NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Skansen etnograficzny w Ochli

Muzeum Etnograficzne w Zielonej Górze z siedzibą w Ochli – placówka naukowo-badawcza i oświatowa powstała w 1982 r. na miejscu Zielonogórskiego Parku Etnograficznego. Położenie Zajmuje teren 13 ha w południowej części miasta Zielona Góra, na osiedlu Ochla. Zabytki Na swym obszarze mieści prawie 8000 zabytków kultury ludowej i eksponatów, w tym ponad 100 obiektów nieruchomych. Prezentowane są tu zabytki z czterech historycznych regionów: Zachodniej Wielkopolski, Wschodnich Łużyc, Dolnego Śląska i tzw. obszaru środkowo-lubuskiego. Do najcenniejszych należą najstarszy zachowany dom z Potrzebowa (1675 r.) oraz wieża winiarska z Budachowa (XVIII w.). W muzeum zgromadzono także wiele zabytków związanych kulturą ludności przesiedlonej po II wojnie światowej z Kresów Wschodnich, Bukowiny rumuńskiej i innych regionów Polski. Gromadzeniem i naukowym opracowywaniem eksponatów w muzeum zajmują się cztery działy: Budownictwa ludowego (budowle, zagrody) Kultury technicznej (narzędzia rolnicze, sprzęty domowe) Strojów i tkanin (tkaniny ludowe, ubiory, dywany, kilimy) Sztuki (plastyka obrzędowa, twórczość nieprofesjonalna z zakresu rzeźbiarstwa, malarstwa, wyrobów z naturalnych tworzyw itp., instrumenty ludowe, zabawkarstwo) Muzeum oferuje także program edukacyjny, podczas którego można zobaczyć, jak wykonywano codzienne prace w gospodarstwach w minionych czasach. Poznać można także tajniki tradycyjnego wiejskiego rzemiosła i sztuki. Na terenie skansenu działa karczma oraz łowisko ze smażalnią ryb. W skansenie można zorganizować ognisko z grillem na wyspie, przyjęcie lub inną imprezę po wcześniejszym zgłoszeniu i zapisaniu. Skansen znajduje się na Lubuskim Szlaku Wina i Miodu. Galeria Przypisy Bibliografia Artur Krupka: Przeniesienie dzwonnicy ze wsi Węgrzynice na teren skansenu w Ochli, w: Lubuskie Materiały Konserwatorskie, tom 2 (2004), Zielona Góra 2004.
Werderturm

Der Werderturm (polnisch: Wieża Bramy Ostrowskiej) ist ein Teil der ehemaligen Stadtmauer von Gubin, einer Stadt im polnischen Teil der Niederlausitz. Er wird teilweise auch als „Ostrower Turm“ oder „Dicker Turm“ bezeichnet. Der Turm wurde um 1530 gebaut. Er war Bestandteil des heute nicht mehr vorhandenen Werder Tores, mit dessen Bau 1523 begonnen wurde, und damit der Stadtmauer. Im Zuge der Stadterweiterung verlor die Befestigung jedoch im Laufe der Zeit ihre Funktion. Die Mauern wurden abgerissen und das Baumaterial für den Bau von Häusern und Brücken genutzt. Der Turm blieb erhalten; 1659 wurde eine Uhr angebracht. Das hölzerne Zifferblatt ist noch erhalten und befindet sich heute in der Gubiner Museumskammer. Der Turm ist sieben Stockwerke hoch und erreicht eine Gesamthöhe von 28,5 Metern. Der Fries befindet sich auf einer Höhe von 23 Metern. Der Umfang des Turms beträgt 24,8 Meter, sein Innendurchmesser rund 3,7 Meter. Er kann nach Vorankündigung beim Verein der Gubiner Heimatfreunde besichtigt werden. Der Verein setzt sich zurzeit dafür ein, auch an der Südseite eine Uhr anzubringen. Literatur Gerhard Gunia: Zwischen Klosterkirche und Werderturm – Ausgewählte Beiträge zur Geschichte der Stadt Guben. Gubener Heimatkalender e. V., 1997 Weblinks Einzelnachweise
Universitetet i Łódź

Universitetet i Łódź (Polsk Uniwersytet Łódzki) er en af 23 højskoler i Łódź. Universitetet består af elleve fakulteter, og har over 41.000 studenter og 2.000 ansatte. Universitetsbiblioteket er et af de største biblioteker i Polen, og det største i Łódź, med over tre millioner bind. Universitetet samarbejder med 84 højskoler i 25 landr. Det har i alt 82 bygninger. Universitetet blev grundlagt med sit oprindelige navn Państwowy Uniwersytet – Wolna Wszechnica i 1945 efter initiativ fra Teodor Vieweger, rektor ved højskolen Wolna Wszechnica Polska. Det var en videreføring af virksomheden og traditionerne hos højskolerne Instytut Nauczycielski (1921-1928), Wyższa Szkoła Nauk Społecznych i Ekonomicznych (1924-1928) og Wolna Wszechnica Polska (1928-1939), som alle var virksomme i Łódź i mellemkrigstiden. Eksterne Henvisninger Universitetets hjemmeside
Universidad de Łódź

La Universidad de Łódź (en polaco: Uniwersytet Łódzki) es una universidad pública ubicada en la ciudad de Łódź, en Polonia. Es mundialmente conocida por su biblioteca, la más grande de Europa Central.​​ Historia La Universidad de Łódź se estableció el 24 de mayo de 1945 como el sucesor de las antiguas instituciones que operaron en la ciudad en el periodo de entreguerras en Łódź. El fundador de la universidad fue el profesor Teodor Vieweger, antiguo rector de la Universidad Libre de Polonia. El primer rector de la Universidad de Łódź fue Tadeusz Kotarbiński, un famoso filósofo y matemático polaco.​ La universidad constaba de tres divisiones: Humanidades; Matemáticas y Ciencias Naturales; y Derecho y Economía. Posteriormente se añadió la Facultad de medicina en el año 1950, aunque posteriormente esta se emancipó para dar lugar a la Universidad Médica de Łódź. Al comienzo de los años noventa, la Universidad de Łódź se convirtió en una de las universidades más importantes de Polonia.​ La universidad firmó más de cien acuerdos de cooperación directa con otras universidades de Europa, Estados Unidos, Canadá y Brasil, entre otros. Gracias a la colaboración con la Universidad de Maryland, en los Estados Unidos, se fundó en Łódź el Management Center y el Centro de Información Americano (apodado American Corner), que ayuda a dar salidas al extranjero. La adhesión de Polonia a la Unión Europea permitió que la universidad pudiera participar en el proyecto Erasmus y Sócrates. Facultades Facultad de Matemáticas aplicadas e informática Facultad de Geografía urbana y turismo Facultad de Relaciones internacionales Facultad de Física Facultad de Biología Facultad de Periodismo Facultad de Medicina Facultad de Derecho Facultad de Económicas Facultad de Psicología Facultad de Filología Facultad de Idiomas Facultad de Filosofía Facultad de Geografía Facultad de Sociología Facultad de Geología Facultad de Historia Facultad de Administración Departamento de Pedadogía Alumnos notables Andrzej Sapkowski, escritor de fantasía heroica. Leszek Engelking, poeta, escritor y traductor. Marek Belka, primer ministro de Polonia entre el 2004 y 2005. Kinga Dunin, escritora. Maria Janion, crítica literaria Krzysztof Matyjaszewski, químico y físico. Tatiana Okupnik, cantante y compositora. Doctores honoris causa André Cailleux, geógrafo y geólogo (doctor honoris causa). Amos Oz, novelista (doctor honoris causa). Andrzej Wajda, actor y cineasta (doctor honoris causa). Referencias
Università di Łódź

L'Università di Łódź fu fondata il 24 maggio 1945 a Łódź, come continuazione dei successi e delle tradizioni degli istituti scolastici attivi a Łódź nel periodo fra le due Guerre Mondiali: il Teacher Training Institute (1921-1928), l'Higher School of Social and Economic Sciences (1924-1928) e una divisione della Free Polish University (1928-1939). Correntemente ha più di 42.500 studenti e 3827 insegnanti. Tra i suoi rapporti di cooperazione internazionale fanno parte 385 partner istituzionali da tutto il mondo. L'Università offre una elevata varietà di corsi di Laurea e Master in lingua inglese sia per studenti polacchi che esteri. Come risultato dell'ampia cooperazione con le università di molte nazioni estere, incluse l'Université Jean Moulin Lyon 3, l'Université François – Rabelais di Tours, l'Università del Texas a Austin, l'Università di Münster, l'Università del Baltimora, la Robert H. Smith School of Business del Maryland, la University of Maryland, College Park, la Centria University of Applied Sciences di Kokkola, e la Towson University, gli studenti dell'Università di Łódź possono laurearsi con il doppio diploma riconosciuto. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università di Łódź Collegamenti esterni (PL) Sito ufficiale, su uni.lodz.pl. (EN) Sito ufficiale, su en.uni.lodz.pl.
Universitatea din Łódź

Universitatea din Łódź este o instituție de învățământ superior de stat din Łódź, Polonia. Facultăți Facultatea de Biologie și Protecția Mediului Facultatea de Chimie Facultatea de Economie și Sociologie Facultatea de Filologie Facultatea de Filosofie și Istorie Facultatea de Fizică și Informatică Aplicată Facultatea de Matematică și Informatică Facultatea de Științe geografice Facultatea de Științe ale Educației Facultatea de Drept și Administrație Facultatea de Studii Internaționale și Politologice Facultatea de Management Autorități prof. dr hab. Włodzimierz Nykiel – rector prof. dr hab. Bogdan Gregor – prorector prof. dr hab. Jarosław Płuciennik – prorector prof. dr hab. Zbigniew Góral – prorector prof. dr hab. Antoni Różalski – prorector prof. dr hab. Zofia Wysokińska – prorector Rectori Tadeusz Kotarbiński (1945–1949) Józef Chałasiński (1949–1952) Jan Szczepański (1952–1956) Adam Szpunar (1956–1962) Stefan Hrabec (1962–1965) Józef Stanisław Piątowski (1965–1968) Witold Janowski (1968) Andrzej Nadolski (1968–1969) Zdzisław Skwarczyński (1969–1972) Janusz Górski (1972–1975) Romuald Skowroński (1975–1981) Jerzy Wróblewski (1981–1984) Leszek Wojtczak (1984–1990) Michał Seweryński (1990–1996) Stanisław Liszewski (1996–2002) Wiesław Puś (2002–2008) Włodzimierz Nykiel (2008–2016) Antoni Różalski (din 2016) Galerie Referințe Legături externe pl Site oficial: Universitatea din Łódź
Universitetet i Łódź

Universitetet i Łódź (polska: Uniwersytet Łódzki) är ett statligt polskt universitet i Łódź. Det är ett forskningsuniversitet med fler än 25 000 studenter och 2 600 lärare. Universitetet grundades 1945, efter andra världskrigets slut, genom att flera utbildningsinstitutioner som hade fungerat under mellankrigstiden slogs samman. Jämfört med Warszawa, som låg i ruiner, hade Łódź klarat sig ganska bra från kriget och kunde snabbt börja ta in studenter för att bygga upp efterkrigs-Polen. Rektorer Tadeusz Kotarbiński, 1945–1949 Józef Chałasiński, 1949–1952 Jan Szczepański, 1952–1956 Adam Szpunar, 1956–1962 Stefan Hrabec, 1962–1965 Józef Stanisław Piątowski, 1965–1968 Andrzej Nadolski, 1968–1969 Zdzisław Skwarczyński, 1969–1972 Janusz Górski, 1972–1975 Romuald Skowroński, 1975–1981 Jerzy Wróblewski, 1981–1984 Leszek Wojtczak, 1984–1990 Michał Seweryński, 1990–1996 Stanisław Liszewski, 1996–2002 Wiesław Puś, 2002–2008 Włodzimierz Nykiel, 2008–2016 Antoni Różalski, 2016– Kända alumner Marek Belka, professor i ekonomi, före detta premiärminister och nuvarande chef Polens riksbank. Jolanta Chełmińska, politiker. Paweł Edelman, filmfotograf, nominerad till en Oscar-utmärkelsen och en BAFTA-pris, vann César-priset för bästa kinematografi. Cezary Grabarczyk, politiker, före detta infrastrukturminister. Antonina Kłoskowska, sociolog, medlem av den polska vetenskapsakademin (PAN), ordförande för den polska sociologiska föreningen. Jerzy Kosiński, romanförfattare och ordförande i amerikanska PEN, känd för romanerna Den målade fågeln och Finnas till. Jerzy Kropiwnicki, högerpolitiker. Krzysztof Kwiatkowski, politiker, Polens justitieminister. Tatiana Okupnik, sångare, kompositör och låtskrivare. John Onyekwere Godson, Polens första svarta parlamentsledamoten. Władysław Pasikowski, filmregissör och manusförfattare. Paweł Rogaliński, journalist, förläggare och bloggare. Jarosław Marek Rymkiewicz, poet, essäist, dramatiker och litteraturkritiker. Andrzej Sapkowski, författare, mest känd för sin bokserie The Witcher. Jacek Saryusz-Wolski, diplomat, politiker och ledamot av Europaparlamentet. Krzysztof Skiba, musiker, sångerskrivare, satirist, essäist och skådespelare; medlem av rockbandet Big Cyc . Joanna Skrzydlewska, politiker och ledamot av Europaparlamentet. Magdalena Śniadecka-Kotarska, etnopolitisk forskare och diplomat (Polens ambassadör i Peru) Piotr Trzaskalski, filmregissör och manusförfattare. Marcin Tybura, professionell MMA-utövare Anita Werner, TV-journalist och tidigare skådespelare. Keith White-Hunt, ledande internationell chef inom akademiska, affärs- och statliga sektorer. Janusz Wojciechowski, politiker och ledamot av Europaparlamentet. Jacek Zacharewicz, politiker. Aleksandra Ziolkowska-Boehm, författare, biografist. Galleri Externa länkar Universitetet i Łódź (engelsk/internationell sida)
Лодзький університет

Лодзинський університет (пол. Uniwersytet Łódzki) – вищий навчальний заклад в Лодзі (Польща). Був створений 24 травня 1945 року на основі Педагогічного інституту (1921–1928), Вищої школи соціальних та економічних наук (1921–1928) і філії Вільного польського університету, які існували в Лодзі в міжвоєнний період. Факультети Економіки та соціології Біології та охорони навколишнього середовища Хімічний Філологічний Філософії та історії Фізики та прикладної інформатики Математики та інформатики Географічний Педагогічних наук Юриспруденції та управління Міжнародних відносин і політології Менеджменту У 2007 році авторитетна британська газета «Таймс» внесла Лодзинський університет до переліку 500 кращих ВНЗ світу. Примітки Посилання Офіційний сайт Лодзинського університету [Архівовано 16 грудня 2008 у Wayback Machine.]
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Czerwiennem

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej na Bachledówce – kościół parafialny pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej we wsi Czerwienne. Sanktuarium Błogosławionego Kardynała Stefana Wyszyńskiego Czciciela Matki Bożej Jasnogórskiej prowadzone przez zakon paulinów. Znajduje się na wzgórzu Bachledówka. Historia Historia tego miejsca wiąże się z losami księżnej Marii Bułhak-Prińskiej i Heleny Kowieńskiej-Jarząbek, które w czasach rewolucji październikowej przyjechały na Podhale ze wschodnich kresów Polski i znalazły tu schronienie przed represjami. W czasie II wojny światowej u Heleny Jarząbek była partyzancka skrytka, której Niemcom w czasie rewizji nie udało się odnaleźć. Jako wotum wdzięczności za ocalenie, Helena wystawiła kamienną kapliczkę i rozpoczęła starania o sprowadzenie zakonników. Paulini przybyli na wzgórze w 1955 roku i w starej willi Heleny Kowieńskiej-Jarząbek urządzili pierwszy klasztor nazwany Tebaidą na cześć patriarchy zakonu – św. Pawła z Teb. W domowej kaplicy umieścili kopię obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. W 1957 roku wyremontowany i rozbudowywany dom stał się miejscem wypoczynkowo-rekolekcyjnym i pustelnią. W 1984 roku kaplicę przebudowano i wzniesiono drewnianą dzwonnicę, założono też nowy cmentarz z kaplicą cmentarną. W 1985 roku poświęcono teren pod budowę nowego kościoła, budowę rozpoczęto w 1987 roku. Świątynia została poświęcona 26 sierpnia 1991 roku. Konsekracji dokonał abp Franciszek Macharski 27 sierpnia 2000 roku. Świątynia słynie z niepowtarzalnego stylu budownictwa góralskiego oraz lekkiego, góralskiego wystroju wnętrza. W latach 1967–1973 często goszczono tu prymasa Stefana Wyszyńskiego, który w lipcu spędzał w tym miejscu miesięczny odpoczynek. Tu też poświęcił kopię Jasnogórskiej Ikony. Rekolekcje na Bachledówce prowadził również metropolita krakowski Karol Wojtyła. Obok kościoła znajduje się też między innymi osobno stojąca kaplica, droga krzyżowa i ścieżka edukacyjna upamiętniająca prymasa Wyszyńskiego i historię Bachledówki. 28 maja 2023 roku decyzją abp Marka Jędraszewskiego kościół na Bachledówce ustanowiono Sanktuarium Błogosławionego Kardynała Stefana Wyszyńskiego Czciciela Matki Bożej Jasnogórskiej. Przypisy
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Skomielnej Czarnej

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Skomielnej Czarnej – kościół parafialny pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Skomielnej Czarnej. Sanktuarium maryjne Matki Bożej Kołomyjskiej prowadzone przez Zakon Braci Mniejszych Kapucynów. Historia 12 października 1958 roku bp Karol Wojtyła, późniejszy papież Jana Pawła II, poświęcił kamień węgielny pod budowę świątyni. Uroczystej konsekracji świątyni dokonał 27 listopada 1960 roku biskup Julian Groblicki. Obraz Matki Bożej Kołomyjskiej W głównym ołtarzu kościoła znajduje się obraz Matki Bożej Kołomyjskiej. Jest to jedna z pierwszych kopii obrazu z Jasnej Góry z koronami króla Władysława IV Wazy pochodząca z 1635 roku. Namalował ją na blasze nałożonej na deskę paulin Stanisław B(r)ezanesis, a ufundował 8 grudnia 1635 roku Michał Stanisławski herbu Pilawa. Obraz pochodzi z kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kołomyi. Miał zostać pozyskany na Węgrzech przez księcia Władysława Opolczyka, namiestnika króla Węgier i Polski Ludwika Węgierskiego na Rusi Czerwonej i przeniesiony do kaplicy zamkowej w Kołomyi. Z biegiem lat obraz został przeniesiony z kołomyjskiego zamku do kościoła Dominikanów. Jak zapisano w 1740 roku, miał 109 wotów, srebrne szaty i korony ozdobione perłami, rubinami i brylantami. W 1788 roku, podczas uroczystej procesji, przeniesiono go do kościoła parafialnego i umieszczono w ołtarzu głównym. Został uszkodzony, prawdopodobnie podczas pożaru, w 1833 roku, a w 1851 roku poddano go renowacji i umieszczono w nowym, neobarokowym ołtarzu. Nocą 2 kwietnia 1946 roku obraz został wymontowany z ołtarza i przewieziony do Polski przez siostry Petronelę Kossowską i Zuzannę Perejmy z domu Kossowską wraz z ostatnim transportem repatriantów ze wschodu. Najpierw przechowywany był w mieszkaniu obu sióstr w Mielcu, a następnie w klasztorze kapucynów Krakowie. 2 kwietnia 1956, w uzgodnieniu z Kurią Metropolitalną, został przekazany do parafii w Skomielnej Czarnej. Początkowo umieszczono go w kaplicy dworskiej, a 8 grudnia 1961 roku przeniesiono go do kościoła parafialnego. Wizerunek przesłonięty jest obrazem Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny z 2011 roku, ufundowanym przez Waldemara Krysia, a namalowanym przez Helenę Staniek. W każdą pierwszą niedzielę września obraz staje się celem pielgrzymek osób związanych z Kołomyją. 22 czerwca 2025 obraz został koronowany przez abp Marka Jędraszewskiego koronami biskupimi. Przypisy
Kaplica w Kalinie

Kaplica pw. Matki Boskiej Siewnej w Kalinie – murowana kaplica z końca XIX w. w Kalinie w województwie śląskim, w gminie Herby w powiecie lublinieckim. W dokumentach gminnych kapliczka jest wymieniana wśród obiektów datowanych na przełom XIX i XX w. Znajduje się w gminnej ewidencji zabytków i w tym samym wykazie jest wskazana jako obiekt przeznaczony do ujęcia w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Kapliczka stoi przy skrzyżowaniu ul. Lipowej i ul. Józefa Lompy, w rozwidleniu dróg przy ogrodzeniu posesji. Architektura Kaplica została wybudowana w końcu XIX w. na planie prostokąta o wymiarach 4,9 × 3,2m. Ma dwuspadowy dach, zwieńczony sygnaturką z krzyżem na szczycie. W szczycie ściany frontowej znajduje się okrągła blenda z krzyżem i datą 1931. W bocznej ścianie znajduje się okno o łukowym zwieńczeniu. W otoczeniu znajduje się krzyż z figurą ukrzyżowanego Jezusa z 2005 r. oraz kamień z cytatem: Ceremonie W kaplicy odbywają się msze święte związane z obchodami święta Matki Boskiej Siewnej. W tradycji ludowej Matkę Bożą wspominaną 8 września postrzegano jako patronkę jesiennych siewów, stąd określenie „Siewna”; w tym dniu przy kapliczce przygotowuje się ołtarz i przynosi m.in. kosze warzyw oraz ziarno, a podczas mszy proboszcz święci zboże do siewów. Przypisy
Evangelisch-Augsburgischer Friedhof (Warschau)

Der Evangelisch-Augsburgische Friedhof in Warschau wurde Ende des 18. Jahrhunderts von dem deutschen Architekten Simon Gottlieb Zug entworfen und am 2. Mai 1792 im heutigen Stadtbezirk Wola eingeweiht. Die Anlage des Friedhofs – damals außerhalb Warschaus – war notwendig geworden, da der bis dahin von den protestantischen Konfessionsgemeinden genutzte innerstädtische Alte Evangelische Friedhof aus Hygienegründen nicht weiter betrieben werden konnte. Ursprünglich auf eine Fläche von 4,5 ha beschränkt, umfasst der an der Młynarska-Straße 54–58 gelegene Friedhof heute ein Gelände von insgesamt 6,6 ha. Zu den bedeutendsten Grabmälern auf dem Gelände des inzwischen denkmalgeschützten Friedhofs gehört die 1835 nach einem Entwurf des Architekten Adolf Schuch errichtete Grabkapelle der Familie Halpert. In den über zwei Jahrhunderten seit seiner Eröffnung wurden auf dem Friedhof etwa 100.000 Verstorbene beigesetzt. Während des Zweiten Weltkrieges war der Friedhof Schauplatz heftiger Gefechte. An den Friedhof grenzt im Norden der kleine und aufgelassene Kaukasisch-Islamische Friedhof an, dessen Grundstück einst von der Evangelisch-Augsburgischen Gemeinde in Warschau an die islamische Gemeinde der Stadt verkauft worden war. Die jahrhundertealten Grabmäler des Friedhofs bedürfen inzwischen vielfach dringend der Renovierung. In den 1970er Jahren wurde daher zu diesem Zweck ein Bürgerkomitee ins Leben gerufen, das sich mit der Rettung der künstlerisch und historisch besonders wertvollen Grabmäler befasst. Jedes Jahr zu Allerheiligen und Allerseelen am 1. und 2. November werden von bekannten Schauspielern, Schriftstellern und Journalisten Spenden für die Renovierung wertvoller Grabskulpturen des Friedhofs gesammelt. Allein von 1984 bis 1999 konnten dadurch 180 Grabmäler renoviert werden. Siehe auch Liste auf dem Evangelisch-Augsburgischen Friedhof in Warschau bestatteter Persönlichkeiten Weblinks Satellitenbild Flickr-Bilder Einzelnachweise
Evangelical Augsburg Cemetery, Warsaw

The Evangelical Augsburg Cemetery (Polish: Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie), is a historic Lutheran Protestant necropolis located in the western Wola district of Warsaw, Poland. Details The Evangelical Cemetery of the Augsburg Confession was consecrated on 2 May 1792, designed by the architect Szymon Bogumił Zug. More than 100,000 people have been buried at the cemetery since its opening in 1792. During the Kościuszko Uprising of 1794 and during World War II, intense fighting took place at the cemetery. Worth seeing is the neoclassical Halpert family chapel (1835), which serves the Lutheran community. The chapel was rebuilt in 1975, however, many historic and monumental tombstones are in need of restoration. As in the Roman Catholic Powązki Cemetery, a committee for the restoration of the cemetery has been established, and collects money on All Saints' Day for the treasures of the burial ground to be returned to their former glory. Selected notable burials A few of the notable people buried here: Juliusz Bursche (1862–1942), bishop of the Evangelical-Augsburg Church in Poland. A vocal opponent of Nazi Germany, after the German invasion of Poland in 1939 he was arrested by the Germans, tortured, and sent to Sachsenhausen concentration camp where he died Wojciech Gerson (1831–1901), Polish painter and professor Samuel Linde (1771–1847), Polish linguist, librarian, and lexicographer of the Polish language Johann Christian Schuch (1752–1813), Dresden-born garden designer and architect, active in Poland Szymon Bogumił Zug (1733–1807), Polish-German classicist architect and designer of gardens Karol Ernest Wedel (1813–1902), Polish-German entrepreneur and founder of Poland's most famous chocolate brand E. Wedel Wiesław Wernic (1906−1986), popular Polish writer and journalist, best known for his series of Wild West books, sometimes called "Polish Karl May" Edward Kłosiński (1943−2008), Polish cinematographer Michalina Wisłocka (1921−2005), Polish gynecologist, sexologist, and author of Sztuka kochania (The Art of Loving, 1976) Gabriela Kownacka (1952−2010), Polish film and theater actress Adam Pilch (1965–2010), military chaplain Gallery See also Evangelical Church of the Augsburg Confession in Poland Evangelical Reformed Cemetery, Warsaw, neighbouring necropolis References External links Satellitephoto Flickr-Photo