NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kasteel van Tykocin

Het koninklijk kasteel van Tykocin is een 15e-eeuws kasteel op de rechteroever van de Narew in het Poolse Tykocin. Tegen de achttiende eeuw bleef er van het kasteel enkel een ruïne over. In 2002 ving de reconstructie ervan aan. Geschiedenis Het kasteel werd gebouwd voor de Litouwse edelman Jonas Goštautas, de leider van de toenmalige woiwodschappen Trakai en Vilnius. De oorspronkelijke houten burcht die op deze locatie stond werd daardoor vervangen. In de jaren 1560 raakte het na de dood van het laatste lid van de familie Goštautas in handen van koning Sigismund II August van Polen, die het kasteel fors uitbreidde. De constructie werd gecoördineerd door Hiob Bretfus, een militair ingenieur en architect van de koninklijke familie. Tijdens de regeerperiode van Sigismund II August deed het kasteel dienst als de koninklijke residentie en had een indrukwekkende schatkamer en bibliotheek. Tussen 1611 en 1632 werd het kasteel opnieuw herbouwd door Krzysztof Wiesiołowski, de starost van Tykocin. Er werd ook een bolwerk rondom het kasteel gebouwd. Tijdens de Zweedse Zondvloed werd het kasteel in beslag genomen door de familie Radziwiłł. Op 31 december 1655, toen het kasteel bestormd werd door troepen van de Confederatie van Tyszowce, stierf hier Janusz Radziwiłł. Hij wordt door velen beschouwd als een van de machtigste personen van de Pools-Litouwse Gemenebest gezien. Uiteindelijk werd het kasteel veroverd op 27 januari 1657. Gedurende de daarop volgende jaren werd het kasteel en zijn omliggende terreinen gedoneerd aan Stefan Czarniecki, in ruil voor zijn verdiensten tijdens de oorlog. De nieuwe eigenaar verbouwde het kasteel na 1698. In november 1705 vond hier de ontmoeting tussen August II van Polen en Peter I van Rusland plaats. Tijdens deze ontmoeting werd de Orde van de Witte Adelaar opgericht door de koning van Polen. In 1734 raakte het kasteel tijdens een brand verwoest. Vanaf deze gebeurtenis raakte het onbewoonde kasteel in verval. In 1774 raakten de overblijfselen van het kasteel nog eens beschadigd door een overstroming. In 1914, tijdens de Eerste Wereldoorlog werd materiaal uit de overblijvende muren door Duitse soldaten gebruikt om wegen aan te leggen. Het residentiële gedeelte van het kasteel werd gerestaureerd. Dit gebeurde op basis van plannen van het kasteel die gevonden werden in archieven in Sint-Petersburg.
Große Synagoge (Tykocin)

Die Große Synagoge in Tykocin, einer polnischen Stadt in der Woiwodschaft Podlachien, wurde 1642 an der Stelle eines hölzernen Vorgängerbaus aus dem 15. Jahrhundert errichtet. Die profanierte Synagoge in der Kozia-Straße, neben der Kleinen Synagoge, ist seit 1957 ein geschütztes Kulturdenkmal. Neben der Synagoge in der belarussischen Stadt Slonim ist dieses die einzige Synagoge aus dem 17. Jahrhundert, in der die Stützbima nahezu unverändert erhalten ist. Die Synagoge im Stil des Barocks wurde während des Zweiten Weltkriegs von den deutschen Besatzern verwüstet und als Lager genutzt. In den 1970er Jahren wurde das Gebäude renoviert. Heute ist ein Jüdisches Museum im Synagogengebäude untergebracht. Weblinks Beschreibung mit Fotos bei Virtuelles Schtetl Einzelnachweise
Tykocin Synagogue

The Tykocin Synagogue is an historic former Jewish synagogue building, located in Tykocin, Podlaskie Voivodeship, Poland. The synagogue was completed in 1643, in the Mannerist-early Baroque style. Disused as a synagogue during World War II, the building was used for profane purposes, restored during the 1970s, and repurposed as a Jewish museum. History During the Nazi occupation of Poland in 1941, the synagogue was desecrated and then set up as a warehouse. After the end of the war, it remained in use as a warehouse for fertilizers. In 1965, a fire damaged the interiors. The synagogue was thoroughly restored in the late 1970s. The historic wall paintings, most of which are decorative texts of Hebrew prayers, were restored. The elaborate, decorative ceiling was not reconstructed although some idea of the style can be gleaned from the design of the Torah Ark. A former Beit Medrash (study and prayer hall) located across the street has been restored and is in use as a city museum. Although no Jews now live in Tykocin, 40,000 tourists a year come to see the old synagogue, which remains "in lonely and unexpected splendor". The tourism has generated economic activity, including a cafe serving "Jewish-style" food and a bed-and-breakfast. Gallery See also History of the Jews in Poland List of mannerist structures in Northern Poland References External links Tykocin Synagogue photos Great Synagogue of Tykocin in the Bezalel Narkiss Index of Jewish Art
Synagogue de Tykocin

La synagogue de Tykocin est un monument historique de la ville de Tykocin en Pologne. La synagogue est un bâtiment de style baroque et maniériste construit en 1642. Histoire Elle est construite sur l'emplacement d'une précédente synagogue qui était en bois. Elle est dotée d'une petite tour qui servait à l'origine de prison pour la communauté juive locale. Aux 17e et 18e siècles, la ville était un centre intellectuel important avec plusieurs rabbins et talmudistes éminents. En 1941, les nazis dévastent l'intérieur de l'édifice qui est transformé en entrepôt à fertilisant. Dans les années 1960,un incendie détériore une partie de l'édifice ainsi que des archives. La synagogue est complètement restaurée à la fin des années 1970. Un ancien lieu d'étude est situé sur le trottoir d'en face et est aujourd'hui reconverti en musée juif et restaurant servant de la cuisine juive traditionnelle. Il n'y a plus de juifs qui vivent dans la ville mais la synagogue est une attraction touristique importante car elle accueille 40 000 visiteurs par an. Galerie Liens externes (en) Anciennes photos de la synagogue. Notes Voir aussi Histoire des Juifs en Pologne Histoire des Juifs à Białystok Portail du judaïsme Portail de la Pologne Portail de l’Empire russe Portail du XVIIe siècle
Nurzec-Kolonia

Nurzec-Kolonia [ˈnuʐɛt͡s kɔˈlɔɲa] est un village polonais de la gmina de Nurzec-Stacja dans le powiat de Siemiatycze et dans la voïvodie de Podlachie. Histoire Géographie Notes et références Liens externes Portail de la Pologne
Nurzec-Kolonia

Nurzec-Kolonia – wieś sołecka w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Nurzec-Stacja. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego. Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Nurcu-Stacji. Zobacz też Nurzec Przypisy
Нужець-Кольонія

Нужець-Кольонія (пол. Nurzec-Kolonia) — село в Польщі, у гміні Нурець-Станція Сім'ятицького повіту Підляського воєводства. У 1975-1998 роках село належало до Білостоцького воєводства. Примітки
Kamienny Dwór

Kamienny Dwór – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Wyszki. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa białostockiego. Na terenie miejscowości znajduje się dawna letnia rezydencja wdowy po Józefie Piłsudskim, Aleksandry. Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Stanisława w Topczewie. Zabytki zespół dworski dwór (stary), 1 poł. XIX, nr rej.: 240 z 26.10.1966 dwór (nowy), 1933, nr rej.: 500 z 10.12.1980 drewniany lamus, nr rej.: 88(82) z 24.01.1957 park, XVIII, nr rej.: 764 z 31.12.1992. Przypisy
Muzeum Powstania Warszawskiego

Het museum van de Opstand van Warschau (Pools: Muzeum Powstania Warszawskiego) is een historisch museum in de Poolse hoofdstad Warschau. Het museum werd geopend ter gelegenheid van de zestigste verjaardag van de Opstand van Warschau tegen de Duitse bezetters in augustus 1944, tijdens de Tweede Wereldoorlog. Geschiedenis Het museum opende zijn deuren op 1 augustus 2004. Het is gehuisvest in een voormalige tramremise. Tentoonstellingen De permanente tentoonstelling maakt gebruik van moderne technologieën, waaronder multimedia-presentaties, interactieve displays en gereconstrueerde scènes. Doel Het museum stekt zich ten doel om de herinnering aan de opstand levend te houden, en tegelijkertijd het patriottisme en burgerschap te bevorderen en educatieve en wetenschappelijke evenementen te organiseren Belang Het Museum van de Opstand van Warschau speelt een centrale rol in de herdenking van de Poolse geschiedenis en strijd voor onafhankelijkheid. Jaarlijks bezoeken honderdduizenden mensen het museum, waaronder veel scholieren en internationale gasten. Externe links Officiële website van het museum
Музей Варшавського повстання

Музей Варшавського повстання (пол. Muzeum Powstania Warszawskiego) — музей, що знаходиться у Варшаві, Польща, створений в 1983 році як музей і архів Варшавського повстання. Відкритий 31 липня 2004 року, напередодні 60-ї річниці повстання. Зареєстрований в Державному реєстрі музеїв. Музей зберігає історію Варшавського повстання. Проводить науково-дослідницьку та освітню роботу, присвячену історії повстання та історії і діяльності Польської підпільної держави. Музей Варшавського повстання зберігає понад 30 тисяч. експонатів. За перші 10 років роботи його відвідали більше 4,6 мільйона осіб. Виноски
Łomżyński Park Krajobrazowy Doliny Narwi

Der Landschaftsschutzpark Narewtal (Łomżyński Park Krajobrazowy Doliny Narwi) ist ein Naturschutzgebiet der Kategorie Landschaftsschutzpark in der Woiwodschaft Podlachien, Polen. Namensgebend für das Schutzgebiet sind der Fluss Narew und die Stadt Łomża, der Sitz des Powiats und einer gleichnamigen Landgemeinde. Der Park liegt im Powiat Łomżyński auf dem Gebiet der Landgemeinden Łomża, Piątnica und Wizna. Die Pufferzone erstreckt sich auch auf das Gebiet der Gemeinde Rutki im Powiat Zambrowski. Der Park wurde am 10. Dezember 1994 gegründet und hat heute eine Fläche von 73,7 km² und eine Pufferzone von 122,3 km². Das Schutzgebiet erstreckt sich östlich der Stadt Łomża und umfasst in der Kernzone einen etwa 16 Kilometer langen Durchbruch des Narew durch eine Moränenlandschaft. Im Park liegen zwei Naturreservate und drei weitere ökologische Schutzgebiete. In Drozdowo wurde ein Naturmuseum eingerichtet. Weiter im Osten, zur Quelle des Narew gelegen, befindet sich der Nationalpark Narew (Narwiański Park Narodowy). Weblinks Offizielle Seite des Landschaftsschutzparks (polnisch)
Łomża Landscape Park

Łomża Landscape Park of the Narew Valley (Polish: Łomżyński Park Krajobrazowy Doliny Narwi) is a protected area (Landscape Park) in north-eastern Poland, on the banks of the Narew river, close to the town of Łomża, to the south-east. Features The Park lies within the Podlaskie Voivodeship: in Łomża County (covering Gmina Łomża, Gmina Piątnica, Gmina Wizna) and in Zambrów County (Gmina Rutki). The protected area of the park consists of unique landscape features such as pristine valleys and marshes with high aesthetic appeal. The total area under protection amounts to 19,664 ha, with 7,353.5 ha within the park itself and the remaining 12,310.5 ha forming its protective buffer zone (Polish: otulina). There are two nature reserves in the Park: Kalinowo and Wielki Dział. See also List of Landscape Parks of Poland External links Website of the Park Łomża Landscape Park seen from the drone Media related to Łomża Landscape Park of the Narew Valley at Wikimedia Commons References
Landschapspark Łomża

Het Landschapspark Łomża (Pools: Łomżyński Park Krajobrazowy Doliny Narwi) is een landschapspark in Woiwodschap Podlachië in Polen. Het park werd opgericht in 1994 en is 19,66 vierkante kilometer groot. Het park omvat moeras en drasland rond de Narew. Externe link Officiële website
Łomżyński Park Krajobrazowy Doliny Narwi

Łomżyński Park Krajobrazowy Doliny Narwi – park krajobrazowy utworzony rozporządzeniem Wojewody Łomżyńskiego z dnia 10 grudnia 1994 roku. W jego skład weszły: zachowane prawie w naturalnym stanie dolina Narwi w bezpośrednim sąsiedztwie Łomży na odcinku Piątnica Poduchowna – Bronowo i jej strefa krawędziowa. Charakterystyka Ochronie podlegają tutaj unikatowe walory krajobrazowe, przyrodnicze, poznawcze i estetyczne doliny i jej otoczenia. Łączna powierzchnia objęta ochroną wynosi 19 596,8 ha, z czego 7368,22 ha stanowi zasadniczą część Parku, a 12 228,58 ha tworzy jego strefę ochronną (otulinę). Park położony jest w zachodniej części województwa podlaskiego, w powiecie łomżyńskim (gminy Łomża, Piątnica i Wizna oraz miasto Łomża). Otulina obejmuje też częściowo gminy Rutki i Zambrów w powiecie zambrowskim. Na terenie Parku znajdują się dwa rezerwaty przyrody: Kalinowo i Wielki Dział. Do interesujących turystycznie miejsc należą m.in. forty twierdzy Łomża w Piątnicy, dwór Lutosławskich w Drozdowie (muzeum przyrodnicze), użytki ekologiczne "Rzeka Narwica" i "Piaskowa Górka Krzewo", Góra Królowej Bony, Wzgórze Świętego Wawrzyńca, tzw. droga batalionowa (miejsce koncentracji ptaków podczas wiosennych migracji, w tym batalionów), punkt widokowy w Rakowie-Czachach oraz w Siemieniu Nadrzecznym. Zobacz też Muzeum Przyrody w Drozdowie ochrona przyrody w Polsce parki krajobrazowe w Polsce Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa Łomżyńskiego Parku Krajobrazowego Doliny Narwi
Red Marsh Nature Reserve

Red Marsh Nature Reserve (Polish: Rezerwat przyrody Czerwone Bagno) is a nature reserve with an area of 11,629.75 hectares located within the municipalities; Goniądz and Rajgród in Podlaskie Voivodeship northeastern Poland. The reserve is located within Biebrza National Park. History This nature reserve encompasses one of the few places in the middle of Europe to have retained vast, sparsely populated and relatively undisturbed area of marsh (swamp), wilderness located in the Middle Basin of Biebrza. Part of the area is formed by interwar period designated nature reserves: the Red Marsh (consisting of mosaic of bog woodland, bog, swamp, mire and marsh habitats) and Perches (consisting of mineral islands formed by former shafts dune occupied by calcareous sand grasslands and oak and hornbeam woodlands surrounded by fenland). Current site was extended in 1981. A promoter of these sites and an activist for the preservation of remaining natural ecosystems in Poland, professor Simona Kossak, is the author of a daily broadcast (What's hot) on "Radio Bialystok". Presence of this nature reserves and surrounding areas of wilderness was the main reason for the designation of Biebrza National Park in 1989. Fauna The Red Marsh, being away from the overflow land, wetlands, and riparian morass of the river, Biebrza is different in nature because it creates bogs overgrown with dwarf trees, which provide an excellent refuge for animals, especially for the rare and protected ungulate – moose (Alces alces), and red deer (Cervus elaphus) and roe deer (Capreolus capreolus). Many packs of wolves also reside within the reserve. In addition, these sites are ideal bedding and nesting sites for birds: white-tailed eagle (Haliaeetus albicilla), golden eagle (Aquila chrysaetos) and the lesser spotted eagle (Aquila pomarina) which is under strict protection overall. Flora A valuable asset of the Red Swamp is not only natural habitat conditions for animals, but also unique vegetation. Plant species under strict protection include: Birch (Betula humilis Schrank) – shrub reaching a height of 2 m Drosera rotundifolia (Drosera rotundifolia L.) – carnivorous plant Pedicularis sceptrum-carolinum) See also References External links Biebrza National Park – the area of the Red Marsh Archived 2012-06-23 at the Wayback Machine Official website BNP – the area of the Red Marsh Video about Biebrza National Park The Board of Polish National Parks Awarded "EDEN – European Destinations of Excellence" non traditional tourist destination 2010
Długosz-Haus (Krakau)

Das Długosz-Haus ist ein historisches Haus in Krakau in Polen. Es wurde im 14. Jahrhundert im gotischen Stil erbaut. Es ist nach dem polnischen Diplomaten, Geographen und Historiker Jan Długosz bekannt, der hier im 15. Jahrhundert als Kanoniker der Wawelkathedrale gewohnt hat. Lage Das Haus befindet sich im südlichen Teil der Altstadt in der Kanoniker-Straße 25 unterhalb der Wawelburg. Heute beherbergt es das Rektorat der Päpstlichen Universität Johannes Paul II. Geschichte Das Haus wurde in der ersten Hälfte des 14. Jahrhunderts als königliches Bad unterhalb der Königsburg am Stadttor Lateranea errichtet. Hierzu wurde die Rudawa mit dem Königlichen Mühlbach umgeleitet, der zur Wasserversorgung des Bades diente. 1390 ging das Gebäude an den Ritter Krystyn von Ostrów, der hier seinen Sitz einrichtete. 1413 tauschte er das Gebäude mit dem Domkapitel gegen einige Dörfer im Krakauer Umland. Das Gebäude wurde seither als Kanonikerhaus genutzt. Ab 1450 wohnte Jan Długosz hier. Er starb am 19. Mai 1480 in dem Haus. Dieses blieb im Besitz des Domkapitels. Im 19. Jahrhundert wurde es von dem Krakauer Künstler Stanisław Wyspiański gemietet. Bereits sein Vater hatte ein Atelier in dem Haus gehabt. 1991 ging das Gebäude an die Päpstliche Universität, die dort ihr Rektorat einrichtete. Sonstiges Weitere Długosz-Häuser befinden sich in Sandomierz und Wiślica: Długosz-Haus (Sandomierz) Długosz-Haus (Wiślica) Weblinks Nachweise Jan Adamczewski: Mała encyklopedia Krakowa. Kraków: Hurnex, [2003], s. 205 (hasło: Miechowita Maciej), 567 (hasło: Ulice), 613 (hasło: Wyspiański Stanisław). ISBN 83-918802-0-6 Homepage der Universität
Długosz-Haus (Wiślica)

Das Długosz-Haus ist ein historisches gotisches Haus in Wiślica in Polen. Es wurde im 15. Jahrhundert von dem polnischen Diplomaten, Geographen und Historiker Jan Długosz gestiftet und im Stil der Backsteingotik erbaut. Lage Das Haus befindet sich unmittelbar an der Stiftsbasilika Mariä Geburt in der Altstadt an der Krakauer Straße. Heute beherbergt es das Vikariat und das örtliche Archäologiemuseum. Geschichte Das Haus wurde um die Mitte des 15. Jahrhunderts errichtet und 1460 fertiggestellt. Jan Długosz stiftete es als Vikariat für die örtlichen Kleriker der Stiftskirche. Im Gebäude befinden sich gotische Fresken, die unter anderem Długosz selbst darstellen. Es wird vermutet, dass in der zweiten Hälfte des 15. Jahrhunderts die Söhne des polnisch-litauischen Königs Kasimir IV. Andreas, die späteren Könige von Polen-Litauen, Böhmen und Ungarn, hier von Długosz unterrichtet wurden. Weblinks Nachweise Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023, S. 5 Homepage des Museums Sonstiges Weitere Długosz-Häuser befinden sich in Sandomierz und Krakau: Długosz-Haus (Sandomierz) Długosz-Haus (Krakau)
Długosz House (Wiślica)

The Długosz House is a 15th century gothic residential structure in Wiślica, Poland. It was one of several similar structures sponsored by Jan Długosz throughout the Polish–Lithuanian Commonwealth. It is a registered monument in Poland. Description Jan Długosz funded the construction of the structure in 1460 and intended it to house clergy of the local collegiate church. Długosz demolished older houses on the site to make room for the new building, a gothic structure of brick, ashlar, and timber beams. Ornamental paintings were also added to the interior, including a depiction of Długosz himself. According to historian Michał Bobrzyński, the local clergy were grateful for the "magnificent" new residence. The structure is a museum in the modern period. Gallery See also Długosz House in Sandomierz Długosz House in Krakow References
Dom Długosza w Wiślicy

Dom Długosza w Wiślicy – zabytkowy, XV-wieczny budynek znajdujący się w Wiślicy, zbudowany z fundacji Jana Długosza. Dom Długosza w Wiślicy jest piętrowym, późnogotyckim ceglanym budynkiem, rozplanowanym na rzucie wydłużonego prostokąta o obszernej sieni na przestrzał. Dom został zbudowany w 1460 roku i przeznaczony był dla wikariuszy i kanoników kolegiaty przy ulicy Krakowskiej. W sieni, korytarzu i pokojach zachowały się belkowane stropy z resztkami polichromii. Na piętrze mieści się sala-refektarz, dawna jadalnia księży. W północno-zachodniej części budynku odkryto unikatową gotycką polichromię z końca XV wieku, przedstawiającą Zmartwychwstałego Chrystusa oraz kobiety z krzyżem. W środku znajduje się postać klęczącego mężczyzny (prawdopodobnie Jana Długosza) otoczonego aureolą z gotyckim napisem Boże zmiłuj się na nami. Ceglane szczyty Domu Długosza mają ostrołukowe wnęki, w których umieszczono kamienne tarcze z herbem Długosza – Wieniawa. Według tradycji w budynku tym pobierali nauki synowie króla Kazimierza Jagiellończyka. Budynek jest wpisany do rejestru zabytków nieruchomych jako część zespołu kościoła kolegiackiego (nr rej.: A.85/1-3 z 3.12.1956 i z 21.02.1966). Dziś w Domu Długosza mieści się wikariat i Muzeum Archeologiczne w Wiślicy. Zobacz też Dom Długosza w Krakowie Dom Długosza w Sandomierzu Przypisy Linki zewnętrzne Muzeum Regionalne w Wiślicy
Długosz-Haus (Sandomierz)

Das Długosz-Haus ist ein historisches Haus in Sandomierz in Polen. Es wurde im 15. Jahrhundert vom polnischen Diplomaten, Geograph und Historiker Jan Długosz als Ordenshaus für den örtlichen Klerus gestiftet. Es wurde im Stil der Backsteingotik von dem Baumeister Jan aus Krakau errichtet. Lage Das Haus befindet sich im südlichen Teil der Altstadt in der Jan-Długosz-Straße 9 oberhalb der Weichselböschung. Heute beherbergt es das örtliche Diözesanmuseum. Geschichte Das Haus wurde gemäß der gotischen Votivtafel über dem Eingang im Jahr 1476 fertiggestellt. Im 16. Jahrhundert erhielt es eine Renaissance-Attika und diente dem Klerus bis ins 19. Jahrhundert. Danach stand es leer und verfiel zunehmend. Von 1934 bis 1936 ließ der Sandomirer Bischof Włodzimierz Jasiński das Gebäude restaurieren. Seit 1937 wird es als Museum genutzt. Literatur Przybyła Polsce ważna placówka kulturalna. Otwarcie Muzeum Diecezjalnego w Sandomierzu „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1937 Nr. 299 z 29 października S. 5. Sonstiges Weitere Długosz-Häuser befinden sich in Krakau und Wiślica: Długosz-Haus (Krakau) Długosz-Haus (Wiślica) Weblinks Homepage
Długosz House (Sandomierz)

The Długosz House is a 15th century mansionary structure in Sandomierz, Poland. The structure was financed and built with the support of Jan Długosz. The building is on the register of monuments in Poland, and it composes part of the historic portion of old Sandomierz. History Financial support for the structure was derived from Długosz's own wealth and the wealth of two prebendaries in Sandomierz. Professor Heinrich von Zeissberg noted a construction date of 1475. According to Zeissberg, Długosz's letters from the period indicate a slow rate of construction. Historian Michał Bobrzyński states that Długosz controlled the construction of the mansionary building in Sandomierz by way of correspondence and visits to the site. In 1918, editor Mieczysław Treter published accounts of the status of the structure. Church workers still resided in the building, but it was in "a visible state of neglect." There was a hole in the ceiling, and stained-glass windows had been plastered. In 2018, the structure, by then a diocesan museum, was mentioned in the Michelin Guide. See also Długosz House in Kraków Długosz House in Wiślica Gothic architecture in modern Poland References