NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Marienbasilika (Kalwaria Zebrzydowska)

Die Marienbasilika (poln. Bazylika Matki Bożej Anielskiej – Basilika der Gottesmutter von den Engeln) im polnischen Kalwaria Zebrzydowska ist eine römisch-katholische Wallfahrtskirche an der Bernardyńska 46. Sie ist Hauptkirche des Bernhardinerklosters. Sie gehört als Teil des Kalwaria-Zebrzydowska-Parks zum UNESCO-Erbe in Polen und liegt in den Makower Beskiden. Geschichte Die Kirche wurde mit dem dazu gehörenden Bernhardinerkloster in den Jahren 1603 bis 1609 im Stil des Frühbarock von Giovanni Maria Bernardoni erbaut und von Mikołaj Zebrzydowski gestiftet. Die Kirche wurde 1609 vom Krakauer Bischof Peter Tilicki geweiht. Im selben Jahr übergab Mikołaj Zebrzydowski der Kirche eine Gnadenstatue der Muttergottes, die er 1590 in Loreto erworben hatte und von Papst Sixtus V. segnen ließ. 1624 wurde der Vorplatz angelegt. Nach dem Tod Mikołaj Zebrzydowskis 1620 wurde zunächst sein Sohn Jan Zebrzydowski und später ab 1641 sein Enkel Michał Zebrzydowski Gönner der Kirche und des Klosters. Letzterer ließ von 1654 bis 1655 die Kirche und die Klostergärten ausbauen. Von 1658 bis 1667 wurde die Marienkapelle angebaut, in der sich das als wundertätig verehrte Marienbild befindet. Eine weitere Gönnerin Magdalena Czartoryska stiftete einen weiteren Ausbau der Kirche mit einem weiteren Kirchenschiff in den Jahren 1680 bis 1702 sowie einer neuen Fassade mit Kirchtürmen in den Jahren 1702 bis 1720. Mit dem Tod Czartoryskas verlor die Kirche ihre letzte große Gönnerin. 1980 wurde die Kirche zur Basilica minor erhoben. Weblinks Homepage Einzelnachweise
Marienbasilika (Czerwińsk nad Wisłą)

Die Marienbasilika ist eine römisch-katholische Kirche des Bistums Płock in Czerwińsk nad Wisłą, Polen. Geschichte Die Kirche und das Kloster wurden ursprünglich 1129 vom Bischof Alexander von Płock gestiftet und im romanischen Stil erbaut. An der Stiftung waren auch Boleslaus IV. und Heinrich von Sandomir beteiligt. 1328 brannte die Kirche ab und wurde im gotischen Stil erneuert. 1410 fand hier der zentrale Gottesdienst des Heeres von Ladislaus II. vor der Schlacht bei Grunwald statt. Im frühen 17. Jahrhundert wurde der Innenraum barockisiert. Das Kloster wurde 1819 aufgelöst und die Prämonstratenserinnen aus Płock übernahmen das Kanonikerkloster und die Kirche. Schließlich kamen 1923 die Salesianer Don Boscos in den Besitz der Kirche und des Klosters. Heute ist die Kirche eine Pfarrkirche. 1967 wurde die Kirche durch Papst Paul VI. zur Basilica minor erhoben. Zahlreiche Portale, Säulen und Fresken aus der Romanik sind erhalten. Literatur A. Bachulski, Założenie klasztoru kanoników regularnych w Czerwińsku, [w:] Księga pamiątkowa ku uczczeniu 25-letniej działalności naukowej prof. Marcelego Handelsmana, Warszawa 1929. Weblinks Einzelnachweise
Abbey Church, Czerwińsk nad Wisłą

The Basilica of the Annunciation of the Blessed Virgin Mary (Polish: Bazylika Zwiastowania Najświętszej Marii Panny), informally known as the Abbey church in Czerwińsk nad Wisłą, Sanctuary of Our Lady of Consolation is a Roman Catholic historical church built in the 12th century. Despite Gothic and Baroque elements added in later centuries, the basilica remains one of the most valuable examples of Romanesque architecture in Poland, and as such it is listed as a Historic Monument of Poland. The church was built of granite blocks from locally available boulders, left by the retreating ice sheets of the Pleistocene glaciations. The heterogeneous colouring of the stone, ranging from dark gray through various shades of grey, ochre and pink to red, is considered to enhance the aesthetic value of the building. Pope Paul VI issued a Pontifical decree titled Propugnaculum Fidei Artisque which raised the shrine to the status of Minor Basilica on 10 July 1967. An image of Our Lady of Consolation is enshrined within, sometimes called as its localized Salus Populi Romani. The image was granted a Pontifical decree of coronation titled Didicimus in Templum on 2 February 1969, signed and notarized by the former Dean of the College of Cardinals, Luigi Traglia. The rite of canonical coronation was executed on 6 September 1970. Gallery See also Catholic Church in Poland References
Basilika Unserer Lieben Frau von La Salette (Dębowiec)

Die Basilika Unserer Lieben Frau von La Salette (polnisch Bazylika Matki Bożej Płaczącej z La Salette w Dębowcu) ist eine römisch-katholische Kirche in Dębowiec im Südosten Polens. Sie ist Teil des Heiligtums, das 1910 von den Missionaren Unserer lieben Frau von La Salette gegründet wurde und trägt den Titel einer Basilica minor. Geschichte Zwischen 1910 und 1911 wurde das Seminar gebaut und am 18. Oktober 1911 wurden Studenten des Seminars in Puźniki (der erste Standort der Salettiner in Polen, derzeit ein verlassenes Dorf in der Ukraine) nach Dębowiec verlegt. Am 15. September 1912 wurde die Kirche von den Missionaren eröffnet und geweiht. Sie wurde schnell zum Zentrum der Verehrung Unserer Lieben Frau von La Salette in Polen. Von da an entwickelte sich das Kloster in Dębowiec zur Mutterkirche der Salettiner in Polen. Gottesdienste zu Ehren Unserer Lieben Frau von La Salette wurden im September 1923 eingeführt. 1936 begannen Missionare mit dem Bau einer neuen Kirche. Die Bauzeit betrug zwei Jahre, die Weihe erfolgte aber erst 1941. Am 17. September 1944 wurde die Kirche von der sowjetischen Luftwaffe zerstört, weil Wehrmachtssoldaten im Kloster stationiert waren. 1966 wurde das heutige Gebäude vom Bischof von Przemyśl Ignacy Tokarczuk geweiht. Am 20. Mai 2012 wurde die Kirche von Papst Benedikt XVI. zur Basilica minor erhoben. Weblinks Internetpräsenz des Heiligtums (polnisch) Einzelnachweise
Minor Basilica of Our Lady of La Salette in Dębowiec

Minor Basilica of Our Lady of La Salette in Dębowiec is a Catholic shrine located in the south-east of Poland, founded by the La Salette Missionaries in 1910 on land bought from the Dębowiec Municipal Board on June 7, 1910. History Between 1910 and 1911 the seminary was built and on October 18, 1911, students from the seminary in Puźniki (the first location of the La Salettes in Poland, currently an abandoned village in Ukraine) were moved to Dębowiec. On September 15, 1912, the Missionaries opened and dedicated the first church, which quickly became a center of worship of Our Lady of La Salette in Poland. From that moment on the shrine and monastery in Dębowiec became the mother church for the Missionaries of La Salette in Poland Services in honour of Our Lady of La Salette were introduced in September 1923 and, as of 2017, are still currently held. The initiator of the services was Fr. Andrew Skibinski M.S. In 1936 Missionaries began building a new church. The construction took them two years, but the shrine was not dedicated until 1941. The Missionaries petitioned for their church to be elevated to the rank of minor basilica in 2005. The Holy See's decree was signed on August 22, 2011. The shrine has been elevated on May 20, 2012, after a three-day celebration. After the Mass the mayor of Dębowiec, Zbigniew Staniszewski, said: "Wherever I am – in Poland or abroad –I inevitably meet people who know about our La Salette Shrine. Now, with elevation of the Church to a Minor Basilica, La Salette and our town will become even more well known!". Calvary Three sets of figures representing the revelation of Our Lady of La Salette built in 1929. They are located on a small hill next to the church. Some of the figures were damaged during World War II and have visible bullet holes in them. Messenger of Our Lady of La Salette In 1921, in celebration of the 75th anniversary of the revelations in La Salette, the Missionaries started issuing a bi-monthly journal titled "Messenger of Our Lady of La Salette". The editor's position was given to priest M. Kolbuch, the first Polish M.S. References
Bazylika Matki Bożej Płaczącej z La Salette w Dębowcu

Bazylika Matki Bożej Płaczącej z La Salette w Dębowcu – kościół należący do zgromadzenia Saletynów. Jest częścią Sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej w Dębowcu zwanym Polskim La Salette. Historia Świątynia została wybudowana w latach 1936–1939 według projektu architekta Witolda Rawskiego ze Lwowa. 21 września 1941 została uroczyście poświęcona przez księdza Franciszka Kasaka, dziekana z Nowego Żmigrodu. 17 września 1944 kościół został zniszczony przez lotnictwo sowieckie, ponieważ w klasztorze Saletynów stacjonowali żołnierze Wehrmachtu. W 1966 obecna budowla została konsekrowana przez biskupa przemyskiego Ignacego Tokarczuka. 20 maja 2012 roku decyzją papieża Benedykta XVI świątynia została ustanowiona bazyliką mniejszą. Cudowna figura Obiektem szczególnej czci jest figura Matki Bożej Płaczącej, znajdująca się w bocznej kaplicy świątyni. Jest to rzeźba o wysokości 130 cm, wierna kopia rzeźby z La Salette. Ukazuje Maryję siedzącą na kamiennej skale, z twarzą ukrytą w dłoniach i pochyloną do przodu. Została wykonana z drewna w 1959 i pokryta polichromią w Krakowie w 1960. Rzeźba została wykonana przez rzeźbiarza Edwarda Kosia, według modelu prof. Franciszka Kalfasa z Krakowa. 15 września 1996 została udekorowana papieskimi koronami przez ówczesnego nuncjusza apostolskiego, ks. abp. Józefa Kowalczyka. Bibliografia Strona Sanktuarium
Bazylika Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gidlach

Bazylika Matki Bożej w Gidlach – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Najświętszej Maryi Panny Bolesnej w Gidlach (dekanat Gidle archidiecezji częstochowskiej). Historia Jest to kościół klasztorny dominikanów pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gidlach wybudowany w latach 1640–1655, wczesnobarokowy. Wnętrze bogato dekorowane, wyposażenie XVIII wiek, m.in. rzeźba Matki Boskiej z XVI wieku, koronowana przez biskupa diecezjalnego włocławskiego Stanisława Zdzitowieckiego 19 sierpnia 1923 roku – sanktuarium maryjne Matki Bożej Gidelskiej. Godność bazyliki mniejszej posiada od 1998. Maleńką figurkę Matki Bożej, według legendy, wyorał rolnik Jan Czeczek. Wkrótce zasłynęła ona cudami, a w rezultacie narastającego kultu sprowadzono tu Dominikanów. Całość legendy przedstawiona jest na obrazach w bazylice. Gidle, jako słynące miejsce święte, nawiedzane było przez licznych pielgrzymów. Odwiedzili je również polscy królowie: Władysław IV Waza, Jan II Kazimierz i Michał Korybut Wiśniowiecki, który w darze zostawił tu złoty relikwiarz. Obecnie sanktuarium nadal należy do głównych ośrodków kultu maryjnego w archidiecezji częstochowskiej. Organy Bazylika posiada dwa instrumenty – organy główne i organy boczne. Organy główne wybudował Dominik Biernacki ok. 1926 roku. Ich prospekt pochodzi z poprzednich organów Wilhelma Schefflera. Pierwsze remonty tego instrumentu wykonywał pracownik firmy Biernackich, który naprawiał drobne usterki. Dopiero stopniowo w latach 2000-2001 został przeprowadzony gruntowny remont organów. We wrześniu 2014 roku miał miejsce kolejny remont przeprowadzony przez Andrzeja Ragana. Zostały wymienione między innymi: miechy, dmuchawa elektryczna, zawory piszczałkowe i wszystkie przewody powietrzne. Stół gry przygotowany jest pod 36 rejestrów. Organy boczne również wybudował Dominik Biernacki, tylko że w 1907 roku. Posiadają mechaniczną trakturę gry. Dmuchawa została zainstalowana prawdopodobnie w 2014 podczas remontu. Wszystkich piszczałek jest 378. We wrześniu 2014 roku instrument także przeszedł remont przeprowadzony przez Andrzeja Ragana. Dyspozycja organów głównych: Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Strona dominikanów w Gidlach. [dostęp 2011-04-16]. Archiwalne widoki kościoła w bibliotece Polona
Herz-Jesu-Basilika (Warschau)

Die katholische Kirche des Allerheiligsten Herzens Jesu (polnisch Bazylika Najświętszego Serca Jezusowego) im Warschauer Stadtteil Praga ist eine katholische Kirche der Salesianer Don Boscos an der Ulica Kawęczyńska auf dem östlichen Weichselufer. Geschichte Die Kirche wurde 1907 bis 1923 von Łukasz Wolski im Stil des Neoklassizismus auf Initiative von Michał Piotr Radziwiłł als Kirche der Salesianer Don Boscos nach dem Vorbild der römischen Papstbasilika Sankt Paul vor den Mauern errichtet. Der Bau wurde durch den Ersten Weltkrieg unterbrochen und erst 1923 durch Hugon Kuder fertiggestellt, den der vatikanische Nuntius in Warschau Achille Ratti, der spätere Papst Pius XI., beaufsichtigte. Sie erhielt im gleichen Jahr den Rang einer Basilica minor. Da sich die Kirche auf dem östlichen Weichselufer befindet, wurde sie während des Zweiten Weltkriegs nur unwesentlich beschädigt (zum Zeitpunkt des Warschauer Aufstands war das östliche Weichselufer bereits von der Roten Armee besetzt), allerdings von der Wehrmacht geplündert. Geographische Lage Die Kirche befindet sich im Warschauer Stadtteil Praga an der Ulica Kawęczyńska auf dem östlichen Weichselufer. Literatur Homepage Weblinks Einzelnachweise
Basilique du Sacré-Cœur de Varsovie

L'église catholique du Sacré-Cœur de Jésus (en polonais Bazylika Najświętszego Serca Jezusowego) dans l'arrondissement de Praga-Północ de Varsovie est une basilique mineure appartenant aux Salésiens de Don Bosco, située sur la rive orientale de la Vistule. Histoire L'église a été construite de 1907 à 1923 par Łukasz Wolski dans le style néoclassique à l'initiative de Michał Piotr Radziwiłł en tant qu'église des Salésiens de Don Bosco sur le modèle de la basilique papale romaine de Saint-Paul-hors-les-Murs. La construction fut interrompue par la Première Guerre mondiale et ne fut achevée qu'en 1923 par Hugon Kuder, dont le nonce du Vatican à Varsovie Achille Ratti, qui deviendra plus tard le pape Pie XI, a supervisé. La même année, elle reçut le rang de basilique mineure . L'église étant située sur la rive orientale de la Vistule, elle n'a été que marginalement endommagée pendant la Seconde Guerre mondiale (au moment de l'insurrection de Varsovie, la rive orientale de la Vistule était déjà occupée par l'Armée rouge), mais a été pillée par la Wehrmacht. Localisation géographique L'église est située à Praga-Północ, arrondissement de Varsovie, sur la rue Kawęczyńska (rive est de la Vistule). Notes et références Liens externes Site officiel Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de Varsovie
Heilig-Hartbasiliek (Warschau)

De Heilige-Hartbasiliek (Pools: Bazylika Najświętszego Serca Jezusowego) is een twintigste-eeuwse kerk in de Warschause wijk Praga. Het is de kerk van de orde der Salesianen van Don Bosco in Praga en opgedragen aan het Heilig Hart van Jezus. De kerk werd gebouwd op initiatief van en bekostigd door Michał Piotr Radziwiłł. De kerk werd opgetrokken tussen 1907 en 1923 en is gebaseerd op de Sint-Paulus buiten de Muren in de Italiaanse hoofdstad Rome. Door de tussenkomst van de Eerste Wereldoorlog lag de bouw een tijd lang stil en werd hij later opgeleverd dan de bedoeling was. De basiliek is ontworpen in de stijl van het neoclassicisme. De architect was Łukasz Wolski. Uiteindelijk werd de kerk afgebouwd door architect Hugon Kuder. De laatste bouwfase stond onder toezicht van nuntius Archille Ratti, de latere Paus Pius XI. Na de afronding van de bouw in 1923 werd de kerk verheven tot een basilica minor. Door de ligging van de basiliek op de oostelijke oever van de Weichsel raakte ze tijdens de Opstand van Warschau in de Tweede Wereldoorlog slechts licht beschadigd. De oostoever was op dat moment namelijk al bezet door de Russen. Wel werd de kerk door de Wehrmacht geplunderd. Externe link Officiële website parochie
Basilika Unserer Lieben Frau von den Engeln (Dąbrowa Górnicza)

Die Basilika Unserer Lieben Frau von den Engeln (polnisch Bazylika Najświętszej Maryi Panny Anielskiej) ist eine römisch-katholische Kirche in Dąbrowa Górnicza, Polen. Die Pfarrkirche des Bistums Sosnowiec erhielt das Patrozinium Maria von den Engeln, deren Verehrung in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts im Dąbrowabecken begann. Die Kirche trägt den Titel einer Basilica minor und ist als Kulturdenkmal geschützt. Geschichte Als erste Kirche im Dorf Stara Dąbrowa wurde in den Jahren 1875 bis 1877 die Filialkirche St. Alexander als einschiffiger Backsteinbau mit zwei Türmen gebaut. Sie schließt sich heute ohne die Türme als Kapelle an das nördliche Kirchenschiff der Basilika an. Die Gemeinde Unsere Liebe Frau der Engel wurde 1891 vom Kielcer Bischof Tomasz Kuliński gegründet. 1897 wurde das Gemälde „Königin der Engel“ in die Kirche gebracht. Die heutige Pfarrkirche wurde in den Jahren 1898 bis 1912 offiziell als Anbau an die alte Kirche errichtet, da ein Neubau durch die russischen Behörden nicht genehmigt worden war. Die Kirche wurde am 29. September 1912 vom Kielcer Bischof Augustyn Łosiński geweiht. Bereits 1901 erhielt sie durch Leo XIII. den Rang einer Basilica minor verliehen. Die Kirche wurde 1952 gründlich renoviert. Architektur Die dreischiffige Basilika besitzt zwei Querschiffe. Sie wurde nach Plänen von Józef Stefan Pomian-Pomianowski im neugotischen Stil der Weichselgotik errichtet, der auch die Herz-Jesu-Basilika im heutigen Stadtteil Strzemieszyce Wielkie erbaute. Die Kirche hat eine Länge von 68 Metern bei einer Breite von 30 Metern, das Hauptschiff ragt innen 30 Meter hoch. Der 86 Meter hohe Hauptturm wird in der Westfassade von zwei kleineren flankiert, dazu kommen zwei seitliche Türme am Kirchenschiff. Unter dem kupferplatierten stählernen Helm des Hauptturms befindet sich eine Aussichtsplattform. Innenraum Der Innenraum schafft ein einheitliches neugotisches Dekor, das aus Altären, Kanzel, Beichtstühlen besteht. Der große Hauptaltar der Basilika präsentiert eine lebensgroße Marienstatue aus Zypressenholz von Józef Baltazar Proszowski aus Tschenstochau, Maria trägt in stehender Position Krone und Zepter. Das Retabel zeigt sie umgeben von Gott dem Vater und dem Heiligen Geist sowie den Heiligen Josef, Joachim, Franziskus und Klara und Engeln. Das Marienbildnis wurde nach Genehmigung von Papst Paul VI. am 19. Mai 1968 durch den Primas Stefan Wyszyński und den Krakauer Metropoliten Karol Wojtyła kanonisch gekrönt. Der Innenraum ist weiter mit Gemälden von Michał Kowal und Jan Nyga ausgestattet. Im Querschiff befinden sich neugotische Altäre: der Altar des hl. Barbara mit Skulpturen von St. Kinga und St. Jadwiga; Herz Jesu mit Skulpturen von Maria und Johannes dem Evangelisten und das Bild der Kreuzigung. In den Kapellen des Chors befindet sich der Altar der Heiligen Jungfrau Maria mit Skulpturen von Gönnern aus ganz Schlesien und ein neugotischer Altar mit einem Bild der Muttergottes von Tschenstochau. Weblinks Internetseite der Pfarrgemeinde (polnisch) Einzelnachweise
Bazylika Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Gorlicach

Bazylika Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Gorlicach − najstarszy katolicki kościół parafialny w Gorlicach, Sanktuarium Pana Jezusa w Więzieniu. Świątynia została zbudowana w latach 1885–1892 w stylu neorenesansowym. W 2009 roku kościół otrzymał tytuł bazyliki mniejszej. Historia Budowy kościoła podjął się ówczesny proboszcz Marceli Żabicki. Autorem projektu był o. Mariano Pavoni, włoski zakonnik, przełożony dominikanów w Krakowie. W roku 1915 świątynia uległa poważnym zniszczeniom w wyniku działań wojennych. Odbudowano ją w latach 1921–1932. W latach 2000–2003 miała miejsce renowacja kościoła. 23 maja 2009 roku, decyzją Benedykta XVI kościół pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Gorlicach został bazyliką mniejszą. Uroczysty akt nadania wręczył biskup Kazimierz Górny, ordynariusz diecezji rzeszowskiej. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Maryi Niepokalanej autorstwa Jana Styki. Figura Pana Jezusa w Więzieniu W bocznej nawie kościoła znajduje się naturalnych rozmiarów (164 cm wysokości) figura przedstawiająca Chrystusa Ubiczowanego. Ta barokowa figura jest wykonana w drewnie i przedstawia postać ubiczowanego Chrystusa przywiązanego do słupa. Nie wiadomo kto był jej twórcą, przyjmuje się, że powstała w połowie XVII wieku. Pierwotnie miejscem kultu była murowana, kryta gontem kaplica, tzw. „Więzienie Chrystusa” („Carceris Christi”). Była ona zlokalizowana w południowej części przykościelnego cmentarza. W górnej części tej dwupoziomowej budowli znajdował się ołtarz z obrazem przedstawiającym zdjęcie Chrystusa z krzyża, podczas gdy w dolnej stała figura Chrystusa Ubiczowanego oraz ołtarz Matki Bożej Bolesnej. Kaplica kilkakrotnie, m.in. po pożarach starego kościoła i budowie nowego, odgrywała rolę świątyni parafialnej. Podczas pierwszej wojny światowej górna część została znacznie uszkodzona. Dlatego też, po odbudowaniu świątyni, w roku 1925 przeniesiono do niej figurę i umieszczono w nawie północnej. Kaplica została rozebrana, a jej dolna część zasypana ziemią. W 1961 figurę poddano renowacji. W 1963 umieszczono ją na stałe w ołtarzu między nawą główną i północną, który został wybudowany specjalnie w tym celu. Poświęcenia ołtarza dokonał 7 marca 1963 biskup tarnowski Jerzy Ablewicz. Wyrazem kultu figury Chrystusa Ubiczowanego są msze odprawiane w każdy trzeci wtorek miesiąca przy ołtarzu Pana Jezusa w Więzieniu oraz odpust parafialny obchodzony w pierwszą niedzielę wielkiego postu. Galeria Bibliografia ks. Jan Wilk, Kościół parafialny w Gorlicach, wydanie II, Gorlice, Galeria Sztuki - Dwór Karwacjanów, 2000, ISBN 83-909428-6-0 ks. Andrzej Motyka, Sanktuaria diecezji rzeszowskiej, Rzeszów, Poligrafia Wyższego Seminarium Duchownego w Rzeszowie, 2001, ISBN 83-88120-39-5 ks. Sławomir Zych: Z dziejów parafii farnej w Gorlicach od XIV w. do 1772 r., [w: Prace historyczno-archiwalne. Tom XIII (s.10-13)]. Przypisy
Bazylika Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja w Bielsku Podlaskim

Bazylika Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja w Bielsku Podlaskim – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny istniejący od XV wieku. Usytuowany w pobliżu rynku, przy dawnym osiedlu „Poświątne". Był początkowo drewnianą budowlą o nieznanym kształcie, która kilka razy płonęła. Odbudowany w 1674 roku drewniany kościół, w drugiej połowie XVIII wieku postanowiono zamienić na murowany. Historia Budowę murowanego kościoła, sfinansowaną głównie ze środków Izabeli Branickiej z Poniatowskich, ukończono w 1784 roku. Świątynię wzniesiono w stylu neoklasycystycznym według projektu Szymona Zuga. Konsekracji kościoła dokonał ówczesny proboszcz bielskiej prepozytury (1756–1797) bp Jan Szyjkowski 9 października 1796 roku. Architektura Świątynia posiada charakterystyczną fasadę z portykiem oraz dwudziestoma kolumnami doryckimi we wnętrzu. Ołtarz główny zdobi obraz Matki Boskiej nawiedzającej św. Elżbietę autorstwa, nadwornego malarza Branickich, Sylwestra Mirysa. Jednym z najstarszych i najcenniejszych zabytków kościoła jest obraz „Ukrzyżowanie" powstały w 1622 roku z epitafium poświęconym, żonie bielskiego pisarza Stanisława Kuleszy, Hannie Kadłubowskiej. Odnowione w 1995 roku dzieło znajduje się w nawie głównej świątyni. W 2000 roku przeniesiono do bazyliki, z parafialnego cmentarza, doczesne szczątki błogosławionego Antoniego Beszty-Borowskiego. Kościół wyposażony jest również w 14-rejestrowe organy z 1902 roku. Od 1996 roku świątynia posiada godność bazyliki mniejszej. Zobacz też dekanat Bielsk Podlaski parafia Narodzenia NMP i św. Mikołaja w Bielsku Podlaskim Przypisy Linki zewnętrzne Bielsk Podlaski – Bazylika Mniejsza – Parafia Narodzenia NMP i św. Mikołaja. oficjalna strona diecezji drohiczyńskiej