NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cmentarz Żołnierzy Włoskich we Wrocławiu

Cmentarz Żołnierzy Włoskich – nekropolia we Wrocławiu, na której pochowani są obywatele włoscy, przede wszystkim żołnierze – jeńcy wzięci do niewoli niemieckiej po przegranej przez Włochy bitwie pod Caporetto dnia 24 października 1917 roku. Historia Budowę cmentarza rozpoczęto w roku 1927 w granicach ówczesnego Kommunalfriedhof in Gräbschen Teil III (Cmentarza Grabiszyńskiego III), a jej koszty pokrywał w całości rząd włoski. Pierwsze ciała pogrzebano w połowie tegoż roku, jednak nekropolię poświęcono i oficjalnie otwarto dopiero 2 listopada 1928 r. Złożono tu szczątki 1016 żołnierzy zmarłych w obozach jenieckich we Wrocławiu oraz w 71 innych miejscowościach wschodnich obszarów Niemiec, w tym Dolnego Śląska. Cmentarz powstał na wydzielonej z Cmentarza Grabiszyńskiego III kwaterze numer 50 podzielonej alejami, na planie krzyża łacińskiego, na cztery pola. W centralnym punkcie stanął zaprojektowany przez Angelo Regrettiego i wykonany w Monachium obelisk wysokości 5 metrów, z napisem w języku włoskim: Pax – L'Italia ai suoi figli caduti nella guerra mondiale MCMXV–MCMXVIII (Pokój – Włochy swoim synom poległym w wojnie światowej 1915–1918). Od grudnia 1943 do sierpnia 1944 pochowano tu także 20 obywateli włoskich, pracowników Linke-Hofmann-Werke, internowanych w Niemczech po odsunięciu od władzy Mussoliniego, dokonanej przez marszałka Badogliego, a w okresie od 1947 do 1950 stopniowo przenoszono tu tymczasowe groby 27 żołnierzy (i być może cywili) włoskich, poległych w czasie oblężenia Wrocławia w 1945 roku i pochowanych pierwotnie na prowizorycznych kwaterach w całym Wrocławiu. W 1957 roku dzięki staraniom rządu włoskiego dokonano ekshumacji wszystkich Włochów zmarłych w latach 1943–1944 oraz 10 ciał z czasów oblężenia Wrocławia i pochowano je na cmentarzu Żołnierzy Włoskich w Warszawie. Niektórzy historycy przypuszczają, że wtedy też ekshumowano pozostałe ofiary oblężenia Wrocławia i pochowano je we Włoszech, jednak żadne dokumenty na to nie zachowały się. W tej samej dekadzie pierwotne nagrobki międzywojenne zostały zastąpione nowymi, które przetrwały do dziś. Po likwidacji III części cmentarza Grabiszyńskiego w roku 1963, kwatera żołnierzy włoskich otoczona jest terenem parku Grabiszyńskiego. Galeria Zobacz też Cmentarz Żołnierzy Polskich we Wrocławiu Uwagi Przypisy Bibliografia Marek Burak, Halina Okólska: Cmentarze dawnego Wrocławia. Wrocław: Via Nova, 2007, s. 280–281. ISBN 978-83-89262-38-7. (pol.). Grażyna Trzaskowska: Cmentarze wojenne we Wrocławiu w latach 1939-2002. Wrocław: Instytut Pamięci Narodowej, 2008. ISBN 978-83-926417-9-7. (pol.). Linki zewnętrzne Cmentarz żołnierzy włoskich na portalu polska-org.pl
Cmentarz żydowski w Szydłowcu

Cmentarz żydowski w Szydłowcu – zabytkowa nekropolia powstała w XVIII wieku, znajdująca się w północno-wschodniej części Szydłowca, zamieszkanej dawniej przez szydłowieckich Żydów, przy ul. Wschodniej. Do czasu powstania gminy żydowskiej w Bodzentynie służył również tamtejszym Żydom. Cmentarz ma powierzchnię 2,7 ha. Zachowało się około 2000 nagrobków. Najstarsze zachowane nagrobki pochodzą z 1830 roku. Zgodnie z powszechnym zwyczajem, dominującą formą żydowskiego nagrobka jest macewa. Wygląd, wielkość i trudność wykonania macewy odzwierciedlały zamożność i pozycję społeczną zmarłego (lub krewnych). Styl nagrobków na ogół utożsamiany jest z tradycyjną sztuką żydowską, choć na terenie nekropolii znajdują się nagrobki podwójne, w formie sarkofagu lub ściętego pnia drzewa. Wygląd szydłowieckich nagrobków jest bardzo zróżnicowany, nie ma dwóch identycznych obiektów pod względem kompozycji. Macewy zdobione są płaskorzeźbami z symboliką hebrajską pochodzącą przeważnie z XIX wieku. W 1957 władze miasta zamknęły cmentarz. Dwa lata później zlikwidowano zachodnią część nekropolii. Na tym miejscu wzniesiono budynek liceum, dom handlowy i salon meblowy. Nie dokonano ekshumacji pozostałych tam zwłok. Cmentarz został po II wojnie światowej otoczony ogrodzeniem z bramą. W 1971 na terenie cmentarza umieszczono tablicę upamiętniającą 16 000 pomordowanych Żydów z Szydłowca. W 2007 został przekazany pod zarząd gminy wyznaniowej w Warszawie, która wybudowała ohel Biala-Rabinowiczów. Pochowani Rabinowicz, Chaim (zm. 1943) Rabinowicz, Dawid (zm. 1914) Rabinowicz, Natan Dawid (zm. 1865) Rabinowicz, Natan Dawid (1868–1930) Rabinowicz, Ruben (zm. 1912) Przypisy Bibliografia Przemysław Burchard: Pamiątki i zabytki kultury żydowskiej w Polsce. Warszawa: 1990, s. 154. Mapa WIG Iłża Pas 44 Słup 32 Warszawa 1938 Linki zewnętrzne Cmentarz żydowski w Szydłowcu na portalu Wirtualny Sztetl Wszystkie szydłowieckie inskrypcje na portalu Wirtualny Cmentarz
Cmentarz św. Rocha na Radogoszczu w Łodzi

Cmentarz św. Rocha na Radogoszczu w Łodzi – jedna z najważniejszych nekropolii w Łodzi. Wbrew nazwie mieści się nie na Radogoszczu, lecz na sąsiadującym z nim Julianowie. Historia Cmentarz rzymskokatolicki pw. św. Rocha powstał w dwudziestoleciu międzywojennym, w podmiejskiej (do 1940) gminie Radogoszcz (obecnie w północnej części dzielnicy Bałuty), stąd popularna nazwa: cmentarz na Radogoszczu. Obecny cmentarz jest w rzeczywistości połączoną nekropolią pierwotnie dwóch osobnych cmentarzy położonych w pobliżu siebie: ewangelickiego, założonego przed 1914, oraz katolickiego u zbiegu ulic gen. J. Sowińskiego i Zgierskiej. Po 1945 zaczęto pochówki katolickie na cmentarzu ewangelickim. Przebito dwa przejścia łączące oba cmentarze. Mur dzielący cmentarze zlikwidowano dopiero w latach osiemdziesiątych XX w. Około 1960 cmentarz katolicki wchłonął najstarszą część cmentarza ewangelickiego, która do tej pory była zamknięta dla pochówków katolickich. Na cmentarzu znajduje się mogiła ofiar styczniowej masakry w 1945 w położonym naprzeciwko (od ul. gen. Sowińskiego) bliskiego więzienia radogoskiego, ofiar nalotu niemieckiego z 5 września 1939, żołnierzy polskich na pałac Heinzlów w pobliskim parku julianowskim jako ówczesnej siedzibie sztabu Armii „Łódź”, ekshumowane w 1947 z cmentarza żydowskiego w Łodzi prochy rozstrzelanych żołnierzy Polski Podziemnej (m.in. jest tu pochowany ppor. AK - Janusz Różewicz – brat znanego poety Tadeusza), partyzantów z harcerskiej drużyny „Promienistych”. Analizując wygląd ogrodzenia cmentarnego od strony ul. Zgierskiej można domyślić się poszczególnych faz rozwojowych cmentarza. Pochowani na cmentarzu św. Rocha na Radogoszczu w Łodzi
Cmentarz wojenny nr 28 – Jabłonica-Walówka

Cmentarz wojenny nr 28 – Jabłonica-Walówka – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Johanna Jägera, położony na terenie miejscowości Jabłonica, bezpośrednio przy granicy z Bączalem Górnym, w gminie Skołyszyn w powiecie jasielskim w województwie podkarpackim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do II Okręgu Cmentarnego Jasło. Opis Cmentarz znajduje się na skraju lasu w przysiółku Nowiny-Walówka w południowo-wschodniej części miejscowości Jabłonica przy granicy z Bączalem Górnym. Obiekt założony na planie okręgu o powierzchni około 314 m². Pomnik główny stanowi duży drewniany krzyż łaciński nakryty daszkiem. Po bokach dwa mniejsze krzyże, po lewej dwuramienny, po prawej łaciński. Trzy krzyże symbolizują żołnierzy trzech armii pochowanych na cmentarzu. Groby rozmieszczone są w dwóch kręgach równolegle do ogrodzenia. Na mogiłach duże betonowe stele z odtworzonymi żeliwnymi tabliczkami imiennymi. Całość otoczona drewnianym parkanem umocowanym na kamiennych, otynkowanych słupkach. Na cmentarzu spoczywa 169 żołnierzy w 34 pojedynczych grobach i 11 mogiłach zbiorowych: 40 żołnierzy austro-węgierskich, 55 żołnierzy niemieckich głównie z 2 Pułku Piechoty Gwardii Pruskiej, 74 żołnierzy rosyjskich poległych w 1915. Obiekt gruntownie odnowiony w II połowie 2002. Galeria Zobacz też Cmentarz wojenny nr 27 – Bączal Dolny Cmentarz wojenny nr 29 – Siepietnica Przypisy
Cmentarz wojenny nr 26 – Sławęcin

Cmentarz wojenny nr 26 – Sławęcin – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Johanna Jägera, położony na terenie wsi Sławęcin w gminie Skołyszyn w powiecie jasielskim w województwie podkarpackim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do II Okręgu Cmentarnego Jasło. Opis Cmentarz znajduje się na widokowym wzgórzu wśród pól za cmentarzem parafialnym w Sławęcinie po północnej stronie drogi krajowej nr 28 na odcinku Jasło-Gorlice, na działce ewidencyjnej nr 20. Z cmentarza roztacza się rozległa panorama na pasmo Magury Wątkowskiej i dolinę rzeki Ropy. Cmentarz ma kształt prostokąta z poprzeczną osią symetrii o powierzchni ogrodzonej około 400 m². Głównym akcentem architektonicznym obiektu jest wbudowany w linię tylnego (północnego) ogrodzenia kamienny pomnik centralny w formie piramidy zwieńczony małym kamiennym krzyżem. Ogrodzenie zbudowane z kamiennych słupów z namiotową koroną połączonych płotem z żelaznych prętów z wejściem od strony południowej. Układ grobów rzędowo-kwaterowy z nagrobkami w formie dużych ażurowych krzyży żeliwnych rosyjskich i jednym niemieckim oraz mniejszymi listwowymi jedno i dwuramiennymi na betonowych cokołach z emaliowanymi tabliczkami. Na cmentarzu pochowano 346 żołnierzy w 36 pojedynczych grobach i 31 mogiłach zbiorowych: 61 żołnierzy austro-węgierskich z 20 i 56 Pułku Piechoty, 27 Pułku Piechoty Obrony Krajowej, 15 Pułku Artylerii Polowej, 4 Tyrolskiego Pułku Strzelców Cesarskich 1 żołnierza niemieckiego z 2 Pruskiego Pieszego Pułku Gwardii 284 żołnierzy rosyjskich z 121, 241, i 285 Pułku Piechoty poległych w grudniu 1914 i w maju 1915. Wśród grobów mogiła Aleksandra Fuka poległego w 1918, zapewne mieszkańca okolic Sławęcina. Cmentarz był remontowany w 2004. Cmentarz jest obiektem Szlaku Frontu Wschodniego I Wojny Światowej na obszarze województwa podkarpackiego. Galeria Przypisy Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914–1918 - Studia i materiały, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie cmentarze wojenne. Tom I. Beskid Niski i Pogórze, Rewasz, Warszawa - Pruszków 1995, ISBN 83-85557-20-2 JanJ. Majewski JanJ., Cmentarze z I wojny światowej w Beskidzie Niskim i na Pogórzu, Skołyszyn: Wydawnictwo Krużwir, 2015, ISBN 978-83-941754-0-5, OCLC 911230832 . Linki zewnętrzne Lista poległych Mirosław Łopata, Cmentarze I wojny światowej Metryka cmentarza
Cmentarz wojenny nr 30 – Święcany

Cmentarz wojenny nr 30 – Święcany – austriacki cmentarz z I wojny światowej znajdujący się w Święcanach, w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Skołyszyn. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W II okręgu Jasło, cmentarzy tych jest 31. Opis cmentarza Zaprojektowany został przez Johanna Jägera na planie prostokąta. Ogrodzenie trzech boków tworzy kamienny mur, tylko ogrodzenie od strony bramki wejściowej wykonane jest z drewnianych segmentów płotu osadzonych na murowanych słupkach krytych gontem i zwieńczonych krzyżami. Wejście przez dwuskrzydłową drewnianą furtkę. Od furtki do przeciwległej ściany wiedzie alejka. Ściana pomnikowa murowana z piaskowca. Zamontowano na niej tablicę z inskrypcją w języku niemieckim. W tłumaczeniu na język polski brzmi ona: Ci, którzy walczyli,i ci, którzy Was ochraniali,Polegli wierni swemu obowiązkowi.Świetlistym skutkiem naukikrwawego czasuJest jutrzenka wolności dla nas. Nagrobki w regularnych rzędach. Zwieńczone są jednoramiennymi (łacińskimi) lub dwuramiennymi (lotaryńskimi) drewnianymi krzyżami osadzonymi na betonowym cokole i przykrytymi drewnianymi daszkami. Na krzyżach zamontowano tabliczki z nazwiskami poległych, lub wskazującymi tylko na liczbę pochowanych w danej mogile. Wzdłuż ogrodzenia cmentarza nasadzono rzędy drzew. Cmentarz wybudowano w latach 1916–1917. Był remontowany w 2004 roku i jest w dobrym stanie technicznym. znajduje się pod opieką gminy Skołyszyn. Polegli Według zamontowanej na drzewie tablicy informacyjnej pochowano tutaj: 159 żołnierzy armii austro-węgierskiej, walczących w 56, 59 i 100 j.r. 100 żołnierzy armii rosyjskiej walczących w 121 i 122 pułku piechoty. Z nazwiska znanych jest 104 żołnierzy. Wszyscy polegli w dniach 4 i 5 maja 1915 r. na polach w okolicach Biecza i Szerzyn, czyli podczas zwycięskiej dla sprzymierzonych wojsk austro-węgierskich i niemieckich bitwy pod Gorlicami. Galeria Przypisy
Cmentarz wojenny nr 25 – Trzcinica

Cmentarz wojenny nr 25 - Trzcinica – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Johanna Jägera, położony na terenie wsi Trzcinica w gminie Jasło w powiecie jasielskim w województwie podkarpackim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do II Okręgu Cmentarnego Jasło. Opis Nekropolia znajduje się na cmentarzu parafialnym w Trzcinicy jako wydzielona kwatera wojskowa po północnej stronie drogi krajowej nr 28 na odcinku Jasło-Gorlice, na działce ewidencyjnej nr 791. Cmentarz ma kształt prostokąta z podłużną osią symetrii o powierzchni ogrodzonej około 95 m². Głównym akcentem architektonicznym obiektu jest umieszczony w linii tylnego (zachodniego) ogrodzenia kamienny pomnik centralny w formie wysokiej steli na cokole zakończonej dwuspadowo. Na licu steli konsola podtrzymująca duży żeliwny krzyż austriacki. Na dole steli tablica inskrypcyjna. Ogrodzenie zbudowane z metalowych prętów z wejściem od strony wschodniej. Układ grobów kwaterowy z nagrobkami w formie dużego ażurowego żeliwnego krzyża rosyjskiego i mniejszego łacińskiego żeliwnego z płaskownika z ząbkowaną glorią. Na cmentarzu pochowano 97 żołnierzy w 3 mogiłach zbiorowych: 17 żołnierzy austriackich z: 56, 57, 100 Pułku Piechoty 6 żołnierzy niemieckich z 268 Rezerwowego Pułku Piechoty 74 żołnierzy rosyjskich między innymi z jednostek: 121 Penzeński Pułk Piechoty, 241 Siedlecki Pułk Piechoty, 243 Chełmski Pułk Piechoty uczestnikach walk w dniach 3-4 maja 1915. Większość pochowanych to zmarli w szpitalu polowym, jaki mieścił się w pobliskich zabudowaniach dworskich. Znajduje się tu także mogiła bohaterskiego obrońcy Jasła w 1939, żołnierza KOP Kazimierza Mazurczaka. Cmentarz podczas remontu w latach 1987-88 znacznie zmieniono: został pomniejszony, pomnik centralny otynkowano, pierwotne ogrodzenie w postaci drewnianego płotu na podmurówce zastąpiono metalowym oraz zmianie uległ jego wystrój. Obiekt utrzymany w miarę w dobrym stanie. Przypisy Bibliografia Oktawian Duda: Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918 - Studia i materiały, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne. Tom I. Beskid Niski i Pogórze, Rewasz, Warszawa - Pruszków 1995, ISBN 83-85557-20-2. Małgorzata Madej: Trzcinica - Historia wsi, parafii i szkoły w zarysie, Tuchów 2006, ISBN 83-86744-40-5. JanJ. Majewski JanJ., Cmentarze z I wojny światowej w Beskidzie Niskim i na Pogórzu, Skołyszyn: Wydawnictwo Krużwir, 2015, ISBN 978-83-941754-0-5, OCLC 911230832 . Linki zewnętrzne Lista poległych Mirosław Łopata, Cmentarze I wojny światowej Metryka cmentarza Mirosław Bystrek:StareCmentarze.pl
Cmentarz wojenny nr 29 – Siepietnica-Bugaj

Cmentarz wojenny nr 29 – Siepietnica-Bugaj – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Johanna Jägera, położony na terenie wsi Siepietnicy w gminie Skołyszyn w powiecie jasielskim w województwie podkarpackim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do II Okręgu Cmentarnego Jasło. Opis Cmentarz znajduje się w przysiółku Bugaj nad potokiem Olszynka. Spoczywa tam około 84 żołnierzy, którzy zginęli w czasie I wojny światowej. Obiekt kilkukrotnie remontowano, ostatni raz w 2006 roku. Obecnie jest o wiele mniejszy niż pierwotnie. Początkowa powierzchnia wynosiła około 200 m². Dzięki zagęszczeniu krzyży z daleka przypomina nieco kępkę grzybów. Cmentarz w bardzo dobrym stanie, wzorowo odnowiony. Napis na tablicy inskrypcyjnej po niemiecku (treść w wolnym polskim tłumaczeniu) głosi: Przystańcie! Może między nami jest, ten kogo kochaliście... Galeria Linki zewnętrzne Cmentarz nr 29
Cmentarz wojskowy w Koninie

Cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej w Koninie – zabytkowy cmentarz wojenny, który znajduje się przy ulicy Szpitalnej, w południowej części Konina. Został założony w 1918 (według innych źródeł w 1916). Spoczywają tu prochy żołnierzy niemieckich i rosyjskich poległych w okolicach Konina i zmarłych w pobliskim szpitalu. Pochowano tam łącznie 193 ciała żołnierzy, w tym 119 Rosjan. Zdecydowana większość z nich poległa w listopadzie i grudniu 1914 roku, gdy w rejonie miasta toczyły się walki. Pojedyncze nagrobki pochodzą też z 1915 i 1917 roku. Część z ofiar była nieznanej tożsamości. Do dziś zachowało się jedynie 117 tablic nagrobkowych. Cmentarz jest wpisany do rejestru zabytków województwa wielkopolskiego pod numerem 28/Wlkp/A. Przypisy
Cmentarz Żołnierzy Armii Czerwonej w Katowicach

Cmentarz Żołnierzy Armii Czerwonej jest zlokalizowany w parku im. Tadeusza Kościuszki w Katowicach. Żołnierze Armii Czerwonej, którzy polegli w Katowicach w 1945, zostali pochowani w miejscu obecnego Pomnika Powstańców Śląskich. Gdy postanowiono wybudować pomnik, prochy żołnierzy przeniesiono w 1967 do parku im. Tadeusza Kościuszki. Cmentarz ogrodzono i ustawiono na nim monument (ogrodzenie do 2017 roku posiadało wyobrażenia sierpa i młota, potem zastąpione czerwonymi gwiazdami). W dniu 14 maja 2014 z cokołu na pl. Wolności zdemontowano rzeźbę pomnika żołnierzy radzieckich i po renowacji w Gliwickich Zakładach Urządzeń Technicznych przeniesiono go na cmentarz w parku im. T. Kościuszki. Mogiłami czerwonoarmistów, jako częścią Parku Kościuszki, opiekuje się w imieniu władz miasta Zakład Zieleni Miejskiej w Katowicach. Przypisy Bibliografia Katowice - Plan miasta, wyd. Demart SA, Warszawa 2009/2010. Komunalny Zakład Usług Pogrzebowych: Cmentarz Żołnierzy Radzieckich. www.kzup.katowice.pl. [dostęp 2011-06-09]. (pol.).
Новое еврейское кладбище (Краков, Подгуже)

Новое еврейское кладбище, другой вариант наименования — Кладбище Абрахама (пол. Podgórski Cmentarz żydowski nowy, Cmentarz Abrahama) — иудейское кладбище, находящееся в краковском историческом районе Подгуже на улице Абрахама. Кладбище занимает площадь в несколько гектаров. Во время Второй мировой войны кладбище находилось на территории концентрационного лагеря Плашов. В настоящее время не сохранилось ни одного надмогильного памятника. История Новое еврейское кладбище в Подгуже было основано в 1932 году после того, как краковская еврейская община приобрела земельный участок около старого еврейского кладбища, которое использовалось еврейской общиной Подгуже. Новое кладбище находилось на улице Абрахама, от которой оно получило своё название. Через некоторое время на территории нового кладбища был построен дом для проведения погребальных обрядов по проекту архитектора Адольфа Сёдмака. После начала Второй мировой войны захоронения на кладбище прекратились и оно постепенно пришло в запустение. В 1942 году кладбище оказалось на территории концентрационного лагеря Плашов и оно было полностью разрушено. Надмогильные памятники были использованы для мощения дорог и укрепления фундаментов лагерных бараков. В доме для проведения погребальных обрядов немцами была оборудована конюшня и свинарник. Перед ликвидацией лагеря здания было взорвано. В 1946 году руины здания были разобраны, а строительный материал использован для других потребностей. До нашего времени сохранился фундамент дома для проведения погребальных обрядов. Здание бывшего еврейского похоронного братства использовалось в концентрационном лагере Плашов в качестве лагерного карцера. Это здание сохранилось до нашего времени. В настоящее время территория кладбища принадлежит еврейской общине Кракова. В 2004 году на кладбище была установлена реплика надмогильной плиты Сары Шенирер с надписью на идише. Источник Przemysław Burchard: Pamiątki i zabytki kultury żydowskiej w Polsce. Warszawa: 1990, стр. 202—206. Ссылки CMENTARZE PRZY UL. JEROZOLIMSKIEJ I UL. ABRAHAMA Архивная копия от 31 декабря 2013 на Wayback Machine (пол.)
Podgórski cmentarz żydowski stary w Krakowie

Podgórski cmentarz żydowski stary – cmentarz żydowski znajdujący się w Krakowie w dzielnicy Podgórze przy ulicy Jerozolimskiej 25. Cmentarz zajmuje powierzchnię kilku hektarów i obecnie znajduje się na nim tylko jeden nagrobek. Historia Cmentarz został założony w 1887 roku na południowym stoku Łysej Góry przez podgórską gminę żydowską. Od 1932 roku cmentarz graniczył z inną żydowską nekropolią, na której chowano Żydów z gminy krakowskiej. Podczas II wojny światowej cmentarz ulegał stopniowej dewastacji. W 1942 roku na terenie nekropoli Niemcy założyli obóz koncentracyjny KL Plaszow. Praktycznie wszystkie macewy i nagrobki użyto do utwardzenia dróg i na podmurówki baraków. Po zakończeniu wojny cmentarz stał opuszczony i stopniowo niszczał. Do dziś zachowało się kilkanaście podstaw nagrobków i jeden nagrobek należący do Chaima Jakóba Abrahamera, zmarłego w 1932 roku. W 2003 roku ścięto część drzew, wykoszono trawę i spod warstwy ziemi wydobyto podstawy nagrobków. Na przełomie czerwca i lipca 2005 roku cmentarz został ponownie uporządkowany przez polską i izraelską młodzież działającą w ramach projektu Antyschematy. W 2022 przeprowadzona została społeczna akcja oznakowania naturalnymi barwnikami granic cmentarza. Na cmentarzu znajduje się kwatera żołnierzy poległych w I wojnie światowej, której lokalizację trudno teraz ustalić. Zobacz też Nowy cmentarz żydowski w Krakowie Podgórski cmentarz żydowski nowy w Krakowie Cmentarz Remuh Synagogi w Krakowie Cmentarz wojenny nr 385 – Podgórze Przypisy Linki zewnętrzne Podgórski cmentarz żydowski w Krakowie na portalu Wirtualny Sztetl Cmentarz Abrahama w Krakowie (www.kirkuty.xt.pl)
Старое еврейское кладбище (Краков, Подгуже)

Старое еврейское кладбище (пол. Podgórski cmentarz żydowski stary) — иудейское кладбище, находящееся в краковском историческом районе Подгуже на улице Иерусалимской. Кладбище занимает площадь в несколько гектаров. Во время Второй мировой войны кладбище находилось на территории концентрационного лагеря Плашов. В настоящее время сохранился единственный надмогильный памятник. История Кладбище было основано в 1887 году на южном склоне холма Лыса-Гура еврейской общиной Подгуже. В 1932 году возле кладбища еврейской общиной Кракова было основано новый некрополь. В 1942 году кладбище оказалось на территории концентрационного лагеря «Плашов» и было полностью разрушено. Надмогильные памятники были использованы для мощения дорог и укрепления фундаментов лагерных бараков. До XXI века сохранилось несколько десятков могил без могильных памятников и единственная надмогильная плита Хаима Якоба Абрахамера, который был похоронен в 1932 году. На территории кладбища также находился воинский некрополь времён Первой мировой войны, который также был разрушен во время войны. В 2003 году часть деревьев была вырублена, трава скошена, а основания надгробий извлечены из-под слоя земли. На рубеже июня и июля 2005 года кладбище было вновь приведено в порядок польской и израильской молодежью, работавшей в рамках проекта «Анти-Схемата». В 2022 году была проведена социальная акция по обозначению границ кладбища. Примечания Литература Przemysław Burchard. Pamiątki i zabytki kultury żydowskiej w Polsce (пол.). — Warszawa, 1990. — С. 202—206. — 270 с. Ссылки CMENTARZE PRZY UL. JEROZOLIMSKIEJ I UL. ABRAHAMA (пол.)