NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Museo dell'industria del petrolio e del gas

Il Museo dell'industria del petrolio e del gas è un museo all'aperto di Bóbrka, nel comune di Chorkówka, in Polonia. Il museo si trova sull'area dove è stata effettuata la prima estrazione di petrolio nella storia. Storia Dopo i primi esperimenti chimici di Ignacy Łukasiewicz si scoprì che era possibile ottenere dei derivati dal petrolio. Il primo sito di estrazione del petrolio della storia fu allestito nei pressi di Bóbrka nel 1854, oggi in Polonia ma al tempo era la regione della Galizia, governata dall'Impero Austroungarico. Museo L'area in cui si trovava il sito di estrazione è stato trasformato in un museo all'aperto in cui è possibile seguire un percorso sterrato e ammirare le diverse macchine e attrezzature (es. punte perforatrici) che dal XIX secolo ai tempi moderni, hanno determinato l'evoluzione del settore: tra i cimeli più antichi troviamo le macchine manuali per l'estrazione del petrolio, Franek e Janina, rispettivamente profonde 50 metri e 132 metri. Nel 1982 è stato svelato all'interno del parco il busto del fondatore dell'industria petrolifera Ignacy Łukasiewicz. Galleria d'immagini Note Bibliografia (EN) Alison Fleig Frank, Oil Empire: Visions of Prosperity in Austrian Galicia (Harvard Historical Studies), Harvard University Press, 2005, ISBN 0-674-01887-7. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo dell'industria del petrolio e del gas Collegamenti esterni Sito ufficiale, su bobrka.pl.
Kopalnia ropy naftowej w Bóbrce

Kopalnia ropy naftowej w Bóbrce, obecnie Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza – otwarta w 1854 roku i nadal działająca, kopalnia ropy naftowej w Bóbrce w Gminie Chorkówka, koło Krosna. Jej założycielami byli Ignacy Łukasiewicz, Tytus Trzecieski i Karol Klobassa-Zrencki. Charakterystyka Była to pierwsza na świecie kopalnia, w której wydobywano ropę naftową. Pośrodku kopalni stoi kamienny obelisk ustawiony przez I. Łukasiewicza w 1872 na pamiątkę jej założenia. W 1982 odsłonięto popiersie twórcy polskiego przemysłu naftowego Ignacego Łukasiewicza. Twórcą i współzałożycielem pierwszego w Europie skansenu naftowego – muzeum w Bóbrce był inż. Adam Hoszowski, a także inż. Górka. W 2018 kopalnia została wpisana na listę pomników historii w ramach akcji „100 Pomników Historii na stulecie odzyskania niepodległości”. Szyby Franek i Janina W latach 1854–1880 wydrążono tu ręcznie ponad 60 szybów, o głębokości od kilku do 150 metrów. Szyby, inaczej kopanki, Franek i Janina powstały ok. 1860 roku. Franek miał ok. 50 metrów, a wykopana później Janina – 132 metry głębokości. Zabytki muzealne Najcenniejsze zabytki w zbiorach muzeum: Pochodzące z czasów Ignacego Łukasiewicza Obelisk ufundowany w 1872 roku przez Ignacego Łukasiewicza. kopanka Franek, wykonana ręcznie około 1860 roku do głębokości 20 m, kopanka Janina; ręcznie wykopana do głębokości 95 m, a następnie pogłębiona wiertnicą ręczną do głębokości 156 m; do dziś jest eksploatowana. warsztat mechaniczny z 1864 roku, o konstrukcji drewnianej, który służył do obsługi wierceń metodą udarową. Znajdują się w nim najprostsze maszyny obróbcze Budynek Administracyjny kopalni tzw. Dom Łukasiewicza z 1864 roku, w którym zorganizowano ekspozycję apteczną. Prezentowane są tam również słuchowiska poświęcone historii odkrycia nafty i założenia kopalni ropy naftowej w Bóbrce. W budynku zgromadzono kolekcję lamp naftowych, fotografii oraz ekspozycję geologiczną. drewniana kuźnia kopalniana z 1856 roku; we wnętrzu znajdują się dwa paleniska zbudowane z cegły, podsycane za pomocą skórzanego miecha z lat 1890-1895; wyposażona jest w stare narzędzia kowalskie; zrekonstruowana wiertnica ręczna z 1862 roku, służąca do wiercenia metodą udarową płytkich otworów. Pozostałe kotłownia z końca XIX wieku o konstrukcji drewnianej, która dostarczała parę wodną do napędu urządzeń kopalnianych. W kotłowni znajduje się kocioł płomienicowy. wiertnica typu kanadyjskiego z 1885 roku, napędzana lokomobilą parową. wiertnica udarowa typu Bitków z 1923 roku. urządzenia wiertnicze typu SM; urządzenia wiertnicze obrotowe typu Trauzl, OP-1200, N1400S; pompy, sprężarki dawnej konstrukcji; kieraty do grupowego pompowania odwiertów; zbiór gazomierzy domowych i przemysłowych; aparatura laboratoryjna; zbiór narzędzi do wierceń obrotowych. Galeria Zobacz też Skansen Przemysłu Naftowego „Magdalena” w Gorlicach Przypisy Linki zewnętrzne Strona Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza Strona poświęcona muzeum w Bóbrce w serwisie skanseny.net
Музей нафти і газу в Бобрці

Музей нафтової і газової промисловості в Бобрці (Польща) — нафтова копальня в Бобрці, нині Музей нафтової та газової промисловості. Локалізація — в Бобрці в гміні Хоркувка, поблизу Кросно. Музей розповідає про зародження нафтової промисловості в Польщі, репрезентує історичні об'єкти, що ілюструють походження польської нафтової промисловості: Включає: Обеліск на честь заснування Бобрського олійного заводу, встановлений І. Лукасевичем у 1854 році. Дві діючі ручні нафтові свердловини «Франек» і «Яніна», а також низка залишків подібних споруд 1854—1880 років. Найзначніші пам'ятки цього музею включають оригінальний ствол нафтової свердловини, що працює донині, оригінальні інструменти, майстерню та кузню часів Лукасевича. Вісім дерев'яних будівель ХІХ ст., колишні майстерні, кузні, котли, насосні, склади, службові та житлові риміщення. Діючі свердловини 1890-х років. Системи передачі для живлення насосів нафтових свердловин, старовинних нафтопроводів і нафтосховищ. Книги, журнали, карти, фотоальбоми, атестати, технічна документація та креслення. Є також фотокопії рідкісних документів, що датуються життям І. Лукасевича та інших піонерів нафтової промисловості. Примітки
Schloss Wartenberg

Die Schloss Wartenberg (polnisch Zamek w Przegorzałach) in Krakau ist ein Schloss an der Ulica Jodłowa 13 am Wolski-Wald im Stadtteil Przegorzały. Geschichte Auf dem zuvor von dem Kamaldulenserkloster erworbenen Przegorzały-Felsen errichtete Adolf Szyszko-Bohusz in den Jahren von 1928 bis 1929 die Villa Baszta. Die Villa wurde 1940 von den deutschen Besatzern beschlagnahmt und vom Distriktsgouverneur Otto Wächter bezogen. Wächter ließ überdies das Schloss Wartenberg von Szyszko-Bohusz entwerfen, das von 1942 bis 1943 neben der Villa entstand, wurde allerdings 1942 vor Fertigstellung nach Lemberg versetzt und das Gebäude stand zunächst leer. Generalgouverneur Hans Frank machte Heinrich Himmler das Schloss bei dessen Besuch in Krakau 1943 zum Geschenk, der es zu einem Sanatorium für die SS und Offiziere der Luftwaffe bestimmte. Das Schloss sollte mit dem Weichsel-Tal mit einer Seilbahn verbunden werden, was nicht realisiert wurde. Das Schloss wurde Ende 1944 als Lazarett genutzt. Am 18. Januar 1945 wurde es von der Roten Armee besetzt. Das Gebäude wird derzeit von der Jagiellonen-Universität genutzt. Die unteren Geschosse werden an Gastronomiebetriebe (Restaurants, Cafés) verpachtet. Lage Der Blick von dem Schloss nach Süden reicht bis an die Tatra und das Massiv der Babia Góra. Unterhalb des Schlosses befindet sich das Naturreservat Skałki Przegorzalskie. Oberhalb des Schlosses befindet sich das Gästehaus der Jagiellonen-Universität. Literatur Barbara Zbroja, Konrad Myślik: Schloss Wartenberg. W: Nieznany portret Krakowa. Kraków: 2010, s. 298–301. ISBN 978-83-7505-550-4. Dieter Schenk: Krakauer Burg: Die Machtzentrale des Generalgouverneurs Hans Frank 1939–1945. Berlin: 2010, s. 60–61. Agnieszka Sabor: Peryferie, czyli przewodnik po nieznanym mieście. Tygodnik Powszechny, 29. September 2002. Philippe Sands: Die Rattenlinie. Ein Nazi auf der Flucht, Lügen, Liebe und die Suche nach der Wahrheit. Übersetzung Thomas Bertram. S. Fischer, Frankfurt am Main 2020, ISBN 978-3-10-397443-0 (über Otto Wächter) Weblinks Restaurant im Erdgeschoss
Château Wartenberg

Le château de Wartenberg (en polonais Zamek w Przegorzałach) est un château situé à Cracovie près de la forêt Wolski. Histoire Entre 1928 et 1929, Adolf Szyszko-Bohusz (pl) construit la Villa Baszta sur le rocher de Przegorzały, précédemment acquis par le monastère camaldule. La villa fut confisquée par les occupants allemands en 1940 et le gouverneur du district Otto Wächter y emménagea. Wächter a également fait concevoir le château de Wartenberg par Szyszko-Bohusz, construit à côté de la villa de 1942 à 1943, mais a été déplacé à Lemberg en 1942 avant son achèvement et le bâtiment était initialement vide. Le gouverneur général Hans Frank a offert le château en cadeau à Heinrich Himmler lors de sa visite à Cracovie en 1943, qui l'a désigné comme sanatorium pour les officiers SS et de la Luftwaffe. Le château devait être relié à la vallée de la Vistule par un téléphérique, ce qui n'a pas été mis en œuvre. Le château a été utilisé comme hôpital à la fin de 1944. Le 18 janvier 1945, il est occupé par l'Armée rouge. Le bâtiment est actuellement utilisé par l'université Jagellonne de Cracovie. Les étages inférieurs sont loués à des établissements de restauration (restaurants, cafés). Emplacement La réserve naturelle Skałki Przegorzalskie est située sous le château. La maison d'hôtes de l'université Jagellonne est située au-dessus du château. Voir aussi Villa Baszta Littérature Barbara Zbroja, Konrad Myślik : Château de Wartenberg. W : Nieznany portret Cracovie. Cracovie : 2010, p. 298-301. (ISBN 978-83-7505-550-4) . Dieter Schenk : Krakauer Burg : Le centre de pouvoir du gouverneur général Hans Frank 1939-1945. Berlin : 2010, p. 60-61. Agnieszka Sabor : Peryferie, czyli przewodnik po nieznanym mieście. Tygodnik Powszechny, 29 ans. septembre 2002. Philippe Sands : La ligne des rats. Un nazi en fuite, le mensonge, l'amour et la recherche de la vérité. Traduction Thomas Bertram. S. Fischer, Francfort-sur-le-Main 2020, (ISBN 978-3-10-397443-0) (via Otto Wächter) Liens web Restaurant au rez-de-chaussée Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Cracovie
Замок Вартенберг

За́мок Вартенберг, другое наименование — Пшегожа́льский за́мок (пол. Zamek w Przegorzałach, нем. Schloss Wartenberg) — замок в Польше в микрорайоне Пшегожалы краковского района Дзельница VII Звежинец, располагающийся в лесопарке Вольский лес. Построенный во время Второй мировой войны, замок является одним из немногих сооружений в Кракове, представляющих архитектуру нацистской Германии. В настоящее время в замке находятся два исследовательских учреждения Ягеллонского университета. Возле замка находится Вилла Башня, являющаяся памятником Малопольского воеводства. История Инициатором строительства замка был Отто Густав Вехтер, который за участие в июльском путче 1934 года против австрийского канцлера Энгельберта Дольфуса получил пост губернатора Краковского дискрикта. Отто Густа Вехтер имел свою городскую резиденцию в Дворце под баранами, а для летней резиденции он хотел себе взять Виллу Башню, которая в то время находилась в собственности польского архитектора Адольфа Шишко-Богуша. Ему было предложено сдать в аренду Виллу Башню либо переехать в другое место. Адольф Шишко-Богуш не согласился на предложение и 19 декабря 1940 года был арестован по сфабрикованным причинам. В первой половине 1941 года началась работа над проектом будущего замка Вантерберг, которым занимался освобождённый Адольф Шишко-Богуш. Проект замка был стилизован под средне-рейнские замки эпохи романтизма. С Адольфом Шишко-Богушем над проектом также работали австрийские архитекторы Рихард Пфоб и Ганс Петермайн. Строительство замка началось в 1942 году, однако после переезда 1 февраля 1942 года семьи Вехтера во Львов, где Отто Густав Вехтер стал губернатором Галицийского дискрикта, строительные работы приостановились до 19 ноября 1943 года. В этот день Краков посетил Генрих Гиммлер и Ганс Франк подарил недостроенное здание СС для обустройства в нём санатория. В конце Второй мировой войны в замке находился госпиталь. В 1952 году комплекс замка был передан Институту исследования леса Министерства лесного хозяйства. С 1973 года в нём располагался Институт польской диаспоры (в настоящее время — Институт полонистики)Ягеллонского университета, который в настоящее время занимает новый комплекс зданий вблизи замка. В настоящее время в Пшегожальском замке находятся Институт европейских исследований и Центр исследования холокоста, являющиеся отделениями Ягеллонского университета. На первом этаже замка располагаются кафе и ресторан. Главной достопримечательностью замка сегодня является терраса, с которой открывается вид на юго-западную часть Кракова, реку Вислу и горной системы Оравских Бескид с Бабьей горой. Примечания Литература Barbara Zbroja, Konrad Myślik: Schloss Wartenberg. W: Nieznany portret Krakowa. Kraków: 2010, s. 298—301. ISBN 978-83-7505-550-4. Dieter Schenk, Krakauer Burg: Die Machtzentrale des Generalgouverneurs Hans Frank 1939—1945., Berlin: 2010, s. 60-61. Agnieszka Sabor, czyli przewodnik po nieznanym mieście. (недоступная ссылка) «Tygodnik Powszechny», 29 września 2002. Ссылки Schloss Wartenberg (пол.) Krakowskie Przegorzały. Zamek i baszta 2 km od A4 (пол.)
St.-Johannes-Paul-II.-Kirche (Krakau)

Die St.-Johannes-Paul-II.-Kirche (polnisch Kościół św. Jana Pawła II) in Krakau ist eine katholische Kirche an der Straße Totus Tuus 32 im Stadtteil Łagiewniki. Geschichte und Architektur Der Kirchbau wurde 2008 von Kardinal Stanisław Dziwisz eingeleitet. Den Grundstein legte Papst Benedikt XVI. Die Baugestalt, im Kern ein achteckiger Zentralbau, orientiert sich an der Kirche San Vitale in Ravenna. Die Kirche wurde von Kardinal Dziwisz 2016 auf das Patrozinium des 2014 heiliggesprochenen Johannes Paul II. geweiht. Über dem Portal steht in lateinischer Sprache der berühmte Appell aus der ersten Predigt des Papstes am 22. Oktober 1978: NOLITE TIMERE · APERITE PORTAS CHRISTO – „Fürchtet euch nicht! Öffnet die Tore für Christus!“ Die beiden gedrungenen Ecktürme, die das Portal flankieren, sind beschriftet mit VERITAS – „Wahrheit“ – und CARITAS – „Liebe“. Die Kirche ist Teil des Zentrums Johannes Paul II. in Krakau. Unweit nördlich liegt das Sanktuarium der Barmherzigkeit Gottes. In der Kirche befinden sich die Grabstätten von Kardinal Andrzej Maria Deskur und Kardinal Stanisław Nagy. Weblinks Website Einzelnachweise
Kościół św. Jana Pawła II w Krakowie

Kościół św. Jana Pawła II – kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy IX Łagiewniki-Borek Fałęcki przy ul. Totus Tuus 32, w Łagiewnikach. Jest jedną z budowli Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się” wykonaną według projektu architekta Andrzeja Mikulskiego. Obrzęd pobłogosławienia kościoła odbył się 23 czerwca 2013, a uroczyste poświęcenie świątyni nastąpiło 16 października 2016. Obu obrzędów dokonał metropolita krakowski kardynał Stanisław Dziwisz. Kościół zbudowany jest na planie ośmiokąta i stylem nawiązuje do bizantyńskich kościołów Rawenny np. kościoła św. Witalisa. Projektował go Andrzej Mikulski. Ma dwa poziomy: kościół relikwii (kościół dolny) oraz kościół górny. Obok kościoła zbudowano wieżę widokową. Kościół relikwii Ośmioboczna sala z ołtarzem w centrum. Wewnątrz marmurowego ołtarza umieszczono relikwię, zamkniętą w szklanej szkatule ampułkę z krwią papieża, pobraną podczas jednego z badań w klinice Gemelli. Obok znajduje się papieski krzyż pastoralny Jana Pawła II. Sala otoczona jest wieńcem kaplic służących modlitwie i oratoriów poświęconych sanktuariom maryjnym. W kaplicy kapłańskiej, zaprojektowanej na wzór krypty św. Leonarda na Wawelu, znajduje się płyta z grobu Jana Pawła II pochodząca z Grot Watykańskich bazyliki św. Piotra w Watykanie. Na płycie umieszczony jest relikwiarz w formie otwartego ewangeliarza. W jednej z kaplic są pochowani kardynałowie: Andrzej Maria Deskur (zm. 3 września 2011 w Watykanie) Stanisław Nagy SCJ (zm. 5 czerwca 2013 w Krakowie) Kościół górny Wnętrze ma także kształt ośmiokąta. Prezbiterium i ściany są zdobione mozaikami, które projektował o. Marko Ivan Rupnik SJ. Do kościoła prowadzi troje odlanych z brązu drzwi przedstawiających sceny z życia Jana Pawła II. W bocznej części kościoła została umieszczona relikwia – sutanna, którą miał Jan Paweł II w trakcie zamachu w dniu 13 maja 1981 roku. Przypisy Bibliografia Strona sanktuarium św. Jana Pawła II. [dostęp 2013-07-28]. Strona poświęcona sanktuarium św. Jana Pawła II. [dostęp 2014-09-15]. Wiadomości nr 7–8 (210–211) rok XVIII, PL ISSN 1507-6105
Церковь Святого Иоанна Павла II (Краков)

Церковь Святого Иоанна Павла II (пол. Kościół Świętego Jana Pawła II) — санктуарий, католическая церковь, находящаяся в Кракове в районе Лагевники дзельницы Лагевники-Борек-Фаленцкий, Польша. Приход церкви Святого Иоанна Павла II входит в краковскую архиепархию. Церковь расположена примерно в 800 метрах к югу от Санктуария Божьего Милосердия. Восьмиугольный храм по проекту польского архитектора Анджея Микульского построен византийском стиле по образцу базилики Сан-Витале в Равенне. Возле храма построена обзорная башня. Церковь была освящена 23 июня 2013 года. Храм состоит из двух церквей: нижняя церковь называется «Церковь Реликвии» и верхняя церковь носит имя блаженного Иоанна Павла II. Церковь Реликвии имеет восьмиугольный зал, в центре которого располагается алтарь. Внутри мраморного алтаря находится помещённая в стеклянную шкатулку ампула с каплей крови Иоанна Павла II, взятая у него во время его лечения в клинике Джемелли. В алтаре также находится папский крест. Зал церкви окружён различными часовнями и ораториями. В одной из часовен, которая называется «Священническая часовня», спроектированная по образцу крипты святого Леонарда в Вавеле, находится доставленная с крипты собора святого Петра плита с саркофага Иоанна Павла II. На этой плите вмонтирован реликварий в форме открытого евангелистария. В одной из часовен церкви Реликвии захоронены кардиналы Анджей Мария Дескур и Станислав Казимеж Наги. Верхняя церковь также имеет восьмиугольный зал. Алтарь и стены верхней церкви украшены мозаикой за авторством священника Марко Ивана Рупника. Ссылки Официальная страница церкви (пол.)
Tomba del Soldat desconegut (Varsòvia)

La tomba del soldat desconegut polonès (en polonès: Grób Nieznanego Żołnierza) es troba a Varsòvia, plaça Pilsudski. Aquest monument recorda el sacrifici dels soldats polonesos en la Primera Guerra Mundial per a la independència de Polònia. Va ser erigit l'any 1925, sota un pòrtic, únic vestigi de l'antic Palau Saxó situat a l'extremitat est del Jardí saxó, antic jardí a l'anglesa del palau. El soldat inhumat és un combatent anònim defensor de la ciutat de Lviv (avui a Ucraïna). La tomba del soldat desconegut és guardada per militars. Altres dues tombes del soldat desconegut es troben a Polònia, l'una a Cracòvia i l'altre a Łódź. Referències
Hrob neznámého vojína (Varšava)

Hrob neznámého vojína (polsky Grob Nieznanego Żołnierza) je symbolické pietní místo zbudované v centrální části Varšavy, na západním břehu řeky Visly. Objekt je postaven západně od zdejší Královské cesty, v centrální části Saské zahrady v místech ruin někdejšího Saského paláce ze 17. století. Autorem podoby místa se roku 1925 stal Stanisław Ostrowski, který sem nechal umístit popel neznámého obránce města Lvov padlého roku 1920 v bojích Polsko-sovětské války (1919–1921). Objekt Saského paláce nechali během druhé světové války nacisté zbourat a část s pietním místem je jeho jediná část, která zůstala zachována. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Hrob neznámého vojína na Wikimedia Commons
Tumba del Soldado Desconocido (Varsovia)

La Tumba del Soldado Desconocido es una tumba simbólica que honra a los héroes anónimos que cayeron combatiendo por la libertad de Polonia. Se encuentra bajo las arcadas del Palacio Sajón. En el año 1925 se trajeron hasta la tumba las cenizas de un Soldado Desconocido. Provenían del cementerio Łyczakowski. Se trataba de un defensor de la ciudad de Lwów. También se depositó una urna con tierra extraída de los campos de batalla de la Primera Guerra Mundial. En el monumento se encuentran ahora urnas provenientes de todos los campos de batalla del siglo XX en los que han caído heroicamente ciudadanos polacos. Junto a la Tumba, que la custodia una guardia de honor, arde una llama eterna. Destrucción Durante la Destrucción Planificada de Varsovia por la Alemania Nazí en 1944 demolieron el Palacio Sajón pero de alguna manera lo único que sobrevivió fueron las arcardas centrales que albergaba la Tumba del Soldado Desconocido.
Tombe du Soldat inconnu (Varsovie)

La tombe du soldat inconnu polonais (en polonais : Grób Nieznanego Żołnierza) se trouve à Varsovie, place Pilsudski. Ce monument rappelle le sacrifice des soldats polonais lors de la Première Guerre mondiale pour l'indépendance de la Pologne. Il a été érigé en 1925, sous un portique, unique vestige de l'ancien Palais Saxon situé à l'extrémité est du Jardin saxon, ancien jardin à l'anglaise du palais de Saxe. Le soldat inhumé est un combattant anonyme défenseur de la ville de Lwow (aujourd'hui en Ukraine). La tombe du soldat inconnu est gardée par des militaires. Deux autres tombes de soldat inconnu se trouvent également en Pologne, l'une à Cracovie et l'autre à Łódź. Liens internes Tombe du Soldat inconnu Tombe du Soldat inconnu (Cracovie) Tombe du Soldat inconnu (Łódź) Histoire de la Pologne Notes et références Portail de la Première Guerre mondiale Portail de Varsovie
Tomba del milite ignoto (Varsavia)

La tomba del milite ignoto (in polacco: Grób Nieznanego Żołnierza) di Varsavia, in Polonia, è un monumento dedicato ai combattenti ignoti che hanno dato la loro vita per l'indipendenza della Polonia. È una delle molteplici tombe del Milite Ignoto che sono state erette a seguito della prima guerra mondiale ed è il monumento più importante di questo tipo nel Paese. Storia La tomba del Milite Ignoto è stata costruita nel 1925. Dal 2 novembre dello stesso anno ospita le spoglie di un soldato senza identità, difensore della città di Leopoli, che fu ucciso durante la battaglia tra Polonia e Ucraina tra il 1918 e il 1919. Insieme al corpo vennero depositati alcuni recipienti contenenti dei frammenti di terreno, prelevati da più di una decina di campi di battaglia che si trovavano sul confine orientale. Oggi la tomba è costantemente illuminata da una fiamma eterna ed è sorvegliata dai militari dell'Esercito polacco, i quali operano un cambio della guardia ad ogni ora del giorno. Attorno al monumento si svolgono la maggior parte delle commemorazioni militari ufficiali ed è anche il luogo cui i rappresentanti stranieri depongono le ghirlande quando visitano lo Stato. Ubicazione Il monumento si trova nella piazza Piłsudski all'ingresso dei Giardini Sassoni, al di sotto di tre arcate del colonnato del Palazzo dei Sassoni, un palazzo neoclassico ottocentesco che fu fatto esplodere dopo la Rivolta di Varsavia nel 1944. Il palazzo non è stato ricostruito. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tomba del milite ignoto (Varsavia)