NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Memorial to the Polish Aviators Fallen Between 1939 and 1945

The Memorial to the Polish Aviators Fallen Between 1939 and 1945 (Polish: Pomnik ku czci Lotników Polskich Poległych w latach 1939–1945) is a monument in Warsaw, Poland, located in the Mokotów Field park complex, near People's Army Avenue, within the South Downtown neighbourhood. It is dedicated to the 2118 aviators of the Polish Air Force, who were killed during the Second World War. The monument was designed by Marek Roger Dziewulski and Tadeusz Antoni Dziewulski, and unveiled on 27 August 2003. It consists of a granite wall with memorial inscriptions, and a modernist sculpture from stainless steel, depicting three intertwining contrails, as seen during an aerial combat between fighter planes. History The monument was proposed by the Polish Airmen's Association of the United Kingdom, and designed by Marek Roger Dziewulski and Tadeusz Antoni Dziewulski. The latter was a pilot of the No. 315 Polish Fighter Squadron. It was unveiled on 27 August 2003 by President of Poland Aleksander Kwaśniewski, on the eve of the Polish Aviation Day. The monument is dedicated to 2118 aviators of the Polish Air Force, who were killed during the Second World War, including in the Invasion of Poland, Battle of France, and Battle of Britain. Its placement in the Mokotów Field park complex was chosen, as it was a location of the former Mokotów Aerodrome in the 20th century. Design The monument consists of a long curved and granite wall, with an rounded concave towards its centre. It bears inscriptions of 2118 aviators of the Polish Air Force, fallen in the Second World War, as well as names of their units, and a quote in Polish, which reads "Wolność należy do tych, którzy mają odwagę jej bronić", and translates to "The freedom belongs to those, brave enough to protect it". In front of its stands a modernist sculpture from stainless steel, depicting three intertwining contrails, as seen during an aerial combat between fighter planes. One of the contrails rises upward, symbolizing the victory of a Polish pilot in an aerial battle. References
Pomnik ku czci Lotników Polskich Poległych w latach 1939–1945 w Warszawie

Pomnik ku czci Lotników Polskich Poległych w latach 1939–1945 – monument znajdujący się na Polu Mokotowskim przy Trasie Łazienkowskiej w Warszawie. Autorami pomnika są Marek Roger Dziewulski i jego ojciec, mjr pil. w st. spocz. Tadeusz Antoni Dziewulski (były pilot 315. Dywizjonu Dęblińskiego). Uroczyste odsłonięcie miało miejsce 27 sierpnia 2003 roku. Aktu odsłonięcia dokonał Prezydent RP, Aleksander Kwaśniewski. Pomnikiem opiekuje się Zarząd Terenów Publicznych. Na czele Komitetu Budowy Pomnika stali gen. bryg. pil. w st. spocz. Edward Hyra (ze strony polskiej) i Tadeusz Dziewulski (ze strony brytyjskiej). Zobacz też Pomnik Lotnika w Warszawie Polish War Memorial Przypisy
Pomnik Męczenników Terroru Komunistycznego 1944–1956

Pomnik Męczenników Terroru Komunistycznego 1944–1956 – monument znajdujący się w Warszawie w dzielnicy Ursynów obok kościoła św. Katarzyny. Opis Pomysłodawcą budowy pomnika był ksiądz Józef Maj, a projekt wykonał Maciej Szańkowski we współpracy z Sławomirem Korzeniowskim. Fundatorem była parafia św. Katarzyny, Społeczno-Kościelny Komitet Uczczenia Ofiar Terroru Władzy z lat 1944−1956, Urząd m.st. Warszawy oraz Wojsko Polskie. Dwuetapowy konkurs na projekt pomnika rozstrzygnięto w 1991. Monument został odsłonięty 26 września 1993. Pomnik składa się z 8-metrowego krzyża, kilku rozrzuconych głazów wraz z fragmentem rozerwanej kraty z brązu – symbol odzyskanej wolności – rozmieszczonych na planie elipsoidalnego kręgu. W głazie pełniącym funkcję ołtarza wmurowano urnę z prochami. W mur otaczający monument wkomponowano łuski od pocisków z nazwami ponad 400 miejsc kaźni z całej Polski. Na pomniku umieszczono napis o treści: oraz wiersz napisany przez więźnia Mokotowa Tadeusza Porayskiego. Pomnik stanął w miejscu gdzie od 1945 Urząd Bezpieczeństwa grzebał ofiary mordów politycznych dokonywanych w więzieniu na Mokotowie. Szacuje się, że pochowano tu około dwóch tysięcy ciał. Miejscowa ludność w symboliczny sposób kładła kamienie w miejscach tajnych pochówków, stąd forma monumentu w postaci symbolicznych głazów. Jako kamień węgielny został wykorzystany znaleziony na nowym cmentarzu służewskim kamień, na którym nieznana ręka zaznaczyła miejsce pochówku kilku chłopców z Szarych Szeregów, zamordowanych w wyniku wyroku z 1953. Ok. 1947 zaprzestano zwożenia ciał na Służew i większość nowych ofiar grzebano w zbiorowych mogiłach w kwaterze Ł na Cmentarzu Powązkowskim. Przypisy Bibliografia Irena Grzesiuk-Olszewska: Warszawska rzeźba pomnikowa. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003, s. 178-179. ISBN 83-88973-59-2. Paweł Giergoń: Warszawa – Pomnik Męczenników Terroru Komunistycznego 1944–1956. sztuka.net. [dostęp 2013-10-12].
Pomnik Ofiar Zbrodni Katyńskiej we Wrocławiu

Pomnik Ofiar Zbrodni Katyńskiej (Pomnik Ofiar Katynia, Miednoje i Charkowa, więźniów obozów Kozielsk, Starobielsk, Ostaszków) we Wrocławiu – pomnik upamiętniający ofiary zbrodni katyńskiej. Autorem projektu pomnika jest Tadeusz Tchórzewski. Budowany w latach 1994–2000. Pomnik znajduje się w parku Juliusza Słowackiego, niedaleko ulicy Purkyniego, ok. 250 metrów na południowy zachód od głównego wejścia do Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Uroczystość odsłonięcia pomnika odbyła się 22 września 2000 r. Odsłonięcia dokonał (w obecności rodzin pomordowanych, władz Wrocławia i Województwa Dolnośląskiego, przedstawicieli duchowieństwa, Wojska Polskiego, Policji i kombatantów), Andrzej Przewoźnik. Pomnik usytuowany jest na planie krzyża, na powierzchni 380 m². Ma formę czterech płyt granitowych oraz dwóch figur z brązu: Anioła Śmierci i Piety Katyńskiej – Matki-Ojczyzny trzymającej w ramionach zamordowanego jeńca. Detale tej rzeźby zostały wykonane z wielką starannością. Jeniec w tylnej części głowy ma ranę wlotową po strzale oraz skrępowane na plecach ręce. Na ścianie postumentu z lewej strony wyryte są nazwy miejsc zbrodni, zaś na postumencie, ze strony prawej – nazwy obozów jenieckich. Podłoże składa się z 22 tys. kostek brukowych ułożonych obok siebie. Każda kostka symbolizuje jedną ofiarę zbrodni. Na pomniku umieszczono tablicę z inskrypcją w języku polskim: Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Pomnik ku czci pomordowanych w Katyniu polska-org.pl Pomnik ku czci pomordowanych w Katyniu fotopolska.eu
Denkmal für die Opfer von Lubin 1982

Das Denkmal für die Opfer von Lubin 1982 ist eine Gedenkstätte am Schlosshügel in Lubin, die am 31. August 1992 zum 10. Jahrestag des brutalen Verbrechens in Lubin (polnisch Zbrodnia Lubińska) eingeweiht wurde. Das Denkmal befindet sich in der Nähe des Ortes, wo am 31. August 1982 die tragischen Ereignisse - die Bürgermiliz (pol. Milicja Obywatelska) hat eine friedliche Demonstration gegen das Kriegsrecht in Polen (pol. stan wojenny) niedergeschlagen - stattgefunden haben. Die Milizionäre haben dann drei Personen erschossen und dutzende verletzt. An der feierlichen Einweihungszeremonie hat u. a. Erzbischof Henryk Gulbinowicz teilgenommen. Das Denkmal besteht aus elf Gedenksteinen. Auf jedem wurde ein Buchstabe eingraviert. Alle Buchstaben bilden das Wort Solidarność (Solidarität). Drei Gedenksteine stützen das Kreuz, dessen Oberfläche die Spuren von Schuhsohlen und Autoreifen zeigt. Das Denkmal wurde von Zbigniew Frączkiewicz entworfen. Nach dem Projekt wurden neben dem zentralen Denkmal noch zwei kleinere gebaut. Das erste (ein Gedenkstein stützt ein Kreuz) ist Michał Adamowicz und das zweite (zwei Gedenksteine stützen ein Kreuz) Mieczysław Późniak und Andrzej Trajkowski gewidmet. Sie wurden an den Plätzen aufgestellt, wo die oben genannten Männer ums Leben gekommen waren. Auf jedem Gedenkstein befinden sich die Abkürzung ŚP (wortwörtlich steht für seligen Angedenkens; in Polen ist eine solche Inschrift sehr oft auf den Grabsteinen zu sehen), der Name des Opfers, der Text gefallen am 31.08.1982 und die Wendungen: Beurteilen Sie sie alle nach dieser einen Tat (auf dem Gedenkstein für Michał Adamowicz) und Sie schweigen und schreien doch (auf dem Gedenkstein für Mieczysław Poźniak und Andrzej Trajkowski). Lokalisation Das Denkmal befindet sich am Schlosshügel (vom Marktplatz ist es von der Piastowska- oder Bolesław-Chrobry-Straße zu erreichen), etwa 150 Meter vom Rathaus entfernt. Der Gedenkstein für Michał Adamowicz befindet sich in der Nähe des Schlosshügels vor dem Steg über dem Fluss Baczynka, und der Gedenkstein für Mieczysław Poźniak und Andrzej Trajkowski befindet sich an der Kreuzung der Wrocławska- und Odrodzenia-Straße (ungefähr 150 Meter von dem Rathaus; der Zugang entlang der Odrodzenia-Straße). Der Schlosshügel und der Marktplatz können mit dem Bus (Stadtverkehr) erreicht werden. Die nächsten Bushaltestellen sind: „Cuprum Arena - Kopernika“ und „Paderewskiego - rondo“. Galerie Einzelnachweise
Monumento a las víctimas de Lubin de 1982

Monumento a las víctimas de Lubin de 1982 – inaugurado el 31 de agosto de 1992, en el décimo aniversario del Crimen de Lubin en la Colina del Castillo (Wzgórze Zamkowe) en Lubin, en el lugar cercano al cual ocurrieron los trágicos acontecimientos del 31 de agosto de 1982, cuando Milicja Obywatelska (policía de la República Popular de Polonia) reprimió una manifestación pacífica contra Stan Wojenny (el periodo de la Ley marcial en Polonia). Los agentes de policía en aquel entonces, mataron a tres personas de un tiro e hirieron a varias docenas.​ A la ceremonia de inauguración del monumento asistió, entre otros, el cardenal Henryk Gulbinowicz. El monumento está compuesto de 11 rocas. En cada una de ellas está grabado una letra. Todas juntas forman la palabra Solidarność. Tres rocas sostienen la cruz, en la que se han congelado las huellas de zapatos y neumáticos. El diseñador del monumento es Zbigniew Frączkiewicz. El concepto del autor asumía la creación, además del monumento principal, de unos más pequeños. El primero de los dos (una roca sosteniendo la cruz) está dedicado a Michał Adamowicz mientras el segundo (dos rocas sosteniendo la cruz) a Mieczysław Poźniak y Andrzej Trajkowski. Cada uno de los monumentos está colocado en el mismo lugar en el que estos hombres perdieron la vida. Además, cada roca está grabada con el nombre de la víctima precedido de la abreviatura ŚP (E.P.D), Poległ (Fallecido) 31.08.1982 y de las sentencias: Po tym jednym czynie osądźcie ich wszystkich (Con este acto juzgadlos a todos, en memoria de Michał Adamowicz); Milczą, a jednak wołają (Guardan silencio aunque gritan, en memoria de Mieczysław Poźniak y Andrzej Trajkowski). Ubicación El monumento está ubicado en la Colina del Castillo (Wzgórze Zamkowe; accesible desde la plaza del mercado por las calles Piastowska o Bolesława Chrobrego) en la distancia de aproximadamente 150 metros del ayuntamiento. La roca en memoria de Michał Adamowicz se encuentra cerca de la Colina del Castillo (Wzgórze Zamkowe) frente a la pasarela sobre el río Baczyna, mientras que las rocas en memoria de Mieczysław Poźniak y Andrzej Trajkowski se ubican en el cruce de las calles Wrocławska y Odrodzenia (aprox. 150 metros del ayuntamiento, accesible por la calle Odrodzenia). Los autobuses del transporte público van a las cercanías de la Colina del Castillo (Wzgórze Zamkowe) y de la plaza del mercado (Rynek). Páradas más cercanas: ¨Cuprum Arena – Kopernika¨ y ¨Paderewskiego – rondo¨. Galería Referencias
Monument aux victimes de Lubin de 1982

Le monument aux victimes de Lubin de 1982 – il a été inauguré le 31 août 1992 à l’occasion du dixième anniversaire du crime de Lubin. Il est situé sur la colline du château, près de l’endroit où les événements tragiques du 31 août 1982 se déroulaient. C’était le moment de la répression d’une manifestation pacifique contre l’état de siège en Pologne par la Milice citoyenne (pol. Milicja Obywatelska), où les policiers ont fusillé trois personnes et ont blessé quelques dizaines. C’était entre autres le cardinal Henryk Gulbinowicz qui a assisté à l’inauguration du monument. Le monument est composé de 11 rochers, avec une lettre gravée sur chacun. Toutes les lettres forment un mot Solidarność (fr. Solidarité). Trois rochers supportent la croix avec l’empreinte de chaussures et de pneus. Zbigniew Frączkiewicz est concepteur du monument. Il a envisagé de créer les deux autres monuments plus petits, à part du monument central. Le premier de ces monuments (un bloc de pierre supportant la croix) est dédié à Michał Adamowicz et le second (deux blocs qui supportent la croix) à Mieczysław Poźniak et Andrzej Trajkowski. Ils sont situés à aux endroits de la mort de ces hommes. Sur chaque rocher est gravé le nom de la victime avec une abréviation Śp., un texte Poległ 31.08.1982 et les phrases Po tym jednym czynie osądźcie ich wszystkich (sur le monument dédié à Michał Adamowicz) et Milczą, a jednak wołają (sur le monument dédié aux Mieczysław Poźniak et Andrzej Trajkowski). Localisation Le monument est situé sur la colline du château (les rues Piastowska et Bolesława Chrobrego y mènent), environ 150 mètres de l’hôtel de la ville. Le rocher dédié à Michał Adamowicz se trouve près de la colline du château, avant la passerelle sur la rivière Baczynka, et le rochers dédiés aux Mieczysław Poźniak et Andrzej Trajkowski sont situés au croisement des rues Wrocławska et Odrodzenia. On peut y accéder en transport public, les arrêts de bus les plus proches ce sont « Cuprum Arena – Kopernika » et « Paderewskiego – rondo ». Galerie Références Portail de la Pologne
Monumento alla memoria delle vittime di Lubin del 1982

Il monumento alla memoria delle vittime di Lubin del 1982 (in polacco Pomnik Pamięci Ofiar Lubina ’82) venne inaugurato il 31 agosto 1992, durante il decimo anniversario del massacro di Lubin, nei pressi di Wzgórze Zamkowe (“Colle del Castello”) a Lubin, in Polonia. In questo luogo, il 31 agosto 1982, la Milicja Obywatelska (Milizia dei Cittadini) soppresse una manifestazione pacifica contro lo stato di guerra (stan wojenny in Polonia) e i funzionari di milizia uccisero con un colpo di fucile tre persone, mentre molte altre rimasero ferite. All’inaugurazione del monumento era presente il cardinale Henryk Gulbinowicz. Il monumento è stato realizzato da Zbigniew Frączkiewicz e consiste in 11 macigni. Una lettera è incisa su ogni macigno e tutte le lettere formano la parola Solidarność (“Solidarietà”). Tre di essi sostengono una croce sulla quale sono conservate le impronte di scarpe e di pneumatici. L’autore del monumento creò anche due monumenti più piccoli, anch'essi costituiti da pietre. Il primo è un solo macigno che sostiene una croce, dedicato a Michał Adamowicz. Il secondo monumento ricorda Mieczysław Poźniak e Andrzej Trajkowski e consiste in due rocce e anche esse reggono una croce. Questi tre sassi sono posizionati nei posti dove gli uomini persero le loro vite. Su ognuna delle rocce è inciso il nome del deceduto, preceduto dall’abbreviazione ŚP (świętej pamięci, cioè “di santa memoria”, un termine usato in polacco prima del nome di un defunto, come RIP – riposi in pace – italiano) nonché dal testo Perì il 31.08.1982 e dalla sentenza Giudicateli tutti da quel solo gesto (sul macigno alla memoria di Michał Adamowicz) e Tacciono, eppure stanno gridando (sulle rocce alla memoria di Mieczysław Poźniak e Andrzej Trajkowski). Ubicazione Il monumento principale si trova nei pressi del Wzgórze Zamkowe (“Colle del Castello”), ad una distanza di circa 150 metri dal municipio (dalla Piazza Centrale lo si può raggiungere prendendo via Piastowska oppure Bolesława Chrobrego). Il macigno alla memoria di Michał Adamowicz è situato vicino a Wzgórze Zamkowe, davanti alla passerella sul fiume Baczynka, mentre i macigni dedicati a Mieczysław Poźniak e Andrzej Trajkowski si trovano all’incrocio di vie Wrocławska e Odrodzenia (circa 150 metri dal municipio, percorso lungo via Odrodzenia). Si può arrivare nelle vicinanze di Wzgórze Zamkowe e del Municipio con gli autobus pubblici. Le fermate più vicine sono “Cuprum Arena – Kopernika” e “Paderewskiego – rondo”. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul Monumento alla Memoria delle Vittime a Lubin ‘82 Collegamenti esterni Dokumentacja Zbrodni Lubińskiej, su lubin82.pl. Pomnik Pamięci Ofiar Lubina 1982, su polska-org.pl.
Pomnik Pamięci Ofiar Lubina ’82

Pomnik Pamięci Ofiar Lubina '82 – monument upamiętniający tragiczne wydarzenia, do których doszło w sierpniu 1982 r. w Lubinie, tzw. Zbrodnię Lubińską. Został odsłonięty w X rocznicę tragedii przy Wzgórzu Zamkowym w Lubinie, czyli nieopodal miejsca, gdzie Milicja Obywatelska stłumiła pokojową manifestację przeciwko stanowi wojennemu. Funkcjonariusze zastrzelili wówczas 3 osoby, ranili kilkadziesiąt. Pomnik autorstwa Zbigniewa Frączkiewiczaskłada się z 11 głazów. Na każdym wyryta jest litera, a wszystkie tworzą wyraz Solidarność. Trzy głazy wspierają krzyż, na płaszczyźnie którego zastygły ślady podeszew butów oraz opon samochodów. Koncepcja autora zakładała także powstanie, prócz pomnika głównego, dwóch mniejszych. Pierwszy z nich (pojedynczy głaz podtrzymujący krzyż) poświęcony jest Michałowi Adamowiczowi, drugi (dwa głazy podtrzymujące krzyż) Mieczysławowi Poźniakowi i Andrzejowi Trajkowskiemu. Ustawione są one w miejscach, w których mężczyźni ci stracili życie. Na każdym głazie wyryte jest nazwisko ofiary poprzedzone skrótem ŚP, tekst Poległ 31.08.1982 oraz sentencje: Po tym jednym czynie osądźcie ich wszystkich (na głazie pamięci Michała Adamowicza) i Milczą, a jednak wołają (na głazie pamięci Mieczysława Poźniaka i Andrzeja Trajkowskiego). Lokalizacja Pomnik znajduje się przy Wzgórzu Zamkowym (z Rynku można dojść ulicami Piastowską lub Bolesława Chrobrego), w odległości około 150 m od ratusza. Głaz pamięci Michała Adamowicza znajduje się nieopodal Wzgórza Zamkowego, przed kładką na rzece Baczynce, a głazy pamięci Mieczysława Poźniaka i Andrzeja Trajkowskiego zlokalizowane są przy skrzyżowaniu ulic Wrocławskiej i Odrodzenia (około 150 m od ratusza, dojście ulicą Odrodzenia). W okolice Wzgórza Zamkowego i Rynku kursują autobusy komunikacji miejskiej. Najbliższe przystanki: „Cuprum Arena – Kopernika” oraz „Paderewskiego – rondo”. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Dokumentacja Zbrodni Lubińskiej Pomnik Pamięci Ofiar Lubina 1982 na portalu polska-org.pl
Monumento à Memória de Vítimas de Lubin '82

O Monumento à Memória de Vítimas de Lubin '82 – inaugurado no dia 31 de Agosto de 1992 no X aniversário da Crime de Lubin perto da Colina de Castel em Lubin, numa localização onde ocorriam os acontecimentos trágicos do dia 31 de Agosto de 1982, quando a Milícia Civil reprimiu uma manifestação pacífica contra a lei marcial. Os funcionários assinaram 3 pessoas, feriram dezenas. Na inauguração oficial tomou parte entre outros padre cardeal Henryk Gulbinowicz. O monumento compõe-se de 11 rochas. Em cada rocha está gravada uma letra. Todas compõem a palavra Solidarność (Solidariedade). 3 rochas estão estribados na cruz, na qual na superfície ficam marcas petrificadas de solas e pneus. O monumento e o projeto de Zbigniew Frączkiewicz. A concepção do autor instaura, apesar do monumento principal, a criação dos 2 monumentos menores. O monumento principal (uma pedra singular sob a cruz) e dedicado a Michał Adamowicz, os 2 monumentos menores (duas rochas sob a cruz) são dedicados a Mieczysław Próżniak e Andrzej Trajkowski. Três monumentos estão localizados nos postos onde os homens morreram. Em cada rocha estão gravados seus apelidos precedidos por sigla de Santa Memória, o texto Faleceu no dia 31.08.1982 e por as sentenças: Po tym jednym czynie osądźcie ich wszystkich (em rocha de Michał Adamowicz) e Milczą, a jednak wołają (em rocha de Mieczysław Poźniak e Andrzej Trajkowski). Localização O monumento fica perto da Colina de Castel (ali conduzem as ruas Piastowska e Bolesława Chrobrego da praça do Mercado) na distância de cerca de 150 m da Câmara Municipal. A rocha da memória de Michał Adamowicz fica perto da Colina de Castel, perante a passarela no rio Baczynce. As rochas de Mieczysław Poźniak e Andrzej Trajkowski estao localizadas no cruzamento das ruas Wrocławska e Odrodzenia (cerca de 150 m da Câmara Municipal). Nos arredores da Colina de Castel e Mercado circulam os autocarros do transporte público. As fermatas mais próximas "Cuprum Arena – Kopernika" e "Paderewskiego – rondo". Galeria
Pomnik Poległym i Pomordowanym na Wschodzie

Pomnik Poległym i Pomordowanym na Wschodzie – pomnik autorstwa Maksymiliana Biskupskiego znajdujący się u zbiegu ulic Muranowskiej i gen. Władysława Andersa w Warszawie. Opis Pomnik przedstawia ładunek krzyży (łacińskich i prawosławnych), a także żydowską macewę i nagrobek muzułmański, umieszczony na platformie symbolizującej wagon deportacyjny. Przed stojącą na torze kolejowym platformą ułożono 41 podkładów kolejowych, na których umieszczono nazwy pól bitewnych z września 1939 znajdujących się we wschodniej Polsce oraz nazwy miejscowości-miejsc kaźni narodu polskiego w ZSRR. Został wybudowany ku czci Polaków poległych i pomordowanych na Wschodzie, a w szczególności wywiezionych do łagrów na Syberii oraz ofiar zbrodni katyńskiej. Głównym inicjatorem budowy monumentu był Wojciech Ziembiński. Pomnikiem opiekują się członkowie Federacji Rodzin Katyńskich i organizacji kombatanckich. Monument został odsłonięty 17 września 1995. W 1999 modlił się tu Jan Paweł II podczas VII pielgrzymki do Polski. Obok pomnika w 2006 podczas pielgrzymki do Polski swoim papamobile przejeżdżał Benedykt XVI. Galeria Przypisy Bibliografia Wojciech Ziembiński, Z dziejów Pomnika Poległym i Pomordowanym na Wschodzie, [w:] Zeszyty Katyńskie (nr 8), Warszawa, str. 127–141 Linki zewnętrzne Pomnik Poległym i Pomordowanym na Wschodzie na portalu sztuka.net