NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Q22

Q22 – kancelářský mrakodrap postavený v neomoderním stylu se nachází ve čtvrti Śródmieście ve Varšavě v Polsku, na křižovatce ulic Grzybowska a Jana Pavla II 22. Popis Budova vysoká 195 metrů byla postavena na místě hotelu Mercure Fryderyk Chopin, který byl uzavřen 15. prosince 2011 a ve stejném měsíci byl koupen polskou společností Echo Investment za 31 milionů eur. Hotel byl postaven v roce 1991 a zbořen v roce 2012. Při jeho demolici byly všechny materiály recyklovány, výsledkem bylo 1 500 tun oceli a 25 000 tun betonového kameniva. Administrativní budovu navrhlo studio APA Kuryłowicz & Associates ve spolupráci s Buro Happold Polska. Developerem stavby je polská společnost Echo Investment. Písmeno „Q“ v názvu kancelářské budovy je odkazem na strukturu křemenného krystalu (ang. quartz), ze kterého pochází architektonická inspirace, přičemž číslo „22“ je součástí adresy nemovitosti. Dodavatelem pláště budovy byla společnost Modzelewski & Rodek. Stavba byla zahájena v červnu 2013 a hodnota investice činí 500 milionů zlotých. Budova sdružuje několik programových prvků a nabízí 50 000 m2 efektivních kancelářských ploch, zasedací prostory, obchody, kavárnu, restauraci a další služby. Součástí budovy je také pětiúrovňové podzemní parkoviště. Stavba byla dokončena v říjnu 2014. Do užívání byla předána v červenci 2016. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Q22 na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Q22 na Wikimedia Commons Oficiální internetové stránky Budova v areálu studia Kuryłowicz & Associates
Q22

Das Q22 ist ein Büro-Hochhaus in der Warschauer Innenstadt. Die Baustelle befindet sich an der Kreuzung der Straßen Aleja Jana Pawła II und Ulica Grzybowska. Das hier vorher stehende Hotel Mercure („Fryderyk Chopin“), ein Accor-Hotel des Architekten Juliusz Rouby aus dem Jahr 1993, wurde 2012 abgerissen. Die Bauarbeiten zum Q22 wurden im Sommer 2013 begonnen. Entwicklungsgesellschaft des Neubaus ist die Kielcer Firma Echo Investment S.A. Die Architektur stammt teilweise noch vom 2011 verstorbenen Stefan Kuryłowicz und dessen Architekturbüro Kuryłowicz & Associates. Beteiligt ist ebenfalls die Firma Buro Happold Polska. Den 98,5 Millionen Złoty-Auftrag für den Rohbau erhielt das Unternehmen Modzelewski & Rodek. Das fertige Gebäude ist 155 Meter hoch (mit Antenne 195 Meter) und verfügt rund 50.000 Quadratmeter Bürofläche sowie 350 Parkplätze. Es hat fünf unterirdische und 42 oberirdische Stockwerke. Der Bauschutt des abgerissenen Vorgängergebäudes wurde nach Angaben von Echo Investment weitgehend wiederaufbereitet; auf diese Weise wurden 1.500 Tonnen Stahl und 25.000 Tonnen Betonzuschlag gewonnen. Nach Auskunft des Bauherrn steht der Buchstabe „Q“ im Gebäudenamen für „Qualität“ (von Design und Konstruktion) wie auch für „Quarz“, einen Kristall reiner und perfekter Struktur, an den das Design des neuen Gebäudes erinnern soll. Die Fertigstellung des auf rund 500 Millionen Złoty Baukosten veranschlagten Gebäudes wurde planmäßig im ersten Quartal 2016 erreicht. Siehe auch Liste der Hochhäuser in Warschau Einzelnachweise Weblinks Website zum Projekt (in Englisch, abgerufen am 12. Dezember 2013) Information zum Projekt auf der Website von Echo Investment S.A. (in Englisch, abgerufen am 12. Dezember 2013)
Q22 (building)

Q22 is a neomodern office skyscraper in Warsaw, Poland. The project was developed by the Polish real estate developer Echo Investment and designed by APA Kuryłowicz & Associates with collaboration of Buro Happold Polska. The building is 159 metres (522 ft) high and has 50,000 m2 (540,000 sq ft) rentable office space. It replaces the Mercure Fryderyk Chopin hotel that occupied this site between 1991 and 2012. Construction started in June 2013 and cleared the ground in October 2014. The building was opened in October 2016. Deloitte chose this building in late 2014 as its Polish headquarters. In 2023, Q22 became the first office building in the European Union to enable tenants and employees to access their corporate space with an employee badge using their Apple Wallet. In May 2023, Q22 was awarded a SmartScore certification for its technological improvements. See also List of tallest buildings in Poland References
Q22

Il Q22 è un grattacielo realizzato in stile neomoderno utilizzato per ospitare uffici e situato a Varsavia, in Polonia. Descrizione L'edificio, alto 195 metri, è stato costruito dalla società immobiliare polacca Echo Investment e progettato dallo studio d'architettura APA Kuryłowicz & Associates con la collaborazione di Buro Happold Polska. La struttura è stata realizzata nel sito dove prima vi era costruito l'hotel Mercure Fryderyk Chopin (costruito il 1991 e demolito il 2012). La costruzione è iniziata nel giugno 2013 ed è stata completata nell'ottobre 2014. L'edificio è stato inaugurato a ottobre 2016. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Q22 Collegamenti esterni (PL, EN) Sito ufficiale, su q22.com.pl. (EN) Q22, su Skyscraper Center.
Q22

Q22 – wieżowiec biurowy znajdujący się w dzielnicy Śródmieście w Warszawie, przy al. Jana Pawła II 22. Opis Budynek powstał w miejscu hotelu sieci Mercure Fryderyk Chopin, który zakończył swoją działalność 15 grudnia 2011 roku i został zakupiony przez spółkę Echo Investment w tym samym miesiącu za kwotę 31 milionów euro. Budynek hotelu został zburzony w 2012 roku. Podczas jego rozbiórki wszystkie materiały poddano recyklingowi, dzięki czemu uzyskano 1500 ton stali oraz 25 000 ton betonowego kruszywa. Biurowiec został zaprojektowany przez pracownię Kuryłowicz & Associates przy współpracy z polskim oddziałem Buro Happold. Deweloperem budynku jest polska firma Echo Investment. Litera „Q” w nazwie biurowca stanowi odniesienie do struktury kryształu kwarcu (ang. quartz), od której pochodzi inspiracja architektoniczna, natomiast liczba „22” jest częścią adresu nieruchomości. Budowa rozpoczęła się w czerwcu 2013 roku, wykonawcą stanu surowego budynku została firma Modzelewski & Rodek, a szacunkowa wartość to 500 milionów zł. Pod budynkiem zaplanowano 5-kondygnacyjny parking. Budynek został oddany do użytku w lipcu 2016. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa Budynek na stronach pracowni Kuryłowicz & Associates
Exdrob

Kutnowskie Zakłady Drobiarskie „EXDROB” S.A. – jeden z największych polskich producentów wyrobów drobiarskich; spółka akcyjna z siedzibą w Kutnie. Historia W 1948 roku w Kutnie przy ulicy Mickiewicza powstałą Tuczarnia i Ubojnia Drobiu oraz Zbiornica Jajczarsko Drobiarska. W roku 1957 firma zmienia nazwę na Przedsiębiorstwo Jajczarsko-Drobiarskie w Kutnie, a w roku 1964 na Zakład Jajczarsko Drobiarski w Kutnie. W latach 60. i 70. trwa modernizacja Zakładu powstają m.in. pawilon zamrażalniczy, budynek administracyjny i magazyn wyrobów gotowych. Rozbudowuje się wydział drobiarski i kotłownia parowa. W 1992 roku przedsiębiorstwo prywatyzuje się i przekształca w spółkę akcyjną pod nazwą Kutnowskie Zakłady Drobiarskie „EXDROB” S.A.. W roku 1993 powstają pierwsze sklepy i hurtownie firmowe. Lata 1994–1995 to okres modernizacji firmy. Oddane zostają budynek garmażu oraz chłodnia składowa, rozpoczyna się również komputeryzacja firmy. W 2019 roku zakład został przejęty przez spółkę CEDROB SA. Działalność Obecnie Kutnowskie Zakłady Drobiarskie zajmują się: produkcją piskląt kurzych i gęsich, hodowlą brojlerów, ubojem i przetwórstwem drobiu, produkcją wyrobów garmażeryjnych. Firma sprzedaje swoje produkty na terenie całej Polski i krajów Unii Europejskiej oraz eksportuje do Szwajcarii, Rosji i krajów Dalekiego Wschodu. Przypisy
Instytut Żywności i Żywienia

Instytut Żywności i Żywienia im. prof. dra med. Aleksandra Szczygła – istniejący w latach 1963–2020 instytut naukowo-badawczy zajmujący się wpływem żywności na zdrowie człowieka oraz wyznaczaniem polskich norm i zaleceń żywieniowych. Instytut został utworzony w 1963 roku uchwałą Rady Ministrów. W 1984 roku otrzymał imię prof. dra med. Aleksandra Szczygła, który przez wiele lat pełnił funkcję dyrektora Instytutu. Od lipca 1969 siedziba Instytutu znajdowała się przy ul. Powsińskiej 61/63 w Warszawie. Z dniem 1 lutego 2020 na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z 21 stycznia 2020 nastąpiło połączenie Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny oraz Instytutu Żywności i Żywienia, tym samym IŻŻ został włączony w struktury NIZP-PZH, który jest prawnym spadkobiercą Instytutu. Działalność naukowo-badawcza Badania prowadzone w Instytucie dotyczyły m.in.: czynników ryzyka otyłości i innych chorób dieto-zależnych oraz ich prewencji i leczenia, genomiki żywienia czyli zależności między posiadaniem pewnych wariantów genów a podatnością na wystąpienie określonych chorób dieto-zależnych, tendencji w sposobie żywienia się Polaków i ich uwarunkowań społeczno-ekonomicznych, wartości odżywczej i bezpieczeństwa żywności oraz suplementów diety. Instytut współpracował m.in. z Europejską Radą Informacji o Żywności (EUFIC), a także w ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy. Organizował również konferencje naukowe poświęcone roli diety i aktywności fizycznej w zapobieganiu otyłości i chorób dieto-zależnych. Przypisy Linki zewnętrzne Instytut Żywności i Żywienia
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Strachocinie

Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Strachocinie – neogotycki kościół w Strachocinie, sanktuarium św. Andrzeja Boboli. W świątyni funkcjonuje parafia św. Katarzyny w ramach Dekanatu Jaćmierz. Architektura Autorem projektu świątyni był inż. Wilhelm Szomek z Sanoka. Budowniczym był ówczesny proboszcz parafii ks. Józef Data. Kamień węgielny pod budowę murowanego kościoła położył w 1899 ks. bp Jakub Glazer. Kościół został wybudowany w 1900. Budynek został wzniesiony z cegły i kamienia. Kościół został poświęcony 25 listopada 1903 przez kanonika sanockiego ks. Bronisława Stasickiego, a konsekrowany 2 czerwca 1912 przez biskupa Karola Józefa Fischera. W świątyni znajdują się witraże wykonane przez Stanisława Gabriela Żeleńskiego w 1903. Obok kościoła nowo wybudowany klasztor Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rycerstwa Niepokalanej im. św. Maksymiliana Kolbego i dom pielgrzyma. Przy kościele znajduje się: dzwonnica z trzema dzwonami (noszą imiona: „św. Andrzej Bobola”, „św. Maksymilian” wykonane przez Felczyńskich w Przemyśla z 1987 i trzeci pod imionami „św. Józef i św. Antoni” z 1987), pomnik z figurą św. Andrzeja Boboli z 1964, ustanowiony 10 maja 1997 jako dar ojców Jezuitów Prowincji Warszawskiej, figura Chrystusa Króla Wszechświata z 2000. W 1591 urodził się w Strachocinie Andrzej Bobola, święty kościoła katolickiego, od 2002 patron Polski. Od końca lat 80. XX wieku kościół w Strachocinie jest ośrodkiem kultu Świętego Andrzeja. 19 marca 2007 metropolita przemyski ks. abp Józef Michalik ustanowił kościół sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Strachocinie. Tablice pamiątkowe i epitafia Tablica pamiątkowa ustanowiona 3 września 1995 na fasadzie frontowej po prawej stronie, honorująca pochodzących ze wsi poległych i zamordowanych w latach 1914-1945. Wśród nich są ofiary zbrodni katyńskiej, porucznicy Wojska Polskiego Józef Dąbrowski i Józef Kucharski. Inicjatorem ustanowienia tablicy był kpt. Marian Jarosz. Tablica pamiątkowa upamiętniająca ustanowienie Sanktuarium św. Andrzeja Boboli, umieszczona na fasadzie frontowej po lewej stronie. Tablica pamiątkowa upamiętniająca czterech mieszkańców wsi, którzy 4 listopada 1944 oddali życie za sprawę kościoła, ustanowiona w 50. rocznicę wydarzeń i umieszczona w przedsionku świątyni. Epitafium upamiętniające ks. Józefa Datę (1840-1912), budowniczego kościoła i proboszcza parafii, umieszczone w przedsionku świątyni. Epitafium upamiętniające ks. Józefa Winnickiego (1885-1969), który przyczynił się do wyposażenia wnętrza kościoła, umieszczone w przedsionku świątyni. Tablica pamiątkowa upamiętniająca Jana Pawła II, ustanowiona 22 października 2011 i umieszczona w lewej nawie świątyni. Epitafium upamiętniające Józefa Giebułtowskiego z Kozigłów (zm. 1803), umieszczone w lewej nawie świątyni. Przypisy Bibliografia Historia kościoła na oficjalnej stronie parafii
Hala Sportowo-Widowiskowa Gdynia

Die Hala Sportowo-Widowiskowa Gdynia (deutsch Sport- und Veranstaltungshalle Gdynia, durch Sponsoringvertrag offiziell Polsat Plus Arena Gdynia) ist eine Mehrzweckhalle in der nordpolnischen Stadt Gdynia, Woiwodschaft Pommern. Die Hauptnutzer sind die Männermannschaft des Basketballclubs Arka Gdynia (Polnische Basketball-Liga) und der Frauenmannschaft VBW Gdynia (Polnische Frauen-Basketball-Liga) sowie der Frauen-Handballmannschaft SPR Gdynia (Polnische Frauen-Handball-Liga). Die Kapazität beläuft sich auf 4.334 Zuschauer. Sie liegt unweit nördlich des städtischen Stadions. Geschichte Die Errichtung der Halle begann Mitte 2004 und am 23. Juli des Jahres war die Grundsteinlegung. Die Fertigstellung war für den Jahreswechsel 2005/06 vorgesehen. Nach auftretenden Mängeln (Fehler bei der Berechnung der Baustatik und möglicher Einsturzgefahr) in den Planungen wurde der Bau unterbrochen und im April 2008 fortgesetzt. Zum Ende des Jahres am 22. Dezember konnte die Arena feierlich eröffnet werden. Die anfänglich veranschlagten Baukosten von 45 Mio. Złoty verdoppelten sich fast auf 86 Mio. Złoty. Die Veranstaltungsstätte ist größtenteils von einem begrünten Wall umgeben. Über das Dach zieht sich ein Streifen aus Glas-Elementen; er lässt Tageslicht in die Halle. In der Halle stehen u. a. Umkleidekabinen für Spieler, Trainer, Schiedsrichter und auftretende Künstler zur Verfügung. Des Weiteren medizinische Räume, ein Fitnessstudio, eine Sauna sowie ein Restaurant, ein Pressezentrum und Konferenzräume. Die Halle wird mit einer Beleuchtungsstärke von 2.800 Lux ausgeleuchtet; dies ermöglicht Übertragungen im hochauflösenden Fernsehen. Vor der Halle stehen 450 Autoparkplätze und 10 Busstellplätze bereit. Das erste Sportereignis in dem Neubau war ein Basketballspiel der EuroLeague Women zwischen Lotos Gdynia und Fenerbahçe Istanbul am 30. Januar 2009. Die Halle erfüllt die Anforderungen des Basketball-Weltverbandes FIBA. Neben den Spielen der drei Heimmannschaften Asseco Prokom Gdynia, Lotos Gdynia und Łączpol Gdynia finden Volleyballspiele der polnischen Frauennationalmannschaft, Handballspiele (u. a. Frauen-Länderspiele), Kickbox-Veranstaltungen (Beast of the East 2009 und 2010), Boxen und Konzerte und Unterhaltungsveranstaltungen (z. B. The Sweet, Slade, Smokie, Lord of the Dance, Electric Light Orchestra, Disney-Konzert) statt. Seit August 2022 trägt die Halle den Sponsoringnamen Polsat Plus Arena Gdynia, nach der aus dem polnischen Fernsehsender Polsat und dem polnischen Mobilfunkanbierter Plus bestehenden Polsat Plus Group. Der Vertrag läuft über vier Jahre und die Stadt erhält dafür fast zehn Millionen Złoty. Das Stadion Gdańsk in Danzig trägt seit 2021 den Sponsoringnamen Polsat Plus Arena Gdańsk. Galerie Weblinks hswgdynia.pl: Website der Halle (polnisch) gdynia.pl: Die Halle auf der Website der Stadt Gdynia (polnisch) Einzelnachweise
Gdynia Arena

Gdynia Arena (known in Poland as Hala Sportowo-Widowiskowa Gdynia and for sponsorship reasons as the Polsat Plus Arena Gdynia since August 2022) is an indoor arena that is located in Gdynia, Poland. It is the home of the professional Euroleague Basketball club Arka Gdynia. The arena opened on December 22, 2008, and it has a seating capacity of 5,500 for basketball games. The arena hosted the final draw of the 2019 FIFA U-20 World Cup. From 21 May 2021, the stadium is called Polsat Plus Arena Gdynia. The city's contract with the media and telecommunications companies Polsat and Plus was concluded for four years. See also List of indoor arenas in Poland Sport in Poland References External links Official Website (in Polish)
Hala Sportowo-Widowiskowa Gdynia

La Hala Sportowo-Widowiskowa Gdynia est une salle omnisports située à Gdynia en Pologne. Sa capacité est de 4 334 places. Histoire Événements Championnat d'Europe de basket-ball féminin 2011 Notes et références Annexes Articles connexes Asseco Prokom Gdynia Lotos Gdynia Liens externes (pl) Site officiel de la Hala Sportowo-Widowiskowa Gdynia Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du basket-ball Portail du handball Portail du volley-ball Portail de la Pologne
Gdynia Arena

Gdynia Arena (od 2022 pod nazwą sponsorską Polsat Plus Arena Gdynia) – obiekt znajdujący się w gdyńskiej dzielnicy Mały Kack (do 2014 r. w dzielnicy Działki Leśne) przy ul. Kazimierza Górskiego 8, w sąsiedztwie obiektów sportowych Gdyńskiego Centrum Sportu (m.in. Narodowego Stadionu Rugby i Stadionu Miejskiego). Historia Hala została otwarta 22 grudnia 2008 roku. Do 1 października 2013 roku obiekt nosił nazwę "Hala Sportowo-Widowiskowa Gdynia". W 2022 roku miasto znalazło sponsora. Za 9 mln 840 tys. zł brutto przez 4 lata hala będzie nosić nazwę Polsat Plus Arena Gdynia. Charakterystyka i funkcjonalność Obiekt przypomina kształtem skorupę żółwia, a użyte w konstrukcji dachu maszty i liny nawiązują do symboliki morskiej. Dla podkreślenia sąsiedztwa hali z terenami leśnymi, jej boczne ściany stanowią skarpy ziemne z naturalną roślinnością, pełniące zarazem funkcję izolacji termicznej. Hala jest obiektem wielofunkcyjnym, którego główną funkcją jest organizacja zawodów sportowych, w takich dyscyplinach jak: koszykówka, siatkówka i piłka ręczna. Inne funkcje hali to organizacja widowisk, wystaw, targów oraz imprez kulturalnych. Hala została wybudowana zgodnie z wymogami FIBA, pozwalającymi organizować imprezy rangi międzynarodowej w koszykówce. Dane liczbowe: powierzchnia działki: 40 915 m² kubatura: 51 480 m³ powierzchnia użytkowa: 8755 m² arena główna o wymiarach: 25 x 48 m, max 32 x 48 m przy zsuniętych trybunach wysokość nad areną: 12,5-18,5 m liczba miejsc na widowni: 4010 osób (stała 3338 + rozsuwana 672) dodatkowo na płycie areny 200 osób (krzesła) liczba miejsc parkingowych: dla samochodów osobowych: 450 (w tym 437 dla samochodów zwykłych i 13 dla samochodów osób niepełnosprawnych) dla autokarów: 10 Poza areną główną w obiekcie znajdują się: szatnie, siłownia, sauna, sala masażu, gabinet lekarski, pokoje pomocy medycznej, kontroli antydopingowej, pomieszczenia administracyjne, pomieszczenia sędziów i trenerów, sala konferencyjna i magazyny sprzętu sportowego. W czasie imprez innych niż sportowe, podłoga areny może być zabezpieczona specjalną zwijaną nawierzchnią. Historia budowy Hala została zaprojektowana przez biuro projektów Karczewski & Bernier Architectes oraz ATI Architektura Technika Inwestycje, a wykonawcą prac zostało konsorcjum firm Mostostal Siedlce SA i Mega SA. Budowa obiektu rozpoczęła się w połowie 2004 roku, natomiast uroczystość wmurowania kamienia węgielnego odbyła się 23 lipca tego samego roku. Pierwotnie ukończenie prac budowlanych przewidywano na przełom 2005 i 2006 roku, jednak z powodu wykrycia błędu w projekcie konstrukcyjnym, budowę na pewien czas przerwano, a wznowienie prac nastąpiło w kwietniu 2006 roku. Zakończenie robót budowlanych nastąpiło pod koniec 2008 roku, a uroczystość otwarcia została zaplanowana na 22 grudnia 2008 roku, na godzinę 12:00. Początkowo przewidywane koszty budowy hali wynosiły 45 milionów zł, jednak ostatecznie jej koszt wzrósł do 86 milionów zł. Zobacz też Hale sportowe i widowiskowe w Polsce Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona hali Opis hali na stronie UM Gdyni
Wilcza (Slezské vojvodství)

Wilcza je vesnice v Polsku ve Slezském vojvodství v okrese Gliwice ve gmině Pilchowice. V letech 1945–1954 byla sídlem gminy Wilcza. V letech 1975–1998 vesnice administrativně náležela do Katovického vojvodství. V obci žije přibližně 2 100 obyvatel. Historie První písemná zmínka o vesnici pochází z roku 1486. V 19. století byly zmiňovány dvě vesnice Ober oraz Nieder Wilcza (Horní a Dolní Wilcza). V roce 1865 v obci bylo 99 hospodářství a žilo 495 polsky mluvících obyvatel. Památky Ve vesnici se nachází: Novogotický zámek z druhé poloviny 19. století, obklopen geometricky uspořádaným parkem z druhé poloviny 19. století. Dřevěný kostel svatého Mikuláše z roku 1755 Vesnice se nachází v chráněné krajinné oblasti Cysterskie Kompozycje Krajobrazowe Rud Wielkich. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Wilcza (województwo śląskie) na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Wilcza na Wikimedia Commons
Wilcza (Pilchowice)

Wilcza ist ein polnisches Dorf in der Gmina Pilchowice des Powiat Gliwicki in der Woiwodschaft Schlesien auf halbem Weg von Gliwice nach Rybnik, die beide etwa zwölf Kilometer entfernt sind. Die Ortschaft wurde im Jahre 1486 erstmals urkundlich erwähnt, bestand aber ursprünglich aus den beiden Dörfern Ober Wilcza und Nieder Wilcza. Sehenswürdigkeiten Die Schrotholzkirche St. Nikolaus geht auf einen Vorgängerbau von 1480 zurück. Der heutige Bau wurde in der ersten Hälfte des 18. Jahrhunderts vom Gleiwitzer Zimmermann Jakob Siedlaczek errichtet. Die Außenwände der Schrotholzkirche sind aus Balken aufgebaut und wie das Dach mit Schindeln gedeckt. Außerdem wird das Langhaus von einem Dachreiter mit Zwiebelhaube bekrönt. An der Westseite der Kirche befindet sich der große Frontturm mit Nadelhelm. Im Innenraum befinden sich neben dem Hauptaltar mit einem Altarblatt des Titelheiligen aus dem 17. Jahrhundert noch Orgel und Seitenaltäre des Spätbarock (18. Jahrhundert) sowie das Bild der Gottesmutter von Frydek aus dem Jahre 1709. Weblinks Beschreibung der Wilczaer Holzkirche (Memento vom 1. Juni 2009 im Internet Archive)
Вільча (Сілезьке воєводство)

Вільча (пол. Wilcza) — село в Польщі, у гміні Пільховиці Гливицького повіту Сілезького воєводства. Населення — 2138 осіб (2011). У 1975—1998 роках село належало до Катовицького воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Вільча (Сілезьке воєводство) .
Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Trepczy

Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Trepczy – dawna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Trepczy. Pierwotnie budynek powstał w 1753 i istniał pod wezwaniem św. Trójcy. W 1801 miał miejsce pożar cerkwi drewnianej greckokatolickiej i zabudowań plebańskich w Trepczy, po czym w 1804 cesarz Franciszek II Habsburg przekazał kościół św. Trójcy starego zboru posocyniańskiego udzielając zgodę na jego rozbudowę. We wtórnym kształcie budynek został wzniesiony w 1807, jest murowany, orientowany, potynkowany pierwotnie (obecnie w części). 14 sierpnia 1807 dokonano konsekracji świątyni. Na przełomie 1849/1950 została wykonana rozbudowa nawy głównej w kierunku zachodnim. Pod koniec XIX wieku dobudowano przedsionek, w 1893 została wykonana polichromia, w 1899/1900 powiększona wieża-dzwonnica, która ma trzy kondygnacje. Do 1945 świątynia służyła wiernym obrządku greckokatolickiego. Wokół świątyni jest kamienne ogrodzenie, także wpisane do rejestru zabytków. Ponadto w otoczeniu budynku znajduje się nagrobek rodziny Koźmów, krzyż misyjny, drewniana kapliczka św. Krzysztofa. Od 1946 świątynia służyła wiernym wyznania rzymskokatolickiego. Podlegała wówczas parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, zaś od 1 lipca 1969 parafii oo. franciszkanów w Sanoku. Przebudowy budynku miały miejsce w 1914, 1955, 1968. Od 1973 świątynia służyła powstałej wówczas parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W związku z powstaniem nowego kościoła na początku XXI wieku i przejściem do niej mieszkańców, od 2000 budynek nie jest użytkowany. Cerkiew leży przy głównej arterii wsi, z terenu przy cerkwi rozpościera się widok na zachodnią część Trepczy. Wzmianka o kulcie Świętej Trójcy w tym miejscu pochodzi z 1646. Obecnie w świątyni znajduje się kopia obrazu Świętej Trójcy (z napisem Gloria Tibi Trinitas - Chwała Tobie Trójco), która powróciła do świątyni po 200 latach w maju 2012, a kościół mianowano Sanktuarium Trójcy Świętej. Przypisy Bibliografia Historia kościołów Trepczy na stronie parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Trepczy. parafiatrepcza.ns48.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-02)]. Historia parafii w Trepczy na stronie parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Trepczy Informacje na stronie Przenikanie Kultur. przenikaniekultur.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-01)]. Opis świątyni na stronie Moje Bieszczady. mojebieszczady.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-02)].