NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Hedwigskerk

De Sint-Hedwigskerk (Pools: Kościół św. Jadwigi) is een katholiek kerkgebouw in Gryfów Śląski (Duits: Greiffenberg), een stad in het Poolse woiwodschap Neder-Silezië. De kerk draagt het patrocinium van de heilige Hedwig van Andechs. Bouwgeschiedenis De gotische drieschepige hallenkerk werd in het begin van de 15e eeuw van baksteen gebouwd. In het zuidelijke zijschip is de klokkentoren geïntegreerd. Het koor aan de oostelijke zijde is rechthoekig met steunberen. Het middenschip draagt een tongewelf, de zijschepen hebben netgewelven, de koor een kruisribgewelf. Het gewelf van het middenschip is met sgraffitostucwerk versierd. Het hoogaltaar van 1606 draagt de symbolen geduld, deugd, hoop, gerechtigheid en standvastigheid. In een gesloten toestand herinnert het altaar aan een monstrans. Tot het interieur behoren twee zijaltaren, een rijk gedecoreerde kansel met een klankbord en een stenen doopvont. In de kerk bevindt zich een grafmonument van de familie Schaffgotsch, met het van zandsteen vervaardigde gestalte van een familielid. De kerk werd in de 16e, 17e eeuw en in de jaren 1925-1926 gerenoveerd respectievelijk verbouwd, waarbij de gotische stijlkenmerken verloren gingen. De vensters werd boven halfrond in plaats van spitsbogig gesloten, de buitenmuren werden gestuukt waardoor de baksteenstructuur aan het oog werd onttrokken. De toren is tegelijkertijd de hoofdingang naar de kerk. De twee verdiepingen hoge vierkante sokkel gaat over in een eveneens twee verdiepingen achthoekige voortzetting met balustrades en ten slotte in een barokke spits. Afbeeldingen
Kościół Świętej Rodziny w Jasieniu

Kościół Świętej Rodziny w Jasieniu – polski rzymskokatolicki kościół filialny znajdujący się we wsi Jasienie w gminie Lasowice Wielkie, należący do dekanatu kluczborskiego. Historia i wyposażenie Informacje na temat kościoła pw. Świętej Rodziny w Jasieniu są bardzo skąpe, ponieważ wszystkie dokumenty dotyczące tego faktu uległy zniszczeniu podczas pożaru budynku plebanii w Lasowicach Wielkich w 1945 roku. Jako datę powstania kościoła przyjmuje się 1908 rok. Potwierdza to dokument znaleziony podczas remontu w wieży kościoła. Dokument schowany był w małym cynowym pudełku. Spisany został po łacinie i opatrzony biskupią pieczęcią. W Archiwum Państwowym w Opolu odnalezione zostały dokumenty, których treść dotyczy budowanego w Jasieniu kościoła. Większość z nich to sprawozdania z posiedzeń Rady Parafialnej. Wynika z nich, że planowano nie budowę kościoła w Jasieniu a jedynie kaplicy pogrzebowej na istniejącym już cmentarzu. Przez okres kilku lat kaplica przekształciła się w Kościół pod wezwaniem Świętej Rodziny. W kościele w Jasieniu znajdują się dwa ołtarze, mianowicie ołtarz główny Świętej Rodziny oraz ołtarz boczny z wizerunkiem Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus. Ołtarz główny wykonany został w pobliskim Kuniowie. Pierwszy poważny remont kościoła przeprowadzono w 1960 roku. Rozbudowano wtedy tylną część kościoła. Dobudowane zostały lewa i prawa strona przy wieży. Po lewej stronie dobudowano klatkę schodową. Po prawej natomiast wygospodarowano miejsce na konfesjonał. We wrocławskiej ludwisarni zamówiono dwa dzwony. Do Kluczborka dotarły one pociągiem, a stamtąd furmankami przewieziono je do Jasienia. Jeden dzwon mniejszy poświęcono świętej Teresie, a drugi większy Najświętszej Marii Pannie. W 1986 roku rozpoczęła się kolejna rozbudowa kościoła. Powiększono przednią część, wyrównano zakrystie i rozbudowano prezbiterium. W 1993 roku kompleksowy remont przeszły jasieńskie organy, wymieniono również wszystkie drewniane elementy. W 2005 roku wyremontowany został w całości dach kościoła (zdjęto starą, zniszczoną dachówkę a położono nową). Ostatni większy remont miał miejsce w lipcu 2008 roku, gdzie wymieniono chodnik wokół kościoła. Kolejny remont przeprowadzono na początku 2013 roku. Wnętrze kościoła zostało odnowione oraz zostało wymienione nagłośnienie wraz z witrażami. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół filialny w Jasieniu. parafialasowice.za.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-11)]. Kościół w Jasieniu
Kościół Świętej Rodziny w Radomiu

Kościół Świętej Rodziny w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny w Radomiu, w dzielnicy Śródmieście. Mieści się przy ulicy Kelles-Krauza. Należy do dekanatu Radom-Centrum. Historia Kościół powstał jako kaplica przy Domie Pracy należącym do Radomskiego Towarzystwa Dobroczynności. Kaplica została zaprojektowana w stylu neogotyckim przez znanego architekta Stefana Lamparskiego – inżyniera cywilnego i budowniczego miejskiego. Fundamenty kaplicy, zostały wzniesione na wiosnę 1904 roku, a 10 sierpnia Głównym fundatorem był ks. prałat Wawrzyniec Szubartowicz, który poświęcił kamień węgielny. Współfundatorką kaplicy była s. Maria Jadwiga Kruzer. Roboty murarskie były prowadzone przez Juljana Gawłowskiego i Karola Goździkowskiego, a ciesielskie przez Jana Neumana. Budowla została poświęcona w dniu 26 września 1905 roku. podczas Mszy Świętej sprawowanej przez księdza Szubartowicza. Świątynia jest stosunkowo okazała, a jednocześnie harmonijnie wpisana w ciąg budynku Domu Pracy, usytuowana równolegle do ulicy Świeżej. W 1936 roku kaplica została odnowiona, którą ozdobiła polichromia wykonana przez nieznanego artystę malarza z Warszawy. W latach 1966–1970 kaplica została rozbudowana poprzez dołączenie sal katechetycznych, pełniących obecnie funkcję kaplic (Jana Pawła II, Ojca Pio, Miłosierdzia Bożego). Po 1974 zmieniono wystrój wnętrza kaplicy. W 1985 kaplica została odrestaurowana. Przypisy
Kościół Świętej Rodziny w Rzeszowie

Kościół Świętej Rodziny znajduje się przy ulicy Solarza na osiedlu Krakowska – Południe, przy drodze wylotowej z Rzeszowa do Krakowa. Budynek otoczony jest blokami mieszkalnymi. Historia Parafia ta jest stosunkowo młoda. Została erygowana w 1985, chociaż prace nad wykończeniem świątyni trwały do 2004 roku, kiedy zakończono budowę domu parafialnego. Przez niemal 4 lata księża i wierni chcący stworzyć nowy kościół borykali się z ówczesną władzą komunistyczną, która ilekroć zbudowano nowy budynek (kaplicę, dom, gdzie religii uczyły się dzieci z niedalekiej szkoły podstawowej) nakazywała jego rozbiórkę, a na księży nakładała karę grzywny. W 1986 roku oficjalnie w Kurii Przemyskiej zatwierdzono projekt budowy kościoła i domu zakonnego, który opracowali architekci Wojciech Fałat i Adam Tarnawski. W 1989 roku ruszyła budowa kościoła, trzy lata później domu zakonnego. W 1996 roku biskup Edward Białogłowski wmurował kamień węgielny świątyni. W 1999 zakończono budowę Domu Zakonnego. W 2002 roku do kościoła wprowadzono Ikonę Świętej Rodziny, a w 2004 roku prace budowlane zakończono. Architektura Kościół jest nowoczesną budowlą. Główny ołtarz tworzą krzyż wzorowany na franciszkańskim i tabernakulum w kształcie płonącego krzewu wykonane w Lublinie. Linki zewnętrzne Portal Diecezji Rzeszowskiej Strona Parafii Świętej Rodziny w Rzeszowie Misjonarze Świętej Rodziny
Kościół Świętej Rodziny w Tarnowie

Kościół Świętej Rodziny – rzymskokatolicki kościół parafialny oraz konwentualny księży misjonarzy, zbudowany w latach 1904–1906, znajdujący się w Tarnowie przy ul. Krakowskiej 41. Kościół został zbudowany na gruncie ofiarowanym przez rodzinę Sanguszków dla księży ze Zgromadzenia Misjonarzy św. Wincentego à Paulo, sprowadzonych do Tarnowa w 1903 roku przez biskupa Leona Wałęgę. Do czasu wybudowania nowej świątyni mieszkali oni przy kościele NMP „na Burku”. Autorem projektu był prof. arch. Jan Sas-Zubrzycki. W pracach budowlanych brał udział architekt Augustyn Tarkowski. Kościół pw. Świętej Rodziny został konsekrowany jako parafialny 4 października 1908 roku przez biskupa Wałęgę. Do 1939 roku służył również jako kościół garnizonu tarnowskiego. Jest to neogotycka, trójnawowa bazylika z transeptem i zamkniętym trójbocznie prezbiterium, zbudowana z cegły z użyciem kamienia. Południowa fasada jest ujęta w dwie wysokie, czworoboczne wieże, na wysokości korpusu przechodzące w ośmioboczne, nakryte ostrosłupowymi hełmami. W dolnej części fasady znajdują się trzy portale nakryte schodkowymi szczytami. Neogotyckie wyposażenie wnętrza, w większości wykonane w latach 1907–1910, pochodzi z Tyrolu. Witraże w transepcie zaprojektował w 1907 roku Stefan Witold Matejko, bratanek i uczeń Jana Matejki. Przypisy Bibliografia AndrzejA. Leo AndrzejA., Tarnowskie kościoły, Tarnów: „S-CAN” Wydawnictwo, 2000, ISBN 83-87785-00-8, OCLC 749578286 . Kościół św. Rodziny w Tarnowie [dostęp 2017-10-06] Parafia Świętej Rodziny – Kościół Księży Misjonarzy w Tarnowie [dostęp 2012-09-03] Linki zewnętrzne Interaktywny plan kościoła
Heilige Familie (Zakopane)

Die katholische Kirche Heilige Familie (poln. Kościół Świętej Rodziny) in Zakopane wurde in den Jahren 1877 bis 1896 von Józef Pius Dziekoński im Stil der Neuromanik auf Initiative von Pfarrer Józef Stolarczyk erbaut. Der Bau wurde zum großen Teil von Władysław Zamoyski finanziert. Der Innenraum wurde im Zakopane-Stil entworfen, wobei der Hauptaltar von Kazimierz Wakulski und die Farbfassung sowie die Buntglasfenster von Janusz Kotarbiński gestaltet wurden. 1899 erfolgte die Weihe unter dem Patrozinium der Heiligen Familie durch den Krakauer Bischof Jan Puzyna. Das Gebäude steht unter Denkmalschutz. Der 1942 im KZ Auschwitz ermordete und 1999 mit weiteren 107 polnischen Märtyrern seliggesprochene katholische Geistliche Piotr Dańkowski war von 1935 bis 1941 Dekan der Kirche. Papst Johannes Paul II. feierte 1997 eine hl. Messe in der Kirche. Geographische Lage Die Kirche befindet sich im Zakopaner Zentrum an der Flaniermeile Krupówki im Vortatragraben am Fuße der Tatra. Literatur Offizielle Website Weblinks
Kościół Świętej Rodziny w Zakopanem

Kościół i Sanktuarium Najświętszej Rodziny – rzymskokatolicki kościół parafialny, najstarsza, murowana świątynia Zakopanego. Znajduje się przy ul. Krupówki 1A. Historia Fundamenty pod ten kościół położył w 1877 ks. Józef Stolarczyk. Świątynię wznoszono z górskiego, twardego kamienia w latach 1879–1896, dzięki ofiarności parafian i właściciela dóbr zakopiańskich hrabiego Władysława Zamoyskiego. Projekt kościoła wykonał architekt Józef Pius Dziekoński. Świątynia jest trójnawową bazyliką z transeptem, wieżą z dwoma wieżyczkami schodowymi od strony zachodniej oraz trzema kaplicami. Kościół parafialny pod wezwaniem Świętej Rodziny został konsekrowany 16 września 1899 przez biskupa krakowskiego Jana Duklana Puzynę. W latach 1935–1941 wikariuszem parafii był m.in. ks. Piotr Dańkowski, jeden ze 108 błogosławionych męczenników II wojny światowej. 7 czerwca 1997, w 150–lecie, odnowiony kościół odwiedził Jan Paweł II, spotykając się z dziećmi pierwszokomunijnymi z Zakopanego. Dekretem z dnia 18 stycznia 2016 roku kardynał Stanisław Dziwisz ustanowił w kościele Sanktuarium Najświętszej Rodziny. Architektura Budynek wykonano w stylu neoromańskim. Wnętrze natomiast jest mieszanką stylów: neoromańskiego, zakopiańskiego Stanisława Witkiewicza oraz tzw. sposobu zakopiańskiego. Ołtarz główny jest dziełem Kazimierza Wakulskiego. Ma formę tryptyku, w którego środku znajduje się rzeźba Świętej Rodziny, a z boku dwie sceny: Zwiastowania i Nawiedzenia św. Elżbiety. Ściany prezbiterium zdobi polichromia, przedstawiająca góralską interpretację Ośmiu Błogosławieństw. Polichromię kościoła i witraże malował Janusz Kotarbiński. Elementem wykonanym całkowicie w stylu zakopiańskim jest przylegająca kaplica św. Jana Chrzciciela. Organy W kościele wcześniej znajdował się instrument Antoniego Sapalskiego przeniesiony z kościoła Matki Boskiej Częstochowskiej. Tuż przed budową nowych organów został znowu przeniesiony. Obecne organy wybudowała firma Rieger w 1928 roku z inicjatywy ówczesnego proboszcza ks. Jana Tobolaka oraz organisty Józefa Mistrzyka. Od zakończenia budowy instrument przez ponad 40 lat przechodził jedynie drobne naprawy. W 1968 roku organista Andrzej Kowalczyk zwrócił się do Wydziału Organistowskiego Kurii Metropolitalnej w Krakowie o pomoc w sprawie generalnego remontu. Remont ten odbył się dwa lata później, a wykonał go Augustyn Kaczmarczyk z Kluczborka. Instrument po remoncie został odebrany przez ks. prof. Karola Mrowca. Ostatni generalny remont przeprowadził Andrzej Guziak z Kościeliska w 2000 roku. Dyspozycja instrumentu: Galeria Przypisy Bibliografia historia parafii. [dostęp 2012-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-05)].
Kościół Świętej Rodziny we Wrocławiu

Kościół św. Rodziny we Wrocławiu – budynek znajdujący się na osiedlu Sępolno, powstały w latach 1929–1930 jako świątynia katolicka według projektu architekta Kurta Langera. Historia Kościół św. Rodziny we Wrocławiu został zaprojektowany jako budowla modernistyczna z elementami neoromanizmu. Jest wybudowaną z cegły trzynawową bazyliką z wielką, masywną wieżą frontową. Kościół jest orientowany - na wschodzie znajduje się pięciokątne prezbiterium. Wieża zwieńczona jest ceglanym gzymsem kostkowym i pokryta geometrycznym, kalenicowym hełmem. W czasie wojny kościół uległ nieznacznym uszkodzeniom, odremontowany został w 1946. Kościół jest regularnie remontowany. Hełm wieżowy wymieniono na miedziany, dach został pokryty nowymi dachówkami, trwa rozbudowa domu parafialnego. Organy Niektóre źródła często błędnie datują budowę organów w tym kościele, podając rok 1934, lub 1937. Z publikacji „Zimpeler Nachrichten-Blatt” jasno wynika, że organy zostały zbudowane w roku 1931. Instrument został zbudowany przez firmę Rieger jako opus 2522. Miał wówczas 40 głosów i kwalifikował się do grona większych instrumentów we Wrocławiu. W późniejszym czasie coraz gorszy stan techniczny instrumentu skutkował podjęciem decyzji o przeprowadzeniu jego generalnego remontu i rozbudowy. Szafa organowa została przesunięta do przodu z głębi chóru muzycznego, a stół gry został wymieniony i usytuowany w nowym miejscu. Organy zostały rozbudowane do 45 głosów. Dostęp do niektórych elementów możliwy był po raz pierwszy od momentu budowy organów w 1931 roku dopiero po przebudowaniu szafy organowej i jej wysunięciu. Remont ten trwał od kwietnia 1980 roku do lutego 1981 roku. Był prowadzony był przez zakład organmistrzowski Józefa Cynara z Wrocławia. Kolejne remonty miały miejsce w 1995, 2005, 2016 oraz 2018 roku. W maju 2019 wymienione zostały wszystkie zawory rejestrowe w każdym z manuałów oraz w sekcji pedału. Prace wykonała firma organmistrzowska „Kamerton” Wiesława Jelenia z Olszynki. Dyspozycja instrumentu: Dzwony Przed II wojną światową na wieży wisiały cztery dzwony, poświęcone przez ks. kanonika Michaelisa w dniu 12 października 1930 roku. Podczas niej, a dokładnie w roku 1942, zarekwirowano trzy dzwony na potrzeby przemysłu zbrojeniowego. Pozostawiono tylko najmniejszy – „Jan Chrzciciel”. Stratę uzupełniono nowymi dzwonami na ufundowanymi na jubileusz powstania parafii. Przypisy
Kościół Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus w Siedlcach

Kościół Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus – kościół murowany w stylu współczesnym w Siedlcach, przy ulicy Garwolińskiej 19. Kościół został wybudowany w latach 1985–1989, staraniem Ojców Oblatów Maryi Niepokalanej (OMI). Konsekrowany w 1991 roku przez ks. bp. Jana Mazura. Przy kościele działa oddział Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży (KSM). Zobacz też Parafia pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus Przypisy
Kościół Świętej Trójcy w Bogacicy

Kościół Świętej Trójcy – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Bogacicy w (gminie Kluczbork) województwa opolskiego. Należy do dekanatu kluczborskiego w diecezji opolskiej. Historia Pierwszy kościół w Bogacicy został wzniesiony w 1597 roku. Fundatorem był ówczesny właściciel wsi, Hans Melchior von Stall de Gross Ellguth. Był to budynek drewniany, orientowany, czyli z prezbiterium zwróconym w kierunku wschodnim. Miał około 19 metrów długości i 9 metrów szerokości. Pod koniec XVIII wieku, głównie w związku z prowadzoną przez władze pruskie kolonizacją, nastąpił gwałtowny wzrost ludności. Drewniany kościół okazał się niewystarczający. W związku z czym zlecono Ernestowi Samuelowi Friedlowi wykonanie planów przebudowy kościoła i w latach 1797–1805 wzniesiono obok starego kościoła nowy, murowany, mogący pomieścić 800 osób. Kościół otrzymał bogaty nie tylko pod względem snycerskim, ale i historycznym wystrój. Retabulum jest barokowe, wykonane zostało w XVII wieku i pochodzi z kościoła oo. Franciszkanów z Namysłowa. Pełna jest rzeźb, gdyż poświęcona została 14 wspomożycielom którzy od XIV wieku cieszyli się na Śląsku dużą popularnością. Pod koniec XIX wieku w parafii mieszkało około 4,5 tys. osób, toteż w 1894 roku rada parafialna wystąpiła z projektem rozbudowy, który miał polegać na dobudowaniu transeptu i rozbudowie prezbiterium. Pozwolenie uzyskano w 1902 roku, a w 1905 roku rozpoczęto prace. Koszty rozbudowy oceniono na 70 tys. marek. Po zakończeniu robót murarskich przystąpiono do wyposażenia kościoła. Dużą część wnętrza kościoła pokrywają freski. Poszczególne przedstawiają różne postacie i sceny biblijne, takie jak: Pan Jezus na Górze Błogosławieństw Uzdrowienie paralityka Ostatnia Wieczerza Wniebowstąpienie Ucieczka z Egiptu Pan Jezus błogosławiący dzieci Dzieciątko Jezus w Betlejem. Kościół w Bogacicy uznawany jest za perłę architektury, jest jednym z najpiękniejszych kościołów na Opolszczyźnie. Organy Organy wybudowała firma Schlag & Söhne ok. 1906 roku jako opus 792. Posiadają pneumatyczną trakturę gry. Dyspozycja instrumentu: Przypisy Linki zewnętrzne Nasza wiara – parafia w Bogacicy. nasza-wiara.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. Historia kościoła Kościół w Bogacicy
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Borkowie

Kościół Trójcy Przenajświętszej w Borkowie – zabytkowy kościół katolicki w Borkowie. Jest kościołem parafialnym (parafia pw. Trójcy Przenajświętszej) i należy do diecezji łomżyńskiej (Dekanat Kolno). Powstał w latach 1923–1932. Zobacz też Borkowo (województwo podlaskie) Przypisy Bibliografia Henryk Luft (1877-1934). Działalność architektoniczna i budowlana. Olecko: Wydawnictwo Wszechnicy Mazurskiej Acta Universitatis Masuriensis, 2006, s. 174. ISBN 83-86523-45-X.
Kościół Świętej Trójcy w Chojnie

Kościół Świętej Trójcy w Chojnie – kościół parafialny w Chojnie (województwo zachodniopomorskie, powiat gryfiński), na ulicy Malarskiej. Jest to kościół należący do 1536 do zakonu augustianów. W latach 1536–1690 zamieniony na magazyn. W latach 1690–1945 protestancki, w latach 1959-1965 odbudowany po zniszczeniach wojennych, od 1974 parafialny. Wybudowany w stylu gotyckim w 1. połowie XIV wieku. Jest to świątynia jednonawowa. Zachodnia fasada posiada łukowate nisze i wieżyczki. Nawa posiada strop belkowy. Wewnątrz znajdują się gotyckie krużganki. Przypisy Bibliografia Strona Gminy Chojna
Kościół Świętej Trójcy w Czaplinku

Kościół Świętej Trójcy w Czaplinku – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Barwice, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Czaplinku, w powiecie drawskim, w województwie zachodniopomorskim. Historia i architektura Świątynia nazywana jest przez mieszkańców miasta „małym kościółkiem”. Budowla powstała na przełomie XIV i XV wieku na miejscu, gdzie zapewne stał drewniany zamek templariuszy i joannitów, a wcześniej słowiański gród, na wzniesieniu zwanym „Kazimierzowskim”. Świątynia jest orientowana. Wzniesiona jako przysadzista budowla z kamienia polnego, posiada cechy stylu gotyckiego z elementami romanizmu. Jednak wielokrotne odbudowy po pożarach spowodowały zatarcie pierwotnej formy. Kościół jest bez wieży. Istniejąca wcześniej, spaliła się w 1725 roku i nie została odbudowana. Obok świątyni na dzwonnicy kozłowej wisi XVIII-wieczny dzwon. Wyposażenie We wnętrzu świątyni znajduje się unikatowy ołtarz baldachimowy w stylu barokowym. Nakrywa go drewniany, złocony baldachim, podparty przez sześć kolumn, ozdobiony przez figurki aniołów. Z boku ołtarza znajdują się wybudowane w XIX wieku skrzydła. Obok ołtarza znajduje się zbudowana w 1823 roku drewniana ambona w stylu klasycystycznym. Wewnątrz świątyni mieści się kopia obrazu Rubensa „Święta Trójca” oraz figuralne polichromie przedstawiające świętych, doktorów kościoła, namalowane na początku XIX wieku, a także sceny Zwiastowania i Narodzenia. Nad wejściem głównym są umieszczone zabytkowe organy Sauera o 7 głosach z XIX wieku. Przypisy Linki zewnętrzne Czaplinek: kościół Św. Trójcy i organy Sauera. rmf.fm. [dostęp 2020-09-02].
Kościół Świętej Trójcy w Dobrzycy

Kościół Świętej Trójcy w Dobrzycy – neogotycki, zabytkowy kościół parafialny w Dobrzycy, w województwie zachodniopomorskim. Historia Nie jest znana data początku stawiania budowli, wiadomo jedynie, że budowa ukończona została w roku 1867, a zawieszony w niej dzwon pochodzi z wcześniejszej świątyni i został odlany w 1661. Do zakończenia II wojny światowej była to świątynia protestancka, od poświęcenia kościoła 1 stycznia 1946 roku jest to kościół katolicki. Świątynię erygowano 1 czerwca 1951 roku. 31 grudnia 1998 roku budowla została wpisana do rejestru zabytków. Posiada dekoracyjny schodkowy szczyt wschodni, pięciobocznie zamknięte prezbiterium i smukłą wieżę zakończoną ceglanym stożkiem i narożnymi sterczynami. Przypisy
Kościół Świętej Trójcy w Fałkowie

Kościół Świętej Trójcy w Fałkowie – kościół położony we wsi Fałków, którego patronem jest Trójca Święta oraz Matka Boża Szkaplerzna. Kościół zbudowano w 1920 r. na najwyżej położonym miejscu wsi. Ołtarz zwrócony jest ku zachodowi. Składa się z zasklepionego prezbiterium i niesklepionej nawy oraz dwóch naw bocznych zasklepionych. Kościół jest wzniesiony z kamienia na planie wydłużonej elipsy. W prezbiterium i nawie jest sześć okien, a w bocznych nawach po trzy okna. Kościół ma dwie wieże stylizowane na romańskie, pełniące funkcję dzwonnicy. Najstarszy kościół modrzewiowy wzmiankowany był w XI w., a kościół murowany stał w wieku XIV. Konsekracja miała miejsce w 1325 r. Kolejny murowany kościół, pw. Świętej Trójcy oraz św. św. Apostołów Mateusza i Macieja, fundacji Piotra i Jana Giżyckich dziedziców Fałkowa, pochodził z 1420 r. W tym czasie została erygowana parafia. Bp Gniazdowski konsekrował kościół w 1603 r. Pożar w 1774 r. zniszczył znaczną część świątyni, która została odnowiona w końcu XVIII w. i w 1846 r. W 1897 r. kościół konsekrował bp Antoni Franciszek Sotkiewicz. Podczas I wojny światowej świątynia została zniszczona. Wybudowano wtedy tymczasową kaplicę drewnianą. Kościół obecny zbudowany został w latach 1929–1935 staraniem ks. Jana Dąbrowskiego i ks. Wacława Wypyskiego, według projektu architekta Oskara Sosnowskiego. Uległ zniszczeniu w czasie II wojny światowej, w latach 1947–1954 został gruntownie odnowiony staraniem ks. Romana Ścisłowskiego. Konsekrował go w 1954 bp Jan Kanty Lorek. Restauracja świątyni miała miejsce w latach 1974–1975. 10 kwietnia 1982 r. (Wielka sobota) o godzinie 7.30 w kościele wybuchł pożar, który strawił wielki ołtarz. Zniszczeniu uległy figury, uszkodzony został również obraz Matki Bożej Szkaplerznej. W latach 1983–1986 zrekonstruowano ołtarz i odnowiono figury oraz obraz. Przypisy Linki zewnętrzne Strona parafii w Fałkowie
Dreifaltigkeitskirche (Gniezno)

Die Dreifaltigkeitskirche (polnisch Kościół Świętej Trójcy) in Gniezno wurde 1420–1430 als ein einschiffiger, spätgotischer Bau erbaut und gegen 1613 nach einem Brand im Barockstil wiederaufgebaut. Der gotische Turm (1687) ist von einer Kuppel gekrönt. Die Innenausstattung: der Taufstein und die Kanzel in Form eines Bootes stammen aus dem 18. Jahrhundert. In der seitlichen Kapelle ist das Bild „Krönung der Heiligen Jungfrau Maria“ aus dem 17. Jahrhundert sehenswert. Das Gotteshaus steht seit 1964 unter Denkmalschutz. Weblinks Information auf regionwielkopolska.pl (polnisch)