NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Krępcewie

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Krępcewie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Krępcewo w gminie Dolice, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Matki Bożej Różańcowej w Rzeplinie. Historia i architektura Kościół został wzniesiony na przełomie XV i XVI wieku. Murowany z kamienia, zbudowany został na planie prostokąta. W 1607 roku kościół spłonął w pożarze i został odbudowany, na początku wieku XVIII przeszedł przebudowę. Dolna, kamienna partia przylegającej do kościoła wieży pochodzi z okresu jego budowy. Górna, wykonana z drewna kondygnacja, zwieńczona ośmiobocznym hełmem, została nadbudowana w połowie XIX wieku. W przyziemiu wieży znajduje się ostrołukowy, trójuskokowy portal wejściowy. Na wieży zawieszony jest dzwon o wysokości 88 cm, odlany w 1786 roku przez szczecińską firmę Schwen. Wnętrze kościoła nakrywa wykonany w XVIII wieku drewniany, rzeźbiony strop pokryty malowidłami. W ścianie prezbiterium umieszczone są dwie zamykane nisze o wymiarach 0,87 × 0,90 i 1,78 × 1,14 m. Zachowały się liczne elementy historycznego wyposażenia świątyni: ołtarz główny z 1798 roku, zdobiony okuciowym ornamentem ołtarz boczny w formie tryptyku z 1607 roku, umieszczony na ścianie północnej XVIII-wieczna, barokowa ambona prospekt organowy, wykonany w 1797 roku epitafium z 1741, rzeźbione w drewnie, umieszczone na ścianie południowej epitafium w formie ołtarza z 1617 roku, umieszczone na ścianie północnej renesansowa chrzcielnica z początku XVII wieku dwa brązowe lichtarze z 1607 roku W przeszłości kościół stanowił miejsce pochówku członków rodu Wedlów, w krypcie odnaleziony został barokowy, cynowy sarkofag. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 5 października 1947 roku. Przypisy
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Moskorzynie

Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Moskorzynie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Moskorzyn w gminie Dolice, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Przemienienia Pańskiego w Kolinie. Historia i architektura Kościół wzniesiony został około 1600 roku. Sytuowany na rzucie prostokąta, murowany jest z kamienia i cegły. Nawa nakryta jest dwuspadowym dachem. Prezbiterium zamknięte jest trójbocznie. W ścianach bocznych znajdują się ostrołukowe okna z witrażami. Budowlę okala biegnący pod dachem ozdobny fryz. W ścianie południowej umieszczony jest portal wejściowy, osadzony w pseudoryzalicie. Do ściany zachodniej przylega dobudowana współcześnie kruchta. Kościół został zniszczony w trakcie działań wojennych w 1945 roku, odbudowano go w latach 1991–1992. Poświęcenia świątyni dokonał w dniu 5 grudnia 1992 roku biskup Marian Przykucki. Przypisy
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Rzeplinie

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Rzeplinie – katolicki kościół parafialny zlokalizowany we wsi Rzeplino w gminie Dolice, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Historia i architektura Wzniesiony z kamienia w 2. połowie XV wieku kościół jest budowlą salową, zbudowaną na planie prostokąta. W XVIII wieku kościół został przebudowany, swój pierwotny charakter zachował jedynie ostrołukowy portal i zdobiony blendami szczyt wschodni. Od strony zachodniej do świątyni przylega wieża, zwieńczona w XIX wieku ośmiobocznym bębnem zakończonym spiczastym hełmem. Przy południowej elewacji kościoła znajduje się dostawiona w XVIII wieku przybudówka, której wyższa kondygnacja mieści lożę kolatorską, ufundowaną przez właściciela wsi Rzeplino Leopolda von Wedla i jego żonę Annę von Brockhausen. Wnętrze świątyni nakrywa XVIII-wieczny, zdobiony strop plafonowy. Po II wojnie światowej został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 5 października 1947 roku. Przypisy
Kościół św. Andrzeja Boboli w Sądowie

Kościół św. Andrzeja Boboli w Sądowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Sądów w gminie Dolice, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Chrystusa Króla w Dolicach. Historia i architektura Będący przykładem architektury gotyckiej kościół był budowany fazowo od końca XIV do początku XVI wieku. Sytuowany został na planie prostokąta. Murowany jest z cegły i kamienia, otynkowany. Szczyt wschodni rozczłonkowany, zdobiony jest czterema ostrołukowymi blendami i wnękami, tworzącymi kompozycję w formie krzyża. Okna, portale i blendy murowane są z cegły. Od strony zachodniej do kościoła przylega wieża na planie czworoboku, zdobiona blendami i sześcioma sterczynami na krawędziach, nakryta dwupołaciowym dachem. W 1858 roku kościół został odnowiony, przypuszczalnie wówczas przemurowano okna i dodano przypory przy wieży. W 1986 roku przy południowej elewacji kościoła dobudowano zakrystię. Po 1945 roku kościół uległ dewastacji. Starania o remont zostały podjęte po 1953 roku przez proboszcza parafii w Dolicach, ks. Alfonsa Medyckiego. Po remoncie kościół został konsekrowany w dniu 16 maja 1980 roku przez ks. Jana Abramskiego. Wnętrze kościoła nakrywa płaski, belkowany strop drewniany – współczesny, wykonany w 1976 roku. Prezbiterium oddzielone jest od nawy niewielkim podwyższeniem. Obok kościoła znajduje się pomnik ku czci poległych w I wojnie światowej. Przypisy
Kościół św. Józefa Rzemieślnika w Strzebielewie

Kościół św. Józefa Rzemieślnika w Strzebielewie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Strzebielewo w gminie Dolice, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii Zwiastowania Pańskiego w Witkowie. Historia i architektura Kościół, murowany z kamienia i cegły, został wzniesiony pod koniec XV wieku. Jest to budowla salowa, bezwieżowa, utrzymana w późnogotyckim stylu. Szczyt wschodni zdobiony jest ostrołukowymi blendami i kolistymi niszami oraz zwieńczony sterczynami. Okna posiadają nietypowy dla budowli gotyckich prostokątny kształt i obwiedzione są opaskami. Szczyt zachodni murowany jest z kamienia. W elewacji zachodniej znajduje się ostrołukowy, dwuuskokowy portal. Drugi portal, umieszczony w ostrołukowej wnęce, znajduje się w ścianie południowej. Do ściany północnej dostawiona jest współczesna zakrystia. Wewnątrz kościoła, od strony zachodniej, umieszczona jest drewniana empora muzyczna. Zachował się XVIII-wieczny ołtarz, pierwotnie ambonowy. W prezbiterium umieszczona jest nisza pełniąca funkcję sakrarium, zamykana drzwiczkami malowanymi temperą. Na przykościelnej dzwonnicy zawieszone są dwa brązowe dzwony, z 1488 i 1606 roku. W 1992 roku wstawiono do kościoła nowe drzwi i ławki, wymieniono też strop. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w 1948 roku. Przypisy
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Warszynie

Kościół św. Antoniego Padewskiego w Warszynie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Warszyn w gminie Dolice, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Dobropolu Pyrzyckim. Historia i architektura Kościół został wzniesiony w 4. ćwierci XIII wieku. Murowany jest z kostki granitowej. Salowa budowla sytuowana jest na rzucie prostokąta o wymiarach 20,8 × 8,8 m. Budowlę obiega ukośnie profilowany cokół. Nawę nakrywa dwuspadowy dach. Nad zachodnią częścią korpusu znajduje się nadbudowana w 1769 roku drewniana wieża, zwieńczona barokowym hełmem z latarnią. W ścianach bocznych zachowały się po cztery pierwotne, wąskie okna, zakończone lekkim ostrołukiem. Murowany z cegły i kamienia szczyt zachodni zdobi pięć blend w układzie piramidalnym, w środkowej umieszczony jest dodatkowo oculus. W ścianie wschodniej osadzone jest jedno duże, zamurowane, poszerzone okno późnogotyckie. Po jego bokach znajdują się dwa okna zachowane w pierwotnym kształcie. Szczyt wschodni, kamienno-ceglany, zdobią cztery blendy ostrołukowe w układzie piramidalnym, z piątą blendą zamkniętą łukiem koszowym pomiędzy nimi. Powyżej umieszczona jest blenda w kształcie krzyża. W elewacji zachodniej i południowej znajdują się uskokowe portale. W ścianie wschodniej znajduje się ponadto wybity w XVIII wieku portal do prezbiterium, tzw. kapłański. Od XVI wieku kościół pełnił funkcję świątyni luterańskiej. Po II wojnie światowej został poświęcony jako kościół katolicki w 1949 roku. Wyposażenie i otoczenie W prezbiterium znajduje się ołtarz ambonowy (ze zdemontowanym koszem) z 1. połowy XVIII wieku, rzeźbiony w drewnie i polichromowany, ozdobiony kolumnami jońskimi. Na wieży zawieszony jest odlany z brązu dzwon z 1525 roku. Wokół kościoła znajduje się teren dawnego cmentarza, ogrodzony kamiennym murem. Znajduje się w nim zamurowana, ceglana brama z końca XV wieku, z przejazdem osadzonym w trójlistnej blendzie. Przypisy
Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbego w Żalęcinie

Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbego w Żalęcinie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Żalęcino w gminie Dolice, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Przemienienia Pańskiego w Kolinie. Historia i architektura Wzniesiony na początku XVI wieku kościół murowany jest z kamienia polnego i cegły. Sytuowany na rzucie prostokąta, nakryty jest dwuspadowym dachem. W ścianie południowej znajduje się dwuuskokowy portal. Szczyt ściany wschodniej zdobiony jest ośmioma ostrołukowymi blendami i siedmioma sterczynami. Ściana zachodnia ozdobiona jest ceglanym ornamentem w kształcie krzyża. Okna zostały przemurowane na początku XX wieku, zachowano tylko jedno oryginalne, dwuuskokowe, sfazowane okno. Od strony północnej do kościoła przylega dostawiona współcześnie zakrystia. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany stop. Ściany wewnętrzne są pobielane. Prezbiterium zakończone jest płaską ścianą. Kościół został zniszczony w trakcie działań wojennych w 1945 roku. Odbudowano go w latach 1985–1986. Poświęcenia dokonał w dniu 14 czerwca 1986 roku biskup Stanisław Stefanek. Przypisy
Kościół św. Anny w Bielkowie

Kościół św. Anny w Bielkowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Bielkowo w gminie Kobylanka, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii św. Antoniego z Padwy w Kobylance. Historia i architektura Pierwszy kościół w Bielkowie istniał już w XIII wieku. W XV wieku wzniesiono istniejącą dzisiaj świątynię, którą po pożarze w XIX wieku przebudowano gruntownie w stylu neogotyckim. Sytuowana na planie prostokąta budowla murowana jest z kamienia i cegły. Ściany zewnętrzne są otynkowane. Okna w nawie zakończone są ostrołukowo. Od zachodu do kościoła przylega trzykondygnacyjna wieża na planie czworoboku, zwieńczona ośmiobocznym, spiczastym hełmem. W wieży znajduje się ostrołukowy portal wejściowy oraz otwory okienne. Wokół kościoła znajduje się teren dawnego cmentarza, otoczony XVI-wiecznym, kamiennym murem. Wnętrze kościoła nakrywa otynkowany strop sufitowy. Zachowała się XIX-wieczna empora chórowa, wsparta na filarach. Wyposażenie jest współczesne. Po II wojnie światowej został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 1 lipca 1945 roku. Przypisy
Kościół św. Jana Ewangelisty w Dzwonowie

Kościół św. Jana Ewangelisty w Dzwonowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Dzwonowo w gminie Marianowo, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Gogolewie. Historia i architektura Wzniesiony w 2. połowie XV wieku kościół murowany jest z kamienia i cegły. Sytuowany jest na rzucie prostokąta. Od strony zachodniej posiada wieżę, nakrytą spiczastym hełmem zwieńczonym krzyżem. W przyziemiu wieży znajduje się osadzony w niszy ostrołukowy portal wejściowy, flankowany dwiema blendami. Lico wieży zdobią późnośredniowieczne detale architektoniczne, w jej wyższych partiach umieszczone są natomiast okienka. Do ściany wschodniej kościoła dostawiona jest XIX-wieczna absyda. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. Na wyposażeniu zachował się XVII-wieczny tryptyk ołtarzowy z malowanymi na desce scenami Męki Pańskiej oraz XVII-wieczna manierystyczna ambona. Na wieży zawieszone są dwa dzwony z 1920 roku. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 27 grudnia 1947 roku. Przypisy
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Gogolewie

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Gogolewie – katolicki kościół parafialny zlokalizowany we wsi Gogolewo w gminie Marianowo, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Historia Murowany z kamienia kościół wzniesiony został w XV wieku. W 1643 roku został strawiony przez pożar, po którym odbudowano go dopiero w 1827 roku. W czasie odbudowy dokonano m.in. przemurowania okien, wykonano też istniejące dzisiaj elementy drewniane. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 17 października 1945 roku. Architektura Kościół jest budowlą halową, z prezbiterium zamkniętym prostą ścianą. Od strony zachodniej znajduje się wieża. Swój pierwotny kształt sprzed XIX-wiecznej przebudowy zachował jedynie ostrołukowy, murowany z cegły portal. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. Nad wejściem znajduje się drewniana empora. Prezbiterium oddzielone jest od nawy kilkustopniowym podwyższeniem. W kościele zachowały się XIX-wieczne ławki. Przypisy
Kościół św. Michała Archanioła i Świętej Rodziny w Białuniu

Kościół św. Michała Archanioła i Świętej Rodziny w Białuniu – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Białuń w gminie Stara Dąbrowa, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Miłosierdzia Bożego w Parlinie. Historia i architektura Murowany z kamieni polnych i cegły kościół został zbudowany w XV wieku. Sytuowany jest na planie prostokąta. Świątynię nakrywa dwuspadowy dach. W ścianie południowej umieszczone są dwa okna zamknięte łukiem odcinkowym oraz otrołukowy portal, obok którego znajduje się okrągła wnęka. Drugi portal, jednouskokowy i zamknięty półkoliście, znajduje się w ścianie zachodniej. W elewacji północnej znajduje się jedno okno, w elewacji wschodniej – dwa. Szczyt wschodni zdobiony jest blendami. Od zachodu do kościoła dostawiona jest drewniana, oszalowana wieża, kryta dachem dwuspadowym. Drewniany ołtarz z kościoła w Białuniu przeniesiony został do kościoła w Starej Dąbrowie. Znajdujące się dawniej na wyposażeniu ambona, chrzcielnica z 1579 roku i kielich z 1653 roku zaginęły. Kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w 1947 roku i ponownie po remoncie w 1990 roku. Przypisy
Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej w Kicku

Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej w Kicku – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Kicko w gminie Stara Dąbrowa, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii św. Józefa w Starej Dąbrowie. Historia i architektura Kościół został wzniesiony w XVI wieku, murowany jest z kamienia i cegły. Sytuowany na rzucie prostokąta, kryty jest dachem dwuspadowym. W XIX wieku obiekt przeszedł przebudowę, która zatarła jego pierwotny gotycki charakter. Po II wojnie światowej został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 20 kwietnia 1948 roku. Szczyt wschodni kościoła zdobiony jest blendami. We wszystkich narożnikach znajdują się sterczyny. Osadzone wysoko i głęboko okna zamknięte są ostrołukowo lub pełnymi łukami. W zachodniej elewacji znajduje się portal wejściowy, w elewacji wschodniej widoczny jest ślad po zamurowanych dwóch innych ostrołukowych portalach. Prezbiterium zamknięte jest prostą ścianą. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. Na ścianie zachodniej umieszczona jest XIX-wieczna empora z organami ze szczecińskiej firmy Grüneberga nr 480 z 1904 roku. W kościele znajduje się XVIII-wieczny ołtarz ambonowy przeniesiony z kościoła w Kiczarowie, z tego samego wieku pochodzi ołtarz boczny. Zachowały się także dwa cynowe lichtarze z 1699 roku. Przed kościołem umieszczona jest romańska chrzcielnica. Na wolnostojącej przykościelnej, drewnianej dzwonnicy zawieszony jest dzwon z 1825 roku. Przypisy
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Krzywnicy

Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Krzywnicy – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Krzywnica w gminie Stara Dąbrowa, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii św. Józefa w Starej Dąbrowie. Historia i architektura Murowany z nieobronionych kamieni i cegły kościół jest orientowaną budowlą salową, bezwieżową. Został zbudowany pod koniec XVI wieku. Kryty jest dachem dwuspadowym. W XIX wieku przeszedł przebudowę, w trakcie której przemurowane zostały otwory okienne i portale. Prezbiterium zamyka prosta ściana z dwoma oknami zamkniętymi łukiem. W środku, nad wejściem, znajduje się empora chórowa. Z dawnego wyposażenia zachowała się ambona, XVIII-wieczna chrzcielnica i kielich mszalny z 1574 roku. Obok kościoła znajduje się wolnostojąca metalowa dzwonnica z dzwonem, postawiona w 1923 roku. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w 1947 roku. Przypisy
Kościół Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w Łęczycy

Kościół Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w Łęczycy – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Łęczyca w gminie Stara Dąbrowa, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Miłosierdzia Bożego w Parlinie. Historia i architektura Wzniesiony w XV wieku w stylu gotyckim kościół murowany jest z kamienia polnego. Sytuowany na rzucie prostokąta, jest orientowaną, jednonawową budowlą. Kryty jest dwuspadowym dachem z ceramicznej dachówki. W ścianie wschodniej znajduje się ostrołukowe okno, jej szczyt zdobią ostrołukowe blendy. W ścianie południowej znajduje się zamknięty pełnym łukiem portal wejściowy, nad którym widoczne są resztki zegara słonecznego. Okna w bocznych ścianach nawy zamknięte są ostrołukowo. Od strony zachodniej do kościoła dostawiona jest wieża na planie kwadratu, w konstrukcji kamienno-drewnianej, zwieńczona hełmem pokrytym ocynkowaną blachą. W przyziemiu wieży znajduje się ostrołukowy, uskokowy portal. Na wieży zawieszony jest dzwon z 1923 roku, o średnicy 150 cm. Teren kościoła otacza kamienny mur z bramkami. Wnętrze kościoła nakrywa płaski, drewniany strop. Nad wejściem umieszczona jest empora organowa, współcześnie bez instrumentu. W kościele znajduje się barokowa ambona pozbawiona baldachimu, nie zachował się natomiast oryginalny ołtarz. W ścianie prezbiterium umieszczona jest nisza – dawne sakrarium. Na wyposażeniu zachowała się renesansowa, wykonana z piaskowca płyta nagrobna Berneta von Midelnitz i jego żony Kathariny von Schöning oraz gotyckie figury Madonny i św. Jana Chrzciciela. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w 1947 roku. Przypisy
Kościół Matki Bożej Pocieszenia w Nowej Dąbrowie

Kościół Matki Bożej Pocieszenia w Nowej Dąbrowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Nowa Dąbrowa w gminie Stara Dąbrowa, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii św. Józefa w Starej Dąbrowie. Historia i architektura Kościół powstał w XV wieku. Murowany z kamienia i cegły, jest orientowaną budowlą salową, sytuowaną na planie prostokąta. Nawa kryta jest dwuspadowym, blaszanym dachem. W elewacji wschodniej znajdują się dwa okna. W 1757 roku od strony zachodniej dostawiono do kościoła wieżę w konstrukcji ryglowej, w 2. i 3. kondygnacji odeskowaną, nakrytą dachem hełmowym. W XIX wieku przemurowane zostały portale i okna. Szczyt wschodni ozdobiony jest blendami i sterczynami. Portal wejściowy umieszczony jest w ceglanym ościeżu, nad drzwiami znajduje się niewielki witraż z 1661 roku, przedstawiający św. Jerzego. Wnętrze kościoła nakrywa odeskowany strop. Zachowały się pochodzące z XIX wieku empora chórowa, ołtarz, ambona i ławki, dwa świeczniki z 1792 roku, dwa żeliwne i dwa miedziane świeczniki z 1793 roku, krucyfiks procesyjny z przełomu XV i XVI wieku, zabytkowa płyta nagrobna i epitafium. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w 1947 roku. Przypisy
Kościół św. Józefa Oblubieńca w Małkocinie

Kościół św. Józefa Oblubieńca w Małkocinie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Małkocin w gminie Stargard, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii św. Michała Archanioła w Poczerninie. Historia i architektura Kościół został zbudowany w XV wieku. W 1598 roku został stawiony przez pożar, po którym odbudowany dopiero w 1854 roku. Murowany z kamienia i cegły, jest budowlą salową, sytuowaną na rzucie prostokąta. Do kościoła dostawiona jest wieża, w której znajduje się ostrołukowy, uskokowy portal wejściowy. Szczyty i 2. kondygnacja wieży ozdobione są ceglanymi blendami. Nawa i wieża nakryte są dwuspadowym dachem. W ścianach nawy znajdują się po dwa ostrołukowe okna, w których wstawione są witraże. Wnętrze kościoła nakrywa płaski, otynkowany strop. Zachowały się XIX-wieczne empora, ambona i ławki. Ponadto w kościele znajdują się gotyckie chrzcielnica z wapienia i krucyfiks. Na wieży zawieszony jest dzwon z 1594 roku. Na przykościelnym cmentarzu znajduje się pomnik z czarnego granitu, ku czci poległych w I wojnie światowej. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w 1945 roku. Przypisy
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pęzinie

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pęzinie – katolicki kościół parafialny zlokalizowany we wsi Pęzino w gminie wiejskiej Stargard, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Historia i architektura Utrzymany w późnogotyckim stylu kościół został zbudowany w połowie XVI wieku z fundacji ówczesnego właściciela Pęzina, Maćka III z rodu Borków (zm. 1566). Murowany z kamieni narzutowych, sytuowany jest na planie prostokąta, z prezbiterium zamkniętym prostą ścianą. Przy elewacji południowej dostawiona jest kaplica. W ścianie wschodniej znajdują się dwa okna z witrażami wstawionymi w 1893 roku, przedstawiającymi Zmartwychwstanie i Narodzenie Jezusa. Jej szczyt zdobiony jest blendowaniem. Od strony zachodniej do kościoła pierwotnie dostawiona była drewniana wieża, która spłonęła od uderzenia pioruna w 1902 roku. Na jej miejscu w 1906 roku postawiono obecnie istniejącą wieżą o konstrukcji kamienno-ceglanej, zaprojektowaną przez architekta Deneke ze Stargardu. W tymże roku w przemurowane okna w ścianach bocznych wstawiono nowe witraże z wizerunkami Ewangelistów, a od strony północnej dostawiono przedsionek, pełniący obecnie funkcję zakrystii. Pod kościołem znajdują się podziemia, gdzie chowani byli kolejni właściciele Pęzina z rodów Borków, Wituckich, Hirschfeldów i Puttkamerów. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. Nad wejściem znajduje się wsparta na dwóch filarach empora, ozdobiona szesnastoma malowidłami z przedstawieniami świętych. W prezbiterium znajduje się XVIII-wieczny, barokowy ołtarz, z umieszczonymi herbami fundatorów. W kościele zachowały się 4 zabytkowe epitafia, 4 tablice pamiątkowe i 2 płyty nagrobne. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 12 sierpnia 1945 roku. Początkowo należał do parafii w Marianowie, od 1959 roku jest siedzibą samodzielnej parafii. Przypisy