NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Johannes-der-Täufer-Kirche (Pomorzowice)

Die Johannes-der-Täufer-Kirche (Kościół św. Jana Chrzciciela) ist eine römisch-katholische Kirche in der schlesischen Ortschaft Pomorzowice (Pommerswitz) in der Gmina Głubczyce (Gemeinde Leobschütz). Das Gotteshaus liegt im Dorfzentrum an der Hauptstraße. Die Kirche ist die Hauptkirche der Pfarrei St. Johannes der Täufer (Parafia św. Jana Chrzciciela w Pomorzowicach) in Pomorzowice. Geschichte Eine Kirche wurde 1321 erstmals im Ort erwähnt. Der heutige Kirchenbau stammt vorwiegend aus dem Jahr 1613. Der gotische Kirchenbau wurde von Hartwig von Stetten und seiner Gemahlin Magdalena von Stetten (geb. Aschelm) gestiftet. Ende des 18. Jahrhunderts wurde der Chor angebaut. Am 31. März 1846 zerstörte ein Feuer den Kirchenbau. Der Wiederaufbau erfolgte bis in die 1860er Jahre. Die Inneneinrichtung stammt aus dem Ende des 19. Jahrhunderts, der Hauptaltar wurde 1897 errichtet. Die Kirche steht seit 1964 unter Denkmalschutz. Architektur und Ausstattung Der Kirchenbau besitzt architektonische Merkmale der Gotik und der Renaissance. Das zweijochige Langhaus besitzt einen eingezogenen, dreiseitig geschlossenen Chor. An der Westseite besitzt die Kirche einen auf quadratischem Grundriss stehenden Glockenturm. Dieser ist bekrönt mit einem Zwiebelhelm mit Laterne. Der Kirchenbau besitzt ein Satteldach sowie rundbogige Fenster- und Eingangsöffnungen. Im Inneren besitzt die Kirche ein Kreuzrippengewölbe mit Wappen der Stifter an den Schlusssteinen. Den neogotischen Hauptaltar von 1897 ziert ein Gemälde von der Taufe Christi, welches Ende des 18. Jahrhunderts entstand. Die Kanzel entstand im Stil der Régence im 18. Jahrhundert. Das Steintaufbecken stammt von 1613. Weblinks Historische Ansichten und Geschichte St. Johannes der Täufer (poln.) Literatur Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen. Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München u. a. 2005, ISBN 3-422-03109-X, S. 757. Einzelnachweise
Zámek Nasiedle

Zámek Nasiedle, polsky Pałac w Nasiedlu německy Schloss Nassiedel nebo česky také Zámek Násilé, je původně barokní zámek ve vesnici Nasiedle (Násilé) ve gmině Kietrz (Ketř) v okrese Głubczyce (Hlubčice) v jižním Polsku. Geograficky se nachází v pohoří Opavská pahorkatina v Horním Slezsku a v Opolském vojvodství. Historie a popis Jednopatrový dvoukřídlý barokní zámek nechal z cihel postavit v roce 1730 Antonius Jozef Siedlnický. Zámek, který je památkově chráněn, má obdélníkový půdorys a je krytý mansardovou střechou s vikýři. V budovy přízemí je 25 místností. Kolem roku 1930 jej renovoval Urban Ibron, poslední předválečný majitel, který byl v roce 1946 nucen předat svůj majetek státu. Poválečný osud budovy je spojen se špatným spravováním a postupnou proměnou v ruiny a to včetně zámeckého parku. V roce 1988 rodina Bialasových pozemek odkoupila od státu a zámek je v rekonstrukci a zámecký park je obnoven. Další informace Zámek není volně přístupný. Poblíž zámku vede turistická trasa Raciborska Droga św. Jakuba Galerie Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Zámek Nasiedle na Wikimedia Commons
Ruiny kostela svatého Václava (Nowa Cerekwia)

Ruiny kostela svatého Václava se nacházejí v polské obci Nowa Cerekwia, v Hlubičckém okrese, v Opolském vojvodství. Historie Kostel byl postaven v roce 1688 na místě původního dřevěného kostela. Stavba kostela byla financována šlechticem Václavem Valeriánem z Vrbna. V roce 1858 byl kostel zrekonstruován a částečně přestavěn. V roce 1945 byl na konci druhé světové války během bojů zničen. Architektura Budova kostela byla postavena částečně z kamene a cihel. Loď kostela je obdélníkového půdorysu, se čtvercovou věží na západní straně. Loď kostela byla původně zastřešena stropem. Vchod do kostela je půlkruhový, s novějšími dveřmi s lomeným obloukem vedoucími do sakristie. Vnější část lodi a věže je po obvodu podepřena pilíři. Spodní patra věže mají střílny, zatímco horní patra jsou se zkosenými rohy a mají novorománská dvojitá okna. Presbytář kostela je dvoulodní. Presbytář je zaklenut valenou klenbou se sníženým obloukem a lunetami, pravděpodobně pocházejí z 18. století. Pod presbytářem se nachází krypta. Otvory presbytáře a okna mají půlkruhové oblouky. Okna jsou umístěna v nikách se segmentovými oblouky. Sakristie se nachází na severní straně. Sakristie byla zaklenutá klenbou. Na fasádě kostela je umístěn mramorový náhrobek Václava Valeriána z Vrbna, který zemřel v roce 1696. Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Ruiny kościoła św. Wacława w Nowej Cerekwi na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ruiny kostela svatého Václava na Wikimedia Commons
Ruiny kościoła św. Wacława w Nowej Cerekwi

Ruiny kościoła świętego Wacława – pozostałości kościoła cmentarnego znajdujące się we wsi Nowa Cerekwia, w powiecie głubczyckim, w województwie opolskim. Historia Obecna świątynia została zbudowana w 1688 roku i ufundowana przez Waleriana z Wrbna, na miejscu poprzedniej drewnianej. W 1858 roku została odnowiona i częściowo przebudowana. Podczas działań wojennych w 1945 roku została zniszczona. Architektura Budowla jest orientowana, murowana, wzniesiona z kamienia i cegły i otynkowana. Prezbiterium świątyni jest dwuprzęsłowe, zamknięte ścianą prostą, przy nim od strony północnej znajduje się zakrystia. Nawa jest szersza, posiada plan prostokąta, od strony zachodniej jest umieszczona kwadratowa wieża. Pod prezbiterium znajduje się krypta. Prezbiterium jest nakryte sklepieniem kolebkowym o łuku obniżonym z lunetami, być może z XVIII wieku. Zakrystia jest nakryta sklepieniem żaglastym. Nawa pierwotnie była nakryta stropem. Otwór tęczy oraz okna zamknięte są półkoliście. Okna znajdują się we wnękach zamkniętych segmentowo. Wejście jest zamknięte półkoliście, do zakrystii prowadzi nowsze, ostrołukowe. Na zewnątrz korpus i wieżę opinają przypory. W dolnych kondygnacjach wieży są umieszczone okienka strzelnicze, w górnych, o ściętych narożnikach, znajdują się neoromańskie okna bliźnie. Do wyposażenia kościoła należy m.in. płyta nagrobna Wacława Cypriana z Wrbna (zmarłego w 1696 roku), marmurowa, inskrypcyjna, ozdobiona kartuszem herbowym. Przypisy
Kościół Trójcy Świętej w Bierawie

Kościół Trójcy Świętej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Kędzierzyn diecezji opolskiej). Historia Obecna świątynia została wzniesiona w stylu późnorenesansowym, w drugiej połowie XVI wieku i ufundowana została przez Piotra Dluhomila. Była to świątynia ewangelicka. Na początku XVII wieku została rozbudowana o wieżę, natomiast w XVIII wieku o kaplicę znajdującą się od strony północnej. W XVIII wieku budowla należała już do katolików, był to kościół filialny parafii w Starym Koźlu, natomiast w 1915 roku zyskała rangę kościoła parafialnego. Wieżę i wieżyczkę schodową pokrywa dekoracja sgraffitowa powstała po 1614 roku, remontowana w latach 1923, 1952 i 1974. Jesienią 1999 roku została wyremontowana cała wieża. Dach hełmowy został pokryty nową blachą miedzianą, został zamontowany nowy krzyż, natomiast na ścianach została odtworzona dekoracja sgraffitowa z tym samym ornamentem. Podczas remontu zostały odnalezione w kuli pod krzyżem stare dokumenty, które po skopiowaniu razem z nowymi, aktualnymi zostały ponownie umieszczone na wcześniejszym miejscu. Organy Organy zostały zbudowane przez Włodzimierza Truszczyńskiego w 1969 roku. Posiadają wiatrownice stożkowe i elektro-pneumatyczną trakturę gry. Instrument jest regularnie przeglądany przez firmę organmistrzowską. Dyspozycja instrumentu: Galeria Przypisy
St. Maximilian Kolbe (Jakobswalde)

Die Kirche St. Maximilian Kolbe (polnisch Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbego) ist eine römisch-katholische Kirche in der oberschlesischen Ortschaft Jakobswalde (Kotlarnia). Die Kirche ist eine Filiale der Pfarrei Herz Jesu (Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa) in Klein Althammer. Das Gotteshaus liegt im Ortskern an der ul. Sławięcicka. Bis 1945 diente das Gotteshaus der protestantischen Gemeinde. Geschichte Der Ort wurde als eine friederizianische Arbeitersiedlung angelegt. Nach Plänen von Bauinspektor Fritsche wurde als Zentrum der Siedlung nachträglich 1815–1818 eine bescheidene evangelische Kirche errichtet, die eine Holzkirche aus dem Jahr 1775 an derselben Stelle ersetzte. Die Kirche ging 1970 in den Besitz der katholischen Kirche über und wurde 1971 dem Heiligen Maximilian Kolbe geweiht. Seitdem dient sie den Einwohnern als Filialkirche, bewahrt im Inneren aber den typisch protestantischen Kirchenraum. Bauwerk Der Bau steht im Zeichen des Historismus, zeigt aber keine allgemeine Entwicklungstendenzen, sondern ist ganz individuell geprägt. Die Fassade ist, in verkleinerter Dimension, nach der Pariser Ste-Marie des Batignolles angelegt. Vier gusseiserne Säulen tragen einen Dreiecksgiebel, über dem sich ein kleiner Glockenturm mit Ecksäulen und viereckiger Kuppel erhebt. Ähnlich zu anderen Kirchen der Langhans-Schule ist in den Innenraum eine Empore in ovaler Führung eingefügt. Literatur Günther Grundmann: Der Evangelische Kirchenbau in Schlesien. S. 73. Weblinks Einzelnachweise
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Cisku

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Koźle diecezji opolskiej). Historia i architektura Jest to świątynia, będąca przykładem neostylowej architektury sakralnej, wybudowanej w konstrukcji żelbetowej. Została wzniesiona w latach 1922-1927 z zastosowaniem rozwiązań formalnych nawiązujących do stylów neoromańskiego i neogotyckiego. Posiada plan krzyża łacińskiego oraz formę bazyliki. Składa się z trzech naw oraz wysokiej wieży, w części dolnej czworokątnej, a powyżej ośmiokątnej, nakrytej dachem czterospadowym. Wnętrze nakrywa sklepienie kolebkowe, ozdobione polichromiami geometrycznymi i przedstawieniami figuralnymi. Przypisy
Kościół Świętych Apostołów Andrzeja i Jakuba w Pawłowiczkach

Kościół Świętych Apostołów Andrzeja i Jakuba – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Gościęcin diecezji opolskiej). Znajduje się na wzniesieniu w północnej części wsi. Historia i architektura Jest o świątynia wzniesiona w latach 1782–1783 w stylu późnobarokowym. Budowla posiada trzy nawy i formę bazyliki. Od strony zachodniej elewacja jest zaakacentowana przez czworokątną wieżę z zaokrąglonymi narożnikami, zwieńczoną baniastym dachem hełmowym z latarnią. Przypisy
Pałac w Bąkowie

Pałac w Bąkowie (niem. Schloss Bankau) – zabytkowy pałac we wsi Bąków (powiat kluczborski). W 1785 majątek nabył Ernest von Bethusy. Po jego śmierci dobra odziedziczył Heinrich Siegmund von Bethusy, a następnie Eduard Georg von Bethusy. W 1859 członkom tej rodziny pozwolono na dodanie do nazwiska starodawnego członu Huc. Eduard Georg von Bethusy przyczynił się do powstania i wyglądu obecnego pałacu wg projektu Karl Friedrich Schinkel. Od frontu budynek posiada ryzalit zwieńczony frontonem, w którym znajduje się kartusz z herbem von Bethusy Huc. Obiekt jest częścią zespołu pałacowego z pierwszej połowy XIX w., w skład którego wchodzi jeszcze park. Przypisy
St. Hyazinth (Gross Stein)

St. Hyazinth (polnisch Kościół św. Jacka) ist eine römisch-katholische Kirche in Gross Stein (Kamień Śląski) im Powiat Krapkowicki der Woiwodschaft Opole in Polen. Die Kirche ist die Hauptkirche der Pfarrei St. Hyazinth (Parafia św. Jacka) in Gross Stein. Geschichte Eine Kirche wurde erstmals 1271 in Groß Stein erwähnt. Der Kirchenbau trug ursprünglich das Patrozinium des hl. Urban. Der steinerne Kirchenbau entstand zwischen 1603 und 1632 im Stil des Barock und ist dem hl. Hyazinth gewidmet, der wahrscheinlich in Groß Stein geboren und 1594 heiliggesprochen wurde. Im Dreißigjährigen Krieg wurde die Kirche niedergebrannt und später wieder aufgebaut. Unter dem Pfarrer Franz Bittzer wurde sie zwischen 1909 und 1910 um zwei Seitenschiffe erweitert. Die Kirche steht seit 1954 unter Denkmalschutz. Architektur und Ausstattung Die barocke Saalkirche besitzt einen Glockenturm mit Zwiebelhelm und Laterne. Das Altargemälde zeigt den hl. Hyazinth. Auf dem Kirchhof befindet sich eine Nachbildung der Grotte von Lourdes. Umgeben ist die Kirche von einer steinernen Mauer. Weblinks Geschichte und historische Bilder der Hyazinthkirche (polnisch) Geschichte und Beschreibung der Kirche St. Hyazinthkirche (polnisch) Einzelnachweise
Pałac w Dąbrówce Górnej

Pałac w Dąbrówce Górnej – zabytkowy pałac w Dąbrówce Górnej. W latach 1907–1909 pałac został przebudowany w stylu neobarokowym przez Waltera von Teichmann-Logischen (ur. 1861), żonatego z Marią von Hoenika (ur. 1868). Ostatnim niemieckim właścicielem był Gotfryd von Teichmann-Logischen (ur. 1909). Po zajęciu tego terenu przez wojska radzieckie wnętrza pałacu służyły za stajnię i zostały mocno zdewastowane. Później urządzano w nich ośrodek szkoleniowy BHP dla pracowników PGR-u. Od połowy lat 80. XX w. pałac stał pusty. W 1993 r. kupił go prywatny właściciel z myślą o remoncie i adaptacji budynku na hotel. Obiekt jest częścią zespołu pałacowego z drugiej połowy XVII w., przebudowany w XVIII, XX w., w skład którego wchodzi jeszcze park. Przypisy
Kościół św. Michała Archanioła w Karłowicach

Kościół świętego Michała Archanioła – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Brzeg północ archidiecezji wrocławskiej). Historia Świątynia wzmiankowana była w 1500 roku, od 1534 roku należała do ewangelików. Obecna została wzniesiona jako ewangelicka pod koniec XIX wieku w stylu neogotyckim, na miejscu poprzedniej o konstrukcji szkieletowej. Po 1945 roku została przejęta przez katolików. Architektura Kościół został wybudowany z cegły prasowanej, z zewnątrz nie jest otynkowany; wnętrze jest nakryte sklepieniami krzyżowo-żebrowymi; poszycie korpusu nawowego nakrywa blacha falista, natomiast prezbiterium i wieża są przykryte blachą miedzianą. Budowla jest orientowana, trzynawowa, czteroprzęsłowa o układzie halowym, posiada niższe i węższe prezbiterium zamknięte trójbocznie oraz kwadratową, czterokondygnacyjną wieżę od strony zachodniej. Dachy kościoła są wysokie; wieża nakryta jest smukłą, ośmioboczną iglicą. Ściany świątyni są oprzyporowane, prawie wszystkie okna są ostrołukowe, w korpusie nawowym znajdują się także okrągłe. Wystrój i wyposażenie wnętrza reprezentują styl neogotycki i pochodzą z czasów budowy świątyni, tylko ołtarz główny, dwa ołtarze boczne oraz chrzcielnica reprezentują styl późnobarokowy i pochodzą z 1 połowy XVIII wieku, przeniesiono je z kaplicy zamkowej. W korpusie nawowym w nawach bocznych oraz w całym przęśle zachodnim są umieszczone empory. Organy Organy zostały wybudowane przez firmę Schlag & Söhne ze Świdnicy jako opus 367. Prospekt neogotycki, jednoprzęsłowy, trójosiowy. Stół gry wbudowany jest w przednią ścianę szafy organowej. Dmuchawa elektryczna oraz miech znajdują się na przyległej do chóru wieży kościoła. Od lat 70. do 90. instrument przez swój zły stan był nieużywany. Gruntowny remont był przeprowadzony pod koniec lat 90. Dyspozycja instrumentu: Przypisy
Biała (zámek)

Zámek Biała se nachází ve městě Biała v Opolském vojvodství nedaleko od města Prudnik. Zámek stojí poblíž hradeb v severní části města. Historie V místě současného zámku stával původně hrad, který je prvně zmíněn v roce 1225. Hrad se nacházel na okraji Opolského knížectví a byl sídlem kastelánie. Do roku 1532 patřil hrad a město s okolními vesnicemi Piastovcům. Současný zámek byl postaven v 16. století z iniciativy opolských knížat. V roce 1564 získal panství Jiří IV. Pruskovský z Pruskova. V letech 1638 až 1640 proběhla barokní přestavba zámku. Majitel panství Jan Kryštof Pruskovský nechal přistavět jižní křídlo zámku, později přibylo západní křídlo s hranolovou věží v nároží. V roce 1747 prodala vdova po Antonínu Pruskovském panství za 158 000 tolarů Bartoloměji von Oderfeld. Poté v roce 1756 Bartolomej von Oderfeld prodal panství za 170 000 tolarů hraběti Rudolfu Matuschkovi. V 19. století byl zámek rozšířen a opravován. V roce 1872 zámek koupilo město Biała. V letech 1875 až 1925 byl na zámku učitelský seminář. Zámek byl poté do roku 1934 využíván jako dívčí škola a do roku 1945 jako střední škola. Zámek je od roku 1987 komerčním zařízením a je v soukromém vlastnictví. Architektura Zámek má architektonické prvky z období raného baroka a renesance. Dvoupatrová budova se sedlovou střechou má půdorys ve tvaru písmene F. Na západní straně je čtyřpatrová zámecká věž čtvercového půdorysu, která byla postavena v 18. století. Na bočním průčelí jižního křídla je dvoupatrový štít. Ze dvora jsou patrné slepé půlkruhové arkády. Ve spodní části severního průčelí se zachoval motiv gotické zdi. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Biała (zámek) na Wikimedia Commons
Schloss Zülz

Das Schloss Zülz ist eine Schlossanlage in Zülz (polnisch Biała) im Powiat Prudnicki (Kreis Neustadt O.S.) der Woiwodschaft Opole in Polen. Lage Das Schloss Zülz liegt im nördlichen Ortskern an der ul. Opolska. Es wurde direkt an die nördliche Stadtmauer gebaut. Nördlich des Schlosses fließt das Zülzer Wasser (Biała). Geschichte Im Jahr 1225 wurde erstmals in Zülz eine Kastellaneiburg erwähnt. Das heutige Schloss wurde im 16. Jahrhundert erbaut. Zwischen 1638 und 1640 erfolgten unter dem damaligen Besitzer Jan Krzysztof Pruszkowski Umbauarbeiten im Stil des Barock, die vom Maurermeister M. Girisch durchgeführt wurden. Zu Beginn des 18. Jahrhunderts erfolgten unter den Freiherren von Proskau erneut Umbauarbeiten am Schloss. Im 19. Jahrhundert wurde die Schlossanlage großflächig erweitert und restauriert. 1872 wurde das Schloss von der Stadt Zülz gekauft. Zwischen 1874 und 1923 befand sich im Schloss eine Präparandenanstalt sowie zwischen 1875 und 1925 ein Lehrerseminar. Danach wurde das Schloss bis 1934 als Mädchenschule und bis 1945 als Gymnasium genutzt. Nach dem Übergang Schlesiens an Polen 1945 wurde das Schloss bis 1980 weiterhin als Schule genutzt. Seit 1987 befindet sich im Schloss eine gewerbliche Einrichtung und ist im Privatbesitz. Architektur Das Schloss mit architektonischen Elementen des frühen Barock sowie der Renaissance ist ein zweigeschossiger Bau mit Satteldach besitzt einen Grundriss in Form eines „F“. Der vierstöckige Schlossturm an der Westseite mit quadratischem Grundriss und durchbrochener Schweifhaube wurde im 18. Jahrhundert errichtet. An der Seitenfassade des Südflügels befindet sich ein zweigeschossiger Giebel. Der Hof wurde mit halbkreisförmigen Arkaden geschmückt. Literatur Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen. Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München u. a. 2005, ISBN 3-422-03109-X, S. 121. Weblinks Beschreibung des Schlosses Zülz (polnisch)
Zamek w Białej

Zamek w Białej – zabytkowy zamek w Białej, w województwie opolskim, w powiecie prudnickim. Historia Jest to zamek zbudowany najprawdopodobniej przez Piastów opolskich w XVI wieku w stylu renesansowym, na miejscu wcześniejszej warowni. Został przebudowany w stylu wczesnobarokowym w XVII w. Cesarz Maksymilian II (1527–1576) w 1606 sprzedał Białą Hansowi Christophowi I von Proskau (zm. 1625). Budowla składa się z trzech skrzydeł z krużgankami i wieży czworościennej zakończonej barokowym dachem hełmowym. W przyziemiu zachowały się gotyckie mury z XIV-XV w. Obecnie budowla jest własnością prywatną. Główne wejście znajduje się w kolumnowy portyku w skrzydle zachodnim. W skrzydle, po jego prawej stronie, jest zamurowany portal, w którego górnych rogach umieszczono herby: Hansa Christopha I von Proskau (Jana Krzysztofa I Prószkowskiego) (zm. 1625, L) i jego żony, hrabiny Kunegunda von Guttenstein (P). Przypisy Linki zewnętrzne Zamek Biała - Schloss Zülz, Kgl. Seminar, König. Lehrer-Seminar polska-org.pl Bibliografia Polska: mapa zamków – Warszawa Wrocław: Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. Eugeniusza Romera, 1995
Wieża Bramy Prudnickiej

Wieża Bramy Prudnickiej (niem. Neustädter Turm) – jedna z pozostałości po średniowiecznych murach miejskich Białej. Historia Została zbudowana w XV wieku. W przeszłości pełniła funkcję obserwacyjną, aresztu oraz zbrojowni. Przestała być użytkowana w 1745, gdy zawaliły się zewnętrzne drewniane schody prowadzące na górne kondygnacje. W 1971 dach i drewniana konstrukcja wnętrza spłonęły. Zostały odbudowane w 2007. Od 7 października 2021 wieża jest dostępna do zwiedzania dla turystów. Architektura Wieża została wybudowana w stylu gotyckim. Znajduje się w południowej części Białej, przy drodze prowadzącej do Prudnika. Wysokość wieży wynosi 23 m, podstawa 7,9 × 8,1 m, a grubość ścian 2,1 m. Galeria Przypisy
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Łączniku

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Łączniku – polski rzymskokatolicki kościół parafialny w Łączniku, należący do dekanatu Biała w diecezji opolskiej. Wpis wojewódzkim rejestrze zabytków: kościół par. pw. Nawiedzenia NMP, 1720, 1874-77, nr rej.: 15/48 z 25.11.1948 (wypis z księgi rejestru). Historia W 1718 został rozebrany stary kościół, a w jego miejsce w 1723 został zbudowany nowy. W 1859 pożar poważnie zniszczył zabytkowy barokowy kościół, ocalały jedynie freski z 1761 autorstwa Josepha Matthiasa Lasslera oraz olejny obraz św. Walentego, na którym można zobaczyć chrzelicki zamek oraz łącznicki kościół z początku XVII wieku. Odrestaurowano go w 1878 Najstarsze wpisy w księdze parafialnej w łącznickim kościele pochodzą z początków drugiej połowy XVIII wieku, lecz w księgach archidiecezjalnych we Wrocławiu można znaleźć starsze księgi metrykalne, bo już z końca XVII wieku. W roku 1995 spaliła się wieża kościoła. Wraz z jej odbudową zostały również odrestaurowane freski. 5 listopada 2023 z okazji jubileuszu 300-lecia kościoła poświęcono cztery nowe dzwony, odlane w Odlewni dzwonów Jana Felczyńskiego w Przemyślu. Największy z nich nosi imię św. Walenty, pozostałe to „Miłosierdzie Boże”, „Św. Józef” i „Św. Anna”. Dzwon św. Walentego został ufundowany przez parafian, pozostałe przez darczyńców prywatnych i ks. proboszcza. Do sprawowania nabożeństwa z poświęceniem dzwonów użyto kielicha z 1670 roku. Przypisy