NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rathausturm (Krakau)

Der Rathausturm (polnisch Wieża Ratuszowa) ist der bis heute erhaltene Rest des im 13. Jahrhundert erbauten und wegen Baufälligkeit im 19. Jahrhundert abgetragenen Krakauer Rathauses. Er steht schräg gegenüber der Marienkirche am Rand des quadratischen, etwa 40000 m² großen Hauptmarktes Rynek Główny inmitten der Altstadt von Krakau. Der Turm Der 70 m hohe Turm wurde aus Backstein und Steinblöcken errichtet und ist infolge eines Sturms im Jahre 1703 um einen halben Meter geneigt. Der Turm wird von einer barocken Haube gekrönt. Der Eingang zum Turm, von der Seite der Tuchhallen, führt durch ein gotisches Portal mit den Wappen Krakaus und Polens. Zwei steinerne Löwen, die im 19. Jahrhundert hinzugefügt wurden, säumen den Eingang. 2003 wurde zum ersten Mal nach dem Zweiten Weltkrieg Touristen der Zugang zum 4., dem höchsten Stockwerk des Turms, ermöglicht. Dort werden Uhren aus dem 16. Jahrhundert ausgestellt. Von den drei Balkonen kann man mit einem Fernrohr nach Süden, Osten und Westen sehen und hat eine weite Aussicht auf den Hauptplatz und die Tuchhallen. Geschichte Das Rathaus wurde Ende des 13. Jahrhunderts erbaut. Das Gebäude zog sich parallel zu den Tuchhallen hin, der Turm, in dem sich Gefängnis, Folterkammer und Galgen befanden, war vom Markt durch eine Mauer abgetrennt. 1562 wurde an das Rathaus ein Getreidespeicher angebaut. Ein Feuer zerstörte 1680 die gotische Turmspitze, die 1683–1686 vom königlichen Architekten Piotr Beber durch einen neu entworfenen barocken Turmhelm ersetzt wurde, allerdings bereits 1783 zu zerbröckeln begann und ihrerseits durch eine kleinere, von Erzbischof Kajetan Sołtyk gestiftete Spitze ersetzt wurde. Der freistehende Turm ist ein Relikt des 1820 wegen Baufälligkeit abgerissenen Rathauses, dem Sitz des Stadtrates. Touristik Der Turm kann bis zur obersten Plattform täglich über steile Stufen bestiegen werden. Kultur Im Turm untergebracht ist die stadtgeschichtliche Außenstelle des historischen Museums Krakau. Im Kellergeschoss ist eine Filiale des Volkstheaters (Teatr Ludowy), die Bühne unter dem Rathaus (Scenie Pod Ratuszem), untergebracht. Weblinks Ratusz w Krakowie (polnisch) Hauptmarkt in Krakau Eintrag auf der Website des Welterbezentrums der UNESCO (englisch und französisch). Einzelnachweise
Town Hall Tower

Town Hall Tower (Polish: Wieża ratuszowa) is one of the main focal points of the Main Market Square in the Old Town of Kraków, Poland. The Tower is the only remaining part of the old Kraków Town Hall, demolished in 1820 as part of the city plan to open up the Main Square. Its cellars once housed a city prison with a medieval torture chamber. In 1967, after a complex conservation which underlined its Gothic ancestry, the tower was put under the management of the Historical Museum of Kraków. History Built of stone and brick at the end of the 14th century, the massive Gothic tower of the early Town Hall stands 70 metres tall and leans just 55 centimetres, the result of a storm in 1703. The top floor of the tower with an observation deck is open to visitors. The original Gothic helmet adorning the tower was consumed by fire caused by a lightning in 1680. The ensuing reconstruction of the tower took place between 1683 and 1686. The work was directed by the royal architect Piotr Beber, who designed the new and imposing Baroque helmet, which survived only until 1783. At that time, the helmet began to crumble, and was replaced by a smaller structure (right) sponsored by Archbishop Kajetan Sołtyk. The entrance to the tower is guarded by a pair of stone lions carved at the beginning of the 19th century. They were brought to Kraków from the Classicist palace of the Morstin family in Pławowice during the renovations of 1961–1965, during which the bay windows on the second floor of the tower were incorrectly reconstructed by a local TV personality, architect Wiktor Zin. Over the entrance is the original Gothic portal with the city coat-of-arms and the emblem of Poland. For many years the basement beneath the tower has been used as the performance space called the Stage beneath the Town Hall of the renowned Teatr Ludowy. The tower serves as one of many branches of The Historical Museum of the City of Kraków featuring permanent display of photographs of the Market Square Exhibition. Town Hall Tower today The Town Hall Tower is today one of the focal points on the Krakow Main Square. From the highest floor, visitors can admire a wonderful panoramic view of Krakow. Additionally, in the middle of the deck, there is an old clock mechanism that visitors have the opportunity to examine from inside. The mechanism of the clock is controlled by radio waves receiving the signals from the transmitter in Mainfligen, which gives it the accuracy of the atomic time standard. In the event of a power failure, the clock stops and sets back automatically to the correct time when the power is back on. Also, the clock sets a time change itself in accordance with daylight saving time. Gallery References External links Media related to Town Hall Tower in Kraków at Wikimedia Commons About the Main Market Square at www.inyourpocket.com About the Old Town Kraków at www.tripadvisor.com How to get there?
Torre del Ayuntamiento de Cracovia

La Torre del Ayuntamiento de Cracovia, Polonia (en polaco: Wieża ratuszowa w Krakowie) es uno de los monumentos más importantes de la Plaza del Mercado en el centro histórico de Cracovia. La torre es la única parte que sobrevive del antiguo Ayuntamiento de Cracovia (Ratusz, véase la pintura debajo) demolido en 1820 como parte del proyecto para abrir la Plaza del mercado. Sus bodegas albergaron una prisión con una sala de torturas medieval. Historia Construido de piedra y ladrillos a finales del siglo XIII, esta gran torre gótica del antiguo Ayuntamiento tiene 70 metros de altura y está inclinada solo 55 centímetros, resultado de una tormenta en 1703.​ La última planta de la torre, con una plataforma de observación, está abierta a los visitantes.​ El casco gótico original que adornaba la torre fue consumido por el fuego causado por un rayo en 1680. La posterior reconstrucción de la torre se realizó entre 1683 y 1686. La obra fue dirigida por el arquitecto real Piotr Beber, quien diseñó el nuevo e imponente casco barroco, que sobrevivió solo hasta 1783. En aquel año, el casco comenzó a derrumbarse, y fue sustituido por una estructura más pequeña patrocinada por el Arzobispo Kajetan Sołtyk. La entrada a la torre está custodiada por un par de leones de piedra tallados a comienzos del siglo XIX. Fueron llevados a Cracovia desde el palacio clasicista de la familia Morstin en Pławowice durante las renovaciones de 1961–1965, en las cuales se reconstruyeron incorrectamente los miradores de la segunda planta de la torre, bajo la dirección de una personalidad de la televisión local, el arquitecto Wiktor Zin. Por encima de la entrada está el portal gótico original con el escudo de la ciudad y el emblema de Polonia. Durante muchos años el sótano bajo la torre se ha usado como el espacio de actuaciones llamado "Escenario bajo el Ayuntamiento del renombrado Teatr Ludowy".​ La torre sirve como una división del Museo de Historia de Cracovia con exposición permanente de fotografías de la Exposición de la Plaza del Mercado. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Torre del Ayuntamiento de Cracovia. Sobre la Plaza del Mercado en www.inyourpocket.com Sobre el centro histórico de Cracovia en www.tripadvisor.com
Tour de l'Hôtel de Ville (Cracovie)

La Tour de l'Hôtel de Ville, ou Beffroi de l'Hôtel de Ville (en polonais : Wieża ratuszowa) est un monument médiéval situé sur la Place du Marché, au cœur du centre historique de la ville de Cracovie (Pologne). Datée du XIVe siècle, la Tour est la seule partie encore conservée de l'ancienne mairie élevé vers 1300 et démolie en 1820. C’est ici que résidait le bourgmestre, que se rassemblaient les conseillers et que fonctionnaient le tribunal, la chancellerie, les archives et les entrepôts de blé. Le trésor de la ville avait sa place au rez-de-chaussée de la tour gothique. Aujourd'hui, la tour accueille une division du Musée historique de Cracovie. Histoire Construite en pierre et en brique à la fin du XIVe siècle, la Tour de l'Hôtel de Ville mesure 70 mètres de hauteur et penche de 55 centimètres, à la suite d'une tempête ayant touché Cracovie en 1703. L'étroit escalier de la Tour, ouvert aux visiteurs, mène au mécanisme de l'horloge d'où l'on peut admirer une vue sur la ville, par les ouvertures percées au niveau de la coupole baroque, venue en 1686 remplacer la flèche gothique qui a été brûlé par la foudre en 1680. Le toit baroque construit alors par l'architecte royal Piotr Beber ne survécut que jusqu'en 1783 et fut remplacé par une structure plus modeste offerte à la ville par l'archevêque Kajetan Sołtyk. La porte d'entrée de la Tour côté Sukiennice, entourée de deux lions, est de style gothique et porte les emblèmes de la Ville et de la Pologne. L'entrée de la tour est gardée par une paire de lions en pierre taillés au début du XIXe siècle. La vaste cave, siège des anciennes oubliettes et salles de torture, renferme le théâtre Ludowy et un café. Voir aussiː Sukiennice Place du Marché Centre historique de la ville de Cracovie Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Town Hall Tower, Kraków » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Cracovie Portail du patrimoine mondial
Torre del Municipio

La Torre del Municipio a Cracovia, in Polonia (in polacco: Wieża ratuszowa), è uno dei punti focali della Rynek Główny, piazza del Centro storico di Cracovia. La Torre è l'unica parte rimasta del vecchio municipio di Cracovia (Ratusz) demolito nel 1820 come parte del piano cittadino per aprire la piazza principale. Le sue cantine un tempo ospitavano un carcere con una camera di tortura medievale. Storia Costruito in pietra e mattoni alla fine del XIII secolo, la massiccia torre gotica del primo municipio è alta 70 metri ed è inclinata solo 55 centimetri, risultato di una tempesta nel 1703. L'ultimo piano della torre con una piattaforma di osservazione, è aperto ai visitatori. L'originale elmo gotico che ornava la torre fu consumato dal fuoco causato da un fulmine nel 1680. La successiva ricostruzione della torre avvenne tra il 1683 e il 1686. L'opera fu diretta dall'architetto reale Piotr Beber, che progettò il nuovo e imponente elmo in stile barocco, che sopravvisse fino al 1783. In quell'anno l'elmo cominciò a sgretolarsi, e fu sostituito da una struttura più piccola (a destra), sotto impulso dell'arcivescovo Kajetan Sołtyk. I lavori vennero supervisionati da una commissione, istituita dal Municipio stesso, di cui fece parte anche il gesuita matematico e architetto Stanisław Solski. L'ingresso alla torre è protetto da una coppia di leoni di pietra scolpiti all'inizio del XIX secolo. Furono portati a Cracovia dal palazzo classicista della famiglia Morstin a Pławowice durante i lavori di ristrutturazione del 1961-1965, durante i quali le vetrate del secondo piano della torre vennero erroneamente ricostruite da un personaggio televisivo locale, l'architetto Wiktor Zin. Sopra l'ingresso c'è il portale gotico originale con lo stemma della città e l'emblema della Polonia. Per molti anni il seminterrato sotto la torre è stato utilizzato come spazio per le esibizioni sotto il municipio del rinomato Teatro Ludowy. La torre ospita una divisione del Museo storico di Cracovia con un'esposizione permanente di fotografie della Mostra della Piazza del Mercato. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Torre del Municipio Collegamenti esterni Sito ufficiale, su mhk.pl.
Raadhuistoren (Krakau)

De Raadhuistoren (Pools: Wieża ratuszowa) is een toren van 70 meter hoogte, die zich bevindt op Rynek Główny in het Historisch centrum van Krakau. Het raadhuis waar de toren onderdeel van maakte is in 1820 vanwege bouwvalligheid gesloopt. Geschiedenis De gotische toren werd van baksteen en steenblokken gebouwd in de 15de eeuw en was onderdeel van het in 1820 afgebroken Raadhuis (Ratusz). De Gotische torenspits werd in 1680 vernietigd door een brand. Rond 1685 werd de spits vervangen door een barokke spits, die echter in 1783 zodanig vergaan was dat aartsbisschop Kajetan Sołtyk deze verving door een kleiner exemplaar. Voor de ingang staan twee beelden van leeuwen, die zijn gemaakt in het begin van de 19de eeuw en in de jaren 60 hier geplaatst zijn. In de toren bevinden zich nog huismerken uit 1444. Ondergronds bevond zich vroeger een gevangenis met martelkamer. Tegenwoordig is de toren in gebruik door het Historisch Museum.
Turnul Primăriei din Cracovia

Turnul Primăriei din Cracovia (în poloneză Wieża ratuszowa w Krakowie) este unul dintre principalele puncte focale ale Pieței centrale din Orașul Vechi (Centrul istoric) din Cracovia. Turnul este singura parte rămasă din Vechea Primărie (Ratusz, a se vedea pictura, de mai jos), demolată în 1820, ca parte a planului orașului pentru a lărgi Piața Centrală. Beciurile sale odinioară au găzduit o închisoare cu cameră de tortură medievală. Construit din piatră și cărămidă la sfârșitul secolului al XIII-lea, turnul masiv gotic al Primăriei se înalță la 70 de metri înălțime și se apleacă doar 55 de centimetri, rezultatul unei furtuni în 1703. Etajul superior al turnului cu o punte de observație este deschis pentru vizitatori. Acoperișul gotic original care împodobește turnul a fost mistuit de foc, provocat de un fulger în 1680. Reconstrucția turnului care a urmat a avut loc între anii 1683 și 1686. Lucrarea a fost condusă de către arhitectul regal Piotr Beber, care a proiectat acoperișul baroc nou și impunător, care a supraviețuit doar până în anul 1783. La acea vreme, acoperișul a început să se năruie, și a fost înlocuit cu o structură mai mică, sponsorizată de către Arhiepiscopul Kajetan Sołtyk. Intrarea în turn este păzită de o pereche de lei sculptați din piatră, operă care datează de la începutul secolului al XIX-lea. Ele au fost aduse la Cracovia de la Palatul în stil clasicist al familiei Morstin din Pławowice în timpul renovărilor din 1961-1965, în care ferestrele de la etajul al doilea al turnului au fost incorect reconstruite de o personalitate de la televiziune local, arhitectul Wiktor Zin. Deasupra intrării este portalul original, gotic, cu blazonul orașului și emblema Poloniei. Timp de mulți ani la subsolul de sub turn a fost folosit ca loc de spectacol etapa de sub Primăria renumit Teatr Ludowy. [3] Turnul servește ca parte a Muzeului de Istorie din Cracovia având permanent expuse fotografii ale Expoziției Pieței Centrale. Referințe
Palazzo Krasiński (Ursynów)

Il Palazzo Krasiński in Urysnów (in polacco Pałac Krasińskich na Ursynowie), detto anche Palazzo Rozkosz è un palazzo neorinascimentale situato nel quartiere Ursynów di Varsavia in via Nowoursynowska 166, sede del rettorato dell'Università di Varsavia di scienze della vita. Non deve essere confuso con il Palazzo della Repubblica nel centro di Varsavia, anche chiamato Palazzo Krasiński. Storia Alla fine del XVII secolo il re Giovanni III Sobieski acquistò quest'area e la incorporò alla tenuta di Wilanów. Nel 1775 August Czartoryski la affittò a Józef Maisonneuve, ciambellano del re Stanisław August Poniatowski. Nel 1780 Stanisław Kostka Potocki e sua moglie Aleksandra nata Lubomirska ricostruirono il palazzo. L'architetto era Christian Piotr Aigner. A quei tempi il complesso del parco e del palazzo si chiamava „Rozkosz” - "Delizia" in italiano. Nella prima metà del XIX secolo cambiò spesso proprietario. Julian Ursyn Niemcewicz, famoso scrittore e politico polacco, visse qui dal 1822. Il nome del quartiere - Ursynów - deriva dal suo nome. Dal 1857 il palazzo fu di proprietà della famiglia Krasiński. Negli anni 1858-1860 il palazzo fu ricostruito in stile neorinascimentale su richiesta di Eliza Krasińska nata Branicka, moglie del poeta Zygmunt e poi suo lontano parente Ludwik. Il palazzo fu posseduto dalla famiglia Krasiński fino al 1906, quando Adam Krasiński lo donò al Seminarium Nauczycieli Ludowych – una scuola per insegnati. Nel 1956 l'area fu ceduta alla Scuola Principale di scienze della vita. Il palazzo è circondato dal parco, riserva naturale dal 1996. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Palazzo Krasiński (Ursynów)
Pałac Krasińskich w Warszawie (Ursynów)

Pałac Krasińskich, także pałac „Rozkosz“ – zabytkowy pałac znajdujący się na warszawskim Ursynowie przy ul. Nowoursynowskiej 166. Historia Około roku 1776 księżna Izabela Lubomirska z Czartoryskich wybudowała mały pałac dla swej córki Aleksandry Potockiej z Lubomirskich. Przez pewien czas mieszkał tu Józef Maisonneuve, zaś już od roku 1785 do 1799 budynek był własnością Aleksandry Potockiej z Lubomirskich, żony Stanisława Kostki. Kostka Potocki rozbudował pałac według projektu Piotra Aignera. Następnie pałac był w posiadaniu Grzegorza Wykowskiego, później zaś Ignacego Kochanowskiego. Od roku 1822 był własnością Juliana Ursyna Niemcewicza, który w pałacu stworzył bibliotekę, gromadząc cenne zbiory. W 1830 odwiedził go tam Juliusz Słowacki, który był zachwycony posiadłością Niemcewicza. Po roku 1832 pałac należał do lekarza Wilhelma Malcza; później na krótko znów należał do Aleksandra Potockiego z Wilanowa, następnie Aleksandry z Markowskich Stokowskiej Potockich, po czym od 1857 zajmowała go rodzina Krasińskich. W latach 1858–1860 całkowicie przebudowano pałac pod kierunkiem Zygmunta Rospendowskiego. Nadano mu styl neorenesansowy, zaś frontową elewację bogato ozdobiono płaskorzeźbami wykonanymi przez Faustyna Cenglera przedstawiającymi hetmanów: Stanisława Koniecpolskiego, Stefana Czarnieckiego, Pawła Jana Sapiehę, Jana Tarnowskiego; we wnękach postawiono figury Fortuny i Ceres. W tympanonie znalazł się herb Ślepowron (Krasińskich) wraz z rzeźbami dzieci symbolizującymi pory roku. Od 1857 roku właścicielką Ursynowa była Eliza Branicka, żona poety Zygmunta Krasińskiego, a następnie żona ekonomisty Ludwika Krasińskiego z Krasnego. Po jej śmierci w 1876 roku jej drugi mąż Ludwik Krasiński, pozostawał właścicielem Ursynowa do swojej śmierci w 1895 roku. Po nim pałac należał do ordynata opinogórskiego Adama Krasińskiego, który w roku 1906 podarował Ursynów (wraz z pałacem) Polskiej Macierzy Szkolnej. Od tego czasu mieściły się w budynku siedziby placówek oświatowych. Od 1921 jego właścicielem był hrabia Edward Raczyński. Przekazał on pałac Ministerstwu Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Od 1956 nieruchomość należy do Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW). Mieści się w nim m.in. rektorat uczelni. Przy pałacu rośnie Drzewo Niemcewicza – orzech czarny (Juglans nigra), będący pomnikiem przyrody. Park pałacowy graniczy z rezerwatem przyrody Skarpa Ursynowska, na jego terenie znajduje się Staw pod pałacem SGGW. W 2025 uczelnia podjęła decyzję o udostępnieniu dla zwiedzających od kwietnia do października ogrodu tarasowego znajdujący się za pałacem. W kulturze masowej Pałac odtwarzał siedzibę fundacji Jurka Kilera w filmie Kiler-ów 2-óch oraz ambasadę Bułgarii w produkcji Bulgarski Pościkk Zespołu Filmowego „Skurcz”. Przypisy Linki zewnętrzne Artykuł Rozkosz, czyli pałac Krasińskich w Ursynowie O pałacu na Warszawikii
Synagoge (Łańcut)

Die Synagoge in Łańcut ist eine profanierte Synagoge an der Jan-III-Sobieski-Straße Nr. 16 in Landshut, der Kreisstadt des Landkreises Powiat Łańcucki in der polnischen Woiwodschaft Karpatenvorland. Die Synagoge steht unter Denkmalschutz. Die Synagoge wurde im Jahre 1761 auf der Stelle eines Vorgängerbaus von 1610, errichtet. Bemerkenswert ist die Bima mit Arbeiten aus dem Jahre 1906, die Szenen aus dem Tanach zeigen: Abraham und Izchak, Adam und Chavva, Kain und Abel und die Arche Noah. Literatur Rudolf Klein: Zsinagógák Magyarországon 1782–1918: fejlődéstörténet, tipológia és építészeti jelentőség/Synagogues in Hungary 1782–1918. Genealogy, Typology and Architectural Significance. TERC, Budapest 2011, ISBN 978-963-9968-01-1, S. 52. Siehe auch Liste von Synagogen in Polen Weblinks
Sinagoga de Łańcut

La sinagoga de Łańcut es una sinagoga barroca localizada en la ciudad de Łańcut, Polonia. La sinagoga de Łańcut es uno de los pocos ejemplos sobrevivientes de las sinagogas abovedadas con una bimah-torre,​ que se construyeron en ladrillo por todo el territorio polaco desde el siglo XVI hasta principios del siglo XIX. La sinagoga fue renovada a mediados del siglo XX y restaurada en los años 1983-1990. Arquitectura La sinagoga es un edificio simple de ladrillo, de estilo barroco, con un vestíbulo con habitación adyacente, un espacio principal y un balcón destinado a las mujeres encima del vestíbulo al que se accede por una escalera exterior.​ Las ventanas de la sala principal son inusualmente grandes para una sinagoga polaca; Krinsky cree que esto puede reflejar la seguridad de la que disfrutaban los judíos en Łańcut, dado que vivían bajo la protección de una familia terrateniente. La sinagoga está construido con ocho arcos de cañón abovedados alrededor de una bimah central, que cuenta con cuatro grandes pilares de ladrillo que soportan el techo y el tejado. Los capiteles de los pilares, el techo y las paredes están decorados con ornamentos de escayola pintados. El suelo del edificio, tras la restauración, es de cemento. Las paredes están decoradas con reproducciones de pinturas anteriores a la guerra. Narran temas tradicionales judíos, como la historia de Noé y el Arca, y aparecen también los signos del Zodiaco e imágenes de los instrumentos musicales mencionados en el Libro de los Salmos.​​ Imágenes Referencias Enlaces externos (en inglés) Monumentos judíos en el este de Polonia
Synagogue de Łańcut

La synagogue de Łańcut est une synagogue de style baroque de la ville de Łańcut en Pologne. Elle est une des rares synagogues encore existantes présentant 4 piliers. Le bâtiment est construit en 1761 sur le site d'une ancienne synagogue en bois. Lors de la construction, il est ordonné que la synagogue ne dépasse pas l'église et la mairie. Au cours de la Seconde Guerre mondiale, les nazis y mettent le feu mais grâce à une intervention très rapide du propriétaire du château voisin, le feu est éteint et ne détruit que l'intérieur en bois. Après cet événement, la synagogue était convertie en un entrepôt à grains jusqu'en 1956. Le bâtiment est rénové au milieu du XXe siècle puis de nouveau dans la fin des années 1980. Images Voir aussi Histoire des Juifs en Pologne Château de Łańcut Notes et références Portail du judaïsme Portail des musées Portail de l’histoire Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Pologne Portail du XVIIIe siècle