NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kamienica Mikołaja Poraja w Krakowie

Kamienica Mikołaja Poraja – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Kanoniczej 11, na Starym Mieście. Historia kamienicy Początkowo na parceli znajdował się niewielki parterowy budynek, który w połowie XV wieku został nabyty przez możnowładcę Mikołaja Poraja i gruntownie rozbudowany. Powstała wówczas późnogotycka rezydencja, z szeroką sienią na parterze i paradnymi salami na pierwszym piętrze. W XVI wieku dom nadbudowano o drugie piętro oraz połączono oficyny krużgankami, wzorując się na krużgankach wawelskich. W 1796 kamienicę przejął rząd austriacki. W latach 1830–1836 została przebudowana przez Ignacego Hercoka w stylu klasycystycznym. Z tego okresu pochodzi fryz z motywem orła. Pod koniec XIX wieku była własnością historyka i polityka Konstantego Hoszowskiego, a w 1910 przeszła na własność parafii Wszystkich Świętych. 26 maja 1965 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy
Dom Jana z Dziekanowic w Krakowie

Dom Jana z Dziekanowic – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Kanoniczej 13, na Starym Mieście. Kamienica została wzniesiona na początku XV wieku z fundacji kanonika Jana z Dziekanowic. W 1455 została doszczętnie strawiona przez pożar. Odbudowano ją pod koniec XV wieku. W I połowie XVI wieku dom przeszedł przebudowę, podczas której powstały gotycko-renesansowe obramowania okien elewacji oraz detale architektoniczne. W 1979, podczas badań archeologicznych, znaleziono w piwnicach tylnej oficyny kamienicy skarb żelaznych grzywien siekieropodobnych, pochodzących z II połowy IX wieku. Były one ukryte w jamie o wymiarach 108 x 210 cm i głębokości około 100 cm o ścianach częściowo obudowanych drewnem dębowym i jodłowym, zlokalizowanej w centralnej części wczesnośredniowiecznego wału Okołu. W skład skarbu wchodziło 4212 płacideł o łącznej wadze 3630 kg. Znalezisko znajduje się w Dziale Krakowa Przedlokacyjnego Muzeum Archeologicznego. 17 maja 1965 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy
Kamienica przy ulicy Kanoniczej 14 w Krakowie

Kamienica przy ulicy Kanoniczej 14 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Kanoniczej, na Starym Mieście. Kamienica została wzniesiona w połowie XIV wieku. W połowie XVI wieku została przebudowana w stylu renesansowym. W 1874 gruntownie przebudował ją Teofil Żebrawski, nadając obecną późnoklasycystyczną fasadę oraz portal z herbami Leliwa i Korczak. W czasie II wojny światowej w budynku znajdowała się siedziba Polskiego Komitetu Opiekuńczego. Obecnie jest on własnością Uniwersytetu Jagiellońskiego. Mieści się w nim część jednostek organizacyjnych Instytutu Filologii Angielskiej oraz biuro Jagiellońskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku. 22 czerwca 1949 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Wpis rozszerzono 26 maja 1965. Budynek znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy Linki zewnętrzne Portal z dwoma herbami
Dom kapitulny Szreniawa w Krakowie

Dom kapitulny Szreniawa – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Kanoniczej 15, na Starym Mieście. Historia kamienicy W średniowieczu na miejscu obecnego budynku znajdowały się dwie kamienice. Jedna z nich została wzniesiona w XIV wieku przez kanonika Piotra. Około 1525 roku na polecenie biskupa Jana Konarskiego budynki scalono. Około 1530 roku gmach został rozbudowany z fundacji biskupa poznańskiego Benedykta Izdbieńskiego. Z tego okresu pochodzi portal z półkolistą arkadą z laskowaniami, ujętą w renesansowy fryz z herbami Wieniawa i Bończa. W XVII wieku dorzeźbiono kolejne dwa barokowe herby: Trzy Korony i Szreniawa. W kolejnych latach rozbudowano oficyny, łącząc je z kamienicą frontową. Wiek XX i XXI Właściciel kamienicy – Krakowska Kapituła Metropolitalna – na początku lat 90. XX wieku wynajął budynek Fundacji św. Włodzimierza. W 1995 roku zaadaptowała ona jedno z pomieszczeń na greckokatolicką kaplicę św. Borysa i św. Gleba, której dekorację ikonograficzną wykonał Jerzy Nowosielski. W marcu 2015 kapituła metropolitalna wypowiedziała fundacji umowę najmu. We wrześniu 2015 kaplica została zdemontowana, a budynek przekazano na biura komitetowi organizacyjnemu Światowych Dni Młodzieży 2016. Kapituła wyjaśniała powody wypowiedzenia umowy niemożnością dalszego bezczynszowego użyczania kamienicy. Zabytek 26 maja 1965 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy
Dom św. Stanisława w Krakowie

Dom św. Stanisława – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Kanoniczej 19, na Starym Mieście. Wraz z sąsiednim Domem Dziekańskim jest siedzibą Muzeum Archidiecezjalnego archidiecezji krakowskiej. Historia kamienicy Kamienica została wzniesiona około 1370. W 1455 spłonęła w pożarze, jednak wkrótce została odbudowana. W latach 1539–1560 lub 1537–1540, za sprawą kantora krakowskiego Jana Wilamowskiego, przebudowano ją w stylu renesansowym. W tym okresie powstał dwukondygnacyjny arkadowy krużganek wokół dziedzińca. W latach osiemdziesiątych XVI wieku (data erekcyjna z 1586) Stanisław Krasiński ufundował na drugim piętrze kaplicę św. Stanisława, od której pochodzi nazwa budynku. W okresie konfederacji barskiej kamienica została zniszczona a krużganki zamurowane. W latach 1778–1790 gruntownej przebudowy domu dokonał kanonik Jan Kanty Wodzicki. Wówczas powstała obecna siedmioosiowa fasada, zakończona balustradą oraz trójkątnym tympanonem, nakrywającym lekko wystający środkowy ryzalit. W latach 1953–1958 w budynku mieszkał Karol Wojtyła, przyszły papież Jan Paweł II. W 1994 w Domu św. Stanisława oraz sąsiednim Domu Dziekańskim ulokowano siedzibę Muzeum Archidiecezjalnego archidiecezji krakowskiej 17 maja 1965 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy Bibliografia Ryszard Burek (red.): Encyklopedia Krakowa. Kraków: PWN, 2000.
Kamienica Mikołaja z Michałowa w Krakowie

Kamienica Mikołaja z Michałowa – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Kanoniczej 22, na Starym Mieście. Kamienica została wzniesiona w I połowie XV wieku dla kasztelana krakowskiego Mikołaja z Michałowa. W 1492 nabył ją kanonik Mikołaj z Kielałowa. W 1688 budynek, będący wówczas własnością Ludwika Załuskiego, został przebudowany i nadbudowany o drugie piętro. Z tego okresu pochodzą polichromowane stropy oraz malowidła ścienne. W 1800 kamienica została przejęta przez rząd austriacki. W 1907 nadbudowano trzecie piętro na podstawie projektu architekta Jana Sasa-Zubrzyckiego. W 2014 budynek został gruntownie odrestaurowany. Obecnie znajduje się w nim hotel butikowy oraz restauracja "Pod Nosem". 27 maja 1965 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy
Kamienica przy ulicy Karmelickiej 8 w Krakowie

Kamienica przy ulicy Karmelickiej 8 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Karmelickiej, na Piasku. Kamienica została wzniesiona w 1896 roku, według projektu architekta Aleksandra Biborskiego. W 1911 roku budynek został częściowo przebudowany według projektu Jozue Oberledera. 15 listopada 1995 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy Bibliografia Praca zbiorowa: Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków. Warszawa: Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, 2007, s. 194. ISBN 978-83-9229-8-1.Sprawdź autora:1.
Kamienica przy ulicy Karmelickiej 11 w Krakowie

Kamienica przy ulicy Karmelickiej 11 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ul. Karmelickiej, na Piasku. Budynek został wzniesiony w 1899. Zaprojektowany został przez Zygmunta Luksa. W 1933 budynek został nadbudowany o trzecie piętro zgodnie z projektem architektów Alfreda Düntucha i Stefana Landsbergera. 9 października 2007 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy Bibliografia Praca zbiorowa: Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków. Warszawa: Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, 2007, s. 194. ISBN 978-83-9229-8-1.Sprawdź autora:1.
Kamienica przy ulicy Karmelickiej 28 w Krakowie

Kamienica przy ulicy Karmelickiej 28 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ul. Karmelickiej, na Piasku. Budynek został wzniesiony około 1910 roku. W 2023 roku na jednej ze ścian kamienicy odsłonięty został mural poświęcony Wisławie Szymborskiej. Wykonany został przez Joannę Dobranowską i Piotra Jakóba. Odsłonięcie muralu było związane z otwarciem w bezpośrednim sąsiedztwie budynku parku poetki. 11 grudnia 1999 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy Bibliografia Praca zbiorowa: Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków. Warszawa: Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, 2007, s. 195. ISBN 978-83-9229-8-1.Sprawdź autora:1.
Pałac Pokutyńskich w Krakowie

Pałac Pokutyńskich – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Piasku, przy ul. Karmelickiej 29. Jest to neorenesansowy, trójkondygnacyjny budynek wzniesiony w latach 1874–1876 według projektu architekta Filipa Pokutyńskiego, jako jego dom własny. Sufit reprezentacyjnego salonu na pierwszym piętrze zdobi plafon. W oknach na klatce schodowej znajdują się witraże wykonane w 1918 roku przez Zakład Witrażów Żeleńskiego. Balustradę schodów na pierwszym piętrze zdobi rzeźba Wenus. Przypisy Bibliografia Praca zbiorowa, Encyklopedia Krakowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2000, ISBN 83-01-13325-2 Praca zbiorowa Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji, Warszawa 2007, ISBN 978-83-9229-8-1 Michał Rożek, Przewodnik po zabytkach Krakowa, Wydawnictwo WAM, Kraków 2012, ISBN 978-83-7505-661-7
Kamienica „Pod Sową” w Krakowie

Kamienica „Pod Sową” – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, na terenie Nowego Świata, czyli w dzielnicy I Stare Miasto przy alei Zygmunta Krasińskiego 21. Jej projekt został opracowany przez Romana Bandurskiego i Piotra Kozłowskiego. Jest datowana na 1907 rok. Została wybudowana z materiałów ceglanych. Utrzymana w stylu secesyjnym. 14 maja 1973 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy
7 Świętego Krzyża Street tenement

7 Świętego Krzyża is a tenement house located at 7 Świętego Krzyża Street in Kraków in the District I Old Town. History The tenement house was built in the 16th century. It was reconstructed in 1825 and 1878. Before World War I, the ground floor housed the student organization "Spójnia." In this building, on March 21, 1914, Vladimir Lenin delivered a lecture to students. Since 2005, the building has been the headquarters of the "Mam Marzenie" Foundation. On November 6, 1990, the tenement was entered into the Registry of Cultural Property. It is also entered into the municipal register of monuments of the Lesser Poland Voivodeship. References
Kamienica przy ulicy Świętego Krzyża 7 w Krakowie

Kamienica przy ulicy Świętego Krzyża 7 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Świętego Krzyża, na Starym Mieście. Historia Obiekt powstał w 1825 roku, kiedy połączono dwa budynki – jeden z XVII wieku i drugi z XIX wieku. W 1878 roku przeprowadzono niwelację poziomów kondygnacji w obu połączonych budynkach. W okresie poprzedzającym wybuch I wojny światowej parter kamienicy stanowił siedzibę studenckiego stowarzyszenia „Spójnia”. W tym budynku 21 marca 1914 Włodzimierz Lenin wygłosił odczyt dla studentów, zatytułowany Rosyjska socjaldemokracja a kwestia narodowa. Od 2005 roku w budynku mieści się siedziba Fundacji Mam Marzenie. 6 listopada 1990 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Architektura Konstrukcję zbudowano z cegły, a w podziemiach wykorzystano łamany kamień, całość została pokryta tynkiem. Budynek ma prostokątny plan i składa się z trzech kondygnacji w układzie trzytraktowym. Piwnice mają łukowe sklepienia (kolebkowe), a pomieszczenie prowadzące do wnętrza domu (sień) przykryto sklepieniem krzyżowym, które w środkowej części przechodzi w sklepienie żaglaste. Na parterze pomieszczenia wyposażono w sklepienia krzyżowe. Fasada od strony frontowej z połowy XIX wieku ma trzy osie kompozycyjne. Na wysokości pierwszego piętra zainstalowano balkon, a otwory okienne i drzwiowe ujęto w obramienia złożone z pilastrów, belkowania oraz trójkątnych przyczółków. Do sieni prowadzą dwuskrzydłowe drzwi z drugiej ćwierci XIX wieku. Wejście na schody oficyny zdobi barokowa rzeźba przedstawiająca głowę lwa. Reprezentuje styl neorenesansowy. Budynek ma kubaturę wynoszącą 3900 m³ oraz powierzchnią użytkową równą 700 m². Obejmuje 25 izb mieszkalnych oraz 5 innych. Piwnice zajmują obszar 240 m², a podwórze 170 m² Przypisy
Kamienica przy ulicy Loretańskiej 12 w Krakowie

Kamienica przy ulicy Loretańskiej 12 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Loretańskiej, na Piasku. Jej projekt został opracowany przez Leopolda Tlachnę. Jest datowana na 1894 rok. Została wybudowana z materiałów ceglanych. Ma fasadę wzniesioną w stylu neorenesansowym. 31 kwietnia 1991 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy
Kamienica przy ulicy Lubicz 34 w Krakowie

Kamienica przy ulicy Lubicz 34, Kamienica Bujwidowska – zabytkowa kamienica, zlokalizowana przy ulicy Lubicz w centrum Wesołej w Krakowie. Wpisana do rejestru zabytków 20 kwietnia 1994 pod numerem A-975. Historia Trzypiętrowa kamienica została wzniesiona dla Józefa Kuleszy, kamieniarza z Wesołej, a prace budowlane rozpoczęto w 1893 roku. W dokumentacji budowy zachowała się notatka, że właściciel sąsiedniej parceli Ludwik Freege, znany ogrodnik, zastrzega, aby właściciel nie przenosił żadnych śmieci ani ścieków na stronę jego ogrodu. Także w 1893 roku Kulesza zbudował za kamienicą stajnie dla koni. Wkrótce potem sprzedał dom profesorowi Odonowi Bujwidowi. W 1904 roku budynek został przyłączony do dopiero co powstałego wodociągu, bo Bujwidowi, bakteriologowi i higieniście, zależało na dostępie do bieżącej wody. Chciał bowiem w kamienicy nie tylko mieszkać z liczną rodziną, ale także założyć zakłady szczepień pasterowskich i wyrobu surowic, które przeniósł z ul. Strzeleckiej 7. W tym samym roku krakowski architekt Henryk de Laveaux zaprojektował przed budynkiem ogrodzenie mieszczące zieleniec. Na jego cokołach ustawiono wówczas popiersia znanych polskich twórców i patriotów XIX wieku: Jana Matejki, Adama Asnyka, Wincentego Pola, Jacka Malczewskiego, Teofila Lenartowicza i Władysława Syrokomli; pod rzeźbami wyryto fragmenty wierszy (ogrodzenie zostało rozebrane w celu poszerzenia ulicy w latach 60. XX wieku). Podczas wojny światowej na parterze mieścił się niewielki szpital dla żołnierzy armii austro-węgierskiej, w tym legionistów. Na lata 30. XX wieku przypadł rozwój zakładów prof. Bujwida, którymi od 1932 roku formalnie zarządzała córka Zofia. W 1951 roku zakłady szczepienne zostały przejęte przez państwo. Wyrzucono wówczas z domu wiele pamiątek po rodzinie. 22 kwietnia 1964, staraniem wnuków profesora Bujwida, Jerzego i Czesława Mostowskich, otwarto w kamienicy poświęcone mu muzeum. Przypisy
Kamienica przy Małym Rynku 4 w Krakowie

Kamienica przy Małym Rynku 4 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy Małym Rynku, na Starym Mieście. Historia Na przełomie XIV i XV wieku wzniesiono w miejscu obecnej kamienicy dwa gotyckie domy. Z tego okresu zachowały się w dobrym stanie piwnice. W XVIII wieku budynki zostały połączone z zachowaniem odrębnych fasad. W 1969 dom został poddany renowacji, o czym przypomina napis na elewacji części północnej. Odtworzono wówczas sgraffitową elewację części południowej. Obecnie budynek jest własnością Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Mieszczą się w nim: Wydawnictwo ASP, Studium Języków Obcych oraz Sekretariat Studiów Doktoranckich i Jednostek Międzywydziałowych. 4 maja 1968 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy
Kamienica Szoberowska w Krakowie

Kamienica Szoberowska – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy Małym Rynku 6, na Starym Mieście. Jest to budynek dwupiętrowy, trzyosiowy, z podpiwniczeniem. Znajduje się w nim sześć lokali mieszkalnych i cztery usługowe. Posiada dwukondygnacyjną oficynę. Powierzchnia całkowita nieruchomości wynosi 1231,90 m², zaś powierzchnia użytkowa 910,40 m². Historia Kamienica została wzniesiona na przełomie XIV i XV wieku. W 1596 była wzmiankowana jako własność krakowskiego rajcy Krzysztofa Szobera, od którego nazwiska wzięła swoją nazwę. Następnie przeszła ona na własność włoskiej rodziny Fachinettich. W połowie XVII wieku w budynku mieściła się drukarnia Jana Aleksandra Gorczyna, w której 3 stycznia 1661 wydrukowano pierwszy numer Merkuriusza Polskiego, pierwszej polskiej gazety. W XIX wieku właścicielami kamienicy byli Knollowie. W tym czasie została ona przebudowana, zachowując jednak wiele gotyckich elementów. 24 czerwca 1968 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy
Kamienica Altarystów Mariackich w Krakowie

Kamienica Altarystów Mariackich – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy Małym Rynku 7, na rogu z ul. Sienną 8–10, na Starym Mieście. Historia kamienicy Kamienica została wzniesiona około 1300 roku jako dwukondygnacyjna. Zamieszkiwali ją księża altaryści, opiekujący się ołtarzami Kościoła Mariackiego, później także księża penitencjarze. W 1397 budynek zakupił Mikołaj Bielicz. W XV wieku Piotr z Tyczyna założył na dziedzińcu ogród w typie giardino segreto, czyli ogród tajemny. W 1685 wieku kamienicę przebudowano w stylu barokowym, nadbudowując jednocześnie drugie piętro oraz otaczając dziedziniec drewnianymi krużgankami. W końcu XVIII wieku dokonano drobnych modernizacji m.in. wsparto fasadę szkarpami. W 1886 budynek został odrestaurowany i nadbudowany o trzecie piętro według projektu Józefa Ertla. W latach 1968–1975 przeprowadzono kompleksową konserwację kamienicy, podczas której rozebrano trzecie piętro, przywrócono barokową fasadę, portale i łamany dach. 7 maja 1975 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy
Marian Penitentiaries Tenement

The Marian Penitentiaries Tenement (Polish: Kamienica Penitencjarzy Mariackich) is a tenement house in Kraków, Poland, located located at 2 Mary Square within the Old Town neighbourhood. It was built in the 14th century History The tenement house was built in the 14th century. Initially, it was secular property. In 1637, Bazyli and Zuzanna Ryniewicz sold the building to the Parish of the Assumption of the Blessed Virgin Mary, which housed penitentiary priests there. In the second half of the 18th century, it was rebuilt in the Baroque style. In the mid-19th century, the tenement was remodeled in the Classicist style and extended with a third floor. In 2009, during conservation work, Gothic and Baroque ceilings with polychromes and wall hangings were discovered. On March 21, 1968, the tenement was entered into the Registry of Cultural Property. It is also entered into the municipal register of monuments of the Lesser Poland Voivodeship. References
Kamienica Penitencjarzy Mariackich w Krakowie

Kamienica Penitencjarzy Mariackich – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy placu Mariackim 2, na Starym Mieście. Historia Kamienica została wzniesiona w XIV wieku. Początkowo była własnością świecką. W 1637 Bazyli i Zuzanna Ryniewiczowie sprzedali budynek parafii mariackiej, która zakwaterowała w nim księży penitencjarzy. W II połowie XVIII wieku przebudowano go w stylu barokowym. W połowie XIX wieku kamienica została przebudowana w stylu klasycystycznym i nadbudowana o trzecie piętro. W 2009, podczas prac konserwatorskich odkryto gotyckie i barokowe stropy z polichromiami oraz kołtryny. Przypisy
Dom Nad Bramką w Krakowie

Dom Nad Bramką – zabytkowa kamienica, znajdująca się w Krakowie na Starym Mieście, w zachodniej pierzei Małego Rynku oddzielającej go od placu Mariackiego. Historia Od XIV wieku do lat 30. XVII wieku w miejscu obecnego Domu Nad Bramką i sąsiedniej Wikarówki znajdowały się drewniane domy wikariuszy parafii mariackiej oraz jatki rzeźnicze. Kamienicę wzniesiono pod koniec XVII wieku, po zakończeniu barokowej przebudowy kościoła św. Barbary. Połączyła ona kościół z gmachem wybudowanej sześćdziesiąt lat wcześniej Wikarówki, domykając pierzeję oddzielającą plac Mariacki od Małego Rynku. W parterze budynku przebito charakterystyczne arkadowe przejście, od którego wziął on swoją nazwę. 17 lutego 1986 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy
Kamienica Śliwińskich w Krakowie

Kamienica Śliwińskich – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie przy ulicy Mikołajskiej 4, na Starym Mieście. Historia kamienicy W XIV wieku w miejscu obecnej kamienicy wzniesiono dwa gotyckie domy. W latach 80. XVI wieku zostały one połączone w jeden budynek. W połowie XVIII wieku był on własnością miejskiego cyrulika S. Bendera. Pod koniec tego stulecia został nadbudowany o drugie piętro i wzmocniony szkarpami. Z tego okresu pochodzą także późnobarokowe polichromie o roślinnych motywach we wnętrzach. W połowie XIX wieku kamienica stała się własnością rodziny Śliwińskich, od której pochodzi jej nazwa. W latach 1886–1888 została gruntownie przebudowana według projektu Władysława Rausza. Dobudowano wówczas trzecie piętro oraz przebudowano fasadę na eklektyczną. Dokonano także zmian we wnętrzach. Powstały wtedy alegoryczne polichromie na pierwszym i drugim piętrze. U schyłku XIX i w XX wieku w budynku mieściły się sklepy m.in. handel korzenny i norymberski Kretschmerów. W latach 1973–1987 kamienicę poddano gruntownej renowacji. W czasie tych prac wyburzone zostały oficyny.. Obecnie w kamienicy mieści się siedziba Federacji Regionalnych Związków Gmin i Powiatów RP oraz Instytut Studiów Strategicznych. 21 października 1982 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy