NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Józefa w Krajence

Kościół św. Józefa w Krajence – rzymskokatolicki kościół filialny w mieście Krajenka. Stoi w centrum tamtejszego rynku. Historia Obiekt wybudowano w latach 1846-1847 jako miejski zbór ewangelicki. Zbudowano go według planów Karla Friedricha Schinkla. Architektonicznie reprezentuje styl arkadowy, czyli Rundbogenstil, będący odmianą neoromanizmu. Obiekt ocalał ze zniszczenia rynku, dokonanego przez Armię Czerwoną i po zakończeniu II wojny światowej stał się filialnym kościołem katolickim parafii św. Anny. Architektura Budynek na planie prostokąta, z czerwonej cegły, kryty dwuspadowym dachem z blachy. Masywna wieża z zegarem wzniesiona została na planie czworoboku. Ujęta po obu stronach niższymi od korpusu aneksami z osobnymi dwuspadowymi dachami. Duże okna nawy (po cztery z każdej strony) zamknięte są półkoliście. Prezbiterium wydzielone jest łukiem tęczowym – wisi weń jedynie obraz Jezusa Miłosiernego. Nad wejściem i po obu bokach kościoła umieszczony jest chór muzyczny oparty na drewnianych słupach. W wieży kościoła wiszą trzy dzwony, a w kruchcie cztery obrazy na płótnie przedstawiające czterech ewangelistów. Galeria Przypisy
Kościół św. Jakuba Apostoła w Bługowie

Kościół pw. św. Jakuba Apostoła w Bługowie – katolicki kościół parafialny znajdujący się w miejscowości Bługowo (gmina Złotów). Historia Parafia powstała we wsi w 1445. W okresie międzywojennym była to parafia nadgraniczna - oprócz Polaków przynależeli do nie również lokalni Niemcy wyznania katolickiego. Obecny, ceglany kościół, jako czwarty z kolei na tym miejscu (poprzedni drewniany strawił pożar), rozpoczęto budować w 1864, a zakończono w 1869. Wraz z parafią w Tłukomach tworzy od 1986 unię personalną kierowaną przez jednego proboszcza. Architektura Świątynia jest neoromańska. W ołtarzu głównym wisi obraz św. Jakuba Apostoła, zgodnie z wezwaniem świątyni. W bocznych ołtarzach obrazy przedstawiają Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny i Ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa. Do wyposażenia należy też zabytkowa chrzcielnica. Na ścianie zewnętrznej umieszczona jest tablica pamiątkowa ku czci księdza Wojciecha Całki (ur. 1 kwietnia 1896 we Wrześni). Pełnił on rolę miejscowego proboszcza od 20 marca 1929 do 11 listopada 1939, w którym to dniu został zamordowany przez niemieckich nazistów w obozie w Górce Klasztornej. Galeria Przypisy
Kościół św. Jakuba Apostoła w Sławianowie

Kościół pw. św. Jakuba Apostoła w Sławianowie – katolicki kościół parafialny znajdujący się w miejscowości Sławianowo (gmina Złotów), w pobliżu brzegu jeziora Sławianowskiego. Historia Pierwsze wzmianki o parafii sławianowskiej pochodzą z 1511. W 1617 zbudowano tu barokowy kościół z drewna modrzewiowego i dębowego (od 1621 siedziba parafii). W 1701 ksiądz Tomasz Barankiewicz (ówczesny proboszcz) wygrał znaczną sumę pieniędzy na wyścigach, z czego część przeznaczył na ołtarz z obrazem św. Barbary, wraz z sukienkami i zakup trzech dzwonów. W 1744 świątynia miała trzy wieże. W czasach, kiedy świątynię użytkowali protestanci (koniec XVIII wieku) kościół popadł w ruinę. Obecny jednonawowy, ryglowy obiekt ze zwężonym prezbiterium został wzniesiony w 1806 przez księdza Wojciecha Sucharskiego, a jego fundatorką była Marianna Guzowska – regentka nakielska. Dach pokryto łupkiem. Początkowo nosił wezwanie św. Barbary. W parafii zawsze dominowali Polacy. W okresie międzywojennym w co czwartą niedzielę msze odprawiane były w języku niemieckim, w pozostałe zaś po polsku. W latach 1984–1985 odbył się remont obiektu. W listopadzie 2006 został on zamknięty z powodów bezpieczeństwa (wichura naruszyła wówczas konstrukcję ryglową). Od 2008 do 2012 był znowu, w etapach, remontowany, a podczas tych działań odsłonięto dekorację kwiatową z 1806. Wyposażenie Wyposażenie jest głównie XVIII-wieczne. W ołtarzu głównym znajduje się obraz św. Jakuba Apostoła, a także stoją rzeźby św. Piotra i Pawła oraz Chrystusa Ukrzyżowanego. W ołtarzu południowym wisi obraz św. Barbary z 1706, a w północnym obraz Madonny z Dzieciątkiem z XVIII stulecia. Na belce tęczowej znajduje się barokowa Grupa Ukrzyżowania. Na ścianie posadowiono tablicę upamiętniającą mieszkańców parafii poległych w czasie I wojny światowej. Dzwony Do II wojny światowej na drewnianej dzwonnicy w sąsiedztwie kościoła wisiało pięć dzwonów: jeden (najmniejszy) z 1621 i cztery z XVIII oraz XIX wieku. W 1942 Niemcy zrabowali dzwony w celu ich przetopienia (pozostał jedynie najmniejszy). W 2000 odnaleziono jeden z dzwonów w parafii w Vaihingen. W 2005 dzwon ten powrócił do macierzystej dzwonnicy. Dzwon posiada napis "Sit nomen Domini benedictum me fecie Michael Wittwerk Gedani Anno 1715" (Niech będzie pochwalone Imię Pańskie – ulał mnie Michał Wittwerk w Gdańsku w 1715). Na korpusie dzwonu istnieje wizerunek Zmartwychwstałego Chrystusa z chorągiewką w ręku. Z drugiej strony jest obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Dzwon ma średnicę 73 cm i wysokość 58 cm. Sama, kryta dwuspadowym dachem drewniana dzwonnica, pochodzi z 1858. Otoczenie Przy kościele funkcjonuje cmentarz. Przy dzwonnicy wznosi się natomiast symboliczny grób urządzony w 1975, a poświęcony poległym za prawość, sprawiedliwość, wolność. Galeria Zobacz też kościół Chrystusa Króla w Kleszczynie – świątynia filialna Przypisy
Kościół św. Jadwigi Śląskiej i klasztor Franciszkanów w Złotoryi

Kościół świętej Jadwigi Śląskiej i klasztor Franciszkanów – zespół klasztorny należący do prowincji św. Jadwigi Zakonu Braci Mniejszych. Klasztor był wymieniany w 1258 roku, ale został zniszczony przez pożar w 1554 roku. Odbudowano go w latach 1555-1557. Następnie był kilkakrotnie restaurowany, wskutek czego zostały zatarły jego cechy stylowe. Świątynia została pierwotnie zbudowana w stylu gotyckim, następnie została przebudowana w stylu barokowym, zachowały się tylko mury i przypory prezbiterium przykryte barokową architekturą z połowy XVIII wieku. Na zewnątrz przy prezbiterium znajduje się interesująca, bogato rzeźbiona kapliczka słupowa pochodząca z końca XV wieku. Przypisy .
Kościół Chrystusa Króla w Kleszczynie

Kościół pw. Chrystusa Króla w Kleszczynie – katolicki kościół filialny znajdujący się w miejscowości Kleszczyna (gmina Złotów). Należy do parafii w Sławianowie. Historia Obiekt wybudowano w centrum wsi, w latach 1876–1879 dla miejscowych protestantów. W 1945 przejęli go katolicy. W 1980 i 1990 dobudowano do bryły murowane zakrystie. Architektura Obiekt kryty blachodachówką, wzniesiony z muru pruskiego (konstrukcja słupowo-ramowa). Prezbiterium jest w formie absydy (zamknięte trójbocznie). Wieża znajduje się od frontu i jest zwieńczona blaszaną wieżyczką z dachem namiotowym. Strop jest belkowany. Chór muzyczny zawiera prospekt organowy. Ołtarz główny (1877) pochodzi z kościoła parafialnego w Sławianowie. Witraże wykonano w 2001, a autorką była Małgorzata Iwańska. Przy kościele stoi drewniana dzwonnica w kształcie krosna z 1876. Pokryta jest dachem dwuspadowym. Wyposażenie Wyposażenie świątyni pochodzi z XVII i XVIII wieku. Przypisy
Kościół św. Mikołaja w Złotoryi

Kościół świętego Mikołaja – rzymskokatolicki kościół cmentarny należący do parafii św. Jadwigi Śląskiej. Jest to świątynia wybudowana poza obrębem średniowiecznych murów miejskich w 1. połowie XIV wieku, następnie została gruntownie przebudowana w XIX wieku. Kościół składa się z jednej nawy, jest budowlą murowaną wzniesioną z kamienia, posiadającą gotycką bryłę. W fasadzie zachodniej zachował się bogato rzeźbiony ostrołukowy portal kamienny, a na ścianach kilka nagrobków i epitafiów z XVII i XVIII wieku. Przypisy .
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Cieszkowie

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Zduny diecezji kaliskiej. Dawna świątynia istniała już w 1503 roku, natomiast obecny kościół w stylu barokowym został wybudowany z fundacji księżnej Katarzyny Agnieszki Ludwiki Sapieżyny około 1753 roku. Budowla była restaurowana w 1951 i 1957 roku. Świątynia jest jednonawowa i posiada centralną kopułę, elewację zachodnią z dwiema wieżami oraz półkoliste prezbiterium otoczone bliźniaczymi kaplicami. Sklepienia wnętrza spływają na gzymsy podtrzymywane przez kompozytowe pilastry. Bogate wyposażenie kościoła w stylu barokowo-rokokowym, powstało w połowie XVIII wieku. Rokokowy ołtarz główny i ołtarze boczne, z których najbardziej wartościowe są św. Józefa i św. Dominika, ambony, konfesjonał i liczne obrazy m.in. wotywny Matki Bożej Częstochowskiej. Na południowe emporze rokokowe epitafium fundatorki z 1779. W prezbiterium barokowa, kuta krata z 1720, barokowe świeczniki. Nad portalem kościoła herb Sapiehów. Od 1951 roku świątynią i parafią opiekują się Salezjanie. Przypisy .
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Goszczu

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Twardogóra diecezji kaliskiej. Pierwotna świątynia była wzmiankowana w 1291 roku. Obecna budowla, w stylu barokowym, została zbudowana około 1778 roku, następnie była restaurowana w 1960 roku. Jest to kościół murowany, posiadający jedną nawę oraz węższe, półkoliście zamknięte prezbiterium, i wieżę od strony zachodniej. Wnętrze świątyni jest nakryte sklepieniem kolebkowym z lunetami. Przypisy
Schlosskirche Goschütz

Die Schlosskirche Goschütz (polnisch Kościół pałacowy w Goszczu) ist eine ehemalige evangelische Kirche im heute polnischen Goszcz (Goschütz). Geschichte Um 1750 gab es in Goschütz eine kleine Hussitengemeinde, die ihren Gottesdienst auf Schloss Sakrau hielt. Sie löste sich aber auf, als der beabsichtigte Bau einer eigenen Kirche nicht zur Ausführung kam. Heinrich Leopold von Reichenbach (1705–1775) erhielt unter dem Datum Berlin, 6. November 1741 durch Friedrich II. die Erlaubnis zur Errichtung einer evangelischen Schlosskirche. Der erste lutherische Gottesdienst fand am 16. September 1742 in einem Saal des Schlosses statt, aber erst am 20. Oktober 1749 konnte die Schlosskirche geweiht werden. Zu dieser Kirche gehörten die Gemeinden Goschütz, Goschützhammer, Goschütz-Neudorf, Domaslawitz, Drungawe, Bunkai, Dobrsetz, Charlottental, Amaliental, Lassisken, Wedelsdorf, Sakrau, Muschlitz, Groß-Gahle, Klein-Gahle, Althammer. Sie gehörte zum Kirchenkreis Groß-Wartenberg in der Kirchenprovinz Schlesien der Evangelischen Kirche in Preußen. Die Kirche wurde vor 1939 renoviert, seit 1945 jedoch nicht mehr genutzt. Wertvolle Sarkophage wurden nach der polnischen Übernahme der Region geschändet und gestohlen. Derzeit wird die Kirche zum Zwecke einer neuen Nutzung restauriert. Lage Die Kirche befindet sich im Ortszentrum am ehemaligen Marktplatz und war früher durch einen Verbindungsbau mit dem Schlosskomplex verbunden. Bauwerk Der Bau steht im Geist des Barock mit einigen Anklängen des Rokoko und nimmt eine Zwischenstellung zwischen der österreichischen Tradition und der neuen preußisch-schlesischen Bautradition ein. Vor der Längsseite des Rechteckbaus steht ein dreiachsiger Eingangsbau, über dem sich der Glockenturm befindet. In den Rechteckgrundriss ist eine Pfeilerstellung mit vorgelagerten Pilastern eingefügt. Die Pilaster tragen eine ringsumlaufende ovale Empore, die mit Holzbalustrade versehen ist. In der Längsachse stoßen an den Hauptraum zwei rechteckige Anbauten an, die einerseits den Altar und andererseits die Orgel beherbergen. In der Kirche befindet sich auch die Familiengruft der Reichenbach. Weblinks Einzelnachweise
Kościół poewangelicki w Goszczu

Kościół poewangelicki – nieużytkowana świątynia protestancka znajdująca się we wsi Goszcz, w powiecie oleśnickim, w województwie dolnośląskim. Jest to budowla wzniesiona w stylu barokowym w latach 1743-1749, w 1945 roku została opuszczona. Świątynia jest murowana, wzniesiona na planie prostokąta, od strony zachodniej posiada wieżę. Nad głównym wejściem fronton w kształcie circulaire (kolistym) zawierający kartusz z herbami Henryka Leopolda von Reichenbacha (L) i Fryderyki Charlotty von Schönaich-Carolath (P). We wnętrzu znajdują się kondygnacje empor. Wnętrze nakrywa drewniane sklepienie pozorne. W 2015 rozpoczęto prace restauracyjne, a w 2019 zaczęły się tu odbywać spektakle teatralne. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół ewangelicki (dawniej dworski) - Evangelische Kirche na str. polska-org.pl
Kościół Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Skawinie

Kościół Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Skawinie – zabytkowy kościół parafialny pw. Świętych Apostołów Szymona i Tadeusza Judy, znajdujący się w Skawinie, w powiecie krakowskim. Kościół, cmentarz przykościelny, figura NMP z 1896 r. oraz ogrodzenie został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego. Historia Kościół ufundowany prawdopodobnie w czasie lokacji miasta przez Kazimierza Wielkiego w 1364 roku. Później był wielokrotnie przebudowywany. Obiekt zniszczony przez pożar w 1704 i 1815 roku. Architektura Murowany, orientowany, trójnawowy z wielobocznie zamkniętym prezbiterium. W latach 1937–1939 dobudowano boczne nawy. W końcu XIX w. nadbudowano według projektu Władysława Ekielskiego wieżę. Wyposażenie główny ołtarz późnobarokowy z początku XIX wieku; dwa ołtarze późnobarokowe z 1826 roku; chrzcielnica brązowa, barokowa, z początku XIX wieku; obrazy z XVII wieku: Zwiastowanie Pasterzom, Matka Boska Bolesna. Saints Simon and Jude church in Skawina Przypisy Bibliografia Bogusław Krasnowolski: Leksykon zabytków architektury Małopolski. Kraków: Arkady, 2013. ISBN 978-83-2134744-8.
Kościół św. Krzyża w Międzyborzu

Kościół świętego Krzyża – kościół filialny należący do Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Sycowie i Międzyborzu. Świątynia została wybudowana w 1839 roku w stylu neoklasycystycznym na planie krzyża greckiego na miejscu poprzedniej spalonej w 1836 roku. Kościół posiada wieżę zwieńczoną galeryjką z hełmem iglicowym. Pierwotnie we wnętrzu znajdowały się organy, ołtarz i ambona oraz dzwony. Obecnie w świątyni znajdują się: ołtarz ambonowy mieszczący obraz przedstawiający modlitwę Chrystusa na Górze Oliwnej, drewniana chrzcielnica ze sceną chrztu Chrystusa na pokrywie oraz prospekt organowy w stylu neoklasycystycznym. Przypisy
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Sycowie

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Syców diecezji kaliskiej. Historia Pierwotna świątynia została wybudowana w XIII wieku. Obecny kościół został wzniesiony w XV wieku i konsekrowano go w 1506 roku. Kościół jest murowany, orientowany, zbudowany z cegły. Świątynia posiada trzy nawy, jest kościołem halowym z zakończonym wielobocznie prostokątnym prezbiterium. Do wyposażenia kościoła należy kilka płyt nagrobnych pochodzących z XVI wieku, a także dwa ołtarze (główny barokowy, i z Pietą) dłuta Brunona Tschötschela. W południowym transepcie późnogotyckie sakramentarium, w północnym – gotycki krucyfiks, na ścianie zakrystii późnogotycki nagrobek Elżbiety Haugwitz z ok. 1502. Zworniki, wsporniki i drzwi do zakrystii z XV/XVI w. Późnorenesansowa chrzcielnica oraz w kaplicy nagrobek Naja Malzana, barokowa ambona. W 1905 roku świątynia została gruntownie przebudowana. Organy Organy wybudował w 1907 r. Józef Bach pod firmą Albert Spiegel według dyspozycji prof. Emila Bohna. Przy jego budowie wykorzystano część piszczałek z poprzednich organów, zbudowanych w 1840 roku przez Moritza Müllera z Wrocławia. Po wojnie instrument był remontowany przez nieznanego organmistrza. Podczas jednego z remontu we wnętrzu szafy organowej umieszczono dodatkowy nieduży miech pływakowy i wymieniono niektóre głosy. We wrześniu 2022 roku zakończyła się renowacja organów. Dyspozycja instrumentu: Przypisy
Heilige-Familie-Kirche (Cieszyn)

Die Heilige-Familie-Kirche (polnisch Kościół św. Jerzego w Cieszynie) in Cieszyn, Polen, ist eine katholische Kirche am Rand der Altstadt. Geschichte Die Kirche und das Kloster wurde im 19. Jahrhundert für die Barmherzigen Schwestern vom hl. Karl Borromäus im Stil der Neogotik erbaut. Das deutsche Generalmutterhaus der Borromäerinnen im damals deutschen Kloster Trebnitz errichtete sich diesen Konvent in Teschen, damals im cisleithanischen Herzogtum Ober- und Niederschlesien, als Ausweichquartier, um zwischen 1879 und 1889 dort dem antikatholischen Kulturkampf in Deutschland zu entgehen. Im Jahre 1886 entsandte das Generalmutterhaus aus Teschen Borromäerinnen, wie mit dem Palästinaverein der Katholiken Deutschlands vereinbart, zur Betreuung der Werke des Vereins in Jerusalem (Hospiz am Jaffator und Schmidt-Schule für Mädchen). Die Kirche entstand ursprünglich vor der Stadtmauer. Sie wird noch heute von dem Orden genutzt. Weblinks Kloster Literatur Teresa Małkowska-Holcerowa i Jan Samek (red.): Katalog zabytków sztuki w Polsce. Miasto Cieszyn i powiat cieszyński. T. IV, z. 3: Województwo katowickie. Warszawa: Instytut Sztuki PAN, 1974. Einzelnachweise
Kaplica Świętej Rodziny w Cieszynie

Kaplica Świętej Rodziny w Cieszynie – publiczna kaplica katolicka z 2 poł. XIX wieku na terenie zespołu klasztornego sióstr boromeuszek, przy ul. Wyższa Brama 1. Kaplica jest własnością Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza gałęzi mikołowskiej. Kapelanię zakładu opiekuńczo–leczniczego prowadzą franciszkanie z pobliskiego klasztoru Świętego Krzyża. Msze święte odprawiane są codziennie. Kaplica jest też kościołem szkolnym dla dziewcząt mieszkających w prowadzonej przez zakonnice bursie. Historia Boromeuszki przybyły do Cieszyna w 1876. Po zakupieniu kamienic przy Górnym Rynku, stopniowo rozbudowywano klasztor, który stał się siedzibą instytucji wychowawczych i edukacyjnych. Siostry wzniosły kaplicę na potrzeby szkół w latach 1877–1878. Autorem projektu był Antoni Jonkisch. Poświęcenia kaplicy dokonał 5 maja 1878 cieszyński wikariusz generalny Franciszek Śniegoń. Architektura i sztuka Kaplica jest jednonawowa. Pierwotnie posiadała trzy ołtarze. Po reformie soboru watykańskiego II pozostawiony został jedynie neogotycki drewniany ołtarz główny w zwężonym prezbiterium. Drewniane wyposażenie kaplicy wykonał stolarz Putze, który z siostrami osiadł w Cieszynie. W ołtarzu głównym znajdują się obrazy: Święta Rodzina, Św. Karol Boromeusz, Św. Jadwiga Śląska z końca XIX wieku, autorstwa Juliusa Heinischa. Na drzwiczkach tabernakulum znajduje się malowany motyw pelikana. W nastawie, po obu stronach miejsca na wystawienia umieszczono rzeźbione anioły podtrzymujące świeczniki. W 1912 w prezbiterium zainstalowano bogate w szczegóły witraże ze scenami Zwiastowania i Narodzenia Pańskiego. Sufit kaplicy zdobią drewniane kasetony z geometryczną ornamentyką. Zobacz też Kościół św. Krzyża w Cieszynie Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa Strona bursy
Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Twardogórze

Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego – rzymskokatolicki kościół pomocniczy należący do parafii Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w Twardogórze. Historia i architektura Jest to świątynia wzniesiona w 1869 roku jako rzymskokatolicki kościół parafialny. W 1965 roku wnętrze kościoła zostało wymalowane, natomiast w latach 1972-73 wyremontowane zostały elewacje zewnętrzne. W świątyni odbywa się całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu. Kościół został wybudowany z surowej cegły w stylu neogotyckim. Nazywany jest przez mieszkańców "małym". Organy Organy wybudowała firma Schlag & Söhne w 1903 roku jako opus 648. Prospekt jest neogotycki, jednosekcyjny, trójpolowy. W latach 1972-1973 oraz w 2008 roku instrument został wyremontowany. W organach zastosowano dmuchawę elektryczną, miech magazynowy. Mają wiatrownice stożkowe i pneumatyczną trakturę gry. Dyspozycja instrumentu: Galeria Przypisy
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Dusznikach-Zdroju

Kościół Matki Bożej Różańcowej – polskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu dolnośląskiego diecezji wrocławskiej Historia Świątynia została wzniesiona jako kościół ewangelicki szwedzkiego Związku Gustawa Adolfa, jako pierwszy kościół tego wyznania na Śląsku. Ufundował ją Riwotzky, który w 1844 roku kupił działkę przy obecnej ulicy Słowackiego. Budowa była prowadzona przez architekta Häuslera pod nadzorem królewskiego inspektora Opitza. W fundamentach został umieszczono słój z dwoma talarami i medalem pochodzącymi z berlińskiej wystawy przemysłowej z 1844 roku. Pierwotnie wieża posiadała płaskie nakrycie, które wykonał Reuner z Wrocławia. Budowa świątyni została ukończona w 1845 roku, natomiast w sierpniu 1846 roku na wieży zostały zamontowane dzwony. Wokół świątyni powstał cmentarz. W 1893 roku został ukończony dach hełmowy wieży. W 1892 roku wybudowano nową zakrystię, założono posadzkę, zamontowano ołtarz, ambonę i organy oraz powstał wystrój malarski wykonany przez Rogowskiego. Od 1946 roku kościół należy do Kościoła Polskokatolickiego w RP. Galeria Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 14: Góry Bystrzyckie i Orlickie. Warszawa; Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1992, ISBN 83-7005-340-8.
Kościół św. Mikołaja w Słaboszowie

Kościół św. Mikołaja w Słaboszowie – kościół parafii rzymskokatolickiej w Słaboszowie. W skład zabytkowego zespołu wpisanego do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego wchodzi: kościół, dzwonnica, cmentarz przykościelny, plebania, oraz dom sióstr zakonnych. Historia Kościół kamienno-ceglany, zbudowany w latach 1854–1876 w stylu neogotyckim według projektu Henryka Marconiego. Fundatorem był dziedzic Nieszkowa i Słaboszowa Józef Bzowski oraz jego żona Katarzyna z Wielogłowskich. Kościół konsekrował 2 lipca 1882 roku biskup Tomasz Kuliński. Architektura Kościół wybudowany na planie krzyża łacińskiego. Prezbiterium zamknięte trójbocznie. Więźba dachowa odkryta(zobacz), do wewnątrz. Tak ją opisał Antoni Walaszczyk, działacz PTTK: W ścianie szczytowej znajduje się kamienna sygnaturka. Wyposażenie wnętrza Wyposażenie w stylu gotyckim, późnobarokowym i rokokowym. ołtarz główny autorstwa Edwarda Stehlika wykonany z kamienia pińczowskiego z późnogotyckim antepedium z 1511 roku; chrzcielnica z białego marmuru. Plebania Budynek parterowy, o cechach wczesnego historyzmu, wybudowany po 1864 roku. Przypisy Bibliografia Antoni Walaszczyk: Informator Turystyczny Powiatu Miechowskiego. Kraków: Wydawnictwo Artystyczno - Graficzne, 1972. Bogusław Krasnowolski: Leksykon zabytków architekturyMałopolski. Kraków: Arkady, 2013. ISBN 978-83-2134744-8.
Kościół św. Pawła Apostoła w Boguszowie-Gorcach

Kościół świętego Pawła Apostoła – polskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu dolnośląskiego diecezji wrocławskiej. Znajduje się w dzielnicy Boguszów. Świątynia została zbudowana w latach 1900 - 1904. Zaprojektował ją bawarski architekt. Kościół posiada wieżę w kształcie ostrosłupa oraz modrzewiowy sufit. Witraże w świątyni zostały wykonane w 1902 roku przez znanego holenderskiego witrażystę Gustawa van de Treecka, serdecznego przyjaciela ówczesnego proboszcza Adolfa Tobiasza. Głównym witrażem w świątyni jest witraż przedstawiający Chrystusa Odkupiciela, natomiast na drugim jest przedstawiona Maryja. Po prawej stronie w prezbiterium na witrażu znajduje się św. Paweł Apostoł z mieczem i księgą - patron świątyni. Przypisy Linki zewnętrzne Boguszów-Gorce, ul. Mickiewicza Adama 2, kościół polskokatolicki św. Pawła Apostoła fotopolska.eu
Kościół poewangelicki w Boguszowie-Gorcach

Kościół poewangelicki – dawna świątynia protestancka znajdująca się w Boguszowie-Gorcach, w dzielnicy Boguszów. Świątynia została wybudowana około połowy XVIII wieku, na przełomie XVIII i XIX wieku została dobudowana wieża, w 1964 roku kościół był remontowany. Świątynia jest murowana, posiada jedna nawę oraz poligonalnie zakończone prezbiterium. Kościół był nakryty dachem mansardowym. Dawniej świątynia posiadała bogate wyposażenie wnętrza w stylu barokowym pochodzące z drugiej połowy XVIII wieku. Kościół obecnie nie jest zabezpieczony i popada w ruinę. Przypisy