NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
13 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej

13 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (13 dr OP) – samodzielny pododdział Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Sił Powietrznych Dywizjon stacjonował w Lublińcu i podlegał dowódcy 1 Śląskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej. Dywizjon został rozformowany w 1998 roku. Historia Zgodnie z rozkazem MON nr 005/Oper. z dnia 28 stycznia 1961, następnie zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP Nr 0012/Org. z dnia 9 lutego 1962 i rozkazem dowódcy 1 Korpusu OPK Nr 0030/Org. z 26 marca 1962, przystąpiono do formowania 13 dywizjonu ogniowego artylerii rakietowej na bazie rozformowanych 96 i 89 pułku artylerii przeciwlotniczej. Zasadniczym sprzętem bojowym dywizjonu był PZR SA-75 Dźwina. Dywizjon włączony został w system dyżurów bojowych Wojsk OPK razem z 13 DA OPK w 1964 roku. Dowódcy mjr Czesław Urban – 1962–1967 ppłk Stefan Bojdak – 1967–1971 ppłk Alfred Prządło – 1971–1984 ppłk Władysław Przewrocki – 1984–1991 ppłk Henryk Zając – 1991–1997 mjr Tadeusz Jasiński – 1997–1998 Podległość 13 Dywizja Artylerii Obrony Powietrznej Kraju im. Powstańców Śląskich – 1962–1967 1 Dywizja Artylerii Przeciwlotniczej Obrony Powietrznej Kraju im. Powstańców Śląskich – 1967–1988 1 Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej Kraju – 1988–1991 1 Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej – 1991–1998 Przypisy Bibliografia Infowsparcie Dywizjony Artylerii i Rakietowe (Ogniowe). 2012. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-09)].
16 Batalion Remontu Lotnisk

16 Jarociński Batalion Remontu Lotnisk im. gen. bryg. Stanisława Taczaka – samodzielny pododdział logistyczny Sił Powietrznych (JW 3918). Charakterystyka W kwietniu 1945 w Dęblinie rozpoczęto formowanie jednostki 1 Samodzielnego Inżynieryjno-Lotniskowego Batalionu. Do sierpnia 1946 roku stacjonował w Łodzi, gdzie prowadził odbudowę lotniska. Następnie batalion przegrupował się do Oksywia z zadaniem modernizacji bazy lotniczej Gdynia-Babie Doły. Następnym garnizonem jednostki był Elbląg. W 1951 roku batalion zostaje zreorganizowany w związku z rozpoczynającą się nową erą lotnictwa wojskowego- erą samolotów napędzanych silnikami odrzutowymi. Zmienia również nazwę na 16 Batalion Budowy Lotnisk i zostaje przeniesiony do Grudziądza gdzie stacjonuje do 1957 roku, w tymże roku przegrupowuje się do Jarocina który pozostaje jego macierzystym garnizonem do dzisiaj. W 2004 roku po kolejnej restrukturyzacji otrzymuje nazwę 16 Batalion Usuwania Zniszczeń Lotniskowych. 26 maja 2006 batalion podporządkowany został dowódcy 2 Brygady Lotnictwa Taktycznego, a z dniem 1 stycznia 2009 - dowódcy 2 Skrzydła Lotnictwa Taktycznego oraz przemianowana na 16 Batalion Remontu Lotnisk. Z dniem 25 czerwca 2010 batalion otrzymał imię patrona – gen. bryg. Stanisława Taczaka. Zadania Batalion jest logistyczną jednostką remontową przeznaczoną do realizacji przedsięwzięć zabezpieczenia lotniskowego na szczeblu operacyjnym. Głównym zadaniem batalionu jest odtwarzania zdolności eksploatacyjnej uszkodzonych lotnisk (dróg startowych i dróg kołowania). Batalion składa się z dowództwa, sztabu, kompanii usuwania zniszczeń lotniskowych, kompanii zabezpieczenia oraz pododdziałów logistycznych. Dowódcy batalionu od lipca 2008 - ppłk Marian Borowiak od listopada 2012 - ppłk Andrzej Galan od kwietnia 2017 - ppłk Jarosław Grzesznik od października 2020 - ppłk Jacek Gochno od kwietnia 2025 - ppłk Adrian Kempa Przypisy Bibliografia Dziennik Urzędowy MON z 2010
1 Brygada Logistyczna

1 Pomorska Brygada Logistyczna im. Kazimierza Wielkiego (1 BLog) – związek taktyczny wsparcia logistycznego SZ RP. Brygada została sformowana na podstawie decyzji Nr Pf-57/Org. Ministra Obrony Narodowej z 22 października 2003. Od 2011 roku Brygada podporządkowana jest Szefowi Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych. Tradycje i insygnia Decyzją Nr 138/MON Ministra Obrony Narodowej z 3 czerwca 2004 brygada otrzymała wyróżniająca nazwę „Pomorska” i imię patrona Króla Kazimierza Wielkiego. Swoje święto obchodzi 30 czerwca. Decyzją Nr 139/MON Ministra Obrony Narodowej z 3 czerwca 2004 wprowadzono odznakę pamiątkową i oznakę rozpoznawczą Brygady. Decyzją Nr 281/MON Ministra Obrony Narodowej z 9 września 2016 roku wprowadzono wzór proporczyka na beret żołnierzy 1. Pomorskiej Brygady Logistycznej. Zadania 1 BLog Do podstawowych zadań brygady należy: wsparcie logistyczne wojsk biorących udział w Misjach pokojowych ONZ oraz w innych operacjach wojskowych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej utrzymywanie sił i środków do udziału w akcjach ratowniczych, likwidacji skutków awarii, katastrof i klęsk żywiołowych szkolenie pododdziałów zgodnie ze wspólną doktryną i procedurami NATO Brygada zabezpieczała pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wchodzące w skład PKW Afganistan, PKW Irak, PKW Liban i PKW Syria. Struktura organizacyjna 1 batalion dowodzenia i zabezpieczenia „Ziemi Świeckiej” w Bydgoszczy 1 batalion logistyczny „Ziemi Nakielskiej” w Bydgoszczy 2 batalion logistyczny „Ziemi Żnińskiej” w Bydgoszczy 3 batalion logistyczny „Ziemi Goleniowskiej” w Glewicach 1 Olsztyński batalion składowania w Ciechanowie 11 batalion ewakuacji sprzętu „Ziemi Szczecineckiej” w Czarnem 52 batalion remontowy „Ziemi Człuchowskiej” w Czarnem 112 batalion remontowy „Ziemi Ryńskiej” w Giżycku Uzbrojenie i wyposażenie Uzbrojenie: broń strzelecka, armaty przeciwlotnicze ZU-23-2. Wyposażenie: ciągniki pancerne i gąsienicowe, ciągniki siodłowe, wozy pomocy technicznej, ruchome warsztaty techniczne, przyczepy transportowe, zestawy niskopodwoziowe, sprzęt przeładunkowy, pojazdy specjalne (karetki reanimacyjne, ambulanse stomatologiczne, chłodnie, chlebowozy, cysterny, cysterny paliwowe i wodne). Dowódcy gen. bryg. Fryderyk Czekaj (2004–2005) płk Mieczysław Pawlisiak (2005–2008) gen. bryg. Dariusz Łukowski (2008–2011) płk Dariusz Pluta (2011–2015) płk Dariusz Żuchowski (2015–2017) płk Mariusz Skulimowski (2017–2021) cz.p.o. płk Radosław Dłutkowski (2021–2022) płk/gen. bryg. Witold Bartoszek (2022–2024) cz.p.o. płk Aleksander Suchanowski (20.12.2024–29.04.2025) płk Krzysztof Klin (29.04.2025–01.04.2026) cz.p.o. płk Aleksander Suchanowski (01.04.2026–21.05.2026)) płk Andrzej Magiera (od 21.05.2026) Podporządkowanie Pomorski Okręg Wojskowy (1 stycznia 2004 - 31 sierpnia 2011) Inspektorat Wsparcia Sił Zbrojnych (1 września 2011 - obecnie) Przypisy Bibliografia Krzysztof Załęski: Siły zbrojne. Teoria i praktyka funkcjonowania. Warszawa: Dyfin SA, 2018. ISBN 978-83-8085-693-6. Linki zewnętrzne Strona internetowa 1 Pomorskiej Brygady Logistycznej im. Kazimierza Wielkiego
21 Batalion Dowodzenia

21 Batalion Dowodzenia im. gen. bryg. Zygmunta Bohusza-Szyszko (21 bdow) – pododdział dowodzenia i łączności Sił Zbrojnych RP podporządkowany dowódcy 21 Brygady Strzelców Podhalańskich w Rzeszowie. Tradycje 21 batalion dowodzenia sformowano zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP nr 049/Org. z dnia 26 maja 1993 i rozkazem Dowódcy 21 Brygady Strzelców Podhalańskich nr 039 z 31 sierpnia 1993. Zgodnie z decyzją nr 67/MON Ministra Obrony Narodowej z dn. 6 maja 1997, dla zachowania w pamięci bohaterskich czynów bojowych żołnierzy „Podhalańczyków”, oddania hołdu gen. bryg. Zygmuntowi Bohuszowi-Szyszko oraz upamiętnienia daty najkrwawszej bitwy stoczonej przez Samodzielną Brygadę Strzelców Podhalańskich, batalion przejął dziedzictwo i z honorem kontynuuje tradycje: Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich (1939–1940), 9 kompanii łączności 9 Dywizji Piechoty (1940–1956), 16 batalionu łączności 9 Dywizji Zmechanizowanej (1956–1988). Ponadto zgodnie z ww. decyzją MON, przyjął imię gen. bryg. Zygmunta Bohusza-Szyszko oraz ustanowiono doroczne święto batalionu na dzień 28 maja. W 1997 batalion otrzymał sztandar wojskowy. Decyzją Nr 263/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 13 lipca 2011 wprowadzono proporzec rozpoznawczy Dowódcy batalionu. Decyzją Nr 411/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 listopada 2011 wprowadzono odznakę pamiątkową i oznakę rozpoznawczą batalionu. Decyzją Nr 16/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 stycznia 2012 wprowadzono proporczyk na beret 21bdow. Struktura dowództwo i sztab 1 kompania dowodzenia 2 kompania dowodzenia kompania rozpoznawcza kompania logistyczna pluton chemiczny Patrol Saperski Nr 30 Patrol Saperski Nr 33 Głównym zadaniem jednostki jest zabezpieczenie procesu dowodzenia i łączności Dowództwa 21 Brygady Strzelców Podhalańskich. W swoim wyposażeniu batalion posiada m.in. Ruchome Węzły Łączności RWŁC-10/T, wozy dowodzenia, pojazdy BRDM-2, samochody osobowo-terenowe Honker i samochody ciężarowo-terenowe Star 266. Dowódcy batalionu mjr inż. Ludwik Siuta (26 maja 1993 – 30 września 1996) mjr mgr inż. Janusz Bury (1 października 1996 – 21 lutego 2000) mjr Marek Barć (22 lutego 2000 – 24 czerwca 2002) mjr Sławomir Szostak (25 czerwca 2002 – 31 stycznia 2006) ppłk dypl. Marek Barć (1 lutego 2006 – 28 lutego 2011) cz. p.o. mjr Janusz Kwiecień (1 marca 2011 – 17 października 2011) ppłk dypl. Zbigniew Pazura (17 października 2011 – 31 stycznia 2017) ppłk Zbigniew Cabała (1 lutego 2017 – 19 marca 2023) ppłk Bogdan Falkiewicz (20 marca 2023 – obecnie) Zobacz też Koszary w Rzeszowie Przypisy Linki zewnętrzne 21.Batalion Dowodzenia im. gen. bryg. Zygmunta Szyszko-Bohusza na jednostki-wojskowe.pl
21 Batalion Logistyczny

21 Batalion Logistyczny im. gen. bryg. Jerzego Kazimierza Dobrodzickiego (21 blog) – pododdział logistyczny Sił Zbrojnych RP. Historia Batalion został sformowany na podstawie rozkazu Nr 15/Org. dowódcy Wojsk Lądowych z dnia 14 kwietnia 2011 roku, w składzie 21 Brygady Strzelców Podhalańskich. Jednostka stacjonuje w garnizonie Rzeszów, w koszarach przy ulicy Langiewicza, które poprzednio zajmował 5 batalion zmechanizowany. Pierwszym dowódcą batalionu został ppłk Jarosław Piasny, dotychczasowy szef sekcji technicznej logistyki 21 BSP. Obowiązki dowódcy objął z dniem 16 sierpnia 2011 roku. W skład batalionu zostały włączone samodzielne dotąd pododdziały brygady: 21 kompania zaopatrzenia i 21 kompania remontowa. Głównym zadaniem jednostki jest logistyczne zabezpieczenie Dowództwa i jednostek brygady. Tradycje Decyzją 1/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 stycznia 2012 proporzec rozpoznawczy dowódcy oraz oznakę rozpoznawczą batalionu. Decyzją 171/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 czerwca 2012 wprowadzono odznakę pamiątkową batalionu. Decyzją 199/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 lipca 2012 ustalono, że 21 batalion logistyczny przejmuje i z honorem kultywuje dziedzictwo tradycji: 2 pułku Strzelców Podhalańskich (1918-1939); Przyjmuje imię gen. bryg. Jerzego Kazimierza Dobrodzickiego; Ustanawia się doroczne święto 21 batalionu logistycznego w Rzeszowie w dniu 23 września. 5 października 2012 na Galicyjskim Rynku, w sanockim skansenie odbyła się uroczystość wręczenia jednostce sztandaru ufundowanego przez mieszkańców powiatu sanockiego. Dowódcy ppłk Jarosław Piasny (16 sierpnia 2011 – 2 czerwca 2020) mjr Zbigniew Wasylów (2 czerwca 2020 – 20 sierpnia 2020) ppłk Radosław Kozielewicz (od 20 sierpnia 2020) Struktura dowództwo sztab pluton dowodzenia zespół zabezpieczenia medycznego kompania zaopatrzenia kompania remontowa Przypisy Linki zewnętrzne 21.Batalion Logistyczny im. gen. bryg. Jerzego Kazimierza Dobrodzickiego Uchwała Rady Powiatu z dnia 16 marca 2012 w sprawie zatwierdzenia prawa do używania herbu powiatu sanockiego (wzór sztandaru)
22 Batalion Piechoty Górskiej

22 Karpacki Batalion Piechoty Górskiej im. gen. dyw. Bronisława Prugara-Ketlinga (22 kbpg) – pododdział Wojsk Aeromobilnych Sił Zbrojnych RP. Tradycje Decyzją Nr 638/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 grudnia 2007 22 batalion Piechoty Górskiej Obrony Terytorialnej w Kłodzku przejmuje: dziedzictwo tradycji 22. Karpackiej Brygady Piechoty Górskiej Obrony Terytorialnej w Kłodzku (2002-2007), w tym: 49. Huculski Pułk Strzelców 11. Karpackiej Dywizji Piechoty (1919-1939); Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich (1940-1942); 3. Dywizji Strzelców Karpackich (1942-1947); 22. Karpackiej Brygady Piechoty Górskiej (1992-2001); nazwę wyróżniającą „Karpacki”; odznakę pamiątkową, oznakę rozpoznawczą i proporczyk 22 Karpackiej Brygady Piechoty Górskiej Obrony Terytorialnej w Kłodzku; kełef – tradycyjny znak dowódców brygad i dywizji „Karpackich”. Tą samą decyzją ustalono doroczne święto jednostki na dzień 3 maja. Rozkazem Dowódcy Wojsk Lądowych nr Pf-21/Org. z dnia 10 czerwca 2008, w sprawie zmiany bezpośredniego podporządkowania batalionów Obrony Terytorialnej 22 batalion piechoty górskiej Obrony Terytorialnej przekształcony zostaje w 22 batalion piechoty górskiej, tym samym przechodząc w podporządkowanie 21 Brygady Strzelców Podhalańskich z Rzeszowa. Decyzją Nr 638/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 maja 2011 wprowadzono odznakę pamiątkową 22. Karpackiego batalionu piechoty górskiej. Decyzją Nr 185/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 listopada 2019 batalion otrzymał imię gen. dyw. Bronisława Prugar-Ketlinga. 17 grudnia 2024 na mocy Decyzji Ministra Obrony Narodowej nastąpiło przekazanie podporządkowania pod 25 Brygadę Kawalerii Powietrznej. Dowódcy ppłk dypl. Artur Warwas (2008 – listopad 2011) ppłk dypl. Adam Bera (listopad 2011 – czerwiec 2013) ppłk dypl. Artur Dziaduła (czerwiec 2013 – kwiecień 2016) ppłk dypl. Piotr Rupa (kwiecień 2016 – maj 2018) cz.p.o. mjr Krzysztof Hanek (maj 2018 – czerwiec 2018) ppłk Izabela Wlizło (czerwiec 2018 – marzec 2020) cz.p.o. mjr Krzysztof Hanek (od marca 2020 – września 2020) ppłk Marcin Sudek (od września 2020 – luty 2024) ppłk Grzegorz Sowa (od lutego 2024 – obecnie) Struktura dowództwo kompania wsparcia 1 kompania zmechanizowana 2 kompania zmechanizowana 3 kompania zmechanizowana 4 kompania zmechanizowana kompania dowodzenia, a w niej np. pluton rozpoznawczy kompania logistyczna zespół zabezpieczenia medycznego (ZZM) oraz obiekty szkoleniowe i klub Przypisy Linki zewnętrzne 22. Karpacki Batalion Piechoty Górskiej na jednostki-wojskowe.pl 22 Batalion Piechoty Górskiej
22 Ośrodek Dowodzenia i Naprowadzania

22 Ośrodek Dowodzenia i Naprowadzania im. płk. pil. Tadeusza Rolskiego – jednostka wojskowa Sił Powietrznych RP stacjonująca w garnizonie Bydgoszcz we wsi Osówiec. 22 Ośrodek Dowodzenia i Naprowadzania jest jednym z dwóch (obok 32) ośrodków podporządkowanych dowódcy Centrum Operacji Powietrznych. Ośrodek pełni funkcję przetwarzania informacji radiolokacyjnych i dowodzenia operacyjnego. Historia Decyzją Nr 597/MON Ministra Obrony narodowej z dnia 18 grudnia 2007 ustanowiono doroczne Święto jednostki. Decyzją Nr 645/MON Ministra Obrony narodowej z dnia 31 grudnia 2007 wprowadzono odznakę pamiątkową i oznakę rozpoznawczą Ośrodka. Z dniem 11 czerwca 2008 ośrodek przyjął imię patrona – płk. pil. Tadeusza Rolskiego. 2 czerwca 2011 22.ODN otrzymał sztandar ufundowany przez mieszkańców Bydgoszczy. 7 lipca 2012 na terenie jednostki śmierć podczas prac budowlanych poniosło dwóch cywilnych, zewnętrznych pracowników budowlanych. Ratujący ich żołnierz zmarł w szpitalu. Prawdopodobną przyczyną śmierci trójki było zatrucie gazami kanalizacyjnymi i / lub spalinowymi. Minister Obrony Narodowej na wniosek Dowódcy SP awansował pośmiertnie na stopień wojskowy młodszego chorążego Artura Piaszczyńskiego, który zmarł po niesieniu pomocy robotnikom. Dowódca Sił Powietrznych wystąpił także z wnioskiem do Prezydenta RP o odznaczenie Medalem za Ofiarność i Odwagę st. szer. Dawida Napierały prowadzącego także akcję ratunkową. Szeregowy Napierała na szczęście przeżył wypadek. Dowódcy płk dypl. Andrzej Siry – 1 stycznia 2003 – 29 czerwca 2006 płk pil. Mirosław Łusiarczyk – 26 lipca 2006 – 7 października 2011 ppłk Włodzimierz Szatan (cz.p.o.) – 7 października 2011 – 20 lipca 2012 płk mgr inż. pil. Jacek Zygmanowski – 20 lipca 2012 – 30 września 2013 płk dypl. pil. Arkadiusz Poluszyński – 30 września 2013 – 17 października 2016 płk mgr inż. Arkadiusz Sypniewski – 18 października 2016 – 31 marca 2020 płk nawig. Zygmunt Anioł – 20 kwietnia 2020 – 24 października 2021 płk dypl. pil. Robert Weissgerber – 25 października 2021 – 8 września 2023 płk Sławomir Ostrowski – 4 grudnia 2023 – obecnie Przypisy Bibliografia oficjalna strona jednostki
Hüttenfriedhof

Der Hüttenfriedhof (polnisch Cmentarz Hutniczy) ist ein ehemaliger Begräbnisplatz im Stadtgebiet von Gliwice (deutsch: Gleiwitz). Der Friedhof befindet sich östlich der inneren Stadt von Gliwice, an der heutigen ul. Robotnicza, der früheren Kalidestraße. Geschichte Der Hüttenfriedhof wurde im Jahr 1808 angelegt, Name und Betrieb stehen in Zusammenhang mit der Gleiwitzer Hütte. Bis dahin existierten in der Stadtregion lediglich katholische Kirchenfriedhöfe. Die Industrialisierung, besonders die Eisenhüttenindustrie, machte nunmehr eine neue Entwicklung in der Friedhofsplanung notwendig. Im Jahr 1922 zerstörte eine Explosion die Friedhofskapelle im Zentrum des Friedhofs, bei der 18 französische Soldaten der alliierten Beobachtungstruppen der Regierungs- und Plebiszitskommission umkamen. 1948 wurde der Friedhof geschlossen. Die letzte Bestattung fand 1949 statt. Während der Polonisierung Anfang der 1950er Jahre in Gliwice wurde der Hüttenfriedhof zerstört, die Grabplatten wurden teilweise beschädigt oder vernichtet oder ihre deutschen Inschriften wurden entfernt. Seit 2002 wird der Hüttenfriedhof von einer Bürgerinitiative restauriert. Dafür werden zerbrochene Grabsteine wieder zusammengefügt und aufgestellt sowie Metallelemente repariert. 2005 wurde bereits das Grabmal des Bildhauers Theodor Kalide (1801–1863) rekonstruiert. Bestattete John Baildon Theodor Kalide Quellen Echo Slonska Weblinks Der Hüttenfriedhof in Gleiwitz
33 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej

33 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (33 dr OP) – pododdział Wojsk Obrony Przeciwlotniczej stacjonujący w Gdyni, podporządkowany dowództwu 3 Warszawskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej; powstał 1 stycznia 2012 na bazie rozformowanych jednostek wojskowych: 21 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej w Pucku, 25 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej w Nowym Dworze Wejherowskim oraz 65 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej w Gdyni. Od 1 stycznia 2014, jako jednostka wojskowa podległa 3 BROP, wchodzi w podporządkowanie Dowództwa Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych, jednocześnie merytorycznie podlega Inspektoratowi Rodzajów Wojsk. Tradycje Na podstawie Decyzji Nr 37/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 lutego 2012, 33 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej: przejmuje i z honorem kultywuje dziedzictwo tradycji: 60 samodzielnego pułku artylerii przeciwlotniczej (1951-1963); 60 Brygady Artylerii Obrony Powietrznej Kraju (1963-1967); 4 Brygady Artylerii Obrony Powietrznej Kraju im. Obrońców Wybrzeża (1967-1991); 4 Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej (1992-1994); 4 Gdyńskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej (1994-2001); 21 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej (2002-2011); 25 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej (2002-2011); 65 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej (2002-2011); przejmuje sztandar rozformowanego 21 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej; ustanawia się doroczne święto 33 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej w dniu 17 maja. Struktura dowództwo sztab bateria dowodzenia bateria zabezpieczenia bateria techniczna zespół ogniowy Puck zespół ogniowy Gdynia Uzbrojenie S-125 Newa SC - 3 zestawy ZU-23-2 Dowódcy dywizjonu ppłk Marek Kuchnowski – 21 października 2011 – 22 września 2014 ppłk Mariusz Czeczko – 23 września 2014 – 8 stycznia 2017 ppłk Krzysztof Rams – 9 stycznia 2017 – 22 sierpnia 2020 mjr Arkadiusz Grzegorowski (cz.p.o.) – 22 sierpnia 2020 – 2 października 2020 ppłk Paweł Barchan – 2 października 2020 – 28 stycznia 2022 cz.p.o. mjr Marek Janczak – 28 stycznia 2022 – 21 marca 2022 ppłk Robert Czarny – 21 marca 2022 – 1 stycznia 2024 ppłk mgr inż. Daniel Wasiłek – 2 stycznia 2024 – nadal Przypisy Linki zewnętrzne oficjalna strona dywizjonu Decyzja Nr 359/MON z dnia 15 listopada 2012 r. w sprawie wprowadzenia odznaki pamiątkowej oraz oznaki rozpoznawczej 33 Dywizjonu Rakietowego Obrony Powietrznej (Dz.Urz.MON 2012 poz. 438) – dz.urz.mon.gov.pl
36 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej (3 BROP)

36 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (36 dr OP) – pododdział SZ RP, sformowany w 2011 w Mrzeżynie, podlega dowódcy 3 Warszawskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej. W skład środków bojowych dywizjonu weszły trzy przeciwlotnicze zestawy rakietowe Newa-SC, zestaw PSR-A Pilica i bateria techniczna. Tradycje Decyzją Nr 459/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 grudnia 2011 36 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej przejmuje i z honorem kultywuje dziedzictwo tradycji: 41 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej (1969-2008), 71 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej (1974-2008), 78 pułku rakietowego Obrony Powietrznej im. gen. broni Władysława Andersa (1985-2011); przejmuje sztandar rozformowanego 78 pułku rakietowego Obrony Powietrznej im. gen. broni Władysława Andersa; Ustanawia się doroczne święto 36 dywizjonu rakietowego Obrony Powietrznej w dniu 30 września. Decyzją Nr 278/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 października 2013 wprowadzono oznakę rozpoznawczą dywizjonu. Decyzją Nr 44/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 lutego 2014 wprowadzono odznakę pamiątkową dywizjonu. Uzbrojenie S-200 C Wega – 1 zestaw S-125 Newa SC – 2 zestawy Dowódcy dywizjonu ppłk mgr inż. Mariusz Zagdański (2011–2017) ppłk Paweł Grabowiec (2017–2020) ppłk Krzysztof Łuczak (od 2020-2021) ppłk Andrzej Kaczmarzyk (2021-2023) ppłk mgr inż. Daniel Wasiłek (2023-2024) ppłk Marek Janczak (od 2024) Przypisy Linki zewnętrzne 36. dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej m. Mrzeżyno.
49 Baza Lotnicza

49 Baza Lotnicza (49 BLot; Jednostka Wojskowa 1300) – wojskowa baza lotnicza zlokalizowana na południowy wschód od Pruszcza Gdańskiego, sformowana 1 stycznia 2012 w oparciu o zlikwidowany 49 Pułk Śmigłowców Bojowych. Podporządkowana 1 Brygadzie Lotnictwa Wojsk Lądowych. Baza została sformowana na mocy decyzji Ministra Obrony Narodowej nr 48/Org./P1 z 15 marca 2011 roku i od połowy 2011 roku rozpoczęło się jej intensywne formowanie i 1 stycznia 2012 rozpoczęła funkcjonowanie. W 2014 w prasie lokalnej pojawiły się informacje o możliwej dyslokacji bazy w inne miejsce. W początku 2015 MON potwierdził informacje o planowanym na rok 2016 rozwiązaniu jednostki. Jesienią 2015 postanowiono jednak o dalszym funkcjonowaniu Bazy, do której po wycofaniu śmigłowców Mi-2 oraz Mi-24 trafić mają nowe helikoptery bojowe zakupione w ramach programu „Kruk”. Wymusi to zarazem realizacje remontu pasa startowego oraz budowę nowej wieży kontroli lotów oraz budynku straży pożarnej. 15 stycznia 2018 szef Sztabu Generalnego WP podpisał aneks do koncepcji rozwoju garnizonu, znosząc zapisy o braku perspektyw dla garnizonu i jednostki. Aktualnie przewiduje się poszerzenie terenu lotniska, budowę koszar dla kadry obrony terytorialnej, rozlokowanie systemu obrony przeciwrakietowej programu „Wisła”, a w przyszłości wprowadzenie wojsk amerykańskich. Tradycje Decyzją Nr 498/MON Ministra Obrony Narodowej z 20 grudnia 2011 ustalono, że 49 Baza Lotnicza: przejmuje i z honorem kultywuje dziedzictwo tradycji: 25 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego (1952-1967), 49 Pułku Śmigłowców Dowództwa Wojsk Lotniczych (1967-1973), 49 Pułku Lotnictwa Wojsk Lądowych (1973-1978), 49 Pułku Śmigłowców Bojowych (2000-2011); przejmuje sztandar rozformowanego 49 Pułku Śmigłowców Bojowych. Tą samą decyzją ustanowiono doroczne święto 49 Bazy Lotniczej w dniu 15 czerwca. Decyzją nr 429/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 października 2015 roku wprowadzono odznakę pamiątkową 49. Bazy Lotniczej. Decyzją Nr 27/MON z 10 lutego 2017, zmieniającą decyzję w sprawie przejęcia dziedzictwa tradycji i przyjęcia imienia patrona przez 49. Bazę Lotniczą dodano: 663 Dywizjon Samolotów Artylerii (1944-1946) Uzbrojenie W 2020 śmigłowce Mi-24 śmigłowce Mi-2 Dowódcy płk dypl. pil. Piotr Saniuk (1 stycznia 2012 – 8 maja 2016) płk pil. Paweł Smereka (9 maja 2016 – 30 marca 2017) płk dypl. pil. Grzegorz Matejuk (31 marca 2017 – 11 maja 2018) cz.p.o. ppłk nawig. Robert Kietliński (12 maja 2017 – 10 czerwca 2018) płk pil. Zbigniew Mitura (11 czerwca 2018 – 31 marca 2021) płk pil. Piotr Kowalski (1 kwietnia 2021 – 4 marca 2023) cz.p.o. płk pil. Grzegorz Pomykała (4 marca 2023 – 26 lipca 2023) płk pil. Mirosław Guzdek (od 27 lipca 2023) Przypisy Bibliografia 49 Baza Lotnicza w Pruszczu Gdańskim. 49blot.wp.mil.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-01)].