NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Borku

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Borku – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Borku w powiecie bocheńskim województwa małopolskiego. Kościół został zbudowany w latach 1981–1991 według projektu Romana Łomnickiego. Kamień węgielny poświęcił 12 czerwca 1982 r. biskup tarnowski Jerzy Ablewicz, a kościół bp Józef Życiński 13 czerwca 1993 roku. Konsekracji kościoła dokonał bp Stanisław Budzik 19 listopada 2006 roku. Polichromię ściany ołtarzowej zaprojektował i wykonał Józef Furdyna. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Ozorkowie

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Ozorkowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu ozorkowskiego archidiecezji łódzkiej). Budowa świątyni została rozpoczęta w dniu 4 maja 1995 roku. Kościół został zaprojektowany przez architektów Mirosława Rybaka i Marka Grymina. Budowa zakończyła się w dniu 23 listopada 2003 roku. Mury budowli zostały poświęcone przez arcybiskupa Władysława Ziółka w dniu 23 listopada 2003 roku. Do wyposażenia świątyni należą: ołtarz, chrzcielnica, Droga Krzyżowa, organy elektroniczne, dzwon, ambona, witraże, ławki, konfesjonały, posadzka. Przypisy
Kościół Chrystusa Króla Wszechświata w Pabianicach

Kościół Chrystusa Króla Wszechświata w Pabianicach – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat pabianicki archidiecezji łódzkiej). Budowa świątyni rozpoczęła się w dniu 1 września 1996 roku, natomiast zakończona została w dniu 20 czerwca 2005 roku. Budowla jest trzynawowa z sześcioma bocznymi kapliczkami (umieszczone są po 3 z każdej strony). Poświęcona została w dniu 20 czerwca 2005 roku przez arcybiskupa Władysława Ziółka. Obecnie wnętrze świątyni jest w trakcie wyposażania. Do wyposażenia świątyni należą: ołtarze, organy elektryczne, Droga Krzyżowa. Przypisy
Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbego w Pabianicach

Kościół świętego Maksymiliana Marii Kolbego w Pabianicach – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat pabianicki archidiecezji łódzkiej). Jest to świątynia budowana od 1 września 1982 do września 1994 roku, w stylu modernistycznym, dwupoziomowa o układzie centralnym. Zaprojektowana została na planie kwadratu z wejściem głównym i prezbiterium na przekątnej. Zrealizowana została metodą tradycyjną o konstrukcji szkieletowej, murowo-żelbetowej. Autorami projektu architektury są: architekci Andrzej Pietkiewicz, Mirosław Rybak. Autorami projektu konstrukcji są: mgr inż. Wacław Sawicki, inż. Janusz Frey. Autorem wystroju wnętrz jest: artysta plastyk Stanisław Janiszewski. Budowla została poświęcona w dniu 2 maja 1993 roku przez arcybiskupa Władysława Ziółka. Konsekrowana została w dniu 25 września 1994 roku przez prymasa kardynała Józefa Glempa (w roku stulecia urodzin św. Maksymiliana). Dzięki dekretowi wspomnianego wyżej metropolity Łódzkiego Władysława Ziółka z dnia 30 grudnia 2001 roku świątynia otrzymała tytuł Sanktuarium. Do wyposażenia świątyni należą: ołtarz wykonany z marmuru (carrara włoska) z srebrzonymi elementami z brązu – przedstawiającymi łączność ofiary Chrystusa z męczeństwem i ofiarą św. Maksymiliana, ambona, sedilia oraz chrzcielnica wykonana także z marmuru, zawierające symbole liturgiczne wykonane z srebrzonego brązu, tabernakulum w formie słońca, złocone, poświęcone przez Ojca Świętego w czasie pielgrzymki do Łodzi w 1987 roku, dzwony ufundowane dla upamiętnienia II Diecezjalnego Kongresu Eucharystycznego w 1988 roku, noszące imiona Maryja, Maksymilian, Zygmunt, ważące 1000 kg, 650 kg i 370 kg współbrzmiące w tonacji F-dur. Dzwony zostały konsekrowane w dniu 29 maja 1988 roku przez biskupa Adama Lepę. Oprócz tego w kościele można zobaczyć: organy elektroniczne sakralne, obraz św. Maksymiliana umieszczony w prezbiterium, który w dniu beatyfikacji o. Maksymiliana znajdował się w glorii Berniniego w bazylice św. Piotra, przekazany świątyni przez o.o. franciszkanów z Niepokalanowa, nowe ławy dębowe w liczbie 60 sztuk ufundowane w latach 2009-2010, Drogę Krzyżową malowaną (olej, deska), złoconą, ufundowaną w 2006 roku, marmurowy ołtarz boczny z figurą Matki Boskiej Fatimskiej ufundowany w 2010 roku jako wotum wdzięczności w pierwszą rocznicę peregrynacji Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Przypisy
Kościół Miłosierdzia Bożego w Pabianicach

Kościół Miłosierdzia Bożego w Pabianicach – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat pabianicki archidiecezji łódzkiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1989–1997 w stylu neoromańskim. Budowla jest trzynawowa i zaprojektowana została przez architekta Mirosława Rybaka. Świątynia została konsekrowana w dniu 27 kwietnia 2003 roku przez arcybiskupa Władysława Ziółka. Do wyposażenia kościoła należą: ołtarz murowany, tabernakulum złocone zewnątrz i wewnątrz, Droga Krzyżowa rzeźbiona, 3 dzwony na wieży świątyni napędzane elektrycznie, włoskie organy elektroniczne, 6 konfesjonałów, tablica pamiątkowa przedstawiająca historię budowy. Przypisy
Kościół Świętego Alberta Chmielowskiego w Piotrkowie Trybunalskim

Kościół Świętego Alberta Chmielowskiego w Piotrkowie Trybunalskim – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat sulejowski archidiecezji łódzkiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1997–2001 według projektu architektów Henryka Derewęda i Jacka Sokołowskiego. Budowla została konsekrowana w dniu 17 czerwca 2001 roku przez arcybiskupa Władysława Ziółka. Do wyposażenia świątyni należą: Droga Krzyżowa w formie obrazów olejnych, organy elektroniczne, nagłośnienie. Przypisy
Kościół Miłosierdzia Bożego w Piotrkowie Trybunalskim

Kościół Miłosierdzia Bożego w Piotrkowie Trybunalskim – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat piotrkowski archidiecezji łódzkiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1993–2004. Budowla jest murowana, wybudowano ją z cegły klinkierowej według projektu architekta Aleksego Dworczaka, kościół składa się z trzech naw i posiada kaplicę boczną Matki Boskiej Częstochowskiej, W dniu 26 sierpnia 1993 roku zostały poświęcone fundamenty i wmurowany został kamień węgielny pochodzący z Asyżu, poświęcony przez Jana Pawła II. W dniu 26 listopada 1993 roku zostały poświęcone mury świątyni przez arcybiskupa Władysława Ziółka. Do wyposażenia kościoła należą: ołtarz główny ozdobiony obrazem Miłosierdzia Bożego, ołtarz boczny ozdobiony obrazem i relikwiami św. Faustyny, wspomiana wyżej kaplica boczna ozdobiona ołtarzem Matki Boskiej Częstochowskiej, 3 dzwony oraz Droga Krzyżowa w formie odlewów z mosiądzu. Świątynia została poświęcona w dniu 9 listopada 1997 roku przez wspomnianego wyżej arcybiskupa Władysława Ziółka. Przypisy
Kościół św. Wojciecha w Pomorsku

Kościół pw. Świętego Wojciecha w Pomorsku – rzymskokatolicki kościół filialny w Pomorsku, w powiecie zielonogórskim, w województwie lubuskim. Należy do dekanatu Sulechów diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Wzmiankowany w 1409, lecz obecny, neogotycki, został wzniesiony w 1858, jako ewangelicki. Jest orientowany, murowany, jednonawowy z absydą prezbiterialną od wschodu i wieżą od zachodu. Historia Od XVI do XVIII w. funkcję pastorów w Pomorsku pełnili: 1560-? Johann Ast od 1560 r. był pastorem w Pomorsku, w 1577 r. podpisał Formula Concordia. 1595–1625 Michael Rosämontanus w latach 1590–1595 był pastorem w Gryżynie i latach 1595–1625 w Pomorsku. Zmarł w 1625 r. Rosenberg Georg – pochodził z Pomorska; od 1610 r. do śmierci w 1626 r. był pastorem w Czetowicach. 1625–1641: Johann Rosenberg senior urodził się w Gryżynie, był synem pastora Michaela Rosämontanusa; w latach 1610–1617 piastował godność pastora w Nietkowicach, 1617–1627 w Gryżynie i w latach 1625–1641 w Pomorsku. Ojciec → Johanna Rosenberga juniora. 1641–1648: Georg Jancovius urodził się w Kosierzu; był synem → Melchiora Jancoviusa, w latach 1641–1648 pełnił funkcję pastora w Pomorsku, 1648–1652 w Kosierzu, od 1652 do 1660 r. w Kijach. Tu popadł w konflikt z inspektorem z Sulechowa mgrem Georgiem Hartmannem na tle fotynianizmu. Został nawet wysłany do Wittenbergi i tam ponownie przekonany do poglądów Lutra. Nie uchroniło go to jednak przed utratą probostwa. 1648–?: Daniel Viurus, syn pastora Jeremitä Viuri z Wartenbergu koło Milicza; od 1648 r. był pastorem w Pomorsku ?–1681: Martin Blüming pochodził z Sulechowa, studiował we Frankfurcie; w drugiej połowie XVII w. do 1681 r. był pastorem w Pomorsku, w 1680 r. został diakonem i w 1694 r. archidiakonem w Sulechowie. Umarł na początku XVIII w. 1681–1730: Gottfried Liebichen pochodził z Kożuchowa; od 1681 r. do śmierci w 1730 r. był pastorem w Pomorsku. 1731–1751: Samuel Burchardt pochodził z Polski, studiował w Lipsku i Jenie; w 1730 r. był nauczycielem w Nietkowicach, od 1731 r. do śmierci w 1751 r. pastorem w Pomorsku. 1752–1766: Daniel Friedrich Spangenberg pochodził z Berlina, studiował w Halle; od 1752 r. do śmierci w 1766 r. był pastorem w Pomorsku. 1767–?: Johann Gottfried Henke urodził się w 1731 r. w Ruppin w Marchii Środkowej, studiował we Frankfurcie; był kapelanem regimentu gen. Bogislawa Friedricha von Tauenzien we Wrocławiu. Od 1767 r. był pastorem w Pomorsku. Kaplica grobowa obok kościoła Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Jezusowego w Piotrkowie Trybunalskim

Kościół Najświętszego Serca Jezusowego w Piotrkowie Trybunalskim – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat piotrkowski archidiecezji łódzkiej). Obecna świątynia murowana, o dwóch kondygnacjach, została zaprojektowana przez architekta Juliusza Seweryna. Kościół miał być wzniesiony na planie przypominającym rybę. W dniu 2 października 1977 roku biskup łódzki Józef Rozwadowski poświęcił i wmurował kamień węgielny pod budowę nowej, monumentalnej budowli. Świątynia górna została poświęcona w 1996 roku przez arcybiskupa Władysława Ziółka. W kościele dolnym są przygotowywane sale dla gimnazjum katolickiego, ośrodka akademickiego. W budynku świątyni znajduje się Katolicka Szkoła Podstawowa. W skład wyposażenia świątyni wchodzi: granitowy wystrój prezbiterium: ołtarz główny, ambonka, chrzcielnica, siedzenia dla księży i asysty z nową tapicerką, pięciometrowy obraz Najświętszego Serca Jezusowego, obraz św. Teresy od Dzieciątka Jezus, znajdujący się w bocznym ołtarzu, Droga Krzyżowa wykuta w mosiądzu. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Pokoju w Piotrkowie Trybunalskim

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Pokoju w Piotrkowie Trybunalskim – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezawaniem (dekanat piotrkowski archidiecezji łódzkiej). Budowa świątyni została rozpoczęta 15 maja 1992 roku. Kościół reprezentuje styl nowoczesny, autorami projektu są architekci Marek Grymin, Mirosław Rybak, inżynier Janusz Frey (konstrukcja). 10 maja 1998 roku została odprawiona pierwsza msza święta i mury zostały poświęcone przez biskupa Adama Lepę. Świątynia oddana została do użytku 8 grudnia 1999 roku. Obecnie trwają prace wykończeniowe wewnątrz oraz na zewnątrz kościoła po założeniu centralnego ogrzewania oraz zamontowaniu dzwonów. Kościół konsekrował 19 listopada 2000 roku arcybiskup Władysława Ziółka. W ołtarzu głównym jest umieszczona kompozycja ścienna w mozaice z polichromią przedstawiająca adorację Krzyża Chrystusa, na tle Hostii z literami Alfa i Omega przez grupę Aniołów, wykonana w technice płaskorzeźby i złoceń. Całość ta jest tłem olejnego obrazu na płótnie Matki Bożej Oliwnej z Dzieciątkiem Jezus z Genui we Włoszech znanej poza Włochami jako Królowa Pokoju. W prezbiterium znajdują się mozaiki z polichromią czterech Ewangelistów. Nowoczesne 47-głosowe organy holenderskie Content zostały wykonane w technice cyfrowej i odtwarzają naturalne brzmienia organowe. Prospekt piszczałkowy jest trzyczęściowy. W lewej kaplicy jest umieszczona figura Chrystusa Króla z kompozycją mozaikową w tle i z atrybutami czerwonych róż. W prawej kaplicy znajduje się figura św. Józefa z mozaikową kompozycją w tle i z atrybutami liii. Stacje Drogi Krzyżowej powstały jako płaskorzeźby w technice ceramiki z nimbami pokrytymi złotem płatkowym. Ołtarz soborowy i dwie ambonki zostały wykonane z włoskiego marmuru w barwie wiśniowej, chrzcielnica również powstała z włoskiego marmuru i posiada pokrywę z mosiądzu. 3 dzwony zostały odlane ze spiżu o masie 1550 kilogramów. Przypisy
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Brzeźnicy

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Brzeźnicy – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sypniewie (dekanat Jastrowie diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej). Jest to świątynia wybudowana w 1847 roku, murowana, posiada drewnianą wieżę z 1650 roku pochodzącą z wcześniejszego kościoła. Wzniesiona została na planie prostokąta, nakryta jest dachem dwuspadowym, o węższym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium i elewacjach wykonanych z cegły ceramicznej artykułowanych zamkniętymi półkoliście oknami. Wieża jest oszalowana pionowo ułożonymi deskami i nakryta jest dachem namiotowym zakończonym iglicą. Wyposażenie kościoła pochodzi z XVII, XVIII i XIX wieku; należą do niego: późnorenesansowy ołtarz główny z rzeźbami i obrazem, ambona, feretron, dzwon. Przypisy
Kościół św. Jadwigi Królowej w Tomaszowie Mazowieckim

Kościół świętej Jadwigi Królowej w Tomaszowie Mazowieckim – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat tomaszowski archidiecezji łódzkiej). Świątynia naduje się w dzielnicy Niebrów. Budowa świątyni została rozpoczęta w 1986 roku. Natomiast jesienią 1999 roku kościół został uroczyście konsekrowany przez arcybiskupa Władysława Ziółka. Świątynia połączona jest z rozbudowaną plebanią i pnie się w górę wysoką wieżą dzwonniczą. Do jej środka wchodzi się przez troje drzwi od strony ulicy Kwiatowej, po których lewej stronie znajdują się pamiątkowe tablice. Ściana frontowa jest ozdobiona mozaikowym wizerunkiem św. Jadwigi Królowej. Przestronna nawa jest zamknięta węższym wydzielonym kilkustopniowym podwyższeniem prezbiterium, gdzie w ołtarzu głównym nad tabernakulum jest umieszczona postać Chrystusa w „obłoku chwały”. Po lewej stronie nawy usytuowane są kaplice: Jezusa Miłosiernego, Krzyża Świętego, i Matki Bożej Częstochowskiej. Przypisy
Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Rzepiskach

Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Rzepiskach – rzymskokatolicki kościół należący do ośrodka duszpasterskiego Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Grocholowym Potoku. Historia W 1903 r. na cmentarzu w Rzepiskach zbudowano kostnicę, pełniącą także funkcję kaplicy. W latach 1948–1952 kaplicę rozbudowano i poświęcono 19 października 1952 r. W latach 1955–1957 wybudowano drewniany kościół. Głównym inicjatorem budowy był mieszkaniec Rzepisk Piotr Solus. Kościół poświęcono podczas uroczystości odpustowej 9 lipca 1957 r. W dniu 25 maja 1961 r. świątynię odwiedził biskup Karol Wojtyła. W 1994 r. dokonano remontu kościoła. Wnętrze zostało wykonane w architekturze góralskiej. Przypisy
Kościół Chrystusa Króla w Brzeźnicy

Kościół Chrystusa Króla w Brzeźnicy – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sypniewie (dekanat Jastrowie diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej). Jest to świątynia wzniesiona jako ewangelicka w latach 1908–1910 w stylu neogotyckim. Budowla jest jednonawowa, nakryta wysokim dachem dwuspadowym z wydzielonym, prosto zamkniętym prezbiterium oraz kwadratową wieżą wtopioną w narożnik nawy. Elewacje są wykonane z cegły ceramicznej i artykułowane są tynkowanymi blendami oraz otworami okiennymi o różnych wykrojach – ostrołukowymi, okrągłymi albo prostokątnymi. Wnętrze nakrywa strop pseudokolebkowy nad nawą oraz kasetonowy nad prezbiterium. We wnętrzu zachował się kompletny, stylistycznie jednorodny wystrój i wyposażenie, między innymi polichromia figuralno-ornamentalna, empora muzyczna z nadwieszonym prospektem organowym oraz oszklenie witrażowe. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Tomaszowie Mazowieckim

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Tomaszowie Mazowieckim – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat tomaszowski archidiecezji łódzkiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1981–1987 w stylu współczesnym według projektu architekta L. Taraszkiewicza z Gdańska. 28 września 1982 roku biskup Władysław Ziółek poświęcił dolną świątynię; z kolei w dniu 15 maja 1983 roku biskup Józef Rozwadowski poświęcił górną świątynię. 7 października 1983 roku ten sam biskup ustanowił tytuł świątyni. Budowla została konsekrowana 31 maja 1987 roku przez biskupa Władysława Ziółka. Do wyposażenia świątyni należą: ołtarze granitowo-marmurowe w dolnym i górnym kościele, organy, cztery dzwony, ławki w dolnym i górnym kościele; witraże wokół prezbiterium górnej świątyni; Droga Krzyżowa, instalacje nagłaśniające w górnej i dolnej świątyni. Przypisy
Kościół św. Rodziny w Tomaszowie Mazowieckim

Kościół świętej Rodziny w Tomaszowie Mazowieckim – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat tomaszowski archidiecezji łódzkiej. Należy do księży filipinów. Jest to świątynia wzniesiona w latach 1981–1984 w stylu nowoczesnym, według projektu architekta Jerzego Dobrzańskiego. Budowla jest jednonawowa i charakteryzuje się nietypową wieżą umieszczoną na kościele. Świątynia została poświęcona w dniu 23 września 1984 roku przez księdza biskupa Józefa Rozwadowskiego, natomiast konsekrowana została 21 października 1990 roku przez księdza biskupa Władysława Ziółka. Przypisy
Kościół św. Krzysztofa w Tuszynie-Lesie

Kościół świętego Krzysztofa w Tuszynie-Lesie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat tuszyński archidiecezji łódzkiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1981–1983, w stylu nowoczesnym, dzięki staraniom miejscowej ludności. Zaprojektowana została przez architektów: Elżbietę i Krzysztofa Muszyńskich. Poświęcona została w dniu 18 grudnia 1983 roku przez biskupa Józefa Rozwadowskiego. Do wyposażenia budowli należą: ołtarz główny posoborowy i ołtarz boczny – pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy, organy elektryczne, 2 dzwony zawieszone na konstrukcji żelaznej obok świątyni, stacje Drogi Krzyżowej, ogrzewanie gazowe. Przypisy
Kościół św. Jana Chrzciciela w Zgierzu

Kościół świętego Jana Chrzciciela w Zgierzu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat zgierski archidiecezji łódzkiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1991–2005 według projektu architekta Wojciecha Bielaka. Fundatorem budowy kościoła (do stanu surowego) jest Jerzy Godlewski. Kościół został poświęcony w dniu 10 listopada 1996 roku przez arcybiskupa Władysława Ziółka, konsekrowany został w dniu 24 czerwca 2001 roku przez tego samego arcybiskupa. Do wyposażenia świątyni należą: ołtarz główny z płaskorzeźbą św. Jana Chrzciciela, obok dwie płaskorzeźby. Jedna przedstawia Cud w Kanie Galilejskiej, druga cudy uzdrowienia chorych i wypędzanie złych duchów, ich autorem jest ks. Tadeusz Furdyna SDB. Ołtarz główny oraz ambonka drewniana zostały zaprojektowane przez Beatę Mirowską. Dwa boczne ołtarze w drewnie pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej i Jezusa Miłosiernego są umieszczone w kaplicy Fundatorów. W 2001 roku została zamontowana wieża świątyni, w której znajdują się są 3 dzwony – o masie 800, 500 i 260 kilogramów, z rozruchem elektrycznym (ich autorem jest Janusz Felczyński), stacje Drogi Krzyżowej w formie drewnianych płaskorzeźb, zostały ufundowane przez rodzinę Jarmużów. Rzeźby w drewnie wykonał Henryk Jaśkiewicz. Organy są elektroniczne. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Różańcowej w Zgierzu

Kościół Najświętszej Maryi Panny Różańcowej w Zgierzu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat zgierski archidiecezji łódzkiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1996–2000 według projektu architekta Aleksego Dworczaka. Poświęcona została w stanie surowym w dniu 31 grudnia 2000 roku przez arcybiskupa Władysława Ziółka. Koncelebrowana została 12 czerwca 1012 roku przez tego samego arcybiskupa. Współkosekratorami byli ks. kanonik dr Krzysztof Kołodziejczyk, proboszcz parafii Chrystusa Króla w Zgierzu, i ks. kanonik Zdzisław Sudra, proboszcz parafii św. Jana Chrzciciela w Zgierzu. Budowla jest trzynawowa, z dzienną kaplicą Miłosierdzia Bożego, z chórem i zewnętrznym balkonem nad wejściem, posiada jedną wieżę. Przed wejściem do świątyni po prawej stronie w 2003 roku na 25-lecie pontyfikatu Jana Pawła II został postawiony pomnik Papieża. W cokole pomnika znajduje się tablica upamiętniająca 85. rocznicę odzyskania niepodległości oraz Rok Różańca Świętego: październik 2002 – październik 2003. Z kolei po lewej stronie wejścia do świątyni jest umieszczona 2-metrowa figura świętego Ojca Pio – w kwietniu 2009 roku przeniesiona z prawego ołtarza bocznego. Nad balkonem znajduje się figura Matki Boskiej Fatimskiej. Na ścianie centralnej prezbiterium jest umieszczona drewniana nastawa ołtarzowa zwieńczona 3-metrowym krzyżem, w ołtarz wmontowany jest obraz Matki Boskiej Różańcowej namalowany przez Lecha Wadlewskiego, zasłaniany ruchomym obrazem Matki Boskiej Fatimskiej ze św. Janem Pawłem II wykonanym przez artystę malarza Klaudiana Kołodziejskiego z Łodzi. Pozostałymi elementami wyposażenia są: tabernakulum z tronem do wystawiania Najświętszego Sakramentu, mensa, 6 mosiężnych świeczników, ołtarz soborowy, ambona marmurowa, potrójny mosiężny świecznik – duży stojący, świecznik pod paschał, krzyż metalowy procesyjny, boczne ołtarze marmurowe z mozaiką (prawy przedstawia postacie św. Ojca Pio oraz papieża Jana Pawła II, z kolei lewy ukazuje scenę Chrztu Pańskiego). W świątyni jest umieszczonych 14 stacji Drogi Krzyżowej wykonanych przez Lecha Wadlewskiego. Kościół oświetlany jest przez: 5 żyrandoli, 20 kinkietów 3-żarówkowych, 14 kinkietów 2-żarówkowych. Oprócz tego świątynia posiada dzwony elektroniczne, nagłośnienie, dwie nagrzewnice gazowe (nadmuchowe) ROBUR, ławki, centralne ogrzewanie gazowe kaplicy, zakrystii, pomieszczenie dla chóru, ministrantów. W kaplicy dziennej Miłosierdzia Bożego znajdują się: ołtarz marmurowy wykonany z cegły klinkierowej z mensą marmurową, w ołtarzu jest umieszczona oświetlona wnęka z relikwiami św. Faustyny, tabernakulum, duży obraz Miłosierdzia Bożego namalowany przez Lecha Wadlewskiego, konfesjonał, ławki, 4 ołtarzyki zawierające relikwie świętych: Ojca Pio, Jana Pawła II, Zygmunta Szczęsnego Felińskiego i bł. Jerzego Popiełuszki. Przypisy
Kościół Trójcy Świętej w Pruszczu

Kościół Trójcy Świętej w Pruszczu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat koronowski diecezji pelplińskiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1984-1991. W dniu 14 lutego 1993 roku została poświęcona przez biskupa Jana Bernarda Szlagę. Projekt koncepcyjny i architektoniczno – techniczny kościoła został opracowany przez mgr inż. Jana Mądrego projektanta konstrukcyjnego budownictwa lądowego oraz mgr inż. Teresę Warsicką. Całość prac budowlanych nadzorował bardzo ofiarnie ksiądz proboszcz Konrad Wedelstaedt razem z powołanym przez niego Komitetem Budowlanym. Po poświęceniu świątyni, podczas urzędowania księdza proboszcza Wesława Wojewódzkiego, w następnych latach rozpoczęto budowę wieży, w której zamontowano trzy dzwony i uwieńczono ją krzyżem. Do nawy głównej kupiono sześć żyrandoli kutych z metalu i na drzwi wejściowe zostały założone ozdobne kraty, które umożliwiają odwiedzanie kościoła również w ciągu dnia. W czasie kadencji księdza proboszcza Bronisława Dawickiego, we wnętrzu kościoła zostały położone marmurowe płytki, natomiast pod ławkami zamontowano deski. Przypisy
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Chojnicach

Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Chojnicach – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat chojnicki diecezji pelplińskiej). W 1979 roku rozpoczęto budowę świątyni. W dniu 2 października 1983 roku biskup Marian Przykucki poświęcił tzw. małą świątynię i utworzył parafię. W dniu 1 października 1989 roku poświęcona została świątynia główna, z kolei w dniu 8 października 1995 roku biskup Pelpliński poświęcił ołtarz. Przypisy