NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbego i Wszystkich Świętych w Lęborku

Kościół Świętego Maksymiliana Marii Kolbego i Wszystkich Świętych – rzymsjkokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat lęborski diecezji pelplińskiej). Jest to trzecia, co do kolejności wybudowania, świątynia w mieście. Kościół został wzniesiony w 1930 roku jako kaplica cmentarna. Do 1972 roku świątynia była filią parafii św. Jakuba Apostoła. W 1972 roku przy kościele została erygowana samodzielna parafia pod wezwaniem świętego Maksymiliana Marii Kolbego i Wszystkich Świętych. Przypisy
Kościół św. Małgorzaty w Krzywej Wsi

Kościół świętej Małgorzaty w Krzywej Wsi – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Lędyczku (dekanat Jastrowie diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej). Jest to świątynia poewangelicka wzniesiona w stylu neogotyckim w 1914 roku, poświęcona została w 1945 roku. Charakteryzuje się wysmukłą wieżą i została zbudowana na miejscu wcześniejszej budowli z XV wieku. Przypisy
Kamienica Zygmunta Regelmana

Kamienica Zygmunta Regelmana – kamienica znajdująca się w Al. Jerozolimskich 27 w warszawskiej dzielnicy Śródmieście. Opis Kamienica została wzniesiona w roku 1893 dla Zygmunta Regelmana według projektu Stefana Szyllera. Pierwotnie był to trzypiętrowy budynek w układzie jednopodwórzowym zamkniętym. Jego parter został przeznaczony na lokale usługowe, a na wyższych kondygnacjach zaplanowano mieszkania. Kamienica została zaprojektowana w stylu eklektycznym na planie czworoboku z trzema oficynami. Jedenastoosiowa fasada charakteryzowała się trzema pseudoryzalitami ujętymi przez kolumny w wielkim porządku. Pierwsze dwie kondygnacje były boniowane, a balkony osadzono na wydatnym półkolistych konsolach. Kamienica posiadała gzyms międzykondygnacyjny oraz belkowanie na szczycie z szerokim zdobionym fryzem. W czasie II wojny światowej znacznie ucierpiała fasada, jednak sama kamienica przetrwała. Na początku lat 60. zostały skute pozostałości zdobień elewacji frontowej oraz usunięte resztki balkonów. Do 1971 wysiedlono mieszkańców i rozebrano oficyny budynku. Bryła kamienicy przetrwała w tej formie do drugiej połowy lat 80. kiedy to została nadbudowana o 2 dodatkowe piętra, aby zrównać ją z resztą zabudowy południowej pierzei Alej Jerozolimskich. W 2012 roku budynek został wpisany do gminnej ewidencji zabytków. Przypisy Bibliografia Małgorzata Omilanowska-Kiljańczyk, Stefan Szyller: 1857–1933: warszawski architekt doby historyzmu. T. 1, Warszawa: Wydawnictwa Fundacji „Historia pro Futuro”, 1995, s. 17, ISBN 978-83-85408-44-4. Linki zewnętrzne Widok kamienicy około 1960 roku w bibliotece Uniwersytetu Wisconsin
Kościół św. Jadwigi Śląskiej w Lęborku

Kościół świętej Jadwigi Śląskiej w Lęborku – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat lęborski diecezji pelplińskiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1997-1999. Kościół został poświęcony przez biskupa diecezjalnego Jana Bernarda Szlagę w dniu 23 maja 2001 roku. Przypisy
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Olbrachcicach

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Olbrachcicach – rzymskokatolicki kościół parafialny zlokalizowany we wsi Olbrachcice (powiat prudnicki, województwo opolskie). Funkcjonuje przy nim parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Historia Wieś należała do klasztoru paulinów w Mochowie od XIV wieku do 1813. Przed budową świątyni wieś przynależała do parafii w Solcu. W 1861 powstała obszerna kaplica, pomyślaną jako zaczątek kościoła filialnego. W 1877 dobudowano do kaplicy chór oraz wieżę. W 1895 erygowano przy świątyni parafię, a w 1911 kościół został konsekrowany. Architektura Obiekt jest murowany, wzniesiony na planie prostokąta z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Całość kryje dach dwuspadowy. Wieża przylega do nawy i jest nakryta dachem namiotowym, który wieńczy krzyż. Wyposażenie Wewnątrz znajdują się: ołtarz główny, dwa boczne, ambona i figury świętych na konsolach przy ścianach. W ołtarzu bocznym jedną z figur jest neogotyckie wyobrażenie św. Jana Nepomucena. W jedną ze ścian wmurowana jest tablica upamiętniająca biskupa Karla Augustina, urodzonego w Olbrachcicach, konsekratora kościoła. Organy Organy wybudował Paul Berschdorf z Nysy. Nie jest znany ich rok budowy. Prospekt grający, jednosekcyjny, czteropolowy. Dyspozycja instrumentu: Otoczenie Przy kościele stoi niewielka grota maryjna naśladująca grotę Massabielle z Lourdes, z figurą matki Boskiej Lurdzkiej. Na cokole wspierającym figurę znajduje się plakieta z datami 1914–1918 i przedstawieniem Krzyża Żelaznego. Świątynię otacza cmentarz, na którym spoczywają m.in.: proboszcz Viktor Dziuba (1862-1915), proboszcz Paweł Wycisk (1873-1919), proboszcz Edward Wycisk (1877-1949). Przy drodze prowadzącej z Olbrachcic do Solca znajduje się wolnostojąca obszerna grota maryjna, ufundowana w 1938 roku przez mieszkańca miejscowości, Władysława Gröhlicha, po jego powrocie z pielgrzymki do Lourdes. Jest to jedna z odmian kopii Groty Massabielle. Galeria Przypisy
Kościół Miłosierdzia Bożego w Lęborku

Kościół Miłosierdzia Bożego w Lęborku – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat lęborski diecezji pelplińskiej). Zgoda na budowę świątyni została wydana w sierpniu 1987 roku przez wojewodę słupskiego. W dniu 2 kwietnia 2000 roku biskup pepliński Jan Bernard Szlaga konsekrował ołtarz i kościół. Przypisy
Kościół Matki Bożej z Lourdes w Warszawie

Kościół Matki Bożej z Lourdes w Warszawie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii Matki Bożej z Lourdes w Warszawie (dekanat praski archidiecezji warszawskiej). Znajduje się w warszawskiej dzielnicy Praga Północ. Obsługiwana przez księży marianów. Historia Pierwszą świątynią służącą wiernym była kaplica, a następnie niewielki kościół wzniesiony w latach 1934–1935 na rogu ulic Wileńskiej i Szwedzkiej według projektu architekta Stanisława Mancewicza. Budynek poświęcił 30 czerwca 1935 roku ks. kardynał Aleksander Kakowski. Obiekt pełnił funkcję kościoła parafialnego do początku lat 90. XX wieku. Wraz ze wzrostem liczby mieszkańców parafii okazał się jednak zbyt mały dla potrzeb duszpasterskich. W 1975 roku dobudowano w nim galerie, co zwiększyło powierzchnię użytkową świątyni, jednak rozwiązanie to nie rozwiązało problemu braku miejsca dla wiernych. W latach 80. XX wieku podjęto decyzję o budowie nowego kościoła. Prace rozpoczęto w 1985 roku z inicjatywy proboszcza ks. Zdzisława Minoty, a od listopada 1986 roku budowę kontynuował jego następca, ks. Kazimierz Śliwiński. Projekt świątyni opracował architekt Jacek Jagoda. Budowa trwała ponad sześć lat. Nowy kościół został konsekrowany 7 października 1992 roku przez biskupa Kazimierza Romaniuka, pierwszego ordynariusza diecezji warszawsko-praskiej. Jednocześnie ustanowiono w nim sanktuarium chorych pod wezwaniem Matki Bożej z Lourdes. Architektura i wyposażenie Kościół ma nowoczesną bryłę architektoniczną i jednonawowe wnętrze. Elewacje budynku utrzymane są w jasnej kolorystyce, kontrastującej z zabudową otaczającej dzielnicy. Wnętrze świątyni charakteryzuje się prostą formą i oszczędnym wystrojem, który koncentruje uwagę na prezbiterium. Wystrój prezbiterium został zaprojektowany przez Jerzego Machaja. W centralnej części znajduje się krzyż oraz figura Matki Bożej z Lourdes, wykonana we Francji i sprowadzona do Warszawy w latach 30. XX wieku. Wcześniej znajdowała się ona w starym kościele parafialnym, skąd została przeniesiona do nowej świątyni. Na terenie przykościelnym znajduje się m.in. krzyż misyjny oraz Grota Lurdzka. W kościele umieszczono także popiersie ks. Władysława Łysika, zasłużonego dla parafii. W 2011 roku w kościele zainstalowano organy piszczałkowe sprowadzone z dawnego kościoła ewangelickiego Epiphanias-Kirche w Düsseldorfie-Rath w Niemczech. Instrument został zbudowany w 1967 roku przez firmę Walcker (opus 4976). Montaż w warszawskiej świątyni przeprowadził organmistrz Burkhard Klimke z Holzwickede. Przypisy
Budynek Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Kolbuszowej

Budynek Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Kolbuszowej – zabytkowy budynek znajdujący się w Kolbuszowej w województwie podkarpackim, wpisany do ewidencji zabytków gminy Kolbuszowa. Historia Budynek powstał w 1907 lub 1908 roku na działce kupionej od rodziny Siedmiograjów. W latach 1928–1938 znajdował się w nim kinoteatr „Jutrzenka”. Do 1939 roku w budynku siedzibę miało Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Kolbuszowej. We wrześniu 1939 roku pokrycie dachowe budowli zostało znacznie uszkodzone. Podczas II wojny światowej w budynku mieścił się garaż i warsztat dla motocykli. Sporadycznie był miejscem zbiórki dla Żydów wywożonych z Kolbuszowej. Budynek był wykorzystywany przez Niemców do 1944 roku. Po zakończeniu wojny obiekt wyremontowano. Podczas renowacji dobudowano pomieszczenia klubu, salę baletową, powiększono salę widowiskową. Od 1952 roku w budynku siedzibę miał powiatowy dom kultury. W 1975 roku pojawiły się plany zmiany wyglądu budowli, obejmujące wstawienie nowych okien i aluminiowych drzwi, a także jego rozbudowy. Powodem zaniechania realizacji pomysłu był brak możliwości zamówienia okien. W tym samym roku budynek przeszedł remont. W 1979 roku budynek stał się siedzibą Miejskiego Domu Kultury. W 2013 roku budynek przeszedł gruntowny remont. Podczas restauracji odtworzono elewację frontową, wymieniono poszycie dachowe, zaizolowano fundamenty, dokonano drenażu oraz wymieniono stolarkę drzwiową i okienną. Gmach został wpisany do ewidencji zabytków gminy Kolbuszowa Architektura Budowla w stylu neorenesansowym. Pierwotnie składała się z jednopiętrowego budynku głównego oraz dwóch parterowych skrzydeł, znajdujących się po obu stronach korpusu głównego. Fasadę ozdobiono łamanym szczytem z obeliskami, na jej szczycie znajduje się rzeźba przedstawiająca sokoła. Na frontowej ścianie budynku umieszczono kilka tablic. Przypisy Bibliografia red. Zbigniew Trześniowski: Ziemia kolbuszowska : przewodnik. Rzeszów: Podkarpacki Instytut Książki i Marketingu, 2010. ISBN 978-83-61746-61-4. (pol.). red. Dawid Rosół: Sto lat pod skrzydłami Sokoła : rys historyczny najstarszej instytucji kultury miasta Kolbuszowa. Kolbuszowa: Miejski Dom Kultury w Kolbuszowej, 2014. ISBN 978-83-937974-1-7. (pol.).
Osiedle Szwoleżerów

Osiedle Szwoleżerów – osiedle mieszkaniowe w dzielnicy Śródmieście w Warszawie. Opis Osiedle zbudowano w latach 1972−1974 według projektu Haliny Skibniewskiej, który w 1965 uzyskał I nagrodę w konkursie SARP. W projektowaniu wzięli także udział W.E. Katner, K. Woytowicz, A. Morawski, Z. Wysocki, D. Bożenkowska, R. Ekielska, A. Krawczyk i T. Kąsecki. Osiedle powstało na terenie o powierzchni ok. 4,5 ha między ulicami: Czerniakowską, Szwoleżerów i Dragonów oraz Kanałem Piaseczyńskim. Jego nazwa nawiązuje do ulicy Szwoleżerów. Osiedle składa się z siedmiu kilkukondygnacyjnych bloków mieszkalnych wybudowanych w technologii wielkoblokowej „Ż” o rozczłonkowanych bryłach, przeznaczonych dla ok. 1700 osób. Wewnętrzny ogród zaprojektowany przez Alinę Scholtz uzyskał formę lapidarium, z rozmieszczonymi elementami kamiennych detali zniszczonych w latach 1939−1944 i po 1945 budynków i pomników. W 1974 na osiedlu powstał także pawilon handlowo-usługowy z kawiarnią w typie architektury skandynawskiej, inspirowany pracami Franka Lloyda Wrighta. Za realizację osiedla odpowiedzialny był Kombinat Budownictwa Miejskiego „Śródmieście”, a za zarządzanie − Śródmiejska Spółdzielnia Mieszkaniowa. Osiedle otrzymało tytuł Mistera Warszawy w konkursie na najlepszy obiekt w stolicy za rok 1974. Znalazło się też na liście dóbr kultury współczesnej Warszawy z lat 1945–1989 przygotowanej przez Stowarzyszenie Architektów Polskich w 2003 roku ze względu na wszystkie analizowane wówczas kryteria. Osiedle objęte jest kilkoma formami opieki konserwatorskiej: w całości znajduje się na obszarze zabytku archeologii ograniczonego ulicami: Podchorążych, Czerniakowską, Prusa, Książęcą i Al. Ujazdowskimi, chroniącym ślady osadnictwa z epoki brązu, wczesnośredniowieczne i średniowieczne. Teren ten został wpisany jako dobro kultury do rejestru zabytków w 1971 pod numerem C-48, usytuowany na terenie osiedla zespół rzeźb figuratywnych i wazonów kamiennych z XVIII – XIX wieku, pochodzący ze zrujnowanego w czasie II wojny światowej pałacu w Brzezince na Dolnym Śląsku, w 1990 został wpisany do rejestru zabytków pod numerem 2475 B, budynki mieszkalne i pawilon handlowy w 2016 zostały wpisane do gminnej ewidencji zabytków pod pozycją nr 7489, ID SRO10913, pod nazwą Układ urbanistyczny i zespół budowlany Osiedla „Szwoleżerów” (zarządzenie nr 1336/2016 Prezydenta m.st. Warszawy). Przypisy
Wrocław Kopernikus Lufthavnen

Wrocław Kopernikus Lufthavnen (polsk: Port Lotniczy Wrocław im. Mikołaja Kopernika) er en international lufthavn ved Wrocław i det sydvestlige Polen. Lufthavnen er placeret 10 km sydøst fra centrum. Lufthavnen har én landingsbane, 2 passagererterminaler og 1 fragtterminal. Lufthavnen har indviet en ny terminal 11.03.2012, hvilket blandt andet har medført, at Ryanair har placeret en base i lufthavnen. Flyselskaber og destinationer Ryanair flyver til Malmö Airport og SAS til Københavns Lufthavn. Historie Lufthavnen blev bygget i 1938 til militære formål af Tyskland, som Wrocław (dengang Breslau) var en del af før krigen. Herefter blev den anvendt i en kortere periode af USSR, inden den i 1945 blev tillagt civile formål. I 1992 blev lufthavnen privatiseret og oprettet som en selvstændig enhed. I 2005 fik den sit nuværende navn, hvor den blev opkaldt efter Nicolaus Kopernikus. I de senere år har lufthavnen oplevet store stigninger i antallet af ruter og passagerer som følge af indtræden i luftrummet i EU og lavprisselskabernes indtog i Polen. Sidstnævnte skyldes især stigende udenlandske investeringer i Polen, stigende turisme samt vækst i polsk arbejdskraft i andre dele af EU.
Aéroport de Wrocław-Nicolas-Copernic

L’aéroport Nicolas-Copernic de Wrocław-Strachowice (en polonais : Port lotniczy Wrocław-Strachowice im. Mikołaja Kopernika et en anglais : Copernicus Airport Wrocław) (code IATA : WRO • code OACI : EPWR) est le cinquième plus grand aéroport international civil de Pologne, avec un trafic de plus de 1,6 million de passagers en 2011 et un trafic de marchandises également en augmentation. Il est situé à Strachowice, un quartier de l'ouest de la ville de Wrocław, en Basse-Silésie, à une quinzaine de kilomètres du centre-ville. Histoire L'aéroport civil d’aujourd’hui se trouve sur les lieux où est édifié, en 1938, l'aérodrome militaire Flughafen Breslau-Schöngarten, qui accueille sur son site une école d'aviation militaire, la Luftkriegsschule Breslau-Schöngarten, plus tard renommée Luftkriegsschule 5. La ville, alors en Allemagne, est donc connue internationalement à l'époque sous son nom en allemand, Breslau, et le quartier de Strachowice sous le nom de Schöngarten. Brièvement utilisée par les forces soviétiques à la fin de la Seconde Guerre mondiale, sa piste est utilisée pour des usages civils dès 1945, mais ce n'est qu'en 1993 qu'elle accueille son premier vol international régulier, qui est à destination de Francfort-sur-le-Main. Le 6 décembre 2005, l'aéroport inaugure de nouveaux espaces afin de répondre à l'augmentation du trafic et de se mettre en conformité avec les normes fixées par la convention de Schengen, entrée en vigueur en Pologne en 2008. À cette occasion, il est nommé en l'honneur du célèbre astronome polonais Nicolas Copernic. Situation Capacité Il possède aujourd’hui trois terminaux : un terminal cargo, un terminal national et, à l’issue d’une nouvelle phase de travaux, un nouveau terminal international construit sur quatre niveaux (l’un des plus grands et des plus modernes de Pologne) ouvert au public depuis le 11 mars 2012. Celui-ci porte désormais la capacité de l’aéroport à un trafic potentiel de trois millions de passagers par an. Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Compagnies aériennes et destinations Passagers Édité le 07/11/2018 Actualisé le 10/12/2022 Cargo Note : au 2 juin 2016 Voir aussi Liste des aéroports polonais Références Portail de l’aéronautique Portail de la Pologne
Wrocław Nikolausz Kopernikusz repülőtér

A Wrocław Nikolausz Kopernikusz repülőtér (IATA: WRO, ICAO: EPWR) Lengyelország egyik nemzetközi repülőtere, amely Wrocław közelében található. Éves utasforgalma 2 878 054 (2022) fő. Légitársaságok és úticélok Futópályák A repülőtér futópályái: 11/29 Forgalom Az utasforgalom az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től Baleset- és repülőesemény-történet az Aviation Safety Network adatbázisában
Aeroporto di Breslavia-Niccolò Copernico

L'Aeroporto di Breslavia-Strachowice Niccolò Copernico (IATA: WRO, ICAO: EPWR) è un aeroporto polacco situato a 10 km a sud-ovest di Breslavia. Terminal L'aeroporto è un'opera moderna. Il terminal internazionale contiene un duty free nella sala delle partenze internazionali. Il terminal cargo, che si trova accanto alla stazione dei pompieri e alla torre di controllo del traffico aereo, a ovest del terminal passeggeri, ha una superficie di stoccaggio di 36.000 m². Statistiche PasseggeriAnno01.000.0002.000.0003.000.0004.000.0005.000.00019901995200020052010201520202025PasseggeriTraffico annuale.mw-chart-cb76e95a8e219167cd51080b5e6b6db6706dfacba6978db235fa8136812eea2ee2653fd0599542a9f487b7eb205c8957ed49f07d330a21c7fdbeccf609f98edc__zr854028-cls-4386664:hover{pointer-events:none}.mw-chart-cb76e95a8e219167cd51080b5e6b6db6706dfacba6978db235fa8136812eea2ee2653fd0599542a9f487b7eb205c8957ed49f07d330a21c7fdbeccf609f98edc__zr854028-cls-4386665:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,1)}.mw-chart-cb76e95a8e219167cd51080b5e6b6db6706dfacba6978db235fa8136812eea2ee2653fd0599542a9f487b7eb205c8957ed49f07d330a21c7fdbeccf609f98edc__zr854028-cls-4386666:hover{cursor:pointer}.mw-chart-cb76e95a8e219167cd51080b5e6b6db6706dfacba6978db235fa8136812eea2ee2653fd0599542a9f487b7eb205c8957ed49f07d330a21c7fdbeccf609f98edc__zr854028-cls-4386667:hover{cursor:pointer;fill:rgba(82,130,235,1)}.mw-chart-cb76e95a8e219167cd51080b5e6b6db6706dfacba6978db235fa8136812eea2ee2653fd0599542a9f487b7eb205c8957ed49f07d330a21c7fdbeccf609f98edc__zr854028-cls-4386668:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,0)} Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Aeroporto di Breslavia-Niccolò Copernico Collegamenti esterni Sito ufficiale, su airport.wroclaw.pl.
Luchthaven Wrocław-Copernicus

Luchthaven Wrocław-Copernicus is een Poolse luchthaven die zich 10 km van het centrum van Wrocław bevindt. In 1938 werd het vliegveld Breslau-Schöngarten aangelegd voor de Luftwaffe toen Wrocław (Duits: Breslau) nog deel uitmaakte van Duitsland. Na de Tweede Wereldoorlog diende het tijdelijk als basis voor de luchtmacht van de Sovjet-Unie, maar in 1945 werd het al voor het eerst gebruikt voor passagiersvluchten. Inmiddels was het vliegveld door verleggen van de Pools-Duitse grens (Oder-Neisse-linie) op Pools grondgebied komen te liggen. Gedurende enige decennia werden alleen binnenlandse vluchten van en naar Wrocław uitgevoerd, maar sinds 1992 ontvangt Luchthaven Wrocław-Copernicus ook internationale vluchten. Ryanair, Wizz Air, LOT Polish Airlines, Lufthansa, Scandinavian Airlines, Air France en Brussels Airlines voeren vluchten naar en van Wrocław uit. Externe link Website van Luchthaven Wrocław-Copernicus
Aeroportul Wrocław – Copernicus

Aeroportul Wrocław – Copernicus (în poloneză Port Lotniczy Wrocław im. Mikołaja Kopernika) (IATA: WRO, ICAO: EPWR) este un aeroport din Wrocław, Voievodatul Silezia Inferioară, Polonia ce deservește zona Wrocław. Aeroportul a fost tranzitat în 2025 de 4.907.527 de pasageri. A fost deschis în 1938 și numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 123 m, aeroportul dispune de 1 pistă. Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista are orientarea 11/29. Note Vezi și
Вроцлавский аэропорт имени Коперника

Вроцлавский аэропорт имени Коперника (пол. Port Lotniczy Wrocław im. Mikołaja Kopernika) — международный коммерческий аэропорт во Вроцлаве, на юго-западе Польши. Аэропорт расположен примерно в 10 километрах от центра города; в нём базируются компании Ryanair (база oт 29.03.2012) и Wizz Air, LOT, EuroLOT, OLT Express, Lufthansa, Scandinavian Airlines System. История аэропорта началась в 1930-е годы, когда было построено лётное поле для нужд немецкой армии. В то время он носил наименование Бреслау-Шёнгартен (нем. Breslau-Schöngarten). В феврале 1945 года аэропорт был занят советскими войсками. Гражданская авиация стала использовать поле с июня 1945 года. С 1945 года назывался Вроцлав-Страховице (пол. Wrocław Strachowice). Имя Николая Коперника было присвоено аэропорту 6 декабря 2005 года. Новый терминал 11 марта 2012 года в аэропорту Вроцлав начал работу новый терминал, построенный к Евро 2012. Старый терминал с этого момента закрыт для пассажиров и используется для обслуживания частных самолетов, также в нём находятся: школа пилотов, магазин для пилотов, офисы авиакомпаний. За неделю до открытия нового терминала в аэропорту устроили день открытых дверей: можно было посетить любой уголок нового здания аэровокзала. Городские автобусы останавливаются у обоих терминалов. В 2015 году аэропорт обслужил 2 320 015 пассажиров, что на 11% больше результатов 2014 года. Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Вроцлавский аэропорт имени Коперника
Аеродром Вроцлав

Аеродром Вроцлав „Никола Коперник” (пољ. Port lotniczy Wrocław im. Mikołaja Kopernika) је међународни аеродром великог пољског града Вроцлава, смештен 10 km западно од средишта града. Вроцлавска ваздушна лука је авио-чвориште за пар авио-превозника: „Баз”, и „Визер”, „Ентер Ер” и „Рајанер”. Аеродром у Вроцлаву је пети по промету путника у Пољској - 2023. године кроз њега је прошло преко 3,6 милиона путника. Референце Спољашње везе Званична веб страница аеродрома (енг.)
Wrocław-Copernicus flygplats

Wrocław-Copernicus flygplats (polska: Port lotniczy Wrocław im. Mikołaja Kopernika) är en flygplats i Wrocław i sydvästra Polen. Flygplatsen är belägen 10 km sydväst om centrala Wrocław. Flygplatsen trafikeras bland annat av reguljärflyg till Warszawa-Chopin, Kastrup och tyska destinationer, samt är ett viktigt nav för Ryanairs och Wizz Airs lågprisflyg. Från flygplatsen avgår också många charterflygningar till turistorter vid Medelhavet. Externa länkar Flygplatsens officiella webbplats (engelska) Wikimedia Commons har media som rör Wrocław-Copernicus flygplats.