NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
49-та авіаційна база (Польща)

49-та авіаційна база (пол. 49. Baza Lotnicza) — складова СВ Польщі. Розташована у гміні Прущ-Гданський Поморського воєводства на крайній півночі країни. Тут базується ескадрилья 1-ї бригади армійської авіації, озброєна гелікоптерами Мі-24. Командувач — полковник Мирослав Гуздек. Історія Авіабаза була сформована на аеродромі ліквідованого 49-го вертолітного полку, але офіційним початком історії частини вважається листопад 1967 року — створення цього полку. 49-й бойовий вертолітний полк (пол. 49. Pułk Śmigłowców Bojowych) був переведений до Поморського військового округу 1998 року; у 2001-му був підпорядкований 1-му механізованому корпусу та мав три ескадрильї ударних вертольотів (Мі-24W та Мі-2). Останнім командиром полку став Адам Тшецяк (??.10.2007 — 31.12.2011, став керівником Відділу авіапідготовки Командування аеромобільних військ), а першим командиром нової бази став полковник Пйотр Санюк. Сучасність 2025 року Головне командування ЗС Польщі оголосило про наміри щодо передислокації 49-ї авіабази з Пруща-Гданського до Мальборка після отримання ударних гелікоптерів «Apache» (орієнтовно 2028-2032 роки): [аеродром в Мальборку] призначений для постійного базування гелікоптерів AH-64, що пов'язано із завершенням авіаційної діяльності на аеродромі Прущ-Гданський та переведенням підрозділу до вищезгаданого аеродрому. Примітки
4 Batalion Radiotechniczny

4 Batalion Radiotechniczny (4 brt) – pododdział Wojsk Radiotechnicznych Sił Zbrojnych PRL i RP. Formowanie i zmiany organizacyjne Batalion został sformowany 20 czerwca 1974 roku na bazie posterunków radiolokacyjnych: Druchowo, Łaguny, Biała Podlaska i Pacew. W 1995 roku jednostka otrzymała sztandar. W 1997 roku, w związku z rozformowaniem 1 Brygady Radiotechnicznej, batalion został podporządkowany dowódcy 2 Brygady Radiotechnicznej w Bydgoszczy. W grudniu 2001 roku rozformowano dowództwo batalionu i 142 kompanię radiotechniczną w Łagunach, a pozostałe pododdziały zostały włączone w skład 8 batalionu radiotechnicznego. Odznaka pamiątkowa Odznaka stanowi czworobok o wymiarach 40x30 mm, wklęsłych bokach i ściętych narożnikach. Pokryty jest ciemnoniebieską, emalią na którego tle narysowany jest układ antenowy stacji radiolokacyjnej. W centrum odznaki nałożona owalna tarcza z zieloną, siatką, innego typu anteny stacji radiolokacyjnej, a na nią, kolejna tarcza z herbem Warszawy, zwieńczona złotą koroną. W dolnej części odznaki czarny numer i inicjały jednostki 4 brt. Odznakę zaprojektował Andrzej Cwer i Paweł Skrzeczkowski, a wykonana została w pracowni grawerskiej Adama Sroki w Nowej Hucie. Dowódcy batalionu mjr Józef Sosiński ppłk Stanisław Hernik mjr Bogdan Głowczyński mjr Marek Grzybowski mjr Włodzimierz Zaręba mjr Kazimierz Kotlewski Przypisy Bibliografia 60 lat Wojsk Radiotechnicznych. Zarys historii, oprac. zb. pod red. nauk. Zbigniewa Kuśmierka, Szefostwo Wojsk Radiotechnicznych Sił Powietrznych, Warszawa, 2011, ISBN 978-83-930536-7-4. Paweł Piotrowski, System obrony powietrznej Polski w latach 1959-1990, część I, Lotnictwo Wojskowe. Magazyn Miłośników Lotnictwa Wojskowego Nr 2 (23), MAGNUM X Sp. z o.o., marzec-kwiecień 2002, ISSN 1505-1196, s. 32-36. Zdzisław Sawicki, Jerzy Waszkiewicz, Adam Wielechowski: Mundur i odznaki Wojska Polskiego: czas przemian. Warszawa: „Bellona”, 1997. ISBN 83-11-08588-9. RomanR. Misiak RomanR., 2 Brygada Radiotechniczna (JW 5501) w Bydgoszczy, 2 Korpus Obrony Powietrznej w Bydgoszczy [zarchiwizowane 2009-01-20] .
64 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej

64 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (64 dr OP) – samodzielny pododdział Wojska Polskiego. Dywizjon sformowany został w 1973 w Helu-Borze jako 64 dywizjon ogniowy artylerii rakietowej. Historia Zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego nr 057/Org. z 2 sierpnia 1973 i rozkazem dowódcy 2 KOPK nr 0101/Org. z 24 sierpnia 1973 w Centrum Szkolenia Specjalistów Artylerii i Radiotechniki przeszkolono kadrę dla nowo formowanych dywizjonów: 64 doar i 65 doar w Rozewiu. W listopadzie 1974, do stacji kolejowej Hel, przybywają transportem kolejowym z ZSRR pierwsze przeciwlotnicze zestawy rakietowe PZR S-125M Newa, będące zasadniczym sprzętem bojowym dla nowo formowanych dywizjonów. W ramach restrukturyzacji Sił Zbrojnych, dywizjon został rozformowany w 1993 roku. Dowódcy dywizjonu 1973–1978 – mjr Krzysztof Olszewski 1978–1979 – mjr Kazimierz Kucharski 1980–1983 – mjr Stanisław Wojniusz 1983–1984 – mjr Władysław Jarosz 1984–1992 – mjr Mirosław Ulatowski 1992–1993 – mjr Leszek Czarnecki Przypisy Bibliografia 64 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej. [dostęp 2011-10-11]. (pol.). Linki zewnętrzne Strona ze zdjęciami dywizjonu Obiekty 64 Dywizjonu Rakietowego Obrony Powietrznej Hel – Bór pt.1 na youtube.com Obiekty 64 Dywizjonu Rakietowego Obrony Powietrznej Hel – Bór pt.2 na youtube.com Tereny 64 Dywizjonu Rakietowego Obrony Powietrznej Hel – Bór – stan obecny na youtube.com
6 Batalion Dowodzenia Sił Powietrznych

6 Batalion Dowodzenia Sił Powietrznych (6 bdow SP) – oddział Wojsk Łączności Sił Powietrznych stacjonujący w Śremie. Historia i powstanie Jednostka została sformowana 1 lipca 2007 w wyniku przeformowania 6 Pułku Dowodzenia Sił Powietrznych w batalion, który od 1 lipca 2007 do 26 czerwca 2008 podporządkowany był Dowództwu Sił Powietrznych, a od 26 czerwca 2008 podlega bezpośrednio pod Centrum Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych. Do zadań batalionu należało zabezpieczenie i rozwinięcie Stanowiska Dowodzenia Dowództwa Sił Powietrznych oraz zapewnienie sprawnej łączności pomiędzy jednostkami Sił Powietrznych. 23 grudnia 2013 roku Batalion został podporządkowany dowódcy 9 Brygady Wsparcia Dowodzenia Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych w Białobrzegach. Tradycje batalionu Decyzją nr 619/MON z 27 grudnia 2007 roku batalion dziedziczy i kultywuje tradycje następujących jednostek: 6 samodzielny pułk łączności lotnictwa WP (1944-1946) 5 samodzielny batalion łączności lotnictwa WP (1946-1947) batalion łączności Wojsk Lotniczych (1947-1951) 37 pułk łączności Wojsk Lotniczych (1951-1967) 6 pułk łączności Lotnictwa Operacyjnego (1967-1973) 6 Pomorski pułk łączności (1973-1990) pułk łączności (1990-1998) Brygada Dowodzenia WLOP (1998-2002) 6 pułk dowodzenia Sił Powietrznych (2003-2007) Tą samą decyzją ustalono święto jednostki na dzień 26 maja. Decyzją nr 193/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 lipca 2013 roku wprowadzono wzór oznaki rozpoznawczej. Decyzją nr 108/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 kwietnia 2015 roku wprowadzono odznakę pamiątkową. Insygnia Dowódcy ppłk dypl. inż. Andrzej Giczela (1 lipca 2007 – 31 marca 2010) mjr Zbigniew Roszak (cz.p.o. 1 kwietnia – 8 września 2010) ppłk mgr inż. Sławomir Majewski (8 września 2010 – 4 października 2011) ppłk mgr inż. Zbigniew Roszak (od 4 października 2011–2020). ppłk mgr inż. Daniel Dąbek od 2020 Przypisy Bibliografia Jan Kowalski: Polskie wojska łączności na przełomie XI i XXI wieku. Sieradz: Stowarzyszenie Przyjaciół 15 Sieradzkiej Brygady Wsparcia Dowodzenia, 2014. Linki zewnętrzne Strona internetowa 6. bdow SP
Burglehn

In medieval law in the Holy Roman Empire, the term Burglehn described two things: The castle with all its accessories as a feud, which the king could give to a vassal. A defined area outside the walls of a castle, where the houses of the burgmannen were found. The burgmannnen were given these houses by their lords as part of their remuneration as well as a feud. The area of the burglehn and its inhabitants were under a special law. That is, they were neither subject to the territorial lord (Landesherr), nor to the town charter, not even if the burglehn was within the town walls. In law, they were subject to the holder of the castle. Such houses were often also freihauses. There were frequent disputes between the people of the burglehn and the adjacent town, about whether the inhabitants of these houses could exercise crafts that were otherwise regulated by the town's guilds. The burglehn began to be dissolved and placed under the local government in the 17th century. This process was completed in the 19th century. Some burglehns lasted much longer than the associated castles, which had often lost their military significance. Even today in some towns and cities a street name refers to the location of the former burglehns. References "Entry". Zedlers Universallexikon. Vol. 9. p. 369. Karl-Friedrich Krieger: The suzerainty of the German kings in the late Middle Ages (ca. 1200-1437), Scientia, Aalen 1979, ISBN 3-511-02843-4 (Studies on the German political and legal history N.F. 23). Also: Regensburg University, thesis, 1976/77, p. 174-177.
AZS Łódź

AZS Łódź (Akademicki Związek Sportowy w Łodzi) – klub założony w 1945 roku z chwilą powołania w Łodzi pierwszych wyższych uczelni. W latach 40. i na przełomie 50. i 60. XX wieku największe sukcesy odnosili siatkarze, od lat 70. klub opiera się na lekkoatletach. Obecnie AZS prowadzi szkolenie młodzieży w dziewięciu sekcjach sportowych i organizuje zajęcia dla studentów osiemnastu łódzkich szkół wyższych. Są również organizowane zajęcia dla dzieci i młodzieży. Sekcje Badminton Curling Judo Lekkoatletyka Szachy Taekwondo Tenis Windsurfing Żeglarstwo Linki zewnętrzne Strona oficjalna AZS Łódź
Замойски окръг

Замойски окръг (на полски: Powiat zamojski) е окръг в Източна Полша, Люблинско войводство. Заема площ от 1870,29 км2. Административен център е град Замошч, който не е част от окръга. География Окръгът се намира в историческата област Червена Рус. Разположен е в южната част на войводството. Население Населението на окръга възлиза на 109 680 души (2012). Гъстотата е 59 души/км2. Административно деление Административно окръгът е разделен на 15 общини. Градско-селски общини: Община Звежинец Община Красноброд Община Шчебжешин Селски общини: Община Адамов Община Грабовец Община Замошч Община Комаров-Осада Община Лабуне Община Мьончин Община Нелиш Община Радечница Община Скербешов Община Стари Замошч Община Сулов Община Шитно Фотогалерия Източници
Okres Zamość

Okres Zamość (polsky Powiat zamojski) je okres v polském Lublinském vojvodství. Rozlohu má 1 872,27 km² a v roce 2020 zde žilo 105 354 obyvatel. Sídlem správy okresu je město Zamość, které však není jeho součástí, ale tvoří samostatný městský okres. Gminy Městsko-vesnické: Krasnobród Szczebrzeszyn Zwierzyniec Vesnické: Města Krasnobród Szczebrzeszyn Zwierzyniec Sousední okresy Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Okres Zamość na Wikimedia Commons Oficiální stránky okresu Zamość
Powiat Zamojski

Der Powiat Zamojski ist ein Powiat (Kreis) in der polnischen Woiwodschaft Lublin. Der Powiat hat eine Fläche von 1872,27 km², auf der 110.000 Einwohner leben. Gemeinden Der Powiat umfasst fünfzehn Gemeinden, davon drei Stadt-und-Land-Gemeinden und zwölf Landgemeinden. Stadt-und-Land-Gemeinden Krasnobród Szczebrzeszyn Zwierzyniec Landgemeinden Adamów Grabowiec Komarów-Osada Łabunie Miączyn Nielisz Radecznica Sitno Skierbieszów Stary Zamość Sułów Zamość Literatur Ralf Bernd Herden: Helmut Weihenmaier: Vom NS-Kreishauptmann in Polen (Amtssitz in Zamosc) zum Landrat im Schwarzwald. Kohlhammer-Verlag Stuttgart 2024, 240 Seiten gebunden, ISBN 978-3-17-044973-2 Fußnoten
Zamość County

Zamość County (Polish: powiat zamojski) is a unit of territorial administration and local government (powiat) in Lublin Voivodeship, eastern Poland. It was established on January 1, 1999, as a result of the Polish local government reforms passed in 1998. Its administrative seat is the city of Zamość, although the city is not part of the county (it constitutes a separate city county). The county contains three towns: Szczebrzeszyn, which lies 21 km (13 mi) west of Zamość, Zwierzyniec, which lies 24 km (15 mi) south-west of Zamość, and Krasnobród, 22 km (14 mi) south of Zamość. The county covers an area of 1,872.27 square kilometres (722.9 sq mi). As of 2019, its total population is 107,441, including a population of 4,991 in Szczebrzeszyn, 3,175 in Zwierzyniec, 3,091 in Krasnobród, and a rural population of 96,184. Neighbouring counties Apart from the city of Zamość, Zamość County is also bordered by Krasnystaw County and Chełm County to the north, Hrubieszów County to the east, Tomaszów County to the south, and Biłgoraj County to the west. Administrative division The county is subdivided into 15 gminas (three urban-rural and 12 rural). These are listed in the following table, in descending order of population. References
Powiat de Zamość

Le powiat de Zamość (en polonais, powiat zamojski) est un powiat de la voïvodie de Lublin, dans le sud-est de la Pologne. Il a été créé le 1er janvier 1999, à la suite des réformes polonaises de gouvernement local édictées en 1998. Le siège administratif (chef-lieu) du powiat est la ville de Zamość, bien que celle-ci ne fasse pas partie du powiat ; la ville de Zamość est située à 87 km au sud-ouest de Lublin, la capitale de la voïvodie. Il y a trois petites villes dans le powiat : Szczebrzeszyn à 21 km à l'ouest de Zamość, Zwierzyniec à 24 km au sud-ouest de Zamość et Krasnobród à 22 km au sud de Zamość. Le powiat a une superficie de 1 872,27 km2. En 2006, sa population totale est de 110 225 habitants, dont 5 299 habitants à Szczebrzeszyn, 3 344 habitants à Zwierzyniec, 3 047 habitants à Krasnobród, et une population rurale de 98 535 habitants. Powiats limitrophes Division administrative Le powiat de Zamość comprend 15 gminy (communes) (3 urbaines-rurales et 12 rurales) : 3 communes urbaines-rurales : Krasnobród, Szczebrzeszyn et Zwierzyniec ; 12 communes rurales : Adamów, Grabowiec, Komarów-Osada, Łabunie, Miączyn, Nielisz, Radecznica, Sitno, Skierbieszów, Stary Zamość, Sułów et Zamość. Celles-ci sont inscrites dans le tableau suivant, dans l'ordre décroissant de la population. Démographie Données du 30 juin 2005 : Histoire De 1975 à 1998, les différentes gminy du powiat actuel appartenaient administrativement des anciennes voïvodies de Biała Podlaska et de Zamość. Depuis 1999, elles font partie de la nouvelle voïvodie de Lublin. Notes et références Liens externes (pl) Site du powiat Chiffres de population officiels polonais 2006 Portail de la Pologne
Distretto di Zamość

Il distretto di Zamość (in polacco powiat zamojski) è un distretto polacco appartenente al voivodato di Lublino. Il capoluogo del distretto è la città di Zamość: il distretto contiene tutta l'area circostante la città, ma non la città stessa, che forma un powiat urbano separato. La popolazione, nel 2005, ammontava a 110.596 unità. Il distretto si estende per 1.872,27 km². Geografia antropica Suddivisioni amministrative Il distretto comprende 15 comuni. Comuni urbano-rurali: Krasnobród, Szczebrzeszyn, Zwierzyniec Comuni rurali: Adamów, Grabowiec, Komarów-Osada, Łabunie, Miączyn, Nielisz, Radecznica, Sitno, Skierbieszów, Stary Zamość, Sułów, Zamość Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su distretto di Zamość Collegamenti esterni Sito ufficiale, su starostwo.zamosc.pl.
Powiat zamojski

Powiat zamojski – powiat w Polsce (województwo lubelskie), utworzony w 1999 w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Zamość. Podział administracyjny Transport Transport Drogowy: 17E372 Warszawa – Lublin – Zamość – Tomaszów Lub. – Hrebenne (przejście graniczne) i dalej do Lwowa; stanowi część korytarza Via Intermare z Gdańska (Morze Bałtyckie) przez Warszawę – Lwów do Odessy (Morze Czarne); 74 Wieluń – Kielce – Kraśnik – Frampol – Zamość – Hrubieszów – Zosin (przejście graniczne); część dawnego Traktu Królewskiego z Pragi i Krakowa do Kijowa 837 Zamość (Sitaniec) – Nielisz – Żółkiewka – Piaski 858 Szczebrzeszyn – Zwierzyniec – Biłgoraj – Zarzecze (Nisko) 843 Zamość – Skierbieszów – Kraśniczyn – Siennica – Chełm 849 Zamość – Józefów – Łukowa – Wola Obszańska 848 Szczebrzeszyn – Sułów – Turobin – Tarnawa Transport Kolejowy: 72 normalnotorowa Zawada – Zamość – Hrubieszów Miasto 65 Linia Hutnicza Szerokotorowa (siedziba spółki obsługującej linię mieści się w Zamościu): Hrubieszów Towarowy – Sławków Południowy 66 normalnotorowa Zwierzyniec Towarowy – Stalowa Wola Południe 69 normalnotorowa Rejowiec – Hrebenne 5 Trawniki – Bełżec Szprycha CPK (projektowana) Miasta Demografia Liczba ludności (dane z 30 czerwca 2005): Według danych z 31 grudnia 2019 roku powiat zamieszkiwały 106 122 osoby. Natomiast według danych z 30 czerwca 2020 roku powiat zamieszkiwało 105 839 osób. Gospodarka W końcu września 2019 liczba zarejestrowanych bezrobotnych w powiecie obejmowała ok. 3,3 tys. mieszkańców, co stanowi stopę bezrobocia na poziomie 7,6% do aktywnych zawodowo. Starostowie Antoni Potocki (1922/1923–?) płk dypl. Jan Janusz Pryziński (1928–1932) mjr Leon Zamecznik (1932–1937) Marian Sochański (1937–1939) Od 1999: Henryk Matej (13 listopada 1998 – 20 listopada 2018) Stanisław Grześko (20 listopada 2018 – nadal) Sąsiednie powiaty Zamość (miasto na prawach powiatu) powiat biłgorajski powiat krasnostawski powiat chełmski powiat hrubieszowski powiat tomaszowski Przypisy
Condado de Zamość

Condado de Zamość (polaco: powiat zamojski) é um powiat (condado) da Polónia, na voivodia de Lublin. A sede do condado é a cidade de Zamość. Estende-se por uma área de 1872,27 km², com 110 596 habitantes, segundo o censo de 2005, com uma densidade de 59,07 hab/km². Divisões admistrativas O condado possui: Comunas urbana-rurais: Krasnobród, Szczebrzeszyn, Zwierzyniec Comunas rurais: Adamów, Grabowiec, Komarów-Osada, Łabunie, Miączyn, Nielisz, Radecznica, Sitno, Skierbieszów, Stary Zamość, Sułów, Zamość Cidades: Krasnobród, Szczebrzeszyn, Zwierzyniec Demografia População (dados de 30 de Junho de 2005): Referências Ligações externas «Sítio Oficial»
Замойский повет

Замойский повет (пол. Powiat zamojski) — повет (район) в Польше, входит как административная единица в Люблинское воеводство. Центр повета — город Замость (в состав повета не входит). Занимает площадь 1872,27 км². Население — 108 393 человека (на 31 декабря 2015 года). Археология Весной 2026 года в ходе масштабных археологических изысканий, предваряющих строительство скоростной автомагистрали S17 на территории повета (включая окрестности деревни Лабуне и других), было обнаружено более 100 000 артефактов[span_5](end_span). Находки охватывают огромный временной промежуток: от костей мамонтов времен ледникового периода и неолитических захоронений (2500–2000 гг. до н. э.) [span_6](start_span)до керамики бронзового века, поселений римского времени и раннеславянских кремационных захоронений VII–VIII веков[span_6](end_span). Административное деление города: Краснобруд, Щебжешин, Звежинец городско-сельские гмины: Гмина Краснобруд, Гмина Щебжешин, Гмина Звежинец сельские гмины: Гмина Адамув, Гмина Грабовец, Гмина Комарув-Осада, Гмина Лабуне, Гмина Мёнчин, Гмина Нелиш, Гмина Радечница, Гмина Ситно, Гмина Скербешув, Гмина Стары-Замость, Гмина Сулув, Гмина Замость Демография Население повята дано на 31 декабря 2015 года. Примечания Ссылки Официальная страница повета Архивная копия от 10 сентября 2016 на Wayback Machine
Замостський повіт

Замостський повіт (або Замістський, Замостівський, Замойський, пол. Powiat zamojski) один з 20 земських повітів Люблінського воєводства Польщі, з центром у м. Замостя. Утворений 1 січня 1999 року під час адміністративної реформи. Загальні дані Повіт знаходиться у південній та центральній частині воєводства. Адміністративний центр — місто Замостя (має статус міста на правах повіту, до складу повіту не входить). Станом на 1.01.2008 населення становить 109 867 осіб, площа 1870,29 км². Демографія Демографічні дані повіту станом на 30.06.2005: Історія Новопосталою польською владою у листопаді 1918 р. відновлений колишній Замостський повіт Люблінської губернії у межах до 1912 р. (до приєднання територій з переважним українським населенням до новоутвореної Холмської губернії). 14 серпня 1919 року включений до новоутвореного Люблінського воєводства. За офіційним переписом населення Польщі 10 вересня 1921 року населення повіту становило 142 614 осіб (68 725 чоловіків та 73 889 жінок), налічувалося 19 607 будинків. Розподіл за релігією: 119 769 римо-католиків (83,98 %), 17 225 юдеїв (12,08 %), 5441 православних (3,82 %), 126 греко-католиків (0,09 %), 34 євангельських християн, 19 нерелігійних. Розподіл за національністю: 129 901 поляків (91,06 %), 11 756 євреїв (8,24 %), 854 українців (0,6 %), 103 особи інших національностей (0,07 %). 1 січня 1923 р. з повіту вилучені ґміни (волості) Фрамполь і Горай, які були приєднані до Білгорайського повіту. 1 січня 1925 р. з ґміни Нова-Осада вилучений фільварок Топорніце і включений до ґміни (волості) Мокре. 1 квітня 1929 р. села Грушка Запорська, Заколоддя і Гай Грушанський з фільварком Грушка Запорська передані з ґміни Сулів до ґміни Радечниця, а село Високе з ґміни Грабовець Грубешівського повіту передане до ґміни Скербешів. Розпорядженням міністра внутрішніх справ 8 січня 1934 р. з ґміни Нова-Осада вилучені колонії Каролювка (або Свинки) і Яновіце Мале та фільварок Каролювка (або Свинки) і включені до Замостя. Розпорядженням міністра внутрішніх справ 28 березня 1934 р. територія міста Щебрешин розширена шляхом вилучення з сільської ґміни Сулів фільварку Бодачів і фабричного селища цукроварні Клеменса та приєднання їх до міста. Відповідно до договору про радянсько-польський кордон 1945 року, Замостський повіт, як і вся Холмщина, увійшов до складу Польщі. 9 вересня 1944 року в Любліні за вказівкою верховної радянської влади було укладено угоду між Польським комітет національного визволення та урядом УРСР, що передбачала польсько-український обмін населенням. До 1945 року в повіті проживало близько 8000 національно свідомих українців та понад 10 тис. полонізованих. За радянськими оцінками у 1944—1946 роках, у повіті налічувалося від 5,4 тис. до 5,8 тис. українців (перша оцінка — 22 тис.), які підлягали переселенню до УРСР. З 15 жовтня 1944 по серпень 1946 року в Україну зі Замостського повіту було депортовано 5480 осіб (з 5845 взятих на облік до виселення). Примітки Джерела та література Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Замостський повіт [2] [Архівовано 14 червня 2016 у Wayback Machine.]. (пол.)
Agency for Restructuring and Modernisation of Agriculture

The Agency for Restructuring and Modernisation of Agriculture (ARMA) (Polish: Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR)) is a state legal entity established by the Act of December 29, 1993, on the establishment of the Agency for Restructuring and Modernization of Agriculture to support the development of agriculture and rural areas. Currently, it operates based on the Act of May 9, 2008, on the Agency for Restructuring and Modernization of Agriculture. ARMA has been designated by the government to serve as an accredited paying agency. It implements instruments co-financed from the European Union budget and provides assistance from national funds. As an executor of agricultural policy, the agency closely cooperates with the Ministry of Agriculture and Rural Development. ARMA is also subject to supervision by the Ministry of Finance in terms of managing public funds. Based on the Act of February 10, 2017, on the National Support Center for Agriculture and the Act on the Introduction of Regulations on the National Support Center for Agriculture, the agency has been the sole EU paying agency in the territory of the Republic of Poland since September 1, 2017. Organisational structure The President appointed by the Prime Minister of the Republic of Poland upon the recommendation of the Minister of Agriculture and Rural Development, as well as the Minister of Finance, heads the Agency for Restructuring and Modernisation of Agriculture. ARMA's structure is three-tiered – it consists of the Headquarters, 16 Regional Branches (one branch per province), and 314 County Offices. Management Wojciech Legawiec – President since January 10, 2024 Joanna Gierulska – Deputy President since November 15, 2022 Aneta Burghardt – Deputy President since October 10, 2023 (acting since June 6, 2023) Leszek Szymański – Deputy President since January 15, 2024 Marek Budzich – Acting Deputy President since February 6, 2024 Tomasz Nawrocki – Deputy President since February 6, 2024 References External links Official website