NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cerkiew Najświętszego Serca Jezusa w Dobrej

Cerkiew Najświętszego Serca Jezusa w Dobrej – murowana parafialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Dobrej. Historia Według regestru poborowego już na jakiś czas przed 1515 rokiem istniała w Dobrej cerkiew. W 1596 roku była unia brzeska, do której cerkwie wstępowały w różnym zakresie czasu, według własnego uznania. Parochia w Dobrej w 1628 roku była nadal prawosławna, dopiero w 1651 roku jest wzmiankowana jako greckokatolicka. W 1868 roku parochia posiadała 2279 wiernych (w tym: Dobra – 1332, Dobcza – 810, Ścieżki Czerwonowolskie – 137). W 1880 roku zbudowano murowaną cerkiew w miejscu starszej drewnianej. Podczas I wojny światowej cerkiew została uszkodzona, a w 1921 roku została wyremontowana. Parochia posiadała 32 morgi pola. W 1930 roku istniało w Dobrej Apostolstwo Modlitwy, a w Dobczy istniała czytelnia „Proswity”. W 1939 roku parochia Dobra posiadała 2852 wiernych (w tym: Dobra – 1763, Dobcza – 927, Ścieżki Czerwonowolskie – 162). Parochia greckokatolicka istniała do 1945 roku. Parafia należała do dekanatu jarosławskiego, po I wojnie światowej do sieniawskiego. Obok cerkwi znajduje się zbiorowy grób ukraińskich mieszkańców wsi, zamordowanych 10 stycznia 1946 roku. Po wojnie cerkiew została zaadaptowana na kościół rzymskokatolicki. Parochowie w Dobrej do 1786: Jan Chotyniecki (paroch w Sieniawie i adm.-komendarz w Dobrej). 1786–1799: Klemens Chudziński. 1799: Jan Witoszyński (administrator). 1799–1802: Bazyli Głuszkiewicz. 1803: Andrzej Monastyrski (paroch w Cieplicach i adm. w Dobrej). 1803–1839: Jan Łazurkiewicz. 1840–1842: Michał Łazurkiewicz (paroch w Cieplicach i adm. w Dobrej). 1840–1842: Aleksander Kopyściański ("wikariusz"). 1842–1874: Józef Eques de Wańkowicz. 1851–1855. Emil Czyczytowicz (administrator). 1855: Józef Gwozdowicz (administrator). 1848: Jan Łazurkiewicz (wikariusz). 1849: Sylwester Prociński (wikariusz). 1873: Antoni Terlecki (wikariusz). 1874–1907: Roman Pasieczyński. 1907–1935: Iwan Prokop (dziekan Sieniawski). 1935–1945: Jan Cicuła. Przypisy Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj, Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828–1939), Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X Apokryf Ruski. Dobra
Cerkiew Narodzenia Matki Bożej w Hoszowczyku

Cerkiew Narodzenia Matki Bożej w Hoszowczyku – dawna cerkiew greckokatolicka, zbudowana w 1926, znajdująca się w miejscowości Hoszowczyk. W 1970 przejęta przez kościół rzymskokatolicki. Pełni funkcję kościoła filialnego pw. Narodzenia Matki Bożej parafii Matki Bożej Bieszczadzkiej w Jasieniu-Ustrzykach Dolnych. Historia Cerkiew wybudowano w roku 1926. Była to pierwsza cerkiew we wsi. Po roku 1951, po kilku próbach odprawienia w niej mszy rzymskokatolickich przez przesiedleńców z okolic Krystynopola, cerkiew została zamknięta. Stała nieużytkowana aż do 1970, kiedy to została zamieniona w kościół rzymskokatolicki. W 2002 przeszła remont, podczas którego pod okapem prezbiterium odkryto duży zapas amunicji z okresu II wojny światowej. Architektura i wyposażenie Cerkiew w Hoszowczyku jest świątynią orientowaną, trójdzielną o konstrukcji zrębowej. Zbudowana została na planie krzyża greckiego. Do prezbiterium przylegają dwie zakrystie. Nad nawą kopuła na ośmiobocznym bębnie. Dachy i kopuła obite blachą. Wewnątrz w sanktuarium i przedsionku stropy płaskie, w nawie i babińcu pozorne sklepienia zwierciadlane. W świątyni nie zachowały się elementy pierwotnego wyposażenia. Ołtarz główny z ikoną Matki Bożej Dobrej Rady, a boczny ze współczesnym obrazem św. Michała Archanioła. Otoczenie Powyżej świątyni znajduje się cerkiewny cmentarz z kilkoma starymi nagrobkami oraz grobami powojennych osadników. Przypisy
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Bezmiechowej Górnej

Cerkiew Narodzenia NMP w Bezmiechowej Górnej – drewniana filialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Bezmiechowej Górnej. Wpisana do rejestru zabytków w 1985. Historia Cerkiew zbudowana została w 1830, była odnawiana w 1911 i 1937. Należała do parafii greckokatolickiej w Manastercu. Od 1968 używana przez Kościół rzymskokatolicki. Architektura i wyposażenie Cerkiew w Bezmiechowej Górnej jest świątynią orientowaną, postawioną w konstrukcji zrębowej, z wieżą o konstrukcji słupowej (stojącą na zrębie babińca). Poszczególne części świątyni (prezbiterium, nawa, wieża) wybudowane są na rzutach kwadratów, z czego nawa jest największa. Przy prezbiterium znajdują się dwie zakrystie. Prezbiterium i nawa nakryte są dachem dwuspadowym o jednej kalenicy, w którym umieszczona jest wieżyczka nakryta baniastym hełmem. Na wieży dach namiotowy z niewielkim hełmem. Na ścianach i stropie polichromia pochodząca prawdopodobnie z 1937 r. Zachowany ołtarz cerkiewny z cyborium na czterech kolumnach oraz ikonostas, który został przesunięty na tylną ścianę prezbiterium. Galeria Przypisy Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj - "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X StanisławS. Kryciński StanisławS., Cerkwie w Bieszczadach, Pruszków: Rewasz, 2005, s. 97, ISBN 83-89188-39-2, ISBN 83-89188-38-4, OCLC 69495051 . Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str. 209 ISBN 83-89188-08-2
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Darowicach

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Darowicach – murowana cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Darowicach. Obecnie kościół rzymskokatolicki pw. Matki Bożej Różańcowej nad którym opiekę sprawuje parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kormanicach. Historia Została zbudowana (w miejscu starszej drewnianej cerkwi z 1777) w latach 1908–1909, a odnowiona w 1923. Do 1934 była to filialna cerkiew parafii w Kormanicach, później była niezależną asystenturą, wraz z należącą do niej cerkwią w Kupiatyczach. Należała do dekanatu niżankowskiego. Po wojnie użytkowana przez Kościół rzymskokatolicki. Galeria Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj - "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X.
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Cieplicach

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Cieplicach – murowana cerkiew greckokatolicka, zbudowana w 1904 w Cieplicach. Historia Zbudowana została w miejscu starszej, drewnianej cerkwi z 1681, pod tym samym wezwaniem. Była to cerkiew parafialna, należała do dekanatu jarosławskiego. Po wojnie użytkowana jako kościół rzymskokatolicki. Bibliografia Dmytro Błażejowski, Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939), Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Krzywczy

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Krzywczy – murowana parafialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Krzywczy. Historia Zbudowana na miejscu starszej, drewnianej cerkwi z 1841, która spłonęła w roku 1906. Cerkiew została oddana do użytku w 1911. Po wojnie użytkowana jako magazyn, obecnie opuszczona. Parafia należała do greckokatolickiego dekanatu pruchnickiego. Należały do niej również filialne cerkwie w Reczpolu, Średniej i Woli Krzywieckiej. Przypisy Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj, "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X Strona Wrota Karpat Wschodnich. wrotakarpat.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-18)].
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Stubienku

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Stubienku – drewniana parafialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Stubienku, w gminie Stubno, w powiecie przemyskim. Historia Świątynia została wzniesiona w 1849 na miejscu starszej drewnianej cerkwi. Cerkiew w Stubienku była filialną parafii w Stubnie (dekanat przemyski, po I wojnie - medycki). W 1785 wieś liczyła 493 mieszkańców, z tego 314 grekokatolików, 166 rzymskich katolików i 13 Żydów. W 1936 na 760 mieszkańców było 630 grekokatolików. Po wysiedleniu ludności ukraińskiej po II wojnie światowej cerkiew nie była użytkowana. W 1971 zaadaptowana na kościół rzymskokatolicki. W grudniu 1973 roku prałat Zdzisław Majcher odprawił pierwszą mszę świętą. W latach 1976 i 2006 wykonano remont świątyni. Ikonostas ze Stubienka znajduje się obecnie w nowej cerkwi greckokatolickiej w Mokrem. Architektura i wyposażenie Cerkiew jest trójdzielną budowlą konstrukcji zrębowej, z prezbiterium zamkniętym trójbocznie, z zakrystią od północy. Ściany nawy są nieco wyższe niż w prezbiterium i babińcu. Cerkiew pokryta jest dachami konstrukcji krokwiowej o różnej wysokości kalenic. Nad prezbiterium występuje dach pięciopołaciowy; nad nawą i babińcem dwuspadowe, nad zakrystią pulpitowy-koszowy. W kalenicy dachu nawy wieżyczka na sygnaturkę. Wszystkie połacie dachowe pierwotnie były pokryte gontem, obecnie blachą. Wszystkie ściany szalowane pionowym deskowaniem, w 2006 wymienionym na nowe. W połowie ich wysokości biegnie kryty blachą daszek okapowy. Otoczenie Obok cerkwi usytuowana jest wolno stojąca, drewniana dzwonnica konstrukcji słupowej, zbudowana w poł. XIX w. Ciekawym elementem dzwonnicy jest pseudoizbica z otwartą galerią słupową. W większych wieżach drewnianych izbica była najwyższą, nadwieszoną kondygnacją. Można było tam wejść po wewnętrznych schodach lub drabinach. Była otwarta na cztery strony świata, służyła celom obserwacyjnym, wieszano tam dzwony. Pseudoizbica imituje izbicę wyglądem zewnętrznym. Efekt nadwieszenia tworzy daszek okapowy u jej podstawy. Dzwonnica pokryta jest dachem namiotowym konstrukcji krokwiowej z królem. Podwalina wieży osłonięta jest blaszanym daszkiem okapowym. Wszystkie powierzchnie ścienne odeskowane. Dach pierwotnie kryty był gontem, obecnie pod blachą. Przypisy
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wojtkowej

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wojtkowej – drewniana dawna parafialna cerkiew greckokatolicka, wybudowana w 1910, znajdująca się w Wojtkowej. W 1973 przejęta przez kościół rzymskokatolicki i użytkowana jako kościół parafialny w tutejszej parafii pw. Maksymiliana Kolbe. Obiekt wpisany na listę zabytków w 1995 i włączony do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej. Historia Cerkiew zbudowana w 1910 w tak zwanym ukraińskim stylu narodowym, w miejscu starszej, drewnianej cerkwi z 1752. Parafia należała do dekanatu dobromilskiego, do parafii należały filialne cerkwie w Jureczkowej i Nowosielcach Kozickich. Ufundowana przez Stanisława Nowosielskiego. Po wysiedleniu ludności ukraińskiej w od 1947 cerkiew pozostawała opuszczona, później użytkowana jako magazyn nawozów sztucznych. Remontowana w latach 1973–76, 1994 i 2002. Architektura i wyposażenie Cerkiew jest budynkiem drewnianym konstrukcji zrębowej, na kamiennej podmurówce, trójdzielnym, orientowanym, zbudowana na planie krzyża greckiego. Nad centralną częścią nawy kopuła na ośmiobocznym bębnie. Ściany pokryte szalunkiem z desek. Wewnątrz dawne wyposażenie nie zachowało się. Ołtarz główny z drugiej połowy XVIII w. pochodzi z kościoła z Kąkolówki. Część wyposażenia współczesnego wykonał ludowy artysta Tadeusz Trojanowski. Galeria Przypisy Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj – "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wysocku

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wysocku − dawna parafialna cerkiew greckokatolicka, zbudowana w latach 1885–89. W 1948 cerkiew przejęta przez Kościół rzymskokatolicki. Pełni funkcję kościoła filialnego Narodzenia Najświętszej Maryi Panny parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wietlinie. Świątynię wraz z dzwonnicą wpisano w 1990 do rejestru zabytków. Historia obiektu Cerkiew wzniesiono w miejscu wcześniejszej drewnianej w latach 1885–89 z fundacji Stefana i Zofii Zamojskich. Parafia należała do greckokatolickiego dekanatu jarosławskiego. Była remontowana w 1935 oraz w latach 1990–92. Architektura i wyposażenie Budowla murowana. Prezbiterium zamknięte półkoliście, po bokach dwie różne zakrystie. Wejście od frontu zdobione portalem kolumnowym. W elewacji zdobienia fryzem arkadowym. Dachy nakryte trzema kopułami drewnianymi na planie ośmioboku zwieńczone wieżyczkami z latarniami. Wokół cerkwi Obok świątyni znajduje się murowana dzwonnica, dwukondygnacyjna, nakryta dachem w formie iglicy. Zbudowana w XIX w.. Galeria Przypisy Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj - "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Żłobku

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Żłobku – dawna filialna cerkiew greckokatolicka, wzniesiona w 1830 we wsi Żłobek. Od 1977 cerkiew pełni funkcję rzymskokatolickiego kościoła filialnego pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Czarnej. Obiekt włączony do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej. Historia Cerkiew w Żłobku powstała w 1830 w miejscu, stojącej niegdyś 300 m na wschód od obecnej, poprzedniej cerkwi, wzmiankowanej już w roku 1782. Po roku 1951 opuszczona. W okresie tym zniknęło z niej ruchome wyposażenie. Do roku 1976 wykorzystywana jako magazyn szyszek. W roku 1977 przejęta przez kościół rzymskokatolicki. W trakcie prac adaptacyjnych usunięto ramę ikonostasu, a oryginalny, zdewastowany ołtarz zastąpiono ołtarzem przeniesionym z cerkwi w Lutowiskach. Po zakończeniu prac w roku 1979 służy jako kościół. Architektura i wyposażenie Cerkiew w Żłobku jest świątynią orientowaną, dwudzielną o konstrukcji zrębowej. Zbudowana została z funduszy państwowych przez Austriaków. Efektem tego jest mocno uproszczona, latynizująca architektura cerkwi. Prezbiterium i szersza od niego nawa wybudowane na planie prostokąta. Do prezbiterium od północy przylega zakrystia. Od zachodu mały przedsionek o konstrukcji słupowej. Nad nawą, prezbiterium i przedsionkiem dachy dwuspadowe, nad zakrystią pulpitowy. Wszystkie kryte gontem. W świątyni nie zachowały się elementy pierwotnego wyposażenia. Dział Sztuki Cerkiewnej Muzeum Zamku w Łańcucie ma w swoich zbiorach XIX-wieczne chorągwie procesyjne, lichtarze oraz ikonę Matki Boskiej z tutejszej cerkwi. Wokół cerkwi Na północny zachód od cerkwi stała drewniana dzwonnica parawanowa kryta gontowym daszkiem. Aktualnie nie istnieje. Obecnie przy cerkwi stoi nowa drewniana dzwonnica. Przypisy Bibliografia StanisławS. Kryciński StanisławS., Cerkwie w Bieszczadach, Pruszków: Wydawnictwo Rewasz, 2005, s. 128–129, ISBN 83-89188-39-2, ISBN 83-89188-38-4, OCLC 69495051 . Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str. 205 ISBN 83-89188-08-2
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Dziurdziowie

Cerkiew pod wezwaniem Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy – murowana filialna cerkiew prawosławna (dawniej greckokatolicka) znajdująca się w Dziurdziowie. Należy do parafii Spotkania Pańskiego w Morochowie, w dekanacie Sanok diecezji przemysko-gorlickiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Zbudowana w 1899, należała do parafii greckokatolickiej w Hoczwi. Po wysiedleniu 33 rodzin ukraińskich (15 maja 1945) cerkiew została zamknięta. Później w budynku ulokowano magazyn. W 1956 świątynię przekazano do użytkowania Kościołowi prawosławnemu, a zgodnie z ustawą z dnia 17 grudnia 2009 o uregulowaniu stanu prawnego niektórych nieruchomości pozostających we władaniu Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego cerkiew stała się wyłączną własnością tego Kościoła. Cerkiew (wraz z dzwonnicą) wpisano do rejestru zabytków 1 grudnia 1998 r. pod nr A-373/98. Wokół cerkwi znajduje się cmentarz. Przypisy Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj, Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828–1939), Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Bielsku Podlaskim

Cerkiew pod wezwaniem Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy (Preczystieńska) – prawosławna cerkiew konkatedralna i parafialna w Bielsku Podlaskim. Należy do dekanatu Bielsk Podlaski diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia znajduje się przy ulicy Jagiellońskiej. Historia Pierwszą świątynię pod tym wezwaniem w Bielsku można odnosić prawdopodobnie do świątyni zniszczonej wraz z bielskim grodem w czasie najazdu tatarskiego w 1240. Przed 1289 książę włodzimierski Włodzimierz Wasylkowicz dla odbudowanej już cerkwi przekazał swój dar „w postaci ksiąg i ikon” o czym wspomina wzmianka z Latopisu Halicko-Wołyńskiego. Następna wzmianka o cerkwi pod tym samym wezwaniem pochodzi z II połowy XV w., gdy księżna Wassa ufundowała cerkiew zamkową. Wassa zmarła przed 1484 i ciało fundatorki zostało pogrzebane pod prezbiterium cerkwi. Decyzja Aleksandra Jagiellończyka z 1506 o przeniesieniu świątyni z Góry Zamkowej na Stare Miasto (dzisiaj ulica Jagiellońska) została zrealizowana dopiero w 1562 i wtedy wzniesiono ją na nowo. Wraz z cerkwią zostało uroczyście przeniesione i ciało fundatorki, księżnej Wassy. W 1596 cerkiew stała się świątynią unicką. W 1637 wzmiankowano, że cerkiew jest zrujnowana i są czynione starania by ją wyremontować. W 1727 r. wzmiankowano jako obiekt w złym stanie. Obecnie istniejąca cerkiew wzniesiona została w XVII w. lub w 1774 r. podczas generalnego remontu i jest najstarszą drewnianą świątynią w mieście. W 1790 dobudowano aneks do prezbiterium mieszczący boczny ołtarz św. Anny. W 1839 (w myśl ustaleń synodu połockiego) władze rosyjskie odebrały cerkiew unitom i przekazały prawosławnym. W 1875 i 1932 r. przeprowadzono remont. W 1944 r. częściowo uszkodzona w wyniku bombardowania. Świątynię remontowano w latach 1944, 1968 i ostatnio w 2001–2006. Cerkiew od 1951 pełni funkcję drugiej katedry biskupiej diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. 20 sierpnia 2016 świątynię odwiedził patriarcha antiocheński Jan X, a 21 września 2018 r. – patriarcha aleksandryjski Teodor II. Cerkiew wpisano do rejestru zabytków 29 października 1966 pod nr A-38. Architektura Budowla drewniana, zrębowa, szalowana, na planie wydłużonego prostokąta, z zamkniętym prosto prezbiterium i prostokątną zakrystią. Trójnawowa z wieżą frontową. Oddzielnie stojąca dzwonnica jest również konstrukcji zrębowej. Do 1968 r. nad dachem wznosiła się jeszcze barokowa wieżyczka na sygnaturkę z XVIII wieku, ujęta na narożach wolutowymi spływami. W 2001 r. dobudowano aneks po stronie południowej prezbiterium. W 2002 wymieniono zabytkowe hełmy na nowe (o cebulastym kształcie) oraz dobudowano nową kopułę nad częścią ołtarzową. W 2003 roku wymieniono oszalowanie. W cerkwi znajduje się – uważana za cudowną – Bielska Ikona Matki Bożej. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Cerkiew Narodzenia Najświętszej Marii Panny fotopolska.eu
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Gorzowie Wielkopolskim

Cerkiew pod wezwaniem Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy – prawosławna cerkiew parafialna w Gorzowie Wielkopolskim. Należy do dekanatu Szczecin diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Cerkiew znajduje się przy ulicy Kostrzyńskiej. Wybudowana w latach 1989–1995 z inicjatywy około 40 rodzin przesiedlonych z Sądecczyzny w okolice Gorzowa. Konsekrowana 21 września 1995. Wewnątrz znajduje się ikonostas zaprojektowany i wykonany przez Policealne Studium Ikonograficzne w Bielsku Podlaskim w 1995. Świątynia jest typu greckiego, posiada jedną główną kopułę i cztery mniejsze kopułki. Linki zewnętrzne Serwis Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – Gorzów Wielkopolski: Historia parafii Narodzenia Bogurodzicy
Jungfru Marias födelses ortodoxa kyrka, Gorzów Wielkopolski

Jungfru Marias födelses ortodoxa kyrka, eller Ortodoxa kyrkan för Jungfru Marias födelse, (polska: Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny) är en polsk-ortodox kyrkobyggnad belägen i staden Gorzów Wielkopolski i Lubusz vojvodskap, i västra Polen. Kyrkan är helgad åt den liturgiska festdagen Jungfru Marie födelse och tillhör Wrocław och Szczecins stift. Historik Jungfru Marias födelses ortodoxa kyrka i Gorzów Wielkopolski började byggas 1989 och stod klar 1995. Kyrkan invigdes samma år. Kyrkan Kyrkan är formad som ett grekiskt kors. Längden på alla armar är 25 meter. Höjden på kyrkan har samma mått. Antalet kupoler är fem stycken. Intill kyrkan finns en liten klockstapel som har tre klockor. Den största väger 300 kg. Bilder Se även Östortodoxa kyrkor Religion i Polen Källor Gorzów Wielkopolski - Cerkiew Narodzenia NMP. Atrakcje turystyczne Gorzowa Wielkopolskiego. Ciekawe miejsca Gorzowa Wielkopolskiego (polskaniezwykla.pl) Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Jungfru Marias födelses ortodoxa kyrka, Gorzów Wielkopolski.
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Juszkowym Grodzie

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – prawosławna cerkiew parafialna w Juszkowym Grodzie. Należy do dekanatu Gródek diecezji białostocko-gdańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Historia Cerkiew została wzniesiona w 1912, trzy lata po erygowaniu parafii w Juszkowym Grodzie, wydzielonej z parafii św. Aleksandra Newskiego w Jałówce. Zapis w kronice parafialnej informuje, że równolegle z nią wybudowano plebanię oraz budynek gospodarczy, zaś we wnętrzu świątyni znajdował się rzeźbiony ikonostas. Już po trzech latach cerkiew została porzucona, gdyż parafianie udali się na bieżeństwo. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę nowe władze nie pozwoliły na otwarcie zdewastowanej świątyni na potrzeby powracających prawosławnych. Decyzja ta została zmieniona dopiero w 1930, zaś budynek odnowili parafianie z dobrowolnych składek. Cerkiew jest od tego czasu nieprzerwanie czynna, była kilkakrotnie remontowana. W 1992 wymieniono jej kopuły i dach. Świątynię wpisano do rejestru zabytków 7 maja 2003 pod nr A-56. Architektura Budowla na planie krzyża, drewniana, konstrukcji zrębowej, na kamiennej podmurówce. Wejście poprzedzone gankiem z frontonem wspartym na dwóch słupach. Od frontu przedsionek z nadbudowaną dwukondygnacyjną wieżą-dzwonnicą (dolna kondygnacja czworoboczna, górna – ośmioboczna), zwieńczoną ostrosłupowym blaszanym hełmem z niewielką kopułką. Część nawowa z transeptem zamkniętym prostokątnie po obydwu stronach. Prezbiterium mniejsze od nawy, z dwiema bocznymi zakrystiami. Dachy cerkwi blaszane. Nad centralną częścią nawy dach namiotowy zwieńczony latarnią z cebulastą kopułą. Nad prezbiterium dach wielospadowy, z wieżyczką zwieńczoną cebulastą kopułą. Przypisy Bibliografia Michał Kalina – Juszkowy Gród: Historia parafii Narodzenia Bogurodzicy Linki zewnętrzne Kościoły drewniane Polska Podlaskie Juszkowy Gród
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Krynkach

Cerkiew pod wezwaniem Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy – prawosławna cerkiew parafialna w Krynkach. Należy do dekanatu Sokółka diecezji białostocko-gdańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Opis Świątynia znajduje się przy ulicy Cerkiewnej. Została zbudowana w 1864, poświęcona 8 września 1868. Reprezentuje styl eklektyczny (posiada elementy neoromańskie i bizantyjskie). Wewnątrz znajduje się zabytkowy ikonostas. Cerkiew wpisano do rejestru zabytków 18 lutego 2003 pod nr A-54. Przypisy