NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cosmopolitan Twarda 2/4

Cosmopolitan Twarda 4 (wcześniej Hines Tower) – wieżowiec w Warszawie, przy zbiegu ulic Emilii Plater i Twardej. Ma 44 piętra i 160 metrów wysokości. Opis Plany wieżowca przy zbiegu ulic Emilii Plater i Twardej, zamykającego ciąg wysokich budynków wzdłuż ulicy Emilii Plater powstały w 2006 roku. Wstępnie taki budynek chciała zbudować fundacja Shalom, która zleciła wykonanie projektu pracowni Stefana Kuryłowicza i otrzymała decyzję o warunkach zabudowy. Okazało się jednak, że fundacja nie ma wystarczających funduszy na tak dużą inwestycję. Sprzedała działkę spółce Tacit Development, w imieniu której inwestycję prowadziła firma Hines Polska. Spółka Tacit Investment (d. Tacit Development Polska JS) działa na polskim rynku nieruchomości. Na projektanta wybrano Pracownię Murphy/Jahn. Architektem budynku jest Helmut Jahn, który zaprojektował m.in. siedzibę Sony Center w Berlinie, Unii Europejskiej w Brukseli. Obiekt Cosmopolitan składa się z dwóch części: niższej, ulokowanej bliżej placu Grzybowskiego oraz wyższej, czyli 160-metrowej wieży. Na 4 podziemnych poziomach wieży znajdują się miejsca parkingowe na około 300 samochodów; na czterech pierwszych kondygnacjach lokale usługowe i biurowe (w parterze restauracja); wyżej, od 8 pietra zaczynają się luksusowe mieszkania o powierzchniach od 54 do 700 m², w pełni wykończone i wyposażone. Ostatnie dwa piętra zajmują dwupiętrowe apartamenty (mezonety). Wbrew wcześniejszym planom, w budynku nie ma części hotelowej. Zaliczany jest do nurtu neomodernizmu w architekturze, a Jahn określa siebie jako kontynuatora modernizmu i wskazuje, że Mies van der Rohe ukształtował jego zawodową postawę. W grudniu 2013 r. budynek uzyskał pozwolenie na użytkowanie, pierwsi mieszkańcy wprowadzili się w czerwcu 2014 r. Na działce obok ma w przyszłości powstać Wieżowiec Gminy Żydowskiej. Galeria Przypisy Bibliografia Hines Tower (Twarda Tower). wiezowce.waw.pl. [dostęp 2010-12-13]. Naftowy baron buduje wieżowiec przy Twardej?. tvnwarszawa.pl. [dostęp 2012-05-13]. Linki zewnętrzne Cosmopolitan Twarda 4 – oficjalna strona inwestycji (pol.)
Pole Mokotowskie

Pole Mokotowskie („Mokotów-Feld“; auch in der Mehrzahl Pola Mokotowskie – „Mokotów Felder“ benutzt) ist ein bedeutender Park in Warschau. Den Namen trägt das Gelände seit Anfang des 19. Jahrhunderts. Damals wurde es für militärische Exerzierübungen und -Vorstellungen genutzt. Bei den Kämpfen während des Militärputsches unter Józef Piłsudski vom 12. bis 15. Mai 1926 war Pole Mokotowskie Schauplatz von Gefechten zwischen regierungstreuen Truppen und Piłsudski-Einheiten. Ein Teil der Anlage wird heute auch als „Józef Piłsudski-Park“ bezeichnet, weil hier am 17. Mai 1935 die Trauerfeierlichkeiten zum Tode des polnischen Marschalls stattfanden. Der Park befindet sich zwischen dem Stadtteil Mokotów, den er somit Richtung Norden abschließt, und dem Innenstadtbezirk („Śródmieście“). Im Westen grenzt er an den Stadtteil Ochota. Er gehört mit einer Fläche von rund 60 Hektar zu den größten, wenn auch jüngeren Parkanlagen Warschaus. Sowohl eine Straßenbahn, die entlang der den Park heute durchschneidenden „Aleja Niepodległości“ (Unabhängigkeits-Allee) geführt wird, wie auch eine U-Bahn-Linie Warschaus haben hier Haltestellen. Bis zum Zweiten Weltkrieg war der heutige Park Teil eines rund 200 Hektar großen Geländes, das zu einem wesentlichen Teil vom Flughafen Mokotów und den der Technischen Universität in Warschau angegliederten Flugzeugwerken verwendet wurde. Ein Gedenkstein erinnert heute an diese Zeit. Neben Schrebergartenanlagen gab es im ostwärtigen Teil des damaligen Komplexes auch die Pferderennbahn Pole Mokotowskie, die 1939 durch die Eröffnung einer moderneren Anlage in Służewiec ersetzt wurde. Nach dem Krieg wurde im nun als Park gestalteten Gelände der Neubau der Polnischen Nationalbibliothek errichtet. Ebenfalls entstand am Rande des Parks ein dreiflügeliges Gebäude für das polnische Haupt-Statistikamt. Auch wurden verschiedene Sportanlagen in Parknähe angelegt. Die meisten Bäume des Parks wurden erst in den 1940er und 1950er Jahren gepflanzt. In den 1970er Jahren wurde der Park noch einmal neu arrangiert. Heute ist der Park ein beliebtes Ausflugsziel für Anwohner, wegen der angrenzenden Universitäten (Szkoła Główna Handlowa und TU) ist er auch Aufenthaltsplatz für Studenten. Es gibt rund 10 Bars und Restaurants im Park. Besonders in den Sommermonaten finden im Park häufig Großveranstaltungen (Kultur, Sport, Unterhaltung) statt. Neben dem Gedenkstein für den ehemaligen Flughafen gibt es ein neueres Hundedenkmal („Pomnik Szczęśliwego Psa“) und im äußersten Nordost-Zipfel ein Denkmal der polnischen Kavallerie. Wegen der hochwertigen innenstadtnahen Lage sind die Randflächen des Parkes attraktiv für Immobilienentwickler. In den letzten Jahren kam es deshalb vermehrt zu öffentlichen Auseinandersetzungen über eine weitere Entwicklung des Geländes. Einzelnachweise und Anmerkungen Weblinks Website des Parks (in Polnisch)
Mokotów Field

Mokotów Field (Polish: Pole Mokotowskie) is a large park in Warsaw, Poland. Located between Warsaw's Mokotów district and the city center, the park is one of the largest in Warsaw. Only a small part of the modern Pole Mokotowskie is located in the Mokotów district. Most of the field (48.61 ha, almost 71%) is located in Ochota and Śródmieście. Landmarks within the park include the Polish National Library and the Monument in Memory of the Fallen Polish Pilots in World War II. The park is also famous for its bars. To the south is a Warsaw Metro station, the Pole Mokotowskie station. History From 1818 until World War II, on what was originally a 200 ha area, a major part was occupied by an airfield and the Warsaw Polytechnic aircraft works. The Pole Mokotowskie was also, until 1934, the site of Warsaw Airport and, in the years 1884-1939, of the Warsaw Horse Racing Track. On May 17, 1935, the funeral of Józef Piłsudski took place on the Pole Mokotowskie. The current park was designed by Stanisław Bolek and created in the 1970s and 1980s. In 2010, a two-kilometer educational trail was opened named after Ryszard Kapuściński. In 2018, near the intersection of al. Niepodległości and ul. Wawelska Street, 45 apple trees were planted to commemorate prominent Polish women. Greater modernization was initiated in 2021-2024. Concreted surfaces were reduced, a new water system with reed vegetation was created, and wooden platforms and bridges and wooden seats were added. New trees and flowerbeds were also planted. Fauna Twenty-one families of beetles are found in the park. Most of them are species from the ladybug family, of which the Asian ladybug is the most numerous, accounting for almost two-thirds of the individuals found. The next species, Aphidecta obliterata, accounted for 9.3%. Due to the periodic lack of water in the ponds, there are no stable fish populations in the Pole Mokotowskie, although some freshwater fish can be observed, such as individuals of the genus Xiphophorus. See also Mokotów Notes External links Map of Mokotów Field
Pole Mokotowskie

Le Pole Mokotowskie, est un espace vert de 65 hectares situé dans le quartier de Mokotów non loin du centre de la ville de Varsovie en Pologne. Accès La station de métro la plus proche, porte le nom de Pole Mokotowskie. Ancien aéroport Le premier aéroport de Varsovie y était installé jusqu'en 1934. Il fut fermé à la construction de l'aéroport d'Okecie, ouvert la même année. Bibliothèque nationale Les premières fondations de la nouvelle bibliothèque nationale de Pologne sont creusées en avril 1977, sur le Pole Mokotowskie. La construction est achevée en 1991. Hommages dans le parc Une partie de ce site est dénommée « parc Józef Piłsudski ». Liens externes Portail de Varsovie
Sosnowiec Plaza

Sosnowiec Plaza – centrum handlowo-rozrywkowe zlokalizowane w centrum Sosnowca, pod adresem Sienkiewicza 2 na pograniczu strefy pieszej w kwartale wyznaczonym ulicami Sienkiewicza, Teatralną, Szklarnianej, Dekerta i Warszawskiej. Historia Na terenie, na którym znajduje się centrum handlowe, w przeszłości zlokalizowana była huty szkła. Później na tym obszarze funkcjonowało targowisko miejskie, które pomniejszono i uporządkowano w celu budowy galerii handlowej. Budowa Sosnowiec Plaza rozpoczęła się w 2006 roku, a zakończyła w marcu 2007 roku. Inwestorem projektu była spółka Plaza Centers N.V., znana z realizacji podobnych obiektów w Europie Środkowo-Wschodniej. Generalnym wykonawcą była firma Warbud S.A., a za projekt architektoniczny odpowiadało Biuro Projektów Architektonicznych Pallado Skupin Architekci z Katowic, tj. Jan Pallado i Aleksander Skupin. Oficjalne otwarcie obiektu nastąpiło 30 marca 2007 roku. Całkowita powierzchnia na dwóch kondygnacjach budynku wynosi 40000 metrów kwadratowych, z czego największą część zajmuje powierzchnia handlowa - 25000 metrów kwadratowych. W momencie otwarcia Sosnowiec Plaza posiadała około 80 sklepów, kompleks kinowy Cinema City z sześcioma salami oraz centrum rozrywki Fantasty Park. Na dwóch kondygnacjach podziemnych znajduje się parking na 380 miejsc. W 2013 roku centrum rozrywki Fantasy Park zakończyło działalność a w jego miejsce rozszerzono strefę gastronomiczną. W 2012 na poziomie 0 otwarto restaurację McDonald's. Przypisy
Kościół św. Andrzeja Boboli we Wszedniu

Kościół świętego Andrzeja Boboli we Wszedniu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat mogileński archidiecezji gnieźnieńskiej). Świątynię zaczęli budować wierni parafii ewangelicko-augsburskiej w 1908 roku. W 1920 roku prace budowlane zostały zakończone. Budowla jest murowana i reprezentuje styl neogotycki. Od frontu znajduje się masywna wieża nakryta dachem namiotowym, na której są umieszczone dwa dzwony: mały z 1908 roku i duży z 1928 roku. Wnętrze świątyni jest jednonawowe. Okno w prezbiterium jest ozdobione witrażem przedstawiającym scenę Zesłania Ducha Świętego. W 1945 roku budowla została poświęcona i przekazana katolikom. Dzięki dekretowi kardynała Stefana Wyszyńskiego Prymasa Polski z dnia 21 września 1969 roku przy kościele została erygowana parafia pod wezwaniem św. Andrzeja Boboli. Przypisy
Kościół św. Stanisława Biskupa w Ciężkowie

Kościół świętego Stanisława Biskupa w Ciężkowie – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii św. Wita w Słupach (dekanat Szubin diecezji bydgoskiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1898-1900 w stylu neogotyckim jako zbór ewangelicki. Po zakończeniu drugiej wojny światowej w 1948 roku została przejęta przez parafię św. Wita w Słupach. Charakterystycznym elementem świątyni, wybudowanej z czerwonej cegły jest pięciokondygnacyjna wieża, na której jest umieszczony zegar, wykonany przez firmę Johanna Friedricha Weule z Bockenem (Dolna Saksonia) z 1909 roku. W dniu 29 listopada 2017 roku dach kościoła został zniszczony przez pożar. Po pożarze świątynia została odbudowana. Dzięki decyzji Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków świątynia została w dniu 22 stycznia 2018 roku wpisana do rejestru zabytków. Z okazji uroczystości oddania do użytku odbudowanej świątyni, w styczniu 2019, biskup bydgoski Jan Tyrawa odprawił mszę świętą. Przypisy
Kościół św. Mikołaja Biskupa w Szaradowie

Kościół świętego Mikołaja Biskupa w Szaradowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Szubin diecezji bydgoskiej). Zachowana do dziś murowana świątynia (obecnie jest to nawa główna) została zbudowana (ukończona) w 1838 roku. Pierwotnie świątynia miała formę niewielkiej, murowanej budowli salowej, nakrytej dwuspadowym dachem z małą, trójbocznie zamkniętą zakrystią przy szczycie wschodnim, do której prowadziło małe przejście za ołtarzem głównym. Podczas Wielkanocy 1885 roku kościół został zniszczony przez pożar. W następnym roku rozpoczęto jego odbudowę i odnowienie. Z tego czasu pochodzi większość zabytkowego wyposażenia sakralnego. Obok świątyni stała dzwonnica z trzema dzwonami. Kościół był otoczony kamiennym niskim murem o formie nawiązującej do ogrodzenia okalającego niedaleki cmentarz parafialny. Ogrodzenie zostało usunięte w czasie II wojny światowej w związku z wytyczeniem drogi wzdłuż świątyni. Kolejne remonty kościoła zostały przeprowadzone w 1925 roku i w 1952 roku. Zostały wymienione tynki, przemalowane zostały wewnątrz oraz na zewnątrz ściany. W latach 1981–94 świątynia została rozbudowana o prezbiterium, zakrystię i salkę katechetyczną. Wszystko to nawiązuje stylistycznie i architektonicznie do podziałów i formy klasycystycznej starszej części budowli. Została rozebrana mała zakrystia od strony wschodniej. Bryła świątyni została wzbogacona o kilka kubicznych i prostopadłościennych elementów architektonicznych z dominującą nad całością wieżą o wysokości 32 metrów. W 1985 roku zostały wprawione dwa witraże przedstawiające Matkę Boską Częstochowską i Św. Jana Pawła II, a także kościoły w Gnieźnie i w Częstochowie. Przypisy
Kościół Świętych Józefa i Kazimierza we Włościborzu

Kościół Świętych Józefa i Kazimierza we Włościborzu – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty w Wałdowie (dekanat kamieński diecezji pelplińskiej). Jest to świątynia wzniesiona w 1903 roku jako ewangelicka. Do 1939 roku należała do protestantów. Od 1947 roku pełni funkcję kościoła filialnego. 5 czerwca 2020 roku została wpisana do rejestru zabytków województwa kujawsko-pomorskiego. Przypisy
X Pawilon Cytadeli Warszawskiej

X Pawilon Cytadeli Warszawskiej – jeden z pawilonów Cytadeli Warszawskiej, siedziba oddziału Muzeum Niepodległości poświęconego walkom narodowowyzwoleńczym w czasie zaboru rosyjskiego. Historia X Pawilon Cytadeli Warszawskiej powstał w 1828 roku w ramach rozbudowy koszar z przeznaczeniem na magazyn umundurowania. Od 5 lipca 1833 rozpoczęto przystosowywanie pomieszczeń na cele więzienne i zlokalizowano centralne więzienie śledcze dla więźniów politycznych, kilkuset z nich stracono na stokach twierdzy, tysiące wywieziono stąd na katorgę bądź zesłanie syberyjskie. Od 1834 działała tu Komisja Śledcza przy naczelnym Dowódcy Armii Czynnej i Naczelniku Królestwa Polskiego, będąca centralnym organem śledczym przestępstw politycznych w Królestwie Polskim. Wśród więźniów X Pawilonu byli m.in. Apollo Korzeniowski (ojciec Józefa Korzeniowskiego), Romuald Traugutt, Józef Piłsudski, Roman Dmowski, Gustaw Ehrenberg, ks. Piotr Ściegienny, Stefan Okrzeja, Róża Luksemburg, Władysław Jabłonowski, Jan Rosół, Adolf Hennel, Janusz Meissner i Ludwik Waryński. Budynek Pawilonu X został doszczętnie zniszczony w wybuchu prochowni w Cytadeli Warszawskiej 13 października 1923. Po II wojnie światowej X Pawilon wydzielono wraz z najbliższym otoczeniem. Został udostępniony zwiedzającym 22 stycznia 1963 w ramach obchodów setnej rocznicy powstania styczniowego. W 2015 zakończył się kolejny remont obiektu. Odnowiono m.in. elewację, a na wystawie zainstalowano multimedia. W sierpniu 2015 przed budynkiem X Pawilonu odsłonięto popiersia pięciu członków Rządu Narodowego, którzy zostali skazani na karę śmierci przez władze rosyjskie: Romualda Traugutta, Rafała Krajewskiego, Józefa Toczyskiego, Romana Żulińskiego i Jana Jeziorańskiego. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa muzeum
X павильон Варшавской цитадели

X павильон Варшавской цитадели (пол. X Pawilon Cytadeli Warszawskiej) — место в Александровской цитадели, в котором в настоящее время находится отдел Музея независимости, посвящённый народно-освободительной борьбе во время российского господства. Руководитель учреждения — магистр Ежи Вонгродзкий (Jerzy Wągrodzki). История X павильон был построен в 1828 году в рамках программы по строительству казарм как склад обмундирования. 5 июля 1833 начато переоборудование помещений под тюремные камеры и определено место центральной следственной тюрьмы для политзаключённых. Несколько сотен из них полегло на склонах крепости, тысячи вывезли на каторгу или сибирскую ссылку. С 1834 здесь работала следственная комиссия при главнокомандующем действующей армии и начальнике Царства Польского, которая была главным органом по расследованию политических преступлений в Царстве Польском. Среди узников X павильона были такие выдающиеся фигуры польской истории, как Аполлон Корженёвский (отец Джозефа Конрада), Ромуальд Траугутт, Юзеф Пилсудский, Александр Пристор, Феликс Эдмундович Дзержинский, Роман Дмовский, Ян Квапинский, Густав Эренберг, отец Пётр Сцегенный, Стефан Окшея, Пржедецкая, Стефания Бернардовна, Юзеф Цишевский и другие. После Второй мировой войны доступ в X павильон вместе с прилегающей территорией был открыт в 1963. Официальное открытие музея состоялось 22 января в рамках празднования сотой годовщины Январского восстания. См. также Ревельская цитадель Киевская цитадель Виленская цитадель Примечания Ссылки Официальный сайт Музея независимости в Варшаве (англ.)
Wissenschaftszentrum Kopernikus

Das Kopernikus Wissenschaftszentrum in Warschau (poln. Centrum Nauki Kopernik) ist ein Gebäudekomplex am westlichen Weichselufer, gewidmet der Förderung des Wissens. Es ist nach Nikolaus Kopernikus benannt. Die Besucher können selbständig Experimente durchführen, die die Grundgesetze der Naturwissenschaften erklären. Das Zentrum ist ein gemeinschaftliches Vorhaben der Hauptstadt Warschau, des Ministeriums für Wissenschaft und Hochschulwesen sowie des Ministeriums für Nationales Schulwesen. Geschichte Die Initiative zur Errichtung des Zentrums kam von Łukasz Turski, einem Professor für theoretische Physik an der Kardinal-Stefan-Wyszyński-Universität in Warschau. Im Dezember 2005 wurde im Wettbewerb das Projekt des Architektenteams „RAr-2 Laboratorium Architektury“ Gilner + Kubec ausgewählt. Im November des folgenden Jahres wurden in einer weiteren Ausschreibung die Projekte für zwei Museumsbereiche („Die Welt in der Bewegung“ und „Mensch und die Umwelt“) eines Konsortiums zweier niederländischer Firmen (Bruns and NorthernLight) angenommen. In weiteren Ausschreibungen gewann die Firma Hüttinger die Aufträge für die Ausstellungen „Die Wurzeln der Zivilisation“ und „Die Zonen des Lichtes“. Im Juli 2008 begannen die Bauarbeiten. Das Gebäude steht am Ufer der Weichsel nahe der Stadtmitte. Es wurde auf der Decke eines modernen Straßentunnels unweit der Universitätsbibliothek und der U-Bahn-Station „Centrum Nauki Kopernik“ errichtet. Die Einweihung des Hauptgebäudes erfolgte im November 2010. Im Jahre 2011 hat im Zentrum die Konferenz des ECSITE (European Network of Science Centres and Museums) stattgefunden. Struktur Das Zentrum wird nach seiner kompletten Fertigstellung aus verschiedenen Teilen bestehen: ein zweigeschossiges Gebäude auf einem L-förmigen Grundriss mit 15.000 m² Nutzfläche für Ausstellungsräume, Labors, einem Konferenzzentrum, einem Restaurant und Café sowie Büroräumen Park- und Werkstatträume im Untergeschoss ein multimediales Planetarium mit einer 16 Meter großen Kuppel in einem Körper, der an einen riesigen Findling erinnert und der von einer Aussichtsplattform gekrönt ist Park der Erfinder – mit einem Amphitheater Die sechs Ausstellungsbereiche des Wissenschaftszentrums umfassen hunderte interaktiver Exponate auf einer Fläche von 5500 Quadratmetern: Die Welt in der Bewegung Mensch und die Umwelt Die Wurzeln der Zivilisation Die Jüngsten Die Zone des Lichtes Die Jugendgalerie Siehe auch Liste der Museen in Warschau Weblinks Offizielle Website
Centrul științific Copernicus

Centrul științific Copernicus din Varșovia este un muzeu științific situat pe malul Vistulei, în centrul capitalei. Centrul științific a fost deschis la 5 noiembrie 2010; un an mai târziu s-a deschis un planetariu ultramodern. Se întinde pe o suprafață de peste 20.000 de metri pătrați și are aproximativ 450 de puncte de atracție. Obiectivul său este popularizarea științelor prin intermediul demostrațiilor și al experimentelor interactive. Exponatele sunt dedicate atât științelor exacte și științelor umaniste, cât și creațiilor artistice inspirate din știință. Temele expozițiilor permanente de știință sunt: Omul și mediul, Lumea în mișcare, Rădăcinile civilizației, Zona luminii, Bzzz! și RE: Generația. Lângă intrarea la vestibulul principal se află pendulul lui Foucault care demonstrează rotația Pământului. Vizitatorul este purtat prin lumea științei, de la apariția dinozaurilor până la descoperiri epocale care au schimbat destinul omenirii. Teritoriul centrului științific este divizat în câteva zone, printre care: Planetariu: Cerul lui Copernic Galerii: Omul și mediul, Lumea în mișcare, și Zona luminii Teatrul roboților ș.a. Legături externe „Ziare si Reviste”. Primul centru de stiinte al Europei de Est, deschis la Varsovia. 19 noiembrie 2010. Accesat în 6 decembrie 2013. „Stiinta si tehnologie”. Varsovia: Centrul stiintific Copernic. 18 noiembrie 2010. Arhivat din original la 12 decembrie 2013. Accesat în 6 decembrie 2013.
Sobór Świętej Trójcy w Hajnówce

Sobór Świętej Trójcy – prawosławna cerkiew parafialna w Hajnówce. Należy do dekanatu Hajnówka diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia mieści się przy ulicy ks. Antoniego Dziewiatowskiego. Historia Sobór zbudowano w latach 1974–1992 według projektu Aleksandra Grygorowicza; poświęcono 11 października 1992 r. Współprojektantem świątyni był Jerzy Nowosielski. Wystrój cerkwi miał stworzyć Jerzy Nowosielski, który dostał oficjalne zlecenie od metropolity Bazylego. Gotowy projekt polichromii spotkał się jednak z oporem proboszcza. W rezultacie Nowosielski został zmuszony do zrezygnowania z prac nad malowaniem cerkwi. Ikonostas oraz niektóre ikony są dziełem greckiego malarza Dimitriosa Andonopulοsa (grec.: Δημήτριος Αντωνόπουλος). Dwupoziomowa świątynia (dolna cerkiew nosi wezwanie św. Mikołaja) może pomieścić 5 tys. wiernych, co czyni ją jedną z największych w kraju. Sobór Świętej Trójcy to jeden z najciekawszych przykładów współczesnej architektury w Polsce. Dach świątyni tworzą przenikające się nieregularnie betonowe łupiny, wewnątrz zachwyca niezwykła polichromia. Od 1983 r. odbywały się tutaj koncerty Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Cerkiewnej „Hajnówka”, a od 2002 r. mają miejsce przesłuchania konkursowe i koncerty w ramach Międzynarodowego Festiwalu „Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej”. 10 kwietnia 2011 r. w dolnej cerkwi soboru odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą abp. Mironowi (Chodakowskiemu). Sobór odwiedzali zwierzchnicy Cerkwi lokalnych – patriarcha Moskwy i całej Wszechrusi Cyryl I, zwierzchnik Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego (18 sierpnia 2012 r.), prawosławny patriarcha Antiochii Jan X (19 sierpnia 2016 r.) oraz metropolita całej Ameryki i Kanady Tichon, zwierzchnik Kościoła Prawosławnego w Ameryce (19 sierpnia 2018 r.). Chóry działające przy cerkwi Katedralny Chór Soboru Świętej Trójcy – mieszany wielogłosowy chór parafialny. Śpiewa na większości nabożeństw w swojej cerkwi, wykonując muzykę cerkiewną różnych epok. Chór śpiewał na wielu koncertach i festiwalach zarówno w Polsce, jak i za granicą (m.in. Rosja, Finlandia, Włochy). Jako jeden z niewielu, lub jako jedyny (brak szczegółowych informacji) brał udział już w 29 edycjach hajnowskiego festiwalu: początkowo Międzynarodowy Festiwal Muzyki Cerkiewnej „Hajnówka”, później Międzynarodowy Festiwal „Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej”. W skład chóru wchodzą uzdolnieni muzycznie parafianie w różnym wieku. Młodzieżowy Chór Soboru Świętej Trójcy – chór powstały z potrzeby śpiewania na pierwszej z dwóch niedzielnych liturgii. Tworzy go głównie młodzież w wieku szkolnym. Wielokrotnie brał udział w konkursach i festiwalach chóralnych. Koncertował również poza granicami kraju. Dziecięcy Chór Soboru Świętej Trójcy – chór, w skład którego wchodzą dzieci w wieku przedszkolnym oraz młodszych klas szkoły podstawowej. Śpiewa na pierwszej niedzielnej liturgii naprzemiennie z chórem młodzieżowym (podczas jednego nabożeństwa śpiewają oba chóry). Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa Soboru Zdjęcia Soboru Św. Trójcy Cerkiew okiem kamery