NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cmentarz prawosławny w Korchowie (nowy)

Cmentarz prawosławny w Korchowie – prawosławna nekropolia w Korchowie, utworzona na przełomie XVIII i XIX w. na potrzeby parafii unickiej, obecnie użytkowana przez parafię prawosławną w Tarnogrodzie. Historia i opis Cmentarz został wytyczony na przełomie XVIII i XIX w. na potrzeby parafii unickiej. Był czynną nekropolią do czasu utworzenia nowego w latach 70. XIX w.. Ponownie zaczął być użytkowany przez parafię prawosławną od początku XX w. aż do dzisiejszych czasów. Na początku lat 90. XX wieku na terenie nekropolii były zachowane fragmenty jednego nagrobka sprzed 1945 w formie postumentu z obeliskową nadstawą z akroterionami i tympanonami. Na starych grobach zbudowano nowe nagrobki w większości w postaci lastrikowych i marmurowych stelli z krzyżami, a także ustawiono metalowe i drewniane krzyże przy mogiłach ziemnych. Inskrypcje na nagrobkach wykonane zostały w języku polskim. Najstarszy zachowany nagrobek pochodzi z 1926. W 2006 w granicach nekropolii zbudowano cerkiew cmentarną, nawiązującą wezwaniem do dawnej świątyni we wsi (zniszczonej w okresie międzywojennym). Wokół cmentarza rośnie po 5 dębów i wiązów, 3 lipy i kasztanowiec na obrzeżu cmentarza. W części zachodniej występują samosiewy jesionu, klonu i lipy. Wśród roślin zielnych podłoża znajduje się m.in. barwinek. Zobacz też Cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Korchowie Przypisy Bibliografia D. Kawałko, Cmentarze województwa zamojskiego, Państwowa Służba Ochrony Zabytków, Zamość 1994. G.J. Pelica, Ślady wyrwane z zapomnienia, „Przegląd Prawosławny”, nr 12 (258), grudzień 2006.
Głęboki Dół (jezioro)

Głęboki Dół – niewielki zbiornik wodny położony w kompleksie Lasów Lublinieckich, w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, na terenie dzielnicy Pniowiec miasta Tarnowskie Góry, przy granicy z Miasteczkiem Śląskim. Opis Jezioro znajduje się w Leśnictwie Miasteczko należącym do Nadleśnictwa Świerklaniec. Jego odległość od centrów najbliższych miast jest następująca: Miasteczko Śląskie – 4 km, Tarnowskie Góry – 5 km, Kalety – 6 km. Zajmuje powierzchnię ok. 3,8 ha. Przepływa przez nie potok Graniczna Woda. Jego brzegi porośnięte są gęstymi szuwarami. Historia Nie ma pewności, kiedy i w jaki sposób powstało jezioro Głęboki Dół. Musiało jednak istnieć już w XIX wieku, ponieważ jest uwzględnione na mapach tego terenu m.in. z 1883 roku. Przypisy Bibliografia Kalety. Leśny zakątek Śląska (UM Kalety): Ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna z Cisem Donnersmarcka. [dostęp 2016-08-06]. (pol.).
Jezioro Żabie (Warszawa)

Jezioro Żabie, Moczydło – niewielki zbiornik wodny na południu Zakola Wawerskiego na skraju obszaru MSI Zerzeń w warszawskiej dzielnicy Wawer. Położenie Jezioro położone jest na południu Zakola Wawerskiego na skraju obszaru MSI Zerzeń w warszawskiej dzielnicy Wawer. Zbiornik zlokalizowany jest na tarasie zalewowym Wisły (I) tuż pod skarpą tarasu nadzalewowego Praskiego (IIa). Tereny otwarte w rejonie Zakola aż do zabudowy osiedla Las na południu, na których znajduje się m.in. Jezioro Żabie są znane wśród okolicznych mieszkańców jako Łąki Zastowskie. Rozmiary Długość i maksymalna szerokość zbiornika wynoszą odpowiednio 120 m i 40 m, powierzchnia 0,36 ha. Pochodzenie zbiornika W Państwowym Rejestrze Nazw Geograficznych zbiornik zaklasyfikowany jest jako staw (czyli nie np. sztuczny zbiornik wodny czy starorzecze). Według niektórych źródeł jest to zbiornik sztuczny, według innych jezioro zachowało naturalny charakter. Obniżenia pod skarpą tarasu nadzalewowego Praskiego gdzie położone jest jezioro są miejscem najliczniejszego występowania starorzeczy. W każdym razie na mapach zbiornik wodny w tym miejscu jest zaznaczany nie później niż od 1891 roku. Dopływ i odpływy Jezioro zasilane jest wodami Kanału (Rowu) Zerzeńskiego, przepływającego syfonem pod biegnącym tuż obok Kanałem Nowe Ujście. Rów Zerzeński potem wypływa ze zbiornika i wpada dalej do Kanału Wawerskiego. Z jeziora uchodzi również rów nazywany czasem w literaturze „Rowem (Kanałem) Żabim”, wpadający potem do Rowu Zerzeńskiego. Przyroda Jezioro Żabie i „Rów Żabi" są ważnym miejscem rozrodu płazów. Na uwagę zasługuje przystępująca wyjątkowo licznie do godów w tych zbiornikach ropucha szara. Występuje tam wtedy w liczbie około 1000 osobników. Według niektórych badaczy ze względu na wysoką wartość herpentologiczną jezioro powinno zostać objęte ochroną. Zagrożenia Otoczenie zbiornika wkrótce ma zostać zabudowane. W dodatku na prywatnych działkach na których w całości zlokalizowane jest jezioro nie wyodrębniono wód powierzchniowych płynących, a sam zbiornik jest wyszczególniony jako nieużytek. Nie stanowi więc wód publicznych i w związku z tym nie istnieje wymóg zapewnienia dostępu do jego brzegów. Warto tutaj przypomnieć, że jezioro położone jest na przebiegu Rowu Zerzeńskiego, jak również wypływa z niego „Rów Żabi". Galeria Zobacz też Taras zalewowy Wisły w Warszawie Zakole Wawerskie Uwagi Przypisy
Torfy (jezioro w Warszawie)

Torfy, Jezioro Torfy, Kaczy Ług – sztuczny zbiornik wodny na obszarze MSI Aleksandrów w warszawskiej dzielnicy Wawer. Rozmiary Powierzchnia zbiornika łącznie z torfowiskiem wynosi około 6 ha, wymiary poszczególnych jego fragmentów ok. 230 × 160 m, ok. 160 × 120 m i ok. 140 × maks. 50 m (również razem z torfowiskiem). Pochodzenie zbiornika W Państwowym Rejestrze Nazw Geograficznych zbiornik zaklasyfikowany jest jako sztuczny zbiornik wodny. Jezioro Torfy podobnie jak Jezioro Torfy w Karczewie to potorfie, czyli dawne wyrobisko torfu. Na zdjęciach satelitarnych i lotniczych ogólny zarys jego największej części jest prostokątny, pozostała część linii brzegowej w znacznej części również jest regularna. Ochrona przyrody Jezioro położone jest na obszarze Mazowieckiego Parku Krajobrazowego. Znajduje się również w granicach planowanego od lat rezerwatu przyrody Biały Ług. Rekreacja Jezioro mijają: szlak rowerowy niebieski , trudny, 22 km, od Anina przez Aleksandrów do Falenicy. szlak rowerowy MTB, czarny , trudny, 27 km, od Międzylesia do Aleksandrowa i z powrotem. szlak pieszy „Na przedpolach stolicy”, niebieski (MZ-5079n), 28,5 km, PKS Okuniew – PKP Radość. Tuż przy jeziorze znajduje się drewniana wiata. Wykorzystanie Planuje się włączenie jeziora (oraz stawu Biały Ług) w system odbioru nadmiaru wód z Aleksandrowa. Zadanie ma być częściowo ułatwione dzięki zachowanym fragmentom dawnych rowów melioracyjnych, spełniających podobną rolę w przeszłości. Galeria Zobacz też Projektowany rezerwat przyrody Biały Ług Rezerwat przyrody Na Torfach Ług Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Jezioro Torfy z dronu na YouTube
Pola Marsowe (Wrocław)

Pola Marsowe – teren rekreacyjny i miejsce imprez masowych na wrocławskim osiedlu Zalesie (obecnie część osiedla Zacisze-Zalesie-Szczytniki). Jest to potężna łąka o pow. 105 000 m² z zespołem boisk oraz trybuną i kempingiem. W czasach nazistowskich teren Pól Marsowych był areną wielkich wyreżyserowanych zgromadzeń partyjnych oraz festynów, gromadzących do 130 tys. osób. W 2011 r. ukończono remont kompleksu Pól Marsowych. Przypisy
Cmentarz prawosławny w Zamchu (stary)

Stary cmentarz prawosławny w Zamchu – jedna z trzech prawosławnych nekropolii w Zamchu, założona w I połowie XIX w. dla unitów, po 1875 użytkowana przez prawosławnych. Historia i opis Dokładna data powstania cmentarza nie jest znana, jednak jego powstanie datować należy na I połowę XIX w. Cmentarz związany był z parafią unicką w Zamchu. Po przemianowaniu świątyni na prawosławną wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej w 1875 cmentarz również zmienił wyznanie. Był użytkowany równolegle z drugim cmentarzem pounickim zwanym „Na Nawozach”. Dla odróżnienia od niego był nazywany cmentarzem „za mostem”. W czasie II wojny światowej został niemal całkowicie zniszczony. Cmentarz zajmuje trójkątny obszar o powierzchni 0,18 ha, nie jest podzielony na kwatery. Większość pochówków na jego terenie miała postać mogił ziemnych z drewnianymi krzyżami. Na początku lat 90. XX wieku na terenie nekropolii znajdowały się tylko szczątki trzech kamiennych pomników i jeden kamienny krzyż na wysokim postumencie. Przypisy Bibliografia D. Kawałko, Cmentarze województwa zamojskiego, Państwowa Służba Ochrony Zabytków, Zamość 1994.
Centrum Handlowe Kometa

Centrum Handlowe Kometa – najstarsze wielkopowierzchniowe centrum handlowe w Toruniu, otwarte w 1999 roku. Mieści się przy ulicy Grudziądzkiej 162. Centrum handlowe zostało otwarte 15 września 1999 roku. Początkowo nazywało się King Cross. W październiku 2003 roku zmieniono nazwę na Kometa. W centrum mieścił się hipermarket Géant, następnie zastąpiony przez Real, zarządzane przez niemiecką firmę Metro AG. W 2014 roku Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydał zgodę na przejęcie 49 sklepów Real francuskiej sieci Auchan. Rebranding supermarketu w centrum handlowym nastąpił na przełomie kwietnia i maja 2015 roku. Całkowita powierzchnia użytkowa centrum handlowego wynosi prawie 34 tys. m². W centrum mieści się dwadzieścia butików (głównie usługowych) oraz kilkanaście stoisk na pasażu. Głównym najemcą jest hipermarket Auchan. Wśród butików największą powierzchnię zajmującą: CCC, Rossmann, Vision Express, cukiernia Sowa, apteka Dr.Max. Właścicielem centrum handlowego jest fundusz Pra­de­ra Open En­ded Re­ta­il Fund. Zobacz też Gospodarka Torunia Przypisy
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Ulanowie

Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Ulanowie (Zwolakach) – kaplica rzymskokatolicka zbudowana w 1872 w Dąbrowicy i przeniesiona w 1981 do Zwolaków, części Ulanowa. Obecnie pełni funkcję rzymskokatolickiej kaplicy Niepokalanego Poczęcia NMP parafii w Ulanowie. Przypisy
Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Rudce (murowana)

Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Rudce (murowana) – dawna filialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Rudce, wzniesiona w 1921. Historia Po wysiedleniach, w latach 1947-1958 zamknięta. Od 1958 użytkowana jako rzymskokatolicki kościół filialny parafii w Cieplicach-Rudce. Bibliografia MaciejM. Skowroński MaciejM., Cerkwie Nadsania, Nowy Sącz: Wydawnictwo Fundacja, 2005, s. 19, ISBN 83-88887-42-4, OCLC 69292294 .
Cypel (Szczawnica)

Cypel – wyspa na Dunajcu, w granicach administracyjnych Szczawnicy. Opis Zlokalizowana jest poniżej Pienińskiego Przełomu Dunajca. Ma podłużny kształt i długość ok. 580 metrów. Wyspę opływają dwie odnogi Dunajca – główny nurt od zachodu, które przy niskim stanie rzeki przekształcą ją w półwysep (cypel). Południowa część wyspy znajduje się w granicach Pienińskiego Parku Narodowego. W latach 1925–1934 na Cyplu znajdował się pensjonat Marii i Tadeusza Wolskich „Biały Domek”, w którym funkcjonowała stacja noclegowa Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Budynek został zniesiony i zniszczony 15 lub 16 lipca 1934 w wyniku największej powodzi w międzywojennej Polsce. W latach 1986–1987, podczas budowy Zapory Niedzica, na Cyplu zasadzono okazy zagrożonej w Polsce wymarciem paproci pióropusznik strusi. Pochodziły z zatoki Harczy Grunt, która miała znaleźć się na dnie Jeziora Czorsztyńskiego. Na wysokości wyspy, na prawym brzegu Dunajca, położone jest Schronisko PTTK Orlica, poniżej którego przebiega Droga Pienińska. Przypisy
Posnania

Posnania est un centre commercial situé à Poznań en Pologne. Dédié au shopping et aux loisirs, il se trouve non loin du centre historique de la ville et à l'intersection d'axes majeurs. Le centre est géré par la foncière commerciale Apsys Historique Inauguré le 19 octobre 2016, Posnania est un projet d'Apsys group présidé par Maurice Bansay, dont la maitrise d'oeuvre complète a été réalisée par Beg Ingénierie et la construction par Eiffage polska Budownictwo. Caractéristiques Posnania présente une superficie de 100 000 m2 avec 300 enseignes, 220 boutiques, et 40 grandes et moyennes surfaces en plus des 40 restaurants et cafés. Posnania possède 3 300 places de parking . Références 5. Interview MAURICE BANSAY : « Nous gérons 22 centres commerciaux en Pologne » https://www.lesechos.fr/2015/11/maurice-bansay-nous-gerons-22-centres-commerciaux-en-pologne-262377 Portail du commerce Portail de la Pologne
Posnania (centrum handlowe)

Posnania – centrum handlowe w Poznaniu otwarte w 2016 roku. Posiadając powierzchnię 100 tys. m², jest to największe centrum handlowe w Wielkopolsce. Właścicielem jest firma Apsys (2017). Posnania znajduje się pomiędzy ul. Kórnicką, ul. Krzywoustego i ul. Pleszewską. Jest to obszar Łaciny, wchodzący w skład osiedla administracyjnego Rataje. Centrum otwarto w środę 19 października 2016. W Posnanii znajduje się 220 butików, 40 kawiarni i restauracji oraz 40 sklepów średnio i wielkopowierzchniowych. Znajdują się tam też sale kinowe Helios. Galeria zdjęć Zobacz też handel i usługi w Poznaniu po 1989 roku Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna
Pałac biskupi (letni) we Wrocławiu

Letni pałac biskupi we Wrocławiu lub Pałac Websky’ego (niem. Websky-Schlößchen Breslau) – dawny letni pałac biskupów wrocławskich przy ul. Traugutta 111/113 we Wrocławiu. Obecnie siedziba Muzeum Etnograficznego. Historia Biskup Philipp Ludwig von Sinzendorf polecił zbudowanie rezydencji letniej poza murami Wrocławia. Fryderyk II w 1744 mianował Philippa Gottharda von Schaffgotscha koadiutorem (następcą) Sinzendorfa. Projektantem budowli, zrealizowanej w latach 1732–1737 był Christoph Hackner. Był to początkowo niewielki budynek z 4 pokojami i salą balową, otoczony parkiem. Nieużytkowany przez biskupów w latach 1751–1795, został w 1880 r. sprzedany kupcowi Egmontowi Websky’emu, który zlecił przebudowę pałacu wg projektu firmy Brost&Grosser w stylu neobarokowym; w tej formie pałac zachował się do dzisiaj. Od 1905 r. pałac mieścił muzeum sztuki, a od 1907 r. Urząd Stanu Cywilnego. Zniszczony w 1945 r. w czasie oblężenia Wrocławia, pałac został odbudowany w latach 1960–1963 i mieścił Dom Aktora. Od 2004 r., po modernizacji, jest siedzibą Muzeum Etnograficznego. Opis W fasadzie znajdują się dwie kolumny podtrzymujące taras na piętrze pomiędzy ryzalitami. Powyżej lukarna zwieńczona trójkątnym frontonem. Poniżej kartusz z herbem. Zobacz też plac Zgody we Wrocławiu Przypisy
Cerkiew św. Jerzego w Cieszanowie

Cerkiew św. Jerzego w Cieszanowie – murowana filialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Cieszanowie. Cerkiew wzniesiona w 1900, na miejscu starszej, drewnianej cerkwi z 1804. Należała do greckokatolickiej parafii w Nowym Siole. Polichromia autorstwa Grzegorza Kuźniewicza. Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj, Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939), Lwów 1995, ISBN 5-7745-0672-X
Jezioro Białe (powiat ełcki)

Jezioro Białe lub Jezioro Białe Rajgrodzkie – jezioro w Polsce w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Kalinowo. Położenie Jezioro leży na Pojezierzu Mazurskim, w mezoregionie Pojezierza Ełckiego, w dorzeczu (Jezioro Rajgrodzkie)–Jegrznia–Ełk–Biebrza–Narew–Wisła. Znajduje się około 5 km w kierunku północnym od Rajgrodu i 18 km w kierunku wschodnim od Ełku. Jest połączone z Jeziorem Stackim od południa poprzez ciek wodny. W okolicach brzegów położone są miejscowości: Jędrzejki, Skrzypki i Romoty. Jezioro posiada rozwiniętą linię brzegową i zróżnicowaną rzeźbę dna, które jest muliste. W południowej części znajduje się wyspa o powierzchni 0,8 ha. Zgodnie z typologią abiotyczną zbiornik wodny został sklasyfikowany jako jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o małym wypływie zlewni, stratyfikowane, leżące na obszarze Nizin Wschodniobałtycko-Białoruskich (5a). Jezioro jest wykorzystywane gospodarczo przez Gospodarstwo Rybackie Rajgród. Leży na terenie obwodu rybackiego Jeziora Białe w zlewni rzeki Jegrznia – nr 2. Morfometria Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 136,8 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 10,5 m, a maksymalna – 32,3 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 117,5 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 14 413,3 tys. m³. Zgodnie z badaniem z 1993 roku przyznano akwenowi II klasę czystości. Maksymalna długość jeziora to 2372 m a szerokość 1210 m. Długość linii brzegowej wynosi 8 560 m. Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 według Państwowego Układu Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 135,0 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody – 118,6 m n.p.m. Przyroda Jezioro ma typ sielawowy. Spotykany jest także leszcz, szczupak, węgorz i lin. Występują sitowia i trzciny wzdłuż brzegów i wokół wyspy. Wśród roślinności zanurzonej – ramienice, rdestnica, rogatek i wywłócznik. Przypisy
Chełchy (jezioro)

Chełchy (inne nazwy: Jezioro Chełskie, Dunajek lub Kiełki) – jezioro w Polsce w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Świętajno. Położenie Jezioro leży na Pojezierzu Mazurskim, w mezoregionie Pojezierza Ełckiego, w dorzeczu Połomka–Ełk–Biebrza–Narew–Wisła. Znajduje się około 12 km w kierunku zachodnim od Olecka. W okolicach brzegów położone są miejscowości: Chełchy, na północy i Dunajek, na południu. Do jeziora wpada od północy i wypływa na południu ciek o nazwie Dopływ z jez. Mulistego. W najbliższym otoczeniu znajdują się pola, pastwiska i łąki. Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego jeziora Kiełki w zlewni rzeki Ełk – nr 9. Morfometria Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 21,5 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 3,5 m, a maksymalna – 5,9 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 135,2 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 753,2 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 1150 m a szerokość 300 m. Długość linii brzegowej wynosi 2 700 m. Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 według Państwowego Układu Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 22,5 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody – 134,9 m n.p.m. Przyroda Wśród żyjących tu ryb przeważają płocie, szczupaki, leszcze i liny. Występują łąki podwodne na około 1/3 powierzchni dna – dominują moczarka, rdestnica przeszyta i rdestnica połyskująca. Wokół brzegów dominuje sitowie, ale spotkać można także trzcinę i pałki. Przypisy
Jezioro Muliste

Jezioro Muliste lub Mul – jezioro w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Świętajno. Położenie Według regionalizacji fizycznogeograficznej Polski jezioro leży na Pojezierzu Ełckim, natomiast według regionalizacji przyrodniczo-leśnej – w mezoregionie Pojezierza Ełckiego, w dorzeczu Połomka–Ełk–Biebrza–Narew–Wisła. Znajduje się około 12 km w kierunku zachodnim od Olecka. W okolicach brzegów położone są miejscowości: Świętajno, na południu i Dunajek, na północy. Do jeziora wpada od północy, od strony jeziora Chełchy i wypływa na południu, w kierunku jeziora Świętajno ciek o nazwie Dopływ z jez. Mulistego. W najbliższym otoczeniu znajdują się pola, lasy i łąki, a od strony północnej tereny podmokłe. Linia brzegowa akwenu jest rozwinięta i urozmaicona, dno jest muliste, zróżnicowane, z kilkoma głęboczkami. Brzegi mają zróżnicowaną rzeźbę, w niektórych miejscach są wysokie i strome. Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego rzeki Połomska Młynówka – nr 1. Jego użytkownikiem jest Gospodarstwo Rybackie PZW w Suwałkach. Zbiornik wodny jest objęty strefą ciszy. Morfometria Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 48,9 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 5,5 m, a maksymalna – 16,3 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 133,2 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 2 664,0 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 2650 m a szerokość 250 m. Długość linii brzegowej wynosi 8 500 m. Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 według Państwowego Układu Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 44,0 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody – 132,9 m n.p.m. Przyroda Wśród żyjących tu ryb przeważają leszcze i liny, a wśród drapieżników szczupaki. W skład roślinności zanurzonej wchodzą m.in. moczarka, ramienice, rogatek, wywłócznik, rdestnica przeszyta i rdestnica połyskująca. Wokół brzegów dominuje trzcina, można też spotkać pałkę i tatarak. W obrębie jeziora znajduje się ustanowiony w 2008 roku użytek ekologiczny „Wyspa Dunajek” położony na półwyspie o nazwie Wyspa nad Jeziorem Mulistym o powierzchni 24,25 ha. Przypisy
Zajdy (jezioro)

Zajdy – jezioro w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Olecko. Położenie Jezioro leży na Pojezierzu Mazurskim, w mezoregionie Pojezierza Ełckiego, w dorzeczu Połomka–Ełk–Biebrza–Narew–Wisła. Znajduje się około 8 km w kierunku południowo-zachodnim od Olecka. Nad wschodnim brzegiem położona jest wieś Zajdy. Z północnej części jeziora znajduje się odpływ do Jeziora Dudeckiego poprzez połączenie z rzeką Połomką. W najbliższym otoczeniu znajdują się pola, łąki i zabudowania wsi. Linia brzegowa akwenu jest rozwinięta. W południowej części jeziora znajduje się wyspa o powierzchni 0,2 ha. Zgodnie z typologią abiotyczną zbiornik wodny został sklasyfikowany jako jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o małym wypływie zlewni, stratyfikowane, leżące na obszarze Nizin Wschodniobałtycko-Białoruskich (5a). Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego rzeki Połomska Młynówka – nr 1. Jego użytkownikiem jest Gospodarstwo Rybackie PZW w Suwałkach. Morfometria Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 56,6 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 5,3 m, a maksymalna – 13,7 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 139,0 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 3 039,0 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 1750 m a szerokość 600 m. Długość linii brzegowej wynosi 4 650 m. Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 według Państwowego Układu Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 53,5 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody – 139,3 m n.p.m. Przyroda Wśród żyjących tu ryb przeważają płocie, szczupaki i leszcze. Wśród roślinności zanurzonej sięgającej tu do 6 m – moczarka kanadyjska i rdestnice. Wokół brzegów dominuje trzcina i tatarak, można też spotkać sitowie wodne i skrzypy. Przypisy
St. John the Evangelist's Church, Paczków

St. John the Evangelist's Church in Paczków, Poland, is a Gothic church built in the fourteenth century. The church belongs to the Roman Catholic Diocese of Opole. The beginning of the church's construction began in the year 1350 and lasted around 30 years. The shrine was funded by Bishop of Wrocław Przecław of Pogorzela, who administered between 1341 and 1376. The present form of the church is in the Renaissance, Baroque and Neo-Gothic architectural styles. In the fifteenth century, from the chancel's southern side, there was built a spanning chapel, dedicated to Holy Virgin Mary. The tower, partially deconstructed in 1429, was rebuilt in 1462. It was then that the upper condignation was constructed. References