NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Schronisko „Hajstra”

Schronisko „Hajstra” – prywatne schronisko turystyczne położone w Hucie Polańskiej, na obszarze Beskidu Niskiego. Nazwa obiektu pochodzi od zwyczajowej nazwy bociana czarnego. Schronisko istnieje od 1996 w budynku dawnej strażnicy Wojska Ochrony Pogranicza. Przy obiekcie funkcjonuje gospodarstwo agroturystyczne. Szlaki W pobliżu schroniska przebiega szlak turystyczny biegnący z Ożennej w kierunku Baraniego i granicy polsko-słowackiej. Takie położenie schroniska stwarza idealne warunki do uprawiania turystyki pieszej i rowerowej. Linki zewnętrzne Schronisko „Hajstra”
Igliczna-Hütte

Die Igliczna-Hütte (polnisch Schronisko „Na Iglicznej“) ist eine privat betriebene Schutzhütte. Sie liegt auf einer Höhe von 820 m n.p.m. in Polen im Glatzer Schneegebirge, einem Gebirgszug der Sudeten, auf der Igliczna (deutsch: Spitziger Berg). Geschichte Die Hütte wurde 1888 im sogenannten Tiroler Stil errichtet. Sie wird privat betrieben. Zugänge Die Hütte ist über mehrere markierte Wanderwege und mit dem Pkw erreichbar. Touren Gipfel Glatzer Schneeberg (1425 m) Weblinks
Schronisko „Na Iglicznej”

Schronisko „Na Iglicznej” – górskie schronisko turystyczne w Sudetach Wschodnich w Masywie Śnieżnika, w osadzie Góra Igliczna w woj. dolnośląskim, w pobliżu sanktuarium „Maria Śnieżna”, przy węźle szlaków turystycznych. Położenie Schronisko „Na Iglicznej” położone jest na wysokości 820 m n.p.m. na południowo-wschodnim stoku Iglicznej (845 m n.p.m.). Z tarasu schroniska rozciąga się widok na Masyw Śnieżnika, a z punktu widokowego na galerii obok sanktuarium rozległa panorama na Rów Górnej Nysy, Góry Bystrzyckie, Góry Sowie i Góry Stołowe. Historia Drewniano-murowany niewielki budynek wzniesiono w 1880. Początkowo pełnił funkcję gospody dla obsługi pielgrzymów przybywających do sanktuarium Marii Śnieżnej oraz turystów. Przebudowywano go i rozbudowywano wielokrotnie. Początkowo nosił nazwę Maria Schnee, a później Zur Schönen Aussicht, czyli Pod Pięknym Widokiem. Posiadał wtedy 12 pokoi z 25 miejscami noclegowymi oraz taras od wschodniej strony z szeroką panoramą na góry. Po II wojnie światowej obiekt stał początkowo pusty, aż do 1950, gdy został przejęty przez Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Uruchomiono w nim wtedy schronisko turystyczne z 34-37 miejscami noclegowymi noszące nazwę ”Maria Śnieżna”. Obecnie obiekt jest własnością prywatną i dysponuje 40 miejscami noclegowymi. Nosi nazwę „Na Iglicznej” ze względu na zastrzeżenie nazwy „Maria Śnieżna” przez gospodarzy pobliskiego sanktuarium maryjnego. Szlaki turystyczne W pobliżu przechodzą następujące znakowane szlaki turystyczne: żółty z Bystrzycy Kłodzkiej do Międzygórza, zielony z Międzygórza na Czarną Górę i Przełęcz Puchaczówkę, czerwony z Wilkanowa (2 h) do Międzygórza (0:45 h) i dalej do Schroniska PTTK "Na Śnieżniku" (3:30 h), szlak konny z Bystrzycy Kłodzkiej do Hali pod Śnieżnikiem i Kletna. Bibliografia StanisławS. Junak StanisławS., Schroniska górskie i młodzieżowe województwa wałbrzyskiego, ZofiaZ. Sikora (red.), Wałbrzych: Polska Agencja Promocji Turystyki, 1995, ISBN 83-903104-3-0, OCLC 750779076 . Masy Śnieżnika, Góry Bialskie, Góry Złote, Krowiarki, mapa turystyczna, Studio Wydawnicze PLAN, Wrocław 2006, ISBN 83-60180-51-2 Krzysztof R. Mazurski Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie, "Sudety" Oficyna Wydawnicza Oddziału Wrocławskiego PTTK, Wrocław 1995, ISBN 83-85550-48-8
Schronisko „Kamieńczyk”

Schronisko „Kamieńczyk” – prywatne schronisko turystyczne położone w Karkonoszach, obok wodospadu Kamieńczyka. Historia Miejsce to od dawna było popularne wśród turystów. W latach 1848–1849 wybudowano tutaj drogę z Piechowic przełomem rzeki Kamiennej do huty „Józefina” i dalej na Halę Szrenicką. Pod koniec wieku w związku z rosnącą liczbą turystów wybudowano dojście ze Szklarskiej Poręby. Wiadomo, że już wówczas przy wodospadzie znajdowało się niewielkie schronisko, nazywane Zackelfallbaude (Zackelfall to niemiecka nazwa wodospadu). Rozbudowano je znacznie w latach 20. XX wieku – kierował nim wówczas Franz Adolph, człowiek zasłużony dla rozwoju sportów zimowych w Karkonoszach. To z jego inicjatywy w pobliżu powstał tor bobslejowy z wyciągiem, który mógł ciągnąć sanki wraz z pasażerem oraz skocznia narciarska przy Owczych Skałach. Schronisko posiadało 20 pokoi z 35 łóżkami i uchodziło za dość komfortowe. Po zakończeniu II wojny światowej obiekt przejęła Dolnośląska Spółdzielnia Turystyczna, która urządziła w nim schronisko „Przy Kamieńczyku”. Już jednak w 1947 r. budynek pozostawał w gestii Wojsk Ochrony Pogranicza i funkcjonowała w nim strażnica WOP nr 3 Kamieńczyk. Gdy wyprowadził się z niego WOP, w drugiej połowie lat 50. otwarto w nim ośrodek wypoczynkowy „Kamieńczyk” Prokuratury Wojewódzkiej we Wrocławiu. Jego funkcjonowanie przerwał pożar, który wybuchł podczas remontu w 1984 roku. Całkowicie zrujnowany obiekt rok później przejęło małżeństwo Sieleckich, którzy postanowili ponownie zagospodarować go dla turystów. Początkowo funkcjonowała tu tylko niewielka budka, następnie bufet, aż wreszcie w 1995 roku stanęło nowe schronisko. W 1999 roku dobudowano obok szałas. Duży ruch turystyczny w tym miejscu związany jest z łatwym i krótkim dojściem ze Szklarskiej Poręby oraz usytuowaniem tuż obok atrakcji, jaką jest Wodospad Kamieńczyka. Dojście Dojście do schroniska szlakiem ze Szklarskiej Poręby na Halę Szrenicką, lub szlakiem , który obiega Szklarską Porębę, a później dalej szlakiem. Czas dojścia ze Szklarskiej Poręby Huta to około 0:25 h, natomiast z centrum około 1 h. Wyposażenie schroniska 20 miejsc noclegowych w pokojach 2-osobowych jadalnia z bufetem Dane adresowe 58-580 Szklarska Poręba, skrytka pocztowa 47 Przypisy Galeria Linki zewnętrzne Strona schroniska
Na-Skałce-Hütte

Die Na-Skałce-Hütte (pl. Schronisko Na Skałce) liegt auf einer Höhe von 852 m ü. NN in Polen in den Beskiden auf dem östlichen Berghang des Turbacz. Zugänge Die Hütte ist u. a. zu erreichen: ▬ von Jaworzyna Kamienicka auf dem grün markierten Wanderweg ▬ von Polana Przysłop Dolny auf dem gelb markierten Wanderweg Gipfelbesteigungen Gipfel in der näheren Umgebung der Hütte sind: Turbacz (1310 m) Gorc (1228 m) Siehe auch Stare-Wierchy-Hütte Turbacz-Hütte Rzeki-Hütte Maciejowa-Hütte Liste von Schutzhütten in Polen Literatur Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Makowski, Beskid Wyspowy, Gorce, Pieniny i Beskid Sądecki. Bielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, S. 80–96. ISBN 978-83-925599-5-5. Marek Cieszkowski, Paweł Luboński: Gorce – przewodnik dla prawdziwego turysty. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2004. ISBN 83-89188-19-8. Gorce. Mapa turystyczna 1:50 000. Kraków: Compass, 2007. ISBN 978-83-89165-39-8. Jolanta Wyznakiewicz: Wędrówka przez Gorce, Pieniny i Beskid Sądecki. Przewodnik turystyczny. Warszawa-Kraków: Zakł. Wyd.-Propagandowy PTTK, 1982.
Schronisko „Na Skałce”

Schronisko „Na Skałce” – prywatne schronisko (stacja turystyczna), położone w Gorcach na wysokości około 850 m n.p.m. Obiekt położony jest w dolinie potoku Jamne, dopływu Ochotniczanki i znajduje się w granicach administracyjnych Ochotnicy Górnej (przysiółek Skałka). Schronisko jest obiektem całorocznym. Posiada 23 miejsca noclegowe w salach zbiorowych (konieczny własny śpiwór) oraz udostępnia kuchnię. Dane teleadresowe 34-435 Ochotnica Górna, Jamne 194 Szlaki turystyczne Do schroniska nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny. W jego pobliżu przebiegają następujące szlaki: Ochotnica Górna – schronisko Gorczańska Chata – polana Przysłop Dolny Ochotnica Dolna – Gorc – Przysłop – Jaworzyna Kamienicka Przypisy
Chatka na Rogaczu

Chatka na Rogaczu (dawniej studenckie schronisko turystyczne „Rogacz”) – prywatne górskie schronisko turystyczne (dawnej chatka studencka) w Beskidzie Małym, u stóp Rogacza, na Polanie pod Rogaczem, na wysokości około 685 m n.p.m. Historia Budynek jest dawną gajówką dóbr barona Adolfa von Klobusa. Samo schronisko powstało w latach 60. XX wieku dzięki staraniom Akademickiego Klubu Turystycznego „Gronie” w Katowicach. Jego oficjalne otwarcie nastąpiło 3 listopada 1968, a uczestniczył w nim m.in. rektor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, profesor Kazimierz Popiołek. W 1971 obiekt kupiło Zrzeszenie Studentów Polskich. W 1973 schronisko uzyskało nowe ujęcie wody. W latach 1977–1982 opiekę nad nim sprawowało Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich w Katowicach. W tym okresie nastąpiła jego rozbudowa. Było prowadzone przez Stowarzyszenie Miłośników SST „Na Rogaczu”. W latach 80. oraz 1992-1994 w Chatce organizowane były Festiwale Piosenki Turystycznej i Studenckiej. Warunki pobytu Chatka jest obiektem sezonowym, czynnym podczas wakacji oraz ferii, w weekendy (piątek-niedziela) oraz po uprzedniej rezerwacji. Oferuje następujące warunki bytowe: 35 miejsc noclegowych w pokojach wieloosobowych (dwa pokoje 4-osobowe, jeden 10-osobowy i jeden 17-osobowy) świetlica z kominkiem kuchnia sala z kominkiem grill i kominek pod zadaszeniem miejsce na ognisko boisko do siatkówki bezpłatny dostęp do sieci wi-fi Wewnątrz budynku znajduje się łazienka. Schronisko posiada podłączenie do sieci elektrycznej, centralne ogrzewanie oraz ciepłą wodę w wyznaczonych godzinach. W pobliżu schroniska funkcjonuje niewielki bufet oraz sklep spożywczy. Szlaki turystyczne Schronisko położone jest przy czerwonym szlaku turystycznym ze stacji kolejowej w Mikuszowicach (dojście ok. 0:45 h) na Magurkę Wilkowicką (0:45 h, z powrotem 0:30 h). Ze stacji Wilkowice-Bystra można dojść również żółtym „szlakiem chatkowym” (ok. 0:45 h). Spod schroniska rozciąga się panorama Beskidu Śląskiego z charakterystyczną sylwetką Skrzycznego. Przypisy
Schronisko PTTK „Pod Tułem”

Schronisko PTTK „Pod Tułem” – dawne górskie schronisko turystyczne Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w Beskidzie Śląskim, położone na północ od szczytu Tułu, w rzeczywistości na północno-zachodnim stoku wzgórza Zagoj, na wysokości 474 m n.p.m. Obecnie restauracja z salą bankietową i pokojami noclegowymi. Historia Budynek wzniósł w latach 1930–1931 niemiecki kupiec Krisch z Cieszyna, jako prywatną willę. Mieszkał w niej do 1945 roku (w czasie wojny odbywały się w nim m.in. zgromadzenia Hitlerjugend). Przejęty po II wojnie światowej przez państwo obiekt został w 1946 przekazany cieszyńskiemu Oddziałowi Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, który zorganizował w nim stację turystyczną. Początkowo czynna była okresowo, a później już przez cały rok. Po remoncie w latach 1968–1969 Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze uruchomiło tu schronisko turystyczne z 32 miejscami noclegowymi. Powstały wówczas nowe urządzenia sanitarne, nowe ujęcie wody pitnej, instalacja kanalizacyjna oraz pralnia. Dobudowano także salę jadalną i taras. W 2006 obiekt został sprzedany przez PTTK. Gruntownie wyremontowany i rozbudowany, funkcjonuje jako restauracja z pokojami gościnnymi. Szlaki turystyczne z Goleszowa – 1 godz.15, z powrotem 1 godz., z Czantorii Wielkiej – 1.45, w drugą stronę - 2.30 godz., z Ustronia przez Małą Czantorię – znaki żółte, a potem czarne - 3 godz. Przypisy Bibliografia Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Mały i Beskid Śląski. Bielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, s. 203–209. ISBN 978-83-925599-3-1. Mirosław Barański: Beskid Śląski. Pasmo Stożka i Czantorii. Przewodnik turystyczny. Warszawa: PTTK Wydawnictwo „Kraj”, 1996. ISBN 83-7005-370-X.
Słowianka-Hütte

Die Słowianka-Hütte (polnisch Górska stacja turystyczna „Słowianka”) liegt auf einer Höhe von 856 Metern in den Saybuscher Beskiden unterhalb des Berges Romanka. Das Gebiet gehört zur Gemeinde Ujsoły. Die Hütte liegt auf dem Beskidenhauptwanderweg und einer Langlaufloipe. Sie ist nach der Alm Hala Słowianka benannt, auf der sie sich befindet. Touren Gipfel in der näheren Umgebung der Hütte sind: Romanka (1366 m) Rysianka (1322 m) Weblinks Website Literatur Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Żywiecki. Bielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, S. 154–185. ISBN 978-83-925599-4-8.
Górska stacja turystyczna „Słowianka”

Górska stacja turystyczna „Słowianka” – prywatna górska stacja turystyczna w Beskidzie Żywieckim, w masywie Romanki, na hali Słowianka, położona na wysokości 856 m n.p.m. nad wsią Żabnica. Warunki pobytu Stacja mieści się w dwupiętrowym, drewnianym budynku. Posiada 24 miejsca noclegowe, ogólnodostępną kuchnię oraz pełny węzeł sanitarny. W budynku znajduje się sklep spożywczy, serwujący również ciepłe napoje. Obiekt położony jest dobrym miejscu widokowym na Romankę, Halę Pawlusią i Rysiankę. Szlaki turystyczne – czerwony: Węgierska Górka – Abrahamów – hala Słowianka – hala Pawlusia – Hala Rysianka (Główny Szlak Beskidzki) – niebieski: Bystra – Lachowe Młaki – hala Słowianka – Romanka – Kotarnica – Sopotnia Mała – czarny: Żabnica Skałka – Hala Słowianka szlak rowerowy: Żabnica – hala Słowianka – Cięcina – Żabnica. szlak narciarski: Cięcina – Magura – Skała – „Słowianka”
Schronisko turystyczne „Widok na Tatry”

Schronisko turystyczne „Widok na Tatry” – górskie schronisko turystyczne, które położone było w Beskidzie Małym, pomiędzy szczytami Magurki Wilkowickiej i Czupla na wysokości ok. 900 m n.p.m. Zniszczone w pożarze w 1967 roku. Historia Schronisko zostało wybudowane przed 1914 przez Karola Sikorę z Łodygowic. Był to drewniany obiekt z werandą, z której rozciągała się panorama m.in. na Tatry i Pasmo Babiogórskie. Wewnątrz znajdowała się restauracja z jadalnią, natomiast zaplecze noclegowe w 1914 stanowiły 2 sypialnie, łącznie z 8 łóżkami. Na początku lat 30. XX wieku dostępne były 4 pokoje z 14 łóżkami oraz strych, mogące łącznie pomieścić 30 osób. By zachęcić do odwiedzania schroniska zarówno Polaków, jak i Niemców, właściciel umieścił na budynku napis Schronisko – Schutzhaus – Widok na Tatry (część nazwy po niemiecku usunięto po 1918). 25 lutego 1926 w schronisku powstała stacja turystyczna Oddziału Babiogórskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Po śmierci męża gospodarowanie obiektem przejęła Maria Sikora, której pomagali syn i synowa. W okresie międzywojennym schronisko było chętnie odwiedzane przez polskich turystów, omijających obiekt Beskidenvereinu na Magurce Wilkowickiej. Atrakcją była też szafa grająca. Schronisko przetrwało II wojnę światową. Spłonęło w 1967 i nie zostało odbudowane. Pozostałości fundamentów schroniska znajdują się przy szlaku z Magurki Wilkowickiej na Czupel, na ogrodzonej działce. Przypisy Bibliografia Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Mały i Beskid Śląski. Bielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, s. 73–78. ISBN 978-83-925599-3-1. Wilkowice, Magurka Wilkowicka, Schronisko górskie "Widok na Tatry". fotopolska.eu. [dostęp 2018-08-22]. (pol.).
Schronisko Cyrla

Schronisko Cyrla – prywatne schronisko (oficjalnie Chata Górska Cyrla) położone w Beskidzie Sądeckim, w paśmie Jaworzyny na wysokości 844 m n.p.m. Nazwa wzięła się od przysiółka Rytra – Cyrli. Najbliższym szczytem jest Makowica (948 m n.p.m.) – schronisko leży na polanie Cyrla, na jego południowym zboczu. Początki schroniska to rok 1999 – w zrujnowanym gospodarstwie utworzono punkt gastronomiczny. Oficjalna data rozpoczęcia działalności w obecnej formie to 2001. Schronisko prowadzą dawni gospodarze schroniska na Hali Łabowskiej. Schronisko dysponuje miejscami noclegowymi dla maksymalnie 35 osób, przy głównym obiekcie znajduje się również pole namiotowe, budynki gospodarcze oraz miejsce na ognisko. Szlaki turystyczne Główny Szlak Beskidzki z Rytra (1:30 h↑, 1:15 h↓) do schroniska na Hali Łabowskiej (2:25 h↑, 2:15 h↓) (szlak gminny) – do Życzanowa PKS 1:45 h Po ok. 20 minutach rozpoczynają bieg dwa inne szlaki: do Nowego Sącza do wsi Barcice
Głodówka-Hütte

Die Schronisko Górskie ZHP Głodówka Berghütte liegt auf einer Höhe von 1130 m n.p.m. in Polen am Fuß der Hohen Tatra auf der Alm Polana Głodówka an der Woiwodschaftsstraße 960. Das Gebiet gehört zur Gemeinde Bukowina Tatrzańska. Geschichte Die erste Hütte wurde 1930 von der Polnischen Akademie der Schönen Künste in Krakau errichtet. Sie wurde 1935 an den Polnischen Pfadfinderverband übergeben. Dieser baute die Hütte bis 1936 um. Bei der Eröffnung am 15. Oktober 1936 war der damalige polnische Präsident Ignacy Mościcki anwesend. Nach einem Brand im Jahre 1938 wurde sie bis 1939 wieder aufgebaut. Die Neueröffnung wurde für den 1. September 1939 geplant. Aufgrund des deutschen Überfalls auf Polen fand der Termin nicht statt. In den 1980er Jahren wurde die Berghütte ausgebaut. Ein zweites Gebäude aus Holz wurde angefügt. In den Jahren 2005 bis 2006 wurde die Berghütte modernisiert. Sie ist weiterhin im Eigentum des Polnischen Pfadfinderverbands. Zugänge Die Berghütte ist auf der Woiwodschaftsstraße 960 mit dem Pkw und Bus erreichbar. Weblinks Website Literatur Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin, Wyd. Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25.000, Warszawa, 2005/06, Polkart ISBN 83-87873-26-8.
Jagodna-Baude

Die Jagodna-Baude (polnisch Schronisko PTTK „Jagodna“, früher „Brandbaude“) ist eine Herberge im Habelschwerdter Gebirge, einem Gebirgszug der Sudeten in Polen. Lage und Beschreibung Die Jagodna-Baude befindet sich auf der Flur des Dorfes Spalona (deutsch Brand), das zur Landgemeinde Bystrzyca Kłodzka (Habelschwerdt) gehört. Sie liegt auf einer Höhe von 811 m ü. NHN in der Nähe des Brandpasses (Przełęcz Spalona). Sie ist über mehrere markierte Wanderwege, z. B. in 2,5 Stunden von Habelschwerdt aus, sowie mit dem Pkw auf der Sudetenstraße (Droga wojewódzka 389) erreichbar. Die Baude bietet in Zimmern für 2 bis 7 Personen 56 Betten bei einfachem touristischem Standard und hat auch ein Getränke- und Speisenangebot. Sie kann als Ausgangspunkt für Wanderungen in das umgebende waldreiche Gebirge genutzt werden, z. B. in einer Stunde zum Heidelberg (Jagodna, 977 m) dem höchsten Gipfel des Habelschwerdter Gebirges. Oberhalb der Baude wird bei schneesicherer Lage ein 300 m langer Sessel-Skilift betrieben. Geschichte Im Jahr 1895 erbaute Paul Hartmann in der Nähe des Brandpasses einen nach ihm benannten Gasthof, der später auch als Herberge genutzt wurde. Als zu Beginn des 20. Jahrhunderts der Wintersport Verbreitung fand, musste die Kapazität deutlich erhöht werden. Die Einrichtung hieß nun Gasthaus Brand. 1927 übernahm der Glatzer Gebirgsverein die Baude, renovierte und erweiterte sie und gab ihr 1933 den Namen Brandbaude. Einen besonderen Aufschwung erfuhr sie durch den Bau der Sudetenstraße, die an ihr vorüberführte. Als nach 1945 die deutsche Bevölkerung das Land verlassen musste, verfiel das Gebäude. 1948 wurde es von der Touristikverwaltung PTTK Glatz übernommen und nunmehr nach dem Heimatort Spalona benannt. In den folgenden Jahren gab es weitere Renovierungen. Dennoch behielt der Speisesaal mit seiner verglasten Veranda sein historisches Dekor und erinnert noch an die Atmosphäre des alten Gasthauses. Ende der 1960er Jahre erhielt die Baude wieder einen neuen Namen, diesmal nach dem höchsten Berg des Habelschwerdter Gebirges, Jagodna. Literatur Karl Baedeker: Baedekers Schlesien. Leipzig 1939, S. 202 Aloys Bernatzky: Lexikon der Grafschaft Glatz. Marx Verlag Leimen/Heidelberg 1984, ISBN 3-931019-06-3, S. 32. Weblinks Website der Baude Historische und aktuelle Bilder. Abgerufen am 10. Februar 2019.
Baude Pod Muflonem

Die Baude Pod Muflonem (polnisch Schronisko PTTK „Pod Muflonem“, bis 1945 deutsch Stille Liebe Baude) ist eine Bergbaude oberhalb von Bad Reinerz (polnisch Duszniki-Zdrój), einer Kurstadt im Powiat Kłodzki in der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen. Lage und Beschreibung Die Baude liegt auf einer Höhe von 690 m n.p.m. am Nordosthang der Ptasia Góra, (Vogelberg, 745 m), etwa 1,5 Kilometer vom Stadtzentrum von Duszniki-Zdrój entfernt und etwa 160 Meter höher. Die Ptasia Góra gehört zum Habelschwerdter Gebirge, einem Gebirgszug der Sudeten. Die Baude ist über mehrere Wanderwege zu erreichen. Das einstöckige Gebäude auf einem rechteckigen Grundriss weist eine Fassade aus Naturstein und Holz auf. Das Satteldach ist schindelgedeckt und über zwei Etagen ausgebaut, mit Fenstern in blechgedeckten Schleppgauben. Hier sind vorzugsweise die 50 zur Übernachtung bereitstehenden Betten untergebracht. Der Dachfirst verläuft kreuzförmig, sodass vier Giebelseiten entstehen. Im Gastraum hängen Mufflonköpfe, die der Baude den Namen gaben. Vor dem Gebäude wächst eine unter Naturschutz stehende Esche mit dem Namen Bolko, die im Jahr 1866 gepflanzt wurde, und eine jüngere daneben. Von einer Aussichtsplattform bietet sich ein Blick auf Bad Reinerz und das Heuscheuergebirge (Góry Stołowe). Geschichte Die Geschichte der Baude ist mit der Entwicklung des Kurbetriebs in Bad Reinerz verbunden. In der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts wurde verstärkt auf die Wirkung der Milchkur gesetzt. An der Stelle der heutigen Baude befand sich ein Bauernhof, der an Spaziergänger aus dem Ort Milch ausschenkte. Als um die Jahrhundertwende die kurmäßige Milchbehandlung aufgegeben wurde, entwickelte sich das Haus zu einem Gasthof, der auch Übernachtungsmöglichkeiten bot. Bereits zur Zeit des Bauernhofs hatte sich der Name „Stille Liebe“ eingebürgert. Im Winter führte eine kurvenreiche Rodelbahn bis ins Kurviertel, die bis in die 1960er Jahre genutzt wurde, eine besondere Attraktion. Während des Zweiten Weltkrieges diente die Baude als Erholungsheim für das Aufsichtspersonal des KZ Auschwitz. Nach dem Übergang an Polen 1945 wurde 1946 die deutsche Bevölkerung vertrieben. Mit der Änderung der Gesellschaftsordnung änderte sich auch die Art des Tourismus. Staatliche Organisationen übernahmen die Baude, zunächst der staatliche Hotelbetrieb Orbis und dann die Polnische Touristik- und Landeskundegesellschaft PTTK, wobei die Baude ihren Namen „Pod Muflonem“ erhielt. Im Oktober 1959 zerstörte ein Feuer die Baude. Ihr Wiederaufbau wurde bald begonnen, und 1964 konnte die neue Baude, der alten ähnlich, aber deutlich größer, ihren Betrieb wieder aufnehmen. Literatur Marek Staffa (Hrsg.): Słownik geografii turystycznej Sudetów. Bd. 14: Góry Bystrzyckie i Orlickie. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj“, 1992, ISBN 83-7005-340-8, S. 174–176. Aloys Bernatzky: Lexikon der Grafschaft Glatz. Marx Verlag Leimen/Heidelberg 1984, ISBN 3-931019-06-3, S. 23. Weblinks Historia (polnisch). Abgerufen am 11. Oktober 2021. Website der Baude. Abgerufen am 12. Oktober 2021. Geschichte sowie historische und aktuelle Aufnahmen (polnisch) Geschichte (polnisch) Einzelnachweise