NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cmentarz wojenny nr 177 – Woźniczna

Cmentarz wojenny nr 177 – Woźniczna – jeden z zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych z okresu I wojny światowej, położony na skraju małopolskiej wsi Woźniczna w gminie Pleśna. Znajduje się w zalesionym masywie Słonej Góry, na północ od drogi do Piotrkowic. Opis Cmentarz zaprojektował Heinrich Scholz, został zbudowany na planie prostokąta ze ściętymi dwoma narożnikami. Ogrodzenie wykonano z metalowych rur wspartych na kamiennych słupkach. Trójskrzydłowa brama wejściowa znajduje się od strony południowej. Naprzeciw niej, po północnej stronie, wznosi się ok. 6-metrowa ośmioboczna kolumna zwieńczona krzyżem. Wykonano ją z kamiennych bloczków, widnieje na niej data 1914–1915. Na mogiłach zbiorowych ustawiono murowane, kamienne postumenty z krzyżem. Pojedyncze nagrobki mają postać steli zwieńczonych żeliwnym krzyżem. Nagrobki żołnierzy rosyjskich wieńczy krzyż dwuramienny, a pozostałe jednoramienny. Pochowani W 10 grobach zbiorowych i 64 pojedynczych pochowano tu 64 żołnierzy austro-węgierskich i 60 rosyjskich. Żołnierze zginęli w dniach 5–7 maja 1915 roku. Polegli żołnierze austro-węgierscy walczyli m.in. w 2. Tyrolskim Pułku Strzelców Cesarskich. Przypisy Bibliografia Cmentarze wojenne I wojny światowej, Okręg VI Tarnów Spis poległych Metryka cmentarza
Cmentarz wojenny nr 178 – Woźniczna

Cmentarz wojenny nr 178 w Woźnicznej – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej znajdujący się we wsi Woźniczna w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Pleśna. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 62. Opis cmentarza Cmentarz znajduje się na północno-zachodnim stoku Słonej Góry; na skraju lasu, z dala od zabudowań. Zaprojektował go Heinrich Scholz, został zbudowany na planie koła o średnicy ok. 18 m. Jego centralne miejsce zajmuje kurhan (tumulus) z wysokim drewnianym krzyżem łacińskim, pełniącym rolę pomnika centralnego. Otacza go niski kamienny murek zwieńczony krenelażem. W zamyśle projektanta ma on przypominać mur obronny. W obrębie kopca znajdują się 4 zbiorowe mogiły, w których pochowano 75 żołnierzy rosyjskich. W kręgu wokół kurhanu ustawiono nagrobki w postaci betonowych steli zwieńczonych żeliwnymi krzyżami. Nagrobki żołnierzy rosyjskich wieńczy krzyż dwuramienny, a pozostałe jednoramienny. Na stelach zamocowano blaszane tabliczki z inskrypcją. Jedna ze stel jest inna – ma półokrągłe zakończenie z dwuramiennym krzyżem i tabliczkę informującą o liczbie pochowanych. Polegli W sześciu grobach zbiorowych i 24 pojedynczych pochowano łącznie 128 żołnierzy, w tym 116 armii rosyjskiej i 12 żołnierzy armii austro-węgierskiej. Na tabliczkach stel z dwuramiennymi (rosyjskimi) krzyżami jest data 1914, co sugeruje, że żołnierze rosyjscy polegli w tym roku. Wszyscy są nieznani. Wśród żołnierzy armii austro-węgierskiej z nazwiska znanych jest 10. Wszyscy polegli w maju 1915 r., a więc podczas bitwy pod Gorlicami. Walczyli oni w: 2 Tyrolskim Pułku Strzelców Cesarskich (niem. 2. Regiment der Tiroler Kaiserjäger) z okręgiem uzupełnień – w Brixen (wł. Bressanone), 59 Pułku Piechoty Austro-Węgier (niem. Salzburg-oberösterreichisches Infanterieregiment Nr. 59) z okręgiem uzupełnień w Salzburgu, 82 Pułku Piechoty Austro-Węgier (niem. Ungarisches Infanterieregiment Nr. 82) z okręgiem uzupełnień w Székelyudvarhely, obecnie Odorheiu Secuiesc w Rumunii. Losy cmentarza Po II wojnie ranga cmentarza w świadomości społeczeństwa i ówczesnych władz zmalała, przybyły bowiem nowe, świeższe cmentarze i dramatyczne historie nowej wojny. Cmentarz ulegał w naturalny sposób niszczeniu przez czynniki pogody i roślinność. Dopiero w latach 90. zaczęto odnawiać cmentarze z I wojny. Cmentarz nr 178 był remontowany. Nie odtworzono go jednak całkowicie w pierwotnej formie. Na archiwalnych zdjęciach widać, że posiadał ogrodzenie w postaci kamiennego muru i wejście z furtką między dwoma wysokimi, murowanymi słupkami. W 2017 r. część kamieni z rozebranego muru ułożono wokół murku centralnego kopca. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 179 – Woźniczna-Kłokowa

Cmentarz wojenny nr 179 – Woźniczna-Kłokowa – zabytkowy cmentarz z okresu I wojny światowej znajdujący się w Woźnicznej w gminie Pleśna, w województwie małopolskim. Spoczywa na nim łącznie 20 poległych żołnierzy rosyjskich i austro-węgierskich. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 62. Położenie Cmentarz znajduje się w Woźnicznej; przy drodze biegnącej wzdłuż linii kolejowej nr 96, między stacjami Łowczówek Pleśna i Kłokowa. Usytuowany jest u podnóża stoku na skraju lasu. Z drogi jest niewidoczny, gdyż przysłaniają go zarośla, widoczny jest natomiast z linii kolejowej. Przy drodze brak jakiejkolwiek informacji o cmentarzu. Opis cmentarza Niewielki cmentarz zaprojektowany przez Heinricha Scholza zbudowano na planie prostokąta, z niewielkim występem w formie ryzalitu od strony zbocza. Otoczony jest pełnym kamiennym murem nakrytym betonowym parapetem. Wejście na cmentarz prowadzi przez kutą dwuskrzydłową furtkę oflankowaną dwoma słupkami. Pomnikiem jest ścianka wyodrębniona z płaszczyzny tylnego ogrodzenia za pomocą dwóch słupów, wymurowanych z kamiennych bloków. Na środku wnęki między tymi słupami wznosi się wysoki drewniany krzyż łaciński. Po jego obu stronach zamontowano tablice z datami 1914 i 1915 zapisanymi cyframi rzymskimi. Mogiły poległych żołnierzy rozmieszczono w trzech rzędach. Nagrobki to betonowe stele. Nagrobki żołnierzy rosyjskich wieńczy żeliwny dwuramienny krzyż, na stelach zamontowano białe blaszane tabliczki z napisem „1 RUSS. KRIEGER". Trzy mogiły żołnierzy austro-węgierskich znajdują się w centrum środkowego rzędu, odróżniają się od rosyjskich wyższym, jednoramiennym krzyżem z imienną inskrypcją. Cmentarz został wyremontowany i w 2017 r. jest w bardzo dobrym stanie. Polegli W 20 grobach pojedynczych pochowano 17 żołnierzy rosyjskich oraz 3 żołnierzy armii austro-węgierskiej. Nazwiska żołnierzy rosyjskich nie są znane. Jeden z żołnierzy austro-węgierskich walczył w 4. Pułku Cesarskich Strzelców Tyrolskich, dwóch pozostałych w 14. pułku piechoty z Linzu. Są znani z nazwiska, wszyscy polegli w maju 1915 roku, a więc podczas bitwy pod Gorlicami. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 180 – Tarnowiec

Cmentarz wojenny nr 180 – Tarnowiec – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VI Tarnów. Nekropolia znajduje się w położonej na południe od Tarnowa miejscowości Tarnowiec przy drodze z Tarnowa do Tuchowa. Powstała wokół kapliczki z XIX w. Otoczona jest kamiennym murem, przy którego północnej części znajduje się drewniany krzyż z daszkiem, stanowiący centralny pomnik. W dwóch grobach zbiorowych i 35 pojedynczych pochowano tu 5 żołnierzy austro-węgierskich i 34 rosyjskich. Na kapliczce umieszczono tablicę z rosyjskojęzyczną inskrypcją: W tłumaczeniu na język polski: Najpiękniejsze duszy porywy oddajemy ojczyźnie. Żołnierze! Polegliście bohaterską śmiercią wierni po grób. Cmentarz zaprojektował Heinrich Scholz. Przypisy Bibliografia J. Drogomir, Polegli w Galicji Zachodniej 1914–1915 (1918) : wykazy poległych i zmarłych pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej. T. 2, Tarnów : Muzeum Okręgowe, 2005. Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914–1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. II Okolice Tarnowa (Okręgi V-VII), Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-38-5 Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne I wojny światowej, Okręg VI Tarnów Metryka cmentarza Spis poległych Stare Cmentarze – opis i zdjęcia
Cmentarz wojenny nr 85 – Rozdziele

Cmentarz wojenny nr 85 – Rozdziele – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Hansa Mayra, znajdujący się opodal wsi Rozdziele w powiecie gorlickim, w gminie Lipinki. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Opis Cmentarz znajduje się na niewielkim wzgórzu, po prawej stronie drogi do Wapiennego. Cmentarz ma kształt trapezu o powierzchni około 165 m². Otoczony jest ogrodzeniem drewnianym, płotem sztachetowym. W środku ogrodzenia, od strony południowej, znajduje się drewniana bramka wejściowa. Groby są oznaczone nagrobkami w formie żeliwnych krzyży łacińskich z datą 1915 na betonowych podestach, krzyży lotaryńskich oraz betonowej steli z żeliwną tablicą. W centralnej części znajduje się drewniany krzyż nakryty charakterystycznym blaszanym półkolistym daszkiem. Na cmentarzu jest pochowanych 37 żołnierzy w 5 grobach zbiorowych oraz 14 pojedynczych poległych w maju 1915 roku: 14 niemieckich głównie z 22 Bawarskiego Pułku Piechoty, 4 austro-węgierskich, 19 nieznanych żołnierzy rosyjskich. W 1944 roku na cmentarzu zostało pochowanych trzech niemieckich żołnierzy zmarłych 22–24 września. Galeria Przypisy Bibliografia Jerzy Drogomir: Polegli w Galicji Zachodniej 1914–1915 (1918). Wykazy poległych, zmarłych i pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej.. Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie tom I, 1999. ISBN 83-85988-26-2. Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Linki zewnętrzne Cmentarze I wojny światowej Cmentarz wojskowy z I wojny światowej – nr 85 Rozdziele. Lista poległych Ropica Górna I (nr 67). CMENTARZ WOJENNY Z I WOJNY ŚWIATOWEJ NR 85 W ROZDZIELU – Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa
Cmentarz wojenny nr 181 – Siemiechów

Cmentarz wojenny nr 181 w Siemiechowie – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej znajdujący się we wsi Siemiechów w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Gromnik. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 62. Położenie Cmentarz znajduje się na południowo-wschodnim grzbiecie opadającym z Wału do Gromnika. Grzbietem tym, obok cmentarza biegnie z Gromnika asfaltowa droga i zielony szlak turystyczny. Zaczyna się przy drodze Gromnik – Tuchów w niewielkiej odległości za kościołem w Gromniku. Znajdują się przy niej dwa cmentarze z czasów I wojny światowej: najpierw cmentarz wojenny nr 149, potem nr 181. Obydwa znajdują się przy drodze i są z niej widoczne. Opis cmentarza Zaprojektowany został przez Siegfrieda Hellera na planie prostokąta z jednym ściętym narożem (jest w nim brama). Jest dość duży, zajmuje powierzchnię ok. 1000 m². Obecnie jego ogrodzenie stanowi betonowa podmurówka i płot wykonany z żelaznych sztachet osadzonych na żelaznych słupkach. Są dwie furtki: jedna duża, dwuskrzydłowa, druga mniejsza, jednoskrzydłowa. Nie ma centralnego pomnika, jest natomiast neoklasycystyczna kapliczka. Na placu obok kaplicy znajdują się ustawione w rzędach żeliwne krzyże osadzone na betonowych cokolikach. Jest kilka rodzajów tych krzyży i są na nich blaszane tabliczki z nazwiskami poległych. Pochowano tutaj żołnierzy poległych podczas bitwy pod Gorlicami 2 i 3 maja 1915 r. W czasie tej ofensywy wojska austro-węgierskie przy znacznej pomocy wojsk niemieckich wyparły armię rosyjską z terenów wcześniej przez nią zajętych. W 21 grobach zbiorowych i 91 pojedynczych pochowano 178 żołnierzy, w tym 159 żołnierzy austro-węgierskich i 19 rosyjskich. Los cmentarza Austriacy wykonali cmentarze bardzo solidnie, jednak z czasem ulegały one w naturalny sposób niszczeniu przez czynniki pogody i roślinność, bywało, że również przez wandali. Przez długi czas, zwłaszcza po II wojnie światowej, cmentarzami z I wojny światowej nie opiekowano się. Dopiero ostatnio zaczęto o niego dbać. Kapliczka istniała jeszcze przed budowa cmentarza, cmentarz wykonano dookoła niej. W latach 1986–1987 dokonano generalnej przebudowy cmentarza. Po przebudowie jego obecny wygląd znacznie różni się od pierwotnego. Pierwotnie ogrodzenie stanowił drewniany płot osadzony na murowanych z kamienia słupkach. Centralny pomnik stanowił wysoki drewniany krzyż nakryty daszkiem z glorią. Po krzyżu i pierwotnym ogrodzeniu nie ma już śladu. W czasie przebudowy zrównano mogiły ziemne, a część z placu przed kapliczką oraz z prawej strony przeniesiono na lewo w dół. Nie dokonano przy tym jednak ekshumacji zwłok, tak, że obecnie lokalizacja krzyży jest tylko symboliczna. Dzięki ich przeniesieniu powstał przed kapliczką pusty plac, na którym ustawiono ławki, na których można usiąść podczas nabożeństw, które w tej kapliczce okazjonalnie się odbywają Przypisy
Cmentarz wojenny nr 184 – Brzozowa

Cmentarz wojenny nr 184 w Brzozowej – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej, znajdujący się w miejscowości Brzozowa, w gminie Gromnik, powiecie tarnowskim, województwie małopolskim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu Tarnów cmentarzy tych jest 63. Opis cmentarza Znajduje się w odległości 800 m od kościoła w Brzozowej, przy drodze, którą prowadzi żółty szlak turystyczny na Suchą Górę. Cmentarz zlokalizowany został przy istniejącej wcześniej kapliczce. Pochodzi ona z 1903 r. i ma w środku figurkę Matki Boskiej. Zaprojektowany został przez Heinricha Scholza. Jest to niewielki cmentarz na planie trapezu. Ogrodzenie stanowi drewniany płot sztachetkowy osadzony na betonowych słupkach. Wejście od drogi przez jednoskrzydłową furtkę przylegającą do kapliczki. Brak pomnika centralnego – zastępuje go kapliczka. Na nagrobkach żołnierzy umieszczono betonowe stele, na których zamontowano blaszane tabliczki imienne i żeliwne krzyże zwieńczone wieńcem laurowym. Są dwa rodzaje tych krzyży: jednoramienne krzyże maltańskie na nagrobkach żołnierzy austro-węgierskich i dwuramienne lotaryńskie na nagrobkach żołnierzy rosyjskich. Wokół cmentarza rosną duże dęby, Polegli W 7 grobach zbiorowych i 24 pojedynczych pochowano tu 78 żołnierzy austro-węgierskich i 25 rosyjskich. Zidentyfikowano 20 z nich, wyłącznie z armii austro-węgierskiej. Ci znani z nazwisk walczyli głównie w 16. pułku piechoty honwedu, którego obszar rekrutacji znajdował się w okolicach Bańskiej Bystrzycy. 56% żołnierzy tego pułku była narodowości węgierskiej, 41% słowackiej. Wszyscy ci żołnierze (zarówno austro-węgierscy, jak i rosyjscy) polegli w październiku 1914 roku, a więc w czasie wkroczenia na te tereny wojsk rosyjskich. Los cmentarza Po II wojnie światowej nie dbano o cmentarze wojenne z I wojny i ulegały one niszczeniu. Dopiero w 2001 r. dokonano generalnego remontu cmentarza nr 184. W trakcie remontu wycięto zarastające go drzewa i krzewy i wykonano nowy płot sztachetkowy. Ustawiono także nowe nagrobki z nowymi tablicami imiennymi. Po remoncie cmentarz był w bardzo dobrym stanie. Przy wejściu na cmentarz ustawiono tablicę informacyjną z planem cmentarza i tekstami w języku polskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 190 – Janowice

Cmentarz wojenny nr 190 w Janowicach – austriacki, zabytkowy cmentarz z I wojny światowej w Janowicach, województwie małopolskim, powiecie tarnowskim, w gminie Pleśna. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63. Opis cmentarza Zaprojektowany przez Heinricha Scholza jako odrębna kwatera na cmentarzu parafialnym. Znajduje się na zboczu i ma kształt wydłużonego prostokąta. Ogrodzenie tworzy kamienny mur nakryty betonowym daszkiem. Wejście przez niską, metalową, dwuskrzydłową furtkę. W naprzeciwległym do furtki boku cmentarza w wysuniętym na zewnątrz prostokąta trapezowym placyku główny pomnik cmentarza. Ma postać prostokątnej, betonowej ściany pomnikowej z dużą płaskorzeźbą ukrzyżowanego Chrystusa. W dolnej części ściany napis w języku niemieckim, w tłumaczeniu na język polski oznaczający: „Wrota śmierci prowadzą wiernych w nieśmiertelność. Szczęśliwi żegnają nas, dzięki których ofierze żyją”. Poniżej tego pomnika na środku cmentarza znajduje się odrębna mogiła z betonowym obrzeżem i dużą trapezową stelą zwieńczoną łacińskim krzyżem. Umieszczona na niej tablica inskrypcyjna informuje, że jest to mogiła 11 żołnierzy o nieznanych nazwiskach, którzy polegli we wrześniu 1939 r. w walce z hitlerowskim najeźdźcą. Groby żołnierzy poległych w I wojnie światowej w trzech długich, równoległych rzędach. Nagrobki w postaci betonowych cokołów z tabliczkami imiennymi i żeliwnymi krzyżami trzech rodzajów: jednoramienne krzyże maltańskie z wieńcem laurowym i datą 1914, dwuramienne krzyże lotaryńskie z wieńcem laurowym i datą 1914, wyższe, jednoramienne krzyże łacińskie z okrągłą, zębatą glorią i tabliczką imienną. Polegli W 20 grobach zbiorowych i 76 pojedynczych pochowano tu 114 żołnierzy armii austro-węgierskiej i 16 żołnierzy armii rosyjskiej. Losy cmentarza Po II wojnie światowej ranga cmentarza z początku wieku w świadomości społeczeństwa i władz zmalała, przybyły bowiem nowe cmentarze i dramatyczne historie kolejnej wojny. Cmentarz uległ w naturalny sposób niszczeniu przez czynniki pogody i roślinność. Dopiero od lat 90. XX w zaczęto bardziej dbać o cmentarze z I wojny światowej. W latach 2000–2001 cmentarz został odnowiony ze środków Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. W 2009 r. został wciągnięty na listę zabytków nieruchomych. W 2018 roku cmentarz był w bardzo dobrym stanie. Przypisy
Cmentarz ewangelicki na Kępie Zawadowskiej

Cmentarz ewangelicko-augsburski na Kępie Zawadowskiej – cmentarz położony na terenie osiedla Kępa Zawadowska w dzielnicy Wilanów w Warszawie, przy ulicy Sytej. Historia Cmentarz został założony ok. 1832. Miał służyć luterańskim osadnikom – Olendrom – którzy osiedli w Kępie Zawadowskiej w 1819 na mocy umowy z właścicielami pobliskiego Wilanowa – Potockimi. Niewielka nekropolia o powierzchni ok. 0,8 ha powstała na sztucznie usypanym wzniesieniu. Osadnicy użytkowali cmentarz do lipca 1944, kiedy to zostali przymusowo ewakuowani przed nadchodzącym frontem przez władze niemieckie. Nieużywany cmentarz z biegiem czasu popadał w ruinę. Zachowało się kilkanaście nagrobków. Przypisy Bibliografia Karol Mórawski: Warszawskie cmentarze. Przewodnik historyczny. Warszawa: PTTK „Kraj“, 1991, s. 118-120. ISBN 83-7005-333-5.
Cmentarz wojenny nr 176 – Piotrkowice

Cmentarz wojenny nr 176 – Piotrkowice – cmentarz z I wojny światowej we wsi Piotrkowice w powiecie tarnowskim, w gminie Tuchów. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 62. Położenie Cmentarz znajduje się na skraju lasu, na grzbiecie Słonej Góry. Położony jest w bezpośrednio przy drodze lokalnej z Piotrkowic do Pleśnej, pomiędzy cmentarzem 175, a cmentarzem nr 177. Drogą tą przebiega żółty szlak turystyczny. Dzięki otwartym i rozległym obszarom pól z okolic cmentarza na południową stronę rozciąga się szeroka panorama widokowa. Opis cmentarza Zaprojektowany przez Heinricha Scholza. Wejście na cmentarz przez metalową furtkę po stronie przeciwnej od drogi. Cmentarz ma kształt trapezu o powierzchni około 114 m² z dwoma ściętymi rogami. Otoczony jest z 4 stron ogrodzeniem z kwadratowych prętów stalowych. W środku ogrodzenia, od strony przeciwnej od drogi, znajduje się metalowa bramka wejściowa. Groby są oznaczone nagrobkami w formie prostych metalowych krzyży na postumentach wykonanych z kamienia – dolomitu. W centralnej części znajduje się metalowy krzyż postawiony na kamiennym cokole, który jest identyczny z pomnikami nagrobnymi tylko wykonany w większej skali. Na cmentarzu rosną ponad 100-letnie dęby zasadzone podczas wykonywania cmentarza. Polegli Na cmentarzu jest pochowanych 16 żołnierzy armii austro-węgierskiej w 16 grobach pojedynczych. Wszyscy polegli 5–7 maja 1915 roku, a więc podczas bitwy pod Gorlicami. 13 z nich służyło w IR 59, 3 w 2 Tyrolskiego Pułku Strzelców Cesarskich (T.K.J.R. 2). Nazwiska wszystkich pochowanych są znane. Los cmentarza Austriacy wykonali cmentarz bardzo starannie, jednak z biegiem czasu ulegał on naturalnemu niszczeniu. Dokonano jego generalnego remontu. wyprostowano i odnowiono nagrobne krzyże, naprawiono metalowe ogrodzenie i przestawiono go tak, by nie wrastało w dęby. Odnowiono także betonowe cokoły krzyży. Splantowano ziemne nagrobki, co ułatwia koszenie trawy. Obok wejścia na cmentarz zamontowano tablicę informacyjną. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 80 – Sękowa

Cmentarz wojenny nr 80 – Sękowa – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się we wschodniej części wsi Sękowa w powiecie gorlickim, w gminie Sękowa, zaprojektowany przez Hansa Mayra. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do III Okręgu Cmentarnego Gorlice. Opis Cmentarz ma kształt litery T i powierzchnię 2244 m². Otoczony jest z 4 stron ogrodzeniem z kamienia. W centralnej części cmentarza znajduje się betonowy krzyż otoczony dwoma biegami schodów, za którymi znajduje się betonowa konstrukcji kratowa w kształcie pergoli. Schody wiodą do najwyższej części cmentarza, gdzie planowana była budowa kilkupiętrowej świątyni. Groby są oznaczone nagrobkami w dwóch formach. Jeden stanowi żeliwny krzyż z inskrypcją 1915, drugim betonowe stele z żeliwnymi tablicami z wykazem pochowanych żołnierzy. Na cmentarzu pochowano 1206 żołnierzy w 23 grobach pojedynczych oraz 85 mogiłach zbiorowych poległych marcu i maju 1915: 468 obywateli Austro-Węgier m.in. z IR 18, IR 28, IR 35, IR 36, IR 56, IR 100, IR 98, 1 Tyrolskiego Pułku Strzelców Cesarskich (T.K.J.R. 1), 3 Tyrolskiego Pułku Strzelców Cesarskich (T.K.J.R. 3), 4 Tyrolskiego Pułku Strzelców Cesarskich (T.K.J.R. 4); 378 żołnierzy niemieckich m.in. z PREUSS. INF. RGT. 46; 360 żołnierzy rosyjskich. Galeria Przypisy Bibliografia Jerzy Drogomir: Polegli w Galicji Zachodniej 1914–1915 (1918). Wykazy poległych, zmarłych i pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej.. Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie tom I, 1999. ISBN 83-85988-26-2. Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Linki zewnętrzne Cmentarze I wojny światowej Cmentarz wojskowy z I wojny światowej – nr 80 Sękowa. Lista poległych Sękowa II (nr 80). Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa – CMENTARZ WOJENNY Z I WOJNY ŚWIATOWEJ NR 80 W SĘKOWEJ Cmentarz wojenny nr 80 w Sękowej
Воинское кладбище № 80 (Сенкова)

Воинское кладбище № 80 (пол. Cmentarz wojenny nr 80) — воинское кладбище, расположенное в селе Сенкова, Горлицкого повята Малопольского воеводства, Польша. Кладбище входит в группу Западногалицийских воинских захоронений времён Первой мировой войны. На кладбище похоронены военнослужащие австро-венгерской, германской и русской армий, погибшие в марте-мае 1915 года во время Первой мировой войны. Некрополь находится в восточной части села Сенкова. История Кладбище было основано Департаментом воинских захоронений К. и К. военной комендатуры в Кракове в 1915 году. На кладбище в виде буквы «Т» площадью 2244 квадратных метра находится 85 братских и 23 индивидуальных могилы, в которых похоронены 1206 воинов, в том числе: 468 австрийских (в основном, тирольских стрелков), 378 немецких (в основном, из баварских полков) и 360 русских солдат. Автором некрополя был австрийский архитектор Ганс Майр. Кладбище находится на крутых склонах из несколько террас. На краю второй террасы возвышается бетонный крест между двумя лестничными пролётами, ведущей к сильно заросшей вьющимися растениями перголы, которая является своего рода почётным местом. Могилы павших на поле битвы расположены на больших, травянистых полях и украшены чугунными крестами (авторства Ганса Майра), на которых на скрещенных мечах размещена дата 1915 год . Кладбище на фоне темного, хвойного леса с 4-х сторон окружено каменным забором. Галерея Ссылки Воинское кладбище № 80 (пол.)