NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Basilica of the Assumption, Węgrów

The Basilica of the Assumption of the Blessed Virgin Mary is a parish and collegiate church located in Węgrów, Poland. It has held the title of minor basilica since 1997. History The first parish church in Węgrów was founded in 1414 by Piotr Pilik of the Rogala coat of arms. In 1509, another parish church dedicated to Saint Barbara was founded. The current parish church was likely built in the Gothic style in the first half of the 16th century, funded by the Kiszka family. In 1558, Anna Radziwiłłówna Kiszczyna, a promoter and protector of Protestantism in the Grand Duchy of Lithuania, took the church from the Catholics, removed the parish priest, and handed over the newly built temple to the Calvinist congregation she founded. Through the efforts of Jan Kiszka and the Węgrów pastor Piotr of Goniądz, the church came under the control of the Polish Brethren congregation in 1565. However, it returned to the hands of the Reformed Evangelicals in 1592. In 1630, the parish church was returned to the Catholics. In 1703, during the Great Northern War, the temple burned down. It was rebuilt in the Baroque style according to the design of Tylman van Gameren by architects Carlo Ceroni and Jan Reisner. In 1707, the Bartolomites took over the care of the parish and the church. The new church was consecrated in 1711 by the Bishop of Lutsk, Aleksander Benedykt Wyhowski. In 1839, after the dissolution of the Bartolomite college in Węgrów, the Bartolomite priests left, and the temple was handed over to the diocesan clergy. On September 9, 1939, the church was bombed. It remained closed throughout World War II. After the war ended, its sacred functions were restored. On December 24, 1992, the Bishop of Drohiczyn, Władysław Jędruszuk, established a chapter at the church and designated the temple as a collegiate church of the Drohiczyn diocese. On February 28, 1996, Bishop Antoni Pacyfik Dydycz declared the collegiate church a Marian sanctuary under diocesan law. On April 4, 1997, Pope John Paul II designated the Węgrów collegiate church as a minor basilica. References
Kościół św. Piotra z Alkantary i św. Antoniego z Padwy w Węgrowie

Kościół św. Antoniego z Padwy i św. Piotra z Alkantary w Węgrowie – poreformacki kościół parafialny w Węgrowie Historia Kościół został ufundowany pod koniec XVII wieku przez dziedzica dóbr węgrowskich, hr. Jana Kazimierza Krasińskiego h. Ślepowron. 14 lipca 1715 roku uroczyście zakończono budowę i nastąpiło przekazanie kościoła ojcom reformatom, przez syna fundatora - Jana Dobrogosta Krasińskiego, właściciela Węgrowa. Wybudowany przez Carla Ceroniego w stylu barokowym w latach 1693–1715 według projektu Tylmana z Gameren na miejscu wcześniejszej drewnianej kaplicy, do 1864 roku pełnił funkcje kościoła klasztornego reformatów. Później po kasacie zakonu był filiałem węgrowskiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. W czasie II wojny światowej i krótko po niej z powodu zniszczenia fary miejskiej pełnił funkcje kościoła parafialnego. Od 1970 roku świątynia była kościołem rektoralnym. Gromadziła się przy nim młodzież, która przychodziła tutaj na lekcje religii i katechezy. Do kościoła zaczęli również uczęszczać masowo wierni, z okolicznych osiedli. W tym czasie staraniem rektora kościoła, księdza Zbigniewa Latosiego podjęto prace konserwacyjno-remontowe świątyni oraz sąsiadującego z nią budynku poklasztornego. Wymieniono dach nad kościołem, zainstalowano ogrzewanie i poddano konserwacji główny ołtarz oraz freski. W 1994 roku przy kościele utworzono parafię św. Antoniego z Padwy i św. Piotra z Alkantary, którą wyodrębniono z parafii Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Opis kościoła Wnętrze Wnętrze kościoła jest barokowe, ozdobione polichromiami i freskami Michelangelo Palloniego z lat 1706–1711. Drewniany ołtarz główny pochodzi z około 1690 roku i jest prawdopodobnie dziełem Andreasa Schlütera. W ołtarzu umieszczony jest krucyfiks, zaliczany do najpiękniejszych w Polsce, wzorowany na pracach Alessandra Algardi. Po prawej stronie od ołtarza głównego nad drzwiami do kaplicy św. Bonawentury znajduje się wykonane w latach 1701–1703 epitafium fundatora kościoła, Jana Dobrogosta Krasińskiego, który jest pochowany w mauzoleum rodziny Krasińskich w krypcie świątyni. Zobacz też Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Węgrowie Kościół ewangelicki w Węgrowie (drewniany) Kościół Świętej Trójcy w Węgrowie Przypisy Bibliografia Wojciech Jerzy Górczyk, Reformaci w Węgrowie. Architektura kościoła i miejsce fundacji węgrowskiej na tle działalności fundacyjnej Krasińskich, Drohiczyński Przegląd Naukowy, Nr 10/2018 Linki zewnętrzne strona parafii. [dostęp 2010-03-23]. Informacje o parafii na stronie diecezji drohiczyńskiej. [dostęp 2010-03-23]. Wirtualne panoramy sferyczne ukazujące wnętrze kościoła św. Antoniego i św. Piotra w Węgrowie. wojciechsadlej.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-29)]. Reformaci w Węgrowie. Architektura kościoła i miejsce fundacji węgrowskiej na tle działalności fundacyjnej Krasińskich. [dostęp 2018-09-19].
Kościół ewangelicki w Węgrowie

Kościół ewangelicki w Węgrowie – modrzewiowy XVII-wieczny kościół luterański znajdujący się na cmentarzu protestanckim w Węgrowie, na końcu ulicy Ewangelickiej. Historia Świątynię zbudowano w 1679 roku na mocy przywileju biskupa łuckiego Stanisława Witwickiego w ciągu jednej doby, w miejscu podpalonej w 1678 przez mieszkańców Węgrowa wcześniejszej świątyni kalwińskiej z 1634 (protestanci nie byli w mieście lubiani). Warunkiem pozwolenia na odbudowę było właśnie postawienie zboru w jeden dzień (obowiązywał wówczas zakaz wznoszenia świątyń protestanckich). W latach 1679–1776 pełniła funkcję luterańskiego kościoła parafialnego. Od 1776 roku do zbudowania kościoła Świętej Trójcy (1838) był filiałem parafii Świętej Trójcy w Warszawie i pełnił rolę głównej świątyni ewangelickiej w mieście. Architektura Prostokątny, orientowany kościół konstrukcji zrębowej przypomina drewniany dom mieszkalny. Jest zbudowany z modrzewiowych bali, oszalowany deskami, zwieńczony niewielką sygnaturką oraz dachem dwuspadowym, krytym gontem. Na sygnaturce znajduje się kuty krzyż żelazny, a w ścianach południowej i północnej po dwa otwory okienne. Wewnątrz nie zachowało się żadne oryginalne wyposażenie. Stoi tam skromny ołtarz współczesny. Otoczenie Wokół kościoła znajduje się cmentarz z zabytkowymi nagrobkami (zgrupowanymi w wielu przypadkach w kwatery rodzinne), z których najstarsze pochodzą z końca XVII wieku i należą do najstarszych płyt nagrobnych w Polsce. Należą one do osób ze szkockich rodzin Hendersonów, Lidelów, Campbellów i Hueysów (kupców zbożowych, którzy z uwagi na walki religijne musieli uchodzić z kraju), np. Archebalda Campbella z 1692 z jego herbem (krzyżami św. Andrzeja skwadratowanymi z galerami). Do cennych zabytków należą też nagrobki pastora Karola Tetfejlera (zm. 1838) oraz nauczyciela i powstańca styczniowego Edwarda Marskiego, który poległ w bitwie pod Węgrowem 3 marca 1863. Część nagrobków zawiera symbolikę związaną z marnością życia. Język inskrypcji na nagrobkach wskazuje na to, że pochowani byli już w tym czasie spolonizowani. Zobacz też Kościół Świętej Trójcy w Węgrowie Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP Bazylika Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Węgrowie Przypisy Linki zewnętrzne PiotrP. Kalinowski PiotrP., Parafia Ewangelicko-Augsburska św. Trójcy w Węgrowie [online], Ekumenizm.pl, 20 września 2009 [dostęp 2008-02-05] [zarchiwizowane z adresu 2006-10-05] . Cmentarz ewangelicki [online], Urząd Miejski w Węgrowie, 29 października 2007 [zarchiwizowane z adresu 2014-05-13] .
Konkatedra Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Sokołowie Podlaskim

Konkatedra Niepokalanego Serca NMP w Sokołowie Podlaskim – kościół zbudowany w latach 1948–1951. Historia Pierwszy kościół ufundowano 12 maja 1415 z funduszy Mikołaja Sepieńskiego, doradcy Wielkiego Księcia Witolda. 3 października 1424 erygowano tu i uposażono parafię. Dokonał tego biskup włodzimierski Grzegorz. Do początku XIX wieku budowano na tym miejscu kolejne kościoły, wszystkie z drewna. Pierwsza murowana świątynia pod wezwaniem św. Michała Archanioła powstała w latach 1820-1826 z funduszy Karola Kobylińskiego i jego żony, Franciszki z Wojewódzkich. Obiekt przetrwał do nocy z 26 na 27 lipca 1944, kiedy to radzieckie lotnictwo zbombardowało Sokołów, niszcząc m.in. świątynię, wikarówkę i plebanię. Autorem projektu obecnego kościoła był architekt Andrzej Boni z Warszawy, który wzorował się na swoim wcześniejszym planie kościoła Najczystszego Serca Maryi na Placu Szembeka w Warszawie. Budowę rozpoczęto w 1948. Kościół został konsekrowany 25 października 1953 przez biskupa Ignacego Świrskiego. Wyposażanie obiektu i budowę wieży ukończono dopiero w 1983. W dniu 25 marca 1992 roku, na mocy bulli papieskiej, świątynia została podniesiona do godności konkatedry. W 1999 do elewacji tylnej dostawiono drewniany ołtarz polowy, stanowiący wcześniej część ołtarza papieskiego z Drohiczyna. Galeria Zobacz też Parafia Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Sokołowie Podlaskim Bibliografia Informacje o parafii Niepokalanego Serca NMP na stronie diecezji drohiczyńskiej Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chłopkowie

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chłopkowie – kościół rzymskokatolicki w Chłopkowie, wzniesiony w 1890 jako cerkiew prawosławna. Cerkiew w stylu bizantyńsko-rosyjskim została wzniesiona w 1890 na miejscu trzech starszych świątyń unickich (parafia unicka w Chłopkowie przestała istnieć wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej). Autorem jej projektu był Wiktor Syczugow. Obiekt poświęcił biskup lubelski Flawian. W rękach parafii prawosławnej pozostawała do 1918, gdy została zrewindykowana na rzecz katolickiej diecezji siedleckiej i rekoncyliowana. Od tego czasu jest kościołem obrządku łacińskiego. W 1966 wnętrze kościoła zostało zniszczone przez pożar, następnie odrestaurowane. Przypisy
Maria-Curie-Skłodowska-Universität

Die Maria-Curie-Skłodowska-Universität (polnisch Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, UMCS) im polnischen Lublin wurde am 23. Oktober 1944 gegründet. Sie wurde nach Marie Curie benannt. Gründungsmitglieder waren unter anderem Ludwik Hirszfeld und Joseph Parnas. Die Universität hat gegenwärtig rund 36.000 Studenten und 302 Professorenstellen. Um der steigenden Nachfrage nach Hochschulbildung gerecht zu werden, hat die Marie-Curie-Universität in den letzten Jahren Zweigstellen in weiteren Städten errichtet, so in Biała Podlaska, Biłgoraj, Radom, Kazimierz Dolny und Rzeszów. Fakultäten Kunst Biologie und Geowissenschaften Chemie Wirtschaftswissenschaft Philosophie und Soziologie Philologie Geschichte und Archäologie Mathematik, Physik und Informatik Pädagogik und Psychologie Politikwissenschaft Recht und Verwaltungswissenschaft Literatur Joseph Parnas: Erinnerungen eines Gründungsmitgliedes der Maria-Curie-Sklodovska-Universität Lublin (Polen). In: Würzburger medizinhistorische Mitteilungen 7, 1989, S. 343–346. Weblinks Literatur von und über Maria-Curie-Skłodowska-Universität im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek Offizielle Website (polnisch, englisch) Einzelnachweise
Université Marie Curie-Skłodowska

L'université Marie Curie-Skłodowska (en polonais : Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, communément abrégé en UMCS) a été fondée le 23 octobre 1944 à Lublin en Pologne. Son nom lui a été donné en l'honneur de la physicienne Maria Skłodowska-Curie (Marie Curie). Actuellement, le nombre d'étudiants est d'environ 35 000 et l'université compte 428 professeurs. Afin de satisfaire la demande croissante de places, l'université a ouvert des antennes dans les villes de Biała Podlaska, Biłgoraj, Radom, Kazimierz Dolny et Rzeszów. L'université est affiliée notamment aux programmes suivants : Socrates - Erasmus - Grundtvig - Lingua - Jean Monnet pour la Pologne - Université de la Baltique - Lane Kirkland Scholarship L'université de Lublin est membre du réseau européen EUniverCities. Facultés Biologie et sciences de la terre Droit et administration Mathématiques, physique et informatique Sciences humaines Économie Chimie Pédagogie et psychologie Philosophie et sociologie Sciences politiques Arts Notes et références Voir aussi Liens externes Sites officiels : (pl) www.umcs.pl et (en) www.umcs.pl/en Ressources relatives à la recherche : Classement académique des universités mondiales Horizon 2020 Portail des universités Portail de la Pologne
Università Marie Curie-Skłodowska di Lublino

L'Università Maria Curie-Skłodowska (in polacco: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, UMCS) è stata fondata il 23 ottobre 1944 a Lublino in onore della scienziata Marie Curie. Struttura L'ateneo è organizzato nelle seguenti facoltà: Arte Biologia e biotecnologie Chimica Economia Filosofia e sociologia Giurisprudenza Matematica, fisica e informatica Scienze della formazione e psicologia Scienze politiche Scienze della Terra e gestione del territorio Studi umanistici Rettori I rettori dell'ateneo: Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università Marie Curie-Skłodowska di Lublino Collegamenti esterni (PL) Sito ufficiale, su umcs.pl. (EN) Sito ufficiale, su umcs.pl.
Universidade Marie Curie Sklodowska em Lublin

A Universidade Marie Curie Sklodowska em Lublin (em polaco: Uniwersytet Marii-Curie Skłodowskiej w Lublinie (UMCS) é uma universidade estadual localizada na cidade de Lublin, e a quinta universidade fundada no país. A universidade tem 1 800 funcionários acadêmicos, 24 000 estudantes e cerca de 470 estudantes estrangeiros. História A Universidade Marie Curie-Sklodowska em Lublin foi fundada no dia 23 de outubro de 1944. O nome foi dado em honra à vencedora do prémio Nobel da Polónia, Marie Curie-Sklodowska. Inicialmente, a universidade tinha quatro faculdades: de medicina, de ciências naturais, de agricultura e de medicina veterinária. Passados três meses, foi criada também a faculdade da farmácia. O primeiro ano académico foi inaugurado a 14 de janeiro de 1945 e o primeiro reitor da universidade foi Henryk Raabe. A universidade tinha 42 professores e 806 estudantes. Nos anos 50, mudou o perfil da universidade e foi criada a faculdade de direito. Em 1950, as faculdades de medicina e de farmácia foram separadas da UMCS, criando a Universidade Médica de Lublin. Em 1951, as faculdades de matemática e de ciências naturais foram divididas em faculdade de matemática, física e química e faculdade de biologia e de ciências naturais. Em 1952 foi inaugurada a faculdade de letras e, em 1953, a faculdade de zootecnia. Em 1955, as faculdades de agricultura, veterinária e zootecnia passaram a formar uma universidade separada, a Universidade de Agricultura. Sendo a maior universidade no lado este do rio Vístula, a instituição oferece mais de que 60 cursos e mais de 200 especializações nas 11 faculdades: artes, biologia e biotecnologia, química, economia, geociências, filosofia e sociologia, humanidades, matemática, física e ciência da computação, pedagogia e psicologia, Ciência política e direito e administração. Rankings No ano 2011, a Universidade Marie Curie-Sklodowska ficou em 11º lugar na classificação das universidades públicas da Polónia, criada pelo jornal Rzeczpospolita. Faculdades Faculdade das artes Faculdade de biologia e biotecnologia Faculdade da química Faculdade da economia Faculdade das geociências Faculdade da filosofia e sociologia Faculdade das humanidades Faculdade de matemática, física e ciência da computação Faculdade de pedagogia e psicologia Faculdade de ciência política Faculdade do direito e administração Centros de formação externos A UMCS tem centros externos de formação em Biała Podlaska, Biłgoraj, Radom, Kazimierz Dolny e Puławy. O centro externo em Rzeszów foi transformado numa universidade separada, a Universidade de Rzeszów. Referências Ligações externas A oferta dos estudos em inglês Website da Universidade Marie Curie Sklodowska em Lublin Perfil da universidade na platforma Study in Poland
Universitatea Maria Curie-Skłodowska

Universitatea Maria Curie-Skłodowska (pl. Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie) este o instituție de învățământ superior de stat din Lublin, Polonia. Rectori UMCS Henryk Raabe (24 octombrie 1944 – 31 august 1948) Tadeusz Kielanowski (1 septembrie 1948 – 31 decembrie 1949) Bohdan Dobrzański (1 ianuarie 1952 – 31 august 1955) Andrzej Burda (1 septembrie 1955 – 7 mai 1957) Adam Paszewski (8 mai 1957 – 31 august 1959) Grzegorz Leopold Seidler (1 septembrie 1959 – 11 aprilie 1969) Zbigniew Lorkiewicz (1 iulie 1969 – 30 septembrie 1972) Wiesław Skrzydło (1 octombrie 1972 – 31 august 1981) Tadeusz Baszyński (1 septembrie 1981 – 21 mai 1982) Józef Szymański (24 mai 1982 – 31 august 1984) Stanisław Uziak (1 septembrie 1984 – 31 august 1987) Zdzisław Cackowski (1 septembrie 1987 – 30 noiembrie 1990) Eugeniusz Gąsior (1 decembrie 1990 – 14 august 1993) Kazimierz Goebel (24 septembrie 1993 – 31 august 1999) Marian Harasimiuk (1 septembrie 1999 – 31 august 2005) Wiesław Kamiński (1 septembrie 2005 – 31 august 2008) Andrzej Dąbrowski (1 septembrie 2008 – 31 august 2012) Stanisław Michałowski (1 septembrie 2012 – 31 august 2016) Facultăți Galerie Referințe Legături externe pl Site oficial: Universitatea Maria Curie-Skłodowska pl Maria Curie-Skłodowska Universitatea (UMCS)
Университет Марии Склодовской-Кюри

Университет Марии Склодовской-Кюри (пол. Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie) — одно из крупнейших государственных высших учебных заведений Польши, основан в 1944 году как конкуренция для Люблинского католического университета. Организатором и первым ректором был доцент Генрих Раабе. В составе Университета 10 факультетов. Ректоры университета Ректоры Университета Марии Склодовской-Кюри с момента образования в 1944 году по настоящее время: Генрих Раабе: 1944—1948 Тадеуш Келяновский: 1948—1950 Богдан Добжаньский: 1952—1955 Анджей Бурда: 1955—1957 Адам Пашевский: 1957—1959 Гжегож Л. Зейдлер: 1959—1969 Збигнев Лоркевич: 1969—1972 Веслав Скжидло: 1972—1981 Тадеуш Башиньский: 1981—1982 Юзеф Шиманьский: 1982—1984 Станислав Узяк: 1984—1987 Здислав Цацковский: 1987—1990 Эугениуш Гонсёр: 1990—1993 Казимеж Гёбель: 1993—1999 Мариан Гарасимюк: 1999—2005 Веслав А. Каминьский: 2005—2008 Анджей Домбровский: 2008—2012 Станислав Михаловский: 2012—настоящее время. Известные преподаватели и выпускники С. Бак (1887—1970) — учёный, агрометеоролог, мелиоратор, гидротехник, доктор Honoris causa Вроцлавского природоведческого университета. Р. Высоцкий — историк. Ю. Секула (род. 1951) — полицейский, профсоюзный и общественный деятель. Т. Томашевский (1910—2000) — учёный-психолог, создатель теории действия, профессор, доктор Honoris causa Университета Марии Кюри-Склодовской. Фотогалерея См. также Ботанический сад университета Марии Склодовской-Кюри Примечания
Herz-Jesu-Kirche (Gliwice)

Die Herz-Jesu-Kirche (polnisch Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa) ist eine römisch-katholische Kirche in der ul. Franciszkańska 1 in Gliwice (Gleiwitz). Geschichte Die Gebäude der Gemeinde gehörten zunächst zur Hüttengaststätte. Diese wurde zum Franziskusheim umgebaut, der Tanzsaal des Gasthauses mit einer Größe von 15 mal 32 Metern wurde zu einer Kirche umgebaut und als Kirche der Franziskaner (OFM) genutzt. Die Gebäude hatten ihren Ursprung im Jahr 1796. Die Kirche wurde 1924 eingeweiht. An die bestehenden Gebäude wurden Klosterräume angebaut. Ab den 1980ern begann man mit dem Bau eines neuen Kirchengebäudes, dabei riss man das Klostergebäude ab und später auch das ehemalige Gebäude der Gaststätte. Derzeit wird die neue Kirche vollendet. Ende August 2009 wurde auch das alte Kirchengebäude abgerissen. Weblinks Seite der Gemeinde Einzelnachweise
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliwicach

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliwicach – kościół parafialny znajdujący się przy ul. Franciszkańskiej w Gliwicach. Historia Kościół poświęcił 21 czerwca 2009 roku ks. bp Gerard Kusz, biskup pomocniczy diecezji gliwickiej, z udziałem o. bp. Stanisława Dowlaszewicza OFMConv, biskupa pomocniczego diecezji Santa Cruz de la Sierra w Boliwii. Uroczystość wpisała się w celebrację 800-lecia Zakonu Braci Mniejszych. Wnętrze Organy Organy są ulokowane z prawej strony chóru muzycznego. Zostały sprowadzone z kościoła św. Konrada w Düsseldorfie-Flingern Nord w 2008 roku. W nowym miejscu zmontował je przez Olgierda Nowakowski z Zabrza. Poprzedni instrument firmy Landau, służący jeszcze w poprzednim kościele, został przeniesiony do kościoła św. Michała Archanioła w Bytomiu-Suchej Górze. Dyspozycja instrumentu: Dzwony Na przykościelnej dzwonnicy wiszą trzy dzwony. Najmniejszy odlano w Ludwisarni Felczyńskich, w Taciszowie, w 1995 roku. Dwa większe pochodzą z odlewni Glockengiesserei Gebruder Bachert w Karlsruhe i zostały odlane w 1967 roku. Przypisy
Heilig Hartkerk (Stegna)

De Kerk van het Heilig Hart van Jezus (Pools: Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa) is een rooms-katholieke parochiekerk in Stegna (Duits: Steegen) in het woiwodschap Pommeren. De kerk is tevens de hoofdkerk van een eigen decanaat. Tot de verdrijving van de Duitse bevolking was de kerk een protestants gebedshuis. Bouwbeschrijving De kerk werd in 1682-1683 als vakwerkconstructie gebouwd. De ruimtes tussen de balken werden met bakstenen gevuld. De voorgezette toren draagt een naaldspits met daarop een weerhaan met het jaartal 1683. Interieur Het interieur van de zaalkerk heeft een vlak houten gewelf waaraan een opmerkelijk groot linnen schilderij van Reinhold Schneider uit 1688 is bevestigd. Het heeft een afmeting van 35 meter bij 18 meter en is het grootste schilderij op doek van Polen. Centraal wordt de opstanding van Christus uitgebeeld, verder zijn er voorstellingen van: de gelijkenis van de tien maagden, Christus' ontmoeting met de Samaritaanse vrouw, de Kruisiging, de opstanding van Lazarus en het Laatste Oordeel, dat gedeeltelijk achter het altaar verdwijnt. In de omranding worden de twaalf apostelen in medaillons uitgebeeld afgewisseld met guirlandes van bloemen en vruchten en cartouches met daarin hoofdjes. Van dezelfde schilder bevinden zich aan de muur bij de preekstoel nog vier schilderijen van de Doop van Christus, Jacob's droom, de gelijkenis van de Zaaier en de Intocht in Jeruzalem. In het midden van het barokke altaar bevindt zich een schilderij van het Heilig Hart van Christus, aan weerszijden de beelden van Johannes de Doper en Mozes die de stenen tafelen in zijn hand houdt. Het monumentale doopvont dateert uit 1666. Het werd oorspronkelijk gemaakt voor de Sint-Johanneskerk in Dantzig, maar werd in 1682 geschonken aan de kerk in Stegna. De preekstoel met reliëfs van de vier evangelisten en vier grote profeten dateert van 1687. De teksten op de preekstoel getuigen van de Duitse oorsprong van de kerk. Van het overige barokke interieur is de in 1681 gebouwde orgelkas vermeldenswaardig. Het instrument werd in 1914 ingebouwd. Het votiefschip dateert uit de 19e eeuw en werd geschonken door de bemanning van wie het leven op miraculeuze wijze werd gered. Externe link (pl) Website van de Heilig Hartkerk, Stegna Afbeeldingen
Herz-Jesu-Kirche (Węgierki)

Die Herz-Jesu-Kirche in Węgierki bei Września wurde von 1904 bis 1907 als Dorfkirche für die deutschsprachige altpreußische evangelische Gemeinde Wilhelmsau, Kirchenprovinz Posen, gebaut. Nach dem Ersten Weltkrieg gehörte die Kirchengemeinde zur Unierten Evangelischen Kirche in Polen. Nach dem Zweiten Weltkrieg und der Vertreibung der deutschsprachigen meist evangelischen Bevölkerung wurde sie am 16. Mai 1946 mit dem neuen Patrozinium Heiligstes Herz Jesu dem römisch-katholischen Gottesdienst übergeben und am 1. Oktober 1969 zur Pfarrkirche erhoben. Die Weihe der Kirche fand am 9. Oktober 1997 statt. Die Kirche ist ein Saalbau mit Satteldach und einem neobarocken Ziergiebel. An die Seite des Altarraums ist ein massiver quadratischer Glockenturm mit Pyramidenhelm angefügt. An der Portalecke befindet sich ein niedriger runder Treppenturm mit neobarocker Haube. Neben der Kirche liegt der Friedhof. Weblinks Obiekty sakralne – Kosciół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa Archidiecezja Gnieznienska – Kosciół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa