NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Krzywa Wieża w Ząbkowicach Śląskich

Krzywa Wieża w Ząbkowicach Śląskich – średniowieczna krzywa wieża w Ząbkowicach Śląskich, która jest jedną z ciekawostek turystycznych Dolnego Śląska. Nazywana jest „śląską Pizą”. Jest to najwyższa krzywa wieża w Polsce – ma 34 m wysokości, a jej obecne odchylenie od pionu wynosi 2,14 m. Na jej szczyt wiedzie 139 schodów. Swoje święto obchodzi co roku w drugi weekend lipca (piątek – sobota) podczas „Dni i Nocy Krzywej Wieży” – kulturalno-rekreacyjnego wydarzenia, które ściąga turystów i gości na występy gwiazd polskiej muzyki, happeningi, wystawy, pokazy i inne atrakcje. Podczas imprezy Krzywą Wieżę można zwiedzać aż do godz. 00.00. Historia Początki krzywej wieży nie są dziś znane z powodu braku źródeł pisanych. Kilku niemieckich badaczy twierdziło, że wieża jest pozostałością przedlokacyjnego zamku (tzw. (niem.) Bergfried, (pol.) stołp). Zamek ten miał zostać wzniesiony przez książąt świdnickich, a zniszczony przez wojska walczące z czeskim królem Jerzym z Podiebradów. O wiarygodności tej hipotezy świadczy to, że dolne partie murów (do wysokości 10 m) zbudowane są z kamienia i zaprawy wapiennej. Niezwykle duża, przekraczająca 4 metry, grubość murów tej części wieży także zdaje się wskazywać na jej pierwotnie obronny charakter. Potwierdzają to także badania archeologiczne przeprowadzone w 1999 i 2000, w wyniku których przy ul. Długiej, na wysokości Krzywej Wieży, odsłonięto fragmenty muru kamienno-ceglanego. Po przesunięciu murów miejskich, w XIV wieku powiększył się obszar zabudowany miasta. Z dawnej baszty postanowiono zrobić dzwonnicę kościoła parafialnego pw. św. Anny. Zakończenie budowy nastąpiło prawdopodobnie w 1413 roku. 24 sierpnia 1598 wieża przechyliła się o 1,5 m. Prawdopodobnie miały na to wpływ ruchy tektoniczne w pobliskim Bardzie lub też zwiększony ciężar nadbudowanej wieży. W 1858, kiedy całe miasto objął wielki pożar, wieża uległa znacznemu zniszczeniu, szczególnie w części szczytowej, i władze pruskie zamierzały ją rozebrać. Władze miejskie były jednak innego zdania i po długotrwałych zabiegach obiekt odbudowano. Dawne zwieńczenie w postaci blaszanego hełmu zastąpiono attyką w kształcie jaskółczych ogonów. W grudniu 2007 zakończył się gruntowny remont zewnętrznych ścian wieży. W 2000 budowla została wpisana do rejestru zabytków. We wrześniu 2018 została wyłączona z użytkowania ze względu na zły stan obiektu i pojawiające się spękania murów. 6 kwietnia 2019 roku ponownie otwarta dla ruchu turystycznego po, trwającym blisko trzy miesiące, remoncie. Wieża jest otwarta codziennie w godz. 9:30 do 17:30. Zobacz też Krzywa Wieża w Pizie Krzywa Wieża w Toruniu Przypisy Linki zewnętrzne Rozszerzony opis i dodatkowe zdjęcia Galeria współczesnych zdjęć Krzywej Wieży
Leaning Tower of Toruń

The Leaning Tower of Toruń (Polish: Krzywa Wieża w Toruniu) is a medieval tower in Toruń, Poland. It is known as a leaning tower because the top of the tower is displaced 1.5 metres (4 ft 11 in) from where it would be if the tower were perfectly vertical. Located on Pod Krzywą Wieżą street, it is one of the most important landmarks in Toruń's Old Town. As part of the Medieval Town of Toruń it is listed as a UNESCO World Heritage Site and a Historic Monument of Poland. History The Leaning Tower of Toruń was built in the 13th century in order to defend the town. It was built of red brick. It started leaning because it was built on loamy ground. In the 18th century it ceased to be used for defensive purposes. The tower was then converted into a women's prison. In the 19th century, it housed a blacksmith's shop and an apartment for a gunsmith. At this time, the Gothic tented roof was replaced by a pitched roof. A souvenir shop and a café used to be located in the tower in the 1970s and 80s, and now it houses the Toruń Cultural Department. Legends Some legends are associated with the Leaning Tower of Toruń, which are narrated by tour guides to visitors: The sin of the Teutonic Knight: In the tower, there lived 12 knights of the Order of Teutonic Knights, who were forbidden to meet with women. However, one monk fell in love with the daughter of a rich merchant, and met her in secret, thus breaking the monastic rule of the Order. The residents of the town discovered this and reported them to the commander and the city authorities. Both lovers were fined, the woman was sentenced to 25 lashes, and the knight was ordered to build a tower. However, the tower had to be tilted, in the same way as his conduct had deviated from the monastic rule. To this day, legend has it that those who have sinned are not able to keep their balance under the tower. Origin of the name of the city: According to another legend, the tower was a friend of the river Wisła, and loved listening to interesting stories told by the river. With time, the river started getting closer to the tower and eroding its walls, and the tower started leaning. The tower pleaded with the river to not flow so close to it, because it might fall down, but the river said, "So fall down, then!". The river's cries were heard by wanderers who wondered what was the city with high walls that they could see on the horizon, and they called the city Toruń (which means "So fall down, then!", in Polish). See also Nicolaus Copernicus Monument, Toruń References External links Website of the Leaning Tower of Toruń
Torre inclinada de Toruń

La Torre inclinada de Toruń es una torre medieval inclinada ubicada en el centro de Toruń (Polonia). Tiene una altura media de 15 metros y un desplazamiento horizontal de 1,5 metros, con una inclinación aproximada de 5 grados. Situada en la calle Pod Krzywa Wieza, es el punto de referencia más importante en la ciudad antigua de Toruń. Historia Fue construida entre los siglos XIII y XIV con el fin de defender la ciudad. La torre empezó a inclinarse a causa de una tierra arcillosa. En el siglo XVIII dejó de desempeñar un papel defensivo y el edificio se convirtió en una prisión para mujeres. En el siglo XIX fue reconstruida. En la segunda mitad del siglo XX albergaba apartamentos y una herrería. Entre el año 1970 y 1980 había una tienda de recuerdos y una cafetería. Hoy en día, dentro de la torre se halla el Departamento de Cultura de Toruń y hay un pub llamado Krzywa. Leyendas Existen varias leyendas relacionadas con la torre inclinada. Una cuenta los orígenes de la ciudad y explica la etimología de su nombre, cuyo protagonista es la torre. Según esta leyenda, en la ribera del río Vístula fundaron un pequeño pueblo que con el paso del tiempo iba creciendo muy rápido. En aquel tiempo las fronteras frecuentemente solían estar ensanchadas. Una de las torres, la más cercana al Vístula, muchas veces hablaba con el río y este le contaba sobre el mundo que había recorrido. Cuando la torre empezó a envidiar sus aventuras, decidió dejar de escucharla. Pero Vístula se había acostumbrado a relatar las historias y quería seguir contándolas. Comenzó, también, a derrumbar los muros de la torre. La torre gritaba "Nie rób tego, bo runę!" – No lo hagas, ¡Voy a derrumbarme! En aquel momento Vístula respondió "To ruń!" – ¡Entonces derrúmbate! Y así empezaron a llamar a la ciudad con el nombre actual, que es Toruń. Una segunda leyenda cuenta sobre un almadiero y una plaga de ranas. Según este cuento, un día caluroso Toruń fue invadido por un montón de ranas. Estaban por todas partes: en las casas, en las iglesias e incluso en el ayuntamiento. Los habitantes se estaban volviendo locos y, por eso, el alcalde de la ciudad decidió terminar con este horrible suceso. Prometió lo consiguiente: “Quien ayude a resolver el problema, podrá pedir la mano de mi hija Kunka”. La promesa llegó a oídos de un almadiero, de nombre Iwo, que en ese momento navegaba en un bote por el río Vístula. Iwo tomó su violín mágico y comenzó a tocar una melodía para alejar a las ranas de la ciudad. Las ranas, horrorizadas por el sonido, huyeron en seguida y el almadiero, en recompensa, obtuvo la gratificación prometida y fue llamado el héroe de Toruń. Referencias
Tour penchée de Toruń

La tour penchée de Toruń est une tour médiévale qui se trouve dans le centre historique de Toruń en Pologne. Classée monument historique le 10 octobre 1929 elle se distingue par son inclinaison de 1,46 mètre d'écart à la verticale pour 15 mètres de hauteur. Historique Construite au cours de la seconde moitié du XIIIe siècle en tant qu'une tour défensive elle faisait partie de la muraille de Toruń. Elle commence à s'incliner au Moyen Âge en raison de fondation posée sur le sol argileux-sableux. Au XVIIIe siècle elle perd son caractère défensif et devient une prison pour femmes, au courant du siècle suivant elle est transformée en forge et se voit aménager un logement d'armurier. Fin XIXe siècle elle n'abrite plus que des logements et son toit gothique est remplacé par un toit en appentis. À partir des années 1960 plusieurs associations culturelles s'y implantent, entre autres l'Agenda Culturel de Toruń qui s'établit dans la tour en 2016. Légendes Légende de l'étymologie de Toruń D'après une tradition une de tours de la ville se liait d'amitié avec la Vistule. Le fleuve lui racontait des histoires intéressantes tout en s'approchant de ses murs. Au fil du temps la Vistule dégravoyait les fondations de la tour, celle-ci ne supportant plus le courant du fleuve s'écria: Vistule, Vistule ne t'approche de moi ou je m'écroule! Le fleuve lui a répondu: Alors écroule! (polonais: To ruń!). Le cri était entendu de loin par des voyageurs qui se demandaient quel nom porte la ville qui se dessine sur l'horizon. Ainsi ils marquèrent Toruń sur leurs cartes. Légende du péché du chevalier teutonique Au château de Toruń vivaient 12 chevaliers teutoniques. L'un d'eux est tombé amoureux d'une jeune bourgeoise. Ils se rencontraient dans des ruelles de la ville, mais les citadins les ont dénoncés au commandeur de l'ordre. Le chevalier a été contraint de construire une tour, cependant elle ne devrait pas être droite, tout comme ne l'était pas la conscience du chevalier. Notes et références Liens externes (pl) « O Krzywej Wieży w Toruńskim Serwisie Turystycznym » (pl) « Krzywa Wieża » (consulté le 24 juin 2014) (pl) « Fryderyk Chopin » (consulté le 24 juin 2014) Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Pologne Portail du patrimoine mondial
Krzywa Wieża w Toruniu

Krzywa Wieża w Toruniu – średniowieczna baszta miejska znajdująca się na Starym Mieście, przy ul. Pod Krzywą Wieżą 1 w Toruniu. Wysokość wieży wynosi 15 m. Jej odchylenie od pionu wynosi 146 cm. Historia Powstała w 1 poł. XIV wieku. Była jedną z kilkudziesięciu baszt w murach obronnych Torunia. Prawdopodobnie budowla pochyliła się już w XIV wieku za sprawą osunięcia się piaszczystego podłoża. Pierwotnie w skład baszty wchodziły trzy zewnętrzne ściany. Umożliwiały one wciąganie na jej górną kondygnację pocisków i wrzących cieczy. Nie pełniła ona jednak większego znaczenia obronnego. Rozwój artylerii przyczynił się do zaniku obronnego znaczenia wieży. W XVIII wieku w Krzywej Wieży mieściło się więzienie dla kobiet. W XIX wieku wieża została adaptowana na mieszkania. W latach 50. w Krzywej Wieży mieścił się pub. W 1976 roku w Krzywej Wieży mieściła się siedziba Toruńskiego Towarzystwa Kultury. W 2008 roku budynek był remontowany w celu dostosowania go do potrzeb Miejskiego Centrum Kultury Toruń 2016. W 2018 roku budynek udostępniono turystom. Na początku 2022 roku przeprowadzono kolejny remont, który objął prace nad elewacją, gankiem wzdłuż muru i dachem. Krzywa Wieża w kulturze W Krzywej Wieży powstały ujęcia do filmu Kto nigdy nie żył… reż. Andrzeja Seweryna, Caissa Marcela Woźniaka i Panoptikon Marcina Gładycha. Krzywa Wieża w legendach Krzywa Wieża pojawia się w wielu legendach toruńskich. Według jednej wieżę wybudował krzyżak, który wbrew obowiązującym go zasadom nawiązał romans z córką bogatego kupca. Za złamanie ślubu czystości miał w ramach pokuty zbudować pochyłą wieżę, jako symbol odejścia od reguły zakonnej. Popularną tradycją wśród zwiedzających Toruń stanowi opieranie się plecami o ścianę wieży. Według zwyczaju osoby, których grzechy są cięższe od grzechu krzyżaka, który za złamanie ślubów czystości zbudował wieżę, nie są w stanie utrzymać równowagi opierając się plecami o ścianę. Galeria Zobacz też Krzywa Wieża w Ząbkowicach Śląskich Krzywa Wieża w Pizie Przypisy Bibliografia Danuta Janicka. Więzienia w Toruniu w XVIII-XX w.. „Rocznik Toruński”. 30, 2003. Sławomir Kalembka. Jan Wojciechowski 1927-2005. Wspomnienie. „Rocznik Toruński”. 33, 2006. Marian Rejmanowski. Prace konserwatorskie w województwie toruńskim w latach 1975–1990. „Ochrona Zabytków”. 7/3-4 (186-187), 1994. Linki zewnętrzne Archiwalne widoki w bibliotece Polona
Poševni stolp v Torunju

Poševni stolp v Torunju (poljsko Krzywa Wieża w Toruniu) je srednjeveški stolp v Torunju na Poljskem. Znan je kot poševni stolp, ker je vrh stolpa premaknjen za 1,5 metra od mesta, kjer bi bil, če bi bil stolp popolnoma navpičen. Stoji ob ulici Pod Krzywą Wieżą in je ena najpomembnejših znamenitosti v starem mestnem jedru Torunja. Kot del srednjeveškega mesta Torunj je uvrščen na seznam svetovne dediščine UNESCO in zgodovinskih spomenikov Poljske. Zgodovina Poševni stolp v Torunju je bil zgrajen v 13. stoletju za obrambo mesta. Zgrajen je bil iz rdeče opeke. Začel se je nagibati, ker je bil zgrajen na ilovnatih tleh. V 18. stoletju je prenehal služiti obrambnim namenom. Stolp je bil nato preurejen v ženski zapor. V 19. stoletju je bil v njem kovačnica in stanovanje za puškarja. Takrat je bila gotska šotorasta streha zamenjana s poševno streho. V 1970-ih in 1980-ih sta bili v stolpu trgovina s spominki in kavarna, zdaj pa je v njem kulturni oddelek Torunja. Legende S poševnim stolpom v Torunju je povezanih nekaj legend, ki jih turistični vodniki pripovedujejo obiskovalcem: Greh tevtonskega viteza: V stolpu je živelo 12 vitezov tevtonskega reda, ki jim je bilo prepovedano srečevati se z ženskami. Vendar se je neki menih zaljubil v hčer bogatega trgovca in se z njo skrivaj srečal, s čimer je prekršil meniško pravilo reda. Prebivalci mesta so to odkrili in prijavili poveljniku in mestnim oblastem. Oba ljubimca sta bila kaznovana z denarno kaznijo, ženska je bila obsojena na 25 udarcev z bičem, vitez pa je dobil ukaz, naj zgradi stolp. Vendar je bilo treba stolp nagniti, saj je njegovo ravnanje odstopalo od meniškega pravila. Legenda še danes pravi, da tisti, ki so grešili, ne morejo ohraniti ravnotežja pod stolpom.[4] Izvor imena mesta: Po drugi legendi je bil stolp prijatelj reke Visle in je rad poslušal zanimive zgodbe, ki jih je pripovedovala reka. Sčasoma se je reka začela bližati stolpu in erodirati njegove zidove, stolp pa se je začel nagibati. Stolp je prosil reko, naj ne teče tako blizu njega, ker bi se lahko zrušil, toda reka je rekla: »Torej se zruši!«. Rečno šumenje so slišali popotniki, ki so se spraševali, kaj je tisto mesto z visokim obzidjem, ki ga vidijo na obzorju, in mesto so poimenovali Toruńj (kar v poljščini pomeni »Zato padite!«). Sklici Zunanje povezave Spletna stran Poševnega stolpa v Torunju Krzywa Wieża symbolem grzechu
Клокова (платформа)

Клокова (пол. Kłokowa) — остановочный пункт в селе Свебодзин (польск. Świebodzin) в гмине Плесьна, в Малопольском воеводстве Польши. Имеет 1 платформу и 1 путь. Остановочный пункт железной дороги (платформа) на линии Тарнув — Лелюхув. Ссылки Информация в базе atlaskolejowy.pl (пол.) Информация в базе bazakolejowa.pl Архивная копия от 16 февраля 2015 на Wayback Machine (пол.)
Zwierzyniecki híd

A Zwierzyniecki híd Krakkó egyik legújabb, egyben legnyugatibb hídja. Funkciója a mindig terhelt Debnicki híd tehermentesítése lett volna, az ehhez szükséges ráhordó úthálózat a Visztula bal partján azonban még hiányzik. Jelenleg tehát mindössze a helyi forgalmat szolgálja, összekötve a kertvárosi részeket. A híd a nevét a közeli jobbparti városrészről, Zwierzyniecről kapta, ami a krakkóiak egyik kedvelt városközeli kirándulóhelye. További információk Visztula hidak
Most Zwierzyniecki w Krakowie

Most Zwierzyniecki w Krakowie – most na Wiśle oddany do użytku w 2001 roku. Most ma 157,92 metra długości i 23,7 metra szerokości. Jest mostem jednoprzęsłowym i składa się z trzech elementów: dwóch wiaduktów oraz mostu rzecznego o łącznej długości 213 metrów. Na moście w każdym kierunku prowadzą po 2 pasy ruchu samochodowego, a po bokach znajdują się chodniki dla pieszych oraz drogi rowerowe. Głównym zadaniem mostu jest odciążenie ruchu na moście Dębnickim znajdującym się na tzw. drugiej obwodnicy Krakowa. Budowę mostu oraz estakad dojazdowych zrealizowało przedsiębiorstwo Skanska. Przypisy Linki zewnętrzne Most na stronie Skanska
Silesian Museum (Katowice)

Silesian Museum in Katowice (Polish: Muzeum Śląskie w Katowicach; Silesian: Muzeum Sylezyjske w Katowicy) is a museum in the city of Katowice, Poland. History The museum was founded in 1929 by the Silesian Sejm, while the region was recovering from the Silesian Uprisings. In the 20th-century interbellum, the Silesian Museum in Katowice was one of the biggest museums in Poland. After their invasion of Poland, the Nazi Germans however brought the collection to Bytom and tore the building down in 1940. In 1984 the museum was reinstated in the former Grand Hotel in Katowice. In 2015 a new main location was opened on the site of the former Katowice coal mine. The new museum reuses some of the historical buildings from the mining complex, and the primary exhibition space is underground. Collection Permanent exhibitions and attractions include attractions, exhibitions and galleries dedicated to: Upper Silesia over the course of history, presented in Polish, English, and German, and notably addressing sensitive issues such as the area's German cultural heritage and relationship with Germany – topics taboo under the Communist regime. Polish art 1800–1945 Non-Professional Art Polish Art after 1945 On the trail of Tomek Wilmowski Sacred Art Silesian industry Laboratory of theatrical space Artists on display Among the works of Polish art are remarkable examples portraits by Stanisław Wyspiański, paintings by Olga Boznańska, Henryk Rodakowski, Jan Matejko, Józef Chełmoński, Aleksander Gierymski, Jacek Malczewski, Leon Wyczółkowski, Józef Pankiewicz, Władysław Podkowiński, and Jan Stanisławski. Other artists on display from the original collection, returned from Bytom, are: Jan Cybis Henryk Derczynski Tadeusz Makowski Józef Mehoffer Piotr Michałowski Tymon Niesiołowski Stanisław Witkiewicz Witold Wojtkiewicz More contemporary artists on display are: Edward Dwurnik, Adam Marczyński, Andrzej Wróblewski, Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski, Władysław Hasior, Zdzisław Beksiński, Lech Majewski, Zbigniew Libera, Natalia LL. Gallery References Works and publications "O muzeum. Historia". www.muzeumslaskie.pl. Retrieved 2011-06-05. Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922–1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 110, 111. ISBN 978-83-7729-021-7. External links Official website The Silesian Museum: The Architecture of Identity
Museo de Silesia en Katowice

El Museo de Silesia (en polaco: Muzeum Śląskie) es un museo ubicado en la ciudad de Katowice, Polonia. Historia El museo fue fundado en 1929 por el parlamento de Silesia, mientras la región se recuperaba de las revueltas de Silesia. En el periodo de entreguerras, el museo ya era uno de los museos más grandes en Polonia. Los nazis aun así llevaron a la colección a Bytom y destruyeron el edificio en 1940. En 1984 el museo fue restablecido en el Grand Hotel campus. En 2015 un nuevo campus fue abierto en el sitio donde llegó a estar la mina Katowice fundada por Carl Lazarus Henckel von Donnersmarck, donde se encuentra la principal área de exhibición, además incluye viejos edificios existentes.​ Colección Exposiciones permanentes Los temas de las exposiciones permanentes son:​ La Alta Silesia a lo largo de la historia, presentado en polaco, inglés y también en alemán, y abordando temas como el patrimonio cultural alemán del área y su relación con Alemania – temas tabú bajo el régimen Comunista.​ El Arte polaco de 1800–1945 Una Galería de Arte no profesional El arte polaco después de 1945 El rastro de Tomek Wilmowski El arte sagrado La industria de Silesia Un laboratorio de espacio teatral La industria armamentística de Silesia entre los siglos XIX y XX Artistas en exhibición Entre los trabajos de arte polaco destacan los retratos de Stanisław Wyspiańesquí, así como las pinturas de Olga Boznańska, Henryk Rodakowski, Jan Matejko, Józef Chełmońesquí, Aleksander Gierymski, Jacek Malczewski, Leon Wyczółkowski, Józef Pankiewicz, Władysław Podkowińesquí, y Jan Stanisławski. Otros artistas en exhibición de la colección original, regresada de Bytom, son: Artistas contemporáneos en la exhibición son: Galería Referencias Bibliografía «O muzeum. Historia». www.muzeumslaskie.pl. Consultado el 5 de junio de 2011. Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922@–1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 110, 111. ISBN 978-83-7729-021-7. Enlaces externos Página web oficial El Museo de Silesia: La Arquitectura de Identidad
Museo della Slesia (Katowice)

Il Museo della Slesia (in polacco: Muzeum Śląskie) è un museo storico ed artistico di Katowice, in Polonia. Il museo fu fondato nel 1929 dal Sejm (parlamento) della Slesia, quando la regione si stava riprendendo dal periodo delle rivolte della Slesia, volte a far annettere la regione alla neocostituita repubblica di Polonia nata dopo la prima guerra mondiale. Nel periodo tra le guerre mondiali, il Museo della Slesia di Katowice era uno dei più grandi musei della Polonia. Nel periodo dell'occupazione tedesco-nazista, tuttavia, la collezione a fu portata a Bytom e l'edificio fu demolito nel 1940. Nel 1984 il museo fu ripristinato nell'ex Grand Hotel. Nel 2015 è stata aperta una nuova sede sul sito dell'ex miniera di carbone di Katowice fondata da Carl Lazarus Henckel von Donnersmarck che include vecchi edifici esistenti, ma lo spazio espositivo principale è sotterraneo in quella che era la miniera. Nella sede principale è presente una sezione con quadri e sculture del XIX e XX secolo (inclusi artisti non professionisti), una sezione di arte sacra e una sezione dedicata alla storia della regione storica della Slesia e in particolare agli avvenimenti del XX secolo (Plebiscito dell'Alta Slesia, Seconda guerra mondiale). Bibliografia O muzeum. Historia, su muzeumslaskie.pl, www.muzeumslaskie.pl. URL consultato il 5 giugno 2011. Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922–1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 110, 111. ISBN 978-83-7729-021-7. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo della Slesia Collegamenti esterni (PL, EN) Sito ufficiale, su muzeumslaskie.pl.
Сілезький музей (Катовиці)

Катови́цький сіле́зький музе́й (пол. Muzeum Śląskie w Katowicach) — польський музей у Сілезії. Створений ухвалою Сілезького сейму від 23 січня 1929 року, діяв до початку війни в 1939 році. Поновив діяльність у 1984, внесений у Державний реєстр музеїв у 2006 році. До найцінніших набутків Сілезького музею належать колекції: польського живопису до і після 1945 (яка включає твори Юзефа Хелмонського, Артура Гроттгера, Тадеуша Маковського, Яцека Мальчевського, Яна Матейка, Юзефа Мегоффера і Станіслава Виспянського), мистецтва непрофесіоналів (примітивізм, Ар Брют, народне мистецтво тощо), художньої та документальної фотографії, польського плакату, а також розлога етнографічна добірка та зібрання польської сценічної пластики. У 2012 році Сілезький музей відкрив перший постійний екскурсійний маршрут для незрячих і слабозорих. Також він реалізує освітні та мистецькі проекти: Святкова кінна прогулянка зі Сілезьким музеєм, Фестиваль нової сценографії, Арт-візія, Театраліум. Заклад бере активну участь у таких проектах, як Ніч музеїв і Метрополітарна ніч театрів. Співпрацює зі Сілезькими музеями з Опави і Герліца, Словацькою національною галереєю і музейними закладами Фінляндії та Італії. Сілезький музей проводить дослідження: археологічні історичні етнографічні з непрофесійних пластичних мистецтв і документації краю тощо. Примітки Посилання Офіційний сайт музею (пол.) Сілезький музей у Катовіцах на ArchDaily (англ.)