NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kętrzynie

Cerkiew pod wezwaniem Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy – prawosławna cerkiew parafialna w Kętrzynie. Należy do dekanatu Olsztyn diecezji białostocko-gdańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia zlokalizowana przy ulicy Bolesława Limanowskiego w dawnej prywatnej kaplicy ewangelickiej, zaadaptowanej w 1949 na potrzeby liturgii prawosławnej. Wybudowano ją w latach 30. XX wieku w uproszczonym stylu nawiązującym do neogotyku. Budynek jednoprzestrzenny, otynkowany, kryty dachówką, z niewielkim przedsionkiem. Fronton schodkowy, elewacja skromnie udekorowana lizenami, okna prostokątne, wąskie. Wewnątrz cerkwi ikonostas z początku XX w. sprowadzony z południowego Podlasia i polichromia wykonana przez Jerzego Nowosielskiego. Przy cerkwi ustawiono krzyż upamiętniający 65-lecie powstania wspólnoty prawosławnej w Kętrzynie oraz kamienny obelisk poświęcony długoletniemu proboszczowi parafii, ks. Witalisowi Czyżewskiemu (zm. 2013). W pobliżu świątyni znajduje się też zbudowana w 2017 r. wolnostojąca dzwonnica parawanowa, na której zawieszono 3 dzwony. Cerkiew została wpisana do rejestru zabytków 7 kwietnia 1999 pod nr 1626. Przypisy Linki zewnętrzne Serwis Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – zdjęcie wnętrza cerkwi
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Lesznie Górnym

Cerkiew pod wezwaniem Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy – prawosławna cerkiew parafialna w Lesznie Górnym. Należy do dekanatu Zielona Góra diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia znajduje się we wsi Leszno Górne w województwie lubuskim, powiecie żagańskim, gminie Szprotawa. Cerkiew jest dawną ewangelicką kaplicą cmentarną, pochodzącą z XIX wieku. Od 1952 parafialna świątynia prawosławna. Wieża-dzwonnica (zwieńczona kopułą) została zbudowana w XXI w.. Wewnątrz znajduje się współczesny ikonostas. Od 2016 r. trwa remont cerkwi – ocieplono całość budynku, przebudowano więźbę dachową (w celu podwyższenia wnętrza), pogrubiono ściany od wewnątrz, wymieniono wszystkie instalacje oraz okna, zakupiono marmurowe płytki podłogowe. Planowane są prace wykończeniowe oraz budowa chóru. Przypisy Linki zewnętrzne Serwis Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – Parafia w Lesznie Górnym
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Lublinie

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Lublinie – cerkiew greckokatolicka w Lublinie. To budowla pochodząca ze wsi Tarnoszyn koło Tomaszowa Lubelskiego. Została wybudowana w 1759 w Uhrynowie, w 1904 przeniesiona do Tarnoszyna. W 1994 została nabyta przez parafię greckokatolicką w Lublinie. W 1997 została pieczołowicie odrestaurowana. Mieści się na terenie Muzeum Wsi Lubelskiej, w sektorze Roztocza przy Alei Warszawskiej. Dawniej pełniła funkcję cerkwi parafialnej, a po przeniesieniu siedziby parafii greckokatolickiej do Kościoła św. Jozafata pełni funkcję cerkwi filialnej Parafii św. Jozafata w Lublinie. Zobacz też Parafia św. Jozafata w Lublinie Cerkiew Objawienia Pańskiego w Korczminie Bibliografia Grzegorz Rąkowski, Polska egzotyczna, część II, Oficyna Wydawnicza "Rewasz", Pruszków 2002, s. 315 ISBN 978-83-62460-26-7 Linki zewnętrzne Parafia Greckokatolicka pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Lublinie. grekat.stalwol.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-14)]. Przypisy
Церква Різдва Пресвятої Богородиці (Люблін)

Церква Різдва Пресвятої Богородиці у Любліні, або Тарношинська церква — греко-католицька церква, побудована у 1759 році у селі Угринів на Сокальщині, зараз є експонатом музею села міста Люблін у Польщі. Діюча, належить місцевій греко-католицькій громаді. Історія Побудована в Угринові на Сокальщині у 1759 році, невелика тридільна дерев'яна церква мандрує польсько-українським прикордонням з 18-ого століття. У 1904 угриняни її продали — церква була розібрана і перенесена до Тарношина. Після Другої світової війни її покидали удвічі: у рамках Акції Вісла мирян цієї греко-католицької церкви було депортовано; згодом, у 1960, храм покинули римо-католики, які зайняли церкву після виселення українців. Приреченою на загибель святинею поцікавилися Музей люблінського села та Фундація духовної культури прикордоння. Своє третє життя церква завдячує, зокрема, парохові УГКЦ в Любліні священикові Стефанові Батруху. Після довголітніх клопотань церкву перенесли до Любліна. Див. також Музей люблінського села Примітки
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Pasłęku

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Pasłęku – zabytkowa cerkiew greckokatolicka w Pasłęku, dawny neogotycki kościół Świętego Józefa z 1855 r., rozbudowany w latach 1909–1910. Budowniczym kościoła był Gustaw George. Po 1945 użytkowany był jako kaplica cmentarna. Od 1959 odprawiano w kościele nabożeństwa greckokatolickie. Od 1992 jest własnością unitów. Od 1995 w cerkwi mieści się ikonostas. Świątynia mieści się przy ulicy księdza Bazylego Hrynyka. Linki zewnętrzne Moje mazury.pl
Mariä-Geburt-Kirche (Ostre Bardo)

Die Kirche der Geburt der Allerheiligsten Jungfrau Maria (polnisch Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny) ist die griechisch-katholische Pfarrkirche in Ostre Bardo (früher Klingenberg) im nordöstlichen Polen. Geschichte Die Kirche wurde wahrscheinlich im 16. Jahrhundert neu erbaut und war dann evangelisch-lutherische Dorfkirche. 1754/1755 gab es umfassende Umbauarbeiten. Seit 1945 gehörte sie einer römisch-katholischen Gemeinde. 1957 wurde die Kirche der griechisch-katholischen Gemeinde zur Nutzung überlassen. Seit 1991 ist diese auch Eigentümerin des Gebäudes. 2003 wurde das Dach erneuert, 2005/2006 wurde eine neue Ikonostase eingebaut. Architektur Die Kirche ist ein spätgotischer Saalbau aus rotem Backstein, meist mit einigen Feldsteinen vermischt. Im Westen ist ein Holzturm (wahrscheinlich von 1755) angebaut. Davor gibt es ein steinernes Eingangstor als Rest der Kirchhofsmauer. Im Inneren gibt es eine Ikonostase und Kirchenbänke. Im hinteren Teil sind die Holzemporen erhalten. Strukturen Bis 1945 Seit dem 16. Jahrhundert gab es eine evangelisch-lutherische Kirchengemeinde in Klingenberg, allerdings ohne einen eigenen Pfarrer. Sie gehörte zum Pfarramt Deutsch Wilten im Kirchenkreis Friedland in der Kirchenprovinz Ostpreußen der Kirche der Altpreußischen Union, ab 1927 zum Kirchenkreis Bartenstein. Zum Kirchspiel Klingenberg gehörten die Orte Amalienberg, Gostkow (jetzt Raskowo), Klingenberg, Korwlack (jetzt Rjabinino), Neu Klingenberg (Nowe Bardo) und Pohiebels Die meisten erhaltenen Kirchenbücher werden heute im Evangelischen Zentralarchiv in Berlin aufbewahrt Taufen: 1712–1934 Trauungen: 1717–1944 Beerdigungen: 1717–1944 Konfirmationen: 1838–1943 Abendmahlsteilnehmer: 1767–1811 und 1892–1944. Im Archiv in Olsztyn (Allenstein) befinden sich Konfirmationen 1797–1823 1945 bis 1957 Von 1945 bis 1957 gehörte sie zu einer römisch-katholischen Gemeinde. Seit 1957 Seit 1957 wird die Kirche von der ukrainischen griechisch-katholischen Gemeinde der Umgebung genutzt. Im Rahmen der „Aktion Weichsel“ war das Dorf Ostre Bardo (Klingenberg) vollständig ukrainischen Vertriebenen zugewiesen worden. In der Umgebung gab es in dieser Zeit etwa 200 dieser Familien. Der erste Priester kam 1957 aus einem Straflager aus Sibirien zurück. Sie gehört jetzt zur Erzeparchie Przemyśl-Warschau und umfasst mehrere Dörfer der Umgebung. Literatur Adolf Boetticher: Die Bau- und Kunstdenkmäler in Natangen (= Die Bau- und Kunstdenkmäler der Provinz Ostpreußen, Band 2). 1898. S. 205 Weblinks Cerkiew grecko-katolicka Moje Mazury Cerkiew grecko-katolicka Ukraincy Einzelnachweise
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Ostrym Bardzie

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Ostrym Bardzie – cerkiew greckokatolicka we wsi Ostre Bardo, w gminie Sępopol, w województwie warmińsko-mazurskim. Jest to dawna świątynia ewangelicka wybudowana w XVI wieku. W 2003 został wymieniony dach. Wewnątrz mieści się ikonostas wykonany w latach 2005-2006 przez Grzegorza Pielecha. Po 1945 obecną cerkiew użytkowała rzymskokatolicka parafia św. Michała Archanioła w Sępopolu. Świątynia pełniła funkcję kościoła filialnego Matki Boskiej Królowej Korony Polskiej. Od 1957 były odprawiane w niej nabożeństwa greckokatolickie. W 1958 została utworzona unicka parafia. Od 1991 kościół jest własnością parafii greckokatolickiej. Bibliografia Moje Mazury.pl
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Przemyślu

Cerkiew pod wezwaniem Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy – zabytkowa prawosławna cerkiew polowa w Przemyślu. Należy do parafii wojskowej Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy w Przemyślu, w Prawosławnym Ordynariacie Wojska Polskiego PAKP. Cerkiew znajduje się przy ulicy Mariackiej (na Błoniu). Przed wojną była to świątynia greckokatolicka pod wezwaniem Narodzenia Bogurodzicy. Zespół cerkiewny składa się z: cerkwi murowanej, zbudowanej w 1880; dzwonnicy murowanej, zbudowanej w 1880; budynku Bractwa św. Mikołaja, zbudowanego na przełomie XIX i XX w. Na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 2009 o uregulowaniu stanu prawnego niektórych nieruchomości pozostających we władaniu Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego świątynia została przekazana Kościołowi Prawosławnemu. Wszystkie obiekty zespołu cerkiewnego wpisano do rejestru zabytków 7 czerwca 1983 pod nr A-471. Przypisy
Церковь Рождества Пресвятой Богородицы (Пшемысль)

Церковь Рождества Пресвятой Богородицы (пол. Cerkiew Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy) — православный храм Православного ординариата Войска Польского Польской православной церкви в городе Перемышле (Пшемысле). Грекокатолическая церковь Рождества Пресвятой Богородицы была построена в 1880 году. В 1985 году передана православным. Церковь имеет три купола. Внутри расположен иконостас XIX века. Церковь вписана в реестр памятников Польши 7 июня 1983 года под номером A-471. Примечания
Церква Різдва Богородиці (Перемишль)

Церква Різдва Богородиці на Болоні, Церква Рождества Пречистої Діви — православний храм у Перемишлі на передмісті Болоня. Історія У 1642 р. згадана як дерев'яна. 25 березня 1661 року єпископ Інокентій Винницький засновує при церкві православне братство. Нова мурована у 1873 році як греко-католицька. Розписана у 1906 р. Олександром Скрутком та у 1943 Павлом Запоріжським. У будинку поруч, колись власності Братства св. Миколая, містилися читальня «Просвіти» і садок. Після ліквідації УГКЦ, арешту блаженних: Йосафата Коциловського, Григорія Лакоти та членів перемиської Капітули у червні 1946 р., та після закриття катедри (останній парох о. В. Гриник мусив тікати перед арештом), церква майже рік сповняла роль катедральної церкви Перемишля. В час акції «Вісла» 15 квітня 1947 року (третій день Великодня), були заарештовані урядом безпеки парох цієї церкви о. Степан Яворський і о. Мокій Василькевич, о. Юліян М'ягкий, о. Володимир Прокопів, о. Роман Юстин ЧСВВ, та всі сестри Служебниці, які були на святочних богослужіннях. Після 10-ти річної перерви, 7 січня 1957 року у Різдво Христове, о. Сильвестер Крупа, у цій церкві, вперше відновив греко-католицькі богослужіння. Через рік комуністична влада заборонила богослужіння і закрила храм. З 1985 використовується православними. Від 1997 року, церква православного військового ординаріату. В 2009 офіційно передана Польській православній церкві. Архітектура Будівля відтворює в камені риси традиційної української народної архітектури Галичини. Всі три основні об'єми увінчані куполами, найбільший з яких центральний. Домінуючим є об'єм центральної бані, яка за своєю масою переважає навіть наву, що є винятковою рисою перемиського храму. Об'єкт був внесений до переліку пам'яток архітектури у 1983 році під номером А-471. Див. також Церква Співстраждання Пресвятої Богородиці (Перемишль) Церква Успіння Пресвятої Богородиці на Вовчому (Перемишль) Примітки
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Rakowej

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Rakowej – drewniana filialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Rakowej, w gminie Tyrawa Wołoska. Cerkiew została zbudowana około 1779. Jest to budynek o konstrukcji zrębowej, dwudzielny, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Nad nawą znajduje się dach kalenicowy zwieńczony hełmem. Od zachodu przedsionek dobudowany około 1900. Nad przedsionkiem cerkwi znajduje się szkieletowa wieża nakryta dachem brogowym z hełmem. W wieży znajdują się dzwony z 1680 i 1715. Wewnątrz cerkwi znajduje się ikonostas namalowany przez Zygmunta Bogdańskiego w 1894. Cerkiew otoczona jest starodrzewem. Powyżej cerkwi znajdują się dwa cmentarze greckokatolickie, z małą liczbą nagrobków. Po wojnie, od 1947, cerkiew wykorzystywano jako kościół rzymskokatolicki. Po wybudowaniu nowego kościoła, cerkiew stoi opuszczona. Przypisy Bibliografia M. Skowroński, A. Komski, A. Skowrońska-Wydrzyńska, Cerkwie Nadsania, Nowy Sącz 2002, ISBN 83-88887-08-4.
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tylawie

Cerkiew Narodzenia NMP w Tylawie – dawna cerkiew greckokatolicka, a następnie prawosławna, użytkowana po II wojnie światowej przez Kościół rzymskokatolicki. Historia Cerkiew w Tylawie została wzniesiona w 1787. Po 1945 została przejęta przez Kościół rzymskokatolicki i użytkowana jako kościół parafialny. Jest to druga cerkiew na tym miejscu – pierwsza, początkowo prawosławna, następnie unicka, istniała od 1508. Architektura Cerkiew w Tylawie to cerkiew łemkowska typu zachodniego, orientowana, trójdzielna. We wnętrzu zachował się wykonany w 1908 ikonostas, restaurowany w latach 1968–1972. W przedsionku cerkwi zachował się fresk Chrzest Rusi. Zdobiona posadzka obiektu pochodzi z XVIII w., podobnie jak ławki przeniesione z kościoła rzymskokatolickiego w Iwoniczu. Budynek znajduje się przy drodze z Dukli do granicy ze Słowacją. W bezpośrednim sąsiedztwie cerkwi znajdował się cmentarz greckokatolicki, z którego zachowało się tylko kilka nagrobków. Przypisy Bibliografia Pamiątki i zabytki kultury ukraińskiej w Polsce, AndrzejA. Saładiak (oprac.), Warszawa: Burchard Edition, 1993, ISBN 83-900398-1-8, OCLC 833960615 .
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Łodzinie

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Łodzinie – drewniana filialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Łodzinie. Obiekt wpisany na listę zabytków w 1996 i włączony do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej. Cerkiew została wybudowana w 1743. Wewnątrz kompletny ikonostas. Świątynię remontowano w 1875 (z tego czasu m.in. ikonostas). Cerkiew należała do parafii greckokatolickiej w Hłomczy. Po wojnie przejęta przez Kościół rzymskokatolicki – służy jako kościół filialny Parafii Rozesłania Apostołów w Mrzygłodzie. Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj, "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Liskowatem

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Marii Pannyw Liskowatem – drewniana greckokatolicka cerkiew, wzniesiona we wsi Liskowate w miejscu wcześniejszej cerkwi, wzmiankowanej już w 1564 roku. Zabytek Szlaku Architektury Drewnianej. Historia Cerkiew najprawdopodobniej wybudowana została w 1832 roku przez Wasyla Tomczaka z Liskowatego i Iwana Raka z Łopuszanki. O tym roku budowy świątyni świadczyć ma napis na nadprożu południowych odrzwi zawierający tę właśnie datę. Są jednak także i głosy, że obiekt jest dużo starszy, ponieważ jego konstrukcja charakterystyczna jest dla cerkwi budowanych w XVII wieku. W 1929 roku cerkiew przeszła remont, któremu towarzyszyły pewne zmiany w konstrukcji obiektu. Po powrocie wsi do Polski w 1951 roku cerkiew stała opuszczona. W latach 1953–1954 greccy emigranci zamienili świątynię w magazyn nawozów sztucznych, przedzielając jej wnętrze stropem. W latach 1960 lub 1965) przeprowadzono remont cerkwi, który jednak nie został ukończony z powodu braku pełnej dokumentacji historycznej. Nie zostały odtworzone galeria i ażurowy dach otaczające niegdyś kaplicę nad babińcem oraz strop tejże kaplicy. Nawozy sztuczne przechowywano tu jeszcze do 1973 roku. Rok później cerkiew została przekazana kościołowi rzymskokatolickiemu i służyła jako kościół filialny parafii Krościenko. Po wybudowaniu nowego kościoła filialnego od 1996 roku cerkiew nie jest użytkowana i niszczeje. Architektura i wyposażenie Cerkiew w Liskowatem jest jedną z zaledwie trzech ocalałych cerkwi typu bojkowskiego w Polsce. Jest świątynią orientowaną, trójdzielną o konstrukcji zrębowej. Przy prezbiterium wybudowane dwie prostokątne zakrystie. Nawa jest szersza niż pozostałe części. Nad babińcem znajdowała się odrębna kaplica pw. św. Dymitra, co stanowiło niebywale rzadkie rozwiązanie i świadczy o unikatowym charakterze cerkwi. Wokół kaplicy znajdowała się galeryjka, z której do dziś pozostało jedynie kilka wystających z bryły budowli belek. Dachy są pokryte gontem. Nad babińcem i nawą okapowe, nad prezbiterium dwuspadowy. Poniżej wokół cerkwi przebiega mocno zniszczony, wsparty na belkach zrębu, daszek okapowy. W świątyni nie zachowały się elementy pierwotnego wyposażenia. Dział Sztuki Cerkiewnej Muzeum Zamku w Łańcucie posiada jedynie XVII-wieczne ikony pochodzące z poprzedniej cerkwi. Wokół cerkwi Wejście na teren cerkwi prowadzi przez XIX-wieczną murowaną, parawanową dzwonnicę – bramę. Powyżej cerkwi mieści się cmentarz z kilkoma zachowanymi nagrobkami. Do 1951 otoczony był niskim murkiem. Przypisy Bibliografia StanisławS. Kryciński StanisławS., Cerkwie w Bieszczadach, Pruszków: Wydawnictwo Rewasz, 2005, s. 233-234, ISBN 83-89188-39-2, ISBN 83-89188-38-4, OCLC 69495051 . Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str. 230-231 ISBN 83-89188-08-2
Cerkiew Narodzenia Pana Jezusa w Szpikołosach

Cerkiew Narodzenia Pana Jezusa w Szpikołosach – drewniana cerkiew, początkowo greckokatolicka, potem prawosławna, obecnie rzymskokatolicki kościół parafialny pw. Matki Bożej Łaskawej, znajdująca się w Szpikołosach. Historia Cerkiew wzniesiona została jako unicka w 1801 na miejscu poprzedniej drewnianej cerkwi. W 1875 została zmieniona w cerkiew prawosławną, rekoncyliowana w 1919, w latach 1939-1945 znowu w rękach prawosławnych. Cerkiew odnawiana była w okresie międzywojennym i po II wojnie światowej, w latach 1971-1972 pomalowana, boazeria pochodzi z 1989. Po II wojnie światowej przejęta przez kościół rzymskokatolicki jako kościół parafialny Matki Boskiej Łaskawej należący do parafii Przemienienia Pańskiego w Szpikołosach. Architektura Cerkiew jest orientowana, konstrukcji zrębowej, oszalowana, trójdzielna. Prezbiterium prostokątne, zamknięte trójbocznie, szersza, kwadratowa nawa i prostokątny równej szerokości z prezbiterium babiniec. Przy prezbiterium od strony północnej czworoboczna zakrystia. Nad nawą ośmiopołaciowa kopuła z latarnią wsparta na ośmiobocznym tamburze. Wewnątrz w nawie ośmiopolowe, pozorne sklepienie kopulaste, w prezbiterium pozorne sklepienie kolebkowe, w pozostałych pomieszczeniach strop. Łuk tęczowy oraz arkada między nawą i babińcem półkoliste. Zewnątrz w dolnej części, z wyjątkiem zakrystii, wydatny okap wsparty na występujących belkach zrębu. Otoczenie Dzwonnica z 1850, odnawiana w XX wieku. Drewniana, konstrukcji słupowo-ramowej, oszalowana. Dwukondygnacyjna, górą ośmioboczna; między kondygnacjami daszek okapowy. Dach ośmiopołaciowy, kopulasty oraz daszek okapowy, pobite gontem. Przypisy
Mariä-Entschlafens-Kirche (Rozdziele)

Die Kirche des Entschlafens der Allerheiligsten Gottesgebärerin (polnisch Cerkiew Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy) ist eine polnisch-orthodoxe Holzkirche in Rozdziele in Kleinpolen. Geschichte 1756 wurde eine Holzkirche für die ukrainische griechisch-katholische Kirchengemeinde in Serednica in der jetzigen Woiwodschaft Karpatenvorland erbaut. 1947 wurde die ukrainische Bevölkerung von dort vertrieben. Die Kirche wurde seitdem nicht mehr genutzt. In den 1980er Jahren erwarb die polnisch-orthodoxe Gemeinde in Rozdziele das verfallende Gebäude und versetzte es in ihren Ort. Dort wurde die Kirche 1986 neu geweiht. Der Transport und der Neuaufbau wurden zu großen Teilen von emigrierten Lemken in den USA finanziert, ebenso der Neubau eines Glockenturms in den 1990er Jahren. Architektur und Ausstattung Das Gebäude ist eine typische ukrainische dreiteilige Holzkirche im Baustil der Lemken. Über dem westlichen Vorraum befindet sich ein Turm. Im Inneren steht die Ikonostase aus Serednica von etwa 1900. Die Ikonen darin sind Kopien, da die Originale während des Umbaus gestohlen wurden. Neben der Kirche steht ein hölzerner Glockenturm von etwa 1995. Weblinks Rozdziele – cerkiew prawosławna Beskid niski (deutsch)
Cerkiew Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy w Rozdzielu

Cerkiew pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – prawosławna cerkiew parafialna znajdująca się w Rozdzielu, w dekanacie Gorlice diecezji przemysko-gorlickiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia nieco różni się architektonicznie od typowej cerkwi łemkowskiej. Jest to budowla drewniana, trójdzielna (prezbiterium, nawa, babiniec), o konstrukcji zrębowej. Dachy kalenicowe, kryte blachą. Oryginalny kształt cerkwi wynika z faktu, iż do Rozdziela została przeniesiona dopiero w 1985. Świątynię wzniesiono w 1756 we wsi Serednica koło Ustrzyk Dolnych (rozbudowano na przełomie XIX i XX w.), gdzie pozostawała przez ponad 200 lat. Po rozpoczęciu akcji „Wisła” i wysiedleniu mieszkańców Serednicy, cerkiew zaczęła popadać w ruinę. Staraniem wiernych prawosławnych z Rozdziela, przy wydatnej pomocy arcybiskupa Adama, świątynię przeniesiono w nowe miejsce i wyremontowano. Konsekracja odremontowanej świątyni nastąpiła 24 sierpnia 1986. Całą operację przeniesienia cerkwi, część wyposażenia oraz dzwon sfinansowali Łemkowie mieszkający w Stanach Zjednoczonych. Obok cerkwi w połowie lat 90. XX w., również dzięki finansowemu wsparciu Łemków z USA, wybudowano wysoką, wolnostojącą dzwonnicę. Wewnątrz świątyni znajduje się ikonostas z przełomu XIX i XX w., który podobnie jak cała budowla pochodzi z Serednicy. Ikony w cerkwi są jednak tylko współczesnymi kopiami, gdyż oryginały skradziono wkrótce po przeniesieniu świątyni. Cały teren przycerkiewny ogrodzony jest drewnianym płotem, przykrytym blaszanym daszkiem. Cerkiew znajduje się w południowej części wsi, przy drodze do Wapiennego. Nabożeństwa odprawiane są w każdą niedzielę. Uroczystość patronalna obchodzona jest 21 września (według starego stylu 8 września). Świątynia została wpisana do rejestru zabytków 31 stycznia 1985 pod nr A-58. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Sercu bliski Beskid Niski, Rozdziele – cerkiew prawosławna