NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Michała Archanioła w Poczerninie

Kościół św. Michała Archanioła w Poczerninie – katolicki kościół parafialny zlokalizowany we wsi Poczernin w gminie Stargard, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Historia i architektura Murowany z kamienia i cegły kościół został zbudowany w XV wieku. Wzniesiony na planie prostokąta, jest budowlą salową, od wschodu zamkniętą pięciobocznie. W XVI wieku do kościoła dostawiona została kamienna wieża o wysokości 42 m, nakryta w 1850 roku drewnianym hełmem. W jej przyziemiu znajduje się ostrołukowy, trójuskokowy portal. Dwa pozostałe ostrołukowe portale znajdują się w ścianach bocznych kościoła. Murowany korpus wieży zdobiony jest blendami z różnokształtnymi otworami. W ścianach bocznych kościoła znajdują się po trzy ostrołukowe okna i uskokowe oculusy. Trzy okna umieszczone są także w części prezbiterialnej. Wnętrze kościoła nakrywa deskowany strop, na wyposażeniu znajdują się drewniane empora, ambona i ławki. Balustrada ambony pochodzi z 1600 roku. W ścianie wschodniej znajduje się gotyckie tabernakulum ścienne w formie niszy o wymiarach 69 × 39 cm, zamykane podwójną kratą i drewnianymi drzwiczkami, w środku wyłożone drewnem i pokryte polichromią. W kościele zachował się XVI-wieczny, polichromowany gotycki krucyfiks o wymiarach 210 × 175 cm, z medalionami z wizerunkami Ewangelistów na zakończeniach ramion krzyża. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 12 sierpnia 1945 roku. Przypisy
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Skalinie

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Skalinie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Skalin w gminie wiejskiej Stargard, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii św. Antoniego z Padwy w Kobylance. Historia i architektura Murowany z kamienia i cegły kościół został wzniesiony na przełomie XV i XVI wieku w miejscu wcześniejszej, drewnianej świątyni. Budowla sytuowana jest na planie prostokąta. W XIX wieku przemurowano z cegły okna i koronę murów. W elewacji wschodniej znajduje się uskokowy portal wejściowy. Szczyty wschodni i zachodni, murowane z cegły, ozdobione są blendami i sterczynami. W oknach, podzielonych żebrowo na pięć części, wstawione są witraże. Nad zachodnią częścią korpusu nawowego nasadzona jest drewniana wieża na planie kwadratu, kryta dwuspadowym blaszanym dachem, z której wyrasta ośmioboczny bęben zwieńczony strzelistym hełmem. Na wieży zawieszony jest XIV-wieczny dzwon. Wnętrzne kościoła nakrywa odeskowany strop kolebkowy. Zachowały się XIX-wieczne empora i ławki. Sklepienie i empora malowane są na błękitno. W ścianie wschodniej umieszczone jest sakrarium w formie ostrołukowej niszy, zamykane dębowymi drzwiczkami. Po II wojnie światowej został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 20 maja 1947 roku. Przypisy
Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Smogolicach

Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Smogolicach – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Smogolice w gminie Stargard, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii św. Michała Archanioła w Poczerninie. Historia i architektura Murowany z kamienia polnego i cegły kościół został wzniesiony na przełomie XV i XVI wieku. Utrzymany w gotyckim stylu, jest budowlą salową, sytuowaną na planie prostokąta. Od strony zachodniej posiada trójboczny szczyt. Okna w korpusie nawowym zamknięte są ostrołukowo. W 1873 roku kościół przeszedł przebudowę, w trakcie której zatarte zostały pierwotne formy budowli. W 1889 roku dostawiona została wieża, zdobiona blendami i otworami okiennymi, w przyziemiu której umieszczono portal wejściowy. Wieża zwieńczona jest ostrosłupowym, blaszanym hełmem. Wnętrze kościoła nakrywa podwyższony, drewniany strop z belkowaniem. Nad wejściem zachowała się XIX-wieczna, drewniana empora chórowa. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 7 grudnia 1977 roku. Przypisy
Kościół św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Strachocinie

Kościół św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Strachocinie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Strachocin w gminie Stargard, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Krąpielu. Historia i architektura Kościół jest budowlą salową, wybudowaną na rzucie prostokąta o wymiarach 20 × 11 m. Jego powstanie datuje się na XIII wiek. Górne partie ścian noszą ślady przemurowań. W zachodniej elewacji świątyni znajduje się trójuskokowy portal. Na jego lewym ościeżu umieszczony jest słabo widoczny murarski ryt w formie szachownicy, na prawym natomiast ryt w formie równoramiennego krzyża. W elewacji północnej znajduje się drugi portal, dwuuskokowy, w elewacji południowej wybito natomiast nowy, neogotycki portal. W ścianie wschodniej umieszczone są dwa ostrołukowe, neogotyckie okna z oculusem powyżej nich. Okna w ścianach, dwa w południowej i trzy w północnej, zostały przemurowane i mają neogotycki charakter. Od czasów reformacji kościół był użytkowany przez luteran. Po 1945 roku kościół uległ dewastacji. Został odbudowany w latach 1994–2004 według projektu inż. Macieja Płotkowiaka. Odbudowany kościół został poświęcony jako świątynia katolicka przez biskupa Zygmunta Kamińskiego. Wewnątrz kościoła, w ścianie wschodniej, umieszczona jest pełniąca funkcję tabernakulum nisza z trójkątnym zamknięciem. Znajdujący się dawniej w kościele barokowy ołtarz z początku XVIII wieku został po 1945 roku przeniesiony do kościoła św. Anny w Grabowie. Na wolnostojącej drewnianej dzwonnicy koło kościoła zawieszony jest dzwon z 1904 roku. Teren kościoła otacza dawny cmentarz z kamiennym murem. Po II wojnie światowej został on zdewastowany, obecnie urządzone jest w nim lapidarium z dawnych nagrobków. Przypisy
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Strzyżnie

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Strzyżnie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Strzyżno w gminie Stargard, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii Świętego Krzyża w Stargardzie. Historia i architektura Kościół, murowany z kamienia i cegły, został wzniesiony w XV wieku. Sytuowany na planie prostokąta, jest budowlą salową, pozbawioną wieży. Kryty jest dwuspadowym dachem z blachy. W ścianie wschodniej umieszczono ostrołukowe, uskokowe okno. Jej szczyt zdobiony jest sterczynami oraz sześcioma rozczłonkowanymi blendami ostrołukowymi. Między trzecią i czwartą blendą znajduje się kolista wnęka. Portale wejściowe znajdują się w zachodniej i południowej ścianie nawy. W ścianie południowej zachował się fragment malowidła, przedstawiającego krzyż wpisany w okrąg. Na prawo od niego umieszczona jest piscina. Wewnątrz kościoła, w zamkniętym prostą ścianą prezbiterium, umieszczone jest sakrarium z malowidłem przedstawiającym Chrystusa Boleściwego na wewnętrznej stronie drzwiczek. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 6 maja 1948 roku. Przypisy
Kościół św. Antoniego z Padwy w Świętem

Kościół św. Antoniego z Padwy w Świętem – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Święte w gminie wiejskiej Stargard, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Krąpielu. Historia i architektura Murowany z kamienia i cegły kościół został wzniesiony w XV wieku. Jest budowlą salową, sytuowaną na planie prostokąta. Od strony wschodniej zamknięty jest płaską ścianą, której szczyt zdobiony jest blendami. W trakcie przebudowy kościoła w XIX wieku obniżono szczyty, przemurowano okna oraz portal w ścianie południowej, nadając mu neogotycki, ostrołukowy kształt. Pod koniec XIX wieku dobudowano także od strony zachodniej ceglaną wieżę na planie czworoboku, pierwotnie zwieńczoną nieistniejącym już dzisiaj hełmem. Wewnątrz kościoła, w jego zachodniej części, znajduje się empora w kształcie litery L. Zachował się częściowo zdekompletowany tryptyk ołtarzowy z przełomu XV i XVI wieku, w którym znajdują się rzeźby Madonny z Dzieciątkiem, św. Anny i św. Krzysztofa. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w 1945 roku. W latach 1957–1958 miał miejsce remont kościoła. Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Trzebiatowie

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Trzebiatowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Trzebiatów w gminie Stargard, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Jest filiałem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pęzinie. Historia i architektura Murowany z kamieni narzutowych kościół wzniesiony został w XV wieku. Sytuowany jest na planie prostokąta, z prezbiterium zamkniętym prostą ścianą. Szczyt ściany wschodniej dekorowany jest blendami. Do zachodniej elewacji kościoła dostawiona jest neogotycka kruchta, przykryta dwuspadowym daszkiem. Kościół przetrwał w dobrym stanie okres II wojny światowej, dopiero po 1945 roku nowe komunistyczne władze podjęły decyzję o jego świadomej dewastacji. W 1952 roku doszło do zawalenia się wieży dzwonnej, której pozostałości zostały rozebrane. Niszczejący w ciągu kolejnych dekad kościół został odremontowany dopiero w latach 1990–1998. Poświęcenia świątyni dokonał w dniu 13 kwietnia 1998 roku biskup Jan Gałecki. Przypisy
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Tychowie

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Tychowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Tychowo w gminie Stargard, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Jest filiałem parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Krąpielu. Historia i architektura Kościół został wzniesiony na przełomie XV i XVI wieku z kamienia narzutowego i cegły. Sytuowany na planie prostokąta, jest budowlą salową, zakończoną od wschodu trójbocznie zamkniętym prezbiterium. W połowie XIX wieku kościół przeszedł przebudowę, w trakcie której przemurowano otwory okienne, zamurowano pierwotny portal północny, zaś portal południowy przerobiono na ostrołukowy. Od strony zachodniej dobudowana została też wówczas wieża, zwieńczona ośmiobocznym hełmem z latarnią. Na wieży zawieszony jest dzwon odlany w 1853 roku. Wewnątrz kościoła zachował się barokowy ołtarz z 1736 roku, z obrazem przedstawiającym Ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa w części centralnej oraz sceną Ostatniej Wieczerzy w predelli, a także renesansowa ambona, przerobiona częściowo w 1720 roku. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w 1946 roku przez ks. Jana Borodzicza. Przypisy
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Witkowie Drugim

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Witkowie Drugim – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Witkowo Drugie w gminie wiejskiej Stargard, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii Zwiastowania Pańskiego w Witkowie. Historia i architektura Kościół powstał pod koniec XV wieku, murowany jest z kamienia i cegły. Jest budowlą salową, rozplanowaną na rzucie kwadratu. Kryty jest dwuspadowym dachem. Szczyt ściany wschodniej zdobiony jest sterczynami oraz ostrołukowymi blendami z rozetami w archiwoltach. Na środkowej sterczynie szczytu wschodniego umieszczony jest żelazny krzyż maltański z datą 1662. Od strony zachodniej do kościoła dostawiona jest wieża, kryta ośmiobocznym hełmem. Wewnątrz kościoła zachowała się XVII-wieczna empora i ławki, pozostałość po XVIII-wiecznym ołtarzu ambonowym oraz płyta nagrobna Christiana Lupke i jego żony z 1731 roku. Teren wokół kościoła zajmuje dawny cmentarz ogrodzony murem, z dwoma późnośredniowiecznymi bramkami. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 29 lipca 1945 roku. Do czasu wybudowania w latach 90. XX wieku kościoła Zwiastowania Pańskiego w Witkowie Pierwszym pełnił funkcję kościoła parafialnego. Przypisy
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Modrzewie

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Modrzewie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Modrzewo w gminie Suchań, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Suchaniu. Historia i architektura Wzniesiony na planie prostokąta, murowany z kamienia kościół wzniesiony został w 1825 roku. Okna oraz portal wejściowy mają formę uskokową, ostrołukową. Obok kościoła, od jego zachodniej strony, stoi wcześniejsza, pochodząca z 1720 roku drewniana wieża w konstrukcji szkieletowej, oszalowana i nakryta czworokątnym hełmem krytym gontem. Wewnątrz kościoła, na ścianie zachodniej, zachowała się XIX-wieczna empora z prospektem organowym. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 11 października 1945 roku przez ks. Stefana Strzałkowskiego TChr. Przypisy
Kościół św. Franciszka z Asyżu w Nosowie

Kościół św. Franciszka z Asyżu w Nosowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Nosowo w gminie Suchań, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Suchaniu. Historia i architektura Murowany z kamienia i cegły kościół wzniesiony został w 2. połowie XV wieku. Od strony prezbiterium zamknięty jest prostą ścianą. Nawę nakrywa dwuspadowy dach. Okna, przemurowane w XIX wieku, zamknięte są ostrymi łukami. Szczyt ściany wschodniej ozdobiony jest dziewięcioma ostrołukowymi blendami i sterczynami. W ścianie zachodniej znajduje się okrągłołukowy portal, osadzony w ostrołukowej niszy. Wnętrze nakrywa drewniany, łamany strop. Kościół został zniszczony w trakcie działań wojennych w 1945 roku. Odbudowę zakończono w 1988 roku. Konsekracji świątyni dokonał w dniu 16 maja 1987 roku biskup Jan Gałecki. Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sadłowie

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sadłowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Sadłowo w gminie Suchań, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Suchaniu. Historia i architektura Kościół został wzniesiony w 2. połowie XIV wieku. Jest świątynią salową, sytuowaną na planie prostokąta. Do budowy użyto kładzionych warstwami kamieni narzutowych, uzupełnianych cegłą. W 2. połowie XVI wieku nawę przedłużono w kierunku wschodnim. Wykonany wówczas szczyt wschodni ozdobiony jest blendami. W XIX wieku pierwotne ostrołukowe okna zostały powiększone i przerobione na prostokątne. Wybito także wówczas nowy portal w ścianie południowej. W latach 1865–1885 od strony zachodniej dobudowana została czworoboczna, kamienno-ceglana wieża. Na wieży zawieszony jest dzwon odlany w 1878 roku. Wewnątrz kościoła znajdują się XIX-wieczne ławki i empora chórowa na ścianie zachodniej. W prezbiterium zachował się barokowy ołtarz ambonowy z początku XVIII wieku, ze zdemontowanym koszem. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 29 czerwca 1949 roku przez ks. Stefana Strzałkowskiego TChr. Przypisy
Kościół Matki Bożej Szkaplerznej w Słodkówku

Kościół Matki Bożej Szkaplerznej w Słodkówku – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Słodkówko w gminie Suchań, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Suchaniu. Historia i architektura Murowany z kamieni narzutowych kościół wzniesiony został w 2. połowie XV wieku. Jest budowlą salową, sytuowaną na planie prostokąta, z nawą krytą dwuspadowym dachem. Od strony wschodniej zakończony jest trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Ściany zewnętrzne są otynkowane. W elewacji południowej znajduje się okrągłołukowy portal, umieszczony w ostrołukowej niszy. Od strony zachodniej do kościoła przylega dostawiona w XVIII wieku czworoboczna, drewniana wieża wzniesiona w konstrukcji szkieletowej, nakryta barokowym hełmem. Na wieży zawieszony jest dzwon z 1448 roku. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany strop. Na ścianie zachodniej znajduje się empora muzyczna. W kościele zachował się ołtarz z początku XVIII wieku. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 16 lipca 1947 roku przez ks. Stefana Strzałkowskiego TChr. Przypisy
Kościół św. Józefa w Słodkowie

Kościół św. Józefa w Słodkowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Słodkowo w gminie Suchań, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Suchaniu. Historia i architektura Murowany z kamieni narzutowych kościół wzniesiony został w 2. połowie XV wieku. Jest budowlą salową, sytuowaną na planie prostokąta. W XVIII wieku miała miejsce przebudowa, w trakcie której przemurowano okna i portal wejściowy oraz szczyt ściany wschodniej. Na przełomie XVIII i XIX wieku od strony zachodniej do kościoła została dostawiona czworoboczna, drewniana wieża, nakryta blaszanym hełmem. Na wieży zawieszony jest dzwon z 1592 roku. Wewnątrz kościoła, na ścianie zachodniej, znajduje się empora muzyczna. Zachowała się renesansowa ambona. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 16 lipca 1947 roku przez ks. Stefana Strzałkowskiego TChr. Przypisy
Kościół Chrystusa Króla w Suchanówku

Kościół Chrystusa Króla w Suchanówku – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Suchanówko w gminie Suchań, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Suchaniu. Historia i architektura Kościół został wzniesiony w XIV wieku, murowany jest z kostki granitowej i cegły. W XVII wieku został przebudowany. Nie posiada wyodrębnionego prezbiterium, od strony wschodniej zamyka go płaska ściana, w której umieszczone są trzy ostrołukowe, ceglane okna. Nawę nakrywa dwuspadowy dach. W ścianach bocznych znajdują się niewielkie, podzielone na kwatery okna. Zachowała się wąska, zabytkowa piscina. Do kościoła dostawiona jest kamienna wieża. Wnętrze kościoła nakryte jest drewnianym, łamanym stropem belkowanym. Kościół uległ zniszczeniu podczas II wojny światowej, został odbudowany w latach 80. XX wieku według projektu inż. Macieja Płotkowiaka i inż. Stefana Kwileckiego. Konsekrował go w dniu 5 października 1986 roku biskup Jan Gałecki. Przypisy
Kościół św. Antoniego z Padwy w Żukowie

Kościół św. Antoniego z Padwy w Żukowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Żukowo w gminie Suchań, w powiecie stargardzkim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Suchaniu. Historia i architektura Murowany z kamieni narzutowych kościół wzniesiony został pod koniec XV wieku. Jest to budowla salowa, sytuowana na rzucie prostokąta, z zamkniętym trójbocznie prezbiterium od strony wschodniej. W ścianach nawy umieszczone są wysoko osadzone okna, zakończone ostrołukowo. Świątynię nakrywa dwuspadowy dach. Od zachodniej strony kościoła znajduje się wieża, nakryta barokowym hełmem. Wnętrze kościoła nakryte jest drewnianym, belkowanym stropem. Nad wejściem znajduje się XIX-wieczna drewniana empora z prospektem organowym. W prezbiterium umieszczony jest częściowo zachowany barokowy ołtarz. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 13 czerwca 1947 roku przez ks. Stefana Strzałkowskiego TChr. Przypisy
Kościół Matki Boskiej Królowej Polski w Polnem

Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Polnem – rzymskokatolicka świątynia filialna znajdująca się we wsi Polne (powiat szczecinecki). Historia Świątynia została wybudowana w centrum wsi na przełomie XVIII i XIX wieku, w 1808. Została poświęcona 1 maja 1947. Architektura Obiekt murowany, kryty dachem dwuspadowym z drewnianą wieżą krytą dachem namiotowym. Przypisy
Kościół św. Maksymiliana Kolbego w Radaczu

Kościół w Radaczu – szachulcowy, poewangelicki kościół pod wezwaniem świętego Maksymiliana Maria Kolbego we wschodniej części wsi Radacz w gminie Borne Sulinowo, nad jeziorem Radacz. Zbudowany w latach 1742-44. Historia Kościół zbudowany w latach 1742-22 przez generała porucznika Henninga Aleksandra von Kleista jako dar wotywny za zwycięstwo pod Małujowicami w 1741 roku w czasie pierwszej wojny śląskiej (1740–1742). Pierwotnie był to kościół protestancki (ewangelicki) i funkcję tę pełnił do zakończenia II wojny światowej. Po osiedleniu się polskich przybyszów kościół użytkowany był jako magazyn PGR i zdewastowany. W roku 1975 w stanie ruiny przejęty przez kościół. Dzięki proboszczowi Leonowi Dydze i mieszkańcom Radacza kościół poddano pracom konserwatorskim. Została rozebrana loża kolatorska, wzmocnione zostały ściany oraz zreperowany dach. Został konsekrowany 7 grudnia 1975 roku. Po remoncie użytkowany zgodnie z przeznaczeniem. Dawniej wokół kościoła był cmentarz. Architektura Nieorientowany kościół ma budowę szachulcową o konstrukcji słupowo-ramowej. Jest to jednobryłowa budowla bez wyodrębnionego prezbiterium. Kościół posiada wieżę z dachem hełmowym. Pierwsza wieża była, tak jak cały kościół, szachulcowa. Podczas przebudowy powstała nowa neobarokowa ceglana. We wieży znajduje się neobarokowy dzwon z 1891 roku odlany w ludwisarni Voss und Sohn w Szczecinie. Obecnie nieużywany z powodu zagrożenia konstrukcji wieży. Nad kościołem wznosi się jednokalenicowy dach pokryty dachówką. W świątyni jest krypta, oraz empora. Wyposażenie Dawnej w kościele znajdowała się ambona z początków istnienia kościoła zbudowana z trzech karoc Jana III Sobieskiego i księcia Jakuba zdobytych w 1741 roku w Oławie. W 1945 roku przeniesiona została do Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie. Obecne wyposażenie jest współczesne, z wyjątkiem drzwi z 1744 roku, które zachowały się w południowej ścianie, oraz konstrukcji empory z 1744 roku złożonej z fragmentów wschodniej i północnej empory. Przypisy
Kościół Matki Bożej Anielskiej w Rąbinie

Kościół Matki Bożej Anielskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Połczyn-Zdrój, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej). Architektura Jest to świątynia wzniesiona w latach 1925–1927. Budowla została usytuowana na cokole granitowym. Kościół został zbudowany na planie krzyża łacińskiego. Składa się z nawy głównej z prezbiterium oraz zakrystii wyodrębnionej prostokątnym ryzalitem. Prezbiterium jest zamknięte półkolistą absydą, nakrytą trójspadowym dachem. W oknach absydy są umieszczone witraże. Świątynia ma czworokątną, trójkondygnacyjną wieżę. Ściany kościoła są murowane i wykonane z cegły ceramicznej. Dach budowli pokrywa blacha ocynkowana. Wewnątrz świątyni jest umieszczona empora drewniana, na którą wchodzi się drewnianymi schodami. Empora podparta jest czterema drewnianymi filarami. Okna kościoła są prostokątne i zakończone półkoliście. Wejście do świątyni prowadzi przez kruchtę, od strony południowej. Do zakrystii, na wieżę i klatkę prowadzącą na emporę wchodzi się przez wejście boczne. Na chórze muzycznym są umieszczone czynne organy. W wieży są zawieszone dwa dzwony. Wyposażenie W kościele nie znajduje się stare wyposażenie, pochodzi ono głównie z XIX wieku. Szczególnie interesującymi jego elementami są: witraże znajdujące się w oknach absydy przedstawiające symbole eucharystyczne, empora drewniana, konfesjonał drewniany oraz drzwi zewnętrzne i boczne. Przypisy