NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kujawsko-Pomorska Arena Toruń

Arena Toruń is een multifunctionele sport- en entertainmentarena in Toruń, woiwodschap Koejavië-Pommeren, Polen. Het is de thuisbasis van Twarde Pierniki Toruń van de Poolse Basketbalcompetitie (PLK). De arena werd officieel geopend op 10 augustus 2014. De bouw van het stadion duurde ongeveer drie jaar. In 2010 werd het algemene project van de locatie gepresenteerd door een consortium van de bedrijven DEDECO en MD Polska. De bouw van het gebouw begon in 2011. Het is gelegen in Chełmińskie Przedmieście, het westelijke deel van de stad. De totale kosten van de locatie bedroegen 158 miljoen PLN. De afmetingen van het gebouw zijn 162,25 meter (lengte), 97,10 meter (breedte) en 20 meter (hoogte). De Arena Toruń is uitgerust voor verschillende sporten zoals atletiek, handbal, volleybal, basketbal, tafeltennis, tennis, badminton, kickboksen, boksen, schermen, ritmische gymnastiek en acrobatiek, maar ook zaalhockey. Ze voldoen, net als de klimwand, aan de eisen voor internationale wedstrijden. Er zijn 5192 vaste zitplaatsen aanwezig, welke met 510 zitplaatsen kunnen worden uitgebreid. Afhankelijk van het evenement is er plaats voor maximaal 9250 bezoekers. De atletiekfaciliteit beschikt over zes banen op de 200-meterbaan. Er zijn acht rijstroken over een sprintafstand van 60 meter. Er zijn ook vip-boxen en een fitnessstudio. Sinds 2015 is de locatie jaarlijks gastheer van de Copernicus Cup, een evenement van de IAAF World Indoor Tour. In 2019 ontving het gebouw van Arena Toruń de prijs voor "Sportlocatie van het 20-jarig jubileum" tijdens de 20e editie van de wedstrijd Bouwers van Poolse Sport. In 2020 zette de Zweed Armand Duplantis tijdens de Copernicus Cup een nieuw Wereldrecord van 6,17 meter neer. Evenementen Copernicus Cup 2015 t/m heden Europese kampioenschappen schermen 2016 Europese kampioenschappen indooratletiek 2021 Wereldkampioenschappen indooratletiek 2026
Arena Toruń

Arena Toruń, ze względów marketingowych Kujawsko-Pomorska Arena Toruń – pełnowymiarowa, wielofunkcyjna hala widowiskowo-sportowa z podstawową funkcją lekkoatletyczną w Toruniu. Oficjalne otwarcie obiektu nastąpiło 10 sierpnia 2014 roku. W skład hali wchodzi Arena główna i Arena boczna. Na Arenie głównej odbywają się zawody lekkoatletyczne, mecze piłki siatkowej, piłki ręcznej, hokeja, koszykówki, a także widowiska kulturalne. Arena boczna składa się ze ścianki wspinaczkowej i boiska bocznego. Arena Halowych Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 2026. Historia Pierwszym etapem przygotowań niezbędnych do budowy toruńskiej hali był zakup od Agencji Mienia Wojskowego gruntu pomiędzy ulicami Bema i Balonową. Teren pod budowę był przed II wojną światową częścią portu sterowcowo-balonowego, a bezpośrednio przed budową nowego obiektu – Okręgowy Mundurowy Zakład Produkcyjno-Usługowy przy 4. Rejonowej Bazie Materiałowej w Grudziądzu. Choć już w 2005 roku miasto uzyskało od Ministerstwa Obrony Narodowej obietnicę sprzedaży czterohektarowej działki, to ostatecznie umowę zawarto dopiero w grudniu 2009 roku. Początkowo AMW za działkę życzyła sobie 7 mln zł; po zastosowaniu specjalnej bonifikaty oraz kilkuletnich negocjacjach, kwotę transakcji ustalono na poziomie 4,1 mln zł. Za przygotowanie projektu hali odpowiedzialne było konsorcjum przedsiębiorstw DEDECO oraz MD Polska. W przetargu, który wyłonić miał generalnego wykonawcę obiektu, udział wzięło 10 podmiotów. Miasto Toruń na budowę hali rezerwowało kwotę około 155 mln zł, jednak zwycięski wniosek konsorcjum spółek akcyjnych Hydrobudowa Polska oraz PBG wyznaczał koszt inwestycji na 121 793 370 zł. Wyniki przetargu zostały oprotestowane przez dwa inne przedsiębiorstwa, które zarzucały zwycięskiej ofercie rażąco niską cenę. 7 kwietnia 2011 roku oficjalnie podpisano kontrakt na budowę hali. 1 lipca 2011 roku oficjalnie wmurowano akt erekcyjny. Wydarzenie to odbyło się przy udziale władz miasta, województwa, a także Ministerstwa Sportu i Turystyki, Polskiego Związku Lekkiej Atletyki, Polskiego Związku Piłki Siatkowej i Polskiego Związku Koszykówki. Podczas budowy hali konsorcjum Hydrobudowa Polska S.A. i PBG S.A. ogłosiło upadłość. Nowy przetarg ogłoszono na początku stycznia 2013 roku. Na początku kwietnia 2013 roku magistrat podpisał z przedsiębiorstwem Alstal wart blisko 90 mln złotych kontrakt na dokończenie budowy hali. Ostateczny termin wyznaczono na 3 lutego 2014 roku. Uroczyste otwarcie obiektu nastąpiło 10 sierpnia 2014 roku. W 2021 roku w Arenie Toruń odbyły się 36. Halowe mistrzostwa Europy w lekkoatletyce, a w 2024 roku Halowe Mistrzostwa Europy Masters. W 2026 arena Halowych Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona hali
Hala widowiskowo-sportowa w Tychach

Hala Sportowa w Tychach – hala, na której swoje mecze rozgrywa futsalowa i koszykarska drużyna GKS Tychy oraz siatkarska TKS Nascon Kopex Tychy. Właścicielem obiektu, który jest położony w centrum miasta jest Miasto Tychy, a zarządzany jest przez Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji. Historia Budowa nowej hali widowisko-sportowej rozpoczęła się pod koniec 2005 roku. Zakończenie budowy miało miejsce w 2008 roku, a cała inwestycja pochłonęła 31 mln złotych, z czego 6,25 mln złotych pochodziło z Ministerstwa Sportu. Inauguracja hali, która przyciągnęła komplet publiczności, odbyła się 25 maja 2008 roku. Tyscy kibice mogli zobaczyć mecz koszykówki pomiędzy zespołem z USA - Athletes in Action a reprezentacją Polski U-20. Informacje Widownia, która pomieści 1250 widzów otacza parkiet z czterech stron, a do każdego sektora prowadzi osobne wejście. W hali, która jest w pełni klimatyzowana, oprócz ośmiu szatni znajduje się siłownia, sauna, gabinet odnowy biologicznej oraz salka gimnastyczna. Dla niepełnosprawnych kibiców przygotowano schodołaz, specjalne miejsca na widowni oraz toalety. Przy hali znajduje się parking na 230 samochodów i trzy autobusy. Dojechać na hale można kilkoma autobusami i trolejbusami na przystanek: Tychy Hala Sportowa: A, C, F, M10, 36, 128, 256, 268, 531; Dane podstawowe Nazwa hali: Hala widowiskowo-sportowa Adres: al. Piłsudskiego 20, 43-100 Tychy Pojemność: 1250 Wymiary boiska: 44/22 metry Linki zewnętrzne Informacja na stronie MOSIR Tychy. mosir.tychy.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-06-06)].
Hala Łabowska

Hala Łabowska – polana w Beskidzie Sądeckim, w środkowej części Pasma Jaworzyny Krynickiej. Jest to hala w pasterskim rozumieniu tego słowa. Nazwa hali wzięła się od góralskiej wsi Łabowa, której mieszkańcy wypasali na niej swoje owce. Gdy po II wojnie światowej w ramach Akcji Wisła Rusini (głównie Łemkowie) zostali przesiedleni, hala przeszła na własność Lasów Państwowych. Część hali stanowi własność PTTK. Obecnie hala jest już dużo mniejsza niż dawniej, gdyż wskutek zaniechania wypasu częściowo zarosła lasem, jednak przed całkowitym zalesieniem chroni ją nadanie jej statusu użytku ekologicznego. Hala znajduje się w Popradzkim Parku Krajobrazowym. Zarastanie polan lasem jest niekorzystne nie tylko z turystycznego punktu widzenia (zanikają punkty widokowe), ale również przyrodniczego; następuje bowiem zmniejszenie różnorodności biologicznej. Dla wielu gatunków roślin polany są właściwym siedliskiem, rośliny te nie mogą rosnąć w lesie i giną po zalesieniu polany, a wraz z nimi niektóre związane z nimi zwierzęta (np. motyle). Na hali znajdował się kiedyś domek myśliwski dawnego właściciela – hrabiego Adama Stadnickiego. Spalili go podczas II wojny światowej partyzanci, gdyż z domku tego korzystali niemieccy żołnierze. Obecnie funkcjonuje na hali schronisko na Łabowskiej Hali. Na zachód od hali znajduje się zalesiony wierzchołek 1064 m. W lesie pomiędzy tym wierzchołkiem a polaną znajduje się odsłonięty w 1999 kamienny pomnik księdza Władysława Gurgacza – kapelana Polskiej Podziemnej Armii Niepodległościowej, który został w 1949 zastrzelony przez UB. Na hali powyżej schroniska znajduje się pomnik upamiętniający partyzantów 9 kompanii 3 batalionu 1 Pułku strzelców Podhalańskich, którzy w tym rejonie walczyli z hitlerowskim najeźdźcą. Łabowska Hala znajduje się w granicach dwóch miejscowości: Składziste i Łabowa, obydwie w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Łabowa. Jest dobrym punktem widokowym w kierunku północnym i północno-wschodnim – widać stąd wzniesienia Beskidu Niskiego i pobliskie szczyty Beskidu Sądeckiego. Jest również ważnym węzłem szlaków turystycznych. Szlaki turystyki pieszej – znakowany czerwono Główny Szlak Beskidzki na odcinku pomiędzy Rytrem a Jaworzyną Krynicką Czas przejścia z Rytra na Halę Łabowską: 4:55 h, ↓ 4:25 h Czas przejścia z Hali Łabowskiej na Jaworzynę Krynicką: 3 h, z powrotem tyle samo – niebieski szlak Piwniczna-Zdrój – Łabowa Czas przejścia z Piwnicznej na Halę Łabowską: 4:05 h, ↓ 3:35 h Czas przejścia z Hali Łabowskiej do Łabowej: 2:30 h, ↑ 3 h – żółty szlak Łomnica-Zdrój – Hala Łabowska. Czas przejścia: 4 h, ↓ 3 h Przypisy
Śrubita (hala)

Śrubita (słow. Srubitá) – polana w Beskidzie Żywiecko-Kisuckim w Grupie Wielkiej Raczy w okolicach przełęczy Śrubita, pomiędzy Bugajem a Orłem. Obejmuje teren zarówno po polskiej, jak i słowackiej stronie. Pośrodku polskiej strony znajduje się wzniesienie Śrubity Groń (1032 m). Polska część hali przylega do rezerwatu Śrubita i brak na niej szałasów. Natomiast w dolnych partiach słowackiej części hali było kilka szałasów. Większość z nich zamieniono na domki letniskowe. 28 grudnia 1688 r. na hali został ujęty hetman zbójnicki – Marcin Portasz, zwany Dzigosikiem. Z halą Śrubita wiąże się też legenda o harnasiu zbójnickim, który zbudował zaczarowany, żelazny kotlik o kształcie wilka. Kiedy jednak zabity został przez swojego kolegę ze zbójnickiej kampanii, nikt już tego kotlika nie potrafił otworzyć. W końcu dostał się on miejscowemu karczmarzowi, podczas przenoszenia jednak rozbił się. Śrubita znajduje się w granicach miejscowości Rycerka Górna w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Rajcza. W regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego Grupa Wielkiej Raczy zaliczana jest do Beskidu Żywieckiego, w nowszej polskiej regionalizacji z 2018 roku do Beskidu Żywiecko-Kisuckiego. Na hali rośnie m.in. rzadki w Polsce i chroniony prawnie dzwonek piłkowany. Szlaki piesze odcinek: Wielka Racza – przełęcz Śrubita – Przełęcz pod Orłem – przełęcz Przegibek – Bania – Majcherowa – Przełęcz pod Rycerzową Przypisy
Hanulin (stacja kolejowa)

Hanulin – stacja techniczna i posterunek odgałęźny, dawniej stacja kolejowa w Hanulinie na linii kolejowej nr 272, w województwie wielkopolskim, w Polsce. Linki zewnętrzne Hanulin, [w:] Ogólnopolska Baza Kolejowa – bazakolejowa.pl [online] [dostęp 2026-01-24] .
Estadi de l'Exèrcit Polonès

L'Estadi de l'Exèrcit Polonès (polonès: Stadion Wojska Polskiego), oficialment Estadi del Legia de Varsòvia — Mariscal Józef Piłsudski (polonès: Stadion Legii Warszawa im. Marszałka Józefa Piłsudskiego), és un estadi esportiu de la ciutat de Varsòvia, Polònia. És utilitat pel club Legia Varsòvia i la selecció de futbol de Polònia. Va ser inaugurat el 9 d'agost de 1930. Va ser reconstruït entre els anys 2008 i 2011. Només es va mantenir la façana principal. Té una capacitat per a 31.103 espectadors. Entre 2011 i 2015 l'estadi fou anomenat Pepsi Arena per l'acord de patrocini amb PepsiCo. El monument a Kazimierz Deyna és una estàtua dedicada a un dels jugadors més famosos del Legia de la història del club. El monument es troba just davant de l'entrada de la graderia Żyleta, a la cantonada nord-est de l'estadi. Es va llançar un concurs per dissenyar el monument de Deyna. El guanyador va ser un projecte dissenyat per Tomasz Radziewicz. El disseny es va seleccionar mitjançant una enquesta a Internet, i els aficionats han dut a terme moltes accions diferents per recaptar diners per a aquest monument. L'estàtua de 3,2 m d'alçada va ser fosa de bronze i està situada en un petit sòcol il·luminat. La cerimònia oficial d'inauguració va tenir lloc el 6 de juny de 2012. Kazimierz Deyna és un dels futbolistes més condecorats de Polònia, havent jugat 97 internacionalitats i marcat 41 gols amb la selecció blanc-i-vermella. Guanyador de la medalla d'or als Jocs Olímpics de Munic de 1972 (i màxim golejador amb nou gols), també va formar part de l'equip polonès, que va quedar tercer a la Copa del Món de 1974 a Alemanya Occidental, abans de guanyar la medalla de plata amb la selecció nacional als Jocs Olímpics d'estiu de 1976. Va ser el 1974 que va quedar tercer a la llista de Futbolistes Europeus de l'Any, darrere del gran holandès Johan Cruyff i del capità de l'Alemanya Occidental Franz Beckenbauer. Va morir en un accident de cotxe a San Diego, Califòrnia, amb només 41 anys, el setembre de 1989. Referències
Stadion Wojska Polskiego

Stadion Polské Armády je fotbalový stadion ve Varšavě, který je od 1. srpna 2002 vlastnictví hlavního města Varšavy. Hraje na něm tým Legia Varšava. Stadion se nachází ve Varšavě na ul. Łazienkowské 3. Vybudován byl v letech 1927 až 1930, prošel celkovou modernizací v roce 2009. Kapacita je 31 800 sedaček. Odkazy Reference V tomto článku byly použity překlady textů z článků Stadion Wojska Polskiego w Warszawie na polské Wikipedii a Polish Army Stadium na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Stadion Wojska Polskiego na Wikimedia Commons Oficiální web (anglicky) (polsky) Stadion Polské Armády - stadion Legii Warszawa (nowy) na portalu polska-org.pl (polsky)
Stade du maréchal Józef Piłsudski

Le stade du maréchal Józef Piłsudski (stadion im. Marszałka Józefa Piłsudskiego en polonais), connu également sous le nom de stade de l'armée polonaise (stadion Wojska Polskiego en polonais), est un stade polonais de football situé à Varsovie, en Pologne. Propriété de la capitale, et d'une capacité de 31 103 places, il est utilisé exclusivement pour les rencontres du Legia Varsovie, l'un des deux clubs principaux de la ville avec le Polonia Varsovie. Entre juillet 2011 et décembre 2014, le stade s'est appelé Pepsi Arena, prenant le nom de son sponsor PepsiCo. Histoire Il est construit de 1927 à 1930. Le stade est officiellement mis en service le 9 août 1930. Contre l'Europa Barcelone, le Legia Varsovie fait match nul un but partout, grâce à Henryk Martyna qui marque sur penalty à la vingt-deuxième minute. Le virage nord du stade est depuis les années 70 surnommé "zyleta", ce qui signifie "lame de rasoir" en polonais. Ce surnom provient d'une publicité qui durant des années a été affichée dans le virage. C'est à cet endroit du stade que se massent les plus fervents supporters du club, et c'est là que sont le plus souvent mis en place les tifos. La zyleta est considéré comme une des tribunes les plus chaudes d'Europe. Depuis le 1er août 2002, il appartient à la ville de Varsovie. Le nouveau stade Une nouvelle enceinte est programmée pour l'année 2011, et portera la capacité du stade à 31 800 spectateurs. Le 17 novembre 2008, la reconstruction du stade débute. Il est prévu que trois nouvelles tribunes soient terminées d'ici mai 2010, dont la capacité totale est de 26 000 spectateurs. Après cela sera lancée la deuxième phase de la construction, qui prévoit l'édification d'une nouvelle tribune ouest. Tout le stade sera prêt en février 2011. Le nouveau stade est inauguré le 7 août 2010 contre Arsenal. Devant 22 836 spectateurs, le Legia fait le spectacle, et rentre aux vestiaires avec deux buts d'avance. Le match s'accélère et devient fou en seconde période, voyant les deux équipes enchaîner les buts. Finalement, Arsenal sort vainqueur de cette rencontre, qui se termine sur le score de six buts à cinq. Le 9 juin 2011, la Pologne accueille la France pour un match amical, un an avant l'Euro 2012 qui se déroule en Pologne et en Ukraine. Les Français battent les Polonais 1-0. Le 2 juin 2013, le stade enregistre un nouveau record d'affluence dans sa nouvelle configuration, en attirant 30 787 spectateurs lors du match Legia Varsovie - Śląsk Wrocław, soit un de plus que lors d'un match de Ligue Europa en 2011. En 2022, le Chakhtar Donetsk y joue ses matchs à domicile de Ligue des champions de l'UEFA, ne pouvant les jouer dans leur stade en raison de l'invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022. Notes et références Voir aussi Articles connexes Legia Varsovie Józef Piłsudski Lien externe (pl) Le stade sur legia.com Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de Varsovie
Stadio dell'Esercito polacco

Lo stadio dell'Esercito Polacco, per esteso stadio dell'Esercito polacco di Varsavia Maresciallo Józef Piłsudski (in polacco Stadion Wojska Polskiego w Warszawie imienia Marszałka Józefa Piłsudskiego), noto anche come Pepsi Arena dal 19 luglio 2011 al 31 dicembre 2014 per ragioni di sponsorizzazione, è uno stadio della capitale polacca Varsavia. Di proprietà del comune di Varsavia, ospita le gare casalinghe del Legia Varsavia. Storia La costruzione dello stadio venne iniziata nel 1927. Inaugurato il 9 agosto 1930, l'impianto ospitò il successivo 26 ottobre un incontro tra le nazionali di calcio di Polonia e Lettonia, mentre il 30 agosto erano state ufficialmente aperte la pista ciclabile e la pista di atletica, in occasione di un meeting internazionale tra squadre di atletica cui presero parte le rappresentative di Inghilterra, Germania, Austria, Francia, Egitto e Polonia. Nel corso della seconda guerra mondiale, durante l'occupazione nazista, lo stadio venne utilizzato per attività sportive dei soldati della Wehrmacht e venne pesantemente danneggiato durante l’avanzata dell'Armata Rossa verso la Germania. Dopo i primi lavori di ricostruzione, lo stadio tornò ad ospitare un incontro di calcio il 1º maggio 1945 e nel 1951 fu sede dell'arrivo della Corsa della Pace (de. Friedensfahrt, cs. Závod Míru, pl. Wyścig Pokoju), una corsa a tappe maschile di ciclismo su strada. Durante tutto il periodo del regime comunista in Polonia, l'impianto era ribattezzato Ludowego Wojska Polskiego (stadio dell'Armata Popolare Polacca) e negli anni sessanta fu dotato di un impianto di illuminazione. Dopo la caduta del regime comunista, il nome dello stadio divenne Stadion Wojska Polskiego w Warszawie imienia Marszałka Józefa Piłsudskiego (in italiano: Stadio dell'Esercito Polacco di Varsavia Maresciallo Józef Piłsudski). Dopo la chiusura dello stadio del decimo anniversario del Manifesto di luglio (Stadion Dziesięciolecia Manifestu Lipcowego) ha ospitato varie volte incontri della nazionale polacca. Nel novembre 2008 sono iniziati i lavori di ricostruzione dello stadio che dopo il loro completamento hanno portato la capienza dell'impianto a 31.800 spettatori. La ricostruzione, il cui costo è stato di 807.000 złoty è stata completata nel gennaio 2011. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Pepsi Arena Collegamenti esterni (PL) Sito ufficiale, su stadion.legia.com. URL consultato il 29 maggio 2010 (archiviato dall'url originale il 9 febbraio 2010).
Wojska Polskiegostadion

Het Stadion Wojska Polskiego is een voetbalstadion in de Poolse hoofdstad Warschau. Het stadion, ontworpen door Aleksander Kodelski en Maksymilian Dudryk-Darlewski, is de thuisbasis van de Poolse voetbalclub Legia Warschau. Geschiedenis Het plan om een stadion voor de club te bouwen werd voor het eerst geopend in 1920, toen de club werd opgericht. Door de voortdurende financiële problemen duurde het echter tien jaar voordat de laatste hand aan het stadion werd gelegd. Nadat er uit verschillende bronnen, vooral donaties, geld was binnengekomen, opende het eerste stadion van Legia in 1922 zijn poorten voor een wedstrijd tegen Wisła Kraków, die eindigde in een nederlaag voor Legia. De club zat echter nog steeds krap bij kas en verkocht het terrein aan het leger in ruil voor geld om het stadion af te bouwen. Legia kreeg het recht om in het stadion te spelen en in 1925 kon het in gebruik worden genomen. Er doemden echter nieuwe moeilijkheden op. Later dat jaar kreeg Lechia Warschau, een andere club die door het leger werd gesteund, namelijk toestemming op het stadion te delen met Legia. Lechia probeerde zelfs, met de hulp van invloedrijke personen binnen het leger, Legia helemaal uit het stadion te verdrijven. Na een kort conflict lieten de militaire machthebbers Legia als enige huurder toe. De club is vervolgens nooit meer weggegaan uit het Wojska Polskiego (lett. Poolse Leger). Legia peuterde vervolgens bij de Bank Gospodarstwa Krajowego een kapitaalinjectie los, die groot genoeg bleek om het stadion in 1930 te voltooien. Het stadion had toen ook een atletiekbaan, een wielerbaan, een nieuwe overdekte tribune en zo'n 10 naastgelegen tennisbanen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bezetten de nazi's het stadion en gebruikten het als artilleriepost. Er werden loopgraven gedolven in het speelveld, maar gelukkig werd er tijdens deze bezetting geen ernstige schade toegebracht. Moderniseringen In 1960 kwam er stadionverlichting en hoewel het stadion groot genoeg is voor het gemiddelde aantal toeschouwers van Legia, zijn er nu plannen in de maak op het Wojska Polskiego opnieuw te verbouwen en te moderniseren. Externe links Officiële website van Legia Warschau Stadion
Stadion Wojska Polskiego (Varșovia)

Stadionul Armatei Poloneze, oficial denumit Stadion Wojska Polskiego w Warszawie imienia Marszałka Józefa Piłsudskiego, cunoscut și ca Pepsi Arena, este un stadion de fotbal din Varșovia, Polonia. Acesta este stadionul de casă al clubului Legia Varșovia încă din 9 august 1930. Cu o capacitate de 31.103 de locuri, acesta este al 4-lea stadion de fotbal ca mărime din Ekstraklasa și al 6-lea din țară. Între 2008-2011 stadionul a suferit o reconstrucție completă, capacitatea stadionului fiind crescută de la 13.500 la 31.103 de locuri. În trecut deținut de Armata Poloneză, stadionul este în prezent în proprietatea orașului Varșovia. Pe baza contractului de sponsorizare cu PepsiCo, din 2011 stadionul este numit Pepsi Arena. Meciurile naționalei Poloniei Referințe Legături externe pl Stadium website pl stadium info in legialive.pl Stadion Wojska Polskiego (stadiony.net) pl
Стадион Войска Польского имени маршала Юзефа Пилсудского

«Городской стадион „Легии“ (Варшава) имени маршала Юзефа Пилсудского» (пол. Stadion Miejski Legii Warszawa im. Marszałka Józefa Piłsudskiego) — футбольный стадион в Варшаве, домашняя арена футбольного клуба «Легия». Находится на Повисле по адресу: улица Лазенковская, 3, между улицами Лазенковской, Черняковской, Януша Кусочиньского и Охотничьей. Является собственностью столичного города Варшавы. С 1 августа 2002 г. арендуется акционерным обществом ФК «Легия». С 19 июля 2011 года до 31 декабря 2014 на основании договора между фирмой PepsiCo и «Легией» в маркетинговых целях употреблялось название «Пепси-Арена» (пол. Pepsi Arena). Стадион подвергнется реконструкции и расширению[когда?] до 33 000 мест, не закрываясь. См. также Юзеф Пилсудский Ссылки Страница стадиона на сайте legialive.pl Страница стадиона на сайте legia.net Страница стадиона Архивная копия от 20 февраля 2008 на Wayback Machine на сайте клуба "Legia" Сайт нового стадиона /вебархив/