NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cerkev Nejsvětější Panny Marie (Andrzejówka)

Cerkev Nejsvětější Panny Marie je dřevěná stavba původně cerkev Nanebevzetí Panny Marie řeckokatolické církve, která se nachází v obci Andrzejówka v okrese Nowy Sącz v Malopolském vojvodství v Polsku. Od roku 1947 cerkev byla převzata římskokatolickou církví a je filiálním kostelem farnosti v Miliku. Je zapsána ve vojvodském seznamu památek pod registračním číslem 751 z 5. září 1964 a je součástí Stezky dřevěné architektury v Malopolském vojvodství. Historie Cerkev byla postavena Lemky pravděpodobně v letech 1860–1864. Existuje domněnka, že mohla být přestavěna ze starší svatyně z 18. nebo dokonce z 17. století. Cerkev byla opravována v roce 1874, 1925, 1967, 1978, 1988, 1998. Architektura Exteriér Cerkev je orientovaná dřevěná roubená trojdílná stavba. Ke kněžišti je přistavěna sakristie. Loď má čtvercový půdorys a k ní je přistavěna na západní straně štenýřová věž se zkosenými stěnami se zvonovým patrem a kruchtou. Ve věži je zvon zasvěcený svatému Antonínovi z roku 1691. Pod věží (pod kruchtou) je babinec. Stěny cerkve jsou pobity šindelem. Střechy jsou zalomené stanové zakončené báněmi se slepými lucernami a s makovicemi, střechy jsou pobité plechem. Kolem cerkve je zeď z lomového kamene, krytá šindelovými stříškami. Uvnitř ohrazení je hřbitov a stoleté lípy. Interiér V interiéru se nachází ornamentální polychromie z 19. století a téže doby i rokokový ikonostas. V lodi jsou dva oltářní nástavce (retabulum) z 18. století, které představují Ukřižování a Sejmutí z kříže a obustranné obrazy s Pannou Marií a svatou Barborou. Zajímavým zařízením je nepoužívaný hudební nástroj zvaný Evin zvon. Je vyroben z ocelové tyče s vyvrtanými otvory různých velikostí, je zavěšený pod stropem. Hrálo se na něj údery kovovými kladivy. Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Cerkiew Zaśnięcia Bogarodzicy w Andrzejówce na polské Wikipedii. Související články Stezka dřevěné architektury v Malopolském vojvodství Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Cerkev Nejsvětější Panny Marie na Wikimedia Commons
Cerkiew Zaśnięcia Bogarodzicy w Andrzejówce

Cerkiew Zaśnięcia Bogarodzicy w Andrzejówce – dawna drewniana cerkiew greckokatolicka wzniesiona w latach 1860-1864, znajdująca się w miejscowości Andrzejówka. Po 1947 przejęta i użytkowana przez kościół rzymskokatolicki i pełni funkcję kościoła filialnego pw. Najświętszej Maryi Panny parafii w Miliku. Cerkiew znajduje się na Szlaku architektury drewnianej w Województwie Małopolskim. Historia Obecną cerkiew zbudowano prawdopodobnie w latach 1860-1864. Istnieją też przypuszczenia, że w okresie tym została jedynie przebudowana starsza, XVIII lub nawet XVII-wieczna świątynia. Była wielokrotnie remontowana w latach 1874, 1925, 1967, 1978, 1988, 1998. Architektura i wyposażenie Budowla drewniana konstrukcji zrębowej. Orientowana, trójdzielna z prezbiterium z zakrystią, szerszą kwadratową nawą i słupową wieżą o pochyłych ścianach, obejmującą babiniec przedsionek i zahatę. Ściany obite gontem. Dachy namiotowe z makowicami i pozornymi latarniami. Wewnątrz XIX-wieczna polichromia ornamentalna oraz pochodzący z tego samego okresu ikonostas. W nawie znajdują się nastawy dwóch XVIII-wiecznych ołtarzy przedstawiające Ukrzyżowanie oraz Zdjęcie z Krzyża oraz feretrony przedstawiające Matkę Boską z Dzieciątkiem oraz św. Barbarę. Interesującym elementem wyposażenia jest obecnie nieużywany instrument muzyczny zwany dzwonem Ewy. Tworzy go stalowa sztaba z nawierconymi różnej wielkości otworami podwieszona do stropu. Grano na nim uderzając w instrument metalowymi młoteczkami. Otoczenie Cerkiew ogrodzona jest murem z kamienia łamanego, nakrytym gontowym daszkiem. W ogrodzeniu cmentarz przycerkiewny oraz stuletnie lipy będące pomnikami przyrody. Przypisy
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Nowym Sączu

Kaplica pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Nowym Sączu – rzymskokatolicka kaplica cmentarna. Mieści się w Nowym Sączu, na Starym Cmentarzu, przy ulicy Jagiellońskiej. Historia Świątynia wybudowana w XVII wieku, rozbudowana w XIX wieku. Do 1955 roku pw. Św. Mikołaja. Murowana, jednonawowa z prezbiterium zamkniętym półkoliście, ze sklepieniem kolebkowym. Dach siodłowy z wieżyczką wieńczy sygnaturka o cechach barokowych. W kaplicy znajdują się gotyckie zabytkowe rzeźby i obrazy związane z warsztatami cechowymi snycerskimi i malarskimi funkcjonującymi w Nowym Sączu w XV wieku i XVI wieku. W zewnętrznych murach kaplicy tkwią epitafia z XIX wieku. W latach 1982–1984 kaplicę rozbudowano, dach pokryto blachą miedzianą a wnętrze zmodernizowano, dobudowano część zachodnią i zakrystię. Przypisy Bibliografia Nowy Sącz - plan miasta. Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. E. Romera, 1992
Kościół Najświętszej Maryi Panny z La Salette w Poznaniu

Kościół Najświętszej Maryi Panny z La Salette w Poznaniu – rzymskokatolicki kościół parafialny, zlokalizowany w Poznaniu przy ul. Ścinawskiej róg Kurcewiczówny, na Junikowie. Parafia prowadzona przez Misjonarzy Świętej Rodziny. Historia Parafię powołano w 2001, poprzez wydzielenie z parafii św. Andrzeja Boboli. 19 września 2004 abp Stanisław Gądecki uczestniczył we wmurowaniu kamienia węgielnego i poświęcił mury kościoła. Obecnie parafia liczy około 2,5 tysiąca wiernych. Wcześniej msze odprawiano w kaplicy Domu Prowincjalnego Misjonarzy św. Rodziny przy ul. Małoszyńskiej. Projektantem świątyni był poznański architekt Jan Dudek-Kornecki. Kościół jest ośmioboczny, z przeszkloną wieżą-kopułą w centrum. W sylwetce dominują duże okrągłe okna. W jednym z nich, nad ołtarzem, metalowy, ekspresyjny krucyfiks. Poniżej okrągłe tabernakulum. Na jednej ze ścian tablica pamiątkowa ku czci Jana Berthiera – założyciela Misjonarzy Świętej Rodziny w 100-lecie śmierci (2008). Zobacz też Matka Boża z La Salette Kościół św. Andrzeja Boboli w Poznaniu – wcześniejszy kościół parafialny Bibliografia Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8 praca zbiorowa, 70-lecie parafii św. Andrzeja Boboli w Poznaniu / 20. rocznica poświęcenia kościoła – jednodniówka parafialna, Poznań, 2008 http://poznan.wyborcza.pl/poznan/1,36037,2291441.html – strona o budowie kościoła (dostęp 4.10.2010) tablice pamiątkowe i informacyjne w kościele
Kościół Narodzenia Maryi Panny w Budzieszowicach

Kościół pod wezwaniem Narodzenia Maryi Panny w Budzieszowicach – kościół filialny należący do parafii pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego w Wierzbiu. Poprzednio, od momentu powstania aż do roku 1985, kościół był świątynią filialną należącą do parafii pod wezwaniem św. Marcina Biskupa w Jasienicy Dolnej. Historia Kościół w Budzieszowicach wybudowano w 1913 roku. Wcześniej we wsi istniała mała kaplica modlitewna (XIX w.), która po wybudowaniu kościoła została rozebrana. W czasie drugiej wojny światowej, w 1945 roku, od pocisku armatniego zniszczeniu uległa frontowa fasada kościoła wraz z przedsionkiem. Zupełnemu zniszczeniu uległa także wieża. W pierwszych latach powojennych kościół odbudowano, ale bez wieży, bez której świątynia pozostaje do dziś. Wnętrze i wyposażenie Z obecnego wyposażenia świątyni, jako godne uwagi wymienić należy: drewniany ołtarz z XIX wieku z drewnianą figurą Matki Boskiej z Dzieciątkiem na ręku, po obu stronach gipsowe postaci św. Piotra i Pawła; drewniany ołtarz boczny z obrazem świętego Antoniego na płótnie; drewnianą figurę Jana Nepomucena, z przełomu XVIII i XIX wieku; kamienną chrzcielnicę z 1929 roku, zwieńczoną drewnianą figurą Jezusa Zmartwychwstałego; XIX-wieczne obrazy drogi krzyżowej, we współczesnych ramach; sześć dużych lichtarzy cynowych z 1779 roku; monstrancję fundacji Augustyny Jahnel z pierwszej połowy XX wieku oraz dwa drewniane krzyże procesyjne, prawdopodobnie z XIX wieku. Przypisy Bibliografia Bildband Kreis Falkenberg in Oberschlesien, Druckhaus Goldammer, Scheinfeld/Mfr., 1982. Heimatbuch des Kreises Falkenberg in Oberschlesien, Heimatverein Kreises Falkenberg O/S, Peine, 1971. Heimatkalender des Kreises Falkenberg, Druck: Schlesierverlag L.Heege, Schweidnitz, 1929–1939. Janina Domska: Niemodlin i ziemia niemodlińska od 1224 roku do początku XX wieku. 1998. Weltzel Augustin: Geschichte des edlen, freiherrlichen und gräflichen Geschlechts von Praschma, Ratibor, 1883. Strona Gminy Łambinowice. lambinowice.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-19)]. Strona Diecezji Opolskiej
Kostel Narození Panny Marie (Szałsza)

Kostel Narození nejsvětější Panny Marie (polsky: Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny) je historický římskokatolický dřevěný kostel v obci Szałsza, gmina Zbrosławice, okres Tarnovské Hory, Slezské vojvodství a náleží k děkanátu Gliwice-Sośnica, diecéze gliwická, je filiálním kostelem farnosti svatého Jana Křtitele (Gliwice-Żerniki). Dřevěný kostel je v seznamu kulturních památek Polska pod číslem A/277/09 z 2. listopadu 1956 a z 7. března 1960 a je součástí Stezky dřevěné architektury v Slezském vojvodství. Historie První kostel byl postaven kolem roku 1460, současný pochází z roku 1554, věž byla postavena po roce 1571. V první polovině 17. století do roku 1655 byl protestantským kostelem, který náležel pod farnost v Ziemnięcicích. Po roce 1655 se stal filiálním kostelem katolické farnosti v Szobiszowicích. V roce 1715 byl kostel opraven. V roce 1784 byl kostel zničený vichřicí a znovu opraven. V roce 1968 vyhořel. Kostel byl opravován letech 1910–11 a 2009. Do roku 1930 byl filiálním kostelem římskokatolické farnosti Gliwice-Szobiszowice. Architektura Jednolodní orientovaná dřevěná stavba roubené konstrukce na podezdívce, bedněna šindelem. Stavebním dřívím bylo jedlové dřevo. Závěr lodi (kněžiště) má obdélníkový půdorys a je nižší než loď. Sakristie se nachází na severní straně kněžiště. Loď má půdorys obdélníkový. Sedlová střecha lodi a kněžiště je krytá šindelem. Sanktusník je ukončen zvonovou bání, pochází z roku 1719. V ose západního průčelí je přisazena čtyřboká dřevěná věž štenýřové konstrukce zakončena jehlancovou střechou, která je krytá šindelem. K věži je zboku přistavěna přístavba (márnice). Interiér V lodi je plochý strop, v kněžišti je valbový. V západní části je hudební kruchta podepřená čtyřmi sloupy. Vnitřní vybavení je převážně z 19. století. Hlavní oltář je barokní s gotickým obrazem Matky Boží s dítětem obklopenou dvanácti apoštoly, který pochází pravděpodobně z roku 1460. Boční oltáře jsou pozdně barokní s úpravami prováděnými v 19. století. V kostele se nachází ambona a pánská lóže jsou neobarokní a pochází z 19. století. Na hudební kruchtě se nacházely původní varhany do roku 1969. Byly zničené při požáru kostela. Novém varhany byly v roce 2017 přemístěny z evangelického kostela ve Wuppertalu (Německo). Okolí Kostel je obklopen hřbitovem, na kterém se nachází hrobka Groelingů (von Gröling) majitelů vesnice a blízkého zámku. Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kościół Narodzenia NMP w Szałszy na polské Wikipedii. Literatura REJDUCH-SAMKOWA, Izabela (red). SAMEK, Jan (red): Katalog zabytków sztuki w Polsce tom VI województwo katowickie z. 5 powiat gliwicki. Warszawa: Instytut Sztuki PAN, 1966, s. 89-90. (polsky) SCHMIDT, Jacek: Kościoły ziemi gliwickiej. Kościoły gliwickie, cz. 1. Gliwice: 1998, s. 78-79. (polsky) BRZEZICKI, Sławomir: Śląsk : zabytki sztuki w Polsce. Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, wyd. I, Warszawa 2006. ISBN 83-922906-1-5 Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel Narození Panny Marie na Wikimedia Commons
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Szałszy

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Szałszy – zabytkowy kościół katolicki znajdujący się w Szałszy w powiecie tarnogórskim w województwie śląskim. Jest kościołem filialnym w parafii św. Jana Chrzciciela w Gliwicach-Żernikach w dekanacie Gliwice-Sośnica w diecezji gliwickiej. Świątynia znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego. Historia Pierwszy kościół w Szałszy wybudowano ok. 1460 roku, obecny pochodzi z 1554 roku, wieża wybudowana po 1571. W pierwszej połowie XVII wieku, do 1655 roku, kościół był świątynią protestancką, w tym okresie należał do parafii w Ziemięcicach. Po 1655 roku, jako kościół katolicki, stał się filią parafii w Szobiszowicach. W 1784 roku zniszczony przez pożar lub przez wichurę odbudowany przez rodzinę Kytzia. W 2. połowie XIX wieku rozbudowano zakrystię i wykonano nowe stropy. Na początku XX wieku przy wieży dobudowano marownię. Od 1930 roku kościół przynależy do parafii św. Jana Chrzciciela w Gliwicach-Żernikach. W 1968 roku pożar zniszczył część kościoła, odbudowano go staraniem parafian. W latach 2008–2010 w kościele przeprowadzono prace konserwatorskie. Architektura i wyposażenie Kościół jest orientowany. Drewniany, zbudowany w konstrukcji zrębowej. Nawa kościoła wykonana jest na rzucie zbliżonym do kwadratu, prezbiterium węższe, kwadratowe, przy nim od strony północnej znajduje się prostokątna zakrystia. Od strony zachodniej do nawy przystawiona jest wieża wykonana w konstrukcji słupowo-ryglowej. Przy wieży znajduje się marownia. Dach nad nawą dwuspadowy, nad prezbiterium trzyspadowy, na wieży czterospadowy. W dachu nad nawą znajduje się wieżyczka na sygnaturkę z 1719 roku, sześcioboczna z kopułką. Prezbiterium przekryte jest sklepieniem pozornym, w nawie - strop płaski. Wyposażenie kościoła pochodzi głównie z XIX wieku. Ołtarz główny i ołtarze boczne późnobarokowe ze zmianami z XIX wieku, ambona z XIX wieku. Przypisy Bibliografia Izabela Rejduch-Samkowa(red) Jan Samek (red), Jan (red.) Samek: Katalog zabytków sztuki w Polsce tom VI województwo katowickie z. 5 powiat gliwicki. Warszawa: Instytut Sztuki PAN, 1966, s. 89–90. Jacek Schmidt: Kościoły ziemi gliwickiej. Kościoły gliwickie, cz. 1. Gliwice: 1998, s. 78–79. Aleksander Konieczny: Badania dendrochronologiczne zabytkowych kościołów drewnianych w województwie śląskim w 2009 roku. W: Wiadomości konserwatorskie województwa śląskiego. T. 2: Zamki. Pałace. Katowice: Śląski WKZ, 2010, s. 185–202. ISBN 978-83-85871-59-0.
Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Jeżowem

Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Jeżowem – polska świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w Jeżowem. Kościół zbudowano w latach 1914–1928. Budowniczymi byli: ks. Józef Tokarski i ks. Jan Swół. Świątynia została poświęcona w roku 1928 przez biskupa sufragana przemyskiego – ks. Karola Józefa Fischera. Przedstawiany kościół to duża, trójnawowa budowla z węższym prezbiterium i zakrystią. Zobacz też Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Jeżowem Kościół Świętego Jana Chrzciciela w Jeżowem Jeżowe Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Jodłowniku

Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Jodłowniku – zabytkowa świątynia rzymskokatolicka w Jodłowniku, w powiecie limanowskim, pełniąca pierwotnie funkcję kościoła parafialnego, a obecnie kościoła pomocniczego parafii pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny. Kościół znajduje się na Małopolskim Szlaku Architektury Drewnianej. Historia Fundatorem modrzewiowego kościółka w Jodłowniku był w 1585 roku właściciel wsi – Przecław Niewiarowski. Po jego śmierci, zgodnie z jego testamentem, opiekę nad majątkiem i kościołem przejął zakon Dominikanów z Krakowa. Pod kontrolą tego zakonu kościół znajdował się aż do lat 70. XVIII wieku, to znaczy do momentu konfiskaty dóbr zakonu przez rząd austriacki. Tymczasowo świątynia została włączona do parafii w Skrzydlnej. W XIX wieku w okolice Jodłownika przybyli Cystersi i objęli opiekę nad kościołem. Przeprowadzili wówczas jego generalny remont i założyli pobliski cmentarz. Kiedy w 1925 biskup Leon Wałęga ustanowił tu samodzielną parafię, naturalnym było przekazanie jej pod opiekę opactwa Cystersów. Pierwszym proboszczem został ojciec Alojzy Tajduś. Aż do poświęcenia nowego kościoła, drewniany kościółek pełnił funkcję kościoła parafialnego. Obecnie jest zamknięty i msze odprawiane są w nim bardzo rzadko. Architektura Jest to świątynia wzniesiona z drewna modrzewiowego, według zasad konstrukcji zrębowej. Jest w całości oszalowana pionowo i pokryta gontem. W jej założeniu architektonicznym można zauważyć elementy stylu gotyckiego. Jest to kościół jednonawowy, orientowany z węższym, zamkniętym trójbocznie prezbiterium, do którego przylega niewielka zakrystia. Góruje nad nim kwadratowa wieża o konstrukcji słupowej z nadwieszoną izbicą. Na dachu znajduje się również niewielka sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę, dobudowana w XVII wieku. Wnętrze Wnętrze kościoła nakryte jest płaskim stropem, w nawie z zakrzywieniami. Strop oraz ściany zdobi zabytkowa polichromia z 1764 roku, przedstawiająca medaliony z popiersiami świętych związanych z zakonem Dominikanów. Ołtarz główny: pochodzi z II połowy XVIII wieku. Znajdują się na nim posągi św. Jacka i św. Dominika. Pośrodku znajdował się cudowny obraz Matka Boża Jodłownicka, który obecnie znajduje się w ołtarzu głównym nowego kościoła. Zastąpiono go wizerunkiem Ofiarowanie Najświętszej Marii Panny; ołtarz boczny z obrazem Najświętsze Serce Pana Jezusa; ołtarz boczny z obrazem Matka Boża z Dzieciątkiem. Wyposażenie kościoła Wyróżniającym się elementem wyposażenia kościoła w Jodłowniku jest jasna renesansowa ambona, pochodząca z XVI wieku. W kościele znajduje się również wiele obrazów z XVII i XVIII wieku, wraz z obrazem fundatora kościoła Przecława Niewiarowskiego z 1600, oraz dwa dzwony z drugiej połowy XVI wieku i piękna drewniana chrzcielnica. Przypisy Bibliografia Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 38-43. ISBN 978-83-88383-43-4. Bogusław Krasnowolski: Leksykon zabytków architektury Małopolski. Kraków: Arkady, 2013. ISBN 978-83-2134744-8.
Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Jodłowniku (nowy)

Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Jodłowniku – kościół parafialny parafii rzymskokatolickiej Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Jodłowniku. Nowoczesna świątynia murowana została wzniesiona w latach 1981–1987, by przejąć funkcję kościoła parafialnego, którą do tej pory sprawował stary kościółek pod tym samym wezwaniem. Autorem projektu był Krzysztof Białka. Konsekrowania dokonał 2 sierpnia 1987 biskup Jerzy Ablewicz. Kościół posiada dwa poziomy. W górnym odprawiane są nabożeństwa, a w dolnym okolicznościowe spotkania. W prostym ołtarzu głównym umieszczono przeniesiony ze starej świątyni cudowny obraz Matki Bożej Jodłownickiej. Bibliografia Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 40-43. ISBN 978-83-88383-43-4.
Marienkirche (Lubiń)

Die Marienkirche ist eine römisch-katholische Kirche des Erzbistums Posen in Lubiń, Polen. Geschichte Die Kirche entstand im 12. Jahrhundert als Klosterkirche der Benediktiner im Stil der Romanik. Ladislaus III. wurde hier begraben, seine Grabplatte ist in der Jesuskapelle erhalten. Im 14. Jahrhundert wurde die Kirche im gotischen Stil umgebaut, insbesondere wurde der Glockenturm hinzugefügt. Aus der Renaissance stammen einige Hochgräber der Äbte der damaligen Klosterkirche. Im 18. Jahrhundert wurde die Kirche unter anderem von Johann Georg Urbansky barockisiert. Einige Elemente stammen aus dem Rokoko. Die barocken Fresken am Gewölbe stammen von einem bayerischen Maler namens Gross und wurden in den Jahren zwischen 1730 und 1740 gefertigt. Im Rahmen des Kulturkampfes wurde das Kloster im Jahre 1834 aufgehoben aber 1923 kamen hier die Benediktiner zurück. Im Jahre 2009 wurde die Abtei per Erlass des Präsidenten zum Geschichtsdenkmal erklärt. Fußnoten Weblinks Geschichte der Pfarrgemeinde (polnisch)
Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Szczecinku

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Szczecinek diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Znajduje się w Szczecinku przy ulicy 3 Maja. Architektura Jest to neogotycka świątynia zbudowana w latach 1905–1908 według projektu berlińskiego architekta Oskara Hoßfelda, pod nadzorem inspektora budowlanego D.A. Schäfera jako kościół ewangelicki pw. Św. Mikołaja (Neue Nikolai Kirche). Kościół został wybudowany z cegły. Jego okazała i potężna bryła kościoła odznacza się lekkością, uzyskaną poprzez zastosowanie strzelistych okien a także ostrołukowych ornamentów szczytów transeptu. Korpus świątyni spięty na zewnątrz wysokimi przyporami zamyka od strony wschodniej sześcioboczne prezbiterium, ujęte po bokach niskimi aneksami, a od zachodu wysmukła wieża kościelna wysoka na 78 m. Ołtarz główny świątyni ma konstrukcję szafiastą. Historia Źródło: Parafia pw. Narodzenia NMP została erygowana 9 czerwca 1973 roku. W tamtym czasie istniały dwie parafie w Szczecinku - Parafia pw. Ducha Świętego (Mały kościół) i Parafia Mariacka (duży kościół). Dziś w Szczecinku istnieje 6 Parafii, a spośród nich nasza, położona w centrum miasta jest największą wspólnotą katolików. Liczy około 13 998 wiernych. Świątynią parafialną jest negotycki kościół pw. Narodzenia NMP wybudowany w latach 1905–1908 wg projektu O. Hosfelda. Kościół został poświęcony 15 września 1945 roku, a konsekrowany 8 września 1995 roku przez bpa Jana Gałeckiego. Ważne daty 1905–1908 – wzniesienie nowego, neogotyckiego kościoła św. Mikołaja, dzisiaj Narodzenia Najświętszej Marii Panny. 08 września 1945 – przekazanie kluczy do ewangelickiego kościoła św. Mikołaja Kościołowi rzymskokatolickiemu przez ówczesne władze cywilno - wojskowe. wrzesień 1945 – poświęcenie kościoła pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. 09 czerwca 1973 – erygowanie Parafii Rzymskokatolickiej pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny 08 września 1995 – konsekracja kościoła przez bpa Jana Gałeckiego Organy Kościół został wyposażony w pneumatyczne, 35-głosowe organy Paula Voelknera w 1908 roku, wyposażone w 1670 piszczałek. Instrument znajduje na emporze, ponad emporami dla wiernych. Kontuar był pierwotnie wbudowany w cokół szafy organowej. W latach 90. XX wieku został przeniesiony na lewy bok empory organowej. Stan instrumentu systematycznie pogarszał się. W 2011 roku rozpoczął się generalny remont organów. Wykonawcą była firma Zdzisława Mollina z Odrów. Wymieniono wtedy wszystkie piszczałki prospektowe prócz jednej, oryginalnej z malunkiem; zrekonstruowano i wymieniono zniszczone piszczałki metalowe i drewniane; rurki igielitowe zostały wymienione na ołowiane; napisy na kontuarze zrekonstruowano; zamontowano dwa miechy pływakowe i nową dmuchawę; podłączono nieczynną dotąd żaluzję dla II manuału. Szafa organowa została odnowiona przez konserwatorów z Torunia. Prace zostały zakończone w lipcu 2014 roku. Przypisy Linki zewnętrzne Strona kościoła. nmp.szczecinek.koszalin.opoka.org.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2001-08-05)]. Strona parafii rzymskokatolickiej pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Szczecinku
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Józefa w Sobótce

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Józefa w Sobótce – rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Sobótka, w gminie Ostrów Wielkopolski, w powiecie ostrowskim, w województwie wielkopolskim. Należy do dekanatu Gołuchów. Świątynia została wzniesiona prawdopodobnie w końcu XIII wieku, posiada wendyjski układ cegieł. Przebudowana w latach 1783-1790. Budowla jest zbudowana na planie Krzyża łacińskiego, jednonawowa. Charakterystycznym elementem jest wczesnogotycki portal trójuskokowy, ostrołukowy wykonany z profilowanej i glazurowanej cegły, znajdujący się przy elewacji północnej. Ołtarz główny z obrazem Matki Bożej został wykonany w 1880 roku i reprezentuje styl neobarokowy. Pozostałe cztery ołtarze znajdujące się w bocznych nawach przedstawiające św. Józefa, św. Mikołaja, św. Annę i Święty Krzyż - reprezentują styl renesansowy. Przy prezbiterium jest umieszczona barokowa ambona wykonana w 1797 roku. Chrzcielnica wykonana została z czarnego marmuru w 1675 roku. Przypisy Bibliografia Franciszek Jaśkowiak: Województwo poznańskie. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, 1967, s. 148. (pol.).