NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Most Marszowicki

Most Marszowicki (Most Stabłowicki, Weistritzbrücke, Marschwitzer Brücke) – most we Wrocławiu stanowiący przeprawę nad rzeką Bystrzyca. Leży w zachodniej części miasta, w rejonie osiedla Marszowice (osiedle położone jest na lewym, zachodnim brzegu rzeki; wschodni, prawy brzeg rzeki to osiedle Stabłowice), w ciągu Ulicy Głównej. Powyżej mostu zlokalizowany jest na rzece Stopień Wodny Marszowice z małą Elektrownią Wodną Marszowice. Most wraz z kamieniem granicznym i budowlami stopnia wodnego, zostały ujęte w wykazie zabytków miasta. Konstrukcja mostu składa się z jednego przęsła, o długości 35,4 m. Dźwigary nośne to dwie stalowe kratownice, wykonane w technologii połączeń nitowych. Pomost z jezdnią podparty w pasie dolnym kratownic. Szerokość mostu wynosi 8,7 m, w tym 6,27 m to jezdnia i 1,05 m chodnik. Nawierzchnia jezdni wykonana została jako bitumiczna, a chodników z płyt betonowych. Most wybudowany został w 1900 roku. Przy wschodnim przyczółku mostu znajduje się kamień graniczny. Przypisy Linki zewnętrzne Most Marszowicki w Wikimapii (dostęp 2010-03-18)
Most Maślicki

Most Maślicki – most przez Ślęzę wybudowany we Wrocławiu po II wojnie światowej na miejscu poprzedniego zniszczonego podczas działań wojennych. Pierwsze wzmianki źródłowe o przeprawie w tym miejscu pochodzą z XII w. W 1896 r. zbudowano w tym miejscu most stalowy systemem Schwedlera o przęsłach kratowych z górnym pasem parabolicznym, wspartych na masywnych przyczółkach. Został zniszczony podczas oblężenia miasta w 1945 r. (Festung Breslau). Po zakończeniu II wojny światowej funkcjonował prowizoryczny most drewniany, dwuprzęsłowy z dźwigarami stalowymi. W 1970 r. został zastąpiony przez belkowy trzyprzęsłowy, którego ustrój nośny wykonano z typowych belek kablobetonowych, prefabrykowanych. Przez most przebiegają cztery linie autobusowe komunikacji miejskiej: 101, 102, 103, 104. Przypisy
Most Mieszka I w Poznaniu

Most Mieszka I w Poznaniu – most drogowy na Cybinie, w granicach administracyjnych miasta Poznania. Jest położony pomiędzy mostem św. Rocha a mostem Biskupa Jordana. W ramach Osiedla Ostrów Tumski-Śródka-Zawady-Komandoria, łączy prawobrzeżną Śródkę z Ostrowem Tumskim, w ciągu ul. Wyszyńskiego oraz I ramy komunikacyjnej. Powstał w latach 70. XX wieku wraz z budową tzw. Trasy Chwaliszewskiej, która przecięła w poprzek Ostrów Tumski. Most przejął funkcje komunikacyjne pobliskiego Mostu Cybińskiego. Most ma: 2 chodniki, 2 jezdnie po 2 pasy, wydzielone torowisko tramwajowe. Patronem mostu jest Mieszko I.
Most Milenijny we Wrocławiu

Most Milenijny (Tysiąclecia) – drogowy most wantowy (podwieszany) nad Odrą we Wrocławiu, łączący osiedla Popowice i Osobowice, jest częścią obwodnicy śródmiejskiej Wrocławia. Stanowi też fragment drogi krajowej nr 5 oraz trasy europejskiej E261. Oddany do użytku 29 października 2004 r. Projektantem mostu jest Piotr Wanecki, a projektantem wiodącym Marek Jagiełło. Inne dane techniczne: długość całkowita z wiaduktami – 923,5 m długość właściwej części mostu nad rzeką – 289 m długość przęsła nurtowego, w tym przypadku przęsła o największej rozpiętości - 153,0 m wysokość pylonów – 50 m szerokość – 25,12 m masa – ok. 103 Gg (103 tys. ton) wykonawca – Skanska SA. Przez most prowadzą dwie dwupasmowe jezdnie oraz po obu stronach chodniki i drogi rowerowe. Most kosztował 160 mln zł. Nie ma torów tramwajowych, z mostu korzystają autobusy miejskie. W bezpośrednim sąsiedztwie mostu (nasyp na północnym brzegu, po stronie osiedla Osobowice) wyznaczono przebieg 17. południka długości geograficznej wschodniej. Zobacz też Inne mosty wantowe w Polsce: Most im. Jana Pawła II w Gdańsku Most Solidarności w Płocku Most Świętokrzyski w Warszawie Most Siekierkowski w Warszawie Inne przeprawy we Wrocławiu Wrocławskie mosty i kładki Przypisy
Most Muchoborski

Most Muchoborski – most przez Ślęzę wybudowany we Wrocławiu po II wojnie światowej na miejscu poprzedniego zniszczonego podczas działań wojennych. Od średniowiecza na drodze łączącej Muchobór Wielki z Wrocławiem (zwanej również Polackenweg), wzdłuż obecnej ul. Ostrowskiego znajdował się bród, który został zastąpiony niedługo potem drewnianym mostem. Był on wielokrotnie niszczony i odbudowywany. W 1933 r. zastąpiono go mostem żelbetonowym o konstrukcji belkowej, jednoprzęsłowej, wolno podpartej z płytą pomostu wylewaną na mokro. Uległ on zniszczeniu podczas oblężenia miasta. Po zakończeniu II wojny światowej funkcjonował prowizoryczny most drewniany. W 1967 roku został on zastąpiony przez most belkowy, wolno podparty, składający się z 8 dźwigarów stalowych, usztywnionych poprzecznicami, współpracującymi z żelbetową płytą pomostu. Od końca czerwca 2016 do końca września 2016 roku most przechodził generalny remont. Kilka miesięcy przed remontem, po południowej stronie mostu została wybudowana kładka dla pieszych i rowerzystów. Przez most przebiegają trzy linie autobusowe komunikacji miejskiej: 107, 119, 319 i 241. Zobacz też Wrocławskie mosty i kładki Przypisy Bibliografia Encyklopedia Wrocławia, pod red. J. Harasimowicza, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2001.
Most Nowohucki w Krakowie

Most Nowohucki (nazywany także mostem w Łęgu) – most w Krakowie na Wiśle, leżący w ciągu ul. Nowohuckiej. Ma 281,2 metra długości i około 18,9 metrów szerokości. Jest mostem czteroprzęsłowym konstrukcji złożonej z blachownicowych belek stalowych. Zaprojektowany przez Józefa Szulca, został wybudowany w latach 1950–1951 na potrzeby nowo powstałej dzielnicy Nowa Huta. W bliskim sąsiedztwie mostu znajduje się Elektrociepłownia Kraków–Łęg. Na moście w każdym kierunku prowadzą po 2 pasy ruchu samochodowego oraz chodniki dla pieszych. W 1986 roku rozbudowano go poszerzając według projektu Andrzeja Sobonia. Przypisy
Most Oporowski

Most Oporowski – most łączący wrocławskie osiedla Oporów i Grabiszyn. Most znajduje się nad rzeką Ślęzą we Wrocławiu. Przy nim znajduje się pętla tramwajowa "Oporów" (linie 4, 11 i 20) Konstrukcja mostu jest dwuprzęsłowa, elementami nośnymi są belki wolnopodparte współpracujące z płytą żelbetową. Jest to most drogowy, położony w ciągu ulic: Grabiszyńskiej - Solskiego. Uwagi Przypisy
Most Pawłowicki

Most Pawłowicki (Dauber Brücke) – most stanowiący przeprawę nad rzeką Dobra, położony we Wrocławiu między osiedlami Zakrzów i Pawłowice. Most zlokalizowany jest w ciągu ulicy Przedwiośnie. Wybudowany został w 1995 roku jako nowy most, stary został rozebrany. Przez most prowadzi linia autobusowa nr 130. W latach 1974–1975 wybudowano w tym miejscu, podczas przebudowy i regulacji rzeki Dobra, most stalowy, jednoprzęsłowy, o konstrukcji belkowej. Ustrój statyczny przyjęto jako swobodnie podparty. Płyta jezdni wykonana była również jako żelbetowa. Rozpiętość mostu wynosiła 12 m, szerokość jezdni 7,5 oraz 2 chodniki po 1,25 m każdy. Most ten został rozebrany w 1995 roku a w jego miejscu odbudowano nowy, współczesny most. Most wykonany został jako konstrukcja o jednym przęśle w technologii żelbetowej, ustrój nośny płytowo–belkowy. Długość mostu wynosi 23,85 m, a jego szerokość 12,2 m. Nawierzchnia mostu w pasie jezdni o szerokości 7,0 m wykonana została z kostki granitowej, a obustronne chodniki, po 1,5 m szerokości każdy, z betonu. Obecnie nawierzchnia jezdni bitumiczna. Przypisy Bibliografia praca zbiorowa pod red. Jana Harasimowicza: Encyklopedia Wrocławia. Wyd. III poprawione i uzupełnione. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006. ISBN 978-83-7384-561-9. ISBN 83-7384-561-5. (pol.). Linki zewnętrzne Most Pawłowicki, Wikimapia (dostęp 2010-02-02) Most Pawłowicki, Wratislaviae Amici (dostęp 2010-02-02)
Most Partynicki

Most Partynicki (Lohebrücke, Most Patenicki) – most położony we Wrocławiu, stanowiący przeprawę nad rzeką Ślęza. Most zlokalizowany jest w rejonie osiedla Partynice, w ciągu Alei Karkonoskiej, stanowiącej główną drogę wylotową z miasta w kierunku południowym (droga krajowa nr 5, droga krajowa nr 98) oraz łączącą miasto poprzez Węzeł Bielany Wrocławskie z autostradą A4 (droga europejska E40). Na północ od mostu rozciąga się teren Parku Klecińskiego. Most ten został zbudowany w 1938 roku jako most jednoprzęsłowy o konstrukcji wykonanej w technologii żelbetowej, z ustrojem nośnym o wolnopodpartym schemacie statycznym. Most ma długość 27,3 m, szerokość całkowitą 17,5 m, w tym 14,0 m to jezdnia (4 pasy ruchu, po dwa w każdym kierunku, bez pasa rozdzielającego – droga jednojezdniowa), oraz dwa chodniki po 1,0 m szerokości każdy. Nawierzchnia mostu wykonana została jako bitumiczna. Przedwojenne niemieckie nazwy mostów przerzuconych nad rzeką Ślęzą – Lohebrücke – znaczą most na Ślęzie; nazwa ta stosowana była w odniesieniu do wszystkich ówczesnych mostów przerzuconych przez rzekę Ślęza – Lohe. Zobacz też Wrocławskie mosty i kładki Przypisy Linki zewnętrzne Most Partynicki w Wikimapii (dostęp 2010-05-31)
Most Pilczycki

Most Pilczycki stary (Lohebrücke, Lohe Brücke-Pilsnitz) – most położony we Wrocławiu, stanowiący przeprawę nad rzeką Ślęzą. Most zlokalizowany jest w rejonie osiedla Pilczyce (prawy brzeg rzeki) – Żerniki (lewy brzeg rzeki), w ciągu ul. Lotniczej i ul. Kosmonautów. Jest to most drogowo-tramwajowy, z dwoma torami tramwajowymi linii prowadzącej do Leśnicy, umieszczonymi w jezdni. Po wybudowaniu nowego mostu Pilczyckiego, na północ od istniejącej przeprawy, most ten przeznaczony był głównie dla ruchu tramwajowego, z możliwością lokalnego dojazdu dla samochodów, a cały ruch kołowy przeprowadzony został nową przeprawą. Podczas budowy Autostradowej Obwodnicy Wrocławia i węzła drogowego, połączonego z przebudową ulicy Lotniczej wraz z nowym mostem, most ten służy jako przeprawa tymczasowa dla zapewnienia niezbędnego objazdu. Współczesny most został odbudowany w 1959 roku jako most dwuprzęsłowy o konstrukcji wykonanej w technologii stalowej, z ustrojem nośnym w postaci belek z kształtowników o przekroju dwuteowym. Most ma długość 24,2 m, szerokość całkowitą 10,3 m, z czego 7,0 m to jezdnia, oraz chodniki 1,54 m szerokości. Nawierzchnia mostu wykonana została z kostki granitowej. Niemieckie przedwojenne nazwy mostu przerzuconego nad Ślęzą – Lohebrücke – oznaczają wprost: most na Ślęzie; nazwa ta stosowana była w odniesieniu do wszystkich ówczesnych mostów przerzuconych przez Ślęzę – Lohe. 14 kwietnia 1991 roku doszło na moście do groźnego wypadku. Jadący w kierunku Leśnicy tramwaj linii 10, wykoleił się i spadł z mostu na brzeg rzeki. Przyczyną tego wypadku były kamienie wciśnięte w szyny tramwajowe. Zobacz też Mosty i kładki we Wrocławiu Przypisy Linki zewnętrzne Most Pilczycki na Wikimapii (dostęp 2010-07-05)
Most Pilczycki Nowy

Most Pilczycki nowy – most położony we Wrocławiu, stanowiący przeprawę nad rzeką Ślęza. Most zlokalizowany jest w rejonie osiedla Pilczyce (prawy brzeg rzeki) – Żerniki (lewy brzeg rzeki), w ciągu Ulicy Lotniczej i Ulicy Kosmonautów. Jest to most drogowy, z dwoma jezdniami, razem cztery pasy ruchu. Most ten został wybudowany wraz z odcinkiem drogi krajowej nr 94 w celu odciążenia wąskiego Mostu Pilczyckiego (starego), który przeprowadza oprócz ruchu kołowego, także ruch tramwajowy torowiskiem umieszczonym w jezdni. Po wybudowaniu nowego Mostu Pilczyckiego, na północ od istniejącej przeprawy, ruch kołowy przeprowadzony został nową przeprawą. Podczas budowy Autostradowej Obwodnicy Wrocławia i węzła drogowego, przebudowie podlega również część Ulicy Lotniczej i Ulicy Kosmonautów wraz z rzeczonym mostem; przeprawa ta zostanie zastąpiona nowo budowanym obiektem. Rozbiórka mostu nastąpiła w 2010 roku. Most ten został zbudowany w 1973 roku jako most trójprzęsłowy o konstrukcji wykonanej w technologii żelbetowej, z ustrojem nośnym w postaci belek swobodnie podpartych, w przęśle środkowym z prefabrykowanych belek sprężonych typu Kujan. Most ma długość 24 m, szerokość całkowitą 26 m m, w tym 16 m to jezdnie, oraz obustronne chodniki po 3,5 m szerokości każdy, oraz pas rozdzielający jezdnie. Nawierzchnia mostu wykonana została jako bitumiczna. Oficjalne otwarcie mostu miało miejsce w dniu 20 lipca 1974 roku i zostało dokonane przez I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR we Wrocławiu Ludwika Drożdża. Zobacz też Wrocławskie mosty i kładki Przypisy Linki zewnętrzne Most Pilczycki na Wikimapii (dostęp 2010-07-05)
Most Polanowicki

Most Polanowicki (Weide Brücke) – most położony we Wrocławiu, w rejonie osiedla Polanowice, stanowiący przeprawę przez rzekę Widawę. Most zlokalizowany jest w ciągu ulicy Henryka Michała Kamieńskiego (niemiecka nazwa tej ulicy: Weidebrücker Str.) na jej północnym końcu (lewy, południowy brzeg rzeki), przy granicy miasta przebiegającej w tym rejonie wzdłuż rzeki; za rzeką leży wieś Krzyżanowice, położona w Gminie Wisznia Mała (niemiecka nazwa Krzyżanowic od 1937 roku: Weidebrück); most leży w ciągu ulicy Mostowej w Krzyżanowicach (prawy, północny brzeg rzeki). Obecna konstrukcja mostu wybudowana została w 1960 roku. Całkowita jego długość wynosi 29,88 m, całkowita szerokość 8,51 m, w tym 6,15 m to jezdnia, oraz dwa chodniki po 1,23 m każdy. Konstrukcja mostu składa się z jednego przęsła. Elementami nośnymi są dźwigary (osiem sztuk) w postaci belek dwuteowych. Nawierzchnia mostu wykonana została jako bitumiczna. Dopuszczalna masa pojazdu 30 t. Przypisy Linki zewnętrzne Most Polanowicki w Wikimapii (dostęp 2010-04-10)
Most Pomorzan

Most Pomorzan – jednojezdniowy trójprzęsłowy most drogowy nad Odrą Zachodnią w Szczecinie w ciągu ul. Floriana Krygiera (DK31) o dwóch pasach ruchu i ciągu pieszo-rowerowym. Powstał na południe od istniejącego od 1959 roku tymczasowego mostu im. Karola Świerczewskiego. Podstawowe dane techniczne długość: 205,75 m rozpiętość przęseł: 60 m/83 m/60 m szerokość: 14,42 m estakady dojazdowe: 96 m i 160 m 28 kwietnia 2006 gmina Miasto Szczecin podpisała umowę z Płockim Przedsiębiorstwem Robót Mostowych na wykonanie dwóch mostów nad Odrą i Regalicą w ciągu 24-27 miesięcy. W międzyczasie główny wykonawca przejęty został przez zagranicznego inwestora i zmienił nazwę na Bilfinger Berger Polska. Pod koniec maja 2008 Prezydent Miasta Szczecina przy współudziale Polskiego Radia Szczecin i szczecińskiej redakcji Gazety Wyborczej ogłosił konkurs na nazwy dla nowych mostów. Rada Miasta Szczecina zatwierdziła wyłonione w konkursie nazwy: most Pomorzan dla mostu nad Odrą Zachodnią oraz most Gryfitów dla przeprawy przez Regalicę. Oficjalne otwarcie ruchu na nowych mostach nastąpiło 29 sierpnia 2008. Zobacz też Pomorzanie Bibliografia cykl artykułów w szczecińskiej Gazecie Wyborczej
Мост Силезских повстанцев

Мост Силезских повстанцев (пол. Most Powstańców Śląskich) – мост через Вислу в Кракове. Соединяет районы Срудмесце (польск. Śródmieście) и Подгуже (польск. Podgórze). Расположение Мост соединяет улицу Старовисльна (польск. Starowiślna) с улицей На Зъездзе (польск. Na Zjezdzie). Выше по течению находится пешеходный мост имени Бернатека (польск. kładka Bernatka), ниже — железнодорожный мост на диаметральной линии Кракова. История Строительство моста производилось с 1908 по 1913 гг. В 1911 году 52-метровая центральная часть железной конструкции моста разрушилась и упала в Вислу из-за неожиданного скопления движущихся льдин. В 1918 году сооружение получило название «Мост Кракуса» (польск. Most Krakusa), хотя в межвоенный период в обиходе было название «Третий мост» (польск. III Most). 18 января 1945 года покидающие Краков немецкие войска взорвали мосты Кракова, в том числе и Мост Кракуса. В том же году мост был восстановлен. В 1968—71 годы Мост Кракуса был реконструирован, получив свой современный вид (опоры остались оригинальные). В связи с завершением реконструкции в 50-ю годовщину Третьего Силезского восстания было решено дать мосту новое название, действующее по сей день. Конструкция Длина моста составляет 148 метров, ширина — 19 метров. Конструкция моста стальная. Мост предназначен для движения автотранспорта, трамваев и пешеходов. Проезжая часть включает в себя 2 полосы для движения автотранспорта (по 1 в каждом направлении). Посередине проложены обособленные трамвайные пути. Примечания
Most Portowy w Szczecinie

Most Portowy – szczeciński most nad Parnicą. Znajduje się na głównej trasie wylotowej z miasta (DK10), łącząc ul. Energetyków na Łasztowni z prowadzącą w kierunku Dąbia ul. Gdańską. Pod koniec XIII wieku w miejscu obecnego mostu znajdowała się grobla. W późniejszym okresie w jej miejscu wzniesiono drewniany most z przepustem dla statków. Z powodu nietrwałej konstrukcji był on wielokrotnie zastępowany nowym mostem. W 1833 r. przez firmę J. Gollnow & Sohn został wzniesiony jednoramienny most zwodzony o długości 200 m. Most został zniszczony w 1945 r., zastąpiono go mostem tymczasowym typu Baileyowskiego. Na początku lat 60. XX w. wzniesiono nowy most.
Most Pęgowski

Most Pęgowski (niem. Weide Brücke) – most drogowy we Wrocławiu, przeprawa przez Widawę. Most położony jest w ciągu ulicy Pęgowskiej (droga wojewódzka nr 342; most zlokalizowany jest 10 km tej drogi), na północ od osiedla Świniary. Za mostem przebiega granica miasta Wrocław z gminą Wisznia Mała (miejscowość Szewce, ulica Topolowa). Nazwa mostu odnosi się do miejscowości Pęgów położonej w 15 km przebiegającej przez most drogi wojewódzkiej nr 342 w gminie Oborniki Śląskie. Most wybudowany został w 1933 roku. Długość całkowita mostu wynosi 50 m, a szerokość 9 m, w tym 6 m to jezdnia oraz dwa chodniki po obu stronach mostu odpowiednio: 1,4 m i 1,7 m. Konstrukcja mostu składa się z trzech przęseł. Dźwigary nośne w postaci belek zostały wykonane w technologii żelbetowej. Nawierzchnia mostu wykonana została jako bitumiczna. Przypisy Linki zewnętrzne Most Pęgowski w Wikimapii (dostęp 2010-04-13)
Most Rakowiecki

Most Rakowiecki (niem. Ohlewiesen Brücke) – most drogowy położony we Wrocławiu, stanowiący przeprawę nad rzeką Oławą. Most zlokalizowany jest w ciągu ulicy Na Niskich Łąkach. Zapewnia komunikację pomiędzy Przedmieściem Oławskim (położonym na lewym brzegu rzeki, od skrzyżowania z ulicami: Krakowską, gen. Romualda Traugutta, Tadeusza Kościuszki) i częścią Rakowca (położoną na prawym brzegu rzeki). Most ten wybudowany został w 1928 roku. Główne elementy konstrukcyjne mostu zostały wykonane w 1904 roku dla potrzeb budowy mostu nad Kanałem Miejskim (współcześnie – Mosty Warszawskie, most zachodni). Następnie zostały zdemontowane, przetransportowane i zamontowane w nowym miejscu jako ustrój nośny Mostu Rakowieckiego. Konstrukcja mostu to jedno przęsło, którego ustrój nośny składa się z dwóch dźwigarów głównych w postaci kratownic, z pasem górnym i dolnym równoległymi, wykonanych w technologii połączeń nitowych z jazdą dołem. Pomost wsparty jest na betonowych przyczółkach; skonstruowany został z poprzecznic i podłużnic oraz blach nieckowych. Nawierzchnia jezdni wykonana została z kostki granitowej. Całkowita długość mostu wynosi 27,6 m, szerokość 15,66 m, w tym 8,05 m to jezdnia, położona między dźwigarami głównymi, oraz 4 m to dwa chodniki o szerokości 2 m każdy, położone po obu stronach mostu, po zewnętrznej stronie dźwigarów kratowych. Przypisy Linki zewnętrzne Most Rakowiecki w Wikimapii (dostęp 2010-04-06)
Most Retmański w Krakowie

Most Retmański – zabytkowy kamienny most w Krakowie w dzielnicy XIII, na Ludwinowie nad rzeką Wilgą, przy jej ujściu do Wisły. Łączy ulicę Ludwinowską z ulicą Jana Długosza, łącząc Bulwar Wołyński z Bulwarem Podolskim. Most ten jest jedynym nieleżącym nad Wisłą oficjalnie nazwanym mostem w Krakowie. Został zbudowany w 1938 roku jako element niezrealizowanego kanału Śląsk – Kraków. Jego nazwa, ustanowiona w 1991 r.,) nawiązuje do funkcji retmana – starszego flisaka kierującego spływem i odpowiedzialnego za stan i transport tratew. Pobliskie tereny stanowiły ośrodek osadniczy krakowskich flisaków. Jezdnia na moście ma nawierzchnię brukową. Zobacz też Mosty w Krakowie Bulwary wiślane w Krakowie Przypisy Linki zewnętrzne Most Retmański – panorama Zdjęcia z budowy mostu
Most Ratyński

Most Ratyński (Ratajski, Weistritzbrücke, Rathener Brücke) – to most we Wrocławiu stanowiący przeprawę przez rzekę Bystrzycę. Leży w zachodniej części miasta, w rejonie osiedla Ratyn (osiedle położone jest na lewym, północnym brzegu rzeki; południowy, prawy brzeg rzeki, to osiedle Jerzmanowo), w ciągu ulicy Augustyna Kośnego. W latach 1912–1917 wybudowano tu, podczas regulacji rzeki i likwidacji starego stopnia wodnego, most w technologii drewnianej. Most został zniszczony w 1945 roku. Odbudowo go jako konstrukcja żelbetowa. Ustrój nośny przyjęto jako belka ciągła. Konstrukcja mostu składa się z dwóch przęseł (dwa przęsła po 27,8 m każde), o łącznej długości 56 m. Szerokość budowli wynosi 9,5 m w tym 7 m to jezdnia i po 1,25 m na każdy z dwóch chodników zlokalizowanych po obu stronach jezdni. Nawierzchnia wykonana została jako bitumiczna. Obecny most wykonany został w 1971 roku. Przez most dopuszczalny jest przejazd pojazdów o masie do 30 Mg. Przypisy Bibliografia praca zbiorowa pod red. Jana Harasimowicza: Encyklopedia Wrocławia. Wyd. III poprawione i uzupełnione. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006. ISBN 978-83-7384-561-9. ISBN 83-7384-561-5. (pol.). Linki zewnętrzne Most Ratyński w Wikimapii (dostęp 2010-03-18)
Most im. Generała Augusta Emila Fieldorfa PS. Nil

Most im. Generała Augusta Emila Fieldorfa PS. Nil (pierwotnie Most Siechnice-Łany) – most drogowy nad Odrą na Wschodniej Obwodnicy Wrocławia, w miejscowości Łany. Most ma konstrukcję dwudźwigarową skrzynkową. Budowa była przeprowadzona w technologii nawisowej. Dwie części głównego przęsła nurtowego, budowane z obu przyczółków, w trakcie budowy nie były podparte i zostały złączone ponad nurtem rzeki. Przeprawa ma długość 286 metrów i dwa pasy ruchu (po jednym w każdym kierunku), pozostała część Wschodniej Obwodnicy Wrocławia będzie początkowo miała tylko jedną jezdnię z dwoma pasami. Przed oddaniem mostu do użytku ostatnią przed Oławą przeprawą drogową przez Odrę był Most Grunwaldzki. Projekt mostu autorstwa mgr inż. Piotra Waneckiego został opracowany przez Biuro Projektowo – Konsultingowe BPK MOSTY s. c. Wykonawcą mostu jest firma Skanska. Od 2 sierpnia 2017 r. na mocy zarządzenia Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad przez most przebiega droga wojewódzka nr 372. Przypisy Bibliografia Most w Łanach, na wschodniej obwodnicy Wrocławia, połączył oba brzegi Odry Budowa Wschodniej Obwodnicy Wrocławia
Most Sikorskiego

Most Sikorskiego – jeden z wrocławskich mostów na rzece Odrze Południowej, na osi ul. Podwale. Most łączy lewy brzeg Odry Południowej (na przedłużeniu ulicy Podwale) z Kępą Mieszczańską. W obecnej postaci – stalowy, nitowany, dwuprzęsłowy, z filarem wspartym na wysepce pośrodku nurtu. Konstrukcja kratownicowa z górnym pasem o kształcie zbliżonym do parabolicznego, pasy dolne usztywnione pomostem, górne – poprzecznymi łącznikami. Wieszaki i zastrzały częściowo ażurowe. Most zbudowany został w 1875 r., jest zatem jednym z najstarszych istniejących dziś w mieście. Od końca XIX w. znajdują się na nim dwa tory tramwajowe. Początkowo nosił niemiecką nazwę Königsbrücke (most Królewski), a krótko po wojnie most Lignicki (Legnicki), później nazwano go imieniem generała Władysława Sikorskiego. W 1986 r. przeprowadzono kapitalny remont, podczas którego wymieniono żeliwne blachy cylindryczne pod jezdnią i płyty granitowe pod chodnikami na płyty żelbetowe. W 2001 r. wymieniono nawierzchnię drogową i tramwajową. W latach 2008–2009 wykonano remont zabezpieczenia antykorozyjnego stalowej konstrukcji i dokonano wymiany urządzeń dylatacyjnych. Zobacz też Mosty i kładki we Wrocławiu Przypisy Bibliografia Maciej Łagiewski: Mosty Wrocławia. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1989, s. 61. ISBN 83-04-02937-5.