NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gmina Głogów

Die Gmina Głogów ist eine Landgemeinde im Powiat Głogowski der Woiwodschaft Niederschlesien im südwestlichen Teil Polens. Gemeindesitz ist die Kreisstadt Głogów (deutsch Glogau). Geografie Das Gemeindegebiet umschließt die Stadt Głogów von Norden und Osten. Głogów ist Verwaltungssitz der Landgemeinde, gehört dieser aber nicht an, sondern bildet eine eigenständige Stadtgemeinde. Gemeindegliederung Die Gmina Głogów gliedert sich in 13 Ortsteile mit einem Schulzenamt (sołectwo): Borek (Borkau) Bytnik (Beuthnig) Grodziec Mały (Klein Gräditz; 1937–45: Niederfeld) Klucze (Klautsch; 1937–45: Seehagen) Krzekotów (Groß Vorwerk) Przedmoście (Priedemost; 1937–45: Vorbrücken) Ruszowice (Rauschwitz; 1937–45: Rauschenbach) Serby (Zerbau; 1938–45: Lerchenberg) Stare Serby (Lerchenberg) Szczyglice (Sieglitz; 1937–45: Bismarckhöhe) Turów (Tauer) Wilków (Wilkau; 1937–45: Wolfau) Zabornia (Sabor) Verlassenes Dorf: Rapocin (CC) (Rabsen) Politik Gemeindevorsteher An der Spitze der Gemeindeverwaltung steht der Gemeindevorsteher. Seit 2014 war dies Joanna Gniewosz. Die turnusmäßige Wahl im April 2024 führte zu folgenden Ergebnis: Bartłomiej Zimny (Wahlkomitee „Bartłomiej Zimny – Gemeinsam in die Zukunft“) 65,4 % der Stimmen Marlena Gniewosz (Wahlkomitee Marlena Gniewosz) 34,6 % der Stimmen Damit wurde Zimny bereits im ersten Wahlgang für eine weitere Amtszeit wiedergewählt. Die turnusmäßige Wahl im Oktober 2018 führte zu folgenden Ergebnis: Bartłomiej Zimny (Wahlkomitee „Bartłomiej Zimny – Gemeinsam in die Zukunft“) 61,6 % der Stimmen Joanna Gniewosz (Wahlkomitee Joanna Gniewosz) 38,4 % der Stimmen Damit wurde Zimny bereits im ersten Wahlgang zum neuen Gemeindevorsteher gewählt. Gemeinderat Der Gemeinderat umfasst 15 Mitglieder, die in Einpersonenwahlkreisen direkt gewählt werden. Die Wahl im April 2024 führte zu folgendem Ergebnis: Wahlkomitee „Bartłomiej Zimny – Gemeinsam in die Zukunft“ 40,4 % der Stimmen, 9 Sitze Wahlkomitee Marlena Gniewosz 33,8 % der Stimmen, 2 Sitze Wahlkomitee „Einwohner der Gmina Glogów“ 20,0 % der Stimmen, 4 Sitze Übrige 5,8 % der Stimmen, kein Sitz Die Wahl im Oktober 2018 führte zu folgendem Ergebnis: Wahlkomitee „Bartłomiej Zimny – Gemeinsam in die Zukunft“ 46,9 % der Stimmen, 11 Sitze Wahlkomitee Joanna Gniewosz 39,0 % der Stimmen, 3 Sitze Wahlkomitee „Die Gemeinde unserer Träume“ 7,0 % der Stimmen, 1 Sitz Übrige 7,1 % der Stimmen, kein Sitz Einzelnachweise
Gmina Głogów

Gmina Głogów is a rural gmina (administrative district) in Głogów County, Lower Silesian Voivodeship, in south-western Poland. Its seat is the town of Głogów, although the town is not part of the territory of the gmina. The gmina covers an area of 84.28 square kilometres (32.54 sq mi), and as of 2019 its total population is 6,767. Neighbouring gminas Gmina Głogów is bordered by the town of Głogów and the gminas of Grębocice, Jerzmanowa, Kotla, Pęcław, Szlichtyngowa and Żukowice. Villages The gmina contains the villages of Borek, Bytnik, Grodziec Mały, Klucze, Krzekotów, Przedmoście, Ruszowice, Serby, Stare Serby, Szczyglice, Turów, Wilków and Zabornia. References
Głogów (gmina)

Głogów est une gmina rurale du powiat de Głogów, Basse-Silésie, dans le sud-ouest de la Pologne. Son siège est la ville de Głogów, bien qu'elle ne fasse pas partie du territoire de la gmina. La gmina couvre une superficie de 84,28 km2 pour une population de 5 506 habitants. Géographie La gmina est bordée par la ville de Głogów et les gminy de Grębocice, Jerzmanowa, Kotla, Pęcław, Szlichtyngowa et Żukowice. La gmina contient les villages de Borek, Bytnik, Grodziec Mały, Klucze, Krzekotów, Przedmoście, Ruszowice, Serby, Stare Serby, Szczyglice, Turów, Wilków et Zabornia. Annexes Liens internes Liste des gminy de Basse-Silésie Références Liens externes Ressource relative à la géographie : Mindat.org Portail de la Pologne
Głogów (comune rurale)

Głogów è un comune rurale del distretto di Głogów, nel voivodato della Bassa Slesia, in Polonia. Copre una superficie di 84.28 chilometri quadrati e nel 2006 contava 5.506 abitanti. Il capoluogo è Głogów, che non fa parte del territorio ma costituisce un comune a sé. Fanno parte del comune rurale le seguenti località: Borek (in tedesco Borkau), 200 abitanti Bytnik, 71 abitanti Grodziec Mały (in tedesco Niederfeld), 500 abitanti Klucze, 200 abitanti Krzekotów, 150 abitanti Przedmoście, 720 abitanti Ruszowice, 640 abitanti Serby (in tedesco Zerbau o Lerchenberg), 1.200 abitanti Stare Serby (in tedesco Alt Lerchenberg), 140 abitanti Szczyglice (in tedesco Sieglitz o Bismarckhöhe), 100 abitanti Turów, 150 abitanti Wilków, 500 abitanti Zabornia (in tedesco Sabor), 80 abitanti Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Głogów Collegamenti esterni Sito ufficiale, su ugglogow.com.pl. (EN) Głogów, su Mindat.org.
Głogów (gemeente)

De gemeente Głogów is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Neder-Silezië, in powiat Głogowski. Zetel van de gemeente is in de stad Głogów. De gemeente telt 7.260 inwoners (31 december 2024). Oppervlakte gegevens De gemeente heeft een oppervlakte van 84,79 km, waarvan: agrarisch gebied: 63,0% bossen: 13,0% De gemeente beslaat 19,02% van de totale oppervlakte van de powiat. Demografie Stand op 30 juni 2004: Plaatsen Borek Bytnik Grodziec Mały Klucze Krzekotów Przedmoście Ruszowice Serby Stare Serby Szczyglice Turów Wilków Zabornia Aangrenzende gemeenten Głogów, Jerzmanowa, Kotla, Żukowice (powiat Głogowski), Grębocice (powiat Polkowicki), Szlichtyngowa (powiat Wschowski).
Głogów (gmina wiejska)

Głogów – gmina wiejska w województwie dolnośląskim, w powiecie głogowskim. Siedzibą władz gminy jest miasto Głogów. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie legnickim. Według danych z 30 czerwca 2004 gminę zamieszkiwało 5334 mieszkańców. Natomiast według danych z 30 czerwca 2020 roku gminę zamieszkiwały 6793 osoby. Struktura powierzchni Według danych z roku 2002 gmina Głogów ma obszar 84,28 km, w tym: użytki rolne: 63,0% użytki leśne: 13,0% Gmina stanowi 19,02% powierzchni powiatu. Demografia Dane z 01 lipca 2020: W stosunku do średniej dla gmin: w województwie: 104,42% w kraju: 106,68% Miejscowości Borek Bytnik Grodziec Mały Klucze Krzekotów Przedmoście Ruszowice Serby Stare Serby Szczyglice Turów Wilków Zabornia Sąsiednie gminy Głogów (miasto), Grębocice, Jerzmanowa, Kotla, Pęcław, Szlichtyngowa, Żukowice. Przypisy
Comuna de Glogóvia

Glogóvia (em latim: Glogovia; em polonês/polaco: Gmina Głogów) é uma gminy (comuna) na Polónia, na voivodia de Baixa Silésia e no condado de Glogóvia. De acordo com os censos de 2004, a comuna tem 5334 habitantes, com uma densidade 63,2 hab/km². Área Estende-se por uma área de 84,28 km², incluindo: área agricola: 63,0% área florestal: 13,0% Demografia Dados de 30 de Junho de 2004: De acordo com dados de 2002, o rendimento médio per capita ascendia a 1771,94 zł. Comunas vizinhas Comuna de Jerzmanowa, Comuna de Kotla, Comuna de Żukowice, Comuna de Grębocice, Comuna de Szlichtyngowa Referências Ligações externas «Sítio Oficial»
Глогув (гмина)

Глогув (пол. Głogów) — сельская гмина (волость) в Польше, входит как административная единица в Глогувский повет, Нижнесилезское воеводство. Население — 5334 человека (на 2004 год). Демография Поселения Борек Бытник Гродзец-Малы Ключе Кшекотув Пшедмосце Рушовице Сербы Старе-Сербы Щыглице Турув Вилькув Заборня Соседние гмины Глогув Гмина Ежманова Гмина Котля Гмина Жуковице Повет-глоговски Воевудзтво-дольнослёнске Гмина Грембоцице Повет-польковицки Воевудзтво-дольнослёнске Гмина Шлихтынгова Повет-всховски Воевудзтво-любуске Ссылки Официальная страница
Глогув (гміна)

Гміна Глогув (пол. Gmina Głogów) — сільська гміна у південно-західній Польщі. Належить до Глоговського повіту Нижньосілезького воєводства. Станом на 31 грудня 2011 у гміні проживало 6363 особи. Площа Згідно з даними за 2007 рік площа гміни становила 84.28 км², у тому числі: орні землі: 63.00% ліси: 13.00% Таким чином, площа гміни становить 19.02% площі повіту. Населення Станом на 31 грудня 2011: Сусідні гміни Гміна Глогув межує з такими гмінами: місто Глогув, Грембоциці, Єжманова, Котля, Шліхтинґова, Жуковіце. Примітки
Kościół św. Jadwigi w Ząbkowicach Śląskich

Kościół świętej Jadwigi – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Ząbkowice Śląskie-Południe diecezji świdnickiej. Znajduje się na osiedlu Sadlno. Budowa świątyni została rozpoczęta w 1754 roku i była prowadzona pod kierunkiem mistrza Ignatza Hausdorfa z Ząbkowic. Uroczyste poświęcenie nowej świątyni odbyło się dwa lata później, w dniu jej patronki świętej Jadwigi – 16 października 1756 roku. Jest to budowla jednonawowa, orientowana, z wydzielonym prezbiterium. Od strony zachodniej przylega do bryły świątyni trzykondygnacyjna wieża. Wnętrze świątyni – nawa i oddzielone łukiem tęczowym prezbiterium – nakrywa sklepienie żaglaste. Sklepienie świątyni jest ozdobione freskami wykonanymi przez Johanna Michaela Steinera i ukończonymi w 1758 roku. Nad prezbiterium w środkowej jego części znajduje się malowidło przedstawiające adorację Ukrzyżowanego Chrystusa przez św. Jadwigę i stojącego obok księcia Henryka I Brodatego. Nad nawą jest umieszczona główna scena − św. Jadwiga karmi ubogich. Nad emporą organową znajduje się scena – Koronacja Matki Bożej przez Trójcę Świętą. Interesujący jest także ołtarz główny świątyni ozdobiony obrazem Karla Muellera z Monachium przedstawiającym Błogosławieństwo św. Jadwigi przez Ukrzyżowanego Chrystusa, nawiązujący do Legendy o św. Jadwidze Śląskiej z 1353 roku. Przy łuku tęczowym po lewej stronie jest umieszczona barokowa ambona z płaskorzeźbionym wizerunkiem św. Wita trzymającego w ręce palmę męczeńską. Nawiązuje to do pierwotnego wezwania świątyni. Symetrycznie do ambony na szerokim gurcie jest umieszczony posag św. Józefa. W nawie są umieszczone także dwa ołtarze boczne: po północnej stronie nawy znajduje się ołtarz ozdobiony obrazem Narodzenie Chrystusa oraz po stronie południowej nawy znajduje się ołtarz św. Wita ozdobiony obrazem świętego. Do wyposażenia należy także piękny, prospekt organowy wykonany w stylu rokokowym, pierwotny zbudowany został przez organomistrza z Ząbkowic – Paula Zeitziusa, następnie został przebudowany w XX wieku. przez Karla Spiegela z Opola. Przypisy
Kościół św. Józefa Robotnika w Ząbkowicach Śląskich

Kościół świętego Józefa Robotnika – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii św. Anny w Ząbkowicach Śląskich. Świątynia została zbudowana przez zakon Bonifratrów jako część ich klasztoru i szpitala istniejących od 1850 roku. Zaprojektowana została przez monachijskiego architekta Johanna Marggraffa. Plany budowy zostały zatwierdzone w dniu 3 czerwca i 26 września 1867 roku. W październiku 1868 roku kościół został ukończony. W końcu września 1868 roku rozpoczęła się budowa wieży świątyni, która została ukończona w dniu 8 października umieszczeniem gałki na jej szczycie. Następnie trwały prace wykończeniowe we wnętrzu pod nadzorem architekta Marggrafa. Wyposażenie świątyni wykonało kilku artystów: prace ciesielskie są dziełem Herziga z Radkowa, rzeźby wykonał Heinisch także z Radkowa, obrazy namalował Julius Schneider z Wrocławia, witraże są dziełem Antona Ferstla z Monachium, organy wykonał J. M. V. Haas z Głubczyc, natomiast polichromię ołtarzy, bonifratrrcenie oraz malowidła na ścianach i suficie wykonali Karol i Józef Krachwitzowie. W dniu 5 lipca 1870 roku. świątynia została poświęcona przez sufragana wrocławskiego biskupa Adriana Włodarskiego i otrzymała wezwanie św. Józefa. W latach 1905–1908 świątynia została wyremontowana. Kościół został zbudowany w stylu neoromańskim na planie krzyża łacińskiego i jest orientowany. Jego wyposażenie reprezentuje jednolity styl klasycystyczny. W niewielkim prezbiterium jest umieszczony ołtarz główny ozdobiony obrazem Świętej Rodziny. Obok obrazu są umieszczone rzeźby św. Piotra po stronie południowej i św. Pawła po stronie północnej. Na łuku ponad obrazem znajduje się napis: Ex Decreto Pii IX. Altare privilegiatum, die 26. Jan. 1872. (Na mocy dekretu Piusa IX, ołtarz obdarzony przywilejami, dnia 26 stycznia 1872.) Ponad łukiem w trójkątnym polu znajduje się główka anioła. Ołtarz posiada zwieńczenie w kształcie krzyża. Poniżej obrazu Świętej Rodziny jest umieszczone tabernakulum. Przypisy
Chorten Arena

Die Chorten Arena (zuvor Stadion Miejski, deutsch Städtisches Stadion, voller Name: Stadion Miejski w Białymstoku) ist ein Rugby- und Fußballstadion in der polnischen Stadt Białystok, Hauptstadt der Woiwodschaft Podlachien, im Nordosten des Landes. Es bietet derzeit 22.386 Zuschauerplätze und ist die Spielstätte des Fußballvereins Jagiellonia Białystok. Der Eigentümer des Stadions ist die Stadt Białystok. Geschichte Das alte Stadion wurde 1971 erbaut, bot 6.000 Plätze und wurde bis 2010 genutzt. Von 2010 bis 2014 wurde das alte Stadion komplett umgebaut. Der Stadionentwurf stammt aus dem Jahr 2007 vom Architekturbüro APA Kuryłowicz & Associoates. Als Generalunternehmer wurde das französisch-polnische Unternehmen Eiffage Polska Budownictwo S.A. ausgewählt. Das Angebot lag bei 156 Millionen Złoty (rund 37 Mio. Euro). Zwischendurch kam es beim Bau zu Verzögerungen. 2011 wurden von der Stadt wie von Eiffage die Bauverträge gekündigt. Beide Parteien in dem Streit zogen vor Gericht. Im Jahr darauf wurde ein Konsortium von Hydrobudowa Poland S.A. und dem spanischen Unternehmen Obrascón Huarte Lain (OHL) für den Weiterbau ausgewählt. Die neue Ausschreibung steigerte die Baukosten auf 254 Millionen Złoty (rund 66 Mio. Euro). Nach der Insolvenz von Hydrobudowa Poland übernahm OHL den Stadionbau bis zur Fertigstellung. Am 18. Oktober 2014 fand die Wiedereröffnung statt. Mit der Einweihung fand das Fußballspiel Jagiellonia Białystok gegen Pogoń Stettin (5:0) statt. Zu dem Spiel kamen 21.196 Besucher, was bis heute Zuschauerrekord bedeutet. Die Veranstaltungsstätte fasst 22.386 Zuschauer auf seinen komplett überdachten Zuschauerrängen. Am 17. September 2024 wurde die Einzelhandelskette Grupa Chorten Namenssponsor. Seitdem trägt das Stadion offiziell den Namen Chorten Arena. Der Vertrag läuft zunächst über fünf Jahre bis zum 17. September 2029. Der Wert des gesamten Vertrags liegt bei 4,055 Mio. PLN (netto, 968.983 Euro). Galerie Weblinks stadion.bialystok.pl: Stadion auf der offiziellen Website (polnisch) jagiellonia.pl: Stadion auf der offiziellen Website des Clubs (polnisch) stadiumdb.com: Kurzinformationen mit Bildern des neuen Stadions (englisch) Stadion Miejski w Białymstoku (Memento vom 11. August 2016 im Internet Archive) (polnisch) Einzelnachweise
Estadio Municipal de Białystok

El Estadio Municipal de Bialystok (en polaco: Stadion Miejski w Białystoku), desde 2024 «Chorten Arena»,​ es un estadio de fútbol de la ciudad de Białystok, Polonia. Ha sido propiedad de la ciudad desde el 7 de octubre de 1971 y en él juega sus partidos como local el Jagiellonia Białystok. Fue reformado en 2014 y cuenta con una capacidad para 22 386 espectadores.​ Partidos internacionales Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Polonia Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estadio Municipal de Białystok. Sitio web oficial Estadio Municipal de Bialystok en la web de jagiellonia.pl Estadio Municipal de Bialystok en la web de stadiony.net
Stadion Miejski (Białystok)

Stadion Miejski (pogrešno se zove Stadion u Maślicama) - je nogometni stadion u poljskom gradu Białystoku. Kapacitet je 22 386 mjesta. Na njemu će svoje domaće utakmice igrati Jagiellonia, nogometni klub iz Białystoka. Vanjske poveznice Stadion Miejski Arhivirana inačica izvorne stranice od 3. lipnja 2017. (Wayback Machine)
Stadion Miejski (Białystok)

Het Stadion Miejski (Pools volledig: Stadion Miejski w Białymstoku, Stadsstadion van Białystok) is een stadion in Białystok (Polen). Het is de thuisbasis van voetbalclub Jagiellonia Białystok. Het stadion biedt plaats aan 22.386 toeschouwers. Geschiedenis Het stadion werd geopend in 1972 en bood toen plaats aan 15.000 bezoekers. Bij de opening droeg het de naam Hetmanstadion of Hetman Białystokstadion. Het stadion werd al snel na de opening uitgebreid, om 30.000 toeschouwers te kunnen verwelkomen. Tijdens de jaren '90, toen de eerste gloriejaren van Jagiellonia voorbij waren, raakte ook het stadion in verval. In 2006 werd het stadion overgenomen door het stadsbestuur van Białystok en kreeg het de huidige naam Stadion Miejski, wat Stadsstadion betekent. Er werden nog 6.000 extra stoeltjes in het stadion geplaatst en er werd een verwarmd veld aangelegd waardoor dit het hele jaar bespeelbaar werd, maar in 2008 werd toch besloten tot een grondige renovatie van het stadion. In dat jaar werd begonnen met de sloop van de hoofdtribune. Daarvoor in de plaats kwam een nieuwe hoofdtribune met twee ringen en modernere faciliteiten. Daarna volgden de andere tribunezijden, waardoor het er feitelijk op neer kwam dat er een volledig nieuw stadion werd gebouwd. Door de fasering kon Jagiellonia tijdens de vernieuwbouw in het stadion blijven spelen. Het gerenoveerde stadion werd, na gesteggel met de aannemers en flinke overschrijding van het budget, in 2014 geopend. Interlands Het Pools voetbalelftal speelde één interland in het oude Hetmanstadion.
Estádio Municipal em Bialystok

O Estádio Municipal em Bialystok (Stadion Miejski em polonês) é um estádio de futebol sediado em Białystok, Polônia. Sua capacidade é de 22.386 pessoas. Galeria Referências Ligações externas Sítio oficial da Estádio Municipal (stadion.bialystok.pl) (em polonês) Estádio Municipal em Bialystok (jagiellonia.pl) (em polonês) Estádio Municipal em Bialystok (stadiony.net) (em polonês)
Міський стадіон (Білосток)

«Міський стадіон у Білостоку» (пол. «Stadion Miejski w Białymstoku») — футбольний стадіон у місті Білосток, Польща, домашня арена ФК «Ягеллонія». Стадіон побудований та відкритий у 1972 році місткістю 15 000 глядачів як «Стадіон Гвардії». Після першої реконструкції у 1970-х роках місткість арени становила 30 000 глядачів. 1991 року стадіон отримав назву «Гетьман Білостока». У 1990-х роках арена занепала в результаті щорічного пониження в класі «Ягеллонії». З початку 2000-х років фінансова, технічна та турнірна ситуація клубу та стадіону покращилися. У 2005 році було здійснено реконструкцію арени, в результаті чого було перебудовано головну трибуну місткістю 5 000 місць, а навпроти неї збудовано трибуну місткістю 1 000 місць. 2006 року стадіон був переданий у власність місту Білостоку та перейменований на «Міський стадіон Білостока». Тоді ж було виділено 5 млн злотих для його розширення. У 2007 році арену було приведено до вимог Екстракляси, де вже виступала «Ягеллонія». Було встановлено нове поле з натуральним покриттям із системою підігріву, відремонтовано та збільшено площі роздягалень, побудовано сучасний конференц-зал, кімнати для допінг-тестів і делегатів ПФС. Тоді ж було введено в експлуатацію нову трибуну місткістю 3 000 глядачів. У 2008 році розпочато капітальну реконструкцію арени із перебудовою всіх трибун, яка завершилася 2014 року. Вартість робіт склала 254 млн злотих. Стадіон було розширено до 22 386 місць. Посилання Офіційний сайт [Архівовано 14 серпня 2018 у Wayback Machine.] (пол.) Про стадіон на офіційному сайті ФК «Ягеллонія» [Архівовано 3 червня 2017 у Wayback Machine.] (пол.) Stadion Miejski w Białymstoku [Архівовано 21 травня 2017 у Wayback Machine.] (англ.)
Wrocław Żerniki

Wrocław Żerniki – stacja kolejowa we Wrocławiu, przy ulicy Dojazd na osiedlu Żerniki, wybudowana na linii Kolei Dolnośląsko-Marchijskiej. Na stacji zatrzymują się tylko pociągi osobowe. Ruch pasażerski Budynek dworca Budynek dworcowy wybudowany został w 1880, a autorami jego projektu byli H.Oberbeck, Rudolf Mertens, Richard Schramke i Paul Sartig. Parterowy, ceglany budynek stacji, nakryty wysokim dwuspadowym dachem naczółkowym został założony na planie mocno zryzalitowanego prostokąta. Poprzeczna część boczna z dwuspadowym dachem posiada bogatszy wystrój architektoniczny elewacji, na który składają się dekoracyjne szczyty ozdobione otynkowanymi na biało blendami. Zadaszenie peronu zostało wykonane w konstrukcji drewnianej, które było typowe dla ówczesnych stacji i dworców kolejowych. W 1895 częściowo przy stacji wybudowano tor boczny o długości 550 m, a 3 lata później dołączono do budynku głównego przybudówkę, która mieściła osobną poczekalnię dla pasażerów I i II klasy. W 1903 przebudowano wnętrza dworca, urządzając w miejscu dwóch poczekalni dodatkowe mieszkania służbowe. Wtedy również został wzniesiony ceglany magazyn. Do stacji osobowej przylega część towarowa, która jest oddzielona ulicą Żernicką. W związku z remontem linii Wrocław-Legnica-Zgorzelec, w latach 2007/2008 poddano gruntownej przebudowie (tory, systemy sterowania ruchem, perony) w trakcie której zmienił się częściowo układ torów. Od stacji odchodzi nieużywana obecnie bocznica do firmy Agromet. Galeria Przypisy Bibliografia Maria Zwierz: Wrocławskie dworce kolejowe. Wrocław: Muzeum Architektury, 2006. Linki zewnętrzne Wrocław Żerniki, [w:] Ogólnopolska Baza Kolejowa – bazakolejowa.pl [online] [dostęp 2026-01-24] . Stacja Wrocław Żerniki na zdjęciach archiwalnych i współczesnych na portalu polska.org.pl
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Grochowalsku

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Grochowalsku – pierwsza wzmianka o kościele parafialnym w Grochowalsku pochodzi z 1707 roku a jego fundatorem miał być Wojciech Grochowalski, jednak napis na belce tęczowej wewnątrz kościoła głosi, że powstał on w 1784 roku z fundacji Szymona Grochowalskiego. Pierwotnie świątynia stała za wsią – tam gdzie znajduje się cmentarz. W 1875 roku za sprawą ks. Józefa Żmijewskiego przesunięto ją na obecne miejsce. Podczas tej operacji oderwało się jedno przęsło korpusu, stąd jest ona zmniejszona. Kościół położony jest na wzniesieniu w zachodniej części wsi. Kościół jest drewniany, konstrukcji zrębowej, wzniesiony z bali modrzewiowych. Ściany zrębowe posadowione na podmurówce ceglano-kamiennej; oszalowany na zewnątrz deskami w układzie pionowym. Wnętrze salowe; strop prosty z desek w układzie równoległym do osi głównej kościoła. Dach dwuspadowy pokryty blachą ocynkowaną. Kościół jednonawowy założony na planie prostokąta z węższym trójbocznie zamkniętym prostokątnym prezbiterium. Do północnej ściany prezbiterium dobudowano zakrystię z podcieniem powstałym przez przedłużenie okapu. Od północnej strony nawy, na połowie jej długości dobudowana została kwadratowa kruchta. Wystrój kościoła Wnętrze kościoła zostało odnowione w 1957 roku przez malarza Teodorowicza z Włocławka. To on namalował też polichromię Matki Bożej Bolesnej znajdującą się nad prezbiterium. Płaski drewniany strop ma malaturę i stylizowaną ornamentację roślinną, przerywaną emblantami liturgicznymi, umieszczonymi w kwadratach. Ołtarz główny barokowy z rzeźbami św. Antoniego i św. Jana Ewangelisty z początków XVIII wieku. Ołtarz przywieziony został z Mokowa. W ołtarzu znajduje się obraz Świętej Trójcy i Świętej Rodziny pochodzący z 1896 roku. W górnej części ołtarza znajduje się obraz Matki Bożej Bolesnej. W kościele znajdują się także obrazy: św. Jana Nepomucena z XVIII wieku, Koronacja Matki Bożej z XVIII wieku – malowany na desce, Ucieczka do Egiptu z połowy XIX wieku. Krzyż ołtarzowy ludowy z XIX wieku. Lichtarz barokowy z XVIII wieku i siedem klasycystycznych z XIX wieku. Zobacz też Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Grochowalsku Linki zewnętrzne Informacje o kościele w serwisie turystyczno-krajoznawczym o Ziemi Dobrzyńskiej Informacje o kościele w serwisie kosciolydrewniane.pl Przypisy