NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Basílica de Santa Isabel de Hungría (Breslavia)

La basílica de santa Isabel de Hungría (en polaco: Bazylika św. Elżbiety) es una iglesia católica de Polonia de la Tercera Orden de San Francisco edificada en la Edad Media en la ciudad de Breslavia. La estructura se remonta al siglo XIV, cuando la construcción fue encargada por la ciudad. La torre principal, rematada por una estilizada aguja de estilo gótico, tenía originalmente 130 metros de altura. La iglesia fue dañada por una fuerte tormenta en 1529, que destruyó la torre. Reconstruida entre 1531 y 1535 en estilo renacentista, ahora tiene 91,5 metros y existe una plataforma de observación en la parte superior, abierta al público. La iglesia también fue afectada por un incendio en 1976, que destruyó el órgano. Desde 1525 hasta 1946, santa Isabel fue la cabeza de la iglesia luterana de Breslavia y de Silesia. En 1946 fue expropiada y entregada a la Capellanía Militar de la Iglesia católica en Polonia. En 1999 se erigió en la iglesia un memorial en reconocimiento al pastor Dietrich Bonhoeffer, nativo de la ciudad y mártir de la causa antinazi. Véase también Anexo:Iglesias más altas del mundo Galería Notas Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Basílica de Santa Isabel de Hungría. Bazylika św. Elżbiety - Elisabethkirche, Kościół Garnizonowy na portralu polska-org.pl (en polaco)
Basilique Sainte-Élisabeth de Wrocław

La basilique Sainte-Élisabeth (Bazylika św. Elżbiety) est un sanctuaire catholique de Wrocław. Sa flèche de style gothique du XIVe siècle, mesurait cent trente mètres de haut à sa construction et fut détruite durant une tempête en 1529. Reconstruite entre 1531 et 1535 dans un style Renaissance, elle s'élève aujourd'hui à 91 mètres. Il existe une terrasse d'observation près du sommet, ouverte au public. Voir aussi Lycée Sainte-Élisabeth de Breslau Source (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « St. Elizabeth's Church, Wrocław » (voir la liste des auteurs). Liens externes Site officiel Ressource relative à la religion : GCatholic.org (pl) Site officiel Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de la Pologne
Храм святой Елизаветы (Вроцлав)

Храм святой Елизаветы (пол. Bazylika św. Elżbiety we Wrocławiu) — готический костёл во Вроцлаве, Польша. Одно из самых знаковых сооружений Старого города. Ранг храма — базилика минор. Покровительницей базилики является святая Елизавета Венгерская. В храме находится мавзолей памяти Польского подпольного государства и Армии Крайовой. С 26 ноября 1947 года — объект культурного наследия Польши. История Храм строился в 1257 году. В период с 1525 по 1945 год костёл был главной протестантской церковью Вроцлава. В 1856—1857 годах проводилась реставрация церкви в связи с празднованием ее 600-летнего юбилея. Основные торжества должны были состояться 19 ноября 1857 года, но 29 октября 1857 года во время работ произошла катастрофа: обрушились две колонны южного нефа, а вместе с ними и часть сводов. Последняя проповедь на немецком языке была произнесена 30 июня 1946 года в память о потере дома. Некоторое время он служил польской евангелической церкви Аугсбургского исповедания, но в ноябре 1946 года храм был передан католическому военному ординариату, получив статус гарнизонной церкви. 2 июля 1946 года в храме была отслужена первая месса польским римско-католическим священником, подполковником Брониславом Новиком. Костёл также служил концертным залом, а его орган использовался во время фестиваля Wratislavia Cantans. Орган сгорел дотла в пожаре 1976 года, который также уничтожил крышу собора и многие элементы декора. Высота реконструированной башни теперь составляет 91,46 м. На своде на синем или жёлто-голубом фоне нарисован растительный орнамент, расположенный на замковых камнях, лик Христа на замковом камне с северной стороны и красный щит с гербом с южной. Примечания Ссылки Хронология храма (пол.)
Плешевски окръг

Плешевски окръг (на полски: Powiat pleszewski) е окръг в Централна Полша, Великополско войводство. Заема площ от 713,09 км2. Административен център е град Плешев. География Окръгът се намира в историческия регион Великополша. Разположен е в източната част на войводството. Население Населението на окръга възлиза на 63 225 души (2012 г.). Гъстотата е 89 души/км2. Административно деление Административно окръгът е разделен на 6 общини. Градско-селска община: Община Плешев Селски общини: Община Гизалки Община Голухов Община Добжица Община Хоч Община Чермин Фотогалерия Бележки
Okres Pleszew

Okres Pleszew (polsky Powiat pleszewski) je okres v polském Velkopolském vojvodství. Rozlohu má 711,91 km² a v roce 2019 zde žilo 63 014 obyvatel. Sídlem správy okresu je město Pleszew. Gminy Městsko-vesnické: Dobrzyca Chocz Pleszew Vesnické: Czermin Gizałki Gołuchów Města Dobrzyca Chocz Pleszew Sousední okresy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Powiat pleszewski na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Okres Pleszew na Wikimedia Commons
Powiat Pleszewski

Der Powiat Pleszewski ist ein Powiat (Kreis) in der polnischen Woiwodschaft Großpolen. Der Powiat hat eine Fläche von 711,91 Quadratkilometern, auf der etwa 63.000 Einwohner leben. Die Bevölkerungsdichte beträgt 89 Einwohner pro Quadratkilometer (2016). Gemeinden Der Powiat umfasst sechs Gemeinden, davon drei Stadt-und-Land-Gemeinden und drei Landgemeinden. Stadt-und-Land-Gemeinden Chocz (Chocz) Dobrzyca (Dobrzyca) Pleszew (Pleschen) Landgemeinden Czermin (Czermin) Gizałki (Gizalki) Gołuchów (Goluchow) Partnerschaften Der Landkreis Ammerland in Niedersachsen ist seit 2000 ein Partnerlandkreis des Powiat Pleszewski. Weblinks Homepage des Powiats Fußnoten
Pleszew County

Pleszew County (Polish: powiat pleszewski) is a unit of territorial administration and local government (powiat) in Greater Poland Voivodeship, west-central Poland. It came into being on January 1, 1999, as a result of the Polish local government reforms passed in 1998. Its administrative seat is the town of Pleszew, which lies 83 kilometres (52 mi) south-east of the regional capital Poznań. The county covers an area of 711.91 square kilometres (274.9 sq mi). As of 2006 its total population is 61,951, out of which the population of Pleszew is 17,787 and the rural population is 44,164. Neighbouring counties Pleszew County is bordered by Września County and Słupca County to the north, Konin County to the north-east, the city of Kalisz and Kalisz County to the south-east, Ostrów County to the south, Krotoszyn County to the south-west, and Jarocin County to the west. Administrative divisions The county is subdivided into six gminas (three urban-rural and three rural). These are listed in the following table, in descending order of population. References
Distrito de Pleszew

Pleszew (en polaco, powiat pleszewski) es un distrito (powiat) del voivodato de Gran Polonia (Polonia). Tiene una población estimada, a fines de 2020, de 62 763 habitantes.​ Fue constituido el 1 de enero de 1999 como resultado de la reforma del gobierno local de Polonia aprobada el año anterior. Limita con otros ocho distritos de Gran Polonia: al norte con Września y Słupca, al nordeste con Konin, al sudeste con Kalisz y la ciudad homónima, al sur con Ostrów Wielkopolski, al suroeste con Krotoszyn y al oeste con Jarocin. Está dividido en seis municipios (gminas): tres urbano-rurales (Pleszew, Dobrzyca y Chocz) y tres rurales (Gołuchów, Czermin y Gizałki). Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Pleszew.
Powiat de Pleszew

Le powiat de Pleszew (en polonais : powiat pleszewski) est un powiat appartenant à la voïvodie de Grande-Pologne dans le centre-ouest de la Pologne. Division administrative Le powiat compte 6 communes : 1 commune urbaine-rurale : Pleszew ; 5 communes rurales : Chocz, Czermin, Dobrzyca, Gizałki et Gołuchów. Portail de la Pologne
Distretto di Pleszew

Il distretto di Pleszew (in polacco powiat pleszewski) è un distretto polacco appartenente al voivodato della Grande Polonia. Geografia antropica Suddivisioni amministrative Il distretto comprende 6 comuni. Comuni urbano-rurali: Pleszew Comuni rurali: Chocz, Czermin, Dobrzyca, Gizałki, Gołuchów Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su distretto di Pleszew Collegamenti esterni Sito ufficiale, su powiatpleszewski.pl.
Powiat pleszewski

Powiat pleszewski – powiat w Polsce (województwo wielkopolskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Pleszew. Według danych z 31 grudnia 2019 roku powiat zamieszkiwało 63 014 osób. Natomiast według danych z 30 czerwca 2020 roku powiat zamieszkiwały 62 962 osoby. Gminy powiatu Historia Powiat pleszewski został utworzony 1 stycznia 1818 roku na podstawie rozporządzenia króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III. W okresie międzywojennym powiat pleszewski funkcjonował w latach 1919–1932. W Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej powiat pleszewski utworzono ponownie 1 stycznia 1956 roku w województwie poznańskim, czyli 15 miesięcy po wprowadzeniu gromad w miejsce dotychczasowych gmin (29 września 1954) jako podstawowych jednostek administracyjnych PRL. Na powiat pleszewski złożyły się 1 miasto i 22 gromady, które wyłączono z czterech ościennych powiatów w tymże województwie: z powiatu jarocińskiego miasto Pleszew gromady Broniszewice, Bronów, Czermin, Dobranadzieja, Gołuchów, Kowalew, Kucharki, Kuczków, Taczanów II, Tomice, Tursko, Wieczyn, Wronów i Zawidowice z powiatu kaliskiego gromady Chocz, Kwileń i Kuźnia z powiatu konińskiego gromada Białobłoty z powiatu krotoszyńskiego gromady Dobrzyca, Koźminiec, Sośnica i Trzebin 1 stycznia 1973 roku zniesiono gromady i osiedla, a w ich miejsce reaktywowano gminy. Powiat pleszewski podzielono na 1 miasto i 6 gmin: miasto Pleszew gminy Chocz, Czermin, Dobrzyca, Gizałki, Gołuchów i Pleszew Po reformie administracyjnej obowiązującej od 1 czerwca 1975 roku terytorium zniesionego powiatu pleszewskiego włączono do nowo utworzonego województwa kaliskiego. 2 lipca 1976 roku do gminy Gołuchów przyłączono część obszaru zniesionej gminy Dobrzec (sołectwa Borczysko oraz Kościelna Wieś Pierwsza i Druga). 1 grudnia 1979 roku do Pleszewa włączono część obszaru wsi Nowa Wieś z gminy Pleszew. 1 stycznia 1996 roku do gminy Gołuchów przyłączono wieś Cieśle z gminy Pleszew. Wraz z reformą administracyjną z 1999 roku przywrócono w województwie wielkopolskim powiat pleszewski o kształcie i podziale administracyjnym identycznych do tych z 1975 roku (jedynie miasto i gmina Pleszew zostały połączone 1 stycznia 1992 roku we wspólną gminę miejsko-wiejską Pleszew). Starostowie od 1999 Edward Kubisz (1999–2002) Michał Karalus z PSL (2002–2014) Maciej Wasielewski z PSL (od 2014) Demografia Liczba ludności (dane z 30 czerwca 2019): Gospodarka W końcu września 2019 liczba zarejestrowanych bezrobotnych w powiecie pleszewskim obejmowała ok. 0,9 tys. mieszkańców, co stanowi stopę bezrobocia na poziomie 3,5% do aktywnych zawodowo. Sąsiednie powiaty Kalisz (miasto na prawach powiatu) jarociński wrzesiński słupecki koniński kaliski ostrowski krotoszyński Przypisy
Condado de Pleszew

Condado de Pleszew (polaco: powiat pleszewski) é um powiat (condado) da Polónia, na voivodia de Grande Polónia. A sede do condado é a cidade de Pleszew. Estende-se por uma área de 711,91 km², com 61 842 habitantes, segundo os censos de 2005, com uma densidade 86,87 hab/km². Divisões admistrativas O condado possui: Comunas urbana-rurais: Pleszew Comunas rurais: Chocz, Czermin, Dobrzyca, Gizałki, Gołuchów Cidades: Pleszew Demografia População (dados de 30 de Junho de 2005): Ligações externas «Sítio Oficial»
Плешевский повет

Плешевский повет (пол. Powiat pleszewski) — повет (район) в Польше, входит как административная единица в Великопольское воеводство. Центр повета — город Плешев. Занимает площадь 711,91 км². Население — 63 252 человека (на 31 декабря 2015 года). Административное деление города: Плешев городско-сельские гмины: Гмина Плешев сельские гмины: Гмина Хоч, Гмина Чермин, Гмина Добжица, Гмина Гизалки, Гмина Голухув Демография Население повета дано на 31 декабря 2015 года. Примечания Ссылки Официальная страница повета
Плешевський повіт

Плешевський повіт (пол. powiat pleszewski) — один з 31 земських повітів Великопольського воєводства Польщі. Утворений 1 січня 1999 року в результаті адміністративної реформи. Загальні дані Повіт знаходиться у південній частині воєводства. Адміністративний центр — місто Плешев. Станом на 1.01.2008 населення становить 62 103 осіб, площа 713,09 км². Демографія Демографічні дані повіту станом на 30.06.2005: Примітки
Kaplica św. Anny w Złotym Stoku

Kaplica św. Anny − kaplica w Złotym Stoku wybudowana na szczycie Góry Krzyżowej. Otoczona jest stacjami drogi krzyżowej. Historia Wybudowana w 1731 roku przy udziale dzierżawcy złotostockich wapienników Siegmunda Kehlera. Kaplicę wybudowano na szczycie góry, która nie posiadała żadnych drzew, ponieważ były potrzebne dla miejscowych hut i kopalń. Według źródeł niemieckich przy wspomnianej kaplicy zamieszkiwał pustelnik jeszcze przed 1798 rokiem. Nie wiadomo, czy był to pierwszy eremita działający na górze. Oficjalnie dopiero w 1854 roku na polecenie biskupa wrocławskiego powołana została niewielka pustelnia na Górze Krzyżowej, a zamieszkujący ją pustelnik miał obowiązek sprawowania opieki na kaplicą, drogą krzyżową i pielgrzymami. W latach 1920–1944 szczyt zamieszkiwał pustelnik Robert Domsch. Był autorem wielu ozdobnych elementów kapliczki. Swoją funkcję sprawował aż do swojej śmierci w 1944 roku. Galeria Przypisy
Новое еврейское кладбище (Вроцлав)

Новое еврейское кладбище (пол. Nowy cmentarz żydowski) — иудейское кладбище, находящееся во Вроцлаве (Польша) на улице Лётничей. Кладбище внесено в реестр охраняемых исторических памятников. История В конце XIX века, когда стало не хватать свободной площади для захоронений на старом еврейское кладбище, вроцлавская еврейская община обратилась к городским властям с просьбой о выделении участка для нового еврейского кладбища. Был куплен земельный участок площадью около 500 акров возле населённого пункта Козанув (сегодня это часть Вроцлава) на Берлинском шоссе. В 1900 году этот участок был огорожен и начались строительные работы. 14 февраля 1904 года состоялось открытие кладбища. Позднее на кладбище была построена небольшая часовня, соединённая с моргом двухсотметровой галереей и двухэтажный дом для служащих кладбища, построенный по проекту архитекторов братьев Пауля и Рихарда Эрлихов. В 1918 году площадь кладбища увеличилась до 11 гектаров. В это же время в южной части кладбища был основан участок размером 28 на 58 метров для погибших во время Первой мировой войны еврейских военнослужащих. В центре этого участка был установлен толос, на котором были выбиты имена 452 военнослужащих. Во время Второй мировой войны в здании для кладбищенских служащих располагалось госпитальное отделение. В остальных сооружениях кладбища содержались под арестом смешанные еврейско-немецкие супружеские пары, которые работали при госпитале. После закрытия госпитального отделения эти супружеские пары были отправлены в концентрационные лагеря Гросс-Розен и Берген-Бельзен и кладбище было передано для использования войскам. В 1960 году двухэтажное здание для служащих было взорвано. 26 сентября 1983 года кладбище было внесено в реестр охраняемых исторических памятников. В настоящее время До настоящего времени сохранились почти неповреждёнными каменная стена, ограждающая кладбище, и входные кованные ворота. На кладбище находятся около 8 тысяч надгробий, большинство из которых в лежачем положении. Источник Przemysław Burchard: Pamiątki i zabytki kultury żydowskiej w Polsce. Warszawa: 1990, s. 185. Cmentarze dawnego Wrocławia Marek Burak, Halina Okólska, Muzeum Architektury we Wrocławiu 2007 ISBN 978-83-89262-38-7 Ссылки WROCŁAW — cmentarz żydowski przy ul. Lotniczej 51 Архивная копия от 30 января 2013 на Wayback Machine (пол.) Cmentarz na Lotniczej w bluszczu (пол.) Cmentarz ul.Lotnicza XIX—XX w. Архивная копия от 22 апреля 2012 на Wayback Machine (пол.)
Willa „Krychów”

Willa „Krychów” – willa w Podkowie Leśnej zbudowana w latach 1930-31 według projektu Lucjusza Jana Szperlinga, dla Tadeusza Baniewicza. Na cześć swojej córki Krystyny, nowo powstała willa nazwana została „Krychów”. Posiadała centralne ogrzewanie, windę towarową łączącą kuchnię z pokojami i oranżerię. Architektura budynku to harmonijne połączenie kubicznej bryły z historyzującymi detalami architektonicznymi, takimi jak narożne boniowania, lizeny i ryzality. Po powstaniu warszawskim, kiedy spalony został Szpital Wolski, mieścił się w „Krychowie” oddział chirurgiczny. Filia Szpitala Wolskiego funkcjonowała od 16 sierpnia 1944 do marca 1945. Od października 1944 uzyskała status centrali ewakuowanego szpitala. Kierownikiem placówki była dr med. Janina Misiewicz. Liczba personelu wynosiła ok. 30 osób. Wśród nich jako sanitariuszki była Krystyna, córka Tadeusza Baniewicza oraz Irena Lorentz – córka profesora Stanisława Lorentza. Po zakończeniu wojny do 1950 parter willi zajmowały biura EKD, ponieważ warszawski gmach dyrekcji spłonął w czasie powstania. Przez kolejnych parę lat w willi „Krychów” mieszkał prof. Jerzy Kulczycki z żoną Anną. Profesor Kazimierz Michałowski ożenił się z córką właściciela willi „Krychów” – Krystyną Baniewicz i dla młodych było to miejsce na sobotnie wyjazdy z Warszawy. W 1971 zamieszkali w Podkowie Leśnej na stałe. W latach 1962–97 mieściła się w willi pracownia dokumentacji Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN. Zobacz też zdjęcia willi „Krychów” Fila Szpitala Wolskiego Przypisy Bibliografia Podkowa Leśna i okolice na weekend by Appen Karpaty - Issuu [online], issuu.com, 3 grudnia 2013 [dostęp 2024-01-19] . Janusz Miliszkiewicz: Polskie gniazda rodzinne. Warszawa: Wydawnictwo Iskry, 2003, s. 228-233. ISBN 83-207-1719-1.
Ópera de Breslavia

La Ópera de Breslavia (en polaco: Opera Wrocławska, en alemán: Oper Breslau) es un teatro de ópera y su compañía de ópera, situado en Breslavia, Polonia. La ópera abrió en 1841. Historia En 1725 Antonio Maria Peruzzi fundó una compañía de ópera italiana en Breslavia (Wroclaw), tras separarse de Antonio Denzio, con quien había colaborado en la compañía Peruzzi-Denzio en el Teatro Sporck de Praga.​ En 1755 Franz von Schuch (1716–1764) fundó el Teatro en las Cenizas Frías, que representó óperas hasta su muerte en 1764.​ Su hijo, Schuch el joven, trajo las primeras óperas de Johann Adam Hiller al Teatro Theodor Lobe de Breslavia en 1770. Su sucesor Johann Christian Wäser introdujo más, incluidas traducciones de singspiele de Pierre-Alexandre Monsigny.​ En 1806 Georg Joseph Vogler invitó a Carl Maria von Weber para que dirigiera la Ópera de Breslavia cuando tenía solo dieciocho años.​​ La ópera se construyó en 1841 según el diseño de Carl Gotthard Langhans. Fue remodelada dos veces tras los incendios de 1865 (por Carl Johann Lüdecke) y de 1871 (por Karl Schmidt). Después del primer incendio, Theodor Lobe invitó en 1867 al joven director Ernst Schuch (1846–1914) para que empezara su carrera en el teatro. Después de la Primera Guerra Mundial hubo notables producciones en el período de entreguerras, como Die glückliche Hand de Schönberg (1928). Uno de los directores musicales de esta época fue Franz von Hoesslin, quien fue obligado a dejar la ciudad y Alemania en 1928.​ Tras la Segunda Guerra Mundial: la Ópera Polaca Tras la vuelta de Breslavia a Polonia en 1945, la Ópera de la Baja Silesia hizo su actuación inaugural en Breslavia el 8 de septiembre de 1945 con Halka de Stanisław Moniuszko, dirigida por Stanislaw Drabik.​ Entre 1945 y 1950 el edificio no solo albergó representaciones de óperas, sino también actuaciones de teatro, teatro de marionetas y opereta. En 1997 el director actual Ewa Michnik, emprendió la idea de usar otros lugares durante la rehabilitación completa del edificio (1997-2006). Creó una serie de megaproducciones que tuvieron lugar alrededor de la ciudad, incluido el Centennial Hall, el patio del Museo Nacional y las orillas del río Oder. Esta tradición se convirtió en emblema de la Ópera de Breslavia y continúa así hasta ahora. Las superproducciones son famosas por sus alrededores, decoraciones y actores invitados. La Ópera también organizó festivales de Wagner basándose en la tradición de la relación de Wagner con la Ópera de Breslavia. El repertorio actual de la ópera incluye Kot w butach (El gato con botas) de Bogdan Pawłowski y Matka czarnoskrzydłych snów de Hanna Kulenty. La lista de producciones actuales crece cada año. Varias producciones han sido premiadas tanto en Polonia como en el extranjero, lo que hace a la Ópera de Breslavia una de las mejores óperas de Europa. Estrenos Ludomir Różycki Eros und Psyche 1914 Véase también Mercado de Wrocław Breslavia Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Ópera de Breslavia. Página web oficial de la Ópera de Breslavia (en polaco) [1]
Вроцлавська Опера

Вроцлавська Опера (пол. Opera Wrocławska) — оперний театр у Вроцлаві. Будівлю сучасного оперного театру зведено у 1839—1841 роках за проєктом німецького архітектора Карла Фердинанда Ланґганса. Будівлю перебудовували у 1865—1872 роках, а 1945 року з політичних причин з будівлі було знято фігури муз, а також скульптури ряду австрійських та німецьких діячів. Початково будівля мала назву «Міський театр», оперні спектаклі почали ставити у театрі на початку XX століття. На сцені Вроцлавського оперного театру бували такі визначні митці, як Ріхард Вагнер, Ріхард Штраус, Вільгельм Фуртвенглер, Нікколо Паґаніні, Антон Рубінштейн, Ференц Ліст та Генрик Венявський. Примітки Посилання офіційна сторінка [Архівовано 12 серпня 2015 у Wayback Machine.]
Emmerich-Hutten-Czapski-Museum

Das Emmerich-Hutten-Czapski-Museum (polnisch Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego) in Krakau, ul. Piłsudskiego 12, ist eine Zweigstelle des Krakauer Nationalmuseums. Das Museum ist der Münzsammlung des Grafen Emeryk Hutten-Czapski (1828–1896) gewidmet. Der in Stańków (Weißrussland) geborene Graf Hutten-Czapski stand fast 30 Jahre lang bis 1879 im Dienste des Zaren Alexander II. Als Katholik polnischer Abstammung wurde er in St. Petersburg immer öfters schikaniert. Er kehrte in sein Erbgut Stańków zurück und widmete sich der Pflege seiner Münzsammlung. Er verkaufte die Sammlung russischer Münzen an den Kronprinzen Georg Michajlowitsch und beschäftigte sich seitdem ausschließlich mit den 1854 vom Grafen Tyszkiewicz erstandenen polnischen Münzen. Graf Hutten-Czapski verließ 1894 Russland und siedelte nach Krakau über. Er kaufte das 1884 errichtete Haus (Czapski-Palais) als seine Residenz. Neben ihm ließ er ein Gebäude für seine Münzsammlung errichten. Die Eröffnung des Ausstellungsgebäudes erlebte er nicht mehr. Seine Erben haben die Sammlung 1903 der Stadt Krakau übergeben. Ein Jahr später wurde die Münzsammlung zur Zweigstelle des Krakauer Nationalmuseums erklärt. Die von den Erben des Grafen erworbene Residenz wurde zum Museumsbau umgestaltet. Die Münzsammlung wurde dank großzügiger Spenden Krakauer Bürger ständig erweitert. Hinzu kamen Gegenstände des Kunsthandwerks, Bilder, Porzellan usw. Nach Kriegsausbruch 1914 wurden die Münzen in Fässern verstaut und vergraben. Das Museum wurde 1917 wiedereröffnet. Die Familie Hutten-Czapski kümmerte sich weiterhin um das Museum und spendete Geld und Kunstgegenstände. Während des Zweiten Weltkrieges erlitten die Sammlungen viele Schäden. Nach Kriegsende wurde eine gründliche Renovierung und Neueinrichtung des Museums durchgeführt. Literatur Maria Kocójowa: „Pamiątkom ojczystym ocalonym z burzy dziejowej“. Muzeum Emeryka Hutten Czapskiego (Stańków – Kraków). (Cracoviana. Ser. 1: Zabytki). Wydawnictwo Literackie, Kraków 1978 Jarosław Bodzek: Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego, Oddział Muzeum Narodowego w Krakowie przewodnik = The Emeryk Hutten-Czapski Museum, branch of the National Museum in Krakow. Guide. Krakau 2013, ISBN 978-83-7581-116-2. Weblinks Website des Museums