Ambasada Wielkiej Brytanii w Warszawie

Ambasada Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w Warszawie (ang. British Embassy in Warsaw) – brytyjska placówka dyplomatyczna znajdująca się w Warszawie przy ul. Kawalerii 12. Podział organizacyjny Dział Polityczny (ang. Political Section) Dział Prasowy (ang. Press & Communications Section) Dział Konsularny (ang. Consular Section) Dział Wizowy (ang. Visa Section) Dział Handlowy (ang. Commercial Section – Department for International Trade) Dział Wojskowy (ang. Defence Section) Dział Administracyjny Dział Kulturalny – British Council, Warszawa, ul. Koszykowa 54 British Council, Kraków, w Szarej Kamienicy przy Rynku Głównym 6 Szkoła Brytyjska (ang. The British School), Warszawa, ul. Limanowskiego 15 (1992–) Siedziba Po I wojnie światowej Stosunki dyplomatyczne nawiązano w 1919, jednocześnie w tym samym roku powołując pierwszą placówkę w Warszawie – Poselstwo Angielskie (English Legation), które funkcjonowało w willi Aleksandra Kruzego przy ul. Pięknej 6 (1919–1922), obecnie budynek nie istnieje. Następnie przeniesiono się do pałacu Branickich z XVIII w. (proj. przebudowy Henryk Marconi) przy ul. Nowy Świat 18 (1923–1939). W międzyczasie, od 1929, nadano jemu rangę ambasady. W czasie wojny polsko-bolszewickiej, w sytuacji zagrożenia zajęcia Warszawy, personel poselstwa był ewakuowany okresowo (od początku sierpnia 1920) do Poznania. W pałacu Potockich przy ul. Krakowskie Przedmieście 15 funkcjonowała Brytyjska Misja Wojskowa (1919−1924). Wydział Handlowy zlokalizowano przy ul. Pięknej 6 (1923-1932), ul. Frascati 2 (1933–1937), ul. Wiejskiej 10a (1938) i ul. Wiejskiej 14 (1939). Po inwazji niemieckiej na Polskę placówka przemieszczała się wraz z polskimi władzami – do Łukowa, Bukaresztu, Angers we Francji i Londynu. Wielka Brytania utrzymywała też konsulaty: w Warszawie: w Al. Jerozolimskich 107 (1923), w kamienicy w al. Róż 10 (1928–1938), następnie w kamienicy Taubenhausa w Al. Ujazdowskich 18 róg ul. Matejki 9, Katowicach: wicekonsulat przy ul. 3 Maja 33 (1924-1939), Lwowie: wicekonsulat przy ul. Ziemiałkowskiego 8, ob. Новакiвського/Nowakiwśkoho (1939), konsulat honorowy w latach 1923-1938 W 1938 powstała filia British Council w Warszawie przy ul. Górnośląskiej. Po II wojnie światowej Po wyzwoleniu w 1945 reaktywowano stosunki dyplomatyczne i przez pewien okres ambasada była tymczasowo zlokalizowana w hotelu Polonia w Al. Jerozolimskich 45. Następnie w tym samym roku wynajęto pałac Elizy Wielopolskiej, zwany też „willą Róż” z 1876 (proj. Józef Huss) w al. Róż 1. Ambasador rezydował w willi Siedlanowskich z 1933 przy ul. Narbutta 10 (1948), następnie w willi przy ul. Bagatela 5 róg ul. Flory (1966–2008), wybudowanej w miejscu zniszczonego w okresie II wojny światowej pałacyku Marcella Bacciarellego. W okresie 1993–2008 działy – handlowy i konsularny mieściły się w biurowcu przy ul. Emilii Plater 28. W 2008 otwarto nową siedzibę ambasady wraz z rezydencją ambasadora przy ul. Kawalerii 12 (proj. Tony Fretton Architects oraz Buro Happold). Zatrudnia ponad 100 osób personelu. Po 1945 można odnotować szybki wzrost sieci placówek brytyjskiej służby konsularnej w Polsce. Wielka Brytania utrzymywała konsulaty: w Gdańsku: z siedzibą w Sopocie w hotelu Nadmorskim przy ul. Grunwaldzkiej 12-16 (1946-1947), w willi Patschkego przy ul. Uphagena 23 we Wrzeszczu, róg al. Grunwaldzkiej (1947-1948), w Gdyni, gdzie funkcjonował w randze wicekonsulatu w budynku Bergenske z 1937 przy ul. Portowej 15 (1949-1950), następnie w budynku z 1948 przy ul. Pułaskiego 6 (1950-1966) Katowicach: (1945–1950) Łodzi: (1947–1950) Poznaniu: (1948–1951) Szczecinie: (1947–1951). W Polsce działalność prowadzą placówki British Council – w Warszawie, początkowo mieszcząca się w hotelu Bristol przy ul. Krakowskie Przedmieście 42-44 (1946), następnie przy ul. Górnośląskiej 39 (1947), w al. I Armii WP 11 (1948), Al. Jerozolimskich 59 (1950-2015), aktualnie przy ul. Koszykowej 54 (2015-); oraz w Krakowie, w Szarej Kamienicy przy Rynku Głównym 6 (1999-). W latach 70. i 80. XX wieku ambasada utrzymywała Klub Dyplomatyczny w Miedzeszynie przy ul. Romantycznej 3. Zobacz też Ambasadorowie Brytyjscy w Polsce Foreign and Commonwealth Office Brytyjsko-Polska Izba Handlowa Ambasada RP w Londynie b. Konsulat Generalny Wielkiej Brytanii w Gdańsku The Polish News Bulletin Przypisy Bibliografia Karol Romer: Zagraniczny korpus dyplomatyczny w Polsce, [w:] Dziesięciolecie Polski Odrodzonej 1918–1928, IKC, Kraków/Warszawa 1928, s. 249–260 Rocznik służby zagranicznej RP, MSZ, Warszawa 1938 Edward Józef Pałyga: Warszawski korpus dyplomatyczny w okresie międzywojennym, [w:] Warszawa II Rzeczypospolitej 1918–1939, PWN, Warszawa 1973 Romuald Gelles: Konsulaty we Wrocławiu wczoraj i dziś, Wydawnictwo TW „Wratislavia”, Wrocław 1996, s. 192, ISBN 83-86221-07-0. Mieczysław Nurek (opr.): Raporty roczne Ambasady Brytyjskiej w Warszawie 1945–1970, The National Archives/Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych, Warszawa 2003, s. 489, ISBN 83-89115-34-4. Marek Masnyk, Ryszard Kaczmarek: Konsulaty na pograniczu polsko-niemieckim i polsko-czechosłowackim w latach 1918–1939, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2004, s. 206, ISBN 83-226-1334-2. Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I. Europa 1918–2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2007, s. 584, ISBN 978-83-7452-019-5. Mirosław Golon: Radzieckie służby dyplomatyczne i konsularne w Polsce w latach 1944–1961, [w:] „Czasy Nowożytne”, Tom XX, Rok 2007, s. 199 PatrykP. Pleskot PatrykP., Dyplomata, czyli szpieg? Działalność służb kontrwywiadowczych PRL wobec zachodnich placówek dyplomatycznych w Warszawie (1956-1989), Warszawa: IPN, 2013, s. 656, ISBN 978-83-7629-487-2 . Andrzej Lek: Korpus dyplomatyczny w Polonia Palace. stosunki.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-02)]. Linki zewnętrzne Bryła budynku ambasady Plany budynku ambasady Dawna siedziba ambasady na ul. Nowy Świat