NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Plac Ignacego Daszyńskiego w Opolu

Plac Ignacego Daszyńskiego (do 1945 Friedrichsplatz) – zlokalizowany w centrum Opola plac, na którym znajduje się mały park oraz fontanna, tzw. opolska Ceres. Plac znajduje się w zachodniej części kwartału ulic: Kościuszki, Reymonta, Damrota i Kołłątaja. Plac W opolskim urbarzu z 1594 roku są zapiski nt. terenów obecnego placu: znajdowało się tu pole lub łąka, a w miejscu fontanny miała znajdować się studnia. W 1819 r. teren obecnego placu i okolice (tzw. Przedmieście Krakowskie lub Bytomskie) został włączony w granice miasta, jednak park powstał prawie 100 lat później. Według podpisu autora, Edmunda Gomansky’ego, fontanna i rzeźby zostały ukończone już w 1907 roku, jeszcze przed wzniesieniem obecnego gmachu sądu i szkoły. Ścieżki wijące się wśród rabat i strzyżonych głogów, lip i kasztanowców, oraz znajdująca się w centrum placu okazała fontanna uczyniły to miejsce szczególnym. Aż do 1945 roku park nosił nazwę Friedriechsplatz. Po wojnie patronem tego miejsca został Ernst Thälmann, na początku lat 90. XX wieku ustąpił on miejsca Ignacemu Daszyńskiemu. W 1971 roku plac został poddany gruntownej przebudowie: podniesiono niweletę całego terenu o pół metra, dodano schody, murki i gazony, zamiast rabatek utworzono 2 prostokątne trawniki, a resztę wyłożono płytami betonowymi. W 2007 roku, z okazji 100-lecia placu, skwer miał zostać odnowiony i przebudowany w nawiązaniu do przedwojennego wyglądu, jednak z braku funduszy inwestycję przesunięto na kolejny rok – w lipcu 2008 rozpoczął się gruntowny remont i przebudowa. Fontanna Rzeźby dolne przedstawiają dwóch rybaków z siecią, górnika z kilofem i kobietę ze snopami zboża i kobietę z koszem owoców, symbolizujących opolskie rybactwo, przemysł wapienniczy oraz rolnictwo. Ponad nimi, na kielichowatym postumencie góruje postać Ceres, bogini urodzaju, z dzieckiem na ręku oraz z wrzecionem. Do II wojny światowej wznosił się nad nią ażurowy miedziany baldachim. Fontanna otoczona została cembrowiną, z wyrytą sentencją „DES BÜRGERS TREU MIT FLEISS GEPAART EIN JUNGBORN GUTER DEUTSCHER ART” (Obywatelska wierność z pilnością w parze odmładzającym źródłem dobrej niemieckiej duszy), jednak w latach 70. napis ten został przykryty warstwą tynku. W wyniku konserwacji zabytku przeprowadzonej w 2009 roku odsłonięto ową inskrypcję. Linki zewnętrzne wroclaw.hydral.com.pl – Plac Ignacego Daszyńskiego (zdjęcia) opole.pl – Historia Pl. Daszyńskiego
Академія ВСБ в Варшаві

Академія ВСБ в Варшаві (пол. Akademia WSB w Warszawie), раніше Вшехніца Польська Школа Вища в Варшаві, Вшехніца Польська Вища Школа Товариства Знань в Варшаві — приватний навчальний заклад у Варшаві, вписаний до реєстру приватних навчальних закладів під номером 195, впроваджений Міністром Науки i Вищої Освіти Польщі. Університет спеціалізується в галузі соціальних і гуманітарних наук на двох освітніх рівнях: I рівня — бакалавр/інженер на денній та заочній формі навчання, а також II рівня – магістратура на заочній формі навчання. Історія Вшехніца Польська Школа Вища у Варшаві розпочала свою діяльність у 2001 році. Навчальний заклад продовжує традицію освітніх цінностей, якими вирізнялась програма міжвоєнного Вільного Польського Університету, а також повоєнна діяльність Товариства Знань. З 2010 року навчальний заклад отримав повноваження до навчання на магістерському рівні на факультетах Педагогіка i Філологія, а в 2013 таку можливість отримали студенти факультетів Внутрішньої Безпеки та Фінансів i бухгалтерії. Протягом своєї п'ятнадцятирічної діяльності навчальний заклад скінчили більше 7000 випускників на I i II навчальному рівні, а також факультету післядипломного навчання. 1 серпня 2025 року університет об'єднався з Академією WSB. Структура Вшехніца Польська Школа Вища в Варшаві здійснює навчання в рамах Інституту Адміністрації і Фінансів, а також Інституту Філології та Педагогіки, які знаходяться в Палаці Культури і Науки в Варшаві. Університет також має власний корпус в Варшаві, на вул. Кармеліцка 10. Діяльність Прийом абітурієнтів на навчання відбувається без вступних іспитів. Протягом всього навчального процесу студенти вивчають іноземні мови (англійську, іспанську, німецьку або російську), а також інформатику. Для іноземців впроваджені курси польської мови та культури. Факультети Адміністрація Внутрішня Безпека Косметологія Національна Безпека Охорона суспільного здоров'я Педагогіка Філологія Фінанси і Бухгалтерія Післядипломне навчання Післядипломне навчання дає можливість вдосконалення або здобуття нових вмінь і кваліфікацій в багатьох спеціальностях. Навчання триває два або три семестри. Пропозиція призначена особам з дипломом бакалавра або магістра. Міжнародний обмін З 2007 року Вшехніца Польська Школа Вища в Варшаві застосовує Європейську Кредитно-Трансферну Систему Оцінок (англ. ECTS, European Community Course Credit Transfer System), беручи участь в обміні студентів та працівників в програмах Erasmus, а з 2014 року діє в рамах програми Erasmus+. Також університет бере участь в Науково-Стипендіальн рамах Стипендіальному Фонді FSS. Примітки Посилання http://www.wszechnicapolska.edu.pl/ [Архівовано 11 лютого 2016 у Wayback Machine.]
Tarnów (Landgemeinde)

Die gmina wiejska Tarnów ist eine selbständige Landgemeinde in Polen im Powiat Tarnowski in der Woiwodschaft Kleinpolen. Ihr Sitz befindet sich in der kreisfreien Stadt Tarnów (deutsch: Tarnau). Geografie Gemeindegliederung Schulzenämter Ortschaften ohne Schulzenamt Keine. Geschichte Im Mai 1915 kam es im Raum zwischen Tarnów und Gorlice zur Durchbruchsschlacht von Gorlice-Tarnów, die mit einer der schwersten Niederlagen der Kaiserlich Russischen Armee im Ersten Weltkrieg endete. Zahlreiche Soldatenfriedhöfe wurden in den Orten der Landgemeinde angelegt. In Zbylitowska Góra befindet sich ein Massengrab aus der Zeit des Zweiten Weltkriegs. In den Jahren 1942 und 1943 wurden hier etwa 10.000 Menschen, darunter 6.000 Juden (800 Kinder) ermordet und im Buczyna-Wald verscharrt. Kultur und Sehenswürdigkeiten Bauwerke Kirche St. Peter und Paul, Poręba Radlna Holzkirche St. Martin, Zawada Heiligkreuzkirche, Zbylitowska Góra Soldatenfriedhöfe des Ersten Weltkriegs Cmentarz wojenny nr 175, Poręba Radlna Cmentarz wojenny nr 180, Tarnowiec Cmentarz wojenny nr 196, Koszyce Małe Cmentarz wojenny nr 198, Błonie Cmentarz wojenny nr 205, Jodłówka-Wałki Partnergemeinden Die Gemeinde Tarnów war Partnergemeinde des bayrischen Landkreises Pfaffenhofen ab der Ilm. Da sich Tarnów 2019 zur „LGBT-freien Zone“ erklärte, wurde die Partnerschaft 2020 unterbrochen. Weblinks Offizielle Seite der Landgemeinde Tarnów (polnisch) Einzelnachweise
Gmina Tarnów

Gmina Tarnów is a rural gmina (administrative district) in Tarnów County, Lesser Poland Voivodeship, in southern Poland. Its seat is the city of Tarnów, although the city is not part of the territory of the gmina. The gmina covers an area of 82.81 square kilometres (32.0 sq mi), and as of 2006 its total population is 23,060. Villages Gmina Tarnów contains the villages and settlements of Biała, Błonie, Jodłówka-Wałki, Koszyce Małe, Koszyce Wielkie, Łękawka, Nowodworze, Poręba Radlna, Radlna, Tarnowiec, Wola Rzędzińska, Zawada, Zbylitowska Góra and Zgłobice. Neighbouring gminas Gmina Tarnów is bordered by the city of Tarnów and by the gminas of Czarna, Lisia Góra, Pleśna, Skrzyszów, Tuchów, Wierzchosławice, Wojnicz and Żabno. References Polish official population figures 2006
Tarnów (gmina)

Tarnów est une gmina rurale du powiat de Tarnów, Petite-Pologne, dans le sud de la Pologne. Son siège est la ville de Tarnów, bien qu'elle ne fasse pas partie du territoire de la gmina. La gmina couvre une superficie de 82,81 km2 pour une population de 23 060 habitants. Géographie La gmina inclut les villages de Biała, Błonie, Jodłówka-Wałki, Koszyce Małe, Koszyce Wielkie, Łękawka, Nowodworze, Poręba Radlna, Radlna, Tarnowiec, Wola Rzędzińska, Zawada, Zbylitowska Góra et Zgłobice. La gmina borde la ville de Tarnów et les gminy de Czarna, Lisia Góra, Pleśna, Skrzyszów, Tuchów, Wierzchosławice, Wojnicz et Żabno. Annexes Liens internes Liste des gminy de Petite-Pologne Références Portail de la Pologne
Tarnów (comune rurale)

Tarnów è un comune rurale polacco del distretto di Tarnów, nel voivodato della Piccola Polonia.Ricopre una superficie di 82,81 km² e nel 2004 contava 22 676 abitanti. Il capoluogo è Tarnów, che non fa parte del territorio ma costituisce un comune a sé. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tarnów Collegamenti esterni Sito ufficiale, su gmina.tarnow.pl.
Tarnów (gemeente)

De gemeente Tarnów is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Klein-Polen, in powiat Tarnowski. De zetel van de gemeente is in Tarnów. Op 30 juni 2004 telde de gemeente 22 676 inwoners. Oppervlakte gegevens In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Tarnów 82,81 km², waarvan: agrarisch gebied: 71% bossen: 13% De gemeente beslaat 5,85% van de totale oppervlakte van de powiat. Demografie Stand op 30 juni 2004: In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1158,92 zł. Administratieve plaatsen (sołectwo) Biała, Błonie, Jodłówka-Wałki, Koszyce Małe, Koszyce Wielkie, Łękawka, Nowodworze, Poręba Radlna, Tarnowiec, Wola Rzędzińska (2 sołectwa), Zawada, Zbylitowska Góra, Zgłobice. Aangrenzende gemeenten Czarna, Lisia Góra, Pleśna, Skrzyszów, Tarnów, Tuchów, Wierzchosławice, Wojnicz, Żabno
Comuna de Tarnów

Tarnów (polaco: Gmina Tarnów) é uma gminy (comuna) na Polónia, na voivodia de Pequena Polónia e no condado de Tarnowski. A sede do condado é a cidade de Tarnów. De acordo com os censos de 2004, a comuna tem 22 676 habitantes, com uma densidade 273,8 hab/km². Área Estende-se por uma área de 82,81 km², incluindo: área agricola: 71% área florestal: 13% Demografia Dados de 30 de Junho 2004: De acordo com dados de 2002, o rendimento médio per capita ascendia a 1158,92 zł. Subdivisões Biała, Błonie, Jodłówka-Wałki, Koszyce Małe, Koszyce Wielkie, Łękawka, Nowodworze, Poręba Radlna, Radlna, Tarnowiec, Wola Rzędzińska, Zawada, Zbylitowska Góra, Zgłobice. Comunas vizinhas Czarna, Lisia Góra, Pleśna, Skrzyszów, Tarnów, Tuchów, Wierzchosławice, Wojnicz, Żabno Referências Ligações externas «Sítio Oficial»
Тарнув (гмина)

Тарнув (пол. Tarnów) — сельская гмина (волость) в Польше, входит как административная единица в Тарнувский повет, Малопольское воеводство. Население — 22 676 человек (на 2004 год). Демография Сельские округа Бяла Блоне Йодлувка-Валки Кошице-Мале Кошице-Вельке Ленкавка Новодвоже Поремба-Радльна Тарновец Воля-Жендзиньска Завада Збылитовска-Гура Зглобице Соседние гмины Гмина Чарна Гмина Лися-Гура Гмина Плесьна Гмина Скшишув Тарнув Гмина Тухув Гмина Вежхославице Гмина Войнич Гмина Жабно Ссылки Официальная страница
Тарнув (гміна)

Гміна Тарнув (пол. Gmina Tarnów) — сільська гміна у південній Польщі. Належить до Тарновського повіту Малопольського воєводства. Станом на 31 грудня 2011 у гміні проживало 24541 особа. Площа Згідно з даними за 2007 рік площа гміни становила 82.81 км², у тому числі: орні землі: 71.00% ліси: 13.00% Таким чином, площа гміни становить 5.85% площі повіту. Населення Станом на 31 грудня 2011: Сусідні гміни Гміна Тарнув межує з такими гмінами: Вешхославиці, Войнич, Ліся Гура, Плесьна, Скшишув, Тухув, Чарна. Примітки
Glinianka Podwójna

Glinianka Podwójna lub Staw Cegielniany – niewielki zbiornik wodny w Warszawie, w dzielnicy Włochy przy ulicy Cegielnianej. Położenie Staw leży po lewej stronie Wisły, w Warszawie, w dzielnicy Włochy, w rejonie osiedla Stare Włochy, w pobliżu ulic Cegielnianej i Drukarzy. Znajduje się w sąsiedztwie tunelu pod torami kolejowymi linii 1 i 3 pomiędzy przystankiem Warszawa Włochy a stacją Warszawa Zachodnia. Glinianka znajduje się na terenie należącym do pobliskiego zakładu opieki zdrowotnej: Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego Warszawa Bemowo-Włochy (ul. Cegielniana 8). „Program Ochrony Środowiska dla m.st. Warszawy na lata 2009-2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r.” podaje, że staw położony jest na wysoczyźnie i ma powierzchnię wynoszącą 0,0928 ha. Według innego źródła jest to 0,13 ha. Długość linii brzegowej wynosi 260 m. Historia Staw jest glinianką. Powstał w wyniku zalania wodą wyrobiska iłów. Pierwsza cegielnia na terenie Włoch powstała w 1842 r. Od tego czasu notuje się rozwój tej gałęzi przemysłu w okolicach. Głównym jego inicjatorem na tym terenie był Andrzej Koelichen (1791–1861), właściciel majątku włochowskiego. Materiał do produkcji cegieł pozyskiwano z różnych miejsc, które zmieniano po wyczerpaniu surowca. Tak powstały również inne włochowskie stawy jak: Staw Koziorożca, czy Stawy Cietrzewia. Po 1930 r. nad stawem wybudowano willę z ogrodem dla czeskiego przemysłowca Franciszka Hawliczki, który był założycielem i właścicielem pobliskiej fabryki świec i mydła „Polo”. Zakład ten działał także po wojnie i zatrudniał w 1945 r. ok. 40 osób. Fabryka została znacjonalizowana w 1950 r. i przyjęła nazwę „Wytwórnia Pomocy Naukowych”. Nazwa Glinianka Podwójna wiąże się z faktem, iż w przeszłości w miejscu tym były dwa stawy. Drugi zbiornik wodny znajdował się po przeciwnej stronie ulicy Cegielnianej. W 2004 roku na terenie glinianki i w jej okolicach stwierdzono występowanie kaczki krzyżówki. Przypisy
Staw Zbarski

Staw Zbarski ist ein kleiner Teich in Warschau im Stadtteil Włochy. Lage Der Teich befindet sich auf der linken Seite der Weichsel in Warschau, in dem Stadtteil Włochy, in der Zbarż-Siedlung, in der Nähe der Wirażowa-Straße. Er liegt in der Nähe der Schnellstraße S79 bei einem Verkehrsknoten, der die S79 mit den Straßen Marynarska und Sasanki verbindet. Er hat eine Fläche von 0,2727 ha. Nach einer anderen Quelle sind es 0,25 ha. Die durchschnittliche Tiefe ist 0,37 m und das Ufer 265 m lang. Die ganze Fläche des kleinen umliegenden Parks Zieleniec ze Stawem Zbarskim beträgt 0,47 ha. Staw Zbarski ist wahrscheinlich der einzige natürliche Teich, der sich auf dem Territorium des Stadtteils befindet. Er liegt in einer Absenkung des Geländes. In der Vergangenheit lag auf dem Gebiet das ehemalige Dorf Zbarż. Flora und Fauna Auf dem Gebiet des Teiches wurden folgende Pflanzenarten gefunden: Phragmites, Schoenoplectus lacustris, Typha latifolia, Ceratophyllum und Elodea canadensis. In der Nähe des Teiches gibt es Weiden. In einer Studie aus dem Jahre 2004 auf dem Gebiet des Teiches und seiner Umgebung wurden Stockenten nachgewiesen. Staw Zbarski wurde 1998 rekultiviert. Einzelnachweise
Zbarż Pond

Staw Zbarski is a small pond in Warsaw in the district of Włochy. Location The pond is located to the left of the Vistula, in Warsaw, in the district of Włochy, in the region of osiedle Zbarż, near Wirażowa street. Located in the vicinity of Expressway S79 by an interchange that connects the road with the streets Marynarska and Sasanki. The document "Program Ochrony Środowiska dla m. st. Warszawy na lata 2009-2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r." reports that the pond is located on an eminence and has an area equal to 0.2727 hectares. According to another source, it is 0,25 hectares. The average depth is 0.37 m and the coastline is 265 m. The whole area of a small surrounding park – "Zieleniec ze Stawem Zbarskim" is 0.47 hectares. The reservoir is probably the only naturally formed on the territory of the district, is located in the relief depression. In the past, was on the territory of the former village Zbarż. Nature On-site of the pond following plant species were detected: Phragmites, Schoenoplectus lacustris, Typha latifolia, Ceratophyllum and Elodea canadensis. In the vicinity of the reservoir there are willows. In a study in 2004 on the territory of the pond and its surroundings mallards were detected. Staw Zbarski has been restored in 1998. References External links picture of Staw Zbarski on Wikimapia
Staw Zbarski

Staw Zbarski – staw w Warszawie, w dzielnicy Włochy. Położenie Staw leży po lewej stronie Wisły, w Warszawie, w dzielnicy Włochy, w rejonie osiedla Zbarż, w pobliżu ulicy Wirażowej. Znajduje się w sąsiedztwie drogi ekspresowej S79, przy węźle drogowym łączącym trasę z ulicami Marynarską i Sasanki. „Program Ochrony Środowiska dla m. st. Warszawy na lata 2009-2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r.” podaje, że staw położony jest na wysoczyźnie i ma powierzchnię wynoszącą 0,2727 ha. Według innego źródła jest to 0,25 ha. Średnia głębokość wynosi 0,37 m, a długość linii brzegowej 265 m. Cały obszar otulającego małego parku – Zieleńca ze Stawem Zbarskim ma powierzchnię 0,47 ha. Zbiornik wodny jest prawdopodobnie jedynym powstałym naturalnie na terenie dzielnicy, położony jest w obniżeniu terenu. W przeszłości znajdował się na terenie wsi Zbarż. Przyroda Na terenie stawu stwierdzono występowanie następujących gatunków roślin: trzcina zwyczajna, oczeret jeziorny, pałka szerokolistna, rogatek i moczarka kanadyjska. W okolicy zbiornika rosną wierzby płaczące. W 2004 roku na terenie zbiornika wodnego i w jego okolicach stwierdzono występowanie kaczki krzyżówki. Staw przeszedł rekultywację w 1998 roku. Przypisy
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Dubience

Kościół Trójcy Przenajświętszej – rzymskokatolicki parafialny kościół w Dubience. Historia Rzymskokatolicka parafia w Dubience została erygowana w 1588 i uposażona przez Jana Sienieńskiego, który też sfinansował budowę pierwszego kościoła. Był to budynek drewniany. Z tego samego materiału wzniesiono również kolejne kościoły na jego miejscu w 1617, 1753 i w 1794. Ostatnia z wymienionych świątyń spłonęła w 1863. Budowla murowana, która powstała na jej miejscu, została wzniesiona ze składek parafian dwa lata później, według projektu budowniczego powiatu hrubieszowskiego Pliszczyńskiego. Uroczyste poświęcenie kościoła odbyło się dopiero w 1924 pod przewodnictwem biskupa A. Jełowieckiego. Podczas II wojny światowej kościół został uszkodzony w 1939, następnie odremontowany, ponownie zniszczony w 1944 i odnowiony w 1945 oraz w 1970. Wyposażenie W kościele znajduje się rokokowy ołtarz główny z II poł. XVIII w., pierwotnie znajdujący się w kościele bernardyńskim w Radecznicy. Znajduje się w nim obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z I poł. XVIII w. Dwa ołtarze boczne również wykonano w stylu barokowym w XIX w. Znajdują się w nich obrazy św. Antoniego i Zwiastowania w lewym oraz św. Mikołaja i św. Józefa w prawym. W kościele przechowywany jest również obraz maryjny z XVIII w., przywieziony ze wsi Bindugi. W tym samym stuleciu wykonano ambonę w stylu rokoko, także pochodzącą z sanktuarium w Radecznicy, dwa tabernakula oraz dwie rzeźby bernardyńskich zakonników, pierwotnie stanowiące część ołtarza głównego. Wejście na teren kościelny prowadzi przez dzwonnicę z 1965, na której zawieszone są dwa dzwony. Przypisy
Glinianki Załuskie

Glinianki Załuskie – dwa zbiorniki wodne w Warszawie, w dzielnicy Włochy w rejonie ulicy Emaliowej. Położenie Glinianki leżą po lewej stronie Wisły, w Warszawie, w dzielnicy Włochy, w rejonie osiedla Załuski, w pobliżu ulicy Emaliowej i Katalogowej, tuż przy administracyjnej granicy miasta. Znajdują się w sąsiedztwie drogi ekspresowej S2 stanowiącej południową obwodnicę Warszawy. Program Ochrony Środowiska dla m. st. Warszawy na lata 2009-2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r. podaje, że stawy położone są na wysoczyźnie. Ich powierzchnia wynosi 0,4842 (dla stawu położonego po północnej stronie ul. Emaliowej) i 0,3984 ha (dla stawu położonego na południe od tej ulicy), łącznie 0,8826 ha. Według innych źródeł jest to w sumie 0,86 lub 0,80 ha. Długość linii brzegowej obu akwenów wynosi 550 m. Średnia głębokość mniejszego ze zbiorników wodnych wynosi 2,25 m. Historia Stawy są gliniankami. Powstały w wyniku zalania wodą wyrobiska iłów. Pierwsza cegielnia na terenie Włoch powstała w 1842 r. Od tego czasu notuje się rozwój tej gałęzi przemysłu w okolicach. Głównym jego inicjatorem na tym terenie był Andrzej Koelichen (1791–1861), właściciel majątku włochowskiego. Materiał do produkcji cegieł pozyskiwano z różnych miejsc, które zmieniano po wyczerpaniu surowca. Tak powstały również inne włochowskie stawy jak: Staw Koziorożca, czy Stawy Cietrzewia. Obecnie Glinianki Załuskie składają się z dwóch zbiorników wodnych, w przeszłości był jeszcze trzeci, lecz został zasypany. Większy z obecnie istniejących akwenów, położony na północ od ulicy Emaliowej został częściowo zasypany w wyniku budowy południowej obwodnicy Warszawy (lata: 2010–2013). Przed pracami miał powierzchnię 0,8698 lub 1,06 ha, a jego średnia głębokość wynosiła 3,45 m. Przyroda W 2004 roku na terenie glinianek i w okolicach stwierdzono występowanie kaczki krzyżówki. Spotkać tu można także łyskę, perkoza dwuczubego, sikory, kosy i słowiki. Glinianki są częścią zieleńca należącego do Skarbu Państwa o łącznej powierzchni 3,77 ha. Przypisy
Sławno railway station

Sławno is a PKP railway station in Sławno (West Pomeranian Voivodeship), Poland. Train services The station is served by the following services: Intercity services (IC) Łódź Fabryczna — Warszawa — Gdańsk Glowny — Kołobrzeg Intercity services (IC) Szczecin - Koszalin - Słupsk - Gdynia - Gdańsk Intercity services (IC) Szczecin - Koszalin - Słupsk - Gdynia - Gdańsk - Elbląg/Iława - Olsztyn Intercity services (IC) Szczecin - Koszalin - Słupsk - Gdynia - Gdańsk - Elbląg - Olsztyn - Białystok Intercity services (IC) Ustka - Koszalin - Poznań - Wrocław - Opole - Bielsko-Biała Intercity services (IC) Ustka - Koszalin - Poznań - Wrocław - Katowice - Kraków - Rzeszów - Przemyśl Intercity services (IC) Słupsk - Koszalin - Poznań - Wrocław Intercity services (IC) Słupsk - Koszalin - Poznań - Wrocław - Opole - Katowice Intercity services (TLK) Kołobrzeg — Gdynia Główna — Warszawa Wschodnia — Kraków Główny Regional services (R) Słupsk — Koszalin Regional services (R) Słupsk — Koszalin — Kołobrzeg Regional services (R) Słupsk — Koszalin — Szczecin Główny Regional services(R) Słupsk — Darłowo References
Stanisław Dygat Park

The Stanisław Dygat Park (Polish pronunciation: [staˈɲi.swaf ˈdɨ.ɡat]; Polish: Park im. Stanisława Dygata) is an urban park in Warsaw, Poland. It is located in the neighbourhood of Sadyba, within the district of Mokotów, between Limanowskiego Street, Konstancińska Street, Jaszowiecka Street, and Spalska Street. It was formed in the 1970s, and was officially given the status of a park in 2009. History In the 1970s, the area of the current park was left undeveloped, as the place for potential further expansion during the construction of the neighbourhood of Sadyba. It began being used by local population as a garden square. In 2009, it was officially given the status of an urban park, and named after Stanisław Dygat, a writer who for 20 years lived in Mokotów. Characteristics The park is located in the neighbourhood of Sadyba, within the district of Mokotów, between Limanowskiego Street, Konstancińska Street, Jaszowiecka Street, and Spalska Street. It has the total area of 6.3 ha. References
Park im. Stanisława Dygata w Warszawie

Park im. Stanisława Dygata – park w warszawskiej dzielnicy Mokotów, na terenie osiedla Sadyba, o powierzchni ponad 6 ha. Pierwotnie teren, na którym później powstał park, był przeznaczony na rezerwę inwestycyjną dla budowanego w latach 70. osiedla. Obecnie park służy mieszkańcom jako miejsce spacerów i wypoczynku. W 2009 roku Rada Warszawy podjęła decyzję o nadaniu parkowi imienia Stanisława Dygata, pisarza, który mieszkał na Mokotowie przez blisko 20 lat. Przypisy Bibliografia „Spacerownik Warszawski”