NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Przemienienia Pańskiego w Jaworznej

Kościół Przemienienia Pańskiego w Jaworznej – wzniesiona z kamienia świątynia rzymskokatolicka w miejscowości Jaworzna, będąca kościołem parafialnym parafii pw. Przemienienia Pańskiego. Historia Z inicjatywą budowy kaplicy na terenie wsi Jaworzna wystąpili jej mieszkańcy podczas wizytacji kanonicznej w parafii w Ujanowicach w 1931. Budowę kościoła rozpoczęto w 1932, według projektu Stanisława Augustyna, i już 6 sierpnia tego roku świątynia została poświęcona. Stopniowo świątynia stała się centrum kultu Pana Jezusa Miłosiernego w okolicy. 22 maja 2022 biskup tarnowski Andrzej Jeż dokonał konsekracji kościoła. Legendarna figura Początki kultu Jezusa Miłosiernego w Jaworznej związane są z figurą, która obecnie umieszczona została w ołtarzu głównym kościoła. Figura została wyrzeźbiona przez nieznanego artystę w XVIII wieku. Według miejscowych legend chroniła ona mieszkańców w czasie epidemii cholery. Figura początkowo umieszczona była na słupie, ale w 1892 roku wichura obaliła cokół i zwaliła figurę. Nie doznała ona żadnych uszkodzeń, co uznano za cud. W 1894 umieszczono posąg we wnęce murowanej kapliczki. W 1932 przeniesiony został uroczyście do nowo wybudowanego kościoła. Architektura Świątynię wzniesiono w stylu neogotyckim z kamienia, otynkowano i przykryto blachą. Jest to obiekt trzynawowy z węższym prezbiterium. Z przodu przylega do niego wysoka wieża zwieńczona hełmem. Nad nawą znajduje się również mniejsza wieżyczka na sygnaturkę. Wnętrze Wnętrze kościoła przykrywa sklepienie pozorne. Wyposażenie Ozdobne ołtarze, ambona, konfesjonały i ławy zaprojektował i wykonał Stanisław Augustyn. Uwagę przyciągają również drewniane płaskorzeźby, przedstawiające stacje Drogi Krzyżowej. Ołtarze Wewnątrz znajdują się trzy ołtarze, pochodzące z lat 1932-1936: ołtarz główny (umieszczono w nim cudowną figurę Pana Jezusa Miłosiernego) oraz dwa ołtarze boczne (z obrazem Najświętszego Serca Pana Jezusa i z obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem). Przypisy
Piaristenkirche (Krakau-Altstadt)

Die Piaristenkirche oder Verklärungskirche (polnisch Kościół Przemienienia Pańskiego) in Krakau ist eine katholische Kirche an der ul. Pijarska 2, dem nördlichen Rand der Krakauer Altstadt nahe dem Florianstor. Sie schließt die Johannesstraße (ul. św. Jana) nach Norden ab. Geschichte Die Kirche wurde mit dem dazu gehörenden Piaristenkloster in den Jahren 1718 bis 1728 im Stil des Spätbarock von Kacper Bażanka erbaut. Die Fassade wurde von 1759 bis 1761 von Francesco Placidi umgebaut. Die Rokoko-Fresken gehen auf Franz Gregor Ignaz Eckstein und Józef Piltz zurück, die sie um 1733 malten. Das Herz Stanisław Konarskis wurde in der Kirche beigesetzt. Vor dem Eingang steht seine Büste. Weblinks Homepage
Church of the Transfiguration, Kraków

The Church of the Transfiguration and the Protection of Our Lady Queen of Poland (Polish: Kościół Przemienienia Pańskiego i Opieki Matki Boskiej Królowej Polski) colloquially the Piarist Church (Polish: Kościół pijarów) and Transfiguration Church (Polish: Kościół Przemenienia Pańskiego) is a Roman Catholic Piarist conventual church located at 4 Pijarska Street in the Old Town of Kraków, Poland. It was founded by the Piarist Order, and built between 1718 and 1728 by Kacper Bażanka. The façade designed by Francesco Placidi was built between 1759 and 1761. Illusionistic decorations of the vault over the nave date back to the 18th century. The fresco are the work of artists from Moravia: Franz Gregor Ignaz Eckstein and Joseph Piltz. Bibliography (in Polish) Michał Rożek, Barbara Gądkowa Leksykon kościołów Krakowa, Wydawnictwo Verso, Kraków 2003, ISBN 83-919281-0-1 page 158 (Lexicon of Krakow churches) (in Polish) Praca zbiorowa Encyklopedia Krakowa, wydawca Biblioteka Kraków i Muzeum Krakowa, Kraków 2023, ISBN 978-83-66253-46-9 volume I page 736-737 (Encyclopedia of Krakow) References External links (in Polish) Piarists, history of the convent and church
Iglesia de la Transfiguración del Señor en Cracovia (calle Pijarska)

La Iglesia de la Transfiguración del Señor es una iglesia conventual católica romana de los Escolapios y un monasterio adyacente, ubicado en Cracovia, en el distrito I de la Ciudad Vieja en la calle Pijarska 4, en el Casco Antiguo. Los escolapios llegaron a Polonia desde Moravia en 1642, algunos de ellos financiados por el voivoda de Cracovia , Stanisław Lubomirski. La iglesia de la Transfiguración de Nuestro Señor, de estilo barroco tardío (en realidad rococó), fue diseñada por Kacper Bażanka y construida entre 1718 y 1728, mientras que la fachada, diseñada por Franciszek Placidi, se construyó entre 1759 y 1761.​ Construida sobre una planta rectangular, tiene una sola nave y capillas laterales que se abren hacia ella. Hay claras referencias a una iglesia de estilo de Il Gesù. El efecto de integrar la nave principal con el presbiterio se logró mediante el uso de una cornisa prominente que recorre el eje de la iglesia.​ Las policromías ilusionistas del interior, inspiradas en la tradición romana de Andrea Pozzo, son obra de dos artistas moravos: Franz Eckstein y Józef Piltz . Al igual que el mobiliario interior, realizado bajo la supervisión de Eckstein, se crearon en 1733. El altar mayor ilusionista y los frescos de la bóveda de la nave principal también son obra de Eckstein. Los frescos de la bóveda, que representan la Apoteosis de las llaves de San Pedro, se realizaron según los principios de cuadratura.​ En el lado derecho del altar se encuentra el corazón del padre Estanislao Konarski, y delante de la entrada de la iglesia está su busto.​ Referencias Enlaces externos
Église des Piaristes de Cracovie

L'église Piariste ou église de la Transfiguration (en polonais Kościół Przemienienia Pańskiego) à Cracovie est une église catholique située à la limite nord de la vieille ville de Cracovie près de la porte Florian. Elle ferme la rue Św. Jana au nord. Histoire L'église a été construite avec le monastère piariste qui lui appartient dans les années 1718 à 1728 dans le style baroque tardif par Kacper Bażanka. La façade a été remaniée par Francesco Placidi de 1759 à 1761. Les fresques rococo remontent à Franz Gregor Ignaz Eckstein et Józef Piltz, qui les peignit vers 1733. Le cœur de Stanisław Konarski a été enterré dans l'église. Son buste se dresse devant l'entrée. Galerie Liens externes Page d'accueil Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail du baroque Portail de Cracovie
Transfiguratiekerk (Krakau)

De Kerk van de Transfiguratie (Pools: Kościół Przemienienia Pańskiego) is een laat-barokke kloosterkerk van de orde der piaristen in Krakau. Geschiedenis De kerk werd gebouwd voor de piaristen, die zich in 1642 vanuit Moravië in Krakau vestigden. Het kerkgebouw werd ontworpen door de Poolse barokarchitect Kacper Bażanka, maar hij zou zelf de voltooiing niet meer meemaken. De gevel uit de jaren 1759-1761 werd door de uit Italië afkomstige en sinds 1742 in Polen werkzame architect Francesco Placidi ontworpen. De piaristen hebben zich in Krakau verdienstelijk gemaakt in het onderwijs. In 1889 verkreeg de orde toestemming van de autoriteiten om een crypte aan te leggen waar vooraanstaande burgers konden worden bijgezet. Voor de monniken betekende dit een belangrijke aanvulling op de inkomsten. In Krakau werd een begrafenis vanuit deze kerk als een groot voorrecht beschouwd. De Transfiguratiekerk werd versierd door uit Moravië afkomstige kunstenaars onder leiding van Franciscus Eckstein. Ook de illusionistische fresco's op het plafond van het middenschip en het hoofdaltaar zijn werken van Eckstein. Aan de rechterkant van het altaar werd het hart van Stanisław Konarski ingebed. Bij de ingang van de kerk bevindt zich een buste. Externe link (pl) (en) Kerken in Krakau
Kościół Przemienienia Pańskiego w Krakowie (ul. Pijarska)

Kościół Przemienienia Pańskiego – zabytkowy kompleks sakralny, rzymskokatolicki kościół konwentualny pijarów oraz przylegający do niego klasztor, znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Pijarskiej 4, na Starym Mieście. Pijarzy przybyli do Polski z Moraw w 1642, część z nich otrzymała fundację wojewody krakowskiego Stanisława Lubomirskiego. Późnobarokowy (właściwie rokokowy) kościół Przemienienia Pańskiego został zaprojektowany przez Kacpra Bażankę i wzniesiony w latach 1718–1728, a fasada zaprojektowana przez Franciszka Placidiego powstała w latach 1759–1761. Wybudowany na planie prostokąta, posiada jedną nawę i – otwarte ku niej – kaplice boczne. Wyraźne są nawiązania do kościoła w typie Il Gesù. Efekt integracji nawy głównej z prezbiterium osiągnięty został poprzez zastosowanie wydatnego gzymsu przebiegającego wokół osi kościoła. Iluzjonistyczne polichromie we wnętrzu, nawiązujące do rzymskiej tradycji Andrea del Pozzo, są dziełem dwóch artystów przybyłych z Moraw – Franciszka Ecksteina i Józefa Piltza i, podobnie jak jednolite wyposażenie wnętrza, wykonane pod kierunkiem Ecksteina, powstały w 1733. Dziełem Ecksteina jest także iluzjonistyczny ołtarz główny oraz freski na sklepieniu nawy głównej. Freski na sklepieniu – przedstawiające apoteozę kluczy św. Piotra – wykonane zostały zgodnie z założeniami kwadratury. Po prawej stronie ołtarza wmurowane jest serce ks. Stanisława Konarskiego, a przed wejściem do kościoła znajduje się jego popiersie. Przypisy
Церковь Преображения Господня (Краков, ул. Пиярская)

Церковь Преображения Господня (пол. Kościół Przemienienia Pańskiego) — католическая церковь, находящаяся на улице Пиярская, 2 в Кракове, Польша. Церковь входит в комплекс монастыря пиаристов. Храм внесён в реестр охраняемых памятников Малопольского воеводства. Храм в стиле позднего барокко с элементами рококо был спроектирован польским архитектором Каспером Бажанкой по подобию римской церкви Иль-Джезу. Строительство церкви началось в 1718 году и закончилось в 1728 году. Фасад храма спроектировал итальянский архитектор Франческо Плачиди и был построен между 1759 и 1761 годами. Храм построен в форме прямоугольника с одним нефом и боковыми часовнями. Стены внутреннего интерьера украшены полихромией в технике тромплёя авторства двух моравских художников Францишка Экштейна и Юзефа Пильтца, которые работали в Кракове с 1733 года. Францишек Экштейн также расписал тромплёем главный алтарь церкви и потолок над нефом. 2 января 1968 года церковь Преображения Господня была внесена в реестр охраняемых памятников Малопольского воеводства (№ А-30). Примечания Источник Adamczewski J., 1992, Kraków od A do Z, Krajowa Agencja Wydawnicza Kraków, стр. 23, 133. Ссылки Информация (пол.) Виртуальная экскурсия
Церква Преображення Господнього (Краків)

Костел Преображення Господнього (пол. Kościół Przemienienia Pańskiego) — діючий римо-католицький храм, який належить до сакрального комплексу з прилеглим до нього кляштору піаристів у Старому Місті Кракова, Польща. Пам'ятка архітектури місцевого значення. З історії храму Піари прибули до Польщі з Моравії в 1642 році й за сприянням краківського воєводи Станіслава Любомирського частково оселилися у Кракові. Костел Преображення Господнього був спроектований у стилі пізнього бароко з елементами рококо польським архітектором Каспером Бажанкою в 1718-1728 рр. Фасад розроблений італійським архітектором Франческом Плачіді в 1759-1761 рр. Споруда побудована у формі прямокутника з одним нефом і боковими каплицями на взірець римського храму Іль-Джезу. Внутрішні стіни костелу прикрашені поліхромними фресками у техніці тромплей, які належать до римської школи бароко Андреа дель Поццо. Розписували споруду художники з Моравії — Франциско Екштайн і Юзеф Пільтц, які працювали у Кракові 1733 року. Франциско Екштайн також розписав технікою тромплей головний вівтар костелу і фрески на стелі головного нефу. Перед костелом розташоване погруддя Станіслава Конарського створений польським скульптором Тадеушем Блотницьким. Посилання Інформація [Архівовано 4 листопада 2018 у Wayback Machine.] Джерело Adamczewski J., 1992, Kraków od A do Z, Krajowa Agencja Wydawnicza Kraków, стр. 23, 133. Примітки
Kościół Przemienienia Pańskiego w Kielcach - Białogonie

Kościół Przemienienia Pańskiego w Kielcach - Białogonie – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Kielcach, w dzielnicy Białogon. Należy do dekanatu Kielce-Zachód. Mieści się przy ulicy Fabrycznej. Historia i architektura Świątynia została wybudowana z drewna w latach 1917–1918 według projektu architekta Mateusza Galasa z własnej inicjatywy i z własnych funduszy (ale przy pomocy fabryki machin) parafian. Jest to budowla w stylu zakopiańskim. Pokryta jest gontowymi dachami. Świątynia jest niewielka. Składa się z jednej nawy poprzedzonej kruchtą, trójbocznie zamkniętego prezbiterium, po obu stronach nawy, na kształt transeptu: z jednej strony jest umieszczona kaplica a z drugiej zakrystia. Całość kompozycji zamyka wieża. W kruchcie jest umieszczona tablica żeliwna zawierająca pamiątkowy medal wybity z okazji uruchomienia Huty Aleksandra. W 1981 r. przeszedł gruntowny remont, m.in. wymieniono drewnianą podłogę na posadzkę z "odpadów marmurowych" oraz usunięto starą ambonę. W 1993 r. kościół wraz z drewnianą dzwonnicą i drewnianym ogrodzeniem z bramką, jako zespół, został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.401/1-3 z 14.04.1993). W 2016 roku zostały rozpoczęte prace konserwatorskie co poskutkowało wymianą ogrodzenia na nowe Przypisy
Kościół Przemienienia Pańskiego w Lubani

Kościół Przemienienia Pańskiego w Lubani - kościół rzymskokatolicki położony we wsi Lubania w gminie Sadkowice, w powiecie rawskim, w województwie łódzkim. Kościół został zbudowany w XIX wieku. Przy kościele znajdują się zabytkowe: cmentarz i kaplica.
Kościół Przemienienia Pańskiego w Mieszkowicach

Kościół Przemienienia Pańskiego w Mieszkowicach – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w mieście Mieszkowice, w powiecie gryfińskim (województwo zachodniopomorskie). Historia i architektura Kościół powstał pod koniec XIII wieku, po raz pierwszy wzmiankowany jest w źródłach w 1297 roku. Jest przykładem architektury wczesnogotyckiej. Znajduje się w centrum miasta, od zachodniej strony rynku, w kierunku którego zwrócony jest prezbiterium. Powstał jako budowla salowa, sytuowana na rzucie prostokąta, murowana z granitowej kostki, z wieżą o tej samej szerokości co nawa od strony zachodniej. W XIV wieku miała miejsce przebudowa, w trakcie której rozebrano ścianę północną, dobudowując w jej miejscu boczną, murowaną z cegły nawę, pozostałe ściany natomiast podwyższono. W XV wieku podwyższono wieżę i dobudowano zakrystię. W następnym stuleciu od strony wschodniej dobudowane zostało wielobocznie zamknięte prezbiterium. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 6 sierpnia 1945 roku przez ks. Franciszka Müllera. Z pierwotnego założenia zachowała się jedynie dolna kondygnacja wieży z umieszczonym w niej dwuuskokowym, ostrołukowym portalem oraz dolna część ściany południowej, w której znajduje się fragment zamurowanego okna i zamurowany późnogotycki, ceglany portal. Do elewacji południowej dostawione są dwie kruchty, z których jedna, znacznie większa od drugiej, ozdobiona jest blendami i sterczynami. Okna w nawie osadzone są w podłużnych, ostrołukowych, uskokowych otworach. Górne partie ścian zdobią blendy. Boczna nawa wsparta jest przyporami. Wieża, wzniesiona na planie czworoboku, zdobiona jest blendami i sterczynami, w jej wyższej kondygnacji umieszczone są tarcze zegara. Wieżę nakrywa hełm zwieńczony krzyżem. Wyposażenie Nawę główną nakrywa sklepienie gwiaździste, nawę boczną sklepienie krzyżowo-żebrowe. Nawy oddzielone są od siebie filarami, połączonymi arkadowo. Ich łuki pokryte są polichromią. Wewnątrz kościoła zachowało się neogotyckie wyposażenie: ołtarz, ambona, ławki, 4 żyrandole. W ołtarzu umieszczony jest obraz przedstawiający Przemienienie Pańskie, autorstwa C.G. Pfannschmidta. Na ścianie zachodniej znajduje się empora z prospektem organowym, w którym umieszczone są organy firmy Manboorg. Ponadto zachowała się czasza romańskiej chrzcielnicy wykonanej z wapienia gotlandzkiego, ozdobiona płaskorzeźbionym reliefem z przedstawieniami kwiatów i stworzenia przypominającego gryfa oraz figury świętych z XVII wieku. Na wieży kościelnej zawieszony jest dzwon z 1756 roku. Przypisy
Kościół Przemienienia Pańskiego w Ogrodzieńcu

Kościół Przemienienia Pańskiego – rzymskokatolicka świątynia parafialna znajdująca się w Ogrodzieńcu przy ulicy Tadeusza Kościuszki. Historia i architektura Kościół został wybudowany w latach 1783-1787 przez właściciela Ogrodzieńca, Jana Józefa Jaklińskiego. Uroczystej konsekracji dokonał biskup kielecki Tomasz Kuliński w dniu 11 września 1883 r. Świątynia w Ogrodzieńcu posiada cechy późnobarokowe i klasycystyczne. Jest to budynek murowany z wysoką wieżą znajdującą się przy głównej fasadzie od zachodu. Wieża ta to takie przedłużenie facjaty. Przy głównej fasadzie umieszczone są dwie nisze, w których mieszczą się posągi św. Wawrzyńca i św. Floriana. Nad wejściem umieszczona jest łacińska sentencja: DOMUS MEA DOMUS ORATIONIST EST (po polsku: Dom mój domem modlitwy jest). Szczyt wieży to jakby kapliczka z wysoką sygnaturą na niej ustawioną. Wyposażenie Wnętrze posiada sklepienia beczkowe. Sklepienia posiadają arkady, a ściany pilastry. Przy głównym ołtarzu umieszczony jest obraz Przemienienia Pańskiego, a nad nim obraz Boga Ojca. Przy obu stronach ołtarza umieszczone są 4 kolumny, na szczycie ich umieszczeni są dwaj leżący aniołowie. Przy bocznym ołtarzu umieszczony jest obraz Maryi z Dzieciątkiem, którego symbolika wiąże się z obrazem Maryi z Dzieciątkiem zwanym Dei Salus Populi Romani, umieszczonym w Bazylice Santa Maggiore w Rzymie. Obraz ten jest wiąże się z wiktorią wojsk chrześcijańskich pod Lepanto. Na Wawelu umieszczony jest obraz Tomasza Dolabelli, namalowany na pamiątkę tej bitwy. Obraz Matki Boskiej Śnieżnej (tak nazywa się ten wizerunek Maryi) został przywieziony do Polski na początku XVII w. Po lewej stronie w arkadzie umieszczona jest ambona, a po przeciwnej stronie w niszy kropielnica z wizerunkiem dwóch aniołów. Przy wejściu do zakrystii umieszczony jest oryginalny dzwonek w kształcie patka. Duży dzwon świątyni posiada wizerunek Chrystusa i został wykonany w 1889 r., a na małym umieszczona jest sentencja: Joanne Sobieski, regente Illustrissiomo ac Magnifico domino Michaele a Warsice Wasicki ensiferto, PAX nobis. Jest też sentencja mówiąca o tym, że został on wykonany kosztem ogrodzienieckich parafian, za czasów ks. W. Frycza. Przypisy Linki zewnętrzne Informacje na stronie Gminy Ogrodzieniec
Kościół Przemienienia Pańskiego w Poświętnem (powiat białostocki)

Kościół Przemienienia Pańskiego w Poświętnem (powiat białostocki) – rzymskokatolicki kościół położony w Poświętnem koło Łap w dekanacie Łapy w diecezji łomżyńskiej. przy ul. Poświętne 16. Historia 1486 – pierwsze wzmianki o drewnianym kościele w Poświętnem. 1722 – wzniesiono kolejny drewniany kościół. 1808 – 16 marca została erygowana parafia pw. Przemienienia Pańskiego. 1906-1907 – zbudowano staraniem ks. prob. Józefa Butanowicza obecny murowany kościół pw. Przemienienia Pańskiego. 1938 – 3 maja kościół był konsekrowany Biskupa łomżyńskiego Stanisława Łukomskiego. 1998-2000 – staraniem ks. prob. Fabiana Piotrowskiego został wykonany remont organów i nowe nagłośnienie w kościele parafialnym (oraz w kościołach filialnych). 2009 – 11 marca Wojewódzki Konserwatorów Zabytków podjął decyzję o wpisaniu kościoła parafialnego pw. Przemienienia Pańskiego do rejestru zabytków nieruchomych pod nr rej.: A-226 Architektura Kościół Przemienienia Pańskiego jest w stylu neogotyckim, z cegły, nietynkowany, trójnawowy. Kościół ma trzy ołtarze, pochodzące z okresu jego budowy. W ołtarzu głównym znajduje się figura Przemienienia Pańskiego a nad nią figura przedstawiająca Boga Ojca i kulę ziemską. W lewym, bocznym ołtarzu jest obraz Matki Boskiej Częstochowskiej a w prawym – św. Antoniego Padewskiego. Wymiary kościoła: długość: 51 m szerokość: 28 m wysokość do sklepienia: 16 m wysokość wieży: 51 m Przypisy
Kościół Przemienienia Pańskiego w Płotach

Kościół Przemienienia Pańskiego w Płotach – rzymskokatolicki kościół parafialny w Płotach, w powiecie gryfickim, w województwie zachodniopomorskim. Należy do dekanatu Resko archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Historia Pierwsza katolicka świątynia została wybudowana w Płotach w 1277 roku w czasie lokacji miasta na prawie lubeckim i mieściła się na miejskim rynku. Ze względu na zły stan techniczny budowla została rozebrana w 1904 roku. Wówczas luterańscy mieszkańcy Płotów dysponowali już nowym kościołem znajdującym się na nowym miejscu. Jego budowa rozpoczęła się w dniu 17 marca 1902 roku poprzez symboliczne włożenie łopaty w ziemię przez pastora Wetzela i położenie kamienia węgielnego w dniu 8 czerwca tego samego roku. Środki finansowe na budowę pochodziły od zmarłego w 1895 roku fundatora świątyni - hrabiego Karla von der Osten, który w testamencie zapisał w tym celu 120 tysięcy marek. Część ziemi na budowę ofiarował właściciel pałacu w Płotach Karl von Bismarck. Prace budowlane były prowadzone w szybkim tempie, przy wielkim zaangażowaniu parafian, którzy przyczynili się do wyposażenia kościoła. Poświęcony został w listopadzie 1903 roku. Architektura i wyposażenie Świątynia halowa, orientowana, wzniesiona z czerwonej cegły w stylu neogotyckim na rzucie krzyża łacińskiego. Budowla składa się z trzech naw, transeptu i trójbocznie zamkniętego prezbiterium (nawy boczne są wyraźnie węższe od nawy głównej i transeptu). Od strony zachodniej znajduje się trójkondygnacyjna kwadratowa wieża, zakończona spiczastym ośmiobocznym hełmem o wysokości 50 metrów. Wyposażenie wnętrza w stylu neogotyckim, prawie całkowicie zachowane z okresu budowy. W ołtarzu głównym mieści się obraz przedstawiający Przemienienie Pańskie oraz wizerunki Mojżesza i Eliasza. W prezbiterium są umieszczone trzy witraże wykonane w Kolonii. W środkowym oknie znajdują się ofiarowane przez fundatora świątyni Karla von Bismarcka wizerunek Ukrzyżowania, pod nim Ofiary Abrahama. Z lewej strony wizerunek Narodzin Chrystusa, pod nim narodzin Mojżesza, a z prawej wizerunek Zmartwychwstania Pańskiego, a w części dolnej Jonasza uwolnionego z brzucha wieloryba. Sceny w witrażach transeptu przedstawiają Pawła z Tarsu głoszącego kazanie i czytanie 95 tez Marcina Lutra. W zakrystii znajdują się dwa niewielkie witraże błogosławionej Marii Teresy Ledóchowskiej i świętego Maksymiliana Kolbe. Na chórze znajdują się organy o 25 głosach wykonane przez szczeciński zakład Grüneberga. Na wieży mieszczą się dzwony - jeden odlany ze spiżu w XVIII wieku, pochodzący z rozebranej świątyni oraz dwa wykonane z żelaza z 1910 roku. Przypisy