NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rezerwat przyrody Dolina Kłodawy

Rezerwat przyrody Dolina Kłodawy – leśny rezerwat przyrody położony na terenie gminy Trąbki Wielkie w województwie pomorskim. Został utworzony w 1999 roku. Zajmuje powierzchnię 10,36 ha, jego otulina zaś liczy 14,85 ha. Obszar chroniony to długi na 1,6 km odcinek przełomu Kłodawy przez wzgórza morenowe wraz z łęgiem jesionowo-olszowym porastającym dno doliny oraz fragmentami lasu grądowego porastającym jej zbocza. Ochronie podlega głównie rzadka roślinność leśna. Na terenie rezerwatu stwierdzono występowanie 216 gatunków roślin naczyniowych, w tym gatunków objętych ochroną ścisłą (kruszczyk szerokolistny, tojad dzióbaty i wawrzynek wilczełyko). Do występujących tu gatunków górskich i podgórskich należą: tojad dzióbaty, żebrowiec górski, przetacznik górski, świerząbek orzęsiony. Inne rzadkie w regionie gatunki to: dzwonek pokrzywolistny, łuskiewnik różowy, perłówka jednokwiatowa, kokorycz pusta. Rezerwat znajduje się na terenie Nadleśnictwa Kolbudy. Nadzór sprawuje Regionalny Konserwator Przyrody w Gdańsku. Na mocy obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2012 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. W identycznych granicach co rezerwat utworzono obszar siedliskowy sieci Natura 2000 „Dolina Kłodawy” PLH220007. Najbliższe miejscowości to Kleszczewo i Trąbki Wielkie. Przypisy
Rezerwat przyrody Dolina Osy

Rezerwat przyrody Dolina Osy – rezerwat krajobrazowy utworzony w 1994 r., obejmujący najbardziej wartościowy przyrodniczo odcinek doliny rzeki Osy pomiędzy miejscowościami Przesławice i Rogóźno-Zamek. Obszar chroniony jest położony na terenie Pojezierza Chełmińskiego (315.21) i jednocześnie na terenie gmin Rogóźno, Gruta i Łasin w powiecie grudziądzkim. Obejmuje obszar 667,92 ha, chroniąc liczne gatunki ptaków i roślin takich jak: czosnek niedźwiedzi, lilia złotogłów, wawrzynek wilczełyko, dzwonek szerokolistny. W rezerwacie znajduje się pomnik przyrody „Adam” i „Ewa”. Obszar rezerwatu podlega ochronie ścisłej, czynnej i krajobrazowej. Przypisy Bibliografia Raport o stanie przyrody województwa kujawsko-pomorskiego (stan na dzień 30 kwietnia 2004 roku), wydany przez Wojewodę Kujawsko-Pomorskiego. ISBN 83-920944-0-9
Rezerwat przyrody Dolina Pięciu Jezior

Rezerwat przyrody „Dolina Pięciu Jezior” – rezerwat krajobrazowy o powierzchni 228,78 ha, utworzony 29 grudnia 1987, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Połczyn-Zdrój, 7 km na południowy wschód od Połczyna-Zdroju, wzdłuż drogi wojewódzkiej nr 163 Połczyn-Zdrój – Czaplinek, po obu jej stronach, na odcinku 4,2 km. północny skraj rezerwatu (góra rzeki): 53°42'42"N 16°08'32"E południowy skraj rezerwatu (dół rzeki): 53°40'58"N 16°10'20"E Rezerwat położony w Drawskim Parku Krajobrazowym, w obszarze chronionego krajobrazu „Pojezierze Drawskie”, na terenie obszaru specjalnej ochrony ptaków (OSO) Natura 2000 „Ostoja Drawska” (PLB 320019) oraz na specjalnym obszarze ochrony siedlisk (SOO) Natura 2000 „Jeziora Czaplineckie” (PLH 320039). Źródła rzeki Drawy i jej górny bieg z ciągiem jezior (Jezioro Krzywe (Górne), Krąg (Okrągłe), Długie Jezioro, Jezioro Głębokie, Jezioro Małe), na odcinku 4,2 km, w głębokiej, 30–55 m, rynnie polodowcowej, porośniętej lasem bukowym, z domieszką świerku i modrzewia. Celem ochrony jest zachowanie ekosystemu źródłowego rzeki Drawy, z buczyną pomorską, torfowiskami niskimi i zbiorowiskami roślinności wodnej, z licznymi stanowiskami rzadkich roślin chronionych, takich jak: grążel żółty (Nuphar lutea), grzybienie białe (Nymphaea alba), wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum), kukułka szerokolistna (Dactylorhiza majalis), nasięźrzał pospolity (Ophioglossum vulgatum), przytulia wonna (Galium odoratum), przylaszczka pospolita (Hepatica nobilis). Przez rezerwat prowadzą dwa znakowane szlaki turystyczne z Połczyna-Zdroju do Czaplinka: niebieski Szlak Szwajcarii Połczyńskiej oraz czerwony Szlak „Solny”. Nadzór: Nadleśnictwo Połczyn. Dolina Pięciu Jezior ma także przydomek – Szwajcaria Połczyńska, który zawdzięcza malowniczemu otoczeniu, stosunkowo wysokich (ponad 200 m) wzgórz morenowych pokrytych lasami i pastwiskami. Galeria Przypisy
Долина-Рацлавки (заповедник)

Доли́на-Рацла́вки (пол. Rezerwat przyrody Dolina Racławki ) — наименование ландшафтного заповедника в Польше, который находится в административных границах сёл Пачултовице и Дубе сельской гмины Кшешовице Краковского повята Малопольского воеводства. Заповедник располагается в нижней части долины Рацлавка, от которой получил своё наименование. Долина Рацлавка находится на Краковско-Ченстоховской возвышенности и входит в состав ландшафтного парка «Долинки-Краковске». На территории заповедника протекает река Рацлавка и находятся многочисленные выступающие из земли известковые скалы. На территории заповедника находятся Жарская и Бечковая пещеры. Заповедник был основан 28 июля 1962 года указом Министра лесного хозяйства и деревообрабатывающей промышленности. Занимает площадь 473,66 гектаров. Целью заповедника является сохранение и защита смешанного буково-грабового тугайного леса и окружающего его окружающей среды. В заповеднике произрастают пыльцеголовник длиннолистный, дремлик зимовниковый, белладонна, плаун булавовидный, ладьян трёхнадрезный, подснежник белоснежный, водосбор обыкновенный и башмачок настоящий. С 2001 года заповедник включён в европейскую программу «Natura 2000». Через заповедник проходят велосипедный «Путь Орлиных Гнёзд» и пешие туристические маршруты. Примечания Литература Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-13050-4. Ссылки Информация (пол.) Информация (пол.)
Rezerwat przyrody Dolina Potoku Rudno

Rezerwat przyrody Dolina Potoku Rudno – rezerwat przyrody w województwie małopolskim, w powiatach krakowskim i chrzanowskim, pomiędzy miejscowościami Zalas, Sanka w gminie Krzeszowice oraz Rybna w gminie Czernichów na wschodzie a miejscowościami Brodła i Poręba Żegoty w gminie Alwernia na zachodzie. Jest to rezerwat częściowy, leśny o powierzchni 95,94 ha, posiada otulinę o powierzchni 100,88 ha. Utworzony został w 2001 r. Znajduje się w Dolinie Rudna na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Jest fragmentem większego kompleksu leśnego, zwanego Lasem Orlej i wraz z nim wchodzi w skład Rudniańskiego Parku Krajobrazowego. Teren rezerwatu w najwyższym punkcie ma wysokość 318 m n.p.m. Rezerwat obejmuje fragment dobrze zachowanego łęgu olszowego i olsu oraz znajdujące się po zachodniej stronie stanowiska geologiczne dawnego kamieniołomu porfirów „Orlej”. Osobliwością są stanowiska skrzypu olbrzymiego. Przez teren rezerwatu przepływa potok Rudno. Miejscami wyciął on w stokach stromy jar o urwistych ścianach skalnych. Szlak rowerowy – z Krzeszowic przez Miękinię, Dolinę Kamienic, Wolę Filipowską, Puszczę Dulowską, Las Orlej, rezerwat przyrody Dolina Potoku Rudno, Sankę, Dolinę Sanki i Niedźwiedzią Górę do Krzeszowic. Przypisy Linki zewnętrzne Jan Golonka, Renata Stadnik: Dolina Potoku Rudno. W: Tadeusz Słomka (red.): Katalog obiektów geoturystycznych w obrębie pomników i rezerwatów przyrody nieożywionej. Kraków: 2012, s. 267–270. ISBN 978-83-88927-30-0.
Dolina Skrwy

Rezerwat przyrody „Dolina Skrwy” – rezerwat krajobrazowy położony w gminie Gostynin, w powiecie gostynińskim, w województwie mazowieckim. Rezerwat został utworzony w 1988 roku. Celem ochrony jest zachowanie unikalnego krajobrazu przełomu rzeki Skrwy Lewej oraz różnorodnych zbiorowisk leśnych z przewagą grądów. Według danych z nadleśnictwa powierzchnia rezerwatu wynosi 63,17 ha (akt powołujący podawał 62,80 ha). Z roślin chronionych występują tu: kruszczyk szerokolistny, kukułka szerokolistna, wawrzynek wilczełyko, lilia złotogłów. Przypisy
Rezerwat przyrody Dolina Stradanki

Rezerwat przyrody Dolina Stradanki – rezerwat leśny położony w województwie warmińsko-mazurskim, w gminie Tolkmicko, nadleśnictwie Elbląg. Leży w granicach Parku Krajobrazowego Wysoczyzny Elbląskiej i jego otuliny. Akt powołujący: Rozp. Nr 56 z dnia 28.12.06 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody „Dolina Stradanki” (Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. Nr 6, poz. 137 z 11.01.07 r.). Rezerwat zajmuje powierzchnię 121,09 ha (akt powołujący podawał 119,86 ha). Utworzony dla zachowania i ochrony unikatowego krajobrazu rzeki Stradanki z siecią bocznych dolinek oraz porastającego te tereny lasu bukowego, ochrony rzadkich i chronionych gatunków roślin oraz zwierząt, głównie awifauny. Przypisy
Rezerwat przyrody Dolina Szklarki

Rezerwat przyrody Dolina Szklarki – leśny rezerwat przyrody w Parku Krajobrazowym Dolinki Krakowskie, w gminie Jerzmanowice-Przeginia, w powiecie krakowskim, w województwie małopolskim. Położony na wschodnim zboczu środkowej części Doliny Szklarki, między miejscowościami Szklary i Jerzmanowice, nad potokiem Szklarka. Zajmuje powierzchnię 46,69 ha (akt powołujący podawał 47,29 ha). Utworzony w 1989 celem ochrony różnorodnych i dobrze zachowanych zespołów leśnych porastających skaliste stoki doliny: buczyny karpackiej, jaworzyny górskiej, grądów, a także muraw kserotermicznych i naskalnych. Na terenie rezerwatu znajdują się liczne, wystające z ziemi skałki wapienne. Jedna z nich przecięta jest bardzo oryginalną pionową szczeliną. W pobliżu rezerwatu znajduje się źródło „Pióro” (wywierzysko krasowe). W przełomie doliny znajduje się pomnik przyrody – skałka dolnokarbońskiego wapienia przecięta żyłą porfiru. Szlak turystyki pieszej – czerwony szlak okrężny. Wychodząc nim ze Szklar w kierunku wschodnim przejdziemy cały leśny rezerwat. Przypisy
Долина-Шклярки (заповедник)

Доли́на-Шкля́рки (пол. Rezerwat przyrody Dolina Szklarki) — наименование лесного заповедника в Польше, который находится в административных границах села Шкляры сельской гмины Ежмановице-Пшегиня Краковского повята Малопольского воеводства. Заповедник располагается на восточном склоне в средней части долины Шклярка, от которой получил своё наименование. Долина Шклярка находится на Краковско-Ченстоховской возвышенности и входит в состав ландшафтного парка «Долинки-Краковске». На территории заповедника протекает река Шклярка и находятся многочисленные выступающие из земли известковые скалы. Заповедник был основан 3 марта 1989 года указом Министра охраны окружающей среды. Занимает площадь 46,69 гектаров. Целью заповедника является сохранение и защита произрастающего на скалистых склонах долины реликтового лесного участка Dentario glandulosae-Fagetum, относящегося к группе Fagion sylvaticae. В заповеднике произрастают бук, граб с высокой долей орешника, боярышника, кизила и различные травы, относящиеся к термофильному травяному покрову. В заповеднике встречаются лилия кудреватая, многоножка обыкновенная, молодило шароносное, Aruncus dioicus, барвинок малый, копытень европейский, печёночница благородная, первоцвет высокий, подмаренник душистый, ветреница дубравная и борец молдавский. С 2001 года заповедник включён в европейскую программу «Natura 2000». Через заповедник проходят пешие и велосипедные туристические маршруты. Примечания Литература Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-13050-4. Ссылки Информация (пол.). Архивировано из оригинала 10 февраля 2015 года.
Rezerwat przyrody Dolina Waliczówki

Rezerwat przyrody Dolina Waliczówki – florystyczny rezerwat przyrody utworzony w 1995 roku na terenie Puszczy Białowieskiej w dolinie strumienia leśnego Waliczówka. Powierzchnia rezerwatu wynosi 44,75 ha. Znajduje się on na terenie gminy Narewka w powiecie hajnowskim. Został stworzony dla ochrony odznaczających się wysokim stopniem naturalności zbiorowisk leśnych oraz zbiorowisk roślinności nieleśnej obejmujących zespoły turzycowe, występujące w strefie źródliskowej Waliczówki. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2003 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Przypisy
Rezerwat przyrody Dolina Świergotki

Dolina Świergotki – leśny rezerwat przyrody położony w gminie Cedynia. Został powołany na mocy zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 11 maja 1989 roku. Zajmuje powierzchnię 11,21 ha (akt powołujący podawał 11,00 ha). Ochronie podlega stanowisko buczyny pomorskiej, grądu z przytulią leśną na granicy jego występowania oraz wąwóz rzeki Świergotki. Rezerwat wchodzi w skład Cedyńskiego Parku Krajobrazowego. Jest udostępniony do ruchu turystycznego. Przypisy
Rezerwat przyrody Dolina Łańskiego Potoku

Dolina Łańskiego Potoku – leśny rezerwat przyrody w Grodźcu w gminie Jasienica w województwie śląskim. Został utworzony rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 23 grudnia 1998 roku (Dz. U. z 1998 r. Nr 164, poz. 1187 (ISAP)). Zajmuje powierzchnię 47,07 ha (akt powołujący podawał 46,89 ha). Rezerwat podlega ochronie ścisłej (7,05 ha) i czynnej (40,02 ha). Rezerwat obejmuje dolinę Łazińskiego (tu: Łańskiego) Potoku na Pogórzu Śląskim, tuż u północnych podnóży Beskidu Śląskiego. Ochronie podlegają w nim leśne zbiorowiska łęgowe: podgórski łęg jesionowy nadrzeczna olszyna górska z licznymi, obfitymi stanowiskami ciemiężycy zielonej oraz miejscami rozrodu wielu gatunków gadów i płazów. Godnym uwagi jest występowanie bociana czarnego. Przypisy Bibliografia LeszekL. Bernacki LeszekL., AndrzejA. Blarowski AndrzejA., ZbigniewZ. Wilczek ZbigniewZ., Osobliwości szaty roślinnej województwa bielskiego, Poznań: wyd. COLGRAF-PRESS, 1998, ISBN 83-86258-22-5, OCLC 749894651 . Blarowski Andrzej, Gajczak Jerzy, Łajczak Adam i in.: Przyroda województwa bielskiego. Stan poznania, zagrożenia i ochrona, wyd. COLGRAF-PRESS, Poznań 1997, ISBN 83-86258-15-2. Linki zewnętrzne Zbigniew Wilczek, Wojciech Zarzycki. Szata roślinna rezerwatu przyrody „Dolina Łańskiego Potoku” na Pogórzu Śląskim (Karpaty Zachodnie). „Chrońmy Przyrodę Ojczystą”. 69 (4), s. 322–329, 2013.
Rezerwat przyrody Dolina Żabnika

Dolina Żabnika – wodny rezerwat przyrody położony we wschodniej części Jaworzna w dzielnicy Ciężkowice. Zajmuje powierzchnię 47,99 ha (akt powołujący podawał 42,32 ha), obejmując całą dolinę potoku Żabnik. Wokół rezerwatu wyznaczono otulinę o powierzchni 214,03 ha. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Dolina Żabnika została objęta prawną ochroną już w 1991 roku na wniosek prezydenta Jaworzna. Później utworzono tutaj użytek ekologiczny, aż wreszcie w 1996 roku wojewoda katowicki uznała dolinę Żabnika za częściowy rezerwat przyrody. Celem ochrony w rezerwacie jest zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych i krajobrazowych biocenoz wodnych oraz torfowisk niskich i przejściowych ze stanowiskami gatunków chronionych i rzadkich. Flora i fauna W dolinie potoku występują rzadkie i zagrożone fitocenozy wodne, torfowiskowe i szuwarowe otoczone borami sosnowymi i mieszanymi. Na terenie rezerwatu stwierdzono występowanie 363 gatunków roślin naczyniowych oraz 105 gatunków mszaków. Wśród przedstawicieli flory 14 gatunków to gatunki górskie, 23 gatunki roślin są chronione prawnie, a 29 gatunków jest zagrożonych. Z ciekawszych gatunków występują tu: pomocnik baldaszkowaty, omieg górski, rosiczka okrągłolistna, kruszczyk rdzawoczerwony, kruszczyk szerokolistny, kruszczyk błotny, goryczka wąskolistna, kosaciec syberyjski, listera jajowata, wyblin jednolistny, kosatka kielichowa, konwalia majowa, kruszyna pospolita, bagno zwyczajne, ciemiężyca zielona, wawrzynek wilczełyko, centuria pospolita, żurawina błotna, porzeczka czarna, kalina koralowa, tłustosz pospolity, pływacz drobny, ponikło igłowate. Natomiast bogata i zróżnicowana fauna zawiera około 100 gatunków, z czego 44 są chronione prawnie. Z ciekawszych gatunków występują m.in.: śliz, strzebla potokowa oraz larwy chruścików i widelnic. Takie nagromadzenie i różnorodność zarówno flory jak i fauny czynią z tego terenu obiekt nie tylko ciekawy, ale i unikatowy w skali województwa śląskiego. Przypisy
Rezerwat przyrody Dolinka

Rezerwat przyrody Dolinka – florystyczny rezerwat przyrody położony w gminie Lipno, powiecie leszczyńskim (województwo wielkopolskie), pomiędzy miejscowościami Goniembice i Wyciążkowo. Powierzchnia: 1,77 ha. Został utworzony w 1974 roku w celu ochrony stanowiska pełnika europejskiego (Trollius europaeus), największego w Wielkopolsce. Pełnik rośnie tu na wilgotnej łące trzęślicowej, a wśród innych gatunków występują m.in. jaskier rozłogowy, kuklik zwisły, ostrożeń zwisły, mozga trzcinowata i tomka wonna. Podstawa prawna Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 16 września 1974 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (M.P. z 1974 r. Nr 32, poz. 194 (ISAP)) Obwieszczenie Wojewody Wielkopolskiego z dn. 4.10.2001 r. w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dn. 31.12.1998 r. (Dziennik Urzędowy Województwa Wielkopolskiego Nr 123, poz. 2401) Zarządzenie Nr 3/12 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 17 kwietnia 2012 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Dolinka” (Dziennik Urzędowy Województwa Wielkopolskiego poz. 2023) Przypisy
Rezerwat przyrody Doliska

Rezerwat przyrody Doliska – leśny rezerwat przyrody w gminie Rogów, w powiecie brzezińskim, w województwie łódzkim. Zajmuje powierzchnię 3,27 ha (akt powołujący podawał 3,10 ha). Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa z 12 maja 1954 roku (M.P. z 1954 r. Nr 54, poz. 744 (ISAP)). Według aktu powołującego, rezerwat utworzono w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych lasu mieszanego z udziałem jodły (Abies alba) poza granicą jej zasięgu. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2013 roku (zmienionego w 2015), obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Przypisy
Rezerwat przyrody Doły Szczeckie

Rezerwat przyrody Doły Szczeckie – rezerwat częściowy, krajobrazowo-leśny, utworzony Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 25 lipca 1997 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M.P. z 1997 r. Nr 56, poz. 532 (ISAP)). Położony jest w gminie Gościeradów w powiecie kraśnickim w województwie lubelskim, na terenie o wysokości od 185 do 270 m n.p.m. Leży na gruntach będących w zarządzie Nadleśnictwa Gościeradów. Łączna powierzchnia rezerwatu (dane nadesłane z nadleśnictwa) wynosi 203,63 ha, w tym powierzchnia leśna – 198,17 ha, linie oddziałowe – 2,98 ha, drogi – 1,47 ha. Celem ochrony rezerwatu (według aktu powołującego) jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych form skalnych krasowo-morfologicznych porośniętych naturalnym lasem z dużym udziałem buka. Przedmiotem ochrony są gromadne stanowiska buka na północno-wschodniej granicy naturalnego zasięgu oraz krajobraz malowniczo pocięty jarami, wąwozami i suchymi dolinami. Wśród lasów przeważają jednogatunkowe lub mieszane drzewostany, złożone przede wszystkim z buka i grabu. Na zboczach suchych dolin i wąwozów dominują lasy mieszane, zbudowane głównie z klonu, lipy drobnolistnej, jaworu, osiki, grabu. Z gatunków roślin chronionych w warstwie krzewów i runie występują m.in.: łuskiewnik różowy, kalina koralowa, kopytnik pospolity, wroniec widlasty, żywiec gruczołowaty, parzydło leśne czy lilia złotogłów. Przez teren rezerwatu przebiega ścieżka przyrodniczo-leśna. Wzdłuż granicy rezerwatu, po utwardzonej drodze leśnej, przebiega fragment powiatowej ścieżki rowerowej „Rowerem do Europy”. Przypisy
Rezerwat przyrody Dołęga

Rezerwat przyrody Dołęga – florystyczny rezerwat przyrody położony w gminie Oborniki (nadleśnictwo Oborniki), powiecie obornickim (województwo wielkopolskie). Zajmuje powierzchnię 1,17 ha. Cel ochrony Został utworzony w 1958 w celu ochrony stanowiska skrzypu olbrzymiego (Equisetum maximum) na stromym brzegu Warty porośniętym sosną (Pinus sp.), olszą (Alnus sp.) i leszczyną (Corylus avellana) oraz roślinności kserotermicznej. Przyroda Teren rezerwatu, z uwagi na ciasne w tym miejscu zakole Warty, ulegał od wieków znaczącej erozji bocznej. Woda wytworzyła w toku tego procesu wysoką skarpę (do 45° nachylenia) po południowej stronie rzeki. Oprócz skrzypu olbrzymiego (do 2 metrów wysokości, jedyny polski skrzyp objęty ochroną) rosną tu też: bniec czerwony, centuria pospolita, macierzanka, nawłoć, wiesiołek i przetacznik. Z drzew do okazalszych należą: dąb, sosna czarna, jarząb i czeremcha. Z grzybów występują śluzowce, np. rulik nadrzewny. Owady reprezentują m.in.: żagnica okazała (ważka – rozstaw skrzydeł do 10 cm), zmorsznik czerwony, zmięk żółty, podrzut szary, kobyliczka pniowa, liczne łątki i rusałka admirał. W rejonie starorzecza Warty i Samicy Kierskiej występują tereny lęgowe ptaków wodnych, a cały rezerwat licznie zamieszkują ptaki śpiewające. Podstawa prawna Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 30 lipca 1958 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M. P. z 1958 r. Nr 69, Poz. 406) Obwieszczenie Wojewody Wielkopolskiego z dn. 4.10.2001 r. w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dn. 31.12.1998 r. Zarządzenie Nr 4/11 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 8 marca 2011 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Dołęga” Galeria Zobacz też Jezioro Sycyńskie – w pobliżu Przypisy
Rezerwat przyrody Drzewce

Rezerwat przyrody Drzewce – rezerwat leśny położony w południowo-zachodniej części miasta Gostynina, w województwie mazowieckim. Powstał w 1988 roku. Celem ochrony obszaru jest zachowanie grądowych zbiorowisk leśnych położonych na terenie pradoliny rzeki Skrwy Lewej. Rezerwat ten obejmuje 61,73 ha (akt powołujący podawał 60,30 ha). Wschodnią granicę rezerwatu stanowi droga krajowa nr 60 z Gostynina do Kutna, natomiast przez środek rezerwatu biegnie linia kolejowa Gostynin – Kutno. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Przypisy
Rezerwat przyrody Dwunastak

Rezerwat przyrody Dwunastak – leśny rezerwat przyrody położony w gminie Miłosław, powiecie wrzesińskim (województwo wielkopolskie). Leży w granicach Żerkowsko-Czeszewskiego Parku Krajobrazowego oraz dwóch obszarów sieci Natura 2000: siedliskowego „Lasy Żerkowsko-Czeszewskie” PLH300053 i ptasiego „Dolina Środkowej Warty” PLB300002. Rezerwat znajduje się na gruntach zarządzanych przez Nadleśnictwo Jarocin. Powierzchnia: 9,20 ha (akt powołujący podawał 9,87 ha). Wokół rezerwatu utworzono otulinę o powierzchni 14,14 ha. Rezerwat został utworzony w 1959 roku w celu ochrony fragmentu grądu niskiego, łęgu i lasu mieszanego o cechach zespołów naturalnych dla potrzeb naukowych i dydaktycznych. Na terenie rezerwatu stwierdzono występowanie 172 gatunków roślin naczyniowych, a ze zwierząt odnotowano tu m.in. 35 gatunków ptaków (w tym żurawia i dzięcioła średniego) oraz 6 gatunków nietoperzy (w tym mopka). Na mocy planu ochrony ustanowionego w 2007 roku, obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Podstawa prawna Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 5 maja 1959 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M. P. z 1959 r. Nr 50, Poz. 228 Obwieszczenie Wojewody Wielkopolskiego z dn. 4.10.2001 r. w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dn. 31.12.1998 r. Rozporządzenie Nr 14/07 Wojewody Wielkopolskiego z dnia 5 czerwca 2007 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Dwunastak”; zmieniony przez Rozporządzenie Nr 20/07 Wojewody Wielkopolskiego z dnia 6 września 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie rezerwatu przyrody „Dwunastak” Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 21 października 2019 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Dwunastak” Przypisy