NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Flughafen Gdynia-Kosakowo

Der Flughafen Gdynia-Kosakowo (polnisch port lotniczy Gdynia-Kosakowo, ICAO-Code: EPOK) ist ein Militärflugplatz auf dem Gebiet der Gemeinde Gmina Kosakowo einige Kilometer nördlich des Gdingener Stadtzentrums in der polnischen Woiwodschaft Pommern. Eine zivile Mitnutzung ist geplant, wurde bisher aber nicht umgesetzt. Flughafeninfrastruktur Der Flughafen besitzt eine Start- und Landebahn mit der Ausrichtung 130°/310° aus Beton mit einer Länge von 2.500 Metern und einer Breite von 60 Metern. Auf die Bahn 31 gibt es einen Instrumentenanflug mit dem Instrumentenlandesystem bis zu einer Entscheidungshöhe von 200 ft (61 m) über Grund (sog. „Cat I“), einen Anflug mithilfe eines ungerichteten Funkfeuers (NDB) auf die Bahnen 13 und 31 sowie Anflüge mithilfe eines Tactical-Air-Navigation-Funkfeuers (TACAN) auf die Bahnen 13, 26 und 31. Zudem existiert ein Präzisionsanflugradar. Östlich von der Hauptbahn befindet sich eine kleinere Betonbahn mit 790 Metern Länge und 30 Metern Breite, die von einem nutzbaren Streifen mit den Gesamtabmessungen 910 × 100 Metern umgeben ist. Geschichte Der Flughafen wurde erstmals 1935 als ziviler Flugplatz mit rudimentärer Infrastruktur unter dem Namen Gdynia-Rumia Zagórze eröffnet. Nach der Besetzung Polens nach dem Beginn des Zweiten Weltkriegs wurde der Flugplatz von der deutschen Luftwaffe genutzt, die ihn als Gotenhafen-Hexengrund bezeichneten. Diese stationierte hier von 1941 bis 1945 die Erprobungsstaffel Torpedowaffenplatz (siehe hierzu auch den Artikel Torpedowaffenplatz Gotenhafen-Hexengrund). Die deutsche Besatzungsmacht baute den Flugplatz aus, unter anderem entstanden zwei Start- und Landebahnen aus Beton, Hangare, Werkstätten und Unterkunftsgebäude. Kurz vor der Einnahme der Gegend durch die vorrückende Rote Armee lagen hier Anfang 1945 auch noch Teile des Kampfgeschwaders 200. Ende März 1945 wurde Gdingen von den Russen eingenommen und der Flugplatz dient seither bis in die Gegenwart als Militärflugplatz der Polnischen Streitkräfte (zunächst nur der Polnischen Marine, mittlerweile auch der Luftstreitkräfte der Republik Polen), sie bezeichnen ihn als 43. Marinefliegerbasis, 43. Baza Lotnictwa Morskiego. Militärische Nutzung Er dient der Marinefliegerbrigade, poln.: Brygada Lotnictwa Marynarki Wojennej (BLMW) der Polnischen Marine als Militärflugplatz, seit Anfang 2011 unter der Bezeichnung 43. Baza Lotnictwa Morskiego (43. BLM). Hier sind vorwiegend Helikopter, Trainings- und kleine Transportflugzeuge stationiert. Hinzu kommen seit 2024 zwei Frühwarnflugzeuge vom Typ Saab 340, die von den Luftstreitkräften betrieben werden. Zivile Nutzung Eine zivile Mitnutzung des Marineflugplatzes durch Low-Cost Fluglinien wurde mit 2013 geplant, die für die Umsetzung gegründete GmbH ging jedoch am 21. August 2014 in Konkurs. Seit 2006 findet auf dem Flugplatz das mehrtägige Open’er Festival statt. Zwischenfälle Am 12. Juli 2024 kam es bei einem Trainingsflug zur Vorbereitung einer Flugshow anlässlich des 30. Jubiläums der polnischen Luftstreitkräfte zu einem tödlichen Unfall mit einem Flugzeug des Typs Alenia Aermacchi M-346. Weblinks Homepage des zivilen Flughafens Einzelnachweise
Base aérienne Gdynia-Kosakowo

La base aérienne Gdynia-Kosakowo est une base aérienne de la Force aérienne de la République polonaise située près de Gdynia. Histoire Elle fut construite lors de la seconde guerre mondiale et utilisée jusqu'en 1974. En 2006, la ville de Gdynia veut y ouvrir un aéroport civil, mais en 2014 la structure est judiciairement liquidée pour banqueroute et détournement de fonds. Elle est le centre du : 3e escadron tactique équipé de F-16. Notes et références Liens externes Site officiel Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de l’aéronautique Portail de l’histoire militaire Portail de la Pologne
Gdyniai repülőtér

A Gdyniai repülőtér (IATA: QYD, ICAO: EPOK) Lengyelország egyik nemzetközi repülőtere, amely Gdynia közelében található. A repülőtér korábban katonai repülőtér volt és csak később alakították át a civil repüléshez. Gdynia közelében ez lesz a második repülőtér, a város fő reptere ugyanis a Gdańsk Lech Wałęsa repülőtér. Futópályák A repülőtér futópályái: 13/31 Forgalom Az utasforgalom az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től Baleset- és repülőesemény-történet az Aviation Safety Network adatbázisában
Aeroporto di Gdynia-Kosakowo

L'Aeroporto di Gdynia-Kosakowo (IATA: QYD, ICAO: EPOK) è un aeroporto polacco situato a 12 km a nord di Gdynia. Il sito ospita un aeroporto militare e negli anni duemila è stata pianificata la costruzione di infrastrutture per operare anche con voli commerciali ma al 2024 questo ammodernamento non risulta completato. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Aeroporto di Gdynia-Kosakowo Collegamenti esterni Sito ufficiale, su airport.gdynia.pl.
Aeroportul Gdynia–Kosakowo

Aeroportul Gdynia-Kosakowo (IATA: QYD, ICAO: EPOK) este un aeroport din Kosakowo⁠(d), Kosakowo⁠(d), Powiat pucki, Voievodatul Pomerania, Polonia ce deservește zona Gdynia. A fost numit după zona deservită. Aeroportul dispune de 1 pistă. Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista are orientarea 13/31. Terminale Note Vezi și
Гдиня-Косаково

Аеропорт Ґдиня-Косаково (також відомий як Ґдиня-Оксивє, Ґдиня-Бабє-Доли) - цивільний (будується) і військовий аеропорт на півночі Польщі. Уряд Гдині має намір використати свій аеропорт , щоб обслуговувати недорогі авіакомпанії, щоб обслуговувати 1 млн мешканців. Історія Аеропорт був відкритий до 1939 року. 1 травня 1935 року - офіційне відкриття пасажирського аеропорту Гдиня-Румія Загурзе. Були щоденні рейси до Варшави, Кракова, Копенгагена, Венеції, Рима, Мілана, Будапешта. Інфраструктура Поруч із терміналом розташована залізнична лінія, яка може використовуватися для обслуговування пасажирів. Примітки Посилання Офіційний вебсайт [Архівовано 4 грудня 2011 у Wayback Machine.] Port Lotniczy Gdynia- неофіційний вебсайт [Архівовано 4 березня 2016 у Wayback Machine.]
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Jabłonnie Lackiej

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny w Jabłonnie Lackiej, w dekanacie Sokołów Podlaski diecezji drohiczyńskiej. Historia Pierwszy kościół w Jabłonnie Lackiej został zbudowany w 1447 przed podsędka drohickiego Macieja Rosponda. Stał się on świątynią parafialną kilka lub kilkanaście lat przed 1470, gdy Rospond wystawił akt fundacyjny świątyni, nadając jej dwie włóki ziemi i dziesięciny. Kolejne nadania dla kościoła sukcesywnie przekazywali jego potomkowie. W 1618 przy świątyni powstał przytułek dla ubogich. Nowy, murowany kościół został ufundowany przez Ludwika Bienieckiego, od 1823 właściciela Jabłonny oraz Łuzek. Budowaną w latach 1826-1841 świątynię zaprojektował Andrzej Gołoński, a konsekrował Franciszek Lewiński, sufragan diecezji podlaskiej. W 1871 przy kościele wzniesiono dwukondygnacyjną dzwonnicę oraz kostnicę. Przypisy
Komorów (nádraží)

Železniční stanice Komorów slouží regionální dopravě v Komorówě, Mazovském vojvodství. Obecný přehled Železniční stanice Komorów byla otevřena v roce 1927. Je obsluhována regionálními spoji dopravce Warszawska Kolej Dojazdowa, zkráceně WKD, který provozuje příměstskou osobní železniční dopravu na vlastní železniční síti spojující centrum Varšavy s obcemi Michałowice, Pruszków, Brwinów, Podkowa Leśna, Milanówek a Grodzisk Mazowiecki jihozápadně od Varšavy. V blízkosti stanice se také nachází parkoviště Park&Ride – parkovaní je placené, parkoviště je nestřežené. Přehled počtu spojů Přehled počtu spojů je pouze orientační Ze stanice odjíždí spoje do stanic: Grodzisk Mazowiecki Radońska 31 vlaků ve všední dny (kromě července a srpna) 28 vlaků ve všední dny v červenci a srpnu 22 vlaků o sobotách, nedělích a svátcích Milanówek Grudów 16 vlaků ve všední dny 15 vlaků o sobotách, nedělích a svátcích Podkowa Leśna Główna 7 vlaků ve všední dny (kromě července a srpna) 3 vlaky ve všední dny v červenci a srpnu Warszawa Śródmieście WKD 63 vlaků ve všední dny (kromě července a srpna) 48 vlaků ve všední dny v červenci a srpnu 37 vlaků o sobotách, nedělích a svátcích Celkový počet spojů, které obsluhuje stanice: 125 vlaků ve všední dny (kromě července a srpna) 95 vlaků ve všední dny v červenci a srpnu 74 vlaků o sobotách, nedělích a svátcích Železniční tratě Železniční stanicí Komorów prochází železniční tratě: 47 Warszawa Śródmieście WKD – Grodzisk Mazowiecki Radońska 512 Pruszków – Komorów Související články Warszawska Kolej Dojazdowa Reference Komorów w kolej.one.pl. Dostupné online Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Komorów na Wikimedia Commons (polsky) Warszawska Kolej Dojazdowa
Komorów (stacja kolejowa)

Komorów – stacja Warszawskiej Kolei Dojazdowej położona przy ul. Marii Dąbrowskiej i Brzozowej w Komorowie (powiat pruszkowski). W roku 2022 wymiana pasażerska na przystanku wyniosła 1 500-2 000 osób. Opis stacji Peron Stacja składa się z dwóch peronów bocznych leżących naprzeciwko siebie. Każdy peron posiada jedną krawędź peronową. Przy peronie 1 zatrzymują się pociągi jadące w kierunku Warszawy Przy peronie 2 zatrzymują się pociągi jadące w kierunku Grodziska Mazowieckiego Budynek stacyjny Przy peronie pierwszym znajduje się budynek stacyjny. W budynku zlokalizowana jest kasa biletowa, mała poczekalnia i pomieszczenia dyżurnego ruchu. Do budynku dobudowana jest wiata, która zadasza część peronu pierwszego. Przejazd kolejowy Na zachodniej głowicy peronów, przy wejściu na stację, znajduje się przejazd kolejowy. Łączy on ul. Brzozową z ul. M. Dąbrowskiej. Po jednej stronie drogi znajduje się chodnik dla pieszych. Torowisko Torowisko stacji obejmuje: 2 tory przelotowe linii kolejowej nr 47 Warszawa Śródmieście WKD – Grodzisk Mazowiecki Radońska – tory 1. i 2. bocznice po stronie północnej toru 2. 1 tor linii kolejowej nr 512 Pruszków – Komorów: 1 bocznica manewrowa (z miejscem postoju drezyny) tor do garażu pogotowia sieciowego bocznice pomiędzy torami 1. i 2. 2 łącznice toru 1. i 2. Na stacji znajdują się semafory świetlne. Ruchem na stacji kieruje nastawnia znajdująca się w budynku stacyjnym. Przypisy Bibliografia Komorów, [w:] Ogólnopolska Baza Kolejowa – bazakolejowa.pl [online] [dostęp 2026-01-24] . http://www.wkd.com.pl/
Коморув (станція)

Коморув (пол. Komorów) — пасажирська станція польської залізниці, розташована в однойменному селі, яка обслуговує приміські маршрути WKD. Станом на 2018 рік станція обслуговувала 3–4 тисячі пасажирів на добу. Станція Через станцію пролягає 2 залізничні колії, що сполучають станції Варшава-Середмістя та Гродзиськ-Мазовецький Радоньська. Колії обладнані платформами для посадки-висадки пасажирів. Від однієї з колій відходить запасна. До станції підведена окрема лінія сполученням Прушкув — Коморув, від якої відходить маневрова запасна колія та пункт аварійної зупинки. Станція обладнана світловими сигналами. Рухом на станції керує диспетчерська, розташована в будівлі станції. План-схема станції Напрямки сполучення Гродзиськ-Мазовецький Радоньська 31 поїзд у будні дні (крім липня та серпня) 28 поїздів у будні дні липня та серпня 22 поїзди по суботах, неділях та святкових днях Мілянувек-Грудув 16 поїздів у будні дні 15 поїздів по суботах, неділях та святкових днях Подкова-Лесьна Головна 7 поїздів у будні дні (крім липня та серпня) 3 поїзди у будні дні липня та серпня Варшава-Середмістя 63 поїзди у будні дні (крім липня та серпня) 48 поїздів у будні дні липня та серпня 37 поїздів по суботах, неділях та святкових днях Щоденно обслуговується: 125 поїздів у будні дні (крім липня та серпня) 95 поїздів у будні дні липня та серпня 74 поїзди по суботах, неділях та святкових днях Станція Коморув є кінцевою для 8 поїздів Коморув — Варшава-Середмістя WKD та 8 поїздів Варшава-Середмістя WKD — Коморув, що курсують у будні дні (крім липня та серпня). Примітки Посилання Komorów [Архівовано 19 Грудня 2018 у Wayback Machine.] (пол.)
Budynek poczty przy ul. Tadeusza Kościuszki 26 w Sanoku

Budynek poczty przy ul. Tadeusza Kościuszki 26 w Sanoku – budynek poczty w Sanoku. Historia Pierwotnie budynek figurował pod numerem konskrypcyjnym 74. Pierwotnie budynek stanowił własność Wojciecha Ślączki (1851-1925), powstańca styczniowego, adwokata, działacza niepodległościowego oraz politycznego i społecznego w Sanoku. Na początku I wojny światowej w budynku mieściło się biuro Legionów. Potem, w trakcie okupacji rosyjskiej Sanoka w listopadzie 1914 wnętrze budynku strawił pożar w czasie gdy zamieszkiwali tam sztabowcy. Wskutek pożaru zniszczeniu uległo wyposażenie domu, a także mieszkania zamieszkującego tam prof. Jana Augustyńskiego (w tym jego bogata biblioteka). W 1915 dr Ślączka korespondencyjnie czynił starania zmierzające oszacowanie strat w wyniku spalenia domu. W 1931 właścicielem nieruchomości z budynkiem poczty (wtedy pod adresem ul. Tadeusza Kościuszki 2) był syn Wojciecha, Roman Ślączka. W 1938 do adresu ulicy T. Kościuszki 26 byli przypisani: Syndykat Emigracyjny oddział Sanok, adwokat dr Izydor Sobel oraz kupiec Herman Sobel. Podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej w budynku mieściły się mieszkania gestapo. Po zakończeniu II wojny światowej i nastaniu Polski Ludowej około 1945 Roman Ślączka wynajął rodzinną kamienicę na potrzeby poczty (wcześniej, od sierpnia 1944 przez kilka miesięcy poczta funkcjonowała w kamienicy przy ulicy Adama Mickiewicza 2). Budynek przeszedł na rzecz poczty. Gmach został siedzibą głównego urzędu Poczty Polskiej w Sanoku. W okresie PRL budynek był kilkakrotnie przebudowywany celem dostosowania do potrzeb funkcjonującej w nim poczty. Na początku 1968 dobiegał końca remont budynku, stanowiącego siedzibę Urzędu Pocztowego i Telekomunikacyjnego nr 1 w Sanoku; do tego czasu został przebudowane wnętrze gmachu, zainstalowano centralne ogrzewanie i wyposażenie, zaś w dalszym okresie planowano wykonanie elewacji, ogrodzenia i reklam neonowych. Od lat 90. placówka Poczty Polskiej w budynku funkcjonuje jako oddział Sanok 1. 1 maja 1990 wartownik pocztowy dokonał śmiertelnego postrzelenia atakującego go mężczyzny. Od 1997 budynek poczty był remontowany (poczta została czasowo przeniesiona do obiektu nieopodal), po czym ponownie otwarty uroczyście 26 maja 1999, a działalność poczty podjęto 1 czerwca 1999. Charakterystycznym elementem budynku był zegar, umocowany na ramieniu w drugiej połowie XX wieku. Około 1980 zegar został usunięty. W grudniu 2001 na frontowej elewacji budynku obok głównego wejścia został ponownie zainstalowany zegar. Zobacz też Budynek poczty przy ul. Jana III Sobieskiego 7 w Sanoku Budynek przy ul. Dworcowej 11 w Sanoku Przypisy
Mosty Uniwersyteckie

Mosty Uniwersyteckie we Wrocławiu – zespół dwóch mostów przerzuconych nad odnogami Odry – Odrą Południową i Odrą Północną, w bezpośredniej bliskości Uniwersytetu Wrocławskiego (stąd nazwa, także niemiecka sprzed 1945 – Universitäts Brücke). Południowy most Uniwersytecki swój południowy przyczółek ma umiejscowiony na wprost przejazdu bramnego w budynku Uniwersytetu, łączącego ulicę Grodzką z placem Uniwersyteckim i ulicą Kuźniczą, natomiast przyczółek północny na skrajnym wschodnim cyplu Kępy Mieszczańskiej; na tym samym cyplu, w osi mostu południowego, umiejscowiony jest południowy przyczółek mostu Północnego, który drugim końcem opiera się o węzeł drogowe u zbiegu ulicy Strażniczej, Cybulskiego i Drobnera. Przez mosty Uniwersyteckie po dwukierunkowej jezdni przeprowadzona jest (środkiem) dwukierunkowa (dwutorowa) linia tramwajowa. Pierwsze wzmianki o przeprawie w tej części miasta pochodzą z XIII wieku, a w 1397 mowa jest o Pons Viadri – moście Odrzańskim, nazwanym tak od Bramy Odrzańskiej, znajdującej się u wylotu ulicy o tej samej nazwie; most zaczynał się w pobliżu tej bramy. Przebieg tego mostu był nieco odmienny od współczesnych mostów Uniwersyteckich: jakkolwiek północny jego przyczółek znajdował się tam gdzie dziś – przy Strażniczej i Drobnera, to południowy był bardziej na zachód, niż dziś, bo w rejonie ul. Więziennej. W tamtych czasach Kępa Mieszczańska nie sięgała tak daleko na wschód, jak obecnie, toteż most Odrzański był pojedynczą konstrukcją przez całą szerokość rzeki. Na przestrzeni kolejnych stuleci drewniany most Odrzański wielokrotnie znoszony był przez powodzie, odtwarzany i przebudowywany (w szczególności budowany był dodatkowy poprzeczny pomost mniej więcej w połowie jego długości, biegnący na wschód i łączący go z Kępą Mieszczańską); zmieniała się także jego nazwa – był nazywany także „Środkowym”, a później „Długim”. W latach 1867–1869 wybudowano na podstawie projektu miejskiego radcy budowlanego Alexandra Kaumanna nowe stalowe mosty, o kratowych przęsłach, na solidnych kamiennych podporach, które nazwano Uniwersyteckimi; były one bezpośrednimi poprzednikami obecnych. Te powstały podczas przebudowy w latach 1933–1934, kiedy dziewiętnastowieczne mosty rozebrano, a na tych samych podstawach położono nowe, dwa razy szersze (na czas przebudowy w bezpośrednim sąsiedztwie na wschód ustawiono tymczasowy drewniany most tramwajowo-pieszy). Nowe mosty Uniwersyteckie uległy poważnym uszkodzeniom podczas oblężenia Festung Breslau w 1945 tak, że po naprawie ponownie oddano je do użytku dopiero w 1947. W 1992 konstrukcja mostów przeszła remont generalny. Nie ucierpiały w czasie powodzi tysiąclecia w 1997. W 2016 roku wyremontowano tory tramwajowe na obydwu mostach. Zobacz też Mosty i kładki we Wrocławiu Bibliografia Maciej Łagiewski, Mosty Wrocławia. Wydawnictwo Ossolineum, s. 61, 1989 ISBN 83-04-02937-5. Linki zewnętrzne Interaktywne Muzeum Techniki – Mosty Uniwersyteckie, szczegółowe dane techniczne Most zastępczy podczas przebudowy 1933-34
Kościół Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Mszannej

Kościół Ścięcia św. Jana Chrzciciela – kościół rzymskokatolicki w Mszannej, wzniesiony jako cerkiew prawosławna. Wieś Mszanna była początkowo zamieszkiwana przez ludność ruską (ukraińską), wyznania prawosławnego, a następnie unickiego. Budynek sakralny został wzniesiony w 1914 jako prawosławna cerkiew, na miejscu starszej świątyni. Trzy lata później budynek został zrewindykowany na rzecz Kościoła rzymskokatolickiego. Od 1925 działa przy nim parafia łacińska. Przypisy
Hipódromo de Służewiec

El Hipódromo de Służewiec​ (en polaco: Tor wyścigów konnych Służewiec) es el recinto de Varsovia, Polonia usado para el desarrollo de carreras de caballos, que se encuentra al sur de la ciudad en el distrito de Ursynów-Służewiec. El complejo, que consta de numerosos establos y edificios de viviendas, una pista de entrenamiento de arena y una pista de carreras de hierba con varias gradas, se completó en 1939 y fue considerado una obra maestra arquitectónica. La estructura junto a las de Sopot y Wroclaw son las pistas de carreras de caballos más importantes de Polonia. Es considerada la más grande de ese país. Véase también Hípica Instalación deportiva Hipódromo Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Hipódromo de Służewiec.
Служевец (ипподром)

Ипподром Служевец (пол. Tor wyścigów konnych Służewiec) — главный польский ипподром, находящийся в 20 километрах от центра Варшавы. Расположен в районе Урсынов по адресу улица Пулавска, 266. История Ипподром был открыт 3 июня 1939 года. После Второй мировой войны объект был на время заброшен. В 1950 году государственное предприятие Państwowe Tory Wyścigów Konnych отреставрировало ипподром, и на нём снова стали проводиться скачки. В 1987 году на ипподроме состоялся 15-й чемпионат мира по легкоатлетическому кроссу. Предприятие Państwowe Tory Wyścigów Konnych управляло объектом до 2004 года. Сейчас ипподромом владеет организация Totalizator Sportowy. Галерея Примечания Ссылки Официальный сайт Ипподром Служевец на портале polska-org.pl
Fronleichnamsbasilika (Krakau)

Die Fronleichnamsbasilika (polnisch Bazylika Bożego Ciała) in Krakau ist eine römisch-katholische Kirche an der ul. Bożego Ciała 26 im Stadtteil Kazimierz südlich der Krakauer Altstadt. Geschichte Die Fronleichnamsbasilika wurde um 1340 von Kasimir III. dem Großen in der auf einer Weichselinsel südlich der Altstadt neue angelegten Stadt Kazimierz als Pfarrkirche gestiftet. Die Kirche wurde ab 1385 im Stil der Backsteingotik von den Baumeistern Mikołaj Czipser und Jan Czipser ausgebaut und 1405 vollendet. Im selben Jahr holte Ladislaus II. Jagiełło einige Kanoniker aus dem Augustiner-Chorherrenstift Glatz in der böhmischen Grafschaft Glatz, die ein Augustiner-Chorherrenstift in Kazimierz aufbauen sollten. Die Fassade der Kirche wurde erst um 1500 vollendet und der Glockenturm im manieristischen Stil von 1566 bis 1582 hinzugefügt. Das Kircheninnere wurde im 17. Jahrhundert barockisiert. 2005 wurde die Kirche zur Basilica minor erhoben. In der Kirche sind unter anderem der hl. Stanisław Kazimierczyk und der Florentiner Bartolomeo Berrecci, der bedeutendste polnisch-italienische Architekt der Hochrenaissance, bestattet. Kunstwerke In der Kirche befinden sich zahlreiche gotische, Renaissance- und barocke Kunstwerke, unter anderem die Krakauer Madonna von Lucas Cranach dem Älteren. Weblinks Homepage Einzelnachweise
Corpus Christi Church, Kraków

The Corpus Christi Church (Polish: Kościół Bożego Ciała), is a historic Roman Catholic parish and conventual church of the Canons Regular of the Lateran located at 26 Bożego Ciała Street in Kazimierz, the former district of Kraków, Poland. History The a Gothic church was founded by King Casimir III the Great in 1335.The basilica was erected in stages beginning in 1340 until about the mid-15th century. It was intended as a monastery church, which explains the large plot of land on which it stands, and the presence of a monastic cemetery next to it. In 1404 King Władysław II Jagiełło gave it to the Canons Regular of the Lateran, a congregation which he had brought in from Kłodzko. Interior The interior of the church is a mixture of Polish Gothic and impressive Polish Baroque architecture with structural features such as a large gilded Baroque high altar, a boat-shaped pulpit (1750), and the organ. The church was robbed clean and the interior utterly devastated by soldiers of the 1655 Swedish invasion (the Deluge), which explains the prevalence of Baroque in its current decoration. The church is said to contain one of the most beautiful Baroque choir stalls in Central Europe. Bartolommeo Berrecci, the Renaissance artist who designed Sigismund's Chapel at Wawel, is buried there. Corpus Christi Basilica houses the largest organs in Krakow. The main instrument was built between 1958 and 1963 using some elements of the old organ dating back to the 1770s. It was designed for 83 pitches and consists of two parts. The main organ placed on the choir and side organs located in the chancel. The organs have a total of 5950 pipes and 25 bells. They have the ability to play works written on an echo basis. The sound of organs 70 meters away from each other gives the listener a unique experience. References External links Kraków Tourism information about Krakow Protect Kraków Heritage Campaign Map: Kraków Heritage Under Threat Info about Corpus Christi Basilica in Krakow Wiki