NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Myśliborzu

Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Myśliborzu – rzymskokatolickie miejsce kultu, kościół pw. Świętego Krzyża, zbudowany w l. 1905–1907 przez polskich robotników, pracujących na tych ziemiach. Świątynia od początku była kościołem katolickim. Kościół jest budowlą neogotycką, zbudowaną z cegły. Szczyt wschodni zakończony jest schodkowo, zachodni ozdobiony jest blendami. Kościół posiada emporę organową oraz sklepienie sieciowe w nawie głównej. W prezbiterium zachowało się pierwotne wyposażenie w postaci neogotyckiego, drewnianego ołtarza i jednego witrażu. Neogotycki jest także ołtarz boczny, ambona (przerobiona), empory. W 1992 w osi głównej kościoła dobudowano dopasowaną stylowo kruchtę, przez co powierzchnia kościoła wzrosła o ok. 30% 1 sierpnia 1993 r. ks. abp Marian Przykucki wprowadził relikwie św. Faustyny Kowalskiej i ustanowił kościół Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Znajdujący się przy sanktuarium klasztor jest domem macierzystym Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego, które przebywają tu od 27 lipca 1947. Z aktu erekcyjnego: "Kościół i klasztor, wymienione w proroczej wizji bł. Siostry Faustyny i opisane w Dzienniczku wydają się być miejscem wskazanym przez Opatrzność dla szczególnej czci Miłosierdzia Bożego i oparciem dla Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego". Bibliografia Jerzy Kosacki, Bogdan Kucharski, "Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik", Sport i Turystyka, Warszawa 2001, ISBN 83-7200-583-4 Linki zewnętrzne Sanktuarium Miłosierdzia Bożego i Dom Macierzysty Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego w Myśliborzu
Divine Mercy Sanctuary (Białystok)

Divine Mercy Sanctuary in Białystok (Polish: Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Białymstoku) is a Roman Catholic church in the district of Białostoczek District at the plac Błogosławionego Księdza Michała Sopoćki 1. History In August 1982, the Municipal National Council (the city's municipal council) received a letter asking for permission to build a church. This was requested by the residents from Poleska Street. The positive answer came after a few months, in December of the same year. This took place after previous unsuccessful attempts by priest Zbigniew Krupski to obtain permission to build a temple at Poleska Street. It was erected in 1984. In September 1980, an independent pastoral institution of St. Family, separated from the parish of the Assumption of the Blessed Virgin Mary. On December 22, 1981, additional land for the construction of a church was included in the Spatial Development Plan of the City of Białystok. Due to this situation, in 1982 the Parish of Holy Family based at Ogrodowa street separated from the parish of the Assumption of the Blessed Virgin Mary and additionally from the parish of St. Rocha. In 1982, a competition was announced for the design of a new branch church in the district. Białystok. The competition was won by the project of Andrzej Nowakowski from Białystok and Janusz Pawłowski from Olecko. On April 27, 1984, the area for the construction of the church was consecrated, and on May 17, the parish received permission to build a church and a catechetical building. In September 1986, the catechetical building was put into use, and on December 22, 1986, Bishop Edward Kisiel consecrated the lower church of Divine Mercy at Radzymińska street. Due to the fact that the newly established parish did not have apartments for priests, the construction of a rectory began in 1988. On November 30, 1988, the mortal remains of the Servant of God, Fr. Michał Sopoćko were moved from the parish cemetery and placed in a special crypt in the lower church - the Sanctuary. On June 24, 1990, the parish of the Holy Family was divided and a new parish of Divine Mercy was established, covering the area of the Białostoczek estate. In 1988 the remains of Michał Sopoćko, the spiritual director of Faustina Kowalska, was moved here. In 1993 also a relic of Faustina Kowalska was set. In 1996 besides the church the papal altar from 1991 was reconstructed. Consecration of the church was held in 2007. On September 28, 2008 the solemn beatification of Michał Sopoćko took place here. Among others, cardinals Angelo Amato, Stanisław Dziwisz, Audrys Bačkis and Józef Glemp, about 100 bishops as well as presidents of Poland: Ryszard Kaczorowski, Lech Kaczyński and Bronisław Komorowski were present. See also Michał Sopoćko Faustyna Kowalska Divine Mercy (Catholic devotion) Divine Mercy Sanctuary (Kraków) External links The website of the archdiocese of Białystok
Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Świebodzinie

Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Świebodzinie – rzymskokatolicka świątynia należąca do parafii Miłosierdzia Bożego w Świebodzinie, dekanatu Świebodzin – Miłosierdzia Bożego, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowana w Świebodzinie. Jednono z jedenastu sanktuariów należących do diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Historia Podczas wizytacji 27 listopada 1987 r. ks. bp dr Józef Michalik polecił ks. Sylwestrowi Zawadzkiemu – proboszczowi parafii M.B. Królowej Polski budowę kaplicy lub kościoła na os. Łużyckim w Świebodzinie. Podczas polowej mszy św. 16 kwietnia 1994 r. ks. bp dr Adam Dyczkowski poświęcił i wmurował kamień węgielny kościoła pw. Miłosierdzia Bożego. Wybudowany kościół poświęcił 20 grudnia 1998 r. ks. bp Paweł Socha, a 25 sierpnia 1999 r. ks. bp dr Adam Dyczkowski podpisuje dekret erekcji parafii pw. Miłosierdzia Bożego. Sanktuarium konsekrował 22 listopada 2008 r. ks. bp dr Stefan Regmunt. Inicjatorem powstania sanktuarium jest ks. prałat mgr Sylwester Zawadzki, także pomysłodawca i realizator budowy pomnika Chrystusa Króla w Świebodzinie. Od 2023 kustoszem sanktuarium i proboszczem parafii jest ks. kan. Paweł Bryk. Historia kultu Geneza kultu Miłosierdzia Bożego związane jest z objawieniem, jakie miała św. Faustyna, które otrzymała w celi płockiego klasztoru od Jezusa Chrystusa. Chrystus nakazał namalować obraz na Swoje podobieństwo i podpisać słowami „Jezu, ufam Tobie”. Później złożył obietnicę dla modlących się do Miłosierdzia Bożego – zwycięstwa nad nieprzyjaciółmi duszy oraz łaskę szczęśliwej śmierci. Warunkiem ma być czynienie miłosierdzia bliźnim: czynem, dobrym słowem lub modlitwą. Modlitwą przewodnią kultu jest Koronka do Miłosierdzia Bożego, odmawiana na paciorkach różańca. Nabożeństwem kultu Miłosierdzia Bożego jest Godzina Miłosierdzia Bożego, odprawiana w piątki od godz. 15-tej do 16-tej. Papież Jan Paweł II ustanowił czas odpustu na drugą niedzielę wielkanocną, zgodnie z nakazem objawienia. Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Świebodzinie
Kościół Najświętszej Rodziny

Kościół Najświętszej Rodziny w Krakowie – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy XII Bieżanów-Prokocim przy ul. Aleksandry 1. Historia kościoła Kościół został wzniesiony w latach 1983–1992. Jest to postmodernistyczna budowla w kształcie rotundy, przykryta kopułą z krzyżem na szczycie. Projektantem, wykonanej z cegły świątyni był architekt Janusz Gawor. Wnętrze kościoła zaprojektował Wincenty Kućma. W 1994 kard. Franciszek Macharski nadał mu tytuł Sanktuarium Najświętszej Rodziny. Prace budowlane zakończono na początku lat 90. XX wieku, natomiast prace wykończeniowe trwały do 2008 roku. Ostatnim etapem wieńczącym budowę było wykonanie ołtarza, budowanego od roku 2004. Projektantem ołtarza wykonanego z drewna lipowego był prof. Wincenty Kućma. Podczas mszy świętej w niedzielę Najświętszej Rodziny (28 grudnia 2008 roku) ks. kard. Stanisław Dziwisz dokonał konsekracji krzyżmem świętym Sanktuarium.Parafia należy do dekanatu Kraków-Prokocim archidiecezji krakowskiej. Linki zewnętrzne strona internetowa Sanktuarium najświętszej Rodziny. [dostęp 2017-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-16)].
Sanktuarium Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Czastarach

Sanktuarium Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Czastarach – sanktuarium maryjne znajdujące się we wsi Czastary w diecezji kaliskiej. Historia kościoła Pierwszy drewniany kościół pw. Narodzenia NMP został w 1754 roku odbudowany przez księcia Aleksandra Sułkowskiego. W kościele tym było pięć ołtarzy, między innymi w południowej kaplicy z obrazem Narodzenia NMP, uważanym za słynący łaskami. Kościół ten w spalił się w 1845 roku.Na jego miejscu w 1847 roku został zbudowany obecny kościół murowany z cegły, trójnawowy, w stylu klasycystycznym. Fundatorem był właściciel wsi Parcice Leopold Trepka po konwersji z kalwinizmu na katolicyzm. Kościół ten 11 października 1886 roku konsekrował biskup kujawski Aleksander Bereśniewicz. Odpust 8 września ściągał zawsze wielu wiernych, także z okolicznych parafii. W 1903 roku ksiądz proboszcz Apolinary Kukowski zakupił nowy obraz Matki Bożej Częstochowskiej do głównego ołtarza, który znajduje się na nim do dziś. W czasie II wojny światowej Niemcy zamienili kościół na spichlerz a zakrystię na areszt. Obok świątyni stoi murowana organistówka z 1. poł. XX w., w której podczas okupacji hitlerowskiej była siedziba posterunku żandarmerii i miejsce kaźni. Łańcuchy i kajdany przetrwały do dziś i są eksponowane we wnętrzu świątyni. Po wojnie pierwszy proboszcz ks. Mieczysław Piega odnowił obraz. Do roku 1953 odpusty 8 września odbywały się bez większych przeszkód. W następnych latach władze Polski Ludowej utrudniały wiernym przybycie do Czastar na odpust. Organy Organy wybudował Jan Spiegel ok. 1885 roku. Na dmuchawie jest plakietka Stefana Fiołki, który najpóźniej w latach 70. remontował ten instrument. W 2016 roku z inicjatywy ks. proboszcza Jacka Kalferszta przeprowadzono remont kapitalny organów. Wymieniono zniszczone ławeczki piszczałkowe, instrument zabezpieczono środkami chemicznymi przeciw drewnojadom i nastrojono. Wyremontowano miech. Dyspozycja instrumentu: Przypisy Bibliografia Gmina Czastary na portalu turystycznym województwa łódzkiego
Basilika Mariä Heimsuchung (Albendorf)

Die Basilika Mariä Heimsuchung (polnisch Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny) ist eine römisch-katholische Wallfahrtskirche in Wambierzyce (deutsch Albendorf) in Polen. Die Kirche mit dem Patrozinium Mariä Heimsuchung gehörte seit Anbeginn zusammen mit der Grafschaft Glatz zum Bistum Prag, das 1344 zum Erzbistum erhoben wurde. 1936 wurde sie in den Rang einer Basilika minor erhoben. Nach dem Zweiten Weltkrieg 1945 gelangte sie zusammen mit Schlesien an Polen. Erst 1972 wurde sie durch päpstliche Anordnung in das Erzbistum Breslau eingegliedert. Sie ist als Kulturdenkmal geschützt. Geschichte Die jetzige Basilika wurde zwischen 1715 und 1723 im Stil des Barock erbaut. Sie befindet sich auf einem Hügel, auf dem im 12. Jahrhundert eine aus Holz gefertigte Marienstatue stand. Nach einer Chronik von 1218 erlangte der blinde Jan dort sein Augenlicht zurück. Danach wurde die Statue als wundertätig verehrt und von vielen Gläubigen aufgesucht. 1263 wurde auf dem Hügel eine Holzkirche errichtet, die in den Hussitenkriegen zerstört wurde. Der vom Grundherrn Ludwig von Pannwitz errichtete Neubau aus Backstein wurde 1512 geweiht, jedoch während des Dreißigjährigen Krieges wieder zerstört. Zur Förderung der Wallfahrt begann Daniel Paschasius von Osterberg den Bau einer dreischiffigen Basilika nach den damaligen Vorstellungen vom herodianischen Tempel. Diese wurde 1710 geweiht, hatte wegen Baumängeln aber keinen Bestand. Nach Abtragung des baufälligen Vorgängerbaus wurde zwischen 1715 und 1723 von Graf Franz Anton von Götzen die heutige Kirche erbaut. 1936 verlieh Papst Pius XI. der Kirche den Rang einer Basilica minor. Im August 1987 krönte Kardinal Stefan Wyszyński die Marienstatue, die seitdem als „Königin der Familien“ verehrt wird. Auf der gegenüberliegenden Talseite, jenseits des Baches Cedron, befindet sich der Kalvarienberg. Er besteht aus 45 Kapellen und Bildwerken und wurde ebenfalls von Daniel Paschasius von Osterberg nach seinen Jerusalemfahrten angelegt. Seit der zweiten Hälfte des 18. Jahrhunderts wurde Albendorf wegen seiner religiösen Anlagen als „Schlesisches Jerusalem“ bezeichnet. Architektur Die 54 Meter breite Renaissance-Fassade erhebt sich über einer breiten Freitreppe mit 33 Stufen, die für die Lebensjahre Jesu stehen. Die Schaufassade kann abends mit etwa 1300 Lampen illuminiert werden. Die Kirche ist als Zentralbau auf acht mächtigen Pfeilern auf einem ovalen Grundriss ausgeführt. In der Gnadenkapelle zeigt der barocke Hochaltar mit den hll. Anna und Joachim auf den Pforten das auf 1380 datierte Marienbildnis, eine 28 Zentimeter hohe Statue aus Lindenholz. Der aus Wien stammende Glatzer Bildhauer Karl Sebastian Flacker schuf im Hauptschiff zwei prachtvolle Barockaltäre für Antonius von Padua und den böhmischen Landesheiligen Johannes Nepomuk sowie die Magnifikat-Kanzel mit Marienfigur und in der Bekrönung mit Personifizierungen der vier Kontinente. Das Deckengemälde von J. Bonora stellt „Mariä Heimsuchung“ dar. Zahlreiche Votivgaben zeugen von Gebetserhörungen. Siehe auch Geschichte der Wallfahrtskirche Weblinks Einzelnachweise
Basilica of the Visitation, Wambierzyce

Basilica of the Visitation (Polish: Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, Sanktuarium Wambierzyckiej Królowej Rodzin, German: Basilika Mariä Heimsuchung) is a Baroque basilica minor located in Wambierzyce, Poland. The basilica was built between 1715 and 1723. It was given the status of a basilica minor by Pope Pius XI in 1936. History The present basilica is located on a hill, where in the twelfth-century, stood a wooden figure of Mary, the Mother of God. According to a chronicle from 1218, the blind Jan from Raszewo (Jan z Raszewa) regained his sight there. After the event, many pilgrims began visiting the area. Shortly afterwards, an altar, together with candlesticks and a baptismal font, was placed by the statue under the tree. In 1263, a wooden church was built on the hill. In 1512, Ludwik von Panwitz raised a greater church, constructed out of brick. However, the church was destroyed during the Thirty Years' War. Between 1695 and 1711, a new church was built, but quickly began to crumble and was deconstructed in 1714. Between 1715 and 1723, another church was built by Count Franciszek Antony von Goetzen, which stands to the present day. In 1936, Pope Pius XI gave the basilica the status of basilica minor. In August 1987, Cardinal Stefan Wyszyński had crowned the statue of Mary, the Mother of God, giving her the name of Wambierzyce Queen of Families (Wambierzycka Królowa Rodzin). References
Basílica de la Visitación (Wambierzyce)

La Basílica de la Visitación de la Santísima Virgen María, Santuario de la Reina de las Familias de Wambierzyce, Patrona de la Tierra de Kłodzko​ (polaco: Sankturarium Wambierzyckiej Królowej Rodzin, alemán: Wallfahrtskirche Albendorf): basílica barroca situada en Wambierzyce, cerca de Radków, en el distrito de Kłodzko. Fue construida en los años 1715-1723. En el año 1936 el papa Pío XI le concedió el título de basílica menor. Se registró como monumento el 2 de enero de 1950.​ Historia La actual basílica se levanta sobre una colina en la que en el siglo XII se colocó una estatua de la Virgen María en un nicho de un alto árbol. Según las crónicas, en 1218 el ciego Juan de Raszewo recuperó la vista en el lugar. Tras este acontecimiento, muchos peregrinos comenzaron a viajar a Wambierzyce. Pronto se erigió un altar bajo el árbol con la estatua, y, a los lados, un candelabro y una pila bautismal. En 1263 se construyó una iglesia de madera en la colina. En el año 1512 Ludwig von Panwitz erigió un templo más grande construido de ladrillo. Sin embargo, se arruinó durante la Guerra de los Treinta Años. En los años 1695-1711 se construyó una nueva iglesia por orden de Daniel von Osterberg, pero pronto empezó a desmoronarse y fue demolida en 1714. Entre los años 1715 y 1723 fue construida otra iglesia por el conde Franz Antoni von Goetzen, que se ha conservado hasta hoy en día. En 1936, el papa Pío XI le otorgó el título de basílica menor.​ El 17 de agosto de 1980, el cardenal Stefan Wyszyński coronó la estatua de la Virgen dándole el título de Reina de las Familias de Wambierzyce. Desde el 25 de junio de 2007, los franciscanos de la Provincia de Santa Jadwiga de la Orden de los Frailes Menores (polaco: Prowincja św. Jadwigi Zakonu Braci Mniejszych) prestan servicio en Wambierzyce. El primer custodio franciscano fue el padre Damian Franciszek Stachowicz OFM, y desde el 6 de julio de 2009 esta función la desempeña el padre Albert Ireneusz Krzywański OFM. Equipamiento El coro está separado de la nave por una reja. El altar principal es una obra de Karl Sebastian Flacker. En el centro hay una escultura de la Virgen con el Niño, adorada por dos ángeles. La estatua de madera de tilo tiene 28 cm. Proviene de finales del siglo XIV. En la nave del lado sur hay un púlpito barroco, obra de Karl Sebastian Flacker del año 1723. Es una ilustración del himno del Magníficat. El púlpito está coronado con la figura del Espíritu Santo, debajo de él está Madonna rodeada de ángeles. En el dosel se sientan las personificaciones de los continentes: América, Europa, Asia y África. En el cuerpo hay esculturas de los cuatro evangelistas. En los nichos del presbiterio hay altares del siglo XIX. En el lado este hay altares de San Juan Nepomuceno, San Valentín, Santa Ana, San José y San Antonio. Sobre la puerta, en la pared norte, hay pinturas de Santa Jadwiga de Silesia, Santa Otilia y Santa Apolonia, y en la pared norte hay pinturas de San Juan Sarkander, San Francisco Javier y San Carlos Borromeo.​ Referencias
Sanktuarium Wambierzyckiej Królowej Rodzin

Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, Sanktuarium Wambierzyckiej Królowej Rodzin Patronki Ziemi Kłodzkiej – barokowa bazylika znajdująca się w Wambierzycach koło Radkowa w powiecie kłodzkim. Wybudowana została w latach 1715–1723. W 1936 papież Pius XI nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej. Obiekt zarejestrowany jako zabytek 2 stycznia 1950 roku. Kościół parafialny. Historia Obecna bazylika stoi na wzgórzu, gdzie w XII w. w niszy wysokiego drzewa umieszczono figurkę Matki Boskiej. Według kronik w 1218 roku ociemniały Jan z Raszewa odzyskał w tym miejscu wzrok. Po tym zdarzeniu do Wambierzyc zaczęło podróżować wielu pielgrzymów. Wkrótce pod drzewem z figurką postawiono ołtarz, a po bokach lichtarz i chrzcielnicę. W 1263 na wzgórzu powstał drewniany kościół. W 1512 roku Ludwik von Panwitz wzniósł większą świątynię wybudowaną z cegły. Została ona jednak zrujnowana podczas wojny trzydziestoletniej. W latach 1695–1711 na zlecenie Daniela von Osterberga wybudowano nowy kościół, który jednak szybko zaczął się walić i został rozebrany w 1714 roku. W latach 1715–1723 powstała kolejna świątynia wybudowana przez hrabiego Franciszka Antoniego von Goetzena, która przetrwała do dziś. W 1936 papież Pius XI nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej. 17 sierpnia 1980 roku kardynał Stefan Wyszyński dokonał koronacji figurki Matki Bożej przy asyście kard. Sebastiano Baggio, kard. Franciszka Tomaszka i abp Henryka Gulbinowicza, nadając jej tytuł Wambierzyckiej Królowej Rodzin. Od 25 czerwca 2007 roku w Wambierzycach posługują franciszkanie z Prowincji św. Jadwigi Zakonu Braci Mniejszych. Pierwszym kustoszem franciszkańskim był o. Damian Franciszek Stachowicz OFM, a od 6 lipca 2009 funkcję tę pełni o. Albert Ireneusz Krzywański OFM. Wyposażenie Prezbiterium jest oddzielone od nawy kratą. Ołtarz główny jest dziełem Karla Sebastiana Flackera. W centrum znajduje się rzeźba Madonny z Dzieciątkiem adorowana przez dwa anioły. Figurka wykonana z drewna lipowego ma 28 cm. Pochodzi z końca XIV w. W nawie po stronie południowej znajduje się barokowa ambona, dzieło Flackera z 1723 roku. Jest ona ilustracją hymnu Magnificat. Ambonę wieńczy postać Ducha Świętego, poniżej widnieje Madonna w otoczeniu aniołów. Na baldachimie siedzą personifikacje kontynentów: Ameryki, Europy, Azji i Afryki. Na korpusie znajdują się rzeźby czterech ewangelistów. We wnękach prezbiterium umieszczono ołtarze pochodzące z XIX w. Od wschodu są to ołtarze: św. Jana Nepomucena, św. Walentego, św. Anny, św. Józefa i św. Antoniego. Ponad drzwiami na ścianie północnej wiszą obrazy św. Jadwigi Śląskiej, św. Otylii i św. Apolonii, a na ścianie północnej św. Jana Sarkandra, św. Franciszka Ksawerego i św. Karola Boromeusza. Przypisy Linki zewnętrzne Archiwalne zdjęcia kościoła w bibliotece Polona Zdjęcia, historia, legendy i architektura bazyliki w Wambierzycach
Santuário da Rainha das Famílias de Wambierzyce

Basílica da Visitação da Bem-aventurada Virgem Maria, Santuário da Rainha de Wambierzyce das Famílias da Padroeira da região de Kłodzko (Wallfahrtskirche Albendorf alemão) - uma basílica barroca localizada em Wambierzyce perto de Radków no povoado de Kłodzko. Foi construída nos anos 1715-1723. Em 1936, o Papa Pio XI deu à igreja o título de basílica menor. O objeto foi registrado como monumento em 2 de janeiro de 1950. História A atual basílica fica em uma colina, onde uma estátua da Virgem Maria foi colocada em um nicho em uma árvore alta no século XII. De acordo com as crônicas, em 1218 o cego João de Raszewo recuperou a visão neste lugar. Após este evento, muitos peregrinos começaram a viajar para Wambierzyce. Logo, foi erguido um altar sob a árvore com a estatueta, e um castiçal e uma pia batismal nas laterais. Em 1263, na colina foi construída uma igreja de madeira. Em 1512, Ludwik von Panwitz construiu um templo maior de tijolos. No entanto, foi arruinado durante a Guerra dos Trinta Anos. Nos anos de 1695-1711 uma nova igreja foi construída a pedido de Daniel von Osterberg, a qual, no entanto, rapidamente começou a ruir e foi demolida em 1714. Nos anos 1715-1723 outra igreja foi construída pelo Conde Francis Antoni von Goetzen (Alemão), que sobreviveu até hoje. Em 1936, o Papa Pio XI chamou a igreja de basílica menor. Em 17 de agosto de 1980, o cardeal Stefan Wyszyński coroou a estátua da Mãe de Deus, dando-lhe o título de Rainha das Famílias de Wambierzyce. A partir de 25 de junho de 2007, em Wambierzyce reside os Franciscanos da Província de São Jadwiga da Ordem dos Frades Menores. O primeiro curador franciscano foi o Pe. Damian Franciszek Stachowicz, OFM, e desde 6 de julho de 2009 esta função é desempenhada pelo Pe. Albert Ireneusz Krzywański, OFM. Adornos A capela-mor é separada da nave por uma treliça. O altar-mor é obra de Karl Sebastian Flacker (alemão). No centro há uma estátua de Nossa Senhora com o Menino adorado por dois anjos. A estatueta de madeira de tília mede 28 cm. A estatueta vem do final do século XIV. Na nave sul existe um púlpito barroco, obra de Flacker de 1723. É uma ilustração do hino do Magnificat. O púlpito é coroado com a figura do Espírito Santo, abaixo está a Madona rodeada de anjos. As personificações dos continentes da América, Europa, Ásia e África estão no dossel. Existem esculturas de quatro evangelistas no corpo. Nos recessos do presbitério existem altares do século 19. Do oriente encontram-se os altares: St. João de Nepomucena, St. Valentine, St. Anna, St. José e St. António. Acima da porta na parede norte, há pinturas de St. Jadwiga Śląska, St. Otylia e St. Apolônia, e na parede norte de St. João Sarkander, St. Francisco Xavier e São Charles Borromeo. Notas
Sanktuarium Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Rzeszowie

Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – katolickie sanktuarium obrządku łacińskiego w Rzeszowie na Zalesiu. Do 1946 roku była to cerkiew greckokatolicka. Przedmiotem kultu jest obraz namalowany przez nieznanego artystę, najprawdopodobniej w XVIII wieku. Na obrazie jest ukazana Maryja z Dzieciątkiem w charakterystycznym dla ikony stylu. Na odwrocie obrazu widnieje napis: Twojej miłości polecamy się Bogarodzico Dziewico. Świątynia była wybudowana jako cerkiew greckokatolicka w 1889 roku na miejscu wcześniejszych drewnianych cerkwi prawosławnych (a następnie greckokatolickich) istniejących w Zalesiu zapewne od XV w. lub wcześniej. Po II wojnie światowej większość rodzin tego wyznania przesiedlono w okolice Lwowa. W 1975 roku proboszcz Józef Sowiński, dostosował świątynię do obrządku łacińskiego. Przypisy