NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Stygmatów św. Franciszka z Asyżu w Koszarawie Bystrej

Kościół i klasztor pod wezwaniem Stygmatów św. Franciszka z Asyżu – klasztor franciszkanów, wchodzący w skład prowincji Wniebowzięcia NMP Zakonu Braci Mniejszych w Polsce, na terenie diecezji bielsko-żywieckiej, w Koszarawie Bystrej na terenie gminy Koszarawa, w powiecie żywieckim, w województwie śląskim. Historia Placówka powstała w 1985 r. jako samodzielny wikariat na terenie ówczesnej archidiecezji krakowskiej przez kard. Franciszka Macharskiego. Parafię erygowano w 1989 r. pod wezwaniem Stygmatów św. Franciszka. Pierwotnie kult sprawowano w prowizorycznej kaplicy. Dom zakonny erygowano w 1995 r. Obecny obiekt został zbudowany w latach 1993-2005. Poświęcenia kościoła dokonał biskup Tadeusz Rakoczy. Przy klasztorze istnieje Parafia Stygmatów św. Franciszka z Asyżu w Koszarawie Bystrej Przełożeni o. Cyryl Czarnojan – rezydent (1985–1993) o. Hadrian Beck – rezydent (1993–1995) o. Hadrian Beck – gwardian (1995–1998) o. Natan Kansy – gwardian (1998–2004) o. Teofil Lukas – gwardian (2004–2007) o. Piotr Mędrak – gwardian (2007–2013) o. Anioł Zieliński – gwardian (2013–2022) o. Tytus Boguszyński – gwardian (od 2022) Proboszczowie o. Cyryl Czarnojan (1989–1993) o. Hadrian Beck (1993–1998) o. Teofil Lukas (1998–2007) o. Juwencjusz Knosala (2007–2008) o. Anioł Zieliński (2008–2022) o. Tytus Boguszyński (od 2022) Przypisy
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Jarosławiu

Kościół Trójcy Przenajświętszej i klasztor OO. Franciszkanów – świątynia rzymskokatolicka w Jarosławiu. W kościele służą ojcowie franciszkanie. W 1699 roku mieszczanin i radny Antoni Kwolek wystąpił z propozycją sprowadzenia reformatów do Jarosławia. 25 kwietnia 1700 roku Antoni Kwolek dokonał zapisu gruntów z budynkiem po dawnej karczmie, a w następnym miesiącu Józef Karol Lubomirski i Jan z Sobieszyna Sobieski ofiarowali dla klasztoru grunta przyległe. Następnie przybyło czterech zakonników, a pierwszym przełożonym nowej wspólnoty zakonnej został o. Franciszek Jaroszkowski. W 1705 roku zmarli o. Cyprian Kierkowowicz i o. Atanazy Sotkowski, którzy ofiarnie posługiwali chorym w czasie epidemii Dżumy. W latach 1710–1716 zbudowano murowany kościół i klasztor, z fundacji Franciszka Zawadzkiego łowczego kijowskiego i Eufrozyny Zawadzkiej. Klasztor zbudowany przez Martyna z Kęt, według projektu Tomasza Belottiego. Układ typowy dla budownictwa klasztornego reformatów, na rzucie czworoboku z wirydarzem pośrodku i placem przykościelnym obwiedzionym murem ze stacjami Męki Pańskiej. We wnętrzu świątyni znajduje się 7 ołtarzy (6 bocznych, przy których oddaje się cześć Trójcy Przenajświętszej, Matce Bożej, św. Józefowi, św. Franciszkowi z Asyżu, św. Antoniemu Padewskiemu, św. Piotrowi z Alkantary; na ołtarzu głównym znajduje się słynący łaskami krucyfiks Chrystusa Ukrzyżowanego). Na placu przyklasztornym znajduje się grota z wizerunkiem Matki Bożej z Lourdes wybudowana w 1974 r. Obok niej znajdują się pomniki św. Ojca Pio, Sługi Bożego brata Alojzego Kosiby oraz św. Faustyny Kowalskiej. Grupy działające przy parafii Franciszkański Zakon Świeckich Odnowa w Duchu Świętym ministranci Żywy Różaniec grupa teatralna Gwardiani klasztoru Przypisy Bibliografia o .dr. Albin Sroka OFM: Klasztor Franciszkanów w Jarosławiu: 1993 Kazimierz Gottfried: Kościół i klasztor OO. Reformatów w Jarosławiu. Jarosław: 1934.
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Grajewie

Kościół Trójcy Przenajświętszej w Grajewie – rzymskokatolicki kościół położony w dekanacie Grajewo w diecezji łomżyńskiej. Historia Kościół murowany pw. Trójcy Przenajświętszej został wybudowany w latach 1879–1882 przez ks. prob. Karola Wyrzykowskiego. Świątynia została konsekrowana w roku 1898 przez bp sejneńskiego Antoniego Baranowskiego. Obok kościoła znajduje się zabytkowa murowana dzwonnica z roku 1837. Plebania murowana, kryta blachą, wybudowana została w połowie XIX wieku wpisana jest również do rejestru zabytków. Odpusty; Trójcy Przenajświętszej, św. Anny, Niepokalanego Poczęcia NMP. Zobacz też Trójca Przenajświętsza – patroni kościoła i parafii parafia pw. Trójcy Przenajświętszej w Grajewie dekanat Grajewo Przypisy
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Jaworznie

Kościół Trójcy Przenajświętszej – drewniana, rzymskokatolicki, zabytkowa świątynia znajdująca się w Jaworznie w powiecie oleskim. Kościół należy do Parafii Trójcy Przenajświętszej w Jaworznie w dekanacie krzepickim, archidiecezji częstochowskiej. 30 grudnia 1967 roku pod numerem 939/67 kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Kościół wybudowano na początku XVI wieku, w miejscu poprzedniego. Był wielokrotnie przebudowany – najważniejsze prace miały miejsce w 1767 oraz w latach 1921–1923. Kościół w Jaworznie różni się od innych kościołów drewnianych opolskiego – wybudowany został nie na terenie Śląska, ale ziemi wieluńskiej, dlatego reprezentuje cechy późnośredniowiecznej architektury drewnianej Wielkopolski. Obok znajduje się wolno stojąca dzwonnica. Architektura i wnętrze kościoła Jest to obiekt orientowany, konstrukcji zrębowej z wieżą konstrukcji słupowej, oszalowany. Dach kościoła jest dwuspadowy, kryty gontem z szerokim okapem. Na dachu, nad nawą, znajduje się blaszana wieżyczka na sygnaturkę; drugą wieżyczkę umieszczono nad namiotowym dachem wieży. Kaplice mają dachy niższe, dwuspadowe, przechodzące w trójpołaciowe. Świątynia posiada wieloboczne prezbiterium, łączące się z zakrystią od północnej strony, a od strony zachodniej z prostokątną nawą, wydłużono w latach 20. XX wieku. Nawa została poszerzona o dwie kaplice – w kierunku północnym w 1767, a w południowym podczas ostatniej przebudowy. Z południowej strony ławy znajduje się kruchta. Stropy są płaskie, obite listwami, natomiast ściany oszalowano sosnowymi, lakierowymi deskami. Ołtarz z obrazem Trójcy Świętej w prezbiterium jest barokowy – pochodzi z XVIII wieku. W lewej kaplicy ustawiono kolejny barokowy ołtarz z obrazem św. Teresy z XVIII wieku. Podczas remontu w 1802 wykonano nowe pokrycie dachu, w 1887 oszalowano kościół z zewnątrz, wymalowano wnętrza oraz dokonano przebudowy świątyni. Najbardziej kontrowersyjne (z punktu widzenia zasad konserwatorskich) były prace z lat 20. XX wieku, kiedy dwukrotnie przedłużono nawę główną od zachodu oraz dobudowano kaplicę południową, nadając w ten sposób świątyni kształt krzyża łacińskiego. W latach 70. oszalowano wnętrze oraz wymieniono okna z prostokątnych za półkuliste. W latach 80. powstało nowe, granitowe ogrodzenie kościoła oraz parking dla samochodów. Organy Organy zostały wybudowane przez firmę Rieger jako opus 1352. W 2016 roku instrument był nieczynny przez fatalny stan techniczny. Po otwarciu szafy instrumentu widoczne były wykrzywione lub przewrócone piszczałki, a także wolnostojący stół gry nosił znamiona uszkodzeń. Z boku szafy została wbudowana dmuchawa. Dyspozycja instrumentu: Przypisy Bibliografia Opolskie kościoły drewniane, DanutaD. Emmerling (red.) i inni, Opole: Śląskie Wydawnictwo Adan, 2006, ISBN 83-915371-9-6, ISBN 978-83-915371-9-0, OCLC 749504946 . Linki zewnętrzne Jaworzno – kościół Trójcy Przenajświętszej
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Krasnymstawie

Kościół Trójcy Przenajświętszej w Krasnymstawie – kościół parafialny erygowanej 3 kwietnia 1984 r. parafii Trójcy Przenajświętszej w Krasnymstawie. Kościół posiada nawę na rzucie zbliżoną do kwadratu, dwie zakrystie (przy prezbiterium), na dachu ośmioboczną wieżyczkę, przy ołtarzu głównym obraz MB z Dzieciątkiem z XVII wieku. Renowacje miały miejsce m.in. po 1925 r. i w 1978 r. Obok kościoła znajduje się zbudowana w 1826 r. dzwonnica. Historia kościoła W 1826 r. władze carskie odebrały augustianom stary kościół i klasztor ufundowany przez Władysława Jagiełłę. W ramach rekompensaty wybudowano im nowe zabudowania, między innymi w 1826 roku według projektu Wawrzyńca Ziółkowskiego mały kościół jednonawowy w stylu klasycystycznym pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej. Został on konsekrowany przez bp Maurycego Mateusza Wojakowskiego (lubelskiego biskupa pomocniczego) w październiku 1829 r. Po kasacie zakonu augustianów przeszedł w ręce unitów, a po 1875 r. prawosławnych. Od 1917 r. przejęty przez katolików stał się kościołem rektoralnym w parafii św. Franciszka Ksawerego, a od 13 kwietnia 1982 r. siedzibą ośrodka duszpasterskiego będącego zalążkiem nowej parafii. Przypisy Linki zewnętrzne Historia kościoła na stronie parafii pw. Trójcy Przenajświętszej. krasnystaw-trojca.kuria.lublin.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-17)].
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Pabianicach

Kościół parafialny pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej w Pabianicach – rzymskokatolicka świątynia wzniesiona w pabianickiej dzielnicy Bugaj, przy ulicy Popławskiej 22. Stanowi ona wotum wdzięczności mieszkańców Pabianic za Jubileusz Roku 2000. Historia Kamień węgielny przyszłego kościoła poświęcił w Rzymie papież Jan Paweł II w 2001 r. Budowa gmachu świątyni rozpoczęła się 29 kwietnia 2002 i trwała 5 lat. 21 października 2007 wmurowania aktu erekcyjnego i poświęcenia murów kościoła dokonał metropolita łódzki abp Władysław Ziółek. Pierwsza msza święta w nowym kościele została odprawiona 25 grudnia 2006. Kościół został konsekrowany 22 października 2023 przez arcybiskupa Władysława Ziółka. Wnętrze Wnętrze ma 33,5 m długości oraz 25,8 m szerokości i jest w stanie pomieścić około 800 osób. Ołtarz główny, autorstwa Grażyny Zapędowskiej, przedstawia alegorię Trójcy Świętej - Chrystus na krzyżu, nad którym znajduje się Duch Święty w postaci gołębicy oraz słowa Boga Ojca "To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie". Granitowy stół ołtarzowy zawiera symbole eucharystyczne - chleb, kłosy zboża i winogrono. Na ambonce znajdują się symbole Słowa Bożego - otwarta księga Pisma Świętego, a nad nią płomienie wyrażające Ducha Świętego. Wszystkie te detale wykonane są z mosiądzu. Ołtarze boczne poświęcone są Matce Bożej Częstochowskiej i Miłosierdziu Bożemu, a w bocznej kaplicy Totus Tuus - błogosławionemu Janowi Pawłowi II. Wyposażenie wnętrza stanowią również dębowe ławy, 4 konfesjonały, stacje drogi krzyżowej (olej na płótnie) oraz 32-głosowe organy piszczałkowe. Posadzka wykonana jest z granitu. Przypisy Bibliografia Strona internetowa parafii Dekret arcybiskupa łódzkiego erygujący parafię Trójcy Przenajświętszej w Pabianicach
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Rudzie Śląskiej

Kościół Trójcy Przenajświętszej w Rudzie Śląskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny w Rudzie Śląskiej, w województwie śląskim. Należy do dekanatu Kochłowice archidiecezji katowickiej. Mieści się przy ulicy księdza Ludwika Tunkla, w dzielnicy Kochłowice. Historia Jest to świątynia wybudowana w stylu neoromańsko-neogotyckim w latach 1900–1902 jako budowla trzynawowa na planie krzyża łacińskiego. Projektantem świątyni został wybrany Ludwig Schneider z Wrocławia. W listopadzie 1899 roku została wyrażona zgoda przez zarząd kościelny na rozpoczęcie budowy. W dniu 4 stycznia 1900 roku parafia otrzymała ziemię pod budowę świątyni. Budowa rozpoczęła się w dniu 18 kwietnia 1900 roku. Kamień węgielny został położony w dniu 15 lipca tego samego roku. Prace budowlane były wykonywane pod kierunkiem mistrza murarskiego Fedora Wieczorka z Królewskiej Huty. W dniu 22 sierpnia 1901 roku do świątyni został wprowadzony obraz Matki Bożej Częstochowskiej namalowany przez Franciszka Jędrzejczyka. Budowla konsekrowana w dniu 17 października 1902 roku przez kardynała Georga Koppa. Galeria Przypisy
Kostel svaté Trojice (Palowice)

Kostel svaté Trojice (polsky: Kościół Trójcy Przenajświętszej) je dřevěný římskokatolický filiální kostel v obci Palowice v gmině Czerwionka-Leszczyny v okrese Rybnik ve Slezském vojvodství v Polsku. Náleží pod katolickou farnost svaté Trojice v Palowicích děkanátu Orzesze arcidiecéze katovické. Kostel je zapsán ve vojvodském seznamu památek pod registračním číslem 563/66 z 5. února 1966 a je součástí Stezky dřevěné architektury ve Slezském vojvodství. Historie Kostel byl postaven v roce 1594 a v roce 1606 byla dostavěna věž tesařem Janem Oźgem v Leszczynách. Stáří bylo doloženo dendrochronologickým průzkumem v roce 2016. Kostel byl opravován v 1884 a v 19. století byla přistavěna zděná sakristie. Ve druhé polovině 20. století byl opuštěn a začal chátrat. Do Palowic byl přemístěn v roce 1981. Při jeho rekonstrukci v novém místě byla zničena polychromie z roku 1884, byla vyměněné boční přístavky a na místo původní zděné sakristie byla postavená dřevěná. V roce 1997 byla vedle kostela postavená samostatně stojící dřevěná zvonice. V letech 2017–2018 byl opravován. Architektura Exteriér Kostel je jednolodní orientovaná dřevěná roubená stavba na půdorysu obdélníku na kamenné podezdívce. Kněžiště je užší něž loď na půdorysu obdélníku a sakristií na jižním boku. Přisazená dřevěná věž je štenýřové konstrukce se sbíhajícími se stěnami a zvonovým patrem, který je zakončen stanovou střechou. Kostel je zastřešen dvou hřebenovou šindelovou sedlovou střechou. Na hřebeni lodi je čtyřboký sanktusník s kuželovou střechou. Boční vchod vede přes přístavek, druhý vede podvěžím. Vchodové přístavky – předsíně jsou štenýřové konstrukce. Kolem kostela je šindelové zastřešení otevřených sobot. Stěny kostela jsou kryté šindelem nad sobotami. Přístavky a stěny pod přístřeším je bedněné. Interiér Stropy jsou ploché, vnitřní stěny jsou táflovány deskami bez výmalby. V západní části je kruchta podepřená dvěma sloupy a replikou prospektu (původní pocházel z roku 1845 od varhanáře Jana Hawla) s elektronickými varhany. Hlavní oltář je pozdně renesanční z poloviny 17. století s obrazem svaté Trojice z roku 1898 a sochami svatého Bartoloměje, Petra a Pavla a Michala archanděla. Ambon pochází z 17. století. Výzdobu doplňuje lidové řezbářství soudobého řezbáře Alfreda Buchty. Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kościół Trójcy Przenajświętszej w Palowicach na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel svaté Trojice na Wikimedia Commons
Kościół Trójcy Świętej i Wszystkich Świętych w Goręczynie

Kościół Trójcy Świętej i Wszystkich Świętych w Goręczynie – rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Goręczyno, w gminie Somonino, w powiecie kartuskim, w województwie pomorskim. Należy do dekanatu Kartuzy diecezji pelplińskiej. Jego wizerunek widnieje w herbie gminy Somonino. Historia i wyposażenie Świątynia w Goręczynie została ufundowana już w XIII stuleciu. Była to drewniana budowla nosząca wezwanie św. Agaty. Obecna, barokowa świątynia Świętej Trójcy i Wszystkich Świętych została wzniesiona przez Kartuzów w 1639 roku, o czym informuje tablica erekcyjna na murze zewnętrznym. W 1772 roku budowla została konsekrowana, w 1905 roku został dobudowany transept, w związku z czym świątynia uzyskała kształt krzyża. W latach 1912–14 budowla była restaurowana. Do wyposażenia należą ołtarze w stylu barokowym: główny pod wezwaniem Wszystkich Świętych i boczne pod wezwaniem Św. Trójcy i Matki Bożej. Najcenniejszymi elementami wyposażenia są figury Matki Bożej Miłosierdzia (umieszczone w ołtarzu głównym) i św. Barbary (mieszczą się we wnęce nad zakrystią). Na wieży jest umieszczony dzwon odlany w 1400 roku. Przypisy
Holy Trinity Church, Baldwinowice

Holy Trinity Church in Baldwinowice, Poland, is a wooden-brick church built in 1414. The chapel of ease is located on the route between Namysłów and Kępno, being one of the oldest in Namysłów County. The oldest parts of the church (chancel and sacristy) originate from before 1414, and as such are bricked. The wooden nave was constructed in 1592, whilst the tower from the second half of the seventeenth-century. The nave-wide part of the church tower has a carport, whilst the upper tower has an eight-part tent-carport, covered with a shake wooden shingle. Presently, the church serves as a chapel of ease of St. Michael Archangel Parish in Michalice. References
Kościół Trójcy Świętej w Baldwinowicach

Kościół Trójcy Świętej – zabytkowy drewniano-murowany rzymskokatolicki kościół filialny w Baldwinowicach, jeden z najstarszych kościołów w powiecie namysłowskim. 24 listopada 1954 roku świątynia została wpisana do rejestru zabytków województwa opolskiego, pod numerem 136/54. Historia i architektura Najstarsze elementy kościoła (prezbiterium i zakrystia) powstały przed 1414 i są murowane z cegły. Drewniana nawa konstrukcji zrębowej pochodzi z 1592, a wieża konstrukcji słupowej z II połowy XVII wieku. Szersza, dolna część wieży (szerokości nawy), posiada zadaszenie, wyższa i węższa nakryta jest ośmiobocznym dachem namiotowym, krytym gontami. Dachy nad nawą i prezbiterium są siodłowe, także kryte gontem - nad zakrystią przedłużono dach z prezbiterium. Wnętrze kościoła nakryte jest płaskim stropem, natomiast w zakrystii znajduje się sklepienie kolebkowe. Na belce tęczowej umieszczono barokową grupę Ukrzyżowania. Ołtarz główny - późnobarokowy - przedstawia koronację Matki Boskiej, natomiast ołtarz boczny z początku XVI wieku to tryptyk ze św. Anną Samotrzecią. Inny zabytkowy element wyposażenia to ambona z przełomu XVI i XVII wieku. Przypisy Bibliografia Opolskie kościoły drewniane, DanutaD. Emmerling (red.) i inni, Opole: Śląskie Wydawnictwo Adan, 2006, ISBN 83-915371-9-6, ISBN 978-83-915371-9-0, OCLC 749504946 . Linki zewnętrzne Kościół filialny pw. Św. Trójcy. Baldwinowice. zabytek.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-13)]. Baldwinowice. Kościół pw. Trójcy Świętej Kościół Trójcy Świętej w Baldwinowicach
Kościół Trójcy Świętej w Graczach

Kościół Trójcy Świętej – rzymskokatolicki kościół parafialny położony jest przy ulicy Niemodlińskiej 83 w Graczach. Kościół należy do parafii Trójcy Świętej w Graczach w dekanacie Niemodlin, diecezji opolskiej. Dnia 13 listopada 1959 roku, pod numerem 624/59 świątynia została wpisana do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Historia kościoła sięga XIV wieku – po raz pierwszy w dokumentach parafia w Graczach wzmiankowana jest w 1376 roku, a kościół parafialny wzmiankowany jest w rejestrze świętopietrza z 1447 roku w archiprezbiteracie niemodlińskim. W XVIII wieku kościół funkcjonuje już pod wezwaniem Trójcy Świętej, jako kościół filialny parafii w Niemodlinie, a od 1890 roku jako filia parafii w Rogach. W 1950 roku, po ponownym erygowaniu parafii, kościół w Graczach staje się również kościołem parafialnym. Przypisy Linki zewnętrzne Strona parafii
Kościół Trójcy Świętej w Gubinie

Kościół pw. Trójcy Świętej w Gubinie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii Trójcy Świętej w Gubinie, dekanatu Gubin, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Gubinie, w powiecie krośnieńskim, w województwie lubuskim. Mieści się przy ulicy Królewskiej. Historia Świątynia została zbudowana w 1861 roku w stylu neogotyckim przez niewielką wspólnotę katolików, która ocalała i przetrwała okres reformacji, w zdominowanym przez protestantów ówczesnym Guben. Pomocy w wybudowaniu kościoła udzielił biskup wrocławski. Potrzebną do wzniesienia budowli kwotę w wysokości 19 tysięcy talarów gmina katolicka otrzymała głównie od parafii z Paderbornu, Linzu i Wrocławia. Katolikami byli przeważnie robotnicy fabryczni i osoby służące, którzy nie byli majętni i nie mogli wspomóc budowy większymi ofiarami. W 1914 roku ówczesny proboszcz Herman Bilecki rozpoczął starania o powiększenie świątyni, ze względu na zwiększającą się liczbę katolików, ale przeszkodził mu w tym wybuch I wojny światowej. Udało się to zrealizować dopiero w 1936 roku. Przypisy
Dreifaltigkeitskirche (Korfantów)

Die Dreifaltigkeitskirche (poln. Kościół Trójcy Świętej) ist eine römisch-katholische Kirche in der schlesischen Stadt Korfantów (deutsch Friedland). Das Gotteshaus liegt nördlich des Stadtkerns an der ul. Wyzwolenia (bis 1945 Schlossstraße). Die Kirche ist die Hauptkirche der Pfarrei der Hl. Dreifaltigkeit (Parafia Trójcy Świętej w Korfantowie) in Korfantów. Geschichte Ein erster Kirchenbau entstand bereits in der zweiten Hälfte des 13. Jahrhunderts im gotischen Stil auf einer kleinen Anhöhe nördlich der Stadt. Erstmals erwähnt wurde die Kirche im Jahr 1335. Zwischen 1564 und 1629 wurde der Kirchenbau durch die Protestanten genutzt. Ab 1751 erfolgte ein Umbau der Kirche im Stil des Barocks. Der westlich angrenzende Kirchturm wurde erhöht und mit einem barocken Helm versehen. Ab Mitte des 19. Jahrhunderts setzte ein starkes Bevölkerungswachstum in Friedland ein, wodurch die Anzahl der Gemeindemitglieder anstieg. Ende des 19. Jahrhunderts wurde der Abriss und ein Kirchenneubau beschlossen. Unter dem Pfarrer Valentin Wojciech begann Anfang des 20. Jahrhunderts der Abriss des gotischen Kirchenbaus. Lediglich der Kirchturm blieb erhalten. Zwischen 1908 und 1909 entstand ein neobarocker Neubau mit Einbeziehung des mittelalterlichen Kirchturms. Am 23. November 1909 erfolgte die Weihe des Neubaus der Dreifaltigkeitskirche. Seit 1966 steht das Kirchengebäude unter Denkmalschutz. Architektur Die Kirche entstand Anfang des 20. Jahrhunderts als Hallenkirche im neobarocken Stil. Das Lang- und Querhaus sind dreischiffig. Der Chor entstand mit halbrunder Apsis. Die Hauptfassade an der Südseite besitzt eine reiche Verzierung und einen Querhaus-Knickgiebel. Im Innenraum befindet sich eine umlaufende Empore mit gebauchten Brüstungen sowie eine reiche neobarocke Ausstattung. Die Fenster an der Südseite sind nahezu quadratisch mit abgerundeten Ecken. Einzelne Grabdenkmäler haben sich erhalten, darunter jenes des Freiherrn Wenzelaus von Nowagk († 1681) und ein Wandepitaph von Heinrich Schubert. Literatur Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen. Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München u. a. 2005, ISBN 3-422-03109-X, S. 474. Weblinks Historische Ansichten und Geschichte der Dreifaltigkeitskirche (poln.) Geschichte der Kirche – Pfarrei Korfantów (poln.) Einzelnachweise
Kościół Trójcy Świętej w Jędrzejowie

Kościół pw. św. Trójcy (dawny św. Katarzyny) w Jędrzejowie został wzniesiony na początku XV w. w stylu gotyckim. W 1467 dobudowano południową kaplicę boczną – obecnie najcenniejszą cześć świątyni, w XVI w. do zakrystii dobudowano skarbczyk, a w 1592 kościół został przebudowany. Odbudowany po pożarze w latach 1695–1699. W latach 1754–1762 dobudowano nawy boczne a w końcu XIX w. dobudowano kruchtę. Front świątyni został poddany rozbudowie ku zachodowi w latach 1978–1982 według projektu Jerzego Żukowskiego. Do dziś zachował się – wmurowany w ścianę południową – fragment tablicy fundacyjnej z herbem Odrowąż opata jędrzejowskiego Mikołaja Odrowąża z Rembieszyc (zm. 1496), w południowej kaplicy bocznej zachowane wspaniałe sklepienie sieciowe, ozdobione interesującą polichromią z końca XVI w. Z pierwotnego wyposażenia gotyckiego zachowała się także brązowa chrzcielnica z poł. XV w., krucyfiks z początku XV w. oraz portal prowadzący z prezbiterium do zakrystii o wykroju długoszowym. Sklepienie nawy jest wtórne i pochodzi z końca XVII lub początku XVIII w. Wewnątrz w ścianie północnej nawy znajduje się wmurowane późnorenesansowe epitafium Hieronima Łuczyckiego z żoną z 1 poł. XVII w. Na zewnętrznej ścianie kaplicy św. Floriana z 1600 r. znajduje się zegar słoneczny wykonany przez Feliksa Przypkowskiego w 1904 r. Przypisy Bibliografia Zabytki architektury i budownictwa w Polsce. Województwo kieleckie, praca zbiorowa, Warszawa 1995. Ziemia Jędrzejowska, praca zbiorowa, Kraków 1971. Michał Jurecki Ponidzie, Kraków 2004.