NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kamienica w Alejach Jerozolimskich 59 w Warszawie

Kamienica w Alejach Jerozolimskich 59 – zabytkowa neorenesansowa kamienica znajdująca się w warszawskiej dzielnicy Śródmieście. Jest najstarszą kamienicą w Alejach Jerozolimskich. Opis Kamienica została wybudowana latach 1859–1860 w stylu neorenesansowym według projektu Antoniego Kwiatkowskiego. Pierwotnie był to budynek dwupiętrowy z jedną oficyną poprzeczną. Po roku 1900 dobudowano trzy kondygnacje, z czego ostatnia została ukryta w mansardowym dachu. Kamienica była skromnie ozdobiona boniowaniem dwóch pierwszych kondygnacji oraz gzymsami nad oknami drugiego piętra. Wyższe kondygnacje miały jedynie opaski okienne. Centralnym punktem obiektu jest balkon z przejazdem bramnym pod nim. Kamienica została spalona podczas powstania warszawskiego i w wyniku powojennej odbudowy obniżona o dwa piętra. Na budynku zachowały się dwa monogramy, jeden „BJ” w przejeździe bramnym prawdopodobnie nawiązujący do jednego z wcześniejszych właścicieli oraz „BK” na balustradzie balkonu od imienia i nazwiska Bronisława Krystalla, będącego ostatnim właścicielem kamienicy. Kamienica od końca lat 60. XIX wieku do I wojny światowej należała do rodziny Wojno, a w późniejszym okresie do wspomnianego już Bronisława Krystalla, który przed śmiercią zapisał ją oraz swoją kolekcje sztuki Muzeum Narodowemu w Warszawie. Budynek w 1948 roku został wynajęty przez British Council jako jego warszawska siedziba, którą pozostał aż do roku 2015. Kamienica została wpisana do rejestru zabytków w 2010 roku. Przypisy
Kamienica Józefa Duzika

Kamienica Józefa Duzika – zabytkowa neorenesansowa kamienica znajdująca się w Alejach Jerozolimskich 61 w warszawskiej dzielnicy Śródmieście. Opis Kamienica została wybudowana w 1897 roku w stylu neorenesansowym dla Józefa Duzika według projektu nieznanego architekta. Od końca lat 20. budynek należał do Towarzystwa Ubezpieczeniowego "Warta". W 1927 roku odbyła się przebudowa budynku według projektu Bolesława Handelsmana Targowskiego, który zakładał między innymi budowę czwartego i piątego piętra oraz windy. Obok bramy kamienicy do dziś widnieje napis: B.H. Targowski architekt przebudował 1927. Budynek w latach 30. pełnił funkcje biurowe oraz na ostatnim piętrze mieszkalne. Kamienica została wpisana do rejestru zabytków w 2007 roku, a w latach 2009–2010 przeszła remont generalny. Od końca remontu tworzy z sąsiednią kamienicą Józefa Lipińskiego kompleks biurowo-usługowy „Lipiński Passage”. Przypisy
Kamienica Józefa Lipińskiego w Warszawie (Śródmieście)

Kamienica Józefa Lipińskiego – zabytkowa neorenesansowa kamienica znajdująca się w Al. Jerozolimskich 63 w warszawskiej dzielnicy Śródmieście. Opis Kamienica została wzniesiona w latach 1897–1898 w stylu eklektycznego neorenesansu według projektu Józefa Hussa lub Witolda Lanciego. Narożny 4-piętrowy budynek nazwano Pasażem Lipińskiego. Fasada od strony Alej posiada charakterystyczną zamkniętą pilastrami partię o zespolonych oknach. Od strony ul. Emilii Plater zaprojektowano trzy pseudoryzality. Dwie pierwsze kondygnacje kamienicy są boniowane, a trzecia została ozdobiona gzymsami oraz trójkątnymi naczółkami. Półokrągło zamknięte okna czwartej kondygnacji posiadają bogate oprawy sztukatorskie. Okna ostatniego piętra budynku zostały ozdobione girlandami, a jego szczyt zamykał wydatny gzyms. Kamienica była jedną z kilku w Alejach Jerozolimskich, należących do Józefa Lipińskiego, jednak do dzisiejszych czasów zachowały się tylko ta oraz druga pod numerem 109. Przy okazji budowy Dworca Centralnego w 1974 podjęta została decyzja o skuciu zdobień sztukatorskich z fasady, w celu nadania budynkowi bardziej modernistycznego charakteru. W 2005 roku kamienica zdobyła rozgłos, gdy jej nowy właściciel Tomasz Gudzowaty ogłosił zamiar jej wyburzenia pod budowę biurowca. Rozbiórce kamienicy zapobiegł jednak konserwator zabytków, wpisując ją w 2006 roku do rejestru zabytków. W konsekwencji wpisu obiekt został wystawiony na sprzedaż, która została sfinalizowana w 2007 roku. Kamienicę nabył szwedzki inwestor Reinhold, który w latach 2009–2010 przeprowadził remont generalny budynku i odtworzył oryginalny wystrój elewacji. Projekt przebudowy zakładał również przykrycie dziedzińca kamienicy szklanym dachem oraz połączenie jej z sąsiednią kamienicą Józefa Duzika w jeden kompleks. Nowy właściciel zdecydował się też na nowoczesną nadbudowę kamienicy o jedno dodatkowe piętro, co wzbudziło kontrowersje. W budynku obecnie znajdują się biura oraz lokale gastronomiczne. Przypisy Bibliografia Zieliński Jarosław, Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy: śródmieście historyczne, Seria Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, Warszawa: Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, 1996, s. 61, ISBN978-83-902793-5-0. Ulice Twojego Miasta – przewodnik
Fontanna na skwerze Batalionu Harcerskiego AK „Wigry”

Fontanna na skwerze Batalionu Harcerskiego AK „Wigry” – fontanna znajdująca się na skwerze Batalionu Harcerskiego AK „Wigry”, przed kinem „Muranów”, w dzielnicy Śródmieście w Warszawie. Historia Fontanna została wykonana w 1866 roku przez Wiktora Lipko. Została zaprojektowana przez Józefa Orłowskiego i Alfonsa Grotowskiego. Rzeźby zaprojektował w 1860 roku Leonard Marconi. Wykonana z żeliwa fontanna została ustawiona w 1866 roku na skwerze przy Krakowskim Przedmieściu, urządzonym po wyburzeniu w 1865 roku bloku zabudowy i poszerzeniu tej ulicy w rejonie ulicy Dziekanka i placu przed kościołem karmelitów. Patera wodotrysku z trzonem otoczonym trzema rzeźbami została umieszczona na cokole ozdobionym w narożach wolutami. Rzeźby przedstawiają grupę chłopców trzymających sieć rybacką. Dodatkowo jeden z nich ma w rękach rybę, drugi wiosło, a trzeci − torbę sieciową. W 1872 roku z fontanny skradziono metalowe rybki trzymane przez jednego z chłopców. W 1897 roku fontanna została zdemontowana, przeniesiona do magazynu i w 1910 roku ponownie ustawiona na trójkątnym skwerze znajdującym się w południowej części placu Bankowego. Na jej miejscu w 1898 roku odsłonięto pomnik Adama Mickiewicza. W czasie II wojny światowej fontanna nie uległa zniszczeniu. Z powodu zmiany kształtu placu i likwidacji skweru nie mogła jednak pozostać w dotychczasowym miejscu. Została zdemontowana, odrestaurowana po kierunkiem Zygmunta Stępińskiego i odsłonięta w 1952 roku w obecnej lokalizacji, przed kinem „Muranów”, na osi pałacu Mostowskich. Galeria Przypisy
Kamienica Sukertów w Warszawie

Kamienica Sukertów, także kamienica Bronisława Sukierta – zabytkowa kamienica w Warszawie znajdująca się przy ulicy Hożej 1 róg ulicy Mokotowskiej, przy placu Trzech Krzyży, w dzielnicy Śródmieście. Opis Kamienica powstała w latach 1913–1914. Została zaprojektowana przez Henryka Sifelmana i Stanisława Weissa i wzniesiona równocześnie z kamienicą przy ul. Hożej 1a (również ich autorstwa) w stylu wczesnego modernizmu. Pierwotnie traktowane były jako jeden budynek. Podział kamienicy na dwa budynki nastąpił w 1919 roku. Budynek posiada osiem kondygnacji (ósma jest ukryta w mansardowym dachu). Przypisy
Kamienica Maksymiliana Harczyka w Warszawie (ul. Jasna 10)

Kamienica Maksymiliana Harczyka – zabytkowa kamienica znajdująca się przy ulicy Jasnej 10 róg z ulicą Henryka Sienkiewicza w Warszawie, w dzielnicy Śródmieście. Opis Narożna kamienica należąca do Maksymiliana Harczyka została wzniesiona ok. 1903 według projektu Dawida Landego. W tym samym czasie i dla tego samego inwestora vis-a-vis powstała podobna narożna kamienica pod numerem 8. Pięciopiętrowy budynek ma 9-osiową fasadę od strony ul. Jasnej, ścięty jednoosiowy narożnik i 11-osiowe skrzydło od strony ul. Sienkiewicza. Fasada ma bogatą secesyjną ornamentykę, a w parterze znajdują się wielkie witryny sklepowe. W okresie międzywojennym budynek był siedzibą wielu przedsiębiorstw, polskich i zagranicznych. Kamienica jest jedyną w pełni zachowaną kamienicą czynszową w części śródmieścia, w której do 1939 miało siedzibę wiele przedsiębiorstw z sektora usług finansowych (określanego czasem warszawskim „City“). Uszkodzona w czasie powstania warszawskiego, została po II wojnie światowej wyremontowana. W 2007 została wpisana do rejestru zabytków. Przypisy
Alexanderkirche (Warschau)

Die katholische Kirche des Heiligen Alexander (polnisch Kościół św. Aleksandra) in Warschau ist eine katholische Pfarrkirche auf dem Platz der Drei Kreuze, dem zentralen Teil des Warschauer Königswegs zwischen der Neuen Welt und den Ujazdowski Alleen. Geschichte Die Kirche wurde in den Jahren 1818 bis 1826 im Stil des Klassizismus auf Initiative von Zar Alexander I. von Chrystian Piotr Aigner erbaut. Der Bau wurde zum großen Teil von Józef Zajączek und einer öffentlichen Sammlung finanziert. Die Kirche wurde in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts von Józef Pius Dziekoński im Stil der Neorenaissance mit Zügen der Neugotik umgebaut. Die Kirche wurde während des Warschauer Aufstands von der Wehrmacht zunächst bombardiert, nach dem Krieg aber im ursprünglichen Stil von Aigner wieder aufgebaut. „Die Rekonstruktion dieses Gebäudes in seinen Zustand vor der Umgestaltung im späteren neunzehnten Jahrhundert muss als vorsätzlich verstanden werden. Der Wiederaufbau der Alexanderkirche in Warschau wird zum Akt der Legitimierung der polnischen Volksrepublik als rechtmäßige Nachfolgerin des unabhängigen Polen und Erbe des Staates, der die Verfassung vom 3. Mai 1791 angenommen hat“. Geographische Lage Die Kirche befindet sich auf dem Warschauer Königsweg in der Mitte des Platzes der Drei Kreuze. Literatur Homepage Piotr Korduba: "Selektierte Vergangenheiten. Der Wiederaufbau Warschaus nach dem Zweiten Weltkrieg", In: "Geschichte Bauen, Böhlau Verlag Köln Weimar, 12. Juni 2017, 420 Seiten Weblinks Einzelnachweise
Église Saint-Alexandre de Varsovie

L'église Saint-Alexandre (en polonais Kościół św. Aleksandra) est une église catholique située sur la Plac Trzech Krzyży dans l'arrondissement de Śródmieście (Centre-ville) à Varsovie. Histoire Sources (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Kościół św. Aleksandra w Warszawie » (voir la liste des auteurs). (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « St. Alexander's Church, Warsaw » (voir la liste des auteurs). Portail du catholicisme Portail de Varsovie
Alexanderkerk (Warschau)

Alexanderkerk (Pools: Kościół św. Aleksandra) is een rooms-katholieke kerk in de Poolse hoofdstad Warschau. De kerk is gelegen aan het Plac Trzech Krzyży (Drie Kruizenplein). Geschiedenis Op het plein vormt de Alexanderkerk het middelpunt en vroeger kwamen de wegen bij elkaar die van uit de huidige stadswijken Ujazdów, Solec en Mokotów naar Warschau voerden. In 1818 begon men met de bouw van de kerk ter gelegenheid van de intocht van Russische tsaar Alexander I en zijn kroning tot koning van Polen. Architect Chrystian Piotr Aigner liet zich inspireren bij de bouw door het Pantheon in Rome. Tussen 1886 en 1895 werd de kerk door Józef Pius Dziekoński in neorenaissance stijl herbouwd. Van de oorspronkelijke inrichting is alleen nog het 17de-eeuwse beeld van Christus in het Graf bewaard gebleven. In de kerk vonden verschillende historische gebeurtenissen plaats, zoals de begrafenis van Bolesław Prus in 1912, hij overleed een paar blokken van de kerk in zijn appartement aan de ulica Wilcza. De kerk raakte in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Opstand van Warschau in 1944 beschadigd. Maar de kerk werd tussen 1949 en 1953 in klassieke stijl herbouwd.
Костёл Святого Александра (Варшава)

Костёл Святого Александра (пол. Kościół św. Aleksandra) — римско-католический храм, расположенный на площади Трёх Крестов в Варшаве. Костел был построен в 1818—1826 годы в классическом стиле по проекту Петра Айгнера в честь царя Александра I. Царь приехал в Варшаву впервые 12 ноября 1815 года. Горожане хотели поздравить его временной триумфальной аркой, которая была поставлена на площади Трёх Крестов, а затем на его месте построить памятник. Однако царь в письме к сенату приказал собранные средства для этой цели выделить на строительство храма. Первый камень в фундамент был заложен 15 июня 1818 года. Вместо больного губернатора Королевства Польского генерала Йозефа Зайечека, камень заложил министр доходов и казначейства Веглинский. Строительство продолжалось восемь лет и 18 июня 1826 храм был освящён архиепископом Варшавы. В 1886—1895 годы храм перестроен в стиле неоренессанса Юзефом Пиусом Дзеконским. В 1944 году (9 или 11 сентября) храм был разрушен во время бомбардировки Варшавы гитлеровскими войсками. В 1949—1952 гг. отстроен в стиле классицизма (восстановлен его первоначальный внешний вид). Первым пастором костёла Святого Александра стал католический священник педагог и филантроп; основатель института глухонемых Якуб Фальковский. Примечания Источники Джуліан Барточевіц: Церкви римо-католицької Варшави в історичному плані, Варшава 1855, С. 331—345. Колишній будинок парафіяльного священика парафії св Олександр. Юліус А. Чроськіский, Ендрю Роттермунд: Атлас архітектури у Варшаві. Варшава: «Аркада», 1977, С. 84
Tempelská synagoga (Krakov)

Nová krakovská synagoga – tzv. Templ – je jednou z mnoha synagog v krakovské čtvrti Kazimierz. Postavena byla v letech 1860 až 1862, navrhl ji architekt Ignacy Hercok. V dobách druhé světové války, která byla k židům obzvláště krutá, sloužila jako sklad. Po osvobození země však začala opět fungovat tak, jak byla navržena. Modlitby se zde konaly pravidelně až do roku 1985. Mezi lety 1995 a 2000 prošla synagoga rekonstrukcí. I v dnešní době slouží věřícím, avšak již v nesrovnatelně menším rozsahu, než v časech předválečných. Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Tempelská synagoga na Wikimedia Commons
Tempel-Synagoge (Krakau)

Die Tempel-Synagoge (polnisch Synagoga Tempel) ist eine Synagoge im Stadtteil Kazimierz der polnischen Stadt Krakau. Der Bau wurde im maurischen Stil nach Plänen von Ignacy Hercok von 1860 bis 1862 entlang der Miodowa-Straße erbaut. Der Bau steht unter Denkmalschutz. Als Vorbild diente der Wiener Leopoldstädter Tempel, denn Krakau gehörte damals zu Österreich-Ungarn. Der Leopoldstädter Tempel diente auch als Vorbild für zahlreiche weitere europäische Synagogen im orientalischen Stil, so die Zagreber Synagoge, die Spanische Synagoge in Prag und der Choral-Tempel in Bukarest. Weblinks 7 Synagogen, auf kultura-extra.de
Tempel Synagogue (Kraków)

The Tempel Synagogue (Polish: Synagoga Tempel) also Progressive Synagogue (Polish: Synagoga Postępowa) is a Reform Jewish congregation and synagogue, located at 24 Miodowa Street, in the historic Kazimierz district of Kraków, Poland. Designed by Ignacy Hercok in the Moorish Revival and Rundbogenstil styles and completed in 1862, the synagogue is a major place of worship, and also a booming center of Jewish culture, which hosts numerous concerts and meetings, especially during the Kraków Jewish Culture Festival. History The Moorish Revival and Rundbogenstil styled-building was designed by Ignacy Hercok, and built in 1860–1862 along Miodowa Street. The temple, with its tall central section flanked by lower wings, is designed on the pattern of the Leopoldstädter Tempel, in Vienna, Austria. At the time the synagogue was built, Kraków was part of the Austro-Hungarian Empire. The richly finished interior is adorned with dense patterns painted in many colors and copious amounts of gold leaf, but the patterns, with the exception of the exquisite Moorish design on the ceiling, are not stylistically Moorish. The arch over the Aron Kodesh with its pattern of alternating tall and short houses is more in the style of Polish folk art than anything Islamic. The Aron Kodesh is covered by a gold-leaf dome that evokes the dome over the Sigismund Chapel in the nearby Wawel Cathedral. The synagogue was desecrated during World War II by the German Nazis, who used the building as ammunition storage area. After the war, it was used again for prayers. In 1947, a mikvah was built in the northern part of the synagogue. Regular prayers were held until 1985. A large inflow of financial contributions from private donors around the world allowed the synagogue to undergo a vast renovation from 1995 until 2000. It is still active today, although formal prayers are held only a few times a year. Gallery See also Chronology of Jewish Polish history Culture of Kraków History of the Jews in Poland List of active synagogues in Poland Synagogues of Kraków References External links www.JewishKrakow.net - a guide to the Tempel Synagogue as well as Kazimierz in general, Kraków's Jewish quarter The Jewish Community of Krakow
Sinagoga del Templo (Cracovia)

La sinagoga del Templo (en polaco: Synagoga Tempel) es una sinagoga situada en el distrito y barrio histórico de Kazimierz, Cracovia (Polonia).​ Se destaca por haber sido lugar de culto principal de la comunidad judía de Cracovia, sirviendo en la actualidad principalmente como centro cultural muy concurrente, que alberga numerosos conciertos y reuniones, especialmente durante los días del Festival de Cultura Judía de Cracovia, celebrado anualmente. Desde 1986 el edificio de la sinagoga está clasificado como monumento de patrimonio nacional de Polonia (con número A-701).​​ Arquitectura El edificio, todo un ejemplo de la arquitectura neomorisca en el centro de Europa, fue diseñado por Ignacy Hercok y construido entre 1860-1862 en la principal calle Miodowa, basándose grosso modo en los motivos arquitectónicos del Leopoldstädter Tempel en Viena. Consta de un espacio central de techo alto flanqueo por alas de menor altura.​ El interior de la sinagoga con su suntuoso acabado está adornado con abundantes patrones pintados en una variedad de colores y hojas de oro. A diferencia del exterior del edificio, su interior, con la excepción del lujoso diseño del techo al estilo morisco, no guaran relación con la arquitectura islámica.​ El arco sobre el Hejal, con su patrón de casas altas y bajas alternándose, recuerda más al arte folclórico polaco que cualquier estilo islámico. El Hejal forma parte de la reproducción de una muralla, coronada por una gran cúpula y dos más pequeñas, todas hechas de hojas doradas, un elemento similar al de la capilla de Segismundo en la cercana catedral de Wawel.​​ Historia En el momento de la construcción de la sinagoga, Cracovia formaba parte del Imperio austrohúngaro. Aunque la emancipación judía llegó a Polonia ya en el siglo XIII (adelantándose en siglos a otros países de Europa), el proceso general de emancipación judía por toda Europa durante el siglo XIX, incluido el Imperio austrohúngaro, hizo posible la construcción del edificio como la de muchas de las sinagogas más importantes de Europa.​ La sinagoga fue arruinada durante la Segunda Guerra Mundial por los nazis, quienes, como era de costumbre, utilizaron el edificio como nave de almacenamiento de municiones. Después de la guerra, el edificio se volvió a usar con fines religiosos, aunque solo fue reformado en lo mínimo que permitía la celebración de los servicios. En 1947, un mikve fue construido en la parte norte del edificio. Los servicios regulares se llevaron a cabo hasta 1985, año en que tanto por el estado del edificio como por la existencia de otros más modernos, la sinagoga fue clausurada. Sin embargo, a principios de los años 1990, una gran afluencia de contribuciones de donantes particulares de todo el mundo permitió que la sinagoga se sometiera a un importante proceso de renovación y restauración, que tardaría desde 1995 a 2000.​ Hoy en día, más allá de su uso cultural y simbólico, la sinagoga aún ofrece servicios religiosos durante los principales festivos judíos y eventos concretos. Galería Referencias
Synagogue Tempel (Cracovie)

La synagogue Tempel (en polonais Synagoga Tempel) est une synagogue du quartier Kazimierz de la ville polonaise de Cracovie. Le bâtiment a été construit dans le style mauresque selon les plans d'Ignacy Hercok de 1860 à 1862 le long de la rue Miodowa. Il s'agit d'un bâtiment classé. La synagogue de Leopoldstadt à Vienne a servi de modèle, Cracovie faisant alors partie de l'Autriche-Hongrie. Le temple de Leopoldstadt a également servi de modèle à de nombreuses autres synagogues européennes de style oriental, telles que la synagogue de Zagreb, la synagogue espagnole de Prague et le temple choral de Bucarest. Notes et références Liens externes 50.05291719.944444Koordinaten: 50° 3′ 10,5″ N, 19° 56′ 40″ O Portail du judaïsme Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Cracovie Portail du XIXe siècle Portail du patrimoine mondial
Sinagoga Tempel

La sinagoga Tempel è una sinagoga riformata che si trova nel quartiere Kazimierz di Cracovia. L'edificio è stato progettato da Ignacy Hercok sul modello del Leopoldstädter Tempeldi Vienna e costruito nel 1860-1862 quando Cracovia faceva parte dell'Impero austro-ungarico. All'interno l'Aron haQodesh è coperto da una cupola in foglia d'oro che evoca la cupola sopra la cappella di Sigismondo nella vicina Cattedrale del Wawel. Durante la seconda guerra mondiale la sinagoga è stata danneggiata dai nazisti, che l'hanno utilizzata come area di stoccaggio per le munizioni. Dopo la guerra la sinagoga è stata riaperta al culto. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla Sinagoga Tempel
POLRAD

POLRAD est le réseau polonais de radars météorologiques de télédétection des précipitations. Il comprend huit radars Doppler pulsés de la compagnie allemande Gematronik, utilisant une longueur d'onde de bande C (fréquence de 5,5 GHz). Le réseau est un mélange des types 360AC Meteor, 500c et 1500C de cette compagnie. Depuis 2009, les radars sont graduellement remplacés par le modèle 1600C Meteor à double polarisation ayant une capacité de mesure améliorée et la possibilité de déterminer directement le type d’hydrométéore. La portée de chacun des radars du réseau est de plusieurs centaines de kilomètres ce qui permet de compléter les données des stations météorologiques et fournit aux météorologues une vue d'ensemble du territoire polonais. De plus, leurs données seront introduites dans les modèles numériques de prévision numérique du temps et hydrologiques afin de mieux simuler l'état futur de l’atmosphère. Description Les radars ont été achetés grâce à un prêt de la Banque mondiale. Ils ont été installés de 1995 à 2004 mais en 2009 a débuté la dernière étape de leur remplacement par des radars de nouvelle génération à double polarisation. Ils sont opérés par le centre de télédétection de l’Institut de météorologie et de gestion de l'eau de Pologne. Les images radar du réseau POLRAD ont une portée utile de 100 à 200 km et sont disponibles en différé d'une heure sur le site de la météorologie nationale. Le réseau POLRAD se compose de radars ayant les caractéristiques suivantes : Traitement des données Les données de chacun des radars sont envoyées par ligne terrestre vers un point central de réception et de traitement. Un traitement ultérieur permet de les introduire dans les modèles de prévision numériques du temps. Les images radar et les données filtrées sont ensuite envoyées vers les utilisateurs par satellite de communication ou lignes de télécommunication. Les données de POLRAD sont également échangées avec les pays voisins dans le cadre de différents réseaux de radars météorologiques : COST-75 (réseau européen), CERAD (réseau d’Europe centrale) et NORDRAD (le réseau scandinave). Elles se retrouvent également sur Internet. Notes et références (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « POLRAD » (voir la liste des auteurs). Bibliographie (pl) S. Moszkowicz et I. Tuszynska, Radar météorologique, Varsovie, IMGW, 2006 (lire en ligne [PDF]). (pl) J. Szturc, La télédétection par satellite et le radar en météorologie et en hydrologie, ATH, Bielsko-Biala, 2004 (lire en ligne [PDF]) Liens externes (pl) Site officiel (en) « Weather Radar Systems », Leonardo Germany GmbH producteur des radars Meteor (anciennement Gematronik Selex SI). Portail de la météorologie Portail de la Pologne