NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
II Liceum Ogólnokształcące im. Hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnowie

II Liceum Ogólnokształcące im. Hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnowie – szkoła ponadpodstawowa, mieszcząca się przy ulicy Mickiewicza 16 w Tarnowie. Patronem szkoły jest Jan Tarnowski. Od września 2010 roku istnieje możliwość zdawania matury międzynarodowej w II Liceum Ogólnokształcącym. W czerwcu 2022 r. szkoła obchodziła jubileusz 120-lecia istnienia. Historia Minister wyznań i oświaty reskryptem l. 407 z 8 maja 1901 zezwolił na utworzenie z dniem 1 września odrębnej filii gimnazjalnej, złożonej z pierwszych czterech klas od I do IV łącznie w 5. oddziałach, a kierownictwo dydaktyczno-pedagogiczne powierzył prof. dr Janowi Leńkowi. Filię umieszczono w budynku prywatnym dr Hermana Pilzera, lekarza miejskiego, przy ul. Seminarskiej 21. Jego Cesarska i Królewska Apostolska Mość Franciszek Józef I najwyższym postanowieniem z dnia 29 maja 1903 z zastrzeżeniem konstytucyjnego uchwalenia potrzebnych środków raczył zezwolić, aby z początkiem roku szkolnego 1903/04 utworzone zostało c.k. państwowe gimnazjum II w Tarnowie. 26 sierpnia 1903 cesarz mianował profesora c. k. gimnazjum I w Tarnowie i dotychczasowego kierownika filii, dr Jana Leńka dyrektorem c. k. gimnazjum II. Uroczyste otwarcie nastąpiło 2 września 1903 w obecności namiestnika Andrzeja Potockiego. Dyrektorzy i kierownicy dr Jan Leniek Józef Piekarski F. Penkala Józef Orzech (od 1924) Tadeusz Machalski Stanisław Warcholik Stanisława Czernecka Stanisława Zakrzewska Czesława Górnikiewicz Alfred Wagner Stanisław Wadowski Mirosław Swoszowski Maria Belcarska Paweł Turski Halina Pasternak Beata Klimkiewicz-Świder Nauczyciele Karol Benedykt Kautzki Roman Sitko Uczniowie W nawiasie podano rok złożenia matury. Jerzy Braun Władysław Czapliński (1923) Zuzanna Czuchajowska (1962) Jan Danek (1920) Władysław Kabat Stefania Łącka (1933) Stanisław Mierzwa (1926) Wilhelm Obrzut Franciszek Prokop (1909) Henryk Sucharski Przypisy Bibliografia Pamiątka dla uczniów c.k. gimnazjum II. w Tarnowie z roku szkolnego 1903/4. Tarnów: Nakładem Pomocy koleżeńskiej uczniów, 1904. Andrzej Niedojadło (red. nacz.), Encyklopedia Tarnowa, Tarnowskie Towarzystwo Kulturalne, Tarnów 2010, ISBN 978-83-87366-96-4, s. 236–237. BarbaraB. Sawczyk BarbaraB., MariaM. Sąsiadowicz MariaM., EwaE. Stańczyk EwaE., Ocalić od zapomnienia... Patroni tarnowskich ulic. Tom I, Tarnów: Miejska Biblioteka Publiczna im. Juliusza Słowackiego, 2003, ISBN 83-915445-2-4, OCLC 749304724 . Linki zewnętrzne Sprawozdania szkolne II Gimnazjum na stronie Podkarpackiej Biblioteki Cyfrowej Sprawozdanie szkolne II Gimnazjum za rok 1934/5 na stronie Tarnowskiej Biblioteki Cyfrowej Sprawozdanie szkolne II Gimnazjum za rok 1936/7 na stronie Tarnowskiej Biblioteki Cyfrowej Strona internetowa szkoły
II Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego w Grudziądzu

II Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego – publiczna szkoła ponadpodstawowa w Grudziądzu, liceum ogólnokształcące powstałe z przekształcenia dawnego Państwowego Gimnazjum Klasycznego im. Króla Jana III Sobieskiego. W roku 1874 rozpoczęło w Grudziądzu działalność pruskie Gimnazjum Królewskie (jego absolwentem był m.in. noblista, chemik Walther Hermann Nernst). Po zakończeniu I wojny światowej i po utworzeniu w Grudziądzu struktur II Rzeczypospolitej – w tym struktur szkolnictwa – 1 kwietnia 1920 utworzono w mieście polskie gimnazjum, które w marcu następnego roku upaństwowiono, tworząc 8-klasowe gimnazjum męskie i żeńskie gimnazjum humanistyczne. Wówczas jednym z nauczycieli szkoły był Stanisław Bochnig. Od roku szkolnego 1926/1927 zaczął obowiązywać zmodyfikowany profil nauczania w gimnazjach neoklasycznych, a w roku 1933 szkoła otrzymała patrona i zaczęła funkcjonować pod nazwą Państwowe Gimnazjum Klasyczne im. Króla Jana III Sobieskiego. Dwa lata później zreorganizowano szkołę, wskutek czego funkcjonowała jako Państwowe Gimnazjum (czteroletnie) i Liceum (dwuletnie) Klasyczne. Podczas II wojny światowej szkoła nie działała, a w jej budynku Niemcy umieścili policyjne koszary. Po przejściu frontu i powrocie Grudziądza do Polski szkoła w marcu 1945 wznowiła działalność pod nazwą II Liceum Ogólnokształcące (bez patrona). W roku szkolnym 1951/52 przeniesiono ją z macierzystego budynku przy ulicy Sienkiewicza 27 (mieści się w nim I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego) do budynku szkoły powszechnej przy ul. Marcinkowskiego 10. W 1976 przywrócono szkole imię Jana III Sobieskiego, a po roku 1989 przyjęto przedwojenną formę imienia patrona – Króla Jana III Sobieskiego. Absolwenci pisarz Roman Mularczyk (znany jako Roman Bratny) piosenkarz Oskar Cyms historyk prof. Kazimierz Jasiński piosenkarz, kompozytor Maciej Kossowski fizyk, luterański działacz kościelny Bogumił Linde aktorka Katarzyna Warnke pisarz Witold Zalewski historyk prof. Henryk Zieliński Bibliografia Oficjalna witryna WWW II Liceum
II Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej w Radomiu

II Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej w Radomiu – szkoła ponadgimnazjalna założona w 1902. W 1932, w 90. rocznicę urodzin patronki, otrzymała sztandar. Jednym z absolwentów liceum był prof. Leszek Kołakowski. Szkołę tę ukończyły również była Prezes Rady Ministrów Ewa Kopacz oraz posłanka do Parlamentu Europejskiego Ewa Zajączkowska-Hernik. Poprzednie nazwy szkoły 1902–1911 – Prywatna Czteroklasowa Szkoła Żeńska w Radomiu 1911–1915 – siedmioklasowa Szkoła Handlowa Żeńska w Radomiu 1915–1925 – ośmioklasowa Szkoła Handlowa Żeńska w Radomiu 1925–1932:– Gimnazjum Filologiczne Żeńskie im. Marii Konopnickiej od 1932 – Czteroletnie Gimnazjum i Dwuletnie Liceum im. Marii Konopnickiej o typie humanistycznym Dyrektorzy 1902–1911 – Józefa Julia Waręska 1911–1915 – Stefan Sołtyk 1915–1919 – mec. Józef Dobrzański 1919–1931 – Stefan Sołtyk 1931–1932 – Maria Papiewska 1932–1939 – Wacława Chrzanowska 1945–1952 – Kazimiera Mazurek-Sendek (żona Ludwika Sendka) 1952–1953 – Stanisław Zapała 1953–1958 – Wiktoria Sulik-Pietrkiewicz 1958–1959 – Zygmunt Rogóz 1959–1972 – Zofia Granat 1972–1991 – Stanisława Dębska 1991–2001 – Bogdan Bernat 2001–2006 – Witold Maszczyński 2006–2014 – Anna Łapieniecka od 2014 – Dariusz Żytnicki Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona szkoły Jubileusz 95-lecia II LO im. Konopnickiej w Radomiu (31.10.2006) Oficjalna strona poświęcona Jubileuszowi 100-lecia Szkoły
II Zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów we Wrocławiu

Drugi Zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów we Wrocławiu – zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów znajdujący się we Wrocławiu, przy ulicy Łukasińskiego 20A. Zbór ten wydzielił się ze zboru wrocławskiego, który powstał w 1946 roku. Nabożeństwa odbywają się w każdą niedzielę o godzinie 11:00. Historia Wrocławski zbór baptystyczny powstał w 1846 roku na skutek działalności O. Friedmana, który przyjął wierzenia baptystów w 1842 roku w zborze w Hamburgu. 20 czerwca 1846 roku we Wrocławiu (ówczesny Breslau) chrzest z rąk Johanna Gerharda Onckena przyjęły 4 osoby. Do wrocławskiego zboru należały osoby narodowości niemieckiej. Początkowo nabożeństwa odbywały się w domu Friedmanna. Pierwsza kaplica zboru wybudowana w 1885 roku znajdowała się przy ul. Marthastrasse (obecnie Łukasińskiego – dziś obiekt ten służy jako siedziba II Zboru Kościoła Baptystów we Wrocławiu). W roku 1851 zbór miał już 27 członków, w 1878 – 207, w 1908 – 558, w 1929 – 774, w 1938 – 828, a w 1944 – 631. Przed wybuchem II wojny światowej zbór posiadał trzy kaplice: na pl. Muzealnym, przy ul. Łukasińskiego 20 oraz przy obecnej ul. Dąbrowskiego, z której korzystano w latach 1936–1945 (obecnie jest to kościół wrocławskiego zboru adwentystycznego). Kaplica przy placu Muzealnym została kompletnie zrujnowana w czasie wojny, a baptyści zgromadzali się w ocalałym budynku przy ul. Łukasińskiego. Działalność niemieckojęzycznego zboru trwała do roku 1946 gdy niemiecka ludność emigrowała do Niemiec. 7 marca tego roku niemiecki zbór we Wrocławiu świętował 100-lecie istnienia, wtedy też kaplica przy ul. Łukasińskiego została przekazana przez niemiecki kościół polskim baptystom repatriowanym z Kresów Wschodnich. Od tego momentu datowana jest działalność polskojęzycznego Kościoła Baptystów we Wrocławiu. 10 lat po wojnie zbór liczył 135 członków. Pastor Michał Popko nadał mu konkretną strukturę i określił jego formy działalności. Przypisy Bibliografia Informacje na stronie Kościoła Chrześcijan Baptystów Historia zboru Łukasińskiego – Marthastrasse – II Zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów we Wrocławiu Linki zewnętrzne Kazania w trakcie coniedzielnych nabożeństw
IV Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Chorzowie

IV Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Chorzowie (pot. Curie) – najstarsza szkoła ponadpodstawowa w Chorzowie, której początki sięgają 1868 roku. Szkoła zajmuje zabytkowy budynek przy ulicy gen. Henryka Dąbrowskiego 34. Historia 1 października 1868 roku w Królewskiej Hucie rozpoczęła swą działalność prywatna międzywyznaniowa szkoła dla dziewcząt (Töchterschule), w 1879 szkoła otrzymała uprawnienia wyższej szkoły prywatnej dla dziewcząt (Höhere Töchterschule). W 1950 roku placówka została upaństwowiona jako Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Licealnego, później przekształcona w II Liceum Ogólnokształcące, a następnie w IV Liceum Ogólnokształcące. Od 1958 roku nosi imię Marii Skłodowskiej-Curie. W 1962 roku zmieniono jej charakter z żeńskiego na koedukacyjny, choć wciąż liczniejsze były uczennice. W przeszłości szkoła kształciła młodzież w profilach pedagogicznym, humanistycznym, biologiczno-chemicznym i ogólnym. Jej uczniowie zdobywali laury i wyróżnienia w olimpiadach i konkursach polonistycznych, historycznych, artystycznych i filozoficznych. Według stanu na 2025 rok w liceum kształci się około 410 uczniów, w pięciu i sześciu klasach każdego rocznika. Uczniowie kształcą się w profilach: prozdrowotnym – na poziomie rozszerzonym uczą się biologii i języka angielskiego, turystycznym – na poziomie rozszerzonym uczą się geografii i języka angielskiego, psychologicznym – na poziomie rozszerzonym uczą się języka polskiego i historii. Uczniowie biorą udział w dodatkowych zajęciach ściśle związanych z wybranym profilem oraz mogą uczestniczyć w różnych aktywnościach z nim powiązanych, we współpracy ze środowiskiem lokalnym, w tym uczelniami wyższymi. Absolwenci i uczniowie Irena Baranowska – działaczka narodowa, uczestniczka powstania warszawskiego Piotr Baron – dziennikarz i prezenter Programu Trzeciego Polskiego Radia Monika Hojnisz-Staręga – polska biathlonistka, brązowa medalistka mistrzostw świata Tomasz Kałwak – pianista, klawiszowiec, producent muzyczny, kompozytor, pedagog Zofia Klimonda – opozycjonistka z okresu PRL Anna Maria Rayske – opiekunka społeczna, ofiara KL Auschwitz Michał Żurawski – aktor teatralny i filmowy Przypisy Linki zewnętrzne Strona IV LO (Bibliografia Chorzowa, hasło: IV Liceum Ogólnokształcące im. M. Skłodowskiej-Curie)
IX Liceum Ogólnokształcące im. C.K. Norwida w Częstochowie

IX Liceum Ogólnokształcące im. C.K. Norwida w Częstochowie – szkoła ponadpodstawowa w Częstochowie, mieści się przy ul. Jasnogórskiej 8. Historia Powstała w 1965 jako Technikum Chemiczne i Zasadnicza Szkoła Chemiczna. W 1972 utworzono Liceum Zawodowe o kierunku chemicznym oraz Technikum Chemiczne dla dorosłych oraz absolwentów szkół zawodowych. Rok później w miejsce Zasadniczej Szkoły Chemicznej powołano 4-letnie Liceum Chemiczne oraz IX Liceum Ogólnokształcące, któremu w 1975 r. nadano imię Pawła Findera. Od 1976 wszystkie szkoły połączono organizacyjne w jeden Zespół Szkół. W 1991 nadano mu imię Cypriana Kamila Norwida. W 2005 ostatni rocznik opuścił Technikum Chemiczne, wobec czego szkołę stanowi jedynie IX Liceum Ogólnokształcące. W budynku szkoły w latach 1917–1939 mieściło się Prywatne Gimnazjum i Liceum Towarzystwa Żydowskich Szkół Średnich i Powszechnych. W czasie okupacji (wrzesień 1939 – styczeń 1945) pomieszczenia zajął Arbeitsamt (niem. niemiecki urząd pracy), a w latach 1945–1965 znajdowało się w nich Liceum Pedagogiczne. W 1970 dobudowano drugie skrzydło. 10 października 2015 roku odbyły się uroczystości 50-lecia szkoły, podczas których poseł do Parlamentu Europejskiego Jadwiga Wiśniewska odczytała jubileuszowy list od Prezydenta RP Andrzeja Dudy. Do najważniejszych przedsięwzięć realizowanych w szkole należą: orkiestra dęta, chór szkolny (niegdyś zespół wokalny Concentus), SKKT "AZYMUT" oraz klasa sportowa z programem piłki siatkowej chłopców. Znani absolwenci Bartosz Bednorz Mateusz Bieniek Piotr Bogdalski Izabela Chamczyk Grzegorz Fijałek Dariusz Gawroński Piotr Gruszka Grzegorz Kokociński Maciej Kordysz Magdalena Korzekwa-Kaliszuk Mikołaj Małecki Łukasz Szelecki Jadwiga Wiśniewska Paweł Woicki Łukasz Żygadło Klasy sportowe w szkole Szkoła prowadzi klasy sportowe z programem piłki siatkowej i koszykówki chłopców. W szkole działa stowarzyszenie Seniorzy-Juniorom Siatkówka 2002. Wychowankami klas sportowych w są między innymi: Piotr Gruszka, Łukasz Żygadło, Bartosz Szcześniewski, Paweł Woicki, Grzegorz Kokociński. Dyrektorzy szkoły Jan Mroczek (1965–1971) Kazimierz Hawro (1971–1992) Ewa Juraszek (1992–1999) Ewa Godala (1999–2006) Krzysztof Wachowiak (od 2006) Zobacz też Lista placówek oświatowych w Częstochowie Linki zewnętrzne Strona internetowa IX Liceum Ogólnokształcącego w Częstochowie
IX Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego we Wrocławiu

IX Liceum Ogólnokształcące imienia Juliusza Słowackiego – szkoła średnia we Wrocławiu. Historia Wybudowana w latach 1891–1893 jako Szkoła Ludowa „Kanonenhof” na miejscu dawnej ludwisarni. Największy w owym czasie budynek w mieście zaprojektowali wrocławscy architekci Richard Plüddemann i Karl Klimm. Po II wojnie światowej, którą budynek przetrwał pomimo bombardowań i pożarów w stopniu na tyle dostatecznym, że nadawał się do odbudowy, zajęcia szkolne rozpoczęto w nim 1 września 1949 w Szkole Podstawowej Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, która później otrzymała numer 51. Od roku 1954 rozpoczęto przekształcanie szkoły w 11-klasową szkołę podstawową i średnią (szkoła podstawowa otrzymała numer 63, a liceum – numer dziewiąty). Liceum w roku 1959 jako patrona otrzymało Juliusza Słowackiego. W 1972 szkołę podstawową wyprowadzono do nowej lokalizacji przy ul. Menniczej. W 1978 utworzono Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr 3 we Wrocławiu, w skład którego weszło IX Liceum Ogólnokształcące i IV Liceum Ogólnokształcące dla Pracujących. W 1998 roku uczeń trzeciej klasy liceum zaatakował w budynku szkoły trzy nauczycielki używając noża i siekiery. Za usiłowanie zabójstwa został później skazany na 8 lat pozbawienia wolności. Po kolejnej reorganizacji systemu szkolnictwa w budynku przy ul. Piotra Skargi 29/31 mieści się od roku 2003 – oprócz trzyletniego Liceum Ogólnokształcącego nr IX – Liceum dla pracujących nr II i Gimnazjum nr 10 z Oddziałami Dwujęzycznymi. Od roku 2006 zostało również utworzone Dwujęzyczne Liceum Ogólnokształcące nr IV (kontynuacja Gimnazjum nr 10). Po reformie w 2019 roku Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 3 został zlikwidowany. Gimnazjum nr 10 z Oddziałami Dwujęzycznymi zostało wygaszone. W tej chwili w budynku przy ul. ks. Piotra Skargi 31 znajduje się Liceum Ogólnokształcące nr IX im. Juliusza Słowackiego. W 2024 roku Liceum będzie obchodziło Jubileusz 70-lecia. Dyrektorzy Absolwenci Przypisy Linki zewnętrzne strona domowa IX Liceum IX Liceum Ogólnokształcące na starych i współczesnych fotografiach
IX Liceum Ogólnokształcące im. Zygmunta Wróblewskiego w Krakowie

IX Liceum Ogólnokształcące im. Zygmunta Wróblewskiego – publiczne liceum ogólnokształcące znajdujące się w Krakowie, w dzielnicy V Krowodrza przy ulicy Kazimierza Czapińskiego 5, w Krowodrzy. Historia Szkoła powstała w roku 1958 jako szkoła podstawowa. Wkrótce przekształcona została w liceum i działała jako placówka 11-letnia. Od 1968 roku została przekształcona w liceum czteroletnie. Na patrona szkoły wybrano profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego Zygmunta Wróblewskiego. W ciągu ponad 50 lat działalności szkoły jej mury opuściło ponad 8 tys. absolwentów. Dyrektorzy 1958–1971 – Henryka Sadowska 1971–1981 – Barbara Kluczewska 1981–1992 – Irena Pluta 1992–2002 – Zdzisław Kucharski 2002–2018 – Anna Urbańska od 2018 – Aleksandra Pagacz-Pociask Absolwenci Ewa Bąkowska – bibliotekarka, harcerka, działaczka Stowarzyszenia Rodzin Katyńskich Bogusław Frańczuk – naukowiec, chirurg Wojciech Gawlik – naukowiec, fizyk Małgorzata Jaworska – pianistka Maria Jaworska-Michałowska – architekt Paweł Jakub Korombel – aktor, tłumacz literatury angielskiej Mariusz Kwiecień – śpiewak operowy Grzegorz Lewicki – naukowiec, matematyk Jerzy Pilch – pisarz Barbara Rejduch – naukowiec, zootechnik Zbigniew Wassermann – polityk, prawnik, prokurator Bronisław Wildstein – dziennikarz, publicysta Radosław Zawrotniak – szpadzista, srebrny medalista igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008) Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa szkoły. ixlo.krakow.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-03)]. Oficjalna strona internetowa szkoły w latach 2007–2013. ixlo.krakow.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-03)].
I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Białymstoku

I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Białymstoku – szkoła ponadpodstawowa w Białymstoku. I LO co roku plasuje się w czołówce rankingów szkół. Infrastruktura W 1954 roku Szkoła Ogólnokształcąca stopnia licealnego nr 1 zostaje przemianowana na I Liceum Ogólnokształcące (mieści się w budynku przy ul. Kościelnej 9). LO w 1967 zostaje przeniesiona do nowo zbudowanego budynku przy ul. Brukowej 2. W 1985 w I LO powstała pierwsza w szkolnictwie ogólnokształcącym Białostocczyzny pracownia informatyczna. W 1988 w szkole powstała siłownia, zaś dwa lata później szkolny klub. W 2000 zostało oddane do użytku nowe skrzydło budynku. Mieści się w nim pełnowymiarowa sala gimnastyczna wraz z zapleczem technicznym, biblioteka, czytelnia oraz pracownie komputerowe. W 2008 stara sala gimnastyczna została zmieniona w nowoczesną, w pełni skomputeryzowaną, aulę wykładową. Koła zainteresowań W I LO działa wiele kół zainteresowań, m.in.: Koło teatralne „Na skraju”, Koło kultury Niderlandzkiej, Chemiczne, Informatyczne, Fizyczne, Matematyczne, Sportowe – piłka nożna, koszykówka, piłka ręczna, lekkoatletyka i inne, Koło Judaica, Klub Myśli Politycznej, Klub Myśli Psychologicznej, Klub Młodych Katolików, Szkolne Koło Eleos, Radiowęzeł, Koło biblioteczne, Schola, Chór żeński "Exactus" Patron 25 listopada 1977 podczas obchodów 200-lecia szkoły patronem I LO został Adam Mickiewicz. Uczniowie i absolwenci Bogdan Białek – prezes Stowarzyszenia im. Jana Karskiego, założyciel i redaktor naczelny miesięcznika „Charaktery” Piotr Błazeusz – generał broni SZ RP Dariusz Boguski – polski polityk i przedsiębiorca, poseł na Sejm I kadencji Adam Gendźwiłł – polski geograf i socjolog Sławoj Leszek Głódź – polski duchowny rzymskokatolicki Piotr Guzowski – polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych Paweł Jaskanis – polski historyk sztuki, archeolog, muzealnik oraz specjalista w zarządzaniu ochroną zabytków i opieką nad nimi Ignacy Karpowicz – polski pisarz, prozaik, tłumacz literacki Agnieszka Markowska – polska naukowiec, chemik, doktor habilitowany nauk farmaceutycznych Edward Ozorowski – polski duchowny rzymskokatolicki Łucja Prus – polska piosenkarka Iwona Radziejewska – polska naukowiec, biochemik, doktor habilitowany nauk medycznych Edward Redliński – polski prozaik, scenarzysta i dramatopisarz, reporter Joanna Sierko-Filipowska – polska malarka Tragedia pod Jeżewem 30 września 2005 miał miejsce tragiczny wypadek z udziałem uczniów klas maturalnych I LO. Autokar, którym jechali na pielgrzymkę do Częstochowy, zderzył się czołowo z TIR-em i stanął w płomieniach. W wypadku tym zginęło dziewięcioro uczniów szkoły. Przypisy Linki zewnętrzne Strona www I LO
Bolesław I the Brave 1st Secondary School in Piotrków Trybunalski

Bolesław I the Brave High School in Piotrków Trybunalski (I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim) - a high school in Piotrków Trybunalski. The school continues the tradition of two conventual schools organized by Piarists (1675) and Jesuits (1716). Students Jan Stanisław Jankowski - politician Stanisław Konarski - educational reformer Zdzisław Najder - writer, chief of the Polish-language section of Radio Free Europe/Radio Liberty Marceli Nencki - chemist Józef Pawlikowski Henryk Struve - philosopher Józef Życiński - Roman Catholic bishop References External links Official page
I Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Ostrzeszowie

I Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie – najstarsza szkoła ponadpodstawowa w Ostrzeszowie, o tradycjach sięgających 1920. Historia 1 kwietnia 1920 – rozpoczęcie działalności Miejskiego Koedukacyjnego Gimnazjum Humanistycznego pod kierownictwem Wandy Brodzkiej 1932–1939 – prowadzenie Gimnazjum żeńskiego przez Zgromadzenie Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu wrzesień 1948 – powstanie Szkoły Ogólnokształcącej Stopnia Podstawowego i Licealnego 21 czerwca 1954 – likwidacja Prywatnego Gimnazjum Męskiego Towarzystwa Salezjańskiego 1959 – przekształcenie Szkoły Ogólnokształcącej Stopnia Podstawowego i Licealnego na Liceum Ogólnokształcące w Ostrzeszowie i Szkołę Podstawową w Ostrzeszowie 30 1976 – rozpoczęcie budowy sali gimnastycznej 1978 – do użytku oddana zostaje sala gimnastyczna 1978 – z okazji obchodów XXX-lecia szkoły, wicekurator Oświaty i Wychowania w Kaliszu – mgr K. Adamski, dokonuje aktu nadania szkole imienia Marii Skłodowskiej-Curie 13 kwietnia 2018 – do użytku oddane zostaje boisko wielofunkcyjne 2020 – przeprowadzona zostaje renowacja elewacji budynku Dyrektorzy szkoły Wanda Brodzka 1920–1921 Józef Wolff 1921–1922 Ignacy Łukasik 1922–1923 Jan Stanisław Roj 1 września – 1 grudnia 1923 Karol Banszel 1923–1924 Mirosław Toporowski 1924–1925 Kazimierz Kocańda 1925–1926 Jan Kotlarz 1926–1929 Jan Łupiński 7 grudnia 1929 – 1 września 1930 Franciszek Szychliński 1930–1931 Stanisław Czernik 1931–1932 ks. Adam Cieślar 1932–1934, 21 kwietnia 1945 – sierpień 1945 ks. Leon Czerwiński 1934–1939, sierpień 1945–1954 Edward Nowicki 1948–1949 Józef Michlik 1949–1971 Zenon Krysiak 1971–1991 Ryszard Kalina 1991–2016 Michał Błoch 2016–nadal Absolwenci Przypisy
Radacz (jezioro)

Radacz – jezioro na Pojezierzu Drawskim, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Borne Sulinowo. Powierzchnia 156 ha, głębokość maksymalna 11 metrów. Brzeg północy trawiasty i płaski, południowy niedostępny, częściowo bagnisty. Nad jeziorem leży wieś Radacz, w okolicach miasto Szczecinek. Po wschodniej stronie jeziora na zniszczonym przez eksploatację przemysłową wysokim torfowisku bałtyckim "Wielkie Bagno" znajduje się stanowisko rosiczki okrągłolistnej. Nazwę Radacz wprowadzono urzędowo w 1950 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę jeziora – Raddatz See. Zobacz też Radacz Przypisy