NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Brzezinie

Kościół Matki Bożej Różańcowej – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny w Brzezinie, w gminie Miękinia. Historia kościoła Kościół wzmiankowany w 1353 roku, obecny zbudowany w XV wieku, w 1707 dobudowana nawa, restaurowany na przełomie XIX i XX wieku, 1971–1975 oraz 1998–2000. W dniu 18 października 2010 kościół został po remoncie kapitalnym poświęcony przez kard. Henryka Gulbinowicza. Wyposażenie Wyposażenie kościoła jest głównie barokowe i renesansowe. gotycki tryptyk ze szkoły Wita Stwosza z rzeźbą Madonny z Dzieciątkiem w centrum i figurami świętych na skrzydłach (1480) renesansowa ambona renesansowa balustrada renesansowe empory renesansowe stalle siedem renesansowych płyt epitafijnych wmurowanych w ściany kościoła, z herbami szlacheckimi, w tym: Anny Khurnin (zm. 1540) Georga Haunold (zm. 1558) ojcowskie (L) von: Haunold matczyne (P) von: Czettritz Wolfa von Haunolt (zm. 1572) ojcowskie (L) von: Haunolt, Ungeraten Evy von Czettritz (zm. 1574) ojcowskie (L) von: Czettritz, Reibnitz matczyne (P) von: Dohna, Bischofswerdt Elisabeth Busowys (zm. 1589) ojcowskie (L) von: Hochberg, Kottwitz matczyne (P) von: Czettritz, Haunolt Evy Haunoldin (zm. 1592) ojcowskie (L) von: Haunolt, Czettritz matczyne (P) von: X, Hochberg Wolfa Christopha von Schlichtig (zm. 1619) ojcowskie (L) von: Schlichtig, Rothkirch, matczyne (P) von: Haunoldt Johannes (zm. 1589) ojcowskie (L) von: Haunolt, Czettritz matczyne (P) von: X, Hochberg Wolf Christoph von Schlichtig (+1619). Schlichtig, Rothkirch, Haunoldt barokowy ołtarz główny (koniec XVIII w.) barokowa rzeźba św. Jana Nepomucena barokowa rzeźba Zmartwychwstałego Chrystusa barokowe obrazy. Architektura Kościół gotycki, orientowany, murowany, jednonawowy z prezbiterium z XV wieku, nawą o konstrukcji szkieletowej i jedną wieżą od strony zachodniej z 1707 roku. Zobacz też Parafia św. Wawrzyńca w Wilkszynie Bibliografia Kościoły i kaplice archidiecezji wrocławskiej. ks. prof. Józef Pater (red.). Wrocław: Kuria Metropolitalna Wrocławska, 2002, s. 681. ISBN 83-85598-22-X. Krzysztof Garbaczewski (red.): Żółty szlak turystyczny dookoła Wrocławia im. dr. Bronisława Turonia: rowerowe trasy dojazdowe: przewodnik. Wrocław: Spółka Autorska Z.K. Garbaczewscy, 1995, s. 43-4. ISBN 83-913457-6-9. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w Łowoszowie

Kościół Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych – rzymskokatolicki kościół filialny, położony w Łowoszowie (gmina Olesno). Świątynia należy do Parafii Bożego Ciała w Oleśnie w dekanacie Olesno, diecezji opolskiej. Historia kościoła Kościół w Łowoszowie jest najmłodszą świątynią parafii Bożego Ciała w Oleśnie. Wybudowany został według planu architekta z Katowic – dr inż. Zbigniewa Webera. 20 maja 1984 roku poświęcono plac pod budowę. 6 lipca 1986 roku odprawiono, jeszcze na placu budowy, pierwszą mszę świętą. 20 kwietnia 1987 roku ksiądz biskup Jan Wieczorek dokonał poświęcenia kamienia węgielnego oraz wmurowania dokumentu erekcyjnego. 13 października 1987 roku ks. biskup opolski Alfons Nossol dokonał konsekracji nowo wybudowanej świątyni w Łowoszowie. W 1992 roku obok kościoła wybudowano kaplicę przedpogrzebową. Na wieży wiszą trzy dzwony, odlane w Ludwisarni Felczyńskich, w Taciszowie. Noszą imiona: Serce Jezusa, św. Józef i Królowa Pokoju. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół NMP Wspomożenia Wiernych [online], Miasteria.pl, 17 listopada 2010 [zarchiwizowane z adresu 2013-07-04] .
Kościół Najświętszej Maryi Panny Zwycięskiej w Mrozowie

Kościół Najświętszej Maryi Panny Zwycięskiej w Mrozowie – rzymskokatolicki kościół parafialny w Mrozowie, w gminie Miękinia. Historia Kościół wzmiankowany w 1353 roku, spłonął wraz z domem parafialnym w 1684 roku. Odbudowany w 1686 roku jako wotum za zwycięstwo pod Wiedniem i uchronienie Śląska przed Turkami. Restaurowany w XIX wieku, 1949, 1964, 1976-8 i 1992-4. Architektura Kościół barokowy, orientowany, murowany, jednonawowy z węższym prezbiterium z jedną wieżą od strony zachodniej. Wyposażenie Wyposażenie kościoła jest głównie barokowe. Główny ołtarz: obraz Matki Boskiej Zwycięskiej rzeźba św. Ignacego Loyoli rzeźba św. Franciszka Ksawerego Wnętrze kościoła: kaplica Matki Bożej Częstochowskiej ambona z przedstawieniem Chrystusa i czterech Ewangelistów (koniec XVII w.) rzeźba Piety (współczesna) Organy Organy zostały wykonane przez firmę Schlag & Söhne ze Świdnicy w 1883 roku, wyposażone są w dmuchawę elektryczną. Głos Cello 8’ w pedale nieczynny. Dyspozycja organów Traktura gry mechaniczna, traktura rejestrów mechaniczna. Zobacz też Parafia Najświętszej Maryi Panny Zwycięskiej w Mrozowie Przypisy Bibliografia Kościoły i kaplice archidiecezji wrocławskiej. ks. prof. Józef Pater (red.). Wrocław: Kuria Metropolitalna Wrocławska, 2002, s. 679-80. ISBN 83-85598-22-X. Krzysztof Garbaczewski (red.): Żółty szlak turystyczny dookoła Wrocławia im. dr. Bronisława Turonia: rowerowe trasy dojazdowe: przewodnik. Wrocław: Spółka Autorska Z.K. Garbaczewscy, 1995, s. 35. ISBN 83-913457-6-9.
Kościół Najświętszej Maryi Panny i św. Floriana w Czarncy

Kościół Najświętszej Maryi Panny i św. Floriana w Czarncy – zabytkowy kościół we wsi Czarnca. Wczesnobarokowa świątynia pw. Najświętszej Maryi Panny i Świętego Floriana wybudowany w latach 1640-1659 z fundacji Stefana Czarnieckiego. Jednonawowy kościół zachowała swój oryginalny wygląd z czasów budowy. W świątyni znajduje się krypta grobowa rodu Czarnieckich z grobem hetmana. W fasadzie portal wejściowy zwieńczony przerwanym (fr. entrecoupé) frontonem, nad którym znajduje się owalna tablica fundacyjna ozdobiona kartuszem z herbem fundatora Stefana, złożonym z czterech pól zawierających herby: Łodzia – Czarnieckich, Wąż – matki Krystyny Rzeszowskiej, Pilawa – babki Katarzyny Moskorzewskiej, Radwan. Powyżej epitafium fundatora również z tymi herbami. Bibliografia Hadamik Czesław, Zabytki Powiatu Włoszczowskiego strona; Starostwo Powiatowe we Włoszczowie, Włoszczowa 2010. s. 31 - 39, ISBN 978-83-917645-8-9. (pol.) Przypisy
Kościół Najświętszej Rodziny w Szczecinie

Kościół Najświętszej Rodziny w Szczecinie – jeden z zabytkowych kościołów w Szczecinie. Mieści się w dzielnicy Płonia. Należy do dekanatu Szczecin-Dąbie archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Budowla została wzniesiona w dwóch etapach: wieża drewniana została wybudowana w XVIII stuleciu, szachulcowy korpus nawowy powstał w XIX wieku. Świątynia posiada konstrukcję słupowo – ramową. Jest to budowla salowa, w której prezbiterium nie jest oddzielone od nawy. Z boku przylega do korpusu nawowego kruchta. Ściany wieży pochylają się ku górze, przed wieżą jest umieszczony przedsionek. hełm wieży został wykonany z blachy. Na jego szczycie znajduje się iglica. Dach posiada jedną kalenicę. W środku znajduje się strop płaski z fasetą. Wyposażenie świątyni nie posiada wartości zabytkowej. Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Rędzinach

Kościół pw. Narodzenie Najświętszej Maryi Panny w Rędzinach – zabytkowy rzymskokatolicki kościół filialny parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pisarzowicach mieszczący się w Rędzinach w diecezji legnickiej. Historia Według dokumentu fundacyjnego kościół w Rędzinach (Rudigersdorf, Ruhrsdorf, Rohrsdorf) został ufundowany przez Wolfa Schaffgotscha, pana na Chojniku, Kowarach, Radomierzu, Rędzinach i Czarnowie. Budowę rozpoczęto na wiosnę 1592, ukończono na jesieni tegoż roku. Wzniesiono ją prawdopodobnie po części na miejscu kościoła romańskiego z 2 poł. XIII wieku. Gruntowne remonty w poł. XIX wieku i latach 70. XX w. zatarły pierwotny charakter budowli. Kościół jest orientowany, jednonawowy, z wyraźnie wydzielonymi bryłami: nawy, prezbiterium, wschodniej apsydy – obecnie zakrystii, wieży, kruchty od strony południowej. Zachował się w kruchcie portal z okresu budowy, nosi on na łuku archiwolty datę 1592, który jednakże mógł w trakcie remontów ulec dyslokacji. Na uwagę zwracają drewniane wykończenia stropów – sklepień nawy i prezbiterium (beczkowe), pokryte deseczkami z polichromią malowaną temperami. Nawę obiegają z trzech stron dwukondygnacyjne, drewniane empory bogato rzeźbione i polichromowane. Zachował się prospekt organowy Schlaga ze Świdnicy z 1851 roku na chórze muzycznym. Nakryty dachami dwuspadowymi. W dzwonnicy z trzech dzwonów do dziś istnieje tylko najmniejszy z nich, fundowany w 1597 przez Annę Barbarę von Seidlitz. Kościół rędziński na przestrzeni wieków służył na przemian protestantom lub katolikom, bądź też – jak miało to miejsce po roku 1818 do 1849 – używany był przez obydwie konfesje. Zobacz też Rędziny Krzyż Jubileuszowy na Przełęczy Rędzińskiej Przypisy Bibliografia Jubileuszowy schematyzm diecezji legnickiej 1992 - 2017, Legnica 2017. Józef Pater, Katalog ruchomych zabytków sztuki sakralnej w Archidiecezji Wrocławskiej, Wrocław 1982. Linki zewnętrzne Kościół Narodzenia NMP na portalu polska-org.pl
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kończycach Małych

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kończycach Małych – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Kończyce Małe, w powiecie cieszyńskim, w województwie śląskim. Od 16 listopada 1999 sanktuarium Matki Bożej Kończyckiej. Należy do dekanatu Strumieńskiego diecezji bielsko-żywieckiej. Historia i opis Ten jednonawowy kościół wzniesiony został w 1713 r. na miejscu poprzedniego drewnianego kościoła. Obok niego stanęła drewniana wieża, którą dopiero w 1818 r. zastąpiono murowaną. Wewnątrz kościoła, przed prezbiterium, znajduje się renesansowe epitafium rycerza Zygmunta Wyszkoty z 1568 r. Szczególną czcią w kościele cieszy się pochodzący z XVI wieku cudowny wizerunek "Matki Boskiej Kończyckiej", zwanej Madonną z kwiatem mlecza. Do XIX wieku był on celem pielgrzymek z całego Śląska Cieszyńskiego, a także z Prus. W 1945 roku w czasie działań wojennych, kościół został poważnie uszkodzony i splądrowany, obraz został jednak nietknięty. W 1962 i 2007 roku poddano go oczyszczeniu i odnowieniu. W kościele znajduje się płyta nagrobna Zygmunta Wyskoty juniora (zm. 1568), herbu Wyssogota, żonatego od 1549 z Krystyną Czernicką, współwłaściciela wsi Krowiarki (1551), właściciela miejscowości Gotartowice, Kłokocin, Nowej Wsi i miasta Żory (1557), które otrzymał w zastaw na osiem lat; miał dom w Raciborzu; syna Zygmunta Wiskoty seniora z Wodników (Wodnikuow, zm. 1525), żonatego z Anną Geraltowską; od 1502 kanclerza książąt Jana VI (1484–1506) i Mikołaj VI raciborskich (1483–1506) (Przemyślidów). W 1506 kupił Pawłów od księcia Walentyna raciborskiego (1485–1521). W 1508 dostał od księcia w zastaw państwo Rybnik, a w latach 1509, 1519 występował wśród przedstawicieli szlachty raciborskiej. W 1510 był świadkiem nadania przywileju dla miasta Żory. Zobacz też Parafia pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kończycach Małych Obraz Matki Bożej Kończyckiej Przypisy Bibliografia Michał Kowalski: Śląsk Cieszyński - Po obu stronach Olzy. Wyd. II. Kraków: Amistad Sp. z o.o. - Program PolskaTurystyczna.pl, 2009, s. 138. ISBN 978-83-7560-069-8.
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kościeliskach

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny położony we wsi Kościeliska (gmina Radłów). Kościół należy do parafii Narodzenia NMP w Kościeliskach w dekanacie Gorzów Śląski (diecezja opolska). Historia kościoła Pierwsza wzmianka o kościele w Kościeliskach pochodzi z XVI wieku. Była to drewniana świątynia, która w 1878 roku została odnowiona. Kościółek ten istniał do początków XX wieku, kiedy to został zamknięty a następnie przeniesiony do miejscowości Gwoździany. W 1947 roku wybudowano nową, murowaną świątynię. Umieszczono w nim wyposażenie ze „starego” kościoła, w tym obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, pochodzący z XVI wieku. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół parafialny w Kościeliskach Kościeliska – Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Krzęcinie

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Krzęcinie – zabytkowy, drewniany kościół znajdujący się w Krzęcinie, w gminie Skawina, w powiecie krakowskim. Obiekt został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego oraz znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa małopolskiego. Historia Kościół wybudowany w 1589 roku, gruntownie przebudowany w 2. poł. XVIII w. Wielokrotnie odnawiany w XX wieku. Architektura Budynek drewniany na podmurówce, jednonawowy, prezbiterium zamknięte trójbocznie. W 1887 roku przedłużono nawę kościoła i od strony zachodniej dobudowano dwie wieże. Górne arkadowe pięterka wież, zabezpieczone balustradami, podtrzymują na słupach konstrukcje wysmukłych iglicowych hełmów. Nawa i prezbiterium nakryta osobnym dachem dwuspadowym, pobite gontem. Ściany kościoła oszalowane pionowymi deskami. Przypisy Bibliografia Paweł Kutaś, Szlak Architektury Drewnianej w Małopolsce, Zakrzów, wydawnictwo PROMO, 2013 s. 26 ISBN 978-83-60941-50-8
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Niewirkowie

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – łaciński kościół w Niewirkowie, wzniesiony w 1881 jako prawosławna cerkiew. Historia Budynek został wzniesiony w 1881 jako cerkiew prawosławna, na miejscu działającej przed likwidacją unickiej diecezji chełmskiej cerkwi unickiej. Świątynia w Niewirkowie działała jako parafialna cerkiew prawosławna do 1915, gdy miejscowa ludność tego wyznania udała się na bieżeństwo. W niepodległej Polsce nie została zwrócona prawosławnym, chociaż ubiegali się oni o otwarcie obiektu. Stanowili oni we wsi widoczną mniejszość. 15 sierpnia 1919 cerkiew w Niewirkowie została poświęcona jako kościół rzymskokatolicki, filialny w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Dubie. Architektura Niewirkowska świątynia została wzniesiona w stylu bizantyjsko-rosyjskim. Jest to obiekt drewniany, jednonawowy i jednowieżowy. We wnętrzu znajdują się trzy ołtarze, główny z obrazem Serca Jezusa oraz boczne z wizerunkami Matki Bożej i św. Piotra Apostoła. Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sobocie

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – zabytkowy kościół parafialny, zlokalizowany w centrum Soboty (gmina Rokietnica). Historia Parafia we wsi została erygowana prawdopodobnie w XIII wieku (pierwszy proboszcz Soboty wymieniony jest w dokumencie z 1367). Pierwotny kościół był drewniany. Obecnie istniejący kościół jest murowany, jednonawowy, późnogotycki został wzniesiony przez miejscowego proboszcza i kanonika katedralnego, a jednocześnie właściciela Soboty – Jana Sobockiego w latach 1510–1517. Remont kościoła przeprowadzono w 1780, staraniem Ksawerego Moraczewskiego, kanonika kaliskiego, ponieważ obiekt podówczas groził zawaleniem. Kolejny właściciel, ks. Maksymilian Baraniecki, przeprowadził renowację w 1894. Z 1906 pochodzi ołtarz z marmurową mensą. W czasie II wojny światowej świątynia została ograbiona przez Niemców i zamieniona na magazyn. Ostatnie remonty przeprowadzono w latach 1975–1981 i 1982–1993. W ołtarzu znajduje się słynący łaskami obraz Matki Bożej z 1794. Do rejestru zabytków włączona jest dzwonnica z murem kamiennym otaczającym kościół. Kościół posiada obecnie rangę sanktuarium. Odpust następuje w pierwszą lub drugą sobotę września. Tablice i nagrobki Na kościele wmurowane są tablice nagrobne i pamiątkowe: Teofila Urbanowskiego (1802–1875) – dziedzica Soboty, Emilii z Laszkowskich Urbanowskiej (1809–1881) – dziedziczki Soboty, Stanisława i Jana Nowaków – poległych w I wojnie światowej w 1915 i 1918, Józefa Frydrychowicza (ur. 1882) – powstańca wielkopolskiego, ofiary hitlerowców, ku czci Jana III Sobieskiego i zwycięstwa pod Wiedniem (z 1883). Ponadto przy kościele stoi romantyczny nagrobek Ignacego Laszkowskiego (dziedzica Soboty i Bytkowa) w formie złamanej kolumny, o którą opiera się płacząca dziewczyna. Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Strzyżowie

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół w Strzyżowie, pierwotnie cerkiew unicka, a następnie prawosławna. Historia Unicka cerkiew w Strzyżowie została wzniesiona w 1724. Na jej miejscu w 1817, z inicjatywy ks. Eliasza Zborowickiego, zbudowano nową świątynię. W 1875, wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej, strzyżowska świątynia została przymusowo zamieniona na cerkiew prawosławną. W dwudziestoleciu międzywojennym cerkiew w Strzyżowie pozostała czynna. Należała do parafii wchodzącej w skład struktur dekanatu hrubieszowskiego diecezji warszawsko-chełmskiej, liczącej 2843 wiernych w latach 20. i 3820 w 1939. Po II wojnie światowej (w czasie której budowla doznała znacznych strat) i wysiedleniach ludności ukraińskiej wyznania prawosławnego obiekt przeszedł na własność katolików. W 1946 został rekoncyliowany na kościół, zaś rok później stał się świątynią parafialną. Po zmianie wyznania budowla została przebudowana: usunięto z niej wejścia boczne, poszerzono przedsionek, zacierając cechy pierwotnego stylu obiektu. Architektura Kościół w Strzyżowie jest budowlą drewnianą, o konstrukcji zrębowej, szalowaną, orientowaną, jednonawową. Jedyna nawa świątyni została przedłużona po przebudowie cerkwi na kościół. Pomieszczenie ołtarzowe w kościele jest zamknięte trójbocznie, od północy przylega do niego zakrystia. Nawa i prezbiterium kryte są pozornymi sklepieniami o łuku spłaszczonym, zakrystię kryje strop. Nad całą budowlą znajdują się dachy dwuspadowe, nad nawą wzniesiona została pojedyncza wieżyczka z sygnaturką. Dzwonnica kościelna jest wolno stojącą konstrukcją wybudowaną w tym samym czasie, co cała budowla sakralna. Jest to obiekt drewniany, szalowany, o konstrukcji słupowo-ramowej, czworoboczny, zwieńczony dachem namiotowym. We wnętrzu kościoła znajdują się trzy dziewiętnastowieczne ołtarze: główny z wizerunkiem Matki Boskiej z Dzieciątkiem oraz dwa boczne. Boczne ołtarze św. Stanisława Kostki i Przemienienia Pańskiego mają pochodzenie unickie i znajdowały się pierwotnie w cerkwi w Horodle. Z tej samej świątyni pochodzi obraz Ostatniej Wieczerzy, także namalowany w XIX w. W tym samym stuleciu powstała ambona, również przeniesiona z Horodła. W strzyżowskim kościele znajdują się również rzeźby dwóch aniołków wykonanych w stylu barokowym. Pozostałe elementy wyposażenia (druga ambona, chrzcielnica, ławki, konfesjonały) powstały w 1939 w pracowni Czesława Łacińskiego w Hrubieszowie. Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Szymonkowie

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny, znajdujący się w miejscowości Szymonków (gmina Wołczyn), należący do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w dekanacie Namysłów wschód, archidiecezji wrocławskiej. Historia kościoła Kościół w Szymonkowie wzmiankowany był już w 1257 roku. Była to świątynia drewniana. Kolejna wzmianka pochodzi z 1814 roku. Obecny, murowany kościół zbudowany został w stylu neogotyckim, w miejsce poprzedniego z XIX wieku. Wnętrze kościoła zdobią dwie gotyckie rzeźby, pochodzące z początku XVI wieku: Matki Boskiej Bolesnej, św. Jana Ewangelisty. Ponadto rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego z XVIII wieku oraz cynowa misa chrzcielna z 1812 roku. Na dzwonnicy znajdującej się obok kościoła wiszą trzy dzwony, które poświęcono 5 grudnia 2010 roku. Ich fundatorami jest Pani Michel Rut oraz byli i obecni mieszkańcy wsi. Noszą imiona: św. Józef (mały), św. Stanisław Kostka (średni) oraz Matka Boska Częstochowska (duży). Wykonano je w Ludwisarni Felczyńskich w Taciszowie. Ważą ok. 220, 350 i 500 kg. Przypisy Linki zewnętrzne Szymonków - neogotycki kościół Narodzenia NMP (1875-1878) Kościół Narodzenia NMP w Szymonkowie
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Gaju

Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Gaju – kościół z 1626 r. znajdujący się w Gaju, w gminie Mogilany, w powiecie krakowskim. Kościół powstał na miejscu starszej, drewnianej świątyni z XIII w. W ołtarzu głównym znajduje się, uchodzący za cudowny, obraz Matki Bożej Gajowskiej z 2 połowy XV wieku. Obiekt, wraz z cmentarzem przykościelnym oraz ogrodem plebańskim, został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego. Obecnie proboszczem w parafii od 1 lipca 2018 roku jest ks. dr Emil Furtak w duszpasterstwie pomaga ks. mgr Dominik Oliwa. Przypisy
Kościół Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Jastrzygowicach

Kościół Narodzenia św. Jana Chrzciciela – rzymskokatolicki kościół filialny, położony we wsi Jastrzygowice (gmina Gorzów Śląski). Świątynia należy do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kościeliskach w dekanacie Gorzów Śląski, diecezji opolskiej. Historia kościoła Kościół został wybudowany w 1985 roku. Przypisy Linki zewnętrzne Informacja o Jastrzygowicach
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Uboczu

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Uboczu – rzymskokatolicki kościół we wsi Ubocze. Historia Obecny budynek postawiono w 1615 roku, prawdopodobnie w miejscu wcześniejszej świątyni. Pierwotnie służył ewangelikom i katolikom, aby po kilku dziesięcioleciach powrócić na zawsze do Kościoła rzymskokatolickiego. Otoczenie budowli, w postaci muru okalającego plac wraz z cmentarzem, kaplicą grobową i bramą, powstałą po 1773 roku. Nie jest znane pierwsze wezwanie kościoła. Po przejęciu go z rąk ewangelickich, 6 kwietnia 1645 r. został na nowo poświęcony i przez prawie kolejne trzy wieki nosił imię Najświętszej Marii Panny. Dziś jest dedykowany Nawiedzeniu Najświętszej Marii Panny. Kościół z zewnątrz na przestrzeni ostatnich 400 lat przechodził niewiele zmian. Jedynie przy dachu i wieży, kryjącej dzwony z 1634 roku, prowadzono zasadnicze prace remontowe, ale bryła budowli pozostała nienaruszona. W latach 2004–2013, podczas ostatniego remontu, z elewacji kościoła, bramy, kapliczki i domku parafialnego usunięto tynki, dzięki czemu możemy mury budowli z kamienia. Stalową emporę z lat siedemdziesiątych przebudowano, zmieniono także sufit. Na ścianach są powieszone dwa obrazy – Świętego Antoniego i Świętej Rodziny. Wzrok przykuwa także nowa posadzka z marmuru, położona w miejsce starych, zniszczonych płytek betonowych. Architektura, wnętrze i wyposażenie Świątynia jest jednonawowa, z kwadratowym prezbiterium, murowana z kamienia łamanego, orientowana, posiada zamknięte sklepienie kolebkowe. Na tym terenie jest jedynym kościołem pokrytym gontami drewnianymi. W prezbiterium znajduje się miejsce sprawowania pamiątki Wieczerzy Pańskiej – uratowany w ostatniej chwili przed zagładą ołtarz z 1623 r. z figurą Chrystusa i jego prawą ręką w geście błogosławieństwa, uniesioną jak do przysięgi. Charakteryzuje się on mniejszymi rozmiarami w porównaniu do innych z okolicy. Niektórzy historycy sztuki wykonanie jego przypisują grupie Meyner – Kower, znanych na Dolnym Śląsku snycerzy ołtarzowych. Ołtarz został ufundowany przez władający wsią ród Spillerów. Świadczyły o tym herby fundatorów ołtarza i kościoła, stanowiące w tamtych czasach nie tylko element dekoracyjny. Barbara Spiller, testamentowa fundatorka ołtarza, matka pięciu synów i sześciu córek, była bardzo zacną kobietą, a cztery herby rodzin umieszczone w uszakach ołtarzowych miały w rozumieniu fundatora pozostawić ślad jej pobożności. Oprócz herbów Hartwiga Spillera i jego żony Barbary z d. Rechenbergin, umieszczono herby rodowe ich matek – Nostitz i Busewoy. Wewnątrz kościoła znajdują się również zabytkowa kazalnica z 1589 r. i figurka Matki Bożej z Dzieciątkiem. Ambona i figurka prawdopodobnie pochodzą z innego kościoła. Nad głównym wejściem do świątyni znajduje się empora wsparta na dwóch filarach, otwarta do wnętrza kościoła. Na jej froncie umieszczono stacje drogi krzyżowej.