Kościół Zmartwychwstania Pańskiego w Poznaniu

Kościół Zmartwychwstania Pańskiego (zwany też Kościołem Zmartwychwstańców) – kościół na poznańskiej Wildzie, przy skwerze Bogdana Jańskiego. W 2017 roku wielkopostny kościół stacyjny. Historia Mieszkańcy Wildy, początkowo wsi, a od 1900 roku dzielnicy Poznania, przynależeli do parafii pw. Bożego Ciała przy ul. Krakowskiej. Ówczesnesny proboszcz ks. Leon Rankowski podjął starania o ustanowienie dla nowej dzielnicy osobnej parafii w 1913 roku, zwłaszcza, że w latach 1904–1907 na Wildzie przy Bismarckplatz (obecnie Rynek Wildecki) wzniesiono już ewangelicko-augsburski kościół św. Mateusza (obecnie rzymskokatolicki kościół pw. Matki Boskiej Królowej). Ostatecznie zgodę na powstanie nowej świątyni uzyskano w 1916 roku, w 950. rocznicę chrztu Polski. Pierwszy projekt opracował Roger Sławski, jednak I wojna światowa i powojenny kryzys sprawiły, że kościół nie powstał. Do pomysłu powrócono w 1922 roku, gdy kard. Edmund Dalbor sprowadził do Poznania księży ze Zgromadzenia Zmartwychwstańców. W 1923 roku ostatecznie erygowano nową parafię, której prowadzenie powierzono właśnie zmartwychwstańcom. Nowa świątynia powstała w latach 1923–1926 według projektu Aleksandra Kapuścińskiego jako wotum poznaniaków za odzyskanie w 1918 roku niepodległości. Jej konsekracja miała jednak miejsce dopiero w 1949 roku. Otwarcie świątyni po II wojnie światowej nastąpiło wcześniej – 29 kwietnia 1945 roku, a uroczystą mszę odprawił wówczas biskup Walenty Dymek. 3 sierpnia 1986 niezrównoważona psychicznie kobieta próbowała ugodzić nożem księdza odprawiającego nabożeństwo. W latach 1958–2008 w budynku przylegającym do kościoła od ul. Zmartwychwstańców mieściło się Niższe Seminarium Duchowne Księży Zmartwychwstańców, mające od roku 1993 status niepublicznego liceum ogólnokształcącego. Opis Halowa świątynia jednonawowa na planie prostokąta z przylegającym prezbiterium w stylu neoklasycznym z elementami neorenesansowymi oraz neobarokowymi przykryta płaskim, kasetonowym stropem. Do kościoła prowadzi okazały portyk utrzymany w porządku jońskim. Na trzech kolumnach wznosi się tympanon z kartuszem przedstawiającym herb zgromadzenia zmartwychwstańców. Na południe od zasadniczej bryły kościoła wznosi się kampanila zaprojektowana przez Tadeusza Hornunga, wznosząca się na wysokość 43 m (zbudowana w 1937). W drugiej połowie lat 30. XX wieku dodano na niej cztery figury polskich świętych: Andrzeja Boboli, św. Kazimierza, Stanisława ze Szczepanowa oraz Jana Kantego wykonane przez Jana Żoka. Za kościołem znajduje się grota z Matką Boską z Lourdes. Wnętrze również utrzymane w stylu neoklasycznym, w prezbiterium, przykrytym sklepieniem kolebkowym, znajduje się stiukowa figura Chrystusa z 1923 roku, sprowadzona z Włoch, polichromowana w latach 60. XX wieku. Nawę przykrywa kasetonowy strop, zaś jej ściany zdobią półkolumny utrzymane w porządku jońskim. Po bokach prezbiterium ołtarze boczne z 1924 roku, w których znajdują się, również sprowadzone z Włoch, figury z 1924 roku: w lewym Matka Boska Niepokalanie Poczęta, a w prawym św. Józef. Kolejne dwa ołtarze boczne pochodzą z 1947 roku. W lewym znajduje się polichromowana rzeźba św. Teresy z Lisieux, zaś w prawym św. Antoni. Uwagę zwraca również drewniana ambona z 1923 roku ufundowana przez Michała Bajerleina. Znajdują się na niej rzeźby przedstawiające czterech ewangelistów, św. Pawła i Chrystusa Dobrego Pasterza. Baldachim nad amboną wieńczy figura Michała Archanioła, będąca kopią figury przeniesionej z Bramy Dębińskiej na budynek szkoły przy Słowackiego (pełnowymiarowa kopia znajduje się też na ścianie kamienicy przy Różanej 13). Konfesjonały pochodzą z lat 1946–1948, zaś empora z organami z lat 30. XX wieku. Tablice pamiątkowe W kruchcie znajdują się cztery tablice: z 1974 roku upamiętniająca Władysława Zapłatę (1874–1948), generała zgromadzenia, pierwszego lokalnego proboszcza (pod nią wisi druga, ufundowana przez dawnego ministranta Pawła Lachmanna z żoną Marią), z 2012 roku upamiętniająca ojca Ireneusza Hanzewniaka (1934–2012), lokalnego proboszcza w latach 1988–2000, renowatora świątyni i klasztoru, z 1980 roku upamiętniająca stulecie zmartwychwstańców na ziemiach polskich. Na kampanili wisi tablica upamiętniająca datę jej budowy (1937). Obok wieży posadzony jest (2010) Dąb Pamięci kapitana Władysława Rudnickiego (ur. 10 lutego 1900 roku w Pabianicach, zamordowanego w Charkowie w 1940 roku). W sąsiedztwie kościoła znajduje się ponadto grota maryjna i figura św. Franciszka. Przypisy Bibliografia JerzyJ. Sobczak JerzyJ., Kościoły Poznania, ZbigniewZ. Szmidt, MichałM. Woźniak (ilustr.), Poznań: Wydawnictwo Debiuty, 2006, ISBN 83-922466-4-0, OCLC 832205456 . Linki zewnętrzne Oficjalna Strona Parafii i Kościoła pw. Zmartwychwstania Pańskiego