NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rynek w Skierniewicach

Rynek w Skierniewicach – im. Jana Odrowąża główny rynek w Skierniewicach – zachował do dziś średniowieczny układ urbanistyczny. Posiada zabudowę jedno- i dwupiętrową z drugiej połowy XIX wieku. Większość kamienic utraciła cechy stylowe. Rynek pełnił funkcję targowiska do 1956 roku. Głównym budynkiem rynku jest ratusz wybudowany w 1847 roku według projektu Henryka Marconiego w stylu neorenesansowym, obecnie siedziba Urzędu Miasta. Od lat 60. do lat 90. XX wieku na środku rynku znajdował się skwer oraz fontanna czynna w okresie letnim. W kamienicy nr 7 obok ratusza urodził się Tadeusz Sułkowski, polski poeta, dziennikarz, prozaik, krytyk, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego. W czasie Skierniewickiego Święta Kwiatów Owoców i Warzyw rynek jest miejscem najważniejszych wydarzeń związanych z tym świętem, odbywają się tu koncerty, recitale oraz co roku pokazy sztucznych ogni na zakończenie. Rynek został przebudowany (ulice, chodniki, fontanna) w latach 2005–2006. Położono kostkę brukową mającą przypominać dawny charakter rynku. Na środku powstała nowa podświetlana w kilku kolorach fontanna. W lutym 2024 roku rozpoczęto przebudowę Rynku. Wróci zieleń, bedzie przebudowa podłoża rynku z kostki brukowej na płyty. Charakter rynku wróci podobnie jak z lat ubiegłego wieku. Od rynku odbiegają ulice: Senatorska, Gałeckiego, Żwirki i Wigury, Rynek, Mszczonowska, Strykowska, Stefana Batorego, Michała Okurzałego. Galeria Rynku Bibliografia Jan Józefecki: Dzieje Skierniewic 1359–1975. Warszawa: PWN, 1988. ISBN 83-01-07428-0. (pol.). Linki zewnętrzne Galeria zdjęć rynku w Skierniewicach Skierniewice; Warto Zobaczyć; Rynek z Ratuszem. skierniewice.net.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-09)].
Sadyba Best Mall

Sadyba Best Mall – centrum handlowo-rozrywkowe znajdujące się przy ul. Powsińskiej 31 w Warszawie Opis Pawła Gralińskiego, architekta obiektu, do współpracy zaprosił Thor Bjørdal, prezes grupy inwestycyjnej Pol Nordic Group. Spółka pozyskała pierwsze fundusze na budowę galerii handlowych w Polsce poprzez pierwszą ofertę publiczną bezpośrednio od inwestorów kapitałowych w rynku norweskim jesienią 1996. Po podpisaniu umowy w lutym 1997 w sierpniu tego samego roku uzyskano prawomocne pozwolenie na budowę obiektu o powierzchni 55 000 m². W 1998 zmienił się inwestor obiektu, a jego nowym właścicielem zostało I.T. International Ltd. Budowa rozpoczęła się latem 1999. Projekt obiektu, zarządzanie projektem i inwestorstwo zastępcze były w gestii architekta P. Gralińskiego i jego pracowni. Budowa trwała 13 miesięcy. Bezpośrednio po otwarciu we wrześniu 2000 i sukcesie komercyjnym obiektu architekt zaproponował rozbudowę centrum na działce u zbiegu ulic Powsińskiej i św. Bonifacego. Centrum zostało oddane do użytku w 2000 roku. Było to pierwsze centrum handlowe w Europie Środkowej i Wschodniej, w którym otworzono kino 3D IMAX. Jako pierwsze centrum handlowo-rozrywkowe w tej części Europy zostało nagrodzone w 2002 przez Międzynarodową Radę Centrów Handlowych (International Council of Shopping Centers) w kategorii innowacyjny projekt (nagrodę ICSC trzy lata później, w 2005 roku, otrzymał także poznański Stary Browar dla najlepszego centrum handlowego na świecie w kategorii obiektów handlowych średniej wielkości). Podstawowe informacje Powierzchnia działki: 2,8 ha Powierzchnia najmu: 28 000 m² Powierzchnia ogólna: 55 000 m² Sklepy i punkty usługowe: 79 Część rozrywkowa: Cinema City (12 sal kinowych), kinoteatr 3D IMAX Część restauracyjna: 14 restauracji, barów i kawiarni Ilość miejsc parkingowych: 1000 Generalny wykonawca: Hochtief Poland S.A. (w początkowej fazie: Budokor) Ilość odwiedzających rocznie: ok. 7 mln osób Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna internetowa
Schronisko turystyczne „Gawra” w Złatnej-Hucie

Schronisko turystyczne „Gawra” w Złatnej-Hucie – górskie schronisko turystyczne, następnie prywatny obiekt noclegowy w Beskidzie Żywieckim, położony w Złatnej-Hucie, w górnym biegu potoku Bystra na wysokości 680 m n.p.m. Warunki pobytu Obiekt oferuje 28 miejsc noclegowych i prowadzi wyżywienie w formie bufetu. W pobliżu znajduje się zadaszona wiata na ognisko. Szlaki turystyczne Złatna-Huta – Schronisko PTTK na Hali Rysiance
Srebrny-Potok-Hütte

Die Srebrny-Potok-Hütte (polnisch Schronisko PTTK „Srebrny Potok“ w Dolinie Srebrnika) liegt auf einer Höhe von 650 m n.p.m. in Polen im Riesengebirge, einem Gebirgszug der Sudeten, am Gebirgsbach Biały Strumień. Geschichte Die Hütte wurde 1920 errichtet. Sie steht im Eigentum des PTTK. Zugänge Die Hütte ist über mehrere markierte Wanderwege erreichbar. Touren Gipfel Schneekoppe (1603 m) Weblinks Website
Schronisko PTTK „Srebrny Potok” w Dolinie Srebrnika

Schronisko PTTK „Srebrny Potok” w Jarkowicach – obiekt noclegowy (schronisko turystyczne), położony w dolinie Białego Strumienia (Białej Wody) ponad wsią Jarkowice, na wschodnich zboczach karkonoskiego Grzbietu Lasockiego. Budynki, w którym mieści się schronisko, zostały wybudowane w latach 20. XX wieku. Po II wojnie światowej służyły one do 1948 roku Wojskom Ochrony Pogranicza. Wówczas przekazano je ZHP, które jednak już rok później harcerze opuścili obiekt. Do 1954 roku budynki stały niezagospodarowane i ulegały dewastacji. Wtedy to zwróciły uwagę geologów, poszukujących na terenie Lasockiego Grzbietu uranu. Na mocy umowy z Gromadzką Radą Narodową obiekt został przekazany Oddziałowi PTTK przy Instytutach PAN we Wrocławiu, który już w 1956 roku otworzył schronisko. Ocenie obiekt oferuje 50 miejsc noclegowych w pokojach 2-6 osobowych. W schronisku brak bufetu, istnieje możliwość przyrządzenia własnych posiłków w kuchni. Jego zarządcą nadal jest Oddział PTTK przy Instytutach PAN we Wrocławiu. Dane teleadresowe Jarkowice 136, 48-520 Lubawka Piesze szlaki turystyczne Schronisko „Srebrny Potok” - Jarkowice - Ogorzelec - Przełęcz Kowarska - Kowary Schronisko „Srebrny Potok” - Bielec - dojście do z Przełęczy Okraj do Lubawki Bibliografia Srebrny Potok. pttk.pl. [dostęp 2016-04-28]. ZygmuntZ. Wojciechowski ZygmuntZ., Schroniska sudeckie - Srebrny Potok [online], naszesudety.pl, 12 listopada 2008 [dostęp 2016-04-28] . „Karkonosze. Mapa turystyczna” 1:50 000, EKO-GRAF Sp. z o.o. Wrocław, ISBN 83-900783-4-3
Skansen Budownictwa Ludowego Zachodniej Wielkopolski

Skansen Budownictwa Ludowego Zachodniej Wielkopolski – muzeum skansenowe zlokalizowane w Wolsztynie przy ul. Bohaterów Bielnika 26. Oddział Muzeum Regionalnego w Wolsztynie. Historia i charakterystyka Placówka o powierzchni 3,5 ha znajduje się na północno-zachodnich obrzeżach miasta (około 800 metrów od centrum), nad brzegiem jeziora Wolsztyńskiego. Przygotowania do utworzenia skansenu trwały od 1976. Placówkę otwarto w 1986, by eksponować architekturę ludową pogranicza wielkopolsko-lubuskiego. Obiekty Ekspozycja obejmuje 13 dużych obiektów wraz z wyposażeniem oraz ścieżkę dendrologiczną. Do najcenniejszych należą: chata parobka z Tuchorzy, stodoła z Solca (koniec XVIII wieku), karczma (1706), gospodarstwo z Reklinka (połowa XIX wieku), zrekonstruowana kuźnia z Ziemina, chata, piec chlebowy i wędzarnia ze Świętna (początek XIX wieku), stodoła olęderska z Sękowa (początek XIX wieku), stajnia wraz z wozownią z Szarek (XIX wiek), studnia z Jastrzębska Starego (XVIII wiek), wiatrak koźlak z Wroniaw, tartak parowy z Wolsztyna (XX wieku) (przekazany do skansenu trak od Stanisława Musioł). Całość ma odzwierciedlać układ przestrzenny wielodrożnicy. Istotne jest ukazanie wpływu osadników olęderskich na tereny objęte ekspozycją. Tarasowy układ muzeum pozwala na uwypuklenie walorów krajobrazowych okolicy (widoki na jezioro). Na terenie skansenu organizowane są imprezy plenerowe. Galeria Zobacz też Budownictwo olęderskie okolic Nowego Tomyśla Przypisy Bibliografia Muzeum Regionalne - Skansen Budownictwa Ludowego Zachodniej Wielkopolski w Wolsztynie, folder muzeum Muzeum Regionalne w Wolsztynie. muzea-wolsztyn.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-01)].
Skwer Janusza Ziółkowskiego w Poznaniu

Skwer Janusza Ziółkowskiego – skwer w Poznaniu, na terenie jednostki pomocniczej Osiedle Stary Grunwald, na Ostrorogu, zlokalizowany pomiędzy ulicami: Grochowską, Marcelińską i Rycerską (po wschodniej stronie ul. Grochowskiej). Uchwała o nadaniu nazwy została podjęta przez Radę Miasta Poznania na sesji w dniu 3 września 2013. Charakterystyka Pierwsze działania w kierunku uhonorowania patrona podejmowano od 2000, a inicjatorem była Rada Osiedla J. Ostroroga (obecnie w obrębie Osiedla Stary Grunwald). Teren wybrano kierując się przesłankami historycznymi - prof. Janusz Ziółkowski mieszkał w tym rejonie Grunwaldu i był z nim związany emocjonalnie, co podkreślał (przechodził przez teren skweru wielokrotnie - np. do pobliskiego kościoła św. Jerzego lub do położonej na skraju skweru restauracji Hajduczek czy kiosku z gazetami). Także rodzina Ziółkowskiego zamieszkuje okoliczne ulice. W czerwcu 2014 odsłonięto na skwerze obelisk z piaskowca ku czci patrona (projektantką jest prof. Hanna Ograbisz-Krawiec z Wydziału Artystyczno-Pedagogicznego UAM w Kaliszu). Rewitalizacja tego terenu została zaprojektowana według koncepcji Ewy Konkiewicz. Obelisk jest zwieńczony symbolicznym orłem i stylizowanymi literami UAM. Całość uzupełnia mała architektura. W uroczystości odsłonięcia pomnika udział wzięli: rektor UAM Bronisław Marciniak, prezydent Poznania Ryszard Grobelny i metropolita poznański Stanisław Gądecki. Otoczenie skweru stanowią budynki wielorodzinne, handel i usługi. Przypisy Linki zewnętrzne Osiedle Stary Grunwald [dostęp 2012-11-04]
Solaris (sincrotrón)

SOLARIS - El primer sincrotrón polaco, que esta situado en Cracovia en el Campus (el parte sur de la ciudad). Sincrotrón SOLARIS es una infraestructura científica de tercera generación. Actualmente, el SOLARIS dispone de dos líneas de luz operativas: PEEM/XAS​ y UARPES​. El sincrotrón lleva el nombre del título de la novela del escritor polaco de ciencia ficción Stanisław Lem, que vivió y trabajó en Cracovia. El Centro SOLARIS está abierto para todos los científicos interesados, tanto de Polonia como del extranjero. Las convocatorias de propuestas se anuncian dos veces durante un año (en primavera y otoño). El acceso a la infraestructura para los científicos es gratuito. Es posible también el acceso industrial.​ Página web del Nacional Synchrotron Centro de Radiación SOLARIS Página web de lightsource.org
Solaris (síncrotron)

Solaris é o primeiro síncrotron construído na Polônia, sob o apoio financeiro da Universidade Jagiellonian. Está localizado no campus do 600º aniversário do renascimento da Universidade Jagiellonian, na parte sul da Cracóvia. É a instalação central do Centro Nacional de Radiação Síncrotron SOLARIS (em polonês/polaco: Narodowe Centrum Promieniowania Synchrotronowego) e funciona desde 2015. O Centro Nacional de Radiação Síncrotron SOLARIS foi construído entre 2011 e 2014. O investimento foi cofinanciado pela União Europeia com recursos do Fundo Europeu de Desenvolvimento Regional, como parte do Programa Operacional de Economia Inovadora para 2007-2013. É nomeado em homenagem ao título de um romance do escritor polonês de ficção científica Stanislaw Lem, que viveu e trabalhou em Cracóvia. Pesquisa O SOLARIS está aberto a todos os cientistas interessados, da Polônia e do exterior. As chamadas para propostas são anunciadas duas vezes durante um ano (na primavera e no outono). O acesso à infraestrutura para cientistas é gratuito. Parâmetros Os principais parâmetros do anel de armazenamento SOLARIS: Energia: 1,5 GeV Corrente máx. : 500 mA Circunferência: 96 m Principal freqüência de RF: 99,93 MHz Número máx. de pacotes circulantes: 32 Emitância horizontal (sem dispositivos de inserção): 6 nm rad Acoplamento: 1% Ajuste Qx, Qy: 11,22; 3,15 Cromaticidade natural ξx, ξy: -22.96, -17.14 Cromaticidade corrigida ξx, ξy: +1, +1 Tamanho do feixe de elétrons (centro da seção reta) σx, σy: 184 µm, 13 µm Tamanho do feixe de elétrons (centro dipolar) σx, σy: 44 μm, 30 μm Número máx. de dispositivos de inserção: 10 Compactação de momento: 3,055 x 10-3 Vida útil total dos elétrons: 13 h Referências
Granary on the Narew river

The Granary on the Narew river is a granary built in 1838-44 in Nowy Dwór Mazowiecki near the mouth of the Narew river in north-eastern Poland. Golden age The building was built in the neo-Renaissance style by Polish architect Jan Jakub Gay and funded by the Polish Bank. The granary besides storage tasks could fulfill functions of defense, because the first floor was provided with holes adapted to conduct artillery and gun fire. Role of a grain storage position it held until 1853, when it was bought by the then military authorities from the Polish Bank for the purpose of storage for Modlin Fortress. In the interwar granary was the seat of the Naval Headquarters Modlin, then Central and Main Navy Depot. It stored in it, among other things, hardware engineer, a position it held until the outbreak of World War II. Period of totalitarianism During bombing in 1939 the granary was burned inside by firebombs, however thick walls rescued him and in such a state waited it out until the end of the war. After the war for recommending communist authorities they set about to the demolition of the granary which Prof. Jan Zachwatowicz stopped, the chief architect rebuilding Warsaw. Unfortunately they managed to knock the west wing of the granary down and reclaimed building materials were probably used for post-war repairs, and according to some opinions used by the army as different targets. Today In 1999 the granary played the role of the Castle Horeszków in film adaptation of the poem of Adam Mickiewicz "Pan Tadeusz" directed by Andrzej Wajda. In 2010 the ruin of the granary was sold through the city Nowy Dwór Mazowiecki of the west blade for the local developer which has plans of rebuilding dismantled in the form modern and of creating a five-star hotel in it with a conference centre and a harbour. References
Spichlerz nad Narwią

Spichlerz nad Narwią – spichlerz zbudowany w latach 1838–1844 w Nowym Dworze Mazowieckim na tzw. „Kępie Szwedzkiej” przy ujściu Narwi do Wisły. Złoty wiek Okazały gmach został zbudowany w stylu neorenesansowym według projektu architekta Jana Jakuba Gaya, a inwestorem był Bank Polski. Spichlerz oprócz zadań magazynowych mógł pełnić także funkcje obronne, gdyż na pierwszej kondygnacji zaopatrzony został w otwory przystosowane do prowadzenia ognia artyleryjskiego, a także ognia z broni palnej. Rolę magazynu zbożowego pełnił do 1853 r., kiedy został kupiony przez ówczesne władze wojskowe od Banku Polskiego z przeznaczeniem na magazyn twierdzy Modlin. W międzywojniu spichlerz był siedzibą Komendy Portu Wojennego Modlin, a potem Centralnej i Głównej Składnicy Marynarki Wojennej. Przechowywano w nim między innymi sprzęt saperski, funkcję tę pełnił do wybuchu II wojny światowej. Okres II wojny światowej i PRL-u W czasie bombardowania 1939 spichlerz został wypalony w środku przez bomby zapalające, jednak jego grube mury ocalały i w takim stanie dotrwał do końca wojny. Po wojnie na polecenie władz komunistycznych przystąpiono do rozbiórki spichlerza, którą wstrzymał prof. Jan Zachwatowicz, naczelny architekt odbudowujący Warszawę. Jednak zachodnie skrzydło spichlerza zdążono już wyburzyć, a odzyskany budulec wykorzystano prawdopodobnie na różne naprawy. Współcześnie W 1999 roku spichlerz zagrał rolę Zamku Horeszków w ekranizacji poematu Adama Mickiewicza Pan Tadeusz w reżyserii Andrzeja Wajdy. W 2010 roku ruina spichlerza została sprzedana przez miasto Nowy Dwór Mazowiecki lokalnemu deweloperowi. W planach była odbudowa zachodniego skrzydła, powstanie 5-gwiazdkowego hotelu wraz z lądowiskiem na śmigłowce, nowymi apartamentami oraz przystanią dla żeglarzy. Z powodów finansowych dewelopera spichlerz popada w coraz większą ruinę. Właścicielowi budynku oraz jego żonie postawiono zarzuty celowego uszkodzenia zabytku. Z wykonanych prac można wymienić wstawienie stalowych ściąg i kotwic trzymających ściany razem. W roku 2023 budynek spichlerza wystawiono na licytację komorniczą. Przypisy Bibliografia Ryszard Gołąb: Ilustrowana Monografia Miasta Nowego Dworu Mazowieckiego z Historią Twierdzy Modlin, Nowy Dwór Mazowiecki-Warszawa: P.P. EVAN, 2001.
Skigebiet Szklana Góra Ski

Das Skigebiet Szklana Góra Ski liegt auf den Westhängen der Szklana Góra in dem polnischen Gebirgszug der Makower Beskiden auf dem Gemeindegebiet von Sułkowice (Ort Harbutowice) im Powiat Myślenicki in der Woiwodschaft Kleinpolen. Es befindet sich in der Nähe der Schnellstraße S52. Das Skigebiet wird von dem Unternehmen Szklana Góra Sp. z o.o. betrieben. Lage Das Skigebiet befindet sich auf einer Höhe von 376 bis 546 Metern. Der Höhenunterschied der Pisten beträgt etwa 170 Meter. Es gibt eine rote (schwierige) und eine blaue Piste. Die Gesamtlänge der Pisten beträgt etwa zwei Kilometer. Die längste Piste ist etwa einen Kilometer lang. Beschreibung Skilifte Im Skigebiet gibt es einen Sessellift. Die Skilifte führen von Harbutowice auf den Westhang der Makower Beskiden. Skipisten Von den Bergen führen zwei Skipisten ins Tal. Infrastruktur Das Skigebiet liegt unmittelbar im Zentrum von Harbutowice und ist mit dem Pkw erreichbar. An der unteren Station gibt es Parkplätze und mehrere Restaurants. Siehe auch Skigebiet Myślenice-Ski Liste der Skigebiete in Polen Weblinks Homepage (polnisch)
Stacja Narciarska Szklana Góra Ski w Harbutowicach

Stacja Narciarska Szklana Góra Ski w Harbutowicach – ośrodek narciarski w Beskidzie Makowskim na północno-zachodnim zboczu Szklanej Góry (576 m n.p.m.) w Paśmie Babicy we wsi Harbutowice w gminie Sułkowice. Wyciąg i trasy Stacja Narciarska Szklana Góra Ski dysponuje jednym wyciągiem krzesełkowym o długości 800 m i przewyższeniu 170 m. Po obu stronach wyciągu znajduje się trasa narciarska o niebieskim stopniu trudności. Jest oświetlona, naśnieżana i ratrakowana. Ośrodek i pozostała infrastruktura Przy dolnej stacji wyciągu znajdują się: wypożyczalnia i serwis narciarski punkt gastronomiczny szkółka narciarska dla dzieci. Ośrodek jest jednym z dwóch najbliżej położonych ośrodków narciarskich względem Krakowa (ok. 35 km od centrum miasta, drugim jest Stacja Narciarska Zarabie Sport w Myślenicach). Operator Operatorem ośrodka jest spółka Szklana Góra Sp. z o.o. (KRS 0000459346) zarejestrowana w KRS 24 kwietnia 2013 roku. Siedziba spółki mieści się w Skawinie przy ul. Energetyków 2. Udziałowcami spółki o kapitale 1,305 mln zł są Wiesław Bogdan Waś (50%) oraz Wiesław Małysa (50%). Obaj stanowią również zarząd spółki, którego prezesem jest Wiesław Bogdan Waś. Historia Inwestycję rozpoczęto w 2010 roku. Ośrodek oddano do użytku w styczniu 2014. Na sezon 2014/15 planowana jest budowa snowparku oraz wyciągu dla najmłodszych, a na sezon letni trasy rowerowe. Przypisy Linki zewnętrzne Mapa wyciągu i trasy narciarskiej. [dostęp 2015-02-07].
Stary Dom Ławy w Gdańsku

Stary Dom Ławy – zabytkowa kamienica znajdująca się w Gdańsku, przy Długim Targu 46, w Głównym Mieście. Historia Budynek powstał w 1549 roku. Był pierwszym gdańskim domem ławy. Po odbudowie ze zniszczeń wojennych został siedzibą Gdańskiego Towarzystwa Ekonomicznego, od którego pochodzi nazwa Dom Ekonomistów. W 1972 roku budynek został wpisany do rejestru zabytków. Od 1984 parter kamienicy jest własnością muzeum. Współcześnie poprzez budynek wchodzi się do Dworu Artusa. Przypisy
Kądziołeczka

Kądziołeczka – staw w Warszawie, w dzielnicy Ursynów. Położenie Staw leży po lewej stronie Wisły, w Warszawie, w dzielnicy Ursynów, w rejonie osiedla Jeziorki Północne, niedaleko ulic Oberka, Sztajerka i Hołubcowej. Na północ od stawu, w bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się droga ekspresowa S2 i bocznica kolejowa prowadząca do Stacji Techniczno-Postojowej Kabaty. Razem ze stawem Krosno i Jeziorem Zabłockiego stanowi "pasmo jeziorek Pyrskich". Zgodnie z ustaleniami w ramach Programu Ochrony Środowiska dla m. st. Warszawy na lata 2009-2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r. staw położony jest na wysoczyźnie. Powierzchnia stawu wynosi 1,43 ha, a jego pojemność retencyjna wynosi 7000 m³. Zbiornik wodny ma połączenie z Jeziorem Zabłockiego poprzez Kanał Krasnowolski. Leży na obszarze zlewni Kanału Grabowskiego. W jego okolicach znajduje się kilka mniejszych stawów. Przyroda Zgodnie z badaniem z 2004 roku na terenie zbiornika wodnego i w jego okolicach stwierdzono występowanie takich gatunków ptaków jak: głowienka i kaczka krzyżówka. Na obszarze zaobserwowano także występowanie zausznika oraz rybitwy czarnej. Staw sukcesywnie wysycha w wyniku obniżania się lustra wód gruntowych, jest też zasypywany. Stanowi jedną z nielicznych pozostałości po zespole jezior wytopiskowych na Ursynowie. Władze dzielnicy Ursynów przeprowadziły rekultywację jeziora w latach 2004–2006. Zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Warszawa-Ursynów wśród zrealizowanych działań znajdują się odtworzenie stawu i pogłębienie średnio o 1 m, a także uporządkowanie drzewostanu. Zgodnie z Uchwałą Rady m.st. Warszawy z dnia 23 września 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Zachodniego Pasma Pyrskiego w rejonie ulicy Krasnowolskiej nakazuje się ochronę stawu poprzez m.in. zakaz zasypywania, odprowadzania ścieków do stawu i nakaz rekultywacji, a także włączenia w ciągi zieleni parkowej. Przypisy
Pozytywka (staw)

Pozytywka – staw o charakterze zbiornika retencyjnego w Warszawie, w dzielnicy Ursynów. Położenie Staw leży po lewej stronie Wisły, w Warszawie, w dzielnicy Ursynów, w rejonie osiedla Jeziorki Południowe, niedaleko ulicy Puławskiej. Wokół niego biegnie ulica Pozytywki. Zgodnie z ustaleniami w ramach Programu Ochrony Środowiska dla m. st. Warszawy na lata 2009-2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r. staw położony jest na wysoczyźnie i zasilany jest stale wodami podziemnymi. Odpływ ma formę cieku. Powierzchnia zbiornika wodnego wynosi 1,0434 hektara. Leży na obszarze zlewni Rowu Jeziorki. Historia Staw w latach 50. XX wieku został włączony w system melioracyjny Jeziorek Południowych. W latach 80. został pogłębiony. Przeprowadzono wtedy też prace porządkowe. Staw wykorzystywany był do hodowli ryb. W wyniku wielu lokalnych podtopień pobliskich zabudowań jak np. w 2010 r., które spowodowane były zamuleniem i zanieczyszczeniem zbiornika, konieczne stało się przeprowadzenie rekultywacji, która rozpoczęła się w 2012 r. Obejmowała ona odmulenie, ukształtowanie skarp, wykonanie przepustów, mnicha i zastawki. Prace, które dotyczyły także sąsiedniego stawu Wąsal i kanału, łącznika między akwenami, zostały zakończone w czerwcu 2013 r. W ich wyniku maksymalna retencja stawu Pozytywka wzrosła z 7 680 m³ do 16 300 m³, a retencja całego systemu składająca się z obu stawów i łącznika zwiększyła się z 13 360 m³ do 26 210 m³. Przypisy
Synagoge (Czyżew)

Die Synagoge in Czyżew, einer polnischen Stadt in der Woiwodschaft Podlachien, wurde um 1900 errichtet. Die profanierte Synagoge in der Piwna-Straße 5 ist seit 1985 ein geschütztes Kulturdenkmal. Das Gebäude aus Ziegelmauerwerk wird als Ladengeschäft genutzt. Weblinks Synagoge in Czyżew bei Virtuelles Schtetl
Synagoga w Czyżewie (ul. Piwna)

Synagoga w Czyżewie – zabytkowa synagoga, znajdująca się w mieście Czyżew, w województwie podlaskim. Została zbudowana pod koniec XIX stulecia lub na początku XX wieku, zapewne na miejscu drewnianego domu modlitwy. Jest to murowana, nieotynkowana budowla wybudowana na planie prostokąta. Fasadę zbudowano z czerwonej cegły. Bóżnica posiada wydłużony układ przestrzenny. Zachodnia część budynku jest nieco podwyższona w stosunku do części wschodniej, w której znajduje się sala modlitw i posiada swój własny dach. Na wschodniej elewacji zewnętrznej można zobaczyć wykonany w cegle element zdobień, przypominający swoim kształtem Tablice Mojżeszowe. Obecnie bóżnica została zaadaptowana na magazyn i jest w złym stanie technicznym. Przypisy Linki zewnętrzne Synagoga w Czyżewie. sztetl.org.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. na portalu Wirtualny Sztetl