Park Miejski w Toruniu

Park Miejski w Toruniu (Park Cegielnia) – najstarszy park w Toruniu oraz jeden z najstarszych publicznych parków miejskich w Polsce. Jego powierzchnia wynosi 25 ha. Obszar parku ograniczają ulice Bydgoska i Rybaki, Konopnickiej i Przybyszewskiego. Historia Park założony został w 1817 roku, początkowo na terenie, gdzie wcześniej znajdowało się przedsiębiorstwo zajmujące się wydobyciem gliny i produkcją cegieł, stąd zwany dawniej Parkiem Cegielni (niem. Ziegelei-Park). Po wyeksploatowaniu terenu dokonano zalesienia. Dawne wyrobiska zostały zalane wodą. W 1886 roku Ziegelei-Park połączono z pobliskim Laskiem Cegielnia (niem. Ziegelei Wäldchen) w jeden park typu angielskiego. Park ostatecznie ukształtowany został w latach dwudziestych XX wieku. Przed wybuchem I wojny światowej Park był największym miejscem wypoczynkowym w Prusach Zachodnich. Przed i krótko po zakończeniu I wojny światowej w Parku mieściła się letnia restauracja na 4 tys. miejsc. Regularnie odbywały się w Parku koncerty orkiestr wojskowych i lokalnych chórów, pokazy publiczne oraz zabawy taneczne. Park był centrum życia towarzyskiego torunian również po powrocie miasta do Polski w 1920 roku. Na przestrzeni lat w Parku Miejskim odsłonięto kilka pomników. Do czasów współczesnych zachowała się wyłącznie Ławka Schillera. Dawniej w Parku stały również pomniki: konny Fryderyka Wielkiego, Germanii, Stanisława Moniuszki, Marszałka Józefa Piłsudskiego (tymczasowy) i Żołnierzy Wojsk Balonowych (w 1937, zburzony dwa lata później przez wojska niemieckie). W 1928 roku w Parku planowano również odsłonić pomnik Fryderyka Chopina. W 2020 roku odsłonięto replikę pomnika Żołnierzy Wojsk Balonowych. W 1997 roku Park Miejski wpisano do rejestru zabytków. W latach 2012–2013 przeprowadzono rewitalizację Parku. Co roku na terenie Parku Miejskiego lokalni mieszkańcy organizują Święto Bydgoskiego Przedmieścia. Charakterystyka Obszar parku nie jest specjalnie wyodrębniony z otoczenia, gdyż znaczna część tej dzielnicy charakteryzuje się rozwiniętą zielenią. Wzdłuż parku i ul. Bydgoskiej na długości około 1 km był założony charakterystyczny ciąg do konnej jazdy, zamieniony następnie na torowisko tramwajów w związku z poszerzeniem ul. Bydgoskiej i pełniący rolę torowiska tramwajowego do dziś. Park położony jest na skarpie, w urozmaiconym, falistym terenie, odznacza się malowniczością. Charakteryzuje go powiązanie układów regularnych (klomby, kwietniki, sadzawka) z formami krajobrazowymi. Tworzą je swobodnie skupione grupy drzew, lasków i zagajników, rozmieszczone wśród otwartych zieleńców, a między nimi wiją się kręte, boczne ścieżki i błyszczą wody małych stawów, będących pozostałościami po dawnych wyrobiskach cegielni. Jedną z większych atrakcji jest dolina ze stawem z łabędziami i ze sztuczną kaskadą. W obręb perspektyw i widoków parkowych wciągnięto graniczący od południa teren błoń nadwiślańskich dokąd prowadzi mostek przez starorzecze - Martwą Wisłę. Roślinność W parku rośnie ok. 60 gatunków drzew i 30 gatunków krzewów rodzimych i egzotycznych. Drzewostan Krzewy Wśród krzewów występują: Fontanna W parku znajduje się fontanna. Jej niecka ma kształt prostokąta o wymiarach 34 x 16 m. Jej głębokość wynosi 0,56 m, a objętość 304,64 m³. Znajduje się w niej pięć dysz: jedna centralna oraz cztery po obwodzie. Zobacz też Przypisy