NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Instytut Farmaceutyczny

Instytut Farmaceutyczny w Warszawie (IF) – państwowa jednostka badawczo-rozwojowa podlegająca Ministerstwu Gospodarki. Zakres działalności Instytutu Farmaceutycznego obejmuje prace badawczo-wdrożeniowe w dziedzinie nauk farmaceutycznych oraz produkcję leków gotowych i wybranych substancji aktywnych w skali od dziesiątek gramów do setek kilogramów. Historia Instytut Farmaceutyczny powstał w 1952 w wyniku podziału Głównego Instytutu Chemii Przemysłowej i utworzenia jednostek badawczych dla poszczególnych branż. W 1972 minister przemysłu chemicznego zadecydował o połączeniu IF z Instytutem Antybiotyków – powstał wówczas Instytut Przemysłu Farmaceutycznego. W 1981 z Instytutu Przemysłu Farmaceutycznego wydzielono dawny Instytut Antybiotyków. Zakres działalności Do zakresu działania Instytutu należy: prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych dotyczących: poszukiwania nowych oryginalnych substancji o spodziewanym działaniu leczniczym oraz rodzajów form farmaceutycznych; syntezy związków organicznych o spodziewanym działaniu leczniczym; technologii wytwarzania substancji i form farmaceutycznych, zarówno leków oryginalnych, jak i odtwórczych; metod farmakologicznych i toksykologicznych; metod analitycznych i opracowania związanych z nimi norm; przystosowanie wyników prowadzonych badań naukowych i prac rozwojowych do zastosowania w praktyce, w szczególności poprzez: prowadzenie prac projektowych i inżynierskich w celu opracowania nowych technologii; prowadzenie prac powiększania skali, walidacji i optymalizacji nowych technologii; upowszechnianie wyników prowadzonych badań naukowych i prac rozwojowych, w szczególności poprzez: informację naukowo-techniczną, w tym działalność biblioteczną w przedmiocie działania Instytutu; prowadzenie działalności normalizacyjnej i patentowej; prowadzenie działalności wydawniczej; organizowanie i uczestnictwo w seminariach i konferencjach naukowych. Zobacz też spis instytutów badawczych w Polsce Bibliografia Statut Instytutu Farmaceutycznego w Warszawie uchwalony w dniu 15 lutego 2008 r. przez Radę Naukową IF i zatwierdzony przez Ministra Gospodarki dnia 04 sierpnia 2008 r. 55 lat Instytutu Farmaceutycznego 1952-2007, ISBN 83-913085-3-7, Warszawa 2007 [1] Strona internetowa Instytutu Farmaceutycznego Linki zewnętrzne Instytut Farmaceutyczny w archiwalnej bazie instytucji naukowych portalu Nauka Polska (OPI).
Institute of Nuclear Physics of the Polish Academy of Sciences

The Henryk Niewodniczański Institute of Nuclear Physics Polish Academy of Sciences is a research center in the field of nuclear physics of the Polish Academy of Sciences, located in Kraków. It was founded in 1955 by Henryk Niewodniczański. In 1988 the institute was named after Niewodniczański. The co-founder of the Institute was Marian Mięsowicz. The institute conducts research in four main areas: Astrophysics and particle physics, Nuclear physics and strong interactions, Condensed matter (including nano-materials), Interdisciplinary and applied research, which involves applications of physics in medicine, biology, dosimetry, environmental protection, nuclear geophysics, radiochemistry, high-temperature plasma diagnostics, the study of complex systems, such as the human brain, econophysics or linguistics. See also Cosmic-Ray Extremely Distributed Observatory References
Instytut Fizyki Jądrowej im. Henryka Niewodniczańskiego Polskiej Akademii Nauk

Instytut Fizyki Jądrowej im. Henryka Niewodniczańskiego PAN – ośrodek badań z dziedziny fizyki jądrowej Polskiej Akademii Nauk, znajdujący się w Krakowie, w Bronowicach Wielkich (Dzielnica IV Prądnik Biały) przy ulicy Walerego Eliasza-Radzikowskiego 152. Został utworzony w roku 1955 dzięki staraniom prof. Henryka Niewodniczańskiego. W roku 1988 Instytutowi nadano imię prof. Henryka Niewodniczańskiego. Współtwórcą Instytutu w jego obecnym kształcie był prof. Marian Mięsowicz. Instytut prowadzi badania w czterech głównych kierunkach: w zakresie astrofizyki i fizyki cząstek elementarnych, w zakresie fizyki jądrowej i oddziaływań silnych, badania fazy skondensowanej materii, badania interdyscyplinarne i stosowane, w szczególności: fizyka medyczna, inżynieria nanomateriałów, geofizyka, radiochemia, dozymetria, biofizyka, biologia radiacyjna i środowiskowa oraz fizyka i ochrona środowiska i ekonofizyka. W latach 70. XX wieku uruchomiono w Instytucie pierwszy cyklotron. Obecnie w Instytucie działa cyklotron izochroniczny domowej konstrukcji AIC-144, który jako jedyny w Polsce oraz Europie Środkowo-Wschodniej umożliwia prowadzenie radioterapii protonowej nowotworów oka. Od roku 2012 działa również w instytucie izochroniczny cyklotron Proteus C-235 belgijskiej firmy Ion Beam Applications, przyspieszający protony do energii maksymalnej 230 MeV. Cyklotron ten umożliwia prowadzenie terapii protonowej nowotworów całego ciała. Oba cyklotrony działają w ramach będącego częścią instytutu Centrum Cyklotronowego "Bronowice". Prof. Agnieszka Zalewska z IFJ PAN pełniła w latach 2013–2015 funkcję Przewodniczącego Rady Europejskiej Organizacji Badań Jądrowych CERN w szwajcarskiej Genewie. Była ona pierwszym badaczem z Europy Środkowo-Wschodniej, a zarazem pierwszą kobietą na tym stanowisku. Przypisy Linki zewnętrzne Instytut Fizyki Jądrowej im. Henryka Niewodniczańskiego Polskiej Akademii Nauk w archiwalnej bazie instytucji naukowych portalu Nauka Polska (OPI).
Instytut Fizyki Polskiej Akademii Nauk

Instytut Fizyki Polskiej Akademii Nauk (IF PAN) – instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk Wydziału Nauk Matematycznych, Fizycznych i Chemicznych z siedzibą w Warszawie. Opis Instytut został utworzony w 1953 roku. Prowadzi badania naukowe w zakresie fizyki ciała stałego oraz fizyki atomowej i cząsteczkowej w ramach projektów naukowych finansowanych między innymi przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego i programy naukowe Unii Europejskiej. W ostatnich latach w IF PAN rozpoczęto badania w najnowszych dziedzinach fizyki takich jak spintronika, nanotechnologia i biofizyka. IF PAN prowadzi kształcenie na poziomie studiów doktoranckich w ramach Warszawskiej Szkoły Doktorskiej Nauk Ścisłych i BioMedycznych oraz współpracuje przy realizacji prac magisterskich i licencjackich z wieloma warszawskimi uczelniami wyższymi. Prowadzi działalność popularyzatorską w postaci wykładów i prezentacji dla uczniów szkól średnich; jest współorganizatorem Warszawskiego Festiwalu Nauki. W uznaniu za efektywność wykorzystania funduszy unijnych IF PAN otrzymał w 2001 roku nagrodę Kryształowej Brukselki, a w 2004 roku był do tej nagrody powtórnie nominowany. Struktura Struktura IF PAN w 2018 r.: Oddziały naukowe Fizyki Półprzewodników Fizyki Promieniowania i Spektroskopii Fizyki Magnetyzmu Fizyki i Technologii Nanostruktur Półprzewodników Szerokoprzerwowych Fizyki Teoretycznej Międzynarodowe Centrum Sprzężenia Magnetyzmu i Nadprzewodnictwa z Materią Topologiczną Laboratoria środowiskowe Badań Rentgenowskich i Elektronomikroskopowych Badań Kriogenicznych i Spintronicznych Fizyki i Wzrostu Kryształów Niskowymiarowych Fizyki Biologicznej również biblioteka naukowa Dyrektorzy Stefan Pieńkowski (1953) Leonard Sosnowski (1954–1966) Arkadiusz Piekara (1966-1967) Jerzy Kołodziejczak (1970–1981) Jerzy Prochorow (1982–1990) Henryk Szymczak (1991–1999) Robert Gałązka (1999–2003) Jacek Kossut (2003–2011) Leszek Sirko (2011–2015) Roman Puźniak (2016-2024) Leszek Sirko (od 2024) Pracownicy Przypisy Linki zewnętrzne Strona Międzynarodowego Studium Doktoranckiego Instytut Fizyki Polskiej Akademii Nauk w archiwalnej bazie instytucji naukowych portalu Nauka Polska (OPI).
Instytut Hematologii i Transfuzjologii

Instytut Hematologii i Transfuzjologii (IHiT) – instytut badawczy w Warszawie podległy Ministerstwu Zdrowia specjalizujący się w hematologii i transfuzjologii. Jednostka istnieje od 1951. Do 1992 nosiła nazwę Instytut Hematologii. Obecnie Instytut posiada dwie siedziby: główną na Ursynowie przy ul. Indiry Gandhi 14 (otwarta w 2006) oraz starą na Mokotowie przy ul. Chocimskiej 5. Historia Instytut Hematologii został utworzony w 1951. Postawiono przed nim zadanie zorganizowania nowoczesnej służby krwi – do tego czasu przetaczano ją bezpośrednio z krążenia biorcy do krążenia dawcy, rozszerzając dość ubogą ofertę PCK. Celem powstania Instytutu stał się także rozwój hematologii; miał on w imieniu Ministerstwa Zdrowia nadzorować merytorycznie rozwój transfuzjologii i hematologii w Polsce. W roku 1992 Instytut zmienił nazwę na Instytut Hematologii i Transfuzjologii, a od roku 2006 posiada nową główną siedzibę na Ursynowie, połączoną łącznikiem z Narodowym Instytutem Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie. Dyrektorzy Artur Hausman (1951–1953) Andrzej Trojanowski (1953–1964) Witold Janusz Rudowski (1964–1988) Sławomir Pawelski (1988–1991) Romuald Scharf (1991–1997) Lech Konopka (1997–2002) Krzysztof Warzocha (2002–2017) Ewa Lech-Marańda (od 2017) Przypisy Bibliografia Strona Instytutu (pol. • ang.)
Instytut Głuchoniemych

Instytut Głuchoniemych est une école pour sourds, située à Varsovie, en Pologne. Elle a été fondée le 23 octobre 1817 grâce à Jakubowi Falkowski. Histoire En 1941, pendant l'occupation de l'Allemagne nazie, le professeur de l'éducation physique Wieslaw Jablonski (Łuszczyc) a créé clandestinement un peloton des vingt élèves sourds. C'est la naissance de la résistance des sourds, Pluton Głuchoniemych AK. Et elle est dissoute en 2 octobre 1944 par sa reddition, la fin de l'Insurrection de Varsovie et aucun sourd est tué cette époque selon Edward Gora. Le 26 octobre 1944, les Allemands ont mis le feu au bâtiment de l'Institut. La reconstruction a été achevée en août 1948[réf. nécessaire]. Localisation L'Instytut Głuchoniemych se trouvait près de la place des Trois Croix (pl), au Śródmieście (« Centre-ville », en polonais), l'arrondissement centre de la ville de Varsovie. Galerie des photos Notes et références Liens internes Pluton Głuchoniemych AK Liens externes (pl) Site officiel Site officiel Portail de l’éducation Portail de la Pologne Portail de la culture sourde
Instytut Głuchoniemych w Warszawie

Instytut Głuchoniemych im. Jakuba Falkowskiego – placówka szkolno-wychowawcza dla dzieci i młodzieży z wadami słuchu i mowy założona w 1817 roku. Mieści się przy placu Trzech Krzyży 4/6 w Warszawie. Wniosła duży wkład do powstania i rozwoju polskiego języka migowego i edukacji osób głuchych. Historia Instytut Głuchoniemych powstał 23 października 1817 z inicjatywy ks. Jakuba Falkowskiego. Początkowo mieścił się na terenie Uniwersytetu Warszawskiego w Pałacu Kazimierzowskim, a w latach 1820–1827 w domu sióstr wizytek przy Krakowskim Przedmieściu. 26 kwietnia 1826 rozpoczęto wznoszenie siedziby Instytutu przy placu Trzech Krzyży. Budowę ukończono w roku 1827. Pierwotnie budynek miał dwie kondygnacje (środkowe skrzydło nadbudowano w 1873 roku). W 1842 przy Instytucie utworzono szkołę dla niewidomych a Instytut otrzymał nazwę „Instytut Głuchoniemych i Ociemniałych” używaną do 1962. Do budynku przylegał duży ogród. W latach 1867–1885 funkcję dyrektora instytucji pełnił Jan Papłoński, który wprowadził zmiany przyczyniające się do rozwoju tej instytucji. W 1865 za jego sprawą zrealizowano projekt założenia fermy, na której osoby głuche pochodzące ze wsi mogłyby szkolić się w pracy gospodarskiej. W 1919 powstało przedszkole dla dzieci głuchych, a w 1934 – zasadnicza szkoła zawodowa dla niesłyszących. Wychowankowie Instytutu otrzymywali wykształcenie zawodowe i ogólne. Wielokrotnie wykazywali postawę patriotyczną, biorąc udział w strajku szkolnym w 1905, a w 1944 29 głuchych walczyło w powstaniu warszawskim w składzie plutonu Głuchoniemych. W czasie powstania warszawskiego na dziedzińcu Instytutu urządzono cmentarz. 26 października 1944 Niemcy podpalili budynek. Odbudowę ukończono w sierpniu 1948. W 1983 Instytut otrzymał imię swojego założyciela – księdza Jakuba Falkowskiego. Ośrodek zapewnia edukację przedszkolną, podstawową, gimnazjalną i ponadgimnazjalną, a także nauczanie indywidualne. Wychowankowie korzystają z opieki logopedycznej, psychologicznej i pedagogicznej. Dla rodziców dzieci niesłyszących organizowane są kursy polskiego języka migowego. Dyrektorzy Jakub Falkowski (1817–1831) Wawrzyniec Wysocki (1831–1837) ks. Józefat Szczygielski (1837–1865) Jan Papłoński (1867–1885) ks. Teofil Jagodziński (1885–1887) Aleksander Manczarski (1915-1918) Władysław Jarecki (1918–1928) Stefan Łopatto (1929–1933) Edward Zawadzki (1933-1947) Wacław Tułodziecki (1948–1955) Otton Lipkowski (1960–1965) Tadeusz Adamiec (1991-2022) Bartosz Wilimborek (od 2022) Nauczyciele i wychowankowie Instytutu Jan Siestrzyński Janisław Królikowski Ludwik Kucharzewski Edmund Malinowski Feliks Pęczarski Wanda Tazbir Przypisy Bibliografia JózefJ. Sowa JózefJ., Pedagogika specjalna w zarysie, Rzeszów: Fosze, 1997, ISBN 83-86282-88-6, OCLC 749682385 . Linki zewnętrzne Strona internetowa Instytutu Ksiądz Jakub Falkowski i Instytut Głuchoniemych i Ociemniałych w Warszawie w:Tygodnik Ilustrowany 1860 nr 27 (31 marca 1860), s.235−237 [online], polona.pl [dostęp 2021-03-21] .
Instytut Higieny w Poznaniu

Instytut Higieny w Poznaniu – jeden z mniejszych gmachów reprezentacyjnych, zlokalizowanych na terenie Dzielnicy Cesarskiej w Poznaniu, z przeznaczeniem na pruski Instytut Higieny. Adres: ul. Wieniawskiego 3 (dawniej Königs Ring). Charakterystyka Pierwsza siedziba Instytutu (od 1899) mieściła się w obrębie Starego Miasta, przy ul. Wrocławskiej, jednak była zbyt ciasna na potrzeby tej instytucji. W 1912 została przeniesiona do zachodniej części Dzielnicy Cesarskiej, w której ulokowano kilka mniejszych budynków typu willowego (np. Niemiecki Bank Listów Zastawnych). W kontraście do neorenesansowego, okazałego gmachu Collegium Minus Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza (obok), Instytut Higieny zyskał dość proste, skromne, klasyczne formy. Projektantem obiektu był Fritz Teubner, a budowniczym Walther Bettenstaedt. Na tyłach zbudowano drugi, mniejszy budynek laboratorium epidemiologicznego. Obecnie gestorem budynku jest Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Obiekt sąsiaduje z gmachem NOT. Bibliografia Atlas architektury Poznania, JanuszJ. Pazder (red.), AleksandraA. Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 308, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366 . Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.232, ISBN 83-89525-07-0 MarcinM. Libicki MarcinM., Poznań – przewodnik, PiotrP. Libicki (ilustr.), Poznań: Wydawnictwo Gazeta Handlowa, 1997, s. 298-299, ISBN 83-902028-4-0, OCLC 69302402 . Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, s.296, ISBN 978-83-7445-018-8
Instytut Matki i Dziecka

Instytut Matki i Dziecka – placówka naukowo-badawcza znajdująca się przy ul. Kasprzaka 17a w Warszawie. Świadczy również usługi szpitalne i ambulatoryjne. Historia Instytut został utworzony w 1948 decyzją Ministra Zdrowia. Celem jego utworzenia była ochrona zdrowia matki i dziecka. Otwarcie placówki miało miejsce 5 sierpnia 1948. W 1951 ogłoszono statut Instytutu. W 1980 powstał logotyp Instytutu, autorstwa Karola Śliwki. Opis Instytut prowadzi działalność leczniczo-usługową, naukowo-badawczą, opiniodawczą, edukacyjną i szkoleniową. Jako jedyna placówka w Polsce wykonuje badania diagnostyczne rzadkich schorzeń genetycznych (np. zespół łamliwego chromosomu X). Bierze udział m.in. w opracowywaniu norm bezpieczeństwa dla wyrobów przeznaczonych dla dzieci. Wydaje po polsku i po angielsku kwartalnik „Medycyna Wieku Rozwojowego” („Developmental Period Medicine”). W jego skład wchodzi siedem klinik i 14 zakładów. Rocznie jego poradnie specjalistyczne przyjmują ponad 100 tys. pacjentów, zaś leczeniu szpitalnemu poddawanych jest 14 tys. dzieci. Współpracuje m.in. z miesięcznikiem „Twoje Dziecko”. Z inicjatywy instytutu powstała reklama społeczna „Poród”. W 2006 r. po raz pierwszy wziął udział w warszawskim Festiwalu Nauki. W 2013 roku Gazeta Wyborcza nagłośniła liczne przypadki nieprawidłowości w funkcjonowaniu instytutu, m.in. fikcyjne zatrudnianie specjalistów w celu spełnienia wymagań NFZ oraz preferowanie przez lekarzy tam zatrudnionych pacjentów kierowanych do swoich praktyk prywatnych kosztem pacjentów IMiD oczekujących w długich kolejkach. Dyrektor IMiD określił artykuł jako „całkowicie nieobiektywny i zawierający nieprawdziwe informacje”. Przy współpracy z IMiD rozwijana jest baza wiedzy dla rodziców, zawierająca m.in. zaopiniowane produkty. Przypisy
Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej

Das Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej – Państwowy Instytut Badawczy (kurz IMGW-PIB, deutsch Institut für Meteorologie und Wasserwirtschaft – Nationales Forschungsinstitut) ist eine polnische staatliche Verwaltungsbehörde, die die Aufgabe wahrnimmt, das Wetter, Wasser, Klima und die Umwelt zu beobachten und Prognosen zu erstellen. Die Arbeit des IMGW-PIB fußt auf den vier wissenschaftlichen Gebieten Meteorologie, Hydrologie, Ozeanografie und Klimatologie. Das Institut hat seinen Hauptsitz in Warschau, ul. Podleśna 61. Es hat regionale Prognosebüros für das Einzugsgebiet der Oder in Breslau, der polnischen Ostseeküste in Gdynia, der Weichsel in Krakau und der Warthe in Posen. Weblinks
Instytut Ochrony Środowiska

Instytut Ochrony Środowiska – Państwowy Instytut Badawczy – instytut naukowo-badawczy podległy ministrowi klimatu. Prowadzi badania w zakresie polityki i strategii oraz wszystkich podstawowych działów ochrony środowiska, publikuje kilka serii wydawnictw, ma zasobną bibliotekę specjalistyczną. Siedziba znajduje się w Warszawie. Podstawowym przedmiotem działania Instytutu jest opracowywanie naukowych i technicznych podstaw ochrony środowiska oraz polityki państwa w tym zakresie. Opracowywanie podstaw polityki ekologicznej państwa w skali krajowej i międzynarodowej wyróżnia IOŚ-PIB spośród innych jednostek badawczo-rozwojowych zajmujących się zagadnieniami ochrony środowiska. Ważnym przedmiotem działania IOŚ-PIB są kompleksowe badania środowiska, integrujące badania prowadzone w większości pól badawczych. Kierownictwo Marcin Stoczkiewicz – dyrektor Robert Jeszke – zastępca dyrektora Ilona Jędrasik – zastępca dyrektora Michał Żmihorski – zastępca dyrektora Monika Kujawa – zastępca dyrektora Historia Instytut Ochrony Środowiska powołany został Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska w dniu 1 kwietnia 1986 roku. W zasadzie było to reaktywowanie działalności Instytutu, który utworzono w 1973 roku, a w następnym roku wraz z trzema innymi instytutami: Gospodarki Komunalnej, Urbanistyki i Architektury oraz Gospodarki Mieszkaniowej włączono do nowo utworzonego Instytutu Kształtowania Środowiska. Jednocześnie z reaktywowaniem Instytutu Ochrony Środowiska Instytut Kształtowania Środowiska zakończył swoją działalność. Samodzielni pracownicy naukowi prof. dr hab. Barbara Gworek dr hab. Agnieszka Helena Pasztaleniec dr hab. Agnieszka Kolada Byli pracownicy dr hab. Grażyna Izabella Porębska prof. dr hab. Maciej Jerzy Sadowski dr hab. Feliks Jan Grądalski dr hab. Apolonia Ostrowska dr hab. Grażyna Wasiak doc. Wiesława Różycka prof. dr hab. inż. Maciej Nowicki Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna BIP Instytut Ochrony Środowiska Instytut Ochrony Środowiska w archiwalnej bazie instytucji naukowych portalu Nauka Polska (OPI).
Instytut Podstaw Informatyki Polskiej Akademii Nauk

Instytut Podstaw Informatyki PAN (IPI PAN) – instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, który prowadzi badania podstawowe i aplikacyjne oraz kształci kadry naukowe w dziedzinach takich jak: informatyka teoretyczna, sztuczna inteligencja, lingwistyka komputerowa. Instytut mieści się w Warszawie przy ul. Jana Kazimierza 5. Struktura Instytutu Zakład Teoretycznych Podstaw Informatyki Zespół Teorii Systemów Rozproszonych i Obliczeniowych Zespół Kryptografii Zakład Sztucznej Inteligencji Zespół Podstaw Sztucznej Inteligencji Zespół Analizy i Modelowania Statystycznego Zespół Biologii Obliczeniowej Zakład Modelowania Języka Zespół Lingwistyki Formalnej Zespół Inżynierii Lingwistycznej Tematyka badawcza Obecnie prowadzone badania koncentrują się na następujących obszarach nauki: matematyczne i logiczne aspekty systemów informatycznych rozproszone przetwarzanie informacji, systemy agentowe oraz nowe architektury komputerowe bazy danych, systemy rozproszone i inżynieria oprogramowania pozyskiwanie i reprezentacja wiedzy, wspomaganie procesów decyzyjnych komputerowe metody analizy danych i algorytmy niekonwencjonalne inżynieria lingwistyczna sztuczna inteligencja Współpraca Instytut bierze udział w licznych projektach badawczych finansowanych ze środków europejskich (m.in. CESAR, ATLAS, NEKST) i krajowych (m.in. SYNAT, CORE, CLARIN-PL). Kształcenie kadry naukowej Instytut w 2010-2015 IPI PAN brał udział w międzynarodowym programie doktoranckim International PhD Projects in Intelligent Computing. W latach 2011–2015 IPI PAN w partnerstwie z Instytutem Badań Systemowych PAN i Instytutem Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej PAN im. Macieja Nałęcza rozpoczął kształcenie w ramach Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich Technologie informacyjne: badania i ich interdyscyplinarne zastosowania. W 2019 roku z inicjatywy 7 placówek Naukowych powstała Szkoła Doktorska Instytutów PAN Technologii Informacyjnych i Biomedycznych (TIB PAN). Jednostki prowadzące: Instytut Podstawowych Problemów Techniki PAN (koordynator Szkoły), Instytut Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej im. M. Nałęcza PAN, Instytut Informatyki Teoretycznej i Stosowanej PAN, Instytut Badań Systemowych PAN, Instytut Podstaw Informatyki PAN, Instytut Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. M. Mossakowskiego PAN oraz jednostka współpracująca Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa – Państwowy Instytut Badawczy. Założeniem Szkoły jest interdyscyplinarne kształcenie doktorantów w obszarze informatyki technicznej i telekomunikacji, inżynierii biomedycznej oraz nauk medycznych, obejmujące m.in. sztuczną inteligencję i cyberbezpieczeństwo oraz nauki obliczeniowe w biologii i medycynie. Historia 6 lipca 1961 utworzono placówkę naukową pod nazwą Centrum Obliczeniowe PAN (CO PAN), przekształconą 30 listopada 1976 w IPI PAN. Pierwszym dyrektorem IPI PAN został Zenon Szoda. Przypisy Linki zewnętrzne Instytut Podstaw Informatyki Polskiej Akademii Nauk w archiwalnej bazie instytucji naukowych portalu Nauka Polska (OPI). Oficjalna strona Instytutu Utrzymywana przez Instytut strona Computational Linguistics in Poland
Instytut Psychiatrii i Neurologii

Instytut Psychiatrii i Neurologii – ośrodek naukowo-badawczy i kliniczny z siedzibą w Warszawie, zajmujący się prowadzeniem badań własnych w zakresie psychiatrii i neurologii oraz koordynowaniem ich w skali kraju, udzielaniem konsultacji organom państwowym w zakresie tych dziedzin oraz działalnością diagnostyczną i leczniczą. Prowadzi też działalność wydawniczą, szkolenia i studium doktoranckie. W skład instytutu wchodzą 23 kliniki i zakłady naukowe. Został utworzony w 1951 roku rozporządzeniem Rady Ministrów jako Instytut Psychoneurologiczny. Obecną nazwę nadano w roku 1986. Dyrektorzy Pierwszym dyrektorem Instytutu był Zygmunt Kuligowski. Kolejni dyrektorzy: 1973–1991: Stanisław Dąbrowski 1991–2002: Stanisław Pużyński 2002–2016: Danuta Ryglewicz 2016–2020: Janusz Heitzman 2020–2023 Halina Sienkiewicz-Jarosz. w 2023: Anna Depukat 2023–2024: Anna Mosiołek 2024–2026: Piotr Nowicki od 2026: Sylwia Szepelawa Pracownicy (m.in.) Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa