NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Przemienienia Pańskiego w Nowym Sączu

Kościół Przemienienia Pańskiego w Nowym Sączu – dawna kaplica Przemienienia Pańskiego, należąca do nieistniejącego klasztoru Franciszkanów - zlikwidowanego na skutek kasaty józefińskiej. Zespół poklasztorny oo. Franciszkanów w Nowym Sączu powstał w 1297 r. z nadania Wacława II. W centrum parceli znajdywał się Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny, otoczony był wieloma kaplicami. Jedną z nich była kaplica Przemieniania Pańskiego. Została ona rozbudowana do obecnej postaci z fundacji starosty sądeckiego - Konstantego Lubomirskiego i odbyła się w latach 1654-1672. Obecny kościół ewangelicki ma wyraźny trójczłonowy układ, a całość architektonicznej kompozycji jest utrzymana w stylu barokowym. W kaplicy znajduje się nagrobek Jana Dobka Łowczowskiego, był on fundatorem jednej z niezachowanych kaplic. Pod kaplicą znajduje się krypta. Od 1800 roku kaplica jest w posiadaniu parafii ewangelicko-augsburskiej w Nowym Sączu. Przypisy Bibliografia Nowy Sącz - plan miasta. Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. E. Romera, 1992
Kościół Chrystusa Zbawiciela w Olsztynie

Kościół ewangelicko-augsburski imienia Chrystusa Zbawiciela w Olsztynie – jedna z trzech świątyń znajdujących się w obrębie olsztyńskiego Starego Miasta w Olsztynie. Kościół ewangelicki stoi w rogu starego rynku przy ulicy Zamkowej. Obiekt zbudowany został w latach 1876–1899 w stylu neogotyckim. Poświęcony został 15 października 1877 roku i przebudowywany na przełomie XIX i XX wieku ze względu na powiększającą się parafię. Mimo przebudowy jednak szybko okazało się potrzebne wybudowanie kolejnego obiektu: kościoła garnizonowego. W 1939 w Olsztynie mieszkało 14 tys. ewangelików. W 2007 roku parafia liczyła jedynie około 500 osób. Dzwony wiszące na wieży kościoła mają inskrypcje z lat 20. XX wieku, pierwotne zostały prawdopodobnie przetopione na armaty podczas I wojny światowej. Od 1908 roku ma podłączenia do prądu i centralne ogrzewanie. Kościół posiada jedną wieżę o wysokości 43 metrów, na której znajduje się zegar. Przypisy Bibliografia Magda Brzezińska: Ewangelicy świętują.. Gazeta.pl Olsztyn, 2007.10.12. [dostęp 2007-10-16]. (pol.). Linki zewnętrzne Parafia Ewangelicko-Augsburska w Olsztynie. luteranie.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-02)].
Kościół ewangelicko-augsburski w Poddębicach

Kościół ewangelicko-augsburski w Poddębicach – zabytkowy kościół położony w centrum Poddębic, w północnej części Parku Miejskiego, przy ulicy Marii Konopnickiej i Adama Mickiewicza, w pobliżu głównego placu miejskiego Poddębic – Placu Tadeusza Kościuszki i renesansowego pałacu Grudzińskich. Kościół ten jest czasem nazywany ewangelickim lub „kościołem niemieckim”. Historia Kościół został zbudowany w 1871 roku przez ówczesnych właścicieli Poddębic i dziedziców klucza poddębickiego - rodzinę Wyssogota Zakrzewskich (Klemens Wyssogota Zakrzewski), dla przybyłych ze Zachodu osadników niemieckich - sukienników (ok. 1822 roku), którzy przywędrowali do Poddębic w celu ożywienia przemysłowego miasta. Wobec braku możliwości finansowych utrzymania własnej świątyni przez nieliczną parafię ewangelicką, budynek kościoła został w 2009 sprzedany miastu Poddębice. Architektura Jest to skromny budynek z czerwonej cegły przykryty dwuspadowym dachem z wieloboczną sygnaturką w szczycie. Prezbiterium zamknięte prosto, bez wydzielonej kaplicy. Kościół jednonawowy z chórem i ceglanymi portalami nad wejściem głównym od strony północnej i nad wejściem prezbiterialnym od południa. Położony jest na wzgórzu, kościół wraz z wysoką dzwonnicą zamyka wylot ulicy Marii Konopnickiej. Otoczony zabytkowymi drzewami i żywopłotem. Położona w pobliżu dzwonnica została zbudowana z białej cegły i przykryta stylowym hełmem. Nawiązuje do wzorów renesansowych. Obecna funkcja W 2012 roku, w związku z rozwojem geotermii oraz rewitalizacją centrum miasta, budynek został przeznaczony na pijalnię wód termalnych oraz teatr. W każdą trzecią niedzielę miesiąca odbywają się w nim nabożeństwa ewangelickie. Park Miejski Park usytuowany jest w południowej części Poddębic. Północną granicę Parku stanowi ogrodzenie oddzielające Park od gruntów Parafii Ewangelicko-Augsburskiej. Kościół Ewangelicki zajmuje narożną działkę przy ul. Mickiewicza. Wschodnią granicą jest chodnik wzdłuż ulicy Mickiewicza, zachodnią – rzeka Ner, a południową ogrodzenie terenu Liceum Ogólnokształcącego im. M. Konopnickiej. Powierzchnia Parku wynosi ogółem 3,61 ha. Park pałacowy razem z zadrzewieniem wokół kościoła ewangelicko-augsburskiego jest wpisany do rejestru zabytków i podlega ochronie prawnej przewidzianej w przepisach ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Całość założenia jest chroniona w granicach ochrony konserwatorskiej. Nie zmienia się granic Parku, chociaż w opracowaniu ujęto również północną część terenu wzdłuż rzeki Ner w kierunku centrum miasta. Przypisy
Kościół ewangelicko-augsburski w Radomiu

Kościół ewangelicko-augsburski w Radomiu – luterański kościół parafialny w Radomiu. Należy do diecezji warszawskiej. Mieści się przy ulicy Mikołaja Reja, w dzielnicy Miasto Kazimierzowskie. Obiekt jest częścią szlaku turystycznego Zabytki Radomia. Dawniej była to świątynia katolicka pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny z lat 1784–1785, zbudowana na miejscu drewnianej z 2 połowy XIV wieku (była to filia benedyktynów z Sieciechowa dla obsługi i zarządu majątkami klasztornymi w okolicy Radomia). W 1802 zamieniona na magazyn, w 1818 roku na teatr. Od 1830 własność gminy ewangelicko-augsburskiej (luterańskiej). W 1893 roku gruntownie przebudowana. Wejście w miejscu dawnego prezbiterium. Stoi na pozostałościach baszty murów miejskich. Świątynia użyczana jest lokalnej wspólnocie Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, która odprawia w niej swoje nabożeństwa. Przypisy Bibliografia Radom: plan miasta, Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. E. Romera, Warszawa–Wrocław 1994
Kostel evangelické církve augsburského vyznání (Mikulczyce)

Kostel evangelické církve augsburského vyznání stojí v Zabrze-Mikulczycích na ulici Brygadzistów ve Slezském vojvodství. Kostel náleží pod evangelicko-augsburskou farnosti v Zabrze. Je zapsán ve vojvodském seznamu památek pod registračním číslem A/378/12 z 18. května 2012 a je součástí Stezky dřevěné architektury ve Slezském vojvodství. Historie Plány na výstavbu luteránského filiálního kostela v Mikulczycích vznikly již v roce 1930, ale kvůli nedostatku finančních prostředků byly realizovány až v roce 1937. Během necelých dvou měsíců byla postavena budova na pozemku, který zakoupil hrabě Henckel von Donnensmarck. Kostel byl navržen v ateliéru Kurta Nietzcha a postaven firmou Christoph und Unmack z Niesky. Tato firma stavěla dřevěné, jednoduché a funkční stavby, jako jsou kostely, obytné domy, baráky. Výhodou této technologie byla velmi krátká doba výstavby a nízké realizační náklady. V Horním Slezsku byla stejným způsobem a stejnou firmou postaveny kostel evangelické církve augsburského vyznání v Bytomi-Bobreku a geofyzikální observatoř v Ratiboři. Kostel v Mikulczycích byl po druhé světové válce převzat katolíky, poté byl vrácen v roce 1952. V letech 2001–2002 byl kostel zrekonstruován (byla vyměněna střecha, okna, zesíleny základy a přestavěny vstupní schody). Popis Kostel je neorientovaná dřevěná jednolodní stavba na půdorysu obdélníku (17 m × 10 m) s kněžištěm, sakristií a malou čtvercovou zvonicí nad vstupním průčelím. Obdélníkové kněžiště je užší než loď. Je zastřešen sedlovou střechou krytou lepenkou. Hlavní vstup v je krytý dřevěnou stříškou. Ve zvonici je jeden malý zvon ulitý v roce1774 a daroval evangelíkům císař Vilémem I. Zvon byl ukořistěn ve válečné době 1870–1871 ve Francii ze zámku Ham. Interiér kostela je skromně vybaven hlavním oltářem s křížem, křtitelnicí, ambonem a varhany z první poloviny 20. století. Strop v kněžišti je plochý, v lodi chybí. V kostele není kruchta, harmonium stojí na podlaze lodi. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kościół Ewangelicko-Augsburski w Zabrzu-Mikulczycach na polské Wikipedii. Související články Stezka dřevěné architektury (Slezské vojvodství) Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu luteránský dřevěný kostel na Wikimedia Commons
Evangelische Kirche (Zabrze-Mikulczyce)

Die Evangelische Kirche im oberschlesischen Zabrze-Mikulczyce (Hindenburg-Mikultschütz) ist eine evangelische Filialkirche. Die schlichte Holzkirche mit einem kleinen Dachreiter gehörte zur Evangelischen Gemeinde in Zabrze (Hindenburg O.S.) und befindet sich an Ulica Brygadzistów. Geschichte Evangelische Gottesdienste wurden seit 1922 im Saal des Kindergartens der Donnersmarckhütte abgehalten. Der Bau der Kirche wurde 1937 begonnen und im selben Jahr beendet. An der Realisierung des Baus war das Architekturbüro von Kurt Nietzsche beteiligt. Für den Bau der Kirche wurden Fertigelemente der Firma Christoph & Unmack aus Niesky verwendet. Auf eine ähnliche Weise und in einem ähnlichen Stil wurde auch die Evangelische Kirche von Bobrek errichtet. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde die Kirche konfisziert und an eine katholische Gemeinde vergeben und 1952 wieder an die Protestanten zurückgegeben. Von 2001 bis 2002 wurde die Kirche restauriert. Weblinks Einzelnachweise
Kościół ewangelicko-augsburski w Zabrzu-Mikulczycach

Kościół ewangelicko-augsburski w Zabrzu-Mikulczycach – kościół filialny parafii ewangelicko-augsburskiej w Zabrzu. Mieści się przy ulicy Brygadzistów, w Zabrzu, w dzielnicy Mikulczyce, w województwie śląskim. Historia Plany wybudowania świątyni luterańskiej w Mikulczycach powstały już w 1930 roku, ale z powodu braku środków finansowych nie zostały one zrealizowane. Projekt został zrealizowany siedem lat później, kiedy w ciągu niespełna dwóch miesięcy została wybudowana do dziś istniejąca budowla. Tak więc od 1937 roku luteranie z Mikulczyc dysponowali świątynią, która była i jest do dziś filiałem parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Zabrzu. Świątynię zaprojektowała i wykonała firma Christoph und Unmack z miasta Niska. Firma ta budowała drewniane, proste i funkcjonalne budynki, takie jak kościoły, domy mieszkalne, baraki. Zaletą takiej technologii był bardzo szybki czas budowy oraz niski koszt wykonania. Kościół w Mikulczycach, po II wojnie światowej, został przejęty przez katolików, następnie został odzyskany w 1952 roku. W latach 2001–2002 świątynia została wyremontowana (wymieniono dach, okna, wzmocniono fundamenty i przebudowano schody wejściowe). Przypisy
Jesuskirche (Zielona Góra)

Die Jesuskirche (polnisch: Ewangelicki Kościół Jezusowy) ist die evangelisch-lutherische Gemeindekirche von Zielona Góra (deutsch: Grünberg in Schlesien) in der Woiwodschaft Lebus in Polen. Geschichte Die 1830 in Breslau gegründete Altlutherische Kirche errichtete 1866 in Grünberg ihre erste Niederlassung, einen turmlosen neugotischen Backsteinbau mit Treppengiebel. Als dieser um die Wende zum 20. Jahrhundert nicht mehr den Bedürfnissen einer wachsenden Gemeinde genügte, entschied sich diese für einen Neubau der heutigen Jesuskirche. Die Grundsteinlegung der Kirche erfolgte am 22. August 1909, die Einweihung am 11. Juni 1911. Den Entwurf für den kreuzförmigen Zentralbau mit im Winkel eingestelltem Turm und Polygonalschluss fertigte der preußische Baubeamte Emil Friede in Grünberg. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde die Kirche zunächst von der römisch-katholischen Kirche übernommen und als Hochzeitskapelle genutzt, bevor sie 1950 der Evangelisch-Augsburgischen Kirche in Polen übergeben wurde. Der ältere Kirchenbau dient seit 1967 als Kirche der Heiligen Maria Königin von Polen (Marii Królowej Polski) der Polnisch-Katholischen Kirche. Orgel Der frühere Kirchenbau hatte 1883 eine Orgel der Firma Gebrüder Walter aus Guhrau erhalten, die 1911 nach Fertigstellung des Neubaus in die Jesuskirche unter Vergrößerung des neugotischen Prospekts durch Dienegott Janott aus Neutomischel übertragen wurde. Restaurierungen fanden 1969 durch Marian Nawrot aus Wronki und 1999 durch Emil Hammer Orgelbau aus Arnum bei Hannover statt, wobei das Register Subbass 16‘ im Pedal rekonstruiert wurde. Die Orgel besitzt die folgende Disposition: Einzelnachweise Weblinks Offizielle Website der Kirchengemeinde
Kościół ewangelicko-augsburski w Zielonej Górze

Ewangelicki Kościół Jezusowy – świątynia ewangelicko-augsburska przy Placu Bohaterów w Zielonej Górze, dawny staroluterański kościół Chrystusowy. Historia Został zaprojektowany przez zielonogórskiego architekta powiatowego Emila Friede. Kamień węgielny pod świątynię położono 22 sierpnia 1909. 11 czerwca 1911 nastąpiło jej uroczyste poświęcenie. W 1936 wykonano dwa dzwony, z których jeden został w 1943 zarekwirowany przez wojsko niemieckie. Po zakończeniu wojny świątynię przejęli katolicy, użytkując ją jako kaplicę ślubów pod wezwaniem św. Józefa. Od 1950 jest to ponownie kościół ewangelicki. Kościół jest jednonawowy, z pięciobocznie zamkniętym prezbiterium i pozornym sklepieniem kolebkowym z podwieszoną konstrukcją belkową związaną z więźbą dachową. Bibliografia Werner Klän, Selbständige evangelisch-lutherische Kirchen östlich von Oder und Neisse - eine Zwischenbilanz, Oberursel, Fakultät der Luth. Theol. Hochschule, 1996, ISBN 3-921613-30-2 („Oberurseler Hefte”, H. 30) Linki zewnętrzne Oficjalna strona Kościoła Historia budowy świątyni. zgora.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-12-20)].
Kościół Świętego Ducha w Koninie

Kościół Świętego Ducha w Koninie – parafialny kościół Ewangelicko-Augsburski położony na dawnym Przedmieściu Kolskim przy ulicy Kolskiej, na osi ulicy 3 Maja. Historia Przedmieście Kolskie nazywane było także Przedmieściem Świętego Ducha od nazwy patrona tutejszego kościoła szpitalnego, który powstał w 1422. W 1801 w tym miejscu zbudowano nowy kościół drewniany, który został zakupiony w 1824 przez parafię luterańską. Obecny kościół, który znajduje się nieco bardziej na południe od poprzedniej świątyni powstał w latach 1853–1854. Wieżę nadbudowano w 1872. Jego obecny wygląd w stylu neoromanizmu nadreńskiego (czasem błędnie określanego jako neogotyk) nadano mu w czasie renowacji w latach 1906–1909. Architektura i otoczenie Jednonawowy kościół wybudowano z nietynkowanej czerwonej cegły. Nawa kryta dwuspadowym dachem ozdobionym dwoma rzędami ceglanych pinakli. Takie same pinakle zdobią fasadę kruchty i kalenicę nawy. Nad kruchtą ośmiokątna w przekroju dzwonnica kryta ostrosłupowym, smukłym hełmem. Wnętrze jednoprzestrzenne, utrzymane w tonacji bieli. Nawa oświetlana dużymi, półokrągło zamkniętymi oknami, otoczona z trzech stron wolnostojącymi, jednopiętrowymi emporami wspartymi na smukłych korynckich kolumienkach. Bardzo oryginalnie rozwiązane jest przekrycie nawy; dźwigary stropowe złożone z półokrągłych odcinków dzielą go na 15 kwadratowych pól wypełnionych półsferycznymi czaszami (konstrukcja z metalowych prętów obrzucona gipsem). W prezbiterium drewniany neoromański ołtarz z obrazem Chrystusa nauczającego oraz utrzymana w podobnym stylu ambona. Od strony ulicy Kolskiej świątynię otacza ozdobny, żelazny płot. Przy kościele zabytkowa pastorówka z 1840. Organy O poprzednich organach w tej świątyni nie ma dokładnych informacji. Obecny instrument został zakupiony z dawnego kościoła ewangelickiego im. Cesarza Fryderyka III w Polanicy-Zdroju. W lipcu 1959 roku został przekazany do Ząbkowic Śląskich na potrzeby wyposażenia kaplicy ewangelickiej. Tam jednak, z powodu braku funduszy, nie został zamontowany i w październiku tego samego roku przewieziono go do Konina. Organy wybudowała firma Schlag & Söhne ze Świdnicy w 1915 roku. Dyspozycja instrumentu: Przypisy Linki zewnętrzne Konin. Kościół ewangelicko-augsburski pw. Św. Ducha Historia kościoła i parafii ewangelicko-augsburskiej w Koninie
Evangelický kostel ve Skočově

Evangelicko-augsburský kostel sv. Trojice ve Skočově (pol. Kościół ewangelicko-augsburski Świętej Trójcy w Skoczowie) je evangelický farní kostel, který se nachází na ul. Z. Kossak-Szatkowské na Vilamovickém vrchu. Kostel byl vystavěn v letech 1863–1865 podle návrhu vídeňského architekta Josefa Horkého stavitelem Emanuelem Rostem z Bělé. Roku 1928 byly na věži instalovány hodiny. Na věži jsou zavěšeny tři zvony z roku 1960. Varhany do kostela zhotovil Antoni Sapalski z Krakova. Roku 1929 byly nahrazeny varhanami firmy Biernacki z Włocławka. Roku 1983 byl kostel renovován, přičemž došlo k výrazným zásahům v interiéru (zejména v oltářní části). Na pravé straně oltáře se nachází poprsí Martina Luthera. Dva původní oltářní obrazy se nyní nacházejí v předsíni kostela. Od roku 1969 je kostel památkově chráněn. Roku 1995 kostel navštívil papež Jan Pavel II. Související články Evangelické hřbitovy ve Skočově Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel sv. Trojice ve Skočově na Wikimedia Commons
Dreifaltigkeitskirche (Skoczów)

Die Dreifaltigkeitskirche (polnisch Kościół Świętej Trójcy) ist die evangelisch-lutherische Gemeindekirche von Skoczów (deutsch: Skotschau), einer Stadt in der polnischen Woiwodschaft Schlesien. Benannt ist die Kirche nach der Heiligen Dreifaltigkeit. Geschichte Im mittleren 16. Jahrhundert war durch Wenzel III. im Herzogtum Teschen die Reformation eingeführt und an der Pfarrkirche ein lutherischer Pfarrer eingestellt worden. Erst mit dem Beginn des Dreißigjährigen Kriegs und der gleichzeitig durchgesetzten Gegenreformation fand wieder eine Rekatholisierung statt. Skoczów gehörte nicht zu der ersten Welle der neuen Gemeinden nach dem Toleranzpatent aus dem Jahr 1781. Erst mit dem 1861 von Kaiser Franz Joseph I. erlassenen nächsten Protestantenpatent, das den Evangelischen innerhalb des Habsburgerreichs die vollständige Gleichstellung zusicherte, konnte mit Planung und Bau einer eigenen evangelischen Kirche auf dem Wilamowice-Hügel begonnen werden. Wesentliche Unterstützung erfuhr das Bauvorhaben durch Baron Zobel aus Grodzietz und Vertreter des örtlichen Bürgertums, aber auch der preußische König Wilhelm I. trug finanziell zum Bau der Kirche bei. Mit dem Kirchenneubau wurde der Wiener Architekten Josef Horky beauftragt. 1863 begannen die Bauarbeiten, und am 1. November 1865 wurde die Kirche durch den schlesisch-mährischen Superintendenten Karl Samuel Schneider geweiht. Nach dem Polnisch-Tschechoslowakischen Grenzkrieg von 1919 wurde Skotschau zusammen mit den an Polen gefallenen Gemeinden des ehemaligen Seniorats Schlesien der Evangelisch-Augsburgischen Kirche in Polen zugeordnet. Heute gehört die Gemeinde der Diözese Cieszyn an. Architektur Die Dreifaltigkeitskirche ist eine in den Formen des Rundbogenstils erbaute dreischiffige Emporenhalle mit vorgestelltem, von einem Spitzhelm bekröntem Turm und einem rechteckigen Altarhaus mit seitlich angefügten Sakristeiräumen. Der Kirchenraum wird von den doppelgeschossig eingebauten Emporen beherrscht, das Mittelschiff ist von einem Muldengewölbe überdeckt. Im tonnengewölbten Altarraum befindet sich ein monumentaler Kanzelaltar mit einer Darstellung des Abendmahls. Bei ihrer Fertigstellung hatte die Kirche zunächst eine Orgel der Firma Szymon Antoni Sapalski aus Krakau erhalten, die 1929 durch das jetzige Instrument von Dominik Biernacki aus Włocławek ersetzt wurde. Literatur Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen: Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München 2005, S. 846. ISBN 3-422-03109-X Einzelnachweise Weblinks Website der Kirchengemeinde
Kościół Świętej Trójcy w Skoczowie

Kościół Ewangelicki Świętej Trójcy – kościół parafialny parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Skoczowie. Historia Dzięki staraniom miejscowych ewangelików powstał w 1850 r. Komitet budowy kościoła w Skoczowie. Ustalono, że kościół będzie stał na wzgórzu wilamowickim. Teren pod budowę świątyni został ofiarowany przez miejscowego rolnika Jana Górnioka. Projekt został opracowany przez wiedeńskiego architekta Horky'ego. Budowa kościoła została wsparta przez wielu ofiarodawców, między innymi: barona Zobla z Grodźca Śląskiego, Jana Stonawskiego, wielkiego właściciela dóbr w Pogórzu i wielu innych zasobnych obywateli. Nawet król pruski Wilhelm I Hohenzollern ofiarował sporą ilość talarów. Na zatwierdzenie projektu świątyni trzeba było czekać dwa lata. W 1863 r. rozpoczęły się roboty budowlane. Kierownikiem budowy został ustanowiony Rest z Białej. Zaangażowanie było bardzo duże, toteż szybko i sprawnie przebiegały prace przy wznoszeniu budowli. W ciągu dwóch lat świątynia została wybudowana. W dniu 1 listopada 1865 r., kościół został poświęcony przez superintendenta śląskomorawskiego, księdza Karla Samuela Schneidera.. Przypisy
Kościół Świętej Trójcy w Tomaszowie Mazowieckim

Kościół Świętej Trójcy w Tomaszowie Mazowieckim – kościół filialny należący do diecezji warszawskiej kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP. Świątynia została zbudowana w latach 1823-1829 w stylu klasycystycznym. Budynek w rzucie prostokąta z półowalną apsydą, zbudowany na polecenie Antoniego Jana Ostrowskiego, który ufundował materiał budowlany i ofiarował 75 rubli na prace budowlane. W 1967 roku został wydzierżawiony parafii polskokatolickiej i otrzymał wezwanie Świętego Ducha. Po samorozwiązaniu tej parafii wrócił w ręce ewangelików. Przypisy
St. Luke's Church, Brzeg

St. Luke's Church - a parish church belonging to the Lutheran Diocese of Katowice. The church is located in Brzeg, Opole Voivodeship in Poland. History Formerly, the site was that of an Old Lutheran place of worship. In 1897, the beginning of the construction of the church began. The construction work only took six months. The church was ceremonially blessed on October 10, 1897, and took the summons of St. Luke the Evangelist. During World War I, 29 Old Lutherans died - a memorial plaque has been set made in remembrance of them, on the wall of the church. After 1945, Brzeg became part of the Western and Recovered Territories, becoming again part of Poland. Up until 1952, the parish did not have permanent parish priest. Every two weeks, Priest Karol Jadwiszczok celebrated the liturgy and services in the Holy Trinity Church (Kościół Świętej Trójcy in Polish). When authorities ordered the church's deconstruction, the Lutherans started celebrating their services at the then vandalised Old Lutheran St. Luke's Church. The first permanent parish priest was Priest Stanisław Żwak, which already as a student helped out Priest Karol Jadwiszczok. After ordination, he became the leader of the denomination's parish in Brzeg and Kłodzko. He lived in Lewin Brzeski. Since 1999, the parish has been served by Priest Marian Niemiec from Opole. As of 2014, the parish has its own parish priest. References
Kościół św. Łukasza w Brzegu

Kościół świętego Łukasza w Brzegu – kościół parafialny należący do diecezji katowickiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP. Znajduje się w Brzegu, w województwie opolskim. Historia Pierwotnie była to świątynia staroluterska. W 1897 roku rozpoczęła się budowa kościoła, a prace budowlane trwały tylko sześć miesięcy. Kościół został uroczyście poświęcony w dniu 10 października 1897 roku i otrzymał wezwanie św. Łukasza Ewangelisty. W czasie I wojny światowej zginęło 29 miejscowych staroluteran – tablica ku ich pamięci jest wmurowana w ścianę świątyni. Po zakończeniu I wojny światowej, kościół otrzymał dwa staliwne dzwony, które zostały odlane w 1919 roku w zakładzie Bochumer Verein. Po 1945 roku Brzeg jako Ziemie Zachodnie i Odzyskane powrócił do Polski. Opiekę nad luteranami objął Kościół Ewangelicko–Augsburski z siedzibą konsystorza w Warszawie. Do 1952 roku miasta nie obsługiwał stały proboszcz. Co dwa tygodnie przyjeżdżał ksiądz Karol Jadwiszczok, który odprawiał nabożeństwa w przycmentarnej świątyni świętej Trójcy. Gdy władze nakazały jej rozebranie, luteranie zaczęli odprawiać swoje nabożeństwa w zdewastowanej świątyni staroluterskiej św. Łukasza. Pierwszym stałym proboszczem został ksiądz Stanisław Żwak, który jeszcze jako student wspomagał księdza K. Jadwiszczoka. Po ordynacji został ustanowiony administratorem parafii w Brzegu i Kłodzku. Mieszkał w Lewinie Brzeskim. Do 1999 roku parafia była obsługiwana przez księdza Mariana Niemca z Opola. Od tego roku parafia ma swojego duszpasterza. Przypisy Linki zawnętrzne Kościół ewangelicko-augsburski św. Łukasza Ewangelisty w Brzegu na str. polska-org.pl