NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lodowczyk Mięguszowiecki

Lodowczyk Mięguszowiecki, Mięguszowiecki Śnieżnik – szczątkowy lodowczyk firnowy (tzw. śnieżnik) znajdujący się w Bańdziochu (Mięguszowieckim Kotle) w polskich Tatrach Wysokich. Położony jest w jego górnej części, w linii spadku Mięguszowieckiej Przełęczy pod Chłopkiem, na wysokości 1973–2035 m n.p.m. Jest to największy lodowczyk Tatr Polskich. Jego wymiary fluktuują z roku na rok. W 1982 roku powierzchnia wyniosła 0,64 ha, szerokość 136 m, a długość 94 m, natomiast w roku 1999 – 0,4671 ha, przy szerokości 106,5 m i długości 81 m. W niektóre lata łączy się wąskim pasem śnieżnym z mniejszym polem lodowo-firnowym pod Mięguszowieckim Szczytem Pośrednim. Średnie nachylenie powierzchni wynosi 35°. Od góry, pomiędzy lodowczykiem a ścianami skalnymi, tworzy się szczelina brzeżna o głębokości sięgającej 32 metrów, pod lodowczykiem natomiast znajduje się zmiennej (66-94 m) długości wytopiony tunel. Opisuje go Stanisław Krystyn Zaremba, który był tam we wrześniu 1924: Lodowczyk Mięguszowiecki utworzył się około 200 m poniżej klimatycznej linii wiecznego śniegu, istnieje jednak dzięki licznym lawinom i zsypom śnieżnym spod Przełęczy pod Chłopkiem. Odpowiadają one za ponad 80% akumulacji śniegu, a tylko niecałe 20% pochodzi bezpośrednio z opadów atmosferycznych. Taka forma zasilania determinuje stożkowaty kształt jego górnej części. Lodowczyk wykazuje niewielki ruch, rzędu 0,6-0,8 m/rok. Czas całkowitej wymiany masy oceniany jest na 100–150 lat (taki jest też wiek najstarszych rocznych warstw). Badania lodowczyka w okresie 1958-1999 nie wykazały stałej tendencji do zmniejszania bądź zwiększania się jego rozmiarów. Przypisy Bibliografia Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1. Bogdan Gądek: Obieg masy Lodowczyka Mięguszowieckiego w latach 1998-1999. W: Przemiany środowiska przyrodniczego Tatr. Kraków-Zakopane: Instytut Botaniki PAN, Kraków, 2002. ISBN 83-85832-42-4.
Lodowisko POSiR Malta

Lodowisko „Malta” – sztuczne lodowisko w Poznaniu. Uruchomione w lutym 2001 przez Poznańskie Ośrodki Sportu i Rekreacji (POSiR) nad jeziorem Malta – początkowo przy ulicy Krańcowej, pomiędzy metą toru wyścigowego a hangarami. Od sezonu 2004/2005 przeniesione w łatwiej dostępną okolicę, przy ul. Jana Pawła II. Było pierwszym sztucznym lodowiskiem w Poznaniu uruchomionym od czasu zamknięcia „Bogdanki” w roku 1994. Jest obiektem sezonowym, działającym mniej więcej od około połowy listopada do początku kwietnia, o powierzchni 600m². Od sezonu 2001/2002 jest zadaszone specjalnym namiotem. Dojazd do lodowiska możliwy jest komunikacją miejską – liniami autobusowymi 57, 84 oraz tramwajowymi 4, 6, 7, 16, 17 do przystanku Baraniaka. Linki zewnętrzne Strona oficjalna
Flugplatz Poznań-Bednary

Der Flugplatz Poznań-Bednary (ICAO-Code: EPPB) ist ein Flugplatz nahe dem Ort Bednary, 24 Kilometer nordwestlich von Poznań (dt. Posen). Er wurde 1940 als Fliegerhorst Tonndorf von der Luftwaffe der Wehrmacht angelegt. Geschichte Der Fliegerhorst Tonndorf wurde 1940 eröffnet. Die Start- und Landebahn hatte einen Grasuntergrund. Seit Oktober 1941 lagen verschiedene Flugzeugführerschulen auf dem Platz. Ab Juli 1944 waren auch aktive fliegende Verbände hier stationiert. Die folgende Tabelle zeigt eine Auflistung aller fliegender aktiver Einheiten (ohne Schul- und Ergänzungsverbände) die hier zwischen 1944 und 1945 stationiert waren. Seit 1945 liegt der Flugplatz in Polen und gehört heute zur Gemeinde Bednary im Powiat Poznański (Landkreis Poznań) in Zentralpolen in der Woiwodschaft Großpolen. Der Flugplatz ist immer noch in Betrieb und wird für Sportflugzeuge genutzt. In der zweiten Septemberhälfte findet auf dem Gelände die AGRO SHOW, die größte landwirtschaftliche Freilichtausstellung in Europa statt. Einzelnachweise
Aeroportul Aleksandrowice

Aeroportul Aleksandrowice (IATA: QEO, ICAO: EPBA) este un aeroport din Bielsko-Biała, Voievodatul Silezia, Polonia. A fost deschis în 1933. Situat la o altitudine de 401 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Lotnisko Bydgoszcz-Biedaszkowo

Lotnisko Bydgoszcz-Biedaszkowo – niekontrolowane cywilno-sportowe lotnisko w Bydgoszczy, będące w posiadaniu Aeroklubu Bydgoskiego. Znajduje się w tym samym kompleksie, co Międzynarodowy Port Lotniczy w Bydgoszczy, jednak posiada oddzielny dojazd i wejście główne od strony Biedaszkowa. Posiada nieczynną betonową drogą startową o wymiarach 1000 × 50 m na kierunku 13/31. Używane są oboczne pasy trawiaste o wymiarach 650 × 100, 650 × 100 i 590 × 100 m. Z lotniska operują samoloty i szybowce Aeroklubu Bydgoskiego oraz prywatne samoloty. Przez długi okres przy Aeroklubie Bydgoskim stacjonował śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Galeria Linki zewnętrzne Strona internetowa Aeroklubu Bydgoskiego
Flugplatz Elbląg

Der Flugplatz Elbląg (polnisch Lotnisko Elbląg, ICAO-Code: EPEL) ist ein Verkehrslandeplatz in Polen. Er befindet sich im Stadtteil Nowe Pole von Elbląg (Elbing) und wird vom Aeroklub Elbląski betrieben. Geschichte Die erste belegte Landung in Elbing war 1912 die Notlandung des Piloten Stiefvater auf dem Flug von Berlin nach Königsberg. Der Flugplatz wurde 1915 als königlich-preußische Fliegerstation auf dem Gelände des Gutshofes Eichwalde angelegt. Auf einem Areal von 1.078.322 m² wurden im Nordteil eine 76 × 36 m große Flugzeugwerft und zehn Flugzeughallen von jeweils 66,6 × 22,4 m errichtet. Nach Kriegsende sollte der Platz zivilen Luftfahrtunternehmen zur Verfügung gestellt werden, doch fand sich anfangs kein Betreiber. So wurden die Gebäude Anfang 1920 von der Sicherheitspolizei Ostpreußen übernommen, die die Fliegerstation in Flugplatz Eichwalde umbenannte. 1921 übereignete die Stadt Elbing den bebauten Grund dem Reich und erhielt dafür 190.000 Mark. Die unbebaute Fläche im West- und Südteil wurde anschließend landwirtschaftlich genutzt, der Ostteil weiterhin als Start- und Landebahn instand gehalten. Vom 1. Juli 1926 bis Ende 1929 betrieb die Deutsche Luft Hansa (DLH; Schreibweise bis 1933) die Strecke vom Flughafen Danzig-Langfuhr über Marienburg und Elbing nach Allenstein als Verkehrslandeplatz Elbing. Bis Ende der 1930er Jahre erfolgten Linienflüge nach Berlin und Stettin, aber auch internationale Flüge über die Ostsee. Mitte der 1930er Jahre baute die Luftwaffe der Wehrmacht ihn zum Fliegerhorst Elbing aus. Von November 1939 bis November 1943 waren verschiedene Flugzeugführerschulen untergebracht. Aktive fliegende Einheiten der Luftwaffe waren beispielsweise von Mai bis Oktober 1939 der Stab des Kampfgeschwaders 3 und im September 1939 die erste Gruppe des Sturzkampfgeschwaders 1. Beide Einheiten nahmen von hier aus am Überfall auf Polen teil, wobei Letztere am 1. September 1939 um 4:26 Uhr mit sechs Ju 87 B der I. Gruppe den ersten Luftangriff des Zweiten Weltkrieges, der gegen die Weichselbrücken von Dirschau geflogen wurde, durchführte. Nach dem Ende des Feldzuges wurde Elbing hauptsächlich von Schuleinheiten genutzt. Am 24. Januar 1945 verließen die hier stationierten deutschen Einheiten den Platz, der am 10. Februar des Jahres von sowjetischen Soldaten der 2. Baltischen Front eingenommen wurde. Von 1948 bis 1952 diente der Flugplatz als Luftwaffenstandort. Mit dem Umstieg auf strahlgetriebene Flugzeuge wurde der Standort aufgegeben. Seit 1957 wird der Flugplatz vom Aeroklub Elbląski (Luftsportverein Elbląg) betrieben. Am 6. Juni 1999 hielt Papst Johannes Paul II. auf seiner Reise nach Polen eine Andacht auf dem Gelände des Flugplatzes. Literatur Joachim Grenzdörfer, Karl-Dieter Seifert: Geschichte der ostdeutschen Verkehrsflughäfen (= Die deutsche Luftfahrt Band 25). Bernard & Graefe, Bonn 1997, ISBN 3-7637-6113-6, S. 261–264. Jürgen Zapf: Flugplätze der Luftwaffe 1934 – 1945 – und was davon übrig blieb. Lexikon aller Flugplätze von A–Z. VDM, Zweibrücken 2010, ISBN 978-3-86619-054-2, S. 104/105. Weblinks Webpräsenz des Betreibers (polnisch) Broschüre zum Flugplatz (polnisch) Fußnoten
Lotnisko Elbląg

Lotnisko Elbląg (kod ICAO: EPEL) – lotnisko trawiaste położone w Elblągu przy ulicy Lotniczej. Lotnisko jest zarządzane przez Aeroklub Elbląski. Historia Od 1912 do 1945 Historia lotniska w Elblągu sięga 1912, kiedy to niemiecki pilot Otto Stiefvatter, lecąc z Berlina do Królewca, zmuszony był awaryjnie lądować na polu leżącym na południowym skraju Elbląga. Miejscy włodarze podjęli wówczas decyzję o budowie lotniska. W 1915 zakończono prace budowlane. Lotnisko obsługiwało połączenia do Szczecina i Berlina, a nawet loty międzynarodowe. W związku z przygotowaniami III Rzeszy do wojny oraz rozwojem Luftwaffe lotnisko zyskało znaczenie militarne. 1 września 1939 z Elbląga startowały bombowce, które miały zapobiec wysadzeniu mostu kolejowego w Tczewie przez Wojsko Polskie. W okresie II wojny światowej na lotnisku mieściła się szkoła lotnictwa wojskowego. Od 1945 do dziś W 1945 na lotnisku wylądował francusko-rosyjski Pułk Lotniczy Normandie-Niemen. Przez pewien okres Elbląg mógł się szczycić obecnością w mieście wojsk powietrznych – w latach 1948–1952 był siedzibą 6 Pułku Lotnictwa Szturmowego. Następnie znaczenie lotniska znacznie zmalało przede wszystkim ze względu na rozwój samolotów odrzutowych, nieprzystosowanych do startów z trawiastego pasa startowego. W 1957 lotnisko stało się siedzibą Aeroklubu Elbląskiego. W 1999 na polu wzlotów odbyło się nabożeństwo odprawione przez papieża Jana Pawła II, który odwiedził Elbląg podczas swojej VII pielgrzymki do Polski. "Wieloletni Plan Inwestycyjny do 2020 roku dla miasta Elbląga" zakładał rozbudowę obecnego lotniska sportowego i przystosowanie do obowiązujących standardów dla potrzeb lotnictwa cywilnego w perspektywie lat 2016–2020. Przypisy Linki zewnętrzne Strona Aeroklubu Elbląskiego Szczegółowe i praktyczne informacje o lotnisku Elbląg. lotnisko.home.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-14)].
Aeroportul Elbląg

Aeroportul Elbląg (IATA: ZBG, ICAO: EPEL) este un aeroport din Elbląg, Warmia și Mazuria, Polonia. A fost deschis în 1915. Situat la o altitudine de 3 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Lotnisko Inowrocław

Lotnisko Inowrocław (kod ICAO: EPIN) – cywilne lotnisko obsługiwane przez Aeroklub Kujawski. Lotnisko położone jest w Inowrocławiu, we wschodniej części miasta, przy ulicy Toruńskiej. Lotnisko posiada jeden pas główny o kierunkach 14/32 o długości 760 metrów oraz 2 pasy o wymiarach 690 i 390 metrów. Na lotnisku kilkanaście razy do roku są organizowane zawody szybowcowe, paralotniowe i samolotowe. Lotnisko zostało wybudowane w 1933, otwarte 24 września 1933. Zobacz też lotnisko Inowrocław-Latkowo Bibliografia Aeroklub Kujawski
Lotnisko Kraków-Pobiednik Wielki

Lotnisko Kraków-Pobiednik Wielki (kod ICAO: EPKP) – sportowe lotnisko cywilne usytuowane za wschodnią granicą administracyjną Krakowa, w miejscowości Pobiednik Wielki. We wrześniu 1939 na lotnisku stacjonowały 121. i 122. eskadry myśliwskie. Właściciel Od 1952 lotnisko w Krakowie-Pobiedniku Wielkim stało się podstawową bazą działalności Aeroklubu Krakowskiego. Aeroklub jest właścicielem hipotecznym 150 hektarów lotniska. W 2016 roku lotnisko otrzymało certyfikat ULC. Zobacz też polskie porty lotnicze port lotniczy Kraków-Balice Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona Aeroklubu Krakowskiego. [dostęp 2009-09-08].
Краков-Победник-Вельки (аэродром)

Кра́ков-Побе́дник-Ве́льки, код ИКАО — EPKP (пол. Kraków-Pobiednik Wielki) — наименование спортивного аэродрома в Польше, который расположен на востоке от административных границ города Кракова в пределах административных границ населённого пункта Победник-Вельки сельской гмины Иголомя-Вавженьчице Краковского повята Малопольского воеводства. Аэродром был построен в 1934 году. С 1952 года территория аэродрома перешла в собственность Краковского аэроклуба, который владеет 150 гектарами лётного поля. В настоящее время аэродром является основной базой Краковского аэроклуба. 28 августа 2000 года на территории аэродрома состоялся польский ежегодный рок-фестиваль «Inwazja mocy», в котором участвовала рок-группа «Scorpions». По разным оценкам численность зрителей составила около 700—800 тысяч. Примечания Ссылки Официальный сайт Краковского аэроклуба (пол.) Информация (пол.)
Flugplatz Kętrzyn-Wilamowo

Der Flugplatz Kętrzyn Wilamowo (deutsch Rastenburg-Wilhelmsdorf) ist ein historisch bedeutsamer Flugplatz in Polen. Er befindet sich bei Wilamowo, ca. 3,8 km südöstlich vom Ort Kętrzyn, 18 km westlich von Mikołajki (deutsch Nikolaiken) im Zentrum der Masurischen Seenplatte. Geschichte Das Gut Wilhelmsdorf (polnisch Wilamowo) war ein Vorwerk der Carlshöfer Anstalten, das 1934 zwangsweise verkauft werden musste. Ab 1935 wurde zunächst ein Sportflugplatz erbaut. Im Zuge der Errichtung des Führerhauptquartiers Wolfsschanze wurde die Landepiste des Flugplatzes 1941 verlängert. Die Gestalt in Form eines X besteht bis heute. Am 8. Februar 1942 verunglückte hier Fritz Todt, der Gründer der militärisch organisierten Bautruppe Organisation Todt, bei einem Absturz tödlich. Claus Schenk Graf von Stauffenberg nutzte den Flugplatz beim Attentat vom 20. Juli 1944 sowohl für den Hin- als auch für den Rückflug. Seit dem 11. Juni 1973 war hier der Aeroklub Kętrzyński beheimatet. 1976 entstand in Karolewo die auf Agrarflug spezialisierte Technische Fachschule für Landwirtschaftliche Mechanisierung. 1998 wurde der Flughafen an einen privaten Investor verkauft. Flugreisen Hitlers von der Wolfsschanze Hitler nutzte den Flughafen am: 3. August 1941 – mit dem Flugzeug zur Heeresgruppe Süd, die Stadt Borisov und Rückkehr zum Flughafen Wolfsschanze am selben Tag. 6. August 1941 – nach Uman, Unterredung mit Marschall Ion Antonescu 2. Dezember 1941 – nach Poltawa, Beratungen mit der Heeresgruppe Süd 1. Juli 1942 – nach Poltawa und am selben Tag zurück. 3. Juli 1942 – nach Poltawa, von General Franz Halder begleitet und Rückkehr am selben Tag. Die Reisezeit nach Poltawa, einfacher Weg, dauerte 3 Stunden und 40 Minuten. Weblinks Betreiberwebseite Einzelnachweise
Flugplatz Leszno-Strzyżewice

Der Flugplatz Leszno-Strzyżewice (polnisch Lotnisko Leszno-Stryżewice, ICAO-Code: EPLS) ist ein Flugplatz in Strzyżewice bei Leszno (deutsch Lissa), Polen. 1952 eröffnet, gehört er heute der Stadt Leszno. Der Flugplatz war wiederholt Austragungsort von Welt- und Europameisterschaften des Weltluftsportverbands FAI. Er ist Sitz der zentralen Segelflugschule des polnischen Aeroclubs (Centralną Szkołę Szybowcową Aeroklubu Polskiego). Ein weiterer Nutzer ist der örtliche Aeroklub Leszczyński. Geschichte Im Jahr 1938 befand sich bei Rzadkowo eine Gleitflugschule des Segelflugvereins der Eisenbahner von Posen. Diese wurde nach dem Zweiten Weltkrieg im größeren Umfang reaktiviert. Ende der 1940er suchte man ein neues Fluggelände und wurde in Strzyżewice fündig. Das Volkseigene Gut (PGR) in der Gemeinde trat 90 Hektar für die Anlage eines Flugplatzes ab. Am 1. Mai 1952 wurde die Segelflugschule von Strzyżewice eröffnet. Ein Teil des Platzes befindet sich auf städtischem Gelände. Aus der Schule sind mehrere Weltmeister hervorgegangen. Weltmeisterschaften im Segelflug fanden hier 1958, 1968, 1999, 2003, 2014 und 2013 bei den Junioren statt. Europameisterschaften wurden 1990, 1998, 1995 bei den Junioren und 1999 bei den Frauen ausgeflogen. 1958 wurde hier Ernst Günter Haase der erste deutsche Segelflugweltmeister nach Heini Dittmar 1937. Weltmeisterschaften im Heißluftballonfahren fanden hier 2014 bei den Frauen statt. Europameisterschaften wurden 1988 bei den Männern und 2017 bei den Frauen ausgetragen. Für Rettungseinsätze und Krankentransporte wurde im Jahr 2000 der Hubschrauberlandeplatz Lądowisko Leszno im Osten der Stadt eröffnet. Er ist für Hubschrauber bis 5700 Kilogramm zugelassen. Infrastruktur Der Platz hat eine Tankstelle und mehrere Abstellflächen. Der Tower ist an ein Hotel angebaut, das auch eine Gastwirtschaft betreibt. Im gleichen Gebäude befand sich das Büro der Flugschule. Diese und der Verein unterhalten zwei Flugzeughallen mit Anbauten für Büros und Schulungen. Auf dem Gelände befindet sich ein Freifallsimulator, der Interessierten und Fallschirmspringern gegen Gebühr das Fliegen im Luftstrom ermöglicht. Sonstiges Das Logo der Stadt zeigt zwei Segelflugzeuge, obwohl die populärste Sportart Speedwayrennen im Stadion von Unia Leszno sind. Der Verein trägt seine Rennen in der höchsten polnischen Liga aus. Weblinks Fußnote
Lotnisko Leszno-Strzyżewice

Lotnisko Leszno-Strzyżewice (kod ICAO: EPLS) – publiczne lotnisko usytuowane w miejscowości Strzyżewice w województwie wielkopolskim i częściowo na terenie Leszna, ok. 3 km na zachód od centrum miasta. Lotnisko należy do miasta Leszna i jest użytkowane przez m.in. Aeroklub Leszczyński oraz innych użytkowników
Flugplatz Lublin-Radawiec

Der Flugplatz Lublin-Radawiec (polnisch Lotnisko Lublin-Radawiec, (ICAO-Code: EPLR)) ist ein ziviler Sportflugplatz des Aeroklub Lubelski im Dorf Radawiec Duży der Landgemeinde Konopnica, Polen. Er liegt etwa elf Kilometer westlich des Zentrums der Großstadt Lublin. Die beiden Start- und Landebahnen sind aus Gras. Am Platz ist ein Rettungshubschrauber vom Typ Eurocopter EC-135 stationiert. Saisonal ist er auch Basis für Agrarflugzeuge des Typs PZL M18 Dromader, die hauptsächlich zur Bekämpfung von Waldbränden eingesetzt werden. Weblinks Luftfahrtkarte für Flugplatz Lublin-Radawiec auf SkyVector.com
Lotnisko Lublin-Radawiec

Lotnisko Lublin-Radawiec (kod ICAO: EPLR) – cywilne lotnisko sportowe Aeroklubu Lubelskiego w Radawcu Dużym w gminie Konopnica, około 11 km od centrum Lublina. W sezonie na lotnisku znajduje się Zakład Usług Agrolotniczych z samolotem PZL M18 Dromader służącym głównie do gaszenia pożarów lasów. Z lotniska Świdnik EPSW przeniosła się firma Heliseco, która jest firmą usługową i wykonuje swoje operacje na śmigłowcach Mi-2+. Zobacz też Aeroklub Lubelski Lubelskie Zimowe Zawody Samolotowe Port lotniczy Lublin Bibliografia Informacje o lotnisku ze strony Aeroklubu Lubelskiego. aeroklub.lublin.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-10-30)].
Flugplatz Opole-Polska Nowa Wieś

Der Flugplatz Opole-Polska Nowa Wieś ist ein Flugplatz nahe dem Ort Polnisch Neudorf, elf Kilometer westlich von Opole (Oppeln). Er war von 1938 an, als Fliegerhorst Neudorf O/S, ein Fliegerhorst der Luftwaffe der Wehrmacht. Geschichte Der Fliegerhorst Neustadt O/S wurde zwischen 1938 und 1939 neu angelegt. Die Start- und Landebahn hatte einen Grasuntergrund. Im Süden des Fliegerhorstes schlossen sich drei große und ein mittlerer Hangar an. Hier befanden sich auch weitere Wirtschafts- und Unterkunftsgebäude. Als erste fliegende Einheit war hier, ab September 1938, die IV. (Ergänzungs-)Gruppe des Kampfgeschwaders 254 untergebracht. Auch lagen hier von 1939 bis 1945 verschiedene Flugzeugführerschulen für einmotorige Flugzeuge. Die folgende Tabelle zeigt eine Auflistung aller fliegender aktiver Einheiten (ohne Schul- und Ergänzungsverbände), die hier zwischen 1939 und 1945 stationiert waren. Seit 1945 liegt der Flugplatz in Polen und gehört heute zur Gemeinde Comprachtschütz im Powiat Opolski (Landkreis Oppeln) in Oberschlesien in der Woiwodschaft Oppeln. Der Flugplatz ist immer noch in Betrieb und wird für Sportflugzeuge genutzt. Zwischenfälle Einzelnachweise
Aeroportul Opole-Polska Nowa Wieś

Aeroportul Opole-Polska Nowa Wieś (IATA: QPM, ICAO: EPOP) este un aeroport din Polska Nowa Wieś⁠(d), Komprachcice⁠(d), powiat opolski⁠(d), Voievodatul Opole, Polonia. A fost deschis în 1937. Situat la o altitudine de 188 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Lotnisko Olsztyn-Dajtki

Lotnisko Olsztyn-Dajtki (kod ICAO: EPOD) – cywilno-sportowe lotnisko usytuowane ok. 4,5 km od centrum Olsztyna, w dzielnicy Dajtki. Lotnisko należy do aeroklubu warmińsko-mazurskiego. Istnieją w nim sekcje: spadochronowa, szybowcowa i samolotowa. W grudniu 2006 oddano do użytku nową betonową drogę startową na kierunku 9/27 o wymiarach 850 m × 25 m, wyposażoną w oświetlenie nawigacyjne. Z lotniska korzysta Lotnicze Pogotowie Ratunkowe. Obecnie nie planuje się utworzenia tu portu transportowego, choć władze tego nie wykluczają. Aktualnie najbliższym portem lotniczym Olsztyna jest Port Lotniczy Olsztyn–Mazury. Historia Po zakończeniu I wojny światowej postanowiono wybudować port lotniczy w pobliżu Olsztyna. Do tego celu wybrano w 1926 r. największy w pobliżu miasta teren o płaskiej powierzchni (2,8 km na 1,5 km) w pobliżu wsi Dajtki. Pierwotnie lotnisko miało służyć celom cywilnym. 1 czerwca 1926 roku rozpoczęły się w sezonie letnim regularne loty pasażerskie Lufthansy do Gdańska. Lotnisko klasyfikowano wówczas jako Verkehrslandeplatz, a od roku 1932 jako Verhehrsflughafen II, a więc lotnisko użytku cywilnego. W sierpniu 1933 r., na lotnisku wylądował samolot z Adolfem Hitlerem. W roku 1939 lotnisko zostało sklasyfikowane przez Luftwaffe jako lotnisko operacyjne (Einsatzhafen), a więc nieoficjalnie przystosowane do użytku wojskowego, posiadało pole wzlotów o nieutwardzonej nawierzchni, o rozmiarach 595×595 metrów, oraz dwa hangary w południowo-wschodniej części lotniska. W czasie wojny przejęte zostało przez armię niemiecką (głównie w celach szkolenia szybowcowego), a następnie Armię Czerwoną. Po II wojnie światowej, 18 kwietnia 1945 Polskie Linie Lotnicze LOT uruchomiły stałą komunikację lotniczą na trasie Warszawa - Olsztyn - Gdańsk - Bydgoszcz - Warszawa. Od wielu lat lotnisko służy wyłącznie do celów cywilno-sportowych. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona aeroklubu Oficjalna strona olsztyńskich spotterów
Poznań–Kobylnica Airport

Poznań–Kobylnica Airport (ICAO: EPPK), also referred to as Ligowiec Airport after a nearby railway station, is a privately owned, public use airport located in Kobylnica near Poznań. The airport is owned by the Poznań Wanda Modlibowska Aero Club. History The airport was built by the Germans during World War II. It was captured by Soviet forces on 29 January 1945 and served as a base for Polikarpov Po-2 bombers during the Battle of Poznań. Future Around 2019, the Aero Club, which owns the airport, announced it would be moving its base of operations to the EPPG airport in Kąkolewo and selling the Kobylnica airport to a developer. A proposal has been made to redevelop the area of the airport into a "compact city" for 8 thousand people with 133 buildings (98 of them residential), one reaching up to a height of 160 metres, and a new communication node. Infrastructure The airport has one runway, a 750 × 100 m (2,461 × 328 ft) grass strip numbered 07/25. There are also several hangars. References