Stadion im. Edwarda Jancarza w Gorzowie Wielkopolskim

Stadion żużlowy w Gorzowie Wielkopolskim, Stadion żużlowy im. Edwarda Jancarza w Gorzowie Wielkopolskim, Stadion im. Edwarda Jancarza w Gorzowie Wielkopolskim, właśc. Stadion GBS Gorzów im. Edwarda Jancarza – stadion żużlowy znajdujący się w gorzowskiej dzielnicy Zawarcie przy ul. Kwiatowej 55, między ulicami: Śląską i Jasną. 3 sierpnia 1997 roku przy okazji rozgrywania 5. edycji memoriału – stadion nazwano imieniem Edwarda Jancarza. Tablica została wmurowana przed wjazdem na parking klubowy od ul. Kwiatowej. Stanowi własność miasta Gorzów Wielkopolski. Od 2005 roku jest dzierżawiony przez spółkę Stal Gorzów Wielkopolski SA. 18 kwietnia 2025 roku po raz pierwszy w historii stadion ma sponsora tytularnego, a został nim bank spółdzielczy GBS Gorzów. Historia Stadion jest bardzo charakterystycznym obiektem w Gorzowie Wielkopolskim. Powstał na terenie byłego wysypiska śmieci i od ponad 70 lat znajduje się w jednym miejscu. Inicjatorem budowy stadionu był mechanik klubowy Cieślicki, a pracami kierował Konstanty Sapkowski. Początkowo rozgrywano na nim mecze piłki nożnej piłkarskiej sekcji Klubu Sportowego Stali Gorzów Wielkopolski. Otwarcie stadionu jako żużlowego nastąpiło 22 lipca 1951 roku. Prace przy budowie prowadzone były w ramach czynu społecznego. Pierwszymi zawodami przeprowadzonymi na obiekcie był turniej o „Stalowy But”. Początkowo tor miał długość 395 m. i nie wyglądał zbyt dobrze, jednak w 1951 roku był już równy i szeroki. W tamtym sezonie jeden z groźniejszych wypadków zanotował zawodnik Unii Leszno – Kazimierz Bentke, który wyleciał z motoru, przeleciał kilkanaście metrów nad widownią i wylądował na zwałach ziemi okalającej tor. Wtedy nie było jeszcze żadnej bandy wokół toru. Zbudowana została po tym sezonie. W 1954 roku powstał Społeczny Komitet Budowy Stadionu, któremu początkowo przewodniczył Wiesław Bartmański, a następnie przez wiele lat Aleksander Dzilne. Z pomocą Zakładów Mechanicznych „Gorzów” oraz Prezydium Miejskiej Rady Narodowej zaczęto budować nowoczesny stadion. W latach 1957–1964 wybudowano dwa parkingi, garaż klubowy z wieloma urządzeniami, bandę w stylu angielskim i ogrodzenie oraz skrócono tor do 352 m. W 1961 roku rozegrano pierwsze zawody przy sztucznym oświetleniu. Kolejne prace modernizacyjne miały miejsce w 1981 roku. Polegały one na wydłużeniu toru do 360 m. Żużlowcy „Stali” rozgrywali wtedy swoje mecze na Stadionie Olimpii w Poznaniu. Kolejna przebudowa stadionu miała miejsce w 2000 roku przed finałem indywidualnych mistrzostw świata juniorów. Wcześniej obiekt stał się własnością ówczesnego prezesa klubu – Lesa Gondora. Wymieniono wtedy bandę okalającą tor, skrócono tor do 329 m, zbudowano nową wieżyczkę sędziowską i zainstalowano tablicę świetlną na drugim łuku. W 2003 roku został ponownie skomunalizowany. W latach 2007–2011 zaprojektowano i zrealizowano gruntowną przebudowę całego stadionu. Nowy obiekt został zaprojektowany przez biuro architektoniczne "Romankiewicz+Heck Inwestycje" z Gorzowa Wlkp. (architekt Michał Heck). Projekt konstrukcji stadionu został opracowany przez biuro "Budkomeks" z Poznania (konstruktor Jacek Tasarek). W latach 2007–2008 wykonano żelbetowe trybuny na istniejących nasypach ziemnych, wymieniono wszystkie drewniane ławki na plastikowe krzesełka, zainstalowano sztuczne oświetlenie, monitoring i nagłośnienie oraz wybudowano zadaszoną, piętrową trybunę na 4134 miejsca od strony wschodniej. Całkowita pojemność stadionu wynosiła wówczas 11 115 miejsc. Zakończenie ostatniego etapu przebudowy nastąpiło w latach 2010–2011, kiedy to dobudowano piętrowe trybuny na łukach i zadaszono resztę trybun. Wykonano wówczas, wzdłuż prostej startowej, budynek mieszczący loże VIP. Przeniesiono oświetlenie na dach oraz zwiększona została pojemność stadionu do 15 200 miejsc. Bryła stadionu to owal o obwodzie 560 m, wrysowany w prostokąt o długości 206 m, szerokości 126 m i wysokości 18 m (bez masztów). Najwyżej położone krzesełko umiejscowione jest na wysokości 13 m, w odległości do krawędzi toru na 25 m. Na stadionie jest 20 bramek wejściowych. 13 kołowrotków jest przy wejściu głównym od strony ul. Śląskiej. Do tego wejście dla VIP-ów od ul. Kwiatowej, dwa przy nowym parkingu oraz cztery bramki od ul. Jasnej. Przy każdej bramce jest kamera monitoringu. W sumie na całym stadionie kamer jest 49, w tym dziewięć o dużym zbliżeniu. System obejmuje każdy segment stadionu, rejestruje obraz i dźwięk. Na trybunach znajdują się dwa telebimy o wymiarach 5 x 9 m. Stadion posiada nowoczesne oświetlenie: 115 lamp daje 1300 luksów na torze, a 1700 luksów na prostej startowej. Tor żużlowy okala nowoczesna banda złożona ze 170 płyt sklejki powlekanej wodoodporną żywicą. Przed stadionem znajduje się stojące na sześciu kolumnach wejście. Jest wysokie na 9 m, posiada cztery maszty flagowe oraz napis: Stadion im. Edwarda Jancarza. Obiekt zyskał też nowe ogrodzenie. Wysokie na ponad 3 m, ze wzmocnionej blachy falistej, w biało-żółto-stalowej kolorystyce. Trybuny Na trybunach gorzowskiego stadionu w 68 sektorach może usiąść dokładnie 15 024 widzów (na trybunie wysokiej – 7 349, na trybunie niskiej 7 444 miejsca). Dla kibiców gości przeznaczono 1550 miejsc siedzących na obu piętrach przy wyjeździe z drugiego łuku (658 osób zmieści się na górze). Dla VIP-ów przeznaczono 231 miejsc na specjalnej trybunie i 36 miejsc z dostępem do bezprzewodowego internetu przy specjalnych stolikach dla dziennikarzy. Gdy będzie taka potrzeba, obiekt pomieści 2 tys. fanów więcej (miejsca stojące). Kolorystyka krzesełek na stadionie odpowiada kolorom klubowym Stali Gorzów Wielkopolski. Dolny poziom trybun to wymieszanie dwóch kolorów: żółtego i niebieskiego, zaś górna trybuna jest żółta. Na prostej przeciwległej do startu znajdują się – na trybunie dolnej żółty napis STAL, a na górnej niebieski GORZÓW. Rekordy gorzowskiego toru Rozgrywane imprezy Krajowe Międzynarodowe Aleja Sław Stali Gorzów Od 2014 roku na koronie stadionu, na szlaku komunikacyjnym na prostej przeciwległej do startu umieszczane są tablice z brązu – z odciśniętymi dłoniami żużlowców, którzy mieli znaczący wpływ na tworzenie historii klubu. Pierwsza tablica została odsłonięta 26 sierpnia 2014 roku i upamiętnia Tomasza Golloba. Swoje tablice mają również: Zenon Plech (2014), Mieczysław Cichocki (2014), Jerzy Rembas (2015), Bogusław Nowak (2015), Jerzy Padewski (2015), Andrzej Pogorzelski (2015), Mieczysław Woźniak (2016), Piotr Świst (2016), Ryszard Fabiszewski (2017) i Ryszard Dziatkowiak (2025). Zobacz też Lista stadionów w Polsce Przypisy Bibliografia Jan Delijewski: Żużel nad Wartą 1945-1989. WiMBP, Gorzów Wlkp., 2012, s. 224. ISBN 978-83-63404-02-4. Linki zewnętrzne Stadion - oficjalna strona klubu Stal Gorzów Wielkopolski. stalgorzow.pl. [dostęp 2017-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-01)]. (pol.). Schemat stadionu - oficjalna strona klubu Stal Gorzów Wielkopolski. stalgorzow.pl. [dostęp 2017-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-27)]. (pol.). Schemat stadionu - OSiR Gorzów Wielkopolski. osir.gorzow.pl. [dostęp 2011-10-30]. (pol.). Historia Speedwaya w Polsce. speedwayw.pl. [dostęp 2018-03-11]. (pol.).