NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
RTCN Krynice

RTCN Krynice – Radiowo-Telewizyjne Centrum Nadawcze w Krynicach koło Białegostoku, oddane do użytku 23 grudnia 1962 roku. Operatorem obiektu jest spółka EmiTel. Maszty Na jego terenie znajduje się maszt radiowy o wysokości 331 m – siódmy co do wysokości w Polsce. Wykonany został on w 1996 roku przez katowicki oddział holdingu Mostostal Zabrze. Jest kotwiczony linami i używany do emisji radiowych UKF i DAB+ oraz telewizyjnych DVB-T i DVB-T2. Początkowo do transmisji był wykorzystywany, oddany do użytku we wrześniu 1962 roku, maszt o wysokości 226 metrów. W 1996 roku został on jednak zdemontowany do wysokości 102 m, po oddaniu do użytku nowego masztu. Parametry Wysokość zawieszenia systemów antenowych: Radio analogowe: 213 m, 243 m, 250 m, Radio cyfrowe: 286 m, Telewizja cyfrowa: 275m, 313 m n.p.t., rezerwa telewizyjna: 295 m, rezerwa MUX8/DAB+: 171 m. Nadawane programy Nienadawane analogowe programy telewizyjne Kanały telewizji analogowej wyłączone 17 czerwca 2013 roku. Kanały telewizji analogowej wyłączone 31 grudnia 2004 roku (przeniesienie emisji na obiekt przy ul. Cieszyńskiej w Białymstoku). Programy radiowe analogowe Programy telewizyjne cyfrowe Programy telewizyjne cyfrowe po wprowadzeniu DVB-T2 Programy radiowe cyfrowe Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Strona operatora. emi.emitel.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-30)].
St. Olga kirke i Łódź

St. Olga kirke (polsk Cerkiew p. w. św. Olgi) ligger ved Grzegorz Piramowicz’ gade 12 (tidligere Olgińskagaden) i Łódź. I 1896 begyndte opførelsen af et hjem for forældreløse, ortodokse børn. Ved siden af blev et stort kapel bygget, som den 16. oktober 1898 blev indviet som St. Olga ortodokse kirke. Begge bygninger blev tegnet af Franciszek Chełmiński. Kirken er énskibet og har en rektangulær grundplan med presbyterium. Hovedindgangen findes i kirketårnet, som ender i en løgformet kuppel. Denne er det eneste element i bygningen, som knytter sig til russisk-byzantinsk arkitektur. Kirken befinder sig i nogle hundrede meters afstand fra St. Aleksander Nevskij-katedralen.
Cerkiew św. Olgi w Łodzi

Cerkiew pod wezwaniem św. Olgi – prawosławna cerkiew filialna w Łodzi. Należy do parafii św. Aleksandra Newskiego w Łodzi, w dekanacie Łódź diecezji łódzko-poznańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia znajduje się przy ulicy Grzegorza Piramowicza 12. Historia W 1891 r. Juliusz Kunitzer przekazał prawosławnej parafii św. Aleksandra Newskiego grunt położony przy obecnych ulicach Narutowicza i Piramowicza. Na części przekazanego terenu w 1895 r. wzniesiono budynek szkoły parafialnej i ochronki dla prawosławnych sierot. Przy niej zbudowano cerkiew szkolną. Projekt świątyni został opracowany przez architekta miejskiego Franciszka Chełmińskiego. Na patronkę cerkwi wybrano Olgę Kijowską, która była również patronką najstarszej córki panującego cara Mikołaja II. 16 października 1898 r. dokonano jej poświęcenia, uroczystości przewodniczył arcybiskup chełmski i warszawski Hieronim. Budowę świątyni sfinansowano ze składek wiernych. Do 1954 r. była to świątynia przy prawosławnym domu sierot. Po tej dacie funkcjonuje jako pomocnicza cerkiew parafii św. Aleksandra Newskiego. W 2005 r. budowla przeszła generalny remont, podczas którego usunięto m.in. zawilgocenia w północnej ścianie. Architektura Cerkiew ta jest budynkiem jednonawowym, zbudowanym na planie prostokąta z prezbiterium zamkniętym absydą. Na osi świątyni znajduje się nakryta hełmem wieża, w której znajduje się wejście główne. Cerkiew posiada tylko jedną cebulastą kopułę, gdyż wzniesienie większej liczby okazało się zbyt kosztowne. We wnętrzu świątyni znajduje się trzyrzędowy ikonostas. Pierwotnie miał on trafić do cerkwi św. Aleksandra Newskiego, jednak okazał się za wysoki. Centralnym elementem znajdujących się w nim carskich wrót jest krzyż. Rozdziela on postacie Maryi i archanioła Gabriela, ukazane w scenie Zwiastowania. Niżej na dwóch ikonach widoczne są postacie Ewangelistów. Po obu stronach carskich wrót znajdują się, zgodnie z tradycją, ikony Chrystusa Pantokratora i Matki Bożej. Ikona patronki świątyni znajduje się po prawej stronie ikonostasu. Sufit cerkwi pokryty jest tzw. malowidłem dywanowym w kolorach czerwonym, błękitnym, zielonym oraz żółtym. Na północnej ścianie budynku zapisano w języku cerkiewnosłowiańskim tekst Symbolu Wiary oraz Dekalog. Cerkiew św. Olgi wpisano do rejestru zabytków 1 października 1980 pod nr A/313. Przypisy
Церковь Святой Ольги (Лодзь)

Церковь Святой Ольги (пол. Cerkiew św. Olgi w Łodzi) — православный храм в городе Лодзи, Польша. Принадлежит к парафии собора Александра Невского Лодзинско-Познанской епархии Польской православной церкви. В 1896 году началось строительство приюта для детей, по плану в приюте должна быть встроена домовая церковь. В 1898 году строительство было завершено, 16 октября того же года церковь была освящена в честь святой равноапостольной княгини Ольги. Церковь расположена в нескольких сотнях метров от собора Александра Невского. В 1980 году церковь была включена в список исторических памятников Польши. Источники http://lodz.naszemiasto.pl http://dziedzictwo.ekai.pl http://lodzkie.travel
Stolpe-Bank

Die Stolpe-Bank (polnisch: Ławica Słupska) ist eine Untiefe (Sandbank) in der Ostsee vor der polnischen Küste, etwa 16 Seemeilen nördlich von Ustka, dem ehemaligen Stolpmünde. Sie ist benannt nach dem Fluss Stolpe (polnisch: Słupia), der dort in die Ostsee mündet. Die Stolpe-Bank erstreckt sich in allgemein west-östlicher Richtung über eine Länge von etwa 24 Seemeilen und ist bis zu 10 Seemeilen breit. Die Wassertiefe beträgt generell 10 bis 18 Meter, im Nordwesten an einigen Stellen sogar nur 8 bis 9 Meter. Am Südostrand fällt der Meeresboden recht steil bis auf 29 bis 33 Meter hinab, während er an den anderen Rändern nur allmählich absinkt. Von der Stolpe-Bank nach Norden erstreckt sich die Stolper Schwelle, die das Bornholmbecken im Westen von der Stolper Rinne und damit dem Gotlandbecken im Osten trennt. Die Sandbank liegt innerhalb der Ausschließlichen Wirtschaftszone Polens. Sie besteht zwar größtenteils aus Sand, enthält aber auch ausgedehnte Kiesablagerungen, aus denen von 1985 bis 2003 etwa 3 Millionen m3 Kies gefördert wurden. Südlich der Stolpe-Bank verläuft der Schifffahrtsweg von Gdańsk (Danzig) entlang der pommerschen Küste; dort wurde am 10. Februar 1945 die Steuben versenkt. Nördlich der Stolpe-Bank verläuft tieferes Fahrwasser; dort wurde am 30. Januar 1945 die Wilhelm Gustloff versenkt. Literatur Sailing Directions (enroute) (PDF; 9,13 MB), Pub. 194, Baltic Sea (Southern Part), National Geospatial-Intelligence Agency, Springfield, Virginia 2014 Stefan Kraatz: Hydrographie und Wasseraustausch der Ostsee (PDF; 345 kB). Geographisches Institut der Universität Kiel, 2004
Słupsk Bank

The Słupsk Bank, formerly known as the Stolpe Bank (after the former German name Stolp of the now Polish city of Słupsk) is a bank in the Baltic Sea off the coast of Poland at about 54°58′N 16°36′E. According to the 1917 Baltic Pilot, the bank is "situated 16 miles northward of Stolpmünde, is about 24 miles long east and west and 10 miles broad. It has on the greater part of it general depths of 5.5 to 10 fathoms [10 to 18 m], sand; the shoalest part is the northwestern, where there are several patches with from 4.25 to 5 fathoms [8 to 9 m] water, and at the western end, where there is a depth of 5.5 fathoms [10 m]. On the southeastern edge of the bank the water deepens suddenly to 16 and 18 fathoms [29 and 33 m] and on the other edges gradually." It lies within the Polish Exclusive Economic Zone and is best known for its gravel deposits, yielding nearly 3,000,000 m3 (3,900,000 yd3) of gravel during 1985–2003. References
Ławica Słupska

Ławica Słupska – ławica na Morzu Bałtyckim znajdująca się około 25 mil morskich od brzegu, na północ od Ustki. Przyroda Opis Ławica Słupska pokryta jest zwartym, piaszczysto-żwirowym dnem, z porozrzucanymi polami kamieni i głazów (nawet kilkumetrowych) polodowcowych – stąd pochodzi jej określenie – „kamienna rafa”. Podłoże to służy wielu organizmom za idealne środowisko życia – osiedliły się tu m.in. krasnorosty żebrowce krwiste, omułki, liczne skorupiaki, jak np. niewielki (6 mm) obunóg – piaszczyk, babka piaskowa, turbot, dorsz. Ławica jest także ostoją ptaków (m.in. mewy srebrzystej). Najpłytsze miejsca Ławicy Słupskiej sięgają ok. 8 metrów, a umowna granica, do której sięga, wyznaczona jest na izobacie 20 metrów. Historia geologiczna Na Ławicy Słupskiej (dokładniej na jej północno-zachodnim skłonie) znajdują się moreny, które pozwalają na rekonstrukcję fazy postojowej lądolodu skandynawskiego podczas ostatniego zlodowacenia. Fazę tę nazwano fazą Ławicy Słupskiej. Historia Nieco na północ od Ławicy Słupskiej w przypadku „SS Steuben” (), i ok. 30 km na wschód w przypadku „MS Wilhelm Gustloff” (), odpowiednio w nocy z 9 na 10 lutego 1945 i z 30 na 31 stycznia 1945, radziecki okręt podwodny „S-13” zatopił dwa zmilitaryzowane transportowce Kriegsmarine wiozące razem około 15 tys. ludzi: 12 tys. uchodźców (głównie kobiet i dzieci) i 3 tys. żołnierzy, marynarzy (w tym kilkuset wyszkolonych specjalistów od broni podwodnej z 2. U-Boot-Lehrdivision (2 Flotylla Szkolna Okrętów Podwodnych z Gdyni) i dygnitarzy nazistowskich z Prus Wschodnich i Pomorza Gdańskiego. MS „Wilhelm Gustloff” miał pojemność 25,480 BRT a SS „Steuben” 14,660 BRT. W sumie okręty eskortujące zdołały uratować tylko około 1200 osób. 16 kwietnia 1945, opodal miejsca zatopienia „Wilhelma Gustloffa”, został zatopiony trzeci statek wypełniony niemieckimi uciekinierami, MS „Goya” (), tym razem przez radziecki okręt podwodny „L-3” dowodzony przez Władimira Konowałowa. Zginęło wtedy co najmniej 6000 osób (niektóre źródła mówią o 7000), dokładna liczba ofiar nie jest znana. MS „Goya” miała pojemność 5230 BRT. Okręty eskortujące zdołały uratować tylko 165 osób. Nazwę Ławica Słupska wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Stolpe Bank. Przypisy Linki zewnętrzne Pobrzeża Południowobałtyckie. Ławica Słupska. polska.pl. [dostęp 2007-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-07-12)].
Opera Leśna

Die Opera Leśna (deutsch „Waldoper“) ist ein Freilichttheater in der polnischen Stadt Sopot. Geschichte 1909 bis 1960 Die heutige Waldoper wurde unter der Bezeichnung Naturbühne im Zoppoter Walde am 11. August 1909 mit einer Aufführung von Conradin Kreutzers Oper Das Nachtlager in Granada ins Leben gerufen. Das ursprüngliche Zoppoter Waldfestspiel bestand bis zum 11. August 1944, als es mit einer Aufführung von Wagners Siegfried geschlossen wurde. Seit der Eröffnung fanden fast jährlich Veranstaltungen statt. Von 1922 bis 1942 wurden insbesondere die Opern von Richard Wagner zur Aufführung gebracht. Bekannte Dirigenten wie Max von Schillings, Robert Heger, Erich Kleiber und Franz von Hoesslin leiteten die Aufführungen. Wegen ihrer Qualität und Einzigartigkeit erreichten die Aufführungen schon bald internationalen Bekanntheitsgrad. Nach der Machtübernahme der Nazis entwickelte sich Sopot zu einer der bedeutendsten Theaterstätten im Dritten Reich und wurde als „Bayreuth des Nordens“ bekannt. Ein Orchester mit 130 Musikern und ein Chor von 500 Sängern standen bei den Aufführungen zur Verfügung. Gerühmt wurde von Besuchern auch die als magisch empfundene Qualität des Platzes. Seit 1960 Anfang der 1960er-Jahre wurde die Oper grundlegend modernisiert und vollständig mit einem Kunststoffdach versehen. Ab 1964 fand das 1961 gegründete internationale Musikfestival Sopot Festival in der nun überdachten Waldoper statt. Nach den August-Streiks 1980 in Polen, insbesondere im benachbarten Danzig, wurde die Oper einige Jahre geschlossen, bis man 1984 das Sopot-Festival wieder aufnahm. Der Veranstaltungsort bietet 5000 Zuschauern Platz. Auf dem Gelände befinden sich zusätzlich ein kleiner Konzertsaal (250 Plätze), ein Tonstudio sowie ein Café. Tondokumente Waldoper Zoppot – Das Bayreuth des Nordens und seine Sänger. Preiser Records, Wien. 4 CDs. PR 89406 (2000). Literatur Carl Lange (Herausgeber): Die Zoppoter Waldoper. 1. Auflage, Stilke, Berlin 1925. 2. Aufl., ebenda 1927. Einhard Luther: Die Zoppoter Waldoper. Pro Business, Berlin 2010, ISBN 978-3-86805-544-3. (Die Geschichte bis 1944) Weblinks Opera Leśna. Abgerufen am 19. August 2025 (polnisch, englisch). Wagner’s operas at Zoppot (engl.) (Memento vom 7. Februar 2012 im Internet Archive) Bayreuth des Nordens. In: Welt. 17. Juli 2023; abgerufen am 19. August 2025. Einzelnachweis
Forest Opera

The Forest Opera (Polish: Opera Leśna, German: Waldoper) is an open-air amphitheatre located in Sopot, Poland, with a capacity of 5047 seats, the orchestra pit can contain up to 110 musicians. History Built in 1909 (when the location was part of Germany), the amphitheatre is used for various entertainment events and shows, including opera performances and song festivals. After World War I and almost till the end of World War II it was a place of operatic festivals (Zoppot Festspiele) and Sopot was recognised throughout Europe and frequently labelled as the Bayreuth of the North. During that time, mostly Wagnerian operas and his music dramas were performed regularly each year. After World War II the Baltic State Opera held few performances each year at the Forest Opera between 1962 and 1977 (Aida in 1962, Halka in 1964, Der Zigeunerbaron in 1965, Swan Lake in 1968, Die Fledermaus in 1977), and sporadically outside this range (Tannhäuser in 2000). Each year, starting from 1964 (only interrupted during the 1981–83 martial law era), the Sopot International Song Festival takes place at the Forest Opera, events being organized by the Ministry of Culture and Art in cooperation with the Polish Artistic Agency (PAGART). It was a music event transmitted to the Eastern bloc countries via television. Since 2017, TVN has been the producer of the festival. The Forest Opera hosted the 1991 edition of the Miss Polski beauty pageant on 19 July 1991, and was also the venue of Whitney Houston's only live concert in Poland, held on 22 August 1999 as part of her My Love Is Your Love World Tour. On 28 June 2001, the Munich Philharmonic Orchestra under James Levine gave a concert at the Forest Opera. An attempt was made to reactivate the Sopot Wagner Festival on the 100th anniversary of the Forest Opera's creation (20 July 2009), with the special event of a single concert performance of Das Rheingold, conducted by Jan Latham-Konig – for the first time since the end of the 1930s. The announced intention of the organizers is staging the remaining parts of Der Ring des Nibelungen in Sopot (including some of them in the Forest Opera) within the next few years. From September 2009 until June 2012 Sopot Forest Opera underwent extensive renovation and modernization. Performances in Zoppot Festspiele Sources The Bayreuth of the North by Einhard Luther, in Opera (Autumn, 1966), 7. BART Artistic Agency References External links The BART Forest Opera. Archived 11 February 2012 at the Wayback Machine. The Forest Opera in Sopot (archived) Zoppoter Waldoper: Wagner's operas in Zoppot (archived)
Opera Leśna

La Opera Leśna (literalmente, «Ópera del Bosque» en polaco; en alemán: Die Waldoper) es un anfiteatro a cielo abierto ubicado en la ciudad de Sopot (Polonia). Puede albergar 4400 asientos, mientras que el foso de orquesta tiene capacidad para hasta 110 músicos. Historia El anfiteatro fue construido en 1909, cuando la localidad pertenecía a Alemania, y se utilizaba para albergar numerosos espectáculos, como festivales musicales y representaciones de ópera. Tras la Primera Guerra Mundial y hasta casi el final de la Segunda, albergó festivales operísticos (Zoppot Festspiele) y Sopot fue reconocida por Europa y apodada la Bayreuth del Norte. En aquella época, cada año se representaban mayoritariamente óperas y dramas musicales de Wagner. Concluida la Segunda Guerra Mundial, la Ópera Estatal del Báltico hizo cada año algunas representaciones en la Opera Leśna entre 1962 y 1977 (Aida en 1962, Halka en 1964, El barón gitano en 1965, El lago de los cisnes en 1968, El murciélago en 1977), y de forma esporádica fuera de este periodo (Tannhäuser in 2000). Todos los años, desde 1964 (con algunas excepciones a principios de los ochenta), el Festival Internacional de la Canción de Sopot, tiene lugar en la Opera Leśna. Se trata de un festival organizado por el Ministerio de Cultura y Arte en cooperación con la Agencia Artística de Polonia (PAGART). En los primeros años, era un evento retransmitido a los países del bloque del Este por televisión. A partir de 1994, la televisión pública polaca es la productora del festival. Entre otras agrupaciones, el 28 de junio de 2001, la Orquesta Filarmónica de Múnich, bajo la batuta de James Levine, dio un concierto en la Opera Leśna. Hubo una iniciativa de reactivar el Festival Internacional de Wagner en Sopot con ocasión del centenario de la construcción de la Opera Leśna, el 20 de julio de 2009, con una única representación de El oro del Rin, dirigida por Jan Latham-Konig, por primera vez desde finales de los años 30.​ Representaciones en Zoppot Festspiele Fuentes The Bayreuth of the North por Einhard Luther, en Opera (otoño de 1966), 7. (en inglés) BART Artistic Agency (en inglés) Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Opera Leśna.
Opera Leśna

Opera Leśna (lett. Bosopera) is een groot amfitheater in de open lucht in Sopot, Polen. Het amfitheater heeft een capaciteit van 4400 plaatsen, in de orkestbak passen 110 musici. Het amfitheater is gebouwd in 1909 en wordt gebruikt voor diverse evenementen en muziekuitvoeringen, waaronder opera's. Met name tussen de twee wereldoorlogen werd er een operafestival Zoppot Festspiele van hoge artistieke kwaliteit gehouden, waardoor Sopot bekendstond als het Bayreuth van het noorden. Sinds 1964 wordt er jaarlijks het Sopot International Song Festival gehouden. Diverse internationale artiesten hebben er opgetreden zoals The Shorts, Whitney Houston, Boney M en Demis Roussos.
Лісова опера

Лісова опера (пол. Opera Leśna, нім. Waldoper ) — амфітеатр під відкритим небом, розташований у Сопоті, Польща, місткістю 5047 місць, оркестрова яма вміщує до 110 музикантів. Історія Побудований у 1909 році (коли це місце було частиною Німеччини), амфітеатр використовується для різноманітних розважальних заходів і шоу, включаючи оперні вистави та пісенні фестивалі. Після Першої світової війни та майже до кінця Другої світової війни це було місце проведення оперних фестивалів (Zoppot Festspiele), а Сопот був визнаний у всій Європі та часто називався Байройтом Півночі. У той час щороку регулярно ставилися в основному вагнерівські опери та його музичні драми . Після Другої світової війни Балтійська державна опера щороку проводила кілька вистав у Лісовій опері між 1962 і 1977 роками («Аїда » у 1962, «Галка» у 1964, «Der Zigeunerbaron» у 1965, « Лебедине озеро » у 1968, «Летюча тварина » у 1977), а спорадично — за межами цього театру. (Тангейзер у 2000 р.). Щороку, починаючи з 1964 року (з деякою перервою на початку 1980-х років), у Лісовій опері відбувається Міжнародний фестиваль пісні в Сопоті, заходи організовує Міністерство культури і мистецтва у співпраці з Польським мистецьким агентством (PAGART). Це була музична подія, яку транслювали на країни Східного блоку через телебачення. З 1994 року продюсером фестивалю стала Telewizja Polska (TVP). 19 липня 1991 року в «Лісовій опері» відбувся конкурс краси «Міс Польща» 1991 року, а також місце єдиного живого концерту Вітні Г’юстон у Польщі, який відбувся 22 серпня 1999 року в рамках її світового туру «Моя любов — це твоя любов». . 28 червня 2001 року Мюнхенський філармонічний оркестр під керівництвом Джеймса Левіна дав концерт у Лісовій опері. Було зроблено спробу відновити Сопотський фестиваль Вагнера до 100-річчя створення «Лісової опери» (20 липня 2009 р.) зі спеціальною подією — єдиним концертним виконанням Das Rheingold під керівництвом Яна Латам-Коніга — вперше після кінець 1930-х років. Оголошений намір організаторів – поставити решту частин «Кільця Нібелунгів» у Сопоті (зокрема, деякі з них у Лісовій опері) протягом наступних кількох років. Починаючи з осені 2009 року Сопотська лісова опера зазнала масштабної реконструкції та модернізації. Виступи у Zoppot Festspiele Джерела Північний Байройт Ейнхарда Лютера, опера (осінь, 1966), 7. Артистична агенція BART Список літератури Посилання Лісова опера BART Лісова опера в Сопоті Цоппотер Вальдопер: Опери Вагнера в Цоппоті
Social Insurance Institution (Poland)

The Social Insurance Institution (Polish: Zakład Ubezpieczeń Społecznych, ZUS) is a Polish state organisation responsible for social insurance matters which has been operating since 1934. ZUS is supervised by the Ministry of Labour and Social Policy. ZUS carries out the following tasks: establishing entitlement to social insurance benefits, paying out social insurance benefits, assessing and collecting social insurance and health insurance contributions and contributions to the Labour Fund and the Fund of Guaranteed Employee Benefits, maintaining individual accounts for those insured and the accounts of contribution payers. ZUS is organised into field organisational units which include: branches, inspectorates and field offices. The national network of ZUS organisational units includes 325 units, of which 43 are branch offices, 216 are inspectorates and 66 are local offices. References External links Official website SOCIAL INSURANCE IN POLAND: information, facts - 2015 English language informational brochure by ZUS Infolinia ZUS
Zakład Ubezpieczeń Społecznych

Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Instituut voor Sociale Verzekeringen, ZUS) is het Poolse staatsorgaan dat verantwoordelijk is voor uitvoering van taken op het gebied van de sociale zekerheid in Polen. Deze taken zijn vastgelegd in de Poolse Wet op de Sociale Verzekeringen van 13 oktober 1998 en het statuut van het ZUS. De voorzitter van het ZUS wordt rechtstreeks benoemd door de premier. Het ZUS is 1934 ontstaan uit de fusie van een vijftal instellingen. In 1955 werd het ZUS per decreet opgeheven, waarbij de taken werden overgenomen door de vakbonden, de nationale raden en het Ministerie van Arbeid en Sociale Zaken, en vervolgens in 1960 weer in ere hersteld. Taken Het ZUS is in Polen verantwoordelijk voor: de tenuitvoerlegging van de wetten op het gebied van sociale verzekeringen het innen van socialeverzekeringspremies het beheer over de middelen uit het Fonds voor Sociale Verzekeringen (FUS) en enkele andere fondsen het vaststellen wanneer iemand recht heeft op een sociale uitkering het uitbetalen van sociale uitkeringen het verrichten van medische keuringen en verstrekken van arbeidsongeschiktheidsverklaringen de tenuitvoerlegging van internationale verdragen op het gebied van sociale zekerheid. De verzekeringspremies op het gebied van pensioen, arbeidsongeschiktheid, ziekte en ongevallen worden door het ZUS zelf beheerd. Andere premies, te weten voor de ziektekostenverzekering, het Arbeidsfonds (FP), het Fonds voor Gegarandeerde Werknemersvoorzieningen (FGŚP) en het Fonds voor Overbruggingspensioenen (FEP, een soort VUT-regeling), worden door het ZUS geïnd en doorgesluisd naar andere instellingen. Externe links Officiële website (en) SOCIAL INSURANCE IN POLAND: information, facts - informatiebrochure uit 2011