NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Jakuba w Chełmicy Dużej

Kościół świętego Jakuba w Chełmicy Dużej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat szpetalski diecezji włocławskiej). Jest to świątynia w latach 1906 - 1917 według projektu architekta Stefana Szyllera. Kościół budował ksiądz kanonik Antoni Klimaszewski. Budowla jest przykładem stylu neogotyckiego, murowana, wybudowana z cegły na cokole z kamieni polnych i nieotynkowana. Przodem jest zwrócona w kierunku strony południowej. Kościół składa się z halowego, trzyprzęsłowego korpusu, z parą kaplic o tej samej wysokości co nawy (przy drugim przęśle), poprzedzonego z przodu dwiema wieżami o niejednakowych wysokościach (cofnięte są one w stosunku do wysuniętej ryzalitowo nawy głównej). W ołtarzu głównym, wykonanym w 1922 roku jest umieszczony obraz Matki Boskiej Passawskiej (namalowany pod koniec XVII wieku lub w pierwszej połowie XVIII stulecia). Mensę ołtarzową podpierają dwie łapy. Mensa, a także chrzcielnica (oryginalnie ozdobiona rzeźbą orła na pokrywie, pochodząca z XVIII/XIX wieku, zapewne zaprojektowana przez Hilarego Szpilowskiego) reprezentują styl klasycystyczny. Przypisy
Kościół św. Józefa w Szpetalu Górnym

Kościół świętego Józefa w Szpetalu Górnym – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się podwłocławskim Szpetalu Górnym (dekanat szpetalski diecezji włocławskiej). Jest to świątynia wybudowana w latach 1808–1809 dzięki staraniom właściciela dóbr szpetalskich, Mariana Rutkowskiego. Budowla reprezentuje styl klasycystyczny, wzniesiona została z cegły i jest otynkowana. Jej projektantem był zapewne architekt M. Szpikowski. Kościół został konsekrowany w 1815 roku. W 1945 roku hitlerowcy spalili świątynię, tak że zachowały się tylko same mury. Kościół został odbudowany w latach 1946–1947 i w dniu 19 października 1947 roku został konsekrowany przez ordynariusza włocławskiego Karola Radońskiego. W kolejnych latach świątynia wzbogaciła się o nowe wyposażenie wnętrza. W 1999 roku została przeprowadzona konserwacja stropu. Polichromia została wykonana przez Zygmunta Klaryskę w 1977 roku i odnowiono ją w 1996 roku. Ołtarz w kościele jest marmurowy, posadzka została wykonana z terakoty. Organy zostały zamontowane w 1955 roku, natomiast w 1980 roku zostały wstawione nowe meble. W 1991 roku na wieży została zamontowana konstrukcja stalowa i na niej zostały zawieszone trzy dzwony o imionach: „Józef”, „Barbara”, „Anioł”. W latach 2008–2011 świątynia została powiększona, a także został wykonany gruntowny remont starej zabytkowej części kościoła. Ordynariusz włocławski, wiesław Mering, w dniu 4 października 2015 roku uroczyście poświęcił nową część świątyni. Przypisy
Kościół poewangelicki w Izbicy Kujawskiej

Kościół poewangelicki – dawna świątynia protestancka znajdująca się w mieście Izbica Kujawska, w województwie kujawsko-pomorskim. Jest to budowla wzniesiona w stylu neogotyckim w latach 1907–1909. W 1906 roku został wmurowany kamień węgielny pod budowę świątyni. W 1909 roku kościół został poświęcony i oddany do użytku. Budowla miała 77 stóp długości, 35 stóp szerokości, a wieża świątyni miała 110 stóp wysokości. W latach świetności do wyposażenia kościoła należały: ołtarz, obraz ołtarzowy (kopia obrazu Biermannsa „Wniebowstąpienie Chrystusa – Himmelfahrt Christi”), ambona, ławki kościelne, gotycka chrzcielnica. W 1910 roku świątynia w Izbicy Kujawskiej została ustanowiona kościołem filialnym. Świątynia przestała pełnić funkcje sakralne na początku lat 70. XX wieku. Obecnie należy do prywatnego właściciela. Przypisy
Kościół św. Stanisława Biskupa w Modzerowie

Kościół świętego Stanisława Biskupa w Modzerowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat izbicki diecezji włocławskiej). Świątynia powstała w 1796 roku. Ufundowana została przez hrabiego Kacpra Skarbka. W 1902 roku była remontowana, natomiast w 2000 roku zostały wymienione fundamenty. Budowla jest drewniana, jednonawowa, wzniesiono ją w konstrukcji zrębowej. Kościół jest orientowany. Prezbiterium świątyni jest mniejsze w stosunku do nawy, zamknięte ścianą prostą z bocznie umieszczoną murowaną zakrystią. Z boku nawy znajduje się kruchta. Kościół nakryty jest dachem dwukalenicowym, wykonanym z blachy. W środkowej części nad nawą jest usytuowana wieżyczka kwadratowa. Jest ona zwieńczona blaszanym dachem hełmowym. Wnętrze nakryte jest płaskim stropem. Chór muzyczny jest podparty dwoma słupami z prostokątną wystawką w części centralnej. Na chórze brakuje organów piszczałkowych. Zachowała się polichromia umieszczona na stropie, w prezbiterium znajduje się wizerunek Matki Boskiej w towarzystwie aniołów. Ołtarz główny w stylu wczesnobarokowym pochodzi z 1 połowy XVII wieku. Dwa ołtarze boczne w stylu rokokowym powstały w 2 połowie XVIII wieku. Ambona i chrzcielnica w stylu wczesnobarokowym zostały wykonane w 1 połowie XVII wieku. Krucyfiks reprezentuje styl rokokowy. Przypisy
Kaplica św. Floriana w Józefowie

Kaplica świętego Floriana w Józefowie – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Izbicy Kujawskiej (dekanat izbicki diecezji włocławskiej). Jest to świątynia wzniesiona w 1639 roku. Odrestaurowano ją w 1816 roku dzięki funduszom hrabiego Ksawerego Zboińskiego, w 1864 roku została dobudowana kruchta. W 2000 roku wnętrze zostało odrestaurowane przez Małgorzatę Sadowską–Mathes oraz Ewę i Jerzego Matwijów. Generalny remont obiekyu został wykonany w latach 2011 – 12. Budowla jest drewniana, jednonawowa, wzniesiona została w konstrukcji zrębowej. Kaplica jest orientowana, do jej budowy użyto drewna sosnowego. Świątynia jest salowa, nie posiada wydzielonego prezbiterium z nawy, zamknięta jest ścianą prostą. Z boku nawy umieszczona jest kruchta. Kaplicę nakrywa dach jednokalenicowy, złożony z gntów, na dachu znajduje się ośmiokątna wieżyczka na sygnaturkę. Jest ona zwieńczona blaszanym dachem hełmowym z latarnią. Wnętrze nakryte jest płaskim stropem. Chór muzyczny jest podparty dwoma słupami, na chórze jest umieszczony prospekt organowy z XIX wieku. Belka tęczowa jest ozdobiona późnobarokowym krucyfiksem. Ołtarz główny powstał w XIX wieku. Dwa ołtarze boczne, ambona i chrzcielnica pochodzą z XVIII stulecia. Rzeźby w stylu barokowym powstały w połowie XVIII wieku i są usytuowane na konsolach. Przypisy
Kościół św. Marii Magdaleny w Grabkowie

Kościół świętej Marii Magdaleny w Grabkowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat kowalski diecezji włocławskiej). Świątynia została oryginalnie zbudowana w II połowie XV wieku, następnie została przebudowana w 1889 roku w stylu eklektycznym. We wnętrzu kościoła zachowały się ołtarze boczne w stylu rokokowym, powstałe w drugiej połowie XVIII wieku a także okucia drzwiowe w stylu gotyckim oraz marmurowe epitafia. Budowla jest otoczona murowanym ogrodzeniem. Przy kościele stoi dzwonnica. Przypisy
Kościół św. Marka Ewangelisty w Nakonowie

Kościół świętego Marka Ewangelisty w Nakonowie – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Kruszynie (dekanat brzeski diecezji włocławskiej). Jest to świątynia wzniesiona w 1765 roku. Remontowano ją w 1779 roku oraz w latach 1958–1959, razem z dobudowaniem zakrystii i kruchty. Pokrycie dachu zostało wymienione około 1990 roku. Nazywana jest „na Diabełku” od starej osady, która znajdowała się tym miejscu. W 2018 roku został wykonany generalny remont, razem wymianą pokrycia dachowego z blachy na gont. Budowla jest drewniana, jednonawowa, wzniesiona w konstrukcji zrębowej. Świątynia jest orientowana. Jej prezbiterium jest mniejsze w stosunku do nawy, zamknięte jest trójbocznie, z boku umieszczona jest zakrystia. Od frontu nawy znajduje się kruchta. Kościół nakryty jest dachem dwukalenicowym, pokrytym gontem z czworokątną wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńcza ją blaszany daszek namiotowy. Wnętrze nakryte jest płaskim stropem. Chór muzyczny jest podparty dwoma słupami i charakteryzuje się prostą linią parapetu. Na chórze umieszczone są uszkodzone organy z 1900 roku. Podłoga powstała z desek.Belka tęczowa jest prosta. Do wyposażenia należy ołtarz główny, ozdobiony obrazem Świętego Marka E. Potkańskiego z 1910 roku. Przypisy
Kościół św. Mikołaja Biskupa w Lubaniu

Kościół świętego Mikołaja Biskupa – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat nieszawski diecezji włocławskiej). Decyzja o budowie nowego, lub też gruntownej przebudowie starego kościoła, została podjęta zapewne zaraz po 1886 roku, w czasie urzędowania księdza proboszcza Pantaleona Olkiewicza. Ostatecznie zdecydowano o na daleko posuniętej przebudowie starej świątyni. W związku z tym, jedynie zakrystia i fragment północnych murów prezbiterium zostały zachowane ze starej budowli, a nowa świątynia została wzniesiona w modnym wówczas stylu neogotyckim. W 1909 roku zostały zakończone prace i została dobudowana wieża, pełniąca funkcję dzwonnicy. Świątynia została konsekrowana w dniu 18 sierpnia 1909 roku przez biskupa Stanisława Zdzitowieckiego, ordynariusza włocławskiego. W latach późniejszych kościół został wzbogacony o nową polichromię i marmurową posadzkę. Przypisy
Kościół św. Prokopa w Kłóbce

Kościół świętego Prokopa w Kłóbce – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat chodecki diecezji włocławskiej). Jest to murowana świątynia wzniesiona w latach 1880-1881 dzięki staraniom proboszcza na miejscu wcześniejszej drewnianej. W 1905 roku została dobudowana kaplica, w której obecnie umieszczona jest zakrystia. Kościół pokryty jest blachą. Wymalowany został przez J. Stępnia w 1957 roku, następnie został wyremontowany w 1981 roku. Do wyposażenia budowli należą: trzy ołtarze w stylu barokowym odrestaurowane w 1970 roku, obraz św. Prokopa słynący łaskami, tabernakulum pancerne wmontowane w drew­niane, wykonane w 1899 roku. chrzcielnica w stylu późnobarokowym z XVIII wieku w kształcie anioła podtrzymującego puklowaną czarę oraz epitafium Marii z Wodzińskich i Władysława Orpiszewskich. Przypisy
Kościół Świętej Trójcy w Dąbiu Kujawskim

Kościół świętej Trójcy w Dąbiu Kujawskim – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat brzeski diecezji włocławskiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1789–1790. Ufundowała ją rodzina Zagajewskich. Budowla jest drewniana, jednonawowa, wzniesiona w konstrukcji zrębowej. Świątynia nie jest orientowana. Jej prezbiterium jest mniejsze w stosunku do nawy, zamknięte jest trójbocznie, z boku umieszczona jest zakrystia. Z boku nawy znajduje się kruchta. Świątynię nakrywa dach dwukalenicowy, pokryty dachówką, na dachu jest umieszczona ośmiokątna wieżyczka na sygnaturkę. Zwieńcza ją blaszany dach hełmowy z latarnią. Wnętrze nakryte jest obejmującym prezbiterium i nawę płaskim stropem z fasetą. Chór muzyczny jest podparty dwoma słupami i charakteryzuje się prostą linii parapetu. Na chórze jest usytuowany prospekt organowy w stylu barokowym z końca XVIII stulecia, wykonany przez Jana Frejberta. Belka tęczowa jest ozdobiona późnogotycką Grupą Ukrzyżowania z przełomu XV i XVI wieku. Podłoga została wykonana z desek drewnianych. Ołtarz główny i dwa ołtarze boczne reprezentują styl rokokowo-klasycystyczny i powstały pod koniec XVIII wieku. Ambona w stylu późnobarokowym pochodzi z końca XVIII stulecia. Chrzcielnica została wykonana w XIX wieku. Portrety pośmiertne rodziny Zagajewskich powstały na przełomie XVIII i XIX wieku. Pod prezbiterium kościoła znajduje się kruchta. Przypisy
Kościół św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Kłobii

Kościół świętego Wojciecha Biskupa i Męczennika w Kłobii – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat lubraniecki diecezji włocławskiej). Jest to murowana świątynia wzniesiona w latach 1883 – 1888, wyremontowano ją w latach 1972-1974. Kościół jest otoczony ogrodzeniem murowano – stalowym z drugiej połowy XIX wieku. Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Zgłowiączce

Gotycki Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Zgłowiączce został zbudowany w XV wieku i jest siedzibą miejscowej parafii, wchodzącej w skład dekanatu lubranieckiego diecezji włocławskiej. Historia Obecny Kościół został zbudowany w XV wieku i jest drugim jaki istnieje w tym miejscu. W 1837 roku został wyremontowany, a w 1924 roku dobudowano mu wieżę. W 2017 roku wyremontowano dach Kościoła. W 1155 roku Kościół należał do Kanoników Regularnych z Czerwińska nad Wisłą. Później był własnością Kapituły Płockiej. W 1472 roku Kościół sprzedano Kapitule Włocławskiej. W 1511 roku nabył ją ówczesny biskup poznański Jan Lubrański. Jednym z wikariuszy pracującym w Kościele był późniejszy Prymas Polski Stefan Wyszyński. Przy kościele stoi pomnik Tadeusza Kościuszki z 1917 (zniszczony przez Niemców i odbudowany w 2001). Galeria Przypisy
Dwór w Młodocinie

Dwór w Młodocinie – dwór znajdujący się we wsi Młodocin w województwie kujawsko-pomorskim (powiat żniński). Historia Majątek wymieniony został po raz pierwszy w 1523 w Liber beneficjorum prymasa Jana Łaskiego. W XIX wieku dobra te były własnością Skarbek-Malczewskich (np. w latach 1881 oraz 1909 Tytusa Skarbek-Malczewskiego), a następnie przeszły do Brzeskich (np. Erazma Brzeskiego w 1926, licząc wówczas 516 hektarów). Dwór wzniesiono w 1900 dla Tytusa Skarbka. W początku XXI wieku obiekt był w złym stanie technicznym, ale został wyremontowany na cele obsługi wydarzeń okolicznościowych. Architektura Dwór-willa ma niespotykane i nietypowe rozwiązanie architektoniczne oraz przestrzenne, zrywające z popularną dla ówczesnej Wielkopolski i Kujaw, formą polskiego dworu szlacheckiego o cechach historyzujących, głównie klasycystycznych. Pewne jego cechy wskazują na zbliżające się trendy modernistyczne. Piętrową bryłę wzniesiono na planie wieloboku. Dolna kondygnacja jest boniowana. Nad wejściem góruje czterokolumnowy ganek ze schodami. Wokół dworu rośnie park. Galeria Przypisy
Dwór w Marcinkowie Górnym

Dwór w Marcinkowie Górnym – barokowy dwór znajdujący się we wsi Marcinkowo Górne w województwie kujawsko-pomorskim (powiat żniński). Historia W XVI wieku majątek należał do Jana Łaskiego, w XIX wieku do Karskich (od 1885 do Hieronima Karskiego), a w początku XX wieku do Gozimirskich (w 1939 był to Konstanty Gozimirski). W 1926 dobra liczyły 406 hektarów. Obiekt wzniesiono w pierwszej połowie XVIII wieku. Na początku wieku XIX znacznie go przebudowano oraz dobudowano doń trzy oficyny o formach klasycystycznych. Obecnie jest to własność prywatna (restauracja). W okresie PRL na ścianach restauracji wisiały, wykonane technika intarsji, obrazy z Edmunda Kapłońskiego (1975) przedstawiające scenę śmierci Leszka Białego, jak również jego portret oraz portret Świętopełka II. Architektura Dwór jest budynkiem parterowym z mieszkalnym poddaszem i mansardami. We wnętrzu zachowała się oryginalne: barokowa klatka schodowa, płaskorzeźbiony kominek oraz piec kaflowy. Otoczenie Budynek stoi w parku o powierzchni 2,5 (lub 4,8) hektara. Brama wjazdowa autorstwa Jakuba Juszczyka (twórcy miejscowego pomnika Leszka Białego) ozdobiona jest przez rzeźbione postacie wojów piastowskich dzierżących tarcze herbowe. Galeria Przypisy
Pałac w Obudnie

Pałac w Obudnie – zabytkowy pałac we wsi Obudno. Pałac wybudowany dla Sylwestra Biberstein-Paruszewskiego herbu Rogala, syna Stanisława i Antoniny Trzebińskiej, który przed 1839 ożenił się z Marianną Jaczyńską herbu Dąbrowa. Od frontu ryzalit z portykiem in antis zamkniętym arkadowym łukiem, w którym nad portalem wejściowym znajduje się kartusz z herbem Rogala. Obiekt jest częścią zespołu pałacowego z połowy XIX w., przebudowanego pod koniec XIX w., w skład którego wchodzi jeszcze park. Przypisy
Kościół św. Marii Magdaleny w Ryszewku

Kościół św. Marii Magdaleny w Ryszewku – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się we wsi Ryszewko, w powiecie żnińskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Historia Kościół został wybudowany w XIII wieku, potem włączony został do parafii Gąsawa, by w XV wieku stać się na powrót samodzielną parafią. Istniejący do dziś, drewniany (sosnowy) kościół został zbudowany w 1727, a konsekrowano go w 1788. W 1997 poddano go renowacji. Architektura Obiekt jest barokowy, konstrukcji zrębowej, orientowany, oszalowany i jednonawowy, a wzniesiono go na rzucie prostokąta. Stoi na kamiennej podmurówce. Prostokątne prezbiterium zakończone jest absydą, a kwadratowa kruchta przybudowana jest od południa. Nawa przykryta jest dachem dwuspadowym, a prezbiterium – pięciospadowym. Od zachodu nad nawą umieszczona jest niewielka wieżyczka z baniastym hełmem. Wyposażenie Wystrój wnętrza pochodzi z XVI–XIX wieku. Główny ołtarz to manierystyczny tryptyk. W lewym bocznym ołtarzu znajduje się renesansowy obraz Złożenie do grobu, który jest dziełem ucznia Lucasa Cranacha starszego (1538). Otoczenie Przy kościele stoi dzwonnica z 1727 o nietypowej konstrukcji oraz rosną m.in. cztery stare lipy będące pomnikami przyrody o obwodach pni wynoszących około 560 cm. Na terenie przykościelnym ustawiono tablicę pamiątkową o treści: Tu urodził się i Chrzest św. przyjął ks. prof. Antoni Słomkowski (1900-1982), doktor teologii, odnowiciel Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, rektor tej uczelni w latach 1944-1951. Kapłanowi niezłomnego charakteru, duchowemu przywódcy młodzieży, prześladowanemu przez okupacyjny system sowiecki i komunistyczny. Tablicę ufundowali rodzina i przyjaciele, a odsłonięto ją 28 sierpnia 2006. Oprócz tego przy kościele stoją dwa nagrobki proboszczów: ks. Bronisława Echausta, dziekana rogowskiego, kanonika kruszwickiego (ur. 10.3.1834, zm. 2.6.1919), ks. Wojciecha Spychałowicza (ur. 21.3.1882, zm. 22.9.1928). Galeria Przypisy
Kościół św. Małgorzaty w Juncewie

Kościół świętej Małgorzaty w Juncewie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat damasławski archidiecezji gnieźnieńskiej). Obecna murowana z cegły, neogotycka świątynia została wzniesiona w latach 1885–1886. Konsekrowana została w 1895 roku przez sufragana gnieźnieńskiego biskupa Antoniego Andrzejewicza. Wystrój wnętrza kościoła reprezentuje jednolity styl i powstał pod koniec XIX wieku. W otoczeniu budowli usytuowany jest również grobowiec, w którym pochowany jest wybitny mieszkaniec Pałuk, który był uczestnikiem powstania listopadowego, Wiosny Ludów i powstania styczniowego – Aleksander Guttry. Przypisy
Kościół św. Jana Chrzciciela w Kołdrąbiu

Kościół świętego Jana Chrzciela w Kołdrąbiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat rogowski archidiecezji gnieźnieńskiej). Obecna świątynia powstała na miejscu wcześniejszej drewnianej, spalonej w 1889 roku. Budowa została zakończona w 1903 roku. W tym samym roku odbyła się konsekracja kościoła. Budowla wyróżnia się wysoką, ośmiokątną wieżą zakończoną ostrosłupowym dachem hełmowym. Wystrój wnętrza, a także wyposażenie powstały w stylu neogotyckim. Jednym z jego elementów jest krucyfiks z XIX wieku. Przypisy
Kościół Świętej Trójcy w Świątkowie

Kościół Świętej Trójcy w Świątkowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat damasławski archidiecezji gnieźnieńskiej). Obecnie istniejący drewniany kościół powstał w XVIII wieku. Ufundowała go Joanna z Puchałów Chybińska. W 1868 roku świątynia została wyremontowana dzięki funduszom Antoniny z Radolińskich Breziny. Budowla została wzniesiona w konstrukcji zrębowej i sumikowo-łątkowej. Świątynię nakrywa gont. Kościół jest orientowany i charakteryzuje się kwadratową wieżą konstrukcji słupowej, mieszczącą kruchtę w przyziemiu, zwieńczoną baniastym gontowym dachem hełomowym. Wieża znajduje się od frontu. Wnętrze kościoła obejmuje jedną nawę. Trójbocznie zamknięte prezbiterium jest mniejsze w stosunku do nawy, z boku jest usytuowana zakrystia. Na chórze muzycznym ozdobionym tralkowaną balustradą znajduje się prospekt organowy z XIX wieku z instrumentem powstałym w warsztacie Alberta Emila Polzina. Wyposażenie świątyni powstało w stylu klasycystycznym w połowie XIX wieku. Należą do niego m.in. ołtarz główny poświęcony Świętej Trójcy oraz 2 ołtarze boczne dedykowane Matce Boskiej Bolesnej i świętemu Walentemu. Późnogotyckie posągi świętych Wawrzyńca i Jana Nepomucena pochodzą z połowy XVI wieku, gotycka granitowa kropielnica jest datowana na XVI wiek. Budowlę poświęcono 11 października 2000 roku. Przypisy
Kościół poewangelicki w Zrazimiu

Kościół poewangelicki w Zrazimiu – dawna świątynia ewangelicka znajdująca się we wsi Zrazim, w gminie Janowiec Wielkopolski, powiecie żnińskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Jest to budowla neogotycka wzniesiona w 1892 roku z czerwonej cegły. Kościół jest jednonawowy ze strzelistą kwadratową wieżą od frontu, nakrytą dachem namiotowym. Świątynię nakrywa dach dwuspadowy i grafitowa dachówka. Prezbiterium kościoła jest krótkie, zamknięte prosto. Szersza nawa wzniesiona została na planie prostokąta i jest na zewnątrz oszkarpowana. Obecnie budowla wymaga pilnych prac zabezpieczających i remontowych Po 1945 roku świątynia została przejęta przez Skarb Państwa i użytkowana była jako magazyn. W latach 70. XX wieku właścicielem kościoła została osobowa prywatna, ale budowla nie została odpowiednio zabezpieczona. Przypisy
Kościół św. Mateusza w Lubczu

Kościół św. Mateusza w Lubczu – parafialny kościół rzymskokatolicki zlokalizowany w Lubczu (powiat żniński, województwo kujawsko-pomorskie). Historia Parafia we wsi (wraz z drewnianym kościołem) powstała w XIII wieku. Drugi, również drewniany obiekt, zbudowano w 1686, po wojnach szwedzkich. Nieco później, dziedzic Antoni Gałecki dobudował do świątyni wieżę i nawę. Całość spłonęła w 1902 wraz z dużą częścią wsi. W 1907 wmurowano kamień węgielny pod budowę kolejnego kościoła, który stoi do dziś. W 1908 kanonik i dziekan B. Ehaust poświęcił ten obiekt, który wzniesiono dzięki wysiłkom parafian i proboszcza, Tadeusza Leona Czerwińskiego. Wewnątrz umieszczono nowe wyposażenie, m.in. organy. W 1911 teren kościelny ogrodzono żelaznym płotem na podmurówce. W 1921 biskup pomocniczy gnieźnieński, Wilhelm Kloske dokonał konsekracji świątyni. W 1949 proboszcz Tadeusz Piekarski dobudował do kościoła kaplicę Najświętszego Serca Pana Jezusa. W latach 70. XX wieku przeprowadzono remont wnętrza. Zamalowano wówczas polichromię w prezbiterium. W latach 80. XX wieku wymieniono pokrycie dachowe wieży. W 2005 wyremontowano dach. Architektura Neoromański, orientowany, ceglany kościół na planie prostokąta (z transeptem) stoi w centrum wsi, na skarpie (od strony drogi mur oporowy). Do prezbiterium od północy przylega zakrystia, a od południa dobudowana później kaplica. Elewacje zewnętrzne są zdobione detalem ceramicznym, m.in. dwupoziomowym fryzem i gzymsem podokapowym. Trzykondygnacyjna wieża przykryta jest dachem namiotowym. Portal główny umieszczony jest w przyziemiu i zamknięty pełnym łukiem. Ściany poszczególnych kondygnacji rozdziela fryz arkadowy. Wyposażenie Stropy nawy oraz transeptu jest drewniany, belkowy. Wnętrze prezbiterium jest półkoliste z wnękami, pomiędzy którymi znajdują się lizeny zdobione półkolumienkami o kostkowych głowicach, podtrzymujące łuki arkad sklepienia w formie czaszy. Wyposażenie pochodzi z początku XX wieku. Otoczenie Przy kościele stoi figura św. Jana Nepomucena, popiersie papieża Jana Pawła II na wysokim cokole, a także znajduje się grób księdza Jana Walentego Kręckiego (ur. 8 lutego 1823, zm. 30 sierpnia 1894), proboszcza lubieckiego z żelaznym krzyżem. Na elewacji wiszą dwie tablice, ku czci: ks. Tadeusza Kopczyńskiego (ur. 18 listopada 1888 w Poznaniu, zm. 5 lutego 1941 w KL Dachau), ks. Stanisława Jackowiaka (ur. 16 kwietnia 1936 w Kruszwicy, zm. 29 września 1997 w Czeszewie), proboszcza lubeckiego w latach 1974-1985. Galeria Przypisy