NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Floriana w Wąchocku

Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Floriana – parafia rzymskokatolicka przy klasztorze cystersów w Wąchock Ojciec opat Eugeniusz Augustyn Położenie Parafia wąchocka położona jest w północnej części woj. świętokrzyskiego. Swym zasięgiem obejmuje gminę Wąchock oraz dzięki kościołowi filialnemu w Marcinkowie także wschodnią część skarżyskich Łyżew. Ze względu na administrację kościelną parafia Wniebowzięcia NMP i św. Floriana w Wąchocku należy do dekanatu Starachowice-Północ, diecezji radomskiej i metropolii częstochowskiej. Historia W 1179 roku biskup Gedko osadził w Wąchocku cystersów i ufundował klasztor z Marimondu. Opactwo założono w dolinie rzeki Kamiennej. Od tego czasu zaczyna się udokumentowana historia opactwa, parafii i miasta. W pierwszej połowie XIII wieku biskup Iwo Odrowąż sprowadził do Wąchocka włoski zespół budowlany mistrza Simona, który rozpoczął budowę trójnawowej bazyliki z transeptem i kaplicami po bokach prezbiterium. Równolegle z kościołem budowano wokół wirydarza budynek klasztorny w kształcie czworoboku. Do dziś zachowało się dużo elementów dawnego klasztoru m.in. armarium, kapitularz, fraternia, dormitorium, refektarz z bogatą kamieniarką romańską. W 1260 roku podczas drugiego najazdu Tatarów klasztor został poważnie zniszczony. Do szybkiej odbudowy przyczynił się nowy akt wydany przez księcia Bolesława V Wstydliwego, który poszerzył zakres swobód i przywilejów dla klasztorów. Dzięki wytężonej pracy zakonników opactwo powróciło do dawnej świetności. 3 maja 1454 roku staraniem cystersów Wąchock otrzymał prawa miejskie. Dużą rolę odgrywali cystersi w dziedzinie gospodarczej. Zakonnicy zajmowali się hodowlą, młynarstwem, tkactwem, a także górnictwem i hutnictwem. Miało to podnieść dochody opactwa. W 1656 roku wojska księcia siedmiogrodzkiego Jerzego II Rakoczego sprzymierzone z Karolem Gustawem zrabowały i spustoszyły miasto. W pożarze klasztoru uległo zniszczeniu bogate archiwum opactwa, skarbiec i wiele cennych zabytków. W drugiej połowie XVIII wieku wyremontowano wnętrze kościoła i położono nową polichromię. W tym czasie rządy nad klasztorem wąchockim sprawowali opaci komendatoryjni. W XIX wieku nastąpił w Polsce upadek zakonu cystersów na skutek kasacji dokonanej przez cara Aleksandra I. W 1819 roku rozwiązano również zakon w Wąchocku. Cystersi powrócili do Wąchocka dopiero w 1951 roku. Staraniem opatów, Benedykta Matejkiewicza, Alberyka Siwka a szczególnie Eustachego Kocika oraz konwentu i przy pomocy państwa podjęto restaurację tego cennego zabytku polskiej sztuki romańskiej. Zasięg parafii Do parafii należą wierni z następujących miejscowości: Marcinków, Rataje, Wąchock, Węglów, Wielka Wieś. Działalność religijna Przy parafii działają Neokatechumenat, Caritas oraz Chór Parafialny. Przypisy Bibliografia Jan Wiśniewski: Dekanat iłżecki, Drukarnia Jan Kanty Trzebiński, Radom 1911 "Gość Niedzielny" nr 27/168 (5 VII 2009) Strona internetowa parafii w Wąchocku. cystersiwachock.home.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-23)]. (kopia z Internet Archive) Strona internetowa opactwa w Wąchocku
Parafia św. Maternusa Biskupa i Męczennika w Lubomierzu

Parafia św. Maternusa Biskupa i Męczennika w Lubomierzu – parafia rzymskokatolicka w dekanacie lwóweckim w diecezji legnickiej. Od 10 stycznia 2024 do czerwca 2024 jej administratorem był ks. mgr Erwin Jaworski. Od czerwca 2024 proboszczem parafii jest ks. mgr Marek Suchecki. Obsługiwana przez księży diecezjalnych. Erygowana 1 stycznia 1272. Kościół parafialny mieści się przy Placu Kościelnym. Przypisy Linki zewnętrzne Informacje na stronie diecezji legnickiej
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Narwi

Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Narwi – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Hajnówka, diecezji drohiczyńskiej, metropolii białostockiej. Siedziba parafii znajduje się w Narwi. Historia Parafia istnieje od 1528 r., kiedy to król Zygmunt Stary wraz z małżonką królową Boną ufundował kościół. Do dziś z pierwotnego kościoła przetrwały jedynie dwa obrazy malowane na desce, przedstawiające sceny Ukrzyżowania, datowane na II połowę XVI wieku oraz obraz Matki Boskiej Hodigitri z XVII wieku. Miejsca święte Kościół parafialny Obecny kościół parafialny został wybudowany w latach 1738-1748, prawdopodobnie na zlecenie Jana Klemensa Branickiego. Kościół pw. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny w Narwi jest jednym z najcenniejszych zabytków architektury drewnianej w regionie. Kościoły filialne i kaplice Na terenie parafii, na starym cmentarzu w Narwi, znajduje się także mała kapliczka. Inne budowle parafialne i obiekty małej architektury sakralnej Plebania i dom parafialny Przy kościele znajduje się drewniana plebania oraz dom parafialny, odrestaurowany po 1985 roku przez ks. kan. Edmunda Tararuja. Obszar parafii Parafia obejmuje bardzo rozległy obszar, który zamieszkuje około 8000 osób, z czego tylko 739 to katolicy, mieszkający głównie w Narwi i we wsi Ancuty. Do parafii należą mieszkańcy 76 wsi leżących na terenie 5 gmin. Miejscowości i ulice W granicach parafii znajdują się miejscowości: Linki zewnętrzne Parafia na stronie diecezji Parafia na stronie gminy
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Andrzejewie

Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Andrzejewie – rzymskokatolicka parafia należąca do dekanatu Czyżew, diecezji łomżyńskiej, metropolii białostockiej. Historia Parafia została erygowana w latach 1432–1439. Zasięg parafii Do parafii należą wierni z następujących miejscowości: Andrzejewo z Koloniami, Budziszewo, Godlewo-Gorzejewo, Gołębie-Leśniewo, Grodzick-Ołdaki, Jabłonowo-Klacze, Kuleszki-Nienałty, Łętownica, Łętownica-Parcele, Mianowo, Nowa Ruskołęka, Nowy Borek, Olszewo-Cechny, Ołdaki-Polonia, Paproć Duża, Pieńki-Sobótki, Pieńki-Żaki, Przeździecko-Drogoszewo, Przeździecko-Dworaki, Przeździecko-Grzymki, Przeździecko-Jachy, Przeździecko-Lenarty, Przeździecko-Mroczki, Ruskołęka-Parcele, Stara Ruskołęka, Świerże-Kiełcze, Świerże-Panki, Załuski-Lipniewo. Miejsca święte Kościół parafialny Kościoły filialne i kaplice Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Nowym Borku Kościół pw. Miłosierdzia Bożego w Paproci Dużej Cmentarze Cmentarz parafialny w Andrzejewie Przypisy Linki zewnętrzne Opis parafii na stronie diecezji łomżyńskiej
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bierzgłowie

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bierzgłowie – polska parafia rzymskokatolicka w Bierzgłowie, należąca do dekanatu Bierzgłowo w diecezji toruńskiej. Historia Parafia w Bierzgłowie powstała w XIII wieku, założona została przez Krzyżaków i należy do najstarszych na ziemi chełmińskiej. W czasach reformacji parafia w Bierzgłowie przeszła w ręce protestantów, a następnie ponownie wróciła we władanie katolików, jednak już jako filia parafii w Łążynie. Dopiero w 1789 roku przez krótki czas była parafią samodzielną, gdzie aż do 1936 roku utraciła ją. W 1936 roku, dekretem biskupa chełmińskiego Wojciecha Okoniewskiego, przekształcona została ponownie w parafię samodzielną. W 1998 roku w kościele parafialnym przebudowano prezbiterium i zmieniono ołtarz soborowy z drewnianego na marmurowy, odrestaurowano ambony, wymieniono posadzkę na marmurową, natomiast w latach 1999–2001 dokonana została konserwacja ołtarza głównego i ołtarzy bocznych. Obecnie proboszczem parafii jest ksiądz kanonik dr Rajmund Piotr Ponczek. Liczebność i zasięg parafii Parafia liczy 1830 wiernych będących mieszkańcami miejscowości: Bierzgłowo, Czarne Błoto, Łubianka, Zamek Bierzgłowski. Grupy parafialne Akcja Katolicka, "Caritas", Koło Ministrantów, Młodzieżowa Grupa Biblijna, Żywy Różaniec. Przypisy Linki zewnętrzne Strona parafii w Bierzgłowie Parafia na stronie diecezji toruńskiej
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Biórkowie Wielkim

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Biórkowie Wielkim – parafia rzymskokatolicka w miejscowości Biórków Wielki, należąca do dekanatu Wawrzeńczyce w archidiecezji krakowskiej. Do parafii należą wierni będący mieszkańcami wsi: Biórków Mały, Biórków Wielki, Łososkowice, Skrzeszowice, Wroniec, Wronin i Zieloną. Opiekę nad nią sprawują księża diecezjalni, a proboszczem od 2021 roku jest ks. Włodzimierz Kurek. Odpust parafialny obchodzony jest dwukrotnie: 16 lipca – święto Matki Boskiej Szkaplerznej, 15 sierpnia – święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Funkcję kościoła parafialnego pełni zabytkowa drewniana świątynia pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Ponadto parafia ma pod swoją opieką dwie kaplice filialne: Kaplica pw. św. Maksymiliana Kolbe w Skrzeszowicach Kaplica pw. św. Floriana we Wroninie Z zapisów świętopietrza z 1374 roku wynika, że w Biórkowie Wielkim już istniała parafia. Początkowo należała do dekanatu pleszowskiego, a od 1429 do dekanatu witowskiego. Ponownie we wsi została erygowana parafia w 1452 roku, kiedy wieś przejmował Mikołaj Birkowski herbu Topór. Od 1598 roku parafia należy do dekanatu proszowickiego. Przypisy
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Brańsku

Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Brańsku – rzymskokatolicka parafia należąca do dekanatu Brańsk, diecezji drohiczyńskiej, metropolii białostockiej. Siedziba parafii mieści się przy ulicy Kościelnej, pod numerem 3. Historia Parafia powstała w połowie XV wieku. 5 kwietnia 2020 r. podczas niedzielnego nabożeństwa w kościele należącym do parafii miała miejsce interwencja policji w związku z naruszeniem przez miejscowych wiernych i duchowieństwo rzymskokatolickie narodowej kwarantanny, wprowadzonej przez polski rząd na skutek globalnej pandemii koronawirusa SARS-CoV-2. Ówczesne regulacje przeciwepidemiczne ograniczały maksymalną liczbę uczestników zgromadzeń publicznych i uroczystości religijnych do 5 osób, natomiast w świątyni zgromadziło się ponad 50 wiernych. Wobec miejscowej parafii rzymskokatolickiej wszczęte zostało wstępne postępowanie wyjaśniające mające na celu skierowanie sprawy do sądu. Zdarzenie to było komentowane w lokalnych środkach masowego przekazu. Obszar parafii Miejscowości i ulice W granicach parafii znajdują się miejscowości: Przypisy Linki zewnętrzne Informacje na stronie diecezji
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Celestynowie

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Celestynowie – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Otwock-Kresy, diecezji warszawsko-praskiej, metropolii warszawskiej Kościoła katolickiego. Erygowana w 1929. Mieści się przy placu Stefana Wyszyńskiego 3. Prowadzą ją księża diecezjalni. Zasięg parafii Do parafii należą wierni z następujących miejscowości: Celestynów, Dąbrówka (część), Lasek, Regut i Tabor. Historia W 1927 roku przystąpiono do budowy drewnianej kaplicy, którą 17 lipca tego samego roku poświęcił ks. Piotr Górski, proboszcz z Kołbieli. Pierwszym kapłanem, który przyjeżdżał do Celestynowa na niedziele i święta, był ks. Stanisław Rostowski, student z diecezji sandomierskiej 1 września 1929 została erygowana parafia w Celestynowie z części parafii Kołbiel, w dekanacie Praskim przez dekret ks. kardynała Aleksandra Kakowskiego. 30 października 1932 odbyło się poświęcenie kościoła, którego dokonał ks. biskup Stanisław Gall 14 czerwca 1966 zostały poświęcone przez kard. Stefana Wyszyńskiego dzwony o imionach: Maria, Józef, Andrzej Bobola na wieży kościoła w Celestynowie. W 2015 powstały ołtarze boczne siostry Faustyny Kowalskiej oraz świętego Franciszka. W latach 2016–2017 ks. Mirosław Wasiak przeprowadził renowację ołtarza głównego w kościele parafialnym, dzięki czemu przywrócono ciemny kolor dębu. Proboszczowie Parafii 1929–1932 – ks. Anatol Sałaga 1932–1935 – ks. Jan Maciejewski 1935–1946 – ks. Eugeniusz Banasiewicz 1946–1966 – ks. Marian Dembowski 1964–1972 – ks. Józef Płudowski 1972–1995 – ks. Eugeniusz Borecki 1995–1997 – ks. Janusz Kuśmierczyk Janusz (†) 1997–2000 – ks. Edward Kowara 2000–2006 – ks. Krzysztof Czyżyk 2006–2010 – ks. Stanisław Jerzy Wawrzyniak od 2010 – ks. Mirosław Wasiak Wspólnoty i ruchy Katolicka Odnowa w Duchu Świętym Ruch Światło-Życie Domowy Kościół Spotkania mężczyzn Szkoła Mam/Szkoła Żon Służba Liturgiczna Ołtarza Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii Informacje o parafii na stronie diecezji warszawsko-praskiej
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chorzowie-Batorym

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chorzowie-Batorym – rzymskokatolicka parafia w Chorzowie, należąca do archidiecezji katowickiej. Historia parafii Wokół powstałej w 1872 r. huty „Batory” rozwinęły się dwa osiedla – Górne i Dolne Hajduki. W 1903 roku połączono je i ten sposób powstała wiejska gmina „Wielkie Hajduki”. Na jej terenie w latach 1898–1901 powstał kościół pw. Wniebowzięcia NMP. Autorem projektu kościoła był znany śląski architekt – Ludwig Schneider. Samodzielną parafią Hajduki stały się dopiero w roku 1908. Kościół parafialny Powstał neogotycki kościół wybudowany z cegły profilowanej i glazurowanej, którego wieża liczy 74 m wysokości. Kościół wyróżnia się dodatnio wśród XIX i XX-wiecznej architektury Chorzowa. Koszty jego budowy, jak na ówczesne czasy, były ogromne – ok. 300 tys. marek. Roboty murarskie wykonywała firma „Wieczorek” z Królewskiej Huty. Budowa kościoła trwała niespełna trzy lata. 15 września 1901 roku – kardynał Georg Kopp poświęcił kościół. Godny uwagi we wnętrzu kościoła jest obraz Matki Boskiej Wniebowziętej umieszczony w ołtarzu głównym, ufundowany przez żonę dyrektora huty Kollmana, a namalowany przez bliżej nieznanego włoskiego malarza. Plebanię zbudowano w latach 1905–1906. Proboszczowie Pierwszym duszpasterzem przy kościele tzw. kuratusem – został 18 listopada 1903 roku ks. Augustyn Schwierk (Świerk), dotychczasowy wikary parafii św. Jadwigi w Królewskiej Hucie. ks. Maksymilian Ksoll (1913–1922) ks. Józef Czempiel (1922–1942) ks. Jerzy Lokay (1940–1945) ks. dr Teodor Krząkała (1945–1970) ks. prałat Franciszek Gębała (1970–1998) ks. Henryk Aleksa (1998–2010) ks. Piotr Berger (2010–2024) ks. Marek Zyzak (administrator 2024–2025, proboszcz od 2025) Zobacz też Lista najwyższych kościołów na świecie Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o parafii na stronie archidiecezji katowickiej
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chocianowie

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chocianowie – parafia rzymskokatolicka w dekanacie Chocianów, w diecezji legnickiej. Jej proboszczem do 2025 był ks. Stanisław Gorczakowski SDB. Zgodnie ze informacją na stronie internetowej Inspektorii wrocławskiej księży Salezjanów w grudniu 2025 proboszczem parafii jest ks. Franciszek Krasoń SDB, pełniący wcześniej funkcję administratora. Obsługiwana przez księży Salezjanów. Erygowana w 1866. Miejsca kultu Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chocianowie – kościół parafialny Kościół św. Józefa Robotnika w Chocianowie – kościół filialny Kaplica Najświętszego Serca Pana Jezusa w Nowej Kuźni Kaplica Chrystusa Króla w Pasterniku Przypisy Bibliografia Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. diecezja.legnica.pl. [dostęp 2024-04-17]. Ks. Władysław Bochnak: Początki Diecezji Legnickiej Parafie i Duchowieństwo 1992. Legnica: 2004, s. 142–144.
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gaci

Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gaci – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji przemyskiej w dekanacie Przeworsk I. Erygowana w 1446. Historia Parafia w Gaci jest jedną ze starszych w diecezji przemyskiej. Pierwsze wzmianki o miejscowości są datowane są na 1424 rok. Parafia powstała przed 1446 rokiem, gdy wzmiankowany był ks. Jakub z Gaczi. W 1612 roku przywilejem Anny Ostrogskiej, kościół w Gaci stał się filią parafii w Kańczudze. Ekspozytami w Gaci byli m.in.: ks. Józef Buczyński (1810), ks. Stanisław Frączkowski, o. Ignacy Ogorzelski, ks. Leon Zieliński, ks. Aleksander Stopczyński (do 1875). W 1876 roku staraniem ks. Bronisława Markiewicza została odnowiona samodzielna parafia. W latach 1893–1894 zbudowano murowany kościół w stylu neobarokowym, który został konsekrowany przez biskupa Jakuba Glazera pw. Matki Bożej Wniebowziętej. Proboszczowie parafii. 1875–1877. ks. Bronisław Markiewicz. 1877–1888. ks. Marcin Karpisz. 1888–1911. ks. Marcin Sanokowski. 1911–1922. ks. Józef Ulanowski. 1922–1933. ks. Stanisław Capecki. 1934–1972. ks. Jan Błaż. 1972–2005. ks. prał. Stanisław Biegaj. 2005– nadal ks. Wiesław Pytko. Przypisy Bibliografia Informacje o parafiach na stronie archidiecezji przemyskiej
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gdyni

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gdyni – parafia Kościoła Polskokatolickiego w RP, położona w dekanacie pomorsko-warmińskim diecezji warszawskiej. Od samego początku powstania parafii jej wierni zamieszkują nie tylko Gdynię, ale także Rumię, Redę, Puck oraz Wejherowo. Msze św. celebrowane są w niedzielę o 11:00. Historia Idea Kościoła Polskokatolickiego dotarła do Gdyni pod koniec lat 50. XX wieku. W 1958 na polecenie bpa Juliana Pękali mała, lecz aktywna grupa wiernych dokonała wykupu placu przy ul. Warszawskiej 7 w Gdyni. Dodatkowo sytuację wspólnoty wspomogło w tym czasie głośne przejście gdyńskiego rzymskokatolickiego duchownego ks. Stanisława Maćkowiaka wraz z kilkudziesięcioma osobami do Kościoła Polskokatolickiego. Erygowanie parafii nastąpiło 15 sierpnia 1958, natomiast rok później wierni mogli modlić się już w nowej świątyni. W 1963 ks. Maćkowiak zostaje przeniesiony do pracy w Wyższym Seminarium Duchownym Kościoła Polskokatolickiego, jego następcą zostaje ks. Zygmunt Mędrek, który będzie pełnił stanowisko proboszczowskie do 1977, gdy wyjedzie do Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego, by tam pełnić służbę duszpasterską w Chicago. Po ks. Mędrku, probostwo objął ks. Jerzy Bajorek. Obecnie proboszczem parafii jest ks. Kamil Korpik. Zobacz też Kościół Polskokatolicki w RP Diecezja warszawska Bibliografia 20 lat parafii polskokatolickiej w Gdyni, [w:] "Rodzina", 41/999/1979, s. 4-5.
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Haczowie

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Haczowie – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji przemyskiej w dekanacie Krosno II. Historia Haczów został lokowany ok. 1352 roku przez króla Kazimierza Wielkiego na prawie magdeburskim. W 1388 roku król Władysław Jagiełło potwierdził lokację i uposażył parafię. W tym tez czasie zbudowano drewniany kościół w stylu gotyckim. W 1494 roku wykonano polichromię. Po 1624 roku zbudowano wieżę. W 1632 roku król Zygmunt III Waza dokonał inkorporacji parafii do uposażenia mansjonarzy w Krośnie. W latach 1784–1789 dokonano przebudowy kościoła. W 1802 roku Haczów stał się odrębną parafią. Pod koniec XIX wieku podjęto decyzję o budowie kościoła. 15 sierpnia 1937 roku odbyło się poświęcenie placu budowy i wmurowanie kamienia węgielnego. W latach 1936–1939 zbudowano obecny murowany kościół, według projektu arch. inż. Zygmunta Harlanda. 26 czerwca 1940 roku ks. Marcin Tomaka został aresztowany i osadzony w więzieniach, a następnie w Dachau, gdzie zginął 8 lipca 1942 roku. W czasie wojny w kościele był magazyn zbożowy. 30 maja 1954 roku bp Franciszek Barda dokonał konsekracji kościoła. 10 czerwca 1997 roku w Krośnie papież Jan Paweł II dokonał koronacji figury Matki Bożej Bolesnej, a 29 czerwca 1997 roku kard. Józef Glemp dokonał intronizacji figury, która został umieszczona w ołtarzu głównym. 31 października 2002 roku kościoły w Haczowie otrzymały rangę sanktuarium. Na terenie parafii jest 3 300 wiernych. Proboszczowie parafii:. ?–1833. o. Paweł Stokowski (Bernardyn). 1833–1839. ks. Romuald Giebułtowski. 1839–1841. ks. Michał Lechowicz. 1841–1845. ks. Adam Bielecki. 1841–1845. ks. Feliks Szymański (administrator). 1845–1890. ks. Gererd Lech. 1891–1933. ks. Józef Foryś. 1933–1934. ks. Józef Tęcza. 1934–1940. ks. Marcin Tomaka. 1940–1945. ks. Stanisław Wanat. 1945–1952. ks. Roman Hejnosz. 1952–1960. ks. Paweł Lis. 1960–1978. ks. Bronisław Jastrzębski. 1979–2013. ks. prał. Kazimierz Kaczor. 2013– nadal ks. Adam Zaremba. Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o parafiach na stronie archidiecezji
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Hucisku

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Hucisku – parafia Kościoła Polskokatolickiego w RP, położona w dekanacie świętokrzyskim (kieleckim) diecezji krakowsko-częstochowskiej. Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Hucisku została założona w 1936, wtedy to część parafian związana była z lokalnym ruchem ludowym. Konflikt parafian z miejscowym proboszczem powstały na tle opłat za posługi duszpasterskie i niechęć księdza do organizacji ludowych, był powodem wyodrębnienia się niezależnej placówki parafialnej. Placówka ta, okresowo nie obsadzana, przechodziła różne koleje losu m.in. powróciła na łono Kościoła rzymskokatolickiego, następnie wróciła do Kościoła Polskokatolickiego. W 1952 liczyła 100 wyznawców, a dziesięć lat później ok. 300 wyznawców – w 90% pochodzenia robotniczego. Parafia bierze aktywny udział w życiu ekumenicznym, odbywają się tutaj nabożeństwa Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan (Kielce). Parafia ta działa również jako organizacja pozarządowa działająca w obszarze pomocy społecznej. W 2006 zwyciężyła w projekcie Nasza wieś, naszą szansą – 2006 wspieranym przez Fundację Wspomagania Wsi i otrzymała środki na stworzenie Lokalnego Punktu Dostępu do Internetu wyposażonego w sześć stanowisk komputerowych. Punkt zlokalizowany został w wydzielonym pomieszczeniu przy parafialnej świetlicy środowiskowej „Zapiecek”. Bibliografia Konrad Białecki: Kościół Narodowy w Polsce w latach 1944-1965. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2003, s. 286. ISBN 83-7177-199-1. Wykaz organizacji pozarządowych działających w obszarze pomocy społecznej. [dostęp 2009-10-25]. (pol.). Streszczenia projektów nagrodzonych w konkursie "Nasza wieś, naszą szansą - 2006". [dostęp 2009-10-25]. (pol.). Zobacz też Kościół Świętej Trójcy w Kielcach Linki zewnętrzne Kościół Polskokatolicki w RP (dostęp w dn. 24.12.2013)
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Iłży

Parafia rzymskokatolicka pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Iłży – jedna z 10 parafii dekanatu iłżeckiego diecezji radomskiej. Historia Parafia została erygowana przed 1326. Pierwotny Kościół drewniany istniał do 1336, a kolejny murowany notowany był w 1480. Został on odnowiony i powiększony o zakrystię przez ks. Stanisława z Wojczyc, herbu Szeliga, proboszcza Iłży i oficjała sandomierskiego. W 1603 był podupadający, został więc znacznie rozbudowany (przeróbka prezbiterium, budowa nawy głównej), staraniem ks. Marcina Szyszkowskiego, proboszcza tutejszego i potem biskupa krakowskiego. Prace te były na tyle gruntowne, że często uznaje się kościół za całkiem nowy obiekt. Konsekracji świątyni dokonał w 1634 bp Mikołaj Szyszkowski. Kościół został znacznie zniszczony w połowie XVI w. i po gruntownym odnowieniu w 1670 został ponownie konsekrowany. Był też niszczony przez pożary w latach 1744–1831. Restauracji zaś poddawano go w latach 1832, 1850, 1906, 1949, 1964–1968. Świątynie na terenie parafii Kościół parafialny Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Iłży Kościół filialny św. Piotra i Pawła w Chwałowicach Kościół filialny bł. Sadoka w Małomierzycach zabytkowy kościół Matki Bożej Śnieżnej w Iłży zabytkowy kościół św. Ducha w Iłży Proboszczowie Zasięg parafii Do parafii należą wierni mieszkający w miejscowościach: Białka, Błaziny Dolne, Błaziny Górne, Chwałowice, Iłża, Nowy Jasieniec Iłżecki, Kolonia Seredzice, Małomierzyce, Piłatka i Starosiedlice. Przypisy Bibliografia Rocznik Diecezji Radomskiej - 2007 ISBN 978-83-920767-7-3 Rocznik Diecezji Radomskiej - 2018, ISBN 978-83-7789-493-4
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Jemielnicy

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Jemielnicy – rzymskokatolicka parafia dekanatu Strzelce Opolskie diecezji opolskiej. Parafia została utworzona w 1285. Prowadzą ją księża diecezjalni. Siedziba mieści się przy ulicy Wiejskiej. Zobacz też Kościół Wszystkich Świętych w Jemielnicy Bibliografia Informacje o parafii na stronie diecezji opolskiej