NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
AGH Wissenschaftlich-Technische Universität

Die AGH Wissenschaftlich-Technische Universität (polnisch: Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie = Akademie für Bergbau und Hüttenwesen „Stanisław Staszic“ zu Krakau) – kurz AGH – ist die größte technische Universität in der Stadt Krakau mit 23.570 Studenten und 2.154 wissenschaftlichen Mitarbeitern. Sie hat den Ruf einer der besten Universitäten in Polen. Die AGH Wissenschaftlich-Technische Universität wurde 1919 gegründet und das Hauptgebäude wurde in den Jahren 1923–1935 in Czarna Wieś errichtet. Rektor der Universität ist seit Mai 2020 Jerzy Lis. Fakultäten Die AGH Universität gliedert sich in 16 Fakultäten: Fakultät für Bauingenieurwesen und Ressourcenmanagement (Wydział Inżynierii Lądowej i Gospodarki Zasobami) Fakultät für Metalltechnik und Industrieinformatik (Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej) Fakultät für Elektrotechnik, Automatik, Informatik und Biomedizintechnik (Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej) Fakultät für Informatik, Elektronik und Telekommunikation (Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji) Fakultät für Maschinenbau und Robotik (Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki) Fakultät für Geologie, Geophysik und Umweltschutz (Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska) Fakultät für montane Geodäsie und Umweltingenieuswesen (Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska) Fakultät für Material- und Keramikwissenschaften (Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki) Fakultät für Gießereitechnik (Wydział Odlewnictwa) Fakultät für Nichteisenmetalle (Wydział Metali Nieżelaznych) Fakultät für Bohr-, Öl- und Gaswesen (Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu) Fakultät für Management (Wydział Zarządzania) Fakultät für Energie und Kraftstoffe (Wydział Energetyki i Paliw) Fakultät für Physik und Angewandte Informatik (Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej) Fakultät für angewandte Mathematik (Wydział Matematyki Stosowanej) Fakultät für Geisteswissenschaften (Wydział Humanistyczny) Weblinks Einzelnachweise
Universidad AGH de Cracovia

La Universidad AGH de Cracovia, (abreviada como Universidad AGH; anteriormente: Universidad de Ciencia y Tecnología AGH, abreviada AGH UST) es una universidad pública en Cracovia, Polonia.​ Fundada en 1913,​ su inauguración tuvo lugar en 1919.​ La universidad se centra en tecnologías innovadoras, su perfil de investigación también incluye disciplinas de ingeniería, ciencias exactas, ciencias de la Tierra y ciencias sociales. La universidad es una de las 10 instituciones polacas de educación superior a las que se les ha concedido el título de Universidad de Investigación.​ La universidad comprende, entre otras unidades, 16 facultades, un centro de investigación: el Centro Académico de Materiales y Nanotecnología AGH UST, y otros centros y departamentos didácticos. Ofrece tres niveles de educación: primer ciclo, segundo ciclo y tercer ciclo (escuelas de doctorado). La universidad educa a más de 20.000 estudiantes y emplea a casi 2.000 miembros del personal académico (incluidos más de 200 profesores y más de 500 profesores asociados). En las clasificaciones internacionales, la Universidad AGH ocupa regularmente el primer lugar entre las universidades técnicas polacas en el Center for World University Rankings 2022-2023​ o en el Academic Ranking of World Universities 2021.​ Referencias
Università della scienza e della tecnologia di Cracovia

L'Università della scienza e della tecnologia (Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie, in italiano "Accademia di scienze di estrazione mineraria e siderurgica intitolata a Stanisław Staszic") è una delle principali università tecniche della Polonia, con sede a Cracovia. L'università fu fondata nel 1919. Ha 15 facoltà, tra cui varie dedicate all'estrazione mineraria di metalli, gas e petrolifera, diverse dell'ambito dell'ingegneria e dell'informatica (ad es. geoingegneria, ingegneria meccanica, ingegneria biomedica, ingegneria elettrica, ingegneria elettronica, ingegneria delle telecomunicazioni), una facoltà di geologia, geofisica e protezione ambientale e un centro dedicato alla ricerca sulle nanotecnologie. La sede principale dell'università è a Cracovia ma gestisce anche sedi di formazione a Jastrzębie-Zdrój (dove si trova la facoltà di geotecnologie), Jaworzno, Krosno, Mielec (dove si trova la facoltà di ingegneria della produzione), Nowy Sącz, Ruda Śląska e i laboratori sugli esplosivi a Regulice e quello sulle fonti rinnovabili a Miękinia. Nel 2014/2015, secondo la classifica annuale degli atenei migliori stilata dall'agenzia QS Quacquarelli Symonds Limited si piazza al 4º posto tra le università polacche. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sull'AGH Università della Scienza e della Tecnologia Collegamenti esterni Sito ufficiale, su agh.edu.pl. (EN) Academy of Mining, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Academia de Știință și Tehnologie AGH

Academia de Știință și Tehnologie AGH (în pl. Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie, mai devreme Akademia Górnicza w Krakowie) este cea mai mare academie tehnică din Polonia, înființată la 8 aprilie 1919. Structura academiei Rectori AGH 1919-1922 – Antoni Maria Emilian Hoborski 1922-1924 – Jan Studniarski 1924-1926 – Jan Krauze 1926-1928 – Edmund Chromiński 1928-1930 – Stanisław Skoczylas 1930-1931 – Henryk Korwin-Krukowski 1931-1933 – Zygmunt Bielski-Sariusz 1933-1939 – Władysław Takliński 1939-1951 – Walery Goetel 1951-1956 – Zygmunt Kowalczyk 1956-1958 – Witold Budryk 1958-1961 – Feliks Olszak 1961-1963 – Tadeusz Kochmański 1963-1969 – Kiejstut Żemaitis 1969-1972 – Jan Anioła 1972-1975 – Roman Ney 1975-1979 – Henryk Filcek 1979-1981 – Roman Ney 1981-1987 – Antoni Stanisław Kleczkowski 1987-1993 – Jan Janowski 1993-1998 – Tadeusz Słomka 1998-2005 – Ryszard Tadeusiewicz 2005-2012 – Antoni Tajduś 2012-2016 – Tadeusz Słomka 2016-2020 – Tadeusz Słomka Facultăți În prezent, Academia de Știință și Tehnologie AGH din Cracovia are un contingent de cca. 33 455 de studenți, care își fac studiile în cadrul facultăților: Mine si Geoinginerie (www.gorn.agh.edu.pl Arhivat în 25 mai 2016, la Wayback Machine.) Ingineria Metalelor și Informatică Industrială (www.wmiim.agh.edu.pl) Electrotehnică, Automatică, Informatică și Inginerie Biomedicală (www.eaiib.agh.edu.pl) Informatică, Electronică și Telecomunicații (www.iet.agh.edu.pl Ingineria Mecanică și Robotică (www.imir.agh.edu.pl) Geologie, Geofizică și Protecția Mediului (www.geol.agh.edu.pl Arhivat în 26 martie 2016, la Wayback Machine.) Geodezie minieră și Ingineria Mediului (www.geod.agh.edu.pl) Ingineria Materialelor și Ceramicii (www.ceramika.agh.edu.pl) Metale neferoase (www.wmn.agh.edu.pl) Foraj, petrol și gaze (wnig.agh.edu.pl) Management (www.zarz.agh.edu.pl) Energie și Combustibili (weip.agh.edu.pl) Fizică și Informatică Aplicată (www.fis.agh.edu.pl) Matematică Aplicată (www.wms.agh.edu.pl) Științe Umaniste (www.wh.agh.edu.pl) Fundații Fundația pentru AGH Fundația Studenților și Absolvenților AGH "Academica" Fundația a cântecului și dansului "Krakus" Fundația "Odlewnictwo" Reviste științifice Anuarul AGH "Computer Science" Trimestrialul AGH "Opuscula Mathematica" Semi-anualul AGH "Electrotehnica si Electronica" Semi-anualul AGH "Geodezia" Trimestrialul AGH "Geologia" Trimestrialul AGH "Minerit și Geoinginerie" Semi-anualul AGH "Ingineria Mediului" Trimestrialul AGH "Mecanica" Semi-anualul AGH "Metallurgy and Foundry Engineering" Semi-anualul AGH "Automatica" Semi-anualul AGH "Forajul Nafta Gas" Anuarul AGH "Telecomunicația digitală, tehnologii și servicii" Anuarul AGH "Studii umaniste" Semi-anualul AGH "Luarea deciziilor în producție și servicii" Semi-anualul AGH "Economia managerială" Trimestrialul "Geomatics and Environmental Engineering" Galerie foto Referințe Legături externe ru AGH. Wydziały i inne podstawowe jednostki organizacyjne Arhivat în 21 mai 2016, la Wayback Machine.
Горно-металлургическая академия имени Станислава Сташица

AGH Научно-технический университет (AGH НТУ; Горно-металлургическая академия им. Станислава Сташица) — крупнейшее техническое высшее учебное заведение в Польше. Основана 8 апреля 1919 года. Считается одним из лучших польских технических университетов. Занимает первое место в Польше среди технических университетов из 388 в мире в общем ранкинге по всемирной статистике Webometrics Ranking of World Universities от июля 2015 года. Известные выпускники Веслав Дзяловский Францишек Каим Францишек Шляхциц Примечания
Гірничо-металургійна академія імені Станіслава Сташиця

Гірничо-металургійна академія ім. Станіслава Сташиця (пол. Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica) розташовується в Кракові, Польща. Загальна інформація Заснована у 1919 р. Станіслав Сташиць (пол. Stanisław Staszic, 6 листопада 1755 — 20 січня 1826) — польський громадський і освітній діяч, філософ, публіцист. Академія є найбільшим навчальним закладом гірничо-металургійного профілю в Польщі. Академія пов'язана з діяльністю видатного українського металурга та громадського діяча І. А. Фещенко-Чопівського. У будинку гірничо-металургійної академії в Кракові (всередині) знаходиться присвячена йому меморіальна дошка. Структура Станом на 2004 p., має 14 відділів: гірничий, металургії та матеріалознавства, електротехніки, автоматики, електроніки та інформатики, механіки та робототехніки, геології, геофізики та охорони довкілля, гірничої геодезії, кераміки, ливарної справи, кольорових металів, буріння, нафти і газу, палива та енергії, прикладної математики та ін. Відомі випускники Францишек Каїм Веслав Дзяловський Примітки Джерела Гірничий енциклопедичний словник : у 3 т. / за ред. В. С. Білецького. — Д. : Східний видавничий дім, 2004. — Т. 3. — 752 с. — ISBN 966-7804-78-X. Посилання Вебсайт закладу [Архівовано 7 лютого 2010 у Wayback Machine.] Historia AGH [Архівовано 17 вересня 2010 у Wayback Machine.] Baza fotografii AGH [Архівовано 7 березня 2022 у Wayback Machine.] Bibioteka Główna AGH [Архівовано 2 вересня 2011 у Wayback Machine.] Teberia.pl
Huszcza (Ukraina)

Huszcza (ukr. Гу́ща) – wieś w rejonie kowelskim obwodu wołyńskiego, założona w 1510 r. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Huszcza w powiecie lubomelskim województwa wołyńskiego. Wieś liczy 945 mieszkańców. Do II wojny światowej w pobliżu miejscowości znajdował się niewielki przysiółek Oleszkowiec. Do 2020 w rejonie lubomelskim. Przypisy Bibliografia Mapa WIG 1:100000 „Pas 43 Słup 37 ŚWITAŹ” Warszawa 1933 Linki zewnętrzne Huszcza na stronie Rady Najwyższej Ukrainy
Hușcea, Liuboml

Hușcea (în ucraineană Гу́ща, poloneză Guszcza) este localitatea de reședință a comunei Hușcea din raionul Liuboml, regiunea Volînia, Ucraina. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației localității Hușcea era vorbitoare de ucraineană (99,89%), existând în minoritate și vorbitori de alte limbi. Note
Гуща (Украина)

Гу́ща (укр. Гу́ща) — село в Ровненской сельской общине Ковельского района Волынской области Украины. До 2020 года входило в Любомльский район. Село находится на правом берегу реки Западный Буг, по которой проходит Польско-украинская граница. Код КОАТУУ — 0723381001. Население по переписи 2001 года составляет 945 человек. Почтовый индекс — 44330. Телефонный код — 3377. Занимает площадь 2,16 км². Литература Цинкаловський О. Городище Лисиця // Стара Волинь і Волинське Полісся (укр.). — Вінніпег, 1984. — Т. 1. — С. 299. Цинкаловський О. Гуща // Стара Волинь і Волинське Полісся (укр.). — Вінніпег, 1984. — Т. 1. — С. 334—335. Ссылки Гуща на сайте Верховной рады Украины (укр.)
Willa Wellmera w Szczecinie

Willa Wellmera – zabytkowa willa znajdująca się przy ulicy Marii Skłodowskiej-Curie 11 w Szczecinie. Willa została wzniesiona w latach 20. XX wieku. Wobec niezachowania się dokumentów archiwalnych dotyczących budowy, dokładna data pozostaje nieznana. Utrzymany w klasycystycznych formach budynek posiada od strony alei Wojska Polskiego reprezentacyjną, symetryczną fasadę. Zdobią ją dwie kolumny w wielkim porządku jońskim oraz taras, ze schodami po obydwu stronach. Willę otacza duży ogród. W głębi posesji znajduje się budynek gospodarczy. Pierwszym właścicielem willi był dr Wellmer, którego inicjały (H.W.) znajdują się na kracie drzwi wejściowych. W 1933 roku mieszkał w niej dr Rieck. W 1938 budynek nabyła firma ubezpieczeniowa National Versicherung Stettin, która urządziła w nim mieszkanie dla konsula i głównego dyrektora, Bruno Stieringera. Obecnie w budynku mają swoją siedzibę Okręgowa Izba Lekarska, Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej, Okręgowy Sąd Lekarski oraz klub „Remedium”. Wewnątrz z oryginalnego wyposażenia zachowały się jedynie wykonane z piaskowca kominek i portal drzwi wewnętrznych. Przypisy
Convent of the Dominican Sisters, Tarnobrzeg

Monastery of Dominican Sisters in Tarnobrzeg - Sisters of St. Dominic monastic-church building complex built in the 19th century in Tarnobrzeg (Wielowieś), Poland. The monastery was founded by Mother Kolumba Białecka in 1861. Mother Białecka's grave is on the site. See also Dominican Church and Convent of Assumption of Mary in Tarnobrzeg Notes
Klasztor sióstr dominikanek w Tarnobrzegu

Klasztor sióstr dominikanek w Tarnobrzegu – Wielowsi – zabytkowy (A-532 z 22.04.1991), XIX-wieczny kompleks budynków kościelno - klasztornych Zgromadzenia Sióstr św. Dominika znajdujący się na tarnobrzeskim osiedlu Wielowieś, w tamtejszej parafii św. Gertrudy i św. Michała Archanioła, wzniesiony w latach 1861–1866 według projektu Aleksandra Gebauera (1828–1888). Zgromadzenie zostało założone przez Matkę Kolumbę Białecką w 1861 roku. Z tyłu kościoła znajduje się grób założycielki zakonu. Z wielowiejskim klasztorem związana była bł. Julia Rodzińska. Podczas powodzi w 2010 r. Wielowieś została całkowicie zalana, również budynków klasztornych (kuchni, pralni, refektarza, kaplicy oraz pokoi sióstr wraz z wyposażeniem) nie udało się uratować przed zalaniem. Zobacz też Kaplica św. Jacka w Tarnobrzegu Przypisy
Доминиканский монастырь (Тарнобжег)

Доминиканский монастырь (пол. Klasztor sióstr dominikanek) — монастырь женской монашеской конгрегации «Сёстры святого Доминика», находящийся в Тарнобжеге, Польша. Монастырь находится при католическом приходе святой Гертруды и святого Архангела Михаила. История Женскую монашескую конгрегацию «Сёстры святого Доминика» основала в апреле 1860 года монахиня Колумба Бялецкая вместе со священником Юлианом Лещинским к настоятелю церкви святой Гертруды и святого Архангела Михаила около Тарнобжега с просьбой основать при этом приходе женский монастырь. В 1861 году началось строительство монастырского комплекса. В 1872 году при приходе вспыхнула эпидемия холеры и монахини основали в монастыре госпиталь для больных. 18 марта 1887 года основательница монастыря Колумба Бялецкая скончалась и была похоронена при монастыре. В этот монастырь в 1916 году поступила блаженная Мария Родзиньская. В 2010 году монастырь значительно пострадал от наводнения. Ссылки Конгрегация «Сёстры святого Доминика» (пол.) История конгрегации
Landschaftsschutzpark Poprad

Der Landschaftsschutzpark Poprad (polnisch Popradzki Park Krajobrazowy) ist ein Naturschutzgebiet in Polen, das der Kategorie Landschaftsschutzpark zugeordnet ist. Der im Jahr 1987 eingerichtete Park liegt in den Sandezer Beskiden in Südpolen und hat eine Fläche von 534,1914 km² sowie eine Pufferzone von 250,6267 km². Charakteristisch für den Park ist die Gebirgslandschaft der Beskiden am Fluss Poprad. Literatur Małgorzata Walczak: Parki krajobrazowe i rezerwaty. Videograf II, 2004. ISBN 83-7183-303-2. (polnisch) Roman Malarz: Polskie Góry. Kraków: Wydawnictwo Ryszard Kluszczyński, 2003. ISBN 83-88080-82-2. (polnisch) Weblinks Homepage
Poprad Landscape Park

Poprad Landscape Park (Popradzki Park Krajobrazowy) is a protected area (Landscape Park) in southern Poland, named after the Poprad river running through it. The Park, with the total area of 54,212 ha (133,960 acres), is one of the biggest landscape parks in the country, created in 1987. It lies within Lesser Poland Voivodeship, in the part of the Beskid mountain range called Western Carpathians south of Nowy Sącz, in the basin of the Poprad river with its picturesque gorge. It borders Slovakia. Notes and references
K1 (Krakau)

Das K1 in Krakau ist ein Hochhaus in Polen. Es wurde in den Jahren von 1972 bis 1975 von Janusz Ingarden erbaut, jedoch zunächst nicht genutzt. In den 1990er Jahren wurde das Gebäude von dem schwedischen Investor Swede Center Ltd. erworben, der es in den Jahren 1996 bis 1998 sanieren ließ. Es wird seit 1998 als Bürogebäude genutzt. Seither haben vor allem Banken ihren Sitz hier. Weblinks
K1 (building)

K1 (formerly Cracovia Business Center), also Błękitek, is a commercial building in Kraków, Poland, at 1 Pokoju Avenue, near the Grzegórzeckie Roundabout. It is a 20-story building, housing offices for Bank Pekao and other companies. It is 105 metres high, which makes it the tallest office building and the second tallest building in Kraków. History The history of the building dates back to the early 1970s. Plans were made to construct a larger number of similarly tall skyscrapers in the Grzegórzki district (referred to as "Kraków's Manhattan"). Apart from today's K1, only the structurally and formally similar Unity Tower (formerly: NOT Office Building) was built. Its construction began in 1975, was halted in 1979, and resumed in 2016, finally being completed in 2020. In 1972, the construction of the skyscraper began based on a design by architect Janusz Ingarden, intended as the headquarters of the Workers' Publishing Cooperative "Prasa" (hence the abbreviated name RSW "Prasa"). In 1975, the building was left in an unfinished state—load-bearing tests revealed that the structure could not support the weight of the printing machines needed for newspaper production. The completed building had an orange-yellow color and, for the time, innovative windows coated with a very thin layer of gold, which, however, proved to be highly non-durable and not resistant to external conditions. In the mid-1990s, the skyscraper was purchased by the Swedish company Swede Center Ltd., which initially planned to demolish the building and construct a new complex. However, it was determined that it would be more cost-effective to renovate the building and adapt it to more modern standards. The architectural redesign was carried out by Krzysztof Kiendra as the lead designer, with Wacław Kujbida and Adam Reczek as co-designers, in collaboration with Witold Nowak, Marta Lipska, Zbigniew Filipek, Thomas Wahlberg, Marius Lorentzen, and Jarosław Dąbrowski. The renovation began in 1996 and was completed in 1998. During this time, the skyscraper underwent a complete overhaul: its structure was reinforced and slightly modified, the office space was expanded, the top four floors were lowered, and five new slanted floors were added. The building was also covered with blue glass imported from Luxembourg, which earned it its unofficial but most popular name. The renovated skyscraper was renamed "Cracovia Business Center." The modernization of the office building was awarded the title "Construction of the Year 1998" under the patronage of the Marshal of the Małopolska Region for its design and execution. In 2014, the skyscraper underwent another modernization, this time focusing on the interior while preserving its distinctive external appearance. It also changed its name from "Cracovia Business Center" to "K1. References
K1 (wieżowiec)

K1 potocznie Błękitek – budynek biurowy znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy II Grzegórzki przy alei Pokoju 1 obok Ronda Grzegórzeckiego, na Grzegórzkach. Mierzy wraz z iglicami 105 metrów (77 metrów do szczytu elewacji), ma 20 kondygnacji. Jest najwyższym budynkiem w mieście oraz jest to najwyższy wieżowiec biurowy, tzw. „budynek inteligentny”. Podstawowe informacje Wysokość całkowita: 105 m Wysokość do dachu: 77 m Kondygnacje: 18 powierzchnia biurowa: 16 000 m² powierzchnia piętra: 1900 m² parking podziemny (pod częścią niską) parking w około budynku Historia Historia budynku sięga początku lat 70. XX wieku. Planowano budowę większej ilości podobnej wysokości wieżowców w rejonie Grzegórzek (tzw. „krakowski Manhattan”). Oprócz dzisiejszego K1, powstał jedynie bliźniaczej formy i konstrukcji Unity Tower (dawniej: Biurowiec NOT), którego budowa rozpoczęła się w 1975 roku, została przerwana w 1979, a w 2016 została wznowiona i ostatecznie ukończona w 2020. W 1972 rozpoczęto wznoszenie wieżowca według projektu architekta Janusza Ingardena, jako budynek Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa” (stąd skrótowa nazwa RSW „Prasa”). W 1975 roku, budynek został zamknięty w stanie surowym – próby wytrzymałościowe ukazały, że konstrukcja nie jest w stanie wytrzymać ciężaru maszyn drukarskich, do produkcji gazet. Powstały budynek miał kolor pomarańczowo-żółty i nowatorskie, jak na ówczesne czasy szyby pokryte bardzo cienką warstwą złota, które jednak okazały się bardzo nietrwałe i nieodporne na warunki zewnętrzne. W połowie lat 90. XX wieku, wieżowiec kupiła szwedzka firma Swede Center Ltd., która wedle pierwotnych planów miała zburzyć wieżowiec i zbudować nowy kompleks. Ustalono jednak, że bardziej opłacalne byłoby odremontowanie budynku i dostosowanie do nowocześniejszych standardów. Architektoniczny projekt przebudowy wykonali: Krzysztof Kiendra - główny projektant, Wacław Kujbida i Adam Reczek - współprojektanci, przy współpracy: Witolda Nowaka, Marty Lipskiej, Zbigniewa Filipka oraz: Thomasa Wahlberga, Mariusa Lorentzena i Jarosława Dąbrowskiego. Przebudowa ruszyła w 1996 roku i zakończyła się w 1998. W tym czasie, w trakcie całkowitej przebudowy wieżowca, wzmocniono i nieco zmodyfikowano jego konstrukcję, zwiększono powierzchnię biurową, obniżono 4 najwyższe piętra, ale dobudowano 5 nowych, skośnych i pokryto błękitnym szkłem sprowadzonym z Luksemburga, czemu zawdzięcza on swoją nieoficjalną, ale najpopularniejszą nazwę. Przebudowany wieżowiec zyskał nową nazwę: „Cracovia Business Center”. Modernizacja biurowca została nagrodzona w konkursie pod patronatem marszałka województwa małopolskiego tytułem „Budowa Roku 1998” za projekt i realizację. Po przebudowie większość powierzchni biurowej wynajął Bank BPH, a po 2008 roku Bank Pekao. W 2014 roku wieżowiec przeszedł kolejną modernizację, tym razem wewnątrz, bez zmieniania charakterystycznej formy zewnętrznej. Zmienił również nazwę z „Cracovia Business Center” na „K1”. Galeria Przypisy
K1 (хмарочос)

K1 (перед тим Краковія Бізнес Центр, пол. Cracovia Business Center) — 20-ти поверховий хмарочос у Кракові (Польща), висотою близько 105 м. Найвища будівля міста (станом на початок 2015 року). Збудований за принципом „інтелектуальна будівля“. Історія Історія будівлі починається у 1970-их роках. У 1972 почалося будівництво висотного будинку за проектом архітектора Януша Інгардена, який після введення в експлуатацію мав перейти у власність видавництва Робітничої Видавничої Спілки „Преса“ (пол. Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej "Prasa"), від чого отримав спою першу назву RSW "Prasa". Будівництво, однак, завершене не було. Зведена будівля новаторської форми мала помаранчевий колір стін, оскільки скло, яке використовувалось для облицювання фасаду було вкрито тонким шаром золота. У 1996-1998 роках будівля була добудована під керівництвом Кшиштофа Кєндри. Новий власник будівлі, шведська фірма Swede Center Ltd., мала намір демонтувати будівлю, а на її місці збудувати нову. Проте було прийнято інше рішення: верхні 4 поверхи було розібрано, а на їх місці було добудовано 5 нових, які сформували похилий дах. Скло у вікнах фасаду було замінене на нове, привезене з Люксембургу. Воно мало блакитний колір, що дало будинку нову неофіційну назву Błękitek. Використання Після введення будівлі в експлуатацію в ній розмістилась штаб-квартира банку Bank Pekao SA. Нагороди Модернізація бізнес-центру здобула перемогу у конкурсі під егідою маршала Малопольського воєводства "Будівля року 1998" в категоріях проектування та реалізації. Див. також Список найвищих будівель Польщі Перелік найвищих будинків Кракова Примітки Джерела Краковія Бізнес Центр [Архівовано 18 січня 2015 у Wayback Machine.] на urbanity.pl [Архівовано 19 січня 2015 у Wayback Machine.](пол.)