NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kamienica Pod Błękitnym Słońcem we Wrocławiu

Kamienica Pod Błękitnym Słońcem (niem.: Haus Zur Blauen Sonne) – średniowieczna kamienica na wrocławskim rynku. Historia kamienicy i jej architektura Pierwszy budynek murowany został wzniesiony na działce nr 7 w XIV wieku. Była to kamienica o głębokości jednego traktu (ok. 10,5 m). Pod koniec XV wieku budynek został pogłębiony o jeden trakt; w przyziemiu zachował się portal o dwuramiennym nadprożu z datą "1494" Około 1494 roku budynek został przebudowany. Powstała wówczas dwupiętrowa kamienica pokryta dwoma dachami o równoległych do fasady kalenicach. W 1670 roku, za sprawą ówczesnego jej właściciela Georga Miltnera, została gruntownie zmodernizowana. W istotny sposób zmienił się wygląd fasady. Pojawiły się gzymsy oddzielające poszczególne kondygnacje oraz pilastry pomiędzy oknami. Na parterze wykonano boniowanie, nowy wystrój nadano rozmieszczonym na dwóch kondygnacjach w połaci dachu lukarnom. Ich autorem był prawdopodobnie mistrz kamieniarski David Roch Starszy oraz przebudowano część wnętrz kamienicy i wydzielono sień, którą udekorowano potem sztukaterią wzorowana na dziełach włoskich sztukatorów autorstwa Mathiasa Bienera. Ówczesna przebudowa domu należała do najwcześniejszych świeckich realizacji barokowych we Wrocławiu. Później właścicielem domu został Johann August von Riemer und Riemberg, następnie wdowa po nim - Maria Rosina, potem wójt i notariusz (otrzymał on tytuł szlachecki i stanowisko syndyka rady miejskiej) Johann Christoph Wolf. Od czasu kolejnej przebudowy w 1804 fasada kamienicy ma wystrój empirowy. Sztukateria (konserwowana w latach 90. XX wieku) widoczna w sieni, gabinecie oraz w przedpokoju. Dodatkowo dwie ostatnie izby ozdobione kaflami w typie fajansów z Delftu. Po 1945 Podczas odremontowania kamienicy zachowano wiele elementów gotyckich a w jej przyziemiu otworzono księgarnię. 20 czerwca 2010 miał miejsce pożar dachu kamienicy. Uwagi Przypisy Bibliografia Olgierd Czerner: Rynek wrocławski. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1976. Wojciech Brzezowski: Dom mieszkalny we Wrocławiu w okresie baroku. Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 2005. Linki zewnętrzne gazetawroclawska.pl - Kamienica Pod Niebieskim Słońcem nadal świeci dawnym blaskiem Dom "Pod Błękitnym Słońcem" na starych i współczesnych fotografiach
Kamienica Pod Chrystusem w Warszawie

Kamienica Pod Chrystusem – kamienica znajdująca się przy ulicy Wąski Dunaj nr 8 na Starym Mieście w Warszawie. Nazywana też Pod Figurą lub Salwator. Nazwa pochodzi od figury Chrystusa dłuta Jakuba Monaldiego, wykonanej w drugiej połowie XVIII wieku. Historia i architektura kamienicy Wybudowana w 1632 dla Jakuba Gianottiego (pisany również jako Dzianotti) – z tego też względu w portalu znajduje się monogram „IG”. Następnie własność m.in. Stanisława Baryczki i jego rodziny, sukcesorów Fogta (Fochta), rodziny Mynychów, Adama Offmańskiego (Hoffmańskiego), rodziny Jachimowiczów, Skrońskich, Widerskich i Siemiatyczów; Władysława Kazańskiego, Wyszyńskiej i Mścisława Modzelewskiego. Znacznie uszkodzona podczas powstania warszawskiego (zachowały się: ściana od kamienicy nr 10, boczne części fasady, portal, półtoratraktowe piwnice i parter ze sklepieniami). Po II wojnie światowej budynek odbudowano w latach 1953–1954 według projektu Anny Boyé-Guerquin, z niewielkimi zmianami w stosunku do stanu sprzed 1944 (m.in. zlikwidowano zewnętrzną klatkę schodową przy elewacji podwórzowej i oficyny, przywrócono drugie okno w izbie przedniej na parterze oraz wzbogacono gzyms wieńczący). Jednak attykę (rekonstrukcja 1949–1953) nie odtworzono wiernie – figurę Chrystusa Zmartwychwstałego, u którego stóp leżała Śmierć, zastąpiono obeliskiem; a chustę popiersia św. Weroniki, znajdującego się niżej u podstawy grzebienia, przerobiono na tarczę z maską martwego mężczyzny. Postać Śmierci pozostawiono na dawnym miejscu. Natomiast fasada została pokryta sgraffitem wykonanym przez Zofię Kowalską i Mirosławę Karpińską w 1954. Bibliografia AdamA. Dylewski AdamA., Warszawa i okolice, Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2005, ISBN 83-7304-415-9, OCLC 749730701 . Linki zewnętrzne Kamienica Pod Chrystusem na portalu Fotopolska Kamienica Pod Chrystusem na portalu Warszawska strona
Kamienica Pod Ewangelistami w Krakowie

Kamienica Pod Ewangelistami (Waxmanowska, Fiauzerowska, Lanckorońskich) – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy Rynku Głównym 21, na rogu z ulicą Bracką 1, na Starym Mieście. Budynek został wzniesiony w XIV wieku. W XV wieku zyskała sobie układ wnętrz typowy dla krakowskiego domu mieszczańskiego. Murowana oficyna tylna powstała w XIV lub XV wieku, natomiast drewniane zabudowania południowo-zachodniej części działki dopiero w latach 30. XIX wieku (zostały one zastąpione murowaną oficyną). W drugiej połowie XVI wieku rozpoczął się proces przekształcania zabudowań na pałac miejski rodzin patrycjuszowskich (zakończony w pierwszej połowie XVII wieku). Powstała wówczas wczesnobarokowa parterowa galeria arkadowa na dziedzińcu. Na fasadzie kamienicy znajduje się tablica informacyjna z nazwą banku, a także tablica upamiętniająca śmierć Władysława Orkana w tymże budynku. 24 listopada 1965 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Historia W latach 1656–1657 stacjonował tu gubernator okupowanego Krakowa, generał P. Wirtz. W 1674 roku została wykupiona przez W. Morsztyna i zmodernizowana przed 1688 roku (m.in. przy fasadzie zbudowano portyk kolumnowy z figurami czterech ewangelistów na balustradzie). Z bogatego wyposażenia wnętrz zachowała się dekoracja sztukatorska na sklepieniu pomieszczenia zwanego niesłusznie kaplicą, dopełniona polichromiami o tematyce mitologicznej. Przed 1789 roku dokonano klasycystycznej przebudowy z inicjatywy kasztelana kijowskiego M. Lanckońskiego (galeria po zachodniej stronie dziedzińca, fasada z niewielkimi zmianami zachowana, portal z herbem Zadora przeniesiono do Muzeum Narodowego). W czwartej ćwierci XIX wieku mieściła się tu bogata kolekcja obrazów. Od 1818 roku kamienica stanowiła własność rodzin kupieckich m.in. A. Helcla. W drugiej ćwierci XIX wieku na parterze mieściła się cukiernia Taronich. Po pożarze w 1850 roku została przebudowana według projektu K. Szydłowskiego (m.in. zmiany polegały na budowie trzeciego piętra). W 1867 roku w kamienicy otwarto filię Akcyjnego Banku Hipotecznego, siedzibą banku (obecnie PKO), kamienica jest do dziś. W latach 1902–1905 wyburzono oficyny oraz galerie arkadowe i wzniesiono dom przy ul. Brackiej 1a (na parterze odtworzono wczesnobarokową galerię, na pierwszym piętrze wyeksponowano stropy). Od 1907 roku prowadzono liczne przekształcenia dla filii Galicyjskiego Banku Hipotecznego według projektu J.L. Perosia (w miejscu sieni i sklepu powstała sala operacyjna z modernistyczną dekoracją, na pierwszym piętrze biura). Przypisy
Kamienica przy ul. Piwnej 6 w Warszawie

Kamienica przy ulicy Piwnej 6 – kamienica znajdująca się przy ulicy Piwnej 6 na Starym Mieście w Warszawie. Opis Została wzniesiona prawdopodobnie pod koniec XVII wieku jako tylna oficyna kamienicy przy ulicy Świętojańskiej 9. Była wielokrotnie przebudowywana. W 1944 została spalona. Odbudowana w latach 1952–1953. Kamienny portal został ozdobiony rzeźbiarską grupą gołębi wykonaną przez Jadwigę Karwowską według projektu Haliny Kosmólskiej. W ten sposób upamiętniono mieszkającą w kamienicy Kazimierę Majchrzak, pierwszą powojenną mieszkankę ulicy i opiekunkę staromiejskich gołębi, które tam dokarmiała. Galeria Przypisy
Unter den Greifen (Breslau)

Das Haus Unter den Greifen, auch Greifenhaus, ist das größte Haus am Breslauer Ring und liegt an der Westseite des Platzes (Nr. 2). Geschichte Frühe Besitzer des Hauses waren Hans von Poppelau († 1544), der Gründer einer knapp 100 Jahre währenden familiären Handelsgesellschaft, und Konrad von Költsch (* 1533; † 1620), ein Leder- und Pelzkaufmann aus dem belgischen Brügge. Seine heutige Form erhielt das Haus zwischen den Jahren 1587 und 1589. Bei einem Brand im Dezember 1933 wurden die oberen Geschosse des Gebäudes zerstört. Bei der Sanierung wurden die in den vergangenen Jahrhunderten verlorengegangenen Verzierungen rekonstruiert. Den Zweiten Weltkrieg überstand das Gebäude fast unversehrt. Seit 1993 befindet sich im Erdgeschoss neben einem Antiquitätenladen das stadtbekannte Café Pod Gryfami (dt. Unter den Greifen). Die Kellerräume werden heute als Gasthaus genutzt. Architektur Der markante fünfstöckige Giebel aus dem 16. Jahrhundert ist mit weißen Löwen, Greifen, Adlern und Pfauen verziert. Ebenfalls aus dieser Zeit stammt das Sandsteinportal im Stil der Renaissance. Darüber befindet sich das Wappen der ehemaligen Besitzer, auf dem ein Greif zu erkennen ist. Die Ausarbeitungen an der Hausfront stammen vermutlich vom niederländischen Bildhauer Gerhard Hendrik. Literatur Klaus Klöppel: Breslau – Niederschlesien und seine tausendjährige Hauptstadt. Trescher Verlag, Berlin 2014, ISBN 978-3-89794-256-1, S. 43. Weblinks polish-online.com Einzelnachweise
Činžovní dům u Hvězdy v Toruni

Činžovní dům u Hvězdy v Toruni je činžovní dům nacházející se v Toruni. Vyčnívá se fasádou z pozdního baroka, která na vrhu je vyzdobená zlatou hvězdou, od které se vzal název. Současný stav budovy je výsledkem mnoha oprav a rekonstrukcí. Umístění Činžovní dům se nachází ve Staroměstském komplexů, ve východní části Staroměstského náměstí pod číslem 35. Historie Činžovní dům byl postaven v druhé polovině 13. století. Během období gotické architektury byl několikrát přestavený a měnil majitele. Jedním z nich byl učitel synů Kazimíra IV. Jagellonského, básník a humanista Filippo Buonaccorsi (1437–1496), zvaný Kallimach. Činžovní dům prošel další rekonstrukcí v druhé polovině 16. století, byl pak zvýšen o druhé patro a získal prostorové uspořádání charakteristické pro měšťanské činžovní domy zachované i dnes, kombinující obytné, obchodní a skladové funkce. Následně byly ve středu podlaží postavené malé galerie, a v zadní přízemí také polychromovaný strop. Strop v prvním patře pochází z období kolem 1630–40, a strop ve druhém patře z roku cca 1620 (přestěhováno z činžovního domu na Staroměstském náměstí 24). Koncem 17. století nový majitel, staroměstský radní Jan Jerzy Zöbner, přidal barokní výzdobu. Poté budova získala barokní vnější podobu s bohatě zdobeným portálem. Fasáda byla zdobena květinami a ovocnými motivy, vyrobenými ze štuku. Na chodbě je točité schodiště gdaňského typu, které hlídají postavy Minervy a lva, který drží štít. Na začátku 19. století byla místnost v prvním patře vyzdobena klasicistním polychromem s iluzionistickou malovanou kolonádou v jonickým pořádku, a na stropě byla vyzdobena pseudokazety. Rekonstrukci této polychromie můžeme dnes sledovat díky toruňskému konzervátorium. Ve druhé polovině 19. století bylo při další rekonstrukci domu na místo komína umístěno druhé točité schodiště – tentokrát litina. Od roku 1970 se v budově nachází Muzeum umění Dálného východu. Galerie Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kamienica Pod Gwiazdą w Toruniu na polské Wikipedii. Literatura Jan Tajchman. Kamienica „Pod Gwiazdą“ w Toruniu i jej problematyka konserwatorska. „Acta Universitatis Nicolai Copernici. Nauki Humanistyczno-Społeczne. Zabytkoznawstwo i Konserwatorstwo”. z. 25 (293), 1994. str. 190–250. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Činžovní dům u Hvězdy v Toruni na Wikimedia Commons
Haus unter dem Stern

Das Haus unter dem Stern (polnisch Kamienica pod Gwiazdą) ist ein Gebäude in Toruń (Polen). Das Haus zeichnet sich durch eine spätbarocke Fassade mit einem goldenen Stern über dem Giebel aus (daher stammt der Name). Seine Geschichte ist durch zahlreiche Umbauten und Renovierungen geprägt, doch die Fassade zeigt die einheitliche Gestalt des Umbaus von 1697. Lage Das Haus befindet sich in dem Altstadtkomplex auf der Seite des Altstädter Markts 35 (polnisch Rynek Staromiejski). Geschichte Das Haus wurde in der zweiten Hälfte des 13. Jahrhunderts erbaut. In der Gotik wurde es mehrmals umgebaut und wechselte auch die Eigentümer. Einer von ihnen war der Lehrer der Söhne von Kasimir IV. Andreas, Dichter und Humanist Filippo Buonaccorsi (1437–1496), der Kallimach genannt wurde. In der zweiten Hälfte des 16. Jahrhunderts wurde das Gebäude um das zweite Stockwerk erhöht und erhielt eine mehrstöckige räumliche Anordnung, die für die damaligen bürgerlichen Mietshäuser charakteristisch war und Wohn-, Gewerbe- und Lagerfunktionen kombinierte. Es wurden auch Galerien im mittleren Teil der Stockwerke sowie eine polychrome Decke im hinteren Teil des Erdgeschosses gebaut. Die Decke im ersten Stock stammt aus der Zeit um 1630–1640 und der zweite Stock aus der Zeit um 1620 (verlegt aus dem Mietshaus in Altstädter Markt 24). Ende des 17. Jahrhunderts gab der neue Eigentümer, der Stadtrat der Altstadt Johann Georg Zöbner, dem Gebäude eine barocke Einrichtung. Das Mietshaus erhielt ein barockes Äußeres (Datierung "1697" im Giebel) mit einem reich verzierten Portal. Die Fassade ist mit Blumen- und Fruchtmotiven aus Stuck verziert. Im Flur befindet sich eine Wendeltreppe vom Danzig-Typ, die von einer Minerva-Figur und dem Löwen mit einem Schild bewacht wird. Zu Beginn des 19. Jahrhunderts wurde der Raum im ersten Stock mit einer illusionistisch bemalten Kolonnade in ionischer Ordnung und Pseudokassettendecken dekoriert. In der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts wurde beim nächsten Umbau des Mietshauses eine zweite Wendeltreppe aus Gusseisen an der Stelle eines Schornsteins eingebaut. Seit 1970 beherbergt das Gebäude das „Kunstmuseum des Fernen Ostens“ (polnisch Muzeum Sztuki Dalekiego Wschodu). Galerie Einzelnachweise Literatur Jan Tajchman. Kamienica "Pod Gwiazdą" w Toruniu i jej problematyka konserwatorska. „Acta Universitatis Nicolai Copernici. Nauki Humanistyczno-Społeczne. Zabytkoznawstwo i Konserwatorstwo”. z. 25 (293), 1994. S. 190–250.
Star Tenement

The Star Tenement (Polish: Kamienica pod Gwiazdą) is a townhouse located in Toruń, Poland. It is distinguished by a late baroque facade, decorated at the top with a golden star, from which its name comes from. Its present shape has been influenced by numerous reconstructions and renovations. Location The tenement house is located in the area of the Old Town Complex, on the eastern frontage of the Old Town Square, under number 35. History The house was built in the second half of the 13th century. During the Gothic period it was rebuilt several times. One of the owners was the tutor of the sons of Kazimierz Jagiellończyk, poet and humanist Filippo Buonaccorsi (1437-1496), called Kallimach. The next reconstruction was carried out in the second half of the 16th century. At that time, the building was raised to the second floor, obtaining a few-storey spatial layout, characteristic of the bourgeois tenement houses of that time, combining residential, commercial and warehousing functions. The galleries in the middle part of the floors and the polychromed ceiling in the back part of the ground floor were created. The ceiling on the first floor dates back to about 1630-40, whereas the ceiling on the second floor dates back to about 1620 (moved from the tenement house at Rynek Staromiejski 24). At the end of the 17th century, the new owner, Jan Jerzy Zöbner, an old-town councillor, gave the tenement house a baroque decor. The building received a baroque exterior with a richly decorated portal. The façade was garnished with floral and fruit motifs, made in stucco. There are winding Gdańsk-type stairs in the hallway, guarded by a Minerva figure and a lion holding a shield. At the beginning of the 19th century, the first floor room was decorated with classicistic polychrome with an illusionist painted colonnade in Ionic order and pseudo-cassettes on the ceiling. Today, thanks to the conservators from Toruń, we can see a reconstruction of said polychrome. In the second half of the 19th century, during the next reconstruction of the house, the second winding staircase - this time cast in iron – replaced the chimney. Since 1970, the building houses the Museum of Art of the Far East. Gallery References
Maison Sous l'Étoile à Toruń

Maison Sous l'Étoile à Toruń est une maison de ville située à Toruń. Elle se distingue par sa façade de style baroque tardif, ornée au sommet d'une étoile dorée, d'où vient son nom. Sa forme actuelle a été influencée par des plusieurs conversions et des rénovations. Localisation La maison de ville est située dans la vieille ville de Toruń, sur le côté est de la façade de la place de la vieille ville, au numéro 35. Histoire La maison de ville a été construite dans la seconde moitié du XIIIe siècle. Pendant la période gothique, elle a été reconstruite plusieurs fois, elle a également changé de propriétaire. L'un d'eux était le précepteur des fils de Casimir IV Jagellon, le poète et humaniste Filippo Buonaccorsi (1437-1496), appelé Kallimach. La reconstruction suivante de la maison de ville a eu lieu dans la seconde moitié du XVIe siècle. Les galeries dans la partie du milieu des étages et le plafond polychrome dans la partie arrière du rez-de-chaussée ont été créés. Le plafond du premier étage date d'environ 1630-1640, et celui du deuxième étage d'environ 1620 (déplacé d'une maison de ville située sur la Place de la Vieille Ville, au numéro 24). À la fin du XVIIe siècle, le nouveau propriétaire - le conseiller de la vieille ville, Jan Jerzy Zöbner, a apporté au bâtiment un décor baroque. La maison de ville a ensuite reçu une forme extérieure baroque avec un portail richement décoré. La façade est ornée d'une décoration à motifs floraux et fruitiers, réalisée en stuc. Dans le couloir, se trouve l’escalier en colimaçon de type Gdansk, gardé par une figure de Minerve et un lion tenant un bouclier. Au début du XIXe siècle, la salle du premier étage était décorée de polychromie classiciste avec une colonnade peinte illusionniste dans l'ordre ionique et des pseudo-caissons au plafond. Aujourd'hui, grâce aux conservateurs de Toruń, nous pouvons voir la reconstruction de cette polychromie. Dans la seconde moitié du XIXe siècle, lors de la reconstruction suivante de la maison de ville, à la place de la cheminée le second escalier en colimaçon a été installé - cette fois en fonte. Depuis 1970, la maison de ville abrite le Musée d'Art d'Extrême-Orient. Galerie Références (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Kamienica Pod Gwiazdą w Toruniu » (voir la liste des auteurs). Bibliographie Jan Tajchman. Kamienica "Pod Gwiazdą" w Toruniu i jej problematyka konserwatorska. „Acta Universitatis Nicolai Copernici. Nauki Humanistyczno-Społeczne. Zabytkoznawstwo i Konserwatorstwo”. z. 25 (293), 1994. s. 190-250. Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la protection du patrimoine Portail du patrimoine mondial Portail de la Pologne
Kamienica pod Gwiazdą

Kamienica pod Gwiazdą (również Kamienica „Pod Gwiazdą”) – kamienica mieszczańska znajdująca przy Rynku Staromiejskim 35 w Toruniu. Wyróżnia się ona późnobarokową fasadą, ozdobioną na szczycie złotą gwiazdą, od której pochodzi jej nazwa. Do jej obecnego kształtu przyczyniły się wielokrotne przebudowy i remonty. Kamienica została wybudowana w drugiej połowie XIII wieku. W okresie gotyku kilka razy przebudowywano ją, zmieniała także właścicieli. Jednym z nich był poeta i humanista Filip Kallimach. Następną przebudowę kamienica przebyła w drugiej połowie XVI w. Została wówczas podwyższona o drugie piętro, otrzymując zachowany do dziś charakterystyczny dla ówczesnych kamienic mieszczańskich kilkukondygnacyjny układ przestrzenny łączący funkcje mieszkalne i handlowo-magazynowe. Powstały wtedy galeryjki w środkowym trakcie pięter, a także polichromowany strop w tylnym trakcie parteru. Przed 1670 rokiem nowym właścicielem kamienicy został rajca staromiejski Jan Jerzy Zöbner. Około 1697 roku nadał on kamienicy barokowy wystrój. Otrzymała wtedy barokową formę zewnętrzną z bogato zdobionym portalem. Fasadę ozdobiono dekoracją z motywami florystycznymi. W sieni znajdują się kręcone schody typu gdańskiego, których strzegą figura Minerwy i lew trzymający tarczę. Prawdopodobnie po 1794 roku salę pierwszego piętra ozdobiono klasycystyczną polichromią z namalowaną iluzjonistycznie kolumnadą w porządku jońskim oraz pseudokasetonami na suficie. W drugiej poł. XIX w., podczas następnej przebudowy kamienicy, w miejscu komina umieszczono drugie kręcone schody, tym razem żeliwne. Od 1970 roku w kamienicy znajduje się Muzeum Sztuki Dalekiego Wschodu. Przypisy Bibliografia JanJ. Tajchman JanJ., Kamienica „Pod Gwiazdą” w Toruniu i jej problematyka konserwatorska, „Acta Universitatis Nicolai Copernici. Nauki Humanistyczno-Społeczne. Zabytkoznawstwo i Konserwatorstwo” (25 (293)), 1994 [dostęp 2025-01-29] . JerzyJ. Wojtowicz JerzyJ., Ludność, terytorium, zabudowa, [w:] MarianM. Biskup (red.), Historia Torunia. Między barokiem i oświeceniem (1660–1793). Tom II. Część III, Toruń: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, Towarzystwo Naukowe w Toruniu, 1996 .
Edifício residencial Sob a Estrela

Prédio de apartamentos Sob Estrela em Toruń – o prédio de apartamentos burguês que fica em Toruń. Ele distingue-se pela fachada de tarde barroco, decorado no topo pela estrela de ouro, da qual ganhou nome. Para a forma presente contribuiram-se muitas reconstruções e renovações. Localização O prédio de apartamentos fica no terreno do Complexo da Cidade Velha, na parte Oriental dos edifícios do Mercado da Cidade Velha, sob o número 35. História O prédio de apartamentos foi construído na segunda metade do século XIII. Na época do gótico foi reconstruída algumas vezes e mudava os proprietários. Um dos eles foi educador dos filhos de Kazimierz Jagiellończyk, poeto e humanista Filippo Buonaccorsi (1437-1496), chamado Kallimach. A seguinte reconstrução tomou lugar na segunda metade do século XVI. Foi elevado pelo segundo andar, recebendo uma figura característica de prédios burgueses contemporâneos. Alguns andares formados neste modo para juntar as funções de habitação e armazém. Foram construídas galerinhas no andar central como também um tecto policromado na parte de trás do rés-do-chão. O tecto do primeiro andar vem de 1630-40 e do segundo andar de 1620 (transportado de prédio de apartamentos sob a rua Mercado da Cidade Velha 24). No fim do século XVII novo proprietário - o vereador Jan Jerzy Zöbner, deu ao prédio uma decoração barroca. Recebeu a forma exterior barroca com o portal rico decorado. A fachada foi decorada pelos motivos de flores, frutas feitas de estuque. No corredor fica escadaria do estilo de danzigue, que está guardada pelas estátuas de Minerva e leão com um escudo. No início do século XIX a sala no primeiro andar e decorada pela policromia classicista com uma columnata ilusionista na ordem jônica, também pseudo-caixotão no tecto. Hoje, graças às conservadores de Toruń podemos ver reconstrução dessa policromia. Na segunda metade do século XIX durante de reconstrução seguinte, no lugar da chaminé foram colocadas segundas escadas encaracoladas - desta vez feitas do ferro fundido. Desde 1970 no prédio de apartamentos fica o Museu da Arte de Extremo Oriente. Galeria Referências Bibliografia Jan Tajchman. Kamienica "Pod Gwiazdą" w Toruniu i jej problematyka konserwatorska. „Acta Universitatis Nicolai Copernici. Nauki Humanistyczno-Społeczne. Zabytkoznawstwo i Konserwatorstwo”. z. 25 (293), 1994. p. 190-250. Notas Este artigo foi inicialmente traduzido, total ou parcialmente, do artigo da Wikipédia em polonês/polaco cujo título é «Kamienica Pod Gwiazdą w Toruniu», especificamente desta versão.
Kamienica Pod Jaszczurką w Krakowie

Kamienica Pod Jaszczurką – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy Rynku Głównym 8, na Starym Mieście. Kamienica ma renesansowy portal. W średniowieczu prawdopodobnie była razem z sąsiednią kamienicą Bonerowską częścią większego budynku. Znajduje się w niej studencki klub Pod Jaszczurami. 23 maja 1932 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy