NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Symsar

Symsar (niem. Simser See) – jezioro w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim, w gminie Lidzbark Warmiński. Położenie Jezioro leży na Wysoczyźnie Jeziorańsko-Bisztyneckiej, natomiast w regionalizacji przyrodniczo-leśnej – w mezoregionie Pojezierza Mrągowskiego, w dorzeczu Symsarna–Łyna–Pregoła. Znajduje się 10 km w kierunku południowym od Lidzbarka Warmińskiego i około 50 km na północ od Olsztyna. Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego jeziora Blanki w zlewni rzeki Łyna – nr 49. Stanowi również część Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Symsarny o łącznej powierzchni 19 242,16 ha. Ukształtowanie Zbiornik ma charakter przepływowy. Od południowego wschodu, niosąc wody z jeziora Blanki, wpada do niego Symsarna. Ciek wypływa z północno-zachodniej strony jeziora, od strony małej zatoki. Symsar znajduje się między 10 a 13 kilometrem biegu Symsarny i jest ostatnim jeziorem przed ujściem rzeki do Łyny. Zlewnia całkowita jeziora wynosi 229,1 km², natomiast bezpośrednia – w skład której wchodzą głównie obszary porośnięte lasem (45%) oraz grunty orne (40%) – 2,1 km². Oprócz Symsarny akwen zasilają także: Tolknicka Struga, a także jeden nienazwany ciek leśny. Jezioro jest odbiornikiem oczyszczonych mechanicznie ścieków z Klutajn oraz z ośrodka wypoczynkowego w Kłębowie, który posiada własną oczyszczalnię. Linia brzegowa dosyć rozwinięta. Brzegi porośnięte szuwarami, w większości wysokie, często strome. W otoczeniu znajdują się pola, pastwiska i łąki, gdzieniegdzie podmokłe, a na zachodzie także lasy. Według typologii rybackiej zalicza się do jezior sandaczowych. Zgodnie z typologią abiotyczną zbiornik wodny został sklasyfikowany jako jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o dużym wypływie zlewni, stratyfikowane, leżące na obszarze Nizin Wschodniobałtycko-Białoruskich (6a). Jest jednolitą częścią wód Symsar o kodzie PLLW30473. Jezioro jest objęte strefą ciszy. Morfometria Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 135,5 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 4,9 m, a maksymalna – 9,6 m (najgłębszy punkt położony jest w środkowej części jeziora, bliżej północnego brzegu). Lustro wody znajduje się na wysokości 96,4 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 6626,7 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 2300 m, a szerokość 1150 m. Długość linii brzegowej wynosi 7150 m. Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 opracowanych w Państwowym Układzie Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 127,5 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody to 96,1 m n.p.m. Zgodnie z badaniem z 2002 akwenowi przyznano III klasę czystości. W 2014 stan ekologiczny wód jeziora sklasyfikowano jako zły. Przypisy
Jezioro Tarczyńskie

Jezioro Tarczyńskie – jezioro przepływowe w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim, w gminie Rybno, na terenie Welskiego Parku Krajobrazowego. Charakterystyka Akwen ma powierzchnię 163,8 hektara (inne źródła podają: 157,5 i 148 ha) i maksymalną głębokość 9,2 metra (przy średniej głębokości 3,8-4 metry). Jest położony na wysokości 143 m n.p.m. Długość zbiornika to 2,7 km a szerokość – ponad 0,8 km. Kształt zbiornika jest wydłużony na osi z północnego zachodu na południowy wschód. Stronę północno-zachodnią rozdziela na dwie zatoki głęboko wcięty półwysep, na którego osi znajduje się wyspa o powierzchni 28 arów. Przepływa przez niego rzeka Wel, łącząca go z sąsiadującym jeziorem Grądy. Nad akwenem obowiązuje strefa ciszy, nie ma tu ośrodków wczasowych. Brzeg zachodni porośnięty jest borem sosnowym (częściowo rezerwat przyrody Ostrów Tarczyński). Pozostałe brzegi to pola i łąki. W północno-wschodniej części, do jeziora przylegają zabudowania wsi Wery, gdzie funkcjonują gospodarstwa agroturystyczne i można wypożyczać łodzie. Gospodarzem akwenu jest ciechanowski Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego. Przyroda Jest to zbiornik eutroficzny, bogaty w biogeny. Często występują tu zakwity glonów. W 1992 wody zakwalifikowano do III klasy czystości. Do jeziora uchodzi kilkanaście cieków mających charakter rowów melioracyjnych odprowadzających wodę z okolicznych łąk i pól. Dno jest piaszczysto-muliste i muliste, miejscami także kamieniste. Płytkie partie dna oraz okolicę wpływu Wli porastają nymfeidy. Dominują tu rdestnice, grążele i grzybienie. Bezpośrednio nad brzegiem dominują olsze z niewielkim udziałem brzóz. Pas roślinności szuwarowej jest obfity i miejscowo osiąga szerokość około 60 metrów. Tworzą go przede wszystkim trzcina, pałka, oczeret, jeżogłówka, tatarak, mozga i inne. Jezioro ma charakter leszczowo-sandaczowy. Występują tu także: szczupak, okoń, płoć, lin, boleń, wzdręga, sum i karp (tym ostatnim gatunkiem jezioro jest regularnie zarybiane). Dla wędkarzy zbudowane są liczne pomosty. Turystyka Przez jezioro przebiega szlak kajakowy rzeki Wel. Zobacz też rezerwat przyrody Czapliniec Werski – zlikwidowany rezerwat w pobliżu jeziora Przypisy
Świętajno Narckie

Świętajno Narckie (Świętajno k. Nart, Narty, Narckie) – jezioro w Polsce, niedaleko wsi Narty, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Jedwabno. Dane Powierzchnia: 175 ha Wysokość tafli wody: 138,8 m n.p.m. Długość: 2,2 km Szerokość: 1,2 km Maksymalna głębokość: 30,5 m Średnia głębokość: 11 m Przejrzystość wody latem: 4–6 m Typ: sielawowy Jezioro otwarte, połączone rowem z Jeziorem Brajnickim Opis Owalne jezioro z osią wschód – zachód. Brzegi pagórkowate, na przemian płaskie i strome. Od północnego zachodu otacza je las, od innych pola i łąki. Wzdłuż południowego brzegu ciągnie się wieś Narty i zabudowa letniskowa. Na południu szosa Szczytno-Nidzica i wieś Narty. Od wschodu droga gminna prowadząca z Warchał do Brajnik oraz liczne obiekty rekreacyjne, pola namiotowe i parkingi. Jezioro leży w skupisku kilku jezior, z których największe to Warchały i Brajnickie Dno i partie przybrzeżne jeziora są twarde – piaszczyste lub żwirowo-piaszczyste, bez większych nalotów mułu, dno części północno-wschodniej – muł z gliną. Ławica przybrzeżna od strony zachodniej jest długa i stopniowo opadająca w kierunki środka jeziora, zaś przy brzegach wyższych – krótsza. Roślinność wodna jest rozwinięta w niewielkim stopniu, tylko niektóre partie jeziora porośnięte są twardą roślinnością wynurzoną – oczeretami. Roślinność zanurzona jest słabo rozwinięta, występuje jedynie wzdłuż oczeretów i górek podwodnych. Dojazd drogą krajową nr 58 ok. 15 km od Szczytna w kierunku Nidzicy. W związku ze zjawiskiem suszy hydrologicznej, w okresie 2020–2025 poziom wody w jeziorze obniżył się o około 60 cm. Turystyka Nurkowanie – piaszczyste, wolno opadające dno; Wędkarstwo – jezioro jest typu sielawowego, występują tu takie gatunki ryb jak: szczupak, miętus pospolity, okoń, sielawa, płoć, węgorz, leszcz, karp, wzdręga i lin. Nazwa Główny Urząd Geodezji i Kartografii za podstawową nazwę uznaje Świętajno Narckie. Istnieją także inne jeziora o nazwie Świętajno, wszystkie położone w województwie warmińsko-mazurskim i dla odróżnienia zwane jest także Świętajno k. Nart lub po prostu Narty, Jezioro Narckie (od miejscowości, przy której się znajduje). Niemieckie nazwy używane dawniej to: Schwentaino See, Narth See, Nart. Zobacz też Inne jeziora mazurskie będące obiektami nurkowania: Łęsk Leleskie Przypisy
National School of Public Administration (Poland)

The National School of Public Administration named after the President of the Republic of Poland, Lech Kaczyński (Polish: Krajowa Szkoła Administracji Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego, abbreviated as KSAP) was established in 1990 by the Tadeusz Mazowiecki government. An inspiration for its founders was the French École nationale d’administration. The aim of the school is to train civil servants for the public administration of the Republic of Poland. The school is located in Warsaw. Training at the school lasts from 18 to 20 months. The programme is focused on the following learning paths: law and administration; economics and public finance; the European Union and foreign policy; management and soft skills development. Students do two internships in Poland and one abroad (usually in the European Union country). History The National School of Public Administration was established on 30 May 1990 by a resolution of the Polish Council of Ministers. As in the École nationale d’administration, every students’ year chooses their respective name and is called a "promotion". So far there have been 35 promotions. Since 2014 there have been 30–40 students finishing their education at the school each year. Most graduates work in Polish ministries. A founder and long-time director of the school was lawyer Prof. Maria Gintowt-Jankowicz. From 2012 to 2016, Jan Pastwa, a former Ambassador of Poland to the Czech Republic and KSAP graduate, was KSAP director. Former Minister of Foreign Affairs of Poland Jacek Czaputowicz was director of the school from 2008 to 2012. In June 2024 Małgorzata Bywanis-Jodlińska, herself a graduate of KSAP, was nominated director. The school was the first establishment of its kind in a former Communist country. KSAP cooperates with public administration schools in other countries, providing partners in Ukraine, Afghanistan, or Myanmar) with training and workshops. Alumni There have been over 1400 graduates of KSAP so far. The best-known alumnus of the School is Elżbieta Bieńkowska, a former European Commissioner for Internal Market, Industry, Entrepreneurship and SMEs, who formerly served as Minister for Infrastructure and Development of Poland, as well as Deputy Prime Minister in the Donald Tusk cabinet. Other alumni are Mariusz Błaszczak, a former Minister of Defence, Władysław Stasiak, a former Minister of Interior and Administration in Jarosław Kaczyński Cabinet, Robert Kupiecki, a Deputy Foreign Minister and former Polish ambassador in the United States, Waldemar Dubaniowski, a former member of the National Broadcasting Council, a former secretary of state and a Polish ambassador in Thailand. There exists an alumni association: the Association of KSAP Graduates (Stowarzyszenie Absolwentów KSAP). References External links Official website
École nationale d'administration publique (Pologne)

L’École nationale d'Administration publique (en polonais Krajowa Szkoła Administracji Publicznej, KSAP) est un établissement public polonais d'enseignement supérieur post-universitaire et de formation professionnelle continue créé en 1991. Formations La scolarité de vingt mois, inspirée du fonctionnement de l'ENA française est accessible sur concours à des candidats : âgés de 32 ans au maximum, titulaires d'un diplôme d'études supérieures (magister), connaissant bien l'une des langues suivantes : français, allemand ou anglais. Les anciens élèves sont ensuite tenus à l'obligation de servir 5 ans dans la Fonction publique. L'école organise également des cours et des sessions de formation continue pour les fonctionnaires en activité. Dans le cadre de la coopération avec l'Organisation internationale de la francophonie, l'Ambassade de France à Varsovie, la Délégation Wallonie-Bruxelles et l'École nationale d'administration, la KSAP a su développer au fil des années un programme de soutien à la langue française et aux formations délivrées en français aux fonctionnaires polonais. Promotions Sur le modèle de l'ENA, les promotions (à partir de la deuxième) ont reçu un nom de baptême : 1991-1992 - Première promotion 1992-1994 – Pro publico bono 1993-1995 – Państwo prawa 1994-1996 – Sapere aude 1995-1997 – Rzeczpospolita 1996-1998 – Pro republica emendanda 1997-1999 – Eugeniusz Kwiatkowski 1998-2000 – Robert Schuman 1999-2001 – Ignacy Paderewski 2000-2002 – Viribus unitis 2001-2003 – Władysław Grabski 2002-2004 – Jan Zamoyski 2003-2005 – Jerzy Giedroyć 2004-2006 – Jan Nowak-Jeziorański 2005-2007 – Stefan Starzyński 2006-2008 – Stanisław Staszic 2007-2009 – Andrzej Frycz Modrzewski 2008-2010 – Bronisław Geremek 2009-2010 – Królowa Jadwiga (Reine Hedwige) 2009-2011/2 – Józef Piłsudski 2010-2011/1 – Stanisław Konarski 2010-2012/2 – Ryszard Kaczorowski 2011-2012/1 – Polskie Państwo Podziemne (État polonais clandestin) 2012-2014 - Wiesław Chrzanowski (pl) 2013-2015 - Amor Patriae Nostra Lex 2014-2016 - Tadeusz Mazowiecki 2015-2017 - Jan Karski 2016–2018 – Tadeusz Kościuszko 2017–2019 – Polonia Restituta 2018-2020 – Directeurs Maria Gintowt-Jankowicz (pl) 1991-2006 Józefa Hrynkiewicz (pl) 2006-2008 Jacek Czaputowicz 2008- 2012 Jan Pastwa (pl) 2012-2016 Wojciech Federczyk (pl) 2016- Liens externes (pl + en + fr) Site officiel Site de l'association des anciens élèves Site du Club francophone de la KSAP Portail de Varsovie Portail des grandes écoles
Національна школа державного управління (Польща)

Національна школа державного управління (польською мовою: Krajowa Szkoła Administracji Publicznej, скорочено KSAP) була створена в 1990 році урядом Тадеуша Мазовецького . Натхненником для його засновників стала французька національна школа адміністрації «Ecole» . Метою школи є підготовка державних службовців для державного управління Республіки Польща. Школа знаходиться у Варшаві. Навчання в школі триває від 18 до 20 місяців. Програма орієнтована на такі шляхи навчання: закон та управління; економіка та державні фінанси; Європейський Союз та зовнішня політика; управління та розвиток м'яких навичок (soft skills). Студенти проходять два стажування в Польщі та одне за кордоном (як правило, в країні Європейського Союзу). Історія Національна школа державного управління була створена 30 травня 1990 року постановою Ради Міністрів Польщі. Як і в національній школі адміністрації École, кожен рік поток вибирає відповідну назву і називається «промоцією». У вересні 2017 року двадцять дев'ята промоція розпочала своє навчання у школі. З 2014 року в школі щорічно закінчують навчання 30–40 учнів. Більшість випускників працюють у польських міністерствах. Засновником і багаторічним директором школи був юрист проф. Марія Гінтовт-Янкович. З 2012 по 2016 рік Ян Паства, колишній посол Польщі в Чехії та випускник KSAP, був директором KSAP. Поточний міністр закордонних справ Польщі Яцек Чапутович був директором школи з 2008 по 2012 рік. Школа була першим подібним закладом у колишній комуністичній країні. KSAP співпрацює зі школами державного управління в інших країнах, забезпечуючи партнерів в Україні, Афганістані, або М'янмі навчанням та семінарами. Випускники Школа приймає абітуріентів віком до 32 років. Поки що було понад 1100 випускників KSAP. Найвідомішим випускником Школи є Ельжбета Беньковська, Європейський комісар з питань внутрішнього ринку, промисловості, підприємництва та малого та середнього бізнесу, яка раніше займала посаду міністра з питань інфраструктури та розвитку Польщі, а також була віце-прем'єр-міністром у кабінеті Дональда Туска . Інші випускники — Маріуш Блащак, чинний міністр оборони, Владислав Стасяк, колишній міністр внутрішніх справ та адміністрації у кабінеті Ярослава Качиньського, Роберт Купієцький, колишній заступник міністра національної оборони та колишній посол Польщі в США Штати, Вальдемар Дубаньовський, колишній член Національної ради мовлення та посол Польщі в Таїланді, Ірина Верещук - нардеп України . Існує асоціація випускників: Асоціація випускників KSAP (Stowarzyszenie Absolwentów KSAP). Список літератури Посилання Офіційний сайт
École polytechnique de Rzeszów

L'École polytechnique de Rzeszów est un établissement public d'enseignement supérieur technologique de formation d'ingénieurs situé à Rzeszów (Pologne). L'établissement fait partie du réseau académique EUGENE (Academic Network EUropean and Global ENgineering Education) L'établissement a des contacts avec de nombreux partenaires étrangers, notamment en Ukraine, en Allemagne, en Slovaquie et en Russie. Il existe une convention avec l'Université du Littoral Cote d’Opale Histoire Composition Elle forme notamment des pilotes pour l'aviation civile. La Faculté de construction et d'ingénierie de l'environnement compte les départements d'Architecture et urbanisme, Construction, Ingénierie de l'environnement, et Protection de l'environnement. La Faculté de construction de machines et d'aéronautique compte les départements d'Ingénierie des matériaux, Aéronautique et astronautique, Mécanique et construction de machines, Mécatronique, Transport, et Gestion et ingénierie de la production. La Faculté de chimie regroupe les départements de Biotechnologie, Génie chimique et génie des procédés, et Technologie chimique. La Faculté d'électrotechnique et d'informatique compte les départements d'Automatique et robotique, Électronique et télécommunication, Électrotechnique, Énergie, et Informatique. La Faculté de mathématiques et de physique appliquée compte les départements de Mathématiques, et de Physique appliquée. La Faculté de gestion compte les départements d'Études européennes, Finances et comptabilité, Logistique, Relations internationales, Étude des produits, et Management. Voir aussi Rzeszów voïvodie des Basses-Carpates Alliance française de Rzeszów Références Liens externes (pl + en) Site officiel de l'École polytechnique de Rzeszów Portail des universités Portail de la Pologne
Politecnico di Rzeszów

Il Politecnico di Rzeszów (Politechnika Rzeszowska im. Ignacy Łukasiewicz) è un'università tecnica statale polacca fondata nel 1963 a Rzeszów come Facoltà di Ingegneria Superiore; dal 1974 è stata intitolata a Ignacy Łukasiewicz e dal 2016 ha lo status di università tecnica. Note Voci correlate Università di Rzeszów Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Politecnico di Rzeszów Collegamenti esterni Sito ufficiale, su w.prz.edu.pl.
Ряшівська політехніка

Ряшівська політехніка ім. Ігнатія Лукасевича – вищий навчальний заклад технічного профілю та науково-дослідницький університет, заснований у Ряшеві у 1963 р. З 1974 року університет названо іменем Ігнатія Лукасевича, а у 2016 отримав статус технічного університету.. За Вебометричним рейтингом університетів світу станом на липень 2016 посідає 25 місце в Польщі та 1771 — у світі.. Історія Фактичною датою створення університету є 30 вересня 1951, коли за ініціативи та зусиллями працівників «Заводу комунікаційного обладнання „PZL-Rzeszów S.A.“» (пол. Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego "PZL-Rzeszów S.A."), нині — «Pratt & Whitney Rzeszów S.A.» створили вечірню інженерну школу для підготовки механіків. Першими студентами стали 50 працівників заводу. У 1952 Ряшівську вечірню інженерну школу підпорядковано Краківській вечірній інженерній школі, а у 1955 вона стає вечірнім територіальним філіалом механічного факультету Краківської політехніки. Офіційною датою створення університету є 18 червня 1963, від дати затвердження Постанови Ради Міністрів, яка набрала чинності 25 червня 1963. З цього моменту вечірня інженерна школа отримала статус «Вищої інженерної школи» із двома факультетами — загальнотехнічним та механічним. Із розвитком та становленням університету були створені у: 1965 — електротехнічний факультет; 1967 — факультет комунального будівництва (згодом реорганізований в факультет цивільної та екологічної інженерії); 1968 — хіміко-технологічний факультет; 1972 — авіаційне відділення при механічному факультеті; 1992 — факультет управління та маркетингу; 2006 — факультет математики та прикладної фізики. Організаційна структура університету Адміністративні підрозділи Факультети та навчальні і науково-дослідницькі підрозділи Legendary Rover Team У 2013 році університетська команда «Legendary Team» дійшла до фіналу міжнародного конкурсу «University Rover Challenge», організованому Марсіанським товариством для змагання планетоходів, спроєктованих і побудованих студентами університетів і коледжів з усього світу, який із 2007-го року щорічно проводиться в США. Ці змагання, як і їх європейський аналог — European Rover Challenge, належать до ліги найпрестижніших робототехнічних змагань у світі. Враховуючи отриманий досвід, команда вдосконалила марсохід, доопрацювала усі недоліки, що не дали можливості набрати бали за виконання окремих завдань, і вже у 2014 стала призером цих престижних змагань, посівши третє місце. Наступного року, реорганізувавши свої можливості та оновивши склад, нова команда «Legendary Rover Team» здобула перше місце цього престижного змагання, доказавши, що їх марсохід є найкращим у світі. Перше місце також було завойоване і в наступному 2016-му. Примітки
St. Augustinus (Breslau)

Die römisch-katholische Kirche St. Augustinus in Breslau, ulica Sudecka (vor 1945 Hohenzollernstraße), wurde 1907–1909 als evangelische Johanniskirche erbaut. Sie steht unter Denkmalschutz. Geschichte Die Kirche entstand nach einem Entwurf der Breslauer Architekten Alfred Böttcher und Richard Gaze an der damaligen Hohenzollernstraße. Sie wurde im April 1945 während der Belagerung Breslaus durch Beschuss schwer beschädigt. Die Kirchenfenster – ein Werk von Robert Engels in München – wurden zerstört. Die Beschädigungen wurden auf 45 % geschätzt. Die Kirche wurde 1959 wiederaufgebaut, seither wird sie vom polnischen Kapuzinerorden als römisch-katholische Kirche mit dem Patrozinium des hl. Augustinus von Hippo genutzt. Die Kirche wurde am 4. August 1977 unter A/2492/353/Wm in das Verzeichnis der Baudenkmäler der Woiwodschaft Niederschlesien eingetragen. Architektur Die neuromanische Kirche wurde auf dem Grundriss eines Griechischen Kreuzes errichtet. Die Saalkirche ist mit umlaufender Empore und großen Rundbogenfenstern ausgestattet. Der mächtige Kirchturm erhebt sich über der zentralen Vierung, trägt ein spitzes Zeltdach aus Kupferblech und acht kleine Türmchen. An die halbrunde Apsis ist eine niedrigere Sakristei angebaut, die Querschiffe sind mit steilen Satteldächern gedeckt. Die Fassaden sind in rustikalem Bossenwerk aus Sandstein gestaltet. Über dem Jugendstil-Hauptportal befindet sich ein Relief mit der Darstellung der Taufe Christi durch Johannes den Täufer, ein Werk von Richard Schipke, einem Schüler von Christian Behrens. Die Kanzel aus Marmor ist ein Werk des Bildhauers Theodor von Gosen. Weblinks Johanneskirche auf breslau-wroclaw.de (Website offline am 8. Dezember 2019) Parafia Sw. Augustyna (Johanneskirche) auf den Internetseiten des Kirchenbau-Dokumentationsbüros (KIDOK), zuletzt abgerufen am 8. Dezember 2019 Bilder auf fotopolska.eu Einzelnachweise