NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Bielsku Podlaskim

Cerkiew pod wezwaniem Opieki Matki Bożej – prawosławna cerkiew parafialna w Bielsku Podlaskim. Należy do dekanatu Bielsk Podlaski diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia mieści się przy ulicy Władysława Reymonta 6. Cerkiew została zaprojektowana przez Jerzego Uścinowicza. Prace budowlane rozpoczęto 1 sierpnia 1999. 14 października 1999 wmurowano kamień węgielny. Poświęcenia cerkwi dokonał metropolita Sawa 24 maja 2010. Wnętrze pokryte jest freskami przedstawiającymi Jezusa Chrystusa, Matkę Bożą, świętych Starego i Nowego Testamentu. Trwają prace przy budowie dzwonnicy, wewnątrz której znajdzie się kaplica pod wezwaniem św. Męczennika Atanazego Brzeskiego. Przypisy
Guds moders beskydds kyrka, Bielsk Podlaski

Guds moders beskydds kyrka (polska: Cerkiew Opieki Matki Bożej) är en polsk-ortodox församlingskyrkobyggnad belägen i staden Bielsk Podlaski i Podlasiens vojvodskap, i östra Polen. Den tillhör Guds moders beskydds församling i Bielsk Podlaski och tillhör Warszawas och Bielsks stift. Historik Kyrkan ritades av arkitekt Jerzy Uścinowicz och invigdes av metropolit Sawa den 24 maj 2010. Se även Östortodoxa kyrkor Religion i Polen Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Guds moders beskydds kyrka, Bielsk Podlaski.
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Bihalach

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Bihalach – drewniana parafialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Bihalach w gminie Wielkie Oczy, powiecie lubaczowskim, w województwie podkarpackim. Wpisana do rejestru zabytków w 1994. Historia Drewniana cerkiew greckokatolicka z 1821, powstała w miejsce poprzedniej, która uległa spaleniu, rozbudowana na przełomie XIX i XX wieku, wyremontowana w 1928, po 1948 użytkowana jako kaplica filialna parafii rzymskokatolickiej w Łukawcu. W 1964 została zaliczona do 4. klasy zabytków. Gruntownie odnowiona w latach 1978-1979 w związku z erygowaniem samodzielnej parafii Opieki Matki Bożej Uzdrowienia Chorych. Galeria Przypisy Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj, "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X Linki zewnętrzne Parafia Bihale. parafiabihale.iap.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-03-21)].
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Choroszczy

Cerkiew pod wezwaniem Opieki Matki Bożej – prawosławna cerkiew parafialna w Choroszczy. Należy do dekanatu Białystok diecezji białostocko-gdańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Położenie Świątynia mieści się przy ulicy Lipowej 1. Historia Cerkiew wzniesiono w 1878 r. w miejscu wiekowej, drewnianej świątyni prawosławnej. 14 października 2007 r. w dniu patronalnego święta obchodzono jubileusz 500-lecia powstania parafii prawosławnej i nadania praw miejskich Choroszczy. Arcybiskup białostocki i gdański Jakub po uroczystej Świętej Liturgii poświęcił pamiątkową tablicę umieszczoną na głazie przed cerkwią. Arcybiskup Jakub w uznaniu zasług ks. Andrzeja Bołbota, proboszcza parafii Opieki Matki Bożej w Choroszczy, wręczył mu order świętej równej Apostołom Marii Magdaleny II stopnia. Burmistrz Choroszczy – Jerzy Ułanowicz, przekazał natomiast duchownemu pamiątkowy dyplom ze słowami uznania za zasługi dla parafii i miasta. Cerkiew wpisano do rejestru zabytków 12 listopada 1987 r. pod nr A-380. Architektura Pod względem architektonicznym cerkiew utrzymana jest w stylu rosyjskiego neobizantynizmu. Nad skrzyżowaniem transeptu z nawą wznosi się niewielka sygnaturka, która wraz z czterema sąsiednimi wieżyczkami i krzyżami na ich szczycie, symbolizuje Jezusa Chrystusa i czterech Ewangelistów. Do cerkwi wchodzi się przez trzykondygnacyjną dzwonnicę – u dołu czworoboczną, na górze ośmiokątną z hełmem i cebulastą kopułką zwieńczoną prawosławnym krzyżem. Nasady dolnej i górnej kondygnacji zdobią kokoszniki, które wykorzystano także w zewnętrznych bocznych ścianach nawy głównej świątyni, gdzie przejęły rolę nadokienników. Obiekt dekorują także liczne gzymsy i pilastry symptomatyczne dla architektury neoklasycyzmu. Cerkiew parafialna w Choroszczy jest świątynią orientowaną, co oznacza, że jej podłużna apsyda, owalnie zamykająca prezbiterium, jest skierowana w kierunku wschodnim. Obiekt wzniesiony został na planie krzyża greckiego. Wnętrze świątyni Wewnątrz choroszczańskiej cerkwi znajduje się ikonostas zawierający zabytkowe ikony. W królewskich wrotach ikonostasu mieszczą się cztery tonda z wizerunkami Ewangelistów, piąte zaś przedstawia scenę Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy. Nad wrotami umieszczona jest Poczajowska Ikona Matki Bożej, która podczas akatystów jest specjalnie opuszczana celem umożliwienia adoracji obrazu przez wiernych. Wnętrza świątyni zdobią unikatowe freski przedstawiające sceny biblijne oraz postaci prawosławnych świętych. Ciekawostki Bardzo zbliżony pod względem architektonicznym obiekt znajduje się w Japonii i jest nim cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego w Hakodate. W dniu 14 października 2018 r., podczas święta parafialnego, w choroskiej cerkwi przebywały, wystawione do publicznej adoracji, relikwie św. Łukasza Wojno-Jasienieckiego. Zobacz też Parafia prawosławna Opieki Matki Bożej w Choroszczy Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona Parafii Prawosławnej w Choroszczy pol.
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Dubiczach Cerkiewnych

Cerkiew pod wezwaniem Opieki Matki Bożej – prawosławna cerkiew parafialna w Dubiczach Cerkiewnych. Należy do dekanatu Kleszczele diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Historia Pierwsza świątynia powstała w 1593, co potwierdza przywilej Zygmunta II Augusta. Następna wzmianka pisana o cerkwi znajduje się w dokumencie „z wizyty generalnej cerkwi dubickiej 1727”. Obecna cerkiew (na fundamentach poprzedniej z 1729, spalonej w 1941), wzniesiona została w latach 1946–1954 dzięki ofiarności miejscowej ludności. Konsekracja świątyni miała miejsce 14 października 1955 r. Na początku lat 90. XX w. cerkiew została gruntownie wyremontowana. Cerkiew wpisano do rejestru zabytków 19 lutego 2015 pod numerem 583. Architektura Budowla drewniana, o konstrukcji zrębowej, orientowana, szalowana, trójdzielna. Nawa na planie kwadratu. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie. Nad kruchtą góruje wieża-dzwonnica. Dachy cerkwi blaszane. Wieża zwieńczona kopulastym hełmem. Nad nawą dach jednokalenicowy z wieżyczką na planie kwadratu, zwieńczoną kopulastym hełmem. Nad prezbiterium dach jednokalenicowy, również z wieżyczką na planie kwadratu zwieńczoną kopulastym hełmem. Wewnątrz strop o przekroju trapezu. Ikonostas z 1992 (poprzedni został przeniesiony do cerkwi w Jelonce). Przypisy Bibliografia Wiadomości Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego nr 2/2013, Wydanie Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, ISSN 0239-4499, s. 15–17 Linki zewnętrzne Kościoły drewniane, Dubicze Cerkiewne
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Jaksmanicach

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Jaksmanicach – murowana filialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Jaksmanicach. Cerkiew znajduje się na wzniesieniu we wschodniej części wsi. W skład zespołu cerkiewnego wchodzą: Cerkiew (obecnie jest wykorzystywana jako kościół rzymskokatolicki) - powstała w 1901. Jest budynkiem zbudowanym w kształcie krzyża, murowanym, z cegły i otynkowanym z 3-bocznym prezbiterium. Nad babińcem, przecięciem nawy i transeptu oraz nad prezbiterium znajdują się wieńczące dach kopuły. Na podłodze znajduje się dawna posadzka terakotowa Drewniana dzwonnica Cmentarz greckokatolicki - zlokalizowany jest na zboczach wzniesienia nieopodal cerkwi. Na terenie porośniętym starodrzewiem znajduje się około 40 nagrobków pochodzących z połowy XX wieku (m.in. duchownych unickich). Większość stanowią postumenty z krzyżami posiadające dekoracje o ludowym charakterze. Zespół cerkiewny został wpisany do rejestru zabytków 9 marca 1994. Po II wojnie światowej cerkiew została przejęta przez kościół rzymskokatolicki. Obecnie funkcjonuje jako kościół parafialny parafii Narodzenia NMP w Jaksmanicach. Przypisy Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj, "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Kołobrzegu

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Kołobrzegu – cerkiew greckokatolicka należąca do dekanatu koszalińskiego eparchii wrocławsko-koszalińskiej. Historia Świątynia została wzniesiona na początku XX wieku jako kaplica szpitalna. W latach 90. ubiegłego wieku budynek został rozbudowany o pięcioboczne zamknięte prezbiterium oraz dwie boczne salki w części południowo-zachodniej. Cerkiew została poświęcona 25 maja 1996 roku. Świątynia od 2014 roku znajduje się w wykazie obiektów ujętych w gminnej ewidencji zabytków miasta Kołobrzeg. Architektura Główna część świątyni jest otynkowaną kaplicą o zwartej bryle, na rzucie prostokąta ustawionego prostopadle do rzeki Parsęty, z dwoma aneksami przy dłuższych bokach. Całość jest nakryta dachem trójspadowym. Szczytowa elewacja frontowa charakteryzuje się historyzującą formą świątyni klasycznej, z czterema pilastrami podpierającymi belkowanie (z gładkim fryzem i wydatnym profilowym gzymsem wieńczącym) będące podstawą płaskiego tympanonu, ograniczonego połaciami dachowymi korpusu. Osiowość szczytu jest podkreślona przez centralnie usytuowane wejście zakończone łukowym naświetlem górnym i półkoliste okno umieszczone nad gzymsem. Dostawione w latach 90. ubiegłego wieku wieloboczne zamkniecie prezbiterium oraz sale z jego lewej i prawej strony, o wysokości podobnej jak boczne aneksy, zostało nakryte dachami trójspadowymi. Nawa główna charakteryzuje się ośmiokątną sygnaturką, zwieńczoną dachem cebulowym. Dwie mniejsze sygnaturki posiadają także boczne dobudówki. Pokrycie całości dachów, opierzenia, rynny i rury spustowe zostały wykonane z blachy miedzianej. Okna z opaskami profilowanymi, w wyższych ścianach są zwieńczone łukowo, z kolei pozostałe charakteryzują się płaskimi nadprożami. Wszystkie drzwi zewnętrzne są drewniane i są ozdobione półkolistymi albo koszowymi naświetlami górnymi. Cerkiew, pomimo rozbudowy zachowała wyraźna oryginalną formę architektoniczną, a także kompozycję fasady frontowej. Wspomniana wyżej rozbudowa z latach 90. ubiegłego stulecia w harmonijny sposób łączy się z pierwotnym kształtem architektonicznym i wystrojem elewacji Przypisy
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Kłokowicach

Cerkiew pod wezwaniem Opieki Matki Bożej – drewniana prawosławna cerkiew parafialna w Kłokowicach. Należy do dekanatu Przemyśl diecezji przemysko-gorlickiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Dawna świątynia greckokatolicka, do czasu II wojny światowej należała do dekanatu niżankowskiego. Zbudowana na miejscu starszej, drewnianej cerkwi w latach 1856–1860, odnowiona w 1903. Obok świątyni znajduje się drewniana XIX-wieczna dzwonnica. Od 1968 cerkiew służy restytuowanej parafii prawosławnej. Na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 2009 o uregulowaniu stanu prawnego niektórych nieruchomości pozostających we władaniu Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego cerkiew stała się wyłączną własnością tego Kościoła. W 2. dekadzie XXI w. przeprowadzono częściowy remont cerkwi, m.in. umocniono fundamenty, wymieniono podwaliny, część oszalowania i elementów blaszanych, zaimpregnowano ściany. Planowane są dalsze prace, w tym wymiana dachu. Cerkiew i dzwonnicę wpisano do rejestru zabytków 22 października 1990 pod nr A-373. Przypisy Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj – Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828–1939), Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Miękiszu Starym

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Miękiszu Starym − drewniana filialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Miękiszu Starym. Od 1947 obiekt nieczynny kultowo. Historia obiektu Cerkiew greckokatolicka pw. Pokrow Przeświętej Bogurodzicy, zbudowana w latach 1803−1811 jest budynkiem o wyraźnych nawarstwieniach stylowych. Najstarszą częścią jest zrąb ścian sanktuarium. Do niego dostawiono na przełomie XIX/XX w. nawę i babiniec. W 1885 wykonano pseudosklepienie nawy, a bryłę świątyni wzbogacono o zakrystię i kruchty. Należała do parafii greckokatolickiej w Miękiszu Nowym. W 1883 gontowe poszycie dachu zastąpiono blachą. W 1885 uzupełniono malowidła ścienne. Po 1947 opuszczona. W 1976 rozebrano dzwonnicę z XVII wieku. W 1989 wykonano prowizoryczne zabezpieczenie oraz utrwalono polichromię w babińcu. Architektura i wyposażenie Jest to budowla drewniana konstrukcji zrębowej, trójdzielna, orientowana, posadowiona na podwalinie dębowej układanej na dużych kamieniach. Budynek jest jednym z nielicznych, w drewnianej architekturze cerkiewnej południowo-wschodniej Polski, przykładów inspirowanych murowanym barokowym budownictwem sakralnym. W 1964 i 1965 jej wyposażenie (75 obiektów) w tym wielostrefowy, ramowy ikonostas z ok. 1815, dwa ołtarze boczne, feretrony przeniesiono do Muzeum-Zamku w Łańcucie. Przypisy Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj - "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X. MaciejM. Skowroński MaciejM., Cerkwie Nadsania, Nowy Sącz: Wydawnictwo Fundacja, 2005, s. 25, ISBN 83-88887-42-4, OCLC 69292294 . Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, KrzysztofK. Zieliński (red.), Rzeszów: Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju i Promocji Podkarpacia „Pro Carpathia”, 2015, s. 186, ISBN 978-83-61577-68-3, OCLC 922211420 .
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Młynach

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Młynach – dawna cerkiew greckokatolicka, obecnie kościół filialny (pw. Matki Bożej Pocieszenia) rzymskokatolickiej parafii w Korczowej. Drewniana cerkiew greckokatolicka pw. Opieki Matki Bożej powstała prawdopodobnie pod koniec XVII lub na początku XVIII wieku. Na nadprożu jednego z portali widnieje – jako fragment dłuższego napisu – data 1733, mogąca być datą budowy lub remontu cerkwi. Drugie nadproże z taką samą datą, pochodzące z zachodniego, głównego portalu cerkwi, wbudowane jest wtórnie w ścianę południowej zakrystii. Cerkiew jest dwudzielna, zbudowana na zrąb na planie prostokąta, z ośmiobocznym bębnem nad nawą, nakrytym dachem namiotowym z niewielką kopułką. Pozostałe dachy są dwuspadowe, o różnym poziomie kalenic, kryte blachą. Szeroki okap oparty na rysiach w połowie wysokości ścian tworzy soboty. Od południa przybudowana jest zakrystia, od zachodu kruchta. Nawy mają ściany ozdobione polichromią figuralno-ornamentalną z XIX–XX wieku oraz bogate wyposażenie, m.in. ikonostas z XVII-XVIII w. i ołtarze boczne z XVIII w. Portale i ościeża okienne z 1733 roku wycięte są w kształt oślego grzbietu ze zdobieniami snycerskimi. W drzwiach południowych do nawy i drzwiach do zakrystii zamontowane są ozdobne, masywne zamki kowalskiej roboty z XVIII w. Obok cerkwi stoi drewniana dzwonnica z poł XIX w. konstrukcji słupowej pod dachem namiotowym. W latach 1852–1870 proboszczem greckokatolickiej parafii w Młynach był Michał Werbycki, autor muzyki do pieśni Szcze ne wmerła Ukrajina (Ще не вмерла Україна), hymnu narodowego Ukrainy. Pochowany został na tutejszym cmentarzu przycerkiewnym. Członkowie lwowskiego akademickiego chóru "Banduryst" ufundowali kamienny nagrobek w kształcie liry, który został ustawiony na grobie Werbyckiego. W 2004 zbudowano kaplicę, 12 kwietnia 2005 odbyło się jej uroczyste poświęcenie, w którym uczestniczył prezydent Ukrainy Wiktor Juszczenko. Cerkiew zaliczana jest do zabytków położonych na szlaku architektury drewnianej. W latach 2005–2006 przeprowadzono gruntowny remont. Przypisy Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj: Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939), Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X
Церква Покрови Богородиці (Млини)

Церква Покрова Прсв. Богородиці у с. Млини Підкарпатського воєводства. Імовірно, була збудована на межі XVII—XVIII ст. Датується 1733 по напису на порталі дверей, що може бути і датою ремонту церкви. Інший дверний портал з цією датою є переставлений. Згідно легенди церкву перетягнули волами з старого місця на нове. Дводільна церква покрита двосхилими дахами, має понад прямокутною навою восьмикутний зруб вежі, завершений наметовим дахом. Сьогодні дахи криті бляшаними листами. З двох сторін нави прибудовані нижчі об'єми апсиди і притвор, від півдня прибудовано захристя. З двох сторін нави простягаються низькі підашшя під спадистими дахами. Стіни вкриті фігурально-орнаментальними розписами ХІХ-ХХ ст. Іконостас походить з XVII—XVIII ст. дата над царськими вратами 1740 р., бічні вівтарі XVIII ст. У дверях збереглись ковані замки XVIII ст. Поряд стоїть дзвіниця XVII ст. під наметовим дахом. Парохом церкви був Михайло Вербицький (1852—1870) — автор національного гімну України «Ще не вмерла України…». На церковному цвинтарі встановлено кам'яний надгробок у формі ліри. Було збудовано каплицю (2004), відкриту 12 квітня 2005 за участі Віктора Ющенка. Храм був ґрунтовно реконструйований у 2005/06 роках. Церква лежить на так званому Шляху Дерев'яної Архітектури. Після виселення українців храм був переосвячений на костел Матері Божої Втіхи. Джерела Блажейовський Дмитро Історичний шематизм Перемиської Епархії з включенням Апостольської Адміністратури Лемківщини (1828—1939). — Львів, 1995, ISBN 5-7745-0672-X Посилання Віктор Ющенко урочисто відкрив каплицю-пантеон Миколи Вербицького у польському селі Млини У с. Млини відзначили річницю з народження Михайла Вербицького [Архівовано 4 березня 2016 у Wayback Machine.]
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Reczpolu

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Reczpolu – drewniana filialna cerkiew greckokatolicka znajdująca się w Reczpolu. Historia Drewniana cerkiew pw. Opieki NMP położona we wschodniej części wioski, została wzniesiona w 1879 w miejscu starszej, drewnianej cerkwi. Należała do greckokatolickiej parafii w Krzywczy. W roku 1938 mieszkało w Reczpolu 260 grekokatolików na 720 mieszkańców wsi. Cerkiew przez okres użytkowania była wielokrotnie remontowana. Cerkiew użytkowano do września 2006, kiedy to wybudowano i oddano do użytku w pobliżu szkoły nowy kościół. Architektura Budynek drewniany, konstrukcji zrębowej, jednonawowy z prezbiterium zamkniętym trójbocznie, przy nim od północy kwadratowa zakrystia przebudowana w 1997. Nad babińcem mały chór muzyczny. Wnętrze nakryte stropem. Dach siodłowy, dwuspadowy, pokryty blachą na nim nad prezbiterium cebulasta kopuła obita blachą. Przed wejściem pierwotnie znajdował się ganek. W latach 70. XX wieku została przebudowana na kościół rzymskokatolicki; nieco ją powiększono oraz usunięto wieżę nad babińcem. Wnętrze prezbiterium obito boazerią. Obecnie świątynia ta ma szerokości 5,90 m, długość nawy 10,80 m, długość prezbiterium 3,90 m. Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj, "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Równi

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Równi – dawna greckokatolicka cerkiew w Równi. Od 1969 kościół rzymskokatolicki. Obiekt wpisany na listę zabytków w 1960 i włączony do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej. Historia Cerkiew w Równi powstała w drugiej połowie XVIII wieku. Jako świątynia greckokatolicka funkcjonowała do 1951, kiedy ukraińscy mieszkańcy wsi zostali z niej wysiedleni. W następnych latach porzucona świątynia była wykorzystywana jako magazyn. Mimo tego w latach 60. XX wieku duża część jej wyposażenia była jeszcze w dobrym stanie, toteż obiekt został wpisany na listę zabytków, a zachowane w nim: ikonostas z XVII w., cztery ikony powstałe w następnym stuleciu oraz siedem chorągwi procesyjnych trafiły do muzeum w Łańcucie. W 1969 miejscowi wierni Kościoła rzymskokatolickiego, bez zgody administracji państwowej, rozpoczęli adaptację budynku cerkwi na kościół, umieszczając w jej wnętrzu zupełnie nowe obiekty liturgiczne. Oficjalnie obiekt przekazano Kościołowi łacińskiemu dopiero trzy lata później. Architektura Cerkiew w Równi reprezentuje typ bojkowski. Jest trójdzielna, z wyróżniającą się wysokością i szerokością nawą. Wszystkie części obiektu nakryte są sferycznymi kopułami różnych rozmiarów. Całość otacza okap, okna w cerkwi są prostokątne, zaś kopuły wieńczą kute krzyże. Przypisy Bibliografia G.i Z. Malinowscy, E. i P. Marciniszyn, Ikony i cerkwie. Tajemnice łemkowskich świątyń, Carta Blanca, Warszawa 2009, ISBN 978-83-61444-15-2
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Szczecinie

Cerkiew Opieki Najświętszej Bogurodzicy w Szczecinie – cerkiew greckokatolicka w Szczecinie. Jest to świątynia, która powstała w budynku zbudowanym na początku lat 20. XX wieku, w kompleksie dawnego Zakładu opiekuńczego „Bethanien”. Generalny remont budynku został wykonany w latach 1995-1997. Wewnątrz znajduje się współczesny ikonostas. Mieści się przy ulicy Adama Mickiewicza 43. Parafia greckokatolicka pw. Najświętszej Bogurodzicy w Szczecinie istnieje od 1957 roku. Należy do eparchii wrocławsko-koszalińskiej.
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Zielonej Górze

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Zielonej Górze – cerkiew greckokatolicka w Zielonej Górze, w województwie lubuskim. Jest to nowoczesna świątynia wybudowana w latach 2007-2008. Wewnątrz znajduje się współczesny ikonostas. Mieści się przy ulicy Boduena. Parafia greckokatolicka w Zielonej Górze istnieje od 1957 roku. Należy do eparchii wrocławsko-koszalińskiej i znajduje się na terenie dekanatu zielonogórskiego. Przypisy
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Zubaczach

Cerkiew pod wezwaniem Opieki Matki Bożej – prawosławna cerkiew parafialna w Zubaczach. Należy do dekanatu Kleszczele diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Cerkiew wzniesiono w 1895, w miejscu poprzedniej, która spłonęła. Konsekracja nowej świątyni miała miejsce 1 października 1896. Budowla drewniana, o konstrukcji zrębowej, orientowana, zbudowana na planie krzyża łacińskiego, z bocznymi ramionami zamkniętymi prostokątnie. Nawa na planie kwadratu. Od zachodu prostokątna kruchta. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte prostokątnie, z dwiema bocznymi zakrystiami. Dachy cerkwi blaszane. Nad kruchtą wieża zwieńczona ostrosłupowym hełmem. Nad nawą ośmioboczna wieża zwieńczona cebulastą kopułą. Obok cerkwi dzwonnica (wzniesiona również w 1895) – wolnostojąca, drewniana, zbudowana na planie kwadratu. Cerkiew i dzwonnicę wpisano do rejestru zabytków 7 lutego 2001 pod nr A-19. Przypisy Linki zewnętrzne Kościoły drewniane, Zubacze
Cerkiew Opieki Najświętszej Maryi Panny w Makowisku

Cerkiew Opieki Najświętszej Maryi Panny w Makowisku – murowana parafialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Makowisku. Parafia należała do greckokatolickiego dekanatu jarosławskiego. Historia Cerkiew wzniesiona została w 1939 na planie krzyża greckiego, z dużą kopułą nad nawą, w miejscu wcześniejszej, drewnianej cerkwi z 1871, która została zniszczona w czasie I wojny światowej. Po wysiedleniu w 1947 mieszkańców wyznania greckokatolickiego stała opuszczona, później przejęta przez kościół rzymskokatolicki, początkowo jako filia parafii w Surochowie, od 1982 jako samodzielna parafia pw. Trójcy Przenajświętszej. Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj, "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X