NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Niewodnikach

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół filialny położony w miejscowości Niewodniki, województwo opolskie, powiat opolski, gmina Dąbrowa. Kościół filialny należy do parafii św. Mikołaja w Żelaznej w dekanacie Opole-Szczepanowice, diecezji opolskiej. Historia Kościół w Niewodnikach, w źródłach pisanych wzmiankowany jest po raz pierwszy w „Die Rechnung...” – rejestrze świętopietrza w archidiakonacie opolskim z 1447 roku, i to już jako siedziba funkcjonującej w ramach archiprezbiteriatu niemodlińskiego samodzielnej parafii. Według historyków, parafia w miejscowości tej, powstała na przełomie XIII i XIV wieku, zatem pierwszy drewniany kościół w Niewodnikach powstał zapewne w okresie nieco wcześniejszym. Parafia w Niewodnikach zanikła prawdopodobnie w okresie reformacji, brak jest także w źródłach przekazu o końcu istnienia pierwotnego kościoła. Od tego czasu Niewodniki należały do parafii w Żelaznej. Obecny kościół wybudowany został w 1908 roku. Bibliografia Kloch Bogdan: Najstarsze parafie Górnego Śląska. Średniowieczna organizacja parafialna Górnego Śląska Domska Janina: Niemodlin i ziemia niemodlińska od 1224 roku do początków XX wieku, Opole-Niemodlin, 1988 Schlesiens ältere Kirchen und kirchliche Stiftungen nach ihren frühesten urkundlichen Erwähnungen. Ein Beitrag zur schlesischen Kirchengeschichte, von Hermann Neuling, Breslau, 1884, Markgraf H.: Die Rechnung über den Peterspfennig im Archidiakonat Oppeln 1447, Sonderdruck aus der Zeitschrift des Vereins für Geschichte und Altertum Schlesiens, Bd 27, 1893. Bildband Kreis Falkenberg in Oberschlesien, Druckhaus Goldammer, Scheinfeld/Mfr., 1982. Heimatbuch des Kreises Falkenberg in Oberschlesien, Heimatverein Kreises Falkenberg O/S, Peine, 1971. Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Pełczycach

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Pełczycach – rzymskokatolicki kościół parafialny w Pełczycach, w powiecie choszczeńskim, w województwie zachodniopomorskim. Należy do dekanatu Barlinek archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Historia i architektura Kościół został zbudowany w 2. połowie XIII wieku. Murowany jest z kamieni i cegły. Powstał jako budowla salowa, orientowana. W XV wieku miała miejsce przebudowa, w trakcie której znacząco poszerzono nawę w kierunku zachodnim, wymurowano nowe elewacje północną i południową, zaś od strony północnej dostawiono kaplicę. Z pierwotnego założenia pozostało jedynie prostokątnie zamknięte prezbiterium oraz fragmenty granitowych ciosów w dolnej części ściany zachodniej, z których część użyto także wtórnie przy budowie kaplicy. Po pożarze na początku XVIII wieku świątynia ponownie została przebudowana. Dobudowano wówczas drugą kaplicę przy ścianie południowej, nad zachodnią częścią nawy wzniesiono ryglową wieżę krytą hełmem, prezbiterium i kaplice boczne zwieńczono natomiast ozdobnymi, barokowymi szczytami z wolutami. W elewacji południowej zachował się zamurowany ostrołukowy portal. W ścianie wschodniej umieszczone są trzy wąskie okna ostrołukowe, z których środkowe zostało poszerzone. Okna w ścianach bocznych zostały przemurowane. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 8 września 1946 roku przez ks. Franciszka Łojka. Wnętrze i wyposażenie Wnętrze świątyni nakrywa drewniany strop ze stiukową dekoracją, otwierający się w kierunku północnej kaplicy okrągłą arkadą, a w kierunku kaplicy południowej zdwojoną arkadą. W ścianie południowej, ponad emporą kolatorską, umieszczona jest drewniana, XVIII-wieczna płaskorzeźba z herbami i dekoracją w formie liści akantu. Na ścianie zachodniej znajduje się klasycystyczna drewniana empora muzyczna z prospektem organowym. Zachowała się neogotycka chrzcielnica. Na wieży zawieszony jest dzwon z 1921 roku. XVIII-wieczny, barokowy ołtarz boczny został przeniesiony po 1945 roku z rozebranego kościoła w Niepołcku. W latach 70. XX wieku Wiktor Ostrzołek zaprojektował nowy wystrój prezbiterium oraz witraże. Współczesny ołtarz główny utrzymany jest w stylu neobarokowym. Po 1990 roku proboszcz Bolesław Dąbrowski przeprowadził w kościele prace renowacyjne i regotyzacyjne. Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Poniecu

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w mieście Poniec, przy ulicy Tadeusza Kościuszki i należący do dekanatu krobskiego w archidiecezji poznańskiej. Historia kościoła Jest to kościół gotycki, orientowany, murowany z cegły w układzie polskim, otynkowany, wzniesiony na planie silnie wydłużonego prostokąta z XV wieku z wieżą klasycystyczną o dwóch kondygnacjach, rozczłonkowaną gzymsami, pilastrami i boniowaniem, zakończoną belkowaniem z ząbkami i półkolistymi frontonami z 1800, wzniesioną z fundacji Maksymiliana Mielżyńskiego pisarza wielkiego koronnego. Wewnątrz świątyni znajdują się: chrzcielnica z 1501 i nagrobek Mikołaja Zawadzkiego z XVI wieku, na zewnątrz mieści się późnorenesansowy nagrobek marmurowy Jana Rydzyńskiego z polskim napisem. Przypisy Bibliografia Franciszek Jaśkowiak, Województwo poznańskie. Przewodnik, Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, Warszawa 1967, str. 202.
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Pyzdrach

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Pyzdrach (fara pyzdrska) – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny w Pyzdrach, w powiecie wrzesińskim, w województwie wielkopolskim. Historia Świątynia powstała na miejscu pierwotnego kościoła który wzmiankowany jest w roku 1265 jako miejsce konsekracji biskupa Poznańskiego Falenty. Pierwotny kościół został ograbiony i opustoszał po najeździe krzyżackim w roku 1331 (Bitwa pod Pyzdrami). Nową świątynię wzniesiono zapewne w trakcie odbudowy miasta w latach 1333-1339 za panowania Kazimierza Wielkiego. W roku 1525 podniesiona do rangi Kolegiaty. W 1768 i 1807 uszkodzona przez pożary. Gruntownie restaurowana w latach 1865-1870. W dwudziestoleciu międzywojennym wieża kościoła posiadała dach wieżowy rozebrany jednak chwilę przed II wojną światową ze względu na częste uderzenia piorunów. Architektura i wyposażenie Jest to trzynawowa świątynia bazylikowa, posiadająca prezbiterium zamknięte wielokątnie i wieżę od zachodu. Z lewej i prawej strony prezbiterium umieszczone są obydwie zakrystie, w południowej dotrwało do naszych czasów gotyckie sklepienie krzyżowo-żebrowe osiadające na kamiennych wspornikach i zworniku, na którym umieszczony jest rysunek Baranka Bożego. Masywna wieża zakończona jest neogotyckimi blankami z II połowy XIX wieku. Wyposażenie wnętrza głównie współczesne, starszymi elementami są m.in. kamienna chrzcielnica późnogotycka i krucyfiks z początku XVI wieku. Przypisy Bibliografia Franciszek Jaśkowiak: Województwo poznańskie. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo "Sport i Turystyka", 1967. Region Wielkopolska: Kościół pw. Narodzenia NMP w Pyzdrach
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Rajgrodzie

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Rajgrodzie – zabytkowy kościół w Rajgrodzie. Mieści się przy ulicy Piaski 2. Siedziba rzymskokatolickiej parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Rajgrodzie. Jest to świątynia wybudowana w stylu neogotyckim w latach 1905–1912. Wewnątrz kościoła znajduje się obraz Matki Boskiej Rajgrodzkiej z XVII wieku. Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Rogach

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Rogach – rzymskokatolicki kościół parafialny położony w miejscowości Rogi. Kościół należy do parafii Narodzenia NMP w Rogach w dekanacie Niemodlin, diecezji opolskiej. Historia kościoła Pierwszy kościół w Rogach wzmiankowany był już w 1335 roku. W 1685 roku poświęcona została nowa drewniana świątynia, która służyła wiernym do roku 1903. Obecny kościół parafialny zbudowano w latach 1901–1903 w stylu neoromańskim, a ufundował go właściciel dóbr niemodlińskich, hrabia Fryderyk Praschma. Stary drewniany kościół przez 90 lat stał obok, a następnie w 1996 roku został rozebrany i przeniesiony do Muzeum Wsi Opolskiej, gdzie jest przechowywany w stanie rozmontowanym do dziś; natomiast część jego wyposażenia zasiliła zbiory Muzeum Diecezjalnego w Opolu. Przypisy Bibliografia Kloch Bogdan: Najstarsze parafie Górnego Śląska. Średniowieczna organizacja parafialna Górnego Śląska Domska Janina: Niemodlin i ziemia niemodlińska od 1224 roku do początków XX wieku, Opole-Niemodlin, 1988 Schlesiens ältere Kirchen und kirchliche Stiftungen nach ihren frühesten urkundlichen Erwähnungen. Ein Beitrag zur schlesischen Kirchengeschichte, von Hermann Neuling, Breslau, 1884, Markgraf H.: Die Rechnung über den Peterspfennig im Archidiakonat Oppeln 1447, Sonderdruck aus der Zeitschrift des Vereins für Geschichte und Altertum Schlesiens, Bd 27, 1893. Linki zewnętrzne Kościół Narodzenia NMP w Rogach. nasza-wiara.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-03)].
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sanoku

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sanoku – świątynia parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w dzielnicy Dąbrówka miasta Sanok. Świątynia Decyzja-zezwolenie na wzniesienie świątyni została wydana w 1979, a konstruktorem był inż. Stanisław Janowski. Poświęcenia, wraz z wbudowaniem aktu erekcyjnego i kamienia węgielnego (pochodzącego z Watykanu, przekazanego przez papieża Jana Pawła II z grobu św. Piotr), dokonał bp Ignacy Tokarczuk 7 września 1980, zaś ukończony budynek świątyni poświęcił 5 września 1982 bp Stanisław Jakiel, który nadał jej dedykację Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. W dniu 15 czerwca 1985 kościół wizytował abp Luigi Poggi. Tablice pamiątkowe Tablica upamiętniająca jubileusz 25-lecia parafii. Odsłonięta 8 września 1991 roku. Treść inskrypcji: "1966 – 9.IX.1991 Magnificat za powstanie i XXV lat istnienia parafii Sanok – Dąbrówka wyrażają Bogu kapłani i wierni". Epitafium ks. Antoniego Szypuły, ustanowione w 2013. Inskrypcja głosi: "D.O.M. Księdzu Prałatowi Antoniemu Szypuła ur. 5 X 1928 Sołonka k. Rzeszowa, zm. 12 II 2003 Sanok. Proboszczowi parafii w latach 1976-2002. Budowniczemu kościoła parafialnego i filialnego w Czerteżu. W 10 rocznicę śmierci wdzięczni parafianie. Sanok 12.02.2013." Cmentarz Powyżej kościoła znajduje się cmentarz parafialny. W jego wschodniej części jest położona zabytkowa kaplica grobowa Rylskich i Tchórznickich z 1842. Cmentarz został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2015. Na cmentarzu zostali pochowani m.in. ks. Antoni Szypuła (1928-2003, proboszcz parafii), Ryszard Pytlowany (1959-2009, trener klubu piłkarskiego Stal Sanok), Stanisław Vogel (1954-2011, hokeista). Zobacz też Cerkiew św. Dymitra w Sanoku – obiekt sąsiadujący od strony wschodniej Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Starej Błotnicy

Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Starej Błotnicy – zabytkowa, neobarokowa świątynia wzniesiona w latach 1759–1913, kościół parafialny parafii Narodzenia NMP, Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia. Historia Świątynia została wzniesiona na wczesnośredniowiecznym grodzisku, w miejscu drewnianego kościoła pw. św. Piotra Apostoła. Inicjatorem budowy i fundatorem murowanego kościoła był ks. Sebastian Saryusz Skórkowski (1718–1781), proboszcz błotnicki i kurator parafii w Jankowicach. Architektem świątyni był, pochodzący ze Śląska, Józef Krępski. Prace budowlane, rozpoczęte w 1759 r., przerwała śmierć ks. Skórkowskiego, finansującego budowę. W chwili przerwania robót, wzniesiono mury i wieże do wysokości korony, które przykryto dachem z modrzewiowej więźby i gontu. Prace budowlane wznowiono, dzięki staraniom ks. Teofila Jakubowskiego, w 1852 r. pod kierunkiem radomskiego architekta Antoniego Kaspra Wąsowskiego (1818–1897). Do 1868 r. ukończono sklepienia, dach i południową wieżę. Wtedy to też rozebrano drewniany kościół, wokół którego wzniesiono mury nowej świątyni. W 1868 r. ówczesny biskup sandomierski Michał Józef Juszyński dokonał konsekracji kościoła. Po śmierci ks. Jakubowskiego w 1888 r. budowę kontynuował ks. Adolf Machnicki (1843–1913). Prace wykończeniowe zakończono w 1913 r. Od 8 września 2000 r. sanktuarium opiekują się ojcowie paulini. W 2001 r., z inicjatywy o. Jana Poteralskiego, przeprowadzono remont wieży północnej. Dzwony W wieży północnej zawieszone są trzy dzwony pochodzące z 1545 r. (z fundacji ks. Feliksa Dzika, proboszcza błotnickiego od 1531 r.), 1596 r. oraz 1840 r. Sygnaturka pochodzi z 1847 r. W latach 1976–1977, staraniem ks. kan. Józefa Gałana, przeprowadzono renowację świątyni. Wyposażenie Neoklasycystyczny ołtarz wielki, projektu Antoniego Wąsowskiego, został wykonany przez warszawskiego snycerza Józefa Fettera, który wykonał także ambonę. Polichromie zostały wykonane przez Kazimierza Alchimowicza w latach 1908-1910. W nawie głównej znajduje się obraz Matki Bożej Pocieszenia pochodzący najprawdopodobniej z XVI w., który został koronowany 21 sierpnia 1977 r. przez kard. Karola Wojtyłę. Przypisy Bibliografia Strona internetowa Parafii Narodzenia NMP w Starej Błotnicy Informacja na stronie Diecezji Radomskiej Architektura sakralna. Powiat białobrzeski. bialobrzegipowiat.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tymbarku

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tymbarku – murowana świątynia rzymskokatolicka we wsi Tymbark, pełniąca funkcję kościoła parafialnego miejscowej parafii. Historia Wiadomo, że drewniany kościół w Tymbarku istniał już w XV wieku. Nie ma jednak bliższych informacji ani o nim, ani o ewentualnej kolejnej świątyni, gdyż cała dokumentacja parafialna spłonęła na początku XIX wieku. W 1803 r. proboszczem został ks. Andrzej Danek i to on był inicjatorem wybudowania obecnego, murowanego kościoła na miejscu spalonego. Budowę ukończono w 1824 r. Uroczystej konsekracji dokonał 18 maja 1825 r. biskup Grzegorz Tomasz Ziegler. W ciągu swojej historii kościół był wielokrotnie remontowany i przebudowywany, m.in.: 1857 – zwieńczono wieżę hełmem, 1896 – dobudowano zakrystię ze skarbczykiem na piętrze, wymieniono pokrycie dachu z gontów na dachówkę, wzniesiono wieżyczkę na sygnaturkę, 1962-1966 – przeprowadzono renowację wnętrza i elewacji, wykonano polichromie, 1988 – przeprowadzono remont kapitalny, wykonano nowe polichromie, 1998 – dobudowano kaplice boczne pod wezwaniem Świętej Rodziny i Przemienienia Pańskiego. Opis Architektura Kościół w Tymbarku to świątynia jednonawowa z bocznymi kaplicami i węższym, krótkim prezbiterium w kształcie prostokąta. Wzniesiono go z cegły, w stylu klasycystycznym. Dach pierwotnie przykryty był gontem, który później zmieniono na dachówkę. Góruje nad nim kwadratowa wieża zwieńczona hełmem oraz niewielka wieżyczka na sygnaturkę. Wnętrze Wnętrze kościoła przykryte jest pozornym sklepieniem, wykonanym w 1925 roku. W 1962 roku ściany i strop pokryła barwną dekoracją Zofia Nawara. W 1988 dekoracja ta została zastąpiona przez polichromię zaprojektowaną i wykonaną przez Bolesława Szpechta. Ten sam artysta zaprojektował również witraże, wykonane następnie w pracowni Anny i Janusza Zarzyckich. Ołtarz główny jest neobarokowy. Wykonał go w 1888 roku rzeźbiarz z Nowego Sącza. Zdobi go szerokie retabulum z posągami św. Kingi i bł. Salomei. Pomiędzy tymi figurami umieszczono obraz Ferdynanda Olesińskiego, przedstawiający scenę narodzin Maryi. Ołtarze boczne również są neobarokowe. W jednym z nich umieszczono obraz św. Anny Samotrzeciej w sukience drewnianej z 2. poł. XVII wieku. Drugi z ołtarzy nosi wezwanie Serca Jezusowego. Znajduje się w nim figura Serca Jezusa, obraz Matki Boskiej Częstochowskiej oraz posągi św. Rocha i św. Jana Chrzciciela. Do wyposażenia tymbarskiej świątyni należą również: gotycko-renesansowa chrzcielnica z 1541, ocalała z pożaru starej świątyni, neobarokowa ambona z obrazem Chrystus Dobry Pasterz pędzla Stanisława Fischera, stacje Drogi Krzyżowej z 1883, organy wykonane w 1879 przez Tomasza Falla, sygnaturka z 1340, dzwon z 1536. Przypisy Bibliografia Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 310-314. ISBN 978-83-88383-43-4. Strona parafii w Tymbarku. tymbark.tarnow.opoka.org.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-09)].
Mariä-Geburt-Kirche (Warschau)

Die Kirche Mariä Geburt (polnisch Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny) im Warschauer Stadtteil Wola ist eine katholische Karmeliterkirche. Sie liegt an der Al. Solidarności in der Warschauer Innenstadt und ist mit dem Patrozinium Mariä Geburt der Gottesmutter Maria geweiht. Geschichte Die Kirche und das Kloster der Unbeschuhten Karmeliten wurden von 1682 bis 1732 im Stil des Barock errichtet. Den Bau verzögerte der Große Nordische Krieg, da die Schweden das Kloster besetzt hielten. Die vier Altarbilder malte Szymon Czechowicz. Während des Zweiten Weltkriegs befand sich die Kirche auf dem Gebiet des Jüdischen Ghettos und wurde entsprechend bei der Niederschlagung des Warschauer Ghettoaufstands 1943 von der SS zerstört. Sie wurde nach dem Zweiten Weltkrieg von 1951 bis 1956 wieder aufgebaut. Im Jahr 1962 wurde die Kirche im Zuge des Ausbaus der heutigen Solidarność-Allee um 21 Meter nach Norden verschoben. Weblinks Homepage
Église de la Nativité-de-la-Bienheureuse-Vierge-Marie de Varsovie

L'église de la Nativité-de-la-Bienheureuse-Vierge-Marie est une église, située Aleja Solidarności (n° 80), arrondissement de Śródmieście (centre-ville) à Varsovie. Elle sera détruite pendant la Seconde Guerre Mondiale par les SS en 1943, puis reconstruite après la guerre de 1951 à 1956. Voir aussi Liens externes Site officiel Portail de Varsovie Portail du catholicisme
Maria Geboortekerk (Warschau)

De Maria Geboortekerk (Pools: Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny) of de Karmelietenkerk in Wola is een barokke kerk gelegen in de wijk Wola van de Poolse hoofdstad Warschau. Het is een van de twee kerken van de karmelietenorde in Warschau. De kerk werd gebouwd tussen 1682 en 1732. Geschiedenis De kerk en het karmelietenklooster werd tussen 1682 en 1732 gebouwd in de stijl van de barok. Door de Grote Noordse Oorlog werd de bouw van de kerk vertraagd, mede door de bezetting van het klooster door de Zweden. In de kloosterkerk bevinden zich op het altaar vier schilderijen van de Poolse kunstschilder Szymon Czechowicz. De kerk en het klooster beschikten over een binnenplaats, deze binnenplaats en de kerk werden na de Poolse deling van 1795 gebruikt als gevangenis voor politieke gevangenen. Tijdens de Opstand in het getto van Warschau in de Tweede Wereldoorlog werd de kerk met de grond gelijk gemaakt door de Duitsers. Na de oorlog is de kerk herbouwd. In 1962 toen de kerk al was herbouwd is de gehele kerk met technische hulpmiddelen 21 meter verplaatst. Omdat deze kerk, tijdens de oorlog in het joodse getto lag, werd de crypte onder de kerk gebruikt om Joden uit het getto te smokkelen. Externe link Officiële website
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wenecji

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wenecji – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się we wsi Wenecja, w województwie kujawsko-pomorskim. Jest to świątynia neogotycka wybudowana w latach 1869–1872. Posiada wieżę. Do jego wyposażenia należy ołtarz główny z obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem, wykonany w połowie XV wieku. Kościół posiada również rzeźby wykonane w stylu neobarokowym św. Piotra i św. Pawła, znajdujące się dawniej w klasztorze dominikanów w Żninie oraz kilka obrazów olejnych z XVIII stulecia. Linki zewnętrzne Zabytki architektury sakralnej powiatu żnińskiego
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Zielinie

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Zielinie – kościół parafialny parafii Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Zielinie. Opis Budowla salowa z ciosów granitowych na rzucie wydłużonego prostokąta, bez chóru, z barokową wieżą z 1704 r. Portal zachodni ostrołukowy, 3-uskokowy, od południa ślady zamurowanego portalu z uskokami. W ścianie wschodniej 3 otwory okienne smukłe, ostrołukowe (środkowe zamurowane). W XVIII w. otwory te zostały przemurowane i poszerzone. Wymiary: wnętrze nawy 22 × 9.3 m, grubość ścian bocznych 1.4 m, grubość ścian szczytowych 1.7 m. W wieży kościelnej znajdują się dzwony: z 1592 r., chojeński ludwisarz Daniel Schukar, średnica 0,85 m, z inskrypcją "Durch das Feuer floß ich, Daniel Schukar goß mich, der Segen Gottes sei mit Euch! Anno 1592" (przez ogień przepłynąłem, Daniel Schukar mnie odlał, niech błogosławieństwo boskie będzie ze mną); górną część płaszcza dekoruje fryz w postaci przeplecionej wici roślinnej, charakterystyczny również w dziełach innych mistrzów tego okresu dwa stalowe z lat 20. XX w., firmy Ulrich & Weule z Bockenem (firma J.F. Weule współpracująca z odlewnią Ulrich z Apoldy) Wyposażenie: trójkondygnacyjny barokowy ołtarz z 1614 r. rzeźbiony w drewnie (obecne obrazy i gipsowe rzeźby bez wartości artystycznej zostały umieszczone w latach 50. XX w.); ambona z 1692 r.; prospekt organowy; strop modrzewiowy z 1983 r.; witraże autorstwa Ireny Kisielewskiej ze Szczecina z 1984 r. Historia Zbudowany w 2. poł. XIII w. (na co wskazuje staranne opracowanie kwadr, ich regularny kształt w poziomych warstwach przy jednoczesnej ostrej formie łuków okien ściany wschodniej), z kostki granitowej, pierwotnie bez wieży. W 1704 r. dobudowano barokową wieżę z cegły. W końcu XIX w. remont kościoła, którego zakres nie jest znany (prawdopodobnie renowacji poddano ołtarz, wzmocniono konstrukcje retabulum). Podczas II wojny światowej zniszczeniu uległ mur okalający kościół, odbudowany w 1961 r. W tym samym roku rozpoczęto likwidację niemieckiego cmentarza znajdującego się na placu kościelnym. W 1963 r. położono posadzkę. W 1983 r. wykonano strop modrzewiowy, w 1984 r. zamontowano witraże autorstwa Ireny Kisielewskiej ze Szczecina. Renowacja ołtarza w 1994 r. wykonana przez Pracownię Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki mgr Tadeusza Makulca ze Szczecina, na zlecenie Wojewódzkiego konserwatora Zabytków w Szczecinie. Cmentarz komunalny Położony we wschodniej części wsi, po północnej stronie drogi, o regularnym kształcie, przedzielony niewielkim ciekiem wodnym. Założony po 1945 r. Przypisy Bibliografia Jerzy Kosacki, Bogdan Kucharski: Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka - MUZA SA, 2001, s. 339. ISBN 83-7200-583-4. Sołectwo Zielin. Historia kościoła. [dostęp 2010-08-22]. (kopia z Internet Archive) Tygodnik Katolicki Niedziela, edycja szczecińska 07/2003. [dostęp 2010-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Żernikach

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Żernikach – kościół parafialny rzymskokatolickiej parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Żernikach, w województwie kujawsko-pomorskim. Jest to świątynia gotycka z około 1467 roku, posiadająca barokowy szczyt z 2 połowy XVIII wieku. Świątynię konsekrowano w 1897 roku, a w latach 2003–2006 przeprowadzono konserwację ołtarza i ambony. Do najważniejszego wyposażenia kościoła należą ołtarz i ambona wykonane w stylu późnomanierystycznym sprzed połowy XVII stulecia, dwa ołtarze boczne z 1 połowy XIX stulecia i drewniana chrzcielnica wykonana w stylu późnogotyckim z XV/XVI wieku. Cennym zabytkiem sztuki sakralnej jest późnogotycka rzeźba Chrystusa Frasobliwego z XVI w. W kościele znajdują się również freski z XV wieku. Wśród płyt nagrobnych na zewnątrz świątyni można wyróżnić kamienne epitafium generała Jana Święcickiego (zmarłego w 1813 roku) na murze zakrystii. Linki zewnętrzne Pałuki.pl. paluki.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-13)]. Parafia pw. Narodzenia NMP w Żernikach na stronach Archidiecezji gnieźnieńskiej. archidiecezja.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-21)]. Nasze kujawsko-pomorskie - ciekawostki turystyczne