NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jezioro Mikorzyńskie

Jezioro Mikorzyńskie – jezioro polodowcowe typu rynnowego w Polsce, położone w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Ślesin, na obszarze Pojezierza Żnińsko-Mogileńskiego. Charakterystyka Jezioro o znacznym wydłużeniu z południa na północ i dobrze rozwiniętej linii brzegowej. Od północy połączone jest z Jeziorem Ślesińskim, od południa z Jeziorem Pątnowskim. Wchodzi w skład ciągu jezior rynnowych (tzw. rynna goplańska) stanowiących ślad cyrkulacji wód w podłożu lodowca. Nad jego brzegami znajdują się Ślesin, Mikorzyn, Wąsosze, Półwiosek Stary, Lubomyśle. Od lat 50. jezioro to jest częścią 32-kilometrowego Kanału Ślesińskiego. Jezioro stało się główną atrakcją turystyczną tego obszaru z licznymi ośrodkami wypoczynkowymi. Do wód akwenu dostają się wody ciepłownicze z niedalekich elektrowni w Koninie co sprawia, że temperatura wody jest podwyższona, latem często oscyluje wokół 25 °C. W południowo-wschodniej części na odcinku 1750 m znajduje się grobla oraz żelbetonowa ściana. Umocnienia te są końcowymi elementami kanału zrzutowego elektrowni konińskich. Dno opada stromą skarpą tworząc 5 wyraźnych zagłębień w akwenie, w środkowej części osiągając największe głębokości. Jest to najgłębsze jezioro spośród jezior konińskich. Pod względem rybackim jezioro typu leszczowego. Występują tu leszcze, krąpie, ukleje, okonie, sandacze, płocie, jazgarze, cierniki, liny i węgorze. Dobre warunki do tarła, żerowania i wzrostu ryb ze względu na dużo roślinności zanurzonej. Wokół jeziora, zwłaszcza po wschodniej części, duże powierzchnie stanowią lasy mieszane. Atrakcję turystyczną stanowią stare parki podworskie między innymi w Wąsoszach i Piotrkowicach. W południowej części jeziora znajduje się wyspa Klary zwana też wyspą Zakochanych. Nazwa wyspy związana jest z miejscową legendą. Przypisy
Mietkowskie Lake

Mietkowskie Lake (Polish: Jezioro Mietkowskie) - is the largest lake in the Dolnośląskie Voivodeship in Poland. The lake is a retention reservoir created when a dam was built on the river Bystrzyca in Mietków, about 45 kilometres south-west of Wrocław. Geographically the lake is located on the Świdnicka Plain; divided by the Bystrzyca Valley, located in the Bystrzyca Valley Landscape Park. The dam's construction began in 1974, and fully filled in 1986. The lake's dam has a length of 3,2 kilometres and a height of 17 metres. The lake's bank is excavated for aggregate, deepening the lake. The lake's water was lowered and the lake was renovated in 2007 and 2011. References
Jezioro Mietkowskie

Jezioro Mietkowskie (Zalew Mietkowski, czasem nazywane też Jeziorem Domanickim) – największe w województwie dolnośląskim jezioro. Jest to jezioro zaporowe utworzone przez wybudowanie zapory na rzece Bystrzycy w Mietkowie, około 25 km na południowy zachód od granic Wrocławia. Geograficznie położone jest na Równinie Świdnickiej, w przecinającej ją Dolinie Bystrzycy i położone na terenie Parku Krajobrazowego Dolina Bystrzycy. Jezioro ma powierzchnię zalewu 9,29 km² i pojemność 65 mln m³ (według niektórych danych – do 70,5 mln m³) oraz maksymalną głębokość 13 metrów. Do jego budowy przystąpiono w roku 1974, a wypełnianie zbiornika zakończyło się w 1986. Ziemno-betonowa zapora ma długość 3,2 km i wysokość 17 m. Jezioro pełni funkcję zbiornika retencyjnego. Z dna jeziora wydobywane jest także kruszywo, co pogłębia dno. Spuszczenie wody i remont miały miejsce w roku 2007 i 2011. W miejscowości Borzygniew znajduje się kąpielisko strzeżone z plażą i wypożyczalnią sprzętu wodnego. Jezioro pełni także funkcję łowiska pod zarządem PZW. Do ryb zamieszkujących zbiornik należą sandacze oraz leszcze, a także karpie, liny, szczupaki i okonie. Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 5 września 2007 r. został wyznaczony obszar specjalnej ochrony ptaków Zbiornik Mietkowski PLB020004 o powierzchni 1 193,9 ha. Stwierdzono tu występowanie czterech gatunków ptaków z Polskiej Czerwonej Księgi i ośmiu gatunków z załącznika nr 1 dyrektywy ptasiej. Lęgi odbywają tu ohar, mewa czarnogłowa, rybitwa białoczelna, rybitwa rzeczna i sieweczka rzeczna. Na jeziorze Mietkowskim odpoczywają w okresie wędrówek gęsi zbożowe, których stada dochodzą do 64500 osobników. Jeśli zbiornik nie zamarznie zimą, pozostaje tu 7000–9000 osobników. Stada gęsi białoczelnych liczą do 5000 ptaków. Licznie występuje też krzyżówki. Latem i jesienią, gdy odsłoni się błotniste dno, przybywają ptaki wodno-błotne, których stada mogą sięgać 20000 osobników. W ich skład wchodzi łęczak, batalion i kulik wielki. Na nocleg zlatują mewy: śmieszka, mewa białogłowa i mewa siwa. Przypisy
Jezioro Minikowskie

Jezioro Minikowskie – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, powiecie tucholskim, w gminie Lubiewo, przy wsi Minikowo (powiat tucholski) Położenie Jezioro leży na Wysoczyźnie Świeckiej, w mikroregionie "Rynna Jezior Bysławskich". Dane morfometryczne Jezioro położone jest na wysokości 84,7 m n.p.m., ma powierzchnię 32,5 ha oraz objętość 840 400 m³. Głębokość maksymalna wynosi 6,6 metra, a głębokość średnia 2,6 m. Przypisy
Jezioro Mistrzewskie

Jezioro Mistrzewskie – jezioro w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Kłecko na Pojezierzu Gnieźnieńskim. Położone w pobliżu wsi Owieczki. Przez jezioro przepływa rzeka Mała Wełna, dopływ Wełny. Dane morfometryczne Zwierciadło wody położone jest na wysokości 104,1 metrów n. p. m. Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 13,8 ha. Głębokość maksymalna wynosi 8,6 m, głębokość średnia – 3,9 m. Objętość wynosi 538,2 m³. Bibliografia Internetowa mapa w serwisie Geoportal.gov.pl Zmienność stanów wody w jeziorach położonych w zlewni Małej Wełny
Jezioro Miławskie

Jezioro Miławskie – jezioro w Polsce, położone w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Trzemeszno, w pobliżu Miławy. Opis Według regionalizacji fizycznogeograficznej Polski jezioro znajduje się na obszarze Pojezierza Żnińsko-Mogileńskiego. Należy do Gospodarstwa Rybackiego Łysinin. Dane morfometryczne Zwierciadło wody położone jest na wysokości 85,8 metrów. Maksymalna głębokość wynosi 5 metrów. Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 14,2 ha. Przypisy Bibliografia Internetowa mapa w serwisie Geoportal.gov.pl
Jezioro Miłkowskie

Jezioro Miłkowskie (Wobel) – jezioro w Polsce, położone w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, w granicach gminy Miłki, w powiecie giżyckim, w województwie warmińsko-mazurskim. To niewielki, wydłużony z północy na południe zbiornik. Do wschodniego brzegu jeziora przylega wieś Miłki. Zasilany jest dwoma niewielkimi dopływami. Odpływ wód odbywa się w kierunku północno-zachodnim, poprzez jezioro Wojnowo, do Niegocina. Powierzchnia zlewni całkowitej 5,3 km². Najgłębsze miejsce – 15 m usytuowane w części środkowej. Słabo rozwinięta linia brzegowa, teren przyległy do zbiornika jest pagórkowaty, o wzniesieniach dochodzących do 14 m n.p.m. W bezpośrednim otoczeniu jeziora przeważają grunty orne i zabudowania wiejskie. Jezioro jest objęte strefą ciszy. Nie posiada zabudowy rekreacyjnej i miejsc biwakowych. Cechy morfometryczne mała głębokość średnia niski stosunek objętości jeziora do długości linii brzegowej niski stosunek objętości wód hypolimnionu do objętości całkowitej słaba odporność na degradację – III kategoria Zobacz też Jeziora Polski Geografia Polski Bibliografia S. Różański (red.)," Raport o stanie środowiska województwa warmińsko-mazurskiego w latach 1999-2000", Biblioteka Monitoringu Środowiska, Olsztyn 2002, s.80-82, ISBN 83-7217-155-6
Jezioro Miłoszewskie

Jezioro Miłoszewskie – jezioro przepływowe położone w północnej części Pojezierza Kaszubskiego, w gminie Linia, niedaleko Strzepcza, na północnym krańcu Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Jezioro jest połączone wąską strugą z jeziorem Lewinko. Ogólna powierzchnia jeziora wynosi 29,3 ha.
Jezioro Mnisze

Jezioro Mnisze – jezioro w woj. wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Sieraków, leżące na terenie Kotliny Gorzowskiej. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 22,5 ha do 25,4 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 39,0 m n.p.m. lub 39,8 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 1,9 m, natomiast głębokość maksymalna 4,9 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 1993 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości. Przypisy
Jezioro Modre (Dolina Bobru)

Jezioro Modre – jezioro zaporowe na rzece Bóbr w Borowym Jarze na terenie Parku Krajobrazowego Doliny Bobru. Jezioro ma długość ok. 1 km. Na głównym spiętrzeniu znajduje się czynna trzyturbinowa elektrownia wodna Bobrowice I o mocy 1 MW. Zapora elektrowni ma wysokość około 10 metrów i długość 80 m. W górnym odcinku jeziora, w okolicach zniszczonej w 1945 roku papierni znajduje się druga czynna hydroelektrownia Bobrowice II, dysponująca dwiema turbinami o łącznej mocy 0,23 MW. Na południowym brzegu Jeziora Modrego znajduje się schronisko PTTK „Perła Zachodu”. W tym miejscu nad taflą zalewu przewieszona jest kładka, umożliwiająca dotarcie do pobliskich formacji skalnych oraz wzniesienia Wieżycy (niem. Turm Stein). Do Jeziora Modrego można dostać się od strony Jeleniej Góry (ok. 4 km), dzięki odnowionej drodze spacerowej, prowadzącej od Wzgórza Krzywoustego lub dojechać samochodem od strony Siedlęcina (ok. 1 km). W sierpniu 2006 roku Jezioro Modre zostało opróżnione w celu umożliwienia prac konserwacyjnych. Zbyt szybkie spuszczenie wody doprowadziło do katastrofy ekologicznej. Kolejne prace modernizacyjne przeprowadzone w roku 2014 nie doprowadziły już do takich zniszczeń. Zobacz też Jezioro Wrzeszczyńskie. Jezioro Pilchowickie. Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów - Kotlina Jeleniogórska pod red. Marka Staffy, Wrocław 1999 (ISBN 83-85773-31-2).
Jezioro Mogileńskie

Jezioro Mogileńskie – jezioro w Polsce, położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w granicach administracyjnych Mogilna i gminy Mogilno. Charakterystyka Według regionalizacji fizycznogeograficznej Polski jezioro znajduje się na obszarze Pojezierza Żnińsko-Mogileńskiego. Akwen zasila rzeka Panna. Od północy jezioro jest połączone z Jeziorem Wiecanowskim. Mniej więcej w połowie długości jezioro jest przecięte w poprzek wiaduktem, po którym biegnie nieeksploatowana obecnie linia kolejowa nr 239 Mogilno – Orchowo. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 72,5 do 77,0 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 88,6 lub 89,9 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 3,2 lub 3,6 m, natomiast głębokość maksymalna 6,8 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2003 roku wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych i poza kategorią podatności na degradację. W latach 1993 i 1994 i 1995 wody jeziora również zaliczono do wód pozaklasowych, natomiast w roku 1973 wody jeziora zaliczono do III klasy czystości. Od początku lat 90. XX wieku prowadzone są na jeziorze prace rekultywacyjne, jest ono także napowietrzane. Mimo to jego wody niezmiennie klasyfikowane są jako pozaklasowe, ze względu na zanieczyszczenie ściekami komunalnymi i przemysłowymi z Mogilna i okolicznych wsi. Zobacz też Jezioro Wiecanowskie Przypisy
Jezioro Moszczonne

Jezioro Moszczonne – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Kikół, leżące na terenie Pojezierza Dobrzyńskiego. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 55,5 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 84,0 m n.p.m.. Średnia głębokość jeziora wynosi 13,3 m, natomiast głębokość maksymalna 34,0 m. Na podstawie badań przeprowadzonych w 1997 roku wody jeziora zaliczono do II klasy czystości. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Moszczonne. Przypisy Linki zewnętrzne Opis jeziora Moszczonnego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy. wios.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-28)].
Jezioro Myczkowskie

Das Jezioro Myczkowskie ist ein Stausee an dem San in der polnischen Woiwodschaft Karpatenvorland. Er liegt in den Bieszczady, einem Teil der Waldkarpaten flussabwärts vom Jezioro Solińskie. Beschreibung Hinter der 15 Meter hohen Staumauer wird das Wasser des San sowie kleinerer Zuflüsse aufgestaut. Bei Vollstau beinhaltet der Stausee 11 Millionen Kubikmeter Wasser. Die Wasserfläche beträgt dann 2 Quadratkilometer. Geschichte Der Stausee wurde ab 1921 gebaut und 1925 geflutet. Der Ausbau erfolgte 1956–1960. Er wird sowohl als Badesee als auch als Schutzspeicher gegen Überflutungen sowie als Wasserkraftwerk genutzt. Tourismus Am Ufer des Sees befinden sich mehrere Strände. Weblinks Literatur Kęsy Robert i in. 2011. Zbiorniki Wodne w Polsce. Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej, Warszawa, s.44.
Jezioro Myczkowskie

Jezioro Myczkowskie (Zbiornik Myczkowiecki, Jezioro Myczkowieckie) – zbiornik retencyjny położony w województwie podkarpackim, na Sanie. Budowę prowadzono w latach 1921–1925, a następnie w latach 1956–1960 podwyższono zaporę i dokończono budowę elektrowni. Historia i charakterystyka Jezioro Myczkowskie jest sztucznym zbiornikiem wodnym o powierzchni ok. 2 km², głębokości od 5 do 15 m i pojemności 11 mln m³. Wokół jeziora znajdują się tereny o walorach turystycznych i uzdrowiskowych. Zbiornik powstał jako część Zespołu Elektrowni Wodnych Solina-Myczkowce i pełni rolę zbiornika wyrównawczego. Projekt wykorzystania pętli Sanu koło Myczkowiec powstał w 1921 roku. Autorem był profesor K. Pomianowski. Przewidywał on wybudowanie zapory o wysokości około 15 m, a następnie ujęcie wody kanałem otwartym i sztolnią bezciśnieniową oraz elektrowni o mocy 3,51 MW i produkcji średniej rocznej około 19 mln kWh. Przewidywany do wykorzystania spad wynosił 14 m. Budowę prowadziło w latach 1921–1923 francusko-belgijskie Towarzystwo Akcyjne Elektrosan. Wobec braku funduszy, budowę przerwano w 1925 roku, choć brakowało do zakończenia zaledwie 300 tys. zł. Wykonany i zapłacony był m.in. tzw. jaz Stoneya. Wykonana była część zapory, kanał z ujęciem, sztolnia oraz fundamenty elektrowni. Po zakończeniu II wojny światowej przystąpiono ponownie do projektowania zbiornika i elektrowni wodnej w Myczkowcach w warszawskim biurze Projektów Siłowni Wodnych, Projekt przewidywał częściowe wykorzystanie wykonanych już obiektów. Piętrzenie zapory podniesiono, dzięki czemu pojemność zbiornika wzrosła do 10,9 mln m³, a moc elektrowni do 8,3 MW. Na podstawie tego projektu rozpoczęto 1956 roku ponownie budowę. Generalnym wykonawcą było Krakowskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Wodno-Inżynieryjnego, a podwykonawcami: Elektromontaż-Południe, Elektrobudowa, Mostostal i inne. Dwa turbozespoły z turbinami Kaplana o mocy 4150 kW przy 300 obr./min dostarczone zostały przez firmę Ganz Mavag z Węgier. Generatory miały moc 5200 MVA. Budynek elektrowni usytuowany jest na końcu sztolni w miejscowości Zwierzyń. Jezioro Myczkowskie tworzy zapora ziemna o długości 386 m. Szerokość korony zapory wynosi 9 m, maksymalna szerokość w podstawie 108 m, a wysokość 17,5 m. Usypana jest z pospółki żwirowo-piaskowej z dużą zawartością części ilastych i pylastych. Szczelność zapewnia jądro ilaste znajdujące się w środkowej części korpusu. Zapora w środku posiada betonową część przelewową zamykaną zamknięciami segmentowymi. Część betonowa składa się z przelewów oraz ujęcia wody do sztolni elektrowni. Nad przelewami znajduje się most drogowy szerokości 4 m. Zobacz też Rezerwat przyrody Nad Jeziorem Myczkowieckim Rezerwat przyrody Przełom Sanu pod Grodziskiem Mistrzostwa Świata Juniorów w Wędkarstwie Muchowym (2018) sztuczne zbiorniki wodne w Polsce Jezioro Solińskie Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Fotoreportaż w portalu Ekoportal.eu – Zespół Elektrowni Wodnych Solina-Myczkowce. ekoportal.eu. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-01-29)]. Dane techniczne zapory w Myczkowcach i Solinie. solina.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-26)]. Zalew Myczkowski – charakterystyka
Jezioro Myśliborskie Małe

Jezioro Myśliborskie Małe także Jezioro Małomyśliborskie (do 1945 niem. Kleiner Mützelburger See) – jezioro śródleśne w Puszczy Wkrzańskiej, gminie Nowe Warpno, powiecie polickim, w miejscowości Myślibórz Wielki, blisko granicy polsko-niemieckiej. Charakterystyka Jezioro typu linowo-szczupakowego, pow. 41,4 ha, głębokość ok. 2 m. Połączone kanałem z Jeziorem Myśliborskim Wielkim. W 1949 roku wprowadzono urzędowo rozporządzeniem Ministra Administracji Publicznej polską nazwę Jezioro Małomyśliborskie, zmieniając poprzednią niemiecką nazwę jeziora – Kleiner Mültzelburger See. Zobacz też Jezioro Myśliborskie Wielkie Jezioro Myśliborskie Przypisy Bibliografia Encyklopedia Szczecina. T. Suplement 2. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2007, s. 176. ISBN 978-83-89341-53-2. (pol.).
Jezioro Młyńskie (gmina Kwilcz)

Jezioro Młyńskie – jezioro morenowe w woj. wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Kwilcz, w południowo-zachodniej części wsi Prusim, leżące na terenie Pojezierza Poznańskiego. Jezioro leży na obszarze Sierakowskiego Parku Krajobrazowego. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 16,0 ha przez 18,4 ha od 18,47 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 51,4 m n.p.m. lub 51,8 m n.p.m. lub 52,1 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 7,7 m, natomiast głębokość maksymalna 17,9 m. Jezioro Młyńskie jest piątym, pod względem powierzchni jeziorem w gminie Kwilcz. Uwagi Przypisy
Jezioro Niedackie

Niedack – przepływowe jezioro rynnowe w Polsce, położone w powiecie starogardzkim (województwo pomorskie), na obszarze Kociewia, w mezoregionie Bory Tucholskie. Z jeziora wypływa jeden z cieków źródłowych rzeki Piesienicy. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Niedack. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Jezioro Niedackie. Morfometria Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 108,5 ha do 115,3 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 106,3 m n.p.m. lub 107,0 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 9,3 m, natomiast głębokość maksymalna 30,0 m. Zobacz też Borzechowo Zblewo Przypisy
Jezioro Niepruszewskie

Jezioro Niepruszewskie – jezioro w Polsce, położone w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w granicach gmin Dopiewo i Buk, 7 km na wschód od Buku, leżące na terenie Wysoczyzny Grodziskiej. Charakterystyka Akwen o wydłużonym kształcie, usytuowanym w dorzeczu Warty, w rynnie polodowcowej, którą płynie rzeka Samica Stęszewska. Brzegi podmokłe, niskie, dość płaskie z wyjątkiem części północnej (pagórek kemowy pod Kalwami), bezleśne poza częścią południową, linia brzegowa słabo rozwinięta. W Niepruszewie i Zborowie ośrodki wypoczynkowe i kąpieliska. Na południe od jeziora przebiega autostrada A2 Poznań-Berlin, której nasypy były już wykonane w 1942 w czasie II wojny światowej siłami robotników przymusowych. W 1986 uruchomiono kopalnię wapna łąkowego. Dane morfometryczne Jezioro położone jest na wysokości 76,3 m n.p.m. Powierzchnia 242 ha, długość 4900 m, szerokość 700 m, największa głębokość 5,2 m. Przypisy
Jezioro Nowogardzkie

Jezioro Nowogardzkie – jezioro w Równinie Nowogardzkiej, położone w woj. zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim. Nad jeziorem położone jest miasto Nowogard. Jezioro mieści się w centrum Nowogardu i jest otoczone parkiem oraz zabytkowymi murami obronnymi z pierwszej połowy XIV wieku, które oddzielają je od miasta. Nad jeziorem znajduje się również zespół przyrodniczo-krajobrazowy "Sarni Las". Dane morfometryczne Jezioro Nowogardzkie jest niewielkim zbiornikiem wodnym o długości 2410 m, szerokości maksymalnej 600 m. Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 95,0 ha do 98,3 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 46,3 m n.p.m. lub 47,2 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 5,2 m, natomiast głębokość maksymalna 10,9 m. Jakość wód W 2009 r. przeprowadzono badania jakości wód Jeziora Nowogardzkiego w ramach monitoringu operacyjnego. W ich wyniku oceniono stan ekologiczny na umiarkowany (III klasa), a stan chemiczny na poniżej dobrego. W ogólnej dwustopniowej ocenie stwierdzono zły stan wód Jeziora Nowogardzkiego. W oparciu o badania przeprowadzone w 2005 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Nowogardzkie. Przypisy
Jezioro Nowowiejskie

Jezioro Nowowiejskie – jezioro w woj. wielkopolskim, w pow. nowotomyskim, w gminie Zbąszyń, leżące na terenie Bruzdy Zbąszyńskiej i jest jednym z ciągu Jezior Zbąszyńskich. Charakterystyka Jest zbiornikiem przepływowym, najmniejszym w ciągu Jezior Zbąszyńskich. Rzeka Obra (Północny Kanał Obry) dopływa do jeziora z południa poprzez przesmyk od strony Jeziora Grójeckiego i odpływa z północy, poprzez przesmyk do Jeziora Błędno. Morfometria Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 28,5 ha do 31,0 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 51,7 m n.p.m. lub 52,0 m n.p.m.. Średnia głębokość jeziora wynosi 1,4 m lub 1,5 m, natomiast głębokość maksymalna 2,0 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2002 roku wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych i poza kategorią podatności na degradację. Zobacz też Obra (rzeka) Dolina Środkowej Obry Bruzda Zbąszyńska Jeziora zbąszyńskie Przypisy Bibliografia Piotr Maluśkiewicz: Słownik Krajoznawczy Wielkopolski. Warszawa-Poznań: PWN, 1992. J. Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: PWN, 2002. ISBN 83-01-13897-1. Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski. Warszawa: PWN, 1998. ISBN 83-01-12677-9. Marek Lityński: Obra - przewodnik dla kajakarzy. Pascal, 2005. ISBN 83-7304-444-2, ISBN 978-83-7304-444-9.
Jezioro Oborskie

Jezioro Oborskie – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Chrostkowo, leżące na terenie Pojezierza Dobrzyńskiego. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 57,0 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 77,4 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 6,4 m, natomiast głębokość maksymalna 14,0 m. Na podstawie badań z 1998 wody jeziora zaliczono do II klasy czystości. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Oborskie. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Chojeńskie. Przypisy Linki zewnętrzne Opis jeziora Oborskiego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy. wios.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-28)].