NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sanktuarium Matki Bożej Jasnogórskiej w Mochowie

Sanktuarium Matki Bożej Jasnogórskiej w Mochowie – sanktuarium wraz z klasztorem zakonu paulinów w Mochowie koło Głogówka w powiecie prudnickim. Znajduje się w nim kopia, uznawanego za cudowny, obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Historia Klasztor z kościołem w Mochowie został ufundowany w 1388 roku przez księcia Władysława Opolczyka, który następnie podarował obiekt ojcom paulinom. Klasztor w Mochowie był drugą (po Jasnej Górze) fundacją księcia Władysława. W dokumencie z 20 stycznia 1388 miejsce przeznaczone na klasztor (równiny nad rzeką Osłobogą) nazwane zostało „Łąką Maryi Panny”. Książę sprowadził do Mochowa dwunastu ojców i braci paulinów z klasztoru w Rostrze na Węgrzech. Do Mochowa przekazano z Jasnej Góry pierwszą kopię obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. W okresie najazdu husytów na Śląsk, 13 marca 1428, husyci pod wodzą Jana Cimburga spalili klasztor i zabili zakonników. W 1578 zostały rozebrane resztki spalonego klasztoru w Mochowie. Dzięki staraniom przeora Macieja Konina i pomocy klasztoru jasnogórskiego, wybudowany został nowy klasztor. Ostateczna przebudowa klasztoru odbyła się w 1668. Podczas najazdu Szwedów na Polskę, 5 lutego 1655 król Jan II Kazimierz Waza skrył się na zamku w Głogówku. Odwiedzał on klasztor w Mochowie. 8 listopada prowincjał paulinów o. Teofil Bronowski przywiózł do Mochowa oryginalny obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, by nie narażać go na profanację ze strony Szwedów. Obraz powrócił na Jasną Górę 16 kwietnia 1656. Obraz znalazł się w Mochowie po raz drugi w 1705, gdy pod Częstochowę zbliżała się szwedzka armia generała Stromberga. Parafia pod wezwaniem Trójcy Świętej i Matki Bożej Częstochowskiej w Mochowie została erygowana 12 września 1844. Po uzgodnieniu pomiędzy o. Jerzym Tomzińskim, generałem zakonu a biskupem Franciszkiem Jopem, 15 lipca 1972 paulini ponownie przejęli parafię. Biskup opolski Andrzej Czaja dekretem z 30 grudnia 2020 ustanowił kościół w Mochowie Sanktuarium Matki Bożej Jasnogórskiej. Dekret wszedł w życie 15 stycznia 2021. Sanktuarium w Mochowie jest trzecim erygowanym i uświęconym tradycją kultu sanktuarium w powiecie prudnickim, po Matki Bożej Loretańskiej w Głogówku oraz św. Józefa w Prudniku. Przypisy
Kościół bł. Doroty z Mątew w Gdańsku

Kościół bł. Doroty z Mątew w Gdańsku - Jasieniu – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdańsku w dzielnicy Jasień. Wchodzi w skład dekanatu Gdańsk - Siedlce archidiecezji gdańskiej. Historia 1963 - ustanowiono samodzielny wikariat przy kościele św. Jana Chrzciciela w Kiełpinie Górnym, wydzielony z parafii św. Franciszka z Asyżu w Gdańsku - Emaus. 15 czerwca 1979 - Biskup Lech Kaczmarek erygował parafię pod wezwaniem Błogosławionej Doroty z Mątew. 1988 - rozpoczęto budowę kościoła wg projektu inżynierów architektów Henryka Drezora i Józefa Terleckiego. 1990 - rozpoczęto wykopywać fundamenty pod budowę dolnego kościoła. 24 grudnia 1994 - odprawiono pierwszą pasterkę w dolnym kościele. 25 czerwca 1995 - Arcybiskup Tadeusz Gocłowski poświęcił, a następnie wmurował kamień węgielny w formie trzech kamieni pochodzących z trzech miejsc związanych z życiem błogosławionej Doroty: Mątów Wielkich, Gdańska i Kwidzyna - oraz poświęcenia dolnego kościoła. 1999 - poświęcono krzyż. 2004 - Odbywały się prace wykończeniowe, w tym oświetlenie, chrzcielnica, granitowa posadzka, oraz ukończono elewację. 1 lipca 2007 - Arcybiskup Gocłowski konsekrował kościół. 2009 - zakończono budowę kościoła. Linki zewnętrzne Informacje o parafii na stronie archidiecezji gdańskiej Historia Parafii Gdańsk-Jasień - Parafia rz.-kat. pw. bł. Doroty z Mątów
Kościół Świętego Maksymiliana Kolbe w Gdańsku

Kościół św. Maksymiliana Kolbe w Gdańsku – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdańsku w dzielnicy Suchanino. Wchodzi w skład dekanatu Gdańsk - Siedlce należącego do archidiecezji gdańskiej. Historia 1966 - powstanie na terenie Suchanina kaplicy. Maj 1981 - wyrażono zgodę na rozbudowę kaplicy. 2 lutego 1982 - erygowano parafię. 18 sierpnia 1986 - w uroczystość św. Maksymiliana abp Tadeusz Gocłowski odprawił pierwszą Mszę na terenie mającego powstać kościoła, oraz poświęcił krzyż i plac pod budowę kościoła. 1991 - rozpoczęto budowę kościoła. 10 października 1991 - wmurowano kamień węgielny pochodzący z grobu św. Piotra. 28 listopada 1992 - poświęcenie kościoła dolnego i figury MB Fatimskiej. Październik 1995 - odbyło się poświęcenie figur św. Maksymiliana (przez bpa Zygmunta Pawłowicza), oraz św. Wojciecha (przez Jana Pawła II) 1998 - rozpoczęto budowę górnego kościoła. 12 grudnia 2000 - konsekracja czterech dzwonów odlanych w ludwisarni Anny i Wacława Felczyńskiego w Gliwicach. 17 października 2002 - świątynię konsekrował abp Tadeusz Gocłowski Bibliografia "Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo. Tom I" (Praca zbiorowa), 2006 Przypisy
Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbego w Gdyni

Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbego w Gdyni – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdyni w dzielnicy Witomino. Wchodzi w skład dekanatu Gdynia - Śródmieście. Historia 15 lipca 1983 - w Gdyni Witominie ustanowiono ośrodek duszpasterski. 12 sierpnia 1984 - Biskup Marian Przykucki przekształcił ośrodek duszpasterski w parafię. 1988 - rozpoczęcie budowy świątyni według projektu Andrzeja Poźniaka. 1 kwietnia 1990 - abp Przykucki pobłogosławił kościół dolny. 11 sierpnia 1991 - w ścianę kościoła wmurowano kamień węgielny poświęcony przez Jana Pawła II. W uroczystości oprócz bp Przykuckiego uczestniczyli również biskupi Andrzej Śliwiński i Jan Bernard Szlaga. 5 sierpnia 1993 - poświęcono krzyż na wieżę kościelną. 19 listopada 1995 - poświęcono dzwony: „Maksymilian”, „Królowa Męczenników” i „Jan Paweł II”. 16 listopada 1997 - poświęcono kościół. Uroczystości przywodził abp Tadeusz Gocłowski w obecności biskupa pelplińskiego. Przypisy Bibliografia „Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo. Tom II” (Praca zbiorowa), 2006
Kościół Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Redzie

Kościół NMP Nieustającej Pomocy w Redzie – rzymskokatolicki kościół parafialny wchodzący w skład dekanatu Reda archidiecezji gdańskiej. Historia 1 sierpnia 1986 – biskup Marian Przykucki erygował parafię 27 września 1986 – biskup Przykucki poświęcił tymczasową kaplicę i krzyż misyjny, oraz teren pod budowę nowego kościoła. W tym dniu rozpoczęto budowę kościoła wg projektu Ryszarda Szabuniewicza 11 sierpnia 1989 – w nieukończonym jeszcze kościele biskup Andrzej Śliwiński odprawił pierwszą mszę 19 listopada 1989 – kościół poświęcił biskup Przykucki 29 czerwca 1996 – kościół konsekrował biskup Tadeusz Gocłowski 20-27 marca 2004 – peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego w kościele Lipiec 2009-maj 2011 – renowacja kościoła. Podczas niej m.in. zainstalowano nowe nagłośnienie, oświetlenie, nowa aranżacja prezbiterium, obrazów, renowacja elementów dachu i elewacji zewnętrznej Opis Na froncie kościoła znajduje się wieża, wraz z trzema dzwonami odlanymi w Poznaniu o imionach: "Maryja", "Marek" i "Józef". Wnętrze świątyni pokrywa płaski sufit, wyłożony drewnem. Wewnątrz kościoła znajduje się chór organowy, oparty na dwóch betonowych filarach. W prezbiterium znajduje się tabernakulum, oraz krzyż z pasyjką, ufundowane przez parafian. Przed nim stoją: ołtarz z wmurowanymi relikwiami męczenników rzymskich i aktem konsekracji, ambonka, oraz chrzcielnica. Na ścianach wiszą obrazy ukazujące Matkę Nieustającej Pomocy, oraz Jezusa Zmartwychwstałego. Przypisy Bibliografia "Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo. Tom II" (Praca zbiorowa), 2006
Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych w Rumi

Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych w Rumi – rzymskokatolickie sanktuarium znajdujące się w Rumi, w parafii pod tym samym wezwaniem. Wchodzi w skład dekanatu Reda. Historia W 1937 w Rumi pracę rozpoczął salezjanin ks. Jan Kasprzyk. Na terenie przyszłego kościoła stanęła kaplica, wraz z domem mieszkalnym, poświęcona 8 grudnia 1938 przez biskupa Stanisława Okoniewskiego. Kalendarium 1 maja 1957 - przy kaplicy erygowano parafię. 18 lutego 1977 - erygowano dom zakonny. 1979 - parafia otrzymała zgodę na budowę kościoła i domu zakonnego. 1982-1986 - budowa kościoła wg projektu architekta Leopolda Taraszkiewicza. W trakcie budowy w ścianę wmurowano kamień węgielny pochodzący z bazyliki św. Piotra. 16 października 1988 - Abp Marian Przykucki konsekrował kościół. 1989 - peregrynacja kopii obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. 1999 - peregrynacja figury MB Fatimskiej. 2007 - obchody 50-lecia parafii i 70-lecie posługi salezjanów w Rumi. 12 października 2012 - metropolita gdański Sławoj Leszek Głódź dokonał koronacji rumskiego obrazu Maryi koronami biskupimi. 24 maja 2013 - Biskup Głódź ustanowił kościół sanktuarium NMP Wspomożycielki Wiernych. Nadanie tytułu sanktuarium Od momentu przybycia salezjanów do miasta rozwijał się kult NMP Wspomożenia Wiernych. W liturgiczną uroczystość św. Jana Bosko, 31 stycznia 1949 roku bp Kazimierz Kowalski dokonał poświęcenia obrazu Wspomożycielki Wiernych, namalowanego przez ks. Władysława Luteckiego z Jarosławia. Obraz był darem i wyrazem wdzięczności pracowników tego zakładu. Poświęcony obraz zawieszono w głównym ołtarzu kaplicy. Przez kolejne lata kult maryjny w Rumi znacznie się rozwijał. Wierni składali swoje wota za łaski otrzymane za wstawiennictwem Wspomożycielki. 12 października 2012 roku metropolita gdański Sławoj Leszek Głódź dokonał koronacji obrazu koronami biskupimi, zaś 24 maja 2013 roku uczynił kościół sanktuarium NMP Wspomożycielki Wiernych. Opis Kościół składa się z dwóch kondygnacji. W kościele górnym, w bocznych ołtarzach, znajdują się figury NSPJ oraz św. Jana Bosko. Na ścianach znajdują się stacje Drogi Krzyżowej. W kościele znajdują się 54-głosowe organy. Przypisy Bibliografia "Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo. Tom II" (Praca zbiorowa), 2006
Kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Gdańsku-Brętowie

Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Gdańsku – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdańsku, w dzielnicy Brętowo. Wchodzi w skład dekanatu Gdańsk-Oliwa należącego do archidiecezji gdańskiej. Historia Początki, stary kościół W 1904 parafia NSPJ w Gdańsku zakupiła działkę w Brętowie, na której miał powstać cmentarz. W 1910 Prusacy zezwolili na ustawienie w tym miejscu kaplicy przedpogrzebowej. Gdy kaplica powstała, mieszkańcy poprosili biskupa chełmińskiego na odprawianie w niej mszy św. w każdą niedzielę. Prośba została przyjęta pozytywnie. Początkowo Eucharystię odprawiał proboszcz z Wrzeszcza, zaś 21 stycznia 1920 biskup chełmiński Rosentreter zezwolił na wykorzystywanie kaplicy do celów duszpasterskich, której duszpasterzem w 1921 został ks. Jan Kamulski. W tym samym roku ustanowiono przy kaplicy kurację. Podlegała ona parafii w Oliwie. 20 lutego 1929 biskup O'Rourke przekształcił kurację w oddzielną parafię. Wezwanie parafii nawiązywało do znajdującego się w kaplicy obrazu Matki Bożej Nieustającej Pomocy, otaczanego szczególnym kultem przez ks. Kamulskiego. Do czasu II wojny światowej w kaplicy odbywały się kazania w języku niemieckim. 29 października 1929 poświęcono kościół. W 1945 r. kościół uległ częściowemu zniszczeniu. Jego odbudowę zakończono w 1948. Nowy kościół W 1977 narodziła się koncepcja budowy nowej świątyni, gdyż tamtejsza nie była w stanie pomieścić wszystkich wiernych. W lipcu 1980 rozpoczęto budowę nowego kościoła, wg projektu Jana Zwiejskiego. 11 lipca 1983 wmurowano kamień węgielny pochodzący z Jasnej Góry. 25 grudnia 1984 arcybiskup Tadeusz Gocłowski poświęcił kościół dolny. W 1988 stary kościół rozebrano, a obraz patronki znajdujący się w ołtarzu przeniesiono do nowego kościoła. We wrześniu 1999 wybuchł pożar dachu. Zniszczona została górna część dachu, ocalała zaś wieża. W jej wnętrzu znajdują się dzwony. Galeria Bibliografia Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo, Tom I (Praca zbiorowa), 2006 Przypisy
Kościół Matki Boskiej Różańcowej w Gdyni

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Gdyni – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdyni, w dzielnicy Demptowo. Należy do dekanatu Gdynia-Chylonia archidiecezji gdańskiej. Historia 5 marca 1972 - Biskup Kazimierz Kowalski utworzył tu ośrodek duszpasterski. Grudzień 1973 - Wydano zezwolenie na budowę kaplicy. Marzec 1975 - Wydano zgodę na budowę kościoła. 1 lutego 1976 - Oddano do użytku kościół dolny. 10 maja 1978 - Ośrodek duszpasterski przekształcono w parafię. 7 października 1982 - Biskup Marian Przykucki konsekrował świątynię. Opis Kościół wzniesiony został wg projektu arch. Witolda Łapińskiego. Kościół wzniesiony został na planie elipsy. Ściany zewnętrzne zwieńczone są eliptycznymi łukami. Na zewnętrznej ścianie wiszą trzy dzwony: Panna Maria, Piotr i Tadeusz. Bibliografia „Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo. Tom II”. (Praca zbiorowa), 2006 Przypisy
Kościół Świętego Józefa w Gdyni

Kościół św. Józefa w Gdyni – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdyni, w dzielnicy Leszczynki. Należy do dekanatu Gdynia-Chylonia, który zaś należy do archidiecezji gdańskiej. Historia 12 grudnia 1951 - ustanowienie parafii, która nie była jednak uznana ze strony władz. Księżom zastępującym zakazano odprawiania nabożeństw w tymczasowej kaplicy przy ul. Chylońskiej 20. Wywołało to znaczące rozgoryczenie wśród parafian, którzy powołali Komitet Parafii św. Józefa, który w ich imieniu domagał się cofnięcia krzywdzących decyzji i usunięcia przeszkód w swobodnym wypełnianiu obowiązków religijnych w ramach nowo powołanej parafii. 10 kwietnia 1957 - Urząd do Spraw Wyznań w Warszawie uchylił wcześniejszą decyzję w sprawie erygowania nowej parafii w Gdyni - Leszczynkach. 19 maja 1957 - proboszcz nowej parafii, ks. Józef Rotta odprawił pierwsze nabożeństwo w salce parafialnej parafii św. Mikołaja spełniającej rolę tymczasowej kaplicy parafii św. Józefa. 9 czerwca 1957 - zatwierdzenie lokalizacji nowego kościoła. 14 października 1957 - przy pomocy parafian przystąpiono do rozbiórki baraku, który zakupiono z zamiarem zaadaptowania na tymczasową kaplicę. 21 maja 1958 - zatwierdzono projekt kościoła i plebanii autorstwa Leopolda Taraszkiewicza. 1959 - rozpoczęto budowę kościoła. 31 maja 1959 - Biskup Bernard Czapliński odprawił na terenie przyszłej świątyni pierwszą Mszę Świętą, a także poświęcił i wmurował kamień węgielny w ścianę nowego kościoła. 11 czerwca 1960 - pierwsze nabożeństwo w nieukończonym kościele dolnym. 2 maja 1965 - poświęcenie kościoła dolnego. 19 marca 1975 - Biskup Czapliński poświęcił górny kościół. Maj 1975 - rozpoczęcie budowy wieży. 1979 - ukończenie budowy 47-metrowej wieży. Maj 1980 - poświęcono trzy dzwony odlane w ludwisarni Janusza Felczyńskiego w Przemyślu o imionach Józef, Maryja Nieustającej Pomocy i Jan Paweł II. 1987 - do prezbiterium dobudowano kaplicę św. Anny. 28 lipca 1990 - poświęcenie ołtarza. 19 marca 1995 - świątynię konsekrował abp Tadeusz Gocłowski. Przypisy
Kościół Świętego Jana Chrzciciela w Gdańsku

Kościół św. Jana Chrzciciela w Gdańsku – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdańsku w dzielnicy Kiełpino Górne. Należy do dekanatu Gdańsk-Siedlce archidiecezji gdańskiej. Historia W 1925 r. mieszkańcy Kiełpina i Otomina wyznania staro-luterańskiego wybudowali mały kościół. W 1945 r. zbór nie posiadał proboszcza. W 1948 r. podjęto działania, by ewangelicki kościół przekazać katolikom. Dziesięć lat później, w 1958 kościół przekazano katolikom, którzy rozpoczęli jego odbudowę. 1 sierpnia 1958 ks. Jan Rymanowski, proboszcz parafii w Gdańsku - Siedlach poświęcił odbudowany kościół, który stał się filią parafii. W 1975 utworzono przy nim samodzielny wikariat, jednak 1979 przekazano kościół parafii na Jasieniu jako filialny, zaś 24 czerwca 1994 wikariat przekształcono w parafię. W 2000 obok starego kościoła rozpoczęto budowę nowego kościoła wg projektu Marii Żurek i Macieja Abramskiego. 20 października 2002 r. abp Gocłowski wmurował kamień węgielny, poświęcony przez papieża Jana Pawła II 5 czerwca 2002. 23 października 2005 abp Gocłowski konsekrował kościół. Opis W prezbiterium kościoła umieszczony jest krzyż z Jezusem, a niżej, po bokach, figury Matki Bożej i św. Jana. W mensie ołtarza znajdują się relikwie św. Katarzyny Szwedzkiej. Po lewej stronie prezbiterium umieszczony jest obraz Miłosierdzia Bożego, zaś po przeciwnej umieszczony jest obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Nad wejściem do kościoła, na chórze organowym, znajdują się 21-głosowe organy. W wieży kościoła znajdują się trzy dzwony: Wojciech, Jan Chrzciciel i Jan Paweł II. Galeria Przypisy Bibliografia "Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo. Tom I" (Praca zbiorowa), 2006
Kościół Niepokalanego Serca Maryi w Gdyni-Karwinach

Kościół Niepokalanego Serca Maryi w Gdyni – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdyni w dzielnicy Karwiny. Wchodzi w skład dekanatu Gdynia-Orłowo, który należy do archidiecezji gdańskiej. Historia 1 lipca 1983 - Biskup Marian Przykucki na osiedlu Karwiny ustanowił ośrodek duszpasterski. 1 października 1983 - Biskup Przykucki poświęcił krzyż, oraz plac pod budowę kościoła. 21 czerwca 1984 - Poświęcenie tymczasowej kaplicy i domu mieszkalno-katechetycznego. Lipiec 1986 - rozpoczęcie budowy kościoła wg projektu sopockich architektów Włodzimierza Weyny i Jana Chiluty. 16 października 1986 - Bp Przykucki poświęcił kamień węgielny pochodzący z rzymskich katakumb, wraz z aktem erekcyjnym, a następnie wmurował go w ścianę prezbiterium. 24 maja 1989 - Do kościoła dotarło tabernakulum. 1989 - Rozpoczęcie budowy wieży kościoła. 6 sierpnia 1994 - Montaż krzyża na wieży kościelnej. 18 listopada 1995 - Poświęcono trzy dzwony: Niepokalane Serce Maryi, Jan Paweł II i Juda Tadeusz, odlane w odlewni Skubiszyńskich w Poznaniu. 19 maja 1996 - Konsekracja świątyni, której dokonał abp Tadeusz Gocłowski. W jej trakcie parafia otrzymała relikwie św. Piusa X. Bibliografia „Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo. Tom II” (Praca zbiorowa, 2006) Linki zewnętrzne Kalendarium budowy kościoła Przypisy
Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Gdańsku Jelitkowie

Kościół św. Piotra i Pawła w Gdańsku – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdańsku-Jelitkowie. Wchodzi w skład dekanatu Gdańsk-Przymorze. Historia 1925 - Powstanie kaplicy św. Piotra. Październik 1926 - Poświęcenie kaplicy, przez ks. Franciszka Berenta, proboszcz parafii katedralnej. Początkowo posługę w niej pełnili księża z Oliwy. 1959 - Kaplica uzyskała status kościoła rektorskiego. 1 listopada 1965 - Biskup Edmund Nowicki erygował parafię św. Apostołów Piotra i Pawła. 1975-1991 - Budowa kościoła, wg projektu Eugeniusza Baranowskiego, obok kaplicy. 1979 - Rozbiórka kaplicy. 1991 - w ołtarzu głównym umieszczono gipsową płaskorzeźbę autorstwa Ryszarda Kaczora przedstawiająca Ostatnią Wieczerzę. 29 czerwca 1991 - Konsekracja kościoła, której dokonał abp Tadeusz Gocłowski. 2000 - na chórze zainstalowano 31-głosowe organy, a na wolnostojącej dzwonnicy obok kościoła trzy dzwony: Maryja, Piotr i Jan Paweł II. Przypisy Bibliografia "Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo. Tom I" (Praca zbiorowa), 2006
Kościół św. Urszuli Ledóchowskiej w Gdyni

Kościół św. Urszuli Ledóchowskiej w Gdyni – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdyni w dzielnicy Chwarzno. Należy do dekanatu Gdynia-Śródmieście. Historia 1 sierpnia 1984 - erygowano parafię. 1986 - rozpoczęto budowę kościoła wg projektu Zbigniewa Zawistowskiego. 31 maja 1987 - Biskup Marian Przykucki wmurował w ścianę świątyni kamień węgielny pochodzący z Bazyliki św. Piotra. 1989 - Ukończenie budowy kościoła. 29 maja 1990 - Konsekracja kościoła, której dokonał biskup Marian Przykucki. Opis Kościół kształtem przypomina złożone ręce do modlitwy. Na tylnej ścianie kościoła znajdują się dwa balkony, z czego na wyższym znajduje się chór organowy. Na ścianie prezbiterium znajduje się kopia obrazu Ostatnia Wieczerza, a nad nią 2,5 metrowy krzyż. W otoczeniu ołtarza znajdują się obrazy Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Jezusa Miłosiernego. Pod balkonem bocznym znajduje się ołtarz poświęcony Patronce kościoła, świętej Urszuli Ledóchowskiej. Na tym ołtarzu znajdują się relikwie św. Urszuli, św. Faustyny i św. Klary. Na ścianach bocznych zawieszone są ponad 100-letnie stacje Drogi Krzyżowej. Pod chórem umieszczone są rzeźby św. Anny i św. Joachima. Na drugim balkonie znajdują się 10-głosowe organy, oraz obraz św. Cecylii. W wieży kościelnej znajdują się trzy dzwony z 1993 r, odlane w Przemyślu. Bibliografia „Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo. Tom II” (Praca zbiorowa), 2006 Przypisy
Kościół św. Józefa w Gdańsku-Przymorzu

Kościół św. Józefa w Gdańsku – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdańsku, w dzielnicy Przymorze Wielkie. Należy do dekanatu Gdańsk-Przymorze. Historia 5 sierpnia 1990 – erygowano parafię wydzieloną z parafii NMP Królowej Różańca Świętego wrzesień 1990 – wybudowano tymczasową kaplicę w formie baraku (rozebraną w 2002) 3 września 1993 – rozpoczęto budowę kościoła, wg projektu Antoniego Taraszkiewicza 5 sierpnia 1995 – arcybiskup Tadeusz Gocłowski wmurował kamień węgielny, pochodzący z kościoła św. Józefa w Nazarecie 24 grudnia 1998 – pierwsza pasterka w kościele bez dachu 5 czerwca 1999 – poświęcenie przez papieża Jana Pawła II na sopockim hipodromie dzwonów: Józef, Jan Paweł II i Krzysztof przeznaczonych dla kościoła 2000 – zawieszenie dzwonów na wieży 25 grudnia 2002 – arcybiskup Gocłowski poświęcił świątynię 7 sierpnia 2018 – konsekracja kościoła, której dokonał abp Sławoj Leszek Głódź Bibliografia "Kościoły Archidiecezji Gdańskiej. Nasze dziedzictwo, tom I" (Praca Zbiorowa), 2006 Przypisy
Kościół Świętego Ojca Pio w Gdańsku

Kościół św. Ojca Pio w Gdańsku – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdańsku w dzielnicy Ujeścisko. Wchodzi w skład dekanatu Gdańsk-Łostowice, którego jest siedzibą. Historia 30 lipca 2000 - erygowano parafię. 2000 - oddano do użytku kaplicę. 25 maja 2003 - poświęcono plac pod budowę kościoła. 2005 - rozpoczęto budowę kościoła, nawiązującego architekturą do archikatedry Oliwskiej według projektu Szczepana Bauma. 23 września 2006 - arcybiskup Tadeusz Gocłowski wmurował w ścianę powstającego kościoła kamień węgielny. 2011 - ukończono budowę kościoła. 22 września 2018 - konsekracja kościoła. Bibliografia "Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo. Tom I" (Praca zbiorowa), 2006 Przypisy
Kościół Świętego Brata Alberta Chmielowskiego w Gdańsku

Kościół św. Brata Alberta Chmielowskiego w Gdańsku – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdańsku w dzielnicy Kokoszki. Wchodzi w skład dekanatu Gdańsk - Siedlce należącego do archidiecezji gdańskiej. Historia 1 stycznia 1985 - Erygowano parafię. 1986-1987 - wybudowano dom parafialny, wraz z tymczasową kaplicą. 10 kwietnia 1988 - poświęcono kaplicę. 2000 - rozpoczęcie budowy kościoła. 2006 - poświęcono dzwon Brat Albert, odlany w Taciszowie. 2010 - nieukończony kościół oddano do użytku wiernym. 2011 - odlano do kościoła drugi dzwon Jan Paweł II. 2015 - odlano ostatni z trzech dzwonów o imieniu Maryja. Przypisy Bibliografia "Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo. Tom I" (Praca zbiorowa), 2006 Linki zewnętrzne KOŚCIÓŁ ŚW. BRATA ALBERTA CHMIELOWSKIEGO w serwisie Gedanopedia
Kościół Chrystusa Dobrego Pasterza w Gdyni

Kościół Chrystusa Dobrego Pasterza w Gdyni – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Gdyni, w dzielnicy Cisowa. Znajduje się w dekanacie Gdynia-Chylonia należącym do archidiecezji gdańskiej. Historia 3 grudnia 1989 - Biskup Marian Przykucki erygował parafię. Lipiec 1992 - Rozpoczęcie budowy kościoła wg projektu Tadeusza Skwiercza. Opis Kościół otacza las. W wieży-dzwonnicy znajdują się trzy dzwony: Dobry pasterz, Gwiazda Morza i Piotr-Opoka, odlane w Węgrowie. W prezbiterium znajduje się tabernakulum w kształcie winnego krzewu. Sięga ono do znajdującego się nad nim witrażu ukazującego Chrystusa Dobrego Pasterza. Wystrój kościoła nawiązuje do otaczającego go lasu (w tym lampy w kształcie żołędzi, witraże ukazujące cztery pory roku, oraz tabernakulum). Na chórze znajdują się 33-głosowe organy. Bibliografia „Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo. Tom II” (Praca zbiorowa), 2006 Przypisy