NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Cychrach

Kościół św. Stanisława Biskupa Męczennika w Cychrach – kościół parafialny parafii św. Stanisława Biskupa Męczennika w Cychrach. Opis Kościół orientowany, salowy z transeptem i półkolistą apsydą oraz szeroką wieżą przy szczycie zachodnim, nakrytą namiotowym hełmem. Wymiary 30,5 × 21,65 m, stara nawa 8,5 m; grubość muru 1,3 m, wieży 1,6 m. We wnętrzu kruchty zachowany uskokowy portal zamknięty łagodnym łukiem ostrym, po południowej stronie ślady półkoliście zamkniętego portalu. Do czasów współczesnych zachowały się także: romański korpus i apsyda z regularnej kostki granitowej, transept i podstawa wieży z nieregularnych głazów narzutowych, dwie górne kondygnacje wieży z cegły, otynkowane po 1838 r. Na uwagę zasługują: drewniany strop, empora chórowa z prospektem organowym, ławki z XIX w., empory boczne. Z wyposażenia zachowała się grupa rzeźb polichromowych ze sceny Ukrzyżowania (z lat 1510-1520, charakterystyczne dla mistrza z Barnkowa), dzwon z 1770 r. o średnicy 0,8 m wykonany przez ludwisarza Friedricha Gottholda Körnera we Frankfurcie nad Odrą, witraże według projektu Ireny Kisielewskiej z 1982 r. Godne uwagi są również dwa mosiężne świeczniki z początku XX w. wiszące w formie obręczy oraz neogotycka chrzcielnica z 2. poł. XIX w. Historia Wybudowany przed 1250 r. (na co wskazuje ślad portalu południowego o okrągłym łuku) prawdopodobnie z fundacji templariuszy. Z pierwotnego założenia pochodzą ściany zachodnia, południowa i północna. Był to kościół usytuowany na rzucie prostokąta, bez wieży. W XVI w. do części zachodniej dobudowano masyw wieżowy – w dolnej partii wykonany z głazów narzutowych, w górnych z cegieł. W 1758 r. podczas walk toczonych w bitwie pod Sarbinowem wieża niemal doszczętnie spłonęła, a budynek uległ częściowemu zniszczeniu. Od strony zachodniej w 1768 r. dobudowano czworoboczną wieżę, przebudowaną i otynkowaną w 1838 r. Od strony wschodniej w 1858 r. wzniesiono w stylu neogotyckim transept i prezbiterium z półkolistą apsydą, do budowy której wykorzystano granitowy materiał rozbiórkowy ze ściany wschodniej. Duży dzwon z 1883 r., o średnicy 0,92 m (ludwisarz Fr. Schilling, wytwórnia z Apoldy), został zabrany w czasie II wojny światowej; bogate archiwum kościelne zostało zniszczone przez zamieszkałe w budynku byłej pastorówki rodziny przesiedleńców ze wschodu, którym nakazano posprzątać budynek. Według relacji świadków, archiwum spalono na podwórzu posesji. Przypisy
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Koninie

Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Koninie - murowana świątynia rzymskokatolicka we wsi Konina w powiecie limanowskim, pełniąca od 2006 roku funkcję kościoła parafialnego miejscowej parafii. Historia Początkowo w 1988 planowano wybudować w Koninie salkę katechetyczną, w której można by uczyć miejscowe dzieci religii. Budowa ruszyła w 1990 roku. Kiedy jednak w 1992 spłonął zabytkowy kościół w Niedźwiedziu, zdecydowano o powstaniu w Koninie kaplicy dojazdowej, która miała być obsługiwana przez duszpasterzy z parafii w Niedźwiedziu. Kaplicę, wzniesioną według planu Elżbiety Kralczyńskiej, poświęcił 29 września 1992 biskup Kazimierz Nycz. Od 2006, kiedy erygowano we wsi samodzielną parafię, kaplica pełni funkcję kościoła parafialnego. Opis Kościół i otoczenie Kościół w Koninie to niewielka świątynia w stylu nowoczesnym, nakryta przez strome dachy siodłowe, z wysoką wieżą z sygnaturką, górującą od frontu. Po lewej stronie znajduje się wejście, a po prawej stoi figura patrona parafii - św. Stanisława, wykonana przez Zdzisława Kobielniaka. Na placu kościelnym stoi skromna drewniana kapliczka, w której umieszczono figurkę Matki Bożej Królowej Pokoju, przywiezioną z pielgrzymki do Medjugorie w 1999. Wnętrze Wnętrze świątyni jest nowoczesne a równocześnie proste i skromne. W ołtarzu głównym znajduje się obraz patrona kościoła św. Stanisława, wykonany przez Stanisława Ciężadlika. Pod nim umieszczono pozłacane tabernakulum, dzieło Wojciecha Gąsienicy Makowskiego. Po lewej stronie wisi obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W prezbterium umieszczono drewnianą chrzcielnicę. Większość pozostałych elementów wyposażenia kościoła, w tym stacje Drogi Krzyżowej i figury Najświętszego Serca Jezusowego i Serca Matki Bożej, wykonał Zdzisław Kobielniak. Bibliografia Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 272-276. ISBN 978-83-88383-43-4.
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Damasławku

Kościół Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika w Damasławku – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się we wsi Damasławek, w województwie wielkopolskim, przy ulicy Kościelnej. Budowla pierwotnie została wzniesiona dla niemieckiej gminy ewangelickiej, następnie została przekazana katolikom. Jest to świątynia jednonawowa, posiada czworokątną wieżę zakończoną ośmiokątną wieżyczką na dzwony i zwieńczoną baniastym dachem hełmowym z iglicą i krzyżem na szczycie. Została konsekrowana w dniu 25 listopada 1923 roku przez kardynała Edmunda Dalbora. We wnętrzu znajdują się: rokokowy ołtarz główny flankowany ozdobnymi kolumnami oraz balustrada, również z elementami rokokowymi. W oknach są umieszczone się witraże wykonane przez Stanisława Powalisza w 1978 roku. Linki zewnętrzne Informacje o świątyni Przypisy
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Krakowie (ul. Kantorowicka)

Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika – parafialny kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy XVII Wzgórza Krzesławickie przy ul. Kantorowickiej 122, w obszarze zabudowy Kantorowice. Historia Niewielka świątynia została wzniesiona w latach 1985–86. Konsekrowana przez arcybiskupa Kazimierza Nycza w 1988 roku. Projekt Budynek, projektu inż. Romana Łomnickiego, jest jednonawowy z naśladującymi nawy boczne, wąskimi przestrzeniami. Prosto zamknięte Prezbiterium, w ołtarzu głównym obraz P. Moskala Apoteoza św. Stanisława a nad nim Krucyfiks z XVII wieku. Fasada zamknięta trójkątnym szczytem, nad wejściem, w oknie znajduje się witraż św. Jadwiga. Przed kościołem na niewysokiej konstrukcji umieszczono dwa dzwony-sygnaturki. Bibliografia Encyklopedia Krakowa, Antoni HenrykA.H. Stachowski (red.), ElżbietaE. Adamczyk, Warszawa: PWN, 2000, ISBN 83-01-13325-2, OCLC 830213257 . Linki zewnętrzne AnnaA. Buszko AnnaA., Ewolucja myśli architektonicznej w sztuce sakralnej po reformach Soboru watykańskiego II na przykładzie Krakowa, rozprawa doktorska, Kraków: Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, 2006 [dostęp 2018-11-28] . Strona parafii. [dostęp 2011-05-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-01)].
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Solcu Kujawskim

Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Solcu Kujawskim – kościół parafialny w Solcu Kujawskim. Historia Kościół, jako budynek murowany, został wzniesiony w roku 1912. Zbudowano go na miejscu poprzedniego starego drewnianego kościoła parafialnego, którego wzniesiono na miejscu pierwszego parafialnego kościoła w 1736. Kościół drewniany został rozebrany w 1909, po czym wzniesiono na jego miejscu kościół murowany. W roku 1931 kościół był rozbudowywany czterokrotnie – dokonano tego troską ówczesnego proboszcza parafii - Jana Mąkowskiego (żył w latach 1878–1941, kierował parafią w latach 1921–1933; zginął 24 kwietnia 1941 w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen). Konsekracji kościoła dokonano 13 grudnia 1931. Zabytki ołtarz główny - 1633, styl barokowy krucyfiks - II poł. XVIII w., styl późnobarokowy anioł - XVII w., styl barokowy figura Jana Chrzciciela i dwa krucyfiksy - II poł. XIX w. kielich - XIX w. kustodia - XIX w. puszka - XIX w. monstrancja - XIX w. dzwon - 1601 Budynki przykościelne plebania – 1893 Dom Parafialny – 1910, rozbudowany w 1987 Zobacz też Kościół św. Stanisława biskupa i męczennika w Busku Przypisy Linki zewnętrzne http://www.stanislaw.e-netcafe.com
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Młyńczyskach

Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Młyńczyskach – murowana świątynia rzymskokatolicka w miejscowości Młyńczyska w powiecie limanowskim, będąca kościołem parafialnym miejscowej parafii. Historia Początkowo wierni parafii w Młyńczyskach gromadzili się w drewnianym kościele, jednak szybko okazał się on niewystarczający dla dynamicznie rozwijającej się społeczności. W latach 1982–1984 wzniesiono więc nową świątynię murowaną. 16 czerwca 1996 kościół został poświęcony przez biskupa Józefa Życińskiego. Architektura Kościół w Młyńczyskach jest przykładem nowoczesnej architektury sakralnej. Jego front zdobią ceremonialne schody, w których niszy umieszczono posąg Matki Bożej z Dzieciątkiem, oraz wysoka ostrosłupowa wieża, pełniąca funkcję dzwonnicy. Dach kościoła pokryty jest blachą. Wnętrze Pierwotnie wnętrze świątyni urządzono prosto – pomalowane zostało ono na biało i wykończone w drewnie. W ołtarzu głównym umieszczono wizerunek Oblicze Chrystusa Przemienionego, który otacza metalowa cierniowa korona. Z obu jego stron umieszczono kolejne obrazy: Święty Stanisław i uzdrowienie Piotrowina oraz Matka Boża Nieustającej Pomocy. W 2013 roku wnętrze kościoła wyremontowano. Zmianie uległ wygląd ołtarza – usunięto Oblicze Chrystusa Przemienionego, który został zastąpiony trzymetrową figurą Chrystusa Zmartwychwstałego. Obraz Matka Boża Nieustającej Pomocy został przeniesiony do nowego ołtarza bocznego w nawie głównej, a na jego miejscu umieszczono Matkę Bożą Siedmiu Boleści, pochodzącą z ołtarza głównego starego kościoła. Po drugiej stronie nawy umieszczono obraz Jezus Miłosierny. Na ścianach wiszą stacje Drogi Krzyżowej, zaprojektowane i wykonane przez miejscowego artystę Stanisława Tokarczyka, absolwenta szkoły artystycznej im. Antoniego Kenara w Zakopanem. Przypisy Bibliografia Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 202-204. ISBN 978-83-88383-43-4.
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Żydowie

Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Żydowie – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się we wsi Żydowo, w gminie Czerniejewo, w powiecie gnieźnieńskim. Historia Pierwszy kościół św. Stanisława ufundowali w 1515 właściciele miejscowości – Żydowscy. Samodzielna parafia w Żydowie istniała na pewno już w roku 1523. W 1754 na miejscu zaniedbanego kościoła wybudowano z inicjatywy Andrzeja Piotra Smoleńskiego, cześnika ciechanowskiego i jego żony Ludwiki Piekarskiej nową świątynię z muru pruskiego, która jednak spłonęła w 1811 roku. Istniejąca świątynia została wybudowana w 1845 z fundacji miejscowego dziedzica, Piotra Chełmickiego oraz Walentego Grzeszkiewicza, kanonika gnieźnieńskiego. W tym samym roku była konsekrowana przez biskupa gnieźnieńskiego, Anzelma Brodziszewskiego. Budynek reprezentuje styl późnoklasycystyczny. W 1920 roku kościół rozbudowano. W ołtarzu głównym wisi cudowny obraz Matki Bożej Gurowskiej, który został przeniesiony ze spalonego kościoła w Gurowie. Dzwony kościelne pochodzą z 1717 i 1773 roku. Wokół kościoła rosną 150-letnie (2011) lipy. W 1998 roku kościół wraz z cmentarzem został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych Narodowego Instytutu Dziedzictwa. Przypisy
Kościół św. Stanisława Biskupa w Boguszycach

Kościół pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa w Boguszycach w powiecie rawskim (województwo łódzkie) – ufundowany przez Wojciecha Boguskiego, wybudowany w roku 1558, drewniany, 3-nawowy, kryty gontem. Wnętrze kościoła pokryte jest renesansowymi polichromiami z wizerunkami Chrystusa i Ewangelistów (w prezbiterium) oraz m.in. alegoriami siedmiu grzechów głównych (na stropach naw). Ściany ozdobione są m.in. sceną nawrócenia św. Pawła oraz postaciami polskich biskupów: św. Wojciecha i św. Stanisława. Galeria Przypisy Bibliografia Bartłomiej Kaczorowski, Andrzej Opoka, Paweł Pierściński, Siergiej Tarasow, "Zabytki architektury polskiej", WSiP, Warszawa 1998, ISBN 978-83-02-10660-6 Linki zewnętrzne Strop z XVI w. kościoła w Boguszycach (1929) w bibliotece Polona
Kościół św. Stanisława we Wschowie

Kościół pw. św. Stanisława we Wschowie – rzymskokatolicki kościół parafialny we Wschowie, w województwie lubuskim. Należy do dekanatu Wschowa diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Historia Pierwsza wzmianka o istnieniu parafii we Wschowie pochodzi z dokumentu z 1326 roku, w którym miejscowy proboszcz Jordan pełnił rolę świadka. Sama parafia i kościół zapewne istniały już wcześniej. Budowla wielokrotnie została zniszczona podczas licznych pożarów Wschowy, między innymi w latach 1435 i 1529. Po drugim pożarze kościół został odbudowany, dzięki szczodrości i działaniom kanonika wrocławskiego Mateusza Lamprechta, urodzonego we Wschowie. Podczas reformacji, przez kilka lat, świątynia była używana przez protestantów. Zwrócili ją gminie katolickiej w 1604 roku. Po raz kolejny kościół obrócił się w zgliszcza w 1685 roku, a mała parafia katolicka nie mogła sobie poradzić z jego odbudowaniem. Ostatecznie, świątynia została odbudowana w latach 1720-1726 według projektu słynnego włoskiego architekta Pompeo Ferrariego. W takim stanie kościół zachował się do dziś. Jest to kościół bazylikowy o trzech nawach, reprezentujący styl barokowy, z elementami architektury gotyckiej. Wyposażenie wnętrza jest utrzymane w stylu barokowym i pochodzi z XVIII stulecia. Wyposażenie W ołtarzu głównym mieści się obraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, którego autorem jest zapewne Szymon Czechowicz. Na zachodniej elewacji nawy południowej znajduje się obraz z XVIII wieku przedstawiający panoramę Wschowy, z jej głównymi zabytkami architektury. W świątyni mieści się też tablica pamiątkowa ku czci księdza Józefa Rogalińskiego, miejscowego proboszcza w latach 1777-1787, który jest autorem pierwszego w Polsce podręcznika do fizyki. Przypisy
St. Stanislaus (Buk)

Die St.-Stanislaus-Kirche ist eine römisch-katholische Kirche in Buk in Polen. Geschichte Die schon 1257 erwähnte Kapelle in Buk wurde Ende des Jahrhunderts zu einer Kirche erweitert. Im Jahre 1426 erfolgte der Bau eines Gotteshauses im gotischen Stil. Die jetzige Kirche wurde in den Jahren 1838 bis 1846 nach dem Entwurf von Karl Friedrich Schinkel im klassizistischen Stil erbaut. Der gotische Vorgängerbau wurde gegen 1806 abgerissen, nachdem sein Turm zusammengebrochen war. Im Jahre 1899 renovierte man den Bau. Während der deutschen Besatzung Polens 1939–1945 nutzte man das Gotteshaus als Lager. In der Nacht vom 25. auf den 26. Januar 1945 setzten deutsche Soldaten die Kirche in Brand, und sie brannte fast völlig aus. Nach dem Krieg wurde die Kirche wiederaufgebaut. Bis Anfang 1990er Jahre befanden sich hier die Altäre, Bänke und Gemälde aus der Klosterkirche Woźniki. Nachdem auch die Klosterkirche Woźniki wiederaufgebaut wurde, gab man diese Ausstattung nach Woźniki zurück, und hier beschaffte man neue. Einzelnachweise Literatur Andreas Bernhard (Hrsg.): Karl Friedrich Schinkel. Führer zu seinen Bauten. Band II: Von Aachen über die Mark Brandenburg bis Sankt Petersburg. Deutscher Kunstverlag, München/Berlin 2008, ISBN 978-3-422-06812-4, S. 131 ff. Andrzej Kowalczyk: Buk. Zarys dziejów miasta. 1989, Poznań, Kantor Wydawniczy SAWW, ISBN 83-85066-00-4 (polnisch) Maurycy Kustra: Śladami przeszłości w Buku. Buk 2014, UMiG Buk, ISBN 978-83-924682-5-7 (polnisch) Weblinks
Kościół św. Stanisława Biskupa w Buku

Kościół Świętego Stanisława Biskupa w Buku – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w podpoznańskim Buku przy ulicy Mury. Wcześniejszy kościół, w stylu gotyckim istniał w tym miejscu aż do zawalenia się wieży w 1806, po którym go rozebrano. Istniejąca świątynia została wybudowana w stylu klasycystycznym w latach 1838–1846. Projekt powstał jeszcze w 1828 roku w pracowni niemieckiego architekta Karla Friedricha Schinkla i zachował się w oryginale w Kupferstichkabinett w Berlinie. Większość źródeł podaje Schinkla jako głównego autora, a niektóre wskazują na architekta Peipa jako wiodącego projektanta kościoła i współudział Schinkla, przy czym późniejsze źródła odrzucają ten pogląd i przypisują projekt Schinklowi. W 1899 kościół został odnowiony. Po wkroczeniu Niemców we wrześniu 1939 świątynię przeznaczono na magazyn umundurowania. W nocy z 25 na 26 stycznia 1945 kościół został spalony przez wycofujące się wojska niemieckie. Spłonął wówczas m.in. ołtarz z cudownym obrazem Matki Boskiej Literackiej. Po wojnie kościół odbudowano z wykorzystaniem murów zewnętrznych w latach 1946–1951 pod nadzorem architekta Rogera Sławskiego, a doszczętnie zniszczone wnętrze umeblowano w rokokowe (ok. 1775) wyposażenie sprowadzone z kościoła reformackiego Świętych Stygmatów św. Franciszka z Asyżu w Woźnikach. Witraże kompletowano od 1957 roku (cztery pierwsze wykonał Stanisław Powalisz).Polichromię wykonali T. i St. Szukałowie w latach 1965-1966. Na początku lat 90. XX wieku, po zwróceniu starego wyposażenia do Woźnik, kościół otrzymał nowe ołtarze: główny autorstwa Romana Czeskiego i boczne stolarzy Wąsowiczów. W głównym ołtarzu umieszczono obraz Matki Boskiej Bukowskiej Literackiej. który został namalowany po wojnie przez Eugenię Gogolewską. Dekretem ks. Abp Stanisława Gądeckiego z dnia 23 grudnia 2015 roku kościół otrzymał tytuł Diecezjalnego Sanktuarium Matki Bożej Bukowskiej Literackiej. W sąsiedztwie kościoła znajduje się plebania, wikariat, dom katolicki oraz m.in. nagrobek Władysława Niegolewskiego i tablice pamiątkowe. Przypisy Bibliografia Andrzej Kowalczyk: Buk. Zarys dziejów miasta. Poznań: Kantor Wydawniczy SAWW, 1989. ISBN 83-85066-00-45. Maurycy Kustra: Śladami przeszłości w Buku. Buk: UMiG Buk, 2014. ISBN 978-83-924682-5-7. Linki zewnętrzne Kościół św. Stanisława Biskupa (Kathol. Kirche) polska-org.pl
Kościół św. Stanisława Biskupa w Chotelku

Kościół pw. św. Stanisława Biskupa w Chotelku - jedyny zachowany na Kielecczyźnie obiektem XVI-wiecznego drewnianego budownictwa sakralnego. Został wzniesiony na planie prostokąta o wymiarach 12x7 metrów, bez wyodrębnionej zakrystii i prezbiterium, z zaznaczoną od wschodu trójboczną absydą. Dwuspadowy dach o konstrukcji nośnej z drewna modrzewiowego, ze szczytem od strony zachodniej, kryty jest gontem. W środkowej części kalenicy mieści się ażurowa, kryta miedzianą blachą wieżyczka z sygnaturką. Kruchta przylegająca od południa, dobudowana została w późniejszym okresie, już po wybudowaniu samego kościoła. Wewnątrz budowli zachowały się niektóre elementy z jego pierwotnego wystroju i wyposażenia. W środku kościoła znajduje się kamienna, gotycka kropielnica ipóźnorenesansowa ambona. Kościół posiada strop belkowy z zachowaną renesansową polichromią z XVI wieku, przedstawiającą kasetony z rozetami. Istnieją badania sugerujące, że strop ten może pochodzić z innej, starszej świątyni. Na ścianach dostrzec można niewyraźne ślady dawnych malarskich dekoracji i bardzo słabo widoczne krzyże konsekracyjne. W ołtarzu z drugiej połowy XVII w. mieści się obraz o charakterze barokowym przedstawiający św. Stanisława biskupa, patrona świątyni. Na zasuwie ołtarza – obraz przedstawiający Ukrzyżowanie z Matką Boską, św. Janem i klęczącą fundatorką kościoła, w stroju zakonnym, z herbem Siekierz i datą 1624 r. W kościele można było też oglądać najcenniejszy element jego starego wyposażenia – zachowany w dwóch elementach późnogotycki, drewniany tryptyk Męki Pańskiej, datowany na początek XVI wieku. Zachowana jego część centralna przedstawia Matkę Boską z Dzieciątkiem Jezus i św. Stanisława. Brakuje jednak jednej z desek, a wraz z nią namalowanej nań postaci. Lewe, zachowane skrzydło tryptyku, na awersie przedstawia Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie, na rewersie – Ukrzyżowanie i Opłakiwanie. Tryptyk został odnowiony. Nie zachował się żaden ślad po stojącej pierwotnie obok kościoła drewnianej dzwonnicy. Natomiast po ulokowanym obok świątyni cmentarzu grzebalnym pozostała jedyna pamiątka – eksponowana w kruchcie kościoła płyta nagrobna Anny z Gostyńskich Gniewoszowej z 1630 roku. W XXI w. ołtarz główny został przeniesiony na lewą stronę świątyni. Został on zastąpiony tryptykiem Męki Pańskiej, a przed nim umieszczono nowy, wolnostojący ołtarz. Przypisy Bibliografia Michał Jurecki, Ponidzie. W świętokrzyskim stepie, Wydawnictwo Bezdroża, wydanie III, Kraków 2007, ISBN 978-83-60506-94-3. Linki zewnętrzne Temple 3D: Kościół pw. św. Stanisława Biskupa | Chotelek Świątynia3D.pl: Kościół pw. św. Stanisława Biskupa w Choteleku - wnętrze - spacer 3D
Kościół św. Stanisława Biskupa w Dołhobrodach

Kościół św. Stanisława Biskupa w Dołhobrodach – katolicki kościół w Dołhobrodach, należący do parafii Podwyższenia Krzyża Pańskiego w tej samej miejscowości. Kościół został zbudowany w latach 1927-1932 na miejscu cerkwi Podwyższenia Krzyża Pańskiego. Reprezentuje styl eklektyczny. W wyposażeniu obiektu wyraźne są elementy barokowe: osiemnastowieczne rzeźby aniołów w ołtarzu głównym (przeniesione ze zburzonej cerkwi), monstrancja z połowy XIX w. Na wyposażeniu świątyni znajduje się ponadto osiemnastowieczny ornat wykonany w Lyonie oraz skrzynia na świece z ludowymi motywami dekoracyjnymi. W kościele znajduje się ołtarz główny a na nim obraz Matki Boskiej Częstochowskiej i jako zasłona obraz św. Stanisława Biskupa i męczennika, patrona parafii. Przypisy
Kościół św. Stanisława Biskupa w Lubaczowie

Kościół św. Stanisława Biskupa w Lubaczowie – eklektyczna świątynia rzymskokatolicka w Lubaczowie Historia Kościół parafialny św. Stanisława w Lubaczowie został wybudowany w latach 1898–1899 w miejscu wcześniejszej drewnianej fary miejskiej. W 1945 roku świątynia została podniesiona do godności prokatedry i w latach 1945–1991 była siedzibą administratora apostolskiego archidiecezji lwowskiej. W latach 1981–1987 do kościoła św. Stanisława dobudowano od strony prezbiterium postmodernistyczny kościół bł. Jakuba Strzemię, który w 1991 roku został podniesiony przez papieża Jana Pawła II do godności konkatedry diecezji zamojsko-lubaczowskiej. Kościół św. Stanisława w Lubaczowie pełni funkcję sanktuarium Matki Bożej Łaskawej. W latach 1974–1986 w ołtarzu głównym świątyni znajdował się obraz Matki Bożej Łaskawej z archikatedry lwowskiej, który aktualnie znajduje się w skarbcu katedry wawelskiej. Obecnie w lubaczowskim sanktuarium czczona jest wierna kopia tej ikony, koronowana papieskimi koronami. W ołtarzu bocznym kościoła umieszczony jest ponadto srebrny relikwiarz bł. Jakuba Strzemię, patrona rzymskokatolickiej archidiecezji lwowskiej i diecezji zamojsko-lubaczowskiej. Przypisy Linki zewnętrzne Konkatedra Lubaczów, Sanktuarium NMP Łaskawej Lwowskiej Konkatedra w Lubaczowie (strona archiwalna)
Kościół św. Stanisława Biskupa w Rydzynie

Kościół Świętego Stanisława Biskupa w Rydzynie – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Rydzynie, w powiecie leszczyńskim, w woj. wielkopolskim. Należy do dekanatu rydzyńskiego. Świątynia została zbudowana w 1751 roku na miejscu wcześniejszej z początku XV stulecia, zniszczonej w 1707 roku i świątyni drewnianej z 1716 roku. Kościół ufundował książę Aleksander Józef Sułkowski. Jest to dzieło Karola Marcina Frantza zamieszkałego w mieście architekta i budowniczego z Legnicy, który był pod wpływem Kiliána Ignáca Dientzenhofera z Pragi. Budowla reprezentuje architekturę późnobarokową. Jej bryła jest bogato ukształtowana, prawie całkowicie pozbawiona kątów prostych. Zachował się oryginalny wystrój wnętrza, częściowo zmieniony w latach 1785–1786 przez Ignacego Graffa, architekta księcia Augusta Sułkowskiego. Wejście główne ozdobione jest portalem z kartuszem herbowym Sulima Sułkowskich. Obszerna nawa w formie wydłużonego ośmiokąta pokryta jest płaską kopułą. Świątynia posiada sześć ołtarzy bocznych. Za ołtarzem głównym mieści się marmurowa gotycka płyta nagrobna Jana Rydzyńskiego (zmarłego 1423) z gotyckim napisem i półplastyczną postacią zmarłego, jeden z najstarszych w Wielkopolsce nagrobków rycerskich. Bibliografia Jerzy Kwiatek Polska. Urokliwy świat małych miasteczek. Sport i Turystyka – MUZA SA, Warszawa 2002 ISBN 83-7200-965-1 Franciszek Jaśkowiak Województwo poznańskie. Przewodnik. Wydawnictwo "Sport i Turystyka" 1967 Przypisy