NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Psarach

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół filialny w Psarach, powiat oławski, województwo dolnośląskie. Świątynia należy do parafii św. Jakuba Apostoła w Małujowicach w dekanacie Brzeg południe, archidiecezji wrocławskiej. Dnia 20 października 1964 roku, pod numerem A/1294/1160 kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa dolnośląskiego. Historia kościoła Kościół w stylu klasyczystycznym, wybudowany został w latach 1695–1713. Bibliografia Katalog zabytków sztuki w Polsce. Seria Nowa, t. IV, z. 4, Województwo wrocławskie (dolnośląskie), pod red. E. Kołaczkiewicz, Powiat oławski Warszawa 2013, s. 28-30. Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska. Warszawa 2005, s. 73. Przypisy
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Marwicach

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Marwicach – zabytkowy katolicki kościół filialny parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Widuchowej we wsi Marwice (województwo zachodniopomorskie) w gminie Widuchowa (powiat gryfiński). Historia i architektura Kościół został wzniesiony w 1834 roku. Sytuowany na rzucie prostokąta, murowany jest w technice ryglowej. Nawę nakrywa dwuspadowy dach. Kościół posiada dwa portale, w ścianie szczytowej i z boku. Okna w ścianach bocznych zakończone są ostrołukowo. Od strony zachodniej w korpusie osadzona jest drewniana wieża, przykryta czterospadowym dachem z krzyżem na szczycie. Wnętrze świątyni nakrywa płaski strop. Ścianę szczytową oraz ściany boczne obiega wsparta na filarach empora. W prezbiterium znajduje się neogotycki ołtarz z 1834 roku, oryginalnie typu ambonowego, ze wstawioną współcześnie figurą Matki Bożej. Na wieży zawieszony jest dzwon z 1834 roku. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w 1946 roku. Przypisy
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Krynicy-Zdroju

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Krynica-Zdrój diecezji tarnowskiej. Historia Świątynia została wzniesiona w latach 1887-1892 według projektu architekta Jana Zawiejskiego. W 1893 Jan Śliwiński ze Lwowa wykonał organy, a w 1895 postawiono przy kościele posąg Chrystusa z krzyżem i napisem Chryste wysłuchaj nas. W 1902 budowla została konsekrowana przez biskupa tarnowskiego Leona Wałęgę. W 1903 poświęcono trzy dzwony (zostały one potem zarekwirowane, a obecne siedem poświęcono w 1953). Parafia została przy kościele erygowana w 1925. W latach 1932–1935 świątynia została rozbudowana i gruntownie przebudowana według projektu architekta Franciszka Mączyńskiego. W 1955 poświęcono bramę do kościoła projektu inż. Antoniego Nowotarskiego, wykonana przez W. Karpiela z Zakopanego. W 1971 świątynia została pomalowana według projektu St. Jakóbczyka z Krakowa. Wykonano też wówczas mozaikowe dekoracje, które projektował ten sam artysta. W latach 1994–1995 i 1998 wykonano różnego rodzaju remonty kościoła. Architektura Budowla pierwotnie nosiła cechy stylu neorenesansowego, obecnie nie posiada wyraźnych cech stylowych. Świątynia została zbudowana z cegły, kamienia i żelbetu i jest otynkowana. Składa się z korpusu trzynawowego, z nawą poprzeczną będącą pozostałością starej świątyni oraz węższego prezbiterium, po bokach którego są umieszczone dobudówki zakrystyjne. Nad skrzyżowaniem naw znajduje się kopuła. Przy nawie z przodu jest umieszczona wysoka wieża na planie kwadratu, dobudowana ukośnie. Fasada frontowa klasycyzująca jest zwieńczona trójkątnym szczytem. Witraże zostały zaprojektowane przez Bogdanę i Anatola Drwalów i wykonane w Pracowni Witraży Braci Paczków w Krakowie. Dekoracja mozaikowa została zaprojektowana przez Stanisława Jakubczyka: w bębnie kopuły o charakterze figuralnym, na ścianach są umieszczone stacje Drogi Krzyżowej. Przypisy
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Skarbimierzu

Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika – rzymskokatolicki kościół parafialny w Skarbimierzu-Osiedle. Świątynia jest położona w dekanacie Brzeg południe w Archidiecezji Wrocławskiej. Historia kościoła Początkowo Skarbimierz nie miał swojej parafii, a mieszkający tu katolicy uczęszczali na Msze Święte do pobliskich kościołów, w Małujowicach i w Brzegu. W ok. 1994 roku teren osiedla i jego mieszkańców wzięto pod opiekę duszpasterską przez parafię pw. Miłosierdzia Bożego w Brzegu. Zobacz też Skarbimierz-Osiedle Przypisy Linki zewnętrzne Strona Archidiecezji Wrocławskiej
Kościół Przemienienia Pańskiego w Makowie Podhalańskim

Kościół Przemienienia Pańskiego i Sanktuarium Matki Bożej Opiekunki i Królowej Rodzin – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Maków Podhalański archidiecezji krakowskiej. Historia Obecna świątynia została wzniesiona w latach 1826–1828 po zburzeniu drewnianej nawy. Zachowano z poprzedniej budowli murowane prezbiterium z kaplicą wzniesione w latach 1697–1701. Kościół otrzymał nową nawę murowaną i nową fasadę frontową. Świątynia, czwarty budynek w tym miejscu, nosi cechy stylu późnoklasycystycznego. Posiada jednak starsze, pochodzące z trzeciego budynku prezbiterium w stylu barokowym z kaplicą. Prezbiterium to jest opięte przyporami i zachowały się w nim detale stylu gotyckiego. Obecna świątynia została konsekrowana w 1833 roku przez biskupa tarnowskiego księdza Franciszka de Paula Piszteka. Świątynia posiada korpus trzynawowy, jest kościołem halowym. Nawy boczne są oddzielone od nawy głównej arkadami, sklepienie świątyni ma konstrukcję żaglastą. W wieży zegarowej, nakrytej dachem hełmowym z 1891 roku, są umieszczone dwa dzwony z 1547 i 1663 roku. Frontowa fasada świątyni jest ozdobiona szerokim ryzalitem, zakończonym trójkątnym przyczółkiem. W ołtarzu głównym jest umieszczony łaskami słynący obraz Matki Bożej Opiekunki Rodzin z XVI wieku. Obraz został poświęcony w 1602 roku. Koronował go papież Jan Paweł II w 1979 roku. Przypisy Linki zewnętrzne Strona Główna Parafii i Sanktuarium w Makowie Podhalańskim
Pałacyk Łowczego

Pałacyk Łowczego – neogotycki dwór wybudowany w 1820 roku. Budynek znajduje się w Makowie przy granicy administracyjnej miasta Skierniewic. Obiekt zachowany w bardzo dobrym stanie. Pałacyk murowany z cegły, otynkowany. Dwór służy obecnie jako obiekt hotelowy. Budynek wpisany do rejestru zabytków województwa łódzkiego pod numerem 987/A z 13.02.1995. Przypisy
Kościół Świętego Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Muszynie

Kościół Świętego Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Krynica-Zdrój diecezji tarnowskiej. Budowa obecnej świątyni rozpoczęła się w 1676 roku od poświęcenia kamienia węgielnego przez biskupa Andrzeja Trzebickiego. Prace budowlane trwały długo, a kościół został konsekrowany dopiero w 1749 roku przez biskupa krakowskiego Andrzeja Stanisława Załuskiego. Obudwóch tych biskupów portrety olejne w pół figury malowane, wiszą w kościele: nad drzwiami do zakrystii Trzebickiego, a na przeciwnéj ścianie presbiterjum Załuskiego – notował Walery Eljasz w wydanych w 1874 r. „Szkicach z podróży w Tatry”. Świątynia była wielokrotnie odnawiana, m.in. w 1803 roku nadbudowano zakrystię południową oraz w 1950 roku dobudowano zakrystię północną. Kościół został wzniesiony w stylu barokowym, wybudowany z kamienia i otynkowany. Budowla jest jednonawowa, posiada wydłużoną czteroprzęsłową nawę i węższe prezbiterium, zamknięte półkoliście. Przy prezbiterium od strony południowej znajduje się kwadratowa zakrystia oraz nowa przybudówka od trony północnej. Na zewnątrz ściany są rozczłonkowane podziałami pilastrowymi i zwieńczone obiegającym gzymsem konsolkowym. We fryzie pod gzymsem są umieszczone otwory strzelnicze, świadczące o obronnej funkcji świątyni. Fasada jest zwieńczona trójkątnym przyczółkiem z podziałami ramowymi, w przyziemiu do wnętrza wchodzi się przez barokowy portal. Świątynia nakryta jest dachami dwuspadowymi z barokową wieżyczką na sygnaturkę z latarnią i baniastym dachem hełmowym. Wnętrze jest nakryte sklepieniami krzyżowymi opartymi na gurtach i spływającymi na filary przyścienne, podtrzymujące wydatny przełamujący się gzyms. Łuk tęczowy jest półkolisty i posiada belkę o ozdobnym wykroju z grupą Ukrzyżowania na globie ziemskim, w stylu późnobarokowym pochodzącą z przełomu XVII i XVIII wieku. Obraz, przedstawiający św. Józefa do ołtarza głównego namalował z końcem lat 60. XIX w. krakowski malarz Walery Eljasz. Od 2020 do 2022 roku trwał generalny remont kościoła. Ponad 11 mln zł kosztowała renowacja świątyni. Inwestycja była możliwa dzięki dofinansowaniu z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego na lata 2014–2020, w kwocie prawie 7,4 mln zł. Własny wkład wynosił 3 miliony, w tym ofiara anonimowego darczyńcy. Prace budowlane objęły remont m.in. dachu, elewacji, dzwonnicy, kapliczki, przestrzeni wokół kościoła, a w środku – wszystkich części ruchomych, w tym ołtarzy. 25 września 2022 roku bp Andrzej Jeż poświęcił odnowiony kościół. Zobacz też Ogród biblijny w Muszynie Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wojsławiu

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (w niektórych źródłach podawany jako Wszystkich Świętych) – rzymskokatolicki kościół filialny w Wojsławiu. Świątynia należy do parafii św. Michała Archanioła w Grodkowie w dekanacie Grodków, diecezji opolskiej. 7 lutego 1966 oraz 19 kwietnia 1972 roku, pod numerem 159/66 kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Kościół w Wojsławiu wybudowany został w I połowie XVI wieku, w stylu barokowo-renesansowym. W 1800 roku została w stylu późnobarokowym dobudowana wieża wraz z dobudówkami. Przy wejściu do zakrystii widoczny ostrołukowy portal z drzwiami o gotyckich elementach ozdobnych. Ołtarz główny pochodzi z 1800 roku, po którego bokach widoczne są kolumny oraz rzeźby św. Jana Nepomucena oraz św. Barbary. Drewniany chór muzyczny pochodzi z końca XVIII wieku. Teren wokół kościoła okala kamienny mur pochodzący z XVI wieku. Przypisy Linki zewnętrzne Wojsław. Gotycko-renesansowy kościół Wszystkich Świętych
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Parcicach

Kościół parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego – kościół parafialny pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego w Parcicach. Historia Kościół znajduje się przy ul. Kościelnej 1. Został wzniesiony w latach 1989-1990 według projektu Teresy Kunikowskiej. Kamień węgielny pod budowę świątyni poświęcił bp częstochowski Miłosław Kołodziejczyk. Kościół został poświęcony w 1993 roku. Bibliografia Strona internetowa Diecezji Kaliskiej
Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbe w Rożnowie

Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbe – rzymskokatolicki kościół filialny w Rożnowie. Świątynia należy do parafii Matki Bożej Królowej Świata i św. Marcina w Gałązczycach w dekanacie Grodków, diecezji opolskiej. Historia kościoła Pierwsze informacje o kościele pochodzą z 1335 roku. Po okresie reformacji, w 1534 roku przeszedł w ręce protestantów. Dopiero od 1972 roku rozpoczęto w kościele sprawować liturgię w obrządku rzymskokatolickim. W 1870 roku dobudowano zakrystię i zamontowano organy. W 1889 roku została rozebrana wieża i wybudowano od podstaw nową, istniejącą do dziś. W czasie działań wojennych II wojny światowej świątynia została częściowo zniszczona. Po wojnie została odbudowana przy zachowaniu wcześniejszej formy budowli. Kościół został konsekrowany w 1984 roku. Przypisy Linki zewnętrzne Rożnów Rożnów. Kościół św. Maksymiliana Kolbe Zdjęcia świątyni w Rożnowie
Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Nowym Sączu

Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Matki Bożej Niepokalanej w Nowym Sączu. Znajduje się pod opieką sióstr Niepokalanek. Świątynia razem z zespołem klasztornym wzniesiona została w latach 1894-97 według projektu architekta Karola Knausa z Krakowa. Inicjatorką budowy była siostra błogosławiona Marcelina Darowska, założycielka zgromadzenia niepokalanek. Świątynia została konsekrowana w dniu 8 lipca 1897 roku przez biskupa tarnowskiego Ignacego Łobosa. Cały zespół od koloru elewacji jest często nazywany Białym Klasztorem. Jest to budowla neoromańska, murowana, wzniesiona z cegły i otynkowana. W formie wysokiej posiada dwie kondygnacje, jest to prostokątna sala bez wydzielonego prezbiterium. Świątynia nakryta jest dachem dwuspadowym, niżej ściany zewnętrzne obwiedzione są gzymsem arkadkowym. Od strony południowej jest dobudowana czworoboczna wieża, przechodząca w ośmiokąt i nakryta ostrosłupowym dachem hełmowym. Świątynia otoczona jest z czterech stron niskim korytarzem. Korytarz wschodni w połowie pełni funkcję oratorium a w dalszej części zakrystii. Na zewnątrz kondygnacja korytarza zwieńczona jest jednotralkową balustradą, zasłaniającą dach pulpitowy. W przedsionku przy wieży jest umieszczone główne wejście do klasztoru, który został zbudowany razem ze świątynią. Główne wejście do świątyni prowadzi z korytarza północnego, natomiast dwa boczne wiodą z oratorium od strony wschodniej i z korytarza od strony zachodniej. Wnętrze świątyni nakryte jest gładkim plafonem, przechodzącym w partie ścian, bogato rzeźbionym, stiukowym obramieniem. Chór muzyczny jest umieszczony na ścianie wschodniej. Przypisy
Kościół św. Bartłomieja Apostoła w Smólniku

Kaplica św. Bartłomieja Apostoła w Smólniku – rzymskokatolicka kościół parafialny w Smólniku, w gminie Włocławek, w województwie kujawsko-pomorskim. Funkcjonuje przy nim parafia pod tym samym wezwaniem. Historia Pierwotnie siedzibą parafii była Wistka Szlachecka. Powstała ona w latach 1494-1496, a erygowana była przez biskupa włocławskiego Krzesława Kurozwęckiego przy kościele ufundowanym przez lokalnych dziedziców - Kretkowskich. Pierwsze wezwanie kościoła miało imię św. Stanisława i Niepokalanego Poczęcia NMP, następnie za patrona uważano św. Jakuba, a w końcu (od 1594) patronem jest św. Bartłomiej Apostoł. Pierwszą, drewnianą świątynię w Wistce zniszczyli Szwedzi około 1650. Do 1788 kościół nie funkcjonował, a wierni przyłączeni zostali do włocławskiej parafii św. Jana Chrzciciela. Na przełomie XVII i XVIII wieku wybudowano kaplicę w Dobiegniewie, gdzie uczęszczała część wiernych, a także korzystali z niej innowiercy. Dziedzic Andrzej Zboiński odbudował wistecki kościół w 1788. Od 1871 rezydował tam samodzielny proboszcz. Drewnianą świątynię rozebrali naziści niemieccy w 1942. Wierni po zakończeniu II wojny światowej korzystali z poprotestanckiej świątyni w Ładnem. W latach 1947–1948 przerobiono na kaplicę dawną plebanię w Wistce, ale kościół parafialny nigdy nie został tu przywrócony, do czego przyczyniły się zmiany w osadnictwie związane z budową jeziora Włocławskiego. Po pertraktacjach z komunistami, jako wieś parafialną wybrano Smólnik. Nowy kościół zaprojektował Aleksander Holas z Poznania, a wybudowano go w stylu modernistycznym w latach 1969-1974. Betonowo-ceglaną, krytą blachą świątynię konsekrował biskup Jan Zaręba. Ołtarz oraz ambonę wykonano z marmuru. Przednią ścianę zdobi płaskorzeźba eucharystyczna, którą wykonał Antoni Bisage z Włocławka. Obiekt remontowano w 2006, co wpłynęło m.in. na odmianę wizerunku elewacji zewnętrznych. 23 sierpnia 2008 biskup Wiesław Mering poświęcił witraż w prezbiterium (proj. Adam Wuttke z Bielska-Białej). Galeria Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Galewicach

Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa – kościół parafialny pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Galewicach. Historia Kościół wybudowany został w latach 1969-1970. Bibliografia Strona internetowa Diecezji Kaliskiej
Sanktuarium Matki Zbawiciela Naszego Jezusa w Domanowie

Sanktuarium Matki Zbawiciela Naszego Jezusa w Domanowie – rzymskokatolicki kościół parafialny pod wezwaniem św. Doroty i sanktuarium maryjne we wsi Domanowo. Historia kościoła i obrazu Kościół parafialny pw. Boga Wszechmogącego, św. Doroty, św. Urszuli, św. Jana Nepomucena oraz 11. tysięcy Panien i Dziewic, został ufundowany 11 marca 1460 roku, przez Piotra Kota (Kotha), właściciela dóbr domanowskich. W czasie „potopu szwedzkiego” w 1656 roku kościół został zniszczony. Wkrótce zbudowano kolejną świątynię pw. św. Doroty, Przemienia Jezusa Chrystusa i św. Jana Nepomucena, która została konsekrowana na początku XVII w. Trzecią, drewnianą świątynię w Domanowie zbudowano w 1763 roku, staraniem ks. Franciszka Pietraszko, ówczesnego proboszcza i dziekana brańskiego, a także Michała Bogusza. Jej konsekracji dokonał w dniu 2 maja 1779 roku proboszcz bielski ks. Jan Szyjkowski, biskup tytularny Sinope, sufragan łucki na okręg brzeski. W roku 1875 kościół powiększono o tzw. „babiniec”, dodając chór i nową wieżyczkę, staraniem ks. Piotra Kryńskiego. W głównym ołtarzu umieszczony jest słynący łaskami obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, dzieło Jana Verentiego (ur. 1598 w Padwie) ofiarowany kościołowi w 1648 przez Seweryna Domanowskiego, po śmierci jego żony Anny Kuleszy. W dniu 28 czerwca 2015 bp Tadeusz Pikus, biskup diecezjalny drohiczyński, dokonał koronacji obrazu Matki Bożej – na prawie diecezjalnym oraz kościół parafialny ustanowił Sanktuarium Diecezjalnym Najświętszej Maryi Panny Matki Zbawiciela Naszego Jezusa. Galeria Przypisy Bibliografia ks. Andrzej Ularczyk, Matka Zbawiciela Pani Domanowska, Drohiczyn 2012, ISBN 978-83-60239-16-9.
Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Maniowach

Kościół NMP Matki Kościoła w Maniowach – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Maniowach, w dekanacie Niedzica, w archidiecezji krakowskiej, w gminie Czorsztyn, przy ul. Jana Pawła II. Historia kościoła Obecny kościół parafialny jest czwartym w Maniowach. Powstał, dzięki staraniom proboszcza, śp. ks. prałata Antoniego Siudy. Prace zaczęto w roku 1977, a zakończono w 1986. Budowie patronował Jan Paweł II. Papież poświęcił także kamień węgielny podczas mszy w Nowym Targu, który wbudowany został 23 sierpnia 1981 przez kardynała Franciszka Macharskiego. Poświęcenie kościoła odbyło się 1989 roku. Świątynia ma bardzo ciekawy kształt. W międzyczasie wybudowano kościoły w Czorsztynie i Mizernej. We wnętrzu na uwagę zasługuje ołtarz główny, organy oraz część wyposażenia z kościoła św. Mikołaja w Starych Maniowach (kilka ołtarzy bocznych, obraz z głównego ołtarza). Msze w czasie zimy odprawiane są w kaplicy pod kościołem. Za ołtarzem znajduje się zakrystia, a nad nią kaplica Miłosierdzia Bożego. Msze święte Niedziela: 8:00, 11:00, 16:00 Dni powszednie: 6:30, 18:30 (lato), 17:30 (zima) Galeria Przypisy
Plac Konstytucji 3 Maja w Bartoszycach

Plac Konstytucji 3 Maja – centralny plac Bartoszyc, będący rynkiem miejskim o długości 250 m. Historia Plac o długości 250 m. porośnięty drzewami i krzewami powstał w miejscu zajmowanym dawniej przez historyczny rynek i zabudowę śródmiejską zniszczoną podczas pożarów w 1850 i 1945 roku. Poza jedynym powojennym blokiem z wielkiej płyty, który zasłania widok na kościół farny św. Jana Ewangelisty i Matki Boskiej Częstochowskiej zabudowę tworzą kamieniczki o wysokości trzech kondygnacji. Część z nich posiada neoklasycystyczne fasady, pozostałe bezstylowe. Południową pierzeję zamyka Brama Lidzbarska. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej w Czorsztynie

Kościół NMP Fatimskiej w Czorsztynie – rzymskokatolicki kościół rektoralny (od 2011) znajdujący się w Czorsztynie, w województwie małopolskim, w dekanacie Niedzica, w archidiecezji krakowskiej, przy ul. Jana Pawła II. Zbudowano go niedługo po wybudowaniu nowego kościoła w Maniowach. Należy do rektoratu NMP Fatimskiej. 5 września 2015 odbyły się w nim się uroczystości pogrzebowe ks. Józefa Wesołowskiego, oskarżonego o pedofilię. Rozpoczęły się mszą świętą, której przewodniczył bp Jan Szkodoń, biskup pomocniczy krakowski. Wzięło w niej udział dużo osób, w tym także księża. Po mszy na czorsztyńskim cmentarzu odbył się jego pochówek. Według relacji mieszkańców Czorsztyna, rodzina księdza ofiarowała teren pod kościół i cmentarz. Historia W latach 80. XX w. dzięki inicjatywie proboszcza z Maniów, ks. prałata Antoniego Siudy i zaangażowaniu ludności zbudowano obecny kościół. Został poświęcony w 1992 przez arcybiskupa krakowskiego, ks. kardynała Franciszka Macharskiego. Wyposażenie pochodzi z kościoła w Starych Maniowach (pod zalewem). Do 2011 roku był filialny i należał do parafii św. Mikołaja w Maniowach. Organy Organy pochodzą ze zburzonego kościoła parafialnego pw. św. Andrzeja w Tyńcu. Instrument został zbudowany w 1781 roku przez Jakuba Stankiewicza z Zatora a w czerwcu 1946 i 1947 roku przeszły modernizację. Jej autorem był organmistrz Bartłomiej Ziemiański ze Szczyrzyca. Organy zostały powiększone o 2-głosową sekcję pedału. Wkrótce przeniesiono je do Maniów, a następnie do Czorsztyna, gdzie są do dziś. Galeria Zobacz też Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Maniowach Kościół Najświętszej Maryi Panny Różańcowej w Mizernej Parafia św. Mikołaja w Maniowach Parafia Matki Bożej Częstochowskiej w Kluszkowcach Uwagi Przypisy
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Jeszkotle

Kościół św. Antoniego Padewskiego – rzymskokatolicki kościół filialny w miejscowości Jeszkotle (województwo opolskie). Świątynia należy do parafii Matki Bożej Różańcowej w Gnojnej w dekanacie Grodków, diecezji opolskiej. Dnia 9 marca 1966 roku, pod numerem 1185/66 kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1511 roku. Przebudowany w XVII oraz XVIII wieku. W XIX wieku dobudowano prezbiterium. Elewację zewnętrzną pokrywa siedem renesansowych epitafiów. Dach jest drewniany z drewnianą sygnaturką. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcia kościoła w Jeszkotle Kościół filialny
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Nowym Duninowie

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Nowym Duninowie – rzymskokatolicki kościół parafialny w Nowym Duninowie, w powiecie płockim, w województwie mazowieckim. Funkcjonuje przy nim parafia św. Mikołaja. Historia i architektura Lokalna parafia powstała najpewniej już w XIV wieku. Początkowo istniał tu nieduży drewniany kościół, którym zarządzali benedyktyni z Płocka (w 1470 opat płocki zrzekł się praw do parafii na rzecz króla Kazimierza Jagiellończyka, a ten przekazał ją w zarząd kolegium płockich wikariuszy). Tak było do 1800. Włączono wówczas parafię do diecezji włocławskiej, a w 1818 do włocławsko-kaliskiej. W początku XX wieku świątynia była w bardzo złym stanie technicznym (msze odprawiano w cmentarnej kaplicy Świętej Trójcy), w związku z czym zaszła konieczność budowy nowej. Jednonawowy, neogotycki kościół został zaprojektowany przez Konstantego Wojciechowskiego i wybudowany w latach 1901-1910. Wzniesienie obiektu współfinansowała osiadła w Nowym Duninowie rodzina Ike-Duninowskich, zwłaszcza baron Albert Ike-Duninowski. Inicjatorem powstania obiektu był ksiądz proboszcz Mieczysław Kozakowski. Kamień węgielny poświęcił 28 maja 1905 prałat i dziekan włocławski, ksiądz Jan Śliwiński. 11 czerwca 1911 kościół był konsekrowany przez biskupa włocławsko-kaliskiego Stanisława Kazimierza Zdzitowieckiego. W latach 1940–1945 niemieccy naziści zamknęli świątynię. Aresztowali też księdza Szczepana Ryglewicza. Wieża (dzwonnica) ma wysokość 12,5 metra licząc od dachu kościoła. Wieńczy ją żelazny krzyż. elewacje obłożone są cegłą-licówką. Do rejestru zabytków kościół wpisano w 1975. Wnętrze Ołtarz główny z obrazem Najświętszej Maryi Panny (1911) pochodzi z początku XX wieku. Sam obraz stanowi naśladownictwo stylu Rafaela. Efektowną polichromię wykonali Kazimierz Drapiewski i Henryk Dzierżanowski według kartonów przygotowanych przez Władysława Drapiewskiego, a także dwaj inni artyści - Gierszewski i Rochowicz. Powstała ona w latach 1955-1956. W kruchcie wiszą dwie tablice pamiątkowe upamiętniające fundatorów i poświęcenie świątyni. Otoczenie Przy kościele stoi krzyż-pomnik wystawiony przez mieszkańców gminy w dziesiątą rocznicę zwycięstwa nad bolszewikami (1930). W 1999 parafianie dodali do pomnika tablicę pamiątkową. Na lokalnym cmentarzu (po drugiej stronie ulicy) znajduje się okazała kaplica grobowa Ike-Duninowskich. Galeria Przypisy