NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Chełmnie

Kościół św. Piotra i św. Pawła – dawny kościół dominikański, od 1829 do 1945 ewangelicki, obecnie filialny w parafii Wniebowzięcia NMP, położony w północno-wschodniej części starego miasta w Chełmnie, w bloku ograniczonym ulicami Wodną i Kościelną oraz murami miejskimi. Fasada kościoła stanowiła pierwowzór fasady katedry warszawskiej. Historia i architektura Dominikanie przybyli do Chełmna prawdopodobnie już w 1233 (a więc w roku lokacji miasta). Istniejący dzisiaj kościół zaczęto wznosić od w 4. ćwierci XIII wieku, chociaż w obrębie późniejszej neogotyckiej kruchty istnieją wcześniejsze fragmenty budowli późnoromańskiej z lat ok. 1240–1250. W pierwszej połowie XIV wieku zbudowano korpus, najpierw w postaci niesymetrycznej dwunawowej hali o sześciu przęsłach; w trzeciej ćwierci XIV w. dobudowano trzecią bardzo wąską nawę północną, z tego czasu pochodzi również szczyt zachodni. W drugiej połowie XVII wieku wnętrze korpusu całkowicie przebudowano ze zmianą programu przestrzennego na czteroprzęsłową bazylikę i założeniem nowych sklepień. Z końca XIX wieku pochodzą przybudówki – kruchta zachodnia i zakrystia od północy. Kościół jest murowany z cegły. Z zewnątrz zachował cechy gotyckie, wnętrze korpusu jest zbarokizowane. Obecnie jest to czteroprzęsłowa niesymetryczna bazylika o bardzo wąskiej nawie północnej, przed barokizacją był trójnawową, sześcioprzęsłową halą. Zachowane w pierwotnej postaci prezbiterium jest trójprzęsłowe, zamknięte od wschodu pięcioma bokami ośmioboku, sklepione krzyżowo-żebrowo, w przęśle środkowym gwiazdą czteroramienną. Od zewnątrz jest opięte uskokowymi skarpami, przez ich gęste ustawienie wzmacniającymi wertykalizm budowli. Wyróżnia się również zachodni szczyt korpusu, dzielony gęsto ustawionymi pod kątem lizenami przechodzącymi w pinakle. Dawne bogate, późnobarokowe i rokokowe wyposażenie wnętrza zostało w większości usunięte po przejęciu kościoła przez ewangelików. Na miejscu zachowała się tylko kilka elementów: późnobarokowy ołtarz główny, wzorowany na ołtarzu kościoła NMP w Toruniu, drewniane rokokowe stalle w prezbiterium, dekorowane ornamentem rocaille i wolutami, przy filarze w nawie głównej rokokowa ambona, na której baldachimie cztery putta przedstawiające personifikacje kontynentów. Przypisy Bibliografia Tadeusz Chrzanowski, Marian Kornecki, Chełmno, Wrocław 1991. Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa Jerzy Z. Łoziński, Pomniki sztuki w Polsce, t. II cz. 1, Pomorze, Warszawa 1992. Marek GrzegorzM.G. Zieliński Marek GrzegorzM.G., AnnaA. Soborska-Zielińska AnnaA., Kościół świętych Piotra i Pawła w Chełmnie, Pelplin: Wydawnictwo Diecezji Pelplińskiej Bernardinum, 2005, ISBN 83-7380-325-4, OCLC 749967672 . Linki zewnętrzne Chełmno – klasztor dominikański. medievalheritage.eu. [dostęp 2024-08-18]. Odznaka krajoznawcza województwa kujawsko-pomorskiego: Kościół pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Chełmnie. [dostęp 2019-11-15]. Archiwalne widoki kościoła w bibliotece Polona
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Gnieźnie

Kościół św. Piotra i Pawła w Gnieźnie – kościół późnobarokowy z 1780, mieszczący się na cmentarzu św. Piotra i Pawła przy ul. Kłeckowskiej w Gnieźnie, usytuowanym na wzgórzu Piotrowo, zwanym także Zajezierzem. Historia Kościół ufundowany w XIII w. przez kapitułę gnieźnieńską, zaś pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1357 roku. Pierwotny kościół strawił pożar w 1613 roku, kolejny drewniany wzniesiono pomiędzy 1680 a 1690 rokiem, zaś obecny w 1780 z polecenia prymasa Antoniego Ostrowskiego. W 1823 roku zlikwidowano istniejącą przy nim parafię, w 1832 roku założono wokół niego cmentarz, zaś 25 listopada 1941 roku ustanowiono kościołem filialnym parafii archikatedralnej. Kościół nie ma wieży, jest jednonawowy, z marmurową posadzką. Znajdują się w nim witraże z XVII w., neogotycki ołtarz z późnogotyckimi rzeźbami św. Piotra i Pawła z końca XV w. oraz drewnianym tabernakulum. 14 lutego 2010 prymas Henryk Muszyński konsekrował świątynię. Krypta kościelna W lipcu 2011 roku z polecenia ówczesnego prymasa Polski abp. Józefa Kowalczyka rozpoczęły się trwające przeszło rok prace remontowe i adaptacyjne krypty pod kościołem, którą prymas poświęcił 2 listopada 2012 roku. Jesienią 2012 roku ekshumowano i przeniesiono do niej doczesne szczątki czterech biskupów pomocniczych gnieźnieńskich, pochowanych dotąd wokół kościoła: Lucjana Bernackiego (zm. 1975), Jana Michalskiego (zm. 1989), Jerzego Dąbrowskiego (zm. 1991) Jana Czerniaka (zm. 1999) 24 października 2020 roku w krypcie spoczął biskup pomocniczy senior Archidiecezji Gnieźnieńskiej Bogdan Wojtuś. Krypta jest udostępniana dla wiernych i zwiedzających w dniach 1-2 listopada oraz okazjonalnie w dzień patronów kościoła, śś. Piotra i Pawła (29 czerwca). Przypisy Linki zewnętrzne Ekshumacje biskupów w Gnieźnie Mauzoleum gnieźnieńskich biskupów Galeria zdjęć z poświęcenia krypty. archidiecezja.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-23)].
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Piekarach Śląskich

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieniu – rzymskokatolicki kościół parafialny, w Piekarach Śląskich, w dzielnicy Kamień, w województwie śląskim. Należy do dekanatu Piekary Śląskie archidiecezji katowickiej. Świątynia została wybudowana w latach 1898–1899 według projektu architekta Ludwiga Schneidera, konsekrowana w 1899 roku. Architektura Świątynia jest orientowanym trójnawowym kościołem halowym, wybudowanym w stylu neogotyckim z cegły, na planie krzyża łacińskiego. Posiada jednonawowy transept. Od strony zachodniej wznosi się wysoka wieża. Po jej wschodniej i zachodniej stronie zamontowane zostały zegary. W środku wiszą dzwony. Na skrzyżowaniu nawy głównej i transeptu wybudowana została mała sygnaturka. Sklepienia naw bocznych są krzyżowo-żebrowe, zaś te nad nawą główną – gwiaździste. Na sklepieniu w centralnej części kościoła namalowany został fresk przedstawiający 6 świętych. Ołtarz znajdujący się w kościele jest również neogotycki. W jego centrum umieszczony został obraz „Wręczenie kluczy św. Piotrowi”. Przy ołtarzu znajdują się figury przedstawiające patronów kościoła. Galeria Przypisy
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Jeleniej Górze

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Jeleniej Górze - wzmiankowany w 1318 roku, obecny był wzniesiony w latach 1646–1681, przebudowany w XVIII wieku, restaurowany w XIX wieku i XX wieku. Późnogotycki, inkastelowany (mury obronne). Murowany, na rzucie prostokąta, salowy, o wnętrzu przykrytym trzyprzęsłowym sklepieniem kolebkowym z lunetami, z wieżą dostawioną od zachodu i kruchtą od południa, nakryty dachem dwuspadowym i cebulastym hełmem z latarnią na wieży. Wyposażenie barokowe: ołtarz główny, Ołtarze boczne, ambona, chrzcielnica, drewniane rzeźby. Obecnie katolicki parafialny (od 1946). Mieści się w dzielnicy Maciejowa, przy ulicy Wrocławskiej. Przypisy Bibliografia Jelenia Góra: plan miasta. Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych imienia Eugeniusza Romera, S.A., Warszawa-Wrocław 1999. ISBN 83-7000-552-7 Linki zewnętrzne Kościół parafialny św. Piotra i Pawła w Maciejowej (Jelenia Góra) na str. polska-org.pl
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Krotoszynie

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Krotoszynie – kościół rzymskokatolicki w mieście Krotoszyn, w województwie wielkopolskim. Należy do dekanatu Krotoszyn diecezji kaliskiej. Historia, architektura i wyposażenie Trynitarzy bosych sprowadził do Krotoszyna w 1731 r. ówczesny właściciel miasta, wojewoda kijowski Józef Potocki. W latach 1766–1772, na miejscu rozebranego kościoła drewnianego, wystawiono murowaną świątynię. Fundatorką gmachu była Ludwika z Mniszchów Potocka, wdowa Józefa Potockiego. Jest to świątynia potrynitarska wybudowana w stylu barokowym w latach 1767-1774 według projektu Karola Marcina Frantza. Posiada dwuprzęsłową nawę i prezbiterium zamknięte kolistą absydą. Wyposażenie wnętrza w stylu późnobarokowym, m.in. ambona w kształcie łodzi z masztem i rozdętym żaglem, wiosłami, kotwicą i sieciami. Bibliografia Franciszek Jaśkowiak, Województwo poznańskie. Przewodnik, Wydawnictwo "Sport i Turystyka", Warszawa 1967, str. 128. Przypisy
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kurzycku

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kurzycku – kościół filialny parafii Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Czelinie. Opis Kościół salowy w stylu gotyckim, z kamienia polnego, ciosów granitowych i cegły; wieża w stylu neogotyckim. Wewnątrz znajduje się (niekompletny) wczesnobarokowy ołtarz z 1704 r. mistrza Hattenkerella z Morynia. Świątynia usytuowana jest w centralnej części miejscowości przy skrzyżowaniu dróg na wzgórzu. Działka kościelna wygrodzona jest murem kamiennym, ozdobiona szpalerem lip i elementami dawnego cmentarza. Historia Zbudowany został w 1. poł. XIV w. W 1611 r. dobudowano wieżę, w 1692 r. gruntownie odnowiony. W 1888 r. wieżę ponownie wzniesiono od podstaw w stylu neogotyckim, w formie baszty obronnej z krenelażem i bastejami w narożnikach, zmieniono również kryptę na prezbiterium i poszerzono okna. Do 1673 r. kościół był filią parafii w Mieszkowicach, w latach 1673–1741 filią Czelina, od 1741 r. do połowy XIX w. powtórnie filią Mieszkowic, następnie do 1945 r. filią Czelina. Od 25.04.1973 do 02.12.2000 był kościołem parafialnym, po czym stał się ponownie filią Czelina. Przypisy Bibliografia Kreis Königsberg/Neumark. Erinnerungen an einen ostbrandenburgischen Landkreis. Berlin/Bonn: Westkrauz-Verlag, 1996, s. 328. ISBN 3-929592-13-4. Jerzy Kosacki, Bogdan Kucharski: Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka - MUZA SA, 2001, s. 338. ISBN 83-7200-583-4. Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Czelinie, „Tygodnik Katolicki Niedziela, Edycja szczecińska 02/2003” [dostęp 2011-06-07] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-21] .
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Lędyczku

Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Lędyczku – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Lędyczku, dekanatu Jastrowie, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej. w dawnym mieście, obecnie wsi Lędyczek, w gminie Okonek, w powiecie złotowskim, w województwie wielkopolskim. Mieści się przy ulicy Słowackiego, w północno-zachodniej części miejscowości. Historia Świątynia została zbudowana w latach 1882–1883 jako kościół ewangelicki, poświęcona 29 czerwca 1946 jako kościół rzymskokatolicki. Posiada skromne cechy eklektyczne. W świątyni znajduje się ręcznie wykonany, mosiężny żyrandol z XVIII wieku. Budowla została wpisana do rejestru zabytków w dniu 31 marca 2011. Galeria Przypisy
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Mikołowie-Paniowach

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Mikołowie-Paniowach – rzymskokatolicki kościół parafialny w Mikołowie, w dzielnicy Paniowy, w województwie śląskim. Należy do dekanatu Mikołów archidiecezji katowickiej. Mieści się przy ulicy Staromiejskiej. Historia W 1757 roku rozpoczęła się budowa nowej świątyni drewnianej, którego fundatorką została Katarzyna Rozyna Bujakowska. W latach 1830–1835 została podmurowana wieża kościoła, a następnie cala świątynia z powodu wilgotności. W 1894 roku zostały ufundowane nowe organy, ponieważ stary instrument pochodzący z przełomu XVII/XVIII stulecia, nie nadawał się już do użytku. W 1925 roku świątynia staje się samodzielnym kościołem parafialnym (wcześniej był to kościół filialny parafii św. Mikołaja w Bujakowie). Wyposażenie Do wyposażenia kościoła należą m.in. późnorenesansowy ołtarz oraz barokowe rzeźby i ambona. Przypisy
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Obrzycku

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Obrzycku – rzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Obrzycko. Należy do dekanatu szamotulskiego. Historia Jest to świątynia barokowa zbudowana w latach 1714–1756, ufundowana przez Władysława Radomickiego, kasztelana poznańskiego, i jego syna Józefa, starosty odolanowskiego, oraz Leona Raczyńskiego, kasztelana santockiego, wybudowana na planie krzyża greckiego według projektu Pompeo Ferrariego, rozbudowana w 1906 roku przez Rogera Sławskiego przez dobudowanie nawy. Budowla poświęcona w 1791 przez księdza Sanickiego, dziekana obornickiego i proboszcza połajewskiego. Wyposażenie Wyposażenie wnętrza w stylu rokokowym z końca osiemnastego stulecia, wyróżnić można obraz Eugenio Caxesa 'Ostatnia wieczerza' wykonany w 1609 roku przywieziony przez Atanazego Raczyńskiego z klasztoru Jerónimos w Guadalupe w Hiszpanii umieszczony na ścianie prawego ramienia transeptu i nagrobek zmarlego w 1823 arcybiskupa gnieźnieńskiego Ignacego Raczyńskiego wykonany w 1854 przez Ludwika Wilhelma Wichmana. Przypisy Bibliografia Jerzy Kwiatek. Polska. Urokliwy świat małych miasteczek. Sport i Turystyka - MUZA SA, Warszawa 2002 ISBN 83-7200-965-1, str.440
Peter-und-Paul-Kirche (Nysa)

Die Kirche St. Peter und Paul (polnisch Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła, bis 1930 Kreuzherrenkirche, 1930–1945 Kuratialkirche) ist eine römisch-katholische Kirche in der schlesischen Stadt Nysa (deutsch Neisse). Das Gotteshaus steht in der südlichen Altstadt an der ul. Bracka (bis 1945 Brüderstraße). Die Kirche ist die Hauptkirche der Pfarrei St. Peter und Paul (Parafia św. Apostołów Piotra i Pawła) in Nysa. Geschichte Die Stiftskirche St. Peter und Paul wurde zwischen 1720 und 1727 durch den Ritterorden vom Heiligen Grab zu Jerusalem im barocken Stil an der ehemaligen Stadtmauer errichtet. Zuvor bestand an gleicher Stelle bereits ein Kirchenbau von 1622, welcher abgerissen wurde. Die Bauleitung oblag dem Hofbaumeister Michael Klein aus Ungarn († 1725 in Neisse). Nach dessen Tod wurde sie von dem aus Schweidnitz stammenden Hofbaumeister Felix Anton Hammerschmidt († 1762 in Neisse) vollendet. 1730 wurde das Gebäude geweiht. Das angrenzende Klostergebäude des Klosters St. Peter und Paul wurde bereits in den Jahren 1708 bis 1713 erbaut. Die Kirche wurde in den Jahren 1834–1835 und 1929–1930 renoviert. Die Kampfhandlungen Ende des Zweiten Weltkriegs überstand das Gebäude weitestgehend unbeschadet. Lediglich die Kirchenfenster wurden zerstört. Seit 1964 steht das Kirchengebäude unter Denkmalschutz. Seit 1999 ist die Kirche die Hauptkirche der gleichnamigen Pfarrei in Nysa. Architektur Die Emporen-Hallenkirche ist ein Bauwerk im Stil des Barock. Als Vorbild diente die St. Nikolaus auf der Prager Kleinseite. Geprägt ist der Kirchenbau durch seine Doppelturmfassade, deren Türme mit kupferbedeckten Zwiebelhauben bestückt sind. Der balkonüberdachte Haupteingang befindet sich an der Westseite des Gebäudes an der ul. Bracka. Im Innenraum befinden sich zahlreiche Kapellen. Die Kirchenhalle besitzt belichtete Emporen mit gebauchten Brüstungen. Darüber befinden sich schräge Pfeiler mit einer Pilasterauflage. Im Chor befindet sich ein Spiegelgewölbe. Die prächtigen Deckengemälde der Halbkuppel schufen die Brüder Christoph Thomas und Felix Anton Scheffler. Der Hochaltar aus vergoldetem Lindenholz enthält ein Gemälde der Kirchenpatrone Peter und Paul von Christian Philipp Bentum, der auch das kleine Gemälde Muttergottes mit Kind für den Rokoko-Tabernakel schuf. An der Kanzel befindet sich ein Relief mit der Rückkehr des Verlorenen Sohnes. Im Kirchenschiff befinden sich sieben Gemälde mit Szenen aus dem Leben der Apostel Peter und Paul. Geschaffen wurden diese von Johann Melchior Brandeis zwischen 1764 und 1765. Die Orgel wurde 1766 geschaffen. In der nördlichen Turmkapelle befindet sich eine Nachbildung des Heiligen Grabes. Weblinks Historische Ansichten und Geschichte St. Peter und Paul (poln.) Literatur Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen. Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München u. a. 2005, ISBN 3-422-03109-X, S. 674–476. Hugo Weczerka (Hrsg.): Handbuch der historischen Stätten. Band: Schlesien (= Kröners Taschenausgabe. Band 316). Kröner, Stuttgart 1977, ISBN 3-520-31601-3, S. 331–338. Einzelnachweise
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Obórkach

Kościół pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła – polskokatolicki kościół parafialny w Obórkach. Należy do dekanatu dolnośląskiego diecezji wrocławskiej Kościoła Polskokatolickiego w RP. Historia Kościół zbudowano w XVI w. W latach 1534–1945 ewangelicki. Przebudowywany w 1685. Wieża pochodzi z 1755. Gruntowny remont całego obiektu miał miejsce w 1865. Od 1967 świątynia należy do Kościoła Polskokatolickiego. Architektura Budowla drewniana. Wieża na planie kwadratu, konstrukcji szkieletowej, zwieńczona baniastym hełmem (krytym gontem) z chorągiewką. Nawa o konstrukcji zrębowej, z boczną kruchtą. Nad nawą jednokalenicowy dach kryty gontem. Prezbiterium konstrukcji szkieletowej, zamknięte prostokątnie, z boczną murowaną zakrystią. Wnętrze otynkowane. Na suficie polichromia z 1685 (w postaci kasetonów, rozet i ornamentu roślinnego). Ambona z XVII w. z namalowanymi postaciami czterech ewangelistów. Wewnątrz znajduje się też kamienna, kielichowata chrzcielnica z XVI w. Wokół kościoła mur z kamienia polnego, zbudowany na przełomie XV i XVI w. Z wyposażenia kościoła pochodzi też XV-wieczny tryptyk, znajdujący się obecnie w muzeum w Brzegu. Święta Główne uroczystości obchodzone są: 29 czerwca – w święto Apostołów Piotra i Pawła (patronalne); 8 września – w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (parafialne). Kościół wpisano do rejestru zabytków 29 kwietnia 1963 pod nr 679/63. Zobacz też Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Obórkach Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Kościoły drewniane, Obórki
St. Peter und Paul (Opole)

St. Peter und Paul (polnisch Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła) ist eine römisch-katholische Kirche in der Stadt Opole (dt. Oppeln) im heutigen Polen. Die aus Beton errichtete dreischiffige Basilika befindet sich im Osten der Stadt am heutigen Plac Mickiewicza und wurde 1925 als zweite Stadtpfarrkirche geweiht. Geschichte Mit dem Wachstum der Stadt Oppeln und einer immer größer werdenden Zahl an Gemeindemitgliedern in der Pfarrei Zum Heiligen Kreuz war die Errichtung einer neuen Pfarrei und Kirche im Osten der Stadt nötig geworden. Gottesdienste wurden im Osten der Stadt in der ehemaligen Oberrealschule oder in der Nahe gelegenen Kaserne abgehalten. Aufgrund der Bemühungen von Prälat Joseph Kubis konnte am 23. April 1923 mit dem Bau der St.-Peter-und-Paul-Kirche am damaligen Straßburger Platz (heute: plac Mickiewicza) begonnen werden. Die Grundsteinlegung erfolgte am 19. Juni 1924. Architekt der Kirche war Arthur Reck. Trotz der schwierigen Zeiten konnte die Kirche von Jahr und Jahr stetig wachsen. Spenden kamen unter anderem auch aus Amerika. Die Glocken wurden von Kaufleuten und Handwerkern aus Oppeln gestiftet. Die Firma Hermann Kügler führte die Mauerarbeiten durch, welche bereits unter anderem die alte Kaserne, das Krankenhaus oder acht verschiedene Kirchen im Umkreis von Oppeln erbauten. Im Mai 1925 wurde die Pfarrei Peter und Paul geschaffen und zählte zunächst 8.000 Gemeindemitglieder. Erster Pfarrer der neugegründeten Pfarrei war Francis Sonnek. Am 26. Oktober 1925 konnte die St.-Peter-und-Paul-Kirche durch den Breslauer Bischof Adolf Bertram geweiht werden. Mit der Einweihung waren jedoch nicht sämtliche Arbeiten an der Kirche abgeschlossen. Ende 1925 erfolgte noch der Einbau des Taufsteins, 1926 wurde die Turmuhr eingebaut, und die Orgel wurde 1929 fertiggestellt. Die Einweihung des Hochaltars erfolgte am 1. Weihnachtstag 1930. Bis 1945 erhöhte sich die Gemeindemitgliederzahl auf 12.8000 Menschen. Einer der Stifter der Kirche war Papst Pius XI., der sich 1920 noch als Erzbischof Achille Ratti wegen der Volksabstimmung in Oberschlesien in Oppeln aufhielt. Daher befinden sich in der Kirche das päpstliche Wappen sowie eine nach dem Bau gestiftete vergoldete Tiara. Weblinks Opole z sercem (poln.) Pfarrei St. Peter und Paul (poln.) Literatur Marlies Wessinghage-Okon: St. Peter und Paul in Oppeln 1925–2000. Geschichte der zweiten Oppelner Stadtpfarrkirche, ihrer Gemeinde und ihrer Seelsorger. Regensburg 2001, ISBN 3-00-008753-2 Einzelnachweise
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Opolu

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła – rzymskokatolicki kościół parafialny położony przy Placu Adama Mickiewicza w Opolu. Kościół należy do Parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Opolu. Został wybudowany w latach 1923–1925, według projektu Arthura Kicktona, w stylu bazylikowym, nowoczesnym. Posiada 3 nawy i jedną wieżę po stronie zachodniej. Historia kościoła W związku z rozwojem miasta w kierunku wschodnim dostrzeżono konieczność budowy nowej świątyni, dotychczasowy kościół parafialny św. Krzyża okazywał się niewystarczający. W styczniu 1897 roku, po zgodzie władz miejskich zaoferowano 2 działki: między ul. Krakowską i Reymonta oraz nieopodal obecnego Placu Daszyńskiego. Wybrano drugą lokalizację, jednak zmiany personalne w parafii, zbyt małe fundusze oraz brak zgody władz państwowych na budowę, wstrzymały inwestycję. W 1913 roku przedstawiono nowy projekt świątyni, już w obecnej lokalizacji, jednak rozpoczęcie budowy pokrzyżował wybuch I wojny światowej. Po wojnie i licznych perturbacjach związanych zarówno z uzyskaniem funduszy i pozwoleń, ostatecznie budowę rozpoczęto 23 kwietnia 1923 roku, niestety po kilku miesiącach wstrzymane zostały dotacje państwowe, konieczne okazały się ofiary parafian i ludzi związanych z parafią. Budowie pomógł m.in. papież Papież Pius XI, który latem 1920 roku, jako komisarz apostolski gościł w Opolu. 19 czerwca 1924 roku położono kamień węgielny, w grudniu budowa została podprowadzona już pod dach. Cztery żeliwne dzwony zostały odlane w latach 20 XX wieku w odlewni Schilling&Lattermann w Morgenröthe-Rautenkranz. Wielki dzwon ufundował katolicki związek kupców, drugi dzwon cech rzeźników, trzeci cech piekarzy, a czwarty ufundował piekarz Lopatta. 1 maja 1925 roku, z części parafii św. Krzyża utworzono nową - świętych Piotra i Pawła, we wschodnim Opolu. 26 października tego samego roku świątynia została konsekrowana przez kardynała Adolfa Bertrama, w ołtarzu znajdują się relikwie św. Klementyny i Diodory. W późniejszych latach z parafii wyłączono Gosławice i Kolonię Gosławicką. Organy Organy zostały zbudowane przez firmę organmistrzowską Carla Berschdorfa z Nysy w 1928 roku. Ich generalny remont miał miejsce 2000 roku. Przeprowadziła go firma Grygar z Prościejowa. Instrument posiada wolnostojący kontuar, neobarokowy prospekt oraz elektro-pneumatyczną trakturę gry. Dyspozycja instrumentu: Przypisy Linki zewnętrzne Opole - Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła Galeria
Kostel svatého Petra a Pavla (Prudník)

Kostel svatého Petra a Pavla (polsky: Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła) je filiální kostel ve městě Prudník, na ulici Piastowskiej 10, Opolské vojvodství a náleží do děkanátu Prudník, diecéze opolská, farnosti svatého Michaela archanděla v Prudníku. Kostel je v seznamu kulturních památek Polska pod číslem 481/58 z 15. 10. 1958. O kostel se starají milosrdní bratří. Historie Klášter milosrdných bratří v Prudníku byl prvním v Horním Slezsku. Podplukovník Friedrich Wilhelm von Röder byl těžce raněn v bitvě u Freiburgu a hledal pomoc v Landecku. Tehdy se k němu donesla sláva o bratru Probusu Martinim patřícím do vratislavského společenství milosrdných bratří. Měl vyléčit těžce nemocného syna zámožného prudníckého měšťana Weidingera. Mnich navrátil zdraví také podplukovníkovi, který veden svou vděčností se začal snažit zřídit ve městě špitál milosrdných bratří, kde by mohlo s péčí počítat okolní obyvatelstvo. Příslušné povolení pruského krále Fridricha II. Velikého vydané v roce 1764 otevřelo milosrdným bratřím brány města a umožnilo jim vykonávat dobročinnou péči. V letech 1782–1783 byl postaven klášter s nemocnicí a v letech 1785–1787 postaven kostel. Architektura Kostel je zděný, s fasádou a jednolodní. Pod presbytářem se nacházejí katakomby s hroby několika mnichů. Interiér kostela zdobí charakteristický hlavní oltář. Po pravé straně stojí za pozornost kazatelna a nad vchodem také kruchta s varhanami. Galerie Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel svatého Petra a Pavla na Wikimedia Commons