NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Брудновское кладбище

Брудновское кладбище (пол. Cmentarz Bródnowski) — старое кладбище в районе Таргувек в восточной части Варшавы. Занимает площадь 114 гектаров (280 акров), является самым большим кладбищем Варшавы. Имея более чем 1,2 миллиона захоронений, входит в число крупнейших кладбищ Европы. История В конце XIX века население Варшавы быстро росло, и имеющиеся кладбища не справлялись со спросом на погребения. В 1883 году по указу мэра Варшавы Старынкевича был приобретён участок земли в Брудно. 20 ноября 1884 кладбище было освящено католическим архиепископом Варшавы Винцентием Теофилом Попелом. В январе 1885 года кладбище было открыто для жителей левобережной Варшавы, а полностью начало функционировать с 14 июня 1887 года. Вначале Брудновское кладбище служило местом захоронения для бедных горожан, в этом было его отличие от кладбища Старые Повонзки, имевшего репутацию места захоронения для богатых. Кладбище несколько раз расширялось, в последний раз в 1934 году, когда оно было увеличено до его нынешнего размера в 114 га. В межвоенный период Брудновское кладбище перестало быть местом погребения только для бедных. На северо-восточной части кладбища стали хоронить не католиков и атеистов. Во время Второй мировой войны кладбище использовалось в качестве арсенала различными организациями польского сопротивления и как убежище для тех, кто бежал от гестапо Церковь В 1887 году городские власти решили построить на кладбище часовню. Вскоре была построена небольшая деревянная церковь, освящённая 28 октября 1888 года во имя святого Викентия де Поля. Церковь, спроектированная архитектором Эдвардом Цихоцким, была построена из сосновой древесины и представляет собой здание с одним нефом. Древесина, использованная для строительства храма, ранее использовалась в качестве строительных лесов при реставрации Колонны Сигизмунда. До 1952 года маленькая церковь была кладбищенской часовней, однако в 1952 году в Брудно был основан новый приход, что привело к необходимости постройки церкви большего размера. В конце 1950-х годов на кладбище была построена новая церковь, спроектированная Станиславом Марзинским. 24 августа 1960 года епископ Вацлав Маевский освятил новый храм в честь Ченстоховской Богоматери. Новое здание было расширено в начале 1980-х годов и заново торжественно освящено примасом Польши Юзефом Глемпом 22 сентября 1984 года Захоронения На Брудненском кладбище похоронены известные люди: политик и государственный деятель Роман Дмовский, архиепископ Александр Каковский, певец Мечислав Фогг, футболист Эдмунд Зентара, боксёр Антоний Колчинский, епископ Станислав Кендзёра, политик Павел Випих, артист Збигнев Добжиньский, милиционер и профсоюзный активист Иренеуш Сераньский, подпольщик-антикоммунист Пётр Изгаршев. Галерея Примечания Ссылки parafiawincentegoapaulo.pl/cmen.html — официальный сайт Брудновское кладбище Comprehensive information at the Cmentarium website
Bucze, Świebodzin County

Bucze [ˈbut͡ʂɛ] is a village in the administrative district of Gmina Lubrza, within Świebodzin County, Lubusz Voivodeship, in western Poland. History During World War II, Nazi Germany operated a forced labour camp for Jewish men in the village. During the final stages of the war, on 18 March 1945, German anti-aircraft artillery shot down an American bomber, killing four men, Richard C. Berryman, Norman B. Dahlin, Leslie C. Chavet, Michael J. Jr. Riley. There is a memorial at the site. References
Bucze (Świebodzin)

Bucze (prononciation : [ˈbut͡ʂɛ]) est un village polonais de la gmina de Lubrza dans le powiat de Świebodzin de la voïvodie de Lubusz dans l'ouest de la Pologne. Il se situe à environ 6 kilomètres à l'ouest de Lubrza (siège de la gmina), 13 kilomètres à l'ouest de Świebodzin (siège du powiat), 40 kilomètres au nord de Zielona Góra (siège de la diétine régionale) et 50 kilomètres au sud de Gorzów Wielkopolski (capitale de la voïvodie). Le village comptait approximativement une population de 207 habitants en 2010. Histoire Le nom allemand du village était Wutschdorf. Après la Seconde Guerre mondiale, avec la mise en œuvre de la ligne Oder-Neisse, le village est intégré à la république populaire de Pologne. La population d'origine allemande est expulsée et remplacée par des polonais. De 1975 à 1998, le village appartenait administrativement à la voïvodie de Zielona Góra. Depuis 1999, il appartient administrativement à la voïvodie de Lubusz. Références Portail de la Pologne
Bucze (powiat świebodziński)

Bucze (niem. Wutschdorf) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Lubrza. Miejscowość znajduje się około 1 kilometra na wschód od drogi krajowej nr 92. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zielonogórskiego. Bucze charakteryzują się XIX wieczną zabudową folwarczną. Zabytki stary cmentarz ewangelicki, na którym po wojnie znajdowały się grobowce z piaskowca nawet z XVII wieku pomnik poświęcony amerykańskim lotnikom, którzy zginęli w czasie wojny w pobliżu wsi, stoi przy drodze do Lubrzy na wschodnim krańcu wsi. Pomnik został gruntownie odnowiony w 2008 roku. Urodzeni w Buczach Janusz Kowalski – polski kolarz szosowy, mistrz świata amatorów, zwycięzca Tour de Pologne 1976. Przypisy
Буче (Свебодзінський повіт)

Буче (пол. Bucze) — село в Польщі, у гміні Любжа Свебодзінського повіту Любуського воєводства. Населення — 236 осіб (2011). У 1975-1998 роках село належало до Зеленогурського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Buczyna (powiat bocheński)

Buczyna – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Bochnia. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego. Urodzeni w Buczynie Władysław Matus – polski ksiądz katolicki, publicysta, działacz społeczny i polityczny, poseł na Sejm w II RP. Roman Matus – polski wojskowy, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari. Przypisy Linki zewnętrzne Archiwalna strona wsi
Бучина (Бохенський повіт)

Бучина (пол. Buczyna) — село в Польщі, у гміні Бохня Бохенського повіту Малопольського воєводства. Населення — 438 осіб (2011). У 1975-1998 роках село належало до Тарновського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Budowlani Łódź

Budowlani Łódź (Klub Sportowy Budowlani Łódź) is a sports club based in Łódź, Poland. The club was founded in 1948. The club participates in many men's and women's sports. They are primarily known as a rugby union club but also compete in volleyball, hockey, Judo and wrestling. They compete in the national men's Rugby Ekstraliga and have won it five times. Budowlani translates to English as 'builders', reflecting the club's origins. The club still often host road builders and other construction workers in the accommodation above the clubhouse. The club's main facility is located at Gornica Street north of Lodz city centre. There are two rugby pitches, changing rooms, a gym, a bar/restaurant and accommodation. There is also a hall at Brukowa street which houses an indoor hall for sports such as Judo, Volleyball and Wrestling. It is also used for indoor winter training. Volleyball The volleyball team play their home games in the Atlas Arena, although they still train at the club's facility at Brukowa Street. Rugby KS Budowlani The club has a long association with rugby union, and are one of Poland's most famous and successful clubs. They were national champions five times, in 1983, 2006 & 2007, 2009 & 2010. The club still maintains one of the largest underage rugby structures in Poland, and reformed a senior men's team in 2013, playing in the second tier Liga I. Budowlani SA In 2012, the decision was made to allow the senior men's rugby team split from the club and become a private limited company, an SA. The new company was allowed to assume the team's history and was to continue to play at the club's home ground. However the new company were unhappy with the quality of the facilities and left. They now play most home games at SMS sports klub on Milionowa street. They have also played select games at the much larger ŁKS Stadium. Budowlani SA compete in the top tier of Polish Rugby, the Ekstraliga. See also Rugby union in Poland Rugby Ekstraliga References External links Official website Fans website Polish Union Site
KS Budowlani Łódź

Klub Sportowy Budowlani Łódź powstał w 1948 roku, posiada obecnie sekcje: rugby, piłki siatkowej kobiet oraz zapasów. Siedziba klubu położona jest przy ulicy Górniczej 5 w Łodzi. Sekcje klubu Rugby Sekcja rugby powstała w klubie w 1968. Założycielem sekcji i pierwszym trenerem drużyny był Ryszard Wiejski. Drużyna między innymi ośmiokrotnie zdobywała mistrzostwo Polski seniorów i sześciokrotnie Puchar Polski. Klub posiada także tytuły mistrzowskie w kategorii juniorów. Zespół swoje spotkania rozgrywa na stadionie przy ulicy Górniczej 5 w Łodzi. Sukcesy Seniorzy Mistrzostwa Polski: Mistrzostwo (5×): 1983, 2006, 2007, 2009, 2010, Wicemistrzostwo (7×): 1979, 1984, 2003, 2004, 2005, 2008, 2011, Trzecie miejsce (5×): 1982, 1985, 1989, 1990, 1992, Puchar Polski: (4×): 1992, 2003, 2009, 2011, . Juniorzy Mistrzostwa Polski: Mistrzostwo (21×): 1971, 1972, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1986, 1989, 1990, 1991, 1996, 2003, 2004, 2005, 2007, 2009, 2014, 2020, 2021, 2022. Siatkówka kobiet Sekcja siatkówki istniała w latach 70. i 80., której to największym sukcesem był awans do II ligi. W 2006 roku wznowiła działalność, a przez kolejne trzy sezony z najniższego szczebla rozgrywek awansowała do I poziomu ligowego, na którym aktualnie występuje. Największym sukcesem siatkarek było zdobycie Pucharu Polski w 2010 i 2018 roku, Superpucharu Polski w roku 2017, a także wicemistrzostwa kraju w 2017 roku i brązowego medalu MP w 2018. Zespół swoje spotkania rozgrywa w Atlas Arenie mieszczącej się przy al. Bandurskiego 7 w Łodzi. Sukcesy Mistrzostwa Polski: Wicemistrzostwo: 2017, 2019 Trzecie miejsce: 2018 Puchar Polski: (2×): 2010, 2018 : 2017 Superpuchar Polski: (2×): 2017, 2018
Budowlani Łódź

Budowlani Łódź är en sportklubb från Łódź, Polen. Klubben grundades 1948 och har aktivitet inom många sporter. Den har varit mest framgångsrik i rugby union (herrar). Laget har blivit polska mästare fem gånger (1983, 2006, 2007, 2009 och 2010) och vunnit polska cupen sex gånger (1992, 2003, 2009, 2011 och 2012). Elitlaget i rugby lämnade och bildade en ny klubb 2012, medan huvudklubben återbildade ett elitlag. Även volleybollaget (damer) har varit framgångsrikt. Som bäst har de kommit tvåa i högsta serien (2017 och 2019) samt vunnit polska cupen (2010 och 2018). Brottning, judo och landhockey är andra sporter som klubben är aktiv i. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia. Externa länkar Officiell webbplats (polska)
Bukowiec, Karkonosze County

Bukowiec [buˈkɔvjɛt͡s] is a village in the administrative district of Gmina Mysłakowice, within Karkonosze County, Lower Silesian Voivodeship, in south-western Poland. The landmarks of Bukowiec are the Gothic Saint Martin church, the Baroque Saint John the Baptist church, and the Neoclassical palace complex with an adjacent park and an observation tower. During World War II the Germans established and operated a subcamp of the Gross-Rosen concentration camp at the local sanatorium, whose prisoners were Jews. Notable residents Horst Brünner (1929–2008), Deputy Defense Minister in the East German Council of Ministers and chief of the Central Political Administration of the National People's Army Gallery References
Bukowiec (Jelenia Góra)

Bukowiec (en allemand : Buchwald) est une localité polonaise de la gmina de Mysłakowice, située dans le powiat de Jelenia Góra en voïvodie de Basse-Silésie. Le village est connu pour son château ainsi que pour ses jardins. Géographie Bukowiec se trouve au pied nord des monts des Géants, à 4 km au sud de Mysłakowice et à 14 km au sud-est de Jelenia Góra. Histoire Le lieut fut mentionné pour la première fois dans un acte de l'an 1305. À cette époque, les domaines appartenaient au duché de Schweidnitz-Jauer, vassal silésien qui à la mort du duc Bolko II le Petit en 1368 reviennent à la couronne de Bohême. En 1742, après la première guerre de Silésie, le village est dévolu au royaume de Prusse sous le règne de Frédéric le Grand. Le comte Friedrich Wilhelm von Reden (1752–1815), capitaine des mines prussien, acquiert le manoir en 1785 et il se mit alors à reconstruire le château en style néo-classique et à aménager le parc selon le modèle anglais. Ce vaste jardin a consisté, entre autres, un salon de thé, une tour panoramique, un petit établissement des bains, et une ruine artificielle avec un amphithéâtre romain. Le comte et sa femme Friederike (1774–1854), fille du général Friedrich Adolf Riedesel, y ont a accueilli de nombreux visiteurs, dont le roi Frédéric-Guillaume III et la reine Louise, les hommes d'État Heinrich Friedrich Karl vom Stein et Karl August von Hardenberg, la princesse polonaise Izabela Czartoryska et l'émissaire americain John Quincy Adams, ainsi que les artistes Caspar David Friedrich et Carl Gustav Carus ; le poète Theodor Körner a fait l'éloge des jardins en 1809. Pendant la Seconde Guerre mondiale, l'un des camps extérieurs de Gross-Rosen existait à Buchwald. À la fin de la guerre, le village et le château furent pillés ; la population allemande restante a été expulsée. Ensuite, la région reviendra à la république de Pologne. Notes et références Portail de la Pologne
Буковець (Карконоський повіт)

Буковець (пол. Bukowiec, нім. Buchwald) — село в Польщі, у гміні Мислаковиці Карконоського повіту Нижньосілезького воєводства. Населення — 612 осіб (2011). У 1975-1998 роках село належало до Єленьогурського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Буковець (Карконоський повіт) .
St. Roch kapel og St. Anton kapel

St. Roch kapel og St. Anton kapel (polsk Kapliczki św. Rocha i św. Antoniego) ligger i Las Łagiewnicki ved Wycieczkowagaden 75 i Łódź. Et af trækapellerne, St. Anton kapel, regnes for at være byens ældste seværdighed. Der findes mange legender om kapellernes rejsning. De knytter imidlertid alle kapellerne til åbenbaringer af St. Anton i 1670'erne, da Las Łagiewniki blev ejet af den adelige familie, Żeleski. Siden helgenen viste sig i franciskanerdragt blev der sendt bud efter franciskanerne, som tog et maleri af St. Anton med sig, og plasserede det i et trækapel viet til St. Anton. Den 22. juni 1680 ble Las Łagiewniki erklæret et mirakuløst sted af den katolske kirke, og franciskanerne fik samtidig status som stedets vogtere. På grund af mange pilgrime blev der i 1682 rejst en stor trækirke på kapellets oprindelige plads, samt et trækloster med plads til 12 munke. Trækirken blev bygget om til en barok murkirke i årene 1701-1723 (St. Anton kirke). Trækapellet fra 1676 blev derimod forflyttet til den såkaldte "Pustelnia" (i dag Wycieczkowagaden), ved siden af St. Roch kapel fra begyndelsen af det 18. århundrede.
Edward Herbsts palæ

Edward Herbsts palæ (polsk Pałac Edwarda Herbsta) ligger ved Przędzalnianagaden 72 i Łódź, og udgør en af tre palæresidenser i Księży Młyn. Palæet blev rejst i årene 1875-1877 af Karol Scheibler til hans ældste datter Matylda og svigersønnen Edward Herbst, som senere blev direktør i Scheiblers virksomhed. Bygningen blev tegnet i italiensk renæssance af byarkitekten Hilary Majewski, som lod sig inspirere af Andrea Palladios værker. Bygningen har en rektangulær grundplan, to etager og 16 værelser. I stueetagen findes representative sale, mens etagen over har soveværelser og garderobe. Bygningen har desuden et tilbygget orangeri. I elevationen findes risalitter og hovedindgangen prydes af en portikus. Palæet har et rigt inventar og smukke glasmalerier fra Antonio Salviattis værksted. Ved residensen ligger også en have med stalde og et vognskur. Efter at have været glemt i årevis blev palæet overtaget af Łódź Kunstmuseum (Muzeum Sztuki w Łodzi) og totalrestaureret. Arbejdet blev værdsat med Europa Nostra-prisen for fremragende restaurering af seværdigheder.
BNP Paribas

BNP Paribas je francouzská obchodní banka, která je podle výše vkladů největší bankou v Evropě. Vznikla 23. května 2000 fúzí Banque Nationale de Paris (BNP) a Paribas. Jakožto jejich právní nástupce patří společně se Société Générale a Crédit Lyonnais ke třem nejstarším bankám ve Francii. Její právní forma je akciová společnost s hlavním sídlem v Paříži na Rue Bergère. Budova je chráněná jako historická památka. V roce 2010 měla 205 300 zaměstnanců a obrat ve výši 43,9 miliard €. Vývoj Banka BNP vznikla v roce 1966 sloučením Banque Nationale du Commerce et de l'Industrie a Comptoir National d’Escompte de Paris. V roce 1993 byla BNP privatizována. Původní Compagnie Financière de Paris et des Pays-Bas (Finanční společnost Paříž a Nizozemsko) známá jako Compagnie Financière de Paribas změnila v roce 1998 po akvizici Compagnie Bancaire název na Paribas. V roce 1999 se na Pařížské burze odehrála mezi BNP a Société Générale komplikovaná bitva o převzetí. Société Générale chtěla převzít Paribas, zatímco BNP odpověděla nabídkou na ovládnutí Société Générale a ještě banky Paribas. Nabídka BNP na Société Générale sice ztroskotala, ale Paribas se stala součástí BNP a v následujícím roce vznikla BNP Paribas. V roce 2002 získala německou banku Consors se sídlem v Norimberku, 2006 převzala šestý největší italský bankovní ústav Banca Nazionale del Lavoro, 2008 belgickou banku Fortis Bank Belgium. V září 2010 byla BNP Paribas spolu s dalšími 10 bankami odsouzena francouzským protimonopolním úřadem k celkové pokutě ve výši 381,1 miliónů €. Banky uzavřely dohodu a v letech 2002–2007 zpoplatnily svým zákazníkům platbu šekem ve výši 4,3 centů, aby docílily mimořádného zisku. Opatření se dotklo 80 % šeků použitých ve Francii, kde bylo do té doby jejich používání bezplatné. Po zásahu bankovního dozoru byla tato praxe ukončena a kartel byl potrestán pokutou. Podle úřadu hrála BNP Paribas ve skupině vedoucí úlohu, takže její pokuta byla vyšší o 10 %. Protože dále byla banka v roce 2000 už jednou kvůli porušení pravidel hospodářské soutěže pokutována, byla její pokuta navýšena ještě o dalších 20 %. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku BNP Paribas na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu BNP Paribas na Wikimedia Commons (francouzsky) Oficiální stránky (francouzsky) Přehled poboček banky v Paříži
BNP Paribas

BNP Paribas (Euronext: BNP ) er en fransk multinational bank- og finanskoncern med hovedsæde i Paris. I 2013 var det verdens fjerdestørste bankkoncern, målt på antal aktiver. Den blev etableret i år 2000 ved en fusion mellem Banque Nationale de Paris (BNP) og Paribas. BNP Paribas slap forholdsvist godt gennem finanskrisen 2007-2010 med et resultat på 3 mia. € i 2008 og 5,8 mia. € i 2009, begge år var der gode intægter fra handel gennem CIB (virksomheds- og investeringsbankdelen). BNP Paribas har en høj kreditrangering og er rangeret A+ af S&P, A2 af Moody's og A+ af Fitch. Virksomheden er en universel bank delt i tre strategiske forretningsområder: Privatkundebank, virksomheds & investeringbank og investeringsløsninger (som inkluderer portefølgeforvaltning, custodial banking og ejendomsservices). BNP Paribas' fire hjemmemarkeder er Frankrig, Italien, Belgien og Luxembourg. Desuden drives omfattende privatbankkundeforretninger i USA, Polen, Tyrkiet, Ukraine og Nordafrika. Der drives investeringsbank i New York, London, Hongkong og Singapore. I Danmark er BNP Paribas tilstede gennem datterselskabet LaSer-koncernen, der driver Ekspres Bank som et datterselskab. Aktionærer BNP Paribas' største aktionærer er: Frankrig (17 %) Belgien (11,6 %) AXA - et forsikringselskab Kunder Medarbejdere General Mediterranean Holdings - en finanskoncern Markedsføring BNP Paribas er en af de vigtigste sponsorer for tennisturneringen French Open. Desuden sponsoreres tennisturneringen BNP Paribas Open i Californien. Primære datterselskaber Privatkundebanker BNP Paribas France (mere end 2.200 afdelinger) Banque de Bretagne (Frankrig – Bretagne) BancWest (Bank of the West & First Hawaiian Bank i USA) BMCI (Marokko) BNP Paribas Egypt (Egypten) Banca Nazionale del Lavoro (BNL) (Italien) Turk Ekonomi Bankasi (TEB) (Tyrkiet) BNP Paribas Fortis (Belgien, Tyskland, Polen, Tyrkiet) BGL BNP Paribas (Luxembourg) Sahara Bank (Libyen) UkrSibbank (Ukraine) BCI Mer Rouge Djibouti Banque de Wallis-et-Futuna Banque Internationale pour le Commerce et l'Industrie du Sénégal (Senegal) Øvrige datterselskaber Alfred Berg Atisreal navneskifte til BNP Paribas Real Estate BNP Paribas Arbitrage BNP Paribas Assurances med Cardif, Pinnacle BNP Paribas Asset Management BNP Paribas Primebrokerag BNP Paribas Leasing Solutions with Arval, car leasing and Artegy BNP Paribas Securities Services BNP Paribas Wealth Management med Isinger de Beaufort, BNP Paribas Private Banking Cetelem LaSer UK med Galeries Lafayette CortalConsors FundQuest SBI Life Insurance Company Limited et joint venture forsikringsselskab med State Bank of India Geojit BNP Paribas L'Atelier Creation Consumer Finance Lafayette Services BNP Paribas Personal Investors Luxembourg Arkiveret 19. december 2014 hos Wayback Machine SAIB-BNP Paribas Asset Management Kilder Eksterne henvisninger Officielle webside
BNP Paribas

BNP Paribas – grupa kapitałowa, a zarazem bank francuski powstały w 2000 roku z połączenia banków Banque Nationale de Paris (BNP) i Paribas. Jest to największy bank strefy euro pod względem kapitalizacji giełdowej. Siedzibą banku jest Paryż. Spółka wchodzi w skład indeksu CAC 40. Historia Państwowy bank BNP narodził się w 1966 z fuzji dwóch instytucji finansowych: BNCI (Banque Nationale du Commerce et de l’Industrie) i CNEP (Comptoir National d’Escompte de Paris). W 1993 nastąpiła prywatyzacja banku. Instytucja o pierwotnej nazwie Compagnie Financière de Paris et des Pays-Bas, później nazwana Compagnie Financière de Paribas, skróciła swoją nazwę do prostego Paribas w 1998 po przejęciu spółki Compagnie Bancaire. W 1999 bank BNP wygrał walkę giełdową z Société Générale o połączenie się z Paribas. Grupa BNP Paribas Bank BNP Paribas jest największym bankiem detalicznym we Francji z ponad 2200 oddziałami. Wcześniej Bank Paribas, a teraz BNP Paribas jest tradycyjnie silnie zaangażowany w sektor naftowy. Bank prowadził obsługę finansową programu „ropa za żywność” w Iraku. W kwietniu 2019, Grupa kapitałowa BNP Paribas posiadała aktywa na poziomie 2,33 biliona dolarów amerykańskich, zajmując 9. miejsce na liście największych banków świata. Członkowie grupy kapitałowej banku: Arval Arius Banque de Bretagne BNL Cardif Cetelem (kredyty konsumpcyjne) Cortal Consors BNP Paribas Lease Group (BPLG) BMCI (Maroko) Bank of the West (bank kalifornijski) Banca Nazionale del Lavoro UCB (kredyty hipoteczne) BNP Paribas Bank Polska UBCI (Tunezja) AtisReal (Nieruchomości) BNP Paribas Arbitrage Ukrsibbank BNP Paribas Group (Ukraina) BNP Paribas Fortis (Belgia) Kontrowersje W czerwcu 2025 raport Specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. praw człowieka na okupowanych terytoriach palestyńskich Francescy Albanese wskazał 48 korporacji, w tym Lockheed Martin, jako podmiot przyczyniający się do ludobójstwa w Strefie Gazy. Zobacz też BNP Paribas Masters – turniej tenisowy sponsorowany przez BNP Paribas Przypisy Linki zewnętrzne (pol.) http://www.bnpparibas.pl/ (ang.) http://www.bnpparisbas.com/