NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ornak-Hütte

Die Ornak-Hütte (polnisch Schronisko PTTK na Hali Ornak) liegt auf einer Höhe von 1100 Metern in Polen in der Westtatra im Tal Dolina Kościeliska auf der Alm Mała Polanka Ornaczańska, die Teil der namensgebenden Hala Ornak ist. Die Hütte ist mit 49 Planbetten eine der kleineren Schutzhütten in der polnischen Tatra. Das Gebiet gehört zur Gemeinde Kościelisko. Geschichte Die Hütte wurde 1948 anstelle der im Zweiten Weltkrieg zerstörten Pyszna-Hütte (pl. Schroniska na Hali Pysznej) errichtet. Sie wurde nach Walery Goetel benannt. Seit 1954 liegt die Hütte im Tatra-Nationalpark. Sie steht im Eigentum des PTTK. Zugänge Die Hütte ist u. a. zu erreichen: ▬ von dem Kościeliskoer Ortsteil Kiry über einen grün markierten Wanderweg über die Dolina Kościeliska ▬ über einen grün markierten Wanderweg weiter über das Dolina Kościeliska in das Tal Dolina Tomanowa zum Rozdroże w Tomanowej auf den Bergpass Chuda Przełączka und Ciemniak auf die Gipfel Czerwone Wierchy ▬ über einen gelb markierten Wanderweg weiter über das Wielka Polana Ornaczańska und das Tal Dolinka Iwanowska auf den Bergpass Iwaniacka Przełęcz ▬ über einen schwarz markierten Wanderweg zum Bergsee Smreczyński Staw Von Kiry aus verkehren auch Pferdekutschen und im Winter Pferdeschlitten zur Hütte. Übergänge ▬ ▬ ▬ ▬ Zur Kondratowa-Hütte über einen blau, gelb, rot und grün markierten Wanderweg ▬ ▬ Zur Chochołowska-Hütte über einen grün und gelb markierten Wanderweg Touren Gipfelbesteigungen Gipfel in der näheren Umgebung der Hütte sind: Bergpässe Kondracka Przełęcz (1725 m) Weblinks Website Literatur Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Wydawnictwo Górskie, Poronin 2004, ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25.000. Polkart, Warszawa 2005/06, ISBN 83-87873-26-8.
Schronisko PTTK na Hali Ornak

Schronisko górskie PTTK na Hali Ornak – schronisko turystyczne znajdujące się na Małej Polance Ornaczańskiej w górnej części Doliny Kościeliskiej (wg kryteriów ściśle geograficznych już na obszarze Doliny Pyszniańskiej) w Tatrach Zachodnich na wysokości 1100 m n.p.m., na terenie należącym dawniej do Hali Ornak. Schronisko stanowi odrębną miejscowość Ornak w gminie Kościelisko (SIMC 0468654). Opis schroniska Schronisko zostało wybudowane w latach 1947–48 w stylu zakopiańskim i stanowi własność PTTK. Wybudowano je jako następcę dawnego schroniska na Hali Pysznej, które w czasie II wojny światowej zostało spalone przez Niemców. W 1973 r. schronisku nadano imię prof. Walerego Goetla. Przy tej okazji na budynku umieszczono tablicę pamiątkową, poświęconą patronowi, którą zaprojektował znany krakowski rzeźbiarz Bronisław Chromy. Odsłoniła ją córka profesora, Wanda Chrząstowska, a okolicznościowe przemówienie wygłosił Władysław Krygowski. Schronisko jest otoczone kompleksem leśnym, który jest obszarem ochrony ścisłej. Schronisko posiada 49 miejsc noclegowych w pokojach od 2- do 8-osobowych. Z okien schroniska rozpościerają się widoki na Kominiarski Wierch, Bystrą, Błyszcz. W schronisku znajduje się sala jadalna, bufet oraz kuchnia. Turystom wydawany jest tradycyjnie bezpłatnie wrzątek. Do schroniska dojść można pieszo (1:30 h z Kir) lub dojechać góralską dorożką (w zimie saniami) do Polany Pisanej, skąd jest pieszo 30 min. Adres Schronisko górskie PTTK na Hali Ornak Dolina Kościeliska 34-505 Zakopane 7 skr. poczt. 11 Szlaki turystyczne – zielony z Kir dnem Doliny Kościeliskiej do schroniska, a stąd dalej Doliną Tomanową do Rozdroża w Tomanowej, na Chudą Przełączkę i Ciemniak w Czerwonych Wierchach. Czas przejścia z Kir do schroniska: 1:40 h, ↓ 1:35 h Czas przejścia ze schroniska do Rozdroża w Tomanowej: 1:30 h, ↓ 1:10 h – żółty przez Wielką Polanę Ornaczańską i Dolinkę Iwanowską na Iwaniacką Przełęcz. Czas przejścia: 1:15 h, ↓ 50 min – czarny do Smreczyńskiego Stawu. Czas przejścia: 30 min, ↓ 20 min Galeria schroniska Przypisy </references> Linki zewnętrzne Strona internetowa schroniska
Rysianka-Hütte

Die Rysianka-Hütte (polnisch Schronisko PTTK na Hali Rysiance) liegt auf einer Höhe von 1290 Metern Höhe in Polen in den Saybuscher Beskiden auf der Alm Hala Rysianka am Nordhang der Rysianka. Das Gebiet gehört zur Gemeinde Korbielów. Die Hütte ist nach der Alm Hala Rysianka benannt. Geschichte Die Hütte wurde 1937 von Gustaw Pustelnik in der Nähe der Lipowska-Hütte des Beskidenvereins eröffnet. Während des Zweiten Weltkriegs wurde die Hütte von der Wehrmacht übernommen und als Privat–Baude Lipowska geführt. 1947 wurde die Hütte wieder der Öffentlichkeit zugänglich gemacht. Die Hütte steht seit 1955 im Eigentum des PTTK. In den 1960er und 1980er Jahren wurde die Hütte ausgebaut und erneuert. Ein Skilift befindet sich in der Nähe. Von der Hütte ist der Pilsko und die Babia Góra sowie bei guten Sichtverhältnissen auch die Tatra sichtbar. Sie liegt am Beskidenhauptwanderweg. Touren Gipfel in der näheren Umgebung der Hütte sind: Pilsko (1557 m) Romanka (1366 m) Palenica (1343 m) Rysianka (1322 m) Trzy Kopce (1216 m) Weblinks Website Literatur Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Żywiecki. Bielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, S. 154–185. ISBN 978-83-925599-4-8.
Schronisko PTTK na Hali Łabowskiej

Schronisko PTTK na Hali Łabowskiej – schronisko turystyczne położone w Beskidzie Sądeckim, w centralnej części pasma Jaworzyny, na wysokości 1061 m n.p.m. Historia schroniska zaczęła się w 1953, kiedy na rozległej Hali Łabowskiej oddział PTTK z Nowego Sącza wybudował schron turystyczny, składający się z pokoiku i kuchni. Kilka lat później obiekt rozbudowano, dodając dwa pokoje – schron mógł pomieścić 40 osób. W latach 1973–1980 doszło do kolejnej rozbudowy i budynek zyskał w przybliżeniu dzisiejszy wygląd. W 1995 schronisku nadano imię Władysława Stendery (1925-2000), który oprócz wielu innych stanowisk i funkcji od 1955 r. aż do śmierci, tj. przez 45 lat, był prezesem Oddziału „Beskid“ PTTK w Nowym Sączu i głównym inicjatorem powstania schroniska. Obecnie schronisko jest obiektem turystyki kwalifikowanej. Otacza je Popradzki Park Krajobrazowy, a w pobliżu znajdują się trzy rezerwaty przyrody. Obok schroniska znajdują się tablice informacyjne dla turystów i źródło z wodą. Schronisko nie jest podłączone do sieci energetycznej i prąd w nim dostępny jest jedynie w godzinach pracy agregatu (godz 18-20). Należy wziąć to pod uwagę planując tam nocleg i zaopatrzyć się w dodatkowe źródła energii (latarki, powerbanki). Szlaki turystyczne – czerwony Główny Szlak Beskidzki. Czas dojścia z Rytra – 4:30 h, w odwrotną stronę 3:30 h, z Jaworzyny Krynickiej 3:15 h, w odwrotną stronę 3:30 h. – niebieski z Łabowej – 1:45 h, z powrotem 2 h. – żółty z Łomnicy-Zdroju – 3:15 h, z powrotem 2 h. – niebieski z Piwnicznej-Zdroju – 3 h, z powrotem 2:30 h. Przez Halę przebiega również szlak przyrodniczy im. hrabiego Adama Stadnickiego. Kontakt HALA ŁABOWSKA Schronisko PTTK na Hali Łabowskiej im. W. Stendery 33-336 Łabowa Przypisy Bibliografia Bogdan Mościcki: Beskid Sądecki i Małe Pieniny. Pruszków: Oficyna Wyd. „Rewasz”, 2007. ISBN 978-83-89188-65-6.
Schronisko PTTK na Magurze Małastowskiej

Schronisko PTTK im. Stanisława Gabryela na Magurze Małastowskiej – schronisko turystyczne, położone pod szczytem Magury Małastowskiej w Beskidzie Niskim. Jest zlokalizowane na wysokości 740 m n.p.m. i jest najwyżej położonym schroniskiem Beskidu Niskiego. Znajduje się na terenie miejscowości Małastów. Od 2021 roku wyłączone z eksploatacji. Historia Pierwsze schronisko turystyczne PTTK w tej części Beskidu powstało dzięki zaangażowaniu gorlickiego działacza turystycznego i bibliotekarza Stanisława Gabryela – obecnie patrona obiektu. Jego budowę rozpoczęto w 1954 roku, a budulcem było drewno z rozbieranych łemkowskich chyż w Gładyszowie i Zdyni. Budowa była prowadzona przez brygadę cieśli z Zakopanego pod kierownictwem Franciszka Giewonta. Ukończono ją w rekordowym czasie 4 miesięcy. Schronisko zostało otwarte 6 marca 1955 roku. W kolejnych latach obiekt został wzbogacony o węzeł sanitarny, a także doprowadzono do niego energię elektryczną. W latach 80. XX wieku istniały plany rozbudowy schroniska przez PTTK; zamierzenia te nigdy nie zostały zrealizowane. Oficjalnie zamknięto je w sierpniu 2021 roku. W lutym 2025 roku ogłoszono plany gruntownej rozbudowy, przedstawiono także wizualizacje nowej bryły schroniska. Komunikat właściciela zapowiadał otwarcie obiektu w 2027 roku. W rzeczywistości stary obiekt został rozebrany i rozpoczęto budowę całkowicie nowego budynku. Warunki pobytu Obiekt posiadał 30 miejsc noclegowych oraz prowadził bufet. Obok funkcjonowało pole namiotowe z sanitariatami. Schronisko znajduje się przy nartostradzie ośrodka narciarskiego SkiPark Magura, 300 m poniżej górnej stacji wyciągu krzesełkowego. Dane teleadresowe Małastów, 38-307 Sękowa tel. 18/351-80-57; +48 795758145 Piesze szlaki turystyczne Siary – Magura Małastowska – Schronisko PTTK na Magurze Małastowskiej – Banica – Bacówka PTTK w Bartnem Szymbark – Magura Małastowska – Schronisko PTTK na Magurze Małastowskiej – Smerekowiec – Skwirtne (Szlak Wincentego Pola) Uście Gorlickie – Schronisko PTTK na Magurze Małastowskiej Przypisy Bibliografia Edward Moskała: Schroniska PTTK w Karpatach Polskich. Warszawa-Kraków: PTTK, 1980, s. 410-416.
Chata PTTK na Polanie Chochołowskej

Chata PTTK na Polanie Chochołowskej (polsky Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej) je turistická chata na Polaně Chochołowské v polské části Západních Tater, zkráceně nazývaná Chata Chochołowska. Nachází se ve výšce 1146 m n. m.. Jejím majitelem je Polský turisticko-vlastivědný spolek. Poskytuje hlavní turistickou základnu návštěvníkům Doliny Chochołowské. O chatě Je to největší chata v polských Tatrách. Celoročně otevřená poskytuje návštěvníkům 121 lůžek v 2-, 3-, 4-, 6-, 8- a 14lůžkových pokojích. Má společenskou místnost, úschovnu lyží, kuchyň a sušárnu oděvů. Na chatě má svou základnu horská služba Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe. Z historie První chatu vybudoval Varšavský lyžařský klub (polsky Warszawski Klub Narciarski) v letech 1930-1932. V lednu 1945 ji podpálili němečtí vojáci. Současná chata byla postavena v letech 1951-1953. Během své druhé návštěvy Polska a Doliny Chochołowské zde pobyl 23. června 1983 papež Jan Pavel II. Pamětní tabule u vchodu do chaty připomíná jeho návštěvu. V roce 1958 byla na Chochołowském potoku postavena malá vodní elektrárna. Vytváří dostatek energie pro potřeby chaty. Nedaleko chaty byly vysázeny limby. Další pamětní tabule připomíná záchrannou akci horské služby TOPR, která v noci z 11. na 12. února 1945 zachraňovala zraněné partyzány z Predného Salatína (polsky Skrajnego Salatyna). Turistika zelená značka vede přes celou Dolinu Chochołowskou ze Siwé Polany přes polanu Huciska na polanu Chochołowskou, odtud přes Dolinu Chochołowskou Wyżnou na hřeben mezi Rákoněm a Volovcem do mělkého sedla Zawracie. Čas túry ze Siwé polany na chatu: 2:10 h, ↓ 1:45 h Čas túry z chaty na hřeben mezi Rákoněm a Volovcem: 2:15 h, ↓ 1:45 h žlutá značka vede dolinou Bobrowiecki Żleb na Lúčnou (polsky Grześ) Čas túry: 1:30 h, ↓ 1 h červená značka vede na Trzydniowiański Wierch přes Wyżnou Jarząbczou Polanou. Čas túry: 2:20 h, ↓ 1:55 h Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chata PTTK na Polane Chochołowskej na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chata PTTK na Polane Chochołowskej na Wikimedia Commons Oficiální stránka chaty Poloha na turistické mapě
Chochołowska-Hütte

Die Chochołowska-Hütte (polnisch Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej) liegt auf einer Höhe von 1146 Metern Höhe in Polen in der Westtatra im Tal Dolina Chochołowska auf der Alm Polana Chochołowska. Die Hütte ist mit 121 Planbetten die größte Schutzhütte in der polnischen Tatra. Das Gebiet gehört zur Gemeinde Kościelisko. Geschichte Die Hütte wurde 1953 anstelle der im Zweiten Weltkrieg zerstörten Hütte des Warschauer Skiverbands errichtet. Seit 1954 liegt die Hütte im Tatra-Nationalpark. 1983 hat Papst Johannes Paul II. die Hütte aufgesucht. Sie steht im Eigentum des PTTK. Zugänge Die Hütte ist u. a. zu erreichen: ▬ auf einem grün markierten Wanderweg von dem Kościeliskoer Dorf Witów über einen grün markierten Wanderweg über die Dolina Chochołowska und die Almen Siwa Polana und Polana Huciska ▬ auf einem grün markierten Wanderweg von der Hütte über die Dolina Chochołowska Wyżnia auf den Kammweg zwischen Rakoń und Wołowiec und den Bergpass Zawracie ▬ auf einem gelb markierten Wanderweg von der Hütte über die Bobrowiecki Żleb auf den Grześ ▬ über einen rot markierten Wanderweg weiter über den Trzydniowiański Wierch auf die Wyżnia Jarząbcza Polana ▬ über den gelb markierten Papstweg auf die Wyżnia Jarząbcza Polana zum Tal Dolina Jarząbcza ▬ über einen schwarz markierten Wanderweg auf die Polana Chochołowska Übergänge ▬ ▬ Zur Ornak-Hütte über einen grün und gelb markierten Wanderweg Touren Gipfelbesteigungen Gipfel in der näheren Umgebung der Hütte sind: Bergpässe Kondracka Przełęcz (1725 m) Weblinks Website Literatur Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Wydawnictwo Górskie, Poronin 2004, ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25.000. Polkart, Warszawa 2005/06, ISBN 83-87873-26-8.
Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej

Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej – schronisko turystyczne położone na Polanie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich, nazywane w skrócie Schroniskiem Chochołowskim. Obiekt znajduje się na wysokości 1146 m n.p.m. i jest zarządzany przez PTTK. Jest główną bazą noclegową w rejonie Doliny Chochołowskiej. Opis schroniska Jest to duży obiekt – z kubaturą 9543 m³ jest największym schroniskiem w Tatrach Polskich. Jest czynne przez cały rok. Turystom oferuje 121 miejsc noclegowych w pokojach 2-, 3-, 4-, 6-, 8- i 14-osobowych. Posiada także świetlicę, przechowalnię całoroczną nart, kuchnię turystyczną i suszarnię ubrań. Obok schroniska znajduje się dyżurka, w której okresowo dyżurują ratownicy TOPR. Z kuchni turystycznej można skorzystać nieodpłatnie, darmowy jest dostęp do wrzątku przez całą dobę. Stałe zasilanie elektryczne. Administracyjnie schronisko znajduje się na terenie wsi Witów. Historia Pierwsze schronisko wybudowane zostało przez Warszawski Klub Narciarski w latach 1930–1932. W styczniu 1945 r. spalone zostało przez Niemców. Obecny budynek został wybudowany w latach 1951–1953. Podczas swojej drugiej pielgrzymki do ojczyzny 23 czerwca 1983 r. przebywał w Dolinie Chochołowskiej papież Jan Paweł II. Pobyt ten został upamiętniony tablicą pamiątkową przy wejściu do schroniska, a także wytyczeniem szlaku papieskiego w Dolinie Jarząbczej. W schronisku znajduje się również rzeźba – podarunek dla papieża od Lecha Wałęsy. Na potrzeby schroniska w 1958 r. uruchomiono na Chochołowskim Potoku niedużą elektrownię wodną. Wytwarza ona energię elektryczną również do ogrzewania schroniska. Obok schroniska zasadzono limby. Dla upamiętnienia akcji ratunkowej TOPR z 11–12 lutego 1945 r. (przetransportowanie rannych partyzantów ze Skrajnego Salatyna) wmurowano na ścianie schroniska tablicę pamiątkową. Pamiątkową tablicą na ścianie schroniska upamiętniono także próbę startu balonu „Gwiazda Polski” na Polanie Chochołowskiej w październiku 1938 r. Szlaki turystyczne – zielony szlak, prowadzący przez całą długość Doliny Chochołowskiej z Siwej Polany przez polanę Huciska na Polanę Chochołowską, stąd dalej Doliną Chochołowską Wyżnią na grzbiet pomiędzy Rakoniem i Wołowcem w pobliżu przełęczy Zawracie. Czas przejścia z Siwej Polany do schroniska: 2:10 h, ↓ 1:45 h Czas przejścia ze schroniska na grzbiet między Rakoniem a Wołowcem: 2:15 h, ↓ 1:45 h – żółty szlak, prowadzący Bobrowieckim Żlebem na Grzesia. Czas przejścia: 1:30 h, ↓ 1 h – czerwony na Trzydniowiański Wierch przez Wyżnią Jarząbczą Polanę. Czas przejścia: 2:20 h, ↓ 1:55 h – oznaczony biało-żółto szlak papieski, biegnący razem ze szlakiem czerwonym przez Wyżnią Jarząbczą Polanę do Doliny Jarząbczej. Czas przejścia: 50 min, ↓ 45 min – czarny szlak łącznikowy przez polanę do kapliczki i schroniska PTTK Kontakt skrytka pocztowa 195 34-500 Zakopane Przypisy Bibliografia Oficjalna strona schroniska. [dostęp 2008-04-10]. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3. Linki zewnętrzne Informacje o schronisku na stronie COTG PTTK w artykule Wincentego Cieślewicza Strona schroniska na Polanie Chochołowskiej
Wielka-Racza-Hütte

Die Wielka-Racza-Hütte (polnisch Schronisko PTTK Wielka Racza) liegt auf einer Höhe von 1236 Metern Höhe in Polen in den Saybuscher Beskiden unterhalb des Gipfels der Wielka Racza. Das Gebiet gehört zur Gemeinde Rajcza. Die Hütte ist nach dem Gipfel benannt. Geschichte Die erste Hütte wurde 1934 von der Polnische Tatra-Gesellschaft eröffnet. Nach dem Überfall auf Polen kam sie an den Beskidenverein. 1945 wurde die Hütte im Zuge der Kriegseinwirkung stark beschädigt. 1964 wurde die Hütte saniert und in den 1990er Jahren ausgebaut. Die Hütte steht im Eigentum des PTTK. Sie liegt auf dem Beskidenhauptwanderweg. Touren Gipfel in der näheren Umgebung der Hütte sind: Wielka Racza (1236 m) – zu erreichen von Zwardoń Wielka Rycerzowa (1226 m) Mała Rycerzowa (1207 m) Muńcuł (1165 m) – zu erreichen über Ujsoły Weblinks Website Literatur Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Żywiecki. Bielsko-Biała: Wyd. „Logos“ Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, S. 154–185. ISBN 978-83-925599-4-8.
Schronisko PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich

Die Schronisko PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich (wörtlich: Schützhütte PTTK im Tal der fünf polnischen Seen) liegt auf einer Höhe von 1671 m n.p.m. in Polen in der Hohen Tatra im Tal Dolina Pięciu Stawów Polskich auf einer Gletschermoräne oberhalb des Bergsees Przedni Staw Polski. Sie ist die höchstgelegene Schutzhütte in Polen. Das Gebiet gehört zur Gemeinde Bukowina Tatrzańska, die Berghütte hat jedoch eine Adresse in Zakopane. Geschichte Die erste Hütte entstand um 1637, als das Tal von König Władysław IV. Wasa an die Familie Nowobilski vergeben wurde. Die erste Schutzhütte wurde 1876 von der Tatra-Gesellschaft erbaut. Die derzeitige Hütte ist bereits die fünfte bzw. sechste Hütte an dieser Stelle und stammt vom 1953. Sie wurde nach Leopold Świerz benannt. Seit 1954 liegt die Hütte im Tatra-Nationalpark. Sie ist Eigentum des PTTK. Zugänge Die Hütte ist u. a. zu erreichen: ▬ ▬ von dem Wasserfall Wodogrzmoty Mickiewicza über einen grün, später blau markierten Wanderweg im Tal Dolina Roztoki ▬ von dem Bergsee Meerauge über Świstówka Roztocka auf einem blau markierten Wanderweg ▬ ▬ von dem Bergpass Szpiglasowa Przełęcz über das Tal Dolina Pięciu Stawów Polskich auf einem gelb, später blau markierten Wanderweg ▬ von dem Bergpass Zawrat über das Tal Dolina Pięć Stawów Polskich auf einem blau markierten Wanderweg Übergänge ▬ Zur Murowaniec-Hütte (1500 m) über den blau markierten Wanderweg durch das Tal Dolina Pięciu Stawów Polskich und weiter über den Bergpass Zawrat hinab in das Tal Dolina Gąsienicowa ▬ Zur Meeraughütte (1410 m) über den blau markierten Wanderweg über den Bergpass Świstowa Przełęcz und die Hochebene Świstówka Roztocka ▬ Zur Roztokahütte (1031 m) über den grün markierten Wanderweg im Tal Dolina Roztoki Touren Gipfelbesteigungen Gipfel in der näheren Umgebung der Hütte sind: Gipfel des Höhenwegs Orla Perć Świnica (2301 m) Zawratowa Turnia (2246 m) Miedziane (2233 m) Szpiglasowy Wierch (2172 m) Walentkowy Wierch (2156 m) Wielki Wołoszyn (2151 m) Mały Wołoszyn (2145 m) Wyżni Kostur (2083 m) Gładki Wierch (2065 m) Niżni Kostur (2055 m) Opalony Wierch (2015 m) Niedźwiedź (1812 m) Świstowa Czuba (1763 m) Bergpässe Zawrat (2158 m) Kozia Przełęcz (2137 m) Krzyżne (2112 m) Szpiglasowa Przełęcz (2110 m) Walentkowa Przełęcz (2100 m) Gładka Przełęcz (1994 m) Wasserfälle Siklawa (80 m) Buczynowa Siklawa (50 m) Wodogrzmoty Mickiewicza (10 m) Weblinks Website Literatur Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin, Wyd. Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25.000, Warszawa, 2005/06, Polkart ISBN 83-87873-26-8.
Приют в долине Пяти польских прудов

Приют в долине Пяти польских прудов (пол. Schronisko PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich) — горный приют, находящийся в долине Пяти польских прудов горного массива Высокие Татры, Польша. Горный приют находится на высоте 1671 метра над уровнем моря. Приют работает круглый год и является самым высокорасположенным горным приютом Польши. Горный приют предоставляет питание и ночлег на двухъярусных кроватях для 67 человек в 2, 4, 7, 8 и 10-местных комнатах. Управляется Польским туристско-краеведческим обществом. Ссылки Официальный сайт (пол.)
Chata PTTK v Doline Roztoki

Chata PTTK v Dolině Roztoki (polsky Schronisko PTTK w Dolinie Roztoki) nebo Chata PTTK Wincenty Pola v Dolině Roztoki (polsky Schronisko PTTK im. Wincenty Pola w Dolinie Roztoki), další názvy (polsky Schronisko Roztoka, Schronisko Roztockie, Schronisko w Starej Roztoce německy Roztokahütte, maďarsky Roztoka-menedékház) je turistická chata v polské části Vysokých Tater. Navzdory jménu „Chata v Dolině Roztoki“ stojí blízko Doliny Roztoki v Bielovodské dolině na polaně Stara Roztoka. Nocležníkům nabízí 75 lůžek ve dvou až devítilůžkových pokojích, je v ní bufet, jídelna a společenská místnost. V pokojích je elektrický proud, teplá voda, k dispozici je internet. Od července do konce září se zde konají mše. Historie V roce 1876 v Dolině Roztoki při cestě na Morské oko, pod vedením Wojciecha Röszke a Leopolda Świerże, postavili v polských Tatrách druhou chatu (po staré Chatě PTTK nad Morským okem). Pojmenovali ji po Wincentowi Polovi, polském básníkovi a geografovi. V roce 1887 Walery Eljasz-Radzikowski vytyčil k chatě turistický chodník z Jaszczurówki, přes Waksmundzkú Poľanu a Mickiewiczovy vodopády. Byl to první značený turistický chodník v polských Tatrách. Chata měla dvě místnosti, otevřená byla jen v létě. Prvním chatařem byl goral Franciszek Dorula. I přesto, že ji opravoval, tak chata pomalu chátrala. V roce 1911 ji rozebrali a vedle ní postavili současnou chatu. V 30. letech 20. století byla několikrát modernizována. Dřevěná chata dýchá atmosférou dávných dob. V meziválečných letech, když chatu vedla rodina Grabowských, byla hlavní základnou polských i slovenských horolezců. Na začátku druhé světové války byla chata opuštěna. Od října 1939 do února 1940 se o chatu staral horolezec Tadeusz Pawłowski, jeho manželka Janina, sestra Ada Kopczynska a Włodzimierz Gosławski. Stala se útočištěm válečných uprchlíků směřujících přes Tatry do Maďarska. Později v ní, během války, měla základnu německá pohraniční stráž. Po válce se vrátila ke svému poslání. Do roku 1950 ji vedl Kazimierz Paszucha, potom Józef Januszkowski a Paweł Vogel. Od roku 1974 v ní hospodařila rodina Pawlowských. Od podzimu 2008 je chatařkou Anna Krupová z Chochołówa. Turistika – zelená značka spojuje chatu s Mickiewiczovými vodopády (k vodopádům trvá cesta 15. min a zpět 10. min). Chodník se připojuje i na jiné trasy: – prodloužení zelené značky z chaty do Doliny Roztoki a dále do Doliny Pięciu Stawów Polskich. délka túry od vodopádů do Doliny Pięciu Stawów Polskich: 2:05h, ↓1:30h – po červené značce z Toporowej Cyrhli přes Psiu Trawku, Rówień Waksmundzku a potom po cestě na Morskie Oko. délka túry z Równe Waksmundzké k vodopádům: 1:15h, zpět 1:35h Čas túry od vodopádů na Morskie oko: 1:30h, ↓1:15h – cesta na parkoviště Palenica Białczańska. Délka túry od vodopádů: 40 min. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chata PTTK v Doline Roztoki na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chata PTTK v Doline Roztoki na Wikimedia Commons Oficiální stránka chaty Poloha na turistické mapě