NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cerkiew św. Michała Archanioła w Orli

Cerkiew pod wezwaniem św. Michała Archanioła – prawosławna cerkiew parafialna w Orli. Należy do dekanatu Bielsk Podlaski diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia znajduje się przy ulicy Kleszczelowskiej. Historia W 1512 ówczesny właściciel Orli Bohusz Bohowitynowicz ufundował w miejscowości dwie świątynie prawosławne. Jedna z nich poświęcona była Janowi Teologowi, a druga – Symeonowi Słupnikowi. Parafialna cerkiew św. Symeona Słupnika spłonęła w czasie wielkiego pożaru w 1794. Po pożarze w tym samym miejscu zbudowano cerkiew św. Michała Archanioła, wyświęconą w 1796. Posiada konstrukcję zrębową, szalowaną. Część środkowa (nawowa) na planie ośmioboku, z dwiema niższymi panomarkami (zakrystiami) w części wschodniej, od zachodu pritwor (kruchta). Świątynia ma układ trójnawowy. W latach 1979–1981 cerkiew przeszła remont metodą anastylozy – została rozebrana i zrekonstruowana na nowych fundamentach. Cerkiew wpisano do rejestru zabytków 26 października 1966 pod nr A-410. Przypisy Bibliografia Kalendarz Prawosławny 2015, Wydanie Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, s. 174, ISSN 1425-2171 Orla na Podlasiu. Dzieje Cerkwi, miasta i okolic, ks. Grzegorz Sosna i Doroteusz Fionik, Ryboły – Białystok 1997. ISBN 83-909009-7-1
Cerkiew św. Michała Archanioła w Przemkowie

Cerkiew św. Michała Archanioła – prawosławna cerkiew parafialna w Przemkowie. Należy do dekanatu Zielona Góra diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Obiekt wpisano do rejestru zabytków 27 kwietnia 1971 pod nr A/2353/1980. Historia Zlokalizowana przy Placu Kościelnym. Cerkiew była pierwotnie ewangelickim kościołem, powstałym w latach 1744–1746 i gruntownie przebudowanym w latach 1775–1776. Późnobarokowa, w konstrukcji szkieletowej, na planie prostokąta, nakryta dachem dwuspadowym, w wewnątrz z emporami. Jego strzelista wieża pochodzi z lat 1871–1872. W 1949 świątynię przekazano miejscowej parafii prawosławnej. We wnętrzu cerkwi znajduje się ikonostas z obrazami autorstwa mnicha Apoloniusza z klasztoru w Jabłecznej (obrazy namalowano w latach 60. XX w.). Pozostały malarski wystrój wnętrza jest dziełem profesora Adama Stalony-Dobrzańskiego z ASP w Krakowie. W kościele zachowały się również elementy starszego wyposażenia, np. barokowa ambona. W latach 1963–1965 świątynia została gruntownie wyremontowana; z tego okresu pochodzi też obecny ikonostas. Wielokrotnie dochodziło do włamań do świątyni; w 1981 nieznani sprawcy ukradli z niej 21 zabytkowych ikon. Przypisy
Cerkiew św. Michała Archanioła w Przysłupie

Cerkiew św. Michała Archanioła w Przysłupie – greckokatolicka cerkiew w Przysłupie. Historia Drewniana cerkiew w Przysłupie została ukończona 3 lipca 1756. Pracowali przy niej miejscowi mistrzowie Jan i Danyił. Pierwotnie znajdowała się nad potokiem spływającym po południowym stoku Magury Małastowskiej. Ponieważ jednak co roku potok ten wzbierał i zalewał budynek, mieszkańcy Przysłupa przenieśli cerkiew na zbocze góry, w miejsce, gdzie pozostawała poza zasięgiem wody. W 1880 obiekt został gruntownie przebudowany. Poszerzono wówczas przedsionek cerkwi, czyniąc go równym szerokości nawy. Zmieniono również konstrukcję wieży i dachu. Do wnętrza świątyni wstawiono nowy ikonostas, przeniesiony z Kunkowej lub w Leszczynach; znajdującą się w nim ikonę patrona świątyni, św. Łukasza przerobiono na wizerunek archanioła Michała. W 1929 wykonano natomiast nową polichromię wnętrza. Po Akcji „Wisła” budynek został zaadaptowany na kościół rzymskokatolicki, od 1956 był sporadycznie udostępniany katolikom obrządku bizantyjsko-ukraińskiego. Z powodu rozmieszczenia budynku na stromym stoku cerkiew w latach 80. XX wieku była już w bardzo złym stanie technicznym. Została jednak wyremontowana i od tego czasu jest użytkowana wyłącznie przez parafię greckokatolicką. Architektura Cerkiew jest drewniana, jednonawowa, z nawą i przedsionkiem równej szerokości i wysokości przy znacznie niższym prezbiterium. Całość pokrywa dach kalenicowy kryty blachą. Ponad przedsionkiem wznosi się prostokątna wieża zwieńczona hełmem. Podobne konstrukcje rozmieszczono ponad prezbiterium i w centrum nawy. Okna świątyni są prostokątne. We wnętrzu zachował się osiemnastowieczny trzyrzędowy ikonostas oraz polichromia powstała po 1929, w tym przedstawienie Trójcy Świętej i wizerunek patrona cerkwi na jej stropie. W bocznym ołtarzu znajduje się ikona św. Mikołaja. Bibliografia G. i Z. Malinowscy, E. i P. Marciniszyn, Ikony i cerkwie. Tajemnice łemkowskich świątyń, Carta Blanca, Warszawa 2009, ISBN 978-83-61444-15-2
Cerkiew św. Michała Archanioła w Ryszkowej Woli

Cerkiew św. Michała Archanioła w Ryszkowej Woli – dawna parafialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Ryszkowej Woli. Po 1947 cerkiew opuszczona, później przejęta przez Kościół rzymskokatolicki. Pełni funkcję kościoła parafialnego Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Ryszkowej Woli. Świątynię wraz z dzwonnicą wpisano w 1992 do rejestru zabytków. Historia obiektu Cerkiew zbudowano w latach 1893–97 w miejscu starszej, drewnianej, kosztem księcia Witolda Czartoryskiego. Konsekrowana w 1897. Parafia należała do dekanatu jarosławskiego. Remontowana w 1976. Architektura i wyposażenie Cerkiew murowana, na planie krzyża z centralną kopułą zwieńczoną wieżyczką na sygnaturkę. Prezbiterium zamknięte ścianą prostą. Przy jego bokach dwie zakrystie. W narożach babińca, prezbiterium i naw bocznych przypory w formie wież ośmiobocznych, zwieńczone hełmami. Od frontu portal, a wokół zdobienia fryzem arkadowym. Wnętrze zdobi polichromia ornamentalno-figuralna wykonana przez G. Kalimona, odnowiona w 1993. W świątyni zachowały się trzy ołtarze. Obrazy do ołtarzy bocznych namalował w 1970 Artur Mendychowski z Przemyśla. Wokół cerkwi Obok świątyni znajduje się parawanowa dzwonnica murowana, trójarakadowa, zbudowana w 1896. Przypisy
Свети Архангел Михаил (Смолник)

Архангел Михаил (на полски: Cerkiew św. Michała Archanioła) е дървена католическа (преди това гръкокатолическа) църква в село Смолник в Бескидски окръг на Подкарпатското войводство в Полша. През 2013 г. църквата е включена в списъка на световното културно и природно наследство на ЮНЕСКО, заедно с други дървени църкви на Украйна и Полша в района на Карпатите. Описание Първото известно споменаване за съществуването на църква в Смолник датира от 1589 г. Смята се, че дървеният храм може да е бил построен когато се е образувало селото, тоест през 1530-те години. Първата дървена църква изгаря, а през 1602 г. е построена нова, която също е унищожена от пожар през 1672 г. Скоро е построена друга дървена църква, но на ново място. Четвъртият храм в бойковски стил, който е оцелял и понастоящем, е осветен на 1 август 1791 година. Всички църковни прибори са пренесени в него от предишната църква. Тридилният храм се състои от неф, олтар и бабинец. Всички части на църквата са увенчани с куполи с кръстове на върха на четвъртит покрив. Първата голяма реконструкция на църквата е извършена през 1921 г. със значителна финансова подкрепа от местното население. Покривът е пренареден, а иконостасът – възстановен. До 1951 г. храмът принадлежи на гръкокатолиците. В хода на съветско-полската размяна на погранични участъци, селото е прехвърлено в Полша, а местното бойковско население е депортирано в Украинска ССР, църквата е изоставена и използвана като склад. Старият иконостас е унищожен, а единствените елементи от първоначалния облик на църквата са фрагменти от стенописи. Старинните църковни икони на Успение Богородично и Богородица Одигитрия се намират в Музея на украинското изкуство в Лвов, а иконата на апостолите с Дейсис се съхранява в музея в Ланцут. През 1969 г. храмът е включен в регистъра на националните паметници в Полша. През 1974 г. е предаден на римокатолическата общност, която го преоборудва според своите традиции. Интериорът на църквата е загубил историческите свидетелства за дотогавашните богослужебни традиции и култура на местното население. През 2004 – 2005 г. сградата е ремонтирана. Древното гробище в близост до църквата е запазило само няколко надгробни паметника. Източници Литература G. i Z. Malinowscy, E. i P. Marciniszyn, Ikony i cerkwie. Tajemnice łemkowskich świątyń, Carta Blanca, Warszawa 2009, ISBN 978-83-61444-15-2 Kryciński S., Cerkwie w Bieszczadach, Warszawa 1995, Słownik Historyczno-Krajoznawczy Bieszczady – Gmina Lutowiska, Ustrzyki G. – Warszawa 1995, Michniewscy M. i A., Duda M., Cerkwie drewniane Karpat (Polska i Słowacja), wyd. Rewasz, Pruszków 2003, Ukraińskie cerkwie drewniane, geneza i rozwój form, Lwów 1937.
St. Michael Archangel's Church, Smolnik

St. Michael Archangel's Church in Smolnik - a Gothic, wooden church located in the village of Smolnik from the eighteenth-century, which together with different tserkvas is designated as part of the UNESCO Wooden tserkvas of the Carpathian region in Poland and Ukraine. History The first reference to the existence of an Eastern Orthodox Church tserkva in Smolnik comes from a register in 1589 of the Sanok Land. It is presumed that the wooden tserkva was built at the start of the village, in 1530. The tserkva was most likely destroyed by fire or flooding. The second Eastern Orthodox Church tserkva in the village was raised in 1602, with the parish priest being Jan Hryniewiecki. The tserkva burnt down in October 1672, most likely due to Tatar invasions. After 1672, another tserkva was raised in a different location to increase its defence from invasions. Since 1697, the Uniate treaty was enforced into the Smolnik parish. The fourth tserkva to be built in the village was completed on August 1, 1791. The first major of the tserkva was carried out in 1921, largely financed by the parish. The roof wood shingle was replaced with tin and the iconostasis renovated. The tserkva's affiliation was to the Ukrainian Greek Catholic Church until 1951 (when as part of the 1951 Polish–Soviet territorial exchange, Smolnik was returned to Poland and the populace of the area moved to the Soviet Union. Parts of the tserkva's interior was moved to Łańcut. In 1974, the tserkva was transferred to the Roman Catholic parish. The tserkva had undergone a major renovation between 2004 and 2005. References External links Media related to Church of Saint Michael Archangel in Smolnik at Wikimedia Commons
Iglesia de San Miguel Arcángel (Smolnik)

La Iglesia de San Miguel Arcángel en Smolnik es una iglesia gótica, de madera, situada en el pueblo de Smolnik desde el siglo XVIII, que junto con diferentes tserkvas está designada como parte de las tserkvas de madera de la región de los Cárpatos en Polonia y Ucrania.​ Historia La primera referencia a la existencia de una tserkva en la Iglesia ortodoxa oriental en Smolnik proviene de un registro en 1589 de la Tierra de Sanok. Se presume que el tserkva de madera fue construido a la vez que el pueblo, en 1530. Lo más probable es que el tserkva fuera destruido por el fuego o las inundaciones. La segunda tserkva de la Iglesia ortodoxa oriental del pueblo se levantó en 1602, siendo el párroco Jan Hryniewiecki. El tserkva se quemó en octubre de 1672, muy probablemente debido a las invasiones tártaras. Después de 1672, otro tserkva fue levantado en un lugar diferente para aumentar su defensa de las invasiones. Desde 1697, el Tratado de Brest-Litovsk se aplicó en la parroquia de Smolnik. El cuarto tserkva que se construyó en el pueblo se completó el 1 de agosto de 1791. El primer tserkva se llevó a cabo en 1921, financiado en gran parte por la parroquia. La teja de madera del techo fue reemplazada por estaño y fue renovado el iconostasio.​ La afiliación del tserkva fue a la Iglesia greco-católica ucraniana hasta 1951, cuando como parte del intercambio territorial polaco-soviético de 1951, Smolnik fue devuelto a Polonia y la población del área se trasladó a la Unión Soviética. Parte del interior del tserkva se trasladó a Łańcut. En 1974, el tserkva fue transferido a la parroquia católica. El tserkva había sido objeto de una importante renovación entre 2004 y 2005.​ Véase también Iglesia católica en Polonia Referencias
Церковь Архангела Михаила (Смольник)

Церковь Архангела Михаила (пол. Cerkiew św. Michała Archanioła) — деревянный католический (ранее греко-католический) храм в селе Смольник в Бещадском повяте, Подкарпатского воеводства Польши. В 2013 году церковь внесена в список всемирного наследия ЮНЕСКО наряду с другими деревянными церквями Карпатского региона Украины и Польши. Описание Первое известное упоминание о существовании церкви в Смолнике относится к 1589 году. Считается, что деревянный храм мог быть построен с момента образования села, то есть в 1530-е годы. Первый деревянный храм сгорел, и в 1602 году был сооружён новый, который также был уничтожен пожаром в 1672 году. Вскоре была построена ещё одна деревянная церковь, но уже на новом месте. Четвёртый по счёту храм в бойковском стиле, который сохранился до наших дней, был освящён 1 августа 1791 года. Вся церковная утварь была перенесена в него из предыдущего храма. Храм тридильный, состоящий из нефа, алтаря и бабинца. Все части церкви увенчаны куполами с крестами на вершине шатровой крыши. Первая крупная реконструкция церкви была проведена в 1921 году при существенной финансовой поддержке со стороны местного населения. Была перекрыта крыша и восстановлен иконостас. До 1951 года храм принадлежал греко-католикам. В ходе советско-польского обмене участками территорий село было передано Польше, а местное население бойков депортировано в УССР, церковь оказалась заброшенной и использовалась как склад. Старинный иконостас был уничтожен, и единственным элементом первоначального облика церкви являются фрагменты настенных фресок. Старинные церковные иконы Успения Божией Матери и Божией Матери Одигитрии в настоящее время находятся в Музее украинского искусства во Львове, а икона апостолов с Деисусом хранится в музее в Ланьцуте. В 1969 году храм был внесён в реестр национальных памятников Польши. В 1974 году храм был передан римско-католической общине, которая переоборудовала его согласно своим традициям. Интерьер церкви потерял свой исторический облик, свидетельствующий о богослужебных традициях и культуре местного населения. В 2004—2005 годах был проведён ремонт здания. Старинное кладбище возле церкви сохранило до наших дней лишь несколько надгробных плит. Примечания Литература G. i Z. Malinowscy, E. i P. Marciniszyn, Ikony i cerkwie. Tajemnice łemkowskich świątyń, Carta Blanca, Warszawa 2009, ISBN 978-83-61444-15-2 Kryciński S., «Cerkwie w Bieszczadach», Warszawa 1995, Słownik Historyczno-Krajoznawczy Bieszczady — Gmina Lutowiska, Ustrzyki G. — Warszawa 1995, Michniewscy M. i A., Duda M., «Cerkwie drewniane Karpat (Polska i Słowacja)», wyd. Rewasz, Pruszków 2003, «Ukraińskie cerkwie drewniane, geneza i rozwój form», Lwów 1937.
Cerkev svatého Michaela archanděla (Sokołowsko)

Cerkev svatého Michaela Archanděla je pravoslavná farní cerkev v polské obci Sokołowsko. Patří do vratislavského děkanátu vratislavsko-skečínské eparchie Polské autokefální pravoslavné církve. Byla postavena v letech 1900-1901 pro pacienty přijíždějící do místních lázní a vysvěcena 3. září 1901 kaplanem ruského velvyslanectví v Berlíně protopresbyterem Alexisem von Maltzowem. Chrám sloužil věřícím až do konce 30. let 20. století. Po druhé světové válce nějakou dobu sloužil jako márnice. Od roku 1980 do 16. srpna 1996 byl v soukromém vlastnictví, pak ho církev odkoupila a po generální opravě navrátila původnímu účelu. Od roku 1999 je v chrámu ikonopisecká dílna a malá galerie ikonopisce Michala Boguckého. Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Cerkiew św. Michała Archanioła w Sokołowsku na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Cerkev svatého Michaela archanděla (Sokołowsko) na Wikimedia Commons
Cerkiew św. Michała Archanioła w Sokołowsku

Cerkiew pod wezwaniem św. Michała Archanioła – zabytkowa prawosławna cerkiew parafialna w Sokołowsku w dekanacie Wrocław diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Historia Zbudowana w latach 1900–1901 z błogosławieństwa metropolity petersburskiego Palladiusza, staraniem Bractwa św. Włodzimierza, dla kuracjuszy przyjeżdżających do miejscowego uzdrowiska (Sokołowsko). Konsekracji cerkwi dokonał 3 września 1901 kapelan rosyjskiej ambasady w Berlinie – protoprezbiter Aleksy von Maltzow. Cerkiew służyła wiernym do końca lat 30. Po II wojnie światowej została porzucona i zapomniana ulegała dewastacji, przez pewien czas była użytkowana jako kostnica. Od 1980 do 16 sierpnia 1996 stanowiła własność prywatną – jako dom letniskowy (o istnieniu cerkwi w Sokołowsku władze zwierzchnie Kościoła Prawosławnego w Polsce dowiedziały się dopiero w 1989 ze wzmianki w lokalnej gazecie). Staraniem parafii prawosławnej św. Cyryla i św. Metodego we Wrocławiu na Piasku i uzyskaniu subwencji z Fundacji „Renovabis” w Freising cerkiew została odkupiona i po generalnym remoncie przywrócona do pierwotnego przeznaczenia. Dnia 5 kwietnia 1997 arcybiskup wrocławski i szczeciński Jeremiasz dokonał poświęcenia nowego krzyża wieńczącego cerkiew (pierwszy zdjęto w latach 80.). Od 1999 przy cerkwi istnieje pracownia pisania ikon i mała galeria ikonopisa Michała Boguckiego. Obecnie (od 1998 r.) cerkiew pełni funkcję świątyni parafialnej dla wiernych z Sokołowska i regionu pogranicza polsko-czeskiego. Jest też miejscem modlitwy dla uczestników obozów młodzieżowych i turystów z innych regionów Polski oraz z zagranicy odwiedzających Sokołowsko. Setną rocznicę poświęcenia cerkwi z udziałem J.E. Abpa Jeremiasza obchodzono 10 listopada 2001. W 2008 dach świątyni został zniszczony w czasie huraganu, gdy spadł na niego powalony świerk. Mimo to cerkiew nadal pozostawała czynna. W 2018 r. w cerkwi umieszczono relikwie św. Łukasza Biskupa Krymu, sprowadzone z Ukrainy. Obiekt został wpisany do rejestru zabytków 30 listopada 1984 pod nr 1048/WŁ. Zwiedzanie Cerkiew udostępniona jest zwiedzającym od rana do zmierzchu. Do świątyni najłatwiej trafić z centrum Sokołowska drogą przy kościele i szpitalu „Biały Orzeł” (dróżką w głąb parku). Po prawej stronie mija się Dom św. Elżbiety, 100 metrów dalej na niewielkim wzniesieniu stoi cerkiew. Jeżeli cerkiew jest zamknięta, należy podejść do Domu św. Elżbiety i poprosić o jej otwarcie. Galeria Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 9 Góry Kamienne, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 1996, ISBN 83-85773-20-7 Sudety Środkowe. Skala 1:40 000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2005. ISBN 83-60044-44-9. Linki zewnętrzne Cerkiew św. Michała Cerkiew w Sokołowsku
Церковь Михаила Архангела (Соколовско)

Церковь Михаила Архангела — храм Вроцлавско-Щецинской епархии Польской православной церкви, расположенная в деревне Соколовско, Валбжихского повята Нижнесилезского воеводства Польши. Объект был внесен в реестр памятников 30 ноября 1984 года под № 1048/WŁ. История Построена в 1900—1901 годах по благословению петербургского митрополита Палладия (Раева), стараниями братства Святого Владимира, для курортников, приезжающих в местный курорт Гёрберсдорф (ныне Соколовско). Освящение храма совершил 3 сентября 1901 года капеллан российского посольства в Берлине — протопресвитер Алексий Мальцов. Церковь служила верующим до конца 1930-х годов. После Второй мировой войны он был заброшен и забыт, подвергся опустошению, некоторое время использовался как морг. С 1980 по 16 августа 1996 года она являлась частной собственностью — как дом отдыха (о существовании церкви в Соколовском в Польской Православной Церкви узнали только в 1989 году из упоминания в местной газете). Стараниями православного прихода святого Кирилла и святого Мефодия во Вроцлаве на песке и получения субвенции от Фонда «Реновабис» во Фрайзинге церковь была выкуплена и после капитального ремонта возвращена к первоначальному назначению. 5 апреля 1997 года архиепископ Вроцлавский и Щецинский Иеремия (Анхимюк) совершил освящение нового креста, венчающего церковь (первый снят в 80-х гг.). С 1999 года при церкви существует мастерская по написанию икон и небольшая галерея иконописца Михаила Богуцкого. C 1998 года это приходской храм для верующих из Соколовско и польско-чешской пограничной области. Это также место молитвы для участников молодежных лагерей и туристов из других польских регионов и из-за рубежа, посещающих Соколовско. 10 ноября 2001 года была отмечена сотая годовщина освящения церкви с участием архиепископа Иеремии. В 2008 году крыша храма была разрушена во время урагана, когда на него упала поваленная ель. Тем не менее церковь продолжала оставаться действующей. В 2018 году в храме были помещены мощи архиепископа Луки (Войно-Ясенецкого), привезенные с Украины. Примечания Литература Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 9 Góry Kamienne, red. Marek Staffa. — Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1996. — ISBN 83-85773-20-7 Sudety Środkowe. Skala 1:40 000. — Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2005. — ISBN 83-60044-44-9.
Heliga ärkeängeln Mikaels ortodoxa kyrka, Sokołowsko

Heliga ärkeängeln Mikaels ortodoxa kyrka (polska: Cerkiew pod wezwaniem Świętego Archanioła Michała) är en polsk-ortodox kyrkobyggnad belägen i byn Sokołowsko i distriktet Powiat wałbrzyski, i Nedre Schlesiens vojvodskap i västra Polen. Kyrkan är helgad åt ärkeängeln Mikael och tillhör Wrocław och Szczecins stift. Historik När Heliga ärkeängeln Mikaels ortodoxa kyrka byggdes mellan åren 1900 och 1901, var det den enda östortodoxa kyrkan som fanns i byn. Kyrkan invigdes den den 3 september 1901. Efter andra världskriget användes kyrkan under en tid som bårhus. Från 1980 till 16 augusti 1996 var den privatägd och användes som fritidshus. Med tanke på ansträngningar från den lokala församlingen köptes kyrkan och restaurerades till sitt ursprungliga utseende, vilket ledde till att byggnaden fick återinvigas den 5 april 1997. Idag (2019) hålls gudstjänster i kyrkan regelbundet. Bilder Se även Religion i Polen Källor Cerkiew | Dom sw.Elzbiety Sokolowsko (sokolowsko-dom.com) Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Heliga ärkeängeln Mikaels ortodoxa kyrka, Sokołowsko.
Cerkiew św. Michała Archanioła w Szczecinku

Cerkiew Świętego Michała Archanioła w Szczecinku – greckokatolicka cerkiew parafialna. Mieści się przy ulicy Karlińskiej. Historia Budowa świątyni rozpoczęła się 6 czerwca 2010. Do 2011 została ukończona główna kopuła oraz dach budowli. W 2012 roku został wykonany sufit, założono ogrzewanie oraz wykonano posadzki. Obiekt posiada efektowne banie znajdujące się na dachu. Wewnątrz cerkiew ma być urządzona zgodnie z regułami wschodniej tradycji chrześcijańskiej. 6 stycznia 2014 r. podczas greckokatolickich świąt Bożego Narodzenia doszło do podpalenia świątyni z pobudek religijnych. Cerkiew uroczyście konsekrowano w sobotę 12 września 2015 roku. Aktu konsekracji świątyni dokonał biskup Włodzimierz Juszczak, ordynariusz eparchii wrocławsko-gdańskiej Przypisy