NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Brama Uściłuska w Chełmie

Brama Uściłuska, Uściługska Klasztorna, Bazyliańska, Zamkowa – brama zamkowa (później klasztorna) wchodząca w skład zespołu katedralnego na Górze Zamkowej w Chełmie. Jest to najstarsza budowla miasta. Jest ona jedynym zachowanym w całości obiektem będącym częścią dawnych obwarowań miejskich. Została zbudowana w 1616 r. Pełniła funkcję obronną. Przebiegał nią trakt prowadzący do Uściługa nad Bugiem. Przebudowano ją w połowie XVIII wieku nadając wystrój barokowy. Brama łączy zabudowania gospodarcze będące dawniej częścią klasztoru Bazylianów (parterowe budynki pochodzące z XVII-XVIII wieku, pokryte blachą, skrzydło południowe zajmowała dawniej wozownia, w części wschodniej znajduje się od 1997 r. Dom Pielgrzyma - parterowy budynek pokryty czterospadowym blaszanym dachem). Brama jest dwukondygnacyjna. Parter posiada sklepienia kolebkowo-krzyżowe z gurtami. Elewacje ozdobione podwójnymi pilastrami toskańskimi, które podtrzymują zadaszony gzyms. Budowla ma arkadowe otwory drzwiowe z niszami po bokach. Pomieszczenie na piętrze posiada płaski strop i okna w obramieniach. Budynek posiada dwuspadowy dach pokryty dachówką korytkową. Wieńczą go barokowe szczyty. Przez bramę prowadzi przejście do parku. Przypisy
Wolinerpoort (Goleniów)

De Wolinerpoort (Pools: Brama Wolińska) (Duits: Wolliner Tor) is een stadspoort in de Poolse stad Goleniów (Duits:Gollnow). De gotische poort is een voorbeeld van baksteengotiek en stamt uit de 14e eeuw. De poort werd gebouwd in 1320 en vormde een van de vier poorten in de stadsmuur van Goleniów. De Wolinerpoort is de enige poort die behouden is gebleven. De poort moest gebouwd worden conform het Lübecker recht en het Maagdenburger recht. De poort bestaat uit zeven verdiepingen. Tegenwoordig bevindt zich in het gebouw het toeristisch informatiekantoor van de stad. De gehele stadpoort met dak is 29,85 meter hoog. Dit is de hoogste stadspoort van Achter-Pommeren. Afbeeldingen
Brama Wolińska w Goleniowie

Brama Wolińska w Goleniowie – najcenniejszy zabytek miasta Goleniowa, zbudowana w XV wieku jako jedna z czterech bram strzegących miasta (Brama Szczecińska, Brama Stargardzka, Brama Młyńska). Pierwotnie strażnica obronna z kamieni narzutowych (II połowa XIII w.), w kolejnych stuleciach (XIV, XV w.) nadbudowana ceglaną wieżą. To budynek pięciokondygnacyjny, typowa budowla obronna (taką funkcję pełniła do XVIII wieku). Na jednej z wieżyczek będącej zakończeniem muru przy Bramie Wolińskiej widnieją dwa herby Goleniowa – historyczny (z rzeką, łodzią, drzewem i Gryfem) oraz obecny (z dwoma półksiężycami i czterema gwiazdami). Ocalała jako jedyna z bram. Reprezentuje typ bramy szczytowej. Zachowana w niezmienionej formie od XV w. Zbudowana w 1/4 z kamienia i z 3/4 z cegły. Ściany szczytowe mają odmienne rozwiązania architektoniczne, zewnętrzna – obronną, wewnętrzna – estetyczną. Wysokość bramy wynosi 26 m (ze sterczyną 29,85 m), natomiast otworu bramowego – 5,25 m, jego szerokość 4,85 m, a długość przejazdu – 10,5 m. Brama została odrestaurowana w latach 1971-1972 z przeznaczeniem na Muzeum Ziemi Goleniowskiej. Po ukończeniu prac stała się siedzibą obecnego Goleniowskiego Domu Kultury. W dawnym przejściu, po jego zabudowie w latach 2002-2003, powstało Centrum Informacji Turystycznej. Przypisy
Brama Wybrańców w Pszczynie

Brama Wybrańców, zwana również „Wartą” − zabytkowa brama wybudowana w 1687 r. jest najstarszą zachowaną do dziś w niezmienionej formie częścią kompleksu zamkowego w Pszczynie. Usytuowana w południowo-zachodniej części rynku, była głównym wjazdem na teren zamku. Wzniesiona została przez budowniczego Consilio Miliusa na zlecenie ówczesnego właściciela zamku, Baltazara Promnitza, w miejscu dawnej, XV-wiecznej wartowni z mostem zwodzonym przez fosę. Mieściła pomieszczenia dla straży zamkowej. Żołnierze do straży, wybierani przez Promnitzów spośród chłopów z podległych im włości, byli nazywani właśnie „wybrańcami”. Pszczyńscy „wybrańcy” strzegli zamku do 1875 roku. Jest to budynek murowany z cegły, otynkowany, parterowy, z załamanym w kierunku południowym skrzydłem, łączącym go z oficyną i okrągłą wieżą, krytą dachem namiotowym przy narożniku południowo-wschodnim. Dach trójspadowy, kryty dachówką. Elewacja frontowa jest siedmioosiowa. Na osi brama przejazdowa sklepiona kolebkowo-krzyżowo, ujęta kamiennym, boniowanym portalem, zamkniętym półkoliście. Układ wnętrz częściowo jedno-, częściowo dwutraktowy. We wnętrzu izby, przy baszcie sklepienie kolebkowe z lunetkami; w izbie po drugiej stronie sieni, przedzielonej w nowszych czasach, strop belkowany, wsparty na profilowanym sosrębie z rozetami. Do bramy prowadzi kamienny, łukowy mostek ponad dawną fosą, niegdyś otaczającą cały zamek. Ponad portalem połać krytego dachówką dachu przerywa ozdobny szczyt flankowany pilastrami i płaskimi esownicami, na którym umieszczono kamienne płyty z herbami właścicieli Pszczyny: Baltazara Erdmanna von Promnitza (1659–1703) i Emilii Agnieszki Saskiej (1667–1729). W szczyt wmurowana płycinę z sentencją w j. łacińskim, w której zawarto chronostych oznaczający datę budowy bramy: MCCCCCLLLXVVVVIIIIIII − 1687. Napis głosi: co znaczy: Niegdyś obok bramy, po południowej stronie zamku, wzdłuż fosy, na linii dawnego gotyckiego muru zamkowego, stał szereg innych zabudowań, w tym książęcy browar, słodownia i piekarnia. Jednak w XIX wieku wszystkie te budynki zostały zburzone. Obiekt został wpisany do rejestru zabytków decyzją z 16 czerwca 1932 (nr rej. 32) jako „brama z basztą przy zamku Pr. von Plessa”. Wpis do rejestru zabytków wznowiono w 1966. Przez długi czas w Bramie Wybrańców mieściły się kawiarnia („Café u Telemanna”) oraz Biuro Informacji Turystycznej. Jesienią 2019 roku Bramę Wybrańców opuściło Biuro Informacji Turystycznej, przenosząc swoją siedzibę na Rynek 19, natomiast kawiarnia zakończyła swoją działalność w 2020 r. Przypisy
Heilig-Geist-Tor

Das Heilig-Geist-Tor (polnisch Brama Świętego Ducha) gehört zu den Danziger Wassertoren am Ufer der Motława (deutsch Mottlau). Es wurde nach der Heilig-Geist-Gasse benannt, an deren Ende es sich befindet. Das Tor stammt vom Ende des 14. Jahrhunderts und gehört zu den älteren Wassertoren der Rechtstadt. Das Bauwerk diente militärischen und wirtschaftlichen Zwecken, im ersten Stock befanden sich Lagerräume. Vor dem Tor befand sich die Heilige-Geist-Brücke, ein Schiffsanleger, der später zum Teil der Langen Brücke wurde. Im 16. Jahrhundert verlor es seinen Befestigungscharakter und wurde in Wohnungen und Werkstätten umgebaut. Umbauten des neunzehnten Jahrhunderts führten zum endgültigen Verlust der historischen Form. Im März 1945 wurde das Gebäude vollständig zerstört. Das Tor wurde 1985–1987 als Bürohaus der staatliche Verlagsagentur wieder aufgebaut. Architektonisch ist es den historischen Darstellungen der ersten Wassertore nachempfunden. Das Tor ist ein dreistöckiges Gebäude mit sieben Fensterachsen und einer Länge von 26 Metern und 7,5 Metern Breite. Mit einem steilen Dach steht es traufständig an der Langen Brücke. An Stadt- und Wasserseite zeigt es jeweils drei Dachgauben und ist mit Sgraffito-Friesen verziert. In der Folge der Tore an der Mottlau steht es zwischen Frauentor (Brama Mariacka) im Süden und dem Krantor (Żuraw) im Norden. Vom Tor führt eine Fußgängerbrücke zur Speicherinsel. Diese wurde technisch als Drehbrücke ausgeführt und bis Ende 2019 fertiggestellt. Die baulichen Reste aus dem 14. und 17. Jahrhundert wurden unter der Nummer 319 am 27. Februar 1967 in die Denkmalliste der Woiwodschaft Pommern eingetragen. Weblinks Grzegorz Sulikowski: Brama Św. Ducha. In: Gedanopedia. (polnisch) Literatur Peter Oliver Loew: Danzig: Biographie einer Stadt. C. H. Beck, 2011. S. 58. Fußnoten
Brama Świętego Ducha

Brama Świętego Ducha (niem. Heilige-Geist-Tor) – jedna z zabytkowych bram wodnych w Gdańsku. Znajduje się u wylotu ul. św. Ducha, na Długim Pobrzeżu. Historia Brama ta istniała już w 1378 roku. Znana była wtedy jako brama „dolna”. W połowie XV wieku uzyskała kształt znany z zaginionego obrazu Antoniego Möllera z 1603 roku. Fasadę zdobiła podwójna wnęka i ażurowa attyka, usunięta w XIX wieku. W XVI wieku brama utraciła charakter militarny i została zaadaptowana na mieszkania oraz warsztaty. Ostateczne zatracenie historycznej formy spowodowały przebudowy w XIX wieku. Po II wojnie światowej z bramy pozostał tylko łuk przejścia i strzępy ścian. Odbudowa rozpoczęła się dopiero w pierwszej połowie lat 80. XX wieku. Brama nie jest rekonstrukcją, ale stanowi przykład reintegracji architektonicznej zespołu gdańskich historycznych bram wodnych. Odbudowaną bramę zdobi sgraffitowy fryz. Naprzeciw bramy, po drugiej stronie Motławy, zaczyna się Wyspa Spichrzów. Zobacz też zabytki i inne obiekty turystyczne w Gdańsku Przypisy Bibliografia Historia Gdańska, Tom II 1454-1655, EdmundE. Cieślak (red.), JerzyJ. Stankiewicz, Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982, ISBN 83-215-3244-6, OCLC 749426859 . Jacek Friedrich, Gdańskie zabytki architektury do końca XVIII w., Gdańsk 1995, ISBN 83-7017-606-2. Historia bramy Linki zewnętrzne Brama Świętego Ducha (niem. Heiligegeisttor) – nieistniejąca brama miejska w dawnym Szczecinie, prowadząca w kierunku podmiejskiego osiedla Górny Wik
Brama Żeglarska w Toruniu

Brama Żeglarska w Toruniu – jedna z ośmiu bram Starego Miasta w Toruniu. Historia Brama Żeglarska jest jedną z trzech zachowanych bram staromiejskich i jednocześnie jedną z czterech pierwotnie znajdujących się w nadwiślańskim fragmencie murów miejskich. Pozostałe to bramy: Klasztorna, Łazienna i Mostowa. Budowę bramy prowadzącej na nabrzeże portowe rozpoczęto prawdopodobnie jeszcze w końcu XIII wieku; ukończono natomiast w połowie wieku XIV. Brama została zbudowana na planie prostokąta z czerwonej cegły. Obecnie, w murze bezpośrednio przylegającym do bramy, po obu jej stronach, znajdują się furty dla pieszych. Początkowo były to najważniejsze ze wszystkich wrót miasta. To tu rozpoczynała się toruńska Via Regia (Droga Królewska), która prowadziła reprezentacyjną ulicą Żeglarską, obok fary śś. Janów, wschodnią pierzeją Rynku Staromiejskiego (obok ratusza Starego Miasta), ulicą Chełmińską aż do Bramy Chełmińskiej. To przed Bramą Żeglarską burmistrzowie i rada miejska witali królów i najznakomitszych gości. Znaczenie obronne brama utraciła po zdobyciu miasta przez wojska szwedzkie Karola XII w 1703 roku. Początkowo podobna do innych bram nadwiślańskich (Łaziennej i pierwotnej Mostowej), Żeglarska była kilkakrotnie przebudowywana. Skutkiem tych prac była niemal całkowita zmiana charakteru bramy. Jeszcze pod koniec XVIII wieku Brama Żeglarska mieściła więzienie, później zaadaptowane na pomieszczenia mieszkalne. W 1820 roku miała miejsce najpoważniejsza przeróbka. Wówczas to część bramy rozebrano, a pozostawiono pozbawione wnętrz wrota. To również w XIX wieku bramę nadbudowano o nowy hełm. Galeria Zobacz też Mury miejskie w Toruniu Przypisy
Browar Grodziec

Browar Grodziec – browar parowy założony w Grodźcu (dzielnicy Będzina) w 1800 r. przez hrabiego Bonatiego, ówczesnego dziedzica miejscowości. W latach 40. XIX wieku należał do nowego dziedzica, Stanisława Ciechanowskiego. W latach 1863–1933 właścicielem była A. Troppauer Spółka Akcyjna, którą tworzyli: Abraham Troppauer, Izaak Szpiegelman i Kalman Troppauer. Kapitał 1 300 000 zł został podzielony na 1 300 akcji na okaziciela po 1000 zł nominalnej wartości. Browar i słodownia wyposażona była w silnik parowy o mocy 12 koni mechanicznych. Zatrudniał około 30 robotników. Produkcja w 1934 r. wyniosła około 854 954 hektolitrów piwa. Browar zamknięto w roku 1948. Nieczynne zabytkowe obiekty po browarze wykorzystywane były m.in. na magazyny zbożowe, magazyny mebli, hurtowni win i napojów oraz mleka i wyrobów mlecznych. Zobacz też Browary w Polsce Bibliografia Browar w Grodźcu
Browar Kmicic

Browar Kmicic – browar w Częstochowie działający w latach 1840–2004. Zabytkowe zabudowania dawnego browaru położone są w centrum miasta, w sąsiedztwie katedry i stacji kolejowej. Historia Browar powstał w 1840 roku, zbudował go niemiecki kolonista Lamprecht. W 1899 r. został zakupiony przez warszawskiego przemysłowca Karola Szwede, rozbudowano wówczas słodownię, rampę i antałkownię, a zatrudnienie wzrosło z 10 do 40 robotników. Produkcja wynosiła 20 000 hl rocznie. 25 maja 1920 r. Szwede przekształcił firmę w Spółkę Akcyjną Browaru w Częstochowie, firma zatrudniała ok. 700 robotników. Około 1930 r. budynki uzupełniono o wieżę ciśnień. 10 września 1939 r. browar przeszedł pod komisaryczny zarząd niemiecki, a w 1945 r. pod zarząd państwowy. Od tego czasu nosił nazwę Pod Zarządem Państwowym Spółka Akcyjna Browaru dawniej K.Szwede w Częstochowie, następnie Częstochowskie Zakłady Piwowarskie, a później Piwowarsko-Słodownicze Przedsiębiorstwo Państwowe w Częstochowie. Od 1950 r. dawna spółka została przekształcona w przedsiębiorstwo państwowe, które w kwietniu 1968 r. zlikwidowano, a zakład włączono w skład Zabrzańskich Zakładów Piwowarskich w Zabrzu. W latach 70. XX wieku na rynek wprowadzono piwo Kmicic, a w latach 90. Bohun. Po 1989 r. zabrzańskie przedsiębiorstwo zostało przekształcone w spółkę Skarbu Państwa Browary Górnośląskie w Zabrzu, od której powołana w lutym 1999 r. firma Browar Kmicic wynajęła browar. W kwietniu browar i firma Browar Kmicic zostały zakupione przez firmę LCC z Łodzi. Produkcję wstrzymano z końcem 2004 roku. W następnych latach planowano urządzić w browarze m.in. obiekty o funkcjach handlowo-rozrywkowych, strzeżone osiedle, hotel i centrum konferencyjne, ale sytuacja finansowa właściciela nie pozwoliła na realizację planów, w związku z czym zabytkowe zabudowania popadały w ruinę. W 2020 r. po raz kolejny ogłoszono plany budowy kompleksu mieszkaniowo-handlowego Stary Browar Plus, obejmującego również hotel i centrum konferencyjne, ale plany te ponownie nie zostały zrealizowane. W lutym 2023 r. Krajowa Administracja Skarbowa w Katowicach ogłosiła licytację komorniczą gruntu pod dawnym browarem. W 2003 r. wpisano zabudowania browaru do rejestru zabytków. Po zakończeniu produkcji planowano w części zabudowań zorganizować Muzeum Techniki, Przemysłu i Rzemiosła Ziemi Częstochowskiej. Browarowi poświęcona została monografia Dzieje Spółki Akcyjnej Browaru w Częstochowie (dawniej K. Szwede) prof. Dariusza Złotkowskiego. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona przedsiębiorstwa. kmicic.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-22)].
Tychy (pivovar)

Pivovar Tychy (polsky celým jménem Tyskie Browary Książęce, česky Tyšské knížecí pivovary) je polský průmyslový pivovar v Tychách, jeden z největších pivovarů v zemi. Patří do polské pivovarské skupiny Kompania Piwowarska. Tu vlastnil do roku 2016 nadnárodní koncern SABMiller, který se v prosinci dohodl na prodeji japonské skupině Asahi Breweries. Prodej podléhá schválení Evropské komise, které se očekává v první polovině roku 2017. Mezi značky společnosti patří především značka Tyskie. V letech 2002—2011 se zde vařilo pivo Pilsner Urquell. Společnost provozuje Tyšské pivovarské muzeum. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Pivovar Tychy na Wikimedia Commons
Tychy Brewery

Princely Brewery Tychy (Polish Tyskie Browary Książęce) or Tychy Brewery in the town of Tychy is one of the largest breweries in Poland. It is operated by the Kompania Piwowarska company. It traces its history to the 17th century. The brand of beer produced by the brewery is Tyskie. Today, the premises host a beer museum "Tyskie Brewing Museum" (Polish Tyskie Browarium). During a 2009 vote the brewery complex was voted, as one of the "Seven Architectural Wonders of the Silesian Voivodeship." References External links Tyskie Brewery museum homepage (English)
Browar Książęcy w Tychach

Browar Książęcy w Tychach — найбільше в Польщі пивоварне підприємство, розташоване в місті Тихи. Належить концерну «Kompania Piwowarska». Історія Пивоварня була заснована на початку XVII ст. Вперше згадується у 1613 р. Ще одне повідомлення про пивоварню датується 1629 роком. У ХІХ ст. броварня переживала пік виробництва. У 1922 р. у Тихах запрацював пивоварний завод «Książęcy». Після 1926 року пиво «Książęco Tyskie» було найпопулярнішим у Польщі. Після окупації Тихів німецькими військами 3 вересня 1939 року назву пивоварні змінено на «Fürstliche Brauerei A. G. In Tichau». 27 січня 1945 року підприємство відновило роботу. 1 лютого того ж року націоналізоване. У 1973 році розпочато експорт пива. У 1999 році «Tyskie Browary Książęce» об'єдналася з компанією «Lech Browary Wielkopolski» в групу «Kompania Piwowarska». Див. також Grupa Żywiec Примітки
Browar Mokrskich w Katowicach

Browar braci Mokrskich w Katowicach – zabytkowy kompleks dawnego browaru, znajdujący się w Katowicach przy ul. ks. bpa Herberta Bednorza 2a-6, na terenie dzielnicy Szopienice-Burowiec, założony w 1880 roku przez Petera Mokrskiego. Dawny browar zbudowany jest w styku historyzmu ceglanego z cegły klinkierowej Obecnie kompleks ten działa pod marką Browar Factory Centrum, w którym znajdują się biura oraz magazyny na powierzchni około 30 tys. m². Stanowi on siedzibę dla ponad 70 firm. Na wewnętrznym dziedzińcu kompleksu znajduje się zieleniec z rzeźbami, w budynkach kompleksu organizowana jest również działalność artystyczna, a także prezentowana jest ekspozycja sztuki współczesnej. Historia W 1879 roku mieszkaniec Roździenia – Peter Mokrski zakupili gospodarstwo rolne przy granicy Roździenia z Szopienicami i już w 1880 roku założył on na tej realności, na południowym brzegu Brynicy, browar składający się z budynku warzelni oraz kotłowni. W 1890 roku został on rozbudowany o obiekty produkcyjne: słodownię, leżakownię i fermentownię. Z początkiem XX wieku wybudowano jeszcze kilka budynków gospodarczych. W tym czasie browar produkował piwo i słód oraz prowadził detaliczną sprzedaż piwa w parku przybrowarnianym, gdzie powstał budynek zakładowej restauracji. W 1912 roku browar odziedziczyli spadkobiercy Petera Mokrskiego, a w sześć lat po tym, tuż po zakończeniu I wojny światowej został wykupiony przez konkurencyjną Oberschlesische Linderbrauerei Hochberg w Zabrzu i Tychach. W wyniku tych zmian własnościowych zaprzestano wytwarzania piwa, a jedynie prowadzono produkcję słodu. W 1923 roku został zakupiony przez Zakład Braci Porębskich Spółka Akcyjna z Krakowa. Zgodnie z umową zakupu nowy właściciel nie miał prawa prowadzić w tych zabudowaniach produkcji piwa. Wobec tego prowadzono tam produkcję słodu, konfekcjonowanie i sprzedaż obcego piwa oraz rozlewnię win i spirytusu. W 1937 roku firmę braci Porębskich postawiono w stan upadłości. W 1942 roku browar został znacjonalizowany, jednak już w 1947 roku adwokat braci Porębskich wystąpił o przywrócenie stanu prawnego sprzed 1939 roku, co też nastąpiło. Do roku 1989 na terenie browaru mieściły się magazyny oraz siedziba firmy ELMET, po czym właściciele wypowiedzieli umowę dotychczasowemu użytkownikowi i w 1991 roku sprzedali obiekt Johannowi Brosowi. Zniszczony i częściowo wypalony, odzyskał swoją świetność dzięki przeprowadzonej rewitalizacji, przystosowując obiekt do funkcji biurowych i magazynowych. Adaptacji konserwatorskiej, polegającej na przywróceniu stanu pierwotnego i przystosowaniu do współczesnych wymogów, dokonała grupa osób pod kierunkiem Johanna Brosa i Moniki Pacy. Prace rewitalizacyjne prowadzone są od 1993 roku. Aktualnie browar, pod nazwą Factory Centrum, stanowi siedzibę kilkudziesięciu firm. Dysponuje on powierzchnią użytkową wynoszącą około 30 tys. m². Galeria Przypisy
Pivovar Ratiboř

Pivovar Ratiboř, polsky Browar Zamkowy nebo Browar w Raciborzu, je malý pivovar ve čtvrti Ostróg okresního města Ratiboř (Racibórz) v Ratibořské kotlině ve Slezském vojvodství v jižním Polsku. Nachází se vedle Ratibořského hradu, jehož byl součástí. Historie První písemné zmínky o pivovarnictví v Ratiboři pocházejí z let 1217 a 1293. Ratibořský hradní pivovar je poprvé přímo zmíněn v roce 1567 a je tedy historicky doložený jako nejstarší pivovar v Horním Slezsku. V roce 1858 vypukl v pivovaru požár a pivovar byl přesunut ještě blíže k Ratibořskému hradu. Současná budova závodu má tedy základ ve stavbách z 19. století. Před druhou světovou válkou existovalo v Ratiboři několik pivovarů. Po druhé světové válce zůstal jen 1 pivovar Ratiboř, který byl znárodněn a v současnosti je v soukromém vlastnictví. V roce 1997 byl pivovar silně poškozen povodněmi na řece Odře. Další informace Pivovar vyrábí několik druhů piva a lze jej v rámci domluvy a za poplatek také navštívit. Galerie Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Pivovar Ratiboř na Wikimedia Commons
Upper Silesia Brewery

The Upper Silesia Brewery, also called Browary Górnośląskie w Zabrzu, is a brewery in Zabrze, Poland, owned by the Van Pur brewery conglomerate. History The industrial brewery in Zabrze was founded in 1860 by Loebal Haendler. In 1896 the family transformed the company into a joint stock company under the name Oberschlesische Bierbrauerei Aktien Gesellschaft vormals L. Haendler (Upper Silesian Brewery Joint Stock Company, formerly L. Haendler). In 1920, the plant was taken over by Ostwerke AG in Berlin. In 1928 the following year the owner of the brewery has been brewing the German concern de:Berliner-Kindl-Schultheiss-Brauerei (Schultheiss-Patzenhofer AG), which owned it until World War II. The brewery operated under the name Schultheiss-Patzenhofer-Brauerei, Abt. Hindenburg, and since 1938 as a member of Patzenhofer. During World War II, the brewery buildings were destroyed. It was rebuilt in the years 1958–1963. In 1963 they established Zabrzańskie Betting Beer-Malt, in which the addition of the brewery in Zabrze, entered the factories in Siemianowice Slaskie, Bytom, Racibórz, Rybnik, Częstochowa and Gliwice. In 1975, the company adopted the name of the Upper Silesian breweries and combined them with breweries in Tychy in 1981. In 1991, after privatization, the brewery in Zabrze was transformed into a company wholly owned by the State Treasury under the name of Upper Silesian Plant Brewing SA. However, the firm struggled financially and in 1999 declared bankruptcy. They survived restructuring and were purchased by Van Pur Group in 2005. After massive upgrading, the plant currently brews 680,000 hectolitres of beer every year. Brands Super Piwosz Górnik Zabrze Śląskie Pełne Śląskie Strong Śląskie Extra Strong References External links Media related to Browary Górnośląskie w Zabrzu at Wikimedia Commons Official website