NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jezioro Okonie (Równina Gryficka)

Jezioro Okonie – jezioro na Równinie Gryfickiej, w granicach administracyjnych miasta Golczewo, w gminie Golczewo, w powiecie kamieńskim, w woj. zachodniopomorskim. Powierzchnia jeziora wynosi 51,31 ha, jego średnia głębokość – 1,0 m, a maksymalna głębokość – 1,8 m. Jest to płytkie jezioro rynnowe o wyrównanej linii brzegowej. Według typologii rybackiej – jezioro leszczowe. Z jeziora wypływa rzeka Niemica, przyjmuje się jednak, iż rzeka ta bierze swój początek w pobliskim Jeziorze Szczuczym, z którym Jezioro Okonie jest połączone poprzez ciek. 0,2 km na zachód od ujścia tego cieku do Jeziora Okoniego, na przesmyku z Jeziorem Szczuczym wczesnośredniowieczne grodzisko z podwójnymi wałami, z IX/XIII w. Kiedyś otoczone bagnami, obecnie słabo czytelne. 0,25 km na południowy wschód wieża dawnego Zamku Biskupów Kamieńskich. Jezioro Okonie znajduje się w granicach administracyjnych miasta Golczewo – w jego zachodniej części. Leży ono w rynnie rzeki Niemicy pomiędzy Jeziorem Szczuczym a jeziorem Samlino. Jezioro charakteryzuje się silną eutrofizacją i na przeważającej długości ma niedostępne brzegi. Strefie przybrzeżnej towarzyszy pas trzcin, a na brzegu rosną kępy drzew (olsza, wierzba, topola) i zarośli krzewiastych. Na północy jeziora, za torami, zespół przyrodniczo-krajobrazowy "Las Samliński". W południowej części jeziora ornitologiczny punkt widokowy. Od południa i zachodu jezioro można obejść Szlakiem Doliny Niemicy (1,5 km; całkowita długość szlaku 17,5 km, szlak okrężny, zaczyna się i kończy w Golczewie). Nazwa Jezioro Okonie funkcjonuje od 1949 roku, kiedy to została zmieniona z poprzedniej niemieckiej nazwy Untersee. Zobacz też inne Jeziora Okonie Przypisy Linki zewnętrzne Mapa Golczewa z zaznaczonym jeziorem. [dostęp 2008-12-05]. (pol.).
Jezioro Okoniowe

Jezioro Okoniowe – jezioro w woj. wielkopolskim, w pow. pilskim, leżące w granicach miasta Piła na terenie Doliny Gwdy. Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 3,2 ha. Jezioro położone około 6 km od centrum Piły przy drodze wojewódzkiej nr 188 łączącej Piłę ze Złotowem. Jezioro jest połączone ciekiem z leżącym w odległości ok. 800 m jeziorem Płocie (Płotki). Jest to jezioro polodowcowe, rynnowe o typowym dla tych jezior podłużnym kształcie i stromych brzegach porośniętych lasem iglastym z domieszką drzew liściastych. W rejonie jeziora znajdują się bunkry będące pozostałością części umocnień Pozycji Pilskiej. Zobacz też Jezioro Karpiowe – w niektórych publikacjach jezioro to występuje pod nazwą Okoniowe Przypisy
Jezioro Okonińskie

Jezioro Okonińskie – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Śliwice, leżące na terenie Borów Tucholskich. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 106,5 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 119,7 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 8,8 m, natomiast głębokość maksymalna 24,5 m. Na podstawie badań przeprowadzonych w 2000 roku wody jeziora zaliczono do II klasy czystości i II kategorii podatności na degradację. W roku 1988 wody jeziora również zaliczono do II klasy czystości. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Okonińskie. Przypisy Linki zewnętrzne Opis jeziora Okonińskiego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy. wios.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-06)].
Jezioro Oleckie Wielkie

Jezioro Oleckie Wielkie (tysk: Großer Oletzkoer See, 1928 til 1945: Treuburger See) er en 2,05 km² stor sø i Det Masuriske Søområde i Voivodskabet Warmińsko-mazurskie i Polen (tidligere: Østpreussen). Søen, som gennemstrømmes af floden Lega og er omkring 4600 m lang, op til 1600 m bred og op til 65 m dyb. På den vestlige bred ligger byen Olecko (indtil 1928 Marggrabowa, derefter omdøbt til Treuburg). Referencer
Jezioro Oleckie Wielkie

Der Jezioro Oleckie Wielkie (deutsch: Großer Oletzkoer See, 1928 bis 1945: Treuburger See) ist ein 2,05 km² großer See in der Masurischen Seenplatte in der Woiwodschaft Ermland-Masuren in Polen (früher: Ostpreußen). Am Westufer des von der Lega durchflossenen, rund 4600 m langen und bis zu 1600 m breiten, bis 65 m tiefen Sees liegt die nach einem im 16. Jahrhundert hier errichteten Jagdschlösschen benannte Stadt Olecko (bis 1928 Marggrabowa, dann in Treuburg umbenannt). Literatur Zdzisław Ciećko: Ochrona bioróżnorodności na przykładzie zlewni jeziora Oleckie Wielkie oraz dorzecza rzeki Legi. Wydawnictwo Wszechnicy Mazurskiej, Olecko 2004, ISBN 83-86523-63-8. Einzelnachweise
Jezioro Orchowskie

Jezioro Orchowskie – jezioro w Polsce, położone w województwie wielkopolskim, w powiecie słupeckim, w gminie Orchowo, niedaleko Orchowa, na obszarze Pojezierza Żnińsko-Mogileńskiego. Dane morfometryczne Jezioro o powierzchni 35,5 ha i głębokości do 12,2 m. Objętość wynosi 2015,7 tys. m³. Przypisy Bibliografia Strona Powidzkiego Parku Krajobrazowego [1]
Jezioro Osowskie (Pojezierze Kaszubskie)

Jezioro Osowskie (kaszb. Jezoro Òsowsczé), (niem. Espenkruger See) – jezioro w Polsce w województwie pomorskim, na skraju Pojezierza Kaszubskiego, pomiędzy Chwaszczynem, (powiat kartuski, gmina Żukowo), a miastem Gdańsk. Jezioro rynnowe położone na wysokości 144 m n.p.m. Ogólna powierzchnia: 29,1 ha. Wzdłuż północnego brzegu przebiega droga wojewódzka nr 218. Przypisy
Jezioro Ostrowite (Równina Charzykowska)

Ostrowite (kaszb. Jezoro Òstrowité) – przepływowe jezioro rynnowe na Równinie Charzykowskiej w kompleksie leśnym Parku Narodowego „Bory Tucholskie”, w powiecie chojnickim województwa pomorskiego na wysokości 124,2 m n.p.m. Akwen jeziora jest połączony poprzez "Ostrowicką Strugę" z jeziorem Zielonym. Niska linia brzegowa jest zróżnicowana i całkowicie porośnięta lasem sosnowym. Cechą charakterystyczną jeziora jest rozdzielający od południa półwysep o długości 1,4 kilometra. Powierzchnia całkowita: 280,7 ha; maksymalna głębokość: 43 m; średnia głębokość: 6,1 m. Zobacz też Struga Siedmiu Jezior
Ostrowskie

Ostrowskie – jezioro w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Sulęcin, na Pojezierzu Łagowskim, położone jest w Ostrowiu, niedaleko Sulęcina. Jezioro znajduje się na obszarze chronionego krajobrazu o nazwie Pojezierze Lubniewicko-Sulęcińskie. Hydronimia Według źródeł jezioro do 1945 roku nazywane było Ostrow See. 17 września 1949 roku wprowadzono nazwę Ostrowskie. Obecnie państwowy rejestr nazw geograficznych jako nazwę jeziora również podaje Ostrowskie, jednocześnie podając nazwę oboczną Jezioro Ostrowskie. Morfometria Według danych Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 10,3 ha. Natomiast A. Choiński określił poprzez planimetrowanie na mapach 1:50 000 wielkość jeziora na 10,0 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 1,9 m, a maksymalna – 3,8 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 102,0 m n.p.m., natomiast, według numerycznego modelu terenu udostępnionego przez Geoportal lustro wody jeziora znajduje się na wysokości 78,3 m n.p.m.. Objętość jeziora wynosi 195,7 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 480 m, a szerokość 300 m. Długość linii brzegowej wynosi 1450 m. Według Mapy Podziału Hydrograficznego Polski jezioro leży na terenie zlewni szóstego poziomu Postomia od dopł. spod Szczawińca do dopł. z Turska (l). Identyfikator MPHP to 189643. Zagospodarowanie Administratorem wód jeziora jest Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Poznaniu. Utworzył on obwód rybacki, który obejmuje między innymi wody jeziora Ostrowskiego oraz wody rzeki Postomia aż do jej ujścia do Kanału Postomskiego (Obwód rybacki rzeki Postomia – Nr 1). Jezioro pełni również funkcje rekreacyjne, w południowo-wschodniej części akwenu zlokalizowane jest niestrzeżone kąpielisko i parking, natomiast w północno-wschodniej – ośrodek wypoczynkowy. W 2019 roku Gmina Sulęcin zorganizowała kąpielisko wyznaczone z zasadami dyrektywy kąpieliskowej – Kąpielisko „Jezioro Ostrowskie”. W późniejszych latach gmina zaniechała organizacji strzeżonego kąpieliska. Dno jeziora jest w większości płaskie z niewielkimi zagłębieniami. W okresie wiosenno-letnim 80% dna porasta roślinność sięgająca miejscami lustra wody. Przy brzegach zbudowano około czterdzieści pomostów dla wędkarzy. Akwen ma duży rybostan i charakter linowo-szczupakowy. Oprócz tego występują tu: wzdręga, ukleja, krąp, płoć, leszcz, sandacz, okoń i węgorz. Wodą zarządza Okręg PZW w Gorzowie Wielkopolskim. Dopuszczone jest tu używanie łodzi z silnikami elektrycznymi. Przypisy
Jezioro Otomińskie

Jezioro Otomińskie (kaszb. Òtomënscze Jezoro) – jezioro w Polsce położone w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Kolbudy na wschodnim krańcu Pojezierza Kaszubskiego przy turystycznych szlakach Wzgórz Szymbarskich, Kartuskim i Skarszewskim. Położone pośród malowniczego, dużego kompleksu leśnego z dominacją buczyn i lasów dębowo-bukowych. Stanowi element, należący do objętego ochroną Otomińskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Zalicza się do jezior polodowcowych, które powstały na skutek wypełnienia się wodą wgłębień po lądolodzie Skandynawskim. Znajdując się w obszarze moreny dennej falistej stanowi typ jeziora wytopiskowego, o urozmaiconej linii brzegowej z licznymi zatoczkami i półwyspem. Organem właścicielskim jest Skarb Państwa, a trwały zarząd nad jeziorem sprawuje Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo Kolbudy. Obecnym dzierżawcą, odpowiedzialnym również za czystość jeziora i jego zarybianie jest Polski Związek Wędkarski oddział w Gdańsku. Na skraju wąskiego półwyspu (w płd.-wsch. części jeziora) zlokalizowane jest wczesnośredniowieczne grodzisko (II poł. IX – poł. X w.). Ma ono budowę jednoczłonową, a kształtem przypomina trapez o wymiarach 70 × 60 metrów. We wschodniej części zachowane są pozostałości wału odcinającego gród od strony lądu. Jezioro pełni funkcje rekreacyjno-turystyczne dla mieszkańców Gdańska i pobliskich miejscowości Kowale, Sulmin. Ze względu na zanieczyszczenie bakteriologiczne nie jest dostępne do kąpieli, stanowi natomiast atrakcję dla wędkarzy. Charakteryzuje się bogactwem roślin, ryb i ptaków wodnych. Ogólna powierzchnia: 40,74 ha Zobacz też Kolbudy Żukowo Otomin Przypisy Linki zewnętrzne Lasy Otomińskie. survival.strefa.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-09-10)].
Jezioro Oćwieckie

Jezioro Oćwieckie – jezioro w Polsce, położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Gąsawa, na terenie Pojezierza Żnińsko-Mogileńskiego. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 142,7 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 80,1 m n.p.m.. Średnia głębokość jeziora wynosi 9,1 m, natomiast głębokość maksymalna 42,5 m. Na podstawie badań przeprowadzonych w 2004 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości i II kategorii podatności na degradację. W roku 1999 wody jeziora również zaliczono do wód III klasy czystości. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Oćwieckie. Przypisy Linki zewnętrzne Opis jeziora Oćwieckiego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy. wios.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-28)].
Jezioro Pamiątkowskie

Jezioro Pamiątkowskie – jezioro rynnowe na Pojezierzu Poznańskim, położone w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Szamotuły, we wsi Pamiątkowo. Charakterystyka Dno jest wyrównane na całej powierzchni z łagodnie opadającymi stokami, Brzeg, z wyjątkiem niewielkich przerw, w całości porośnięty jest przez trzcinę pospolitą, istnieje też niewielkie skupisko pałki wąskolistnej, situ jeziornego i manny mielec. Roślinność o liściach pływających reprezentują zespoły grążela żółtego i osoki aloesowej z pojedynczymi stanowiskami grzybienia białego; przy odpływie znajduje się stanowisko żabiścieku pływającego. Przeźroczystość wody – w lecie mała – dochodzi do 60 cm wskutek występowania sinic i zielenic. Jezioro Pamiątkowskie jest rynnowym, silnie wydłużonym i płytkim zbiornikiem, położonym w zlewni pól uprawnych. Dopływ stanowi rów z pól wsi Przecław, Przecławek i Cerekwica, wywierający wyraźny wpływ na użyźnianie wód jeziora. Około 70% zlewni stanowią pola uprawne, sady i ogrody. Odpływ do rzeki Samy, lewobrzeżnego dopływu Warty. W jeziorze w okresie ostrych zim występuje przyducha. Na wschodnim brzegu jeziora usytuowane jest kąpielisko i pole namiotowe. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Obszar Jeziora Pamiątkowskiego na Wikimapii
Jezioro Panieńskie (dolnośląskie)

Jezioro Panieńskie (niem. Alte Oder) – niewielkie jezioro w starorzeczu Oławy, na południowy wschód od Wrocławia, pomiędzy wsią Czernica i miastem Siechnice. Jezioro, w kształcie litery "S", ma szerokość około 50 m i długość niespełna 2 km. W pobliżu (na południe) znajduje się przystanek kolejowy Zakrzów Kotowice, a dalej - za linią kolejową nr 277 z Wrocławia do Jelcza – nieco mniejsze Jezioro Dziewicze. Północno-wschodni skraj jeziora przecięty jest sześcioprzęsłowym mostem kolejowym. Z jeziorem Panieńskim związana jest legenda, według której powstało ono w wyniku interwencji niebios, które uderzyły gromem w dom mieszkającego w lesie pod Kotowicami starca, zabraniającemu trzem jego córkom wychodzić z domu i spotykać się z przyjaciółmi we wsi. Miała być to kara dla niego za to, że w czasie sprzeczki z córkami rzucił się na nie z nożem zabijając je wszystkie. Według tego podania dusze młodych dziewcząt czyhają na przechodzących w pobliżu jeziora, natomiast ulgę pokutującym tam duszom może przynieść tylko śmiałek, który zdolny będzie dostać się na rosnącą pośrodku jeziora kępę trzcin i wyrwać je wszystkie wraz z korzeniami. Przypisy Linki zewnętrzne Trasa rowerowa po podwrocławskich starorzeczach Jezioro Panieńskie w Google Maps
Jezioro Papowskie

Der Jezioro Papowskie ist ein See in der polnischen Landgemeinde Papowo Biskupie im Powiat Chełmiński in der Woiwodschaft Kujawien-Pommern. An seinem südöstlichen Ende liegt der Ort Papowo Biskupie. Westlich in 1 km Entfernung verläuft die Droga krajowa 91. Der mit zahlreichen Buchten ausgestattete See ist maximal 240 Meter breit und 850 Meter lang. Seine Größe wird mit 31,0 bis 35,6 ha angegeben. Der durchschnittlich 1,7 Meter und maximal 4,2 Meter tiefe See liegt auf einer Höhe von 80,1 bis 80,2 Meter über NN. Der 2023 mit Metalldetektoren entdeckte Hort von Papowo Biskupie war Teil eines Wasserbestattungsrituals im Jezioro Papowskie und barg neben menschlichen Überresten, Schmuck aus der Bronzezeit. Weblinks http://www.wedkuje.pl/lowisko,jezioro-papowskie,50902 Beschreibung engl. und Bilder
Jezioro Papowskie

Jezioro Papowskie – jezioro w Polsce, położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Papowo Biskupie, leżące na terenie Pojezierza Chełmińskiego. Jezioro Papowskie w czasie II wojny światowej służyło Niemcom do wycofania się z Papowa Biskupiego przed Rosjanami. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 31,0 ha do 35,6 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 80,1 m n.p.m. lub 80,2 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 1,7 m, natomiast głębokość maksymalna 4,2 m. W oparciu o badania jakości przeprowadzone w 1990 roku jezioro zaliczono do wód pozaklasowych. Przypisy Linki zewnętrzne Opis jeziora Papowskiego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy. wios.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-06)].
Jezioro Parlińskie (Równina Nowogardzka)

Jezioro Parlińskie – jezioro na Równinie Nowogardzkiej, położone w gminie Stara Dąbrowa, w powiecie stargardzkim, w województwie zachodniopomorskim. Według danych gminy powierzchnia zbiornika wynosi 24,8 ha, długość 1080 m i szerokość 360 m. Średnia głębokość w jeziorze to 4,0 m, a maksymalna 8,9 m. Objętość wody w zbiorniku wynosi 992,0 tys. m³. Lustro wody jeziora znajduje się na wysokości 55,5 m n.p.m. Długość linii brzegowej akwenu wynosi 2800 m. Według typologii rybackiej Jezioro Parlińskie jest jeziorem linowo-szczupakowym. Zbiornik ma wydłużony kształt o przebiegu południkowym. Tylko od północno-wschodniej strony jeziora rośnie wąski pas lasu. Na zachodnim brzegu leży wieś Parlino. Na północ od Jeziora Parlińskiego (ok. 80 m) znajduje się jezioro Kołki. Na zachód od jeziora biegnie droga wojewódzka nr 106. Zobacz też Jezioro Parlińskie Przypisy
Jezioro Parzyńskie

Jezioro Parzyńskie (Parzyn) (kasz. Pôrzëńsczé Jezoro) – przepływowe jezioro wytopiskowe położone na Równinie Charzykowskiej w obrębie Kaszub Południowych (na obszarze powiatu chojnickiego, województwa pomorskiego). Parzyńskie zajmuje powierzchnię 52,9 ha i jest otoczone lasami Zaborskiego Parku Krajobrazowego. Jezioro pełni przede wszystkim funkcje rekreacyjno-turystyczne. Miejscowości nadjeziorne to Parzyn i pobliski Windorp. Przez jezioro przepływa rzeka Zbrzyca będąca szlakiem kajakowym. Zobacz też Jezioro Kruszyńskie Jezioro Somińskie
Jezioro Patulskie

Jezioro Patulskie (Potulskie) (kaszb. Pòtulsczé Jezoro) – jezioro na Pojezierzu Kaszubskim w powiecie kartuskim (województwo pomorskie). Jezioro Patulskie położone jest w najatrakcyjniejszej części Kaszubskiego Parku Krajobrazowego w pobliżu podnóża Wieżycy. Wzdłuż południowej linii brzegowej jeziora przebiega linia kolejowa Kościerzyna – Gdynia. Jezioro Patulskie łączy się poprzez wąski przesmyk z Jeziorem Ostrzyckim i stanowi część szlaku wodnego „Kółko Raduńskie”. Prowadzi tędy również turystyczny Szlak Kaszubski. Ogólna powierzchnia: 93,6 ha, długość: 3,2 km, szerokość: 0,6 km, maksymalna głębokość: 7,8 m. Zobacz też Czapelski Młyn Gołubie Krzeszna Ostrzyce Radunia Wzgórza Szymbarskie Szymbark Przypisy Linki zewnętrzne Kaszubski Park Krajobrazowy Droga Kaszubska. kaszuby.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-11)]. Szlak wodny „Kółko Raduńskie”. kartuzy.info. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-08-24)]. Spływ Radunią. kajaki.onet.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-11)]. Łosiowa Dolina Widoki z Wieżycy Rezerwat Ostrzycki Las
Jezioro Piaszczyste

Jezioro Piaszczyste – jezioro w woj. wielkopolskim, w pow. pilskim, w granicach administracyjnych Piły, leżące na terenie Doliny Środkowej Noteci. Charakterystyka Jezioro położone jest na południowy zachód od centrum Piły, przy drodze wojewódzkiej nr 180. Na zachód od jeziora rozciąga się "Stobieńskie Bagno", przez które ciekami wodnymi jezioro jest połączone z rzeką Gwdą. Na wschodnim krańcu jeziora znajduje się duża piaszczysta plaża z kąpieliskiem i restauracją. Nad jezioro z centrum miasta prowadzi ścieżka rowerowa. Morfometria Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 6,3 ha przez 6,48 ha do 6,8 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 69,4 m n.p.m.. Średnia głębokość jeziora wynosi 3,5 m, natomiast głębokość maksymalna 5,8 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2006 roku jezioro zaliczono do II klasy czystości i II kategorii podatności na degradację. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) opublikowanego przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii (GUGiK) i udostępnionego na stronach Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych (KSNG) nazwa tego jeziora to Jezioro Piaszczyste. Mimo to w publikacjach spotyka się także nazwy Jezioro Święte, bądź też Jezioro Piaskowe, potocznie nazywa się je także Piachami. Przypisy
Jezioro Piżmacze

Piżmacze – jezioro w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Sulęcin. Od południowego zachodu jezioro połączone jest krótkim kanałem z jeziorem Sandacznik. Powierzchnia jeziora to 2,2 ha. Jezioro znajduje się na terenie wędrzyńskiego poligonu wojskowego i jest w dyspozycji MON.
Jezioro Platyńskie

Jezioro Platyńskie (oficjalnie: Jezioro Płatyńskie) – jezioro w zachodniej części gminy Olsztynek, w otoczeniu łąk i pól uprawnych oraz zabudowań wsi Platyny i Warlity Małe. Dojazd prowadzi szosą z Olsztynka w kierunku Ostródy, następnie należy skręcić do miejscowości Platyny. Dane morfometryczne Powierzchnia wynosi 43,3 ha, głębokość maksymalna – 6,5 m, średnia – 3,7 m, długość linii brzegowej – 2775 m. Przyroda W jeziorze występują płocie, leszcze, okonie i szczupaki, amury i wiele innych gatunków ryb. Przypisy
Jezioro Polaszkowskie

Jezioro Polaszkowskie (kaszb. Jezoro Pòlaszkòwsczé) – przepływowe jezioro rynnowe położone na południowo-wschodnim skraju Pojezierza Kaszubskiego ("Polaszkowski Obszar Chronionego Krajobrazu") w powiecie kościerskim (województwo pomorskie) na obszarze gmin Liniewo i Stara Kiszewa. Jezioro jest częścią akwenu jezior Polaszkowskich. Wypływa stąd dopływ Wierzycy Kaczynka zwany również "Małą Wierzycą". Powierzchnia całkowita: 106,5 ha, maksymalna głębokość: 10,0 m. Zobacz też Będomin Stare Polaszki
Jezioro Pokrzywnickie

Jezioro Pokrzywnickie (także: Zbiornik Szałe) – jezioro zaporowe na Trojanówce na Wysoczyźnie Kaliskiej o powierzchni 167 ha. Położone w województwie wielkopolskim, powiecie kaliskim, gminie Opatówek. Historia Zbiornik powstał w latach 1976–1978 na gruntach wsi Szałe i Trojanów na granicy m. Kalisza; plaża strzeżona, tor wioślarski, marina, motel. Charakterystyka Jezioro Pokrzywnickie leży 3,5 km na południowy zachód od Opatówka i 5 km na południowy wschód od Śródmieścia Kalisza; pełni funkcje retencyjne dla Kaliskiego Węzła Wodnego oraz rekreacyjne. Na północ od jeziora leży Las Winiarski, na południe wieś letniskowa Szałe. Komunikację miejską obsługują Kaliskie Linie Autobusowe. W latach 2007–2021 na zbiorniku obowiązywał zakaz użytkowania silników spalinowych. W 2021 dopuszczono użytkowanie silników o mocy do 300 koni mechanicznych. Użytkownikiem akwenu jest Polski Związek Wędkarski Koło Kalisz-Miasto. Zobacz też sztuczne zbiorniki wodne w Polsce Przypisy
Jezioro Pomyskie

Jezioro Pomyskie (Pomysko, Jezioro Dworcowe) – jezioro wytopiskowe na Wysoczyźnie Polanowskiej, w gminie Czarna Dąbrówka, w pow. bytowskim województwa pomorskiego. Ogólna powierzchnia: 10,5 ha. Zobacz też Pomysk Wielki Pomysk Mały Przypisy
Jezioro Popielewskie

Jezioro Popielewskie – jezioro w Polsce, położone w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Trzemeszno, na terenie Pojezierza Żnińsko-Mogileńskiego, w dorzeczu Noteci. Charakterystyka Brzegi wysokie, bezleśne. Jest to jezioro rynnowe, połączone strugami z Jeziorem Ostrowickim, Szydłowskim, Malicz, Folusz. Na zachodnim brzegu jeziora leży Trzemeszno, a na południowym znajdują się pozostałości wczesnośredniowiecznego grodziska. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 292,5 ha do 308,5 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 94,9 m n.p.m. lub 96,0 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 12,4 m, natomiast głębokość maksymalna 45,8 m (najgłębsze jezioro w Wielkopolsce). Według raportu Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Poznaniu z 2011 roku wody jeziora Popielewskiego należą do IV klasy jakości wód. Przypisy
Jezioro Portowe

Jezioro Portowe (niem. Spölerloch) – jezioro położone w Szczecinie, na Zaleskich Łęgach, pomiędzy ramionami Odry Zachodniej i Regalicy. Jezioro połączone jest Kanałem Rybnym z Parnicą, ponadto zasilane jest opadami atmosferycznymi, niewielkimi ciekami i wodami podziemnymi. Przypisy
Jezioro Potęgowskie

Jezioro Potęgowskie (kaszb. Jezoro Pòtãgòwsczé) – jezioro rynnowe na Pojezierzu Kaszubskim w gminie Kartuzy, w powiecie kartuskim (województwo pomorskie). Jezioro Potęgowskie położone jest na północno-zachodnim krańcu Kaszubskiego Parku Krajobrazowego w zespole jezior potęgowskich i znajduje się na trasie turystycznego Szlaku Kaszubskiego prowadzącego z Sopotu. Wschodnia część jeziora objęta jest rezerwatem Szczeliny Lechickiej, a dalej na wschód znajdują się rezerwaty Jezioro Lubogoszcz i Żurawie Błota. Ogólna powierzchnia: 133,3 ha, maksymalna głębokość 8,8 m Zobacz też Kamienica Królewska Niepoczołowice
Jezioro Przystań

Jezioro Przystań – jezioro w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, a właściwie zatoka w północno-zachodniej części jeziora Mamry. Jezioro, mimo że nie jest wyraźnie oddzielone od głównej tafli Mamr, to różni się znacznie głębokością. O ile w większości Mamry mają głębokość nieprzekraczającą 10 metrów, a najgłębsze miejsce ma 21,2 metra, to głębokości w stosunkowo małym jeziorze Przystań sięgają ponad 40 metrów. Z jeziorem Przystań połączony jest niedokończony Kanał Mazurski. Przypisy