NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jezioro Wysockie

Jezioro Wysockie (kasz. Jezoro Wësocczé, niem. Wittstocker See) – jezioro w Polsce w województwie pomorskim, na skraju Pojezierza Kaszubskiego, pomiędzy Chwaszczynem, (powiat kartuski, gmina Żukowo), a miastem Gdańsk. Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 32,3 ha do 37,5 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 131,2 m n.p.m. Głębokość maksymalna tego jeziora wynosi 5,9 m. W 1991 wody jeziora zaliczono do III klasy czystości. Przypisy
Jezioro Wądzyńskie

Jezioro Wądzyńskie – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Bobrowo, leżące na terenie Pojezierza Brodnickiego. Północny brzeg jeziora stanowi granicę z gminą Jabłonowo Pomorskie. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 163,5 ha do 170,4 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 81,3 m n.p.m. lub 81,5 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 7,8 m, natomiast głębokość maksymalna 34,6 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2003 roku wody jeziora zaliczono do II klasy czystości i II kategorii podatności na degradację. W 1996 roku wody jeziora również zaliczono do wód III klasy czystości. Przypisy Linki zewnętrzne Opis jeziora Wądzyńskiego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy. wios.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-28)].
Jezioro Wąsoskie

Jezioro Wąsoskie (jezioro Wąsowskie, jezioro Wąskie) – jezioro w Polsce, położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Szubin, na terenie Pojezierza Żnińsko-Mogileńskiego. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 57,5 ha do 58,0 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 77,0 m n.p.m. lub 77,8 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 12,1 m, natomiast głębokość maksymalna 25,3 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2003 roku wody jeziora zaliczono do II klasy czystości i II kategorii podatności na degradację. W roku 1982 wody jeziora zaliczono do III klasy czystości. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Wąsoskie. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Wąsowskie lub Wąskie. Przypisy Linki zewnętrzne Opis jeziora Wąsoskiego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy. wios.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-28)].
Jezioro Zagłębocze

Jezioro Zagłębocze – jezioro w woj. lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Ludwin, we wsi Jagodno. Przy granicy jeziora leżą wsie Lejno i Nowy Orzechów. Położenie Jezioro Zagłębocze położone jest w bezpośrednim sąsiedztwie południowo-zachodniego krańca Garbu Włodawskiego, wchodzącego w skład Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej. Jezioro znajduje się w Poleskim Obszarze Chronionego Krajobrazu, w otulinie Poleskiego Parku Krajobrazowego. Morfometria Według pomiarów dokonanych w 1951 przez UMCS, powierzchnia Jeziora Zagłębockiego wynosi 59,0 ha, a objętość 278,0 tys. m³. Maksymalna głębokość zbiornika wynosi 23,3 m, a średnia głębokość 7,3 m. Lustro powierzchni jeziora znajduje się na wysokości 166,8 m n.p.m. Wymiary jeziora to 942 m na 798 m. W 2005 roku jezioro uzyskało II kategorię podatności na degradację, a warunki sanitarne odpowiadały wymaganiom I klasy czystości. Przyroda W 1999 przeprowadzono badania fitosocjologiczne roślinności akwenu. Wykazały one zanik rozległych wcześniej łanów z rzadką ramienicą Lychnothamnus barbatus oraz krynicznikiem giętkim. Stwierdzono też nieobecność oznaczanych wcześniej: Chara mucronata, wywłócznika skrętoległego (zajmującego przedtem dużą powierzchnię) i innych roślin naczyniowych. Miejsce roślin o węższych wymaganiach ekologicznych zajęły fitocenozy mniej wybredne: Ceratophylletum demersi, Elodeetum canadensis, Potamogeton lucens i Scirpus lacustris. Ponikło błotne wyparte zostało przez trzcinę pospolitą. Zobacz też Zagłębocze Przypisy
Jezioro Zabłockiego

Jezioro Zabłockiego, także Staw Zabłockiego – zbiornik wodny w dzielnicy Ursynów w Warszawie. Położenie Jezioro leży po lewej stronie Wisły, w Warszawie, w dzielnicy Ursynów, na obszarze MSI Grabów, w rejonie osiedla Krasnowola, niedaleko ulic Krasnowolskiej i Poloneza. Na południe od jeziora, w bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się droga ekspresowa S2. Razem ze stawami Krosno i Kądziołeczka stanowi „pasmo jeziorek Pyrskich”. Leży na obszarze zlewni Kanału Grabowskiego. Zgodnie z ustaleniami w ramach Programu Ochrony Środowiska dla m. st. Warszawy na lata 2009-2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r. jezioro położone jest na wysoczyźnie. Zasilanie i odpływ akwenu mają formę cieku. Powierzchnia zbiornika wodnego wynosi 0,92 hektara. Według numerycznego modelu terenu udostępnionego przez Geoportal lustro wody zbiornika znajduje się na wysokości 101,6 m n.p.m. Identyfikator MPHP to 259241. Jezioro ma połączenie ze Stawem Kądziołeczka poprzez Kanał Krasnowolski. Nazwa jeziora wywodzi się od jednego z poprzednich właścicieli okolicznych terenów. Przyroda Zgodnie z badaniem z 2004 roku na terenie zbiornika wodnego i w jego okolicach stwierdzono występowanie takich gatunków ptaków jak: perkozek i kaczka krzyżówka. Jezioro jest zamulone, sukcesywnie wysycha w wyniku obniżania się lustra wód gruntowych, jest też zasypywane. Stanowi jedną z nielicznych pozostałości po zespole jezior wytopiskowych na Ursynowie. Zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Warszawa-Ursynów planuje się rekultywację i zagospodarowanie jeziora. Wśród proponowanych działań znajdują się odtworzenie stawu i pogłębienie średnio o 1,5 m. Zgodnie z Uchwałą Rady m.st. Warszawy z dnia 23 września 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Zachodniego Pasma Pyrskiego w rejonie ulicy Krasnowolskiej nakazuje się ochronę jeziora poprzez m.in. zakaz zasypywania, odprowadzania ścieków do jeziora i nakaz rekultywacji. Przypisy
Jezioro Zajezierskie

Jezioro Zajezierskie – przepływowe jezioro rynnowe w Polsce położone w województwie pomorskim, w powiecie sztumskim, w granicach administracyjnych miasta Sztum, na obszarze Pojezierza Dzierzgońsko-Morąskiego. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Zajezierskie. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Jezioro Sztumskie. Morfometria Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 45,0 ha do 46,7 ha, do 50,1 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 45,8 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 6,9 m, natomiast głębokość maksymalna 24,6 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 1994 roku wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych. Przypisy Linki zewnętrzne Jezioro Zajezierskie w informatorze turystyczno-przyrodniczym www.jezioro.com.pl. jezioro.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-27)].
Jezioro Zamkowe (Wałcz)

Jezioro Zamkowe – jezioro w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, w mieście Wałcz. Charakteryzuje się dość regularną linią brzegową, ma kształt wydłużony o przebiegu północny zachód - południowy wschód. Na północy jezioro wcina się w zabudowę miasta. Jezioro posiada niewielki dopływ od strony południowej (z pobliskiego bagna) oraz odpływ w części północnej, który przepływa krytym kanałem przez miasto i łączy się z odpływem jeziora Raduń. Długość obrzeża jeziora wynosi 10 950 m. Na północnym brzegu znajduje się przystań żeglarska. W jej pobliżu przebiega droga krajowa nr 10. Gospodarzem jeziora jest koło PZW Wałcz-Miasto. Od 2003 roku akwen był systematycznie zarybiany. Na jeziorze dopuszczone jest używanie jednostek pływających napędzanych silnikami spalinowymi. Zobacz też inne jeziora o nazwie Jezioro Zamkowe Przypisy
Jezioro Zamkowe (powiat wąbrzeski)

Jezioro Zamkowe – eutroficzne jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie wąbrzeskim, na terenie miasta Wąbrzeźno (północny koniec jeziora znajduje się w gminie Wąbrzeźno), leżące na terenie Pojezierza Chełmińskiego. W pobliżu jeziora znajdują się ruiny zamku od którego jezioro wzięło swoją nazwę. Charakterystyka Charakteryzuje się dość regularną nieregularną linią brzegową – ma kształt wydłużony w kierunku północ-południe. W południowej części w pobliżu ruin zamku znajduje się charakterystyczne przewężenie, w którego miejscu przerzucono kładkę. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 69,6 ha przez 69,9 ha do 70,0 ha. Zwierciadło położone jest na wysokości 93,0 m n.p.m. lub 94,8 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 5,9 m, natomiast głębokość maksymalna 18,0 m. Maksymalna długość akwenu to 2500 metrów, a szerokość do 560 metrów. Linia brzegowa ma długość 6500 metrów. W oparciu o badania przeprowadzone w 2003 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości i III kategorii podatności na degradację. Do III klasy czystości zaliczono wody jeziora także podczas badań w 1994 roku. Przyroda Roślinność zanurzona ma powierzchnię 6 hektarów (obecna jest na 85% długości linii brzegowej), a wynurzona – 7,5 hektara. Najczęściej występujące rośliny naczyniowe to: trzcina pospolita, rogatek sztywny, moczarka kanadyjska, grążel żółty i rdestnice. W wodach jeziora żyje szesnaście gatunków ryb, w tym m.in. węgorz wąsko- i szerokogłowy (jest to leszczowy typ akwenu). Grodzisko Na południowym brzegu jeziora znajduje się wczesnośredniowieczne grodzisko. W czasie potopu szwedzkiego było ono stanowiskiem artylerii ostrzeliwującej zamek. Stąd resztki wału nazywane są szańcem szwedzkim. Przypisy Linki zewnętrzne Opis Jeziora Zamkowego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy. wios.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-28)]..
Zdworskie-See

Der Zdworskie-See (polnisch Jezioro Zdworskie) ist ein 327,5 Hektar großer See auf dem Areal der polnischen Gemeinde Łąck mit einer maximalen Wassertiefe von 8,8 Metern. Der Zwordskie-See ist der größte See der Woiwodschaft Masowien und hat ein Volumen von 804.3000 m³. Sein Wasser wurde 1987 mit der Güteklasse 3 klassifiziert. Der Zdworskie-See wird im Sommer als Badesee genutzt und ist auf über 90 % seines Ufers mit einem Schilfgürtel umgeben. An seinem Ufer liegen die Orte Matyldów, Koszelówka, Zofiówka und Zdwórz. Einzelnachweise Weblinks Seen.de mazowsze.szlaki.pttk.pl
Jezioro Zdworskie

Jezioro Zdworskie – jezioro w woj. mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Łąck, leżące na terenie Kotliny Płockiej, w pobliżu miejscowości Gąbin. Charakterystyka Jest to zbiornik rynnowy. Z uwagi na małą głębokość jest to zbiornik polimiktyczny. Jest największym jeziorem województwa mazowieckiego. Od północnego wschodu jezioro zamyka morena czołowa zwana gąbińską, na południu w rejonie wsi Zofiówka znajdują się żwirowo-piaszczyste ozy. Brzegi północne, północno-wschodnie i południowe trudno dostępne, zarośnięte trzciną, od północy torfowiska. Na brzegu wschodnim m.in. w Koszelówce piaszczyste plaże, za nimi Las Gąbiński na morenowych pagórkach. Na zachodnim krańcu jeziora wieś Zdwórz, na wysokim (12 m) brzegu bory sosnowe o bogatym podszyciu, u podnóża piaszczyste plaże. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 327,5 ha do 352,8 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 79,0 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 2,3 m, natomiast głębokość maksymalna 5,4 m lub 8,8 metra Na podstawie badań przeprowadzonych w 1987 roku wody jeziora zaliczono do II klasy czystości. Ekologia Jezioro Zdworskie jest zbiornikiem w dużym stopniu zdegradowania, o wodach zeutrofizowanych. Jedną z przyczyn degradacji jeziora było ograniczenie jego zasilania przez ciek Wielka Struga, którego wody uchodziły do poziomu wodonośnego pod zbiornikiem. Doprowadziło to w roku 2003 do znacznego obniżenia poziomu wody w jeziorze, co podczas upałów wywołało masowe śnięcie ryb żyjących w tym jeziorze. Polimiktyczny charakter zbiornika i inne czynniki, takie jak wysoka koncentracja związków azotu w wodzie, prowadzą także do masowych zakwitów sinic. W związku z dużym znaczeniem rekreacyjnym tego zbiornika, w obliczu jego degradacji, rozpoczęto w roku 2004 działania renaturyzacyjne, mające poprawić stan jeziora. W tym celu: uszczelniono ciek Wielka Struga oraz doprowadzono do zbiornika wodę rurociągiem melioracyjnym; wykasza się trzcinę celem zmniejszenia masy organicznej ulegającej w wodzie rozkładowi; zainstalowano w zbiorniku fitobariery obsadzone makrofitami, których zadaniem jest filtrowanie wody z soli biogennych, m.in. wnoszonych do jeziora wraz z wodami Wielkiej Strugi; bariery mają też służyć jako matecznik do rozwoju małża racicznicy, mającego duże możliwości odfiltrowania zawiesiny z wody; rozpoczęto oddzielny eksperyment polegający na wprowadzeniu specjalnego podłoża z racicznicą; ułożono w jeziorze bariery ze słomy, mające zapobiegać rozwojowi sinic. Działania te mają zapobiec obniżaniu się poziomu wody w zbiorniku, ograniczyć dopływ biogenów do jeziora oraz zredukować zakwity sinic. W przyszłości podjęte mają być kolejne działania, których celem będzie poprawa stanu Jeziora Zdworskiego. Renaturyzacja jeziora jest wynikiem „Porozumienia w sprawie renaturyzacji jezior w gminie Łąck”, podpisanego 8 września 2004 roku pomiędzy gminą Łąck a Zarządem Województwa Mazowieckiego, Wojewodą Mazowieckim, WIOŚ, Zarządem Powiatu w Płocku, Nadleśnictwem Łąck, Agencją Nieruchomości Rolnych, miastem Płock, gminą Gąbin i Zarządem PZW. Przypisy
Jezioro pod Morgami

Jezioro pod Morgami – starorzecze w Warszawie, w dzielnicy Wilanów o powierzchni ponad 2 ha. Położenie i charakterystyka Jezioro leży po lewej stronie Wisły, w Warszawie, w dzielnicy Wilanów, w rejonie osiedli Powsin i Latoszki niedaleko ulic Rosochatej, Latoszki, Ruczaj, Starodawnej i Zakamarek. Jezioro ma połączenie z Jeziorem Lisowskim, a także dalej z Jeziorem Powsinkowskim poprzez przepływający Rów Powsiński. Odpływ w kierunku Wilanówki odbywa się poprzez Rów Latoszki. W bliskim sąsiedztwie znajduje się także jezioro Struga. Leży w zlewni rzeki Wilanówki. Zgodnie z ustaleniami w ramach „Programu Ochrony Środowiska dla m. st. Warszawy na lata 2009-2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r.” jezioro położone jest na terasie nadzalewowej i zasilane jest stale wodami podziemnymi. Odpływ natomiast ma formę cieku. Powierzchnia jeziora wynosi 2,1141 hektara. Maksymalna długość jeziora wynosi 500 m, a jego szerokość 80 m. Głębokość jeziora to 1–3 m. Jezioro ma wydłużony kształt w kierunku S-N. Według numerycznego modelu terenu udostępnionego przez Geoportal lustro wody znajduje się na wysokości 83,7 m n.p.m. Akwen współtworzy 12-kilometrowy ciąg starorzeczy, rozpoczynający się od jezior Bielawskich (Jeziorko Bielawskie Górne i Jeziorko Bielawskie Dolne), przez Jezioro Lisowskie, Jezioro pod Morgami, Jezioro Powsinkowskie do Jeziora Wilanowskiego. Nazwa jeziora wywodzi się od nazwy pola Morgi. Przyroda Zbiornik wodny leży na terenie Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu utworzonego Rozporządzeniem Wojewody Warszawskiego z dnia 29 sierpnia 1997 r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu na terenie województwa warszawskiego. Rozporządzenie to zmieniono Rozporządzeniem Wojewody Mazowieckiego z dnia 3 sierpnia 2000 r. i dodano m.in. zapis, iż w skład obszaru chronionego krajobrazu wejdą tereny otwarte ze zbiornikami wodnymi – jeziorami: Lisowskim i Pod Morgami o łącznej powierzchni: 13,1258 ha. Zgodnie z badaniem z 2004 roku na terenie zbiornika wodnego i w jego okolicach stwierdzono występowanie następujących gatunków ptaków: bączek, bocian biały, orzełek włochaty, czajka, górniczek, gąsiorek, kaczka krzyżówka i trzciniak. Jezioro jest istotne w szerszym kontekście dla mikroklimatu Warszawy. Zbiornik ten należy – wraz z m.in. Jeziorem Powsinkowskim, Jeziorem Wilanowskim, doliną rzeki Wilanówka, Morysinem oraz pobliskimi łąkami, polami, ciekami i zbiornikami wodnymi – do ważnego ciągu przyrodniczego Warszawy, który pełni istotne funkcje hydrologiczne, ma też spore znaczeniu dla klimatu. Ciąg ten nawietrza Warszawę transportowanymi od południa masami czystego powietrza znad Lasu Kabackiego i Lasów Chojnowskich. Jest to tzw. Korytarz Wilanowski. Zobacz też taras zalewowy Wisły w Warszawie Przypisy
Jezioro Łapalickie

Jezioro Łapalickie (kaszub. Łapalëcczé Jezoro) – jezioro rynnowe na Pojezierzu Kaszubskim w powiecie kartuskim (województwo pomorskie). Jezioro położone jest na obszarze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Wzdłuż wschodniej i południowej linii brzegowej jeziora przebiega linia kolejowa Kartuzy–Lębork (obecnie zawieszona). Ogólna powierzchnia wynosi 155 ha. Pierwotnie jezioro nosiło nazwę Garczno, co wiązało się z położonym nad nim, tak jak Łapalice, Garczem. Zapisy Garsno z 1212 r i Gartsno z 1224 r. Jest to podstawa do stwierdzeń, że na miejscu dzisiejszego Garcza lub w najbliższej okolicy stał położony nad jeziorem gród (kasz. gard), który dał nazwę jezioru. We współczesnej kaszubszczyźnie nazwa jeziora brzmiałoby Jezoro Gardzkie / Gôrdczé Jezoro (pol. Jezioro Grodzkie) Przed 1920 rokiem oficjalna niemiecka nazwa jeziora, od niemieckiej nazwy Łapalic, brzmiała Lappalitzer See. Z historii W 1209 Mestwin I, książę pomorski, oddał jezioro jako uposażenie dla powstającego klasztoru sióstr norbertanek w Żukowie. Zobacz też Kartuzy Chmielno Łapalice Dziewicza Góra Jeziora chmieleńskie Przypisy Linki zewnętrzne Kaszubski Park Krajobrazowy Droga Kaszubska. kaszuby.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-11)]. kolej drezynowa. drezyny.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-28)].
Jezioro Łąckie

Jezioro Łąckie (kaszb. Łącczé Jezoro) – przepływowe jezioro rynnowe na Równinie Charzykowskiej w kompleksie leśnym Borów Tucholskich, w powiecie chojnickim województwa pomorskiego na wysokości 119,3 m n.p.m. Akwen jeziora jest połączony rynną Brdy z jeziorem Dybrzyk i systemem dorzecza Brdy. Charakteryzuje się wysokimi brzegami porośniętymi lasem sosnowym. Południowy brzeg jeziora stanowi granicę Parku Narodowego „Bory Tucholskie”. Prowadzi tędy również "Szlak kajakowy rzeki Brdy". Powierzchnia całkowita: 126,7 ha, maksymalna głębokość: 19 m.
Jezioro Łączyńskie

Jezioro Łączyńskie (kaszb. Łãczënscze Jezoro) – jezioro stanowi jedną z zachodnich zatok jeziora Raduńskiego Dolnego na obszarze Pojezierza Kaszubskiego w powiecie kartuskim (województwo pomorskie). Jezioro znajduje się na zachodnim skraju Kaszubskiego Parku Krajobrazowego i łączy się z pozostałym akwenem jezior Kółka Raduńskiego poprzez jezioro Nierzostowo i wąski przesmyk wodny ograniczony z dwóch stron przez półwyspy Hel (wysokość 32,2 m nad taflą jeziora, długość 1,6km i szerokość 200 metrów) i Knycke (Kciuk) (wysokość 34 m nad taflą jeziora, długość 0,4 i szerokość 200 metrów). Ogólna powierzchnia: 25 ha, maksymalna głębokość: 17 m. w. Zobacz też Kamienica Szlachecka Wygoda Łączyńska
Jezioro Łąkie (gmina Skępe)

Jezioro Łąkie – jezioro w Polsce, położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Skępe, na obszarze Równiny Urszulewskiej. Przypisy Linki zewnętrzne Łąskie, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 638 .
Jezioro Łęczyckie

Jezioro Łęczyckie – jezioro na Równinie Nowogardzkiej, położone w gminie Stara Dąbrowa, w powiecie stargardzkim, w woj. zachodniopomorskim. Według danych gminy powierzchnia zbiornika wynosi 22,7 ha, długość 930 m i szerokość 450 m. Średnia głębokość w jeziorze to 4,2 m, a maksymalna 9,3 m. Objętość wody w zbiorniku wynosi 953,4 tys. m³. Lusto wody jeziora znajduje się na wysokości 52,0 m n.p.m. Długość linii brzegowej akwenu wynosi 2050 m. Jezioro Łęczyckie rozdziela od południa niewielki półwysep, który wyznacza mniejszą wschodnią część jeziora. Obie części mają wydłużony kształt o przebiegu południkowym. Według typologii rybackiej Jezioro Łęczyckie jest jeziorem sandaczowym. Na południowym brzegu jeziora leży wieś Łęczyca. Na północ od Jeziora Łęczyckiego (ok. 0,5 km) znajduje się Jezioro Parlińskie, a pomiędzy nimi jest zarastający staw (o dł. 200 m). W niewielkiej odległości od zachodniego brzegu jeziora biegnie droga wojewódzka nr 106. Zobacz też Łęczyca Przypisy
Ślesińskie Lake

Ślesińskie Lake is a lake in central Poland known as Jezioro Ślesińskie in Polish. It is located in Konin County in Gmina Ślesin, near the town of Licheń Stary. It is a post-glacial ribbon lake with a strongly developed shoreline. To the south it is connected to Mikorzyńskie Lake. It is part of the 32-kilometer navigable Ślesińskie Canal. It is one of several lakes known collectively as the heated Konin Lakes because the water temperature is raised as a result of the outflow received from two power stations. The lake is a tourist attraction and is used for water sports including water-skiing and wakeboarding. A special zone has been set up for motorboat sports and a ski slalom course is constructed each summer. Training is available and there are facilities for launching personal watercraft. References
Jezioro Ślesińskie

Jezioro Ślesińskie – jezioro rynnowe, polodowcowe w Polsce, położone w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Ślesin, na obszarze Pojezierza Żnińsko-Mogileńskiego. Charakterystyka Akwen wchodzi w skład Kanału Ślesińskiego. Stanowi jedno z jezior obiegu chłodzącego Elektrownię Konin i Elektrownię Pątnów. W związku z tym, jezioro zasilane jest w miesiącach letnich w ciepłą wodę pompowaną poprzez Kanał Zrzutowy z Jeziora Licheńskiego. Spowodowało to wzrost temperatury wody (obecnie jest to średni wzrost o 4 do 6 stopni Celsjusza), a w następstwie - zarastanie jeziora. Rozwiązaniem problemu zarastania okazało się sprowadzenie azjatyckich gatunków ryb słodkowodnych (amur, tołpyga biała i tołpyga pstra), które żywiąc się roślinnością wodną przywróciły równowagę biologiczną jeziora. Podwyższona temperatura wody jeziora w sezonie letnim, jest traktowana jako dodatkowy walor, ze względu na komfort kąpieli i uprawiania sportów wodnych. Ujście Kanału Zrzutowego, zwane lokalnie „Syfonem”, znajduje się na wschodnim brzegu jeziora w pobliżu wsi Głębockie i stanowi miejscową atrakcję turystyczną. Jezioro Ślesińskie jest miejscem treningów i zawodów narciarstwa wodnego. Na jeziorze każdego lata instalowany jest przez członków łódzkiego Studenckiego Klubu Turystycznego PŁazik slalom narciarski. Od 2004 roku w końcu sierpnia na akwenie odbywają się otwarte zawody wakeboardowe. Odbyły się również na nim motorowodne mistrzostwa Europy. Przypisy
Jezioro Śniatowskie

Jezioro Śniatowskie – jezioro na Równinie Gryfickiej, położone w gminie Kamień Pomorski, w powiecie kamieńskim, w woj. zachodniopomorskim. Powierzchnia jeziora wynosi 25,44 ha. Według typologii rybackiej jest to jezioro sandaczowe. Jezioro Śniatowskie ma wydłużony kształt ze zachodu na wschód oraz jest jeziorem o trudno dostępnych brzegach. Jego długość to ok. 1,5 km. Nad południowo-wschodnim brzegiem jeziora leży osada Śniatowo. Na północ od jeziora znajduje się także osada Giżkowo i jej przysiółek Ganiec, powyżej nich przebiega droga wojewódzka nr 106. Nazwa Jezioro Śniatowskie funkcjonuje od 1949 roku, kiedy to została zmieniona z poprzedniej niemieckiej nazwy Schnatower See. Przypisy
Jezioro Świeszyńskie

Jezioro Świeszyńskie (kaszb. Jezoro Szwesińsczé) – przepływowe jezioro lobeliowe Pojezierza Bytowskiego, na obszarze gminy Miastko, powiat bytowski, województwo pomorskie, położone na południe od wsi Świeszynko. Przez akwen jeziora przepływa Brda.