NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Wrocław Multimedia Fountain

The Wrocław Multimedia Fountain (Polish: Wrocławska Fontanna Multimedialna) is a multimedia musical fountain and ornamental pond in Wrocław, of western Poland. The fountain runs only during the summer season, from the last weekend of April or the first weekend of May to late October. Built in 2009, it is currently one of the largest operating fountains in Europe. Description The Wrocław Fountain is located in the historic Wrocław Exhibition Grounds, next to the early modernist Centennial Hall, and encircled within the Wrocław Pergola. Multimedia show The 1 hectare (110,000 ft2) fountain incorporates over 300 jets to create moving-dancing screens of water. They are used, with music and light, by a computerized multimedia program for animated water shows. The fountain is renowned for its nightly displays. It is illuminated by 800 computer-programmed colored lights. Ice skating When frozen in winter, the fountain is drained for a 4,700 square metres (51,000 ft2) ice skating rink to take some of its space. Gallery See also Sequencing fountain Centennial Hall (1913) — a modernist UNESCO World Heritage Site. Index: Fountains in Europe References External links Official Wrocław Fountain website — (Wroclawska Fontanna — in Polish, English) Official city of Wrocław website: the Wrocław Fountain Archived 2013-08-29 at the Wayback Machine LEDS Magazine — Wrocław Fountain featured Archived 2009-06-26 at the Wayback Machine Wroclaw:Poland:The.Wroclaw.Fountain.Multimedia.Show.html TripAdvisor: "The Multimedia Show" Videos YouTube: Wrocławska Fontanna Multimedialna — multimedia visualization.
Fuente de Breslavia

La Fuente de Breslavia o Fuente de Wrocław (en polaco: Wrocławska Fontanna)​ es una fuente multimedia musical y un estanque ornamental en Breslavia (Wroclaw), en el oeste de Polonia. La Fuente funciona desde principios de mayo hasta finales de octubre. La Fuente de Wrocław está situada en el histórico recinto ferial Wrocław. Está al lado de la Sala modernista del Centenario, y rodeado por la Pergola Wrocław. Construida en 2009, es actualmente una de las mayores fuentes en funcionamiento en Europa. Con una hectárea (110,000 pies cuadrados), la Fuente incorpora más de 300 jets para crear pantallas móviles danzantes de agua. Durante la fuente día impresionado. Sin embargo son espectaculares shows nocturnos. La fuente está iluminada por la noche por programados luces de colores 800 computadoras. Véase también Fuente (arquitectura) Monumento Referencias
Wrocławska Fontanna

Wrocławska Fontanna (vertaling: De fontein van Wrocław) is een multimediafontein nabij de Hala Stulecia in Wrocław. Het is met een oppervlakte van ongeveer 1 hectare de grootste fontein in Polen en een van de grootste in Europa. De bouw kostte 20 miljoen zloty. De fontein werd geopend op 4 juni 2009. De 300 spuitmonden worden verlicht door 800 lampen. In combinatie met (laser)projecties, muziek en eventueel vuurwerk worden 's zomers multimediashows gerealiseerd. 's Winters wordt de helft van de oppervlakte van de fontein gebruikt als ijsbaan. Externe link Officiële website
Fontanna multimedialna we Wrocławiu

Fontanna multimedialna – fontanna we Wrocławiu, otoczona pergolą, przy Hali Stulecia. Jest największą fontanną w Polsce i jedną z największych w Europie. Położenie Fontanna znajduje się w parku Szczytnickim, bezpośrednio obok Hali Stulecia, na środku stawu utworzonego w lutym 1913 r. przez architektów Maxa Berga i Hansa Poelziga z okazji Wystawy Stulecia. Zbiornik jest otoczony pergolą. Niecka, w której znajduje się staw, ma powierzchnię około jednego hektara. Fontanna Fontanna została utworzona przy okazji remontu pergoli w roku 2009 r. Składa się z 182 dysz dynamicznych, 88 dysz, które spieniają wodę, a także trzech dysz ogniowych. W wodzie zatopiono 328 lamp podświetlających wodę. W centrum stawu umieszczono gejzer, który wyrzuca wodę na wysokość 40 metrów, czyli o 2 m mniej niż wysokość Hali Stulecia. Koszt budowy fontanny wyniósł 10 milionów złotych. Fontannę otworzono 9 czerwca 2009 r., w 20 rocznicę wyborów czerwcowych. Pokazy odbywają się od kwietnia do października w dzień oraz wieczorem – ostatni kończy się o 22:00. Uroczyste zamknięcie sezonu odbywa się pod koniec października, kiedy to pokazom towarzyszą wybrane dzieła muzyki klasycznej i rockowej. Przypisy Linki zewnętrzne Aktualne informacje na oficjalnej stronie Hali Stulecia Strona oficjalna fontanny
Вроцлавский фонтан

Вроцлавский фонтан (пол. Wrocławska Fontanna) — музыкальный фонтан, находящийся во Вроцлаве около Зала Столетия. Находится на выставочных территориях, имеющих историческую и культурную ценность. Фонтан считается самым большим в Польше. Описание Открытие фонтана состоялось 4 июня 2009 года. Он имеет площадь около 1 гектара. В бассейне размером 115x108 метров установлены 300 кранов различных размеров, типов и форм, которые под давлением выбрасывают воду на высоту 40 метров. Фонтан впечатляет и в течение дня, однако эффектнее ночные шоу. Фонтан освещается ночью восьмьюстами разноцветными огнями. Фонтан работает с марта по октябрь. В зимнее время его бассейн используется в качестве ледяного катка. Примечания Ссылки Сайт фонтана (пол.)
Вроцлавський фонтан

Вроцлавський фонтан (пол. Wrocławska Fontanna) — музичний фонтан, що знаходиться у Вроцлаві близько до Зали Століття. Знаходиться на виставкових територіях, що мають історичну та культурну цінність. Фонтан вважається найбільшим у Польщі. Відкриття фонтану відбулося 4 червня 2009 року. Він має площу близько 1 га. У басейні розміром 115x108 метрів встановлені 300 кранів різних розмірів, типів і форм, які під тиском викидають воду на висоту 40 метрів. Фонтан вражає і протягом дня, проте нічні шоу ефектніші. Фонтан освітлюється вночі 800-ми різнокольоровими вогнями. Фонтан працює з березня по жовтень. В зимовий час його басейн використовується в якості льодової ковзанки. Примітки Посилання Офіційний сайт фонтану [Архівовано 22 лютого 2020 у Wayback Machine.](пол.)
Landschaftsschutzpark Wrzelowiec

Der Landschaftsschutzpark Wrzelowiec (polnisch: Wrzelowiecki Park Krajobrazowy) ist ein Naturschutzgebiet in Polen, das der Kategorie Landschaftsschutzpark zugeordnet ist. Der im Jahr 1990 eingerichtete Park liegt im Kleinpolnischen Weichseldurchbruch in Ostpolen und hat eine Fläche von 49,89 km² sowie eine Pufferzone von 136,25 km². Charakteristisch für den Park ist die Fluss- und Hügellandschaft der Kleinpolnischen Hochebenen. Literatur Małgorzata Walczak: Parki krajobrazowe i rezerwaty. Videograf II, 2004. ISBN 83-7183-303-2. (polnisch) Weblinks Homepage
Wrzelowiecki Park Krajobrazowy

Wrzelowiecki Park Krajobrazowy – park krajobrazowy położony w powiecie opolskim (województwo lubelskie), obejmujący północno-zachodnią część Wzniesień Urzędowskich. Utworzony w 1990 roku. Powierzchnia parku wynosi 49,89 km², natomiast jego otulina liczy 136,25 km². Geologia Park obejmuje część prawego zbocza doliny Wisły, gdzie w odsłoniętych skałach kredowych występują liczne skamieniałości zwierząt (m.in. gąbki, małże, korale i amonity). Znaczną część gleb stanowią żyzne gleby brunatne, stąd na obszarze Parku od dawna rozwija się sadownictwo. Fauna i flora Ponad 38% powierzchni Parku zajmują lasy grabowo-dębowe i bory sosnowo-dębowe. Występują w nich rzadkie i chronione gatunki roślin jak: lilia złotogłów, tojad mołdawski, widłak jałowcowaty. W Parku żyje wiele gatunków zwierząt leśnych m.in. orzesznice, borsuki i kuny. Niedaleko wsi Kaliszany, na tzw. Wyspach Kaliszańskich znajduje się cenna ostoja ptactwa wodno-błotnego. Walory kulturowe Na terenie Parku znajdują się m.in. następujące atrakcje turystyczne: Kluczkowice – pałac z XIX wieku, zbudowany według projektu Stanisława Witkiewicza, z parkiem Józefów nad Wisłą – barokowy zespół pobernardyński fundacji Józefa Potockiego z I połowy XVIII wieku: pałac z XIX wieku i pozostałości zamku z XVII wieku Rybitwy – kościół z pocz. XVII wieku, w stylu tzw. renesansu lubelskiego, z przybudowaną neogotycką kaplicą grobową generała Niesiołowskiego z poł. XIX wieku Wrzelowiec – kościół parafialny z lat 1777–1784, klasycystyczny, kaplica grobowa Kleniewskich z 1920 roku, zabytkowa zabudowa z przełomu XIX i XX wieku Piotrawin – gotycki kościół z lat 1440–1441, fundacji kardynała Zbigniewa Oleśnickiego i kaplica z tego samego okresu nad grobem Piotrowina, wskrzeszonego według legendy przez św. Stanisława. W budynku plebanii muzeum parafialne z unikatowym zbiorem obrazków wotywnych z XVII wieku Chruślina – pomnik bitwy z powstania styczniowego Przypisy Bibliografia Artur Pawłowski, Wrzelowiecki Park Krajobrazowy. Lublin, [ok. 2000]. ISBN 83-910493-5-3
Wszewilki

Wszewilki [fʂɛˈvilki] is a village in the administrative district of Gmina Milicz, within Milicz County, Lower Silesian Voivodeship, in south-western Poland. References External links "Population: Size and Structure by Administrative Division". Poland Central Statistical Office (GUS) (in Polish). 2007-12-31. Retrieved 2008-08-09.
Wszewilki

Wszewilki (niem. Ziegelscheune) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Milicz. Podział administracyjny W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego. Znane osoby Ze wsi pochodzi Jan Pająk (ur. 1946). Przypisy
Вшевількі

Вшевількі (пол. Wszewilki, нім. Ziegelscheune) — село в Польщі, у гміні Мілич Мілицького повіту Нижньосілезького воєводства. Населення — 640 осіб (2011). У 1975-1998 роках село належало до Вроцлавського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Wyrąb Karwacki

Wyrąb Karwacki (prononciation : [ˈvɨrɔmp karˈvat͡ski]) est un village polonais de la gmina de Przasnysz dans le powiat de Przasnysz de la voïvodie de Mazovie dans le centre-est de la Pologne. Il se situe à environ 8 kilomètres à l'est de Przasnysz (siège de le powiat et de la gmina) et à 89 kilomètres au nord de Varsovie (capitale de la Pologne). Histoire De 1975 à 1998, le village appartenait administrativement à la voïvodie d'Ostrołęka. Références Portail de la Pologne
Wyrąb Karwacki

Wyrąb Karwacki – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie przasnyskim, w gminie Przasnysz. Ma status sołęctwa. Mieszkańcy wsi należą do rzymskokatolickiej parafii św. Stanisława Biskupa w Świętym Miejscu lub do parafii Chrystusa Zbawiciela w Przasnyszu. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego. Przypisy
Виромб-Карвацький

Виромб-Карвацький (пол. Wyrąb Karwacki) — село в Польщі, у гміні Пшасниш Пшасниського повіту Мазовецького воєводства. Населення — 114 осіб (2011). У 1975-1998 роках село належало до Остроленцького воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Wólka Pracka

Wólka Pracka (prononciation : [ˈvulka ˈprat͡ska]) est un village polonais de la gmina de Piaseczno dans le powiat de Piaseczno de la voïvodie de Mazovie dans le centre-est de la Pologne. Le village compte approximativement une population de 125 habitants en 2013. Histoire De 1975 à 1998, le village appartenait administrativement à la voïvodie de Varsovie. Références Portail de la Pologne
Вулька-Працька

Вулька-Працька (пол. Wólka Pracka) — село в Польщі, у гміні Пясечно Пясечинського повіту Мазовецького воєводства. Населення — 167 осіб (2011). У 1975-1998 роках село належало до Варшавського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Władysław Szafer Institute of Botany of the Polish Academy of Sciences

The Władysław Szafer Institute of Botany (Instytut Botaniki im. Władysława Szafera, Polish) in Kraków, Poland is a major European herbarium containing a collection of over 650,000 vascular plants, bryophytes, algae, fungi, lichens, and various plant fossils. The vascular plant specimens are primarily from Central Europe with a specialization in alpine plants. The bryophytes are Polish, Antarctic and subAntarctic, and East African. The fossil plants are largely Central European. Main publications include Acta Palaeobotanica, and the Polish Botanical Journal. The herbarium was established in the 1950s by professor of botany and paleobotany, Władysław Szafer, at the Jagiellonian University in Kraków. References External links Website (in English) Website (in Polish)
Instytut Botaniki im. Władysława Szafera Polskiej Akademii Nauk

Instytut Botaniki im. Władysława Szafera Polskiej Akademii Nauk – ośrodek badawczy z zakresu botaniki Polskiej Akademii Nauk znajdujący się w Krakowie w dzielnicy II Grzegórzki przy ul. Lubicz 46, na Wesołej. W skład Instytutu wchodzi 5 zakładów: Ekologii, Fykologii, Mikologii, Paleobotaniki, Systematyki oraz 2 pracownie: Briologii, Lichenologii. Historia 5 października 1953 roku został utworzony Zakład Botaniki jako samodzielna placówka naukowo-badawcza w Krakowie. Inicjatorem powstania był profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego Władysław Szafer. 5 kwietnia 1956 roku uchwałą Prezydium Rządu PRL Zakład Botaniki został przekształcony w Instytut Botaniki. 1957, utworzenie Pracowni Lichenologii, której kierownikiem zostaje prof. Józef Motyka (1957-1962). 10 czerwca 1986 roku Sekretariat Naukowy PAN nadał Instytutowi imię Władysława Szafera. Dyrektorzy IB PAN Lista dyrektorów IB PAN: Władysław Szafer w latach 1953–1960 Bogumił Pawłowski w latach 1961–1968 Adam Jasiewicz w latach 1969–1983 Kazimierz Zarzycki w latach 1984–1990 Leon Stuchlik w latach 1990–1999 Zbigniew Mirek w latach 1999–2011 Konrad Wołowski Lucyna Śliwa Zobacz też Biblioteka Instytutu Botaniki w Krakowie Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa Instytutu Botaniki PAN w Krakowie Instytut Botaniki im. Władysława Szafera Polskiej Akademii Nauk w archiwalnej bazie instytucji naukowych portalu Nauka Polska (OPI).
Włodowice Palace

Włodowice Palace is a ruined Baroque palace situated in Włodowice, Poland. History It was built on the spot of a wooden manor owned by the Firlej family. The first building was destroyed during the Polish-Swedish war in 1655-1660. The brick and stone palace was founded by the castellan of Kraków, Stanisław Warszycki at the end of 17th century (between 1669 and 1681). It was a two-storey baroque building with basements and an attic, covered with a mansard roof. It can be seen as a representation of an entre cour et jardin type of manor. In front of the palace there used to be a court with the entrance gate and behind the building there was a garden situated on the slope of the hill. In the 18th century the palace was owned by the Męciński family who redecorated the insides in classicist style. In the 1850s the new owners of the palace were the Poleski family. Michał Poleski, scientist and insurgent of the January Uprising in 1863, created a private agronomic school that was located on the second storey of the palace. One of the chambers was changed into a chemistry and physics laboratory, another one contained a library. The school existed here between 1870 and 1880. Probably around the turn of the 20th century the palace was rebuilt in a neogothic style. The last owner of the palace was Countess Maria Elwira O’Rourke, from a Polish noble family of Irish origin. She left Włodowice probably in 1927 or 1928, selling the palace to a local family. The present condition of the palace is a result of two fires that occurred in 1935 and 1956, along with negligent ownership. Bibliography Górski U. J., Zamek ogrodzieniecki w Podzamczu i okolice, Prodrym, Sosnowiec 1993. Katalog zabytków sztuki w Polsce t. 6: Województwo katowickie, z. 15: Powiat zawierciański, red. K. Dżułyńska, A. M. Olszewski, Instytut Sztuki PAN – Wojewódzki Konserwator Zabytków, Warszawa – Katowice 1962. External links A. Muc, M. Walker, Zespół pałacowo-parkowy we Włodowicach, Śląskie Centrum Dziedzictwa Kulturowego w Katowicach Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine
Pałac we Włodowicach

Pałac we Włodowicach – zrujnowany pałac, położony we Włodowicach. Historia Pierwotnie był tu modrzewiowy dwór należący do rodziny Firlejów, spalony podczas potopu szwedzkiego. Na jego miejscu w drugiej połowie XVII wieku (prawdopodobnie w latach 1669–1681) kasztelan krakowski Stanisław Warszycki wzniósł murowany pałac w stylu polskiego baroku. Zgodnie z informacją zawartą w Dyariuszu wyprawy wiedeńskiej królewicza Jakuba Sobieskiego, 26 lipca 1683 r. w pałacu przebywał król Jan III Sobieski. Pierwotny piętrowy budynek, podpiwniczony i kryty dachem mansardowym był przebudowywany w kolejnych stuleciach, nie tracąc jednak swojego barokowego charakteru. Od frontu ulokowany był dziedziniec, za budynkiem rozciągał się natomiast ogród, co sprawia, iż w całym założeniu możemy dopatrywać się nawiązań do francuskich zespołów Entre cour et jardin. W XVIII w. pałac należał do rodziny Męcińskich, którzy zmienili wystrój wnętrz, nadając im wygląd klasycystyczny. W tym samym stuleciu, a dokładnie 12 marca 1734 r. nocował tu król August III Sas. W wieku XIX przeszedł w ręce rodziny Poleskich. Michał Antoni Kazimierz Poleski, przyrodnik, uczestnik powstania styczniowego, który osiadł we Włodowicach ok. 1870 r., utworzył tu wyższą szkołę agronomiczną z laboratorium chemicznym i fizycznym, obszerną biblioteką oraz kolekcją minerałów i okazów flory jurajskiej. Najprawdopodobniej na przełomie XIX i XX wieku dokonano przebudowy, która nadała budowli cechy neogotyckie. Na skutek pożarów z 1924 i 1956 r. (ten drugi trwał 6 dni) oraz wieloletnich późniejszych zaniedbań pałac znajduje się w stanie ruiny. Obecnie obiekt jest własnością skarbu państwa. Pałac i oficyna figurowały w rejestrze zabytków nieruchomych od 1967 roku, ale zostały z niego skreślone odpowiednio 10 września 1989 roku i 10 lutego 2010 roku. Od tego momentu w rejestrze zabytków figurowały jedynie pozostałości parku pałacowego (nr rej. A/1255/23). Ruiny pałacu ponownie wpisano do rejestru zabytków nieruchomych decyzją z 31 sierpnia 2023 (nr rej. A/1254/23). Przypisy Bibliografia U. J. Górski, Zamek ogrodzieniecki w Podzamczu i okolice, Prodrym, Sosnowiec 1993. Katalog zabytków sztuki w Polsce t. 6: Województwo katowickie, z. 15: Powiat zawierciański, red. K. Dżułyńska, A. M. Olszewski, Instytut Sztuki PAN – Wojewódzki Konserwator Zabytków, Warszawa – Katowice 1962. A. Muc, Zespół pałacowo-parkowy we Włodowicach, „Wiadomości konserwatorskie województwa śląskiego”, t. 3, Śląski Wojewódzki Konserwator Zabytków – Śląskie Centrum Dziedzictwa Kulturowego, Katowice 2011, ISBN 978-83-85871-62-0, s. 203–224. Linki zewnętrzne A. Muc, M. Walker, Zespół pałacowo-parkowy we Włodowicach, Śląskie Centrum Dziedzictwa Kulturowego w Katowicach
Soldatenfriedhof Zakopane

Der Soldatenfriedhof Nr. 378 in Zakopane wurde während des Ersten Weltkriegs errichtet. Er ist Teil des Neuen Friedhofs. Die Nummer 378 bezieht sich auf die Nummerierung der Soldatenfriedhöfe in Westgalizien. Geschichte Der Friedhof wurde bereits kurz nach Kriegsausbruch 1914 als Soldatenfriedhof in Westgalizien angelegt. An der Ostfront gefallene Soldaten der k. und k. Monarchie wurden hier in zwei Massengräbern bestattet. Lage Der Friedhof befindet sich im Zentrum Zakopanes und ist über die Zakopianka angeschlossen. Andere Friedhöfe in Zakopane Alter Friedhof in Zakopane Neuer Friedhof in Zakopane Jüdischer Friedhof in Zakopane Weblinks cmentarze.1wojna.pl
Cmentarz wojenny nr 378 – Zakopane

Cmentarz wojenny nr 378 w Zakopanem – zabytkowy, nieczynny cmentarz z I wojny światowej znajdujący się w Zakopanem. Zaprojektowany został przez nieznanego architekta i utworzony w 1914 roku jako kwatera wojskowa na cmentarzu parafialnym. Pochowano na nim 18 żołnierzy austro-węgierskich w 2 grobach zbiorowych. Cmentarz jest w bardzo dobrym stanie. Na pomniku znajduje się inskrypcja w języku niemieckim: Bibliografia Metryka cmentarza
Воинское кладбище № 378 (Закопане)

Памятник культуры Подкарпатского воеводства, регистрационный номер А-467/M от 16 апреля 2009 года. Воинское кладбище № 378 — Закопане (пол. Cmentarz wojenny nr 378 - Zakopane) — воинское кладбище, находящееся на территории Нового кладбища в городе Закопане, Подкарпатское воеводство. Кладбище входит в группу Западногалицийских воинских захоронений времён Первой мировой войны. Воинский некрополь занимает часть квартала XIII Нового кладбища. На кладбище похоронены военнослужащие Польских легионов Австрийской армии, погибшие во время Первой мировой войны. Памятник Подкарпатского воеводства. История Кладбище было основано Департаментом воинских захоронений К. и К. военной комендатуры в Кракове в 1915 году на территории Нового кладбища в Закопане. На кладбище площадью 30 квадратных метра находится две братских и несколько десятков индивидуальных могил, в которых похоронены военнослужащие I, II и III бригад Польских легионов. На кладбище производились захоронения польских легионеров, умерших и после Первой мировой войны. В период между мировыми войнами на кладбище были захоронены останки польских генералов Анджея Галицы, Мариана Янушайтиса-Жеготы и Мечислава Боруты-Спеховича. 16 апреля 2009 года воинское кладбище было внесено в реестр памятников Подкарпатского воеводства (№ А — 467/M). Источник Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Ссылки Метрика кладбища (пол.)
Baltische Philharmonie (Danzig)

Die Baltische Philharmonie (Polska Filharmonia Bałtycka im. Fryderyka Chopina w Gdańsku) ist eine Konzerthalle in Danzig auf der Bleihofinsel (Ołowianka). Sie entstand in den Jahren 1996 bis 2002. Geschichte Das Orchester entstand ursprünglich im Jahr 1945 als „Städtisches Symphonisches Orchester“ mit Sitz in Sopot. Nach der Verstaatlichung 1949 wurde es in „Staatliche Baltische Philharmonie“ umbenannt. Nach dem Zusammenschluss mit dem Opernstudium entstand die „Staatliche Baltische Oper und Philharmonie“. Seit 1993 ist die Philharmonie wieder selbständig. Das Gebäude, in dem sich die baltische Philharmonie heute befindet, wurde zwischen 1897 und 1898 als Elektrizitätswerk mit neogotischer Fassade errichtet. Nachdem das Werk 1996 stillgelegt worden war, wurde es anschließend zwischen 1996 und 2002 als Konzerthaus eingerichtet. Das erste Konzert im Haus fand 2002 im „Kammermusiksaal“ statt, anschließend wurde der Bau bis 2006 schrittweise fertiggestellt. Der große Konzertsaal enthält 1100 Sitzplätze. Generaldirektor war bis 2008 der Organist und Leiter des Internationalen Olivaer Orgelmusikfestivals, Roman Perucki. Im Jahre 2008 wurde der 1961 in Berlin geborene Kai Bumann der Künstlerische Direktor. Bumann war in der Saison 1997/1998 Künstlerischer Direktor der Krakauer Oper. Weblinks Baltische Philharmonie (polnisch)