NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Dom im. Wojciecha Sawickiego w Warszawie

Dom im. Wojciecha Sawickiego – zabytkowy budynek znajdujący się przy ulicy Zagórnej 3 w Warszawie, w dzielnicy Śródmieście. Opis Dom został wzniesiony w 1915 z inicjatywy dyrektora Banku Handlowego w Warszawie Wojciecha Sawickiego z przeznaczeniem na sierociniec dla ubogich dzieci (przede wszystkim dziewcząt) z Powiśla. Pierwotnie miał adres Zagórna 9, jego numer zmieniono po II wojnie światowej. Secesyjny budynek przypominający wielkomiejską kamienicę został przykryty mansardowym dachem. Trzy piętra i użytkowe poddasze zostały ujęte dwoma zryzalitowanymi pionami klatek schodowych. Na fasadzie umieszczono dwie, zachowane do dzisiaj, tablice: z napisem Dom Imienia Wojciecha Sawickiego 1915 oraz z wierunkiem Matki Boskiej Częstochowskiej. Od 1919 w podarowanym przez Wojciecha Sawickiego magistratowi budynku mieściła się Szkoła Powszechna nr 29. Była ona uważana za jedną z najlepszych szkół w mieście. Dojeżdżali do niej uczniowie z innych dzielnic i spoza Warszawy, m.in. w latach 1930–1931 jej uczniem był Jan Bytnar (dojeżdżając z Piastowa). Obok budynku znajdowało się boisko szkolne. W 1940 nieruchomość została zajęta przez zmotoryzowaną jednostkę Wehrmachtu. W sierpniu 1944 w czasie powstania warszawskiego ulica Zagórna znalazła się na terenie opanowanym przez Polaków, a w budynku zorganizowano szpital powstańczy (szpital polowy nr 2). Jego organizatorem i komendandantem był chirurg dr Jerzy Nowakowski. 16 września 1944, w czasie pacyfikacji Czerniakowa, Niemcy wtargnęli do budynku, w którym znajdowało się ok. 200 rannych. Chorych mogących chodzić oraz grupę ciężko rannych kobiet poprowadzono do al. Szucha, gdzie dokonano egzekucji młodych mężczyzn. Spośród ok. 80 rannych, którzy pozostali w budynku, wielu zamordowano w piwnicach oraz na rogu ulic Czerniakowskiej i Górnośląskiej. W częściowo opróżnionym budynku urządzono szpital dla rannych Niemców. Uszkodzony budynek przetrwał wojnę. Po 1945 mieściły się tam kolejno: szkoła, Dom Dziecka nr 10, Instytut Badań nad Młodzieżą oraz Instytut Badań Problemów Młodzieży. Od 1991 nieruchomość znajduje się w trwałym zarządzie Kancelarii Sejmu. Mieści się w nim Biuro Ekspertyz i Oceny Skutków Regulacji i Wydział Wydawnictwa Sejmowego Biura Komunikacji Społecznej. W tym samym roku budynek został wpisany do rejestru zabytków. W 2018 na działce przylegającej do nieruchomości od strony wschodniej i południowej powstał budynek hotelu Ibis Styles Warszawa Centrum. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Przedwojenne zdjęcia budynku na portalu warszawa1939.pl
Wyczółki Park

The Wyczółki Park (Polish pronunciation: [vɘ̟ˈt͡ʂuw.ki]; Polish: Park Wyczółki) is a private park in Warsaw, Poland. It is located in Wyczyółki neighbourhood of Ursynów district, between Łęczyny, Wyczółki, and Pieskowa Skała Streets. It dates to 1805 when it was founded as an English landscape garden. The park has an area of 3 ha. History In 1805, castellan Franciszek Krotkowski, who then owned the village of Wyczyółki, built there the Wyczółki Manor House as his residence. It was placed near two Berensewicz Ponds. Around them was developed an English landscape garden. In 1938, the area was incorporated into Warsaw. In 1965, the park, together with sculptures located in it, were given the status of a protected cultural property. Characteristics The park is located between Łęczyny, Wyczółki, and Pieskowa Skała Streets. It is a private property, and closed off to the public. It includes the Wyczółki Manor House, a historical residence dating to 1805, several sculptures, and a small chappel. Small lakes, known as the Berensewicz Ponds are also located here. It has an area of 3 ha. The park has tree species such as elm, silver poplar, horse chestnut, Norway maple, pedunculate oak, and to a lesser extent also eastern white pine, Austrian pine, and European larch. Three elms, with diameters of their trunks over 3 m, have statues of natural monument. Additionally, such distinction was also held by a black poplar, with diameter of its trunk of 625 cm, making it one of the largest trees in the city. It lost said status in 2012, following its death. The park, together with sculptures located in it, have the status of a protected cultural property. References
Park Wyczółki w Warszawie

Park Wyczółki − zabytkowy park znajdujący się przy ul. Łączyny w dzielnicy Ursynów w Warszawie. Opis Park został założony w I połowie XIX wieku. Otaczał zabudowania dawnego majątku Wyczółki, którego jednym z kolejnych właścicieli był Fryderyk Skarbek. W 1938 nieruchomość znalazła się w granicach Warszawy. Park jest własnością prywatną i nie jest dostępny dla osób z zewnątrz. Rosną w nim m.in. wiązy, topole białe, kasztanowce, klony, dęby szypułkowe, a także pojedyncze egzemplarze sosny wejmutki, sosny czarnej i modrzewia europejskiego. Trzy wiązy o obwodach pni przekraczających trzy metry są pomnikami przyrody. W 2012 zniesiono status pomnika przyrody obumarłej topoli czarnej o obwodzie pnia 625 cm, która była jednym z najokazalszych drzew w Warszawie. W parku znajdują się dwa zbiorniki wodne zasilane przez Potok Służewiecki, nazywane Stawami Berensewicza. Znajduje się tam również zrujnowany drewniany dworek oraz elementy architektury ogrodowej (rzeźby, kamienna ława i kapliczka). W 1965 park wraz ze znajdującymi się w nim rzeźbami został wpisany do rejestru zabytków. Przypisy
Szklany Dom w Warszawie

Szklany Dom, właśc. dom mieszkalny Państwowego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych Pracowników Umysłowych, zwyczajowo także szklaniak – zabytkowy budynek mieszkalny znajdujący się przy ul. Mickiewicza 34/36 w Warszawie. Nazwa „Szklany Dom” nawiązuje do długich pasów okien rozmieszczonych na całej długości fasady frontowej. Opis Dom powstał w latach 1938–1941 według projektu konkursowego (I nagroda) Juliusza Żórawskiego. Budynek w kształcie litery „L” składa się z dwóch skrzydeł o długości 125 i 55 metrów. Architekt zastosował w nim pięć zasad architektury nowoczesnej Le Corbusiera: poziome (pasmowe) okna, wolny plan zabudowy poszczególnych kondygnacji, wolna fasada, przyziemie oparte na owalnych słupach („oderwanie” bryły budynku od ziemi) i płaski dach z tarasami. Obiekt został zaprojektowany z uwzględnieniem naturalnej pochyłości terenu. W budynku znajdowało się 110 dużych mieszkań o wysokim standardzie wykończenia, które dzięki zastosowaniu konstrukcji szkieletowej mogły być w dowolny sposób aranżowane. Posiadał 10 klatek schodowych. Na dachu powstały trzy tarasy rekreacyjne dla mieszkańców. Cechą charakterystyczną tarasu narożnego jest wygięty betonowy daszek na okrągłych słupach. Prześwit na parterze został zamknięty dekoracyjnymi kutymi kratami z motywem róży wiatrów. Szklany Dom był najnowocześniejszym i najbardziej luksusowym domem wielomieszkaniowym przedwojennego Żoliborza. Został zaprojektowany jako samowystarczalna jednostka mieszkaniowa – posiadał kotłownię, garaż podziemny na 20 aut oraz zaplecze socjalne. W ścianach zamontowano rynny odprowadzające deszczówkę do studzienki w garażu, a w windach kryształowe lustra. 1 sierpnia 1944, po odprawie rejonów przeprowadzonej w mieszkaniu przy ul. Krechowieckiej 6, do budynku przeniosło się dowództwo obwodu „Żoliborz” Armii Krajowej. Do 30 września 1944 mieściła się w nim kwatera dowódcy obwodu Mieczysława Niedzielskiego ps. „Żywiciel”. W czasie powstania budynek został uszkodzony. Został wyremontowany w 1948 w związku z przyjazdem do Warszawy Pabla Picassa i planowanym bankietem na cześć artysty na tarasie na dachu. W 1989 dom został wpisany do rejestru zabytków. W 2024 wspólnota mieszkaniowa „Szklany Dom” otrzymała pierwsze miejsce w IV edycji konkursu „Renowacja Roku Zabytków Mazowsza” za remont tarasu. Galeria Zobacz też Willa Tugendhatów Immeuble Clarté Glass House Dom pani Farnsworth Przypisy
Parc Południowy

Le Parc Południowy, est un parc paysager de Pologne situé dans le sud de Wrocław (arrondissement de Krzyki - Quartier de Borek). Il a une grande valeur en termes de composition et de dendrologie. Parmi les spécimens remarquables du parc on peut citer : le taxodium (Taxodium distichum), le tulipier de Virginie (Liriodendron tulipifera), le noyer blanc d'Amérique (Carya ovata) et une espèce que l'on rencontre rarement en Pologne, le marronnier d'Inde à feuilles digitées (Aesculus hippocastanum 'Digitata'). Notes et références Portail des espaces verts Portail de la Pologne
Park Południowy we Wrocławiu

Park Południowy (niem. Südpark) – park we Wrocławiu, mieszczący się w południowej części osiedla Borek. Zaliczany jest do parków krajobrazowych o dużych walorach kompozycyjnych i dendrologicznych. W przeciwieństwie do innych parków miasta utworzono go od podstaw, a nie poprzez adaptację terenów leśnych. W 1877 r. właściciel ziemski znacznych terenów, m.in. na południowych obrzeżach Wrocławia, w tym części Borku i pobliskich Partynic, żydowski kupiec i filantrop Julius Schottländer, przekazał park miastu w zamian za przyłączenie Borku do miejskiej sieci gazowniczej, wodociągowej i kanalizacyjnej. Na podarowanych miastu gruntach do 1892 r. architekt krajobrazu Hugo Richter i botanik Ferdinand Cohn stworzyli park krajobrazowy z polanami i dużym stawem, nad którym browarnik Georg Haase zbudował stylową restaurację z wysoką wieżą, która działała do 1945 roku. Restauracji dziś nie ma, pozostał park ze stawem z wodotryskami, nad nim widokowy taras Landsberga, oraz wzgórze Bendera (od strony ul. A. Waligórskiego) z małą altaną, ścieżki, polana, zadbane kwietniki i ogród bylinowy. W pobliżu miejsca, w którym działała restauracja znajduje się obecnie kameralny lokal Agawa. Od 1995 r. park jest wpisany do rejestru zabytków. Rośnie w nim 109 gatunków roślin; do atrakcji parku należą ciekawe okazy dendrologiczne cypryśnika błotnego (Taxodium distichum), tulipanowca amerykańskiego (Liriodendron tulipifera), orzesznika pięciolistkowego (Carya ovata), platana klonolistnego (Platanus x hispanica) i rzadko spotykanej w Polsce odmiany kasztanowca pospolitego (Aesculus hippocastanum 'Digitata'). Od 5 września 2004 roku w parku, na miejscu dawnej restauracji Haasego, stanął pomnik Fryderyka Chopina według projektu profesora warszawskiej ASP, Jana Kucza. Prawie czterometrowej wysokości brązowy monument przedstawia wyniszczonego suchotami kompozytora, siedzącego w sofie i zasłuchanego w dźwięki muzyki. Z trzech stron wokół pomnika (z tyłu i po bokach) zbudowano trejaż z prostych betonowych słupów; konstrukcja ta już po paru latach obrosła pnączami Zobacz też Pomnik Ferdinanda Cohna Uwagi Przypisy Bibliografia „Park Południowy”, za: Piotr Paciorkiewicz, Ewa Chwałko, Cyprian Skała, Wrocław i okolice, seria: Praktyczny Przewodnik, Wydawnictwo Pascal, 2005, ISBN 83-7304-419-1
Praga Park

Soldiers of the Polish First Army Park otherwise known as Praga Park (Polish: park Praski) is a park in Warsaw, Poland. The park is located in the city's Praga district, on the east bank of the Wisła River. Park was established in 1865-71 and designed by Jan Dobrowolski. In 1927 a zoological garden (Ogród Zoologiczny) was established on the park grounds, and in 1952 a bear run, still open today. Also found in the park are a statue of the writer Eliza Orzeszkowa which was erected in 1938, the work of sculptor Henryk Kuna, and a giraffe sculpture dating from 1981. References See also Media related to Park Praski at Wikimedia Commons Polish First Army
Szczecin Cathedral

The St. James the Apostle Archcathedral Basilica (Polish: Bazylika archikatedralna św. Jakuba Apostoła; German: Basilika und Erzkathedrale St. Jakobus) is a Gothic cathedral located in Szczecin, Poland and seat of the Archdiocese of Szczecin-Kamień. Built in the 12th-14th centuries, it is the second tallest church in Poland, the largest church in the region of Western Pomerania, and one of the most distinctive landmarks of the Szczecin Old Town. History The church was established in 1187 and the Romanesque-style building was completed in the 14th century. The church was built by the citizens of the city and modeled after the Church of St. Mary in Lübeck. In ca. 1220 Pomeranian Duke Bogislaw II was buried in the cathedral. One of its two towers collapsed during a storm in 1456 and destroyed part of the church. Reconstruction lasted until 1503 and the entire church was remodelled based on a single-tower hall church design. After the Reformation, it was part of the Pomeranian Evangelical Church. The church was destroyed again in 1677 during the Scanian War and rebuilt between 1690 and 1693 in the Baroque style. In 1893, the church was remodelled again however, the west tower collapsed during a storm in 1894 and had to be rebuilt. This renovation was completed in 1901 leaving the church with a spire of 119 metres (390 feet). Air raids on the night of 16 August 1944 during World War II resulted in collapse of the spire added in 1901 and extensive damage to other parts of the building. The north wall, all altars and artworks inside were destroyed by the bombs and ensuing fire. Following the war, government officials were reluctant to allow reconstruction of the church however, a heritage conservator pointed out that demolition of the remaining structure would be more costly than rebuilding it. In 1971, work began on the church and continued for three years. The north wall was reconstructed in a modern style which did not harmonize with the rest of the building and the tower was stabilized, but the spire was not rebuilt. Instead, the tower was capped with a short hip roof or pyramid roof resulting in a height of 60 metres (196 feet). After World War II, it became once again a Roman Catholic church. In 2006, another renovation commenced which included new heating systems and flooring. Organs, to replace those removed before the World War II bombing and never recovered, were constructed and the tower was strengthened so it could support a redesigned spire. In 2010, a new, neo-baroque Flèche has been constructed. Today, the church serves as the cathedral of the Archdiocese of Szczecin-Kamień. Gallery References External links Archdiocese of Szczecin-Kamień website Sacred Restorations: Polish Cathedrals Built Anew
Catedral de Santiago Apóstol (Szczecin)

La basílica catedral de Santiago Apóstol​ (en polaco: Bazylika archikatedralna św. Jakuba w Szczecinie) es una iglesia de Polonia de origen medieval construida en la ciudad de Szczecin.​​ La catedral fue construida por los habitantes de la ciudad siguiendo el modelo de la Iglesia de Santa María en Lübeck. Es la iglesia más grande de Pomerania y durante muchos años después de la Reforma era parte de la Iglesia Evangélica de Pomerania, pero desde la Segunda Guerra Mundial y la entrega de Stettin a Polonia, ha sido reconstruida como una catedral católica. Es la catedral de la arquidiócesis de Szczecin-Kamień. La iglesia fue establecida en 1187 y el edificio de estilo románico, se completó en el siglo XIV. Una de sus dos torres se derrumbó durante una tormenta en 1456 y destruyó parte de la iglesia. La reconstrucción duró hasta 1503 y toda la iglesia fue remodelada sobre la base de un diseño de planta de salón de una sola torre. En 2010, una nueva flecha neobarroca fue construida. Hoy en día, la iglesia sirve como la catedral de la archidiócesis católica de Szczecin. Galería de imágenes Véase también Iglesia católica Catedral de Santiago Apóstol Referencias
Cathédrale Saint-Jacques de Szczecin

La cathédrale Saint-Jacques est l'église principale de l'archidiocèse de Szczecin-Kamień et une basilique mineure. Elle est située dans la ville polonaise de Szczecin, en Poméranie occidentale. À la suite de nombreuses destructions et reconstructions, les travaux de l'église ont commencé vers 1250 et se sont finalement achevés en 2008. Histoire La construction de la cathédrale Saint-Jacques s'échelonne du XIIIe au XVe siècle, avec de nombreuses destructions et reconstructions tout au long de son histoire. Au commencement des travaux vers 1250, l'édifice était construit par les citoyens de la ville sur le modèle de l'église Sainte-Marie de Lübeck. Au cours de son histoire, les travaux ont notamment été menés par les architectes Johann Benecke et Hinrich Brunsberg. La cathédrale Saint-Jacques est la plus grande église de Poméranie-Occidentale et, pendant de nombreuses années après la réforme, elle a fait partie de l'Église protestante de Poméranie. Toutefois, depuis la Seconde Guerre mondiale et la rétrocession de la ville de l'Allemagne à la Pologne, elle a été reconstruite en tant que cathédrale catholique romaine. Avec sa tour massive de 110,18 mètres, elle est la deuxième église la plus haute de Pologne, après la basilique Notre-Dame de Licheń. Galerie Voir aussi Bibliographie (de) Oskar Hossfeld (de), « Die St. Jakobi-Kirche in Stettin und ihre Wiederherstellung », Die Denkmalpflege, vol. 4, no 2,‎ 5 février 1902, p. 11-16. (pl) Paweł Knap, Andrzej Kraśnicki et Artur Rasmus, Katedra. Historia kościoła św. Jakuba w Szczecinie, Szczecin, Walkowska Wydawnictwo – JEŻ, 2008 (ISBN 978-83-924983-5-3). (de) Martin Wehrmann, « Geschichte der St. Jakobskirche in Stettin bis zur Reformation », Baltische Studien, Stettin, vol. 37,‎ 1877, p. 289–475 (lire en ligne). (de) Wilhelm Heinrich Meyer (de), Stettin in alter und neuer Zeit, Stettin, F. Hessenland, 1887 (lire en ligne), p. 129–133. Articles connexes Liste des cathédrales de Pologne Liste des églises les plus hautes Liens externes Site officiel Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail de la Pologne Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail du royaume de Prusse
Szent Jakab-székesegyház (Szczecin)

A Szent Jakab-főszékesegyház (lengyelül: Bazylika archikatedralna św. Jakuba Apostoła; németül: Basilika und Erzkathedrale St. Jakobus) egy gótikus kisbazilika székesegyház Szczecinben, Lengyelországban, a Szczecin-Kamieńi főegyházmegye székhelye. A 12-14. században épült, Lengyelország második legmagasabb temploma, Nyugat-pomerániai vajdaság legnagyobb temploma és Szczecin óvárosának egyik legjellegzetesebb nevezetessége. Története A templomot 1187-ben alapították, a román stílusú épület pedig a 14. században készült el. A templomot a város polgárai építették, és a Marienkirche Lübeck mintájára építették. 1220. körül II. Boleszláv pomerániai herceget temették el a székesegyházban. Két tornya közül az egyik 1456-ban egy viharban összeomlott, és elpusztította a templom egy részét. Az újjáépítés 1503-ig tartott, és az egész templomot átalakították az egytornyú csarnoktemplom tervei alapján. A reformáció után a pomerániai evangélikus egyház része volt. A templomot 1677-ben az Északi háború (1674–1679) alatt ismét lerombolták, majd 1690 és 1693 között barokk stílusban újjáépítették. 1893-ban a templomot ismét átalakították, azonban a nyugati torony 1894-ben egy viharban összeomlott, és újjá kellett építeni. Ez a felújítás 1901-ben fejeződött be, így a templom tornya 119 méter . A második világháború alatt 1944. augusztus 16-án éjjel végrehajtott légitámadások következtében az 1901-ben hozzáépített torony összeomlott, és az épület más részei jelentős károkat szenvedtek. Az északi falat, az összes oltárt és műalkotást elpusztították a bombák és az azt követő tűz. A háború után a kormányzati tisztviselők vonakodtak engedélyezni a templom újjáépítését, azonban egy örökségvédelmi felügyelő rámutatott, hogy a megmaradt szerkezet lebontása költségesebb lenne, mint az újjáépítése. 1971-ben megkezdődött a templom újjáépítése, és három évig folytatódott. Az északi falat modern stílusban rekonstruálták, amely nem harmonizálta az épület többi részével, és a tornyot stabilizálták, de a tornyot nem építették újjá. Ehelyett a tornyot egy rövid csípőtetővel vagy piramistetővel fedték le, ami 60 méter magasságot eredményezett. A második világháború után ismét római katolikus templom lett. 2006-ban újabb felújítás kezdődött, amely új fűtési rendszereket és padlóburkolatokat tartalmazott. A második világháború bombázása előtt eltávolított és korábban vissza nem került orgonákat helyére építették, és a tornyot megerősítették, hogy egy újratervezett tornyot tartson. 2010-ben egy új, neobarokk flèche épült. Ma a templom a Szczecin-Kamieńi főegyházmegye székesegyházaként szolgál. Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Szczecin Cathedral című angol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Jegyzetek
Cattedrale di Stettino

La basilica arcicattedrale di San Giacomo Apostolo (in polacco: bazylika archikatedralna świętego Jakuba Apostoła; in tedesco: Jakobskathedrale o Jakobikirche) è il principale luogo di culto della città di Stettino, in Polonia, cattedrale dell'arcidiocesi di Stettino-Kamień. Storia La chiesa fu fondata nel 1187, ma l'edificio romanico fu terminato solo nel XIV secolo. Uno dei due campanili crollò durante una tempesta nel 1456 e distrusse parte della chiesa. La ricostruzione si protrasse fino al 1503: la chiesa fu ricondotta al modello della Hallenkirche. La chiesa fu distrutta una seconda volta nel 1677 durante la Guerra di Scania e ricostruita fra il 1690 e il 1693 in forme barocche. Nel 1893 la chiesa fu ancora ricostruita, ma la torre occidentale crollò durante una tempesta nel 1894 e dovette essere ricostruita. Le opere terminarono nel 1901 e diedero alla chiesa una guglia alta 119 m. All'epoca la chiesa era di culto protestante dai tempi della Riforma e solo dopo il 1945 fu data dalle autorità polacche ai cattolici quando la popolazione originaria germanofona venne espulsa. I bombardamenti aerei della Seconda guerra mondiale del 16 agosto 1944 provocarono il crollo della guglia costruita nel 1901 e gravi danni al resto dell'edificio. La parete settentrionale, tutti gli altari e le opere d'arte custodite all'interno della chiesa furono distrutte dai bombardamenti e dal conseguente incendio. Al termine della guerra, le autorità furono riluttanti a consentire la ricostruzione della chiesa, tuttavia un funzionario del patrimonio artistico fece notare che sarebbe costato meno ricostruire la chiesa piuttosto che demolire la parte rimasta. I lavori di ricostruzione incominciarono nel 1971 e durarono tre anni. La parete settentrionale fu ricostruita in uno stile moderno che non si armonizzava con il resto del tempio e il campanile fu messo in sicurezza, ma l'alta guglia non fu ricostruita. La torre fu coperta con un tetto piramidale di altezza modesta, misurando così 60 m. Nel 2006 fu intrapreso un nuovo restauro, che diede alla chiesa un nuovo impianto di riscaldamento e una nuova pavimentazione. Furono costruiti gli organi, che non erano stati più installati dopo i bombardamenti della Seconda guerra mondiale, e la torre fu rinforzata, rendendola capace di sopportare il peso di una nuova guglia. Nel 2010, la guglia fu ricostruita in stile neobarocco. Note Voci correlate Arcidiocesi di Stettino-Kamień Cattedrali in Polonia Torri e campanili più alti d'Europa Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di Stettino Collegamenti esterni Sito ufficiale, su katedra.szczecin.pl. (EN) Cattedrale di Stettino, in GCatholic.org. Cattedrale di Stettino, su archINFORM. (EN) Sacred Restorations: Polish Cathedrals Built Anew, su culture.pl.