NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Michała Archanioła w Kwilczu

Kościół św. Michała Archanioła w Kwilczu – kościół rzymskokatolicki, najstarszy zabytek we wsi. Świątynia została zbudowana w latach 1766–1782 w stylu późnobarokowym. Zabytkowy zespół kościoła parafialnego Historia kościoła Pierwszy kościół pod wezwaniem świętego Michała powstał prawdopodobnie około XIV wieku z fundacji Bylinów Kwileckich. W roku 1693 kwilecki kościół był drewniany, "pół starego, pół nowego przybudowanego" w kształcie krzyża, z jednym tylko ołtarzem "wielkim, staroświeckim, zamykanym". W 1776 roku zaraz za dawnym drewnianym kościołem z fundacji braci Kwileckich – Franciszka Antoniego, Jana i Adama – rozpoczęto budowę nowego, murowanego kościoła. Na kamieniu węgielnym umieszczono trzy krzyże i inicjały FK, AK i JK. Budowę kościoła ukończono po szesnastu latach, w 1782 roku. 29 września tegoż roku kościół poświęcił ksiądz dziekan lwówecki Tomasz Robiński, pleban i altarzysta kwilecki. W latach 1792–1793 zbudowano wieżę kościoła. Opis kościoła Zbudowany w latach 1766–1781 na planie prostokąta kościół jest otynkowany, ozdobiony pilastrami. Wieżę wzniesiono na przełomie 1792 i 93 roku w kształcie obelisku (wys. 45 m). Zdobi ją mały balkonik. Po bokach prezbiterium znajdują się zakrystie, a nad nimi loże. Wyposażenia wnętrza: klasycystyczne ławy i konfesjonały rokokowe. Ołtarz główny poświęcony został św. Michałowi. Nad ołtarzem Duch Święty. Ołtarze boczne poświęcone zostały Ukrzyżowanemu Panu Jezusowi oraz Matce Boskiej Szkaplerznej. Na ścianach cztery duże pomniki Kwileckich: kasztelana lądzkiego Łukasza i jego żony Barbary, kasztelana kaliskiego Franciszka i jego żony Teresy ze Szczanieckich, pułkownika wojsk saskich Konstantego i kasztelana międzyrzeckiego Jana. Przypisy
Kostel svatého Michaela archanděla (Velké Kunčice)

Římskokatolický kostel svatého Michaela Archanděla ve Velkých Kunčicích (Kończyce Wielkie) v okrese Těšín, který je postaven v barokním slohu, je největším dřevěným kostelem na Těšínském Slezsku. Taktéž jeho věž je nejvyšší dřevěnou věží Těšínska. Kostel je součástí Stezky dřevěné architektury ve Slezském vojvodství. Historie Fara ve Velkých Kunčicích je poprvé v pramenech zmiňována roku 1335. Na místě dnešního kostela stál nejméně od doby reformace menší dřevěný kostel stejného zasvěcení, první zmínku o něm máme z vizitačního protokolu z 1679, nedlouho potom, co byl odebrán protestantům. Za faráře Šimona Świeżyho byla obnovena věž tesařem Jiřím Dziendzielou ze Záblatí. Nicméně starý kostel byl nevyhovující a zchátralý, že se roku 1774 přistoupilo ke stavbě nového kostela. Nový kostel byl postaven tesařem Pavlem Křižíkem z Bobrků okolo stávajícího. Teprve po dokončení střechy nového kostela byl starý rozebrán. Kostel vydržel bez oprav až do roku 1884, kdy proběhla celková rekonstrukce, při níž byly odstraněny soboty (kryté ochozy) kolem kostela Architektura Loď a presbyterium kostela jsou roubené, obložené dřevěným šindelem. Naproti tomu věž je štenýřové konstrukce, kónicky se zužující, nahoře zakončena barokní cibulí. Velké zúžení věže má zabránit jejímu pohybu při zvonění. Na celém kostele je sedlová střecha krytá šindelem, taktéž věž je pokryta šindelem. Interiér kostele je vyzdoben polychromií z roku 1884, kdy proběhla velká obnova kostela. Nalezneme zde též rokokovou křtitelnici z roku 1734 od Matěje Weissmanna z Frýdku a novější kazatelnu z roku 1781 od Jana Hrabce rovněž z Frýdku. Odkazy Literatura LONDZIN, Józef. Kościoły drewniane na Śląsku Cieszyńskim. Cieszyn: Dziedzictwo błog. Jana Sarkandera, 1932. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel svatého Michaela archanděla na Wikimedia Commons Stránky o dřevěných kostelích ve Slezsku
Kościół św. Michała Archanioła w Kończycach Wielkich

Kościół pod wezwaniem Świętego Michała Archanioła w Kończycach Wielkich – zabytkowy, drewniany kościół parafialny parafii św. Michała Archanioła w Kończycach Wielkich, wybudowany w 1777 roku. Jest największym drewnianym kościołem na Śląsku Cieszyńskim. Kościół znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego w pętli pszczyńskiej. Historia Parafia w Kończycach Wielkich została po raz pierwszy wzmiankowana w spisie świętopietrza z 1335. Poprzednik obecnego kościoła, również drewniany i pod tym samym wezwaniem, lecz mniejszy, opisany jest w protokołach wizytacyjnych z 1679 i 1688. W 1749 nowym proboszczem został ks. Szymon Świeży, który to w 1751 zlecił wybudowanie Jerzemu Dziendzielowi z Zabłocia nowej wieży. W 1774 rozpoczęto budować nowy i obecny kościół parafialny, a z powodu braku innego gruntu i żeby na czas budowy nie stracić starego, mniejszego kościoła, nowy i dużo większy obudowano wokół niego, czym zajął się bobrecki cieśla, Paweł Krzyżyk. Gdy po trzech latach ukończono wznosić dach, stary kościół rozebrano. Zasłużonego księdza proboszcza Szymona Świeżego pochowano przed prawym ołtarzem bocznym św. Filomeny. W 1884 kościół gruntownie odnowiono, rozebrano przylegające doń soboty a we wnętrzu wymalowano nowe polichromie. Jeszcze ze starego kościoła zachowano zamontowane w wieży dzwony, na największym można wyczytać rok powstania – 1489, mniejszy jest z 1555. Trzeci dzwon w starym kościele był z 1623, a sygnaturka z 1752. Architektura Najstarszą część konstrukcji stanowi wysoka wieża kryta gontem, zakończona barokowym, smukłym hełmem z pozorną latarnią. By wytrzymać kołysanie się dzwonów zamieszczonych w izbicy wieża jest konstrukcji słupowej a jej ściany są nadprzeciętnie pochyłe. Nawa główna i prezbiterium są konstrukcji zrębowej i przykryte jednokalenicowym dachem przykrytym gontem. Po bokach prezbiterium znajdują się przybudówki mieszczące empory. Wnętrze Wnętrze kryje płaski strop. Ampory mieszczące ławy kolatorskie po bokach prezbiterium z wnętrzem połączone są przez półkoliste arkady. Wyposażenie jest skromne i barokowe. Ołtarz główny przedstawia patrona świątyni, św. Michała Archanioła, a poza nim w świątyni mieszczą się dwa boczne, XIX-wieczne ołtarze. Na rokokowej chrzcielnicy wykonanej przez Mathiasa Weissmanna z Frydku z 1737 przedstawiony jest chrzest Chrystusa w Jordanie. Ambona spod dłuta rzeźbiarza Jana Hrabca, również z Frydku, dotarła do Kończyc Wielkich w 1781, częściowo zniszczona w trakcie przeprawy przez Olzę. Przypisy Bibliografia Józef Londzin: Kościoły drewniane na Śląsku Cieszyńskim. Cieszyn: Dziedzictwo błog. Jana Sarkandra, 1932, s. 171–177. OCLC 297540848. Irena Adamczyk, Ewa Janoszek, Mariusz Makowski, Jaromír Polášek, Janusz Spyra, Henryk Wawreczka: Dřevěné kostely a kaple v Beskydech a okolí. Drewniane kościoły i kaplice w Beskidach i okolicy.. Český Těšín: Wart, 2009, s. 119–122. ISBN 978-80-254-5500-5. (pol. • cz. • ang.). Magdalena Michniewska, Artur Michniewski, Marta Duda, Sebastian Wypych: Kościoły drewniane Karpat. Polska i Słowacja. Wyd. 2. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2006, s. 26. ISBN 83-89188-43-0.
Michaelskirche (Lublin)

Die Michaelskirche (polnisch Kościół św. Michała Archanioła) in Lublin war eine römisch-katholische Kirche in der Lubliner Altstadt. Geschichte Nach einer Legende soll die Kirche bereits 876 bestanden haben. Wahrscheinlicher ist, dass sie erst nach dem Stadtbrand von 1282 errichtet worden ist. Die Michaelskirche war im Hochmittelalter die Hauptpfarrkirche Lublins. Sie wurde im gotischen Stil errichtet. Nach dem Tatareneinfall von 1341 wurde die Kirche ausgebaut. Um die Kirche entstanden eine Schule, ein Spital und ein Friedhof. Im 15. Jahrhundert erhielt sie einen hohen Glockenturm, von dem ab dem 17. Jahrhundert bis ins 19. Jahrhundert ein Hornsignal gespielt wurde. Im 16. Jahrhundert wurde die Kirche in den Rang eines Kollegiatstifts erhoben; es wurden sieben Kapellen angebaut. Nach Bränden 1575, 1653 und 1769 wurde die Kirche jeweils wieder restauriert. 1826 wurde sie zur Kathedrale erhoben. Da sie sich jedoch bereits damals in einem schlechten Zustand befand, übernahm 1832 die ehemalige Jesuitenkirche diese Funktion. Die Michaelskirche verfiel immer mehr, weshalb 1846 der Beschluss gefasst wurde, die Kirche abzutragen. Die Innenausstattung, unter anderem das Epitaph für Sebastian Fabian Klonowic, wurde an umliegende Kirchen verteilt und die Kirche bis 1852 abgerissen. Teilweise mussten die gotischen Mauern gesprengt werden. Die Krypta wurde zugeschüttet und an der Stelle der Kirche ein Platz angelegt, der nach der Kirche benannt ist. Die Toten des Pfarrfriedhofs wurden auf den Lipowa-Friedhof umgebettet. Weblinks O dawnym Lublinie – Henryk Gawarecki – Lublin 1974, ISBN 83-222-0378-0
St. Michaelis (Michalice)

Die Kirche St. Michaelis (Kościół św. Michała Archanioła) ist eine römisch-katholische Schrotholzkirche in der schlesischen Ortschaft Michalice (Michelsdorf) in der Woiwodschaft Opole. Die Kirche ist die Hauptkirche der Pfarrei St. Michael (Parafia św. Michała Archanioła) in Michalice. Geschichte Die Kirche wurde erstmals im Jahr 1288 erwähnt. Der heutige Bau stammt aus Jahr dem 1614 und wurde vom Zimmermann Miller errichtet. Auftraggeber für den Kirchenbau war der Pfarrer Georg Brzoska. 1668 erfolgte der Anbau einer südlichen Vorhalle sowie eine erneute Weihe des Gotteshauses. 1767 und 1914 erfolgten größere Sanierungsarbeiten am Kirchenhaus. Die Kirche steht seit 1954 unter Denkmalschutz. Architektur und Ausstattung Der Kirchenbau besitzt ein Langhaus aus Schrotholz und einen dreiseitig geschlossenen Chor. An der Westseite befindet sich der Glockenturm auf quadratischen Grundriss mit Zwiebelhelm und einer Laterne. Das Dach ist bedeckt mit Schindel. Der Kirchenbau besitzt rundbogige und dreieckig geschlossene Fenster sowie mehrere Rundfenster. Im Innenraum befindet sich ein Triumphbalken mit einer hölzernen Kreuzigungsgruppe aus dem Jahr 1614. Das Langhaus besitzt eine Kassettendecke auf einem mittigen Unterzug. Die Flachdecke des Chores wurde mit aufwendigen Deckenmalereien versehen, welche 1624 entstanden. Die Deckenmalereien wurden 1879 übermalt und 1914 wieder freigelegt. Die Deckenmalereien besitzen aufwendig gestaltete Darstellungen von Ornamenten und Figuren, darunter zahlreichen Heiligenfiguren, wie Jesus Christus, Muttergottes, Hl. Stephan, König David und eine Darstellung der Marienkrönung. Im Chor und Langhaus befinden sich Wandmalereien aus dem Jahr 1663, welche 1937 freigelegt wurden. Der barocke Hauptaltar wurde 1668 errichtet und besitzt ein Gemälde des Erzengel Michael. Die barocken Seitenaltäre entstanden 1699, die barocke Kanzel 1716. Weblinks Historische Ansichten und Geschichte St. Michaelis (poln.) Literatur Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen. Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München u. a. 2005, ISBN 3-422-03109-X, S. 606–607. Einzelnachweise
Kościół św. Michała Archanioła w Mieścisku

Kościół św. Michała Archanioła w Mieścisku – katolicki kościół parafii św. Michała Archanioła w Mieścisku, zlokalizowany w mieście Mieścisko przy ulicy Kościelnej 1. Historia Kościół zbudowany został w latach 1875–1876, jest trzecią katolicką świątynią w tej miejscowości. Pierwsza powstała na początku XV w. (akta z 1416 r. wymieniają ją jako od dawna istniejącą). Zbudowana była z drewna, spłonęła w 1769 r. Drugi kościół, wzniesiony po pożarze, spłonął w 1866 r. Kościół stanowi jedyny zabytek w mieście. Ołtarze W kościele są trzy ołtarze. W ołtarzu znajduje się kopia obrazu Matki Boskiej Sykstyńskiej. Nad nią na samej górze jest figura św. Michała Archanioła. W kościele znajdują się dwa drewniane ołtarze boczne. Po prawej stronie obraz Matki Boskiej z dzieciątkiem z połowy XVIII wieku, w srebrnej sukience. Po lewej stronie figura Jezusa ukrzyżowanego. W kościele jest drewniana ambona i chrzcielnica. W 1937 r., do kościoła zakupiono pneumatyczne organy. W 2015 roku obraz Matki Boskiej Sykstyńskiej zastąpił najcenniejszy obraz w kościele. W kronikach istnieje wpis kardynała Stefana Wyszyńskiego, który pisze o wspaniałym obrazie Matki Boskiej Miłosiernej z bocznego Ołtarza i proponuje przeniesienie go do głównego Ołtarza. W 2015 r. proboszcz parafii ksiądz Andrzej Panasiuk, który odnalazł dawny wpis podejmuje decyzję o przeniesieniu obrazu Matki Boskiej Miłosiernej do Ołtarza głównego. Obraz Matki Boskiej Sykstyńskiej po renowacji zostaje umieszczony nad wejściem do zakrystii. Remonty i renowacje Od roku 1998 w kościele wykonano prace remontowe oraz konserwatorskie na ołtarzu głównym, stole ołtarzowym i prezbiterium. Wykonano prace polegające na odwilgoceniu ścian, położono posadzkę marmurową, a także wymieniono pokrycie dachowe wraz z kapitalnym remontem wieży kościelnej. Pochowani Helena Kowalewska (1916–2018) – polska nauczycielka, uhonorowana tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Przypisy
Kościół św. Michała Archanioła w Miączynie

Kościół św. Michała Archanioła w Miączynie – rzymskokatolicki kościół w Miączynie, w przeszłości cerkiew unicka, a następnie prawosławna. Historia Unicka cerkiew św. Michała Archanioła w Miączynie została wzniesiona w 1824 z fundacji Jana Węgleńskiego z cegły, w stylu łączącym elementy klasycystyczne i neogotyckie. W 1875, po likwidacji unickiej diecezji chełmskiej, świątynię przejął Rosyjski Kościół Prawosławny. W 1909 świątynia była remontowana. W 1918 budynek został zrewindykowany na rzecz Kościoła rzymskokatolickiego i powtórnie poświęcony. Do 1977 był to kościół filialny, a od wymienionego roku – parafialny. W 1950 we wnętrzu budynku został wzniesiony chór, do kościoła wstawiono organy, zaś w 1975 cała elewacja świątyni została przemalowana farbą emulsyjną. Architektura Cały obiekt wzniesiony jest na planie prostokąta, orientowany. Jedyna nawa kościoła ma dwa przęsła, prezbiterium – jedno. Pod chórem muzycznym znajduje się kruchta. W świątyni znajduje się pozorne sklepienie kolebkowe, zaś na terenie zakrystii – dwuprzęsłowe sklepienie żaglaste, w innych pomieszczeniach – strop. Wejście do świątyni mieści się w elewacji zachodniej, w wysokiej wnęce ostrołukowej. W górnej części fasady znajduje się wieżyczka dobudowana prawdopodobnie w czasie remontu w 1909. Wyposażenie Ołtarz główny w świątyni wykonany jest w stylu klasycystycznym, pochodzi prawdopodobnie z okresu, w którym powstała cała świątynia. Ok. 1960 zostały do niego wstawione kopia Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej i obraz św. Michała Archanioła. Dwa ołtarze boczne w kościele reprezentują mieszany styl neogotycko-klasycystyczny i są młodsze od ołtarza głównego. W łuku tęczowym znajduje się krucyfiks z I poł. XIX w., w zakrystii przechowywany jest obraz Matki Boskiej z tego samego okresu. Przypisy
Sanktuarium św. Michała Archanioła w Mszanie Dolnej

Sanktuarium św. Michała Archanioła – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny w stylu neogotyckim znajdujący się Mszanie Dolnej przy ul. Jana Pawła II 3. Historia Kościół w Mszanie Dolnej wzniesiony został w miejscu dawnego kościoła drewnianego. Inicjatorem jego budowy był ks. Wincenty Jankowski, a większość niezbędnych środków zapewniła hrabiowska rodzina Krasińskich. Budowę rozpoczęto w 1891, a zakończono w 1901. Uroczystej konsekracji dokonał biskup Ignacy Łobos w 1898. W kolejnych latach trwały prace nad wykończeniem i wyposażeniem świątyni. W XX wieku kilkakrotnie dokonano różnych inwestycji, których celem było albo upiększenie albo odnowienie kościoła. M.in.: wyremontowano dach i wieżę, naprawiono sygnaturkę, zainstalowano ogrzewanie, otynkowano kościół, odnowiono ołtarze, odświeżono polichromię, zmieniono pokrycie dachu na blachę miedzianą, zrekonstruowano zniszczone w czasie II wojny światowej witraże itp. 28 września 2025 roku w celebrowaną lokalnie uroczystość św. Archanioła Michała kościół parafialny został ustanowiony dekretem ks. abp. Marka Jędraszewskiego sanktuarium diecezjalnym św. Michała Archanioła. Opis Kościół w Mszanie Dolnej wzniesiony został w stylu neogotyckim. Przed wejściem do niego stoi popiersie ks. Stabrawy, który w czasie II wojny światowej pomagał ofiarom holokaustu. Wnętrze świątyni zdobi misterna polichromia, wykonana w większości w latach 1918–1921 przez Juliana Makarewicza i odnowiona pod koniec XX wieku. Polichromię nad chórem, przedstawiającą św. Franciszka i św. Cecylię, wykonał Erwin Czerwenka. Światło wpada do wnętrza kościoła przez piękne witraże. Oryginały wykonane zostały w latach 1921 (św. Michał, Dziewczyna w stroju regionalnym), 1929 (Maryja Niepokalanie Poczęta z Dzieciątkiem) i 1930 (św. Józef). Te i pozostałe witraże zostały zniszczone w czasie II wojny i zrekonstruowane na koszt mieszkańców w 1952. Ołtarze ołtarz główny gotycki z figurami św. Michała Archanioła, Pana Jezusa i Matki Bożej. ołtarze boczne ołtarz Matki Bożej Dobrej Rady – umieszczono w nim tryptyk zdobiony scenami z życia Maryi, ołtarz Serca Jezusowego – z trzema obrazami: Serce Jezusa, Ukrzyżowanie oraz Przemienienie Pańskie ołtarz św. Józefa Wyposażenie Z wyposażenia kościoła na szczególną uwagę zasługują: obraz Zaśnięcie Matki Boskiej z początku XVI wieku, malowany na desce, z pozłacanym tłem; XVII-wieczna kamienna chrzcielnica; kamienna kropielnica z 1698; obraz św. Augustyna z dzieckiem przelewającym wodę z XVIII wieku (na plebanii); XVIII-wieczne szaty kościelne, w tym ornat z pasa polskiego; zdobiona polichromią ambona; drewniany krucyfiks na belce tęczowej. Przypisy Bibliografia Oficjalna strona miasta Mszana Dolna. mszana-dolna.eu. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-11)]. Kościół św. Michała Archanioła na stronie Polska Niezwykła Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 260–265. ISBN 978-83-88383-43-4.
Kościół św. Michała Archanioła w Nowej Soli

Kościół pw. św. Michała Archanioła w Nowej Soli – rzymskokatolicki kościół położony w dekanacie Nowa Sól w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Jest to najstarszy, bo 400-letni zabytek sakralny w mieście, z bardzo cennym wystrojem barokowym wnętrza. Kościół wpisany jest do rejestru zabytków. Historia Początkowo świątynia miała być przeznaczona dla ewangelików, pracujących w tutejszej – nieistniejącej już – warzelni soli. Kościół ewangelicki rozpoczęto budować 22 kwietnia 1591 roku, a budowę ukończono w 1597 roku. Poświęcenie świątyni nastąpiło 27 maja 1597 roku (w dzień Zielonych Świąt) przez pastora z Rakowa koło Smardzewa pod Świebodzinem i diakona Abrahama Cremerusa z Żubrowa. W 1654 roku kościół przejęli katolicy, którzy prawie sto lat później, w 1731, erygowali nową parafię. Kościół pw. św. Michała Archanioła w Nowej Soli zawdzięcza swój wygląd zewnętrzny, jak i wewnętrzny Jerzemu Ernestowi de Holhring, który będąc przez długie lata najwyższym przedstawicielem władzy cesarskiej na Śląsku i dyrektorem solanek nowosolskich, własnym kosztem zbudował hełm na wieży kościelnej. Architektura Kościół pw. św. Michała Archanioła był pierwotnie jednonawowy. W 1688 roku dobudowano kaplicę, chór oraz nawy boczne nadając budowli kształt litery T. Kościół murowany z cegły i kamienia, posiada cechy stylowe renesansu i baroku. Wieża prezentowała się najwspanialej w XVII wieku w wysokim, barokowym hełmie. Odbudowana w skromniejszej formie po pożarze w roku 1736, w 1945 roku spłonęła po raz kolejny. Przy odbudowie w 1956 roku otrzymała dach wieżowy. W 1956 roku również odnowiono fasadę i absydę. W 1957 roku poprawiono dach. Wystrój i wyposażenie Wnętrze kościoła ma wystrój barokowy. Ołtarze oraz rzeźby pochodzą z XVIII wieku, chrzcielnica jest rokokowa. W XVIII wieku również zbudowano ołtarze dotychczas istniejące: główny św. Michała Archanioła i boczne: Matki Boskiej, św. Józefa, Pana Jezusa w Ogrójcu oraz wykonano rzeźby św. Anny i św. Jana Chrzciciela. W 1964 roku przerobiono ławki. W 1965 roku rozpoczęto malowanie wnętrza według projektu i pod kierownictwem prof. Adama Stalony-Dobrzańskiego z Krakowa. Zakończono je jesienią 1966 roku. W tym samym czasie z okazji Milenium urządzono kaplicę Matki Bożej Częstochowskiej fundując kopię obrazu MBC pędzla prof. Jana Molgi z Warszawy oraz podest z marmuru. witraże w kościele wykonane są przez zakład witraży K. Paczki, według projektu prof. A. Stalony-Dobrzańskiego. Otoczenie Przykościelny cmentarz ogradzał mur z bramą od południowej strony, ozdobioną w okresie baroku rzeźbioną figurą św. Michała Archanioła. Literatura Stanisław Kowalski, Zabytki województwa zielonogórskiego, Lubuskie Towarzystwo Naukowe, Zielona Góra, 1987. Tomasz Andrzejewski, Budowle sakralne powiatu nowosolskiego, Nowa Sól, 2007. Przypisy
St.-Michaels-Kirche (Opole)

Die Pfarrkirche St. Michael (polnisch Kościół św. Michała) ist eine römisch-katholische Kirche in Półwieś (Halbendorf), einem Stadtteil der oberschlesischen Stadt Opole (Oppeln). Die Kirche ist die Hauptkirche der Pfarrei St. Michael (Parafia św. Michała) in Opole. Das Gotteshaus liegt südlich des Dorfs Półwieś an der Ecke ul. Księdza Bolesława Domańskiego / ul. Wrocławska (Breslauer Straße). Geschichte Bedingt durch die schnell wachsende Bevölkerung im Westen von Oppeln, wurde auf Initiative des Oppelner Pfarrers Josef Kubis der Bau einer Pfarrkirche in Halbendorf beschlossen. Das Grundstück an der Breslauer Straße wurde von den Halbendorfern Paul Kandziora und Franz Kolosa gestiftet. Die Grundsteinlegung wurde im Frühjahr 1936 vollzogen. Der Entwurf stammte vom Architekten und Breslauer Diözesanbaurat Anton Mokroß. Mitte des Jahres 1937 konnte der Betonbau fertiggestellt werden. Die feierliche Konsekration nahm am 26. September 1937 Kardinal Adolf Bertram vor. Erster Pfarrer wurde Wilhelm Görlich. Im gleichen Jahr wurde die Pfarrei St. Michael in Halbendorf gegründet. Der Kirchenbau steht seit 2011 unter Denkmalschutz. Architektur und Ausstattung Die Orgel wurde von der Werkstatt Rieger in Jägerndorf hergestellt. Weblinks Geschichte und historische Bilder der Michaelskirche (poln.) Geschichte der Pfarrei (poln.) Einzelnachweise
Kościół św. Michała Archanioła w Opolu-Półwsi

Kościół Świętego Michała Archanioła – kościół rzymskokatolicki, jest kościołem parafialnym Parafii św. Michała Archanioła w Opolu-Półwsi w Opolu w województwie opolskim. Kościół położony jest przy skrzyżowaniu ulicy Domańskiego z Wrocławską w Opolu-Półwsi i należy do dekanatu Opole-Szczepanowice w diecezji opolskiej. 8 lipca 2011 roku, pod numerem A-164/2011 świątynia została wpisana do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia Ziemię na budowę świątyni i plebanii podarowali gospodarze z Półwsi: Paul Kandziora i Franz Kolosa. Projektantem kościoła został architekt Anton Makros. Prace budowlane rozpoczęły się wiosną 1936 roku, a zostały zakończone w połowie 1937 roku. 26 września 1937 roku świątynia została konsekrowana przez księdza kardynała Adolfa Bertrama, przy współudziale proboszcza parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Opolu księdza prałata Józefa Kubisa i pierwszego proboszcza parafii księdza Wilhelma Gorlicha. Architektura i wnętrze kościoła Ołtarze boczne kościoła ozdabiają płaskorzeźby ukazujące sceny z życia Józefa egipskiego i z życia św. Józefa i Maryi. Na uwagę zasługują również: Droga krzyżowa, drewniany strop z wizerunkami apostołów Organy Organy zostały wykonane przez firmę Rieger z Karniowa w 1937 roku. Mają 26 głosów, z których jeden jest transmitowany z manuału I. W 2006 roku był instrument remontowany przez zakład organmistrzowski ''Kamerton'' Wiesława Jelenia z Olszynki. Dyspozycja instrumentu: Przypisy