NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Neisseviaduct (Zittau)

Het Neisseviaduct in Zittau is een spoorwegbrug over de Lausitzer Neisse tussen Duitsland en Polen. Het 745 m lange en tot 18 m hoge viaduct behoort bij de grootste en oudste spoorwegbruggen van Duitsland. Het werd geopend op 1 december 1859 als deel van de spoorlijn tussen Zittau en Reichenberg. Het viaduct overspant met 39 stenen bogen het Neissedal. Slechts twee bogen volstaan om de grensrivier te overbruggen, waarbij de middelste pijler op een eilandje staat. Ook het smalspoor van het Zittauer gebergte passeert onder het viaduct door. Het grootste deel van de bogen staat op de Zittause oever. De overzijde ligt in de Poolse plaats Porajów. De lijn loopt slechts 4 kilometer over Pools grondgebied om daarna de Tsjechische grens over te steken. Net als het Neisseviaduct in Görlitz moest dit viaduct op 7 mei 1945 door de Wehrmacht gedynamiteerd worden. De toenmalige Fahnenjunker, Dietrich Scholze, van de Wehrmacht zou dit evenwel verhinderd hebben door de ingebouwde ontstekingskabel en springstof te laten verwijderen en in de rivier te werpen. Vermoedelijk door bruinkoolwinning verzakt het viaduct gelijkmatig. Het wordt jaarlijks nagemeten. In 2002 werd het viaduct aangepast voor snelheden tot 80 km/h.
Most kolejowy w Żytawie

Most kolejowy w Żytawie – most kolejowy na Nysie Łużyckiej w Żytawie na trasie linii kolejowej nr 346 z Żytawy przez Hrádek nad Nisou do Liberca. Linia na trzykilometrowym odcinku przebiega przez terytorium Polski w okolicach Porajowa w województwie dolnośląskim. Jest to efektowny wieloprzęsłowy most wykonany z kamienia o długości 741 m i 18 m wysokości. Jednotorowy most kolejowy wybudowany został w latach 1853–1859. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie mostu na stronie Panoramio. panoramio.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-28)].
Kościół św. Michała Archanioła w Parzęczewie

Kościół pw. Świętego Michała Archanioła w Parzęczewie – zabytkowa drewniana świątynia rzymskokatolicka w Parzęczewie w Wielkopolsce. Świątynia należy do parafii pw. św. Michała Archanioła w Parzęczewie. Pierwszy kościół istniał w tym miejscu jeszcze przed rokiem 1498 i był zbudowany z drewna. W 1696 r. na jego miejscu wybudowano kolejny, który nie przetrwał. Nowa świątynia została zbudowana w 1774 r. i przedłużona od strony zachodniej w latach 1950-51. Kryta dachem gontowym, nad nawą posiada wieżyczkę z cebulastym hełmem z latarnią. Na belce tęczowej zachowała się data budowy i barokowy krucyfiks z końca XVII w. Późnobarokowy ołtarz główny pochodzi z końca XVIII w.. W ołtarzu znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Kropielnica wykazuje cechy klasycystyczne. Przy kościele znajduje się dzwonnica z tego samego okresu i rośnie wiąz o obwodzie 320 cm. Zachowały się także plebania z XIX w. oraz piaskowcowa figura św. Jana Nepomucena z XVIII w. Przypisy Bibliografia Paweł Anders: Grodzisk Wielkopolski. Poznań: Wydawnictwo WBP, 1995, s. 68. ISBN 83-85811-26-5.
Unsere Liebe Frau vom Trost (Oława)

Die Kirche Unsere Liebe Frau vom Trost (polnisch Kościół Matki Boskiej Pocieszenia) ist eine römisch-katholische Kirche in der niederschlesischen Stadt Oława (Ohlau). Die Kirche ist die Hauptkirche der Pfarrei Unsere Liebe Frau vom Trost (Parafia NMP Matki Pocieszenia) in Oława. Das Gotteshaus liegt im historischen Stadtzentrum südwestlich des Ohlauer Rings am pl. Maksymiliana Marii Kolbego (bis 1945 Kirchplatz). Geschichte Die Kirche wurde 1201 erstmals erwähnt. Der gotische Chor wurde um 1300 vollendet und im 15. Jahrhundert mit einem Sterngewölbe überwölbt, das Kirchenschiff wurde von 1587 bis 1589 als dreischiffige Pseudobasilika errichtet. Nach schweren Zerstörungen im Dreißigjährigen Krieg 1634 wurde die Kirche in den Jahren 1691 und 1692 wiederaufgebaut. Zwischen 1534 und 1699 war die Kirche evangelisch. 1707 wurde die Kirche wieder evangelisch und diente bis 1945 als evangelische Pfarrkirche St. Blasius und Speratus der evangelischen Gemeinde in Ohlau. 1881 zerstörte ein Orkan den barocken Turmhelm des Glockenturms. 1886 wurde die Kirche im Stil der Neugotik umgestaltet. Gleichzeitig wurde der Kirchturm im neogotischen Stil mit Spitzhelm errichtet, welcher das Stadtbild bis heute prägt. Zwischen 1970 und 1972 wurde die Technik im Kirchengebäude modernisiert. Im Jahr wurde die Kirche zum Sanktuarium erklärt. Architektur und Ausstattung Insgesamt erstreckt sich die Kirche über fünf Joche im Langhaus und zwei Joche im niedrigeren Chor und ist 50 m lang und 30 m breit. Der auf einem quadratischen Grundriss stehenden Kirchturm besitzt mit seinem neugotischen Aufbau eine Höhe von 62 m. Trotz der bewegten Vergangenheit konnte sich in der Kirche eine sehenswerte Innenausstattung erhalten: Neben einigen Renaissance-Epitaphen verdienen die Renaissance-Kanzel sowie die barocke Orgel Beachtung, der Hauptaltar ist neugotisch. Weiterhin befinden sich im nördlichen Seitenschiff Emporen mit Rundbogenarkaden. Literatur Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen. Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München u. a. 2005, ISBN 3-422-03109-X, S. 698–699. Weblinks Geschichte und Beschreibung der Kirche (poln.)
Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Pocieszenia w Oławie

Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Pocieszenia, były Kościół Matki Bożej Pocieszenia w Oławie – rzymskokatolicki kościół parafialny w Oławie należący do parafii pw. Najświętszej Marii Panny Matki Pocieszenia w Oławie. Historia Kościół pw. Matki Bożej Pocieszenia w Oławie pierwotnie nosił nazwę św. Błażeja i Andrzeja Świerada. Dekretem z 21 listopada 2000 został ustanowiony Sanktuarium. W kościele znajdują się dwa obrazy Św. Tadeusz i Św. Mikołaj. Do niedawna znajdował się tutaj obraz Opłakiwanie, pochodzący z kościoła pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Buczaczu, konserwowany w latach 1984–1985 w ASP (Kraków), jednak skradziony w 1990. Organy Organy wybudowała firma Schlag & Söhne w 1888 roku jako opus 297. Instrument był przerabiany w okresie powojennym (m.in. zmieniono dyspozycję oraz spolszczono nazwy głosów). Dyspozycja instrumentu: Przypisy Linki zewnętrzne Oława: kościół Matki Bożej Pocieszenia Oława – kościół p.w. Najświętszej Maryi Panny Matki Pocieszenia [było: Kościół Matki Bożej Pocieszenia
Pałac klasycystyczny w Lubkowie

Pałac klasycystyczny w Lubkowie – zabytkowy pałac w Lubkowie – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Warta Bolesławiecka, na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach, na pograniczu z Niziną Śląsko-Łużycką (Równiną Chojnowską). Historia Klasycystyczny obiekt wybudowany w 1796 r.; obecnie w ruinie jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: park z okazami wiekowych lip, nieistniejący budynek gospodarczy. Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Pogórze Kaczawskie, tom 7, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, ISBN 83-85773-47-9, s. 321
Wojewódzki Szpital Zespolony im. Marcina Kacprzaka w Płocku

Wojewódzki Szpital Zespolony im. Marcina Kacprzaka w Płocku – płocki szpital specjalistyczny położony przy ul. Medycznej 19. Jest jedną z największych wielospecjalistycznych placówek medycznych na Mazowszu. Posiada 22 oddziały, w tym szpitalny oddział ratunkowy, a także blok operacyjny, zakład sterylizacji, poradnie i aptekę szpitalną. Dysponuje 942 łóżkami, z których rocznie korzysta 40 tys. pacjentów. Patronem placówki został płocczanin, polski higienista prof. dr med. Marcin Kacprzak. Historia Utworzenie szpitala Decyzję o budowie nowego szpitala w Płocku podjęto na początku 1960 roku jako odpowiedź na dynamiczny rozwój miasta w czasie powstawania Mazowieckich Zakładów Rafineryjnych i Petrochemicznych. Na lokalizację obiektu wybrano osiedle Winiary, będące przedmieściami Płocka od strony zachodniej, natomiast budowę rozpoczęto w 1963. Pierwsze budynki szpitalne oddano do użytku w roku 1969, a budowę zakończono 31 grudnia 1972. Uroczystego otwarcia w obecności Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej prof. Mariana Śliwińskiego dokonano 9 kwietnia 1973 roku. Rozbudowa W 2005 roku podjęta została przez Zarząd Województwa Mazowieckiego decyzja o rozbudowie szpitala. Inwestycję ukończono w 2010 roku. W jej ramach powstał nowy blok szpitalny, w którym zlokalizowane zostały cztery oddziały: Neurologiczny z Pododdziałem Udarowym, Nefrologiczny z Ośrodkiem Dializ, Dziecięcy oraz Onkologiczny, a także apteka i Zakład Bakteriologii. W latach 2006–2007 przy szpitalu zbudowano lądowisko dla śmigłowców. Oddziały Izba Przyjęć Szpitalny Oddział Ratunkowy Blok operacyjny Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii Oddział Chirurgii Dziecięcej I Oddział Chirurgii Ogólnej i Onkologicznej II Oddział Chirurgii Ogólnej i Onkologicznej Oddział Chorób Płuc i Gruźlicy Oddział Dermatologiczny Oddział Dziecięcy Oddział Ginekologiczno – Położniczy Oddział Kardiologiczny Oddział Laryngologiczny Oddział Nefrologiczny Oddział Neonatologiczny Oddział Neurologiczny Oddział Neurotraumatologiczny Oddział Obserwacyjno – Zakaźny Oddział Okulistyczny Oddział Onkologiczny Oddział Reumatologiczny Oddział Urazowo – Ortopedyczny Oddział Urologiczny Oddział Wewnętrzny Centralna Sterylizacja Przypisy
Kościół Matki Bożej Szkaplerznej w Lubiewie

Kościół pw. Matki Bożej Szkaplerznej w Lubiewie – katolicki kościół filialny należący do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Drezdenku, zlokalizowana w Lubiewie (gmina Drezdenko). Historia Ceglany kościół w stylu neogotyckim wzniesiono w 1908, jako świątynię ewangelicką. Jako katolicka została poświęcona po II wojnie światowej - 23 grudnia 1946. Kościół jednonawowy, zwieńczony niewielką wieżą z sygnaturką nad portalem wejściowym. Przypisy
Kościół św. Józefa Robotnika w Drawinach

Kościół św. Józefa Robotnika – katolicki kościół filialny należący do parafii św. Antoniego Padewskiego w Krzyżu Wielkopolskim, dekanacie Trzcianka, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Drawinach (gmina Drezdenko) Świątynia została poświęcona 15 maja 1945. Obecną formę zyskała w latach 60. XX wieku w wyniku starań ks. Jana Blokesza z Krzyża. Przypisy
Pałac w Droglowicach

Pałac w Droglowicach – zabytkowy pałac z XVIII w. w Droglowicach – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie głogowskim, w gminie Pęcław. Opis Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: park krajobrazowy z jeziorkiem, zabudowania gospodarcze ze spichlerzem z końca XVIII w.. Przypisy
Milicz (hrad)

Milicz je zřícenina hradu v Dolním Slezsku. Byl postaven ve 13. století na severozápadě města Milicz na levém břehu řeky Barycz. Historie Hrad vznikl na konci 13. století, zakladatelem byl vratislavský biskup Tomáš. Nejstarší zděná část stavby se nazývala biskupský palác. V době svého vzniku byl jedním z největších ve Slezsku. Hrad byl mnohokrát přestavěn. V letech 1339 až 1341 se stal předmětem sporu mezi českým králem Janem Lucemburským a vratislavským biskupem Nankerem, který se snažil omezit zisk panství českého krále ve Slezsku. V roce 1359 koupil panství Milicz Konrád I. Olešnický. V roce 1432 byl hrad a město zničeno nájezdem husitů. V roce 1494 získal panství baron von Kurzbach, v roce 1590 rod Maltazahnů. V letech 1797 až 1798 byl postaven nový zámek jako náhrada za již nevyhovující hrad. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Milicz (hrad) na Wikimedia Commons
Pałac w Karminie

Pałac w Karminie (niem. Schloss Karmine, Schloss von Salisch) – zabytkowy pałac w przysiółku Karmin (Postolin) – w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Milicz. Historia Klasycystyczny pałac rodziny von Salisch; opuszczony i niezamieszkany od 1945 r. Obecnie w remoncie (kwiecień 2012). Nad wejściem płycina z inicjałami i datami: Fv.U 1806, Hv.S 1903 (Heinricha von Salischa) (1846-1920) flankującymi tarczę z herbem rodziny von Salisch. Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest: zespół pałacowy i folwarczny: pałac, z 1806 r., przebudowany w 1903, klasycystyczny rodziny von Salisch; opuszczony i niezamieszkany od 1945; obecnie w remoncie (kwiecień 2012) park z końca XIX w. oficyna z 1903 r. ogród przy oficynie folwark: dom, nr 16 z 1903 r. dom, nr 17 z 1900 r. spichrz z 1903 r. wozownia z 1890 r., przebudowana w 1913 r. stajnia z 1890 r., przebudowana w 1913 r. obora z 1894 r., przebudowana w 1905 r. stodoła z 1910 r. Przypisy
Kaplica św. Józefa w Starych Bielicach

Kaplica pw. św. Józefa w Starych Bielicach – katolicka kaplica zlokalizowana w Starych Bielicach (gmina Drezdenko). Historia Ceglana kaplica została zaadaptowana na cele religijne z budynku mieszkalnego. Poświęcenie odbyło się 3 października 1952. Należy do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Drezdenku. Przy kaplicy stoi drewniany krzyż, a także figura św. Józefa na postumencie z kostek granitowych. Przypisy
Gmina Liw

Die Gmina Liw ist eine Landgemeinde im Powiat Węgrowski der Woiwodschaft Masowien in Polen. Sie hat etwa 7300 Einwohner. Namensgebend ist das gleichnamige Dorf mit etwa 800 Einwohnern. Ihr Sitz ist die Kreisstadt Węgrów. Geographie Die Gemeinde liegt im Osten der Woiwodschaft, die Grenze zur Woiwodschaft Podlachien ist 25 Kilometer entfernt. Siedlce liegt 20 Kilometer südöstlich, Warschau 80 Kilometer südwestlich. Die beiden Gemeindeteile umgeben die Stadt Węgrów im Süden, Westen und Nordosten. Die weiteren Nachbargemeinden sind Stoczek im Norden, Miedzna im Nordosten, die Landgemeinde Sokołów Podlaski im Osten, Bielany und Mokobody im Südosten, Grębków im Südwesten sowie Wierzbno und Korytnica im Westen. Das Dorf Jartypory, die Siedlung Butlerów (SIMC 0677866) und das Forsthaus Mokrzec-Gajówka (SIMC 0677872) bilden die Exklave des nordöstlichen Teils der Gemeinde. Die Gemeinde hat eine Fläche von 169,6 km², von der 71 Prozent land- und 22 Prozent forstwirtschaftlich genutzt werden. Ihr Gebiet ist mit 43 Einwohnern/km² dünn besiedelt. Wichtigstes Fließgewässer ist die Liwiec, die zum Bug entwässert. Geschichte In russischer Zeit wurden Liw 1870 nach dem Januaraufstand die Stadtrechte aberkannt. Die Landgemeinden Ruchna, Stara Wieś und Wyszków wurden 1954 in Gromadas aufgelöst. Zum 1. Januar 1973 wurde die Landgemeinde Liw in der Woiwodschaft Warschau aus Gromadas neu errichtet. Von 1975 bis 1998 gehörte die Gemeinde zur Woiwodschaft Siedlce. Der Powiat war in dieser Zeit aufgelöst. Die Landgemeinde kam 1999 an den Powiat Węgrowski der Woiwodschaft Masowien. Wójt ist seit den Kommunalwahlen 2024 Katarzyna Żelazowska, die Bogusław Szymański ablöste. Gliederung Zur Landgemeinde (gmina wiejska) Liw gehören 22 größere Dörfer mit 23 Schulzenämtern (sołectwa), denen kleinere Orte und Wohnplätze ohne Schulzenamt zugeordnet sind. Der Hauptort hat zwei Schulzenämter: Kleinere Dörfer der Gemeinde ohne Schulzenamt sind Janowo und Kucyk, Weiler sind Miedzanka-Gajówka, Stary Kantor und Stawy. Bauwerke Das bedeutendste Baudenkmal der Landgemeinde ist die Ruine der Burg Liw (polnisch Zamek w Liwie). Verkehr Die Landesstraße DK62 führt von Włocławek über Płock und Łochów nach Węgrów und Sokołów Podlaski. In Węgrów zweigt die Woiwodschaftsstraße DW637 ab, die über Liw und Dobre nach Warschau führt. Von dieser zweigt die Woiwodschaftsstraße DW697 nach Grębków und Marysin ab. Nächste Bahnstation ist der Bahnhof Łochów an der Bahnstrecke Zielonka–Kuźnica Białostocka der ehemaligen Petersburg-Warschauer Eisenbahn führt von Warschau über Białystok. Der nächste internationale Flughafen ist Warschau. Weblinks Webpräsenz der Landgemeinde (polnisch) Biuletyn Informacji Publicznej der Landgemeinde (BIP, polnisch) Fußnoten
Gmina Liw

Gmina Liw is a rural gmina (administrative district) in Węgrów County, Masovian Voivodeship, in east-central Poland. It takes its name from the village of Liw (the site of a castle; formerly a town). The administrative seat of the gmina is the town of Węgrów, although the town is not part of the territory of the gmina. The gmina covers an area of 169.56 square kilometres (65.5 sq mi), and as of 2006 its total population is 7,677 (7,616 in 2013). Villages Gmina Liw contains the villages and settlements of Borzychy, Janowo, Jarnice, Jarnice-Pieńki, Jartypory, Krypy, Kucyk, Liw, Ludwinów, Ossolin, Pierzchały, Połazie, Popielów, Ruchenka, Ruchna, Śnice, Starawieś, Szaruty, Tończa, Tończa-Janówki, Witanki, Wyszków, Zając and Zawady. Neighbouring gminas Gmina Liw is bordered by the town of Węgrów and by the gminas of Bielany, Grębków, Korytnica, Miedzna, Mokobody, Sokołów Podlaski, Stoczek and Wierzbno. References External links Polish official population figures 2006
Liw (gmina)

La gmina Liw est un district administratif situé en milieu rural, dans le powiat de Węgrów, en voïvodie de Mazovie, dans le centre-est de la Pologne. Elle tire son nom du village de Liw (le site d'un château; autrefois une ville). Son siège administratif (chef-lieu) est la ville de Węgrów, bien que la ville ne fasse pas partie du territoire de la gmina. La gmina couvre une superficie de 169,56 km2, et possède une population de 7 677 habitants en 2006. Géographie La Gmina Liw comprend les villages de : Gminy voisines Le gmina Liw est bordé par les gminas de Bielany Grębków Korytnica Miedzna Mokobody Sokołów Podlaski Stoczek Wierzbno Structure du terrain D'après les données de 2002, la superficie de la commune de Liw est de 169,56 km2, répartis comme telle : terres agricoles : 71 % forêts : 22 % La commune représente 13,91 % de la superficie du powiat. Démographie Données du 30 juin 2004 : Annexes Liens internes Liste des gminy de Mazovie Références Chiffres de population officiels polonais 2006 Liens externes (pl) Site officiel de la gmina Portail de la Pologne
Liw (gemeente)

De gemeente Liw is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Mazovië, in powiat Węgrowski. De zetel van de gemeente is in Węgrów. Op 30 juni 2004 telde de gemeente 7726 inwoners. Oppervlakte gegevens In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Liw 169,56 km², waarvan: agrarisch gebied: 71% bossen: 22% De gemeente beslaat 13,91% van de totale oppervlakte van de powiat. Demografie Stand op 30 juni 2004: In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1373,48 zł. Administratieve plaatsen (sołectwo) Borzychy, Jarnice, Jarnice-Pieńki, Jartypory, Krypy, Liw (2 sołectwa), Ludwinów, Ossolin, Pierzchały, Połazie, Popielów, Ruchna, Ruchenka, Starawieś, Szaruty, Śnice, Tończa, Tończa-Janówki, Witanki, Wyszków, Zając, Zawady. Zonder de status sołectwo : Janowo, Kucyk. Aangrenzende gemeenten Bielany, Grębków, Korytnica, Miedzna, Mokobody, Sokołów Podlaski, Stoczek, Węgrów, Wierzbno
Liw (gmina)

Liw (do 1954 3 gminy: Ruchna, Stara Wieś i Wyszków) – gmina wiejska w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie węgrowskim. W latach 1975–1998 gmina administracyjnie należała do województwa siedleckiego. Gmina ta powstała poprzez połączenie gmin/gromad leżących wokół miasta Węgrów (Stara Wieś, Wyszków, Ruchna). Jej nazwa pochodzi od wsi Liw (dawne miasto oraz zamek, a także siedziby gminy w 1973). Siedzibą gminy jest Węgrów. Według danych z 30 czerwca 2004 gminę zamieszkiwało 7726 osób. Struktura powierzchni Według danych z roku 2002 gmina Liw ma obszar 169,56 km², w tym: użytki rolne: 71% użytki leśne: 22% Gmina stanowi 13,91% powierzchni powiatu. Demografia Dane z 30 czerwca 2004: Turystyka W granicach gminy znajduje się Siedlecko-Węgrowski Obszar Chronionego Krajobrazu z rezerwatem przyrody w okolicy wsi Ruchna, a także Nadbużański Park Krajobrazowy. Ważniejsze zabytki to zamek w Liwie i zespół pałacowo-parkowy w Starejwsi, uważany na jeden z ciekawszych obiektów tego typu w Polsce. Sołectwa Borzychy, Jarnice (Jarnice, Jarnice-Pieńki), Jartypory, Krypy, Liw (Liw I, Liw II), Ludwinów, Ossolin, Pierzchały, Połazie, Popielów, Ruchenka, Ruchna, Starawieś, Szaruty, Śnice, Tończa (Tończa, Tończa-Janówki), Witanki, Wyszków, Zając, Zawady Miejscowości podstawowe bez statusu sołectwa: Janowo, Kucyk, Miedzanka-Gajówka, Stary Kantor i Stawy. Sąsiednie gminy Bielany, Grębków, Korytnica, Miedzna, Mokobody, Sokołów Podlaski, Stoczek, Węgrów, Wierzbno Przypisy
Comuna de Liw

Liw (polaco: Gmina Liw) é uma gminy (comuna) na Polónia, na voivodia de Mazóvia e no condado de Węgrowski. De acordo com os censos de 2004, a comuna tem 7726 habitantes, com uma densidade 45,6 hab/km². Área Estende-se por uma área de 169,56 km², incluindo: área agricola: 71% área florestal: 22% Demografia Dados de 30 de Junho 2004: De acordo com dados de 2002, o rendimento médio per capita ascendia a 1373,48 zł. Subdivisões Borzychy, Jarnice, Jarnice-Pieńki, Jartypory, Krypy, Liw, Ludwinów, Ossolin, Pierzchały, Połazie, Popielów, Ruchna, Ruchenka, Starawieś, Szaruty, Śnice, Tończa, Tończa-Janówki, Witanki, Wyszków, Zając, Zawady. Comunas vizinhas Bielany, Grębków, Korytnica, Miedzna, Mokobody, Sokołów Podlaski, Stoczek, Węgrów, Wierzbno Referências Ligações externas «Sítio Oficial»
Лив (гмина)

Лив (пол. Liw) — сельская гмина (уезд) в Польше, входит как административная единица в Венгрувский повет, Мазовецкое воеводство. Население — 7726 человек (на 2004 год). Демография Сельские округа Божихы Ярнице Ярнице-Пеньки Яртыпоры Крыпы Лив Людвинув Оссолин Пежхалы Полазе Попелюв Рухна Рухенка Старавесь Шаруты Снице Тоньча Тоньча-Янувки Витанки Вышкув Зайёнц Завады Яново Куцык Соседние гмины Гмина Беляны Гмина Грембкув Гмина Корытница Гмина Медзна Гмина Мокободы Гмина Соколув-Подляски Гмина Сточек Венгрув Гмина Вежбно Ссылки Официальная страница
Лів (гміна)

Гміна Лів (пол. Gmina Liw) — сільська гміна у центральній Польщі. Належить до Венґровського повіту Мазовецького воєводства. Станом на 31 грудня 2011 року у гміні мешкало 7609 осіб. Площа Згідно з даними за 2007 рік площа гміни становила 169.56 км², у тому числі: орні землі: 71.00% ліси: 22.00% Таким чином, площа гміни становить 13.91% площі повіту. Населення Станом на 31 грудня 2011: Сусідні гміни Гміна Лів межує з такими гмінами: Беляни, Вежбно, Венґрув, Ґрембкув, Коритниця, Медзна, Мокободи, Соколув-Подляський, Сточек. Примітки
Parafia św. Jerzego w Nowych Sadach

Parafia świętego Jerzego – parafia greckokatolicka w Nowych Sadach, w dekanacie przemyskim archieparchii przemysko-warszawskiej. Reaktywowana w 1991 roku. Terytorialnie obejmuje gminę Fredropol (bez wsi Posada Rybotycka). Linki zewnętrzne Informacje o parafii na stronie archieparchii przemysko-warszawskiej
Pałac w Czerńczycach (powiat wrocławski)

Pałac w Czerńczycach (niem. Schloss Kapsdorf) – zabytkowy pałac we wsi Czerńczyce (powiat wrocławski) w Polsce, w województwie dolnośląskim, w gminie Kąty Wrocławskie. Historia Pierwotny pałac wybudowany w 1546 przez von Gellhorna. Kupiony przez von Zedlitz w 1699. Barokowy pałac 1735 wybudował Karol Zygmunt von Zedlitz und Leipe (1703–1756), żonatego z Evą Eleonorą Czettritz und Neuhaus (1713-1782). Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park angielski z końca XIX w. o charakterze sentymentalnym. Opis Trzykondygnacyjny pałac, pierwotnie barokowy. W portalu nad wejściem w kartuszu tarcze herbowe barona Karola Zygmunta von Zedlitz und Leipe (po lewej) i jego żony Eleonory von Czettritz und Neuhaus (po prawej) ozdobione reliefem plecionkowym w stylu Bereina, z motywami kwiatów i waz. Nad wejściem do wielkobocznego (poligonalnego) pawilonu, stojącego od strony północno-zachodniej herb von Zedlitz z datą 1796 (niezachowany). Nad bramą elewacji północno-wschodniej powozowni znajduje się płycina z inicjałami i datą: C. Fr. v. Z. geb. v. P. 1842 (Caroline Friederike (Freifrau) von Zedlitz (und Leipe), geboren von Paczensky (und Tenczin, 1780-1854) 1842. Caroline była żoną Heinricha von Zedlitza und Leipe (1781-1835). Jego stryjem był Karl Zygmunt. Przypisy
Pałac w Suchej Górnej

Pałac w Suchej Górnej (niem. Schloss Ober Zauche) – zabytkowy pałac wybudowany w XVIII w. we wsi Sucha Górna w Polsce w województwie dolnośląskim, w powiecie polkowickim, w gminie Polkowice. Opis Piętrowy, barokowy pałac wybudowany na planie prostokąta, kryty dachem mansardowym z lukarnami. Do głównego wejścia, położonego centralnie, prowadzą proste dwubiegunowe schody z kamienną balustradą. Nad nim, przy dachu, szczyt. Na balustradzie przed wejściem kartusz z herbami: von Eckersberg (L) i von Czettritz (P) i datą 1779. Przypisy