NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Jana Ewangelisty w Paczkowie

Kościół świętego Jana Ewangelisty – zabytkowy obronny kościół parafialny, rzymskokatolicki w dekanacie Paczków diecezji opolskiej. Historia Budowa świątyni rozpoczęła się w 1350 roku i trwała około 30 lat, a jej fundatorem był zapewne biskup wrocławski Przecław z Pogorzeli, urzędujący w latach 1341-1376. Obecny kształt budowli to efekt przebudów w stylu renesansowym, barokowym i neogotyckim. W XV wieku do prezbiterium od strony południowej została dobudowana dwuprzęsłowa kaplica pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny, w której znajduje się jedyny w Europie Środkowej ołtarz wyrzeźbiony z jednego kawałka piaskowca. Druga kaplica została wybudowana w stylu barokowym w 1701 roku po epidemii, jako wotum dla św. Rocha. Wieża miała po wybudowaniu w 1389 roku 120 m, aktualnie są to 64 metry. W XVI wieku, w obawie przed najazdami Turków, świątynia została przebudowana i ufortyfikowana, tym samym zaczęła spełniać funkcje obronne – dachy zostały przekształcone i zostały dobudowane mury tarczowe zwieńczone attyką. W południowej nawie została ustawiona okrągła kamienna studnia, jedyna studnia w Europie znajdująca się wewnątrz kościoła, która w XIX wieku otrzymała żelazną nadbudowę. Według podań, w studni tej – nazywanej „tatarską” - mieszkańcy nie tylko czerpali wodę, ale również, w przypadku ataku nieprzyjaciela, mogli się w niej schronić. Wnętrze Wewnątrz kościoła zachowały się cenne zabytki sztuki rzeźbiarskiej (m.in. dzieła wykonane przez Wita Stwosza), ołtarz w stylu neogotyckim i ambona z XIX wieku. Szczególną uwagę należy zwrócić na sklepienia budowli, które znakomicie odzwierciedlają bogactwo gotyckich rozwiązań wszelakich form i typów. Nawa główna jest przesklepiona formami gwiaździstymi, nawy boczne są nakryte sklepieniami trójpodporowymi, natomiast prezbiterium jest nakryte rzadko spotykanymi na Śląsku sklepieniami sieciowymi. Jedna z kaplic jest nakryta bardzo rzadkim wariantem sklepienia sieciowego. Z kolei kruchty nakryte są sklepieniami kolebkowo-krzyżowymi. Organy Organy zostały wybudowane w 1882 roku przez firmę Schlag & Söhne (opus 214). Ostatni remont instrumentu przeprowadziła w latach 2006-2007 firma Mariana Nawrota z Wronek. Prospekt jest jednosekcyjny, stół gry wbudowany centralnie w szafę organową. Wiatrownice z kancelami rejestrowymi i wiszącymi wentylami. Organy zasilają cztery miechy klinowe. Dyspozycja instrumentu: Przypisy
Unserer-Lieben-Frau-von-der-immerwährenden-Hilfe-Kirche (Paczków)

Unserer-Lieben-Frau-von-der-immerwährenden-Hilfe-Kirche (polnisch Kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, bis 1945 Evangelische Kirche) ist eine römisch-katholische Pfarrkirche in Paczków (deutsch Patschkau), die zum Dekanat Paczków der Diözese Opole gehört. Die Kirche liegt nördlich der Patschkauer Altstadt an der ul. Staszica Stanisława (bis 1945 Wallstraße). Geschichte Das Kirchengebäude wurde 1903 im neogotischen Stil für die protestantische Gemeinde in Patschkau erbaut. Der Entwurf stammt von Bernard Nimptsch. Nach 1945 wurde die Kirche von Katholiken übernommen. 1998 erfolgte ein Ausbau der Kirche unter dem polnischen Architekten Tadeusz Pomian Biesiekierski. Seit 2009 steht das Kirchengebäude unter Denkmalschutz. Weblinks Website der Stadt Paczkow - Geschichte der Kirche (poln.) Einzelnachweise
Kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Paczkowie

Kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy – kościół rektorski należący do Prowincji Warszawskiej Redemptorystów. Historia Jest to dawna świątynia protestancka wybudowana w latach 1902-1903 w stylu neogotyckim z cegły. Zaprojektował ją architekt Bernard Nimptsch. Po 1945 roku kościół został przejęty przez katolików. W 1998 roku świątynia została rozbudowana według projektu architekta Tadeusza Biesiekierskiego z Wrocławia. Przypisy
Kościół św. Wawrzyńca w Strzelcach Opolskich

Kościół świętego Wawrzyńca – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Strzelce Opolskie diecezji opolskiej. Historia Jest to budowla wzniesiona w latach 1904–1907 (w dniu 7 sierpnia 1904 roku został wmurowany kamień węgielny, natomiast w dniu 3 czerwca 1907 roku świątynia została konsekrowana). Proboszczem parafii był w tym czasie Maksymilian Ganczarski, natomiast funkcję kierownikia budowy pełnił Georg Güldenpfennig. Z wcześniejszego kościoła zachowała się, stojąca na placu przy obecnej świątyni, wieża. Wyposażenie budowli pochodzi częściowo z poprzedniego kościoła. Należą do niego m.in. barokowy ołtarz główny wykonany przez wrocławskiego artystę Jana Krzysztofa Königera, ołtarze boczne, ambona a także obrazy. Organy Organy, które obecnie znajdują się w kościele, zostały zbudowane przez firmę Schlag & Söhne w 1906 roku. Według katalogu firmy instrument liczył pierwotnie 40 głosów. Prospekt organowy w dawnym kościele został ponownie wykorzystany; pochodzi z organów zbudowanych przez Franza Josepha Weissa w 1796 roku. W 1938 roku instrument został przebudowany i zmodernizowany przez firmę Rieger. Nadano mu wówczas numer opus 2862. W 2013 roku organy wyremontowała firma Witolda i Wiesława Jeleniów. Obecnie mają 38 głosów. Dyspozycja instrumentu: Przypisy
St. Barbara (Strzelce Opolskie)

Die katholische Barbarakirche in Strzelce Opolskie (Groß Strehlitz) ist eine Schrotholzkirche aus dem 15. oder 16. Jahrhundert. Um die Kirche im Westen der Stadt befindet sich ein katholischer Friedhof. Die der heiligen Barbara geweihte Kirche wurde außerhalb der Altstadt erbaut, an der Straßenabzweigung zu den Orten Krappitz und Oppeln. Es gehört der Pfarrgemeinde der St.-Laurentius-Kirche an. Geschichte Die Barbarakirche wurde erstmals 1505 urkundlich erwähnt. Diese Erwähnung des Kirchleins h. Barbara vor dem Oppelner Thore findet sich in einer Urkunde des Herzogs Johann von Oppeln. Im 17. Jahrhundert verfiel die Kirche. 1683 begann Anna Baschin (Bassa) mit der Restaurierung der Kirche, die sie ihrem 1679 verstorbenen Mann Georg Baschin versprochen hatte. Die Arbeiten wurden von dem ehemaligen Groß Strehlitzer Bürgermeister Florian Weiser geplant und geleitet und von Johannes Brixi ausgeführt. 1690 wurde die Kirche fertiggestellt. Noch 1871 sollen die Inschriften Weiser, Brixi und die Jahreszahl 1690 daran erinnert haben. 1838 wurden die katholischen Friedhöfe an der St.-Laurentius-Kirche und an der Kreuzkirche geschlossen. Daraufhin wurde der Friedhof an der Barbarakirche nach den Plänen des Groß Strehlitzer Bauinspektors Krüger erweitert. Architektur Die kleine Kirche besteht aus einem im Grundriss etwa geviertförmigen Langhaus und einem Chor, das nach drei Seiten zu einem Sechseck geschlossen ist, und es hat Flugdächer. Getrennt werden der Chor und das Langhaus im Inneren durch einen Triumphbalken. An dem Deckblech der Westtür findet sich die Jahreszahl 1684. Über dem Langhaus befindet sich ein barockes Türmchen als Dachreiter. Der Bau des Turms wurde 1727 von Pfarrer Ernst Joachim von Strachwitz finanziert. Die Kirche ist im Inneren im Stil der Renaissance und des Barock ausgestattet. Literatur Hans Lutsch: Die Kunstdenkmäler des Regierungsbezirks Oppeln, Band 4. Breslau 1894. Weblinks Einzelnachweise
Kościół św. Barbary w Strzelcach Opolskich

Kościół świętej Barbary – rzymskokatolicki kościół cmentarny należący do parafii św. Wawrzyńca w Strzelcach Opolskich. Znajduje się przy zbiegu ulic Gogolińskiej i Opolskiej. Historia Świątynia została wybudowana w latach 1683-1690 przez cieślę Jan Brixi (Brychcy). Ufundowali ją Florian Fryderyk Weiser i Anna Bass. W 1720 i 1970 roku budowla była restaurowana. Architektura Jest to świątynia drewniana, posiadająca konstrukcję zrębową. Budowla jest orientowana. Składa się z mniejszego prezbiterium od nawy, zamkniętego trójbocznie z boczną zakrystią. Kościół nakryty jest stromym dachem dwukalenicowym, złożonym z gontów. Dach ten tworzy okap z barokową wieżyczką na sygnaturkę. Jest ona zakończona blaszanym baniastym dachem hełmowym z latarnią. Budowlę otaczają soboty. Wnętrze jest nakryte płaskimi stropami. Chór muzyczny jest podparty dwiema kolumnami i mieści prospekt organowy wykonany na przełomie XVII i XVIII wieku. Belka tęczowa zawiera inskrypcję fundacyjną, datę „1690” oraz barokowy krzyż pochodzący z końca XVII wieku. Ołtarz główny oraz dwa ołtarze boczne reprezentują styl wczesnobarokowy i pochodzą z 2 połowy XVII wieku. Ambona reprezentuje styl późnorenesansowy i pochodzi z początku XVII wieku. Przypisy
Fronleichnamskirche (Strzelce Opolskie)

Die Fronleichnamskirche im oberschlesischen Strzelce Opolskie (Groß Strehlitz) ist ein Kirchenbau am Rande der Altstadt mit mehreren Architekturstilen aus der ersten Hälfte des 19. Jahrhunderts. Sie war ursprünglich die evangelische Kirche der Stadt und ist derzeit eine Filialkirche der römisch-katholischen Laurentiusgemeinde. Sie ist dem Fest des heiligsten Leibes und Blutes Christi geweiht. Geschichte Die Evangelische Kirche von Groß Strehlitz wurde von 1825 bis 1826 nach den Plänen der Architekten Ernst Samuel Friebl und Christoph Worbs errichtet. 1888 wurde der Kirchturm errichtet. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde die Kirche noch für evangelische Gottesdienste genutzt, jedoch blieb sie ab den 1970er Jahren ungenutzt. 1982 wurde das Gebäude an die römisch-katholische Pfarrgemeinde übergeben. Von 1982 bis 1985 folgte eine aufwendige Renovierung. 1985 wurde sie als katholische Kirche geweiht. Architektur Bei der Fronleichnamskirche handelt es sich um ein klassizistisches Bauwerk. Der später angebaute Kirchturm wurde im neuromanischen Stil errichtet. Dadurch passt er sich gut an die Rundbogenfenster des alten Teils an. Sie ist in Massivbauweise errichtet und ist bis zur Höhe des Kirchenschiffs verputzt. Der einzelne Kirchturm hingegen hat im oberen Teil eine Ziegelfassade. Über dem Eingang am Kirchturm befindet sich die aus Metall hergestellte lateinische Inschrift „Venite Adoremus“ („Kommt, lasst uns anbeten“). Die Ausstattung und Innengestaltung ist hingegen sehr schlicht gehalten und ist größtenteils modernen Ursprungs. Die Kirchenfenster sind farbig mit Szenen gestaltet. Literatur Strzelce Opolskie – Miasto i kościół na przełomie wieków, Strzelce Opolskie 2008 Weblinks Fronleichnamskirche auf luter2017.pl Einzelnachweise
Kościół Bożego Ciała w Strzelcach Opolskich

Kościół Bożego Ciała – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii św. Wawrzyńca w Strzelcach Opolskich. Historia Jest to dawna świątynia protestancka wzniesiona w latach 1825-1826 według projektu Ernesta Samuela Friebla. Wieża została dobudowana około 1888 roku. Do końca lat 70. XX wieku kościół użytkowali luteranie. W 1982 roku świątynia została przekazana na rzecz parafii rzymskokatolickiej św. Wawrzyńca. W latach 1982–1985 wnętrze kościoła zostało generalnie wyremontowane w celu przystosowania budowli do liturgii rzymskokatolickiej. Świątynia została uroczyście poświęcona jako Kościół rzymskokatolicki w 1985 roku. Nad głównym wejściem znajduje się napis w języku łacińskim: Venite - Adoremus. Przypisy
Andreaskirche (Ujest)

Die Andreaskirche ist die römisch-katholische Pfarrkirche der oberschlesischen Stadt Ujest. Sie liegt auf einem Hügel am nördlichen Rand der Altstadt von Ujest, auf dem sich auch das Schloss befindet. Sie ist dem heiligen Apostel Andreas geweiht, stammt aus dem frühen 17. Jahrhundert, ist massiv und im barocken Stil gehalten und hat neoromanische Doppeltürme. Der Andreasgemeinde gehört auch die Brünnelkirche östlich von Ujest als Filialkirche an. Geschichte Eine Pfarrkirche in Ujest wurde 1295 erstmals urkundlich erwähnt. Die heutige Kirche wurde 1613 errichtet. Im 18. Jahrhundert wurde sie komplett umgestaltet. 1864 wurden die beiden Kirchtürme im neoromanischen Stil erhöht. 1933 wurde die Kirche um einen neuen Altarraum erweitert, sowie eine Sakristei und ein Pfarrsaal errichtet. Ausstattung Der Hauptaltar wurde 1823 durch den aus Österreichisch-Schlesien stammenden Künstler Bernhard Kutzer (1794–1864) geschaffen. Kutzer schuf zudem auch das Taufbecken und die Kanzel. Die Elemente über dem Taufbecken zeigen eine Szene der Taufe Jesu im Jordan. Die Arbeiten Kutzers sind im klassizistischen Stil gehalten. Die Seitenaltäre wurden im 18. Jahrhundert geschaffen. Ein Altar zeigt einen Gnadenstuhl. Der andere zeigt die heilige Maria mit dem Jesuskind und die heilige Barbara und die heilige Dorothea. An der Kirche befinden sich drei steinerne Grabsteine aus dem 17. Jahrhundert mit deutschen Inschriften. Sie zeigen die Verstorbenen in Lebensgröße, zwei Frauen und ein Kind. Zwei weitere Grabsteine aus dem 17. Jahrhundert mit eingelassenen elliptischen Bronzeschildern. Auf der Außenanlage befinden sich eine Säule mit der Figur des heiligen Nepomuk sowie eine Säule mit dem heiligen Josef mit Jesuskind von Johann Melchior Österreich aus dem Jahr 1744 im Rokokostil. Zudem befindet sich auf dem Kirchhof ein Grabstein in Vasenform mit der Inschrift Gustav von Ohlen. Literatur Hans Lutsch: Die Kunstdenkmäler der Landkreise des Reg.-Bezirks: Bd.4. Reg. Bezirk Oppeln, Breslau 1894 Weblinks Einzelnachweise
Kościół św. Andrzeja Apostoła w Ujeździe

Kościół świętego Andrzeja Apostoła – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Ujazd diecezji opolskiej. Historia W 1233 biskup wrocławski Wawrzyniec, wraz z nadaniem praw miejskich Ujazdowi, wyznaczył miejsce pod kościół (w 1285 odnotowano proboszcza Stanisława). Obecna świątynia została wybudowana w 1613 na polecenie ówczesnego właściciela Ujazdu Mikołaja Kochcickiego, który został pochowany w jej podziemiach. W 1864 obie wieże świątyni, do tej pory nakryte drewnianymi dachami hełmowymi, zostały podniesione i uformowane w stylu neogotyckim. W 1933, podczas urzędowania proboszcza księdza Maksymiliana Gerlicha, kościół został przedłużony o obecne prezbiterium, oraz rozbudowany o zakrystię i salę parafialną. Wyposażenie Ołtarze Obecny ołtarz został wykonany w 1823 przez znanego czeskiego rzeźbiarza Bernarda Kutzera, który również jest twórcą nadbudowy chrzcielnicy i ambony. Boczne ołtarze zostały wykonane w XVIII wieku. Po prawej znajduje się tzw. Tron Łaski – przedstawiona jest w nim Trójca Święta z Chrystusem Frasobliwym w centralnej części. Drugi mieści renesansowy obraz namalowany na desce w II połowie XVI wieku, przedstawiający Matkę Boską z Dzieciątkiem znajdującą się między św. Barbarą i św. Dorotą. Dzwony Na wieży wiszą cztery dzwony, z których używane są dwa, sprowadzone z Niemiec. Do kościoła w Ujeździe trafiły z nieczynnego kościoła protestanckiego w Wuppertalu. Ważą łącznie 2654 kilogramy i odlano je w 1955 i 1963 roku, w Ludwisarni Rincker. Dzwony pobłogosławił podczas uroczystości bierzmowania biskup opolski Jan Bagiński. Znajdują się na nich cytaty w języku niemieckim, w tym wersy psalmów. Z poprzedniego zestawu czterech dzwonów, który został zabrany na cele wojenne zachował się jeden, nieużywany obecnie dzwon Józef. Organy Na emporze nad wejściem głównym znajdują się 18-głosowe organy z 1850 roku. Instrument wykorzystuje w pełni mechaniczną trakturę, budowniczym jest Johann Mathias Vinzenz Haas z Baborowa (niem. Bauerwitz). Galeria Przypisy
Brünnelkirche (Ujest)

Die Brünnelkirche oder auch Kirche Mariä Brunnen bei Ujest in Polen ist eine römisch-katholische Feld- und Wallfahrtskirche aus dem 19. Jahrhundert im Tal der Klodnitz. Sie wurde über einem Brunnen errichtet, der als Heilquelle galt, ist der heiligen Jungfrau Maria bzw. Mariä Heimsuchung geweiht, massiv und im neogotischen Stil gehalten. Sie befindet sich östlich der Stadt an der Landstraße von Ujest nach Pyskowice (Peiskretscham). Sie gehört als Filialkirche zur nahen Pfarrkirche St. Andreas in Ujest und wird nur noch zur privaten Andacht genutzt. Geschichte Eine erste Kapelle an der Stelle der heutigen Kirche wurde 1749 auf Initiative des Vikars Gregor Janas errichtet. Hier befand sich eine Quelle mit eiskaltem Wasser mit heilender Wirkung. Die Feldkapelle bestand aus Holz, überdeckte die Quelle und hatte einen kleinen Turm ohne Glocken und fasste bis zu 200 Personen. Der Bau wurde mit Beiträgen und der Unterstützung der ansässigen Bürger und anderen Wohltätern realisiert. Um die Kapelle wurden Pappeln gepflanzt. Nach rund 100 Jahren wurde die Holzkapelle baufällig und ein Neubau war notwendig geworden. Am 30. Januar 1852 kamen in der Ujester Pfarrei drei Bürger zusammen, der Ratsmann und Pfefferküchler Franz Mrozik, der Tischlermeister Josef Dachnowski und der Webermeister Josef Gojny. Diese bekundeten den Wunsch, einen Neubau der Kapelle Mariä Brunnen zu ermöglichen und unentgeltlich zu unterstützen. Mrozik erklärte sich bereit, die nötigen Steine für den Bau aus seinem Steinbruch bei Jeschona zu liefern. Gojny ließ Ziegel anfertigen. Dachnowski verpflichtete sich zur Anfertigung von drei Altären. Am 9. Dezember 1854 erklärte sich der Seilermeister Johannes Roskosch bereit, Teile seines angrenzenden Grundstücks abzutreten. Zwar wurde der Architekt Alexis Langer um die Anfertigung einer Zeichnung für den Neubau gebeten, doch die Kosten für eine Realisierung des Baus hätten die Mittel des Bauherren erheblich überstiegen. So wurde Karl Heinze aus Ujest mit der Ausarbeitung eines neuen Plans beauftragt. Kommissarius Kania aus Ponischowitz legte 1858 im Beisein vieler Gläubigen den Grundstein. Am 16. Mai 1861 wurde die Kirche vollendet, Bauherr Pfarrer Möser ließ den Turmknopf mit der von ihm verfassten Urkunde anbringen. Aus dem Holz der alten Kapelle ließ Pfarrer Möser ein Blockhaus für einen Einsiedler bauen, der die Kirche bewachen und Ministrantendienste leisten sollte. Für diesen Posten meldete sich der Tertiar Johannes Loch aus Chronstau. Das Altarbild der seitlich angebauten Gnadenkapelle zeigt eine Nachbildung der Muttergottes von Tschenstochau. Das Hauptfest in der Kirche fand immer am Sonntag nach Mariä Heimsuchung (2. Juli) statt. Literatur Alfons Nowack: Schlesische Wallfahrtsorte älterer und neuerer Zeit im Erzbistum Breslau, Breslau 1937. Weblinks Alte Postkarte der Brünnelkirche
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Ujeździe

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii św. Andrzeja Apostoła w Ujeździe. Historia Jest to kościół pątniczy zwany Studzionką, wzniesiony w latach 1858–1861 na miejscu drewnianej kaplicy z 1759 roku. W świątyni jest umieszczony obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, do którego zdążają liczne pielgrzymki. Przy budowie nowego kościoła pomoc zadeklarowali radca miejski i piernikarz Franz Mrozik, mistrz stolarski Józef Dachnowski oraz mistrz tkacki Józef Gojny. Proboszczem parafii był wtedy ksiądz Antoni Möser. Świątynia została zaprojektowana przez miejscowego mistrza budowlanego Karola Heinzego. Budowa została sfinansowana z ofiar parafian i wiernych z okolicy. Kamień węgielny pod budowę kościoła został położony w 1858 roku. Koszt budowy kościoła został oszacowany na 18 tysięcy talarów. Budowa zakończyła się w 1861 roku. Przypisy
Kaplica Świętej Trójcy w Namysłowie

Kaplica cmentarna Świętej Trójcy w Namysłowie – rzymskokatolicka kaplica znajdująca się Namysłowie, należąca do parafii św. Franciszka z Asyżu i św. Piotra z Alkantary w Namysłowie w dekanacie Namysłów zachód, archidiecezji wrocławskiej. Historia Barokowa kaplica cmentarna powstała w latach 1708–1709. 27 stycznia 1965 roku, pod numerem 965/65, została wpisana do rejestru zabytków województwa opolskiego. Przypisy Linki zewnętrzne Kaplica w Namysłowie - zdjęcia Kaplica cmentarna Świętej Trójcy
Kościół św. Rodziny w Zawadzkiem

Kościół świętej Rodziny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Zawadzkie diecezji opolskiej. Historia Budowa świątyni została rozpoczęta w dniu 4 września 1895 roku. Proboszczem parafii w Kielczy, do której ówcześnie należało Zawadzkie był ksiądz Józef Wajda. Budowa była prowadzona przez mistrza o nazwisku Januschke z Lublińca oraz majstra Niemtschke z Kielczy. Prace budowlane posuwały się dość szybko. Ogólnie budowa świątyni została ukończona jesienią 1898 roku. Kościół został poświęcony w dniu 20 kwietnia 1899 roku przez księdza dziekana Stanisława Lebka. W dniu 15 października 1900 roku świątynia została ustanowiona przez księdza kardynała Georga Koppa kościołem filialnym parafii w Kielczy. W dniu 16 kwietnia 1909 roku kardynał Georg Kopp podniósł kościół filialny do rangi kuracji, a w 1918 roku kuracja stała się samodzielną parafią. Kościół został konsekrowany przez ordynariusza opolskiego Alfonsa Nossola w dniu 26 października 1997 roku. Przypisy
Kościół Wszystkich Świętych w Głuszynie

Kościół Wszystkich Świętych – rzymskokatolicki kościół parafialny w Głuszynie. Świątynia należy do parafii Wszystkich Świętych w Głuszynie w dekanacie Namysłów wschód, archidiecezji wrocławskiej. Dnia 10 września 2014 roku, pod numerem A-219/2014, kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Pierwsza wzmianka o kościele w Głuszynie pochodzi z 1400 roku. Obecna świątynia została wybudowana w latach 1842-1844 w miejsce poprzedniego, drewnianego kościoła. Wnętrze świątyni ubogaca m.in.: barokowy ołtarz z XVIII wieku, chrzcielnica oraz rzeźba św. Anny Samotrzeciej. Organy Obecne organy zbudowane zostały w 1844 roku. W księgach parafialnych jest zapisane, że pochodzenie instrumentu jest nieznane, jednak jego budowniczym jest Jakub Spiegel, co zapisane jest w książce "Der Orgelbau in Schlesien" autorstwa Ludwiga Burgemeistra. Dyspozycja instrumentu: Literatura Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. VII, Województwo opolskie (red. T. Chrzanowski, M. Kornecki), zeszyt 7 (powiat namysłowski), Warszawa 1965. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół Wszystkich Świętych - zdjęcia
Martin-und-Katharina-Luther-Kirche

Die Martin-und-Katharina-Luther-Kirche im oberschlesischen Zawadzkie (Zawadzki) ist eine evangelische Filialkirche. Die denkmalgeschützte Kirche im neoromanischen Stil stammt aus dem späten 19. Jahrhundert und ist nach dem Theologen und Reformator Martin Luther und seiner Ehefrau Katharina Luther benannt. Die Martin-und-Katharina-Luther-Kirche gehört der Evangelisch-Augsburgischen Gemeinde in Groß Lassowitz. Sie befindet sich an der Ulica Opolska 18a. Geschichte Die Kirche wurde 1894 neben dem damaligen Eingang zum Zawadzkiwerk erbaut und am 20. September 1894 eingeweiht. Daran erinnert auch ein Gedenkstein vor der Kirche. Damals hatte Zawadzki etwa 200 evangelische Einwohner. Neben der Kirche wurde auch ein Pfarrhaus errichtet und um die Kirche ein evangelischer Friedhof angelegt. 1929 wurde in der Vorhalle der Kirche eine Gedenktafel für die Gefallenen und Vermissten des Ersten Weltkriegs mit 19 Namen angebracht. Damals hatte die Gemeinde etwa 450 Mitglieder. Sie gehörte zum Kirchenkreis Oppeln in der Kirchenprovinz Schlesien der Evangelischen Kirche der altpreußischen Union. Nach 1945 wurde die Kirche durch den polnischen Staat konfisziert und zunächst einer römisch-katholischen Gemeinde übergeben, die dort von 1948 bis 1955 Messen für Schulkinder abhielt. Erst nach mehreren Jahren erhielten die Lutheraner das Kirchengebäude zurück. Am 20. Oktober 2019, zum 125. Jubiläum der Kirche, wurde sie nach Martin und Katharina Luther benannt, zuvor wurde sie schlicht als Evangelische Kirche bezeichnet. Architektur Bei der Martin-und-Katharina-Luther-Kirche handelt es sich um ein neoromanisches Bauwerk mit einer grauen Feldsteinfassade und wenigen Dekorationselementen aus Stein. Sie besitzt einen einzelnen Kirchturm, der sich seitlich am Kirchenschiff befindet. Weblinks Einzelnachweise