NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Michała Archanioła w Wierzbniku

Kościół św. Michała Archanioła – rzymskokatolicki kościół parafialny w miejscowości Wierzbnik (powiat brzeski, województwo opolskie). Świątynia należy do parafii św. Michała Archanioła w Wierzbniku w dekanacie Grodków, diecezji opolskiej. 17 lutego 1966 roku pod numerem 1158/66 kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Pierwsza wzmianka o kościele w Wierzbniku pochodzi z 1387 roku. Fundatorem był właściciel pobliskiej miejscowości Pogorzela. Obecna świątynia została przebudowana w 1766 roku. W prezbiterium zachowała się część gotyckiego muru. W latach 1534–1945 kościół należał do ewangelików. W 1945 roku, po zakończeniu II wojny światowej, budowla wróciła w ręce katolików. W nocy z 3 na 4 maja 1999 roku pożar strawił część zabytkowego wyposażenia kościoła. Wspólną pracą parafian i okolicznej ludności świątynia została odremontowana. Świątynia, obok kościoła św. Mikołaja w Brzegu i kościołów w Brzezinie, Zielęcicach, Małujowicach, Łukowicach Brzeskich, Bierzowie, Przylesiu, Obórkach, Krzyżowicach, Jankowicach Wielkich, Pogorzeli, Gierszowicach, Łosiowie, Strzelnikach i Kruszynie, znajduje się na "Szlaku Polichromii Brzeskich". Szlak Polichromii Brzeskich to największe skupisko malowideł w Polsce, które zdobią ściany, stropy i sklepienia kościołów w 18 miejscowościach położonych w okolicach Brzegu. Ich twórcą był malarz nieznanego pochodzenia zwany Mistrzem Brzeskich Pokłonów Trzech Króli. Architektura i wnętrze kościoła Oprócz polichromii zdobiącej wnętrze kościoła do cennych zabytków należą: gotyckie reservaculum z przełomu XIV–XV wieku, późnogotyckie, obite blachą drzwi z XV wieku, renesansowa płyta nagrobna Henryka Wachtela, zmarłego w 1595 roku, późnobarokowy ołtarz główny z 1 poł. XVIII wieku, prospekt organowy z 1 poł. XVIII wieku, późnobarokowa balustrada chóru muzycznego z 2 poł. XVIII wieku, późnobarokowa, marmurowa chrzcielnica z 2 poł. XVIII wieku, tabernakulum pochodzące z poł. XVIII wieku, barokowy konfesjonał wykonany w XVIII wieku, 2 klasycystyczne drewniane lichtarze z 1 poł. XIX wieku, klasycystyczny ołtarz boczny pod wezwaniem św. Józefa z 1 poł. XIX wieku, klasycystyczna ambona z 1 poł. XIX wieku, neogotycka lampa z poł. XIX wieku, rzeźby św. Jana Nepomucena z końca XVIII wieku, Madonny z XVIII wieku, Jezusa Gorejący Sercem z XIX wieku, Marii z Gorejącym Sercem z XIX wieku, * krucyfiks pochodzący z połowy XIX wieku, krzyż procesyjny z XIX wieku, obraz św. Michała Archanioła z 1 poł. XVIII wieku, zegar słoneczny z 1835 roku, oraz wykonany w pracowni A. Seiler'a z Wrocławia witraż pochodzący z około 1890 roku. Przypisy Linki zewnętrzne Wierzbnik. Kościół św. Michała Archanioła (XIV w.) Zdjęcia kościoła w Wierzbniku
Kościół Trójcy Świętej w Buszycach

Kościół Trójcy Świętej – rzymskokatolicki kościół filialny w miejscowości Buszyce (powiat brzeski, województwo opolskie). Świątynia należy do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lewinie Brzeskim w dekanacie Brzeg południe, archidiecezji wrocławskiej. Dnia 5 marca 1964 roku, pod numerem 15/64 kościół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa opolskiego. Historia kościoła Kościół w Buszycach wzmiankowany był już w 1310 roku. W średniowieczu pozostawał pod patronatem joannitów z Łosiowa. Obecny powstał około XVI wieku w stylu gotycko–renesansowym. Ołtarz główny kościoła powstał około 1700 roku. Wnętrze świątyni ozdabia drewniany chór muzyczny oraz organy pochodzące z początku XVIII wieku.. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcia kościoła w Buszycach
Kościół św. Jana Chrzciciela w Łosiowie

Kościół św. Jana Chrzciciela – rzymskokatolicki kościół parafialny w miejscowości Łosiów (powiat brzeski, województwo opolskie). Świątynia należy do parafii św. Jana Chrzciciela w Łosiowie w dekanacie Brzeg południe, archidiecezji wrocławskiej. Dnia 8 kwietnia 1964 roku, pod numerem 773/64 kościół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa opolskiego. Historia kościoła Pierwsze wzmianki o kościele w Łosiowie pochodzą z 1255 roku. Właścicielami świątyni byli wówczas joannici (maltański, katolicki zakon rycerski). W latach 1207 do 1810 roku Łosiów był siedzibą komturstwa zakonu maltańskiego. Obecny kościół wybudowano w 1703 roku, powiększono w latach 1728–1731. W XVI wieku był w rękach protestantów. Architektura i wnętrze kościoła We wnętrzu kościoła przeważa barokowe wyposażenie oraz polichromie pochodzące z XVIII wieku. Świątynia leży na Szlaku Polichromii Brzeskich (Szlak Polichromii Brzeskich to największe skupisko tego typu malowideł w Polsce. Zdobią one ściany, stropy i sklepienia kościołów w 18 miejscowościach położonych w okolicach Brzegu. Ich twórcą był malarz nieznanego pochodzenia zwany Mistrzem Brzeskich Pokłonów Trzech Króli). Dwukondygnacyjna, barokowa wieża nakryta jest baniastym hełmem z latarnią. Prezbiterium jest trójboczne, na jego sklepieniu widnieje scena narodzin oraz Trójca Święta a po bokach medaliony ze scenami z życia św. Jana Chrzciciela. Nawę pokrywa sklepienie kolebkowe. W prezbiterium i w szczycie nawy wiszą krzyże joannitów. Ołtarz główny zdobią rzeźby św. Jana Nepomucena i aniołów. W ołtarzu bocznym znajduje się gotycka figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem pochodząca z 1420 roku. Elewację pokrywają płyty nagrobne m.in.: komtura Fryderyka von Pannwitz zmarłego w 1580 roku, proboszcza Krzysztofa Hanniusa zmarłego w 1617 roku, oraz Franciszka Teodora von Jurstin zmarłego w 1694 roku. W pobliżu kościoła stoi kamienna, barokowa figura św. Jana Nepomucena z 1709 roku. Przypisy Linki zewnętrzne Galeria zdjęć kościoła parafialnego w Łosiowie Kościół p.w. św. Jana Chrzciciela w Łosiowie Kościół w Łosiowie
Kościół św. Mikołaja w Różynie

Kościół św. Mikołaja – rzymskokatolicki kościół filialny w miejscowości Różyna (powiat brzeski, województwo opolskie). Świątynia należy do parafii św. Jana Chrzciciela w Łosiowie w dekanacie Brzeg południe, archidiecezji wrocławskiej. Dnia 3 lutego 1965 roku, pod numerem 1079/66 kościół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa opolskiego. Historia kościoła Pierwsza wzmianka o kościele w Różynie pochodzi z 1310 roku. Obecna świątynia wybudowana została w 1712 roku. Na początku XIX wieku spłonął, odbudowany został w 1813 roku. Do momentu zakończenia II wojny światowej użytkowany był zarówno przez ewangelików jak i katolików. Ok 1945 roku jest kościołem wyznania rzymskokatolickiego. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół p.w. św. Mikołaja w Różynie Różyna. Barokowy kościół św. Mikołaja (1712)
St. Anthony of Padua Church, Strzelniki

St. Anthony of Padua Church in Strzelniki, Poland, is a historic Renaissance fourteenth-century church. St. Anthony of Padua's Church (formerly St. Lawrence) was first mentioned in 1376. The present church was built in 1688, with the 1853 renovation restructuring its oval-cut windows. During renovations that took place in 1958, Medieval polychromes were discovered, that were later uncovered and exhibited between 1966 and 1979. The polychromes cover the entire interior of the church. References
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Strzelnikach

Kościół św. Antoniego Padewskiego – rzymskokatolicki kościół filialny w miejscowości Strzelniki (powiat brzeski, województwo opolskie). Świątynia należy do parafii św. Jana Chrzciciela w Łosiowie w dekanacie Brzeg południe, archidiecezji wrocławskiej. 2 marca 1964 roku, pod numerem 708/64 kościół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa opolskiego. Historia kościoła Gotycki kościół w Strzelnikach wybudowany został w 2. połowie XIII wieku. W 1688 roku dobudowana została czworoboczna wieża. W latach 1534–1945 był kościołem ewangelickim. W 1618 roku, z inicjatywy proboszcza parafii w Brzegu księdza Marcina Bittnera, świątynia została odremontowana. W latach 1658–1680 podwyższono nawę oraz obniżono poziom kalenicy. Na przełomie XVIII/XIX wieku przekształcono kruchty. W 1654 roku dobudowano drewniane empory, które zostały wsparte na czterech profilowanych słupach w kształcie balaska. W 1710 roku pomiędzy emporami wybudowano drewniany chór muzyczny wsparty na dwóch kolumnach jońskich. W 1844 roku przełożono dach wieży, a podczas remontu w 1853 powiększono okna. Architektura i wnętrze kościoła Kościół w Strzelnikach otoczony jest ceglano-kamiennym murem. Zbudowany został z cegły, oszkarpowany, składa się z nawy z kruchtą, wyodrębnionego prezbiterium z zakrystią, oraz wieży. Przykryty jest dwuspadowym dachem (na elewacji wieży zachowany jest ślad dachu nawy sprzed przebudowy). Wieża zakończona jest hełmem z latarnią. Dwuprzęsłowa nawa nakryta jest stropem, prezbiterium natomiast pokrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe. W zakrystii widoczne jest sklepienie kolebkowe. Drzwi do zakrystii zachowały ozdobne okucia i datę 1658. W czasie remontu w 1958 roku, odkryto na ścianach świątyni średniowieczne polichromie. Na wschodniej ścianie chóru widać scenę słynnego Mistrza Pokłonu Trzech Króli namalowaną w latach 1418–1428 ze scenami Chrystusa nauczającego w świątyni oraz Arma Christi. Pozostałe polichromie pokrywające ściany chóru pochodzą z 1 poł. XIV wieku, w nawie z ok. 1428 roku a w kruchcie z XVI wieku. Sceny jakie przedstawiają polichromie to: Chrystus ukazujący rany, Chusta św. Weroniki, Męczeństwo św. Wawrzyńca, Pokłon Trzech Króli, Zwiastowania Pańskiego po bokach której przedstawione są postacie św. Wawrzyńca i Matka Boska. Wśród przedstawień biblijnych jest również świecki fundator, który klęczy wśród duchownych w przedstawieniu Mater Misericordiae. Świątynia leży na Szlaku Polichromii Brzeskich (Szlak Polichromii Brzeskich to największe skupisko tego typu malowideł w Polsce. Zdobią one ściany, stropy i sklepienia kościołów w 18 miejscowościach położonych w okolicach Brzegu). Przypisy Linki zewnętrzne Kościół filialny w Strzelnikach Wczesnogotycki kościół św. Antoniego (XIV w.) Zdjęcie kościoła w Strzelnikach
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Lubszy

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny – kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki, w Lubszy, (powiat brzeski, województwo opolskie). Jest kościołem parafialnym Parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Lubszy w dekanacie Brzeg północ, archidiecezji wrocławskiej. 21 stycznia 1966 roku, pod numerem 1076/66 kościół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa opolskiego. Historia kościoła W Lubszy już około roku 1707 istniał kościół katolicki, został on jednak zniszczony w 1945 roku przez wojska sowieckie. W latach 50. miejscowa ludność zaadaptowała istniejącą od 1822 roku świątynię ewangelicką. Jest to budowla murowana, jednonawowa, orientowana. Dach jest dwuspadowy, którego pokrywa ceramiczna dachówka. Wewnątrz strop jest płaski (wyremontowany został w roku 1983). Od strony zachodniej, między emporami usytuowany jest drewniany chór. Na uwagę zasługują ponadto: chrzcielnica pochodząca z przełomu XV/XVI wieku, dwie figury drewniane świętych Piotra i Pawła. W latach 1968–1969 zostały zamontowane dwa witraże, a w 1996 roku wyremontowano wieżę przykrywając ją miedzianą blachą. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół Nawiedzenia NMP
Kościół św. Michała Archanioła w Michałowicach

Kościół św. Michała Archanioła – rzymskokatolicki kościół filialny w miejscowości Michałowice, (powiat brzeski, województwo opolskie). Świątynia należy do parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Lubszy w dekanacie Brzeg północ, archidiecezji wrocławskiej. 21 stycznia 1966 roku, pod numerem 1077/66 kościół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa opolskiego. Historia kościoła W Michałowicach pierwsze wzmianki o kościele pochodzą sprzed 1300 roku. Była to ufundowana na prawie niemieckim drewniana budowla. Ówczesny proboszcz płacił od 1326 roku daninę świętopietrza. W okresie reformacji, od 1596 roku, kościół należał do ewangelików, gdzie kazania głosili ewangeliccy predykanci. Kościół w takim stanie istniał do 1786 roku. W 1787 roku został wybudowany kościół murowany. Obecna świątynia, projektu architekta Ludwika Schneidera, została wybudowana w 1904 roku. Jej konsekracja miała miejsce w 1910 roku. Architektura Jest to budowla murowana na planie prostokąta z przylegająca do nawy wieżą. Nawa pokryta jest dachem dwuspadowym, a wieża czterospadowym i zwieńczona została krzyżem. Wyposażenie wnętrza jest skromne, na uwagę zasługuje witraż z wizerunkiem patrona świątyni św. Michała Archanioła, znajdujący się w prezbiterium nad ołtarzem. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół św. Michała Archanioła
Kościół Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel w Gierszowicach

Kościół Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel – rzymskokatolicki kościół filialny w Gierszowicach. Świątynia należy do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Brzegu w dekanacie Brzeg północ, archidiecezji wrocławskiej. Dnia 2 marca 1964 roku, pod numerem 706/64 świątynia została wpisana do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Kościół w Gierszowicach wybudowany został około 1300 roku. W połowie XVI wieku został przejęty przez protestantów. Po zakończeniu II wojny światowej ponownie wrócił w ręce katolików. Jest to budowla gotycka. Ołtarz główny pochodzi z przełomu XVII i XVIII wieku. Obok chóru znajduje się kolumna na której widnieje data 1516. Strop upiększa dekoracja z XVI wieku, która została częściowo zniszczona w 1933 roku. W przedsionku przed głównym wejściem (kruchta) widać kamienne, ostrosłupowe, wczesnogotyckie, ozdobne obramienie drzwi wejściowych (portal). Na zewnątrz kościoła stoi kamienna czara chrzcielnicy, pochodząca z XV wieku. Całość terenu wokół świątyni okala gotycki mur kamienny. Przypisy
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Jankowicach Wielkich

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół filialny w miejscowości Jankowice Wielkie (powiat brzeski, województwo opolskie). Świątynia należy do parafii św. Michała Archanioła w Wierzbniku w dekanacie Grodków, diecezji opolskiej. Dnia 4 maja 1966 roku pod numerem 989/65 kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Gotycka świątynia w Jankowicach Wielkich pochodzi z początku XIV wieku. Pierwsza jednak wzmianka o kościele pochodzi z 1483 roku. W latach 1535–1945 był świątynią ewangelicką. W 1945 roku, po zakończeniu II wojny światowej przeszła w ręce katolików. Świątynia, obok kościoła św. Mikołaja w Brzegu i kościołów w Brzezinie, Zielęcicach, Małujowicach, Łukowicach Brzeskich, Bierzowie, Przylesiu, Obórkach, Krzyżowicach, Pogorzeli, Gierszowicach, Łosiowie, Strzelnikach i Kruszynie, znajduje się na „Szlaku Polichromii Brzeskich”. Szlak Polichromii Brzeskich to największe skupisko malowideł w Polsce, które zdobią ściany, stropy i sklepienia kościołów w 18 miejscowościach położonych w okolicach Brzegu. Ich twórcą był malarz nieznanego pochodzenia zwany Mistrzem Brzeskich Pokłonów Trzech Króli. Architektura i wnętrze kościoła Wschodnią ścianę prezbiterium zdobią renesansowe płyty nagrobne. Ołtarz główny pochodzi z przełomu XVII/XVIII wieku, którego zdobią figury aniołów. Ponadto wnętrze kościoła upiększają: ambona z płaskorzeźbami św. Marka, św. Mateusza, św. Łukasza i św. Jana, barokowa chrzcielnica, rzeźby św. Jana Chrzciciela i Mojżesza. Przypisy
Kościół św. Józefa Robotnika w Michałowie

Kościół św. Józefa Robotnika – rzymskokatolicki kościół filialny w miejscowości Michałów (powiat brzeski, województwo opolskie). Świątynia należy do parafii św. Jadwigi Śląskiej w Michałowie w dekanacie Brzeg południe, archidiecezji wrocławskiej. Dnia 8 marca 1966 roku, pod numerem 1182/66 kościół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa opolskiego. Historia kościoła Kościół w Michałowie został wzniesiony w 2. poł. XIII wieku. W 1273 roku przekazany wraz z ziemiami, dziesięcinami i prawem patronatu klasztorowi cystersów w Kamieńcu. W 1533 roku, dzięki Hansowi z Pogorzeli, przekazany został protestantom. Do początku XVIII wieku świątynia służyła na przemian katolikom bądź ewangelikom. W 1717 roku został wyremontowany, a po śmierci Antona Heinza, ostatniego z rodu Gruttschreiberów, ponownie przekazano go cystersom. W latach 1823–1828 przebudowany w stylu neogotyckim, według projektu architekta Otto Wartenberga. Architektura i wnętrze kościoła Świątynia jest murowana z otynkowanymi elewacjami. Dwuprzęsłowa nawa wzniesiona została na planie prostokąta. Obok znajduje się zamknięte ścianą prostą prezbiterium z czworoboczną kruchtą i dwuprzęsłową zakrystią. Nad kościołem góruje czworoboczna, dwukondygnacyjna wieża,zwieńczona ażurowym hełmem z galeryjką i iglicą, która w narożach posiada pokaźnej wielkości lizeny. Cała świątynia wraz z prezbiterium pokryte są dachem dwuspadowym. Zakrystię oraz kruchtę nakryto natomiast daszkami pulpitowymi. W elewacjach bocznych oraz wieży widnieją otwory okienne umieszczone w wysokich, uskokowo rozglifionych ostrołukowych niszach. W drugiej kondygnacji, wieża jest ośmioboczna z naprzemiennym rytmem tarcz zegarowych i otworów okiennych zamkniętych ostrym łukiem. Na osi elewacji prezbiterium zachował się gotycki otwór okienny z kamiennym laskowaniem. Prezbiterium nakryte jest sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Na jego ścianach bocznych znajdują się loże otwarte do prezbiterium półkolistymi arkadami. Nawę pokrywa drewniany, fasetowy sufit. Wzdłuż jej ścian bocznych znajdują się drewniane, dwukondygnacyjne empory, pomiędzy którymi umieszczono chór muzyczny. Do ciekawego architektonicznie i historycznie wyposażenia kościoła należą: renesansowa chrzcielnica pochodząca z 1575 roku, ambona z postacią Mojżesza z około 1600 roku, renesansowe epitafia i płyty nagrobne, barokowy ołtarz główny. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół filialny w Michałowie Kościół św. Józefa Robotnika (XIII w.) Kościół pomocniczy św. Józefa Robotnika w Michałowie
Kościół św. Stanisława Biskupa w Przylesiu

Kościół św. Stanisława Biskupa – rzymskokatolicki kościół parafialny w miejscowości Przylesie (województwo opolskie). Świątynia należy do parafii św. Stanisława Biskupa w Przylesiu w dekanacie Grodków, diecezji opolskiej. Historia kościoła W 1376 roku potwierdzony został kościół parafialny w Przylesiu przy archiprezbiteriacie brzeskim, należący do Kapituły Kolegiackiej w Brzegu. W 1534 roku kościół przeszedł w ręce protestantów. Na początku XVIII wieku został przebudowany i poszerzony. W 1945 roku, w wyniku działań II wojny światowej, zniszczony. W latach 50. XX wieku odbudowany i poszerzony. We wnętrzu świątyni zachowały się polichromie ścienne. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Przylesiu Zdjęcia kościoła w Przylesiu
Kościół Najświętszej Maryi Panny Różańcowej w Pępicach

Kościół Najświętszej Maryi Panny Różańcowej – rzymskokatolicki kościół filialny w Pępicach. Świątynia należy do parafii Miłosierdzia Bożego w Brzegu w dekanacie Brzeg południe w archidiecezji wrocławskiej. Dnia 8 kwietnia 1964 roku, pod numerem 774/64 kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Kościół w Pępicach został wybudowany w 1606 roku. Drewnianą wieżę dobudowano w 1741 roku. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Zwanowicach

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski – rzymskokatolicki kościół filialny w miejscowości Zwanowice, województwo opolskie. Świątynia należy do parafii Najświętszej Maryi Panny Różańcowej w Kruszynie w dekanacie Brzeg południe, archidiecezji wrocławskiej. Dnia 8 kwietnia 1964 roku, pod numerem 775/64 kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1295 roku. Obecna świątynia wybudowana została około 1400 roku. Budowla gotycka, wieża wybudowana w stylu klasycystycznym w 1819 roku. W grudniu 2014 roku, po prawie 60 latach, wieża została odnowiona. 5 maja 2015 roku została poświęcona, dokonał tego ksiądz biskup Andrzej Siemieniewski, biskup pomocniczy archidiecezji wrocławskiej. Na zewnątrz widoczne są 2 płyty nagrobne, usytuowane na jednej ze ścian. Teren wokół kościoła okala kamienny mur. Przypisy Linki zewnętrzne Zwanowice. Gotycki kościół NMP Królowej Polski (1400)
Matthäuskirche (Boguchwałów)

Die Matthäuskirche (Kościół św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty) ist eine römisch-katholische Kirche in der schlesischen Ortschaft Boguchwałów (Hohndorf) in der Gmina Baborów (Gemeinde Bauerwitz). Das Gotteshaus liegt im Dorfzentrum am höchsten Punkt des Ortes. Die Kirche ist die Hauptkirche der Pfarrei St. Matthäus (Parafia św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty) in Boguchwałów. Geschichte Der steinerne Kirchenbau entstand zwischen 1600 und 1602 im Auftrag des damaligen Gutsbesitzers Caspar Strzela de Dillau. Während der Kampfhandlungen im Ort im März 1945 wurde die Kirche teilweise zerstört. Zunächst notdürftig wiederhergestellt, wurde der Kirchenbau 1959 saniert und instand gesetzt. Die Kirche steht seit 1959 unter Denkmalschutz. Architektur und Ausstattung Der Kirchenbau besitzt architektonische Merkmale der Gotik und der Renaissance. Das zweijochige Langhaus besitzt an der südlichen Seite eine Vorhalle und ein zweijochig, dreiseitig geschlossenen Chor. An der Südfront schließt die Sakristei an, welche eine Loge im Obergeschoss besitzt. Der Glockenturm an der Westfront ist verziert mit rustizierten Ecken und bekrönt mit einer Attika aus Rundbögen und einem Spitzhelm. Die Inneneinrichtung stammt größtenteils aus dem 17. und 18. Jahrhundert. Drei Seitenaltäre entstanden im Stil der Renaissance und stammen aus der Bauzeit der Kirche. Die Kanzel aus dem 18. Jahrhundert besitzt ein Flachrelief mit der Darstellung der Evangelisten und Figuren der heiligen Peter und Paul. Das Taufbecken stammt aus dem 17. Jahrhundert. Umgeben ist der Kirchenbau von einer Mauer mit einer Attika mit S-förmigen Aufsätzen. Die Mauer stammt aus dem Jahr 1602. An der Südseite befindet sich ein Tor mit einem reichverzierten Giebel. Weblinks Historische Ansichten und Geschichte St. Matthäus (poln.) Literatur Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen. Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München u. a. 2005, ISBN 3-422-03109-X, S. 148. Einzelnachweise
Kościół św. Mateusza w Boguchwałowie

Kościół św. Mateusza w Boguchwałowie – rzymskokatolicki kościół parafialny zlokalizowany na wzgórzu w centrum wsi Boguchwałów (powiat głubczycki, województwo opolskie). Funkcjonuje przy nim parafia św. Mateusza Apostoła, którą obsługuje proboszcz parafii św. Jodoka w Suchej Psinie. Historia Świątynię wzniesiono w 1602. Jej fundatorami (wraz z wyposażeniem: ołtarze główny i boczne, ambona, chrzcielnica, ławy) byli Kasper Strzeli von Dilaw wraz z żoną, Ewą z Obrowca. W 1603 pochowano ich w krypcie pod ołtarzem głównym świątyni. W latach 1776 oraz 1837 obiekt został uszkodzony przez pożary (dach i dzwony). Obiekt zbombardowano w 1945, podczas II wojny światowej. Remont wykonano w 1959. W początkach XXI wieku przeprowadzono prace konserwatorskie przy ołtarzach (głównym i bocznych). Architektura Obiekt jest otoczony owalnym murem z dwoma bramkami, w części oszkarpowanym. Zwieńczono go renesansową attyką. Murowany, wzniesiony z kamienia i cegły kościół jest orientowany, otynkowany, oszkarpowany i przykryty dachami dwuspadowymi. Nawa jest dwuprzęsłowa. Od zachodu znajduje się pięciokondygnacyjna, zwieńczona attyką wieża, natomiast od południa kruchta. Prezbiterium przylega od wschodu i jest prostokątne oraz dwuprzęsłowe, zamknięte trójbocznie, z kaplicą i zakrystią po bokach (oba te pomieszczenia dekorowane są gzymsami i pilastrami hermowymi). Wyposażenie Wyposażenie ma katolicki program ikonograficzny. Nawa, prezbiterium i kaplica kryte są sklepieniami krzyżowo-żebrowymi. Żebra wykonano ze stiuku, a wsporniki z kamienia (nadano im formę masek). Kruchtę kryje sklepienie kolebkowo-krzyżowe. Ołtarze pochodzą z XVII wieku. Wszystkie trzy są tryptykami rzeźbionymi w centrum i malowanymi po bokach. W ołtarzu głównym wyobrażono Koronację Matki Bożej. Predella przedstawia fundatorów wraz z ich herbami szlacheckimi. Ołtarze boczne przedstawiają: Pokłon Trzech Króli oraz Ostatnią Wieczerzę. Ambona jest renesansowa i pochodzi z początku XVII wieku. Płaskorzeźby przedstawiają Ewangelistów. Otoczenie Kościół otoczony jest starym drzewostanem. Pod murem znajduje się nagrobek proboszcza Franza Hanke (urząd sprawował w latach 1921-1939), urodzonego w Wyszkach. W obrębie terenu przykościelnego stoi kilka rzeźb, a także krzyży i tablic nagrobnych. Galeria Przypisy