NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Universitatea de Economie din Cracovia

Universitatea de Economie din Cracovia (poloneză Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie, abreviat UEK) este una dintre cele cinci universități poloneze cu profil economic. Aceasta a fost înființată în 1925, fiind curent cea mai mare universitate de științe economice din Polonia. De asemenea, UEK ocupă a treia poziție în clasamentul universităților poloneze în funcție de mărime, urmându-le Universității Jagiellone și Universității de Știință și Tehnologie AGH. Note
Краковский экономический университет

Государственный экономический университет в Кракове — один из пяти университетов народного хозяйства в Польше. Основан в 1925 году. Является одним из крупнейших государственных экономических университетов Польши и входит в тройку крупнейших университетов Кракова, наряду с Ягеллонским университетом и Университетом науки и технологии AGH. Его девиз и основная миссия: «Rerum cognoscere causas et valorem», что в переводе на русский означает: «Изучать причины и значение вещей». Кампус университета расположен недалеко от исторического центра города Краков, и туда можно добраться пешком или на общественном транспорте. В дополнение к основному кампусу в Кракове, университет также имеет семь центров дистанционного образования в различных городах региона. Примечания Ссылки Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie (пол.) Cracow University of Economics (англ.)
Jistebná

Jistebná (polsky Istebna) je vesnice v jižním Polsku ve Slezském vojvodství v okrese Těšín u polsko-českých hranic. Leží na území Těšínského Slezska ve Slezských Beskydech a spolu s Javořinkou a Koňákovem tvoří tzv. Beskydskou trojves totožnou s gminou Jistebná, jejímž sídlem je. Obec čítala k prosinci 2014 5 104 obyvatel a její rozloha činí 47,41 km², z čehož podstatnou část zaujímají horské lesy. Protéká jí řeka Olše, která pramení na svazích Gończarky (Gańciórky) na jejím východním okraji. Velká část katastru Jistebné patří krajinného parku Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego. Další informace Obec tvoří vlastní Jistebná neboli Centrum rozkládající se na jižních a západních svazích Zlatého Grůně (707 m) a řada osad rozptýlených po kopcích a údolích, z nichž největší jsou: Jasnovice, směrem k Jablunkovu Andziołówka, severně od Centra Kubalonka, u hranice s Vislou Olecki (Łolecki), severozápadně od Andziołówky Wilcze, severozápadně od Andziołówky Łączyna (Łónczina), severovýchodně od Centra Połom, severovýchodně od Andziołówky Leszczyna (Lyszczina), severovýchodně od Andziołówky Pietroszonka, východní okraj obce, na svazích Beraní hory Stecówka, východně od Lyszcziny, v pásmu Beraní hory Jistebná byla založena během valašské kolonizace na konci 16. století. První osadníci mohli pocházet z Oravy, což napovídá i název jedné oravské obce „Istebné“. Hlavním zdrojem obživy původních obyvatel bylo salašnické pastevectví. Zpočátku se jednalo vesměs o luterány. Ve 20. letech 18. století došlo však v důsledku jezuitské misie Leopolda Tempese k rekatolizaci a roku 1910 se k protestantství hlásilo už pouhých 5,6 % obyvatel Jistebné. Rozhodnutím konference velvyslanců byla celá Beskydská trojves v roce 1920 připojena k Polsku. To znamenalo její odtržení od nejbližšího města a přirozeného správního a hospodářského centra, tedy Jablunkova. Silnice spojující Jistebnou přes Kubalonský průsmyk s Vislou a zbytkem polského Těšínska byla postavena až roku 1932. V osadě Kubalonka se nachází Krajské pediatrické centrum založené v roce 1937 a původně zaměřené na léčbu tuberkulózy a ostatních plicních chorob. K turistickým atrakcím obce patří lyžařská střediska na Zlatém Grůni a na Zagroni, Kawulokova chata (soukromé muzeum založené místním folkloristou Janem Kawulokem a nyní provozované jeho potomky), a také několik malých galerií a muzeí založených žijícími v Jistebné umělci: Gorolsko izba Jakuba Gazurka (naivní umění), Dům Konarzewských (tvůrci „umělecké kolonie“), Muzeum Jana Wałacha (malíř, kreslíř a sochař) a Dílna Beaty Legierské (krajkářka). V osadě Wilcze se také nachází muzeum himálajského horolezce Jerzyho Kukuczky, jehož rodina pocházela z Jistebné a on sám dům, ve kterém je dnes muzeum, koupil do vlastnictví v 80. letech. Odkazy Reference Literatura BARAŃSKI, Mirosław. Beskid Śląski. Przewodnik. Pruszków: Rewasz, 2007. ISBN 978-83-89188-71-7. (polsky) ŻERAŃSKI, Marcin. Śląsk Cieszyński. Od Bielska-Białej do Ostrawy. Těšín: Pracownia na Pastwiskach, 2009. ISBN 9788393310937. (polsky) Externí odkazy Galerie Jistebná na Wikimedia Commons Obrázky, zvuky či videa k tématu Jistebná na Wikimedia Commons Oficiální webové stránky
Istebna

Istebna [iˈstɛbna] is a large village and the seat of Gmina Istebna, Cieszyn County in the Silesian Voivodeship, southern Poland. The village is situated in the Silesian Beskids mountain range, near the borders with the Czech Republic and Slovakia, in the historical region of Cieszyn Silesia. The Olza River flows through the village. Etymology The name is cultural in origin, derived from the word (j)istba, meaning a room in a (especially rural) house (see also izba). It is conjectured that the name was conveyed by settlers from Istebné who supposedly established the village. Historically, it was also known as Gistebna (1621, 1629) or Istebne (1724; the name in plural form, meaning rooms). History The village was first mentioned in a 1592 document, which retrospectively mentioned a village called Jistebne which was around As early as 1583. It belonged then to the Duchy of Teschen, a fee of the Kingdom of Bohemia and a part of the Habsburg monarchy. After the 1848 Revolutions in the Austrian Empire, a modern municipal division was introduced in the re-established Austrian Silesia. The village as a municipality was subscribed to the political district of Cieszyn and the legal district of Jablunkov. According to censuses conducted in 1880, 1890, 1900 and 1910, the population of the municipality grew from 2,112 in 1880 to 2,245 in 1910, with the majority being native Polish-speakers (between 98.2% and 99.5%), accompanied by German-speaking (at most 33 or 1.5% in 1890) and Czech-speaking people (at most 15 or 0.7% in 1880). In terms of religion, in 1910, the majority were Roman Catholics (93.9%), followed by Protestants (5.9%) and Jews (6 people). The village was also traditionally inhabited by Silesian Gorals, speaking Jablunkov dialect. After World War I, the fall of Austria-Hungary, the Polish–Czechoslovak War and the division of Cieszyn Silesia in 1920, it became a part of Poland and was transferred to Cieszyn County. It was then annexed by Nazi Germany at the beginning of World War II. After the war, it was restored to Poland. Landmarks There is a Catholic church in the village known as the Good Shepherd Church, built in 1794 from the previous wooden one. Notable people Emanuel Grim, Catholic priest and writer, worked here and is buried at local cemetery Ludwik Konarzewski-junior, Polish painter, sculptor and also artistic educator of children (son of senior) Ludwik Konarzewski-senior, Polish painter, sculptor and also educator of fine arts to young people in Istebna Janusz Krężelok, cross-country skier Jerzy Kukuczka, high altitude mountaineer, and the second person to climb all of the 8,000 metre peaks (a memorial chamber dedicated to him is located in its own mountain cottage in Istebna) Jan Wałach, drawer, engraver (woodcuts), also sculptor and painter Twin towns Iława Trzebiatów Gallery Footnotes References Londzin, Józef (1932). Kościoły drewniane na Śląsku Cieszyńskim. Cieszyn: Dziedzictwo błog. Jana Sarkandra. pp. 111–122. OCLC 297540848. External links (in Polish) Official website of Gmina Istebna Archived 2022-04-03 at the Wayback Machine
Істебна

Істебна (пол. Istebna) — село в Польщі, у гміні Істебна Цешинського повіту Сілезького воєводства. Населення — 5076 осіб (2011). У 1975-1998 роках село належало до Бельського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Істебна .
SAS Institute

SAS Institute er et Amerikansk softwarefirma grundlagt i 1976 og er i dag et af verdens førende og mest anerkendte virksomheder indenfor analytisk software og kunstig intelligens (AI). Virksomhedens mission er at inspirere kunder over hele verden til at gøre en forskel ved at omdanne data til intelligens - på denne måde danner SAS rammerne for at drive en verden i fremskridt ved hjælp af data, nysgerrighed og innovation. SAS betragtes som værende pioner indenfor analysesoftware. I dag er firmaets produkter ikke længere kun inden for statistik. SAS Institute er privatejet af CEO & founder Jim Goodnight, og har hovedsæde i Cary, North Carolina, USA, med knapt 12.000 ansatte globalt. Selskabet forventes børsnoteret i 2024. Firmanavnet, SAS, var oprindeligt en forkortelse af Statistical Analysis System men bruges nu bare som firmanavn. Historie Det første og vigtigste produkt fra SAS Institute var SAS software package, brugt til statistisk analyse og som kørte på IBM mainframe-computere. I takt med, at der kom flere typer computere på markedet, udvidede SAS sortimentet. Software SAS systemet byder på en række løsninger til bl.a. business intelligence, customer relationship management, data mining, tekst mining, risk management og analytics. Selvom billigere løsninger findes på markedet, har de ikke den samme tyngde og evne til at behandle ekstremt store mængder data, samt integrere til andre systemer. Online dokumentation for SAS software kan findes på SAS' tekniske support site. Eksterne links SAS Institute i Danmark SAS' tekniske support site SAS business intelligence Arkiveret 2. november 2007 hos Wayback Machine SAS analytics Arkiveret 11. september 2007 hos Wayback Machine SAS customer relationship management Arkiveret 30. december 2006 hos Wayback Machine SAS risk management Arkiveret 7. november 2007 hos Wayback Machine SAS business analytics Arkiveret 18. februar 2009 hos Wayback Machine
SAS Institute

SAS Institute es una empresa multinacional con sede en Cary, Carolina del Norte, Estados Unidos. Es uno de los principales fabricantes de Inteligencia empresarial software, incluyendo su propio software, lo cual ayuda en dar acceso, gestionar, analizar y reportar sobre data para apoyar la toma de decisiones. Con una cifra anual de ventas de más de $1.680 millones​ es la empresa más grande de software que está en manos privadas en el mundo.​ Historia SAS Institute fue fundado por Anthony James Barr, James Goodnight (su actual director general), John Sall y Jane Helwig el 1 de julio de 1976. Su nombre es el acrónimo de statistical analysis systems («sistemas de análisis estadístico») aunque, posteriormente, al extender su oferta de productos más allá de los meramente dedicados al análisis estadístico, pasó a utilizarlo como nombre propio. Productos El primer producto de SAS Institute fue el SAS software package, un lenguaje de programación para el análisis estadístico de datos en mainframes de IBM. Actualmente, este lenguaje de programación, llamado SAS base, es el motor de una serie de herramientas para la dirección estratégica de empresas, la gestión del riesgo financiero, el desarrollo de modelos de minería de datos, etc. Véase también Lenguaje de programación SAS base Referencias Enlaces externos SAS Sitio web oficial español
SAS Institute

SAS è una società statunitense produttrice di software che supportano il processo decisionale di aziende e aree strategiche differenti fondata nel 1976 da Anthony Barr, James Goodnight, John Sall e Jane Helwig. Il suo nome deriva dall'acronimo di statistical analysis system in riferimento al suo primo software per l'analisi statistica. Descrizione Nacque dal progetto di monitorare dati nel settore agricolo a partire dagli anni sessanta. Fu implementato in origine da Anthony Barr e James Goodnight nel 1966. L'università della Carolina del Nord divenne leader del consorzio principalmente perché aveva accesso a mainstream computer più potenti rispetto a quelli di altre università. Negli anni successivi SAS software vennero implementati da società farmaceutiche e di assicurazioni, dalle banche e dalle comunità accademiche da cui ebbe vita il progetto. Successivamente Jane Helwig, impiegato del dipartimento di statistica alla NCSU si unì al progetto in veste di scrittore di documentazione, e John Sall, un programmatore e studente laureato, completò il fulcro del team. Nei decenni che si sono susseguiti SAS ha registrato una curva sempre in crescita ed è da menzionare tra le società che più mirano al benessere del dipendente in azienda e alla cultura del lavoro. L'azienda è oggi attiva principalmente per soluzioni dedicate alle imprese, nel campo della business intelligence (dall'integrazione e archiviazione dei dati all'analisi predittiva fino ai sistemi di reporting). Nel 1993 ha investito il 36%, ossia la percentuale più alta del suo fatturato nei suoi quasi 40 anni di vita, nel settore ricerca e sviluppo. Nel biennio 2010-2011 è risultata al primo posto negli Stati Uniti nella lista delle migliori aziende per le quali è meglio lavorare. Dal 2012 SAS risulta la più grande società a capitale privato nel mercato della business intelligence. Vanta più di 80000 installazioni in tutto il mondo ed ha clienti in 150 paesi. Nel 2013 ha raggiunto un fatturato di 3,02 miliardi di dollari e nel 2014 ha ottenuto il riconoscimento come 93 of the top 100 companies on the 2014 FORTUNE Global 500® list. La sua sede centrale è situata a Cary in Carolina del Nord ed ha sedi in diverse altre nazioni, compresa l'Italia, con quasi 10.000 dipendenti. SAS debutta in Italia nel 1987 con direzione generale a Milano e uffici a Roma, Mestre, Torino e Firenze. Ad oggi la struttura è composta da più di 300 persone operative. Voci correlate SAS (software) Big data Software Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su SAS Institute Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su sas.com.
Lomnitztalsperre

Die Lomnitztalsperre (Karkonosze zapora; Zapora na Łomnicy, auch: Talsperre Brückenberg) bei Krummhübel (Karpacz, Wojewodschaft Niederschlesien) liegt in der Nähe der Schneekoppe (Śnieżka), des größten Berges im Riesengebirge, im Tal der Łomnica (Große Lomnitz) im südwestlichen Polen. Die Talsperre wurde nach den Erfahrungen des Katastrophenhochwassers von 1897 zum Zweck des Hochwasserschutzes gebaut. Der Stausee ist vergleichsweise klein. Die gekrümmte Gewichtsstaumauer aus Bruchsteinmauerwerk entspricht dem Intze-Prinzip. Sie hat in der Mitte der Staumauer eine Hochwasserentlastung mit fünf Öffnungen. Weblinks Die Lomnitztalsperre in Karpacz Bildgalerie
Zapora na Łomnicy

Zapora na Łomnicy – półkolista zapora wodna, z pięcioma przelewami, na rzece Łomnica, w Karpaczu. Zapora zbudowana jest z granitowych bloków, korona ma długość około 105 m, powstała w latach 1910–1915. Ma pojemność nominalną 540.000 m³. Przyczyną, dla której została zbudowana, była katastrofalna powódź z 1897 roku. Utworzony przez nią zbiornik wodny gromadzi nie tylko nadmiar wód opadowych, ale też rumosz skalny. Korona zapory udostępniona jest dla ruchu pieszego i prowadzi przez nią czerwony szlak turystyczny. Przypisy
Schloss Ostrogski

Der Ostrogski-Palast in Warschau (poln. Zamek Ostrogskich) wurde nach Entwurf des Architekten Tylman van Gameren in der zweiten Hälfte des 17. Jahrhunderts errichtet und befindet sich in der Tamka-Straße 41 im Stadtteil Powiśle. Er liegt gegenüber dem Chopinzentrum Warschau oberhalb des Mutterhauses der barmherzigen Schwestern. Das Gebäude wurde über einem quadratischen Bastion errichtet, der aus der zur Weichsel geneigten steilen Böschung hervorragt und eine Terrasse bildet. Der Bastion wurde vom Fürsten Janusz Ostrogski errichtet und der polnischen Abzweigung der Familie Dönhoff abgetreten, die es 1681 an den Kronvizekanzler Jan Gniński verkaufte. Jan Gniński beantragte den Architekten Tylman van Gameren mit dem Bau eines Palastes. Der Palast wechselte mehrmals die Besitzer, wurde umgebaut und aufgestockt, diente als Kaserne, Lazarett, Waiseninstitut. 1858 wurde im Palast das Warschauer Konservatorium eingerichtet. Während des Zweiten Weltkrieges wurde der Palast zerstört und 1949–1954 wiederaufgebaut. Die Aufstockung aus dem 19. Jahrhundert wurde entfernt und der Palast nach dem ursprünglichen Projekt errichtet. Das Gebäude beherbergt das Chopin-Museum. Die Sammlungsobjekte entstammen zum Teil dem Nachlass Chopins aus seiner letzten Wohnung an der Place Vendome No. 12 in Paris. Seine Klavierschülerin Jane Stirling hatte ihn in Paris nach Chopins Tod von seiner Schwester erworben. Stirling hatte den Nachlass zehn Jahre lang in Schottland in einem Chopin gewidmeten Raum verwahrt und hinterließ ihn dann – sie verstarb unverheiratet – der Mutter Chopins in Polen. 1863 wurde ein Teil der Sammlung wiederum Opfer eines russischen Angriffs auf Warschau. Anlässlich des Chopin-Jubiläumsjahres 2010 wurde der Palast gründlich renoviert, die bisher vernachlässigten Räume im Bastion unter der Terrasse als Konzertsaal eingerichtet. Mit dem Bastion ist die Legende von der Goldenen Ente verbunden. Im Teich, der sich unter dem Bastion befand, schwamm eine verzauberte Prinzessin in der Gestalt einer goldenen Ente. Ein tapferer Schusterlehrling hat sie entzaubert und bekam dafür hundert Dukaten. Der geschwätzige Junge hat das Geheimnis verraten – und das Geld ist plötzlich verschwunden. Siehe auch Liste der Paläste in Warschau Liste der Museen in Warschau Weblinks Offizielle Website des Chopin-Museums Treasures of Warsaw on-line: Fryderyk Chopin Museum - Ostrogski Castle Offizielle Website des Chopin-Institutes Einzelnachweise
Palais Ostrogski

Le palais Ostrogski ou château Ostrogski est un château situé en Pologne, dans le centre historique (Śródmieście, prononcé [ɕrudˈmjɛɕt͡ɕɛ] ) de Varsovie. Il est connu de nos jours pour abriter le Musée Frédéric-Chopin de Varsovie. Construit à la fin du XVIIe siècle pour la maison Ostrogski, il est détruit en 1944, puis reconstruit entre 1949 et 1955. Il a aujourd'hui l'adresse 1, rue Okólnik (pl) ou 41, rue Tamka (en). Portail des châteaux Portail de Varsovie
Дворец Острожских

Дворец Острожских — барочный особняк в Варшаве, в котором помещается Музыкальное общество им. Фредерика Шопена. Строительство варшавской резиденции задумал последний из западнорусских князей Острожских, Януш, принявший католичество (город Острог на Волыни). После его смерти в 1620 году на месте подготовленного им для замка возвышенного бастиона дипломат Ян Гнинский выстроил собственный особняк (арх. Тильман ван Гамерен). В 1725 году дворец приобрели Замойские. В начале XIX века обветшавший дворец сдавался под квартиры, потом был приспособлен под военный госпиталь, пока его в 1859 году не выкупил Польский музыкальный институт. Именно в этом здании работали такие крупные музыканты, как Монюшко и Падеревский. Надстроив дворец ещё одним этажом, институт в 1913 году переехал в новое и более вместительное здание по соседству. Во время Второй мировой войны немцы разрушили дворец, но в 1949-54 гг. он был восстановлен из руин. См. также На Викискладе есть медиафайлы по теме Дворец Острожских Острожский замок
Замок Острозьких (Варшава)

За́мок Остро́зьких у Варша́ві (пол. Zamek Ostrogskich, Pałac Gnińskich, Pałac Zamoyskich, Pałac Ordynackiego) — бароковий палац, що розташований у Варшаві за адресою вул. Тамка 41 у Повіслю. Заснований князями Острозькими, нині є резиденцією Товариства імені Фридерика Шопена. Наприкінці XVI століття краківський каштелян, останній представник чоловічої статі з давніх українських князівських родів Заславських та Острозьких, Януш Острозький придбав ділянку землі де незабаром розпочалося будівництво замку. Збудований замок князь передав родині Денхуфів, а ті, натомість, продали замок Ґніньським. Підканцлер коронний Ян Кшиштоф Ґнінський вирішив збудувати на тому місці палац. За втілення його задуму узявся архітектор Тильман Ґамерський. Будівля була збудована у другій половині XVII сторіччя. На початку XVIII сторіччя палац перейшов на власність родини Замойських й відтоді перебрав собі назву Ординацького — від назви Замойської ординації. Від 1740 року змінилися власники, від 1771 року палац належав Чапським, а потім Хоткевичам. В 1820 році палац придбав поліційний секретар Міхал Ґаєвський, який узявся за його перебудову і перепланування. Відтоді у палаці почергово були лазарет і фабрика гумових виробів, Будинок Здоров'я і притулок для дітей. Від 1858 у палаці розмістилася Варшавська консерваторія, в якій спершу навчався, а потім викладав Ігнацій Ян Падеревський. Консерваторія містилася в палаці до 1939 року. Під час Другої світової війни будівлю було знищено. Відбудовано палац у 1949–1954 роках за проектом Мєчислава Кузми. Відтак у палаці розташувався офіс Товариства імені Фридерика Шопена, а також музей його імені. Музей Фридерика Шопена Музей Фридерика Шопена у Варшаві — найсучасніший біографічний музей в Європі, який водночас є найбільшою колекцією речей пов'язаних з Шопеном. Музей розташований в історичному палаці Острозьких з надсучасними інтер'єрами. Колекція включає рукописні та типографські партитури, листування, автографи та записки, а також предмети які належали композитору: фортепіано, запонки, календарики тощо. Надзвичайно цінними експонатами музею є посмертні маска та відбиток руки композитора. Музей містить мультимедійні експозиції, сенсорні екрани, відбуваються концерти «живої» музики. Музей відкритий щодня, з 12.00 до 20.00. Примітки Посилання Національний Інститут Фридерика Шопена [Архівовано 8 квітня 2016 у Wayback Machine.] Світлини з-перед воєнних літ і сьогоденні [Архівовано 3 березня 2016 у Wayback Machine.] Література Tomasz Piątek. Pałac Ostrogskich. Wydawnictwo W.A.B., 2008.- ISBN 978-83-7414-411-7 (пол.) Agnieszka Sypek, Robert Sypek: Zamki i warownie ziemi mazowieckiej. Warszawa: Wydawnictwo Trio, 2002, ss. 38-39. ISBN 83-88542-34-6 (пол.) Tadeusz S. Jaroszewski: Księga Pałaców Warszawy. Warszawa: Interpress, 1985. ISBN 83-223-2047-7 (пол.) Karol Mórawski, Wiesław Głębocki: «Warszawa» przewodnik turystyczny. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1982. (пол.)
Radio Maryja

Radio Maryja è un'emittente radiofonica cattolica fondata in Polonia, il 9 dicembre 1991 e diretta da Padre Tadeusz Rydzyk. Storia Nel 2005, in occasione delle elezioni presidenziali e elezioni parlamentari, l'emittente radiofonica ha sostenuto il partito conservatore Diritto e Giustizia (Prawo i Sprawiedliwość) di Lech Kaczyński Il nome "Maryja" si riferisce a Maria, la madre di Gesù. L'emittente radiofonica polacca non deve essere confusa con Radio Maria, un servizio di broadcasting radiofonico cattolico internazionale. L'emittente radiofonica è stata più volte criticata per alcune trasmissioni xenofobe e antisemite. La radio ha altresì avuto numerosi contrasti con il Vaticano di Ratzinger per le sue prese di posizione politiche. Polemiche da parte di alcune personalità ebraiche si sono levate a causa di un "baciamano" di padre Tadeusz Rydzyk (direttore dell'emittente polacca) a Papa Benedetto XVI, dopo aver preso parte ad una udienza privata dopo l'Angelus del 5 agosto 2007 per parlare della sua posizione. Una successiva nota della Sala Stampa vaticana ha ribadito che ciò "non implica alcun mutamento nella ben nota posizione della Santa Sede sui rapporti tra cattolici ed ebrei". Note Voci correlate Moherowe berety Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Radio Maryja Collegamenti esterni Polonia, l'anatema del Papa: "Radio Maryja è antisemita" - Articolo tratto dal quotidiano "La Repubblica" Giovanni Cerruti, Polonia, vade retro Radio Maryja, su La Stampa.it, 9 settembre 2007. URL consultato il 21 aprile 2022 (archiviato dall'url originale il 13 aprile 2013). - Articolo tratto dal quotidiano "La Repubblica" Radio Maria della Polonia - Articolo tratto dalla rivista "Millecanali" Polonia, devozione & xenofobia su onde medie - Articolo tratto dalla rivista online "Cafébabel" Non c'è posto per l'antisemitismo - Intervista al capo della Conferenza Episcopale Polacca tratta dal settimanale "Tempi". (EN) Radio Maryja as an example of abuse of the authority of the catholic Church in Poland (DOC), su webcache.googleusercontent.com.