NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Toporowy Staw Wyżni

Toporowy Staw Wyżni je jezero ve skupině Toporowych Stawů v dolní části Doliny Suchej Wody Gąsienicowej v Západních Tatrách v Polsku. Je ve stavu zániku a jeho rozloha podléhá silným výkyvům. Má rozlohu 0,0300 ha a je 30 m dlouhé a 15,5 m široké. Dosahuje maximální hloubky 1,1 m. Leží v nadmořské výšce 1133 m. Okolí Nachází se uprostřed lesa na morénovém valu na západním úbočí doliny jižně od Brzezin. Pleso zarůstá a je zanášeno bahnem. Severně se nachází Toporowy Staw Niżni. Na severozápadě a na jihu se nacházejí malé zarůstající a vysychající jezírka. V plese roste velmi vzácná vodní rostlina zevar úzkolistý. Vyskytují se v něm také blatnice bahenní, rojovník bahenní, ptačinec dlouholistý, mochna bahenní, kyhanka sivolistá, ostřice bažinná, ostřice chudokvětá a plavuník Isslerův. V jezeře se rozmnožuje mnoho druhů plazů a obojživelníků, mezi něž patří mlok skvrnitý, čolek karpatský, čolek horský, kuňka žlutobřichá nebo skokan hnědý. Vodní režim Pleso nemá povrchový přítok ani povrchový odtok. Náleží k povodí Dunajce. Přístup Pleso není veřejnosti přístupné. Ve vzdálenosti 100 m jižně prochází červená turistická značka mezi Halou Kopieniec a Psiou Trawkou. Poznámky Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Toporowy Staw Wyżni na Wikimedia Commons (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Toporowy Staw, Wyżni
Toporowy Staw Wyżni

Der Toporowy Staw Wyżni in Polen ist ein Torfsee im Tal Dolina Suchej Wody Gąsienicowej in der Hohen Tatra. Er befindet sich in der Gemeinde Zakopane. Der See liegt in einer streng geschützten Torflandschaft oberhalb des größeren Toporowy Staw Niżni und ist nicht zugänglich. Er ist ein Refugium für zahlreiche Tier- und Pflanzenarten. Der See wird voraussichtlich in Zukunft verlanden, wie zahlreiche andere Gewässer in seiner Nähe, die bereits ausgetrocknet sind. Unweit des Sees verläuft die Panoramastraße Oswald-Balzer-Weg. Literatur Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin, Wyd. Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25.000, Warszawa, 2005/06, Polkart ISBN 83-87873-26-8. Weblinks
Toporowy Staw Wyżni

Toporowy Staw Wyżni – tatrzańskie jezioro polodowcowe leżące w zachodniej części Doliny Suchej Wody Gąsienicowej, na wysokości ok. 1120 m n.p.m., w pobliżu Toporowego Stawu Niżniego. Jezioro ma powierzchnię ok. 0,03 ha i powoli zanika, przekształcając się w torfowisko. Wymiary stawu to ok. 30 × 15 m, a głębokość 1,1 m. Podane wartości należy traktować orientacyjnie, gdyż ulegają silnym wahaniom. W okolicy stawu znajduje się jeszcze wiele innych niewielkich stawków, które okresowo wysychają. W Toporowym Stawie Wyżnim występuje ciekawa flora torfowiskowo-bagienna. Z rzadkich w Karpatach roślin w stawie i nad jego brzegami występują m.in. takie gatunki, jak: bagnica torfowa, bagno zwyczajne, gwiazdnica długolistna, siedmiopalecznik błotny, modrzewnica pospolita, turzyca bagienna, turzyca skąpokwiatowa, widlicz Isslera. W 1981 znaleziono tutaj nawet bardzo rzadką w Polsce jeżogłówkę pokrewną. Jest to relikt glacjalny występujący w polskich Karpatach tylko na tym jednym stanowisku. Obydwa Toporowe Stawy charakteryzują się bujnym życiem organicznym (co związane jest z ich niską wysokością nad poziomem morza). W stawach tych rozmnaża się wiele gatunków płazów: salamandra plamista, kumak górski, żaba trawna, traszka górska, traszka karpacka. Oba Toporowe Stawy znajdują się na obszarze ochrony ścisłej TPN. Przypisy
Tor Poznań

Der Tor Poznań ist eine Motorsport-Rennstrecke, welche sich ca. 270 km östlich von Berlin in Poznań befindet. Die Strecke ist von der FIA mit dem Grad 3 zertifiziert und damit die einzige Rennstrecke in Polen, welche diese internationale Zertifizierung besitzt. Streckenbeschreibung Die im Uhrzeigersinn befahrene Rennstrecke, ist für Automobilsport und Motorradsport geeignet, 4083 Meter lang und hat eine Breite von 12 Metern. Sie hat dreizehn Kurven, wobei es sieben Rechts- und sechs Linkskurven gibt. Tor Poznań besitzt ein geteertes Fahrerlager mit zwanzig Zelt-Boxen. Die Anlage beinhaltet zudem eine circa 1,5 km lange Kartstrecke, welche ebenfalls 12 Meter breit ist. Ungewöhnlicherweise beinhaltet die Kartstrecke einen Teil der längeren Rennstrecke, womit beide Kurse nicht parallel betrieben werden können. Geschichte Die Rennstrecke befindet sich auf einem ehemaligen Teil des Flughafens Ławica. Der Bau wurde 1975 begonnen und war eine Zusammenarbeit zwischen dem Automobilklub Wielkopolski und Fabryka Samochodow. Am 1. Dezember 1977 wurde die Rennstrecke offiziell eröffnet. Drei Jahre später wurde die Kartstrecke im südöstlichen Teil der Strecke fertig gestellt und im Oktober eröffnet. 2006 und 2013 wurde die Rennstrecke komplett neu asphaltiert. Nach der Neuasphaltierung im Jahr 2006 fuhr Peter Milavec im Lola T92/50 F3000 mit einer Zeit von 1:25:553 die offiziell schnellste Rennrunde der Strecke. Marc Gené hält mit einer Zeit von 1:14:7 den inoffiziellen Streckenrekord, welchen er während einer Demonstrationsfahrt mit dem Ferrari 248 F1 des Teams Scuderia Ferrari erzielte. Sonstiges 2015 wurde eine virtuelle Version von Tor Poznań für das Rennspiel Assetto Corsa erstellt. Dabei wurde die Strecke auf der Grundlage von Laserdaten nachgebaut. Die virtuelle Version steht kostenlos für die nicht kommerzielle Nutzung zur Verfügung und wurde bislang ca. 160.000 Mal heruntergeladen. Weblinks Tor Poznań auf Rennstreckendatenbank Racingcircuits.Info Tor Poznań auf Eventdatenbank Racing-Calender.net Einzelnachweise
Poznań Circuit

The Poznań Circuit (Polish: Tor Poznań) is a 4.083 km (2.537 mi) motorsport race track located in the Ławica area of Poznań, Poland. The circuit also has a small 1.509 km (0.938 mi) kart circuit layout. The circuit was resurfaced and renovated in 2006; as an FIA Grade 3 circuit, it is the only racing circuit homologated by the FIA in Poland. In October 2023, a decision to close the circuit due to violation of noise regulations was issued following an inspection by the Polish Chief Inspectorate of Environmental Protection. In April 2026, it was formally announced that the circuit would be closed after an appeal by the circuit's owners was rejected. The next day, the Inspectorate temporarily suspended the decision.[1] Lap records Marc Gené held the unofficial lap record with a lap of 1:14.700 with Ferrari 248 F1 in a demonstration event in 2007. As of July 2026, the fastest official race lap records at the Tor Poznań are listed as: References External links Circuit website
Kraków-Kolna Canoe Slalom Course

The Kraków-Kolna Canoe Slalom Course is an artificial whitewater course in Poland, on the south bank of the Vistula River, in the suburb of Kolna, 10 kilometres (6 mi) west of Kraków. It is fed with river water diverted around a nearby dam. The top 120 metres (394 ft) of the course is a flatwater start pool that is covered in winter by a long white tent. Air inside the tent is heated, but the water is cold. This Olympic-standard slalom course is the site of frequent international competitions. In June 2013, it hosted the European Championships. It is part of a larger complex called the Kolna Sports and Recreation Center (Ośrodek Sportu i Rekreacji „Kolna") which includes a canal for flatwater sprint canoeing and an indoor gymnasium and swimming pool. Design The concrete channel has a flat bottom and vertical sides. The flow diverters are two pairs of concrete wing dams and clusters of vertical blue and green plastic bollards attached to peg boards on the channel bottom. A foot bridge across the channel joins the first pair of wing dams. To modernize the course for the 2013 European Championships, the top section was made shorter and steeper by extending the length of the start pool. This change entailed raising the channel walls 70 centimetres (28 in) in the section above the foot bridge. Work was completed in April 2013. Gallery European Canoe Slalom Championships, June 2013 References
Tor kajakarstwa górskiego w Krakowie

Tor kajakarstwa górskiego w Krakowie – tor kajakarstwa górskiego znajdujący się przy ul. Kolnej 2 w Krakowie. Umiejscowiony jest na terenie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego w sąsiedztwie opactwa o.o Benedyktynów w Tyńcu. Oddalony jest o 6 km od centrum Krakowa, ok. 1 km od zjazdu z autostrady A4, 4 km od centrum nurkowego na Zakrzówku i kilka minut drogi od lotniska Kraków-Balice. Tor prowadzi wzdłuż rzeki Wisły, przy torze kajakowym znajduje się przystanek tramwaju wodnego na trasie z centrum miasta do Tyńca. Autorem projektu toru kajakowego jest Andrzej Getter. Tor kajakarstwa górskiego w 2004 r. jako jeden z 8 centrów na świecie uzyskał rangę Kontynentalnego Centrum Szkolenia w Kajakarstwie Slalomowym pod patronatem Międzynarodowej Federacji Kajakowej (ICF), ponadto jest obiektem przygotowań olimpijskich Polskiego Związku Kajakowego (PZKaj), a od 2004 r. pełnił również rolę Młodzieżowego Ośrodka Przygotowań Olimpijskich Pekin 2008. Budynek zaplecza toru kajakowego wyposażony jest w gabinet odnowy biologicznej i fizykoterapii, saunę i siłownię. Ponadto obiekt wyposażony jest w 52 miejsca noclegowe, salę wykładową, konferencyjną, jadalnię oraz zaplecze gastronomiczne. Obiekt jest dostępny dla osób niepełnosprawnych. Na torze organizowane są m.in. raftingi (spływy pontonowe), spływy kajakowe i pokazy rodeo wodnego. Dzięki spiętrzeniu wody w basenie startowym mogą być tu także organizowane treningi i mecze piłki wodnej. Obiekt spełnia wymogi centrum szkolenia olimpijskiego. Służy jako główna baza szkoleniowa dla kajakarstwa górskiego PZKaj. Dane techniczne długość: 320 m szerokość: 12–14 m głębokość: 1,45 m przepływ wody: 15 m³/sek. Zobacz też Tyniec Krakowski tramwaj wodny Przypisy Linki zewnętrzne O torze kajakowym na stronie Krakowskiego Klubu Kajakowego
PGE Toruń

PGE Toruń S.A. (d. Elektrociepłownia Toruń) – toruńskie przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesje na wytwarzanie, obrót, przesyłanie i dystrybucję ciepła oraz wytwarzanie, obrót i dystrybucję energii elektrycznej, obecnie należące do Grupy PGE. Siedziba przedsiębiorstwa znajduje się przy ul. Ceramicznej 6. Charakterystyka W skład PGE Toruń S.A. wchodzą: 3 elektrociepłownie, 14 kotłowni, 240,4 km sieci ciepłowniczych tworzących system miejski Torunia oraz 1804 szt. węzłów ciepłowniczych. Przedsiębiorstwo obsługuje głównie mieszkańców Torunia, nadwyżki sprzedaje do Koncernu Energetycznego ENERGA S.A. oraz innych drobnych odbiorców. Historia 1 lipca 1976 – powstało Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej w Toruniu wydzielone z ZEC Bydgoszcz wraz z powstaniem nowego województwa toruńskiego 1978 – podjęto decyzję o budowie nowej elektrociepłowni obsługującej wyłącznie miasto Toruń 18 grudnia 1985 – rozpoczęto eksploatację Elektrociepłowni Grębocin (ciepło dostarczane do wschodniej części miasta) 1 stycznia 1992 – powstało Toruńskie Przedsiębiorstwo Ciepłowniczo-Usługowe Energotor obsługujące zachodnią część miasta, należą do niej EC Toruń i EC Energotor 1994–2003 – wykup akcji EC Toruń i EC Energotor przez Elektrociepłownie Wybrzeże S.A i powstanie Elektrociepłownie „Toruń” S.A. 1 lutego 2006 – powołano Toruńską Energetykę Cergia S.A. z połączenia Elektrociepłowni „Toruń” S.A. oraz PEC Toruń 10 września 2012 – Toruńska Energetyka Cergia S.A. rozpoczęła działalność pod nazwą EDF Toruń S.A. 16 lipca – 2015 – rozpoczęto budowę nowej elektrociepłowni gazowej 21 kwietnia 2017 – otwarto nową elektrociepłownie gazową Wytwarzanie PGE Toruń jest właścicielem kogeneracyjnej elektrociepłowni gazowej PGE Toruń wytwarzającej ciepło i energię elektryczną. Elektrociepłownia zatrudnia ok. 130 pracowników (stan z 2016 roku). Moc: elektryczna zainstalowana – 106 MWe cieplna zainstalowana – 357,6 MWt Dystrybucja ciepła PGE Toruń jest również operatorem sieci ciepłowniczej obejmującej około 260 km ciepłociągów oraz 2100 szt. węzłów ciepłowniczych (w tym ok. 1700 będących własnością spółki), które tworzą system ciepłowniczy Torunia dostarczający ciepło do ponad 100 tysięcy mieszkańców. Sieć ciepłownicza jest zasilana w gorącą wodę również z elektrociepłowni BIOGAZ należącej do Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania (moc zamówiona na rzecz systemu ciepłowniczego to 0,973 MWt), w której wykorzystuje się ciepło pochodzące ze spalania gazu z miejskiego wysypiska śmieci. Przypisy Linki zewnętrzne PGE Toruń S.A.
ТЭЦ Торунь

ТЭЦ Торунь – теплоэлектроцентраль в одноименном городе на севере Польши. В 1980-х годах в Торуне для системы центрального отопления построили две расположенные рядом угольные котельные тепловой мощностью 339 МВт: - введенную в эксплуатацию в 1985 году ЭС-1, которая имела два водогрейных котла WP-120 производства компании Rafako (Рацибуж) общей мощностью 305 МВт; - запущенную в 1982 году ЭС-2, где в итоге установили три паровых котла OR-10 сосновецкой компании Fakop мощностью по 7,5 МВт и один водогрейный котел WR-10 с показателем 11,5 МВт, изготовленный Sefako (Сендзишув). Для удаления продуктов сгорания на ЭС-1 построили дымоход высотой 225 метров; В 1995 году ЭС-2 преобразовали в теплоэлектроцентраль электрической мощностью 2,2 МВт путем установки турбины Borsig SG-49/3/6 и генератора VEB DGK-1524-4a. В 2017 году старые котельные заменили на современную полноценную ТЭЦ, которая работает на природном газе и имеет две газовые турбины General Electric LM 6000 мощностью по 53 МВт. Отработанные ими газы поступают в котлы-утилизаторы для производства тепловой энергии, что позволяет довести общую паливную эффективность до 90 %. Вместе с четырьмя новыми водогрейными котлами мощностью по 30 МВт, необходимыми для покрытия пикового спроса, тепловая мощность станции составляет 358 МВт. Для покрытия суточных колебаний ТЭЦ имеет резервуар-аккумулятор горячей воды объемом 12 тыс. м³. Подача природного газа на площадку станции осуществляется через перемичку длиной 10 км. См. также Список электростанций Польши Список самых высоких сооружений Польши Примечания
ТЕЦ Торунь

ТЕЦ Торунь – теплоелектроцентраль у однойменному місті на півночі Польщі. У 1980-х в Торуні для системи центрального опалення спорудили дві розташовані поруч вугільні котельні тепловою потужністю 339 МВт: - введену в експлуатацію у 1985-му ЕС-1, яка мала два водогрійні котли WP-120 виробництва компанії Rafako (Рацибуж) загальною потужністю 305 МВт; - запущену в 1982-му ЕС-2, де у підсумку встановили три парові котли OR-10 сосновецької компанії Fakop потужністю по 7,5 МВт та один водогрійний котел WR-10 з показником 11,5 МВт, вироблений Sefako (Сендзішув). Для видалення продуктів згоряння на ЕС-1 звели димар висотою 225 метрів; У 1995-му ЕС-2 перетворили на теплоелектроцентраль електричною потужністю 2,2 МВт шляхом встановлення турбіни Borsig SG-49/3/6 та генератора VEB DGK-1524-4a. В 2017-му старі котельні замінили на сучасну повноцінну ТЕЦ, котра працює на природному газі та має дві газові турбіни General Electric LM 6000 потужністю по 53 МВт. Відпрацьовані ними гази потрапляють до котлів-утилізаторів для продукування теплової енергії, що дозволяє довести загальну паливну ефективність до 90 %. Разом з чотирма новими водогрійними котлами потужністю по 30 МВт, необхідними для покриття пікового попиту, теплова потужність станції становить 358 МВт. Для покриття добових коливань ТЕЦ має резервуар-акумулятор гарячої води об'ємом 12 тис. м3. Подача природного газу на майданчик станції здійснюється через перемичку довжиною 10 км. Див. також Список електростанцій Польщі Список найвищих споруд Польщі Примітки
Towarzystwo Lekarskie Warszawskie

Towarzystwo Lekarskie Warszawskie (TLW) – towarzystwo lekarskie założone w 1820 roku. Jego siedziba znajduje się przy ul. Raszyńskiej 54 w Warszawie. Historia Towarzystwo powstało 6 grudnia 1820 roku w Królestwie Polskim z inicjatywy profesorów Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Inicjatorami byli: Andrzej Franciszek Ksawery Dybek, który został pierwszym wiceprezesem , August Ferdynand Wolff, Józef Czekierski, Franciszek Brandt, Maurycy Woyde, Fryderyk Roemer) i lekarzy (Jan Kuehne, Jan Theiner) z Wydziału Akademicko-Lekarskiego Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Działało do 1939 roku. W czasie II wojny światowej Biblioteka Towarzystwa utraciła 100% swoich zbiorów (68 720 jednostek). Organizacja została reaktywowana po zakończeniuII wojny światowej a po likwidacji izb i regionalnych towarzystw lekarskich stało się oddziałem warszawskim Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Pierwotną nazwę przywrócono w 1979 roku. TLW nadaje medal Włodzimierza Brodowskiego i Ludwika Paszkiewicza. Najwyższym odznaczeniem TLW jest medal Augusta Ferdynanda Wolffa. Członkowie Przypisy Bibliografia Józef Peszke: Album biograficzne zasłużonych Polaków i Polek wieku XIX, t. I, hasło „Andrzej Dybek”„”.. Warszawa: Marya Chełmońska, P. Laskauer i W. Babicki, 1901. J. Peszke, Dzieje Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego. Część I. Pierwsze półwiecze. W Stulecie Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego Warszawa 1931. Ustawa Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, utworzonego dnia 6 grudnia 1820 roku, Warszawa 1821. Linki zewnętrzne Oficjalna strona Towarzystwa
Радомски окръг (Мазовско войводство)

Радомски окръг (на полски: Powiat radomski) е окръг в Източна Полша, Мазовско войводство. Заема площ от 1529,78 км2. Административен център е град Радом, който не е част от окръга. География Окръгът се намира в историческия регион Малополша. Разположен е в южната част на войводството. Население Населението на окръга възлиза на 150 668 души (2013 г.). Гъстотата е 98 души/км2. Административно деление Административно окръгът е разделен на 13 общини. Градска община: Пьонки Градско-селски общини: Община Илжа Община Скаришев Селски общини: Община Вежбица Община Волянов Община Гозд Община Закшев Община Йедлинск Община Йедълня-Летниско Община Коваля Община Пшитик Община Пьонки Община Ястшембя Галерия Бележки
Okres Radom

Okres Radom (polsky Powiat radomski) je okres v polském Mazovském vojvodství. Rozlohu má 1529,75 km² a v roce 2020 zde žilo 152 190 obyvatel. Sídlem správy okresu je město Radom, které však není jeho součástí, ale tvoří samostatný městský okres. Gminy Městská: Pionki Městsko-vesnické: Iłża Jedlnia-Letnisko Przytyk Skaryszew Vesnické: Gózd Jastrzębia Jedlińsk Kowala Pionki Wierzbica Wolanów Zakrzew Města Iłża Jedlnia-Letnisko Pionki Przytyk Skaryszew Demografie Počet obyvatel (informace z 30. června 2005): Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Powiat radomski na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Okres Radom na Wikimedia Commons
Powiat Radomski

Der Powiat Radomski ist ein Powiat (Kreis) in der polnischen Woiwodschaft Masowien. Der Powiat hat eine Fläche von 1529,75 km², auf der etwa 147.500 Einwohner leben. Die Bevölkerungsdichte betrug 94 Einwohner auf 1 km² (2004). Gemeinden Der Powiat umfasst dreizehn Gemeinden, davon eine Stadtgemeinde, vier Stadt-und-Land-Gemeinden und acht Landgemeinden. Stadtgemeinde Pionki Stadt-und-Land-Gemeinden Iłża Jedlnia-Letnisko Przytyk Skaryszew Landgemeinden Gózd Jastrzębia Jedlińsk Kowala Pionki Wierzbica Wolanów Zakrzew Fußnoten
Radom County

Radom County (Polish: powiat radomski) is a unit of territorial administration and local government (powiat) in Masovian Voivodeship, east-central Poland. It came into being on January 1, 1999, as a result of the Polish local government reforms passed in 1998. Its administrative seat is the city of Radom, although the city is not part of the county (it constitutes a separate city county). The county contains three towns: Pionki, 22 km (14 mi) north-east of Radom, Iłża, 27 km (17 mi) south of Radom, and Skaryszew, 12 km (7 mi) south-east of Radom. The county covers an area of 1,529.75 square kilometres (590.6 sq mi). As of 2019 its total population is 152,190, out of which the population of Pionki is 18,269, that of Iłża is 4,733, that of Skaryszew is 4,371, and the rural population is 124,817. Neighbouring counties Apart from the city of Radom, Radom County is also bordered by Białobrzegi County to the north, Kozienice County to the north-east, Zwoleń County to the east, Lipsko County to the south-east, Starachowice County to the south, Szydłowiec County to the south-west and Przysucha County to the west. Administrative division The county is subdivided into 13 gminas (one urban, two urban-rural and 10 rural). These are listed in the following table, in descending order of population. History The history of Radom County dates back to the Middle Ages, when the city of Radom was the seat of a castellany. In the first half of the 14th century, the castellanies were changed into counties, and newly created Radom County became part of Lesser Polands’ Sandomierz Voivodeship. In 1476, there were seven counties in this voivodeship: Sandomierz, Wislica, Checiny, Opoczno, Stezyca and Radom. Boundaries of Radom County remained unchanged for centuries, until the Partitions of Poland. At that time, it was much larger than contemporary county: its total area was 5782 sq. kilometers, with such towns, as Ilza, Skaryszew, Szydlowiec, Wierzbnik, Skrzynno, Sieciechow, Solec nad Wisla and Kozienice. Eastern and northern boundaries of Radom County also marked borders of Lesser Poland, in the west, it bordered Opoczno County of Sandomierz Voivodeship, and in the south, Sandomierz County of Sandomierz Voivodeship. After the third partition of Poland, Radom County became part of Radom Department of the Duchy of Warsaw. In 1816, Sandomierz Voivodeship was recreated, with its seat in Radom. In 1837, Radom County became part of Radom Governorate of Russian-controlled Congress Poland. In the Second Polish Republic, Radom County was part of Kielce Voivodeship (1919–39). References External links Kropotkin, Peter Alexeivitch; Bealby, John Thomas (1911). "Radom (government)" . In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica. Vol. 22 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 827.
Powiat de Radom

Le powiat de Radom (polonais : powiat radomski) est un powiat (district) de la voïvodie de Mazovie, dans le centre-est de la Pologne. Elle est née le 1er janvier 1999, à la suite des réformes polonaises de gouvernement local passées en 1998. Le siège administratif du powiat est la ville de Radom, bien que ne faisant pas partie du territoire du powiat. Il y a trois autres villes dans le powiat : Pionki qui se trouve à 22 kilomètres au nord-est de Radom, Iłżaà 27 kilomètres au sud de Radom et Skaryszew à 12 kilomètres au sud-est de Radom. Le district couvre une superficie de 1 529,75 kilomètres carrés. En 2006, sa population totale est de 145 232 habitants, avec une population pour la ville de Pionki de 19 788 habitants, pour la ville d'Iłża de 5 165 habitants, pour la ville de Skaryszew de 3 989 habitants et une population rurale de 116 290 habitants. Powiaty voisines À part la ville de Radom, la Powiat de Radom est bordée des powiaty de: Białobrzegi au nord Kozienice au nord-est Zwoleń à l'est Lipsko au sud-est Starachowice au sud Szydłowiec au sud-ouest Przysucha à l'ouest Division administrative Le district est subdivisé en 13 gminy (communes) (une urbaine, deux mixtes et 10 rurales) : 1 commune urbaine : Pionki ; 2 communes urbaine-rurales : Iłża et Skaryszew ; 10 communes rurales : Jedlińsk, Jedlnia-Letnisko, Zakrzew, Kowala, Wierzbica, Pionki, Wolanów, Gózd, Przytyk et Jastrzębia. Celles-ci sont inscrites dans le tableau suivant, dans l'ordre décroissant de la population. Démographie Données du 31 décembre 2007: Histoire De 1975 à 1998, les différentes gminy du powiat actuelle appartenaient administrativement à la Voïvodie de Radom. Notes et références Liens externes (pl) Site officiel Chiffres de population officiels polonais 2006 Portail de la Pologne