NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Варшавский музей современного искусства

Варшавский музей современного искусства (пол. Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie) — национальный музей современного искусства в столице Польши, городе Варшава. Создан 29 апреля 2005 года. Строительство здание площадью около 30 000 квадратных метров было завершено в 2012—2016 годах — по проекту швейцарского архитектора Кристиана Кереза (род. 1962). Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Варшавский музей современного искусства www.artmuseum.pl (пол.) www.gazeta-muzeum.pl (пол.)
Варшавський музей сучасного мистецтва

Варша́вський музе́й суча́сного мисте́цтва (пол. Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie) — національний музей сучасного мистецтва у столиці Польщі місті Варшава. Створений 29 квітня 2005 року. Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Варшавський музей сучасного мистецтва www.artmuseum.pl [Архівовано 12 травня 2013 у Wayback Machine.] (пол.) www.gazeta-muzeum.pl [Архівовано 9 січня 2014 у Wayback Machine.] (пол.) Примітки
Brochów-Kolonia

Brochów-Kolonia – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Brochów. Wieś wchodzi w skład sołectwa Brochów-Kolonia, Malanowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego. Przypisy
Брохув-Кольонія

Брохув-Кольонія (пол. Brochów-Kolonia) — село в Польщі, у гміні Брохув Сохачевського повіту Мазовецького воєводства. Населення — 164 особи (2011). У 1975-1998 роках село належало до Варшавського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Gmina Chełmiec

Die Gmina Chełmiec (bis 1953 Gmina Chełmiec Polski) ist eine Landgemeinde im Powiat Nowosądecki der Woiwodschaft Kleinpolen in Polen. Ihr Sitz ist das gleichnamige Dorf mit etwa 3400 Einwohnern. Geographie Die Gemeinde liegt im Sandezer Becken. Die Nachbargemeinden sind die kreisfreie Stadt Nowy Sącz im Süden und die Gemeinden Gródek nad Dunajcem, Grybów, Kamionka Wielka, Korzenna, Limanowa, Łososina Dolna und Podegrodzie. Geschichte Von 1975 bis 1998 gehörte die Gemeinde zur Woiwodschaft Nowy Sącz. Gliederung Zur Landgemeinde (gmina wiejska) Chełmiec gehören folgende 27 Dörfer mit einem Schulzenamt: Verkehr Durch die Gemeinde und ihren Hauptort verläuft die Staatsstraße DK 28, die Zator über Nowy Sącz mit Przemyśl verbindet. Einzelnachweise
Gmina Chełmiec

Gmina Chełmiec is a rural gmina (administrative district) in Nowy Sącz County, Lesser Poland Voivodeship, in southern Poland. Its seat is the village of Chełmiec, which lies approximately 3 kilometres (2 mi) west of Nowy Sącz and 71 km (44 mi) south-east of the regional capital Kraków. The gmina covers an area of 112.01 square kilometres (43.2 sq mi), and as of 2006 its total population is 24,473. Villages Gmina Chełmiec contains the villages and settlements of Biczyce Dolne, Biczyce Górne, Chełmiec, Chomranice, Dąbrowa, Januszowa, Klęczany, Klimkówka, Krasne Potockie, Kunów, Kurów, Librantowa, Marcinkowice, Naściszowa, Niskowa, Paszyn, Piątkowa, Rdziostów, Świniarsko, Trzetrzewina, Ubiad, Wielogłowy, Wielopole, Wola Kurowska and Wola Marcinkowska. Neighbouring gminas Gmina Chełmiec is bordered by the gminas of Gródek nad Dunajcem, Grybów, Kamionka Wielka, Korzenna, Limanowa, Łososina Dolna and Podegrodzie. References Polish official population figures 2006
Chełmiec (gmina)

Chełmiec est une gmina rurale du powiat de Nowy Sącz, Petite-Pologne, dans le sud de la Pologne. Son siège est le village de Chełmiec, qui se situe environ 3 km à l'ouest de Nowy Sącz et 71 km au sud-est de la capitale régionale Cracovie. La gmina couvre une superficie de 112,01 km2 pour une population de 24 473 habitants. Géographie La gmina inclut les villages de Biczyce Dolne, Biczyce Górne, Chełmiec, Chomranice, Dąbrowa, Januszowa, Klęczany, Klimkówka, Krasne Potockie, Kunów, Kurów, Librantowa, Marcinkowice, Naściszowa, Niskowa, Paszyn, Piątkowa, Rdziostów, Świniarsko, Trzetrzewina, Ubiad, Wielogłowy, Wielopole, Wola Kurowska et Wola Marcinkowska. La gmina borde les gminy de Gródek nad Dunajcem, Grybów, Kamionka Wielka, Korzenna, Limanowa, Łososina Dolna et Podegrodzie. Annexes Liens internes Liste des gminy de Petite-Pologne Références Portail de la Pologne
Chełmiec

Chełmiec è un comune rurale polacco del distretto di Nowy Sącz, nel voivodato della Piccola Polonia.Ricopre una superficie di 112,01 km² e nel 2004 contava 25 432 abitanti. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Chełmiec Collegamenti esterni Sito ufficiale, su chelmiec.pl. (EN) Chełmiec, su Mindat.org.
Chełmiec (gemeente)

De gemeente Chełmiec is een landgemeente in powiat Nowosądecki in Klein-Polen. Plaatsen De gemeente bestaat uit 25 miejscowości: Biczyce Dolne, Biczyce Górne, Chełmiec, Chomranice, Dąbrowa, Januszowa, Klęczany, Klimkówka, Krasne Potockie, Kunów, Kurów, Librantowa, Marcinkowice, Naściszowa, Niskowa, Paszyn, Piątkowa, Rdziostów, Świniarsko, Trzetrzewina, Ubiad, Wielogłowy, Wielopole, Wola Kurowska, Wola Marcinkowska.
Comuna de Chełmiec

Chełmiec (polaco: Gmina Chełmiec) é uma gminy (comuna) na Polónia, na voivodia de Pequena Polónia e no condado de Nowosądecki. De acordo com os censos de 2004, a comuna tem 25 432 habitantes, com uma densidade 214,8 hab/km². Área Estende-se por uma área de 112,01 km². Referências Ligações externas «Sítio Oficial»
Хелмец (гмина)

Хелмец (пол. Chełmiec) — сельская гмина (волость) в Польше, входит как административная единица в Новосонченский повет, Малопольское воеводство. Население — 24 061 человек (на 2004 год). Поселения Бичице-Дольне Бичице-Гурне Хелмец Хомранице Домброва Янушова Кленчаны Климкувка Красне-Потоцке Кунув Курув Либрантова Марцинковице Насцишова Нискова Пашин Пёнткова Рдзёстув Свинярско Тшетшевина Убяд Велёгловы Велёполе Воля-Куровска Воля-Марцинковска Ссылки Официальная страница
Хелмець (гміна)

Гміна Хелмець (пол. Gmina Chełmiec) — сільська гміна у південній Польщі. Належить до Новосондецького повіту Малопольського воєводства. Станом на 31 грудня 2011 у гміні проживало 26586 осіб. Площа Згідно з даними за 2007 рік площа гміни становила 112.70 км², у тому числі: орні землі: 60.00% ліси: 28.00% Таким чином, площа гміни становить 7.27% площі повіту. Населення Станом на 31 грудня 2011: Сусідні гміни Гміна Хелмець межує з такими гмінами: Ґрибув, Ґрудек-над-Дунайцем, Камйонка-Велька, Коженна, Ліманова, Лососіна-Дольна, Подеґродзе. Примітки
Góra Szwedów Lighthouse

Góra Szwedów Lighthouse (lit. 'Swedish Hill Lighthouse') is a deactivated lighthouse on the coast of the Baltic Sea in the administrative region of the town of Hel, Puck County, Pomeranian Voivodeship, in Poland. The lighthouse is located on the Hel Peninsula, on Góra Szwedów, a 19-metre-high (62 ft) hill. The lighthouse is located between the Jastarnia Lighthouse and the Hel Lighthouse. The lighthouse replaced the Jastarnia Bór Lighthouse. The lighthouse was deactivated in 1990. See also List of lighthouses in Poland References External links Urząd Morski w Słupsku Archived 17 December 2019 at the Wayback Machine (in Polish)
Faro de Góra Szwedów

El faro de Góra Szwedów (en polaco: Latarnia Morska Góra Szwedów) es un faro en desuso que se encuentra en las cercanías de la población de Hel, en la península del mismo nombre, en el Voivodato de Pomerania, Polonia. El faro fue apagado en 1990 y abandonado. Historia La península de Hel está situada en un lugar estratégico en las rutas de navegación hacia el puerto de Gdansk. A comienzos del siglo XIX se construyó en la cercana localidad de Hel un faro, en el extremo de la península. Sin embargo, pronto se vio que el lugar no era el más idóneo ya que cuando los barcos doblaban el cabo Rozewie, no llegaban a avistarlo ya que quedaba oculto por los árboles, y embarrancaban entre Jastarnia y Hel, motivo por el que se decidió en 1872 instalar en un nuevo faro entre Jastarnia y Bór. Sin embargo, este faro tampoco resultó ser efectivo y en 1931 se decidió la construcción de un nuevo faro a unos tres kilómetros al norte del faro de Hel. Se construyó una estructura metálica sobre un bloque de hormigón con una altura total de 17 metros que sumados a los 19 metros de la duna donde estaba ubicado, hacían que el plano focal se enconrtara a 34,5 metros sobre el nivel del mar. El faro estaba electrificado y estaba atendido desde el cercano faro de Hel. En 1990 fue apagado y parcialmente desmantelado, presentando hoy en día un estado de total abandono.​​ ​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Faro de. Lighthouses of Poland: Baltic Coast Archivado el 26 de noviembre de 2012 en Wayback Machine.. Sitio web con información de faros de todo el mundo. (en inglés). Latarnie morskie Helu. Sitio web con información sobre la región de Gdansk. (en polaco) Majáky. Sitio de la República Checa sobre faros. (en checo).
Phare de Góra Szwedów

Le phare de Góra Szwedów (en polonais : Latarnia Morska Góra Szwedów) est un ancien phare situé sur la péninsule de Hel (Voïvodie de Poméranie - Pologne). Il se trouve entre le phare de Jastarnia et le phare de Hel. Histoire Le phare est situé Góra Szwedów une colline de 19 m de haut, au bout de la péninsule. C'est une structure métallique montée sur un socle de béton. Il a été désactivé en 1990 et partiellement démantelé. Il est aujourd'hui en état d'abandon total. Identifiant : ARLHS : POL043 - ex-Amirauté : C2966 - NGA : 6844. Caractéristique du feu maritime Fréquence sur 30 secondes : Lumière : 15 secondes Obscurité : 15 secondes Notes et références - (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Latarnia Morska Góra Szwedów » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Lien connexe Liste des phares de Pologne Liens externes (en) Lighthouses of Poland : Baltic Coast (en) Liste ARLHS - Poland The Lighthouses of Poland Phares de Pologne - Site online list of lights Portail des phares Portail de la mer Baltique Portail de la Pologne
Latarnia Morska Góra Szwedów

Latarnia Morska Góra Szwedów – nieczynna latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona w granicach administracyjnych miasta Hel (powiat pucki, województwo pomorskie), na Mierzei Helskiej na szczycie wzniesienia Góra Szwedów. Latarnia znajduje się pomiędzy Latarnią Morską Jastarnia, a Latarnią Morską Hel. Latarnia zastąpiła Latarnię Morską Jastarnia Bór. Jest nieczynna od 1990 roku. Dane techniczne Położenie:54°37′06″N 18°49′03″E Wysokość wieży: 17,00 m Wysokość światła: 34,30 m n.p.m. Zasięg nominalny światła: 14 Mm (25,928 km) Historia Latarnia morska, zbudowana w 1936 roku, zastąpiła latarnię w Jastarni-Borze. Ta 17-metrowa stalowa budowla o konstrukcji ażurowej posadowiona na 2-metrowej betonowej podbudowie, zakończona okrągłą galerią, kiedyś przekryta była kopulastym daszkiem, pełniła funkcję wieży obserwacyjnej. W pełni zautomatyzowana (posiadała elektryczne oświetlenie), bez stałego nadzoru, często zawodziła (szczególnie zimą). Swoją rolę pełniła do 1990 roku, kiedy to została ostatecznie wyłączona. Obecnie wieża, częściowo zdewastowana, to obiekt zabytkowy. Jednak niezabezpieczona i niezagospodarowana, niszczeje. Niewielki budynek stojący kilka metrów od latarni osunął się i powoli się rozpada. W czasach działania latarni Góra Szwedów (do 1990 roku) – układ dwóch świateł latarni morskich Hel i Góra Szwedów ułatwiał nocną żeglugę wokół półwyspu – to jest ocenę odległości od brzegu, zapewniając łatwe uzyskanie pozycji z dwóch namiarów na latarnie Hel i Góra Szwedów. Latarnia Góra Szwedów znajdowała się na terenie wojskowym i była niedostępna. Skasowanie terenu wojskowego w 1990 roku przyczyniło się do jej dewastacji, po której latarni już nie uruchomiono. Galeria Zobacz też Latarnia Morska Jastarnia Bór Latarnia Morska Hel Przypisy
Château de Schlobitten

Le château de Schlobitten est un château et un monument historique situé sur le territoire de la commune de Słobity (en allemand : Schlobitten), dans le powiat de Braniewo de la voïvodie de Varmie-Mazurie, en Pologne. Il fut la résidence principale de la lignée de Dohna-Schlobitten, une importante famille de la noblesse allemande, de 1525 jusqu'en 1945. Alexander zu Dohna-Schlobitten, feld-maréchal de Brandebourg-Prusse, a fait construire le palais baroque à partir de 1696 ; les travaux ont duré jusqu'en 1736. Vers la fin de la Seconde Guerre mondiale, le château a été occupé par l'Armée rouge et complètement incendié. Histoire La lignée des burgraves de Dohna, originaire de la marche de Misnie, arriverent dans la région de Prusse au XVe siècle, lorsqu'elle était sous la domination de l'État teutonique. En 1525, Peter de Dohna (1483-1553) fut inféodé avec le manoir de Schlobitten par Albert de Brandebourg-Ansbach, dernier grand maître de l'ordre Teutonique puis premier duc de Prusse. Son fils Achatius (1533-1601) fit reconstruire la maison forte où il s'établit en 1589. Un premier palais résidentiel du style Renaissance nordique a été édifié entre 1622 et 1624. Il fut dévasté durant la guerre polono-suédoise de 1626-1629 puis réparé provisoirement. L'héritier Frédéric de Dohna (1621-1688), gouverneur de la principauté d'Orange, préférait résider au château de Coppet au bord du lac Léman. C'était le fils de Frédéric, Alexander zu Dohna-Schlobitten (1661-1728) qui dès 1696 donne un caractère résidentiel à l'ensemble dans le style baroque, se faisant aider par les architectes Jean-Baptiste Broebes et Johann Caspar Hindersin. Lieutenant géneral de l'Armée prussienne, il est au service de l'électeur Frédéric III de Brandebourg, roi en Prusse (en tant que Frédéric Ier) à partir de 1701, qui favorise la construction de somptueux châteaux dans son nouveau royaume, dont Schlobitten, Finckenstein, Friedrichstein et Schlodien. La reconstruction s'acheva en 1732 et son résultat fut un ensemble de bâtiments prestigieux et élégants. Frédéric le Grand y demeura à plusieurs reprises. Le château reste aux mains de la famille de Dohna-Schlobitten jusqu'á l'expulsion en 1945. La riche collection d'art des Dohna-Schlobitten a pu être sauvée ; elle est aujourd'hui gérée par la Fondation des châteaux et jardins prussiens de Berlin-Brandebourg et exposée au château de Doberlug. Bibliographie Monique Bory (dir.), Coppet. Histoire et architecture, Yens-sur-Morges, Cabédita, 1998. Références Liens externes Portail des châteaux Portail de la Pologne Portail du royaume de Prusse
Palazzo Schlobitten

Il Palazzo Schlobitten è stata la residenza ufficiale di Alessandro di Dohna-Schlobitten. Si trova a Słobity, un villaggio polacco del distretto di Braniewo, nel voivodato della Varmia-Masuria. Attualmente il palazzo è una rovina. Storia Abraham di Dohna-Schlobitten negli anni 1621-1624 fece costruire un palazzo in stile rinascimentale. Nel 1629 il palazzo fu bruciato. Alessandro di Dohna-Schlobitten negli anni 1691-1734 fece ricostruire il palazzo in stile barocco. Nel 1945 il palazzo fu bruciato e non fu ricostruito. Bibliografia Alessandro di Dohna-Schlobitten: Das Dohnasche Schloss Schlobitten in Ostpreußen (in italiano: Il Palazzo Schlobitten in Prussia). Stoccarda 1965. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Palazzo Schlobitten
Schloss Schlobitten

Schloss Schlobitten of Schloss Słobity was een slot in het gelijknamige dorp Słobity (Duits: Schlobitten) in Oost-Pruisen en hoofdzetel van het adelgeslacht Dohna-Schlobitten. Sinds 1945 behoort Schlobitten toe aan Polen en valt onder de Poolse woiwodschap Ermland-Mazurië. Het eerste huis op deze plaats werd waarschijnlijk rond 1589 gebouwd door Achatius van Dohna. Het werd het “Neuen Haus” (Nieuwe Huis) genoemd. De opvolger van dit huis was een landhuis in Renaissancestijl naar 17e-eeuws Nederlands voorbeeld. Het werd in opdracht van Abraham van Dohna gebouwd. Hij was vestingbouwmeester en leidde zelf de bouw. In 1625 werden er lindebomen geplant langs de oprijlaan waarvan er tegenwoordig nog een paar over zijn. Abraham van Dohna liet in 1627 nog een grote zaal aanbouwen voor zijn omvangrijke bibliotheek. Het landhuis werd in de oorlog met Zweden verwoest maar weer herbouwd en werd later het centrale deel van het barokke slot. De nieuwbouw van het slot in typisch Duitse hoogbarokstijl werd in opdracht van Alexander van Dohna uitgevoerd. Dit duurde erg lang, van 1696 tot 1736, omdat het slot tijdens de bouw steeds verder werd uitgebreid. De architecten waren Jean Baptiste Broebes en Johann Caspar Hindersin. Na de voltooiing kreeg het slot het predicaat “Oost-Pruisisch Koningsslot”. Dit hield in dat wanneer de Pruisische koning op reis was door Oost_Pruisen dat hij hier altijd onderdak had. Toen Pruisen in 1807 door Napoleon werd veroverd had zijn maarschalk, Bernadotte, zijn hoofdkwartier op het slot. Keizer Wilhelm II logeerde regelmatig op het slot voor de jaarlijkse jachtpartij met vorst Richard van Dohna-Schlobitten. Tegenover het slot lag een vijver, de voormalige slotgracht, met daarover een stenen brug. Aan de overkant stonden de bijgebouwen zoals een stokerij en een brouwerij. Het stalgebouw (Marstall) met barokke toren en torenklok bevonden zich aan de oostzijde van de gesloten binnenplaats. Op 23 januari 1945 werd het slot in brand gestoken toen het Rode Leger Schlobitten binnentrok. Het stalgebouw (Marstall) en de brouwerij werden tijdens een bombardement beschadigd en de ruïnes na de Tweede Wereldoorlog opgeruimd. Van het slot zelf staan alleen de buitenmuren nog overeind. De ruïnes van de zijvleugels zijn afgebroken. Een groep architectuurstudenten uit Polen zet zich al enkele jaren in voor herbouw van het slot maar concrete plannen zijn er nog niet. Het grondstuk met daarop de ruïnes is tegenwoordig eigendom van de Poolse staat. Externe link (pl) Officiële website van Schlobitten
Шлобиттен (усадьба)

Шлобиттен (нем. Schlobittener Schloß) — рыцарская мыза (некогда замок) в Шлобиттене (Слобитах) на территории Восточной Пруссии (Вармии). С 1527 г. принадлежала графам Дона. Господский дом в стиле барокко был выстроен графом Александром Дона. Основные работы велись с 1691 по 1734 гг. под руководством парижанина Брёбеса, ученика Маро. По названию замка стала именоваться и деревня, возникшая у замковых стен, — ныне пол. Слобиты. С 1708 года над украшением резиденции работал скульптор и декоратор Йозеф Краус. Дворец был сожжён красноармейцами 22 января 1945 года во время наступления в Восточной Пруссии и с тех пор лежит в руинах. В 2012 г. на территории усадьбы проходили съёмки фильма «Папуша». Примечания Литература Carl Grommelt, Christine von Mertens: Das Dohnasche Schloss Schlobitten in Ostpreussen. unter Mitwirkung von Alexander Fürst zu Dohna, Lothar Graf zu Dohna und Christian Krollmann, von Carl Grommelt und Christine von Mertens. W. Kohlhammer, Stuttgart 1962, OCLC 25081482. Alexander zu Dohna, Carl Grommelt, Christine von Mertens: Das Dohnasche Schloß Schlobitten in Ostpreußen. Bau- und Kunstdenkmäler des Deutschen Ostens, Reihe B, Band 5, Kohlhammer, Stuttgart 1965. Lothar Graf zu Dohna: Die Dohnas und ihre Häuser. Profil einer europäischen Familie. Band 2. Schlobitten. Wallstein, Göttingen 2013, ISBN 978-3-8353-1237-1, S. 701—715. Schloss Schlobitten in der Sammlung Alexander Duncker (PDF; 295 kB)
Schloss Peterwitz (Schweidnitz)

Schloss Peterwitz (polnisch Zamek w Piotrowicach Świdnickich) ist ein Wasserschloss in Piotrowice Świdnickie (deutsch Peterwitz) in der Stadt- und Landgemeinde Jaworzyna Śląska (Königszelt) im Powiat Świdnicki (Schweidnitz) der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen. Geschichte Die am Rande der Preseka errichtete Wasserburg bestand vermutlich schon im 13. Jahrhundert. Um 1500 war Ulrich von Lilienthal Besitzer, ab 1526 Nikolaus von Zedlitz und nach 1536 die Herren von Reibnitz. Zwischen 1590 und 1599 wurde unter Jacob von Zedlitz das heutige Renaissanceschloss mit vier zylindrischen Ecktürmen und umlaufendem nassen Graben errichtet. Da die nachfolgenden Generationen auf Schloss Laasen wohnten, wurde das Peterwitzer Schloss ab 1622 nur als Verwaltungssitz genutzt und daher baulich nicht mehr grundlegend verändert. Um 1700 wurde die Halle des Obergeschosses mit böhmischen Kappen eingewölbt. Auch spätere Eigentümer ließen kaum bauliche Veränderungen vornehmen. Nach 1770 war das Schloss in Besitz der Grafen Burghauß, ab 1885 bis 1945 in Besitz des Familienzweigs Pfeil-Burghauß. Als Folge des Zweiten Weltkriegs fiel Peterwitz zusammen mit dem größten Teil Schlesiens 1945 an Polen. Das Schloss blieb zunächst ungenutzt, wurde aber zwischen 1972 und 1977 instand gesetzt. Heute ist es in privater Hand und wird restauriert. Bauwerk Das auf quadratischem Grundriss errichtete Schloss war bis Ende des 19. Jahrhunderts mit Sgraffitodekorationen verziert. Für die Bauzeit ungewöhnlich ist die regelmäßige Gestaltung der Fassaden sowie die achsensymmetrische Fensteranordnung der hofseitigen Giebelfassade. Von der Ausstattung im Inneren haben sich nur wenige Gegenstände erhalten. Literatur Arne Franke (Hrsg.): Kleine Kulturgeschichte der schlesischen Schlösser. Band 1. Bergstadtverlag Wilhelm Gottlieb Korn, 2015, S. 72. Hugo Weczerka (Hrsg.): Handbuch der historischen Stätten. Band: Schlesien (= Kröners Taschenausgabe. Band 316). Kröner, Stuttgart 1977, ISBN 3-520-31601-3, S. 402. Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen Schlesien. München•Berlin 2005, ISBN 3-422-03109-X, S. 743. Weblinks Historische und aktuelle Aufnahmen sowie geographische Lage
Zamek w Piotrowicach Świdnickich

Zamek w Piotrowicach Świdnickich – zabytkowy zamek wybudowany w latach 1590–1599, w Piotrowicach Świdnickich, wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Jaworzyna Śląska; na południowy wschód od Wzgórz Strzegomskich. Historia Renesansowy zamek wzniesiony w latach 1590–1599 przez Jacoba von Zedlitza na miejscu zamku na wodzie. Podczas wojny trzydziestoletniej budynek został kompletnie splądrowany. W latach 1698–1699 przeprowadzono niewielką przebudowę i remont. W XIX w. zamek podupadł, dopiero w 1894 r. został wyremontowany, kiedy to gruntownie przebudowano górne piętro, a wieże zaopatrzono w kryte blachą szczyty. W 1945 r. budynek został zdewastowany i w następnych latach popadał w ruinę. W latach 1973–1976 przeprowadzono remont, ścian i stropów, a w latach 1989–1990 odnowiono elewacje i zabezpieczono więźbę dachową. Architektura Budynek jest murowany z kamienia i cegły, potynkowany, wzniesiony na rzucie kwadratu, podpiwniczony, dwukondygnacyjny i nakryty wysokim dachem dwuspadowym. Na czterech flankach pałacu znajdują się cylindryczne trzypiętrowe baszty kryte iglicowymi hełmami. Od frontu kamienny portal między dwoma pilastrami podtrzymującymi fryz heraldyczny z dwoma rzędami herbów rodów szlacheckich, po osiem każdy: górny rząd Jacoba von Zedlitza, herby, von: ojcowskie - lewy (od lewej): 1. Zedlitz, 2. Schweinichen, 3. Niebelschütz, 4. Hochberg; dalej matczyne - (od lewej): 5. Runge, 6. Seidlitz, 7. Zedlitz, 8. Uechtritz; dolny rząd Barbary Schaffgotsch, herby, von: ojcowskie - lewy (od lewej): 1. Schaffgotsch, 2. Hochberg, 3. Liebentau, 4. Reibnitz; dalej matczyne - (od lewej): 5. Tader, 6. Saltza, 7. Glaubitz, 8. Loeben. Portal zwieńczony był płyciną zawierającą cesarskiego orła trzymanego po bokach przed dwa gryfy. Fryz oraz płycina zostały zdjęte i zaginęły. Układ wnętrz jest trzytraktowy. Wokół dworu zachowana fosa nad którą, przerzucono pięcioprzęsłowy most. Obiekt jest częścią zespołu zamkowego, w skład którego wchodzą jeszcze: park z XIX w. oraz folwark z XVIII-XIX w. a w nim: budynek mieszkalno-gospodarczy, spichrz, stodoła, obora. Przypisy Bibliografia Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, ISBN 978-83-89102-63-8. Słownik geografii turystycznej Sudetów. Masyw Ślęży. Równina Świdnicka. Kotlina Dzierżoniowska, t. 20, pod red. Marka Staffy, Wrocław: "I-Bis", 2005, ISBN 83-85773-78-9, s. 378 Rezydencje ziemi świdnickiej, zespół redakcyjny: W. Rośkowicz, S. Nowotny, R. Skowron, Świdnica 1997, s. 45. Zabytki sztuki w Polsce. Śląsk, Warszawa 2006, s. 682