NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Dzierżążnie Wielkim

Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej w Dzierżążnie Wielkim – zabytkowy, drewniany kościół poświęcony 1 września 1945 roku, należący do dekanatu Trzcianka, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, we wsi Dzierżążno Wielkie, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w województwie wielkopolskim. Szachulcowy kościół w Dzierżążnie Wielkim, ufundowany przez podkomorzego poznańskiego Piotra Czarnkowskiego, został zbudowany w 1595 roku jako świątynia ewangelicka. Architektura Ma konstrukcję słupowo-ramową. Budynek salowy, orientowany, bez wyodrębnionego prezbiterium. Późnorenesansowy ołtarz główny wyposażony we współczesne elementy z wykorzystaniem starszych, w tym wczesnobarokowych uszaków. Jednokalenicowy dach pokryty dachówką. Oszalowana wieża konstrukcji słupowej ustawiona asymetrycznie. W wieży dzwon z 1608 roku, wykonany przez stargardzkiego ludwisarza Joahima Karstede. W kościele znajduje się prospekt organowy z drugiej połowy XIX wieku. Przypisy Bibliografia Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej w Dzierżążnie Wielkim. Region Wielkopolska. [dostęp 2012-10-04]. Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej w Dzierżążnie Wielkim. Drewniane kościoły w Polsce. [dostęp 2012-10-04].
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Gorzowie Wielkopolskim

Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej w Gorzowie Wielkopolskim – kościół rzymskokatolicki należący do parafii Matki Bożej Różańcowej w Gorzowie Wielkopolskim, dekanatu Gorzów Wielkopolski – Chrystusa Króla, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Gorzowie Wielkopolskim, mieszczący się przy ulicy Strażackiej, w dzielnicy Siedlice. Historia W latach 1785–1787 w centrum dawnej wsi, od 1977 dzielnicy miasta wybudowano świątynię będącą pod patronatem miasta Landsberga (niemiecka nazwa Gorzowa). Kościół został zbudowany systemem ryglowym. W 1828 roku kościół ten został przebudowany, na jej miejscu został wzniesiony murowany, prosty, bezwieżowy budynek, otynkowany z trójkątnie zamkniętą absydą mieszczącą się przy fasadzie północno-wschodniej. W 1904 roku została wybudowana latarnia i portal na osi szczytu fasady południowo-zachodniej. Po II wojnie światowej 21 października 1945 świątynia dostosowana już do wymogów liturgii rzymskokatolickiej została poświęcona jako świątynia filialna należąca do parafii Chrystusa Króla w Gorzowie. W 1982 roku została utworzona tutaj samodzielna parafia, w związku z tym dobudowano do fasady północno-wschodniej małą zakrystię. W tym samym okresie zostało odnowione wnętrze i otynkowane zostały ponownie dwie fasady: wschodnia i południowa. Kościół zbudowany w stylu późnoklasycystycznym. Architektura Kościół nieorientowany z prezbiterium zwróconym jest w stronę zachodnią (pierwotnie w stronę północno-wschodnią). Świątynia zbudowana jest z cegły, otynkowana. Kościół został wybudowany na planie prostokąta z małą, trójkątnie zamkniętą absydą na osi i czworokątną w rzucie zakrystią od strony północnej. Świątynia jest niewielka, zwarta, nakryta dachem naczółkowym pokrytym dachówką zakładkową. W części wschodniej dachu znajduje się wieżyczka na sygnaturkę o konstrukcji drewnianej, pokryta blachą ocynkowaną, zwieńczona wysmukłym dachem wieżowym. Wnętrze jest nakryte stropem belkowym wykonanym z drewna. Przy wschodniej ścianie kościoła mieści się empora organowa wykonana z drewna. Wyposażenie Wyposażenie kościoła jest bardzo skąpe. Należą do niego: komplet ławek o historyzujących formach z początku XX wieku, w oknach absydy 3 witraże z motywami roślinno-geometrycznymi w kształcie bordiur. W oknie środkowym umieszczony jest witraż figuralny z obrazem „Chrystusa w mandorli” w czerwonym płaszczu na tle błękitnego nieba i zielonej trawy. Bibliografia Informacje o świątyni
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Goszczowicach

Kościół Matki Bożej Różańcowej – rzymskokatolicki kościół filialny położony w Goszczowicach. Kościół należy do parafii św. Rocha w Tułowicach, w dekanacie Niemodlin, diecezji opolskiej. Historia kościoła Kościół w Goszczowicach zbudowany został w 1903 roku. Wtedy wieś ta należała do parafii Przechód, a w latach 1930–1945 do nieistniejącej już dziś parafii Klucznik. W 1945 roku wieś Goszczowice została przyłączona do parafii Tułowice. Przypisy Bibliografia Elżbieta Woźniak, Mariusz Woźniak: Od Tillowitz do Tułowic: UG Tułowice, 2007 Linki zewnętrzne Strona Gminy Tułowice Strona Parafii Tułowice
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Harcie

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Harcie – katolicki kościół położony w Harcie, w gminie Dynów, powiecie rzeszowskim, województwie podkarpackim. Jest to kościół filialny w parafii św. Mikołaja w Harcie w dekanacie Dynów, poświęcony Matce Bożej Różańcowej. Historia i opis W latach 80. pojawił się pomysł zbudowania kościoła w Harcie Górnej, drugiego w miejscowości (kościół parafialny położony jest w Harcie Dolnej). Do tej pory, nabożeństwa odbywały się w miesiącach letnich w położonej niedaleko niewielkiej kapliczce, zbudowanej na początku XX wieku. Koncepcję budowy przedstawiono w 1984 roku biskupowi Ignacemu Tokarczukowi, a 10 lutego tego roku zorganizowano zebranie mieszkańców Harty Górnej, podczas którego zawiązał się komitet budowy, na którego czele stanęli, jako kierownicy budowy, Tadeusz Ryś oraz Wiesław Twardak. Budowę kościoła rozpoczęło wmurowanie i uroczyste poświęcenie krzyża 15 sierpnia 1984 roku przez ks. dziekana Józefa Ożoga, 1 września tego roku ks. Kazimierz Bełch poświęcił plac pod budowę, a pierwszą mszę w podpiwniczeniu odprawił 25 listopada ówczesny proboszcz parafii, ks. Stanisław Ryś. Kamień węgielny bp Tokarczuk poświęcił 4 sierpnia 1985 roku, a dwa lata później, 11 listopada 1987 r. poświęcony został przez niego ukończony kościół, któremu nadano imię Matki Bożej Różańcowej. W drugiej dekadzie XXI wieku w kościele wykonano wiele prac renowacyjnych. W 2012 roku wymieniono okna oraz pomalowano wewnętrzne ściany kościoła, jednocześnie zamieszczając nad ołtarzem głównym wizerunek Matki Bożej Różańcowej. W roku 2013 wyremontowano plac wokół kościoła oraz jego ogrodzenie, a w 2014 wyremontowano podpiwniczenie i urządzono w nim kaplicę pogrzebową, wykorzystywaną przez mieszkańców całej parafii. W 2015 r. odnowiono elewację kościoła, zmieniając kolor jego ścian z białego na jasnobrązowy. Do kościoła przylega dzwonnica z trzema dzwonami: pierwszy z nich poświęcił biskup Stefan Moskwa w 1986 roku, drugi w 1999 r., zaś trzeci w roku 2010. W 2012 roku dzwonnica została wyremontowana. W odległości ok. 200 metrów na południe od kościoła znajduje się cmentarz w Harcie Górnej. Został on założony w styczniu 1986 roku, kiedy to jedna z parafianek, Katarzyna Kocaj, ofiarowała działkę pod budowę cmentarza i została pierwszą osobą pochowaną w tym miejscu. Cmentarz został założony samowolnie, dlatego też 8 kwietnia władze w asyście milicji podjęły próbę jego likwidacji, która przez opór mieszkańców zakończyły się niepowodzeniem. Cmentarz został zalegalizowany w lutym 1993 roku. Zobacz też Parafia św. Mikołaja w Harcie Kościół św. Mikołaja w Harcie Przypisy Bibliografia Sławomir Domin, Ewa Hadam, Wiktoria Helwin, Bogdan Kupczyk, Joanna Martowicz-Sieńko, Maria Pałac, Stanisław Pękala, Wojciech Piech, Andrzej Sowa, Aleksander Stochmal, Jacek Stochmal, Artur Szczutek, Wiesław Walat, Piotr Wanat: Harta: wczoraj i dziś. Harta-Rzeszów: Stowarzyszenie Opieki nad Starym Cmentarzem im. Włodzimierza Kozło, 2018. ISBN 978-83-65699-09-1. Aleksander Stochmal: Harta, jaką znam. 2003.
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Krakowie (Skotniki)

Kościół Matki Bożej Różańcowej – zabytkowy parafialny kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki przy ul. Skotnickiej 139a, w Skotnikach. Skotniki, dawna podkrakowska wieś, należała do parafii tynieckiej. Własną świątynię wybudowali skotniczanie w latach 1912–1915. Projektantami budowli byli Feliks i Franciszek Starczyńscy. Neogotycki kościół jest orientowany, jednonawowy, zbudowany na planie krzyża łacińskiego. Zbudowany jest w całości z cegły. W latach 1997–1999 został rozbudowany, dobudowano transept i prezbiterium. Najstarsza część świątyni stała się nawą główną. Całość nakryto dachem z miedzianej blachy. W 2001 roku wykonane zostały witraże w oknach bocznych. Obok kościoła stoi dzwonnica z dwoma dzwonami. Kościół został poświęcony 4 lipca 1915 r. przez ks. Walentego Piotrowskiego, proboszcza Mogilan. Był kościołem filialnym parafii tynieckiej. W dniu 25 października 1921 erygowano w Skotnikach parafię i świątynia została kościołem farnym a 12 grudnia 1951 parafia została wyłączona z dekanatu skawińskiego i włączona do dekanatu Kraków-Salwator. Obok świątyni, po jej wschodniej stronie znajduje się skotnicki cmentarz parafialny powstały w 1919 roku, na którym jako pierwszy został pochowany ks. Ludwik Kippe, pierwszy duszpasterz w Skotnikach. Przypisy Bibliografia Michał Rożek, Barbara Gondkowa, Leksykon kościołów Krakowa, Wydawnictwo Verso, Kraków 2003, ISBN 83-919281-0-1 Linki zewnętrzne Strona parafii. [dostęp 2011-04-29].
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Olsztynie

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Olsztynie – rzymskokatolicki kościół filialny znajdujący się w Olsztynie, w dzielnicy Dajtki, w województwie warmińsko-mazurskim. Należy do dekanatu Olsztyn Północ archidiecezji warmińskiej. Dekretem abpa Józefa Górzyńskiego z 30 września 2021 roku, kościół został ustanowiony miejscem w którym sprawowana jest liturgia w klasycznym rycie rzymskim, jej celebransem jest ks. Grzegorz Śniadoch IBP. Historia Życie religijne w Dajtkach w XIX stuleciu koncentrowało się wokół drewnianego krzyża przydrożnego i drewnianej dzwonnicy słupowej. Kościół liczący 130 miejsc został wybudowany w 1878 roku z fundacji księdza Walentego Tolsdorfa, znanego fundatora i uposażyciela świątyń w Prusach Wschodnich. Na początku kościół podporządkowany był parafii św. Jakuba w Olsztynie, samodzielna parafia została erygowana dopiero w 1942 roku. Świątynia była za mała dla rozrastającej się miejscowości. W 1950 roku do kościoła zostały dobudowane prezbiterium i zakrystia. W latach 2005–2006 kościół wyremontowano. Architektura Jest to orientowana budowla salowa z dostawionymi w 1904 roku kaplicami bocznymi i dobudowanym w 1950 roku prezbiterium. Od strony zachodniej do korpusu przylega wieża pokryta czterospadowym, łamanym dachem, w której znajduje się wejście do kościoła, ujęte w formie ostrołukowego portalu schodkowego. Świątynia nie posiada ozdób zewnętrznych, jedynie wieża jest ozdobiona pod krawędzią dachu fryzem arkadkowym. W obejściu przykościelnym znajduje się posąg patronki świątyni Matki Bożej Różańcowej. Wyposażenie Wyposażenie kościoła w całości pochodzi z olsztyńskich świątyń. W ołtarzu głównym mieści się obraz z XVIII wieku przedstawiający klęczącą św. Rozalię przed Maryją z Dzieciątkiem, przeniesiony z konkatedry św. Jakuba w Olsztynie. Ołtarz jest flankowany przez figury świętych Antoniego i Walentego. Obok prezbiterium mieści się obraz Maryi Tronującej z XVIII wieku. Ołtarze boczne pochodzą z niezachowanych olsztyńskich kaplic sw. Jana Nepomucena, św. Krzyża i św. Jerzego. W bocznych kaplicach znajdują się: reliefy Serca Jezusowego i obraz św. Ignacego Loyoli. Przypisy
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Lubniewicach

Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej w Lubniewicach – rzymskokatolicki kościół parafialny należąca do parafii Matki Bożej Różańcowej w Lubniewicach, dekanatu Sulęcin, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w mieście Lubniewice w województwie lubuskim. Mieści się przy ulicy Osadników Wojskowych. Historia Jest to budowla gotycka, halowa, wybudowana zapewne w 1258 roku (nawa), w XVI wieku dostawione zostało prezbiterium. W 1648 świątynia została zniszczona przez pożar, odbudowano go w 1664 roku. Wieża neogotycka została dobudowana w 1882 roku. Do 1945 świątynia ewangelicka, obecnie rzymskokatolicka. Bibliografia Jerzy Kwiatek: Polska. Urokliwy świat małych miasteczek. Sporti Turystyka-MUZA SA, Warszawa 2002, ISBN 83-7200-965-1. Jarosław Lewczuk, Błażej Skaziński, Bożena Grabowska: Zabytki północnej części województwa lubuskiego. Gorzów Wlkp.: WUOZ, 2004. ISBN 83-921289-0-7.
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Ostrem

Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej w Ostrem – kościół parafialny na terenie parafii rzymskokatolickiej Matki Bożej Różańcowej (do 10 października 2010 roku kaplica w obrębie parafii radziechowskiej), wybudowany w latach 1988-1989 w miejscowości Ostre. Historia powstania tego kościoła sięga roku 1984, kiedy to wśród mieszkańców wsi powstał pomysł stworzenia miejsca kultu. W maju 1988 rozpoczęto budowę kaplicy. 9 października tegoż roku ksiądz biskup Kazimierz Nycz dokonał poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego. 2 kwietnia 2020 r. podczas nabożeństwa w kościele miała miejsce interwencja policji w związku z naruszeniem przez miejscowych wiernych i duchowieństwo narodowej kwarantanny, wprowadzonej przez polski rząd na skutek globalnej pandemii koronawirusa SARS-CoV-2. Ówczesne regulacje przeciwepidemiczne ograniczały maksymalną liczbę uczestników zgromadzeń publicznych i uroczystości religijnych do 5 osób, natomiast w świątyni zgromadziło się blisko 20 wiernych. Interweniujący policjanci skierowali sprawę do wydziału prewencji komendy powiatowej oraz do sanepidu celem wszczęcia stosownego postępowania administracyjnego wobec miejscowej parafii. Zdarzenie to było szeroko komentowane w ogólnopolskich środkach masowego przekazu. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Historia budowy kościoła (pierwotnie kaplicy) na stronie parafii radziechowskiej (dostęp 10.09.2018)
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Rusowie

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Rusowie jest jedną z najstarszych świątyń chrześcijańskich na Pomorzu, dziś liczy sobie ponad 600 lat. Pełni funkcję kościoła filialnego rzymskokatolickiej parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Ustroniu Morskim. Jest niewątpliwie cennym zabytkiem a nawet pomnikiem średniowiecznej architektury sakralnej. W kościele prawdopodobnie znajdowały się niewielkie organy piszczałkowe, jednak obecnie brak na ten temat konkretnych informacji. Lokalizacja Kościół usytuowano dokładnie na osi wschód-zachód, czyli jest on zwrócony miejscem przeznaczonym na główny ołtarz, na Jerozolimę - Grób Pański. Architektura Wieża i nawa są masywne, zbudowane z kamieni polnych i cegieł łączonych na zaprawę wapienną, mury częściowo zostały otynkowane. Obiekt powstał na rzucie prostokąta, jest jednonawowy z niewydzielonym prezbiterium. Uwagę zwraca masywna wieża zwieńczona wysokim hełmem ostrosłupowym przylegająca do nawy od strony zachodniej. Jej wielkość oraz liczne otwory okienne świadczą o tym, że służyła celom obronnym. Wnętrze świątyni rozświetlają ostrosłupowe okna, do środka prowadzą dwa uskokowe gotyckie portale od strony wieży i południowej ściany. Kościół nie jest sklepiony, mimo że ma przypory i posiada strop drewniany. Wyposażenie Przez pewien czas po wojnie ściany zdobiły trzy stare obrazy olejne: „Chrystus na krzyżu wśród łotrów”, „Pietà” i „Grosz czynszowy”, które obecnie znajdują się w Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku. Przypisy
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Rudzie Śląskiej (Ruda)

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Rudzie Śląskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny w Rudzie Śląskiej, w województwie śląskim. Należy do dekanatu Ruda Śląska archidiecezji katowickiej. Mieści się przy ulicy Kościelnej, w dzielnicy Ruda. Jest to świątynia neogotycka, wybudowana w latach 1869–1872. Budowlę zaprojektował budowniczy Wachtel z Gliwic. Kościół ufundował hrabia Karol Wolfgang von Ballestrem. W świątyni znajdują się witraże wykonane przez A. Rende z Wrocławia. Świątynia jest bez wieży, posiada tylko przedsionek, nawę i prezbiterium. Galeria Przypisy
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Toporowie

Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej w Toporowie (pot. Matki Boskiej Różańcowej) – kościół parafialny, należący do parafii pw. Matki Bożej Różańcowej w Toporowie, dekanatu Świebodzin – NMP Królowej Polski, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Toporowie w gm. Łagów, w powiecie świebodzińskim, w woj. lubuskim. Jeden z najcenniejszych zabytków wsi. Historia Pierwsza wzmianka o drewnianym kościele w Toporowie pochodzi z 1467 r. Kaplica została poświęcona 22 września 1945 r. przez ks. dziekana Piotra Janika. Architektura Obecny kościół został zbudowany z cegły w drugiej połowie XIX w. jako świątynia ewangelicka i taką funkcję pełnił do 1945. Wzniesiono go w stylu neogotyckim. Wcześniej był pokryty dachówką karpiówką, obecnie dach jest zabezpieczony blachą cynkową. Wieża świątyni została dobudowana około 1880 roku i jest o kilka metrów wyższa niż wybudowany 2 lata później Pałac Myśliwski w Toporowie. Zwieńczeniem wieży jest kula z krzyżem. W prezbiterium znajdował się początkowo krzyż z gipsową figurą Chrystusa, obecnie drewniany krzyż z różańcem oraz obrazem Matki Bożej. Remont 2005 Ze względu na uszkodzenia, wystąpiła konieczność naprawy dachu i wieży, które wymagały kapitalnej modernizacji. Proboszcz pozyskał fundusze od parafian i 26 listopada 2005 roku odnowiona kula z krzyżem powróciły na szczyt, a wieżyczka została pokryta nową blachą. Wewnątrz nowej kuli umieszczono zwyczajowy dokument spisany w języku łacińskim, upamiętniający fakt i moment modernizacji: "Na wielką chwałę Boga, a szczególnie patronki parafii – Matki Bożej Różańcowej – w listopadzie 2005 Roku Pańskiego, roku śmierci Papieża z rodu Polaków Jana Pawła II i elekcji Benedykta XVI z rodu Niemców, w czasie elekcji w Polsce prezydenta Lecha Kaczyńskiego, w okresie pasterskiej posługi w diecezji gorzowskiej biskupa Adama Dyczkowskiego i proboszcza Janusza Jóźwiakowskiego w parafii w Toporowie, kiedy dziekanem dekanatu w Świebodzinie jest ksiądz Benedykt Pacyga, a wójtem gminy Łagów – Henryk Czajkowski, składamy to pismo do wieży kościoła. (...). W tym czasie sołtysem Toporowa był Józef Aftyka". Zobacz też Toporów Parafia Matki Bożej Różańcowej w Toporowie Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Kosobudzu Kościół Wniebowzięcia NMP w Niedźwiedziu Kościół Zwiastowania NMP w Poźrzadle Pałac Myśliwski w Toporowie Dąb Piotrowy Toporów (stacja kolejowa) Bibliografia Diecezja Zielonogórsko-Gorzowska – www.kuria.zg.pl. kuria.zg.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-01)]. "Księga parafialna" – Parafii Rzymsko Katolickiej w Toporowie.
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Szczecinie

Kościół Matki Bożej Różańcowej – położony jest w najstarszej części szczecińskiego osiedla Gumieńce przy ul. Lwowskiej. Kościół powstał w końcu XV w. jako budowla salowa, bez wieży i bez wydzielonego architektonicznie prezbiterium. Pod koniec XVI w. kościół otrzymał kolebkowe sklepienie z lunetami. W 1800 r. do kościoła została dobudowana szachulcowa wieża, wzmocniono również mury świątyni dobudowując przypory oraz przemurowano otwory okienne. Generalny remont kościoła rozpoczęto w 1979 r. W trakcie szeroko zakrojonych prac odnowiono wnętrze, dobudowano zakrystię, kruchtę przy wieży oraz salki katechetyczne. Obecnie w bryle kościoła możemy dostrzec elementy gotyckie (korpus nawowy), renesansowe (sklepienie) i neoklasycystyczne (wieża). Kościół otaczają liczne dobudówki. Z wyposażenia zachował się barokowy ołtarz główny z XVIII w. oraz neogotycka chrzcielnica oraz dwa dzwony z 1708 i 1513 roku. Przed kościołem, na cokole będącym niegdyś pomnikiem poległych w czasie I wojny światowej, umieszczono figurę Chrystusa. Galeria Przypisy Bibliografia Przewodnik po Szczecinie, Wydawnictwo 13 Muz, Szczecin 1999, ISBN 83-908898-3-8
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Wysokiej

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Wysokiej – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w mieście Wysoka, przy ulicy Kościelnej. Jest on częścią dawnego zespołu klasztornego kanoników laterańskich. Został konsekrowany w 1729. Został wybudowany w stylu późnobarokowym. Posiada trzy nawy oraz sklepienie żaglaste. Wyposażenie świątyni w stylu barokowym z około 1729 roku: ołtarz główny z obrazem (przeniesionym z wcześniejszej, drewnianej świątyni pod wezwaniem św. Marcina) Matki Boskiej Śnieżnej, ołtarze boczne, stalle, ambona. Obok kościoła mieści się szachulcowa dzwonnica z XVIII wieku, wyposażona w trzy dzwony (najstarszy został wykonany w 1664) oraz budynek starej plebanii, która była dawniej klasztorem kanoników laterańskich z XVIII wieku. Linki zewnętrzne Atrakcje turystyczne gminy Wysoka
Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Dobrej

Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Dobrej – murowana świątynia rzymskokatolicka w Dobrej k. Limanowej, będąca kościołem głównym parafii Matki Bożej Szkaplerznej. Historia Kiedy niewielki drewniany kościół pw. świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza przestał wystarczać okolicznym mieszkańcom, podjęli oni starania o budowę nowej świątyni. Pierwszą wpłatę na ten cel odnotowano w konsystorzu tarnowskim jeszcze w 1882. Jednak dopiero 99 lat później parafia otrzymała pozwolenie na budowę. Kościół zaprojektował Wojciech Szczygieł. Nad pracami czuwał ówczesny proboszcz ks. Władysław Tarasek. Poświęcenie nowego kościoła miało miejsce 24 grudnia 1989. Jego konsekracji dokonał 16 lipca 1991 biskup Józef Życiński. W dniu konsekracji odnotowano cudowne uzdrowienie autora stacji Drogi Krzyżowej Stanisława Ciężadlika, u którego ustąpiła atakująca nogę gangrena. 28 listopada 2013 roku kościół został ogłoszony sanktuarium maryjnym przez biskupa Andrzeja Jeża. Architektura Świątynia Matki Bożej Szkaplerznej jest budowlą murowaną, trójnawową. Wieńczą ją dwie wieże. Wnętrze Wnętrze jest przestronne i jasne. Ściany zdobi polichromia figuralna ze scenami biblijnymi, autorstwa Bolesława Szpechta, oraz drewniane stacje Drogi Krzyżowej, wykonane przez Stanisława Ciężadlika. Ołtarze Ołtarz główny Umieszczono w nim, przeniesiony ze starego kościoła, obraz Matka Boża Szkaplerzna z 1760. Otaczają go złote promienie. Po bokach umieszczono figury Rodziców Marii – św. Anny i św. Joachima. Ołtarze boczne W kościele znajdują się trzy ołtarze boczne: ołtarz świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza, poświęcony patronom starego kościoła. W jego centralnej części znajdują się posągi świętych. Poniżej umieszczono płaskorzeźbę Złożenie Jezusa do Grobu. ołtarz św. Józefa – z figurą świętego z małym Dzieciątkiem Jezus. ołtarz Miłosierdzia Bożego – znajduje się w nim obraz Jezu, ufam Tobie. Przypisy Bibliografia Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 14–15. ISBN 978-83-88383-43-4.
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Żarach

Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej w Żarach – rzymskokatolicki kościół filialny w Żarach, w województwie lubuskim. Należy do dekanatu Żary diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Historia Budowla stoi na miejscu wybudowanej w średniowieczu kaplicy pod wezwaniem świętych Fabiana i Sebastiana. Kaplica mieściła się na Górnym Przedmieściu, poza obrębem murów miejskich. W 1551 została całkowicie zniszczona. W 1751 powstała na jej miejscu ufundowana przez Kretschmerów kaplica cmentarna dla pobliskiej wsi Grabik. W 1873 została przekształcona w kościół luterański. Około 1980 została do niej dobudowana kruchta. Architektura i wyposażenie Fasada jest ozdobiona schodkowym szczytem ze sterczynami. Niestety, nie zachowało się oryginalne wyposażenie. Przypisy