NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Jakuba Większego w Kamieńcu

Kościół Świętego Jakuba Większego w Kamieńcu – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się we wsi Kamieniec w powiecie gnieźnieńskim. Historia Świątynia wybudowana w latach 1722–1724. Wzniesiona z fundacji Jana Cieńskiego zakonnika trzemeszeńskiego. Remontowana w 1902, 1931 – dach został na nowo pokryty i 1948 roku. Poddany restauracji w 2002 roku. Architektura i wyposażenie Świątynia drewniana, o jednej nawie, posiadająca konstrukcję zrębową. Orientowana, wzniesiona na planie krzyża łacińskiego. Boczne kaplice, czworoboczne, tworzą pozorny transept. Prezbiterium o szerokości nawy, zamknięte trójbocznie z dwiema wąskimi zakrystiami z lewej i prawej strony. Wieża posiada konstrukcję słupowo–ramową, o trzech kondygnacjach, mająca kruchtę w przyziemiu. Zakończona gontowym dachem ostrosłupowym. Dach o jednej kalenicy, pokryty gontem. W części środkowej wieżyczka na sygnaturkę, zakończona ostrosłupowym daszkiem gontowym. Wewnątrz sufit płaski z fasetą. Chór muzyczny z 2 połowy XIX wieku, podparty dwoma słupami z rokokowym prospektem organowym z 2 połowy XVIII stulecia. Belka tęczowa ozdobnie wygięta z późnogotycką Grupą Ukrzyżowania z połowy XVI stulecia. Ołtarz główny i ambona późnobarokowe z lat 1722–1724. Ołtarze boczne barokowe z 2 połowy XVII stulecia. Bibliografia Kosciolydrewniane.pl Regionwielkopolska.pl
Kościół św. Jakuba Większego w Barcinie

Kościół Świętego Jakuba Większego w Barcinie – rzymskokatolicki kościół parafialny w Barcinie, w powiecie żnińskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Należy do dekanatu barcińskiego. Mieści się przy ulicy Kościelnej. Został zbudowany w latach 1901-1903 w stylu neogotyckim z cegły według projektu architekta Kazimierza Przyłuskiego z Inowrocławia. W dniu 16 czerwca 1950 został konsekrowany przez księdza kardynała Stefana Wyszyńskiego. Jest to świątynia orientowana o jednej nawie z wydzielonym prezbiterium i wieżą od strony zachodniej. W kościele znajdują się organy wykonane przez organmistrza Józefa Bacha z Rychtala w 1926 roku. Są wyposażone w wiatrownice stożkowe, dwa manuały (C-f³) i pedał (C-d¹). Stół gry jest wolnostojący i mieści się przed prospektem. Organy posiadają 17 głosów, 2 klawiatury i pedał, traktura gry i traktura rejestrów są pneumatyczne. Przypisy
Franziskanerkloster Kulm

Das Franziskanerkloster Kulm war eine Niederlassung der Franziskaner in Kulm (heute Chełmno) in Preußen. Sie bestand vom 13. bis zum 19. Jahrhundert. Lage Das Kloster befand sich an der Kirche St. Jakobus und Nikolaus im Westen der Altstadt an der Stadtmauer. Geschichte Kulm war der Sitz des Deutschen Ordens im Kulmerland. 1255 kamen Brüder des 1210 gegründeten Franziskanerordens in die Stadt, für die der (Vize-)Landmeister Gerhard von Hirzberg 1258 ein Kloster gründete. Dieses war das zweite des Franziskanerordens im Ordensland Preußen (nach Thorn). Es gehörte zunächst zur polnisch-böhmischen Ordensprovinz, 1272 wurde es erstmals in der Sächsischen Provinz (Saxonia) genannt. Um 1346 wurde die neue Kirche geweiht. Bei der Teilung des Ordens infolge des Armutsstreits 1517 trat der Konvent dem Zweig der Konventualen bei, der eine großzügigere Auslegung des Armutsgelübdes vertrat. 1539 hatten in Folge der Reformation alle Brüder das Kloster verlassen. Um 1582 wurde ein neuer Franziskaner-Konvent gegründet. Nachdem Polnisch-Preußen 1772 zum Königreich Preußen gekommen war, wurde 1775 ein Verbot der Aufnahme von Novizen erlassen. 1806 wurde das Kloster aufgelöst, 1811 verließen die letzten Mönche die Gebäude. Die Anlage wurde zunächst dem Orden der Barmherzigen Schwestern übergeben, die 1822 in das leere Benediktinerkloster zogen. 1837 wurde auf dem Gelände ein neu gebautes Katholisches Gymnasium eröffnet, das 1868 die leerstehende Kirche zur Nutzung überlassen bekam. Seit 1939 wurde diese zur Unterbringung verschiedener Personen genutzt. Seit 1945 ist die Kirche katholische Pfarrkirche. Architektur Die Klosterkirche St. Jakob und Nikolaus (Kościół św. Jakuba i Mikołaja) ist eine dreischiffige Pseudobasilika mit einschiffigem Chor und ein Werk der Backsteingotik. Errichtet wurde im 3. Viertel des 13. bis ersten Viertel des 14. Jahrhunderts. Weblinks Kościół pw. śś. Jakuba i Mikołaja w Chełmnie. Odznaka krajoznawcza województwa kujawsko-pomorskiego, abgerufen am 15. Januar 2020. Kościół świętych Jakuba i Mikołaja. Parafia pw. Wniebowzięcia NMP w Chełmnie, abgerufen am 15. Januar 2020. Über ein Bücherinventar aus dem 13. Jahrhundert. von Jerzy Kaliszuk 2009, abgerufen am 15. Januar 2020 (polnisch).
Kościół św. Jakuba i św. Mikołaja w Chełmnie

Kościół pod wezwaniem św. Jakuba i św. Mikołaja w Chełmnie tzw. Gimnazjalny, to dawny kościół franciszkański, położony w zachodniej części chełmińskiego starego miasta, w bloku ograniczonym ulicami Biskupią, Franciszkańską, Dominikańską i Klasztorną. Obecnie jest to kościół filialny w parafii Wniebowzięcia NMP. Historia i architektura Kościół został wzniesiony w stylu gotyckim, z cegły. Obecne prezbiterium zbudowano po 1326 na miejscu poprzedniego, korpus zaczęto budować w trzeciej ćwierci XIII w., ukończono w pierwszej ćwierci XIV w. W trzeciej ćwierci XIV w. sklepiono wnętrza. Prezbiterium jest prostokątne, trójprzęsłowe, ma sklepienie krzyżowo-żebrowe, korpus trójnawowy, trójprzęsłowy w układzie pseudobazylikowym o wąskich nawach bocznych, ze sklepieniami gwiaździstymi (w nawie głównej ośmio-, w bocznych czteroramiennymi). Przy zetknięciu prezbiterium z korpusem, od południa przylega do kościoła smukła wieża, do wysokości korony murów kościoła czworoboczna, wyżej ośmioboczna. Od północy do kościoła przylegały niezachowane zabudowania klasztorne. W 1806 nastąpiła kasata klasztoru. Bogate niegdyś wyposażenie wnętrza zostało przeniesione do innych kościołów (m.in. do Kijewa i Lisewa), rozebrano budynki klasztorne i zburzono barokową kaplicę z 1751 r. W latach 1822–1828, kościół był przejściowo pod opieką Sióstr Miłosierdzia, które następnie przeniosły się do dawnego zespołu klasztornego pobenedyktyńskiego. Przez kolejne lata kościół stał opuszczony aż do 1866 roku kiedy to stał się świątynią szkolną chełmińskiego gimnazjum, wybudowanego w miejscu rozebranego klasztoru. Wtedy to przeprowadzono pierwsze prace restauracyjne. W latach 1908–1910 przeprowadzono generalny remont który w czasie którego kościół zyskał zachowane do dziś wyposażenie wnętrz, główny ołtarz, ambonę, ławki, organy a sklepienia i ściany pokryto widocznymi do dziś dekoracjami. We wschodnim oknie prezbiterium znajduje się neogotycki witraż, ufundowany w 1867 r. przez Wojciecha Łożyńskiego, dyrektora gimnazjum. Najcenniejszym elementem architektonicznym świątyni są gotyckie zworniki znajdujące się na sklepieniu. W pobliskim kościele klasztornym śś. Jana Chrzciciela i Ewangelisty znajduje się część wyposażenia tej świątyni m.in. Figura Chrystusa w grobie o ruchomych ramionach z XIV w, relikwie bł. Jana Łobdowczyka i obraz św. Antoniego, niegdyś otaczany kultem. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Parafia pw. Wniebowzięcia NMP w Chełmnie: Kościół świętych Jakuba i Mikołaja. [dostęp 2019-11-15]. Odznaka krajoznawcza województwa kujawsko-pomorskiego: Kościół pw. śś. Jakuba i Mikołaja w Chełmnie. [dostęp 2019-11-15]. Archiwalne widoki kościoła w bibliotece Polona
Kościół św. Jakuba w Dąbrówce Królewskiej

Kościół św. Jakuba w Dąbrówce Królewskiej – kościół katolicki położony we wsi Dąbrówka Królewska, powstały około 1300 r., zbudowany z głazów narzutowych uzupełnianych cegłą. Kościół ma charakter gotycki, jest orientowany, oskarpowany od strony wschodniej i zachodniej. Szczyt prezbiterium uskokowy, ceglany, powstały prawdopodobnie w XVI lub XVII w. W zachodniej części znajduje się wieża nadbudowana w XVII w., zakończona murowaną kopułką i krenelażem. Wnętrze przykryte jest pozornym sklepieniem kolebkowym. Świątynia przeszła przebudowę w XVII w. i restaurację w XIX w. Posiada manierystyczne i barokowe wyposażenie. Zobacz też Dąbrówka Królewska Przypisy Bibliografia Dariusz Dąbrowski. Gotyckie kościoły wiejskie Ziemi chełmińskiej – propozycja uprawiania turystyki kulturowej na obszarze wiejskim. „Turystyka Kulturowa”, wrzesień 2009.
Kościół św. Jakuba w Długiem

Kościół św. Jakuba – rzymskokatolicki kościół w Długiem, w powiecie żagańskim, w województwie lubuskim. Zniszczony przez pożar w 1856 roku. Historia Kościół został wybudowany pod koniec XIII wieku głównie z kamieni polnych w stylu gotyckim. Na początku XVI wieku przeszedł w ręce ewangelików. W 1654 roku kościół ponownie trafił pod opiekę katolików. Jako że większość mieszkańców wsi stanowili protestanci, popadał w ruinę, by w 1856 roku ulec zniszczeniu z powodu pożaru. Krzyż pokutny W 2011 roku, w zachodniej części kamiennego muru, od strony wewnętrznej, odkryto kamienny krzyż. W związku z panującą modą na tzw. krzyże pokutne, również ten krzyż uznano za pokutny, chociaż na temat pochodzenia ani przeznaczenia krzyża nie ma żadnych informacji. Hipoteza o pokutnym charakterze krzyża jest oparta jedynie na nieuprawnionym założeniu, że wszystkie stare kamienne krzyże monolitowe, o których pochodzeniu nie zachowały się żadne informacje, są krzyżami pokutnymi (pojednania), chociaż w rzeczywistości powód fundacji takich krzyży może być różnoraki. Hipoteza ta stała się na tyle popularna, że zaczęła być odbierana jako fakt i pojawiać się w lokalnych opracowaniach, informatorach czy przewodnikach jako faktyczna informacja, bez uprzedzenia, że jest to co najwyżej luźny domysł bez żadnych bezpośrednich dowodów. Lubuski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Zielonej Górze decyzją z 15 lipca 2011 orzekł o wpisaniu do rejestru zabytków ruchomych województwa lubuskiego pod numerem rejestru L-B-112 "średniowieczny kamienny krzyż pokutny zlokalizowany po wewnętrznej stronie zachodniej części kamiennego ogrodzenia otaczającego kościół pw. św. Jakuba (obecnie w ruinie) położonego na działce nr 282 w miejscowości Długie". Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcia ruin kościoła
Kościół św. Jakuba w Gdańsku

Kościół św. Jakuba w Gdańsku – kościół rektorski w Gdańsku, należący do parafii św. Brygidy archidiecezji gdańskiej. Architektura Świątynia jest przykładem późnogotyckiego przyszpitalnego budownictwa sakralnego. Wczesnobarokowy hełm na wieży został przeniesiony z Bramy św. Jakuba. W latach 1815–1948 kościół nie pełnił funkcji sakralnych. Przetrwał pożogę II wojny światowej w dobrym stanie — był uszkodzony w niewielkim stopniu. Dzięki temu zachował się unikalny, późnorenesansowy strop belkowy z drewna modrzewiowego. Elementami obecnego wystroju są witraże, w tym wielki witraż w oknie w prezbiterium zaprojektowany przez Zofię Boduoin de Courtenay (w 2008 zamalowano polichromie tej autorki w nawie głównej, ale zachowały się dwa obrazy wkomponowane w ołtarze boczne) oraz kamienny portal. Kalendarium 1415 – marynarze (szyprowie) gdańscy budują w tym miejscu kaplicę i szpital ku czci swego patrona, św. Jakuba (poświęcenie 18 marca 1415). 1432–1437 – w miejsce kaplicy marynarze budują obecny kościół św. Jakuba. 1433 1 sierpnia – poświęcenie nowej świątyni, która już 4 września zostaje spalona przez husytów; po odbudowie w formie jednonawowego korpusu z sygnaturką i z dzwonem ponowne poświęcenie w 1437 1551 – rada miasta Gdańska przeznaczyła kościół dla Polaków. 1556 – kościół przejmują protestanci – kazania nadal głoszone w języku polskim; komunia udzielana pod dwiema postaciami. 1636 (lipiec) – pożar wywołany uderzeniem pioruna niszczy świątynię. Odbudowa trwa 3 lata. Z tego czasu pochodzi obecna wieża. 1807 – wojska francuskie zmieniają kościół na obóz dla jeńców pruskich i rosyjskich. 1808 – przywrócenie funkcji sakralnych 1815 – wybuch w pobliskiej baszcie prochowej powoduje znaczne zniszczenia (gł. hełmu i dachów), kościół przestaje pełnić funkcje sakralną. 1817 – kościół przebudowano na bibliotekę miejską i szkołę nawigacyjną. Od 1860 biblioteka zajmuje całość obiektu. 1881 – osadzenie na wieży hełmu z rozbieranej bramy św. Jakuba 1904 – biblioteka jest przeniesiona do nowego gmachu, w kościele do końca II wojny światowej mieści się Gdańska Izba Rzemieślnicza (z wystawą maszyn i biblioteką techniczną), z wyjątkiem I wojny światowej, kiedy pełni funkcję lazaretu. 1946 – zniszczony w niewielkim stopniu zabytek (uszkodzone szczyty, dachy i brak oszklenia) przejmują oo. kapucyni. 1948 – zakon kapucynów odbudował kościół marynarzy gdańskich. Kościół zostaje ponownie poświęcony. 1952–1960 – powstają freski w nawie głównej, witraż św Jakuba, ambona, ołtarze boczne. 2008 – zamalowane zostają freski w nawie głównej. 21 maja 2011 – uruchomiona została iluminacja kościoła. Zobacz też Brama św. Jakuba w Gdańsku Biblioteka Gdańska PAN Przypisy Linki zewnętrzne Rys historii kościoła św. Jakuba w Gdańsku Kościół św. Jakuba na stronie parafii Ten kościół ma równo 600 lat. Był już szpitalem, więzieniem, biblioteką i szkołą nawigacji
Kościół św. Jakuba w Kotuszowie

Kościół św. Jakuba Starszego w Kotuszowie – barokowa świątynia rzymskokatolicka ufundowana przez Krzysztofa Lanckorońskiego i wybudowana w 1661 r., w miejsce drewnianej budowli, która spłonęła w pożarze. Kościół został wzniesiony na planie krzyża. Nawa główna kościoła jest prostokątna i stosunkowa krótka. Zamknięte półkolistą apsydą prezbiterium jest węższe od nawy. Od północy przylega do niego piętrowa zakrystia. W czasie działań wojennych, w latach 1944–1945, kościół został poważnie uszkodzony. Mury budowli zostały naruszone, a wnętrze uległo spaleniu. Odbudowę świątyni rozpoczął w 1945 r. ks. Antoni Sobczyk. W krótkim czasie kościół odbudowano i wyposażono. W 1947 r. nawę nakryto drewnianym sklepieniem. W kruchcie i kaplicach bocznych zachowało się oryginalne sklepienie krzyżowe. Relikwie 25 lipca 2021 r., w dniu odpustu, nastąpiło uroczyste wprowadzenie do kościoła relikwii patrona parafii. Mszę św., w której uczestniczyli wierni oraz władze samorządowe, koncelebrowali kapłani z dekanatu pod przewodnictwem bpa sandomierskiego Krzysztofa Nitkiewicza. Małopolska Droga św. Jakuba Kościół znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która to jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do Santiago de Compostela i związana jest z pielgrzymowaniem do grobu św. Jakuba. Przypisy Bibliografia Turystyczne atrakcje gminy Szydłów, PiotrP. Walczak (oprac.), Szydłów: Urząd Gminy, 2006, ISBN 83-922366-1-0, ISBN 978-83-922366-1-0, OCLC 836302173 . Linki zewnętrzne Parafia na stronie diecezji sandomierskiej Informacje o kościele na stronie miasta i gminy Szydłów
Kościół św. Jakuba w Niechanowie

Kościół św. Jakuba w Niechanowie – drewniana świątynia wybudowana w latach 1772-1773, w centrum Niechanowa, w powiecie gnieźnieńskim, przy ulicy Różanej. Kościół wpisany do rejestru zabytków pod numerem 974/A decyzją z dnia 6 marca 1970 roku. Kościół wchodzi w skład Wielkopolskiego Szlaku św. Jakuba Apostoła. Historia Pierwszy kościół wybudowany został w 1525 lub 1532 roku z fundacji Jana Tomickiego, odnawiany w 3 ćw. XVII wieku, w XVIII wieku opisywany jako zniszczony z uszkodzonym dachem. Prawdopodobnie około 1772 roku kościół został rozebrany. Obecny kościół został zbudowany na miejscu wcześniejszego. Pierwotnie był orientowany, jednonawowy z węższym prezbiterium od wschodu i wieżą od zachodu. Do kościoła od strony północnej przylegała zakrystia. W 1784 roku proboszcz Melchior Kiełkowicz ufundował ołtarz główny, konfesjonały i ławy. W 1811 roku naprawiano dach i wieżę. W 1888 roku Franciszek Żółtowski ufundował nowe okna. W roku 1908 kościół został mocno przebudowany według projektu architekta L. Lutscha, budowę sfinansował Stanisław Żółtowski. W trakcie przebudowy rozebrano wieżę i postawiono nową w miejscu zakrystii, przedłużono nawę o część murowaną z nową fasadą w stylu neobarokowym oraz postawiono nową, murowaną zakrystię. Architektura Kościół wzniesiony w konstrukcji zdwojonej: ściany zrębowe otacza drewniany szkielet z zewnątrz oszalowany. Kościół jest jednonawowy (w części murowanej nawa jest szersza) z węższym prezbiterium. Do prezbiterium od strony północnej dostawiona jest wieża, od strony południowej - murowana zakrystia. Od strony południowej do nawy przylega niewielka kruchta. Nawa i prezbiterium przykryte są dachami dwuspadowymi, wieża namiotowym. Dachy kryte gontem. Wnętrze nakryte stropem, w części murowanej występuje sklepienie kolebkowe. W przyziemu wieży znajduje się kaplica otwarta do wnętrza szeroką arkadą, W części zachodniej - murowany chór muzyczny wsparty na dwóch filarach. Wystrój i wyposażenie Do wyposażenia świątyni należą ołtarz główny w stylu późnobarokowym powstały w 3 ćw. XVIII wieku z obrazem św. Jakuba, rokokowe: dwa ołtarze boczne, ambona podtrzymywana przez klęczącego anioła, chrzcielnica, ławki i konfesjonał. W kaplicy kościoła znajduje się nagrobek Franciszka Żółtowskiego i jego żony Zofii z Zamoyskich, a pod emporą chóru – epitafium Stanisława Żółtowskiego i jego żony Marii z Sapiehów. Galeria Przypisy Bibliografia Niechanowo, [w:] AleksanderA. Jankowski AleksanderA., Kościoły drewniane o zdwojonej konstrukcji ścian w Wielkopolsce, Bydgoszcz: Wydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, 2009, s. 251-253, ISBN 978-83-7096-678-2, OCLC 319169288 [dostęp 2022-12-18] . Franciszek Jaśkowiak, Województwo poznańskie. Przewodnik, Wydawnictwo "Sport i Turystyka", Warszawa 1967.
Kościół św. Jakuba w Piotrkowie Kujawskim

Kościół Świętego Jakuba w Piotrkowie Kujawskim – rzymskokatolicki kościół parafialny w Piotrkowie Kujawskim, w powiecie radziejowskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Należy do parafii św. Jakuba w dekanacie piotrkowskim. Mieści się przy ulicy Św. Ducha. Historia W połowie XVI stulecia Piotr Piotrowski, kanonik włocławski i proboszcz piotrkowski, a jednocześnie kolator świątyni, wybudował nowy, murowany kościół, konsekrowany w 1555 roku przez biskupa Jana Drohojowskiego, pod wezwaniem świętego Jakuba i świętego Witalisa, Bożego Ciała i Matki Bożej. To ostatnie wezwanie prawdopodobnie było związane z tym, że wtedy znajdowała się w świątyni gotycka rzeźba przedstawiająca Matkę Bożą trzymającą Pana Jezusa, odbierająca kult szczególny. Nota bene: rzeźba ta znajduje się do dziś w głównym ołtarzu świątyni. W pierwszej połowie XVIII stulecia świątynia została nieco przebudowana. Duża wieża, która zagrażała bezpieczeństwu całej budowli, została zastąpiona inną, drewnianą o lżejszej konstrukcji. Wkrótce została zasygnalizowana potrzeba gruntownego remontu świątyni, w 1791 roku określono nawet zakres przewidzianych prac. Plany te zostały zrealizowane w latach 1810–1812 przez proboszcza oraz sufragana włocławskiego i oficjała, a w przyszłości biskupa lubelskiego, Marcelego Dzięcielskiego. W czasie tych prac została wybudowana nowa, dosyć okazała wieża. Ta jednak w kilkadziesiąt lat później ponownie zagrażała bezpieczeństwu. Dlatego w 1864 roku proboszcz Jan Sobecki rozbudował kościół. Przedłużono go o dwa przęsła, wybudowano całkowicie nową wieżę oraz dobudowano kaplice boczne, a także odnowiono wnętrze i wyzłocono ołtarze. Fakt ten upamiętnia zachowana tablica pamiątkowa, wmurowana na zewnątrz. Budowla była remontowana w latach 1922, 1950 i 1975. Zostały wymalowane również kraty i kaplice boczne. W latach 1982–1983 świątynia została pokryta nawą dachówką karpiówką, a wieże blachą miedzianą. Architektura i wyposażenie Jest to świątynia późnogotycka z nowszą neogotycką częścią zachodnią i wieżą, zbudowana z czerwonej cegły, orientowana, o jednej nawie. Prezbiterium jest dwuprzęsłowe, zamknięte wielobocznie, posiada nową zakrystię i przedsionek od strony północnej. Szersza prostokątna nawa, posiada sklepienie sieciowe. Ołtarz główny w stylu barokowym pochodzi z około 1700 roku. Gotycka rzeźba – Pietà pochodzi z około 1400 roku. Srebrny krzyż i wota pochodzą z XVIII stulecia. W górnej kondygnacji głównego ołtarza znajduje się obraz Chusta św. Weroniki, ośmioboczny, z XVIII stulecia. W ołtarzu bocznym mieści się rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego z XVII stulecia z metalowym perizonium i koroną. Krucyfiks barokowo-ludowy pochodzi z XVIII stulecia. Przypisy
Kościół św. Jakuba w Więcławicach Starych

Sanktuarium św. Jakuba w Więcławicach Starych – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny, znajdujący się w gminie Michałowice, w powiecie krakowskim. Kościół wraz z dzwonnicą i otoczeniem został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego oraz znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa małopolskiego . Zabytek leży na trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba . Historia Kościół zbudowany w 1748 roku przez cieślę Mateusza Wydolnego, konsekrowany po gruntownej przebudowie w 1757 roku . W 1868 roku dobudowano zakrystię od strony południowej. Architektura Kościół zbudowany z drewna modrzewiowego, na podmurówce, w stylu barokowym. Budynek orientowany, jednonawowy. Prezbiterium prostokątne, zamknięte trójbocznie, nakryte dachem wielospadowym. Nawa nakryta dachem dwuspadowym. Otoczenie Dzwonnica drewniana o konstrukcji słupowej z 1846 roku; na dawnym cmentarzu przykościelnym, kamienny nagrobek Hieronima Eustachego i Anny Kihttlów, dziedziców dóbr: Wilczkowice i Masłomiąca, w kształcie sarkofagu z urną, postawiony 20 września 1806 roku . Wystrój i wyposażenie Trzy ołtarze rokokowe z połowy XVIII wieku ; gotycki tryptyk z roku 1477 malowany na deskach, złocony, pochodzi z wawelskiej katedry. Przedstawia św. Mikołaja na tronie i diakonami po bokach (św. Szczepan i św. Wawrzyniec). Na awersach i rewersach skrzydeł święci ukazani parami ; późnogotycka kopia rzeźby Matki Bożej z Dzieciątkiem z około 1410 roku. Oryginał przekazany do Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie; na ozdobnie wygiętej belce tęczowej, między pilastrami Grupa Ukrzyżowania; gotyckie, barokowe i rokokowe ornaty ; późnogotycka monstrancja ; 4 relikwiarze, w tym późnobarokowy relikwiarz św. Stanisława Biskupa z 1787 roku ; chrzcielnica marmurowa z pokrywą mosiężną (ok. 1800 roku) ; relikwie św. Jakuba Starszego Apostoła, św. Bartłomieja i św. Jana Pawła II. Przypisy Bibliografia Rejestr zabytków nieruchomych woj. małopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2019-12-31]. (pol.). Szlak Architektury Drewnianej w Małopolsce. drewniana.malopolska.pl. [dostęp 2018-08-19]. (pol.). Paweł Kutaś: Szlak Architektury Drewnianej w Małopolsce. 2013. Bogusław Krasnowolski: Leksykon zabytków architektury Małopolski. Kraków: Arkady, 2013. ISBN 978-83-2134744-8. Oficjalna strona parafii. swjakub.pl. [dostęp 2021-02-21]. (pol.). Diecezjalne Sanktuarium św. Jakuba Apostoła w Więcławicach. michalowice.malopolska.pl. [dostęp 2021-02-27]. (pol.). Szlak Architektury Drewnianej województwa małopolskiego. drewniana.malopolska.pl. [dostęp 2021-02-27]. (pol.).