NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Zmartwychwstania Pańskiego w Gdańsku

Kościół Zmartwychwstania Pańskiego w Gdańsku (Archidiecezjalne Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Gdańsku) – rzymskokatolicki kościół sanktuaryjny znajdujący się w Gdańsku, w dzielnicy Strzyża. Wchodzi w skład dekanatu Gdańsk-Oliwa należącego do archidiecezji gdańskiej. Historia 19 lutego 1948 – Erygowano parafię pw. Niepokalanego Serca Maryi, którą powierzono Zmartwychwstańcom. 16 lipca 1954 – W miejscu, gdzie znajduje się obecne sanktuarium oddano do użytku kościół w kształcie prostopadłościanu. 24 marca 1973 – Zmieniono wezwanie parafii na Zmartwychwstania Pańskiego. Marzec 1984 – Rozpoczęto rozbudowę kościoła wg projektu Małgorzaty i Szczepana Szotyńskich. 23 czerwca 1985 – Wmurowano kamień węgielny pod nowy kościół. 14 września 1990 – Poświęcono krzyż na wieżę kościelną. 1 kwietnia 1991 – Poświęcono trzy dzwony. 26 marca 1994 – Poświęcenie dolnego kościoła. 23 grudnia 1995 – Poświęcenie górnego kościoła, którego dokonał Arcybiskup Tadeusz Gocłowski w obecności prezydenta Lecha Wałęsy. 29 listopada 1997 – Lech Wałęsa odsłonił ufundowaną przez siebie figurę Chrystusa Zmartwychwstałego. 5 czerwca 1999 – Poświęcenie obrazu Jezusa Miłosiernego i Stacji Drogi Światła. 21 kwietnia 2001 – Konsekracja Kościoła, której dokonał Tadeusz Gocłowski, wraz z nadaniem świątyni tytułu Archidiecezjalnego Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. 19 maja 2003 – Intronizacja kopii Całunu Turyńskiego w bocznej kaplicy. Dokonał tego arcybiskup Gocłowski. 6 czerwca 2004 – Arcybiskup Gocłowski poświęcił obelisk Miłosierdzia Bożego, ufundowany przez Czcicieli Miłosierdzia Bożego. 16 października 2008 – Obchody 60-lecia parafii. Eucharystię sprawował Biskup Zygmunt Pawłowicz. 12 kwietnia 2026 – obchodzono uroczyście 25-lecie Archidiecezjalnego Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Gdańsku. Eucharystię odprawiał arcybiskup metropolita poznański Zbigniew Zieliński. Przypisy
Warszawa Radiomast

Warszawa Radiomast (på polsk Maszt radiowy w Konstantynowie, oftest omtalt med det engelske Warsaw Radio Mast) var en 646,38 meter høj radiomast i Warszawa i Polen, som kollapsede den 8. august 1991. Masten var indtil dens fald den hidtil højeste konstruktion i verden. Konstruktionens højde blev dog først overgået af Burj Khalifa i Dubai, som er 828 meter høj. Efter kollapset, er Polens højeste bygningsværk Maszt radiowo-telewizyjny w Olsztynie med sine omkring 360 meter. Byggeriet af masten påbegyndtes i juli 1970, og den stod færdigt den 18. maj 1974. Masten stod i byen Konstantynów, men blev benyttet af Warsaw Radio-Television i Warszawa. Signalerne fra den høje mast kunne modtages i hele Europa, i Nordafrika og endda i Nordamerika. Vægten af masten er meget omdiskuteret. Buddene varierer fra 380 til 660 tons. Se også
Varšavski radijski stolp

Varšavski radijski stolp (poljsko Maszt radiowy w Konstantynowie) je bil 646,38 m visok radijski stolp v kraju Konstantynów, Gąbin, Poljska. Do 8. avgusta 1991, ko se je podrl, je bil najvišja stuktura na svetu. Je tudi druga najvišja struktura na svetu kdajkoli zgrajena, višji je samo Burdž Kalifa (828 m), ki so ga končali leta 2010. Presegel ga bo tudi Kraljevi stolp, ki ga gradijo v Saudovi Arabiji in bo visok okrog 1000 metrov. Stolp je zasnoval Jan Polak, konstrukcija se je začela julija 1970, končala pa 18. maja 1974. Uporabljala ga je poljska Radio/TV družba Centrum Radiowo-Telewizyjne. Signale 2 MW oddajnika je bilo možno sprejemati po vsem svetu. Teža stolpa ni povsem točno znana, poljski viri navajajo 420 ton. Stolp je imel tudi dvigalo, ki se je dvigalo s hitrostjo 0,35 m/s - vožnja do vrha je trajala okrog 30 minut. Stolp se je porušil 8. avgusta 1991 med vzdrževanjem napenjalnih žic. Razmišljali so tudi o postavitvi novega stolpa. Glej tudi Seznam najvišjih zgradb in struktur na svetu po kategorijah Seznam najvišjih zgradb na svetu KVLY-TV radijski stolp KXJB-TV radijski stolp KXTV/KOVR stolp Zunanje povezave Should the aerial mast be re-built? Diagrams of the Warsaw mast and Directional Radio Tower Konstantynow Pictures showing current state of former site Set of photographs from 2010 for Panoramio/Google Earth service. Construction drawing Feeder arrangement Map of site Collection of construction drawings Arhivirano 2016-11-17 na Wayback Machine. Site on GeoPortal Arhivirano 2014-05-18 na Wayback Machine.
Konstantynows radiomast

Konstantynows radiomast var världens högsta byggnadskonstruktion genom tiderna fram till 2010 då den 828 meter höga skyskrapan Burj Khalifa i Dubai invigdes. Masten mätte 646,38 meter och var belägen strax utanför Polens huvudstad Warszawa mellan åren 1974 och 1991, och användes för radiokommunikation. Masten rasade samman under en pågående reparation den 8 augusti 1991. Masten reparerades aldrig, I masten fanns en hiss från Alimak Hek. Källor Faktakalendern, 2007 Videor http://pl.youtube.com/watch?v=sz80mlpqTT0&mode=related&search= http://pl.youtube.com/watch?v=P7HdcDCSTME&mode=related&search= http://pl.youtube.com/watch?v=hpzYufJA6uQ&mode=related&search= http://pl.youtube.com/watch?v=2lBXPOeGVqI&mode=related&search= http://pl.youtube.com/watch?v=5ZrTa9dMXmE&mode=related&search=
Niwka (zbiornik powyrobiskowy)

Niwka – zbiornik wodny znajdujący się w gminach Radłów i Wierzchosławice w województwie małopolskim, powstały w wyniku zatopienia wyrobisk żwirowni. Położenie Zbiornik znajduje się w województwie małopolskim, w gminach Wierzchosławice i Radłów. W okolicy brzegów jeziora leży miejscowość Niwka. Charakterystyka Niwka jest zbiornikiem pożwirowym o powierzchni ok. 100 ha. Średnia głębokość zbiornika sięga 5 metrów, natomiast jego głębokość maksymalna osiąga 18 metrów. Brzegi Niwki łagodnie schodzą do wody i są słabo porośnięte roślinnością. Na jeziorze znajduje się kilka wysp porośniętych krzewami. W jeziorze występują ryby, dominującymi gatunkami są amur, jaź, karaś, karp, leszcz, lin, pstrąg tęczowy, sandacz, sum, szczupak oraz węgorz. Niwka znalazła się na liście 20 najlepszych łowisk w Polsce według Wiadomości Wędkarskich. Przypisy
Kuhtor (Danzig)

Das Kuhtor (poln. Brama Krowia) befindet sich in Danzig am Mottlauufer. Geschichte Das Kuhtor wurde im vierzehnten Jahrhundert im gotischen Stil errichtet. Ursprünglich hatte das Kuhtor nur eine ziemlich schmale Durchfahrt. Später wurde ein Durchgang für Passanten durchbrochen. Das Kuhtor verbindet die Hundegasse (poln. ul. Ogarna) mit der Kuhbrücke (poln. Most Krowi). Den Namen verdankt es der Tatsache, dass durch das Tor Kühe zum Schlachthof auf der Speicherinsel getrieben wurden. Als die hölzerne Kuhbrücke 1901/02 durch eine eiserne Zugbrücke ersetzt wurde, wurde das Kuhtor gründlich umgebaut, es erhielt eine breite Durchfahrt und zwei breite Durchgänge. Das Aussehen wurde nach dem damaligen Geschmack geändert. Das Tor wurde in Neues Kuhtor umbenannt. Das Tor wurde 1945 weitgehend zerstört. Beim Wiederaufbau wurde das ursprüngliche gotische Aussehen wiederhergestellt, wobei die erhaltenen gotischen Mauern in das neue Mauerwerk integriert wurden. Das Tor beherbergt die Polnische Touristen- und Landeskundegesellschaft. Galerie Weblinks Literatur Maria Bogucka: Das alte Danzig, Koehler und Amelang, Leipzig 1987, ISBN 3-7338-0033-8
Kuhtor

La Kuhtor (littéralement, Porte des vaches ; en polonais Brama Krowia) est une porte de ville située à Gdansk sur la rivière Motlawa. Histoire La porte des vaches a été construite au XIVe siècle dans le style gothique. À l'origine, la porte des vaches n'avait qu'un passage assez étroit. La porte relie l'allée des chiens (en polonais ul. Ogarna) au pont des vaches (en polonais Most Krowi). Elle doit son nom au fait que les vaches étaient conduites à travers la porte de l'abattoir de Speicherinsel. Lorsque le pont des vaches en bois a été remplacé par un pont-levis en fer en 1901/02, la porte à vaches a été entièrement reconstruite, elle a reçu un large passage. La porte a été en grande partie détruite en 1945. Lors de la reconstruction, l'aspect gothique d'origine a été restauré, les murs gothiques conservés étant intégrés dans la nouvelle maçonnerie. La porte abrite la Société polonaise d'études touristiques et régionales. Galerie Littérature Maria Bogucka : Das alten Danzig, Koehler et Amelang, Leipzig 1987, (ISBN 3-7338-0033-8) Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Pologne
Brama Krowia

Brama Krowia (niem. Kuhtor, (kaszub. Krowiô Bróma) – zabytkowa, jedna z najstarszych bram wodnych w Gdańsku. Umiejscowiona jest nad Motławą, u wylotu ulicy Ogarnej. Umożliwia komunikację, poprzez most Krowi, z Wyspą Spichrzów. Brama Krowia jest siedzibą Oddziału Regionalnego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w Gdańsku. Historia Brama została wybudowana w XIV wieku. Nazwa najprawdopodobniej pochodzi od drogi, którą pędzono bydło. Na początku XX wieku władze miejskie zdecydowały o całkowitej przebudowie budynku i z gotyckiej przerobiono ją na historyzującą. Mimo iż brama w czasie II wojny światowej nie ucierpiała zbyt mocno, podjęto decyzję o jej wyburzeniu i odbudowaniu w stylu, w jakim była przed przebudową. Wykorzystano do tego autentyczne średniowieczne fragmenty. Galeria Zobacz też zabytki Gdańska Przypisy Bibliografia Jacek Friedrich: Gdańskie zabytki architektury do końca XVIII w., Gdańsk 1995, ISBN 83-7017-606-2.
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego i Matki Bożej Uzdrowienia Chorych w Katowicach

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego i Matki Bożej Uzdrowienia Chorych w Katowicach – rzymskokatolicki kościół parafialny pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego i Matki Bożej Uzdrowienia Chorych przy ul. Mieszka I na katowickim Osiedlu Tysiąclecia. Odpust przypada w drugą niedzielę września, w związku ze świętem Podwyższenia Krzyża Świętego obchodzonym w liturgii 14 września. Historia Pierwsze starania o budowę kościoła na Osiedlu Tysiąclecia podjął bp Herbert Bednorz. Podczas pielgrzymki mężczyzn do sanktuarium w Piekarach Śląskich w 1974 roku o wydanie pozwolenia na budowę kościoła na Osiedlu Tysiąclecia apelował kard. Karol Wojtyła. Wojewoda katowicki Stanisław Kiermaszek wydał pozwolenie 27 maja 1977 roku. Autorami projektu budynku oraz aranżacji wnętrz zostali architekci Henryk Buszko i Aleksander Franta. Za konstrukcję odpowiadali Henryk Raszka i Janusz Mach, rzeźby zaprojektował Gustaw Zemła. Poświęcenia kamienia węgielnego dokonał św. Jan Paweł II 6 czerwca 1979 roku. Budowę rozpoczęto 27 września 1979, trwała do 1994 roku. Budowę wspierali finansowo i czynem społecznym mieszkańcy osiedla. Dolny kościół, pod wezwaniem Matki Bożej Uzdrowienia Chorych poświęcił bp Herbert Bednorz 13 grudnia 1981 roku. Górny kościół, pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego konsekrował biskup Damian Zimoń 14 września 1991 roku. W 2012 roku powstała Kaplica Matki Bożej Fatimskiej oraz zainstalowano stacje Drogi Krzyżowej. Cztery dzwony poświęcił abp Wiktor Skworc 12 września 2015 roku. Witraże w kościele górnym, autorstwa artysty malarza Aleksandra Kozery poświęcił bp Marek Szkudło 7 września 2019 roku. We wrześniu 2020 poświęcono figurę św. Ryty z Cascii. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii
Kaplica św. Krzyża we Wronkach

Kaplica św. Krzyża we Wronkach – neogotycka kaplica wybudowana w 1887 roku, położona na cmentarzu parafialnym przy ulicy Sierakowskiej we Wronkach. Historia Kaplicę wzniesiono z inicjatywy Jadwigi Słodowicz, mieszkanki Wronek, która przekazała na realizację odpowiedni kapitał. Syn fundatorki, ks. Józef Grabowski spełnił wolę matki, budując na cmentarzu parafialnym budowlę sakralną. Kaplica została poświęcona przez niego 30 stycznia 1888 roku. W dniu uroczystości przewieziono ciało fundatorki z krypty kościoła farnego do grobowca pod kaplicą. Oprócz trumny Jadwigi Słodowicz złożono także trumnę jej męża, ojczyma ks. J. Grabowskiego Stanisława Słodowicza. Budowniczy przekazał kaplicę na własność parafii św. Katarzyny. Ks. Józef Grabowski zmarł 10 lipca 1923 r. Również został pochowany w krypcie kaplicy rodowej. Kaplica św. Krzyża we Wronkach wpisana jest do rejestru zabytków. Przypisy
Kościół Świętych Cyryla i Metodego w Katowicach

Kościół Świętych Cyryla i Metodego w Katowicach – rzymskokatolicka i greckokatolicka świątynia pod wezwaniem świętych Cyryla i Metodego w Katowicach, położona przy ulicy F. Bocheńskiego w dzielnicy Załęska Hałda-Brynów część zachodnia. Jest kościołem parafialnym rzymskokatolickiej parafii śś. Cyrya i Metodego oraz cerkwią greckokatolickiej parafii Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy w Katowicach. Historia Do 1936 roku wierni z terenu Załęskiej Hałdy uczęszczali do kościoła w Załężu. Od 1936 roku na niedzielne nabożeństwa do wynajętej sali, tzw. Gintrówki, od nazwiska właściciela Guentera, zaczęli dojeżdżać księża z parafii na Załężu. Obecny kościół powstał po adaptacji budynku cegielni. Poświęcił go bp Stanisław Adamski 11 września 1945 roku. Na prace budowlane mieli wpływ księża: Marian Gazek oraz Zygmunt Bauer, administratorzy parafii w latach 1945–1959. Świątynię rozbudowano w latach 1956–1984. Obrazy świętych patronów namalował artysta malarz Józef Kołodziejczyk (1930–1997). W czerwcu 2024 roku administratorem parafii ex currendo został ks. Maciej Kuś, ówczesny administrator parafii św. Józefa. Z uwagi na brak rezydującego na Załęskiej Hałdzie proboszcza, dotychczasowe probostwo oraz część zabudowy parafialnej pozostały nieużywane. Archidiecezja katowicka szukała rozwiązania, które doprowadziłoby do zachowania sakralnego charakteru kościoła. Biskup eparchii wrocławsko-koszalińskiej Kościoła greckokatolickiego zwrócił się do ks. abpa Andrzej Przybylskiego z prośbą o wskazanie przestrzeni dla wiernych obrządku greckokatolickiego, gdzie można byłoby sprawować liturgię. Podjęto decyzję o przekazaniu na ten cel kościoła w Załęskiej Hałdzie. 3 marca 2026 roku podpisano dokumenty, na mocy których archidiecezja katowicka użyczyła na okres dziesięciu lat (z możliwością przedłużenia) kościół grekokatolikom, jednocześnie zachowując sprawowanie mszy w obrządku rzymskokatolickim. Zobacz też Parafia Świętych Cyryla i Metodego w Katowicach Parafia Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy w Katowicach Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Katowicach-Koszutce

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Katowicach-Koszutce – rzymskokatolicki kościół parafialny i klasztorny pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa przy ul. Misjonarzy Oblatów MN w katowickiej dzielnicy Koszutka, należy do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa. Historia W 1936 roku oblaci zakupili teren przy ówczesnej ul. Zamkowej. Planowano wznieść nowy kościół i klasztor. W sierpniu 1936 roku uzyskano pozwolenie na rozpoczęcie budowy. Budowę rozpoczęto 1 września 1936 roku. Poświęcenie kościoła (kaplicy publicznej) i domu zakonnego nastąpiło 5 września 1937 roku. Dokonał go bp Juliusz Bieniek. Prowizorycznie ustawiony został w kościele stary ołtarz gotycki pochodzący z kościoła Mariackiego. Nowy ołtarz wstawiono 8 grudnia 1937 roku. Po wybuchu II wojny światowej, by uchronić klasztor przed przejęciem przez Niemców, ordynariusz katowicki bp Stanisław Adamski ustanowił przy kościele parafię, osobiście wprowadzając nowego proboszcza Niemca o. Kistera OMI 8 grudnia 1940 roku. Gdy SS-Manni przejęli większość pomieszczeń klasztornych i zdjęli krzyż żelbetonowy, proboszcz wraz z parafianami ustawili go przed kościołem, obsadzając kwiatami. Oblaci ubiegali się w 1954 roku o pozwolenie na poszerzenie kościoła, ale władze komunistyczne nie udzieliły zgody. Kościół rozbudowano w 1957 roku. Uroczystego poświęcenia dokonał bp Herbert Bednorz 7 grudnia 1957 roku. W 1959 przeprowadzono prace remontowe w klasztorze i kościele. W październiku 1965 kościół wyposażono w nowe konfesjonały. W 1977 roku zakupiono nowe organy. W 1980 roku została wzniesiona dzwonnica. W dniu odpustu parafialnego 10 czerwca 1994 roku prowincjał Jan Bielecki poświęcił plac pod rozbudowę kościoła. Odnowiony i rozbudowany kościół konsekrował abp metropolita Damian Zimoń 21 maja 1999 roku. Galeria Przypisy
Kościół Matki Bożej Piekarskiej w Katowicach

Kościół Matki Bożej Piekarskiej w Katowicach – rzymskokatolicki kościół parafialny parafii Matki Bożej Piekarskiej, położony jest przy ul. Ułańskiej w Katowicach, na terenie dzielnicy Osiedle Tysiąclecia, w stylu modernistycznym. Odpust przypada w pierwszą niedzielę września, w związku ze wspomnieniem Matki Bożej Piekarskiej obchodzonym w liturgii 12 września. Historia Władze kościelne zwróciły się do prezydenta Katowic dra Edwarda Mechy z prośbą o pozwolenie na erygowanie nowego punktu duszpasterskiego na obszarze Górnego Tysiąclecia 26 stycznia 1983 roku. Projekt budowy został przedstawiony biskupowi Herbertowi Bednorzowi przez architektów Henryka Buszko i Aleksandra Frantę 16 października 1983 roku. Wykop pod fundamenty rozpoczęto 23 kwietnia 1985 roku. Kamień węgielny, poświęcony przez św. Jana Pawła II na Muchowcu 20 maja 1983 roku, wmurowano 16 grudnia 1990 roku. Kościół poświęcił bp Damian Zimoń 17 grudnia 1990 roku. Parafię erygował 1 września 1985 roku bp Damian Zimoń. Galeria Zobacz też Parafia Matki Bożej Piekarskiej w Katowicach Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Katowicach

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Katowicach – rzymskokatolicki kościół parafialny pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego przy ul. Pięknej w katowickiej dzielnicy Brynów-Osiedle Zgrzebnioka. Odpust przypada na niedzielę po 13 września, w związku ze świętem Podwyższenia Krzyża Świętego obchodzonym w liturgii 14 września. Historia Z inicjatywą budowy kościoła-pomnika dla tragicznie zmarłych górników podczas pacyfikacji strajku w kopalni „Wujek” 16 grudnia 1981 roku wystąpił bp Herbert Bednorz. Ordynariusz katowicki uzyskał zgodę wojewody katowickiego gen. Romana Paszkowskiego. Kamień węgielny wmurował bp Damian Zimoń 16 grudnia 1986 roku. Prace budowlane trwały od 1982 do 1989 roku. Autorami projektu zostali architekci Jerzy Kubica i Jacek Machnikowski. Za konstrukcję odpowiadał inż. Bronisław Sadowski, a za prace budowlane proboszcz ks. Kazimierz Fyrla. Projekt wystroju wnętrza przygotował artysta plastyk Stanisław Rabaszewski. Rzeźby wykonał Stanisław Hochuł. Dolny kościół poświęcił bp Damian Zimoń 16 grudnia 1986 roku. W 1988 zakupiono trzy dzwony. Uroczystego poświęcenia kościoła dokonał bp Damian Zimoń 14 grudnia 1991 roku. W 14. rocznicę pacyfikacji „Wujka” 16 grudnia 1995 roku ufundowana przez siebie pamiątkową tablicę odsłonił prezydent Lech Wałęsa. Stacje Drogi Krzyżowej nawiązujące tematyką do historii dziewięciu zamordowanych górników zaprojektował artysta plastyk Witold Pałka. Zabytkowe organy pochodzą z kościoła bonifratrów w Katowicach-Boguciach. Zobacz też Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Katowicach Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Katowicach

Kościół Trójcy Przenajświętszej w Katowicach – rzymskokatolicki kościół parafialny pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej przy ul. Boya Żeleńskiego w katowickiej dzielnicy Kostuchna. Odpust przypada w uroczystość Najświętszej Trójcy. Wybór wezwania podyktowany został chęcią upamiętnienia pierwotnej przynależności do trzech różnych parafii: w Podlesiu, Piotrowicach i Murckach. Historia Starania o wybudowanie nowego kościoła w Kostuchnie przedsięwziął w roku 1977 bp Herbert Bednorz. Władze państwowe udzieliły pozwolenia 30 maja 1987 roku. Autorem projektu był architekt Marek Purszke. Budową kierowali Jerzy Maniura i Paweł Pryszcz. Autorami projektu wystroju wnętrza byli artyści: Michał Kuczmiński i Zygmunt Brachmański. Wystrój wykonał Henryk Kopyciok. Witraże zaprojektowali: Zdzisław Chudy i Bolesław Polnar. Wykonane zostały w pracowni Genowefy i Jerzego Natkańców. Poświęcenia nowego kościoła pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej dokonał bp Damian Zimoń 7 października 1995 roku. Zobacz też Parafia Trójcy Przenajświętszej w Katowicach Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii
Kościół Najświętszych Imion Jezusa i Maryi w Katowicach

Kościół Najświętszych Imion Jezusa i Maryi w Katowicach – rzymskokatolicki kościół parafialny pod wezwaniem Najświętszych Imion Jezusa i Maryi przy ul. Jana Przyklinga w katowickiej dzielnicy Załęska Hałda-Brynów. Odpusty przypadają 1 stycznia i 12 września. Historia Starania o budowę nowej świątyni podjął ks. Paweł Lubos, który został pierwszym duszpasterzem w nowo utworzonej kuracji w grudniu 1951 roku. Autorem projektu był architekt Karol Gierlotka. Poświęcenia dokonał bp Herbert Bednorz 24 grudnia 1957 roku. W 1996 roku wzniesiono dzwonnicę. Brynowskie dzwony to: św. Wojciech, św. Barbara i św. Franciszek, ufundowane przez Barbarę i Wojciecha Kilarów. W 1999 roku sprowadzono z kościoła ewangelickiego w Hamburgu-Steinbecku organy firmy Marcussen & Søn. Organy były wykonane w 1883 roku. Zobacz też Parafia Najświętszych Imion Jezusa i Maryi w Katowicach Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii
Kościół Świętej Rodziny i św. Maksymiliana Kolbego w Katowicach

Kościół Świętej Rodziny i św. Maksymiliana Kolbego w Katowicach – rzymskokatolicki kościół parafialny pod wezwaniem Świętej Rodziny i św. Maksymiliana Kolbego przy ul. Zofii Kossak-Szczuckiej w katowickiej dzielnicy Załęska Hałda-Brynów. Odpust przypada w niedzielę po Bożym Narodzeniu. Historia Bp Herbert Bednorz otrzymał pozwolenie na wybudowanie nowego kościoła w rejonie Osiedla Rolna–Wodospady w 1982 roku. Kamień węgielny poświęcił papież św. Jan Paweł II w Rzymie 11 października 1982 roku. Autorami projektu kościoła byli dr inż. Zbigniew Weber oraz inż. Tadeusz Szczęsny. Prace budowlane przy nowym kościele rozpoczęto w 1987 roku. Inspektorem nadzoru budowlanego wybrano inż. Józefa Musialika, zaś kierownikiem budowy inż. Adama Krupkę. Kamień węgielny wmurował abp Damian Zimoń 29 października 1992 roku. Autorem projektu wystroju wnętrza był inż. Karol Gierlotka, witraże zaprojektował artysta plastyk Wiktor Ostrzołek. Rzeźbę „Świętej Rodziny” i stacje Drogi Krzyżowej wykonał artysta rzeźbiarz Andrzej Borgieł. Obrazy „Matki Boskiej Częstochowskiej”, „Bożego Miłosierdzia”, „Św. Barbary” oraz „Św. Jadwigi Śląskiej” namalował artysta malarz Leopold Kubica. Kościół konsekrował abp Damian Zimoń 9 października 1993 roku. W 2003 roku zamontowano i poświęcono organy zaprojektowane przez prof. Juliana Gembalskiego, wykonane przez warszawską firmę „Kamińscy”. Zobacz też Parafia Świętej Rodziny i św. Maksymiliana Kolbego w Katowicach Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Katowicach

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Katowicach – rzymskokatolicki kościół parafialny pod wezwaniem Matki Bożej Różańcowej przy ul. Zadole w katowickiej dzielnicy Ligota-Panewniki. Odpust przypada w niedzielę po 6 października. Historia Bp Herbert Bednorz podjął decyzję o utworzeniu nowej parafii i budowie kościoła w katowickim Zadolu w 1983 roku. Kościół i jego wnętrza zaprojektował Michał Kuczmiński, za konstrukcję odpowiadał Robert Szota. Kamień węgielny poświęcił papież św. Jan Paweł II na lotnisku „Muchowiec” 20 czerwca 1983 roku. Prace budowlane rozpoczęto 23 września 1985 roku i prowadzono je do 1992 roku. Kamień węgielny wmurował bp Damian Zimoń 2 czerwca 1987 roku. Świątynię konsekrował abp Damian Zimoń 25 marca 1992 roku. 13 kwietnia 2003 bp Gerard Bernacki poświęcił dzwony. W 2005 roku poświęcono mozaikę przedstawiającą Matkę Bożą, w 2007 roku mozaiki z tajemnicami Różańca Świętego. Biskup Józef Kupny poświęcił figurę Matki Bożej umieszczoną na frontonie kościoła 25 marca 2009 roku. 4 grudnia 2009 poświęcona została figura św. Barbary wykonana z węgla. W 2010 roku zainstalowano organy firmy „Gebr. Späth” sprowadzone z Sulz am Neckar w Niemczech, które 17 lutego 2011 roku poświęcił bp Józef Kupny. Zobacz też Parafia Matki Bożej Różańcowej w Katowicach Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii