NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Wieża Jordanka na Wawelu

Wieża Jordanka – jedna z czterech wież mieszkalnych Zamku Królewskiego na Wawelu, "wtopiona" skośnie we wschodnie skrzydło rezydencji. Zbudowana została w XIV w. Pierwotnie miała ona charakter obronny. Górną część nadbudowano w latach 1520–1533 w stylu renesansowym. W 1860 założono na wieży nowy hełm w stylu barokowym, który nawiązywał kształtem do hełmu wieży Zygmunta III Wazy i hełmu wieży Jana III Sobieskiego. W sali I piętra znajduje się obecnie gabinet Włoski, wchodzący w skład ekspozycji Prywatnych Apartamentów Królewskich. Natomiast sala II piętra mieściła nieistniejącą już kaplicę pałacową (obecnie nie pełni żadnych funkcji). Sala parteru pozostaje niewykorzystana. Przypisy Bibliografia Antoni Franaszek, Budowle gotyckie zamku królewskiego na Wawelu na tle dziejów w czasach nowożytnych, seria: Biblioteka Wawelska, Wyd: Zamek Królewski na Wawelu, Kraków 1989 Andrzej Fischinger, Marcin Fabiański Dzieje budowy renesansowego zamku na Wawelu, około 1504-1548, Wyd: Zamek Królewski na Wawelu, Kraków 2009 Kazimierz Kuczman, Wzgórze Wawelskie: Przewodnik; Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu, Ministerstwo Kultury i Sztuki, Zarząd Muzeów i Ochrony Zabytków, Kraków 1988, wyd. drugie.
Basilika der Mutter Gottes von der immerwährenden Hilfe und der heiligen Maria Magdalena

Die Basilika der Mutter Gottes von der immerwährenden Hilfe und der heiligen Maria Magdalena (polnisch Bazylika Matki Boskiej Nieustającej Pomocy i św. Marii Magdaleny), auch Pfarrkirche Posen bzw. Fara genannt, ist ein katholischer Sakralbau in Posen. Sie ist ein dreischiffiger Barockbau mit Querschiff und Emporen über den Seitenschiffen. Die Seitenschiffe sind mit Kreuzgewölben gedeckt und in Kapellen unterteilt. Geschichte Die Bauarbeiten dauerten von 1651 bis 1701, aber erst 1750 wurde das Gotteshaus endgültig fertiggestellt. Mit dem Bau des Kirchenschiffes und der Fassade wurde Giovanni Catenazzi beauftragt. In den Jahren 1727–1732 baute Pompeo Ferrari den Hauptaltar und das Portal. 1798 wurde sie zur Pfarrkirche der Gemeinde der Heiligen Maria Magdalena und gleichzeitig Kollegiatstiftskirche. Während des Wiederaufbaus des Posener Doms diente die Basilika als Interimskathedrale. Im Jahre 2010 wurde dem Gotteshaus der Ehrentitel Basilica minor verliehen. Orgel Die Orgel erbaute in den Jahren 1872–75 Friedrich Ladegast. Am Anfang des 21. Jahrhunderts (2000–2001) wurde ihre Renovierung durchgeführt, an der u. a. die Firma Alexander Schuke Potsdam Orgelbau beteiligt war. Jeden Samstag um 12.15 Uhr finden in der Basilika die Orgelkonzerte statt. Literatur Jerzy Sobczak: Kościoły Poznania. Wydawnictwo Debiuty, Posen 2006, ISBN 83-922466-4-0. Weblinks Basilika der Mutter Gottes von der immerwährenden Hilfe Poznańska Wiki (deutsch) Stifts- und Pfarrkirche Posen poznan.pl Eintrag zu Basilika der Mutter Gottes auf gcatholic.org (englisch) Basisdaten
Poznań Fara

The Basilica of Our Lady of Perpetual Help in Poznań Fara (Polish: Fara Poznańska), also informally known as the Poznan Fara, is a Catholic minor basilica located in Poznań Old Town district of Poland. The famed shrine is dedicated to the Blessed Virgin Mary and is one of the city's most recognizable historical landmarks, the most important Christian temple alongside the Poznań Cathedral and the finest example of Baroque architecture preserved within the country. Its full name is the Basilica of Our Lady of Perpetual Help, Saints Mary Magdalene and Stanislaus of Szczepanów. It is currently part of the Latin Church Archdiocese of Poznań. Built between 1651 and 1701, the structure was engineered by Polish and Italian masters in the Baroque style, who also incorporated Roman architectural aspects such as the monumental Corinthian columns in the interior. In the 18th century, the artisan Pompeo Ferrari designed the main altar standing at 17 meters in height and the main entrance from the Old Town. In 1876, an organ constructed by Friedrich Ladegast was installed inside the Church. The Fara, like most of the city, was spared from destruction during the Second World War. Pope Benedict XVI raised the shrine to the status of Minor Basilica via decree on 17 June 2010. History In 1570, Bishop Adam Konarski brought the Jesuits to Poznań, who were given permission to occupy the former Church of Saint Stanislaus. In 1651, the construction of a new temple began and the plans of which were probably sent from Rome (traditionally the author of the project was Bartłomiej Nataniel Wąsowski - rector of the Jesuit College in Poznań and theoretician of architecture). Initial work (until 1652) was directed by Italian-born Tomasz Poncino. The Swedish Deluge (1655-1660) suspended the work. In 1705, the Fara was consecrated, despite the Church being incomplete. In the years 1727-1732 Pompeo Ferrari remodelled the main entry and the interior, thus bringing the final phase of construction to an end. Following the 1773 fire and the 1780 collapse of the nearby Mary Magdalene Collegiate Church, the Fara became the new seat of the Poznań clergy. In 1913, the entire complex was renovated; the work was cut short by World War I. During the Invasion of Poland and World War II, the Fara was spared but stripped of its rich ornaments and turned into a warehouse by the Wehrmacht. War damage was cleared by 1950. Alleged Phantasm According to pious legend, a phantasmic woman dressed in black funeral garments appears on the hardly—accessible organ balcony. The ghost was sighted on many occasions, which was often featured in television media and news coverage. The haunted woman is purported to have donated a large monetary sum to purchase the organ in the 1870s but was betrayed by her male romantic lover and became accursed to guarding the instrument due to heartbreak, which remains locked and off—limits to tourists. Gallery See also List of Jesuit sites References External links Media related to Kolegiata Poznańska Matki Boskiej Nieustającej Pomocy i św. Marii Magdaleny at Wikimedia Commons Official website
Basilique collégiale de Poznan

La basilique collégiale de Poznań, est une basilique, anciennement collégiale, située en Pologne dans la ville de Poznań. Elle est dédiée à Notre-Dame du Perpétuel Secours, à Sainte Marie-Madeleine ainsi qu'à l'évêque Stanislas de Szczepanów, saint patron de la Pologne, qui vivait au Moyen Âge. Le décor de l'église est extrêmement riche. Aucun édifice religieux polonais ne présente l'apparence du baroque romain à un tel degré. Historique Initiés par les jésuites, les travaux commencèrent en 1649, l'édifice fut consacré en 1705 mais il n'eut son apparence définitive qu'en 1732 après plusieurs interruptions dans la construction L'un des architectes au XVIIe siècle est Bartłomiej Nataniel Wąsowski (pl) qui a œuvré jusqu'à sa mort en 1687, année qui vit l'interruption des travaux, lesquels reprirent en 1697 avec Giovanni Catenazzi (pl) qui conçut la façade du bâtiment jusqu'en 1701. Le portail et l'autel principal ont été conçus par Pompeo Ferrari de 1727 à 1732 Après la dissolution de l'ordre des Jésuites en 1773, l'édifice a pris le rôle de collégiale, devenant en 1798 une église paroissiale de la ville. Sur les côtés de la nef se trouvent 16 immenses colonnes en marbre artificiel. Au-dessus de leurs chapiteaux se trouvent des sculptures de 12 apôtres. le presbytère et la nef sont décorés de polychromie par Karol Dankwart (pl), un artiste du début du XVIIIe siècle . Le 29 juin 2010, l'édifice a été élevé au titre de Basilique mineure par le pape Benoît XVI. Dimensions Les dimensions de l'édifice sont les suivantes : Hauteur de la nef : 27 m, Longueur intérieure : 55 m. Les orgues construites par Friedrich Ladegast, grand facteur d'orgue allemand du XIXe siècle, comprennent 2 579 tuyaux dont le plus long fait 6 mètres. Notes et références Liens externes Site officiel Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de la Pologne
Collegiata Fara

La Collegiata Fara (in polacco Fara Poznańska), conosciuta anche come Basilica di Nostra Signora del Perpetuo Soccorso, Maria Maddalena e San Stanislao, è una basilica cattolica romana situata al centro del quartiere della Città Vecchia di Poznań, in Polonia. Realizzato in stile barocco, l'edificio fa parte dell'Arcidiocesi cattolica romana di Poznań. Costruita tra il 1651 e il 1701, la struttura fu progettata in stile barocco, con incorporati anche alcuni elementi architettonici romani, come le colonne corinzie presenti all'interno. A metà del XVIII secolo Pompeo Ferrari progettò l'altare maggiore alto 17 metri e l'ingresso principale che dà sul centro storico della città. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Collegiata Fara Collegamenti esterni Sito ufficiale, su fara.archpoznan.pl. (EN) Collegiata Fara, in GCatholic.org.
Jezuïetenkerk van Poznań

De Jezuïetenkerk van Poznań ook wel Farakerk genoemd (Pools:Fara Poznańska) of kortweg Parochiekerk (Duits: Marienbasilika) of de lange versie (Basilika der Mutter Gottes von der immerwährenden Hilfe und der heiligen Maria Magdalena) (Pools:Bazylika Matki Boskiej Nieustającej Pomocy i św. Marii ) is een kerkelijke Basilica minor in de stad Poznań / Posen en stammend uit de Barok. Geschiedenis In 1570 werden op uitnodiging van toenmalig Bisschop Adam Konarski, de Jezuïeten naar Poznań / Posen gehaald en kregen toestemming in de voormalige kerk van Sint-Stanislaus te gaan resideren. In 1651 begon men met de bouw van een nieuwe kerk, waarvoor de plannen uit Rome kwamen. Het werk begon echt aan te vangen onder de hand van architect Tomansz Poncino. De Zweedse Zondvloed zorgde echter voor vertraging en veel werk werd uitgesteld. In 1705 was de kerk nog steeds niet volledig voltooid, toch werd de kerk in datzelfde jaar ingewijd. In de periode tussen 1727 en 1732 herontwierp architect Pompeo Ferrari de hoofdfaçade en een deel van het interieur van de kerk, onder andere het hoofdaltaar. Onder zijn leiding werd de kerk voltooid. In het jaar 1773 beschadigde een brand een deel van de kerk en werd stortte in 1780 de Maria Magdalenakerk in en werd de Jezuïtenkerk de nieuwe zetel van de Geestelijkheid van Poznań. In 1913 begon men met de renovatie van het hele kloostercomplex, maar kwam door de Eerste Wereldoorlog op losse schroeven te staan. In de Tweede Wereldoorlog bleef de basiliek gespaard, maar wel ontdaan van haar rijke Ornamenten en werd de kerk door de Wehrmacht gebruikt als opslag. In 1950 was de kerk hersteld van haar oorlogsschade. De kerk qua interieur monolithisch opgebouwd, met grote zuilen dus en rondom de kerk liggen de gebouwen van het voormalige Jezuïetenklooster- en College, dat gebouwd werd tussen 1701 en 1733. De huidige functie van de gebouwen is een vergaderlocatie voor de Gemeenteraad van de stad en hebben dus een seculier doel. Het college bestond tot de Tweede Poolse Deling in 1793 toen Poznań / Posen, onderdeel werd het Koninkrijk Pruisen. Tegenwoordig worden er in de kerk missen gegeven in het Duits voor onder andere de Posener Bambergers. Tevens worden er sinds 1876 met onderbreking van de Tweede Wereldoorlog, elke zaterdag orgelconcerten gegeven. Afbeeldingen
Basílica de Nossa Senhora do Perpétuo Socorro

A Basílica de Nossa Senhora do Perpétuo Socorro em Posnânia Fara (em polonês/polaco: Fara Poznańska), também conhecida informalmente como Poznan Fara, é uma basílica menor católica localizada no distrito de Posnânia, na Polônia. O famoso santuário é dedicado à Bem-Aventurada Virgem Maria e é um dos marcos históricos mais conhecidos da cidade, o templo cristão mais importante ao lado da Catedral de Poznânia e o melhor exemplo de arquitetura barroca preservada no país. O seu nome completo é Basílica de Nossa Senhora do Perpétuo Socorro, Santa Maria Madalena e Santa Estanislau de Szczepanów. Atualmente faz parte da Arquidiocese da Igreja Latina de Posnânia . Construída entre 1651 e 1701, a estrutura foi projetada por mestres poloneses e italianos no estilo barroco, que também incorporaram aspetos arquitetónicos romanos, como as monumentais colunas coríntias no interior. No século XVIII, o artesão Pompeo Ferrari projetou o altar-mor de 17 metros de altura e a entrada principal com vista para o centro histórico da cidade. Em 1876, um órgão construído por Friedrich Ladegast foi instalado dentro da Igreja. A Fara, como a maior parte da cidade, sobreviveu da destruição durante a Segunda Guerra Mundial . O Papa Bento XVI elevou o santuário ao estatuto de Basílica Menor por decreto em 17 de junho de 2010. Galeria Referências Ligações externas Media relacionados com Basílica de Nossa Senhora do Perpétuo Socorro no Wikimedia Commons
Костел Божої Матері Неустанної Помочі та святої Марії Магдалини (Познань)

Церква Божої Матері Неустанної Помочі та св. Марії Магдалини у Познані (пол. Kolegiata Matki Boskiej Nieustającej Pomocy i św. Marii Magdaleny w Poznaniu) — культова споруда, один з головних римо-католицьких храмів Познані. Має статус малої базиліки, фарного та колегіального храму під патронатом св. мученика Станіслава Щепановського. Опис Будівництво храму розпочали 1651 року, проте через шведську окупацію воно тривало до початку XVIII століття. Ще недобудований храм 1705 року освятив єпископ Геронім Вежбовський. Головний вівтар і портал були збудовані за проєктом Помпео Феррарі в 1727—1732 роках. 1798 року після знищення костелу св. Магдалени храм отримав статус фарного костелу. У другій половині XIX століття були пошкоджені окремі входи бічних нефів і в 1913—1915 роки були відремонтовані під керівництвом Маріана Анджеєвського, фрески відновив Ентоні Процайлович. У часи німецької окупації у 1939 році храм розграбували, а інтер'єр став складом. Він був відновлений в 1948—1950 роках. Реставраційні роботи проводили також з 1990 року. У храмі встановлено орган роботи Фрідріха Ладегаста, введений в експлуатацію 26 липня 1876 року, ремонтувався після Першої та Другої світових війн, а також у 2000—2001 роках. Орган має 43 регістри, 3 мануали і педалі. Щосуботи о 12:15 у храмі відбуваються концерти органної музики. Картинка. Джерела і посилання Офіційна сторінка Товариства Познанської фари (пол.) Сторінка на сайті Польського віртуального органного центру(пол.)
Kathedrale des Heiligen Erzengels Michael (Łomża)

Die Kathedrale des Heiligen Erzengels Michael (poln. Katedra św. Michała Archanioła w Łomży) in Łomża ist die römisch-katholische Kathedrale in der Altstadt. Geschichte Eine erste hölzerne Pfarrkirche soll bereits um das Jahr 1000 in Łomża errichtet worden sein. Im 14. Jahrhundert entstand an der Stelle der heutigen Kathedrale eine erste Kirche, die jedoch bereits Ende des 15. Jahrhunderts baufällig wurde. Möglicherweise handelte es sich hierbei um die Schlosskirche. Die masowischen Herzöge Janusz III. und Stanisław von Masowien sowie ihre Mutter Anna Radziwiłł entschieden sich daher Anfang des 16. Jahrhunderts zu einem Neubau. Die heutige Kathedrale wurde in der Spätgotik im Stil der Masowischen Backsteingotik bis 1526 errichtet und 1525 von Bischof Andrzej Noskowski eingeweiht. Eine erneute Einweihung fand bereits 1531 durch den Erzbischof Andrzej Krzycki statt. Um 1550 wurde die Kirche im Stil der Renaissance umgestaltet. Aus dieser Zeit stammen auch die Rensaissance-Grabmäler von Santi Gucci und seiner Werkstatt. Die Kirche wurde während der Schwedischen Sintflut beschädigt und von 1691 bis 1692 von Simone Giuseppe Belotti barockisiert. Der Rokokostuck im Innenraum stammt von 1752. Weitere Umbauarbeiten wurden im 19. Jahrhundert getätigt. 1925 wurde die Kirche zur Kathedrale erhoben. In den 1930er Jahren wurde die Kathedrale von Stefan Cybichowski restauriert. Jedoch wurde sie bereits im Zweiten Weltkrieg wieder stark in Mitleidenschaft gezogen. 1947 wurde das Dach der Kathedrale wieder geschlossen. Die Restaurierung erfolgte in den Jahren von 1953 bis 1958 unter der Leitung von Władysław Paszkowski. Geographische Lage Die Kirche befindet sich in der Altstadt von Łomża im historischen Masowien. Literatur Homepage Mariusz Bil, Przydatność metod dokumentacji zabytkowych substancji murowych, [w:] Metody. Źródła. Dokumentacja. Funeralia Lednickie – Spotkanie 11, Poznań 2009, s. 411–421. Weblinks
Cathedral of St. Michael the Archangel, Łomża

The Cathedral of Saints Michael the Archangel and John the Baptist is a gothic cathedral in Łomża, Poland. The history of the church dates to the 16th century, and it is a registered monument in Poland. The church is known for its artistic significance which includes works by Italian sculptor Santi Gucci. History The construction of the church began before 1504, funded by Duke Konrad III the Red, and was continued by Duchess Anna of Mazovia and her sons, Janusz and Stanisław. It is possible that the church was added to an already existing ducal chapel of St. Anne. After its consecration, the Łomża parish was transferred to the new church from the Church of the Dispersion of the Apostles (now non-existent, demolished in 1787). In the years 1519–1526, the church was transformed from a three-aisled basilica into a pseudo-basilica. Around 1588, the Łomża starost Andrzej Dunin-Modliszewski converted the southern chapel into a family mausoleum. A fire broke out in the church in 1621. In the years 1691–1692, renovation and reconstruction works were carried out under the direction of Giuseppe Simone Belotti. The church underwent numerous renovations in the 18th and 19th centuries, experiencing modifications of varying scope. In the years 1884–1886, a Neo-Gothic sacristy was added. In 1887, the porch at the base of the bell tower was transformed into the Chapel of St. Casimir, funded by Telesfor Starzeński. Between 1891 and 1894, a major renovation took place, including the execution of polychrome paintings by Aleksander Skiewski. Another restoration was carried out in the years 1932–1934 by Stefan Cybichowski. The church was damaged in 1939 and was renovated and restored after the war. In 1925, papal bull Vixdum Poloniae unitas established the Diocese of Łomża, and the church became a cathedral. In 1991, Pope John Paul II gave a speech at the cathedral in Łomża. Architecture The church has gone through many modifications throughout the centuries. The current vaulted church features a bell tower, six-sided altars, and is in the gothic style. The church also features a tomb from 1589 built by Santi Gucci for members of the Modliszowski family. See also Gothic architecture in Poland References Bibliography Kałamajska-Saeed, Maria (1982). "Kościół katedralny p. w. śś. Michała Archanioła i Jana Chrzciciela". Katalog Zabytków Sztuki w Polsce. IX (1). Warsaw: 18–32.
Kościół Opatrzności Bożej w Łodzi

Kościół Opatrzności Bożej w Łodzi – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Łódź-Stoki archidiecezji łódzkiej). Historia Fundamenty zostały poświęcone i kamień węgielny został wmurowany w dniu 3 lipca 1932 roku przez biskupa Wincentego Tymienieckiego. Kościół został zaprojektowany przez inżyniera Wiesława Lisowskiego. Prace budowlane były prowadzone przez Kazimierza Brzozowskiego. W dniu 9 października 1932 roku wspomniany wyżej biskup Wincenty Tymieniecki poświęcił świątynię jako votum błagalne w celu uproszenia złagodzenia kryzysu gospodarczego. Zobacz też architektura modernistyczna w Łodzi Przypisy
Most kolejowy nad Białą Przemszą w Maczkach

Most kolejowy nad Białą Przemszą – most kolejowy nad Białą Przemszą na granicy Jaworzna i Sosnowca (w pobliżu dzielnicy Maczki), w województwie śląskim, w Polsce. Jest to kamienny, sześcioprzęsłowy most o długości 70 m, który został otwarty w 1848 r.. Przez most przebiega linia kolejowa nr 133. Most znajduje się tuż za stacją kolejową Sosnowiec Maczki, działającą pierwotnie pod nazwą Granica, która była ostatnią stacją Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej na terenie Królestwa Kongresowego. Biegnący nad Białą Przemszą most był wówczas mostem granicznym, położonym na granicy Królestwa Kongresowego w Imperium Rosyjskim z Cesarstwem Austrii. W 1867 r. granica ta zmieniła się w granicę Imperium Rosyjskiego z Austro-Węgrami, a następnie w trakcie I wojny światowej została zniesiona. Przypisy
Hala Nysa

Hala Nysa – hala widowiskowo-sportowa w Nysie, w Polsce. Została otwarta 29 grudnia 2017 roku. Może pomieścić 2500 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na niej siatkarze klubu Stal AZS PWSZ Nysa. Budowa hali rozpoczęła się 16 października 2015 roku, a jej otwarcie miało miejsce 29 grudnia 2017 roku. Obiekt powstał tuż obok stadionu Polonii Nysa, na terenie boiska bocznego (w 2018 roku w zamian obok wybudowano nowe boisko treningowe ze sztuczną nawierzchnią) i kortów tenisowych. Koszt budowy wyniósł 23 mln zł, z czego 10 mln wyniosło dofinansowanie z Ministerstwa Sportu. Hala może pomieścić 2500 widzów przy wydarzeniach sportowych i 3300 widzów przy wydarzeniach rozrywkowo-kulturalnych. Na obiekcie swoje spotkania rozgrywają siatkarze klubu Stal AZS PWSZ Nysa, którzy przed otwarciem nowej areny występowali na hali przy ulicy Głuchołaskiej. Przypisy
Pałac w Krubkach-Górkach

Pałac w Krubkach-Górkach – założenie pałacowo-parkowe zlokalizowane we wschodniej części wsi Krubki-Górki (powiat wołomiński, województwo mazowieckie). Historia W połowie XVIII wieku powstał we wsi pierwszy dwór wraz z parkiem. Jego forma nie jest znana. Było to centrum szlacheckiego folwarku Górki. W końcu XVIII wieku dobra te stały się własnością rodziny króla Stanisława Augusta Poniatowskiego (majątek miał kilkaset hektarów). Najbardziej znanym spośród właścicieli był syn króla, Stanisław Grabowski (polityk i minister). Za zarządu Grabowskiego dwór gościł ważne postacie swoich czasów. Przebywał tu m.in. car Aleksander I i jego brat Wielki Książę Konstanty (na ich cześć dwa najstarsze dęby parkowe nazwano Konstanty (istniejący) i Aleksander (zniszczony w trakcie wichury w 2007). Grabowski przyjaźnił się z Aleksandrem I, w związku z czym siedzibę majątku nazywano Alexandrinum. Po śmierci Grabowskiego dobra kilkakrotnie zmieniały właścicieli. 28 września 1939 w majątku gościł Major Henryk Dobrzański "Hubal" (tutaj dotarła do niego wiadomość o kapitulacji Warszawy). Dobrzańskiego łączyła z właścicielką majątku, Teresą Arkuszewską, dobra i długa znajomość. Z inicjatywy mieszkańców wsi major Dobrzański został pośmiertnie odznaczony Wielkim Krzyżem Orderu Polonia Restituta (2010). Dwór został spalony w sierpniu 1944, w wyniku działań bitwy pancernej na przedpolach Warszawy. Z resztek obiektu wybudowano szkołę. Dobra uległy parcelacji w drodze powojennej reformy rolnej. Park natomiast upaństwowiono i ulegał on postępującej degradacji. W 1988 nabył go prywatny właściciel, który jednak nie poczynił żadnych prac renowacyjnych. W 2002 obiekt został odkupiony przez kolejną osobę prywatną, która go uporządkowała i poddała renowacji. W 2005 odbudowano Mały Dwór, a w 2016 pałac. W 2017 odtworzono stajnie, a od 2018 Wielki Dwór. Planowane są dalsze prace renowacyjne. Od 2002 odbywają się przy pałacu uroczystości patriotyczne poświęcone Hubalowi. Z inicjatywy wnuka majora, Henryka Sobierajskiego, jak również właściciela pałacu, Witolda Modzelewskiego, powstała Kapituła Krzyża Usque ad Finem, który przyznaje się za zasługi na niwie działalności publicznej, artystycznej, naukowej, publicystycznej i sportowej. Przypisy
Hala sportowa Pogoń Zabrze

Hala sportowa Pogoń Zabrze – hala sportowa w Zabrzu, w Polsce. Może pomieścić 1000 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na niej szczypiorniści klubu Górnik Zabrze. Hala sportowa przy ulicy Wolności powstała w wyniku zaadaptowania byłej cechowni kopalni Zabrze-Bielszowice na cele sportowe. Jej inauguracja miała miejsce w 1987 roku, na Barbórkę (4 grudnia). Od początku gospodarzami hali stali się szczypiorniści klubu Pogoń Zabrze (obecnie pod nazwą Górnik Zabrze; hala sportowa do dziś zachowała nazwę Pogoń), którzy grając na niej, w latach 1989 i 1990 zdobywali tytuły Mistrzów Polski. Przypisy
Greckokatolicka placówka duszpasterska w Bolesławcu

Greckokatolicka placówka duszpasterska w Bolesławcu – placówka duszpasterska greckokatolicka w Bolesławcu. Placówka należy do eparchii wrocławsko-koszalińskiej i znajduje się na terenie dekanatu legnickiego. Erygowana w 2018 roku. Nabożeństwa odbywają się rzymskokatolickim kościele pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Bolesławcu. Przypisy