NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kondratowa Polana

Polana Kondratowa – położona na wysokości ok. 1300–1370 m n.p.m. polana zajmująca płaskie dno Doliny Kondratowej w Tatrach Zachodnich. Powstała na dnie stawu morenowego, który wytworzył się w kotle lodowcowym. Dawniej była koszona, stanowiła część Hali Kondratowej. Stały na niej szałasy, szopy i bacówka. Ostał się tylko jeden z nich – bacówka, która w 1984 r. została przez Muzeum Tatrzańskie wyremontowana. Stoi w dolnej części polany i jest niewidoczna ze szlaku turystycznego. Od kiedy zaprzestano użytkowania gospodarczego polany, jej obszar zmniejsza się w wyniku zarastania przez las. W 1955 polana miała powierzchnię ok. 27 ha, ale w 2004 w wyniku zarośnięcia jej powierzchnia zmniejszyła się o ok. 44%. Turyści wędrujący polaną zwykle zatrzymują się przy schronisku PTTK na Hali Kondratowej. Jest to najmniejsze z tatrzańskich schronisk w polskiej części Tatr. Obok niego na polanie znajduje się kilka ogromnych głazów. Pochodzą one z lawiny kamiennej, która w 1953 r. oberwała się ze zboczy Długiego Giewontu. Jeden z nich, ważący ok. 50 ton, uderzył w ścianę schroniska, uszkadzając je. Na polanie bacował m.in. Wojtek Gał z Olczy, znany również z tego, że uprawiał zbójnictwo. W początkach rozwoju narciarstwa w Tatrach istniał na polanie (przed 1910 r.) schron narciarski wybudowany przez Uznańskich, ówczesnych właścicieli tych terenów. Przed II wojną światową istniało tutaj prywatne „dzikie” schronisko turystyczne. Po wojnie zostało rozebrane. Obecne, stojące na wysokości 1333 m n.p.m. zostało wybudowane w 1948 r. Z rzadkich w Karpatach gatunków roślin stwierdzono występowanie złoci małej i podejźrzona rutolistnego. Szlaki turystyczne z Kuźnic do schroniska, a stąd dalej na Kondracką Przełęcz i Giewont Czas przejścia z Kuźnic do schroniska: 1:20 h, ↓ 1 h Czas przejścia ze schroniska na Giewont: 1:45 h, ↓ 1:15 h od schroniska na Przełęcz pod Kopą Kondracką. Czas przejścia: 1:20 h, ↓ 1 h. Przypisy
Polana Langiewicza

Polana Langiewicza (polana Obóz Langiewicza) – polana leśna w woj. świętokrzyskim, w Lasach Siekierzyńskich, na terenie Sieradowickiego Parku Krajobrazowego niedaleko wsi Rataje, miasta Starachowice, ok. 5 km od Wąchocka. Nazwa polany pochodzi od nazwiska jednego z przywódców Powstania styczniowego, Mariana Langiewicza, który rzekomo miał na niej stacjonować wraz z oddziałami partyzanckimi w 1863 roku. Fakt ten nie został jednak potwierdzony. Na terenie polany znajduje się źródełko, krąg ogniskowy oraz tablice i budowle upamiętniające wydarzenia Powstania styczniowego. Na jednym z drzew położonym w obrębie polany została przybita tablica upamiętniająca wydarzenia z 1863 roku, a także pomnik ufundowany przez stowarzyszenie partyzantów AK. Przez polanę przebiegają liczne szlaki turystyczne: niebieski szlak turystyczny Wąchock – Cedzyna; czarny szlak turystyczny Starachowice – Wykus; trasa spacerowa zalew Lubianka – Polana Langiewicza; przyrodniczo-historyczna ścieżka edukacyjna „Wąchock – Wąwóz Rocław – Rataje – Polana Langiewicza – Wykus”. Bibliografia Polana Langiewicza. [w:] Miejsca Pamięci • Powiat Starachowicki [on-line]. mojeSwietokrzyskie.pl, 2012-03-05. [dostęp 2014-05-14]. Linki zewnętrzne Jerzy Kowalczyk (1938-2015): Polana Langiewicza.
Polfarmex

Polfarmex S.A. – polskie przedsiębiorstwo farmaceutyczne z siedzibą w Kutnie. Producent leków na receptę, leków bez recepty, suplementów diety oraz kosmetyków. Historia Spółka została założona w 1989 pod nazwą „Polfa – Farmex”. Na początku firma zajmowała się handlem lekami i surowcami pochodzącymi z importu. W 1994 rozpoczęto budowę zakładu na terenie dzielnicy przemysłowej w Kutnie oraz zmieniono nazwę na „Polfarmex”. W latach 1996–1998 uzyskano rejestry dla 30 nowych preparatów. W 2001 przekształcono firmę ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę akcyjną. W latach 2011–2012 na terenie zakładu w Kutnie wybudowano magazyn wysokiego składowania. Działalność Polfarmex swoją działalnością obejmuje produkcję lekarstw w formie stałej lub płynnej oraz pakowanie leków. Produkty Polfarmexu, oprócz rynku krajowego dostępne są w sprzedaży w: Armenii, Austrii, Azerbejdżanie, Czarnogórze, Finlandii, Estonii. Gruzji, Hongkongu, Litwie, Łotwie, Rosji, Serbii, Słowenii oraz w Wietnamie. Promocja sportu Od 2010 roku Polfarmex jest sponsorem występującej w PLK drużyny Polfarmexu Kutno. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona przedsiębiorstwa
Truppenübungsplatz Thorn

Der Truppenübungsplatz Thorn (polnisch Poligon toruński) befindet sich südlich der Stadt Thorn in Westpreußen in der polnischen Woiwodschaft Kujawien-Pommern. Er umfasst eine Fläche von 12.400 ha. Er dient hauptsächlich als Artillerieübungsplatz. Er wird heute von der polnischen Armee unter dem Namen Poligon Thorun genutzt. Geschichte Erste Artillerieübungen in dem Gelände fanden im Jahre 1607 statt. Im Jahre 1874 richtete die preußische Verwaltung einen permanenten Truppenübungsplatz auf dem Gelände ein (siehe Truppenübungsplätze (Deutsches Reich)). Dieser wurde ab 1920 von der polnischen Armee genutzt. Im Jahre 1939 wurde der Truppenübungsplatz im Rahmen des Überfalls auf Polen von der deutschen Wehrmacht erobert und in die Nutzung genommen. 1941 wurde auf dem Gelände das Kriegsgefangenenlager Stalag 312 eingerichtet. 1945 eroberte die Rote Armee den Übungsplatz. Seit 1946 nutzt die polnische Armee das Gelände als Artillerieübungsplatz. Literatur Stanisław Wasilewski, Andrzej Hermann: Toruński Poligon artyleryjski. Kujawy i Pomorze. 2007 nr 1. 2007. Weblinks http://poligon-torun.cba.pl/ Einzelnachweise
Kindertransport – Die Abreise

Kindertransport – Die Abreise ist der Titel einer Bronzeskulptur des Bildhauers Frank Meisler. Die Plastik aus Bronze wurde im Jahr 2009 auf Wunsch des Danziger Bürgermeisters Paweł Adamowicz vor dem Bahnhof Gdańsk Główny aufgestellt und erinnert an die Kindertransporte deutscher jüdischer Kinder, die nach Erlass der Nürnberger Gesetze vermehrter Verfolgung ausgesetzt waren. Sie wurden aus dem Deutschen Reich bzw. aus von diesem bedrohten Ländern über Hoek van Holland nach Großbritannien gebracht und fuhren unter anderem von hier ab. Korrespondierende Denkmale Neben Danzig stehen an weiteren Bahnhöfen der Kindertransporte entsprechende Plastiken von Meisler: London: Auf Initiative von Prinz Charles gibt es seit 2006 das Denkmal Kindertransport – Die Ankunft am Bahnhof London Liverpool Street in London, wo die jüdischen Kinder eintrafen. Hamburg: Vor dem Bahnhof Hamburg Dammtor befindet sich seit Mai 2015 das Denkmal Kindertransport – Der letzte Abschied. Es wurde vollständig aus privaten Mitteln finanziert und vom Bürgermeister Olaf Scholz eingeweiht. Berlin: Das Denkmal mit dem Titel Züge ins Leben – Züge in den Tod: 1938–1939 wurde 2008 am Bahnhof Berlin Friedrichstraße in Berlin eingeweiht. Hoek van Holland: 2011 wurde das Denkmal Kindertransport – Channel Crossing to Life für die geretteten jüdischen Kinder aufgestellt. Meislers Skulpturengruppen, die inzwischen zur europäischen Route der Kindertransporte wurden, zeigen Gemeinsamkeiten sowie unterschiedliche gestalterische Details. Weblinks
Pomnik Kindertransportów

Pomnik Kindertransportów – współczesny pomnik w Śródmieściu Gdańska, przy dworcu kolejowym Gdańsk Główny, upamiętniający uczestników kindertransportów dzieci żydowskich z Gdańska do Londynu w przededniu wybuchu II wojny światowej. W okresie wrzesień 2019 – czerwiec 2023 pomnik był zdemontowany, aby zapobiec uszkodzeniu go w czasie remontu generalnego dworca. Pomnik przedstawia pięcioro dzieci (trzy dziewczynki i dwóch chłopców) w różnym wieku z walizkami i tornistrami oczekujących na peronie na przyjazd pociągu. Kontekst historyczny Z Wolnego Miasta Gdańska, w wyniku niemieckiego antysemityzmu, w okresie od 3 maja do 25 sierpnia 1939 wyruszyły koleją cztery transporty dzieci żydowskich, których rodzice nie mogli opuścić zdominowanego przez Niemców miasta. Dzięki zorganizowaniu wyjazdów przez społeczność żydowską i przyjęciu dzieci przez rodziny brytyjskie, 130 małych gdańszczan uniknęło zgładzenia przez Niemców. Projektant pomnika, izraelski rzeźbiarz Frank Meisler urodził się w Gdańsku w 1929 i jako dziesięcioletnie dziecko został uratowany w jednym z kindertransportów, a jego rodzice wkrótce zginęli z rąk hitlerowców. Pomnik ustawiony jest przy ul. Podwale Grodzkie, przed dworcem Gdańsk Główny, z którego odjeżdżały dzieci. Drugi pomnik z serii znajduje się w Berlinie, który był stacją tranzytową w tej podróży, trzeci pomnik tego samego autora odsłonięto w 2005 na londyńskim dworcu Liverpool Street Station, gdzie ich podróż się kończyła. Pomnik został odsłonięty 6 maja 2009 – siedemdziesiąt lat od rozpoczęcia wydarzenia – w obecności kilku żyjących uczestników kindertransportów, wśród których znalazł się również artysta Frank Meisler. Zobacz też Historia Żydów w Gdańsku Przypisy Linki zewnętrzne Pomnik Kindertransportów Pomnik Kindertransportów
Памятник «Киндертранспорту»

Памятник «Киндертранспорту» (пол. Pomnik Kindertransportów) — памятник, установленный перед главным вокзалом Гданьска (Польша) в память об участниках спасательной операции «Киндертранспорт», которая состоялась за 9 месяцев до начала Второй мировой войны. Тогда была проведена перевозка и размещение на территории Великобритании детей, признававшихся на основе Нюрнбергских расовых законов евреями, из нацистской Германии, Австрии, Чехословакии, Польши и вольного города Данцига (ныне Гданьск). Из Данцига с 3 мая по 25 августа 1939 года были отправлены четыре транспорта еврейских детей, родители которых не могли покинуть город. Благодаря усыновлению британскими семьями, более ста детей Данцига (Гданьска) избежали истребления. Автор памятника — израильский скульптор Франк Майслер, уроженец Гданьска, будучи десятилетним ребёнком, был спасён на одном из таких транспортов, его родители вскоре были убиты нацистами. Бронзовый памятник состоит из группы детей: 3-х девочек и 2-х мальчиков разного возраста, ожидающих на железнодорожной платформе поезда. Ниже — символические рельсы и шпалы, на самой железнодорожной платформе — названия станций, откуда отправлялись детские транспорты, в том числе, Берлин, Бремен, Гамбург, Франкфурт-на-Майне, Гданьск, Дюссельдорф, Ганновер, Штутгарт, Вена, Вроцлав и др. На обратной стороне памятника металлические пластины (таблицы) на английском и иврите с надписями следующего содержанием: Посвящён киндертранспортам еврейских детей, которые в 1939 году отправились из родного города Гданьска в Великобританию… Памятник был открыт 6 мая 2009 года на ул. Подвале Гродзкие перед главным вокзалом Гданьска в присутствии нескольких оставшихся в живых участников «Киндертранспорта», в том числе Франка Майслера. Высота статуи — 1,70 м. Размеры постамента: 0,63 м (максимальная высота) х 2,61 м х 1,92 м. Ссылки Pomnik Kindertransportów (пол.)
Volhynian Massacre Memorial (Warsaw)

Volhynian Massacre Memorial (Polish: Pomnik Rzezi Wołyńskiej) is a monument in Warsaw, Poland, located at the Volhynian Square in the district of Żoliborz. Description The monument was unveiled on July 11, 2013, on the 70th anniversary of the Volhynia genocide. It was designed by Marek Moderau. The dominant feature of the monument is a seven-meter cross with a figure of Jesus Christ without arms. The monument covers an area of 160 square meters. In front of the cross, there are 18 plaques with the names of towns from seven pre-war voivodeships of the Second Polish Republic: Wołyń, Polesie, Stanisławów, Tarnopol, Lwów, and partially Lublin and Kraków. One of the plaques bears the inscription: In tribute to Polish citizens, victims of a mass crime with signs of genocide committed by OUN-UPA between 1942 and 1947 in the territories of the former seven voivodeships of the Second Polish Republic. A sarcophagus at the foot of the cross will contain soil from 2,136 towns, the names of which are listed on the plaques. Gallery References
Pomnik Rzezi Wołyńskiej w Warszawie

Pomnik Rzezi Wołyńskiej – monument znajdujący się na skwerze Wołyńskim w Warszawie, w dzielnicy Żoliborz. Opis Został odsłonięty 11 lipca 2013 w 70. rocznicę rzezi wołyńskiej. Autorem pomnika jest Marek Moderau. Dominującym elementem monumentu jest siedmiometrowy krzyż z figurą Jezusa Chrystusa bez rąk. Pomnik liczy 160 metrów kwadratowych. Przed krzyżem znajduje się 18 tablic z nazwami miejscowości z siedmiu przedwojennych województw II Rzeczypospolitej: wołyńskiego, poleskiego, stanisławowskiego, tarnopolskiego, lwowskiego, oraz częściowo lubelskiego i krakowskiego. Na pomniku, na jednej z tablic umieszczono napis: W hołdzie obywatelom Polskim, ofiarom masowej zbrodni o znamionach ludobójstwa dokonanych przez OUN-UPA w latach 1942−1947 na terenach byłych siedmiu województw II Rzeczypospolitej. W sarkofagu u stóp krzyża będzie gromadzona ziemia z 2136 miejscowości, których nazwy widnieją na tablicach. Galeria Zobacz też Pomniki i tablice pamiątkowe poświęcone ofiarom zbrodni OUN i UPA Przypisy
Turawa-Stausee

Der Turawa-Stausee (polnisch Jezioro Turawskie) ist eine Talsperre und befindet sich nordöstlich der oberschlesischen Stadt Oppeln (polnisch Opole) in Polen. Er wird von den Flüssen Mała Panew (Malapane) und Libawa gespeist. Er hat ein Fassungsvermögen von 90 Millionen m³, eine Fläche von ca. 20 km² und ist maximal 13 m tief. Geschichte Der Stausee wurde in der Zeit von 1933 bis 1938 im damaligen Landkreis Oppeln ausgehoben und ist als Hitlersee auf zeitgenössischen Landkarten verzeichnet. Während der Bauzeit wurde unter Leitung des Archäologen G. Raschke das Gebiet archäologisch untersucht und es wurden Spuren spätrömischer Siedlungen aus dem 3./4. Jahrhundert n. Chr. gefunden. Durch den Bau versanken folgende Orte, Einschichten und Gehöfte: Beatenhof, Zamoscie, Krzysline, Vorwerk Kuchara, Schrotmühle, Ledwigsmühle. Umgebung In seiner unmittelbaren Umgebung befinden sich die Dörfer Kotórz Wielki (Groß Kottorz), Kotórz Mały (Klein Kottorz), Turawa, Marszałki (Marscholken), Rzędów (Friedrichsfelde), Dylaki (Dylocken), Jedlice (Jedlitze), Antoniów (Antonia), Szczedrzyk (Sczedrzik) und Niwki (Tempelhof). Die Stadt Ozimek (deutsch Malapane) befindet sich 5 km südöstlich des Sees. Nutzung Der Turawa-Stausee ist heute ein Erholungszentrum mit mehreren Campingplätzen. Die polnische Bezeichnung Jeziora Turawskie bezieht sich auf den Turawa-Stausee – (Duże) Jezioro Turawskie – sowie zwei kleine Baggerseen (Średnie Jezioro und Małe Jezioro), die als Kiesgruben im Zuge des Stauseebaus entstanden sind. Einzelnachweise
Turawskie Lake

Turawskie Lake is a retention reservoir in the flow of the river Mała Panew with an area of 24 km2, with a 13 metres high dam, with a maximum depth of 13 metres and a maximum full capacity of 108 mln m3. The reservoir was built between the years 1933 to 1939 with the name Turawa Stausee, to regulate the height of the water in the river Oder and for recreational purposes. Due to this the settlements of Zamoście (German Hinterbrueck), Krzyślina (German Krysline), the hamlet of Łuk, Pustków and Szczedrzyk were destroyed and new villages were built around the reservoir to serve for tourist purposes; the hamlet Szczedrzyk had been rebuilt around the South of the reservoir with the road Opolska connecting and circulating around the reservoir. Several families were relocated and given compensation or have been offered houses in the nearby Ligota Turawska. In addition to the river Mała Panew a smaller river Libawa leaves the reservoir. At the outflow from the reservoir there is a hydroelectric plant with the power of 1.2 MW. Northern and southern parts of the reservoir have beaches which are surrounded by pine forests with many holiday resorts. The reservoir is also popular with water sports. Near the reservoir are other lakes. Lake Średnie and Małe (both are to the South of reservoir) which are the result of gravel extraction sites used in the construction of the dam at the reservoir. Srebrne Lake (other names include Osowiec, Zielone or Szmaragdowe) is located in the forest near the village of Osowiec Śląski and Turawa and is around 2 km from the reservoir. The lake covers an area of 12 hectares, and the depth is up to 17 metres. The lake was created on the site of a big flooded pit. References
Lac Turawskie

Le Lac Turawskie, ou lac de Turawa, est un lac-réservoir polonais alimenté par la rivière Mała Panew et destiné à réguler le cours de l'Oder. Géographie Ce lac-réservoir a été construit de 1933 à 1939 sous le nom de Turawa Stausee. Il couvre une superficie de 24 km2 et a une profondeur maximale de 13 m. Voir aussi la Mała Panew l'Oder Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Turawskie Lake » (voir la liste des auteurs). Portail de la Pologne Portail des lacs et cours d'eau
Jezioro Turawskie

Jezioro Turawskie, Turawski Zbiornik Wodny – zbiornik retencyjny na Małej Panwi o powierzchni 21 km², wysokości zapory 13 m, głębokości do 13 m i pojemności maksymalnej 107,6 mln m³. Zbiornik zbudowano w latach 1933–1939 jako Turawa-Stausee, aby umożliwić regulację poziomu wody na Odrze oraz w celach rekreacyjno-wypoczynkowych. W tym celu zlikwidowano miejscowości: Zamoście (niem. Hinterbrueck), Krzyślina (niem. Krysline) z przysiółkiem Łuk oraz Pustków, przysiółek Szczedrzyka. W sumie przesiedlono kilkadziesiąt rodzin, które dostały odszkodowanie finansowe lub zastępcze domy w Ligocie Turawskiej. Oprócz Małej Panwi do jeziora uchodzi mniejsza rzeka Libawa. Na odpływie z jeziora działa elektrownia wodna o mocy 1,2 MW. Brzegi północny i południowy tworzą plaże otoczone sosnowymi lasami z wieloma ośrodkami wypoczynkowymi. Na akwenie tym jest również uprawiane żeglarstwo i wędkarstwo (występowanie sandacza). W pobliżu Jeziora Turawskiego znajdują się inne jeziora. Jeziora „Średnie” i „Małe” (oba na południe od Jeziora Turawskiego) powstały na miejscach wydobycia żwiru wykorzystanego do budowy zapory Jeziora Turawskiego. Jezioro Srebrne (inne nazwy to Osowiec, Zielone lub Szmaragdowe) znajduje się w lasach w okolicach wsi Osowiec i Turawa i jest oddalone o około 2 km od Jeziora Turawskiego. Zajmuje powierzchnię 12 ha, a głębokość dochodzi do 17 m. Jezioro powstało na miejscu zalanego wyrobiska. Natura 2000 Na obszarze o powierzchni 2125 ha, obejmującym Jezioro Turawskie i jego najbliższe okolice, ustanowiono obszar specjalnej ochrony ptaków PLB160004 „Zbiornik Turawa”. Obszar ustanowiono Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27 października 2008 roku i znajduje się na terenie gminy Turawa. W ptasiej ostoi stwierdzono występowanie 86 gatunków ptaków (w tym 8 jako przedmiot ochrony) ujętych w Dyrektywie ptasiej. Zbiornik Turawski jest jedną z najważniejszych na Opolszczyźnie ostoi dla ptaków migrujących. Jesienią i wiosną zatrzymują się na nim liczące wiele tysięcy osobników stada ptaków z rzędu blaszkodziobych i siewkowych. Wiele rzadkich i pierwszych stwierdzeń gatunków ptaków w kraju miało miejsce właśnie na tym zbiorniku, np. brodziec żółtonogi czy biegus wielki. Spośród gatunków lęgowych na obszarze ostoi szczególnej ochronie podlegają populacje rybitwy białowąsej, rybitwy czarnej i perkoza zausznika. Zbiornik Turawski leży w całości w Obszarze Chronionego Krajobrazu Lasy Stobrawsko-Turawskie. Turystyka Jezioro Turawskie jest popularne wśród turystów. Poza plażowaniem zbiornik przyciąga wędkarzy (znane łowisko sandacza), kite surferów, żeglarzy, a zimą amatorów narciarstwa biegowego i bojerów. Wokół jeziora znajduje się kilkadziesiąt ośrodków wypoczynkowych, hoteli i kempingów. Turystyka rozwinięta jest na południowym i północnym brzegu jeziora, gdzie znajduje się spacerowa Promenada, bary i restauracje (wschodni brzeg jest dziki, króluje tu ptactwo; zachodni to tama zaporowa o długości ponad 6 km, która przyciąga spacerowiczów, biegaczy, wędkarzy). Zobacz też sztuczne zbiorniki wodne w Polsce zbiornik antropogeniczny zbiornik zaporowy Jezioro Nyskie Jezioro Otmuchowskie Przypisy
Prokatedra Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kotłowie

Prokatedra Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kotłowie – kościół parafii polskokatolickiej Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Historia Świątynia ma rangę prokatedry diecezji wrocławskiej Kościoła Polskokatolickiego w RP. Została zbudowana w stylu postmodernistycznym nawiązującym do stylu zakopiańskiego w latach 1978-1982. Jest też sanktuarium Matki Boskiej Królowej Kotłowskiej. Koronacji obrazu dokonał ks. infułat Stanisław Bosy dnia 8 września 2010. Otoczenie Przy kościele zlokalizowany jest grób biskupa Zygmunta Koralewskiego, lokalnego proboszcza (1936-2002). Oprócz tego na placu przykatedralnym stoją pomniki i głazy: "Obrońcom Ojczyzny", "Tym, którzy zginęli na Nieludzkiej Ziemi 1940-1946" ufundowany przez Sybiraków ze Strzyżewa (rodzina Zembskich), z roku 2008, ku czci Matki Boskiej "w 900. rocznicę panowania na Ziemi Kotłowskiej" (1108-2008) i w 35. rocznicę ustanowienia parafii polskokatolickiej w Kotłowie. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Historia Parafii Kotłowskiej na stronie parafialnej. parafiawkotlowie.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-25)].
RTCN Mikstat

Radiowo-Telewizyjne Centrum Nadawcze Mikstat – stalowy maszt z odciągami linowymi o wysokości 273 metrów zlokalizowany 1,7 km na wschód od centrum Mikstatu i około 27 km na południe od centrum Kalisza, na wysokości 218 m n.p.m. Anteny radiowe znajdują się 211 m nad poziomem terenu, a telewizyjne 227, 250 i 263 m n.p.t. Obejmują swoim zasięgiem obszar byłych województw kaliskiego (prawie w całości), po części też sieradzkiego, wrocławskiego, a nawet opolskiego. Maszt wybudowany został w 1997. 18 kwietnia 2011 rozpoczęła się z niego emisja drugiego multipleksu naziemnej telewizji cyfrowej, 4 maja 2012 emisja pierwszego, a 20 maja 2013 emisja trzeciego. Właścicielem obiektu jest spółka EmiTel. Transmitowane programy Programy telewizyjne Programy telewizji analogowej zostały wyłączone 20 maja 2013 r. Programy radiowe FM Programy radiowe – cyfrowe Programy telewizyjne - cyfrowe Zobacz też SLR Chełmce Lista najwyższych konstrukcji w Polsce Przypisy Linki zewnętrzne RTCN Mikstat na SkyscraperPage.com RTCN Mikstat na Emitel. emi.emitel.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-03)]. RTCN Mikstat na RadioPolska Mapa zasięgu obiektów nadawczych Emitel
Śrem Transmitter

Śrem Transmitter (RTCN Śrem) Is a 290-metre-tall (950 ft) guyed steel mast, built in 1964 for the broadcasting of signal radio and television signals. It was built as a weighed 220-tonne mast by Mostostal Zabrze. The official opening was on 21 July 1964. The mast is situated in the village "Góra", in Śrem County, Poland. Due to its advantageous location, height and signal strength, its signal covers a considerably large part of the Greater Poland Voivodeship. Transmitted Programmes FM Radio Digital Television MPEG-4 See also List of masts External links http://emi.emitel.pl/EMITEL/obiekty.aspx?obiekt=DODR_W1B Archived 30 September 2007 at the Wayback Machine http://radiopolska.pl/wykaz/pokaz_lokalizacja.php?pid=125 http://www.przelaczenie.eu/mapy/wielkopolskie http://www.dvbtmap.eu/mapcoverage.html?chid=3280