NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kielce Power Station

Kielce Power Station (Polish: Elektrociepłownia Kielce) is a coal-fired combined power and heat plant at Kielce, Poland. It went operational in 1987 and consists of one 140 MW unit, six 25 MW units and one 10 MW cogeneration unit. It is operated by PGE. The facility has two flue gas stacks, which are both equipped with telecommunication equipment, whereby the larger chimney, which is 213-metre (699 ft) tall with rooftop antennas (without it is 200-metre (660 ft) tall) is used for FM- and TV-broadcasting. The other chimney is 114-metre (374 ft) tall. See also List of tallest structures in Poland List of power stations in Poland References External links http://radiopolska.pl/wykaz/pokaz_lokalizacja.php?pid=238 http://www.sat-charts.eu/nadajnik,47KielceKominEC.html http://www.dvbtmap.eu/mapcoverage.html?chid=9668
Elektrociepłownia Kielce

Elektrociepłownia Kielce – elektrociepłownia znajdująca się w Kielcach przy ulicy Hubalczyków 30, w dzielnicy Skrzetle. Wchodzi w skład grupy kapitałowej PGE Polska Grupa Energetyczna i prowadzi samodzielną działalność gospodarczą. Moc elektryczna wynosi 18 MW, a moc cieplna 315 MW. Z komina Elektrociepłowni Kielce prowadzona jest transmisja radiowa oraz telewizyjna. 24 sierpnia 2021 roku podpisano umowę z SBB Energy, na mocy której pod koniec 2022 roku ma nastąpić zmiana paliwa zasilającego elektrociepłownię z węgla na gaz. Historia 1974 – ujęcie elektrociepłowni w planie rozwoju miasta Kielce 1986 – przygotowanie założeń techniczno-ekonomicznych 1987 – początek budowy elektrociepłowni 1992 – koniec I etapu budowy – przekazanie do eksploatacji kotła WP-140 z całą infrastrukturą 1995 – ukończenie budowy magistrali ciepłowniczej 2 × 600 MW i podłączenie do systemu części odbiorców z systemu "Czarnów" o mocy cieplnej 39 MW 1996 – wydzielenie spółki Elektrociepłownia Kielce z ZEORK S.A., w roku 1997 spółka z o.o., od 1998 spółka akcyjna 1999 – modernizacja urządzeń odpylających 2007 – budowa bloku kogeneracyjnego o mocy docelowej 10,5 MW i sprawności powyżej 80%, opartego na spalaniu biomasy, zakończona w grudniu 2008 roku inwestycja kosztowała około 90 milionów zł w tym 20,2 mln zł dofinansowania z funduszy unijnych i 5 mln zł z EkoFunduszu. Dane techniczne Elektrociepłownia Kielce wyposażona jest w: 1 kocioł WP-140 o mocy cieplnej 140 MW, 6 kotłów WR-25 o łącznej mocy cieplnej 175 MW. 1 blok kogeneracyjny o mocy 10,5 MW Elektrociepłownia posiada koncesję Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki: na wytwarzanie ciepła, na przesyłanie i dystrybucję ciepła, promesa koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej. Obecnie elektrociepłownia jest największym dostawcą energii cieplnej w Kielcach. Obiekt posiada 2 kominy: jeden o wysokości 213 metrów, który służy m.in. jako konstrukcja wsporcza pod anteny radiowo-telewizyjne i telefonii komórkowej, i drugi o wysokości 100 m. Zajmuje obszar 106 hektarów. Transmitowane programy Programy radiowe Programy telewizyjne – cyfrowe Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa EC Kielce. eckielce.pgegiek.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-09)]. Obiekt w bazie serwisu RadioPolska Obiekt w bazie Emitel. emi.emitel.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-11)]. Obiekt w bazie RSTV
ТЭЦ Кельце

ТЭЦ Кельце — теплоэлектроцентраль в одном из городов центральной Польши. В 1989—1990 годах в Кельцах была введена в эксплуатацию котельная, оснащенная двумя вугольными водогрейными котлами WP-140 мощностью по 140 МВт производства рацибужской компании «Rafako». Позже к ним добавили пять котлов WR 25 мощностью по 29 МВт. В 2009 году были запущены два паровых котла — угольный OR-50 и рассчитанный на сжигание биомассы OS20 (обоих изготовила «Rafako»). Первоначально они питали одну турбину мощностью 10 МВт, к которой через несколько лет добавили еще одну производства «Siemens» мощностью 6,5 МВт. По состоянию на конец 2010-х годов электрическая и тепловая мощности станции составляли 17,6 МВт и 315 МВт соответственно (в работе оставался только один котел WP-140). Для удаления продуктов сгорания построено несколько дымовых труб, самая высокая из которых имеет высоту 213 метров. Примечания
ТЕЦ Кельці

ТЕЦ Кельці — теплоелектроцентраль в однойменному місті в центральній Польщі. У 1989—1990 роках у Кельцях увели в експлуатацію котельню, обладнану двома вугільними водогрійними котлами WP-140 потужністю по 140 МВт виробництва рацибузької компанії «Rafako». Згодом до них додали п'ять котлів WR 25 потужністю по 29 МВт. У 2009 стали до ладу два парові котли — вугільний OR-50 і розрахований на спалювання біомаси OS20 (обидва виготовила «Rafako»). Первісно вони живили одну турбіну потужністю 10 МВт, до якої за кілька років додали ще одну виробництва «Siemens» потужністю 6,5 МВт. Станом на кінець 2010-х електрична й теплова потужності станції становили 17,6 МВт та 315 МВт відповідно (в роботі залишався лише один котел WP-140). Для видалення продуктів згоряння споруджено кілька димарів, найбільший з яких заввишки 213 метрів. Примітки
Kraśnik (Landgemeinde)

Die Gmina wiejska Krasnik ist eine Landgemeinde im Powiat Kraśnicki der Woiwodschaft Lublin in Polen, Sitz der Gemeinde ist die Kreisstadt Kraśnik, die jedoch der Landgemeinde nicht angehört. Die Landgemeinde hat eine Fläche von 105,36 km² und 7008 Einwohner (Stand 1. Januar 2024). Verwaltungsgeschichte Von 1975 bis 1998 gehörte die Gmina zur anders zugeschnittenen Woiwodschaft Lublin. Gliederung Zur Landgemeinde Krasnik gehören folgende 16 Schulzenämter: Weitere Orte der Landgemeinde sind: Weblinks Website der Landgemeinde (polnisch) Einzelnachweise
Gmina Kraśnik

Gmina Kraśnik is a rural gmina (administrative district) in Kraśnik County, Lublin Voivodeship, in eastern Poland. Its seat is the town of Kraśnik, although the town is not part of the territory of the gmina. The gmina covers an area of 105.36 square kilometres (40.68 sq mi), and as of 2006 its total population is 6,994 (7,387 in 2013). Villages Gmina Kraśnik contains the villages and settlements of Dąbrowa-Bór, Karpiówka, Kowalin, Lasy, Mikulin, Pasieka, Pasieka-Kolonia, Podlesie, Słodków Drugi, Słodków Pierwszy, Słodków Trzeci, Spławy Drugie, Spławy Pierwsze, Stróża, Stróża-Kolonia and Suchynia. Neighbouring gminas Gmina Kraśnik is bordered by the town of Kraśnik and by the gminas of Dzierzkowice, Szastarka, Trzydnik Duży, Urzędów, Wilkołaz and Zakrzówek. External links Gmina Kraśnik web page (in English) References Polish official population figures 2006
Kraśnik (gmina)

Kraśnik est une gmina rurale (gmina wiejska) de la powiat de Kraśnik, dans la Voïvodie de Lublin, dans l'est de la Pologne. Son siège administratif (chef-lieu) est la ville de Kraśnik, bien qu'elle ne fasse pas partie du territoire de la gmina, qui se situe à environ 52 kilomètres au sud-ouest de Lublin (capitale de la voïvodie). La gmina couvre une superficie de 105,36 km2 pour une population de 6 994 habitants en 2006. Histoire De 1975 à 1998, la gmina est attachée administrativement à l'ancienne voïvodie de Lublin. Depuis 1999, elle fait partie de la nouvelle voïvodie de Lublin. Géographie La gmina inclut les villages de: Gminy voisines La gmina de Kraśnik est voisine de: la ville de : Kraśnik et des gminy suivantes : Dzierzkowice Szastarka Trzydnik Duży Urzędów Wilkołaz Zakrzówek Structure du terrain D'après les données de 2002, la superficie de la commune de Kraśnik est de 105,36 kilomètres carrés, répartis comme telle : terres agricoles : 64% forêts : 31% La commune représente 10,48% de la superficie du powiat. Démographie Données du 30 juin 2004: Annexes Liens internes Liste des gminy de Lublin Références Chiffres de population officiels polonais 2006 Liens externes (pl) Site officiel de la gmina Portail de la Pologne
Kraśnik (comune rurale)

Kraśnik è un comune rurale polacco del distretto di Kraśnik, nel voivodato di Lublino.Ricopre una superficie di 105,36 km² e nel 2004 contava 6 997 abitanti. Il capoluogo è Kraśnik, che non fa parte del territorio ma costituisce un comune a sé. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kraśnik Collegamenti esterni Sito ufficiale, su krasnik.woi.lublin.pl.
Kraśnik (gemeente)

De gemeente Kraśnik is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Lublin, in powiat Kraśnicki. De zetel van de gemeente is in Kraśnik. Op 30 juni 2004 telde de gemeente 6997 inwoners. Oppervlakte gegevens In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Kraśnik 105,36 km², waarvan: agrarisch gebied: 64% bossen: 31% De gemeente beslaat 10,48% van de totale oppervlakte van de powiat. Demografie Stand op 30 juni 2004: In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1011,95 zł. Administratieve plaatsen (sołectwo) Dąbrowa-Bór, Karpiówka, Kowalin, Lasy, Mikulin, Pasieka, Pasieka-Kolonia, Podlesie, Słodków Pierwszy, Słodków Drugi, Słodków Trzeci, Spławy Pierwsze, Spławy Drugie, Stróża, Stróża-Kolonia, Suchynia. Aangrenzende gemeenten Dzierzkowice, Kraśnik, Szastarka, Trzydnik Duży, Urzędów, Wilkołaz, Zakrzówek
Kraśnik (gmina wiejska)

Kraśnik – gmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie kraśnickim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie lubelskim. Siedziba gminy to Kraśnik. Według danych z 30 czerwca 2004 gminę zamieszkiwało 6997 osób. Natomiast według danych z 31 grudnia 2019 roku gminę zamieszkiwały 7332 osoby. Historia Gmina wiejska Kraśnik powstała 1 stycznia 1973 w powiecie kraśnickim w województwie lubelskim w związku z reformą administracyjną kraju, która reaktywowała gminy w miejsce dotychczasowych gromad (które funkcjonowały w latach 1954–1972. W skład gminy weszło 20 sołectw (wiele z tych okalających Kraśnik w okrojonych granicach, jako że równocześnie zmieniły się drastycznie miasta Kraśnika, stanowiącego odrębną gminę miejską): Bojanówka — od granicy posesji nr 72 w kierunku północno-zachodnim do granicy ze Spławami (zasadnicza część Bojanówki pozostała w granicach Kraśnika), Dąbrowa (wyłączona z Kraśnika), Góry — z wyjątkiem terenów położonych między ulicą Śliską i drogą biegnącą od tej ulicy do kolonii Pasieka a granicą z Mikulinem (zasadnicza część Gór pozostała w granicach Kraśnika), Karpiówka, Kowalin, Lasy — do torów kolejowych (południowa część Lasów pozostała w granicach Kraśnika jako część Zarzecza Pierwszego), Mikulin (wyłączony z Kraśnika), Ośrodek Wyżnica (wyłączona z Kraśnika), Pasieka (wyłączona z Kraśnika), Pasieka-Kolonia (wyłączona z Kraśnika), Piaski — od strony południowo-zachodniej za torem kolejowym (zasadnicza część Piasków pozostała w granicach Kraśnika), Podlesie — tereny położone na północny zachód od drogi prowadzącej z ulicy Podleskiej do Gór i do ulicy Cegielnianej (północna część Podlesia pozostała w granicach Kraśnika), Słodków Drugi, Słodków Pierwszy, Słodków Trzeci, Spławy, Stróża, Stróża-Kolonia, Suchynia (wyłączona z Kraśnika), Zarzecze Drugie — do granicy od strony południowo-zachodniej do toru kolejowego (zasadnicza część Zarzecza Drugiego pozostała w granicach Kraśnika). Struktura powierzchni Według danych z roku 2002 gmina Kraśnik ma obszar 105,36 km², w tym: użytki rolne: 64% użytki leśne: 31% Gmina stanowi 10,48% powierzchni powiatu. Demografia Dane z 30 czerwca 2004: Dane z 31 grudnia 2007 Sołectwa Dąbrowa-Bór, Karpiówka, Kowalin, Lasy, Mikulin, Pasieka, Pasieka-Kolonia, Podlesie, Słodków Pierwszy, Słodków Drugi, Słodków Trzeci, Spławy Pierwsze, Spławy Drugie, Stróża, Stróża-Kolonia, Suchynia. Sąsiednie gminy Dzierzkowice, miasto Kraśnik (gm. miejska), Szastarka, Trzydnik Duży, Urzędów, Wilkołaz, Zakrzówek Zobacz też gmina Kraśnik Koszaliński. Przypisy
Comuna de Kraśnik

Kraśnik (polaco: Gmina Kraśnik) é uma gminy (comuna) na Polónia, na voivodia de Lublin e no condado de Kraśnicki. A sede do condado é a cidade de Kraśnik. De acordo com os censos de 2004, a comuna tem 6997 habitantes, com uma densidade 66,4 hab/km². Área Estende-se por uma área de 105,36 km², incluindo: área agricola: 64% área florestal: 31% Subdivisões Dąbrowa-Bór, Karpiówka, Kowalin, Lasy, Mikulin, Pasieka, Pasieka-Kolonia, Podlesie, Słodków Pierwszy, Słodków Drugi, Słodków Trzeci, Spławy Pierwsze, Spławy Drugie, Stróża, Stróża-Kolonia, Suchynia. Comunas vizinhas Dzierzkowice, Kraśnik, Szastarka, Trzydnik Duży, Urzędów, Wilkołaz, Zakrzówek Ligações externas Sítio Oficial Referências
Красник (гмина)

Красник (пол. Kraśnik) — сельская гмина (волость) в Польше, входит как административная единица в Красницкий повет, Люблинское воеводство. Население — 6997 человек (на 2004 год). Сельские округа Домброва-Бур Карпювка Ковалин Лясы Микулин Пасека Пасека-Колёня Подлесе Слодкув-Первши Слодкув-Други Слодкув-Тшеци Сплавы-Первше Сплавы-Друге Стружа Стружа-Колёня Сухыня Соседние гмины Гмина Дзежковице Красник Гмина Шастарка Гмина Тшидник-Дужы Гмина Ужендув Гмина Вильколаз Гмина Закшувек Ссылки Официальная страница
Красник (гміна)

Гміна Красник (пол. Gmina Kraśnik) — сільська гміна у східній Польщі. Належить до Красницького повіту Люблінського воєводства. Станом на 31 грудня 2011 у гміні проживало 7363 особи. Площа Згідно з даними за 2007 рік площа гміни становила 105.36 км², у тому числі: орні землі: 64.00% ліси: 31.00% Таким чином, площа гміни становить 10.48% площі повіту. Населення Станом на 31 грудня 2011: Сусідні гміни Гміна Красник межує з такими гмінами: Дзешковіце, Шастарка, Тшидник-Дужи, Ужендув, Вільколаз, Закшувек. Примітки
Park im. Marka Kotańskiego w Warszawie

Park im. Marka Kotańskiego – park w Warszawie znajdujący się w dzielnicy Włochy. Od 2010 roku w parku znajduje się sezonowe lodowisko. Lokalizacja Park znajduje się obok stacji kolejowej Warszawa Rakowiec oraz Alei Krakowskiej. Obiekty Na terenie parku znajdują się m.in. plac zabaw dwa boiska koszykarskie siłownia plenerowa wybieg dla psów boisko do siatkówki skatepark dwa boiska do piłki nożnej Przypisy
Cinema City Poznań Kinepolis

Cinema City Poznań Kinepolis – największe kino w Poznaniu (megapleks), znajdujące się w południowo-wschodniej części miasta przy ul. Bolesława Krzywoustego na Żegrzu w pobliżu Franowa, na obszarze osiedla administracyjnego Żegrze. Promuje się jako największe kino w Europie (pod względem powierzchni — 53,3 tys. m²). Budowę obiektu rozpoczęto i zakończono w 2001 roku. Historia Do stycznia 2007 występowało pod nazwą „Kinepolis Poznań” i było jedynym obiektem międzynarodowej sieci kin Kinepolis Group w Polsce. W styczniu 2007 Cinema City International BV (obecnie Regal Cineworld Group) podpisało umowę, na podstawie której wynajmuje 18 z 20 sal kinowych oraz przejęło majątek operacyjny poznańskiej spółki Kinepolis. Właścicielem nieruchomości nadal pozostaje belgijska firma Kinepolis Group. Od października 2007 w budynku ma swoją siedzibę Telewizja WTK. W wyniku remontu, który miał miejsce w wakacje 2025 roku 5 z 18 sal jako pierwsze w Polsce posiada specjalne rozkładane fotele Komfort. W pozostałych salach poza standardowymi fotelami znaleźć można nowe fotele Relaks z odchylanymi oparciami oraz podwójne Sofy Duet również z odchylanymi oparciami. Opis W obiekcie znajduje się 18 sal kinowych na łącznie prawie 6000 miejsc. Dwie największe liczą po 750 miejsc, najmniejsza 93. Sale są wyposażone w system dźwiękowy Dolby Digital Surround Ex, udogodnienia dla osób niepełnosprawnych oraz klimatyzację. Prócz sal kinowych w kompleksie mieszczą się bary, klub fitness, salon gier video oraz ścianka wspinaczkowa. Przed kinem znajduje się płatny parking na 1500 miejsc. Komunikacja miejska Bezpośredni dojazd do kina umożliwia linia autobusowa nr 181 relacji Rondo Rataje ↔ Krzywoustego. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Cinema City Poznań Kinepolis
Cathedral Basilica of the Assumption, Pelplin

The Cathedral Basilica of the Assumption (Polish: Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, German: Kloster Pelplin) is a Gothic cathedral located in Pelplin, Poland, one of the country's largest medieval churches. A former church of the Cistercian Pelplin Abbey, it is the seat of the Roman Catholic Diocese of Pelplin. It is listed as a Historic Monument of Poland. History The Pelplin Abbey was founded in 1258 by Sambor II, Duke of Pomerania, as "Samboria", and was a daughter house of the Cistercian Doberan Abbey. It was first located in Pogódki near Kościerzyna and re-located in 1276 to Pelplin. Following the Partitions of Poland, by decree of the Prussian government of 5 March 1823 the abbey was dissolved. Since 1824 the church has been the cathedral of the Roman Catholic Diocese of Chełmno, and after its dissolution in 1992, it became the seat of the Roman Catholic Diocese of Pelplin. Main building Work on the Brick Gothic building (length 80 m, height 26 m) began in 1289. The church was finished in 1323; additional work was completed in 1557. Currently, it is one of the largest church buildings in Poland. The cathedral is known as an impressive early example of Brick Gothic architecture. In Pelpin, the architecture has also been influenced by Cistercian tradition. Gallery References Bibliography Antoni, Michael, 1993: Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler, West- und Ostpreußen, pp. 469–473 (with plan). Munich and Berlin: Deutscher Kunstverlag. ISBN 3-422-03025-5 Binding, Günther, Untermann, Matthias, 2001: Kleine Kunstgeschichte der mittelalterlichen Ordensbaukunst in Deutschland, 3rd edn., p. 222 (with plan). Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft Darmstadt. No ISBN Dehio, Georg, 1922: Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler, Zweiter Band Nordostdeutschland, 2nd edn., pp 362 ff. (edited by Julius Kohte). Berlin: Ernst Wasmuth A.G. Faryna-Paszkiewicz, Hanna; Omilanowska, Małgorzata; Pasieczny, Robert, 2001: Atlas zabytków architektury w Polsce, p. 44. Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN. ISBN 83-01-13478-X Pasierb, Janusz, 1993: Der Pelpliner Dom, Pelplin Diözesanverlag. No ISBN Schneider, Ambrosius, 1986: Lexikale Übersicht der Männerklöster der Cistercienser im deutschen Sprach- und Kulturraum, in: Schneider, Ambrosius; Wienand, Adam; Bickel, Wolfgang; Coester, Ernst (eds.): Die Cistercienser, Geschichte – Geist – Kunst, 3rd edn., p. 683. Cologne: Wienand Verlag. ISBN 3-87909-132-3 External links (in Polish) Photos and history of Pelplin Cathedral
Catedral basílica de la Asunción de la Virgen María (Pelplin)

La Catedral Basílica de la Asunción de la Virgen María​ o simplemente Catedral de Pelplin y antes Abadía de Pelplin (en polaco: Bazylika Katedralna Wniebowzięcia NMP) es el nombre que recibe un edificio religioso afiliado a la Iglesia católica que se encuentra ubicado en la localidad de Pelplin​ en el país europeo de Polonia.​​ Fue declarada basílica en 1960. Pertenece a la diócesis de Pelplin. Se trata de iglesia de estilo gótico, originalmente un templo del monasterio del Císter hasta 1824 cuando se volvió la sede del obispo local. Fue situada primero en Pogódki (Pogutken), próximo a Kościerzyna (Berent), y reubicado en 1276 en Pelplin. El antiguo monasterio y parte de los edificios religiosos agrupados alrededor sobrevivieron gracias a la Catedral. El edificio es uno de los mayores templos de ladrillo de la arquitectura gótica en Polonia (El segundo después de la iglesia de Santa María en Gdansk ). Cuenta con una decoración rica de los siglos XV y XVIII, incluido un monumental altar, de 25 metros, una serie de altares laterales, un púlpito, y un órgano. Véase también Iglesia católica Catedral de la Asunción Referencias
Cathédrale de l'Assomption de Pelplin

La cathédrale de l'Assomption ou basilique cathédrale de l'Assomption-de-la-Bienheureuse-Vierge-Marie (en polonais : bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) est un édifice religieux catholique de rite latin situé à Pelplin. Figurant sur la liste des monuments historiques de Pologne depuis le 15 mai 2014, elle est la cathédrale du diocèse de Pelplin. Elle présente une riche décoration des XVe au XVIIIe siècles, notamment un retable absidial en bois doré de 1623/1624 qui est le plus grand de Pologne (25 m - à titre de comparaison, l'autel de Veit Stoss à la basilique Sainte-Marie de Cracovie mesure 13 m de haut). En Europe, seul celui de Tolède le surpasse avec 31,9 m. Elle est aussi composée de nombreux autels latéraux, d'un ensemble de stalles, d'une chaire et d'un orgue latéral. La cathédrale possède également un exemplaire rare (pas plus de 50 dans le monde) de la Bible de Gutenberg. Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des cathédrales de Pologne Liens externes Site officiel Ressources relatives aux beaux-arts : Biblissima Grove Art Online Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail de la Pologne Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme
Kluczewo Airfield

Kluczewo Airfield is a former Soviet airbase located in Kluczewo, a suburb of Stargard Szczeciński in Poland. Its concrete runway measured 2,500 by 60 m (8,200 by 200 ft), but it has been closed to air traffic since 1992. Today the area of the former base has been converted into an industrial park. The base was originally built by the Luftwaffe in 1935 and used as Fliegerhorst Klützow until early 1945 when it was overrun by the Red Army. Soviet air units were based there from 1948 to 1992. Over the years, the base was expanded, and a number of hardened aircraft shelters built. A small military townlet housing the airmen and their families was built nearby. The 239th Fighter Aviation Division was headquartered at the base from 1945 to 1992. The last flying unit stationed there was the 159th 'Novorossiysk' Guards Fighter Aviation Regiment flying Su-27 Flankers. After the Soviet forces left, the base was abandoned, and has fallen into ruin. In 1993 the airfield together with Kluczewo was included within the city limits of Stargard Szczeciński. In subsequent years the runway was used for auto shows from time to time. Around 2007 Bridgestone announced plans to build a large tire factory near the site. Construction began in June 2007. Since then the runway has been built over and is unlikely to be ever used again. In July 2007, Polish researchers from the Institute of Environmental Engineering[1] at Częstochowa University of Technology [2][3] undertook trials of bacteria based bioaugmentation and biostimulation to gain biodegradation of oil hydrocarbons and reduce soil contamination of the site. External links Photo gallery Description Kluczewo as Luftwaffe base
Kościół św. Stanisława Kostki w Karnicach

Kościół świętego Stanisława Kostki – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Trzebiatów archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej). Historia i architektura Świątynia została wzniesiona w 1493 roku z kamienia i cegły. Wnętrze budowli nakrywa drewniany, belkowany strop, który pokrywa polichromia – roślinny ornament. Nad wejściem do kościoła jest umieszczona empora chórowa podparta sześcioma kolumnami. Znajdują się na niej barokowe organy z XVII wieku, porównywalne do warsztatu prospektu organowego w katedrze w Kamieniu Pomorskim. W prezbiterium jest umieszczony dwukondygnacyjny, kolumnowy, barokowy ołtarz powstały w 1641 roku. W predelli można zobaczyć obraz przedstawiający scenę Ostatniej Wieczerzy, natomiast w pierwszej kondygnacji obraz Ukrzyżowania, z kolei w drugiej – Zmartwychwstania. Z lewej strony prezbiterium jest usytuowana przyścienna, barokowa ambona z baldachimem wykonana na początku XVIII wieku. Z prawej strony, na ścianie południowej, znajduje się figura patrona świątyni, św. Stanisława Kostki, który trzyma na rękach Dzieciątko Jezus. Święty jest ubrany w szatę jezuity. Obok jest umieszczony dwuczęściowy nagrobek wykonany z jasnoszarego marmuru Adolfa Karola von Karnitz z 1808 roku. Na ścianach budowli są powieszone portrety św. Jana Pawła II trzymającego ferulę, oraz obraz Matki Boskiej Częstochowskiej. Świątynia została poświęcona w dniu 3 czerwca 1946 roku. W otoczeniu kościoła znajdują się kaplica grobowa oraz nieczynny stary cmentarz. Przypisy