NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej w Przechlewie

Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii św. Anny w Przechlewie (dekanat Borzyszkowy diecezji pelplińskiej). Jest jednym z dwóch rejestrowanych zabytków we wsi. Historia W 1893 r. utworzono parafię ewangelicką w Przechlewie, a w 1896 r. rozpoczęto wznoszenie pierwszego kościoła, który ukończono rok później. Znajdował się w miejscu obecnego parkingu przed Ośrodkiem Zdrowia „Eskulap” (). Był to ceglany kościół salowy z wieżą nad wejściem i prosto zamkniętym prezbiterium, skierowanym na zachód. Na północ od kościoła wzniesiono zachowany do dziś budynek pastorówki (ul. Człuchowska 12). Pierwszym pastorem parafii był Paul Hartwig, a następnym Heinrich Borowski. Kościół został opuszczony z powodu zagrzybienia i rozebrany w 1907 r. W 1911 r. wzniesiono drugą świątynię na parceli po przeciwnej stronie ulicy. Uroczyste poświęcenie kościoła odbyło się 29 czerwca. W 1925 r. parafia ewangelicka liczyła 754 wiernych. Ostatnim ewangelickim pastorem w Przechlewie był Erwin Zarbock. Gdy w trakcie II wojny światowej został powołany do armii niemieckiej i zginął na froncie wschodnim parafia opustoszała. Po wojnie opuszczony i niszczejący kościół planowano wykorzystać jako salę gimnastyczną lub magazyn nawozów sztucznych. Ostatecznie w 1957 r. został przekazany parafii katolickiej i poświęcony 19 maja jako kościół filialny pw. Matki Boskiej Częstochowskiej. W 2001 r. kościół wpisano do rejestru zabytków, a w 2019 r. przywrócono pierwotną polichromię stropu prezbiterium. Architektura Kościół wybudowany został na rzucie wydłużonego prostokąta z węższym prostokątnym prezbiterium od strony południowo-wschodniej i kwadratową wieżą od strony południowo-zachodniej. Pierwotnie wieża nakryta była wysokim czerospadowym dachem, który po II wojnie światowej zastąpiono niskim, dwuspadowym. Przy prezbiterium od strony północno-wschodniej znajduje się zakrystia wzniesiona na planie prostokąta, wychodząca poza linię murów nawy, natomiast od strony południowo-zachodniej jest umieszczona prostokątna klatka schodowa. Kościół jest budowlą jednonawową z emporą znajdującą się przy trzech bokach nawy. Do wyposażenia świątyni należą chrzcielnica wykonana ze sztucznego kamienia ze srebrną misą, krucyfiks, dwa świeczniki korpusowe, empora ozdobiona sześcioma malowidłami, ławki pochodzące z czasów budowy świątyni. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcia nieistniejącego kościoła ewangelickiego w serwisie fotopolska.eu Zdjęcia kościoła Matki Boskiej Częstochowskiej w serwisie fotopolska.eu
Kościół Matki Boskiej Różańcowej w Żerkowicach

Kościół Matki Boskiej Różańcowej w Żerkowicach – zabytkowy kościół filialny parafii św. Franciszka z Asyżu w Lwówku Śl. we wsi Żerkowice (województwo dolnośląskie), w gminie Lwówek Śląski, w powiecie lwóweckim. Należy do dekanatu Lwówek Śląski. Architektura Budynek z pocz. XVI wieku przebudowany w XVIII i XIX w. Wieża kościoła jest czworoboczna, górą ośmioboczna. W 2014 r. został wykonany remont górnej części wieży i wymieniono pokrycie dachu tej części kościoła. Wyposażenie Wnętrze kościoła wyposażenie jest głównie barokowe (XVIII w.): ołtarze, chrzcielnica, organy, szafa organowa. Na terenie świątyni znajdują się również 4 gotyckie figury z XV–XVII w. Na murze okalającym kościół znajdują się płyty nagrobne z XVII w. Zobacz też Kościół św. Bartłomieja w Płóczkach Górnych Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lwówku Śląskim Kaplica Świętego Krzyża w Lwówku Śląskim Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Mikołaja w Rzeczenicy

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa i Świętego Mikołaja – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Czarne, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej). Historia Jest to świątynia wzniesiona w stylu neogotycko-neoromańskim w latach 1874–1876, konsekrowana została w dniu 24 września 1876 roku. Na początku XX wieku kościół został wyremontowany. Ze względu na delikatną konstrukcję dachu, która nie wytrzymała wichury, która w 1904 roku nawiedziła Rzeczenicę, wymagana była naprawa wieży oraz dachu, na który spadł drewniany dach hełmowy wieży świątyni. We wnętrzu znajduje się neoromański ołtarz zaprojektowany przez niemieckiego rzeźbiarza Elsnera z Monachium. Przypisy
Zespół grodzy V i VI Twierdzy Toruń

Zespół grodzy V i VI Twierdzy Toruń – zachowane grodze znajdujące się przy alei Jana Pawła II w Toruniu, w pobliżu mostu drogowego im. Józefa Piłsudskiego, część Twierdzy Toruń. W skład zespołu wchodzą dwa, spośród sześciu, zachowanych gródz, stanowiących XIX-wieczny system obronny Torunia. Zostały zbudowane w latach 1819–1824, służyły do napełniania fosy miejskiej otaczającej od zewnątrz miasto. System ten umożliwiał natychmiastowe spuszczenie wody z Kaszownika w celu podniesienia jej poziomu w fosach. System ten nigdy nie był testowany w warunkach bojowych. Grodza V zamyka ujście Strugi Toruńskiej na południowym skraju Doliny Marzeń. Grodza VI znajduje się po wschodniej stronie mostu im. Józefa Piłsudskiego. Pozostałe grodze rozebrano po powrocie Torunia do Polski w latach 20. XX wieku. Zespół grodzy V i VI Twierdzy Toruń figuruje w gminnej ewidencji zabytków (nr 2155). Przypisy
Budynek przy ul. Stanisława Żółkiewskiego 31 w Toruniu

Budynek przy ul. Stanisława Żółkiewskiego 31 w Toruniu – dawna siedziba firmy Carla Benjamina Dietricha i Syna, położony przy ul. Stanisława Żółkiewskiego 31 w Toruniu. Budynek został wybudowany w 1907 roku. Po 1920 roku budynek przejęło Polskie Towarzystwo Handlowe. Obok siedziby firmy C.B. Dietrich i Syn znajdowały się magazyny, oficyna oraz budynek portierni, wyburzone ok. 2016 roku podczas remontu ulicy Stanisława Żółkiewskiego. Budynek figuruje w gminnej ewidencji zabytków (nr 1531). Przypisy
Augustinerkloster Konitz

Das Augustinerkloster war eine Niederlassung der Augustiner-Eremiten in Konitz (Conitz, Chojnice) in Preußen von 1356 bis 1527 und von 1620 bis 1819. Lage Das Kloster befand sich auf einer Halbinsel (Königswerder) vor der mittelalterlichen Stadtmauer. Die Kirche von 1786/94 ist erhalten . Geschichte 1356 gründete der Hochmeister des Deutschen Ordens Winrich von Kniprode ein Kloster in Conitz. Es war das einzige der Stadt im Mittelalter und das zweite des Augustinerordens im Ordensland Preußen nach Rößel. Die ersten Mönche kamen aus Stargard. Von 1365 ist eine Stiftungsurkunde erhalten. Das Kloster erhielt Stiftungen und Schenkungen, vor allem von Bürgern, auch aus Danzig, und besaß kleinen Landbesitz (Wiese, Acker). Seit 1384 gab es jährliche Wallfahrten zu Reliquien des Heiligen Kreuzes und Blutes Christi in der Klosterkirche mit einem Ablassversprechen für die Gläubigen. Der Konvent war klein und hatte wahrscheinlich meist weniger als zwölf Mitglieder. 1518 war das Kloster verlassen, danach kehrten einige Mönche zurück, gingen aber um 1527 wieder. 1555 waren Kirche und Gebäude abgebrochen und konnten von neuen Mönchen nicht genutzt werden. Um 1620 wurde das Kloster neu gegründet. 1655 lebten acht Mönche hier. 1657 wurde es durch schwedische Truppen schwer beschädigt und danach wieder aufgebaut. Im 18. Jahrhundert wurde eine neue Kirche gebaut. 1801 gab es acht Ordensbrüder. 1819 wurde das Kloster durch die preußischen Behörden geschlossen, der einzige verbliebene Mönch verließ den Ort. Die Gebäude und ein Teil des Besitzes wurden dem Gymnasium übergeben. Die Klausurgebäude wurden zu Schülerwohnungen umgebaut und später abgerissen und durch neue ersetzt. In der Kirche wurde ein Konvikt in zwei Etagen mit Wohnungen eingerichtet. Sie wird heute vom Katholischen Gymnasium (Katolickie Lieceum Ogòlnokształcace im. Romualda Traugutta) als Schulgebäude genutzt. Literatur Hugo Eysenblätter: Die Klöster der Augustiner-Eremiten im Nordosten Deutschlands. In: Altpreussische Monatsschrift. Königsberg 1898. S. 355–389, hier S. 372–376. PDF Adalbero Kunzelmann: Die Geschichte der deutschen Augustiner-Eremiten. Band 5. Die sächsisch-thüringische Provinz und die sächsische Reformkongregation bis zum Untergang der beiden. Augustinus-Verlag, Würzburg 1974. 271–272. Paweł Piotr Mynarczyk: Zarys dziejów Klasztoru oo. Augustianów Eremitów w Chojnicach (1356–1819) [Abriss der Geschichte des Klosters der Augustiner-Eremiten in Konitz]. Chojnice 2011. Rafał Kubicki: Dwa nieznane źródła dotyczące kontaktów konwentu augustianów w Chojnicach z Gdańskiem z 1480 i 1500 r. [Zwei unbekannte Dotationsurkunden von Kontakten des Augustinerkonvents in Konitz mit Danzig von 1480 bis 1500]. In: Zeszyty Chojnickie. Nr. 30. 2015. S. 161–168, mit weiterer Literaturangaben Weblinks Konwikt Turystyka Chojnice (polnisch) Einzelnachweise
Dawny kościół augustianów w Chojnicach

Dawny kościół augustianów – zdesakralizowany kościół znajdujący się w Chojnicach, w województwie pomorskim. Murowana świątynia razem z zabudowaniami klasztornymi została wzniesiona w stylu późnobarokowym w końcu XVIII wieku. Jednak później decyzją władz pruskich klasztor został skasowany, natomiast zabudowania stały się siedzibą katolickiego gimnazjum. Sprzęty liturgiczne zostały przekazane do kościoła farnego, natomiast augustianie przenieśli się do innego klasztoru. Kościół i klasztor zostały przebudowane na mieszkania dla nauczycieli i uczniów. W następnych latach mieścił się tutaj żłobek miejski. Od 1991 roku jest to siedziba Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego im. Romualda Traugutta. Pierwotnie świątynia była salowa, zamknięta trójbocznie od strony prezbiterium. W jej wnętrzu mieściły się trzy barokowe ołtarze i słynący łaskami obraz Matki Boskiej Pocieszenia, który w 1852 roku został podarowany kościołowi parafialnemu w Wielu. Wykonana przebudowa, związana z przeznaczeniem budynków na konwikt gimnazjum, spowodowała zatarcie ich późnobarokowego stylu. Wnętrze świątyni zostało przedzielone na dwie kondygnacje, natomiast z jej wieży został usunięty dach hełmowy. W narożnikach między korpusem a wieżą są umieszczone przybudówki o wklęsłych ścianach, pełniące dawniej funkcję klatki schodowej. W przyziemiu wieży do tej pory znajduje się wejście do świątyni, wiodące do małej kruchty. Przypisy
Kościół św. Michała Archanioła w Tuchomiu

Kościół świętego Michała Archanioła – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Bytów diecezji pelplińskiej). Jest to świątynia wzniesiona na początku XX wieku, na miejscu spalonej w 1899 roku świątyni datowanej na XVII wiek. Budowla jest neoromańska, ceglana, wzniesiona na planie prostokąta z wydzielonym prezbiterium. Otwory okienne i drzwiowe zwieńczone są półokrągłymi łukami, natomiast kościelna drewniana wieża znajdująca się od strony zachodniej i zwieńczona barokowym dachem hełmowym dopełnia całość tej wyjątkowej budowli. Wnętrze kościoła zostało urządzone z dużą ilością drewna, podstawowego surowca wykończeniowego XX wieku. W ołtarzu głównym znajduje się obraz przedstawiający św. Michała walczącego z szatanem, a nad nim kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. W głównej części ołtarza są umieszczone również rzeźby przedstawiające czterech ewangelistów, których postacie posiadają naturalne rozmiary i złocone tabernakulum znajdujące się poniżej obrazu św. Michała. Ołtarz jest zwieńczony misternie rzeźbioną monstrancją. Stół ofiarny został wykonany z jasnego drewna, w którego przedniej części została wkomponowana płaskorzeźba przedstawiająca ostatnią wieczerzę. Kościół posiada również 14 stacji drogi krzyżowej, które powstały przed 1945 rokiem, chrzcielnicę z XVIII wieku wykonaną z lipowego i dębowego drewna oraz zabytkowe barokowe lichtarze wykonane z cyny. Przypisy
Parafia św. Mikołaja w Sidzinie

Parafia św. Mikołaja w Sidzinie – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji krakowskiej, w dekanacie Jordanów, w Polsce. Erygowana w 1836. Od lipca 2024 roku funkcję proboszcza pełni ks. Józef Litwa. Miejsca kultu Kościół św. Mikołaja w Sidzinie – kościół parafialny, wzniesiony w latach 1815–1825 w tzw. stylu józefińskim. Jest to budowla jednonawowa z półkoliście zamkniętym prezbiterium i szerszą, trójprzęsłową nawą. kaplica Serca Pana Jezusa w Sidzinie Górnej, obok domu sióstr służebniczek starowiejskich na roli Trzopowej (przez miejscowych nazywana kościółkiem „U Trzopa”) kaplica Matki Boskiej Sidzińskiej, znajdująca się na Wielkiej Polanie, gdzie przebiega szlak turystyczny prowadzący na Okrąglicę przez Schronisko PTTK na Hali Krupowej w miesiącach od maja do października, w niedziele i uroczystości nakazane, odprawiane były msze św. do 2025 w kaplicy na Bińkówce Przypisy Bibliografia Sidzina k. Jordanowa, Parafia św. Mikołaja. diecezja.pl. [dostęp 2019-06-21]. (pol.).
Park na Jarze w Toruniu

Park rekreacyjny na Jarze w Toruniu – teren rekreacyjny znajdujący się w sąsiedztwie ulic Grasera, Hubego i Watzenrodego na Wrzosach, w północnej części Torunia. Jego powierzchnia wynosi ok. 25 ha. W parku znajdują się m.in. place zabaw, wybiegi dla psów, trasy rowerowe, ścieżki spacerowe. Pomysł na stworzenie parku pojawił się po 2010 roku, kiedy to rozpoczęto budowę osiedla Jar. Prace nad projektem budowy parku rekreacyjnego rozpoczęły się w 2016 roku, budowę rozpoczęto w 2019 roku. Park oddano do użytku w 2020 roku. Park na Jarze zdobył nagrodę w XVI Konkursie Towarzystwa Urbanistów Polskich na Najlepiej Zagospodarowaną Przestrzeń Publiczną 2022 roku w kategorii „Nowo wykreowana przestrzeń publiczna w zieleni”. Teren parku został podzielony na dwie części. Pierwsza pełni funkcję wypoczynkową, druga rekreacyjno-sportową. W centrum parku mieści się staw, nazwany Stawem Kapitana. Wytyczono 2 km ścieżek rowerowych i 4 km chodników. Wzdłuż ścieżek mieszczą się place zabaw, siłownie zewnętrzne. Na obszarze parku mieści się również wybieg dla psów. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Przygodzicach

Kościół Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Przygodzicach – rzymskokatolicki kościół parafialny w Przygodzicach, w gminie Przygodzice, w powiecie ostrowskim. Historia Idea budowy kościoła powstała w 1924 roku, kiedy to mieszkańcy wsi należący dotychczas do parafii św. Stanisława w Ostrowie Wielkopolskim nie wyrazili chęci przyłączenia Przygodzic do nowo powstałej parafii św. Józefa w Jankowie Przygodzkim. W tym samym roku zawiązał się komitet budowy kościoła parafialnego w Przygodzicach, a w 1925 roku zakupiono działkę. Kościół zbudowano w latach 1925–1930. W grudniu 1931 roku miejscowość została ona przyłączona do parafii w Jankowie Przygodzkim, a w późniejszych latach powstała Parafia Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Przygodzicach. Świątynia, do której przylega budynek probostwa, została wybudowana w stylu neobarokowym. W ołtarzu głównym znajduje się obraz patronki kościoła i parafii, Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy. W 2004 roku przed kościołem wzniesiono dzwonnicę z trzema dzwonami. Przypisy
Kościół św. Stanisława Kostki w Korytowie

Kościół św. Stanisława Kostki w Korytowie – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się we wsi Korytowo w gminie Choszczno w powiecie choszczeńskim. Historia i architektura Gotycka, murowana z kamienia budowla sytuowana jest na planie prostokąta. Jej budowa rozpoczęła się w XIII wieku, swoją ostateczną formę uzyskała w XVI stuleciu. Wtedy też od strony zachodniej dobudowana została zwieńczona hełmem wieża. W XIX wieku kościół został przebudowany, przemurowano wówczas otwory okienne i wykonano ozdobiony blendami i sterczynami szczyt wschodni. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 18 listopada 1945 roku przez ks. Jerzego Kowalskiego. We wnętrzu kościoła znajduje się renesansowy tryptyk ołtarzowy rzeźbiony w drewnie, ze sceną Ukrzyżowania w części środkowej oraz figurami świętych Piotra i Pawła w skrzydłach bocznych. Na awersach skrzydeł malowane są sceny z życia Chrystusa. Na wieży kościelnej zawieszony jest barokowy dzwon z 1732 roku, odlany w warsztacie ludwisarza J.H. Scheela z Kołobrzegu, o przekroju 62 cm. Przypisy
Geotermia Toruń

Geotermia Toruń – przedsiębiorstwo typu spółka z ograniczoną odpowiedzialnością utworzone w celu wybudowania i użytkowania ciepłowni geotermalnej w Toruniu. Zadaniem ciepłowni jest wymiana ciepła między słoną wodą z odwiertu a wodą w instalacji grzewczej, dogrzanie wody do temperatury wymaganej przez instalację oraz pompowanie solanki i wody ciepłowniczej. Geotermia mieści się przy ul. Starotoruńska 3. Efekt ekologiczny Geotermii Toruń liczony szacowanym rocznym spadekiem emisji gazów cieplarnianych ma wynieść 13,5 tys. ton CO2/rok, natomiast szacowana produkcja energii cieplnej ma wynieść 81,5 GWh. Historia Początki geotermii w Toruniu sięgają roku 2008, kiedy to na zlecenie fundacji Lux Veritatis Firma Poszukiwania Nafty i Gazu Jasło Sp. z o.o. wykonała dwa odwierty geotermalne (TG-1 i TG-2) w sąsiedztwie kampusu Akademii Kultury Społecznej i Medialnej. Z pierwszych analiz wody wynikało, że jej wydajność i chłonność otworu zatłaczającego wynosi 320 m³/h przy ciśnieniu 6,5 atm, zaś temperatura wody w złożu sięgała 64 °C, a po jej wydobyciu 61 °C. Budowa ciepłowni geotermalnej ruszyła w styczniu 2019 roku, a jej wykonawcą jest konsorcjum firm Inżynieria Rzeszów – Energy Solutions. Cały kompleks ciepłowni ma być oddany do użytku w styczniu 2020 roku i ogrzać ma m.in. budynki Akademii Kultury Społecznej i Medialnej, Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II, a także budowane w ich sąsiedztwie Muzeum Pamięć i Tożsamość im. Jana Pawła II. Dotacje W 2017 r. w ramach działania Wspieranie inwestycji dotyczących wytwarzania energii z odnawialnych źródeł wraz z podłączeniem tych źródeł do sieci dystrybucyjnej/przesyłowej Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wśród 9 zaakceptowanych wniosków na łączną kwotę dofinansowania 210 mln zł, dwa wnioski dotyczące wykorzystania źródeł geotermalnych uzyskały łączną dotację na 31,7 mln zł, w tym Geotermia Toruń otrzymała dotację 19,5 mln zł: Dotacje uzyskane w latach 2015–2019, przez Geotermię Toruń związane z wykorzystaniem geotermalnych źródeł energii: Wcześniej uzyskano dotacje na wykonanie otworu geotermalnego oraz rekompensatę za zerwanie umowy na wykonanie drugiego otworu. Podłączenie do sieci ciepłowniczej Geotermia Toruń ma być podłączona do sieci ciepłowniczej PGE Toruń. Podłączenie do sieci miejskiej zostanie wykonane w okolicy byłej Toruńskiej Przędzalni Czesankowej Merinotex. Solanka w Geotermii Toruń będzie miała temperaturę 61 °C. Temperatura wody transportującej ciepło za wymiennikiem ciepła będzie niższa od tej, a sieć miejska wymaga wody o temperaturze do 130 °C. Woda będzie podgrzewana przez spalanie gazu ziemnego, a tylko część ciepła będzie pochodziła z geotermii. Zgodnie z taryfą zatwierdzoną w październiku 2022 przez Urząd Regulacji Energetyki opłata stała za zamówioną moc cieplną z Geotermii Toruń będzie pięciokrotnie wyższa niż z PGE Toruń, a opłata zmienna o 64% większa. Przypisy
Kościół Matki Bożej Gromnicznej w Malechowie

Kościół Matki Bożej Gromnicznej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Sławno, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej). Architektura Jest to świątynia wzniesiona na przełomie XIV i XV wieku w stylu gotyckim. W 1820 roku kościół został poważnie uszkodzony na skutek uderzenia pioruna w wieżę. W czasie gruntownych prac remontowych odstąpiono od odbudowy wieży. Zostały wymienione okna, dach oraz pierwotne sklepienie na strop belkowy. Budowla została usytuowana na kamiennym fundamencie. Jest murowana i wzniesiona z cegły. Wcześniej była częściowo otynkowana, w czasie ostatnich prac remontowych tynk został usunięty. Okna są umieszczone w ostrołukowych otworach. Od strony wschodniej do nawy jest dostawiona zakrystia. Wejście do kościoła znajduje się od strony zachodniej. Fasada jest symetryczna, ozdabia ją neogotycki portal wejściowy. Elewacje północna i południowa mają po cztery skarpy. We wnętrzu świątyni znajduje się empora podparta czterema słupami z nałożonym na nią prospektem organowym. Wyposażenie Wśród zabytkowego wyposażenia wnętrza można wyróżnić późnobarokowy ołtarz główny ozdobiony obrazem „Ostatnia Wieczerza” umieszczonym w predelli oraz renesansową chrzcielnicę wykonaną w XVII wieku. Przypisy
Kościół św. Jerzego w Darłowie

Kościół Świętego Jerzego – rzymskokatolicki kościół pomocniczy należący do parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Darłowie. Znajduje się pod opieką ojców franciszkanów konwentualnych. Historia Dawniej był to kościół szpitalny i należały do niego dwa szpitale: Ducha Świętego, w którym przebywali ludzie biedni i chorzy, oraz św. Jürgena, w którym przebywali głównie trędowaci. Szpital Ducha Świętego był pod opieką żeńskiego zakonu kartuzek. W 1502 roku świątynia została poświęcona przez biskupa Marcina Karith. Odnowiona została w 1599 roku i w XVII wieku. W 1623 roku zostały przeniesione do niej dzwony z kościoła pw. św. Gertrudy. Podczas remontu zamku pełniła funkcję pawilonu wystawowego, gdzie była prezentowana część zbiorów muzeum. Architektura Jest to świątynia wzniesiona w XV wieku na przedmieściu wieprzańskim niedaleko targowiska i dawnej basztowni. Budowla jest murowana, otynkowana, jednonawowa i oszkarpowana, od strony zachodniej posiada wieżę wzniesioną na planie kwadratu. Galeria Przypisy
Forum Gdańsk

Forum Gdańsk, often shortened to Forum (Polish pronunciation: [fɔrum ɡtaˈɲsk]) is a Polish shopping mall located in Gdańsk and opened in 2018. History The mall was built on land formerly occupied by the Hay and Crayfish markets. The mall was originally called Forum Radunia. Design The design of the mall is primarily modern. A channel of the Radunia flows through it, which is one of the defining traits of the mall. It is a building complex, as can be seen from the outside. On the upper floor, a Helios cinema occupies most of the area. It is divided into three zones; each has its own design. Doubts and controversies Originally, the mall was supposed to be a group of smaller, more scattered buildings. After a change in the building plan, great opposition against it began, calling it "ignorant of the scale and character of Śródmieście". Forum Gdańsk was planned to be opened on 16 May 2018, though the building did not have the permission to open, so it was delayed. After two days of silence, on 18 May, the opening date was announced as the 25th due to a great number of people waiting for the mall to open. There was a major legal controversy surrounding the Radunia Channel and the preservation of its status as a monument. After a year-long legal battle regarding the definition of monument in Polish law, the (at this time, covered) channel was filled with water in November 2019. Access Forum Gdańsk is located within walking distance north of Gdańsk Śródmieście railway station. References