NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kamienica przy ulicy Bogucickiej 6 w Katowicach

Kamienica przy ulicy Bogucickiej 6 w Katowicach – zabytkowa kamienica mieszkalna, położona przy ulicy Bogucickiej 6 w Katowicach-Zawodziu. Została oddana do użytku w 1909 roku w stylu secesyjnym. W dniu 11 sierpnia 1992 roku wpisano ją do rejestru zabytków pod numerem A/1485/92 (obecnie A/1223/23) – granice ochrony obejmują cały budynek. Ponadto budynek wpisany jest także do gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice. W 2009 roku kamienica została zmodernizowana, a w 2016 roku wymieniono w niej zabytkowe okna. Właścicielem budynku według stanu z 19 września 2016 roku jest wspólnota mieszkaniowa. Pod koniec grudnia 2021 roku w systemie REGON pod tym adresem zarejestrowanych było 6 aktywnych podmiotów gospodarczych. Powierzchnia zabudowy budynku wynosi 316 m², zaś powierzchnia użytkowa 1071,58 m². Kamienica posiada pięć kondygnacji nadziemnych i jedną podziemną. Przypisy
Kamienica przy ulicy Drzymały 18 w Katowicach

Kamienica przy ulicy Michała Drzymały 18 w Katowicach – zabytkowa kamienica mieszkalna, położona przy ulicy Michała Drzymały 18 w Katowicach-Śródmieściu. Została oddana do użytku około 1914 roku w stylu modernistycznym z cegły. W dniu 5 kwietnia 1988 roku wpisano ją do rejestru zabytków pod numerem A/1363/88 – ochroną objęto całą działkę. W dniu 23 marca 2012 roku kamienica stała się częścią wpisanego wówczas do rejestru zabytków historycznego układu urbanistycznego południowego Śródmieścia Katowic. Ponadto budynek wpisany jest także do gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice. Pod koniec grudnia 2021 roku w systemie REGON pod tym adresem zarejestrowane były 3 aktywne podmioty gospodarcze, w tym Wydawnictwa Naukowe i Artystyczne „GNOME”. Powierzchnia zabudowy budynku wynosi 220 m², zaś powierzchnia użytkowa 900 m². Kamienica posiada cztery kondygnacje nadziemne i jedną podziemną. Przypisy
Kamienica przy ulicy Jagiellońskiej 3 w Katowicach

Kamienica przy ulicy Jagiellońskiej 3 w Katowicach – zabytkowa kamienica mieszkalna, położona przy ulicy Jagiellońskiej 3 w Katowicach-Śródmieściu. Została ona oddana do użytku w 1894 roku, a zaprojektował ją J. Kustosch. Została ona wybudowana z cegły w stylu eklektycznym. Rok później ukończono budowę tylnej oficyny, zaś w 1902 roku przebudowano przyziemie budynku. W dniu 12 czerwca 1992 roku wpisano ją do rejestru zabytków pod numerem A/1467/92 (współczesny numer to A/758/2021) – granice ochrony obejmują cały budynek. Jeszcze w tym samym roku kamienica została zmodernizowana. Budynek wpisany jest także do gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice, a także ujęty jest w strefie ochrony konserwatorskiej ustalonej na mocy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego 28 maja 2014 roku. Na początku 2022 roku w systemie REGON pod tym adresem zarejestrowanych były 2 aktywne podmioty gospodarcze, a także prowadzony był tu aparthotel. Powierzchnia zabudowy budynku wynosi 271 m². Kamienica posiada cztery kondygnacje nadziemne i jedną podziemną. Przypisy
Budynek przy ulicy Jagiellońskiej 28 w Katowicach

Budynek przy ulicy Jagiellońskiej 28 w Katowicach - budynek Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego. Projekt powstał w latach 1906-1907, a w latach 1911-1913 miała miejsce budowa. Autor projektu jest nieznany. Pierwotnie służył jako budynek Gimnazjum im. M. Kopernika, jednak w roku 1953 utworzono tam liceum pedagogiczne, następnie studium nauczycielskie, funkcjonujące aż do przejęcia budynku przez Uniwersytet Śląski w 1971. Budynek został zaprojektowany i wzniesiony w stylu wczesnego modernizmu z elementami historycznymi, głównie neobaroku. Przypisy
Kamienica przy ulicy Koszarowej 5 w Katowicach

Kamienica przy ulicy Koszarowej 5 w Katowicach – zabytkowa kamienica, położona przy Koszarowej 5 w Katowicach, w granicach dzielnicy Śródmieście. Historia Została ona wybudowana w 1930 roku w stylu funkcjonalistycznym, a wybudowała ją firma budowlana Jana Piechulka. W dniu 3 listopada 1992 roku została ona wpisana do rejestru zabytków pod numerem A/1505/92 – ochroną objęty jest cały budynek. Budynek znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice. W 2003 roku kamienica przeszła modernizację. Kamienica przeszła także remont elewacji frontowej, tylnej i ścian bocznych, wykonany przez przedsiębiorstwo budowlane Konior. W połowie sierpnia 2022 roku w systemie REGON pod tym adresem zarejestrowanych było pięć aktywnych podmiotów gospodarczych, w tym gabinety lekarskie. Architektura Ceglana kamienica znajduje się w północnej, zwartej pierzei ulicy. Powierzchnia zabudowy kamienicy wynosi 218 m². Posiada ona cztery kondygnacje nadziemne i podpiwniczenie. Przypisy
Kamienica przy ulicy Opolskiej 15 w Katowicach

Kamienica przy ulicy Opolskiej 15 w Katowicach – kamienica w typie „willi miejskiej”, położona przy ulicy Opolskiej 15 w Katowicach, w dzielnicy Śródmieście, wpisana do rejestru zabytków nieruchomych. Historia Została ona wzniesiona w 1924 roku. W dniu 11 sierpnia 1992 roku została ona wpisana do rejestru zabytków nieruchomych. W 1999 roku gmach ten przeszedł modernizację. Kamienica ta była siedzibą Banku Handlowego, zaś obecnie jest siedzibą Regionalnej Izby Gospodarczej w Katowicach. Została ona powołana 13 lutego 1990 roku i zrzesza podmioty gospodarcze prowadzące działalność gospodarczą. Kontynuuje ona tradycje powołanej w 1922 roku w Katowicach Izby Handlowej i działającej w latach 1927–1950 Śląskiej Izby Przemysłowo-Handlowej. Przy Regionalnej Izbie Gospodarczej działa także powołany w 1991 roku Sąd Arbitrażowy. 27 stycznia 2025 roku przy bramie kamienicy odsłonięto rzeźbę katowickiego beboka o imieniu Anielik. Charakterystyka Kamienica znajduje się w północnej pierzei ulicy Opolskiej 15, w graniach dzielnicy Śródmieście. Jest to obiekt murowany z cegły, wzniesiony według projektu Rudolfa Fischera w stylu uproszczonego historyzmu. Powierzchnia zabudowy kamienicy wynosi 335 m². Posiada ona cztery kondygnacje nadziemne i podpiwniczenie. Wpisana jest do rejestru zabytków województwa katowickiego pod numerem A/1486/92, a także znajduje się w gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice. Przypisy
Budynek przy ulicy Pocztowej 7 w Katowicach

Budynek przy ulicy Pocztowej 7 w Katowicach – zabytkowy budynek biurowy w Katowicach, położony przy ulicy Pocztowej 7, na terenie dzielnicy Śródmieście. Wzniesiony został w 1893 roku w stylu neogotyckim. Funkcjonuje w nim Wydział Egzekucji i Orzecznictwa Podatkowego Urzędu Miasta Katowice. Historia Budynek wzniesiony został pod koniec XIX wieku, w 1893 roku, początkowo znajdowała się w nim filia Reichsbanku. W 1904 roku dobudowano do niego tylne skrzydło, a w 1914 roku gmach przebudowano. W latach międzywojennych obiekt był własnością Magistratu Katowic. W 1935 roku działały w nim następujące instytucje: Miejska Kasa Oszczędności, Związek Gmin Województwa Śląskiego (według Jerzego Abramskiego Związek swoją siedzibę miał przy ulicy Pocztowej 2) oraz Związek Zrzeszeń Urzędników i Pracowników Komunalnych Województwa Śląskiego. W latach międzywojennych w budynku działały także Biuro Adresowe i Biuro Meldunkowe. Budynek po modernizacji w 1937 roku przybrał swój współczesny wygląd. Sama zaś Miejska Komunalna Kasa Oszczędności została założona w 1877 roku. W okresie międzywojennym organem nadzorującym była Rada Kasy, której prezesem w 1935 roku był prezydent Katowic Adam Kocur, a wiceprezesami Jan Kędzior i Jan Szmiegel. W czasach Polski Ludowej działał tutaj posterunek Milicji Obywatelskiej z aresztem. W latach 80.XX wieku budynek został wyremontowany. 7 lipca 1983 roku gmach został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa katowickiego, a 21 kwietnia 2020 roku nadano mu nowy numer wpisu. 8 czerwca 1992 roku Rada Miejska w Katowicach przyjęła uchwałę w sprawie przejęcia na własność miasta Katowice nieodpłatnie od Skarbu Państwa gmachu przy ulicy Pocztowej 7 wraz z działką, na której on się znajduje. Jeszcze w latach 90. XX wieku budynek wyremontowano i zaadaptowano na potrzeby Wydziału Finansowego Urzędu Miasta Katowice. W 2018 roku gmach przeszedł remont dachu. Wykonano wówczas wzmocnienie szczytu dachu i uszczelniono ubytki. Gmach przy ulicy Pocztowej 7 stał się pierwszą siedzibą powołanej w 2017 roku Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii i był nią do września 2017 roku, kiedy to przeniesiono ją na ulicę Barbary 21a. Charakterystyka Budynek biurowy położony jest przy ulicy Pocztowej 7 w Katowicach, na terenie dzielnicy Śródmieście. Jest on siedzibą Wydziału Egzekucji i Orzecznictwa Podatkowego Urzędu Miasta Katowice. Jest to obiekt murowany z cegły, zwieńczony dachem dwuspadowym. Jest połączony podwórkiem z gmachem przy ulicy Młyńskiej 4. Powierzchnia użytkowa budynku wynosi 874,6 m², a powierzchnia zabudowy 333 m². Liczy 3 kondygnacje nadziemne i 1 podziemną. Architektonicznie gmach reprezentuje styl neogotycki. Charakteryzuje się on bogatym wystrojem elewacji z cegły glazurowanej, w tym w formie zdobień nad bramą wjazdową. Budynek wpisany jest do rejestru zabytków nieruchomych pod numerami 1305/83 i A/630/2020 – ochroną objęty jest obiekt w granicach działki. Ponadto jest on wpisany do gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice. Przypisy
Kamienica przy ulicy Raciborskiej 48 w Katowicach

Kamienica przy ulicy Raciborskiej 48 w Katowicach – zabytkowa kamienica, położona przy ulicy Raciborskiej 48 w Katowicach, w dzielnicy Śródmieście. Została ona wzniesiona w 1932 roku z cegły przez firmę budowlaną inż. Jana Piechulka w stylu funkcjonalizmu. Jan Piechulek zamieszkał później w wybudowanej przez siebie kamienicy. W dniu 7 maja 1992 roku została ona wpisana do rejestru zabytków pod współczesnym numerem A/861/2021 (ówczesny numer: A/1461/92) – granice ochrony sięgają budynek wraz z otoczeniem zieleni. Budynek znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice. W 2003 roku przeszła ona modernizację, a w późniejszym czasie także kompleksową rewitalizację. W ramach prac wyremontowano i odtworzono ceglane detale na elewacji oraz wyburzono znajdujące się na podwórzu przybudówki. W sierpniu 2022 roku w systemie REGON było aktywnych 8 podmiotów gospodarczych z siedzibą przy ulicy Raciborskiej 48. W tym czasie działały tutaj m.in. drukarnia i dystrybutor naszywek. Gmach ten był wówczas także siedzibą Stowarzyszenia Na Rzecz Poradnictwa Obywatelskiego „Dogma”. Kamienica znajduje się w narożniku ulicy Raciborskiej i bocznego odgałęzienia ulicy Koszarowej, w południowej pierzei. Charakterystycznym elementem wystroju kamienicy jest zachowany do dziś narożny wykusz. Powierzchnia zabudowy kamienicy wynosi 461 m². Posiada ona cztery kondygnacje nadziemne i podpiwniczenie. Przypisy
Kamienica przy ulicy Reymonta 6 w Katowicach

Kamienica przy ulicy Władysława Reymonta 6 w Katowicach – zabytkowa kamienica mieszkalna, położona przy ulicy W. Reymonta 6 w Katowicach, w dzielnicy Śródmieście. Została ona wzniesiona po 1930 roku (według jednego ze źródeł w 1942 roku) z cegły w stylu modernistycznym. Zabytkowa kamienica jest stylistycznie podobna do powstałego w 1937 roku sąsiedniego budynku na rogu ulic W. Reymonta i H. Dąbrowskiego – m.in. posiadała takie same okładziny z lastriko. W latach międzywojennych znajdowała się pod numerem 6/8 siedziba Pierwszego Śląskiego Klubu Szermierczego Katowice. W październiku 2009 roku zaczęła się termomodernizacja kamienicy. Wówczas zaczęto ją okładać styropianem i celem jej ochrony zareagowały służby miejskie i wojewódzkie. Kamienica wówczas była własnością prywatną i nie była objęta ochroną konserwatorską. Rozpoczęto też procedurę wpisania budynku do rejestru zabytków. Dwa miesiące później, dniu 3 grudnia 2009 roku bryłę i elewację frontowa kamienicy wpisano do rejestru zabytków pod numerem A/289/09. Budynek znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice, a także jest ujęty w strefie ochrony konserwatorskiej ustanowionej na podstawie przepisów uchwalonego 28 maja 2014 roku miejscowego placu zagospodarowania przestrzennego fragmentu Śródmieścia Katowic. W sierpniu 2022 roku w systemie REGON było aktywnych 14 podmiotów gospodarczych z siedzibą przy ulicy W. Reymonta 6. Funkcjonowały tutaj m.in.: kancelarie adwokackie i prawnicze, centrum obsługi biznesowej, gabinety lekarskie, związek zawodowy, centrum medyczne oraz centrum medycyny i osteopatii. Kamienica znajduje się w zwartym kwartale zabudowy, we wschodniej pierzei ulicy W. Reymonta. Powierzchnia użytkowa kamienicy wynosi 1 143 m², zaś powierzchnia zabudowy 265 m². Posiada ona sześć kondygnacji nadziemnych i podpiwniczenie. Przypisy
Kamienica przy Rynku 7 w Katowicach

Kamienica przy Rynku 7 w Katowicach – zabytkowa kamienica usługowa, położona przy Rynku 7 w Katowicach. Budynek ten, zaprojektowany przez Ludwiga Goldsteina, pochodzi z około 1869 roku, a obecny kształt fasady sięga 1922 roku. Historia Kamienicę oddano do użytku około 1869 roku, a zaprojektował ją Ludwig Goldstein. Powstała ona wówczas jako kamienica mieszkalna. W późniejszym czasie uległa ona kilkukrotnie przebudowie. Pierwsza nastąpiła pod koniec XIX wieku, a w 1922 roku kamienicę nadbudowano i przebudowano. Wówczas też fasada uzyskała swój obecny kształt. W 1935 roku właścicielem kamienicy pod numerem 7 było Katowickie Towarzystwo Bankowe, Bank Spółdzielczy. W tym czasie działała tam firma „Nostra”, a swoje lokale mieszkalne mieli m.in. dwaj adwokaci i kupiec. Kamienica kolejną przebudowę przeszła w 1945 roku. W dniu 30 grudnia 1991 roku budynek wpisano do rejestru zabytków. W 2018 roku w kamienicy działała placówka banku Societe Generale, bar mleczny, a także przedsiębiorstwo konserwacji zabytków. Na początku 2022 roku w systemie REGON był czynny jeden aktywny podmiot gospodarczy z siedzibą przy Rynku 7, prowadzący wówczas w kamienicy Hostel Rynek 7. Charakterystyka Zabytkowa kamienica mieszkalno-handlowa położona jest przy Rynku 7 w katowickiej dzielnicy Śródmieście. Została ona zaprojektowana na planie odwróconej litery „C”. Bryła budynku jest zwarta, kryta dachem dwuspadowym o stromej połaci frontowej. Powierzchnia użytkowa budynku wynosi 1152,36 m², zaś powierzchnia zabudowy 317 m². Kamienica posiada trzy kondygnacje nadziemne, wieńczące bryłę budynku użytkowe poddasze, a także podpiwniczenie. Fasada kamienicy jest czteroosiowa, symetryczna i tynkowana, rozdzielona pilastrami, pomiędzy którymi znajdują się proste okna. Na trzeciej kondygnacji są ozdobione skromnymi naczółkami. Szczytowa ściana fasady kamienicy zwieńczona jest półokrągłym łukiem. W ścianie tej ulokowano dwa okna, pomiędzy którymi znajduje się pilaster wizualnie podtrzymujący półokrągłe zwieńczenie szczytu. Po bokach szczytu znajdują się lukarny. Parter kamienicy ma inny rytm osi, a w jego skraju znajduje się wejście do budynku. Kamienica jest wpisana do rejestru zabytków pod współczesnym numerem A/705/2020 – granice ochrony obejmują cały budynek. Budynek wpisany jest także do gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice. Przypisy Bibliografia MichałM. Bulsa MichałM., Ulice i place Katowic, wyd. trzecie, Katowice: Wydawnictwo Prasa i Książka, 2018, ISBN 978-83-63780-28-9 (pol.). BarbaraB. Klajmon BarbaraB., Katowicka kamienica mieszczańska. 1840-1918. Śródmieście, wyd. 1., Katowice: Centrum Dziedzictwa Kulturowego Górnego Śląska, 1997, ISBN 83-85871-09-8 (pol.). Księga adresowa miasta Wielkich Katowic 1935/36 r., Katowice: Dr. E. Kwaśnik, 1935 (pol.).
Budynek banku przy ulicy Warszawskiej 8 w Katowicach

Budynek banku przy ulicy Warszawskiej 8 – budynek banku z 1928 roku w Śródmieściu Katowic, przy ul. Warszawskiej 8, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego, przekształcony ze starszej kamienicy. Historia Gmach został wzniesiony w 1928 roku (według starszej dokumentacji konserwatorskiej w 1907 roku) przy dzisiejszej ulicy Warszawskiej 8. Na jego miejscu znajdowała się kamieniczka, wybudowana w 1868 roku (lub 1907 roku) według projektu Ignatza Grünfelda. Tenże dom mieszkalny był przeznaczony dla aptekarza Fritza Steinitza. Kamienica została przekształcona na potrzeby banku w 1927 roku. Za projekt adaptacji odpowiadał Karol Korn (bądź firma budowlana K. Korna), gmach służył Śląskiemu Zakładowi Kredytowemu w Katowicach. W 1991 roku właścicielem i użytkownikiem obiektu był Oddział Kredytów Narodowego Banku Polskiego. Budynek jest użytkowany przez Bank Pekao SA, a wcześniej Powszechny Bank Gospodarczy. Remont generalny wykonano w latach 80. XX wieku, objął on także konserwację wystroju. 23 października 1989 roku budynek wpisano do wojewódzkiego rejestru zabytków (nr rej. 1392/89, następnie A/702/2020). Architektura Budynek murowany z cegły, znajduje się w ciągu zabudowy ulicy, jego fasada jest zwrócona na południe, wykazuje cechy wtórnego neoklasycyzmu. Kubatura to 4990 m³, powierzchnia użytkowa wynosi 920 m². Gmach ma trzy kondygnacje i poddasze, jest podpiwniczony, nakrywa go dach dwuspadowy, elewacja sześcioosiowa z wejściem na szóstej osi. Po jej bokach znajdują się lizeny. Kondygnacje oddzielone gzymsami, budynek zwieńczony gzymsem koronującym. Okna na parterze oraz brama wjazdowa są zakratowane. Parter dwutraktowy, natomiast wyższe kondygnacje są trzytraktowe. W sali operacyjnej zachował się oryginalny wystrój, drewniany strop z fasetami wsparty na drewnianych filarach, ściany pokryte boazerią. Podłogi marmurowe w sieni i sali operacyjnej, w innych parkiety. Zachowała się drewniana klatka schodowa. Przypisy
Kamienica przy ulicy Warszawskiej 30 w Katowicach

Kamienica przy ulicy Warszawskiej 30 w Katowicach – zabytkowa kamienica mieszkalno-handlowa w Katowicach, położona przy ulicy Warszawskiej 30, w dzielnicy Śródmieście. Pochodzi z 1870 roku i jest ona w stylu historyzmu. Historia Kamienica została wybudowana w 1870 roku według projektu L. Boenischa, a po przebudowie z 1895 roku projektu Paula Frantziocha (bądź Paula Jackischa) zyskała ona cechy stylu historyzującego. W 1935 roku właścicielem kamienicy przy ówczesnej ulicy Marszałka Piłsudskiego 30 była Józefa Kristusek. 30 sierpnia 1991 roku budynek został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa katowickiego pod numerem A/1432/91 (obecnie A/1220/23 w rejestrze zabytków nieruchomych województwa śląskiego). Ochroną objęto cały budynek. W 1992 roku kamienica była wykwaterowana, a w późniejszych latach przeszła ona renowację polegającą na konserwacji i rekonstrukcji elewacji wraz z odbudową lukarn. Podczas konkursu Renowacja 2002 organizowanego przez bytomski oddział Towarzystwa Opieki nad Zabytkami kamienica otrzymała jedną z sześć równorzędnych nagród. W połowie 2023 roku w systemie REGON nie było żadnych zarejestrowanych podmiotów gospodarczych z siedzibą przy ulicy Warszawskiej 30. Charakterystyka Kamienica mieszkalno-handlowa położona jest przy ulicy Warszawskiej 30 w Katowicach, w granicach dzielnicy Śródmieście. Usytuowana jest ona pierzei ulicy, w zwartej zabudowie. Jest to budynek murowany z cegły, z tynkowaną elewacją. Wzniesiony został na planie prostokąta i zwieńczony jest dachem dwuspadowym kalenicowym krytym dachówką, z facjatami. Powierzchnia użytkowa kamienicy wynosi 1 274 m², a powierzchnia zabudowy 331 m². Budynek posiada 5 kondygnacji nadziemnych i 1 podziemną. Kamienica posiada cechy stylu historyzmu. Elewacja kamienicy jest pięcioosiowa, symetryczna (z wyjątkiem parteru wtórnie przebudowanego). Jest ona artykułowana poziomo gzymsami kordonowymi wydzielającymi poszczególne kondygnacje gmachu. Otwory okienne ujęte są profilowanymi opaskami ze zwieńczeniami, a okna drugiej kondygnacji zostały zaakcentowane płycinami podokienników z bogatą dekoracją. Stolarka okienna jest czterokomorowa. Kamienica nie posiada oficyn oraz bramy przejazdowej. Kamienica wpisana jest do rejestru zabytków nieruchomych, a także do gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice. Przypisy
Ulica Warszawska 31

Das Gebäude Ulica Warszawska 31 (bis 1922: Friedrichstraße 31) ist ein Wohn- und Geschäftshaus in Katowice (deutsch Kattowitz, Woiwodschaft Schlesien) in Polen. Es wurde 1902 im Jugendstil errichtet und steht seit 1995 unter Denkmalschutz. Das fünfgeschossige Eckhaus liegt im Osten des Stadtbezirks Śródmieście (Innenstadt) an der Ulica Warszawska 31 (bis 1922: Friedrichstraße 31) und der Ulica Francuska 2 (bis 1922: Emmastraße 2). Architekt war Max Grünfeld. Es wurde am 31. Mai 1995 unter der Nummer A/664/2020 in das nationale Verzeichnis der Baudenkmäler der Woiwodschaft Schlesien aufgenommen. Literatur Grzegorz Grzegorek, Michał Bulsa, Beata Witaszczyk: Domy i gmachy Katowic. Band 2. Katowice 2016. ISBN 978-83-63780-16-6. S. 16. Weblinks Fußnoten
Kamienica przy ulicy Warszawskiej 35 w Katowicach

Kamienica przy ulicy Warszawskiej 35 w Katowicach – zabytkowa kamienica mieszkalno-handlowa, położona przy ulicy Warszawskiej 35 w Katowicach-Śródmieściu. Została ona wybudowana w 1894 roku w stylu neobarokowym i charakteryzuje się bogato udekorowaną fasadą. Historia Kamienica została oddana do użytku w 1894 roku, zaś cztery lata później, w 1898 roku wzniesiono oficynę boczną. W 1935 roku właścicielem budynku przy ówczesnej ulicy Marszałka Józefa Piłsudskiego 35 był Henryk Weinmann. W dniu 31 października 1991 roku budynek wpisano do rejestru zabytków. Dnia 25 listopada 2008 roku radna Rady Miasta Katowice Ewa Kołodziej złożyła interpelację w sprawie złego stanu technicznego dachu należącej wówczas do miasta kamienicy, a wraz z tym konieczności jego naprawy. W odpowiedzi z 15 grudnia 2008 roku Komunalny Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w Katowicach potwierdził konieczność pilnego remontu dachu i obiecał przeprowadzić niezbędne prace. Pod koniec 2015 roku z kamienicy wyprowadzili się wszyscy dotychczasowi mieszkańcy i od tego czasu budynek stał opuszczony. Przejęciem budynku było zainteresowane Katowickie Towarzystwo Budownictwa Społecznego, lecz wpis kamienicy do rejestru zabytków, jej stan techniczny i związane z tym koszty ewentualnego odnowienia odstąpiło TBS od planów przejęcia zabytku. W dniu 24 lutego 2020 roku miasto Katowice wystawiło zabytkową kamienicę wraz z oficyną (budynki nr 35, 35a i 35b) na sprzedaż w drodze przetargu. Cena wywoławcza wynosiła wówczas 3,7 mln złotych. Do przetargu, który się odbył 10 września 2020 roku dopuszczono łącznie trzy podmioty, a zespół budynków za kwotę 5,032 mln złotych nabyła spółka Black Pearl Property. Na początku 2022 roku w systemie REGON był czynne dwa aktywne podmioty gospodarcze z siedzibą przy ulicy Warszawskiej 35. Charakterystyka Zabytkowa kamienica mieszkalno-handlowa położona jest przy ulicy Warszawskiej 35 w katowickiej dzielnicy Śródmieście. Jest ona wybudowana w stylu neobarokowym, na rzucie w kształcie prostokąta, pokryta dachem półmansardowym. Powierzchnia użytkowa budynku wynosi 1795,73 m², zaś powierzchnia zabudowy 280 m². Kamienica posiada cztery kondygnacje nadziemne, użytkowe poddasze oraz podpiwniczenie. Fasada kamienicy posiada bogatą dekorację sztukatorską. Na jej dwóch skrajnych osiach znajdują się ryzality, które na wysokości czwartej kondygnacji zwieńczono płytą balkonową, na których urządzono balkony. Nad nimi znajdują się ściany szczytowe w formie bogato zdobionych lukarn, wzbogaconych m.in. w nawiązujące architektonicznie do stylu barokowego esownice. Lukarny te mają formę połączonych trapezów, zaś okna w lukarnach zwieńczone są naczółkami z kartuszami. Nad bramą wjazdową do kamienicy znajdują się różnego rodzaju zdobienia, m.in. motywy roślinne czy też głowa znajdująca się na tle muszli. Na elewacji widnieje także inskrypcja z datą: „1894”. Kamienica jest wpisana do rejestru zabytków pod współczesnym numerem A/722/2020 – granice ochrony obejmują działkę, na której stoi budynek. Budynek wpisany jest także do gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice. Przypisy