NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kotłowie (rzymskokatolicka)

Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kotłowie – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Mikstat diecezji kaliskiej. Parafia liczy około 730 wiernych i stanowi mniejszość wyznaniową w Kotłowie. Historia Dzieje kościoła katolickiego w Kotłowie rozpoczynają się w 1108 roku, gdy według kroniki Jana Długosza ufundowana została przez Piotra Włostowica świątynia dla mieszkańców tego terenu. Inni uważają, że kościół pochodzi jednak z połowy XII wieku. Kościół był kilkakrotnie przebudowywany. Między innymi dobudowana została wieża. Pod koniec XIX wieku teren kotłowskiej parafii zamieszkiwało 7300 osób. Kościół stawał się za mały dla takiej liczby wiernych. W latach 1905–1908 przeprowadzono więc jego rozbudowę. Ostatnia przebudowa świątyni przeprowadzona została w 2007 roku i polegała na wymianie poszycia dachowego oraz gruntownym remoncie wieży. Inwestycja przeprowadzona została z udziałem pieniędzy pochodzących z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Departamentu Ochrony Zabytków. W latach 70. XX wieku parafia w Kotłowie przeżyła rozłam. Po śmierci ówczesnego proboszcza – ks. Wacława Góry (2 września 1968), część parafian chciała, by kolejnym proboszczem w Kotłowie został dotychczasowy wikariusz Zygmunt Koralewski. Władze kościelne postanowiły jednak przenieść go do innej parafii w Poznaniu. Sam ksiądz nie zgadzał się jednak z takim postanowieniem, wówczas pociągnął za sobą ponad połowę parafian i zorganizował parafię polskokatolicką w Kotłowie. Wyznanie to ma do dzisiaj charakter dominującego na tym terenie. Zobacz też Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kotłowie (polskokatolicka) Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o parafii na stronie diecezji kaliskiej Strona internetowa parafii
Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Laskach Lubuskich

Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Laskach Lubuskich – rzymskokatolicka parafia, położona w dekanacie Rzepin, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, erygowana 6 sierpnia 1963. Przypisy
Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Polanowicach

Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicka parafia, znajdująca się we wsi Polanowice (gmina Byczyna), należąca do dekanatu Wołczyn w diecezji kaliskiej. Historia parafii Powstanie parafii w Polanowicach datowane jest na 1945 rok. Kościół parafialny wybudowany został jako ewangelicki w 1913 roku. Po II wojnie światowej przeszedł on w ręce katolików i wówczas to została zawiązana parafia rzymskokatolicka. Proboszczem parafii jest ksiądz Marcin Jurga. Grupy parafialne Parafialna Rada Duszpasterska, Parafialna Rada ds. Ekonomicznych, Zespół Charytatywny, Akcja Katolicka, Koło Żywego Różańca, Grupa Biblijna. Przypisy Linki zewnętrzne Parafia w Polanowicach Informacje o parafii na stronie diecezji kaliskiej
Parafia Świętej Trójcy w Krzywiczynach

Parafia Świętej Trójcy – rzymskokatolicka parafia, znajdująca się we wsi Krzywiczyny, należąca do dekanatu Wołczyn w diecezji kaliskiej. Historia parafii Drewniany kościół parafialny Świętej Trójcy istniał w Krzywiczynach już w XVII wieku. Był to jednak kościół parafii ewangelickiej. Dopiero po zakończeniu II wojny światowej (w 1946 roku), została powołana parafia katolicka. Parafię zamieszkuje 1409 mieszkańców w tym 1371 wiernych. Proboszczem jest ksiądz kanonik Bernard Płaszczyk. Przypisy Linki zewnętrzne Parafia na stronie diecezji kaliskiej
Parafia Świętej Trójcy w Niegowie

Parafia Świętej Trójcy w Niegowie – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu radzymińskiego, diecezji warszawsko-praskiej, metropolii warszawskiej Kościoła katolickiego. Parafia erygowana w 1468 roku. Mieści się przy ulicy Kościelnej 41. Parafię prowadzą księża diecezjalni. Zasięg parafii Do parafii należą wierni z następujących miejscowości: Gaj, Młynarze, Niegów, Słopsk, Ślubów (bez Grądów), Wysychy (część). Przypisy Linki zewnętrzne Strona prywatna ks. Andrzeja Rybickiego Informacje o parafii na stronie diecezji warszawsko-praskiej
Parafia Świętych Pustelników Świerada i Benedykta w Tropiu

Parafia Świętych Pustelników Świerada i Benedykta w Tropiu – rzymskokatolicka parafia z siedzibą w Tropiu, należąca do diecezji tarnowskiej w dekanacie czchowskim. Proboszczem Tropia od roku 2006 jest ks. mgr Andrzej Piórek. W parafii służy również wikariusz ks. mgr Marian Dudek (w parafii od 2021) i były proboszcz, obecnie rezydent, ks. Stanisław Pietrzak (w parafii od 1980). Parafia posiada kaplicę filialną pw. Św. Cyryla i Metodego w Roztoce-Brzezinach. Do parafii należą wierni z następujących miejscowości:: Będzieszyna Roztoka-Brzeziny Tropie Witowice Dolne Witowice Górne Wytrzyszczka Historia Około 1045 książę Kazimierz I Odnowiciel ufundował pierwszy kościół w Tropiu. Powstał on na miejscu, w którym swoją pustelnię miał św. Świerad. Obecnie w Tropiu znajduje się centrum pielgrzymkowe. Przypisy Bibliografia Opis parafii na stronie diecezji tarnowskiej Strona parafii Artykuł o parafii w Tarnowskim Gościu Niedzielnym
Parafia św. Antoniego Padewskiego w Roszkowicach

Parafia św. Antoniego Padewskiego – rzymskokatolicka parafia, znajdująca się we wsi Roszkowice (gmina Byczyna), należąca do dekanatu Wołczyn w diecezji kaliskiej. Historia parafii Kościołem parafialnym jest neoromańska świątynia, wybudowana w latach 1848–1849 w miejsce drewnianego kościółka pochodzącego z 1408 roku, który spłonął w 1847 roku. Kościół został wybudowany z fundacji Wilhelma von Taubadela. Proboszczem parafii jest ksiądz Michał Kaleta. Inne kościoły i kaplice Kościół św. Wawrzyńca w Nasalach Kościół filialny św. Józefa Robotnika w Wojsławicach, Kaplica Miłosierdzia Bożego w Borku. Liczebność i zasięg parafii Do parafii należy 1290 wiernych z miejscowości: Roszkowice, Wojsławice, Nasale i Borek. Przypisy Linki zewnętrzne Parafia św. Antoniego Padewskiego. deon.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. Informacje o parafii na stronie diecezji kaliskiej
Parafia św. Augustyna w Kostowie

Parafia św. Augustyna – rzymskokatolicka parafia znajdująca się we wsi Kostów (Byczyna (gmina)), należąca do dekanatu Trzcinica diecezji kaliskiej. Historia parafii Parafię zamieszkuje 953 wiernych. Neobarokowy kościół parafialny został wybudowany w latach 1909–1911. W 2007 roku Starostwo Powiatowe w Kluczborku przeznaczyło parafii kwotę 6 tys. zł na wymianę pokrycia dachowego w kościele parafialnym. Proboszczowie ks. Paweł Rogoziński (do 2010) ks. Rafał Grześkowiak (2010–2015) ks. Dariusz Brylak (2015–2023) ks. Marcin Kierzek (od 2023) Przypisy Linki zewnętrzne Parafia św. Augustyna – kościół parafialny Informacje o parafii na stronie diecezji kaliskiej
Parafia św. Bartłomieja w Księżym Polu

Parafia pw. św. Bartłomieja w Księżym Polu – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w Księżym Polu. Należy do dekanatu Kietrz diecezji opolskiej. Parafię obsługuje proboszcz parafii św. Piotra i Pawła w Nowej Cerekwi. Historia Parafia należała pierwotnie do diecezji ołomunieckiej. W wyniku I wojny śląskiej w 1742 znalazła się na terenie Prus i tzw. dystryktu kietrzańskiego. W 1863 lokalia, formalnie podległa parafii w Kietrzu, liczyła 739 katolików i 3 niekatolików, niemieckojęzycznych. W 1972 powstała diecezja opolska, co zakończyło okres formalnej przynależności do archidiecezji ołomunieckiej. Przypisy Bibliografia Gregor Wolný: Kirchliche Topographie von Mähren. I. Abtheilung, Band 5. Brünn: Nitsch und Grosse, 1863, s. 252-254. (niem.).
Parafia św. Jana Nepomucena w Rozwadzy

Parafia Świętego Jana Nepomucena w Rozwadzy – rzymskokatolicka parafia dekanatu Leśnica. Parafia została erygowana 23 czerwca 1983 roku. Jej obecnym proboszczem jest ks. mgr Tomasz Józkowicz. Mieści się przy ulicy Korfantego. Proboszczowie Duchowni pochodący z parafii ks. Jerzy Tomeczek ks. Rajmund Porada ks. Andrzej Klimek o. Pius Tomeczek OFM s. Martina Mariola Drzymota Przypisy
Parafia św. Józefa Robotnika w Wojnowicach

Parafia pw. św. Józefa Robotnika w Wojnowicach – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w Wojnowicach. Należy do dekanatu Branice diecezji opolskiej. Parafię obsługuje proboszcz parafii Trójcy Świętej w Włodzieninie. Historia Parafia należała pierwotnie do dekanatu głubczyckiego diecezji ołomunieckiej i po raz pierwszy wzmiankowano ją w 1408. W wyniku I wojny śląskiej w 1742 znalazła się na terenie Prus i tzw. dystryktu kietrzańskiego. W 1863 liczyła 1352 katolików i 125 niekatolików, niemieckojęzycznych. W 1972 powstała diecezja opolska, co zakończyło okres formalnej przynależności do archidiecezji ołomunieckiej. Przypisy Bibliografia Gregor Wolný: Kirchliche Topographie von Mähren. I. Abtheilung, Band 5. Brünn: Nitsch und Grosse, 1863, s. 244-246. (niem.).
Parafia św. Marii Magdaleny w Lewicach

Parafia pw. św. Marii Magdaleny w Lewicach – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w Lewicach. Należy do Dekanatu Branice diecezji opolskiej. Parafię obsługuje proboszcz parafii św. Katarzyny Panny i Męczennicy w Bliszczycach. Historia Parafia należała pierwotnie do diecezji ołomunieckiej i istniała już w XIV wieku, chociaż wzmiankowano ją dopiero w okresie nowożytnym. W okresie reformacji kościół był w rękach ewangelików. W 1730 parafia znalazła się w utworzonym dekanacie opawickim. W wyniku I wojny śląskiej w 1742 znalazła się na terenie tzw. dystryktu kietrzańskiego. W XIX wieku podlegała dekanatowi kietrzańskiemu a następnie branickiemu. W 1863 liczyła 1263 katolików i 2 niekatolików, niemieckojęzycznych, ponadto 3 żydów. Od końca II wojny światowej w granicach Polski. W 1972 powstała diecezja opolska, co zakończyło okres formalnej przynależności do archidiecezji ołomunieckiej. Przypisy Bibliografia Gregor Wolný: Kirchliche Topographie von Mähren. I. Abtheilung, Band 5. Brünn: Nitsch und Grosse, 1863, s. 228-230. (niem.). Linki zewnętrzne Opis parafii według dekanatów na stronie diecezji
Parafia św. Mikołaja w Ligocie Prószkowskiej

Parafia św. Mikołaja – rzymskokatolicka parafia położona przy ulicy Szkolnej 56 w Ligocie Prószkowskiej. Parafia należy do dekanatu Prószków w diecezji opolskiej. Historia parafii Parafia w Ligocie Prószkowskiej wzmiankowana była już w 1335 roku, w rejestrze dziesięcin. Od XVI wieku Ligota Prószkowska była filią parafii św. Jerzego w Prószkowie. Kościół parafialny pochodzi z XVIII wieku. Ponowne erygowanie parafii nastąpiło w 1944 roku. Proboszczem parafii jest ksiądz Jan Wolnik. Zasięg parafii Do parafii należy 870 wiernych, będących mieszkańcami miejscowości: Ligota Prószkowska i Jaśkowice. Inne kościoły i kaplice Terytorialnie do parafii należy również: kaplica w klasztorze Sióstr Franciszkanek Szpitalnych. Szkoły i przedszkola Publiczna Szkoła Podstawowa w Ligocie Prószkowskiej, Publiczne Przedszkole w Ligocie Prószkowskiej. Domy zakonne Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Szpitalnych w Ligocie Prószkowskiej. Duszpasterze Kapłani po 1945 roku ks. Jan Chlebik, ks. Bogusław Deyk, ks. Gerard Sobota, ks. Józef Szwarc ks. Jan Wolnik. Przypisy Linki zewnętrzne Parafia w Ligocie Prószkowskiej
Parafia św. Stanisława Biskupa Męczennika w Brzeźnicy

Parafia św. Stanisława Biskupa Męczennika w Brzeźnicy – parafia rzymskokatolicka w Brzeźnicy w dekanacie Bochnia-Wschód w diecezji tarnowskiej. W skład terytorium parafii wchodzą miejscowości Brzeźnica i Łazy. Historia Parafia fundacji Gryfitów powstała prawdopodobnie w XI wieku. Pierwsza wzmianka o parafii pochodzi z 1238 roku. Parafię wraz z kościołem pod wezwaniem św. Piotra Apostoła wymieniają liczne dokumenty z okresu od XIII do XV wieku. 29 grudnia 1539 biskup krakowski Piotr Gamrat zniósł parafię i jako „wikarię wieczystą” przyłączył ją do prepozytury w Wiśniczu Starym. Parafię wznowił biskup – nominat tarnowski Jan Duwall około 1783 roku. Świątynią parafialną jest drewniany, barokowy kościół pw. Stanisława Biskupa i Męczennika z I poł. XVII wieku. Na terenie parafii istnieje też murowana kaplica św. Stanisława wybudowana w 1867 r. z kamienną figurą św. Stanisława Biskupa pochodzącą z roku 1777. Proboszczowie ks. Józef Hołyst (1998–2025) ks. Tomasz Jamróz. Przypisy Linki zewnętrzne Opis parafii na stronie diecezji tarnowskiej Brzeźnica. bochnia-gmina.pl. [dostęp 2016-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-06)].
Parafia św. Wawrzyńca w Królowym

Parafia pw. św. Wawrzyńca w Królowym – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w Królowym. Należy do dekanatu Głubczyce diecezji opolskiej. Parafię obsługuje proboszcz parafii św. Marii Magdaleny w Zawiszycach. Historia Obecny kościół został wybudowany w latach 1847–1849. Kościół jest późnoklasycystyczny, orientowany (ołtarz główny w stronie wschodniej). Wieża kościelna jest rozdzielona gzymsami na 5 kondygnacjach. Zachowało się urządzenie kościoła z XIX wieku. Są tu rzeźby św. Piotra i Pawła, Matki Boskiej Niepokalanego Poczęcia, obrazy św. Wawrzyńca, Matki Boskiej Szkaplerznej, św. Jana Nepomucena, Adoracja Ducha Świętego. Parafia należała pierwotnie do diecezji ołomunieckiej, znajdując się na terenie tzw. dystryktu kietrzańskiego, który do diecezji opolskiej został włączony w 1972. Przypisy Bibliografia Gregor Wolný: Kirchliche Topographie von Mähren. I. Abtheilung, Band 5. Brünn: Nitsch und Grosse, 1863, s. 343-344. (niem.).
Parafia św. Wawrzyńca w Posucicach

Parafia pw. św. Wawrzyńca w Posucicach – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w Posucicach. Należy do dekanatu Branice diecezji opolskiej. Parafię obsługuje proboszcz parafii św. Tekli w Wódce. Historia Parafia należała pierwotnie do dekanatu głubczyckiego diecezji ołomunieckiej i po raz pierwszy wzmiankowano ją w 1336. W okresie reformacji kościół był w rękach ewangelików. W 1670 miejscowość została przyłączona do parafii karniowskiej. W 1730 parafia znalazła się w utworzonym dekanacie opawickim. W wyniku I wojny śląskiej w 1742 znalazła się na terenie tzw. dystryktu kietrzańskiego. W XIX wieku podlegała dekanatowi kietrzańskiemu a następnie branickiemu. W 1863 liczyła 1536 katolików i 10 niekatolików, niemieckojęzycznych, ponadto 4 żydów. W 1972 powstała diecezja opolska, co zakończyło okres formalnej przynależności do archidiecezji ołomunieckiej. Parafia posiada filię przy kościele Wniebowstąpienia Pana Jezusa w Jędrychowicach. Przypisy Bibliografia Gregor Wolný: Kirchliche Topographie von Mähren. I. Abtheilung, Band 5. Brünn: Nitsch und Grosse, 1863, s. 240-244. (niem.). Parafia św. Wawrzyńca w Posucicach. nasza-wiara.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)].
Park Ryb Słodkowodnych w Trzciance

Park Ryb Słodkowodnych – park tematyczny zlokalizowany przy oddanej do użytku w 2013 drodze rowerowej przy wschodnim brzegu jeziora Sarcz w Trzciance. Charakterystyka Pierwszy etap budowy parku zakończył się 31 grudnia 2013. Projekt jest realizowany w ramach działania – Wody Pełne Ryb wdrażanego przez Nadnotecką Grupę Rybacką. Obiekt wykonano celem zwiększenia atrakcyjności turystycznej gminy, a także jako park edukacyjny. Ma na celu rozpowszechnienie wiedzy i informacji na temat ryb, ich środowiska naturalnego, sposobów odżywiania, ze szczególnym uwzględnieniem gatunków ryb występujących lokalnie. Osią założenia jest grupa modeli ryb słodkowodnych wykonana w powiększeniu z tworzyw sztucznych. Cechuje je precyzja wykonania i wierność oryginałom. Modele umożliwiają poznanie budowy anatomicznej poszczególnych gatunków (karp, pstrąg tęczowy, szczupak pospolity, okoń pospolity, jesiotr). Każdy z modeli posiada tablicę opisową. Oprócz tego zamontowano piętnaście tablic edukacyjnych dotyczących zagadnień ichtiologicznych. Park jest integralnym elementem wypoczynkowej części Trzcianki (przy drodze nr 178), zlokalizowanej nad jeziorem Sarcz (plaża, gastronomia, parkingi, ścieżki piesze i rowerowe). Przedsięwzięcie było dofinansowane przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego. Liczba modeli ryb będzie stopniowo zwiększana (po otwarciu parku było ich pięć). Przypisy
Wiech Park

The Stefan Wiechecki "Wiech" Park, also simply known as the Wiech Park, is an urban park in Warsaw, Poland, located in the district of Targówek, between Kołowa, Remiszewska, Ossowskiego, and Handlowa Streets. It was opened in 1963. Name The park was named after Stefan Wiechecki (penname: Wiech), a 20th-century writer and journalist. History The park was developed between 1961 and 1963, around the building of the Targówek Cultural Centre. In 1975, the building was turned into the Rampa Theatre. The park was renovated between 2001 and 2006, with the addition of new pergolas, fountains, and a sundial. Characteristics The park is placed in the district of Targówek, between Kołowa, Remiszewska, Ossowskiego, and Handlowa Streets. It has the total area of 5.8 ha. In the park is located the Rampa Theatre. Notes References
Park im. Stefana Wiecheckiego „Wiecha”

Park im. Stefana Wiecheckiego „Wiecha” – park w warszawskiej dzielnicy Targówek położony pomiędzy ulicami Kołową, Remiszewską, Ossowskiego i Handlową. Opis Park powstał w latach 1961–1963, początkowo jako zieleniec wokół Domu Kultury na Targówku. Od roku 1996 rozbudowywany, w latach 2001–2006 został gruntownie zmodernizowany, wybudowano nowe pergole, fontanny, zegar słoneczny, ozdobne ławki i latarnie, a także ozdobną nawierzchnię i schody. Park zajmuje powierzchnię 5,9 hektara. Jego nazwa upamiętnia warszawskiego pisarza i publicystę Stefana Wiecheckiego. Na terenie parku znajduje się Teatr Rampa, ujęcie wody oligoceńskiej, boisko do koszykówki, wydzielony tor do jazdy na wrotkach, plac zabaw dla dzieci, siłownia plenerowa, stacja roweru miejskiego Veturilo oraz ogrodzony wybieg dla psów. Galeria Przypisy
Park w Miłosławiu

Park w Miłosławiu – park w ramach Zespołu Pałacowo-Parkowego im. Kościelskich w Miłosławiu (powiat wrzesiński, województwo wielkopolskie), Historia Park został założony pod koniec XVIII w. przez Mielżyńskich, przy ich pałacu w Miłosławiu. Na początku został urządzony w stylu francuskim, następnie w I połowie XIX w. przekształcony na styl parków angielskich. W parku znajduje się najstarszy w Polsce pomnik Juliusza Słowackiego, który na zlecenie Józefa Kościelskiego wykonał znany wielkopolski rzeźbiarz Władysław Marcinkowski. Odsłonięcie pomnika nastąpiło 16 września 1899. W tym dniu w parku gościli m.in. Henryk Sienkiewicz, Leon Wyczółkowski, Lucjan Rydel (poeta), Julian Fałat, a także inni wybitni naukowcy, artyści i literaci. Opis W parku znajdują się liczne stawy, 3 wyspy, 4 kanały nad którymi przerzucono mostki, a także sieć dróżek spacerowych. Ozdobą parku są aleje: grabowo-lipowa prowadząca do drewnianego krzyża, grabowa wiodąca w kierunku pomnika Słowackiego, 4-rzędowa aleja modrzewiowa biegnąca po południowej stronie stawu i przecinające ją aleje modrzewiowa i świerkowa. Do parku wchodzi się przez ozdobną, neogotycką bramę murowaną z kratą, odrestaurowaną w 1995. Przy bramie znajduje się dawny dom dozorcy parkowego zbudowany w 1854, nazywany „domkiem ogrodnika”. Budynek ma kształt nieregularny z piętrową częścią środkową nakrytą spłaszczonym dachem namiotowym i okrągłą, dziś obniżoną, wieżą. Park otoczony jest zabytkowym parkanem, odtworzonym w latach 1996-1999. W parku znajduje się pałac, rozbudowywany w XIX w., niegdyś siedziba Mielżyńskich, później Kościelskich, spalony w roku 1945, a odbudowany w latach 1963-1969. Po odbudowaniu mieścił różne instytucje publiczne, obecnie mieści się w nim Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego. Przyroda Drzewostan parku tworzą zarówno gatunki rodzime (graby, jesiony, lipy, olsze, robinie i dęby), jak również egzotyczne (miłorząb dwuklapowy, wiązowiec zachodni, perełkowiec japoński, glediczja trójcierniowa oraz cypryśnik błotny). W stawach gnieżdżą się i zatrzymują w trakcie przelotów liczne gatunki ptaków wodnych (perkozy, łabędzie, gęsi, kaczki, łyski). Pomniki przyrody miłorząb dwuklapowy (obw. 320 cm) dąb szypułkowy zwany "Dębem Sienkiewicza" (obw. 690 cm) jesiony (obw. 415 i 430 cm) lipa kaukaska (obw. 395 cm) platan (obw. 430 cm) Przypisy Bibliografia Informacje o parku na stronie Parków Krajobrazowych. zpkww.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-16)]. (dostęp 19.09.2013) Informacje o parku na stronie Miłosławia (dostęp 19.09.2013) Informacje o pomniku (dostęp 19.09.2013) Informacje o pałacu (dostęp 06.01.2014) Informacje o pomniku (dostęp 06.01.2014) Informacje o pomniku (dostęp 06.01.2014)
Schloss Pawelwitz (Breslau)

Schloss Pawelwitz (polnisch Pałac Kornów w Pawłowicach) ist ein schlossartiges Gutshaus in Breslau-Pawłowice in Polen. Geschichte Dorf und Gut waren seit dem Mittelalter im Besitz des Breslauer Prämonstratenserstifts St. Vinzent. Mit der Säkularisation 1810 gelangte der Besitz an die Herren von Haugwitz. Ab 1882 war Pawelwitz in Besitz des Verlegers Heinrich von Korn. Das heutige Schloss wurde 1891 nach Entwurf des Architekten August Orth im Stil der französischen Neorenaissance erbaut. Ab 1892 waren Maria von Korn und ihr Ehemann Konstantin von Schweinichen Eigentümer. Sie ließen einige Schlossräume durch den Kunstmaler Joseph Langer u. a. mit Darstellungen der Burg Schweinhaus ausmalen. Im Jahre 1905 wurde das Schloss um ein Kavaliershaus erweitert. Nach dem Übergang Schlesiens an Polen 1945 wurde im Schloss eine Landwirtschaftsakademie untergebracht. Seit der politischen Wende 1989 wird das Schloss vom Naturkundeinstitut der Universität Breslau und als Tagungszentrum genutzt. Bauwerk Das Schloss ist dreiflügelig und hat einen dreiachsigen Mittelrisalit mit Schmuckgiebel, in dem sich die Wappenkartusche der Verlegerfamilie Korn befindet. Ein Säulenportikus ist dem Mittelrisalit vorgelagert. Seitlich befindet sich ein Turm mit Spitzhelm von dem ein Übergang zum Kavaliershaus führt. Im rückwärtigen englischen Landschaftspark befindet sich ein Arboretum von 70 Hektar. Literatur Arne Franke (Hrsg.): Kleine Kulturgeschichte der schlesischen Schlösser. Band 1. Bergstadtverlag Wilhelm Gottlieb Korn, 2015, S. 248. Weblinks Historische und aktuelle Aufnahmen (mit Villa Korn) sowie geographische Lage