NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cmentarz wojenny w Młodziejowie

Cmentarz wojenny w Młodziejowie – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się opodal wsi Młodziejów w województwie lubelskim, w powiecie świdnickim, w gminie Piaski. Cmentarz ma kształt prostokąta o wymiarach około 32 × 32 m. Otoczony jest z 4 stron ogrodzeniem metalowym. Położony jest w bezpośrednim sąsiedztwie drogi Piaski – Krasnystaw. Od tej też strony znajduje się metalowa bramka wejściowa. Po jej obu stronach znajdują się zatarte mogiły zbiorowe. Jedynymi pozostałymi obiektami ziemnymi są dwa kopce (o wymiarach 9,5 × 4,5 m oraz 7,5 × 6 m). W środku cmentarza zachował się cokół kamienny nieistniejącego krzyża. Na cmentarzu jest pochowanych 945 żołnierzy w grobach zbiorowych poległych w 27 lipca 1915: 457 żołnierzy austro-węgierskich m.in. z IR 62 i IR 98, 5 żołnierzy niemieckich, 187 rosyjskich m.in. z syberyjskich pułków piechoty. Bibliografia Marcin Dąbrowski: Cmentarze wojenne z lat I wojny światowej w dawnym województwie Lubelskim. Lublin: Tow. Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2004, s. 130–131. ISBN 83-7306-208-4. Linki zewnętrzne Lista poległych Młodziejów. Olsztyńska strona rowerowa
Cmentarz wojenny w Adelinie

Cmentarz wojenny w Adelinie – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się opodal wsi Adelina w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, w gminie Chodel. Cmentarz ma kształt prostokąta o wymiarach około 26 na 16 m. Położony jest na północ od wsi na skraju lasu w pobliżu polnej drogi Książ - Siewalka. W pierwotnym założeniu składał się z 10 mogił 6 zbiorowych i 4 pojedynczych. Pierwotnie cmentarz był otoczony drutem kolczastym na dębowych słupkach. Obecnie brak jest ogrodzenia. Na cmentarzu jest pochowanych 144 żołnierzy poległych w dniach 27 sierpnia 1914 oraz 17 oraz 23-24 lipca 1915: 73 żołnierzy austro-węgierskich m. in z IR 12, IR 18, IR 25 oraz HonvIR 18 71 rosyjskich. Bibliografia Marcin Dąbrowski: Cmentarze wojenne z lat I wojny światowej w dawnym województwie Lubelskim. Lublin: Tow. Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2004, s. 75-76. ISBN 83-7306-208-4. Linki zewnętrzne Olsztyńska strona rowerowa
Cmentarz wojenny w Siemiatyczach

Cmentarz z I wojny światowej w Siemiatyczach – cmentarz żołnierzy niemieckich i rosyjskich poległych w I wojnie światowej, zabytek wpisany do rejestru pod numerem 664 z 15.12.1988. Opis Cmentarz znajduje się na rogatkach Siemiatycz, obok skrzyżowania dróg krajowych 19 i 62. Obiekt założony jest na planie prostokąta i posiada metalowe ogrodzenie. Na terenie nekropolii umieszczono 4 tablice. Treść napisu na tablicy przy wejściu (po lewej stronie): „STOJĄCY NA ŚRODKU CMENTARZA POMNIK WZNIESIONY ZOSTAŁ W 1942 R PRZEZ NIEMIECKIE WŁADZE OKUPACYJNE RĘKAMI ŻYDÓW Z SIEMIATYCKIEGO GETTA. TREŚĆ NAPISU NA POMNIKU JEST NASTĘPUJĄCA TU SPOCZYWA 53 NIEMIECKICH I 63 ROSYJSKICH ŻOŁNIERZY. ONI ZGINĘLI ZA SWOJĄ OJCZYZNĘ 1915 R. LISTOPAD 1978 R. TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ SIEMIATYCZ ORAZ RZEMIEŚLINICY Z SIEMIATYCZ” Treść napisu na tablicy przy wejściu (po prawej stronie): „CMENTARZ WOJSKOWY ŻOŁNIERZY ARMJI ZABORCZYCH NIEMIECKIEJ I ROSYJSKIEJ Z OKRESU I WOJNY ŚWIATOWEJ. W OBU TYCH PRZECIWSTAWNYCH SOBIE ARMIACH PRZYMUSOWO WCIELENI WALCZYLI I ODDALI SWE ŻYCIE W BRATOBÓJCZEJ WALCE POLACY CZEŚĆ ICH PAMIĘCI LISTOPAD 1978 R. W 60 LECIE ODZYSKANIA NIEPODLEGŁOŚCI TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ SIEMIATYCZ ORAZ RZEMIEŚLINICY Z SIEMIATYCZ” Treść napisu na pomniku stojącym centralnie na cmentarzu „HIER RUHEN 53 DEUTSCHE UND 63 RUSS. KRIEGER. SIE STARBEN FÜR IHR VATERLAND IM AUGUST 1915” Cmentarz ma powierzchnię 1,175 ha. Galeria zdjęć Przypisy Linki zewnętrzne Opis cmentarza. dobroni.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-05)].
Cmentarz Wojenny nr 201 – Tarnów

Cmentarz Wojenny nr 201 – Tarnów – nieczynny, austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie i znajdujący się na terenie jego okręgu VI Tarnów. Jest to niewielka kwatera utworzona w 1914 roku, znajdująca się w południowo-zachodniej części Cmentarza Żydowskiego w Tarnowie przy ul. Szpitalnej. Pochowano na nim 45 żołnierzy austro-węgierskich oraz 9 żołnierzy rosyjskich, wyznania mojżeszowego, poległych w walkach w okolicach Tarnowa oraz zmarłych w wyniku odniesionych ran i z powodu chorób, w tarnowskich szpitalach. Spoczywający tutaj żołnierze są wszyscy znani z nazwisk. Część poległych żołnierzy austro-węgierskich należała do 20 pułku piechoty. Znana jest przynależność pułkowa tylko jednego rosyjskiego żołnierza, służył on w 131 tyraspolskim pułku piechoty. Obecnie kwatera jest mało czytelna, gdyż wokół niej oraz na jej obszarze znajdują się pochówki cywilne. Nie jest znany projektant cmentarza. W 2018 roku odnowiono 27 nagrobków należących do pochowanych tutaj żołnierzy. Przypisy Bibliografia Oktawian Duda, Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma, Galicyjskie Cmentarze wojenne t. II Okolice Tarnowa (Okręgi V-VII), Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-38-5. Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2011-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-06)]. Cmentarze wojenne. [dostęp 2011-10-07]. Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2011-10-07].
Воинское кладбище № 201 (Тарнув)

Памятник культуры Малопольского воеводства: регистрационный номер А-22 от 28 сентября 1976 года. Воинское кладбище № 201 — Тарнув (пол. Cmentarz wojenny nr 201 - Tarnów) — воинское кладбище, находящееся на улице Шпитальной в городе Тарнув, Малопольское воеводство, Польша. Кладбище входит в группу Западногалицийских воинских захоронений времён Первой мировой войны. На кладбище похоронены военнослужащие Австрийской и Российской армии, которые погибли во время Первой мировой войны. Охраняемый памятник Малопольского воеводства. История Кладбище было основано Департаментом воинских захоронений К. и К. военной комендатуры в Кракове в 1914 году. Автор некрополя не известен. На кладбище похоронены военнослужащие иудейского вероисповедания; имена всех погребённых известны. Некрополь расположен в юго-западной части еврейского кладбища. На кладбище находятся 43 могил, в которых похоронены 54 австрийских из 20-го Новосонченского пехотного полка и 9 российских солдат из 131-го Тираспольского пехотного полка. Последнее захоронение было произведено в 1918 году. 28 сентября 1976 года некрополь был внесён в реестр памятников культуры Малопольского воеводства. Примечания Источник Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. II Okolice Tarnowa (Okręgi V—VII), Oficyna Wydawnicza «Rewasz», Pruszków 1998, ISBN 83-85557-38-5 Ссылки Метрика кладбища (пол.)
Cmentarz wojenny nr 282 – Wojnicz-Zamoście

Cmentarz wojenny nr 282 – Wojnicz-Zamoście – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VIII Brzesko. Zaprojektowany przez austriackiego architekta Roberta Motkę. Usytuowany jest w Wojniczu w środkowej części miasta, obok kaplicy Matki Bożej Loretańskiej. Pochowano tu w 2 grobach zbiorowych i 8 grobach pojedynczych 8 żołnierzy austro-węgierskich i 32 rosyjskich. Cmentarz jest uporządkowany i w dobrym stanie. Przypisy Bibliografia Metryka cmentarza Cmentarze wojenne I wojny światowej, Okręg VIII Brzesko
Cmentarz wojenny nr 285 – Wojnicz

Cmentarz wojenny nr 285 – Wojnicz – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej. Zaprojektowany przez austriackiego architekta Roberta Motkę jako kwatera wojskowa na cmentarzu parafialnym w Wojniczu. Pochowano na nim 21 żołnierzy austro-węgierskich. Ma kształt wydłużonego prostokąta. Głównym elementem cmentarza jest kuty krzyż z tabliczką z niemieckim napisem "Vergänglische was Ihr grosses tut bleibt hunvergänlich" (Przemijające jest to, co czyni nas wielkimi. Lecz Wy pozostaniecie niezapomniani). Cmentarz jest bardzo dobrze zachowany. Przypisy Bibliografia Metryka cmentarza Cmentarze wojenne I wojny światowej, Okręg VIII Brzesko
Cmentarz wojenny nr 294 – Zakliczyn

Cmentarz wojenny nr 294 – Zakliczyn – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VIII Brzesko. Zaprojektowany przez austriackiego architekta Roberta Motkę jako kwatera wojskowa na cmentarzu parafialnym w Zakliczynie w powiecie tarnowskim. Pochowano na nim 252 żołnierzy austro-węgierskich i 17 rosyjskich w 4 grobach zbiorowych i 235 pojedynczych. Ogólnie cmentarz jest w stanie średnim, jest porośnięty trawą, a w obrębie części nekropolii znajdującej się po prawej stronie, poza głównym ogrodzeniem (kwatera rosyjska) stoją współczesne nagrobki. Przypisy Bibliografia Metryka cmentarza Cmentarze wojenne I wojny światowej, Okręg VIII Brzesko
Cmentarz wojenny nr 297 – Czchów

Cmentarz wojenny nr 297 – Czchów – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VIII Brzesko. Jest to kwatera na cmentarzu parafialnym w mieście Czchów w powiecie brzeskim województwa małopolskiego. Pochowano na nim 106 żołnierzy austro-węgierskich i 8 rosyjskich w grobie zbiorowym i 71 grobach pojedynczych. Ma kształt wielokąta. Głównym elementem cmentarza jest kamienny pomnik centralny, usytuowany w wysuniętej wnęce cmentarza. Zaprojektowany został przez austriackiego architekta Roberta Motkę. Cmentarz jest w bardzo dobrym stanie. Przypisy Bibliografia Metryka cmentarza Cmentarze wojenne I wojny światowej, Okręg VIII Brzesko
Cmentarz wojenny nr 137 – Ciężkowice

Cmentarz wojenny nr 137 – Ciężkowice – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się w Ciężkowicach w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Ciężkowice. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W IV okręgu Łużna cmentarzy tych jest 27. Opis cmentarza Zaprojektowany został przez polskiego architekta Jana Szczepkowskiego jako odrębna kwatera na cmentarzu parafialnym. Znajduje się na lekko pochyłym stoku i ma kształt niesymetrycznego równoległoboku. Trzy boki cmentarza ogrodzone niskim kamiennym murem nakrytym betonowym daszkiem. Czwarty bok, od strony drogi ma ogrodzenie w postaci betonowych słupów połączonych metalowymi łańcuchami. Tego typu rozwiązanie z łańcuchami nie występuje na żadnym z cmentarzy IV okręgu Łużna. W boku tym znajduje się wejście na cmentarz. Głównym elementem ozdobnym jest znajdujący się w murze naprzeciwko wejścia pomnik w formie murowanej z kamienia „bramy-ołtarza”. Zwieńczony jest niewielkim krzyżem łacińskim, na ścianie czołowej od strony cmentarza ma płaskorzeźbę głowy Chrystusa z koroną cierniową oraz dwie imienne tabliczki, a na ścianie zewnętrznej drewniany krzyż. Groby rozłożone w czterech równoległych rzędach. Nagrobki w postaci niskich betonowych cokołów z metalowymi krzyżami. W dolnej części krzyży znajdują się metalowe ramki na tabliczki z nazwiskami poległych żołnierzy, tabliczek jednak brak. Oprócz cokołów pojedynczych występują cokoły potrójne, z trzema krzyżami (tzw. triady). Polegli Pochowano tutaj 78 żołnierzy austro-węgierskich, 4 niemieckich i 2 rosyjskich w 4 grobach zbiorowych i 55 grobach pojedynczych. Zidentyfikowano 53 żołnierzy austriackich, pozostali są nieznani. Większość z nich poległa w grudniu 1914 r. i w kwietniu 1915 r. Przypisy
Воинское кладбище № 137 (Ценжковице)

Памятник культуры Малопольского воеводства: регистрационный номер A-467/M от 16 апреля 2009 года. Воинское кладбище № 137 — Ценжковице (пол. Cmentarz wojenny nr 137 - Ciężkowice) — воинское кладбище, находящееся на территории приходского некрополя в городе Ценжковице, Малопольское воеводство, Польша. Кладбище входит в группу Западногалицийских воинских захоронений времён Первой мировой войны. На кладбище похоронены военнослужащие Австрийской, Германской и Российской армии, которые погибли в мае 1915 года во время Первой мировой войны. Охраняемый памятник Малопольского воеводства. История Кладбище было основано Департаментом воинских захоронений К. и К. военной комендатуры в Кракове в 1915 году. Кладбище спроектировал скульптор Ян Щепковский. На кладбище площадью 468 квадратных метра находится 4 братских и 55 индивидуальных могил, в которых похоронены 78 австрийских, 4 германских и 2 российских солдат. 16 апреля 2009 года воинское кладбище было внесено в реестр памятников Малопольского воеводства (№ А — 467/М). Примечания Источник Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Ссылки Метрика кладбища (пол.) Cmentarze wojenne okręgi — IV Łużna (пол.)
Cmentarz wojenny nr 133 – Bobowa

Cmentarz wojenny nr 133 – Bobowa – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej w Bobowej w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Bobowa. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W IV okręgu Łużna cmentarzy tych jest 27. Opis cmentarza Ma kształt prostokąta i znajduje się jako oddzielna kwatera na cmentarzu parafialnym w Bobowej. Zaprojektowany został przez polskiego architekta Jana Szczepkowskiego. Brama wejściowa znajduje się od strony drogi nr 981 łączącej Bobową z Grybowem i jest bardzo podobna do zaprojektowanych również przez tego architekta cmentarzach nr 119 i 134. Są to dwa masywne, murowane z kamienia słupki z metalową furtką, oraz prowadzące do nich betonowe schody z murem po obydwu stronach. Głównym pomnikiem jest duży żelazny, kuty krzyż łaciński o wysokości 10 m. Na końcach ramion i na ich złączeniu znajdują się misterne metalowe glorie. Tego typu krzyż nie występuje na żadnym innym cmentarzu okręgu Łużna. Ogrodzenie stanowią murowane z kamienia słupki, betonowa podmurówka i zawieszone między słupkami metalowe segmenty w kształcie balustradek. Nagrobki żołnierzy w postaci metalowych krzyży na betonowym cokole. W podstawę krzyża wkomponowana imienna tabliczka. Polegli W 141 grobach pojedynczych pochowano tutaj 113 żołnierzy armii austro-węgierskiej, 4 armii niemieckiej i 22 armii rosyjskiej. Zginęli od września 1914 roku do maja 1915 roku. Większość z nich posiada tabliczki imienne. Nie zidentyfikowano 48 żołnierzy. Los cmentarza Po II wojnie światowej nie dbano o cmentarze z I wojny i ulegały one naturalnemu niszczeniu, zdarzały się również akty wandalizmu. W 2014 r. z budżetu wojewody dokonano generalnego remontu cmentarza nr 133 i zamontowano tablicę informacyjną. Krzyż zaprojektowany przez J. Szczepkowskiego stał się wzorem dla naśladowców – na wzgórzu nad drogą Zborowice – Łużna wykonano jego replikę, nieco niższą i pomalowaną na biało. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Niepełna lista pochowanych Cmentarz wojenny nr 133 fotopolska.eu
Cmentarz wojenny nr 253 – Żabno

Cmentarz wojenny nr 253 – Żabno – cmentarz z I wojny światowej, znajdujący się w miejscowości Żabno, w gminie Żabno, powiecie tarnowskim, województwie małopolskim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VII okręgu Dąbrowa cmentarzy tych jest 12. Opis cmentarza Zaprojektowany przez austriackiego architekta Johanna Watzala jako kwatera wojskowa na cmentarzu parafialnym w Żabnie. Ma plan dwóch prostokątów; jeden jest większy, drugi mniejszy i złożone są w kształt litery T. Głównym elementem cmentarza jest ściana pomnikowa zwieńczona krzyżem maltańskim. Na jej przedniej ścianie jest tablica inskrypcyjna z napisem: W tłumaczeniu na język polski: Za życia/ walczący/ leżą po śmierci pojednani/ ojczyzna opłakuje jednakowo/ zwycięzców i /pokonanych. Ogrodzenie cmentarz składa się częściowo z muru, a częściowo z betonowych oraz żelaznych słupków, pomiędzy którymi zamontowano stalowe rury. Wejście znajduje się od strony alei głównej cmentarza i ma postać dwuskrzydłowej, żelaznej bramki zwieńczonej podwójnym krzyżem lotaryńskim. Pola grobowe otoczone są betonowymi krawężnikami. Jest kilka rodzajów nagrobków: z betonowym, półokrągłym cokołem, na którym zamontowano kute krzyże dwuramienne z blaszaną tabliczką imienną z betonowym cokołem, na którym zamontowano wykonane z płaskowników krzyże nakryte dwuspadowym, ząbkowanym daszkiem z betonowym, półokrągłym cokołem, na którym zamontowano krzyże nakryte półkolistymi, ząbkowanymi daszkami przedłużonymi do podstawy krzyża Ponadto na cmentarzu, zaraz za bramką wejściową jest betonowy pomnik zwieńczony betonowym krzyżem. To pomnik pochowanych tutaj polskich żołnierzy września 1939 r. Przed tablicą inskrypcyjną jest drugi betonowy pomnik zwieńczony rosyjską gwiazdą. Ustawiono go na mogile pochowanych tutaj żołnierzy radzieckich poległych w 1945 r. Polegli Pochowano tutaj 242 żołnierzy w 15 grobach zbiorowych i 69 grobach pojedynczych. Są to: 3 żołnierze armii austro-węgierskiej, wszyscy znani z nazwiska (m.in. huzarzy 5. pułku huzarów i 9. pułku huzarów honwedu) 239 żołnierzy armii rosyjskiej. Walczyli głównie w 7 rewalskim pułku piechoty, 13 białozerskim p.p., 20 galickim p.p, 33 jeleckim p.p., 38 tobolskim p.p., 122 tamborskim p.p., 125 kurskim p.p., 155 kubańskim p.p., 10 niżnowgorodskim batalionie saperów i 21 rowieńskim batalionie saperów Są to żołnierze, którzy zmarli w szpitalu w Żabnie. Jako ranni lub chorzy zwożeni byli do niego z okolicznych pól bitewnych i okopów. Wraz z nimi pochowano opiekującą się nimi siostrę miłosierdzia Elinę Elizawietę Tarnowska, która zmarła na chorobę zakaźną. Żołnierze ci zmarli głównie w maju 1915 r., po wielkiej ofensywie połączonych wojsk austro-węgierskich i niemieckich, znanej jako bitwa pod Gorlicami. Nastąpiło wówczas przełamanie obrony rosyjskiej, w wyniku czego armia rosyjska zmuszona była cofnąć się daleko na wschód. Część żołnierzy znarła w grudniu 1914 r. Przypisy Linki zewnętrzne Spis poległych na cmentarzu nr 253 w Żabnie. polegli.forgen.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-09)].
Cmentarz wojenny nr 268 – Radłów

Cmentarz wojenny nr 268 – Radłów – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VIII Brzesko. Zaprojektowany przez Roberta Motkę jako kwatera w południowym rogu radłowskiego cmentarza parafialnego. Zbudowany został na planie litery L. Głównym elementem cmentarza jest stojący na betonowym cokole, także betonowy krzyż. Na cokole umieszczono tablicę z niemieckojęzyczną inskrypcją: W tłumaczeniu na język polski: Zatrzymaj się ! Może jest pośród nas ten, którego kochałeś. Pochowano na nim 60 żołnierzy austro-węgierskich, 40 niemieckich i 7 rosyjskich w 33 grobach pojedynczych i 14 zbiorowych. Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914–1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa (Okręgi VIII-XI), Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0 J. Drogomir, Polegli w Galicji Zachodniej 1914–1915 (1918): wykazy poległych i zmarłych pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej. T. 3, Tarnów : Muzeum Okręgowe, 2005 Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne I wojny światowej, Okręg VIII Brzesko Metryka cmentarza Radłów – cmentarz wojenny nr 268 – opis i zdjęcia na StareCmentarze.pl
Cmentarz wojenny nr 247 – Szczucin

Cmentarz wojenny nr 247 – Szczucin – austriacki cmentarz z I wojny światowej w miejscowości Szczucin, gminie Szczucin w powiecie dąbrowskim, województwie małopolskim. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VII okręgu dąbrowskim cmentarzy tych jest 9. Opis cmentarza Cmentarz znajduje się w środkowej części cmentarza parafialnego w Szczucinie. Wykonano go na planie prostokąta o rozmiarach 28 × 15 m. Projektantem był Johan Watzal. Ogrodzenie cmentarza od strony wschodniej składa się z betonowego muru, za którym znajduje się ziemny pagórek. Z pozostałych stron są to betonowe słupki, pomiędzy którymi umieszczono poręcze ze stalowych rur. Wejście przez bramkę od strony zachodniej, Bramkę tworzą dwa betonowe słupki i niska żelazna furtka. Głównym elementem cmentarza jest pomnik wykonany w formie portyku ozdobionego stylizowanym wizerunkiem skrzyżowanych luf armatnich, wyróżnionego ze ścianki, która stanowi ogrodzenie nekropolii od wschodu. Groby żołnierzy umieszczone w czterech równoległych rzędach. Otoczone są betonowymi krawężnikami, pomiędzy którymi znajdują się równoległe ścieżki. Groby zwieńczone są kilkoma rodzajami żeliwnych, kutych krzyżów. Środkową część cmentarza pomiędzy bramka wejściową, a ścianą z ozdobnym portykiem tworzy plac centralny. Pochowano na nim w odrębnej kwaterze 57 żołnierzy radzieckich poległych w 1945 r., a na portyku umieszczono poświęconą im tablicę pamiątkową. Nazwiska tych żołnierzy są nieznane. Cmentarz zachowany jest w bardzo dobrym stanie, wszystkie krzyże żeliwne istnieją. Został odremontowany i jest regularnie pielęgnowany. Spis poległych Na cmentarzu pochowano 56 żołnierzy austro-węgierskich, 3 niemieckich i 39 rosyjskich i 2 żołnierzy serbskich w 53 grobach pojedynczych i 12 zbiorowych. Cmentarz jest w bardzo dobrym stanie. Pochowani na tym cmentarzu żołnierze austro-węgierscy należeli do bardzo wielu jednostek: do 4, 5, 39, 40, 76 i 89 pułku piechoty, 11,12, 13,15, 18, 22, 31 i 36 pułku piechoty landwehry, 5,12,13,18 i 20 pułku piechoty honwedu, 3 pułku huzarów, 2 pułku huzarów honwedu, 33 pułku artylerii polowej, 5 i 11 batalionu taborów, 10 batalion saperów oraz 4 i 9 kompanii kolejowej. Żołnierze niemieccy należeli do 38 pułku piechoty landwehry, a żołnierze rosyjscy do 300 pułku piechoty i 126 pułku dragonów. Serbowie przynależeli do 15 pułku piechoty i 3 pułku ułanów. Nie do końca wiadomo, skąd wzięli się żołnierze serbscy, Serbia bowiem w owym czasie była w stanie wojny z Austro-Węgrami. Być może byli to żołnierze walczący w armii rosyjskiej jako ochotnicy, Przypisy