NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cittadella di Varsavia

La Cittadella di Varsavia (in polacco Cytadela Warszawska) è una fortezza situata a nord della Città Nuova di Varsavia. Storia La Cittadella venne edificata per volere di Nicola I di Russia nel 1830, dopo l'insurrezione di novembre. Oltre a fungere da guarnigione e prigione politica la Cittadella aveva lo scopo di intimidire gli abitanti di Varsavia. Dal 2023 la Cittadella è occupata dal Museo dell'esercito polacco e il Museo di storia polacca. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla Cittadella di Varsavia Collegamenti esterni
Скаржиско-Каменна (станция)

Скаржиско-Каменна (пол. Skarżysko-Kamienna) — пассажирская и грузовая железнодорожная станция в городе Скаржиско-Каменна, в Свентокшиском воеводстве Польши. Имеет 4 платформы и 6 путей. Нынешняя станция Скаржиско-Каменна была построена под названием «Бзин» в 1885 году на линии Ивангородо-Домбровской железной дороги (Ивангород — Радом — Бзин — Сухеднев — Кельцы — Хенцины — Мехов — Вольбром — Олькуш — Славков — Домброва) с шириной русской колеи, когда эти области были в составе Царства Польского. Названия станций изменились: Бзин с 1885 года, Скаржиско с 1896 года, нынешнее название с 1927 года. Ссылки Информация в базе atlaskolejowy.pl (пол.) Информация в базе bazakolejowa.pl (пол.) Ивангородо-Домбровской Железной Дороги Общество (рус.)
Cmentarz unicki w Ciciborze Dużym

Cmentarz unicki w Ciciborze Dużym – nieczynna unicka nekropolia w Ciciborze Dużym, formalnie administrowana przez parafię bł. Honorata Koźmińskiego w Białej Podlaskiej. Historia Cmentarz został założony w I poł. XIX w. na potrzeby parafii unickiej działającej przy cerkwi św. Paraskiewy w Ciciborze Dużym. W 1875 parafia ta została - wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej - przemianowana na prawosławną, przeciwko czemu miejscowa ludność bezskutecznie protestowała. Zdecydowana większość mieszkańców Cicibora odmówiła uczęszczania do cerkwi prawosławnej i przyjmowania sakramentów z rąk duchownego tego wyznania. Również pogrzeby na cmentarzu odbywały się potajemnie, bez udziału kapłana. Według miejscowej tradycji na nekropolii pochowano łącznie kilkuset opornych unitów. 57 osób zostało pochowany w grobie zbiorowym. Ponadto zachowało się kilka nagrobków w postaci krzyży drewnianych, dwa nagrobki i płyta, która być może oznacza miejsce pochówku unickiego proboszcza parafii ciciborskiej Jana Starkiewicza, który odmówił konwersji na prawosławie i zmarł w więzieniu w Siedlcach. Wszystkich pochowanych na cmentarzu upamiętnia pomnik z inskrypcją Uczcijmy modlitwą pamięć kilkuset unitów z parafii Cicibór chowanych na tym cmentarzu tajemnie, bez sakramentów świętych, w latach prześladowań 1875 - 1905. Niech odpoczywają w pokoju. Cmentarz znajduje się na południe od zabudowań wsi, blisko polnej drogi. Jego pierwotny układ uległ zatarciu, zaś ogrodzenie wzniesiono w 1983. Na terenie nekropolii rosną lipy, klony oraz akacje. Zajmuje ona powierzchnię 0,16 ha. Przypisy
Poznań Cathedral

The Sts. Apostles Peter and Paul Archcathedral Basilica in Poznań is one of the oldest churches in Poland and the oldest Polish cathedral, dating from the 10th century. It is the oldest historical monument in Poznań. It stands on the island of Ostrów Tumski north-east of the city centre. History The cathedral was originally built in the c. second half of the 10th century within the fortified settlement (gród) of Poznań, which stood on what is now called Ostrów Tumski. This was one of the main political centers in the early Polish state, and included a ducal palace (excavated by archaeologists since 1999, beneath the Church of the Virgin Mary which stands in front of the cathedral). The palace included a chapel, perhaps built for Dobrawa, the Christian wife of Poland's first historical ruler, Mieszko I. Mieszko himself was baptised in 966, possibly at Poznań – this is regarded as a key event in the Christianization of Poland and consolidation of the state. The cathedral was built around this time; it was raised to the status of a cathedral in 968 when the first missionary bishop, Bishop Jordan, came to Poland. Saint Peter became the patron of the church because, as the first cathedral in the country, it had the right to have the same patron as St. Peter's Basilica in the Vatican. The pre-Romanesque church which was built at that time was about 48 meters in length. Remains of this building are still visible in the basements of today's basilica. The first church survived for about seventy years, until the period of the pagan reaction and the raid of the Bohemian duke Bretislav I (1034–1038). The cathedral was rebuilt in the Romanesque style, remains of which are visible in the southern tower. In the 14th and 15th centuries, the church was rebuilt in the Gothic style. At that time, a crown of chapels was added. A fire in 1622 did such serious damage that the cathedral needed a complete renovation, which was carried out in the Baroque style. Another major fire broke out in 1772 and the church was rebuilt in the Neo-Classical style. In 1821, Pope Pius VII raised the cathedral to the status of a Metropolitan Archcathedral and added the second patron - Saint Paul. The last of the great fires occurred on 15 February 1945, during the Battle of Posen and its capture by the Red Army, assisted by Polish volunteers. The damage was serious enough that the conservators decided to return to the Gothic style, using as a base medieval relics revealed by the fire. The cathedral was reopened on 29 June 1956. In 1962, Pope John XXIII gave the church the title of minor basilica. Notable interments The cathedral is the place of burial of the following rulers: 992 - Mieszko I 1025 - Boleslaus the Brave 1034 - Mieszko II 1058 - Casimir the Restorer 1239 - Ladislaus Odonic 1257 - Przemysł I 1279 - Boleslaus the Pious 1296 - Przemysł II Gallery See also Bishops of Poznań Royal coronations in Poland Sword of Saint Peter Poznań Nightingales References External links (in Polish) Official cathedral website Archdiocese of Poznań at Catholic-Hierarchy.com Sacred Restorations: Polish Cathedrals Built Anew
Catedral basílica de San Pedro y San Pablo (Poznan)

La catedral y basílica de San Pedro y San Pablo en Poznan es una de las iglesias más antiguas de Polonia y la primera catedral polaca. Es la catedral de la arquidiócesis de Poznan. Historia El primer príncipe conocido de Polonia Miecislao I se convirtió al cristianismo, probablemente el simbólico «bautizo de Polonia» tuvo lugar en la actual isla de la Catedral de Poznan. El primer obispo polaco, Jordan, se instaló en la isla (968). La catedral fue reconstruida varias veces, primero en el estilo románico, luego gótico, barroco y neoclásico; actualmente gótica. Tumbas La catedral aloja en su interior una serie de tumbas de reyes, príncipes y personajes de la nobleza polaca. Entre las más destacadas se encuentran las tumbas de: El príncipe Miecislao I (992) El rey Boleslao I el Bravo (1025) El rey Miecislao II (1034) El duque Casimiro I el Restaurador (1058) El duque Wladyslaw Odonic (1239) El duque Przemysł I (1257) El duque Bolesław Pobożny (1279) El rey Przemysł II (1296) Galería Véase también Catedral de Gniezno Piastas Prehistoria de Polonia Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Catedral basílica de San Pedro y San Pablo.
Basilique-archicathédrale Saints-Pierre-et-Paul de Poznań

La basilique-archicathédrale Saints-Pierre-et-Paul de Poznań (en polonais : bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu) est une église située à Poznań en Pologne. Dédiée à l'apôtre saint Pierre et à saint Paul de Tarse, elle est le siège de l'archidiocèse métropolitain de Poznań. Incendiée, démolie et reconstruite à plusieurs reprises, elle est actuellement de style néo-gothique. Son titre d'archicathédrale résulte de la bulle De salute animarum du 16 juillet 1821, par laquelle le pape Pie VII a élevé le diocèse de Poznań au rang d'archidiocèse métropolitain. Par la lettre apostolique Posnaniae decus merito du 19 décembre 1962, le pape Jean XXIII l'a honorée du titre et des privilèges de basilique mineure. Histoire La cathédrale est le lieu de sépulture de plusieurs souverains de Pologne : Mieszko Ier ; Boleslas Ier ; Mieszko II ; Casimir Ier le Restaurateur ; Ladislas Odonic ; Przemysl Ier ; Boleslas le Pieux ; Przemysl II. Architecture L'édifice est dominé par les tours jumelles élancées de la façade cuivrée de 62 mètres de haut. La partie absidale s'enroule entre trois chapelles aux couronnements bulbeux et aux lanternes baroques. L'intérieur, divisé en trois nefs gothiques avec chapelles latérales et déambulatoire, abrite des œuvres d'art remarquables, notamment les stalles en bois du XVIe siècle et le polyptyque du maître-autel, de l'école de Veit Stoss. De belles tombes d'évêques de style Renaissance et baroque s'ouvrent le long du déambulatoire et dans les chapelles latérales. Derrière le chœur, au-delà du déambulatoire, s'ouvre la chapelle axiale de Złota Kaplica, « chapelle dorée », décorée en 1836 dans le style byzantin et restée intacte depuis la guerre. Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des cathédrales de Pologne Liens externes Site officiel Ressource relative à la religion : GCatholic.org Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail du catholicisme Portail de la Pologne Portail de l’architecture chrétienne
Katedrala u Poznanju

Katedrala u Poznanju punim imenom arhikatedralna bazilika sv. Petra i Pavla (polj.: Bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła) nalazi se u poljskom gradu Poznanju. To je jedan od najstarijih crkvi i katedrala u Poljskoj. Izgrađena je tijekom 10. stoljeća i posvećena je sv. Petru i Pavlu. Kroz svoju povijest bila je nekoliko puta obnavljana i spaljena. Tako je, prvi put obnovljena u romaničkom stilu. Tijekom 14. i 15. stoljeća obnovljena je u stilu gotičke arhitekture. Nakon požara 1622., obnovljena je u baroknom stilu. A nakon još jednog požara 1772., obnovljena je ovaj put u neoklasicističkom stilu. Do 1821., bila je posvećena samo sv. Petru, a od tada i sv. Pavlu, pod pokroviteljstvom pape Pija VII. U vrijeme Drugog svjetskog rata ponovno je spaljena tijekom oslobođenja grada od nacista. Godine 1956. obnovljena je u baroknom stilu, koji je zadržala do danas. U ovoj katedrali nalaze se grobnice mnogih starih poljskih vladara, uključujući i prvog poljskog vladara Mješka I. Galerija
Cattedrale di Poznań

La cattedrale dei Santi Pietro e Paolo è la cattedrale metropolitana della città di Poznań, situata sull'isola Ostrów Tumski a nord-est del centro storico della città. Storia A seguito delle ricerche archeologiche compiute nel 1946, è stato possibile rilevare come il primo edificio religioso, che sorgeva dove ora è ubicata la cattedrale, è del 968 ed era lungo, circa, 48 metri. Questa prima cattedrale, dedicata a San Pietro, fu voluta dal re Miecislao I di Polonia, due anni dopo la sua conversione al Cristianesimo, e venne affidata al missionario vescovo Jordan, appena arrivato in Polonia. Questa chiesa restò in piedi una settantina d'anni, fino a quando la reazione dei pagani e le azioni militari del duca Bretislao I di Boemia la distrussero nel 1039. Nel 1075 venne riedificata in stile romanico; oggi si conservano tracce di questo edificio nella torre meridionale. Tuttavia nel 1347 venne iniziata la ricostruzione di una nuova e più grande cattedrale, l'odierna, secondo i canoni dell'allora dominante gotico. La struttura venne realizzata in mattoni, secondo l'uso tradizionale del Gotico baltico e venne dotata di una corona di cappelle attorno al coro. A seguito dell'incendio del 1622, che apportò notevoli danni all'edificio, la chiesa venne rinnovata in stile barocco. Un altro grande incendio la devastò nel 1772 e la cattedrale risorse, questa volta in stile neoclassico. Nel 1821 la cattedrale venne elevata a sede metropolitana da papa Pio VII e consacrata al secondo patrono Paolo di Tarso. Un'ultima grave devastazione venne apportata dall'incendio del 15 febbraio 1945, durante la liberazione della città dai Tedeschi. Le strutture erano notevolmente danneggiate, e per la sua ricostruzione/restauro si decise di ritornare alle forme gotiche originali, utilizzando le parti superstiti della struttura trecentesca. La cattedrale venne riaperta al culto il 29 giugno 1956; nzl 1962 papa Giovanni XXIII la insignì del titolo di Basilica minore. Descrizione L'edificio è dominato dalle due snelle torri gemelle della facciata, a copertura in rame, di 62 metri d'altezza. La parte absidale si snoda fra tre cappelle dai coronamenti a bulbi e lanternoni barocchi. L'interno, diviso in tre navate gotiche con cappelle laterali e deambulatorio, conserva notevoli opere d'arte, fra cui i cinquecenteschi stalli lignei e il polittico dell'altar maggiore, della scuola di Veit Stoss. Belle tombe rinascimentali e barocche dei vescovi si aprono lungo il deambulatorio e nelle cappelle laterali. Dietro il presbiterio, oltre il deambulatorio, si apre la cappella assiale della Złota Kaplica, "Cappella d'Oro", che, decorata nel 1836 in stile bizantino, restò intatta dalla guerra. Dimensioni Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla cattedrale dei Santi Pietro e Paolo Collegamenti esterni Sito ufficiale, su katedra.archpoznan.pl. (EN) Cattedrale di Poznań, in GCatholic.org. Cattedrale di Poznań, su archINFORM. (EN) Cattedrale di Poznań, su Structurae.
Sint-Petrus-en-Paulusbasiliek

De Sint-Petrus-en-Paulusbasiliek (Pools: Bazylika archikatedralna św. Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu, Duits: Posener Dom) is een katholieke kerk, basiliek en kathedraal in Poznań in Polen. De kerk dateert uit 968 en werd gebouwd in opdracht van Mieszko I. De kerk is gedeeltelijk in gotische stijl opgetrokken. In de loop der eeuwen werd het gebouw door diverse branden geteisterd. De laatste renovatie gebeurde in juni 1956. De kerk telt twaalf kapellen en heeft een rijk interieur met een altaarstuk en een mooi versierde kansel. Externe links Officiële website (en) (de) Informatie kerk
Познанский собор

Архикафедральная базилика Святых Петра и Павла в Познани (пол. Bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu) — одна из старейших церквей в Польше и старейший польский собор, чьё основание относится к X веку. Кафедральный собор архиепархии Познани. Расположен на Соборном (Тумском) острове, лежащем на северо-востоке от центра города Познань. Святыней храма традиционно являлся Меч святого Петра (ныне в соборе его точная копия). История Первоначальное здание собора было построено во второй половине X века на территории укреплённого поселения (грод) Познани, располагавшегося на нынешнем острове Тумском («Кафедральном острове»). Это поселение было одним из важнейших политических центров раннего польского государства и включало в себя княжеский дворец (раскопанный археологами в 1999 году под церковью Пресвятой Девы Марии, расположенной в передней части собора). Дворец включал в себя часовню, возможно построенную для Дубравки, жены-христианки первого князя Польши Мешко I. Сам Мешко I крестился в 966 году, что стало важной вехой в христианизации Польши и упрочении государства. В это же примерно время и был возведён собор; статус кафедрального он получил в 968 году, когда первый епископ Польши, Йордан, был назначен папой Иоанном XIII. Будучи первым собором в стране он получил в качестве своего святого покровителя Апостола Петра. Первое здание собора было выполнено в дороманском стиле и составляло около 48 метров в длину. Фрагменты того строения до сих пор можно видеть в подвалах нынешнего собора. Первая церковь просуществовала около 70 лет до периода массового восстания язычников и захвата Познани чешским князем Бржетиславом I (1034—1038). Впоследствии собор был восстановлен уже в романском стиле, остатки этого строения видны в южной башне современного здания. В XIV—XV веках собор был перестроен в готическом стиле. В это же время был добавлен венец капелл. Пожар 1622 года нанёс храму такой большой ущерб, что он нуждался в полной реконструкции, которая была проведена в стиле барокко. В следующий раз собор серьёзно пострадал от огня в 1772 году и был восстановлен в неоклассическом стиле. В 1821 году папа Пий VII повысил статус собора до Metropolitan Archcathedral и добавил ему второго святого покровителя — Апостола Павла. Последние большие разрушения храм испытал 15 февраля 1945 года, во время освобождения Познани от немцев. Разрушения были настолько серьёзными, что собор было решено восстановить в прежнем готическом стиле, основываясь на руинах средневекового здания, обнажившихся в результате пожара. Собор был заново открыт 29 июня 1956 года. В 1962 году папа Иоанн XXIII присвоил храму почётный статус малой базилики. Известные погребения Собор является местом погребения для следующих правителей: 992 — Мешко I 1025 — Болеслав I Храбрый 1034 — Мешко II 1058 — Казимир I 1239 — Владислав Одонич 1257 — Пшемысл I 1279 — Болеслав Набожный 1296 — Пшемысл II Ссылки The Cathedral на poznan.pl Архивная копия от 24 сентября 2015 на Wayback Machine Познань. Остров Тумский Архивная копия от 25 января 2015 на Wayback Machine
Познањска катедрала

Познањска катедрала, пуним именом Архикатедрална базилика Светог Петра и Павла у Познању (пољ. Bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu), налази се у пољском граду Познању. То је једна од најстаријих цркви и катедрала у Пољској. Изграђена је током 10. века и посвећена је Светом Петру и Павлу. Кроз своју историју била је неколико пута спаљивана и обнављана. Тако је, први пут, обновљена у романичком стилу. Током 14. и 15. века обновљена је у стилу готичке архитектуре. Након пожара 1622. године, обновљена је у барокном стилу, а након још једног пожара 1772. године, обновљена је овај пут у неокласицистичком стилу. До 1821. године била је посвећена само Светом Петру, а од тада и Светом Павлу, под покровитељством папе Пија VII. У време Другог светског рата поновно је спаљена током ослобођења града од нациста. Године 1956. обновљена је у барокном стилу, који је задржала до данас. У овој катедрали налазе се гробнице многих старих пољских владара, укључујући и првог пољског владара Мјешка I. Галерија Спољашње везе
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Motwicy

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół w Motwicy, wzniesiony jako cerkiew unicka, następnie prawosławna. Historia Pierwsza cerkiew w Motwicy Prawdopodobnie pierwsza świątynia unicka w Motwicy została w 1669 ufundowana przez Sapiehów, którzy byli w tym czasie właścicielami miejscowości. Cerkiew ta położona była naprzeciwko obecnie istniejącego kościoła i istniała jeszcze na początku XIX w. Świątynia posiadała zachowaną do dzisiaj późnobarokową dzwonnicę dostawioną w II poł. XVIII w.. Nowa cerkiew. Kościół Nową cerkiew unicką ufundował w Motwicy kolejny właściciel wsi, Józef Mierzejewski, w latach 1796-1798. Wskutek likwidacji unickiej chełmskiej w 1875 została ona przemianowana na cerkiew prawosławną. Budynek był dwukrotnie remontowany, w 1888 i 1903, po pożarze. W 1918 obiekt został przejęty przez Kościół rzymskokatolicki i powtórnie poświęcony przez kapelana wojsk niemieckich. Parafię łacińską w Motwicy erygował w roku następnym biskup siedlecki Henryk Przeździecki. W 1935 i 1952 budynek był przebudowywany. W sąsiedztwie świątyni znajdował się pierwotnie cmentarz katolicki obojga obrządków. Obok budynku przetrwały ponadto dwa nagrobki proboszczów miejscowej parafii – prawosławnego i rzymskokatolickiego. Architektura Kościół Dawna cerkiew w Motwicy jest budowlą ceglaną, tynkowaną i częściowo boniowaną, zwróconą prezbiterium na południe. Posiada jedną prostokątną nawę, prezbiterium natomiast jest krótkie i półkoliście zamknięte, przylegają do niego zakrystia oraz skarbiec z położoną nad nim lożą kolatorską. Przedsionek świątyni wbudowany jest w masyw fasady. Od północy w kościele znajduje się chór muzyczny, z którym łączą się boczne empory. Elewacje budynku położone są na niskim cokole, a fasady boczne podzielone na dwie kondygnacje gzymsem opaskowym. Elewacja frontowa jest natomiast trójdzielna. Jej środkowa część została ukształtowana w formę łuku triumfalnego z bocznymi ryzalitami, wieńczy ją trójkątny szczyt. Na osi budynku znajduje się głęboka arkadowa wnęka o profilowanej archiwolcie z parą półkolumn toskańskich i identyczną parą pilastrów. Okna w kościele zamknięte są łukami segmentowymi, znajdują się w górnej kondygnacji ścian budynku. Prezbiterium kryte jest konchą z lunetami, zaś w nawie znajduje się strop z fasetą. Nad nawą i szczytem elewacji znajdują się dachy dwuspadowe. Dzwonnica Dzwonnica kościelna jest budowlą murowaną z cegły, otynkowaną, z zaokrąglonymi ściankami bocznymi i trzema arkadami. Elewacje obiektu rozczłonkowane są lizenami i zwieńczone profilowanym gzymsem. Całość wieńczy czterospadowy daszek. Przypisy
Kościół Matki Bożej Anielskiej w Horoszkach Dużych

Kościół Matki Bożej Anielskiej – rzymskokatolicki parafialny kościół w Horoszkach Dużych, w diecezji drohiczyńskiej. Kościół został zbudowany pod kierunkiem proboszcza parafii św. Elżbiety w Konstantynowie, Stanisława Golatowskiego, w latach 1933-1934. On też 2 sierpnia 1934 wyświęcił gotowy drewniany budynek. Początkowo obiekt był publiczną kaplicą, od 1938 - samodzielną filią duszpasterską obsługiwaną przez kapłanów z Konstantynowa. W 1944 został rozbudowany o dwie kaplice boczne i powtórnie wyświęcony. Samodzielną parafię w Horoszkach Dużych erygował w 1991 biskup siedlecki Jan Mazur. Przypisy
St. Matthias (Breslau)

Die römisch-katholische Rektoratskirche St. Matthias ist ein gotisches Kirchengebäude im Zentrum von Breslau. Geschichte Die Kirche wurde um 1250 als Klosterkirche der Breslauer Niederlassung der Kreuzherren mit dem Roten Stern gebaut. Stifterin war Herzogin Anna, die Witwe Heinrichs des Frommen, die hier auch ihre letzten Lebensjahre verbrachte. Zum Klosterkomplex gehörte ein Hospital für Kranke, Arme und Waisenkinder. In St. Matthias wurde am 12. Juni 1653 Johannes Scheffler in die katholische Kirche aufgenommen und erhielt bei der Firmung den Firmnamen Angelus. Im Matthiasstift verbrachte er sein letztes Lebensjahrzehnt als Armenarzt und wurde nach seinem Tod 1677 in der Krypta der Kirche beigesetzt. Die Kreuzherren betreuten auch die gleichnamige Pfarrei. Nach der Aufhebung des Klosters 1810 blieb St. Matthias Pfarrkirche, wurde aber in dieser Funktion 1819 von der größeren ehemaligen Jesuitenkirche abgelöst, die seitdem ebenfalls Matthiaskirche genannt wurde. Im Konventsgebäude war von 1811 bis 1945 das Matthias-Gymnasium untergebracht, später das Ossolineum. 1854 wurde Johannes Schneider Kurat und von 1869 bis zu seinem Tod 1876 Pfarrer an St. Matthias. Im Zweiten Weltkrieg schwer beschädigt, wurde die Kirche später originalgetreu wiederhergestellt. Architektur und Ausstattung St. Matthias ist eine kreuzförmige Saalkirche aus Backstein. Der Glockenturm steht im Südostwinkel. Drei der vier Kreuzarme schließen mit polygonalen Apsiden. Von der historischen Ausstattung sind u. a. eine Renaissance-Kanzel und mehrere Barockaltäre erhalten. Die Statuen der Apostel Petrus und Paulus schuf Joseph Mattersberger 1818. Weblinks Geschichte der Kirche und des Klosters (polnisch) Einzelnachweise
Państwowa Inspekcja Pracy

Państwowa Inspekcja Pracy (PIP) ist die seit 1919 bestehende staatliche Arbeitsinspektion in Polen, die die Einhaltung des Arbeitsrechts und der Verordnungen über die Sicherheit und Hygiene (BHP) am Arbeitsplatz kontrolliert und kostenlos umfangreiche Beratung zu diesen Themen anbietet. Weblinks Offizielle Website (polnisch)