Remontowa Shipbuilding

Remontowa Shipbuilding SA, dawniej Stocznia Północna – stocznia w Gdańsku, której podstawą działalności jest budowa małych i średnich statków. Wchodzi w skład grupy kapitałowej o nazwie Remontowa Holding. Do 2015 roku stocznia zbudowała około 1028 jednostek pływających. Na 2024, liczba wyprodukowanych jednostek pływających wynosi 1044, w tym 608 o przeznaczeniu militarnym. Dane finansowe stoczni: Historia Stocznia Północna powstała w czerwcu 1945 jako Stocznia nr 3 na terenach przedwojennej Gdańskiej Fabryki Wagonów DWF Danziger Waggonfabrik, a jej działalność ograniczała się do budowy i naprawy wagonów, tramwajów i małych statków. Po utworzeniu stolarni, stocznia zajęła się produkcją mebli okrętowych, a także na rynek cywilny. Zarządzeniem Ministra Żeglugi z 20 lutego 1950 przekształcono Zjednoczone Stocznie Polskie w Centralny Zarząd Przemysłu Okrętowego (CZPO), a oddziały ZSP – w cztery przedsiębiorstwa państwowe: Stocznia Gdańska, Stocznia Północna, Stocznia Gdyńska i Stocznia Szczecińska. Wówczas nadano nazwę Stocznia Północna im. Bohaterów Westerplatte. Od 1948 stocznia zaczęła specjalizować się w budowie kutrów rybackich (jako pierwsza seria MIR 20A) i produkcji stolarki okrętowej. W 1951 zakończono produkcję wagonów, przekazując oprzyrządowanie do Chorzowa. W 1955 rozpoczęła współpracę, trwającą do wczesnych lat 90 XX w., z marynarkami wojennymi Polski, ZSRR, Bułgarii, Jugosławii i NRD. W tym okresie budowano głównie okręty wojenne i jednostki specjalistyczne, przede wszystkim okręty desantowe, jednostki szkolne i kutry torpedowe. Jednocześnie produkowano specjalistyczne statki rybackie. Lata 90 XX w. przyniosły radykalną zmianę profilu, polegającą na przestawieniu się na produkcję kontenerowców dla Niemiec i Nigerii. W 1993 przekształcono Stocznię Północną z przedsiębiorstwa państwowego w spółkę akcyjną. W drugiej dekadzie lat 90 XX w. rozszerzono ofertę o budowę niewielkich promów osobowo-samochodowych i holowników. W 2003 głównym akcjonariuszem stała się Gdańska Stocznia „Remontowa” (później Remontowa Holding SA), na skutek czego stocznia weszła w skład Grupy Remontowa. W 2011 Stocznia Północna SA zmieniła firmę na Remontowa Shipbuilding SA. W 2018 stocznia realizowała zamówienia dla Marynarki Wojennej oraz armatorów prywatnych w zakresie budowy specjalistycznych statków górnictwa morskiego i zatrudniała ok. 850 osób. Możliwości techniczne Dwie boczne pochylnie zrzutowe: Cp 1A – maks. masa wodowanego statku 1500 t, dł. 88 m, szer. 13,5 m Cp 1B – maks. masa wodowanego statku 3150 t, dł. 125 m, szer. 18,6 m Nabrzeże o dł. 400 m z trzema żurawiami (dwoma Stotter & Pitt o udźwigu 26 t/17 m i jednym o udźwigu 25 t) Stanowisko do wodowania małych jednostek (do 300 t i dł. 30 m) Hale produkcyjne: Hala obróbki wstępnej Hala prefabrykacji sekcji Hala montażu bloków kadłuba Hala prefabrykacji sekcji Dwa stanowiska do prac malarskich (dł. 50 m) Tor (o dł. 200 m z dwoma dźwigami 80 t/21,5 m) do stykowania bloków kadłubów Przesuwnica do transportu bloków (o masie 450 t, dł. 27 m) na stanowisko stykowania Najważniejsze zbudowane konstrukcje 91 średnich okrętów desantowych projektów 770, 771, 773 i 776 dla Marynarki Wojennej i na eksport, głównie do ZSRR (typy te oznaczone zostały na Zachodzie – w kodzie NATO od nazwy stoczni jako typ ‘Polnocny’) seria okrętów desantowych projektu 775 dla ZSRR (w kodzie NATO typ ‘Ropucha’) 5 okrętów transportowo-minowych projektu 767 typu Lublin dla MW korweta ORP „Kaszub” dla MW 9 kutrów torpedowych projektu 664 i 663 o aluminiowej konstrukcji kadłuba 201 kutrów trałowych i sanitarnych projektu 361 28 trawlerów przetwórni typu B422 (Zvieroboy) z napędem spalinowo-elektrycznym, 23 z nich przystosowane do polowania na foki 10 seinerów typu B406 (Rodina) 5 trawlerów 3500 DWT (typ B400) 14 jednostek pożarniczych (typ B98) Uniwersalny kontenerowiec (typ B184) Europe Feeder – największy zbudowany w stoczni statek, którego zmodyfikowany projekt posłużył jako podstawa do zbudowania jednostek B172 i B184-II Promy samochodowo-pasażerskie (typy B590 i B593) Holownik B830 seria pływających stacji demagnetyzacyjnych projektu 130 dla ZSRR okręt dowodzenia sił obrony przeciwminowej (pierwotnie okręt logistyczny) ORP „Kontradmirał Xawery Czernicki” 3 okręty szkolne projektu 888 dla MW (OORP „Wodnik”, „Gryf”) i NRD 3 okręty ratownicze proj. 570 (typu Piast) dla MW (OORP „Piast” i „Lech”) i NRD („Otto von Guericke”) 16 okrętów hydrograficznych proj. 860 (w kodzie NATO ‘Samara’) dla ZSRR 32 okręty hydrograficzne proj. 861 (w kodzie NATO ‘Moma’) dla ZSRR, Jugosławii, Bułgarii i Marynarki Wojennej (ORP „Kopernik”) 18 okrętów hydrograficznych proj. 862 (w kodzie NATO ‘Yug’) dla ZSRR 2 okręty rozpoznawcze proj. 863 dla MW (OORP „Hydrograf” i „Nawigator”) 7 okrętów rozpoznawczych proj. 864 (w kodzie NATO ‘Vishnya’) dla ZSRR 15 okrętów hydrograficznych proj. 870 (w kodzie NATO ‘Kamenka’) dla ZSRR i NRD 18 okrętów hydrograficznych proj. 871 (w kodzie NATO ‘Biya’) dla ZSRR 24 okręty hydrograficzne proj. 872 (w kodzie NATO ‘Finik’) dla ZSRR i NRD 2 okręty hydrograficzne proj. 874 (w kodzie NATO ‘Modified Finik’) dla Marynarki Wojennej (OORP „Heweliusz” i „Arctowski”) seria 3 niszczycieli min projektu 258 dla Marynarki Wojennej (ORP „Kormoran” w służbie, „Albatros” w budowie i „Mewa” w budowie) seria 6 holowników projektu B860 dla MW żaglowiec szkolny projektu B103 dla Marynarki Wojennej Algierii 2 statki wielozadaniowe typu B618 dla polskich Urzędów Morskich w Gdyni i Szczecinie (SV „Zodiak” II, SV „Planeta” I) Zobacz też Eksplozja na statku w Stoczni Północnej Przypisy Bibliografia Piotr Janowski. 70 lat Remontowa Shipbuilding. „Morze, Statki i Okręty”. Nr 5-6/2015. XIX (157), maj-czerwiec 2015. Warszawa: Magnum X.