie prostokąta. Od strony frontu znajduje się portyk podtrzymywany przez cztery kolumny. W 1965 pałacyk został wpisany do rejestru zabytków. Przypisy
Silesia City Center

Silesia City Center [saɪˈliːzjə ˈsɪtɪ ˌsentər] ist der Name eines der größten regionalen Einkaufszentren in Südpolen. Standort Das Silesia City Center wurde im Katowicer Stadtteil Dąb an der ul. Chorzowska 107 auf dem Gelände des stillgelegten Steinkohlenbergwerks Eminenz / Gottwald / Kleofas errichtet. Gegenüberliegend befindet sich das ehemalige Eisenwerk Baildon. Geschichte Der ungarische Investor TriGranit übernahm das Gelände der alten Zeche und begann mit Bau des Einkaufszentrums, das im November 2005 eröffnete. Die Investitionssumme belief sich auf 600 Millionen Euro. Das ursprüngliche Zentrum hatte eine Verkaufsfläche von 68.000 m². 2010 begann man mit einer Erweiterung der Verkaufsfläche um weitere 20.000 m². Diese wurde im Oktober 2011 fertiggestellt. Eine weitere Vergrößerung ist in Planung. Im Mai 2013 wurde das SCC an ein Konsortium unter Führung der Allianz für 1,7 Mrd. Złoty verkauft. Verwaltet wird das SCC nun von ECE, die auch Teil des Konsortiums ist. Einrichtung Das Center wurde auf einem alten Zechengelände errichtet, wobei Teile der alten Industriebebauung mit dem Förderturm renoviert und in den neuen Komplex integriert wurden. In einem der alten Gebäude ist heute die Kapelle der Heiligen Barbara untergebracht. Insgesamt hat es eine Fläche von 86.000 Quadratmetern und beherbergt diverse Geschäfte. Außerdem befindet sich in dem Einkaufszentrum ein großzügiger Food-Court sowie ein Multiplex-Kino. Ankermieter des Einkaufszentrums sind Kaufland, TK Maxx sowie Media Markt. Es gibt dreizehn Einkaufsalleen, die nach den größten oberschlesischen Städten benannt sind: Aleja Gliwicka, Aleja Zabrzańska, Aleja Chorzowska, Aleja Bytomska, Aleja Rybnicka, Aleja Pszczyńska, Aleja Katowicka, Aleja Mysłowicka, Aleja Będzińska, Aleja Mikołowska, Aleja Tyska, Aleja Sosnowiecka und Aleja Zagłębiowska. Außerdem gibt es sechs Plätze: Plac Poetów, Plac Letni, Plac Tropikalny, Plac Śląski, Plac Muzyków und Plac Zimowy. Am Plac Tropikalny gibt es eine Fontäne, die eine Höhe von dreizehn Metern erreicht. Auf dem Dach des 1000 Meter mal 450 Meter großen Gebäudes gibt es einen Erholungsgarten und eine Aussichtsterrasse mit Blick auf Katowice. Im Außenbereich befindet sich ferner der Plac Słoneczny. Weblinks Website des Silesia City Centers (polnisch, englisch) Einzelnachweise