NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Matki Boskiej Różańcowej w Martwi

Kościół Matki Boskiej Różańcowej w Martwi – rzymskokatolicka świątynia filialna parafii Wniebowzięcia NMP w Tucznie znajdująca się we wsi Martew (powiat wałecki). Historia Pierwszy kościół we wsi miał prostą konstrukcję (nosił wezwanie Wszystkich Świętych, a ufundowano go prawdopodobnie w XIII wieku). W 1349 kościół wymieniany jest w wykazie parafii. Przed 1522 świątynię przyłączono do parafii w Chwarstnicy (czasowo w posiadaniu protestantów), a po odzyskaniu przez katolików (około 1607) przynależała do parafii Tuczno. Niedługo po odzyskaniu wstawiono do kościoła nowy ołtarz i ambonę, a w 1611 ufundowano dzwon. W 1625 obiekt strawił pożar. W 1641 wybudowano kaplicę filialną parafii w Tucznie, a w 1630 lub 1680 powstał obecny kościół szachulcowy, który powiększono w drugiej połowie XVIII wieku wraz ze zmianą okien. Być może również w XVIII wieku dobudowano zakrystię trudną do zadatowania. W 1980 obiekt przeszedł remont. Architektura Obiekt orientowany, na rzucie wydłużonego prostokąta (od wschodu zamknięcie trójboczne), salowy, usytuowany jest w centrum wsi, w niecce terenu. Teren kościelny (cmentarny) ogranicza mur z kamieni polnych. Przy bramce od wschodu rosną dwie pomnikowe lipy. Konstrukcja jest szachulcowa z podmurówką kamienną, tynkowana, a ściana szczytowa jest oszalowana. Zakrystia murowana. Nawa przykryta nagim stropem. Więźba dachowa jętkowa. Krokwie są częściowo oryginalne. Dach dwuspadowy pokryty dachówką karpiówką. Na kalenicy krzyż na postumencie z blachy ocynkowanej. Wnętrze Wewnątrz znajduje się barokowy ołtarz z XVII wieku z obrazem Tobiasz z Aniołem w predelli z końca XVIII wieku. Na wyposażeniu jest też gotycki krucyfiks z drugiej połowy XVI wieku i komplet lichtarzy cynowych. Balustrada empory muzycznej zawiera płyciny przedzielone półkolumienkami. Posadzka wykonana jest z płytek terakoty, współczesnych. Biała podłoga (oryginalna) schowana jest pod ławkami. W oknach niektóre szyby także oryginalne. Na emporę muzyczną prowadzą drewniane, drabiniaste schody. Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Jezusowego w Karniewie

Kościół Najświętszego Serca Jezusowego – rzymskokatolicki kościół parafialny parafii Wszystkich Świętych należący do dekanatu makowskiego diecezji płockiej. Świątynia została ufundowana zapewne przez rodzinę Karniewskich. Była budowana od końca XVI wieku, natomiast konsekrowana została w 1620 roku. Jest to budowla reprezentująca styl gotycko-renesansowy, murowana z cegły, otynkowana, trzynawowa. Około 1630 roku do kościoła została dobudowana kaplica pod wezwaniem świętej Anny, nakryta sklepieniem kolebkowo-krzyżowym. Budowla nakryta jest dachem dwuspadowym, na kalenicy znajduje się mała wieżyczka z sygnaturką. Oprócz walorów architektonicznych świątynia posiada ciekawe wyposażenie z XVII–XIX wieku (ołtarze, ambona, chrzcielnica, feretrony). Przypisy
Kościół św. Stanisława w Płoniawach-Bramurze

Kościół świętego Stanisława – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Krasnosielc, diecezji łomżyńskiej. Jest to świątynia ufundowana w 1828 roku przez właściciela wsi, Józefa Młodzianowskiego. Kościół został wzniesiony w stylu klasycystycznym, jest budowlą murowaną, posiada jedną nawę z węższym prezbiterium, zamkniętym prostokątnie. Świątynię nakrywa dach dwuspadowy. W 1876 roku kościół został rozbudowany. Podczas I wojny światowej świątynia uległa spaleniu, a po wojnie została odbudowana. Przypisy
Kościół Ducha Świętego w Węgrzynowie

Kościół Ducha Świętego w Węgrzynowie – rzymskokatolicki kościół parafialny zlokalizowany w miejscowości Węgrzynowo (powiat makowski w województwie mazowieckim). Funkcjonuje przy nim parafia Ducha Świętego. Historia Parafia we wsi powstała w 1398 (biskup Jakub z Korzkwi i proboszcz Mdzewski). W1609 kościół był drewniany i miał trzy ołtarze. Istniał do XVII wieku. Druga drewniana świątynia powstała w 1674, ale spłonęła już w 1692. Trzeci kościół zbudowano w 1694 z inicjatywy księdza A. Pszczółkowskiego. Był on konsekrowany 11 lutego 1696 przez biskupa Andrzeja Chryzostoma Załuskiego i miał sześć ołtarzy. W kwietniu 1914 rozpoczęła się budowa kościoła murowanego z fundacji Ludwiki i Adama Czartoryskich. Budowę nadzorował Swierczyński. W końcu lipca 1914 osiągnięto częściowo planowaną wysokość murów, ale prace przerwała I wojna światowa. W trakcie jej działań nie doszło do żadnych zniszczeń na budowie. W sierpniu 1922 biskup Antoni Julian Nowowiejski zachęcał do podjęcia przerwanych robót, co zaowocowało wmurowaniem w fundament dokumentu dziękczynnego Opatrzności Bożej za ocalenie świątyni w 1914. W 1931, po zmianie proboszcza na księdza Stefana Nowakowskiego, prace ponownie ruszyły, ale tym razem, na etapie wyposażania kościoła, przerwała je napaść Niemiec na Polskę w 1939. W 1942 żołnierze niemieccy rozebrali budowlę, a materiały posłużyły do budowy bloków w Makowie Mazowieckim oraz zabudowań folwarcznych w Węgrzynowie i dróg lokalnych. Po zakończeniu II wojny światowej nie powrócono do planów budowy i do chwili obecnej nabożeństwa odprawiane są w starym kościele, który był remontowany w 1972 (nowy fundament, szalowanie, blacha na dachu, ławki, ołtarz). W 1994 konserwowano dach z rynnami, a w 1995 ściany. 8 grudnia 1961 świątynia została wpisana do rejestru zabytków pod numerem A-394. Architektura Obiekt jest drewniany, wewnątrz oszalowany, wzniesiony na planie prostokąta z węższym prezbiterium. Nawy oddzielają dwie pary filarów. Chór wspiera się na dwóch słupach. Ławki pochodzą z początku XX wieku (oznaczone herbem jest miejsce księżnej Czartoryskiej). Bryłę pokrywa dach dwuspadowy, blaszany. Na kalenicy znajduje się mała wieża na sygnaturkę. Wyposażenie Ołtarz główny jest barokowy i zawiera obraz ze sceną Zesłania Ducha Świętego. Ołtarze boczne zawierają krzyż oraz obraz Świętej Rodziny. Na wyposażeniu kościoła jest barokowa chrzcielnica z drewna lipowego, XIX-wieczne obrazy, kielich z 1700 z motywami anielskimi, biały, haftowanyornat z połowy XIX wieku, krzyż procesyjny z początku XX wieku (sztuczne kamienie szlachetne). Otoczenie Przy świątyni stoi XVIII-wieczna, jednokondygnacyjna dzwonnica, która przeszła generalny remont w 1972. Jest oszalowana od zewnątrz, ma dach krokwiowy kryty blachą. Wewnątrz wiszą trzy dzwony (św. Stanisława, św. Józefa oraz Maryi Matki Kościoła). Galeria Stary kościół Ruiny kościoła murowanego Przypisy
Kościół św. Stanisława Kostki w Okuniewie

Kościół świętego Stanisława Kostki – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Sulejówek diecezji warszawsko-praskiej. Jest to świątynia wzniesiona w latach 1823–1835 i ufundowana przez Jana Łubieńskiego, właściciela dóbr okuniewskich. Projekt jest przypisywany Chrystianowi Piotrowi Aignerowi. Salowy kościół jest murowany, posiada nawę na planie prostokąta zakończoną węższą, półkoliście zamkniętą apsydą prezbiterialną, otoczoną pięciokątnym obejściem. Ściany wnętrza są rozczłonkowane pilastrami toskańskimi, między którymi są umieszczone płytkie wnęki arkadowe. We wnękach tych są umieszczone półkoliście zamknięte okna lub ołtarze. Chór muzyczny jest podparty trzema arkadami zamkniętymi koszowo. Fasada jest podzielona czterema pilastrami jońskimi i zwieńczona trójkątnym przyczółkiem z płasko rzeźbioną sceną Ukrzyżowania umieszczoną w tympanonie, powyżej jest umieszczony szczyt schodkowy. Na osi fasady znajduje się portal z trójkątnym przyczółkiem. Budowla posiada dach dwuspadowy pokryty blachą. Większość zabytkowego wyposażenia świątyni powstała w XVIII wieku. w ołtarzu głównym jest umieszczony obraz Trójcy Świętej, namalowany przez szkołę włoską na początku XVIII wieku. Przypisy Linki zewnętrzne Okuniew. Najsłynniejsza plebania w Polsce. polskaniezwykla.pl
Kościół św. Anny w Jakubowie

Kościół świętej Anny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Mińsk Mazowiecki – Narodzenia NMP diecezji warszawsko-praskiej. Obecna świątynia w stylu neogotyckim została wzniesiona w latach 1903–1905 z cegły wypalanej na miejscu, według projektu architekta Józefa Piusa Dziekońskiego, dzięki staraniom księdza Kazimierza Sobolewskiego. Budowa została sfinansowana z ofiar miejscowej ludności. Kościół został konsekrowany przez biskupa Kazimierza Ruszkiewicza w dniu 26 lipca 1905 roku. Podczas swej historii świątynia była trzy razy remontowana: w 1928, 1966 i 1990 roku. W kościele znajduje się obraz św. Anny Samotrzeciej z XIX wieku. 12 listopada 2023 roku obraz został koronowany przez biskupa warszawsko-praskiego Romualda Kamińskiego. Przypisy
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dzierzgowie

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu dzierzgowskiego diecezji płockiej. Jest to świątynia wzniesiona na początku XVI wieku, być może po 1516 r., na planie prostokąta. Została zbudowana z cegły w układzie gotyckim, z użyciem tzw. zendrówki, układanej w romb na ścianie zachodniej oraz kamieni polnych i dużych głazów narzutowych pod przyporami narożnikami w fasadzie. Więźba dachowa jest drewniana, natomiast dach jest pokryty blachą miedzianą. Świątynia była remontowana w XVIII i XIX wieku. W latach 1880–1881 od strony południowej została wybudowana dosyć obszerna kaplica oraz została zbudowana wieża w stylu neogotyckim, natomiast od strony zachodniej kruchta. Odnowiona świątynia została konsekrowana w dniu 15 maja 1886 roku przez biskupa Henryka Piotra Kossowskiego. Do dziś zachowały się obite blachą drzwi do zakrystii wykonane w XVI wieku. We wschodniej ścianie zakrystii znajduje się okno ostrołukowe umieszczone w półkolistej wnęce obramionej wałkiem i przesłonięte żelazną kratą wykonaną w XVI/XVII w. We wnętrzu są umieszczone kamienna kropielnica wykonana w XVI/XVII w oraz epitafia Tańskich herbu Nałęcz i Łączyńskich herbu Kościesza powstałe w XVII wieku oraz rodzin Grabowskich, Brzozowskich oraz Narzymskich powstałe w XIX wieku. Polichromia wnętrza świątyni została wykonana w 1978 roku według projektu profesora Wiktora Zina. Przypisy
Kościół św. Mikołaja w Lipowcu Kościelnym

Kościół świętego Mikołaja – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu mławskiego diecezji płockiej. Historia i architektura Obecna murowana świątynia została wzniesiona w 1805 roku, dzięki staraniom pochodzącego z Prus księdza Antoniego Tolksdorfa. Budowla została konsekrowana przez biskupa Onufrego Kajetana Szembeka w 1806 roku. Kościół reprezentuje styl późnobarokowy. Jest to świątynia jednonawowa, wybudowana na planie prostokąta, z dobudowaną od strony południowej zakrystią, nakryta dachem dwuspadowym, była remontowana w XIX i XX wieku. W ołtarzu głównym jest umieszczony obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem namalowany w 1. połowie XVIII wieku. W ściany kościoła zostały wmurowane tablice epitafijne z XIX wieku oraz tablica poświęcona żołnierzom niezłomnym z oddziału Wacława Grabowskiego „Puszczyka”, odsłonięta i poświęcona w 1994 roku. Galeria Przypisy
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Dąbrowie

Kościół świętego Stanisława Biskupa i Męczennika w Dąbrowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat strzegowski diecezji płockiej). Znajduje się we wsi Dąbrowa, w gminie Strzegowo, w powiecie mławskim, w województwie mazowieckim. Obecna świątynia wzniesiona w latach 1796-1801 została sprowadzona w 1895 roku z Ostrowi Mazowieckiej przez księdza Jana Bilińskiego. Do jej budowy w latach 1899-1900 zostały użyte również elementy starej świątyni parafialnej. Budowla jest drewniana, ozdobnie oszalowana, posiada pilastry na narożnikach, wzniesiona została na podmurówce z kamieni polnych. Nawa kościoła jest prostokątna, z kolei prezbiterium jest węższe, zamknięte trójbocznie. Wnętrze nakrywa strop z fasetą. Od strony zachodniej usytuowane są dwie wieże, natomiast od stron: południowej i północnej umieszczone są małe zakrystie. W ołtarzu głównym, kupionym w Ciechanowie, znajduje się obraz świętego Stanisława biskupa, wskrzeszającego Piotrowina (pędzla Buchbindera), w zwieńczeniu jest usytuowany Święty Michał Archanioł. Tabernakulum pochodzi z kościoła parafialnego z Gorzkowic w ziemi piotrkowskiej. Ołtarze boczne pochodzą z 1904 roku i są poświęcone: pierwszy Ukrzyżowaniu (z krucyfiksem, wykonanym przez artystę Tałaja), drugi Najświętszej Maryi Pannie, na zasłonach są umieszczone obrazy: świętego Józefa i świętego Franciszka z Asyżu. Ambona i chrzcielnica są wykonane z drewna i reprezentują styl ołtarzy. Polichromia została wykonana przez T. Drapiewskiego w 1966 roku. W 1969 roku zostały wstawione nowe stacje Drogi Krzyżowej. W 1904 roku zostały kupione dziewięciogłosowe organy o trakturze mechanicznej, wykonane w fabryce Dominika Biernackiego w Dobrzynia nad Wisłą. Dzięki staraniom księdza Henryka Łowejki i parafian został wykonany remont świątyni. Podczas duszpasterzowania księdza Sławomira Wądołka do świątyni zostały sprowadzone liczne relikwie świętych. Przypisy
Kościół św. Anny w Strzegowie

Kościół świętej Anny – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii św. Anny w Strzegowie w dekanacie strzegowskim diecezji płockiej. Historia Jest to świątynia wzniesiona w 1756 roku, chociaż niektóre źródła podają datę budowy: 1 połowa XVII wieku. Budowla była restaurowana w 1798 roku, dzięki staraniom Karola Mdzewskiego. Kościół był remontowany w 1820 i 1959 roku, w latach 2010 – 13. Świątynia została okradziona w 2003 roku. Architektura Budowla jest drewniana, trzynawowa, posiada konstrukcję zrębową. Świątynia jest orientowana. Jej prezbiterium jest mniejsze w stosunku do nawy, zamknięte trójbocznie z zakrystią wydzieloną wewnętrznie na osi. Z lewej i prawej strony nawy znajdują się dwie kruchty. Dach kościoła jest dwukalenicowy, pokryty blachą z sześciokątną wieżyczką na sygnaturkę, zwieńczoną blaszanym dachem hełmowym z latarnią. Wnętrze jest podzielone na trzy części dwoma rzędami słupów ustawionymi po dwie sztuki. Płaski strop belkowy nakrywa wnętrze. Chór muzyczny jest podparty słupami z prospektem organowym z początku XX wieku. Na ścianach i stropie jest umieszczona polichromia. Ołtarz główny pochodzi z początku XVIII wieku i reprezentuje styl barokowy. Dwa ołtarze boczne powstały w XIX wieku i reprezentują styl neogotycki. Ambona powstała w stylu barokowym. Galeria Przypisy
Kościół św. Stanisława BM w Wieczfni Kościelnej

Kościół świętego Stanisława Biskupa Męczennika – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu mławskiego diecezji płockiej. Obecna świątynia została zbudowana dzięki staraniom księdza Remigiusza Jankowskiego, według projektu architekta powiatu mławskiego Zygmunta Kmity w latach 1898–1905, natomiast konsekrowana została przez biskupa Apolinarego Wnukowskiego w dniu 3 maja 1905 roku. Jest to kościół wzniesiony w stylu neoromańskim z cegły oraz głazów granitowych. Budowla została postawiona na planie prostokąta, posiada trzy nawy, dwie wieże, transept oraz prezbiterium zamknięte trójbocznie. Przypisy
Kościół św. Doroty w Bogurzynie

Kościół świętej Doroty w Bogurzynie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat mławski zachodni diecezji płockiej). Znajduje się we wsi Bogurzyn, w gminie Wiśniewo, w powiecie mławskim, w województwie mazowieckim. Obecna, murowana, orientowana świątynia została wzniesiona z cegły w stylu neogotyckim. Budowla jest otynkowana, i składa się z prostokątnej nawy i węższego prezbiterium, przy którym w niższych dobudówkach zostały umieszczone: kruchta boczna i zakrystia, w ścianę zachodnią wtopiona jest wieża, Kościół został zbudowany w 1862 roku, dzięki staraniom księdza Stanisława Ugniewskiego, z pomocą Aleksandra Nostitz-Jackowskiego, byłego prezesa Izby Zleceń Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego Ziemi Płockiej, członka Rady Stanu Królestwa Polskiego. Świątynia została konsekrowana w dniu 26 lipca 1867 roku przez biskupa płockiego Wincentego Chościaka-Popiela. W głównym ołtarzu są umieszczone rzeźby barokowe z połowy XVIII stulecia: świętego Walentego, świętego Józefa z Dzieciątkiem a także krucyfiks. W bocznych ołtarzach są umieszczone obrazy: Matki Boskiej z Dzieciątkiem w drewnianych sukienkach i świętego Józefa z Dzieciątkiem. Chrzcielnica w stylu neorokokowym powstała w II połowie XIX wieku. W prezbiterium znajduje się obraz Matki Bożej pędzla Murzynowskiego z Warszawy z II połowy stulecia. W 1905 roku w świątyni znajdowały się wymagające remontu siedmiogłosowe organy, zamontowane być może po ukończeniu budowy nowego kościoła, zbudowane przez nieznanego autora. W latach 90. XX wieku instrument został zdemontowany. W prezbiterium jest umieszczona tablica pamiątkowa poświęcona księdzu Władysławowi Skierkowskiemu, etnografowi Kurpiowszczyzny. Budowla została nieznacznie uszkodzona podczas II wojny światowej. W latach 1985-2015, dzięki staraniom księdza Józefa Gałązki i parafian, zostały przeprowadzone poważne prace remontowe: został wymieniony strop kościoła, odnowione zostały wszystkie ołtarze, nowa polichromia została namalowana przez Piotra Warzyńskiego, wnętrze otrzymało nowe nagłośnienie, oświetlenie i nowe paramenty liturgiczne. W latach 2017-2018 został wykonany remont wieży świątyni i pomalowana została blacha na dachu. Przypisy
Kościół św. Małgorzaty Dziewicy i Męczennicy w Leoncinie

Kościół świętej Małgorzaty Dziewicy i Męczennicy – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu kampinoskiego archidiecezji warszawskiej. Jest to świątynia wzniesiona w latach 1881–1886 w stylu neogotyku nadwiślańskiego, według projektu Franciszka Braumana (według niektórych źródeł autorem projektu był Józef Pius Dziekoński). Na budowę 5 tysięcy rubli przekazał sam car Aleksander III Romanow, który w tym czasie był gościem w twierdzy modlińskiej. W dniu 20 czerwca 1886 roku kościół został konsekrowany przez biskupa Kazimierza Ruszkiewicza. W czasie I wojny światowej budowla została uszkodzona (zostały wysadzone wieże), ale została odbudowana w dwudziestoleciu międzywojennym w dawnej formie (tylko wieże zostały obniżone). Świątynia jest murowana z cegły, posiada dwie wieże i stromy szczyt pomiędzy nimi ozdobiony zegarem. Fasada jest ozdobiona uskokowymi skarpami i wysuniętą kruchtą z figurą Matki Bożej na szczycie. Wnętrze jest trzynawowe i posiada układ bazylikowy. W głównym ołtarzu znajduje się obraz przedstawiający patronkę – św. Małgorzatę poskramiającą smoka. Przy lewym filarze jest umieszczona ambona w formie łodzi. Przypisy
Kościół św. Anny w Pomiechowie

Kościół Świętej Anny w Pomiechowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat zakroczymski diecezji płockiej). Znajduje się we wsi Pomiechowo, w gminie Pomiechowo, w powiecie nowodworskim, w województwie mazowieckim. Świątynia została wzniesiona w latach 1502–1517 dzięki funduszom opata czerwińskiego Ambrożego i kapituły opactwa, a następnie z fundacji Jana Lewickiego, opata czerwińskiego. W tym czasie zostało wzniesione prezbiterium, natomiast w 1556 roku powstała murowana kaplica pod wezwaniem Różańca Świętego dzięki funduszom księdza Jakuba Szczypiorskiego, właściciela wsi Szczypiórno w parafii Pomiechowo. Około 1640 roku drewniana nawa została zastąpiona murowaną, a następnie została dostawiona wieża od strony zachodniej. Kościół został konsekrowany przez biskupa sufragana płockiego Wojciecha Tolibowskiego herbu Nałęcz w 1649 roku. W 1783 roku ksiądz Michał Mieszkowski podjął się renowacji świątyni dzięki funduszom Michała Jerzego Poniatowskiego, biskupa płockiego. Budowla została uszkodzona w 1806 i 1813 roku, następnie została odremontowana. Wieża została odrestaurowana w 1900 roku. Ze względu na bliskie sąsiedztwo twierdzy Modlin w czasie jej obrony w 1939 roku świątynia została poważnie uszkodzona. Do kultu była przywracana w latach 1946–1950 przez księdza Stanisława Mazurczaka, następnie została konsekrowana przez biskupa płockiego Tadeusza Pawła Zakrzewskiego w 1950 roku. W 1954 roku zostały zainstalowane organy o 14 głosach. Polichromia wnętrza została wykonana w latach 1955–1957 przez Zofię Baudouin de Courtenay. W latach 1986–1990 zostały zamontowana nowe witraże i została założona marmurowa posadzka w prezbiterium. Kościół nosi cechy stylów: gotycko-renesansowego i barokowego, jest orientowany, murowanay, zbudowany z cegły i otynkowany. Ołtarze reprezentują styl neobarokowy, główny pochodzi z 1887 roku i jest ozdobiony obrazem świętej Anny, w kaplicy pochodzi z tych samych czasów. Chrzcielnica w stylu barokowo-klasycystycznym powstała w XVIII wieku. Zabytkowy krucyfiks ozdabiający ścianę obok ołtarza powstał w okresie baroku, W kościele znajduje się również kamienna kropielnica. Wspomniana wyżej polichromia w dużej mierze przedstawia sceny biblijne Przypisy
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Czarni

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Myszyniec diecezji łomżyńskiej. Jest to świątynia wzniesiona ws stylu neogotyckim w latach 1903-07. Zaprojektowana została przez architekta Franciszka Przecławskiego. Kościół jest halowy i posiada wieżę frontową. W ścianę budowli jest wmurowana w 1998 roku tablica upamiętniająca franciszkanina brata Zenona Żebrowskiego, misjonarza Polski i Japonii, współpracownika Maksymiliana Marii Kolbego. Przypisy
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Czerwinie

Kościół Trójcy Przenajświętszej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Rzekuń diecezji łomżyńskiej. Jest to świątynia wzniesiona w stylu barokowym w latach 1774-77. Kościół został zbudowany na planie krzyża łacińskiego, na przecięciu naw znajduje się kopuła. Świątynia została ufundowana przez Celińskich – ówczesnych właścicieli Czerwina. Nakryte sklepieniem krzyżowym wnętrze zachowało oryginalny wystrój w stylu barokowym. Umieszczony jest w nim marmurowy nagrobek Jakuba Grodzickiego (właściciela Czerwina), który został wyrzeźbiony około 1609 roku i pochodzi z wcześniejszej budowli. W latach 1995 – 2000 został wykonany remont kościoła obejmujący wieże, dach, instalację elektryczną, organy oraz elewację zewnętrzną. Przypisy