NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Najświętszej Maryi Panny Pocieszenia i św. Stanisława w Ręcznie

Kościół Najświętszej Maryi Panny Pocieszenia i świętego Stanisława – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii św. Stanisława BM w Ręcznie (dekanat Gorzkowice archidiecezji częstochowskiej). Obecna świątynia została wzniesiona w XVI lub na początku XVII wieku − wybudowano wtedy późnogotyckie murowane prezbiterium ze skarbcem przylegającym od strony północnej oraz drewnianą nawę. W 1813 roku kościół ten spłonął, w 1920 roku zostało odnowione prezbiterium, natomiast w latach 1824–1825 została zbudowana obecna, już murowana nawa. Pod koniec XIX wieku została dostawiona od strony wschodniej nowa zakrystia, natomiast dawne: zakrystia i skarbczyk zostały przebudowane na kaplice. Świątynia posiada stare kamienne mury prezbiterium i kaplic, ale na skutek przebudów utraciła dawny, stylowy charakter. Budowla jest orientowana, jednonawowa, posiadająca nieco węższe prezbiterium, do którego przylegają kaplice. Ściany na narożnikach korpusu są podparte skarpami, elewacja zachodnia charakteryzuje się ozdobnym szczytem i sygnaturką. Wnętrze nakryte jest sklepieniem kolebkowym z lunetami w prezbiterium i kaplicach, natomiast do wyposażenia należą obraz Wieczerzy pańskiej, szkic Przemienienia Pańskiego, kopia obrazu Matki Boskiej Pocieszenia oraz dwie rzeźby: Chrystusa i św. Stanisława dłuta Hipolita Marczewskiego, znajdujące się w ołtarzach przy tęczy Przypisy
Thomaskirche (Sulejów)

Die Thomaskirche ist eine römisch-katholische Kirche des Bistums Radom in Sulejów, Polen. Geschichte Die Kirche wurde ursprünglich mit dem dazugehörenden Zisterzienserkloster Sulejów 1176 von Kasimir dem Gerechten gestiftet. Die Kirche wurde vor 1232 im romanisch-gotischen Stil erbaut. 1790 und 1847 brannte die Kirche ab und wurde jeweils wieder restauriert. Erhalten sind das romanische Hauptportal und der gotische Innenraum. Die Kirchenausstattung ist größtenteils barockisiert. Die Kirche wird derzeit als Pfarrkirche genutzt. Weblinks Literatur Wiśniewski Jan, ks., Przewodnik po opactwie cystersów w Sulejowie. Wyd. Fundacja „Obiekt Zabytkowy Opactwo Cystersów w Sulejowie“. Sulejów 2008
Kościół św. Tomasza Kantuaryjskiego w Sulejowie

Kościół świętego Tomasza Kantuaryjskiego w Sulejowie – jeden z dwóch kościołów rzymskokatolickich w mieście Sulejów, w powiecie piotrkowskim, w województwie łódzkim. Należy do dekanatu tomaszowskiego diecezji radomskiej. Znajduje się w Podklasztorzu, dawnej wsi, obecnie części Sulejowa. Kościół jest częścią opactwa Cystersów. Świątynia i klasztor zostały ufundowane przez Kazimierza Sprawiedliwego w 1176 roku dla konwentu sprowadzonego z Marimond. Kościół został wybudowany przed 1232 rokiem i w tym samym roku został dedykowany. W 1790 roku świątynia została spalona. W 1847 roku kościół został ponownie zniszczony przez pożar. W latach osiemdziesiątych XX wieku stan materialny świątyni był bardzo zły i z tego powodu została zamknięta dla celów duszpasterskich i dla zwiedzających. Kościół razem z klasztorem, zabudowaniami klasztornymi i ich reliktami, a także obwarowaniami i terenem dawnych ogrodów klasztornych stanowi jeden z najcenniejszych polskich zabytków o bardzo wysokiej randze artystycznej oraz wartościach historycznych i naukowych. Kościół klasztorny prezentuje szczególną wartość artystyczną, obrazuje przełom epok w historii sztuki, stanowi bowiem doskonały przykład przejścia stylu późnoromańskiego w styl wczesnogotycki. Świadczy o tym zastosowanie sklepienia krzyżowo-żebrowego. Bryła świątyni zachowała się do dziś w pierwotnej formie. Budowla to orientowana bazylika trzynawowa z transeptem i prostokątnym prezbiterium. Nawy świątyni są nakryte wspomnianym wyżej sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Od strony południowej do kościoła przylegał klasztor. W dniu 22 października 2012 roku rozporządzeniem Prezydenta RP kościół i klasztor Cystersów zostały wpisane na listę Pomników Historii. Przypisy
Kościół św. Mateusza Ewangelisty w Dalikowie

Kościół świętego Mateusza Ewangelisty – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat aleksandrowski archidiecezji łódzkiej). Jest to świątynia wybudowana w latach 1908-1913 według projektu architekta Apoloniusza Nieniewskiego z Warszawy. Budowla reprezentuje styl neogotycki, posiada trzy nawy i plan krzyża, konsekrowana została w dniu 21 sierpnia 1921 roku przez biskupa Wincentego Tymienieckiego (było to pierwsze poświęcenie kościoła w diecezji) Do wyposażenia kościoła należą: zabytkowa ambona, ozdobiona rzeźbami czterech Ewangelistów, obraz Matki Bożej Dalikowskiej z Dzieciątkiem a także kropielnica, wykonana w XV wieku, pełniąca obecnie funkcję chrzcielnicy. Przypisy
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Turze

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Turze – rzymskokatolicki drewniany kościół parafialny zlokalizowany we wsi Tur w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim. Historia Parafia była we wsi erygowana na początku XIV wieku (arcybiskup Bodzęta). Istniejący kościół spłonął w 1734. Nowy, obecny zbudowano w 1754. Jego fundatorem był Jakub Dąbrowski. Architektura Kościół jest jednonawowy, konstrukcji wieńcowej, oszalowany i zwrócony prezbiterium na zachód. Węższe od nawy prezbiterium jest zamknięte wielobocznie. Po obu stronach nawy dobudowane są prostokątne kaplice. Wnętrze i wyposażenie Wnętrze jest kryte płaskim stropem z polichromią. Chór muzyczny, wsparty na dwóch kolumnach, zawiera rokokowe organy. Ołtarz główny reprezentuje styl barokowy i wyposażony jest w rzeźby patronów: św. Piotra i św. Pawła (połowa XVIII wieku). Dwa ołtarze boczne są późnobarokowe i są wyposażone w rzeźby św. Rozalii i św. Niewiasty (druga połowa XVIII wieku). Na wyposażenie składają się m.in.: późnogotycka chrzcielnica kamienna z pokrywą klasycystyczną, feretrony, obraz ukrzyżowania z XVIII wieku, krucyfiks, krzyże procesyjne, relikwiarz oraz lichtarze. Tablice pamiątkowe Od zewnątrz na obiekcie umieszczono dwie tablice pamiątkowe: Tadeuszowi Kościuszce [...] w setną rocznicę zgonu 15 października 1917 Mieszkańcy Parafji Tur, ku czci księdza Rafała Stachowicza, lokalnego proboszcza (zm. 4 stycznia 1892) z tekstem z Księgi Hioba: Dni moje przeminęły, myśli moje rozproszone zostały... Sam tylko grób mi pozostał. Galeria Przypisy
Kościół św. Mikołaja Biskupa w Wierzchach

Kościół św. Mikołaja Biskupa w Wierzchach – drewniany, rzymskokatolicki kościół parafialny zlokalizowany we wsi Wierzchy (powiat poddębicki, województwo łódzkie). Funkcjonuje przy nim parafia św. Mikołaja Biskupa. Historia Z 1300 istnieje zapis Mikołaja plebana de Wierzchi. Obecna świątynia została wybudowana w 1727 z inicjatywy Walentego Drogońskiego, kanonika kaliskiego. W 1785 lokalny dziedzic, Jan Kanty Golembowski, sfinansował budowę podmurówki. W 1786 w kościele były cztery ołtarze, o czym świadczą zapisy z wizytacji. Kościół był remontowany w 1787, 1908 i 1966. Architektura Orientowany obiekt, kryty dachem dwuspadowym z sygnaturką, jest usytuowany w centrum wsi, pośród starego drzewostanu. Ma konstrukcję wieńcową, jest oszalowany, jednonawowy, z węższym prezbiterium zamkniętym wielobocznie. Od północy, obok prezbiterium, dobudowano prostokątną zakrystię. Od południa do bryły przylega kruchta. Świątynia jest przykryta płaskim stropem i wsparta na czterech słupach w nawie. Okna mają obramienia o skromnej dekoracji klasycystycznej. Szczyt fasady zachodniej reprezentuje późny barok. Wnętrze Na belce tęczowej umieszczono krucyfiks (początek XVII wieku). Chór muzyczny oparto na dwóch słupach z rzeźbami św. Stanisława i św. Wojciecha. Wewnątrz kościoła znajdują cztery barokowe ołtarze z XVIII wieku (główny pochodzi z lat 1720-30, a dwa boczne i trzeci z XVIII wieku). Do cennego wyposażenia obiektu należą: chrzcielnica (barok, XVIII wiek), trzy krucyfiksy barokowe, rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego (barok, XVIII wiek) i mosiężny świecznik (XVII wiek). Płyta nagrobna Waleni Sulimirskiej pochodzi z 1836. Pod kościołem istnieje krypta. Według lokalnej legendy istniało kiedyś przejście podziemne prowadzące do miejscowego pałacu. Otoczenie Przy świątyni stoi betonowa dzwonnica z trzema dzwonami. Istnieje tu też cmentarz, a na nim murowana kaplica grobowa (obecnie przedpogrzebowa) z pierwszej połowy XIX wieku, kryta dachem dwuspadowym. Stoją na nim m.in. nagrobki Eufrozyny z Kruszewskich Szaniawskiej zmarłej w 1868, czy Małgorzaty z Romockich Sulimierskiej. Ogrodzenie jest wykonane z kamieni polnych. Galeria Przypisy
Kościół św. Małgorzaty w Zadzimiu

Kościół świętej Małgorzaty – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat szadkowski diecezji włocławskiej). Jest to świątynia murowana wzniesiona w 1642 roku przez Aleksandra z Otoka Zaleskiego, podsędka sieradzkiego, później referendarza koronnego. Portret fundatora, naturalnej wielkości, jest umieszczony w kościele po lewej stronie. Budowla jest orientowana, jednonawowa, została wybudowana na planie prostokąta z prezbiterium. Wieża świątyni jest nakryta dachem hełmowym. Wnętrze jest nakryte sklepieniem z lunetami z późnorenesansową dekoracją typu lubelsko-kaliskiego. Do wyposażenia budowli należą ołtarz główny oraz dwa boczne w stylu barokowym i dwa w stylu klasycystycznym. W ołtarzu głównym znajduje się rzeźbiarska grupa Ukrzyżowania, wizerunki Jezusa, Matki Bożej i św. Jana polichromowane, w nimbach jest umieszczona rzeźba aniołów, nad nimi znajduje się św. Michał Archanioł z tarczą, na której widnieje zawołanie „Quis ut Deus” (Któż jak Bóg). Przypisy
Kościół św. Rocha w Zygrach

Kościół św. Rocha w Zygrach – zabytkowy katolicki kościół parafialny zlokalizowany w Zygrach (powiat poddębicki, województwo łódzkie). Historia W 1683 opisano kaplicę we wsi lub drewniany kościół z jednym ołtarzem, w którym wisiał obraz Zdjęcie z Krzyża. W 1809 zbudowano na miejscu tej świątyni nowy, obecny, murowany kościół, ufundowany przez Ignacego Zarębę Cieleckiego. Przy kościele tym utworzono parafię w 1921. W 1925 posadowiono na terenie przykościelnym figurę Chrystusa, którą podczas okupacji niemieckiej przeniesiono do kwatery żołnierzy kampanii wrześniowej na miejscowym cmentarzu. 3 września 1939 Niemcy zbombardowali wieś, a jedna z bomb uszkodziła kościół, bramę wejściową i dzwonnicę, z której spadł jeden z dzwonów. Na przełomie 1941 i 1942 Niemcy zrabowali wszystkie dzwony (ostatecznie po wojnie powrócił tylko jeden z nich). W 1986 obiekt wyremontowano. Dobudowano wówczas kruchtę i zakrystię przy dwóch szczytach kościoła. Wyremontowano też dach. W 2000 zakupiono trzy dzwony i umieszczono je na nowej dzwonnicy. Stanowiły one wotum roku jubileuszowego i zostały nabyte z funduszy ks. Wojciecha Krzywańskiego, który pochodził z Zygr. W 2005 odnowiono plebanię. 4 maja 2008 biskup Wiesław Mering poświęcił pomnik św. Jana Pawła II. W 2008 parafianie ufundowali m.in. nowe ławki i konfesjonał. Architektura Kościół wzniesiono w stylu klasycystycznym, na rzucie ośmioboku. Obiekt kryje ośmiospadowy dach namiotowy zwieńczony sygnaturką. Wyposażenie Z wyposażenia wnętrza zachowały się: barokowy ołtarz główny z rokokowym krucyfiksem (druga połowa XVIII wieku), ołtarze boczne św. Wojciecha i św. Rocha, murowana ambona z początku XIX wieku w kształcie łodzi żaglowej podpieranej przez delfina, empirowy świecznik (XVIII wiek). Galeria Przypisy
Kościół św. Bartłomieja Apostoła w Dobryszycach

Kościół świętego Bartłomieja Apostoła – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Sulmierzyce archidiecezji częstochowskiej). Jest to świątynia wybudowana w latach 1829–1830, na miejscu poprzedniej drewnianej budowli. Odnowiona została po pożarze w 1875 roku i konsekrowano ją w 1881 roku. Kościół wzniesiono na planie prostokąta z wyodrębnionym prezbiterium zwróconym w stronę południową i dwiema zakrystiami. Pod chórem jest umieszczony babiniec i dwa małe pomieszczenia. Budowla jest nakryta dachem dwuspadowym. Fasada świątyni jest zwieńczona trójkątnym szczytem i ozdobiona czterema kolumnami doryckimi na tle ukośnych przypór, poprzednio podtrzymujących balkon. We wnętrzu jest umieszczona gotycka rzeźba św. Anny Samotrzeć, wykonana w połowie XV wieku. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Bolesnej w Gidlach

Kościół Najświętszej Maryi Panny Bolesnej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Gidle archidiecezji częstochowskiej). Historia i wystrój Jest to świątynia w stylu barokowym otoczona murowanym parkanem razem z zabytkową bramą i dzwonnicą. Swoim wyglądem nawiązuje do bazyliki jednonawowej z charakterystycznym dachem, w formie wieka trumny. Mury budowli są pomalowane w czerwone pasy jako symbol męczeńskiego świadectwa. Budowla została ufundowana w XVIII wieku. Jest pamiątką po pustelni utworzonej przez zakon Kartuzów sprowadzonych do Gidel w 1641 roku przez Zuzannę z Przerębskich Oleską. Świątynia posiada dwukondygnacyjną fasadę z falistym szczytem podzieloną pilastrami. W niszach i na cokołach znajdują się figury Chrystusa i czterech ewangelistów oraz dwa kartusze ozdobione herbami Odrowąż i Nowina. Wyposażenie budowli reprezentuje style: późnobarokowy i rokokowy. Ołtarz główny, wykonany w XVIII wieku, jest ozdobiony stiukową polichromowaną rzeźbą Piety pod krzyżem w otoczeniu postaci świętych. Dwa ołtarze boczne w stylu rokokowym charakteryzują się umieszczonymi w nich obrazami świętych Brunona i Macieja namalowanymi w połowie XVIII wieku. Wnętrza są ozdobione powstałymi w II połowie XVIII wieku rokokowymi intarsjowanymi stallami, konfesjonałami, ławkami, drzwiami do zakrystii, które wykonali bracia zakonni. Przypisy
Kościół św. Klemensa w Lgocie Wielkiej

Kościół świętego Klemensa – rzymskokatolicki kościół parafialny w Lgocie Wielkiej, należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Sulmierzyce archidiecezji częstochowskiej). Historia Jest to świątynia wzniesiona w 1767 roku. Ufundowana została przez Tomasza Nałęcz Russyana. Była restaurowana w 1869 roku – wówczas dobudowano zakrystię i kruchtę. W 1977 r. przeprowadzono remont kościoła. W ołtarzu głównym znajduje się uważany za cudowny obraz Matki Bożej. Po odnowieniu został uroczyście intronizowany przez arcybiskupa częstochowskiego Stanisława Nowaka 19 lutego 2000 r. Obraz, który nazywano obrazem Matki Bożej Różańcowej, otrzymał wówczas tytuł Matki Bożej Łaskawej. Architektura Budowla jest drewniana, jednonawowa, posiada konstrukcję zrębową. Kościół jest orientowany. Posida prezbiterium mniejsze w stosunku do nawy, zamknięte trójbocznie, przy prezbiterium są umieszczone dwie boczne zakrystie. Od frontu nawy znajduje się kruchta. Wieża jest nadbudowana nad nawą. Zwieńcza ją kopulasty blaszany dach hełmowy z latarnią. Świątynię nakrywa dach dwukalenicowy, pokryty blachą. Wnętrze nakryte jest stropem z polichromią. Ołtarze powstały w 1 połowie XIX wieku. Dwa krucyfiksy zostały wykonane w XVII wieku. Przypisy
Kościół św. Stanisława Biskupa Męczennika w Wielgomłynach

Kościół świętego Stanisława Biskupa Męczennika – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Kodrąb archidiecezji częstochowskiej). Historia Świątynia została wzniesiona w latach 1465 – 1466 i ufundowana przez rodzinę Koniecpolskich herbu Pobóg jako część zespołu klasztornego ojców Paulinów. Pomimo rozbudowy w stylu barokowym, wykonanej w XVII wieku, kościół zachował gotycką bryłę architektoniczną a we wnętrzu zachowały się cenne, gotyckie dzieła sztuki. Świątynia została zbudowana na miejscu starego kościoła drewnianego. Pierwotnie miała formę gotycką, następnie została przebudowana w stylu barokowym. Budowla jest jednonawowa, orientowana, posiada wydłużone prezbiterium zamknięte wielobocznie i oszkarpowane od zewnątrz. W kościele od wieków czcią otaczana jest łaskami słynąca Pietà – figura Matki Bożej Bolesnej, przedstawiająca Maryję siedzącą na tronie z ciałem Chrystusa zdjętego z krzyża. Gotycka rzeźba pochodzi z przełomu XIV/XV wieku i wyróżnia się m.in. motywem chusteczki w dłoni Maryi, symbolizującej ludzkie cierpienie i łzy. 14 czerwca 2010 roku arcybiskup częstochowski Stanisław Nowak ustanowił świątynię Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Bolesnej – Pani Wielgomłyńskiej. Koronacja figury odbyła się 15 września 2024 roku, we wspomnienie NMP Bolesnej, i na mocy decyzji Stolicy Apostolskiej miała rangę koronacji papieskiej. Uroczystościom przewodniczył arcybiskup Wacław Depo. Wnętrze Najcenniejszymi zabytkami zachowanymi we wnętrzu kościoła są: późnośredniowieczna płyta nagrobna Koniecpolskich z 1475 roku wykonana z brązu, a należąca do najcenniejszych tego typu zabytków w Polsce. murowana mensa z antepedium z pięcioma ostrołukowymi wnękami, które są wypełnione przez maswerki, rozety oraz herby Pobóg, Starykoń i Dąbno. portal późnogotycki ozdobiony ornamentem geometrycznym i napisem "Jezus". chrzcielnica gotycka z kamienia, wykonana w 2. połowie XV wieku, ozdobiona licznymi ornamentami i herbami. pełna ekspresji drewniana i polichromowana Pietà wykonana na początku XV wieku. portret trumienny namalowany na blasze z 1660 roku obrazy z XVIII wieku - jeden z nich jest zapewne dziełem Franciszka Smuglewicza. Wnętrze kościoła pokrywają imponujące freski autorstwa Gizeli Klaryski i Jerzego Pasternaka, przedstawiające historię klasztoru wielgomłyńskiego i zakonu paulinów. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Historia parafii na stronie internetowej parafii
Pałac w Białej Rawskiej

Pałac w Białej Rawskiej – niewielki pałacyk w mieście Biała Rawska z połowy XIX wieku , zaprojektowany przez Franciszka Marię Lanciego, zbudowany dla majora Aleksandra Leszczyńskiego (z tego powodu nazywany też Pałacem Leszczyńskich ). Pałac jest wpisany do rejestru zabytków pod numerem 12/257 z 25 maja 1957 roku. Jest częścią zespołu pałacowego, w którego skład wchodzi też park (nr 499 z 16 września 1976 r.). Budynek położony jest w centrum miasta, w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła św. Wojciecha . Brama wjazdowa na posesję znajduje się od strony drogi wojewódzkiej nr 725. Opis Pałac kształtem przypomina literę „L” i wzorowany jest na średniowieczny zamek lub warownię z basztami i wieżami. Zbudowany jest z cegły w duchu romantyzmu . W budowli widoczne są elementy neogotyckie i neorenesansowe . Budynek składa się z kilku części. Przy części piętrowej stoi czworoboczna wieża z klatką schodową, po zachodniej stronie są parterowe skrzydła z tarasem, od południa znajduje się parterowe skrzydło z okrągłą wieżyczką w narożu. Ostatnią częścią jest przybudówka do wieży po wschodniej stronie pałacu . Pałac pokryty jest dachami dwu- i czterospadowymi, jego ściany zwieńczone są krenelażem . W piwnicach budynku znajdują się odrestaurowane sklepienia kolebkowe i krzyżowe. Mieści się tam restauracja Pałacowa i bar , a na piętrze sklep AGD . W planach jest utworzenie hotelu lub pokoi noclegowych . Historia Obiekt zbudowany został w miejscu dawnego dworu drewnianego dla majora Aleksandra Leszczyńskiego (do którego należała zresztą cała Biała Rawska ). Wkrótce przeszedł w ręce jego syna Teodora Leszczyńskiego , a w latach 80. XIX wieku stał się własnością rodziny Sułowskich . W rękach Gustawa Sułowskiego pałac należał jeszcze w dwudziestoleciu międzywojennym i w rękach tej rodziny był do wybuchu II wojny światowej . Po wojnie pałac przejęło państwo i został zaadaptowany dla potrzeb izby porodowej i apteki oraz na mieszkania . Od roku 1996 budynek znajduje się w rękach prywatnych . Od 2007 roku w pałacu trwają prace remontowe . Przypisy Bibliografia TomaszT. Szwagrzak TomaszT., Zamki i Pałace Województwa Łódzkiego – Biała Rawska – pałac [online], zamkilodzkie.pl [dostęp 2018-12-26] . Biała Rawska – pałacyk neogotycki a’la zamek [online], zamkipolskie.com [dostęp 2018-12-26] . Zespół pałacowy w Białej Rawskiej – Regionalny Katalog Zabytków Województwa Łódzkiego [online], kultura.lodz.pl . ZuzannaZ. Grabska ZuzannaZ., Biała Rawska. Smętny pałacyk w zaniedbanym parku, [w:] krajoznawcy.info.pl [online] . Linki zewnętrzne Pałac Leszczyńskich fotopolska.eu
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Regnowie

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Biała Rawska diecezji łowicikiej). Architektura Jest to trzynawowa świątynia wzniesiona w stylu późnobarokowym. Wybudowana została na planie krzyża łacińskiego z trzema ołtarzami we wnętrzu. Barokowa fasada jest ozdobiona dwiema położonymi symetrycznie wieżami oraz umieszczonymi na elewacji pilastrami. Całość Jest przykryta dwuspadowym, blaszany dachem. Historia Kościół został ufundowany przez Wojciecha Franciszka Lanckorońskiego. Budowa trwała dwa lata i zakończyła się w 1764 roku. Budowla została ostatecznie konsekrowana w 1772 roku. W czasach Księstwa Warszawskiego świątynia popadła w ruinę i dopiero w 1862 roku została odrestaurowana. Budowla pełniła kluczową rolę w czasie I wojny światowej, kiedy to służyła Rosjanom za punkt obserwacyjny i stała się terenem lokalnych walk. Wyposażenie Świątynia posiada bardzo bogate wyposażenie, reprezentujące głównie styl barokowy. Główny ołtarz budowli powstał w stylu rokokowym i został wykonany w XVIII stuleciu. Otaczają go rzeźby Proroków Starego Testamentu, aniołów oraz świętego Michała Archanioła. W ołtarzach bocznych znajdują się wykonane w XVIII wieku rzeźby św. Antoniego Padewskiego oraz Chrystusa Ukrzyżowanego. Poza tym w świątyni Są umieszczone m.in. gotycka rzeźba przedstawiająca Pietę z XV wieku oraz obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem ubranej w srebrną sukienkę z XVIII wieku. Ciekawa jest również oryginalna ambona przypominająca swoim kształtem łódź z żaglem. Przypisy
Kościół Świętych Dziesięciu Tysięcy Rycerzy Męczenników w Sadkowicach

Kościół Świętych Dziesięciu Tysięcy Rycerzy Męczenników – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Biała Rawska diecezji łowickiej). Historia Obecna świątynia murowana została wzniesiona w 1885 roku, dzięki staraniom księdza proboszcza Władysława Kiełkiewicza, natomiast koszty budowy pokrył dziedzic i kolator Marian Joachim Józef Zawisza Czarny – ostatni potomek rodu Zawiszów. W ścianie świątyni jest wmurowany kamień nagrobkowy fundatora i ówczesnego proboszcza. W zakrystii jest umieszczony portret Mariana Zawiszy Czarnego. Kościół został konsekrowany 7 czerwca 1891 roku przez księdza arcybiskupa Wincentego Teofila Opoiela. Świątynia nosi cechy stylów neoromańskiego i neogotyckiego i charakteryzuje się dwiema wieżami, trzema nawami i czterema ołtarzami. Wyposażenie Do zabytkowego wyposażenia kościoła należą: monumentalny krucyfiks i rzeźby czterech ewangelistów umieszczone w głównym ołtarzu oraz stylowa ambona w formie łodzi z żaglem powstałe w 1886 roku i będące dziełem Karola Szonerta. Stare obrazy pochodzą z wcześniejszej świątyni. Są to Matka Boża Częstochowska i Pokłon Trzech Króli. Rzeźbiona figura Matki Bożej Pocieszenia z Dzieciątkiem Jezus znajduje się w kaplicy bocznej (została sprowadzona z Belgii z firmy Gerarda Thonara), ornat i świecznik pochodzą z XVIII wieku, obrazy umieszczone w ołtarzach bocznych są dziełem artysty malarza włoskiego Józefa Buchbindera. W zakrystii jest umieszczony krzyż z relikwiami błogosławionego Władysława z Gielniowa – Patrona Warszawy. W 1942 roku pamiątkowe witraże w świątyni zostały ufundowane, dzięki pomocy parafian przez księdza proboszcza Jana Kołaczkowskiego. W 1953 roku kościół został zelektryfikowany przez księdza proboszcza Józefa Witka. Przypisy