NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Zakład Doskonalenia Zawodowego w Toruniu

Zakład Doskonalenia Zawodowego w Toruniu − największe stowarzyszenie oświaty zawodowej w województwie kujawsko-pomorskim działający od 1938 roku. Siedziba Zakładu mieści się przy ul. Żółkiewskiego 37/41 w Toruniu. W 1938 roku na mocy decyzji Wojewody Pomorskiego powołano w Toruniu Pomorski Instytut Rzemieślniczo-Przemysłowy. Jego głównym celem było prowadzenie działalności kulturalno-wychowawczej i zawodowo-oświatowej. Podczas II wojny światowej instytut nie działał, reaktywacja miała miejsce w kwietniu 1945 roku. W 1946 roku Instytut został zrzeszony w Centrali Naukowych Instytutów Rzemieślniczych w Warszawie. W 1949 roku w Instytucie rozpoczęto działalność szkoleniowo-produkcyjną dla potrzeb rzemiosła w branżach: stolarskiej, ślusarskiej, elektromechanicznej i introligatorskiej. Zakład kilkakrotnie zmieniał nazwę. W następnych latach nosił nazwy: Pomorski Instytut Oświaty Zawodowej, Zakład Doskonalenia Rzemiosła, Wojewódzki Zakład Doskonalenia Zawodowego. W 1990 roku utworzono z jego struktur trzy odrębne stowarzyszenia: w Toruniu, Bydgoszczy i Włocławku. Obecnie toruński zakład działa pod nazwą Zakład Doskonalenia Zawodowego w Toruniu. Prezesi ZDZ Przypisy Linki zewnętrzne oficjalna strona ZDZ Toruń
Muzeum Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu

Muzeum Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu – uczelniane muzeum działające od 1954 r. przy wrocławskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych, która w 1996 zmieniła nazwę na Akademia Sztuk Pięknych. Celem muzeum jest gromadzenie wyróżniających się dzieł sztuki autorstwa kadry i studentów wrocławskiej ASP oraz eksponatów pomocnych w dydaktyce uczelni. W związku z tym profilem muzeum ma działy odpowiadające głównym kierunkom kształcenia akademii, w tym działy: Kompozycji, Malarstwa, Rzeźby i Grafiki; Szkła; Ceramiki oraz Architektury wnętrz. Eksponaty z tych działów tworzą stałą wystawę funkcjonującą od roku 1960, organizowane są też regularnie wystawy czasowe i dydaktyczne zajęcia muzealne dla młodzieży. Kolekcja muzeum u schyłku XX w. liczyła ok. 5000 dzieł. Do 1970 r. siedziba muzeum znajdowała się przy Placu Polskim, w budynku PWSSP, od 1970 znajduje się w obecnej lokalizacji. Twórczynią muzeum była Halina Pawlikowska (przedstawicielka Wrocławskiej Szkoły Szkła), która też nim od początku kierowała. W 1997 r. kierowniczką placówki została Anna Kopaczyńska. Muzeum, jednostka ogólnouczelniana w strukturze ASP, zostało przemianowane w 2015 roku na Ośrodek Dokumentacji Sztuki (ODS). Od 2017 roku ODS jest członkiem Stowarzyszenia Muzeów Uczelnianych. Przypisy Linki zewnętrzne Strona Muzeum - Ośrodka Dokumentacji Sztuki ASP we Wrocławiu | data dostępu = 2025-04-10
Szkoła Podstawowa nr 1 im. Józefa Piłsudskiego w Pruszkowie

Szkoła Podstawowa nr 1 im. Józefa Piłsudskiego w Pruszkowie – państwowa szkoła podstawowa w Pruszkowie. Historia Szkoła została utworzona przez władze miejskie w 1915 roku. W 1919 roku szkołę upaństwowiono przenosząc ją na ulicę 6 sierpnia 16 (Bohaterów Warszawy 11) do budynku nabytego przez magistrat Pruszkowa. 1 września 1939 budynek szkoły został uszkodzony przez bombę niemiecką. W latach 1986–1988 przeprowadzono remont szkoły (ogrzewanie, kanalizacja) który wstrzymano w 1989 ze względów finansowych. W 1990 roku szkole przywrócono imię. W 2001 roku wznowiono roboty budowlane które zakończono w 2002, 1 września oddając do użytku nowoczesny budynek szkolny. Dyrektorzy szkoły Zygmunt Gize (1915–1919, 1950) Czesława Królikowska (1950–1956) Władysław Rosiński (1956–1958) Juliusz Sauter (1907–1940) Piotr Rzeszowski (1940-1943) Henryk Dajczer (1943–1963) Helena Bujalska-Nowowiejska (1963–1965) Helena Świątek (1965–1968) Andrzej Rybicki (1968–1969) Tadeusz Mościński (1969–1975) Alicja Sułek (1975–1976) Janina Gralewska (1976–1985) Krzysztof Kalukiewicz (1985–1996) Kinga Kalukiewicz (1996–2006) Ewa Nowicka (od 2006) Absolwenci Magdalena Ziętara Przypisy
Galeria Navigator

Galeria Navigator – centrum handlowe w Mielcu, otwarte 16 listopada 2016 roku. Opis Budowa Galerii Navigator rozpoczęła się w marcu 2015 roku skończyła w listopadzie 2016. W centrum znajdują się takie punkty handlowe jak: H&M, Empik, Pepco, Home&You, RTV euro AGD, E.Leclerc oraz wielosalowe Multikino. Wykonawcą generalnym centrum jest spółka Mirbud. Początkowo galeria miała nosić nazwę Aviator. Przypisy
Kościół ewangelicko-augsburski w Kępnie

Kościół ewangelicko-augsburski w Kępnie – kościół parafialny parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Kępnie należący do diecezji pomorsko-wielkopolskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP. Historia i architektura Obecna murowana świątynia została poświęcona w dniu 8 października 1863 roku. Z okazji jubileuszu 250-lecia istnienia parafii kościół został gruntownie odnowiony. Budowla reprezentuje styl neoromański. Charakteryzuje się smukłą wieżą. Organy wybudowała w XIX wieku firma Spiegel. W latach 60. instrument był strojony lub remontowany przez Stafana Fiołkę z Kępna. Przypisy
Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Krzeczowie

Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Krzeczowie – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Krzeczowie w powiecie bocheńskim województwa małopolskiego. Historia kościoła Kościół został zbudowany w latach 1988–1994 według projektu Józefa Szczebaka. Poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego dokonał 10 września 1989 bp Józef Gucwa, a poświęcenia i konsekracji świątyni biskup tarnowski Józef Życiński 18 września 1994 roku. Wystrój wnętrza zaprojektowała artystka Bogdana Ligęza-Drwal. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy namalowany przez Filipa Kowalczyka. Po bokach usytuowane są płaskorzeźby, przedstawiające sceny Zwiastowania NMP i Narodzenia NMP. Nad ołtarzem natomiast góruje rzeźbiony krucyfiks. W mensie ołtarzowej znajdują się relikwie bł. Karoliny Kózki. Witraże zaprojektował i wykonał Józef Furdyna. Stacje drogi krzyżowej zostały wyrzeźbione przez Bogdanę Ligęzę-Drwal. W kaplicy Miłosierdzia Bożego znajduje się obraz Jezusa Miłosiernego pędzla Agnieszki Drwal. Przypisy
Kościół Matki Bożej Pięknej Miłości w Proszówkach

Kościół Matki Bożej Pięknej Miłości w Proszówkach – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Proszówkach w powiecie bocheńskim województwa małopolskiego. Historia kościoła Prace nad powstaniem kościoła w Proszówkach rozpoczęły się w 2011 roku. Na placu, znajdującym się na przysiółku Rajszula, na którym niegdyś było kółko rolnicze, parafia Krzyżanowice posiadała 56 arów działki. Ks. Stanisław Kania, oddelegowany do budowy wikariusz z Krzyżanowic, postarał się o dokupienie jeszcze 27 arów pod kościół i plebanię. Biskup tarnowski Andrzej Jeż 28 września 2013 poświęcił plac pod budowę kościoła, a 2 listopada 2014 pobłogosławił kamień węgielny z klasztoru jasnogórskiego i bazyliki bocheńskiej. 2 września 2018 bp Andrzej Jeż poświęcił kościół i erygował parafię Matki Bożej Pięknej Miłości. Kościół został zbudowany według projektu arch. Elżbiety Langer. W prezbiterium znajduje się figura Matki Bożej Pięknej Miłości z Dzieciątkiem na ramieniu i złotą różą w drugiej ręce. W bocznych ołtarzach znajdują się obrazy Jezusa Miłosiernego i św. Józefa. Boczna kaplica poświęcona jest św. o. Pio. Wyposażenie kościoła, tj. ołtarz, ławki, chrzcielnica, a także organy (pobłogosławienia organów dokonał bp Leszek Leszkiewicz 9 października 2016), pochodzi z zamkniętego filialnego kościoła św. Marcina w Osterode w Niemczech. Przypisy Bibliografia Skoczek P., Budujemy Kościół w Proszówkach, Ziemia Bocheńska-Stowarzyszenie Rozwoju Regionu, 127 ss., Proszówki 2015, ISBN 978-83-88745-06-5.
Kościół Matki Bożej Królowej Świata w Radomiu

Kościół Matki Bożej Królowej Świata w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Centrum diecezji radomskiej). Plac pod budowę kościoła został uroczyście poświęcony 6 czerwca 1982 roku przez biskupa Stanisława Sygneta. Świątynia została zaprojektowana przez architektów Wojciecha Gęsiaka i Wojciecha Fałata. Budowla jest żelbetowa, dwupoziomowa. Kamień węgielny został wmurowany 16 września 1984 roku przez biskupa Edwarda Materskiego. W 1984 roku została oddana do użytku dolna część świątyni. Pierwsza msza święta w kościele górnym została odprawiona w 1999 roku. Świątynia została dedykowana przez biskupa Henryka Tomasika 18 grudnia 2011 roku. Przypisy
Kościół Matki Odkupiciela w Radomiu

Kościół Matki Odkupiciela w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Południe diecezji radomskiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1996–2009 i zaprojektowana przez architekta Mirosławę Kotwicę i konstruktora Józefa Garczyńskiego oraz Cezarego Olszewskiego. Kamień węgielny pod ten kościół pobłogosławił święty Jan Paweł II w Radomiu w dniu 4 czerwca 1991 roku. Kamień wmurował w dniu 12 października 1997 roku biskup Stefan Siczek. W 2009 roku biskup Zygmunt Zimowski pobłogosławił nową świątynię. Od tej pory Msze święte są odprawiane w nowym kościele. Przypisy
Kościół Miłosierdzia Bożego w Radomiu

Kościół Miłosierdzia Bożego w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Południe diecezji radomskiej). Kościół został zbudowany jako kaplica w 1981 roku. Następnie, w latach 1981-1983 kaplicę rozbudowano do rozmiarów obecnej świątyni. Świątynia została zaprojektowana przez architekta Jana Chmielewskiego. Kościół został poświęcony w dniu 20 listopada 1983 roku przez biskupa Edwarda Materskiego. Przypisy
Kościół Opatrzności Bożej w Radomiu

Kościół Opatrzności Bożej w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Południe diecezji radomskiej). Krzyż i plac pod budowę nowej świątyni poświęcony został w dniu 2 września 1981 roku przez biskupa Edwarda Materskiego. Prace przy budowie świątyni były prowadzone przez księdza Andrzeja Szewczyka. Budowa świątyni zaprojektowanej przez architekta Marka Stanika i konstruktora Henryka Nogajskiego, trwała w latach 1982–1985. Wystrój świątyni został zaprojektowany i wykonany przez Stanisława Bąkowskiego z Warszawy. Świątynia została uroczyście poświęcona przez biskupa Zygmunta Zimowskiego 5 grudnia 2004 roku. Przypisy
Kościół św. Pawła Apostoła w Radomiu

Kościół świętego Pawła Apostoła w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Wschód diecezji radomskiej). Jest to świątynia, zaprojektowana przez architekta Henryka Włodarczyka i konstruktora Marka Komorowskiego z Radomia, wybudowano ją w latach 1989–1996 dzięki staraniom księdza Wiesława Taraski. Kościół w stanie surowym został pobłogosławiony przez biskupa Edwarda Materskiego w dniu 24 listopada 1996 roku. W tym czasie również świątynia została oddana do użytku. Wystrój kościoła jest dziełem Macieja Kauczyńskiego z Krakowa. Świątynia została dedykowana przez Zygmunta Zimowskiego w dniu 13 maja 2007 roku. W kościele czczona jest Matka Boża Fatimska. Przypisy
Kościół św. Piotra Apostoła w Radomiu

Kościół świętego Piotra Apostoła w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Północ diecezji radomskiej). Jest to świątynia zaprojektowana przez architekta Konrada Chmielewskiego i konstruktora Jacka Mazana. Wybudowana została w latach 2000–2003 dzięki staraniom kolejnego proboszcza parafii księdza Szymona Chodowicza. Pierwsza msza święta w kościele została odprawiona przez biskupa Stefana Siczka w dniu 29 czerwca 2003 roku. W następnych latach były prowadzone prace wykończeniowe wewnątrz świątyni. Przypisy
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Radomiu

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Północ diecezji radomskiej). Jest to świątynia zaprojektowana przez architekta Władysława Pieńkowskiego i konstruktora Andrzeja Wlazło, wybudowano ją w latach 1976–1981 dzięki staraniom księdza Jana Stępnia. Biskup Walenty Wójcik w dniu 30 kwietnia 1978 roku poświęcił kamień węgielny pod budowę świątyni. Kościół został wzniesiony z czerwonej cegły i piaskowca, jest ro budowla dwupoziomowa. Świątynia została dedykowana przez biskupa Edwarda Materskiego 28 sierpnia 1983 roku. Przypisy
Kościół św. Rafała Kalinowskiego w Radomiu

Kościół świętego Rafała Kalinowskiego w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (Dekanat Radom-Wschód diecezji radomskiej). Jest to świątynia zaprojektowana przez architekta Tadeusza Derlatkę i konstruktora Józefa Nosowskiego. Wybudowana została dzięki staraniom ks. Józefa Pawlika i parafian w latach 1999–2005. Fundamenty kościoła zostały pobłogosławione przez biskupa Jana Chrapka w dniu 20 listopada 1999 roku. Kamień węgielny wmurował biskup Zygmunt Zimowski 19 czerwca 2003 roku. Świątynia została dedykowana przez biskupa Henryka Tomasika 29 września 2013 roku. Kościół to budowla dwupoziomowa, wzniesiona w konstrukcji żelbetowej z elementami ścian wyłożonych cegłą polską, licówką. Świątynia górna jest trójnawowa. Wystrój wnętrza zaprojektował profesor Karol Badyna.Kościół dolny jest przeznaczony do liturgii codziennej i obrzędów pogrzebowych, zaś górny – do liturgii niedzielnej, świątecznej i obrzędów ślubnych. Przypisy
Kościół św. Stefana w Radomiu

Kościół świętego Stefana w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Wschód diecezji radomskiej). Jest to świątynia zaprojektowana przez architekta Henryka Włodarczyka oraz konstruktorów: Romana Ptaszka i Jerzego Stawarza z Radomia. Wzniesiona została w latach 1984–1987 jako „pomnik” sługi Bożego Stefana kard. Wyszyńskiego. Koncepcja architektoniczna kościoła jest nawiązaniem do rzymskiego kościoła Santa Maria in Trastevere (był to tytularny kardynalski kościół Prymasa Tysiąclecia). Kościół to budowla murowana, wybudowana z cegły ceramicznej, trójnawowa, bazylikowa. Nad wschodnią nawą wznosi się siedmiokondygnacyjna wieża włoska podobna do wieży z rzymskiego kościoła Maryi Panny in Cosmedin. W latach 2010–2015, dzięki staraniom księdza Andrzeja Jędrzejewskiego i parafian, został zaprojektowany i wykonany nowy wystrój świątyni, którego autorem jest artysta rzeźbiarz Andrzej Pasoń. Kościół został dedykowany przez biskupa Zygmunta Zimowskiego w dniu 29 maja 2005 roku. W dniu 28 maja 2023 r. Biskup Marek Solarczyk ustanowił kościół sanktuarium Błogosławionego Stefana Wyszyńskiego. Przypisy .
Kościół św. Urszuli Ledóchowskiej w Radomiu

Kościół świętej Urszuli Ledóchowskiej w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Centrum diecezji radomskiej). Jest to świątynia zaprojektowana przez architekta Zbigniewa Koczonia (nawa główna), Pawła Wiśniewskiego i Władysława Gierady (nawy boczne i wieża). Wzniesiona została w latach 1984–1993 dzięki staraniom ks. Wiesława Ozdoby i ks. Grzegorza Senderskiego. Nawę główną poświęcił w marcu 1989 roku biskup Edward Materski. Kamień węgielny wmurował i poświęcił fundamenty naw bocznych 27 października 1991 roku biskup Marian Zimałek. Boczne nawy, wieżę i dzwony poświęcił 10 października 1993 roku biskup Edward Materski. Ten sam biskup dedykował kościół 1 października 2000 roku. Świątynia jest trójnawowa, murowana, wybudowana z cegły czerwonej, otynkowana, ściany boczne są łamane. Wystrój wnętrza był urządzany od 1994 roku. Powstał według pomysłu teologiczno-liturgicznego ks. Grzegorza Senderskiego i według projektu Stanisława i Bożeny Gieradów. W lipcu 2014 roku wnętrze kościoła zostało zniszczone przez pożar. Świątynia została w tym samym roku gruntownie odremontowana, dzięki staraniom ks. Romana Majchrzyka oraz parafian. Przypisy
Kościół św. Karola Boromeusza w Lubaczowie

Kościół świętego Karola Boromeusza w Lubaczowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Lubaczów diecezji zamojsko-lubaczowskiej). W 1994 roku rozpoczęły się przygotowania do budowy nowej świątyni. 17 kwietnia 1995 roku biskup zamojsko-lubaczowski Jan Śrutwa dokonał poświęcenia krzyża na placu przyszłej budowy zlokalizowanej przy ulicy Abpa Eugeniusza Baziaka. Od tej pory rozpoczęte zostały prace przy budowie świątyni. 14 września 1997 roku w uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego, wspomniany wyżej biskup Jan Śrutwa poświęcił i wmurował kamień węgielny. W 1998 roku po trzech latach wytężonych prac budowlanych rozpoczęto prace wykończeniowe. 1 czerwca 1998 roku o godzinie 18.00 z kościoła św. Mikołaja wyruszyła procesja z krzyżem i Najświętszym Sakramentem do nowego kościoła. W siódmą rocznicę pobytu papieża Jana Pawła II na ziemi lubaczowskiej, rozpoczęła funkcjonowanie świątynia pod wezwaniem św. Karola Boromeusza, uznana powszechnie za swoisty pomnik, wotum za dar nawiedzenia Lubaczowa przez Ojca Świętego. Uroczystość poświęcenia świątyni odbyła się 2 czerwca 1999 roku, w tym też roku Ojciec Święty nawiedził Zamość, stolicę diecezji. Kościół został konsekrowany przez biskupa Mariusza Leszczyńskiego. 2 czerwca 2006 roku odbyła się uroczystość odsłonięcia i poświęcenia pomnika Jana Pawła II, który został ustawiony na schodach świątyni. W uroczystości wziął udział kardynał Marian Jaworski, metropolita lwowski. Przypisy
Kościół św. Józefa w Tomaszowie Lubelskim

Kościół świętego Józefa w Tomaszowie Lubelskim – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Tomaszów-Południe diecezji zamojsko-lubaczowskiej). Historia Budowa świątyni została rozpoczęta wiosną 1986 roku. Projektantem i kierownikiem budowy był mgr Zygmunt Nowak z Tomaszowa Lubelskiego. Ówczesny proboszcz, ks. Stanisław Wrzołek, starał się o pozwolenie na prace budowlane, zgromadził także wiele materiałów budowlanych. Niestety w tym samym roku bardzo poważnie zachorował. Po ciężkiej chorobie zmarł w dniu 20 lipca 1987 roku. Obowiązki prowadzenia parafii i budowania świątyni podjął miejscowy wikariusz, ks. Henryk Kulik. Kamień węgielny pod budowę świątyni został poświęcony przez papieża Jana Pawła II. Stało się to podczas jego pobytu w Lublinie 9 lipca 1987 roku. Na tablicy pamiątkowej znajduje się następująca treść: „Kamień węgielny pod budowę kościoła pod wezwaniem św. Józef poświęcony ręką papieża – Polaka Jana Pawła II – 9. 07.1987″. Dzięki ofiarności parafian prace przy świątyni postępowały bardzo szybko. Na początku został wzniesiony tzw. „dolny” kościół, w którym już w dniu 25 grudnia 1987 roku została odprawiona pasterka, której przewodniczył biskup pomocniczy diecezji lubelskiej ks. prof. Jan Śrutwa. On także poświęcił tę część świątyni. Od tego dnia regularnie odprawiane były msze święte i nabożeństwa. W dniu 25 grudnia 1989 roku ks bp Jan Śrutwa poświęcił dwa dzwony znajdujące się przy świątyni. Zostały one ufundowane przez parafian. Większy – św. Józef – waży 350 kilogramów. Umieszczony jest na nim napis: „Św. Józefie, Stróżu Świętej Rodziny opiekuj się rodzinami naszej parafii”. Dugi dzwon – Maryja – waży 220 kilogramów, nosi imię Maryja i jest opatrzony napisem: „Matko, która nas znasz, z dziećmi Twymi bądź”. Oba dzwony zostały odlane w Przemyślu przez Firmę Felczyńskich. Zamontowane zostały w dniu 14 listopada 1989 roku. Budowa świątyni zakończyła się w dniu 25 grudnia 1990 roku. W tym dniu świątynię poświęcił ks. bp Jan Śrutwa. Od tego czasu regularnie odprawiane są w nim msze święte oraz inne nabożeństwa. Organy Organy zostały wybudowane przez Josefa Zeilhubera w 1958 roku. Sprowadzono je z kościoła Wniebowzięcia NMP w Haag in Oberbayern, w Niemczech. Zamontował je przez Adam Pachołek. Podczas montażu wymieniono klawiatury ręczne, oskórowanie obu miechów, wszystkie mieszki i filce oraz wykonano nową obudowę wyciszającą pracę dmuchawy. Instrument został poświęcony 31 października 2021 przez Biskupa Mariana Rojka. Dyspozycja instrumentu: Przypisy
Kościół Świętego Krzyża w Zamościu

Kościół Świętego Krzyża w Zamościu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Zamość diecezji zamojsko-lubaczowskiej). Obecna świątynia została wzniesiona w latach 1938-1946 według projektu Jerzego Siennickiego. W dniu 10 listopada 1946 roku została poświęcona przez ks. Franciszka Zawiszę. Dalsze prace wykończeniowe i budowlane były prowadzone jeszcze przez kilka lat. Wieża świątyni została zbudowana według zmodernizowanego projektu inżyniera Tadeusza Witkowskiego z Lublina. Prace budowlane przy niej zostały zakończone w 1978 roku. Fronton świątyni został ozdobiony kolumnadą, na której oparty jest obszerny balkon. W dniu 17 września 1978 roku świątynia została konsekrowana przez biskupa Bolesława Pylaka (zmieniono wezwanie świątyni ze Znalezienia Drzewa Krzyża Świętego na Krzyża Świętego). Przypisy
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Zamościu

Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Zamościu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Zamość diecezji zamojsko-lubaczowskiej). Poświęcenie placu pod budowę kościoła odbyło się w dniu 10 maja 1983 roku. W dniu 12 czerwca 1999 roku, przy kościele parafialnym, odbyło się spotkanie wiernych diecezji i licznych pielgrzymów spoza diecezji z Ojcem Świętym Janem Pawłem II. Kościół został wzniesiony w latach 1986-1993, kamień węgielny pochodzący z bazyliki św. Piotra w Rzymie, został poświęcony w dniu 13 kwietnia 1987 roku przez papieża Jana Pawła II, wmurowany został w dniu 21 czerwca 1987 roku przez biskupa lubelskiego Bolesława Pylaka. Jest to budowla murowana wybudowana z czerwonej cegły, według projektu mgr inż. Romana Orlewskiego, konstruktorem był inż. Edward Mirowski, inspektorem nadzoru - inż. Edward Typiak; (budowa była prowadzona przez ks. prob. Janusza Romańczuka); konsekrowana została w dniu 8 grudnia 1993 roku przez bpa zamojsko-lubaczowskiego Jana Śrutwę. Kościół został założony na planie wielokąta, wybudowano go w stylu współczesnym, architekturą przypomina koronę nawiązującą do tytułu świątyni. Przypisy
Kościół Miłosierdzia Bożego w Zamościu

Kościół Miłosierdzia Bożego w Zamościu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Zamość diecezji zamojsko-lubaczowskiej). Teren pod budowę kościoła razem z częścią mieszkalną został wytyczony pod koniec kwietnia 1996 roku przez inżyniera Wiesława Kudyka. Pierwsze prace przy wykopach rozpoczęły się w dniu 2 maja 1996 roku. W dniu 10 czerwca 1996 roku zostały zalane ławy fundamentowe. Kościół został wzniesiony w latach 1996-1999, jest budowlą murowaną, na planie prostokąta, nakryty jest dachem dwuspadowym pokrytym blachą. Świątynia jest orientowana, jej prezbiterium jest lekko podniesione, połączona jest z częścią mieszkalną i kancelarią. W niedzielę, w dniu 6 października 2013 roku biskup Marian Rojek poświęcił kościół. Przypisy
Kościół Świętego Brata Alberta w Zamościu

Kościół Świętego Brata Alberta w Zamościu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Zamość diecezji zamojsko-lubaczowskiej). W 1995 roku został poświęcony plac pod budowę świątyni. W dniu 14 sierpnia 2001 roku parafia otrzymała pozwolenie na budowę świątyni, natomiast w dniu 17 września 2001 roku rozpoczęły się prace przy wykopach fundamentu. Budowa była prowadzona przez księdza proboszcza Jana Borowskiego. Świątynia została wzniesiona z cegły, wsparta jest na konstrukcji żelbetonowej, dach pokryty jest blachą tytanową, w kaplicach bocznych s a umieszczone witraże poświęcone świętym Janowi Pawłowi II i Ojcu Pio. Powierzchnia kościoła to 1140 metrów kwadratowych. Przypisy