Budynek banku przy ulicy Małachowskiego 7 w Sosnowcu

Budynek przy ulicy Stanisława Małachowskiego 7 w Sosnowcu – zabytkowy obiekt wzniesiony w latach 1922–1924 w stylu neoklasycystycznym, według projektu architekta Mariana Lalewicza, położony przy ulicy Małachowskiego w Sosnowcu. Wybudowany jako oddział Banku Polskiego przez Krajową Kasę Pożyczkową; w okresie II wojny światowej został przekształcony w Bank Rzeszy. Po wojnie budynek służył jako siedziba Banku Śląskiego. Po przejęciu Banku Śląskiego przez ING stał się oddziałem ING Banku Śląskiego. W 1992 r. wykonano remont i modernizację banku według projektu architektów: Marka Franiek i Jana Skrzypka dokonano zmian w elewacji i obłożenia granitem cokołu i belki pod szczytem, wykonano nowe posadzki we wnętrzu. W 1993 roku został wpisany do rejestru zabytków pod numerem A/1529/93. Otoczony jest zespołem budynków mieszkalnych wybudowanym przede wszystkim na potrzeby pracowników banku, które wraz z budynkiem banku tworzą wpisany do rejestru zabytków zespół budynków banku. W 2019 Bank ING zrezygnował z utrzymywania oddziału w tym budynku, a obiekt został wystawiony na sprzedaż. Nowym właścicielem w 2021 stał się Marcin Majchrowicz — zagłębiowski przedsiębiorca. Wraz z początkiem remontu budynku w grudniu 2024 zapowiedziano nową funkcję budynku i nazwę: Bank Sztuki, przy okazji charytatywnego pokazu mody marki Majtki z Sosnowca. Bank Sztuki Po remoncie budynek zaczął funkcjonować jako Bank Sztuki – przestrzeń wydarzeń kulturalnych, artystycznych i społecznych. Nazwa nawiązuje do pierwotnej funkcji gmachu, a nowy program użytkowania objął dawną salę operacyjną banku, dziedziniec oraz zachowane podziemia obiektu. W czerwcu 2025 roku budynek został wykorzystany przez Teatr Zagłębia jako miejsce wystawiania spektaklu Ziemia obiecana według Władysława Reymonta w reżyserii Mai Kleczewskiej. Premiera odbyła się 14 czerwca 2025 roku, a spektakl był grany w Banku Sztuki przy ul. Małachowskiego 7. W czerwcu 2026 roku Bank Sztuki i dziedziniec budynku znalazły się w programie festiwalu ZA//GŁĘBIE. Teatralny Festiwal Lokalnych Opowieści, w ramach którego zaplanowano w tym miejscu spektakle, spotkania po spektaklach, projekcje oraz potańcówkę na dziedzińcu z udziałem Kapeli Fedaków i Warszawskiej Orkiestry Sentymentalnej. W podziemiach Banku Sztuki zachowany jest schron obrony cywilnej. W maju 2026 roku, podczas Nocy Muzeów, przygotowano jego scenariuszowe zwiedzanie prowadzone przez Grupę „Dzieje Polskiej Obrony Cywilnej”. Program obejmował prezentację wyposażenia schronu, zasad zachowania w sytuacjach zagrożenia oraz podstaw ewakuacji. Sosnowiecki Dziedziniec Sztuki W 2026 roku dziedziniec kompleksu przy ul. Małachowskiego 7 zaczął być rozwijany jako Sosnowiecki Dziedziniec Sztuki, uzupełniający program Banku Sztuki. Przestrzeń dziedzińca została wykorzystana m.in. podczas wydarzeń Teatru Zagłębia, w tym potańcówki zorganizowanej w ramach ZA//GŁĘBIA. W relacjach z wydarzenia wskazywano na kameralny charakter przestrzeni, jej oddzielenie od ulicy bramami oraz możliwość organizowania wydarzeń scenicznych i biletowanych. Plan zagospodarowania dziedzińca zakłada stworzenie placu teatralnego o powierzchni kilkuset metrów kwadratowych, z instalacjami pozwalającymi na ustawianie sceny w różnych układach, w zależności od rodzaju wydarzenia. Przestrzeń ma służyć m.in. spektaklom teatralnym, koncertom, pokazom mody, jarmarkom i projektom artystycznym. Jednym z elementów projektu jest galeria murali tworzona na ścianach otaczających dziedziniec. W 2026 roku powstał mural autorstwa prof. Jacka Rykały, inspirowany obrazem Elisabeth Balut. W realizację malowidła zaangażowani byli również dr hab. Aleksander Kozera oraz dr Miłosz Wnukowski. Wydarzeniom związanym z odsłonięciem muralu towarzyszyły rodzinne warsztaty plastyczne przygotowane przez Muzeum w Sosnowcu w ramach programu Sosnowiec Fun Festival. Przy realizacji muralu i wydarzeń towarzyszących jako partnerów i sponsorów wskazano Remmers Polska, 41-200 Label, Kurier Miejski Sosnowiec, Sosnowieckie Wodociągi oraz Bank Sztuki. Wśród kolejnych artystów planowanych do udziału w tworzeniu galerii murali wymieniano Monę Tusz. Przypisy