NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Свети Архангел Михаил (Брунари)

„Свети Архангел Михаил“ (на полски: Cerkiew św. Michała Archanioła) е дървена католическа църква в село Брунари в Горлишки окръг на Малополското войводство в Полша. Принадлежи към образците на класическата лемковска архитектура. През 2013 г. храмът е включен в списъка за световно културно и природно наследство на ЮНЕСКО, заедно с други дървени църкви в района на Карпатите в Полша и Украйна. Първата църква в Брунари се появява след 1616 г., когато в селото е основана униатска енория. Нова църква е построена през 1653 г., а съвременната – през 18 век. През 1831 г. тя е преустроена и разширена. Бившият презвитерий е съчетан с нефа. Църквата е била част от местната гръкокатолическа енория. Дървената църква принадлежи към лемковската архитектура от 17 век. Архитектурната структура на храма е разделена на три квадрата: олтар, неф и бабинец. Всички външни елементи на църквата са покрити с гонт. Над притвора се издига кула, а всяка глава е увенчана с декоративен кръст. Вътре се намира бароков иконостас от 18 век. Оцелели са стенописи от 18 – 19 век, рисувани в сини тонове с винени мотиви. В допълнение към главния олтар от 17 век, църквата има и два странични олтара от 18 век. След операция „Висла“ през 1947 г., когато лемките са преселени в западните територии на Полша, храмът започва да се използва като римокатолическа църква. Източници Литература Тарас Я. М. Українська сакральна дерев’яна архітектура —Львів, 2006 – С. 235 – 238. Malinowscy G. i Z., Marciniszyn E. i P. . Ikony i cerkwie. Tajemnice łemkowskich świątyń, Carta Blanca, Warszawa 2009.
Tserkva de Sant Miquel Arcàngel

La Tserkva de Sant Miquel Arcàngel (en polonès, Cerkiew św. Michała Archanioła w Brunarach; actual església parroquial catòlica de l'Assumpció) és una església gòtica de l'any 1797, feta de fusta, situada al poble de Brunary, dins el districte de Gmina Uście Gorlickie, al sud de Polònia, a la frontera eslovaca. Amb d'altres tserkvas forma part del conjunt anomenat «Tserkvas de fusta de la Regió Carpàtica a Polònia i Ucraïna», llistat com a Patrimoni de la Humanitat de la UNESCO des de l'any 2013. Història La primera tserkva a Brunary va ser construïda l'any 1616, quan una parròquia uniata va ser fundada al poble. Uns anys més tard, el 1653, fou edificada una nova tserkva i, ja al segle xviii, es configurà l'església moderna. El 1831 va ser reconstruïda i ampliada; l'antic cor estava connectat amb la nau i va afegir-se una nova nau, envoltada per tres parets. També tota la tserkva va ser coberta amb un sostre nou, pla, amb cornises. Després de l'Operació Vístula el 1947, la tserkva es va transformar en una església catòlica. En l'actualitat, l'església s'utilitza com a parròquia catòlica romana de l'Assumpció de la Mare de Déu a Brunary però pertany a la diòcesi de Tarnow. Arquitectura La tserkva de Brunary és d'estil lemko occidental —cerkiew łemkowska, un tipus d'arquitectura ortodoxa—, tricúspide, construïda en fusta. Per sobre del vestíbul s'eleva la torre, coronada per un casc amb una creu forjada. Per sobre de la nau i el presbiteri hi han cascos forjats similars. A l'interior hi ha un iconòstasi barroc del segle xviii, i conserva pintures policromades del segle xviii i XIX que cobreixen les parets, en to blau i motius florals predominantment, a més de l'altar del segle xvii i d'altres dos del segle xviii. Galeria Referències
St. Michael Archangel's Church, Brunary

St. Michael Archangel's Church in Brunary is a Gothic, wooden church located in the village of Brunary from the eighteenth-century, which together with different tserkvas is designated as part of the UNESCO Wooden tserkvas of the Carpathian region in Poland and Ukraine. History The first tserkva in Brunary was raised in 1616, when a Uniate parish was founded in the village. A new tserkva was built in 1653, while the present in the eighteenth-century. In 1831, the tserkva was reconstructed and expanded. The old chancel was connected with the nave, adding a new nave surrounded by three walls, with the whole tserkva covered with a new roof. After Operation Vistula, the tserkva was transformed into a Roman Catholic church. References External links Media related to Saint Michael Archangel church in Brunary at Wikimedia Commons
Tserkva de San Miguel Arcángel

La tserkva de San Miquel Arcángel (en polaco, Cerkiew św. Michała Archanioła w Brunarach; renombrada iglesia parroquial católica de la Asunción) es una iglesia gótica del año 1797,​ realizada íntegramente en madera, situada en el pueblo de Brunary, en el distrito de Gmina Uście Gorlickie, al sur de Polonia, en la frontera eslovaca. Junto con otras tserkvas forma parte del conjunto denominado «Tserkvas de madera de la región de los Cárpatos en Polonia y Ucrania», listado como Patrimonio de la Humanidad de la Unesco desde el año 2013.​​ Historia La primera tserkva en Brunary fue construida el año 1616, cuando una parroquia unionista fue fundada en el pueblo. Unos años más tarde, en 1653, fue edificada una nueva tserkva, y ya en el siglo XVIII, se configuró la iglesia moderna.​ En 1831 fue reconstruida y ampliada; el antiguo coro estaba conectado con la nave y se añadió una nueva nave, rodeada por tres paredes. También toda la tserkva fue cubierta con un techo nuevo plano, con cornisas. Tras la Operación Vístula en 1947, la tserkva se transformó en una iglesia católica. En el presente, la iglesia se utiliza como parroquia católica de la Asunción de la Virgen María en Brunary pero pertenece a la diócesis de Tarnów.​ Arquitectura La tserkva de Brunary es de estilo lemko occidental —cerkiew łemkowska, un tipo de arquitectura ortodoxa—, tricúspide, construida en madera. Por encima del vestíbulo se eleva la torre, coronada por un casco con una cruz forjada. Por encima de la nave y el presbiterio se hallan cascos forjados similares. En el interior hay un iconostasio barroco del siglo XVIII, y conserva pinturas policromadas de los siglos XVII y XIX que cubren las paredes, en tono azul y con motivos florales predominantemente, además del altar del siglo XVII y otros dos del XVIII.​ Véase también Iglesia católica en Polonia Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Tserkva de San Miguel Arcángel.
Cerkiew św. Michała Archanioła w Brunarach

Cerkiew św. Michała Archanioła w Brunarach – dawna greckokatolicka cerkiew, obecnie kościół w Brunarach. Znaczenie W 2013 została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO wraz z innymi drewnianymi cerkwiami w Polsce i na Ukrainie. Znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa małopolskiego. Historia Pierwsza cerkiew w Brunarach została wzniesiona po 1616, kiedy we wsi powstała parafia unicka. Nowa świątynia powstała w 1653, zaś współczesna cerkiew – w XVIII stuleciu. W 1831 została przebudowana i powiększona. Dawne prezbiterium połączono z nawą, dostawiając nowe, trójbocznie zamknięte, zaś całość pokryto nowym dachem. Po Akcji „Wisła” cerkiew została przejęta przez Kościół łaciński. Obecnie cerkiew jest użytkowana jako kościół rzymskokatolickiej parafii Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Brunarach należącej do dekanatu Ropa diecezji tarnowskiej. Architektura Cerkiew w Brunarach jest cerkwią łemkowską, trójdzielną. Nad przedsionkiem wznosi się wieża z hełmem zwieńczonym kutym krzyżem. Podobne hełmy znajdują się ponad nawą i prezbiterium. We wnętrzu znajduje się barokowy, osiemnastowieczny ikonostas. W cerkwi zachowała się polichromia, pokrywająca całość stropu i wewnętrznych ścian obiektu, wykonywana etapami między XVIII i XIX wiekiem, utrzymana w błękitnej tonacji barwnej, z motywem winorośli. Oprócz ołtarza głównego z XVII w. w cerkwi znajdują się dwa ołtarze boczne z wieku XVIII. Znajdują się w nich ikony Matki Bożej oraz Przemienienia Pańskiego. Przy świątyni znajduje się nagrobek księdza Antoniego Pohoreckiego, proboszcza brunarskiego w latach 1932-1940. Przypisy Bibliografia G. i Z. Malinowscy, E. i P. Marciniszyn, Ikony i cerkwie. Tajemnice łemkowskich świątyń, Carta Blanca, Warszawa 2009, ISBN 978-83-61444-15-2
Церковь Архангела Михаила (Брунары)

Церковь Архангела Михаила (пол. Cerkiew św. Michała Archanioła) — деревянный католический храм в селе Брунары Горлицкого повята Малопольского воеводства Польши. Принадлежит к образцам классического лемковского зодчества. В 2013 году храм внесён в список Всемирного наследия ЮНЕСКО вместе с другими деревянными церквями Карпатского региона Польши и Украины Первая церковь в Брунарах появилась после 1616 года, когда в селе была основана униатская парафия. Новую церковь построили в 1653 году, а современную церковь — в XVIII веке. В 1831 году её перестроили и расширили. Бывший пресвитерий совместили с нефом. Церковь принадлежала местному греко-католическому приходу. Деревянная церковь относится к лемковскому зодчеству XVII века. Архитектурная структура храма разделена на три квадрата: алтарь, неф и бабинец. Все внешние элементы церкви покрыть гонтом. Над притвором возвышается башня, а каждая глава увенчана декоративными крестами. Внутри барочный иконостас XVIII века. Сохранились настенные фрески XVIII-XIX веков, расписанные в синих тонах с виноградными мотивами. Кроме главного алтаря XVII века в церкви есть два боковых алтаря XVIII века. Художественно ценны иконы Богородицы и Преображения. После операции «Висла» 1947 года, когда лемки были переселены на западные территории Польши, храм стал использоваться как римско-католическая церковь. Примечания Литература Тарас Я. М. Українська сакральна дерев’яна архітектура —Львів, 2006 — С. 235—238. Malinowscy G. i Z., Marciniszyn E. i P. . Ikony i cerkwie. Tajemnice łemkowskich świątyń, Carta Blanca, Warszawa 2009.
Cerkiew św. Michała Archanioła w Brzeżawie

Cerkiew św. Michała Archanioła w Brzeżawie – dawna filialna cerkiew greckokatolicka wzniesiona w 1843. Na początku lat 80. XX w. świątynia przejęta przez kościół rzymskokatolicki i użytkowana jako kościół filialny św. Michała Archanioła w parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Lipie. Obiekt wpisany na listę zabytków w 1982. Włączony do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej. Historia Została zbudowana w 1843, na miejscu wcześniejszej cerkwi. Remontowana na przełomie XIX i XX w. Należała do greckokatolickiej parafii w Lipie. Po wysiedleniach ludności autochtonicznej po 1947 nieużytkowana. W latach 2005–2007 przeprowadzono prace remontowe między innymi konserwację polichromii ściennej. Architektura i wyposażenie To budowla drewniana konstrukcji zrębowej, orientowana, trójdzielna z sanktuarium zamkniętym trójbocznie. Świątynia powtarza układ cerkwi w Lipie o dwóch bryłach, jednokalenicowym dachu z trzema baniastymi hełmami o podobnych rozmiarach. Ikonostas z drugiej połowy XIX w. rozmontowano, a ikony rozmieszczono na ścianach nawy i ścianie tęczowej. Została zachowana polichromia figuralna. W przedsionku znajduje się ikona z połowy XVII w., przedstawiająca Chrystusa Nauczającego. Przypisy
Церква святого Михаїла Архангела в Брижаві

Церква Святого Михаїла Архангела в Брижаві сьогодні знаходиться у гміні Бірча Перемишльського повіту Підкарпатського воєводства Польщі. На місці давнішої церкви 1843 збудували новий дерев'яний храм, що відносився до парафії УГКЦ в Липі. Церква була відновлена на межі ХІХ-ХХ ст. Тоді іконостас 2-ї половини ХІХ ст. розібрали, помістивши ікони на стінах нави. У церкві збереглись настінні розписи, ікона XVIII ст. Христос Навчаючий. Після вивезення українців в ході операції «Вісла» церква стояла закинутою. У 1970-х роках була відремонтована і використовується віруючими РКЦ без зміни її посвяти. З липня 1982 року Пам'ятка культурної спадщини. Джерела Блажейовський Дмитро Історичний шематизм Перемиської Епархії з включенням Апостольської Адміністратури Лемківщини (1828—1939). — Львів, 1995, ISBN 5-7745-0672-X
Cerkiew św. Michała Archanioła w Brzozie

Cerkiew pod wezwaniem św. Michała Archanioła – prawosławna cerkiew parafialna w Brzozie. Należy do dekanatu Szczecin diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia znajduje się we wsi Brzoza w województwie lubuskim, powiecie strzelecko-drezdeneckim, gminie Strzelce Krajeńskie. Cerkiew prawosławna św. Michała Archanioła to budowla wzniesiona w stylu późnego romanizmu pod koniec XIII wieku ze starannie obrobionych granitowych kwadr. Założona została na planie prostokątnym z uskokowym portalem po stronie zachodniej. W okresie późnego średniowiecza wprowadzono w elewacji południowej ostrołukowy, ceramiczny portal, nowe, smukłe otwory okienne oraz uskokowy gzyms koronujący. Kościół został przebudowany i rozbudowany w 1751 z inicjatywy ówczesnego właściciela dóbr ziemskich generała porucznika Erdmanna Ernsta von Rüitz. Powiększono wówczas otwory okienne, nadbudowano wieżę dzwonniczą, a po stronie północno-wschodniej dodano czworoboczną budowlę mieszczącą kryptę oraz lożę patronacką. Z historycznego wyposażenia kościoła zachowała się tablica epitafijna upamiętniająca poległych w czasie I wojny światowej oraz zespół odzieży pogrzebowej należący do rodziny generała porucznika Erdmanna Ernsta von Rüitz i jego bliskich, poddawany aktualnie pracom konserwatorskim. Ołtarz przeniesiony został w ostatnim czasie do kościoła w Dąbroszynie. Po II wojnie światowej świątynia pozostawała przez dłuższy czas niezagospodarowana. W związku z przesiedleniem do Brzozy w ramach Akcji „Wisła” ludności prawosławnej, została zaadaptowana na cerkiew prawosławną (1952). W 1974 i 1995 była remontowana. Pierwszym proboszczem parafii prawosławnej był ks. Mikołaj Poleszczuk, aktualnym proboszczem jest ks. Artur Graban. Cerkiew wpisano do rejestru zabytków 15 kwietnia 1964 pod nr KOK-I-1106 i 30 listopada 1976 pod nr 190. Przypisy Bibliografia Anna Drążkowska: Sprawozdanie z przebiegu prac konserwatorskich przeprowadzonych na kamizelce wydobytej w kościele p.w. św. Michała Archanioła w Brzozie, w: Lubuskie Materiały Konserwatorskie, tom 3 (2005/2006), Zielona Góra 2006. Linki zewnętrzne Serwis Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – Parafia w Brzozie Zdjęcie cerkwi
Cerkiew św. Michała Archanioła w Krasicach

Cerkiew św. Michała Archanioła w Krasicach – drewniana filialna cerkiew greckokatolicka w Krasicach, w gminie Przemyśl, w powiecie przemyskim. Cerkiew wzniesiona w roku 1899. Cerkiew należała do greckokatolickiej parafii w Korytnikach. W latach 50. XX wieku została opuszczona i niszczała. W latach 90. XX w. odremontowana. Budowla dwudzielna z wewnętrznie wyodrębnionym babińcem. Prezbiterium zamknięte trójbocznie, nawa szersza, od zachodu kruchta. Dach jednokalenicowy, kryty blachą. Nad nawą duża bania, nad prezbiterium i babińcem mniejsze. Ściany prezbiterium poniżej dachu zdobione ornamentem z desek. Wokół placu przycerkiewnego drewniane ogrodzenie. Na zachód, w osi cerkwi, w linii ogrodzenia murowana dzwonnica parawanowa. Ikonostas i wyposażenie częściowo rozgrabione, w części przewiezione do muzeum w Łańcucie. Sporadycznie odbywają się greckokatolickie msze św., m.in. w dniu patrona, św. Michała. Bibliografia Stanisław Kryciński – "Pogórze Przemyskie", Rewasz, Warszawa 2007 Losy cerkwi w Polsce po 1944 roku, wyd. Regionalny Ośrodek Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego w Rzeszowie Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str. 223 ISBN 83-89188-08-2
Cerkiew św. Michała Archanioła w Kulasznem

Cerkiew św. Michała Archanioła w Kulasznem – drewniana cerkiew greckokatolicka z 2006 roku, wzniesiona w pobliżu miejsca po wcześniejszej, która spłonęła w pożarze w 1974 roku. Jest to cerkiew filialna parafii Opieki Matki Boskiej w Komańczy. Historia Istnieją przekazy poświadczające istnienie cerkwi w Kulasznem na tym miejscu już w drugiej połowie XVIII w., noszącej wezwanie św. Proroka Ilji. Cerkiew św. Michała Archanioła powstała w roku 1906 lub 1912 i była trzecią na tym miejscu (poprzednią, również św. Michała, zbudowano w 1901, nie wiadomo jednak, dlaczego tak szybko konieczna była budowa następnej). Po Akcji „Wisła”, cerkiew w 1949 roku została zaadaptowana na rzymskokatolicki kościół filialny parafii w Czaszynie i była współużytkowana przez katolików obrządku łacińskiego i bizantyjsko-ukraińskiego. Cerkiew była zbliżona do modelu cerkwi bojkowskiej, z trzema sygnaturkami o cebulastych, niewielkich kopułach z dobudowaną zakrystią z osobną sygnaturką. Wszystkie okna obiektu były prostokątne. Cerkiew posiadała wolnostojącą dzwonnicę na planie ośmioboku, datującą się z tego samego okresu, również zwieńczoną kopułą. Wnętrze zdobiła polichromia figuralna, do czasu pożaru zachował się dwurzędowy ikonostas. W 1974 roku została zniszczona przez pożar, a na jej miejscu tymczasowo wzniesiono kapliczkę i kilka lat później murowany kościół również dla wyznawców obydwu rytów. 27 listopada 1983 roku kościół został poświęcony pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W 2004 roku w pobliżu grekokatolicy rozpoczęli budowę własnej drewnianej cerkwi, która 15 lipca 2006 roku została konsekrowana. Przypisy Bibliografia S. Kryciński, Cerkwie w Bieszczadach, 83-89188-38-4, Rewasz, Pruszków 2005
Cerkiew św. Michała Archanioła w Lipinach

Cerkiew pod wezwaniem św. Michała Archanioła – prawosławna cerkiew parafialna w Lipinach. Należy do dekanatu Zielona Góra diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia znajduje się we wsi Lipiny w województwie lubuskim, powiecie nowosolskim, gminie Nowa Sól. Jest to nowa cerkiew wybudowana w latach 1980–1982. W 1990 nad kruchtą dobudowano wieżę-dzwonnicę, którą zwieńczono kopułą. Wymieniono też wszystkie okna i drzwi oraz ułożono nową drewnianą podłogę. Części konstrukcyjne ikonostasu z XIX w. pochodzą z cerkwi garnizonowej w Żyrardowie. Linki zewnętrzne Serwis Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – Parafia w Lipinach Historia parafii św. Archanioła Michała
Cerkiew św. Michała Archanioła w Michałowie

Cerkiew pod wezwaniem św. Michała Archanioła – prawosławna cerkiew parafialna w Michałowie. Należy do dekanatu Lubin diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Cerkiew znajduje się w Michałowie w województwie dolnośląskim, powiecie polkowickim, gminie Chocianów. Jest to nowa świątynia wybudowana w latach 1987–1989 w stylu łemkowskim, konsekrowana 6 sierpnia 1989. Posiada jedną dużą kopułę i dwie mniejsze. Wewnątrz mieści się współczesny ikonostas. Galeria Linki zewnętrzne Anna Rydzanicz – Michałów – Centrum. „Przegląd Prawosławny”, nr 9 (243), wrzesień 2005
Cerkiew św. Michała Archanioła w Mielnowie

Cerkiew św. Michała Archanioła w Mielnowie – murowana filialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Mielnowie. Na początku 1893 budowę cerkwi w Mielnowie (jako filialnej dla cerkwi w Olszanach) wsparł Mieczysław Paszkudzki kwotą 500 zł. i materiałem o wartości ok. 300 zł.. Cerkiew została zbudowana w latach 1898–1908 w miejscu starszej drewnianej cerkwi. Należała do parafii greckokatolickiej w Olszanach. Po wojnie cerkiew użytkowana była przez kościół rzymskokatolicki jako kościół filialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny parafii św. Marcina w Krasiczynie. Przypisy Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj, "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X
Cerkiew św. Michała Archanioła w Mochnaczce

Cerkiew św. Michała Archanioła w Mochnaczce. Cerkiew powstała w XVIII w. Przekształcona poważnie w 1846 r., wybudowano wtedy nowe prezbiterium, dotychczasowe włączając do powiększonej nawy i przykrywając oba człony wspólnym dachem. Odnawiana w latach 1923, 1929 i 1960–1964. Cerkiew ta jest jednym z 237 obiektów znajdujących się na Szlaku architektury drewnianej w Województwie Małopolskim. Cerkiew łemkowska, typ północno-zachodni, wariant młodszy z poważnymi przekształceniami, orientowana, drewniana, konstrukcji zrębowej, pierwotnie trójdzielna. Obecnie składa się z wydłużonego nowego prezbiterium zamkniętego trójbocznie, nieco szerszego dawnego prezbiterium, jeszcze szerszej nawy i wydłużonego, prostokątnego babińca. Wschodnia część nowego prezbiterium pełni funkcję zakrystii. Wieża konstrukcji słupowo-ramowej o pochyłych ścianach, zwieńczona nadwieszoną pseudoizbicą i gzymsem z namalowanymi zegarami. Słupy wieży obejmują babiniec. Wokół wieży zachata. Dachy kryte blachą. Nad prezbiterium kalenicowy dwuspadowy z załamaniem, przechodzący we wschodniej części w namiotowy, nad nawą dach namiotowy z załamaniem, wysunięty okapem nad dawne prezbiterium, nad wieżą namiotowy. Nad wszystkimi częściami jednolite hełmy cebulaste z pozornymi latarniami i żelaznymi krzyżami. Ściany szalowane deskowaniem pionowym, ściany wieży poziomym. Wnętrze nakryte stropami płaskimi z fasetami. Na ścianach polichromia ornamentalna i figuralna przemalowana przez Czesława Lenczowskiego i Stanisława Kruczka w latach 1960–1964. Między prezbiterium a nawą kompletny ikonostas z XIX w., zawierający także starsze ikony. W środkowej części ikonostas został zasłonięty przez współczesny ołtarz, w duchu ludowego neogotyku, z obrazem Matki Bożej Częstochowskiej. Wokół cerkwi drewniany płot oparty na murowanych, kamiennych słupkach. Od drogi asfaltowej wiedzie pod górę do cerkwi kilkudziesięciometrowa dróżka, ręcznie wyłożona kamiennymi płytami przez m.in. Wasyla Garberę i ogrodzona płotem. Na jej początku drewniana ozdobna brama z rzeźbą Chrystusa Frasobliwego w zwieńczeniu. Obok cerkwi czynny cmentarz grzebalny z zachowanymi nagrobkami kamiennymi dawnych mieszkańców. Po wysiedleniu Łemków w ramach akcji Wisła, od 1947 r. cerkiew użytkowana jako kościół rzymskokatolicki pw. Matki Bożej Częstochowskiej, od 1951 r. parafialny. Bibliografia Losy cerkwi w Polsce po 1944 roku, praca zbiorowa, wyd. Reg. Ośr. Studiów i Ochr. Środowiska Kulturowego w Rzeszowie, 1997 Ryszard Brykowski, Łemkowska drewniana architektura cerkiewna, Ossolineum, Wrocław, 1986 M. A. Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat, Rewasz, Pruszków, 2003 Zarys historii kościoła w parafii Mochnaczka, opracowanie w formie rękopisu, wiszące w kruchcie cerkwi.
Cerkiew św. Michała Archanioła w Moszczanicy

Cerkiew św. Michała Archanioła w Moszczanicy – drewniana cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Moszczanicy. Od 1999 obiekt nieczynny kultowo. Cerkiew została włączona do Podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej. Historia obiektu Cerkiew zbudowana została w latach 1713, przebudowana w 1785 i w 1930 (wzniesiono wówczas nowy babiniec i zmieniono kopułę nad nawą). Należała do dekanatu oleszyckiego, po I wojnie światowej do dekanatu cieszanowskiego. Na osi cerkwi istnieje drewniana dzwonnica, wzniesiona przed 1890. Po wojnie cerkiew została przejęta przez kościół rzymskokatolicki, w latach 1947–1991 była rzymskokatolicką kaplicą filialną. Galeria Przypisy Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj, Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828–1939), Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X
Cerkiew św. Michała Archanioła w Olszanach

Cerkiew św. Michała Archanioła w Olszanach – murowana parafialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Olszanach. Cerkiew została zbudowana w 1924, w miejscu wcześniejszej murowanej cerkwi, zbudowanej w 1838, i spalonej w 1914. Jeszcze wcześniej w tym miejscu znajdowała się drewniana cerkiew. Parafia greckokatolicka w Olszanach ponadto posiadała cerkwie filialne w Krzeczkowej, Mielnowie i Chołowicach. Obecnie cerkiew jest użytkowana przez kościół rzymskokatolicki i nosi wezwanie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj - "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X