NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Willa przy ulicy Wrocławskiej 22 w Krakowie

Willa przy ulicy Wrocławskiej 22 – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie w dzielnicy V przy ulicy Wrocławskiej, na Krowodrzy. Jeden z wielu, znajdujących się w tej okolicy Krakowa, na dawnej Krowodrzy domów i willi o charakterze podmiejskim. Jej charakterystyczną cechą jest, rzadko spotykany w Krakowie, dach mansardowy. Przypisy
Witoczno

Witoczno (kaszb. Jezoro Wëtoczno) – przepływowe jezioro rynnowe na Równinie Charzykowskiej w kompleksie leśnym Borów Tucholskich Zaborskiego Parku Krajobrazowego, w powiecie chojnickim województwa pomorskiego na wysokości 120 m n.p.m. Akwen jeziora jest połączony rynną Brdy z jeziorami Karsińskim i Łąckim. Charakteryzuje się niskimi piaszczystymi brzegami. Prowadzi tędy również „Szlak kajakowy rzeki Brdy”. Powierzchnia całkowita: 101 ha, maksymalna głębokość: 10 m. Zobacz też Swornegacie
Wasserturm (Łazienki-Park)

Der Wasserturm (polnisch: Wodozbiór) im Warschauer Łazienki-Park ist ein frühklassizistischer Turm, der im 18. Jahrhundert von Domenico Merlini für den polnisch-litauischen König Stanislaus II. August Poniatowski errichtet worden ist. Geschichte Das Gebäude wurde 1777 als Wasserturm gebaut. Das Wasser aus den Fließgewässern der umliegenden Hügel wurde hier gesammelt und dann zu den Springbrunnen und Bädern im Park geleitet. Im Inneren wurde bei Brunnen angelegt, dessen Wasser auch den nördlichen Łazienki-See füllte. 1827 wurde das Gebäude von Chrystian Piotr Aigner umgebaut, wobei er das Grabmal der Caecilia Metella an der Via Appia in Rom als Vorbild nahm. Im Inneren wurden Fresken angebracht. Der Turm wurde nicht mehr als Wasserreservoir genutzt. Im Gebäude finden Kunstausstellungen und andere kulturelle Veranstaltungen statt. Siehe auch Liste der Paläste in Warschau Literatur Władysław Tatarkiewicz: Łazienki Królewskie i ich osobliwości. Arkady, 1986. ISBN 83-213-3162-9. Marek Kwiatkowski: Łazienki Królewskie – Nowy Przewodnik. Wydawnictwo Atena, Warschau 2008, ISBN 83-85894-07-1. Weblinks
Wodozbiór w Łazienkach Królewskich

Wodozbiór w Łazienkach Królewskich – dawny zbiornik wody znajdujący się w Łazienkach Królewskich w Warszawie. Opis Budynek był przeznaczony na zbiornik wody, jednak znajdowały się w nim także pomieszczenia mieszkalne otwierające się na niewielki dziedziniec. Dawniej w miejscu, w którym stoi, gromadzono wodę spływającą z okolicznych źródeł i drewnianymi rurami odprowadzano ją do fontanny oraz łaźni. Jego architektoniczna obudowa w formie walca powstała w 1777. Na dziedzińcu znajdowała się studnia, z której woda wypływała do kanału odprowadzającego ją do północnego stawu. W 1827 budynek został udekorowany według projektu Piotra Aignera na wzór grobowca Cecylii Metelli przy Via Appia pod Rzymem. Architekt dodał mu dwukolumnowy portyk oraz gzyms ozdobiony motywem wolich czaszek. W 2019 zakończono remont budynku, podczas którego przywrócono jego historyczne wnętrza, m.in. odtworzono polichromie i odsłonięto drewnianą rynnę oprowadzającą wodę z dziedzińca. Galeria Przypisy Bibliografia Władysław Tatarkiewicz: Łazienki Królewskie i ich osobliwości. Arkady, 1986. ISBN 83-213-3162-9. Marek Kwiatkowski: Łazienki Królewskie nowy przewodnik. Atena, 2000. ISBN 83-85894-07-1.
Neuropsychiatrisches Woiwodschaftskrankenhaus Dr. Emil Cyran

Das Neuropsychiatrische Woiwodschaftskrankenhaus Dr. Emil Cyran ist eine psychiatrische Klinik in Lubliniecin der Woiwodschaft Schlesien in Polen. Von 1953 bis 2000 befand sich hier eine klinische Abteilung der Medizinischen Universität Katowice. Geschichte Die Heil- und Pflegeanstalt Loben entstand 1894 als Teil eines Heims namens Idiotenanstalt und war seit 1904 eine selbständige Einheit. Zu ihr zählte später auch die Jugendpsychiatrische Klinik Loben. In der Zweiten Polnischen Republik wurde die Anstalt 1922 zur Anstalt für Geisteskranke in Lubliniec (Zakład dla Umysłowo Chorych w Lublińcu) und 1934 zur Schlesichen Psychiatrischen Anstalt in Lubliniec (Śląski Zakład Psychiatryczny w Lublińcu). In der Zeit des Nationalsozialismus wurden in der Klinik 1500 zum Teil auch minderjährige Patienten behandelt und spätestens ab 1941 auch Opfer von Menschenversuchen. Im Dezember 1941 wurde hier eine „Kinderfachabteilung“ eingerichtet. Verantwortlich waren als Klinikdirektor Ernst Buchalik und als Leiterin der Kinderpsychiatrie Elisabeth Hecker. Hecker selektierte die Kinder und Jugendlichen zum Zwecke der Durchführung von Menschenversuchen und berichtete hierüber: „Ich darf wohl nur andeutungsweise darauf hinweisen, welch gut untersuchtes Material auf der Pflegestation zusammenkommt, wenn nach dem Tode der Kinder das Gehirn durch das neurologische Forschungsinstitut in Breslau untersucht wird. Prof. von Weizsäcker hat sich entgegenkommenderweise bereit erklärt, diese hirnpathologischen Untersuchungen machen zu lassen.“ In den Krankenakten dieser Klinik, in die der Hamburger Arzt Karl Heinz Roth Einsicht nehmen konnte, ist der Mord an 280 Kindern dokumentiert, die gerade das Schulalter erreicht hatten. Siehe auch Liste von Psychiatrien in Polen Einzelnachweise
Wojewódzki Szpital Neuropsychiatryczny im. dr. Emila Cyrana w Lublińcu

Wojewódzki Szpital Neuropsychiatryczny im. dr. Emila Cyrana w Lublińcu (do 1993 Zakład Psychiatryczny w Lublińcu) – specjalistyczny szpital zajmujący się leczeniem i poradnictwem chorób psychicznych, a także neurologicznych (od 1992) i terapii uzależnień, szczególnie alkoholowych. Historia Jako oddzielna jednostka działa od 1904 roku, wcześniej – od 1894 – szpital ten stanowił część domu poprawczego nosząc nazwę Zakładu dla Idiotów. W czasie II wojny światowej na terenie szpitala psychiatrycznego dokonano mordu na 194 dzieciach w wieku od 5 do 17 lat, które zabijano zastrzykami z barbituranów. W latach 1953–2000 w szpitalu działał oddział kliniczny Śląskiej Akademii Medycznej im. Ludwika Waryńskiego w Katowicach. Obecnie Obecnie szpital prowadzi leczenie na oddziałach: psychiatrycznych ogólnych, psychiatrycznych geriatrycznych, psychiatrycznym dzieci i młodzieży (pierwszy taki oddział w Polsce), psychiatrycznym rehabilitacyjnym, psychiatrycznych dla przewlekle chorych, psychiatrycznym – oddział psychiatryczny sądowy, leczenia zaburzeń afektywnych, detoksykacji, uzależnień alkoholowych, neurologicznym oraz w 3 poradniach: Zdrowia Psychicznego, Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia, Neurologicznej. Zobacz też Alfred Ostroróg Przypisy Linki zewnętrzne Strona szpitala
Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. Mikołaja Kopernika w Łodzi

Wojewódzkie Wielospecjalistyczne Centrum Onkologii i Traumatologii im. Mikołaja Kopernika w Łodzi – szpital w Łodzi, położony w dzielnicy Górna. Powstał w 1973 roku. Historia Początkowo funkcjonował jako Szpital Miejski, później po przyłączeniu Ośrodka Onkologicznego oraz Przychodni Specjalistycznych jako Wojewódzki Szpital Zespolony. Od 21 grudnia 1998 szpital z jednostki budżetowej Skarbu Państwa stał się publicznym zakładem opieki zdrowotnej zarządzanym przez Samorząd Województwa Łódzkiego. Szpital posiada ok. 950 łóżek. Od 1 października 2003 roku w struktury szpitala włączony został Specjalistyczny Zespół Opieki Zdrowotnej Matki i Dziecka w Łodzi, który obecnie funkcjonuje pod nazwą Ośrodek Pediatryczny im. dr. Janusza Korczaka. W 2002 przed szpitalem został odsłonięty pomnik Mikołaja Kopernika, którego autorką jest rzeźbiarka Jadwiga Janus. 15 maja 2009 otwarto przyszpitalne lądowisko dla śmigłowców Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Koszt budowy lądowiska wyniósł 1,25 mln zł. 18 listopada 2019 r. w szpitalu powstał Unit Urologiczny. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie pomnika Mikołaja Kopernika. kopernik.lodz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-17)].
Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. Ludwika Rydygiera w Krakowie – szpital mieszczący się na osiedlu Złotej Jesieni 1 w Krakowie. Powstał 1 sierpnia 1986 roku. Nosi imię Ludwika Rydygiera – chirurga, profesora medycyny, generała brygady Wojska Polskiego. 21 grudnia 2011 oddano do użytku sanitarne lądowisko. Lista oddziałów szpitalnych Blok Operacyjny Centrum Radioterapii Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii Oddział Chirurgii Ogólnej i Onkologicznej Oddział Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Oparzeń Oddział Chirurgii Szczękowo-Twarzowej Oddział Chorób Wewnętrznych Oddział Dermatologii Oddział Ginekologii i Położnictwa z Ginekologią Onkologiczną Oddział Hematologii i Chorób Wewnętrznych z Pododdziałem Dziennym Oddział Kardiologii i Chorób Wewnętrznych Oddział Neonatologii Oddział Neurologii i Udarów Mózgu z Pododdziałem Udarów Mózgu Oddział Okulistyki Oddział Onkologii Klinicznej z Pododdziałem Dziennym Oddział Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu Oddział Otolaryngologii Oddział Psychiatrii Oddział Radioterapii Oddział Ratunkowy Oddział Rehabilitacji Dziennej dla Pacjentów ze Stwardnieniem Rozsianym i po Alloplastyce Stawu Kolanowego i Biodrowego Oddział Rehabilitacji Neurologicznej z Pododdziałem Rehabilitacji Ogólnoustrojowej Oddział Toksykologii i Chorób Wewnętrznych z Pododdziałem Detoksykacji Oddział Urologii Ośrodek Terapii Hiperbarycznej Zakład Opieki Długoterminowej w Makowie Podhalańskim Lista poradni Poradnia Chirurgii Ogólnej Poradnia Chirurgii Plastycznej, Leczenia Oparzeń i Ran Przewlekłych Poradnia Chirurgii Szczękowo-Twarzowej Poradnia Dermatologiczna Poradnia Diagnostyki i Leczenia Chorób Piersi Poradnia Hematologii Poradnia Kardiologiczna i Chorób Wewnętrznych Poradnia Leczenia Uzależnień Poradnia Lekarza Rodzinnego POZ Poradnia Logopedyczna Poradnia Medycyny Pracy Poradnia Neonatologii Poradnia Neurologiczna Poradnia Okulistyczna Poradnia Onkologii Klinicznej Poradnia Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu Poradnia Otolaryngologii Poradnia Proktologiczna Poradnia Radioterapii Poradnia Rehabilitacyjna Poradnia Stwardnienia Rozsianego Poradnia Urologiczna Poradnia Zdrowia Psychicznego Zespół Poradni Ginekologiczno - Położniczych Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna witryna WWW szpitala
Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Legnicy

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Legnicy – szpital mieszczący się przy ulicy Jarosława Iwaszkiewicza 5, na osiedlu Piekary w Legnicy. Jest placówką Samorządu Województwa Dolnośląskiego. Szpitalne oddziały Szpitalne poradnie specjalistyczne Heliport Od 2011 roku szpital dysponuje heliportem. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona szpitala. szpital.legnica.pl. [dostęp 2024-12-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. Wojewódzki Szpital im. A. Falkiewicza w Legnicy polska-org.pl
Wojewódzki Szpital Specjalistyczny we Wrocławiu

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny we Wrocławiu Ośrodek Badawczo-Rozwojowy – szpital mieszczący się przy ul. Henryka Kamieńskiego 73a we Wrocławiu powstały w 1984 roku. W 2006 roku szpital otrzymał status jednostki badawczo-rozwojowej. Szpital posiada lądowisko śmigłowcowe wpisane w 2014 do rejestru lądowisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Oddziały Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii Oddział Chemioterapii z Pododdziałem Chemioterapii Dziennej Oddział Chirurgii Naczyniowej Oddział Chirurgii Ogólnej i Małoinwazyjnej z Pododdziałem Chirurgii Metabolicznej i Pododdziałem Chirurgii Endokrynologicznej Oddział Chirurgii Onkologicznej Oddział Chorób Wewnętrznych z poddziałem Angiologicznym Oddział Dermatologiczny z Pododdziałem Dermatologii Dziecięcej Oddział Kardiologiczny z Pododdziałem Intensywnego Nadzoru Kardiologicznego, Pododdziałem Leczenia Zaburzeń Rytmu Serca Oddział Kardiologii Dziecięcej z Pododdziałem Kardiochirurgii Dziecięcej i Pododdziałem Intensywnego Nadzoru Kardiologicznego Oddział Nefrologiczny z Pododdziałem Diabetologicznym, Pododdziałem Transplantacyjnym i Pododdziałem Chorób Wewnętrznych Oddział Neonatologiczny z Pododdziałem Patologii Noworodka Oddział Okulistyczny Oddział Ortopedii, Traumatologii i Onkologii Narządu Ruchu Oddział Otolaryngologiczny z Pododdziałem Otolaryngologii Dziecięcej Oddział Pediatryczny z Pododdziałem Gastroenterologii i Pododdziałem Alergologii Oddział Położniczo-Ginekologiczny Oddział Urologii i Urologii Onkologicznej Szpitalny Oddział Ratunkowy Zamiejscowy Oddział Rehabilitacji Neurologicznej Zamiejscowy Oddział Rehabilitacji Ogólnoustrojowej I Zamiejscowy Oddział Rehabilitacji Ogólnoustrojowej II Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona szpitala
Wojewódzki Zespół Lecznictwa Psychiatrycznego w Olsztynie

Wojewódzki Zespół Lecznictwa Psychiatrycznego w Olsztynie – jedyny szpital psychiatryczny w Olsztynie i jednocześnie największy w regionie. Swoją działalnością obejmuje głównie mieszkańców województwa Warmińsko-Mazurskiego. Rocznie w szpitalu leczy się ponad 4500 pacjentów.Organem założycielskim Wojewódzkiego Zespołu Lecznictwa Psychiatrycznego w Olsztynie jest Samorząd województwa Warmińsko - Mazurskiego. Oddziały szpitalne Oddział I Ogólnopsychiatryczny Oddział II Ogólnopsychiatryczny Oddział III Ogólnopsychiatryczny Oddział IV Kliniczny Ogólnopsychiatryczny Oddział Dzienny Psychiatryczny z Pododdziałem Rehabilitacji Psychiatrycznej Oddział Psychiatryczny dla Dzieci i Młodzieży Oddział leczenia alkoholowych zespołów abstynencyjnych Pododdział leczenia zespołów abstynencyjnych po substancjach psychoaktywnych Oddział terapii uzależnienia od alkoholu Pododdział dzienny terapii uzależnienia od alkoholu Poradnie specjalistyczne Poradnia Zdrowia Psychicznego dla Dorosłych Poradnia Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży Zespół Szkół Specjalnych Na terenie szpitala funkcjonuje Zespół Szkół Specjalnych, w którym niepełnoletni pacjenci mogą kontynuować naukę podczas okresu leczenia. Skład zespołu: Szkoła Podstawowa nr 21 Specjalna dla Uczniów z Zaburzeniami Psychicznymi XVII Liceum Ogólnokształcące Specjalne dla Uczniów z Zaburzeniami Psychicznymi obejmujące kształceniem z przedmiotów ogólnokształcących również uczniów szkół zawodowych, branżowych i technikum. Bibliografia Wojewódzki Zespół Lecznictwa Psychiatrycznego w Olsztynie. [dostęp 2014-11-22].
Jezioro Wojnowo

Der Jezioro Wojnowo (deutsch Hessen-See) ist ein See in der Mitte der Gemeinde Miłki (deutsch Milken) im Powiat Giżycki (deutsch Kreis Lötzen) in der polnischen Woiwodschaft Ermland-Masuren. Beschreibung Der See ist ohne Abfluss und hat eine oligotrophe und mesotrophe Ausprägung. Die Ufer des Sees sind teilweise von wilder Vegetation überwuchert. Am Westufer gibt es mehrere Buchten. Der See hat Uferbereiche mit sanften Hügeln, die auf der Ostseite in steile Hänge übergehen. Rund um den See liegen mehrere Waldstücke. Von Süden ist der Jezioro Wojnowo über den schmalen Wasserlauf Głaźna Struga mit dem Jezioro Buwełno (deutsch Martinshagener See) und von Norden über die Seen Niałk Mały (deutsch Großer Mialk-See) und Niałk Duży (deutsch Kleiner Mialk-See) mit dem Niegocin (deutsch Löwentinsee) verbunden. Von Osten mündet die Staświnka in den See, die zusammen mit dem Stasswinner Kanal die Stasswinner Wiesen entwässert, ein Überbleibsel des 1834 trockengelegten Stasswinner Sees. Südlich davon mündet der Wobelbach in den See, der den Jezioro Miłkowskie (deutsch Wobel-See) mit dem Jezioro Wojnowo verbindet. Das Dorf Kleszczewo (deutsch Brassendorf) befindet sich am Westufer des Sees, im Norden liegt Ruda und im Osten das Dorf Staświny (deutsch Staßwinnen). Wassersport Durch den See führt eine Kanuroute zum Śniardwy (deutsch Spirdingsee). Zwischen den Seen Buwełno und Tyrkło (deutsch Türkle-See) ist es notwendig, das Boot etwa zwei Kilometer zu transportieren. Eine früher lang geplante schiffbare Verbindung zwischen diesen Seen ist wegen des Höhenunterschieds schwierig. Ferner bildet die geringe Breite des Durchlasses der historischen Brücke über den Głaźna Struga zwischen Wojnowo und Buwełno ein Hindernis. Der See kann von kleineren Segelbooten befahren werden, er ist jedoch bei Seglern nicht sonderlich populär. In Kleszczewo gibt es einen kleinen Yachthafen. Angelsport Der See enthält folgende Fischarten: Brachsen, Schleien, Rotaugen, Rotfedern, Karpfen, Hechte, Barsche und Aale. Unfall Am 27. August 2004 um 19:10 Uhr kam es im Bereich der Landenge zwischen den Seen Niegocin und Wojnowo zu einem Unfall. Eine Yacht vom Typ Pegaz 737 mit einer Masthöhe von etwa zehn Metern mit vier Personen an Bord fuhr mit gelegtem Mast unter der Straßenbrücke Rydzewo–Giżycko hindurch. Obwohl die schiffbare Route noch im Niegocin endet und die Hochspannungsleitung sowohl von der Brückenseite (Schild) als auch vom See her (Boje) gemäß den Vorschriften markiert ist, hatte die Mannschaft der Yacht vermutlich nach der Durchfahrt den Mast zu früh gestellt. Daher hakte der Mast in die in einer Höhe von etwa zehn Meter hängende Hochspannungsleitung ein, die rund 100 Meter nach der Brücke über das Wasser führt. Ein 21-jähriger aus Warschau starb an einem Stromschlag, während ein weiterer mit schweren Verbrennungen ins Krankenhaus kam. Weblinks Einzelnachweise
Wojnowo (jezioro w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich)

Wojnowo – jezioro w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Miłki. Ukształtowanie Jest to jezioro rynnowe, bezodpływowe, typu oligotroficzno-mezotroficznego, brzegi jeziora zarośnięte są częściowo przez roślinność wynurzoną tworzącą rozległe podwodne łąki. Linia brzegowa jest silnie rozwinięta. Na zachodnim brzegu jest kilka łagodnie zarysowanych zatoczek. Jezioro ma polne brzegi o łagodnych wzniesieniach, natomiast od strony wschodniej przechodzą w strome skarpy. Dookoła jeziora jest kilka zadrzewień (kępy leśne). Od południa Jezioro Wojnowo łączy się Głaźną Strugą z jeziorem Buwełno, a od północy przez jeziora Niałk Mały i Duży z Niegocinem. Od wschodu uchodzi do jeziora Wojnowo rzeka Staświnka, która wraz z kanałem Stawińskim odwadnia łąki Stawińskie, pozostałość po jeziorze Stawińskim. Poniżej Staświnki uchodzi do Wojnowa struga łącząca to jezioro z Jeziorem Miłkowskim. Na zachodnim brzegu jeziora położona jest wieś Kleszczewo, a w północnej części Ruda, zaś od strony wschodniej jeziora znajduje się wieś Staświny. Turystyka Przez jezioro Wojnowo przechodzi szlak kajakowy, dostępny także dla mniejszych żaglówek, nazywany "wielką pętlą mazurską"; prowadzi on do Jeziora Śniardwy, jednak między jeziorami Buwełno i Tyrkło konieczne jest przeniesienie lub przewóz łodzi (ok 2 km). Od dawna projektowane połączenie żeglowne tych jezior jest trudne m.in. ze względu na różnicę poziomów, ale także niewielką szerokość przepustu zabytkowego mostu na strudze łączącej Wojnowo i Buwełno. Jezioro Wojnowo jest stosunkowo mało popularne wśród żeglarzy; obowiązuje na nim strefa ciszy. Przyroda Jezioro to jest typu leszczowego. Obecnie znajdują się tam następujące gatunki ryb: leszcz, lin, płoć, wzdręga, krąp, sielawa, ukleja, szczupak, okoń, węgorz. Bibliografia Małgorzata Karczewska, Maciej Karczewski, Robert Kempa, Ewa Pirożnikow, "Miłki. Monografia krajoznawcza gminy mazurskiej", Białystok-Miłki, Wydawnictwo KWADRAT, 2005 ISBN 83-918173-2-6
Rosomak (przedsiębiorstwo)

Rosomak S.A. (dawniej Wojskowe Zakłady Mechaniczne) – przedsiębiorstwo w Siemianowicach Śląskich zajmujące się produkcją transporterów opancerzonych. Początkowo Zakłady Naprawy Czołgów, dawniej JW nr 5045. Działalność Historia przedsiębiorstwa sięga roku 1952, kiedy to zakład zajmował się remontami samochodów oraz czołgów T-34. Natomiast w latach 60. XX w. modernizowane były czołgi T-55 i T-55A i ulepszane na przełomie lat 80. i 90. XX wieku do wersji T-55AM. Wojskowe Zakłady Mechaniczne w latach 1982–1989 realizowały kontrakt przy budowie Bazy Remontu Czołgów T-55 w miejscowości Puna w Indiach. Firma zajmowała się również remontami takich pojazdów jak: T-72, WZT-1, WZT-2 oraz mostów BLG na bazie podwozi czołgowych. Poza remontami oraz modernizacją czołgów i pojazdów, przedsiębiorstwo zajmowało się remontami silników spalinowych o mocy od 100 do 1000 KM. W roku 1990 wprowadzono pewne ograniczenia i zakład zajmował się jedynie: polowym stanowiskiem kontroli zespołów czołgu T-72, UPM wyrobu 765 (SKZ-BWP), polowym stanowiskiem kontroli silników pojazdów gąsienicowych (SKS-G), urządzeniami do konserwacji i smarowania, agregatami sprężarkowymi i prądotwórczymi. W 1996 roku rozpoczęto prace przy modernizacji opancerzonych samochodów rozpoznawczych: BRDM-2, BRDM-2 M96/M97 (BRDM-2M96, BRDM-2M96i, BRDM-2B, BRDM-2BF, BRDM-2A) i Szakal, modernizując ponad 100 pojazdów. W 2001 roku Ministerstwo Obrony Narodowej ogłosiło przetarg na dostawę w latach 2004–2013 kołowych transporterów opancerzonych dla Wojsk Lądowych. Zaproponowana przez WZM konfiguracja okazała się najlepszą ze zgłoszonych i wygrała. Najważniejszym punktem całego przetargu było podpisanie umowy na dostawę 690 Rosomaków pomiędzy WZM SA a Departamentem Zaopatrywania Sił Zbrojnych Ministerstwa Obrony Narodowej. 1 maja 2005 roku zakłady skomercjalizowano, przekształcając z przedsiębiorstwa państwowego w spółkę akcyjną. Prowadzone są działania fabryki na rzecz wyprodukowania Rosomaka 2. WZM SA w Siemianowicach Śląskich weszły w skład Polskiej Grupy Zbrojeniowej SA. W marcu 2014 r. WZM SA zmieniły nazwę na Rosomak SA. Przypisy
Rosomak S.A.

Rosomak SA (раніше Wojskowe Zakłady Mechaniczne WZM) — польське підприємство в Семяновиці-Шльонські, яке займається виробництвом бронетранспортерів. Спочатку танкоремонтними роботами, колишня військова частина No 5045. Історія підприємства бере свій початок з 1952 року, коли завод відремонтував автомобілі та танки Т-34. Однак у 1960-х роках танки Т-55 і Т-55А були модернізовані та модернізовані на рубежі 1980-1990-х років до версії Т-55АМ. У 1982-1989 роках Військово-механічний завод виконував контракт на будівництво танкоремонтної бази Т-55 в Пуне, Індія. Також компанія займалася ремонтом таких транспортних засобів як: мости Т-72, WZT-1, WZT-2 та BLG на базі танкового шасі. Крім ремонту та модернізації танків і транспортних засобів, підприємство займалося ремонтом двигунів внутрішнього згоряння потужністю від 100 до 1000 к.с. У 1990 році були введені певні обмеження і завод займався лише: польовим випробувальним стендом танкових вузлів Т-72, виробом UPM 765 (SKZ-BWP), польовим випробувальним стендом для гусеничних двигунів (SKS-G), технічне обслуговування та змащення, обладнання, компресорні установки та електрогенератори. У 1996 р. розпочато роботи з модернізації броньованих розвідувальних машин: БРДМ-2, БРДМ-2 М96/М97 (БРДМ-2М96, БРДМ-2М96і, БРДМ-2Б, БРДМ-2БФ, БРДМ-2А) і «Сакал», модернізація понад 100 транспортних засобів. У 2001 році Міністерство національної оборони оголосило тендер на поставку колісних бронетранспортерів для Сухопутних військ Польщі на 2004-2013 роки. Конфігурація, запропонована WZM, виявилася найкращою з поданих і перемогла. Найважливішим моментом усього тендеру стало підписання контракту на поставку 690 бронетранспортерів «Росомах» між WZM SA та Департаментом постачання Збройних Сил Міноборони. 1 травня 2005 року заводи були комерціалізовані, перетворившись із державного підприємства в акціонерне товариство. Завод займається виробництвом «Росомака 2». WZM SA у Семяновиці-Шльонські увійшла до складу Polska Grupa Zbrojeniowa SA. У березні 2014 року WZM SA змінила компанію на Rosomak SA. Примітки