NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Galeria Katowicka

Galeria Katowicka is a shopping mall in Katowice, Poland. The mall was built in parallel with the modernization of the Katowice railway station and the city bus station, it forms one complex with them. Description The gallery with a usable area of 52,000 m² includes nearly 250 shops and service points, a multiplex cinema and an underground car park with 1,200 parking spaces. There is a bicycle rack in front of the gallery. The gallery has seven floors: parking levels -3 and -2, and retail and service levels from -1 to +3. History In 2007, PKP decided to modernize the railway station in Katowice and its immediate vicinity. The investment included the construction of a railway station, an underground bus station, Galeria Katowicka, an office building and the reconstruction of road infrastructure as well as the reorganization and tidying up of the urban space in the vicinity of the station. The competition for the implementation of the entire investment was won by the Spanish company Neinver. On 31 May 2011, the cornerstone for the construction of the new station and mall was laid. The general contractor of the investment was Strabag Sp. z o.o. The gallery opened on September 18, 2013 at 10 a.m. The first owners of the gallery were Neinvera (the company that built the facility) and the Polish State Railways company. Around 2010, Meyer Bergman European Retail Partners bought half of the shares in the gallery, and later bought the rest. Meyer sold the gallery to the Employees Provident Fund of Malaysia pension fund in March 2018. References
Galeria Korona Kielce

Galeria Korona Kielce – galeria handlowa w centrum Kielc, w trójkącie ulic Warszawskiej, Polnej i Radiowej. Jej otwarcie nastąpiło 16 maja 2012 roku. Historia Początkowo galeria handlowa znajdująca się w trójkącie ulic Warszawskiej, Polnej i Radiowej miała nosić nazwę Galeria IX Wieków. W 2009 roku zmieniono ją na Galeria Korona Kielce (nową nazwę zatwierdził ówczesny prezydent Kielc Wojciech Lubawski). W czerwcu 2010 Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska wydała niezbędną opinię do uzyskania decyzji środowiskowej, natomiast w lipcu inwestor, spółka Church Land Development, otrzymał pozwolenie na budowę. Prace rozpoczęły się w lipcu 2010 roku – na początku została przebudowana instalacja wodociągowa, która biegła przez teren budowy. 23 września w obecności przedstawicieli miasta, powiatu i województwa świętokrzyskiego został wmurowany kamień węgielny. Do stycznia 2011 z placu budowy wywieziono 65 tys. m³ ziemi oraz zbudowano ponad 800 metrów bieżących ścianek szczelinowych, które mają 80 centymetrów grubości i sięgają 19 metrów w głąb ziemi. Latem 2011 roku, ze względu na dobudowanie dodatkowej kondygnacji podziemnej niezgodnie z pozwoleniem na budowę, prace budowlane zostały chwilowo wstrzymane. Pomimo utrudnień prace budowlane prowadzone były zgodnie z harmonogramem. Pod koniec 2011 roku stan surowy obiektu został zamknięty, zaś w Galerii zaczęli urządzać wnętrza pierwsi najemcy. Pod koniec stycznia 2012 roku obiekt został skomercjalizowany w 90%. W kwietniu odbyły się próby oświetlenia zewnętrznego. W pracach wykończeniowych uczestniczyło prawie 2 tys. osób. Inwestycja Otwarcie Galerii Korona nastąpiło 16 maja 2012 roku, wartość inwestycji wyniosła 100 mln euro. Powierzchnia całkowita liczy 93,5 tys. m², natomiast powierzchnia najmu – 36 tys. m². W Galerii znajduje się 135 lokali handlowo-usługowych oraz punktów gastronomicznych. Budynek został pokryty panelami perforowanymi, dzięki którym możliwy jest zróżnicowany odbiór elewacji budynku przy różnych warunkach oświetlenia naturalnego jak i sztucznego. Komunikację pomiędzy poziomami windy oraz schody ruchome. Sponsoring W styczniu 2012 roku przedstawiciele Galerii Korona podpisali półtoraroczną umowę sponsorsko-partnerską z Koroną Kielce. Na jej mocy Galeria rozpoczęła wsparcie grupy młodzieżowej i zespołu Młodej Ekstraklasy ów klubu piłkarskiego. W ramach współpracy logo Galerii pojawiło się na koszulkach Młodej Korony, a także na sprzęcie reprezentacyjnym pierwszej drużyny. Zobacz też Galeria Echo Przypisy Linki zewnętrzne Galeria Korona. galeria-korona.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-30)]. (pol.)
Galeria Rondo Sztuki

Galeria ASP w Katowicach Rondo Sztuki – galeria wystawiennicza zlokalizowana na górnym piętrze nowoczesnego budynku o kształcie półkopuły z 2007 roku, który znajduje się na katowickim rondzie gen. J. Ziętka. Galerią zarządza Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, przy wsparciu finansowym miasta Katowice. Charakterystyka Rondo Sztuki dysponuje dwiema galeriami, w których organizowane są wystawy z zakresu grafiki, fotografii, malarstwa, plakatu, dizajnu i ilustracji książkowej. Galeria promuje zarówno artystów lokalnych, związanych z uczelnią, jak i artystów światowej sławy. Swoje wystawy mieli między innymi Dušan Kallay, Maciej Bieniasz, Lex Drewiński, Waldemar Świerzy czy Erwin Sówka. Dzięki współpracy z Instytucją Kultury Ars Cameralis, Rondo Sztuki było również gospodarzem wystaw Davida Lyncha, Jake’a i Dinosa Chapman, Ilyi i Emilii Kabakov, Jeana-Michela Alberoli, Santiago Sierry, Pabla Picassy czy Rogera Deakinsa. Galeria organizuje wydarzenia cykliczne takie jak Rozbieg, polegający na łączeniu młodych osób twórczych zaczynających karierę z doświadczonymi osobami kuratorskimi oraz Agrafa – międzynarodowa wystawa designu. Poza organizacją wystaw, Rondo Sztuki realizuje również swój autorski program wydarzeń kulturalnych, podzielonych na kilka cykli tematycznych. W 2011 roku, jako jedyna górnośląska instytucja, Rondo Sztuki zostało zaproszone do współorganizacji kulturalnego programu polskiej prezydencji w Parlamencie Europejskim. W jego ramach opracowało i zrealizowało w pełni autorski 5 tygodniowy projekt TAKK! (Tymczasowa Akcja Kulturalna Katowice!), który spotkał się z zainteresowaniem mieszkańców Górnego Śląska i polskich mediów. Galeria aktywnie uczestniczyła w organizacji wydarzeń towarzyszących nadaniu tytułu Katowicom – Miasta Nauki 2024. Rada programowa Opracowano na podstawie materiału źródłowego: Sebastian Cichocki (socjolog, kurator i krytyk sztuki, główny kurator Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie) Adrian Chorębała (menedżer Ronda Sztuki, dziennikarz, kurator, organizator wydarzeń kulturalnych) prof. Grzegorz Hańderek (artysta grafik, wykładowca w ASP w Katowicach i jej rektor w kadencji 2020–2028) dr Marta Lisok (historyczka sztuki, kuratorka, autorka tekstów o sztuce, wykładowczyni w ASP w Katowicach) Ewa Łączyńska-Widz (historyczka sztuki, kuratorka, autorka tekstów o sztuce, dyrektorka Biura Wystaw Artystycznych w Tarnowie) dr Anna Machwic (wykładowczyni w ASP w Katowicach, prorektor ds. działalności kulturalnej i promocji w kadencji 2020–2028) Ewa Sadkowska (menedżer kultury, prawniczka, dyrektor Instytucji Filmowej Silesia Film) Maciej Stachura (Wiceprezydent Miasta Katowice ds. Kultury i Polityki Społecznej) Piotr Sikora (krytyk i kurator, członek AICA Sekcja Polska) Bogna Świątkowska (dziennikarka i promotorka kultury, pomysłodawczyni, fundatorka i prezeska zarządu Fundacji Bęc Zmiana) Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona galerii Rondo Sztuki w Portalu Społeczności Śląska. zicherka.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-13)].
Galeria Twierdza Kłodzko

Galeria Twierdza Kłodzka – centrum handlowe Galeria (Twierdza I) wraz z parkiem handlowym (Twierdza II) zlokalizowane przy ulicy Noworudzkiej i ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Kłodzku. Położone w północno-wschodniej części miasta na Leszczynach. Architektonicznie nawiązuje do najbardziej znanego zabytku miasta – Twierdzy Kłodzkiej. Inwestycje Rozbudowa Budowa Galerii została zakończona w 2009 r. Uroczyście otwarta 4 kwietnia 2009. Wkrótce potem miała miejsce znaczna rozbudowa centrum handlowego. 26 czerwca 2010 r. otwarto kolejną jego część, czyli Park Handlowy Twierdza II, o powierzchni 8,5 tys. m² Następnie przystąpiono do budowy restauracji McDonald’s, otwartej w grudniu 2010. Galeria: Twierdza I oraz Park Handlowy: Twierdza II zostały ostatecznie ukończone w 2011 r. W styczniu 2013 otwarta została restauracja drive – KFV. Na terenie centrum handlowego znajduje się market budowlany Leroy Merlin. Centrum Handlowe Galeria Twierdza I (Kłodzko) W skład wchodzą takie sklepy, jak hipermarket Carrefour, AnTravel – biuro podróży, Apart, Apteka Bliska, , Bacówka, CCC, Coccodrillo, Cropp, Diverse, Deichmann, Douglas, Empik, Esotiq, Greenpoint, Home&You, House, Inmedio, Kantor, Lee&Wrangler, Piekarnia Machela, 4F, Medicine, Mohito, salon Orange, Pako Lorente, Kubenz, Giacomo Conti salon Play, salon Plus, salon TMobile, Rossmann, Sinsay, RTV Euro AGD, Wojas, Vision Express czy Yes. Park Handlowy Twierdza II (Kłodzko) W tym parku znajdują się Media Expert, Jysk, Carry, Martes Sport, Biedronka, kino sieci Multikino (do maja 2019 Cinema 3D), park rozrywki Yellow Park, KiK, Pepco, H&M i Reserved. Właściciele Inwestorem oraz pierwszym właścicielem była spółka akcyjna Rank Progress z Legnicy, która w 2011 roku podpisała umowę przedwstępną ze spółką Zizia Sp. z o.o. – spółką połączoną z funduszami Blackstone Real Estate; w której spółka Zizia Sp. z o.o. do 31 maja zobligowała się kupić galerię oraz park handlowy za kwotę 39,6 mln euro Jak poinformowano w komunikacie 13 maja 2011, spółka Zizia przemianowana na Kłodzko Retail zawarła umowę kupna galerii oraz parku handlowego. Od kwietnia 2017 r. Galeria Twierdza ma nowego właściciela, fundusz nieruchomościowy spółkę Echo Polska Properties N.V. Centrum Handlowe w liczbach Stan na 2011: przybliżony koszt budowy 85 mln zł 70 sklepów, w tym 3 restauracje oraz kawiarnia trójsalowe kino Multikino 120 miejsc parkingowych ponad 23 tysięcy m² powierzchni całkowitej Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona galerii Oficjalna strona Rankprogress
Władysław-Hasior-Galerie

Die Władysław-Hasior-Galerie (poln. Galeria Władysława Hasiora) wurde 1985 in Zakopane gegründet. Sie ist eine der elf Filialen des 1889 gegründeten Tatra-Museums. Thema der Ausstellung ist das Wirken von Władysław Hasior. Die Galerie stellt 150 Werke des Künstlers aus. Literatur Józef Nyka: Tatry Polskie. Przewodnik. Wydawnictwo Trawers, Latchorzew 1998, S. 51. Weblinks Auf der Seite des Tatra-Museums gdziebylec.pl
Galeria Władysława Hasiora

Galeria Władysława Hasiora – galeria sztuki w Zakopanem założona w 1985, funkcjonuje jako filia Muzeum Tatrzańskiego. Jest to galeria autorska Władysława Hasiora prezentująca zbiór ok. 200 jego dzieł. Historia Zbiory galerii opierają się na pracach Władysława Hasiora przeniesionych w 1984 z pracowni artysty przy ul. Jagiellońskiej do nowo powstałej galerii. Budynkiem galerii jest zabytkowa dawna leżakownia sanatorium „Warszawianka”, wybudowana w 1935 według projektu architekta Wacława Nowakowskiego. W latach 80. budynek dawnego sanatorium przeszedł gruntowny remont dzięki któremu powstała przestrzeń wystawowa i sala koncertowa. W drugiej dekadzie XXI w. budynek, wraz z pięcioma innymi drewnianymi Oddziałami Muzeum Tatrzańskiego, został poddany kolejnemu generalnemu remontowi. Projekt współfinansowany był ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014 – 2020 (w ramach p. 8.1 Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury) pt. „Rewaloryzacja i modernizacja zabytkowych, drewnianych budynków Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem dla zachowania i prezentacji unikatowego dziedzictwa kulturowego Podhala”. Po remoncie sal wystawowych i konserwacji całej kolekcji Galeria Wł. Hasiora otwarła swe podwoje dla zwiedzających 15 maja 2021 r., podczas zakopiańskiej Nocy Muzeów. Przypisy Linki zewnętrzne Muzeum Tatrzańskie: Galeria Władysława Hasiora Galeria Władysława Hasiora: Culture.pl Galeria Władysława Hasiora w serwisie gdziebylec.pl. gdziebylec.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
Pod Muráňom

Pod Muráňom je velká mýtina v dolní části Javorové doliny v Belianských Tatrách. Nachází se v nadmořské výšce 1100 až 1150 m u jihozápadního úpatí Muráně na pravém břehu Javorinky. Odlesněná plocha má délku 600 m a nachází se na ní zbytky náplavových kuželů nanesených ze svahů Muráně a Havrana. Nad mýtinou je vidět vchod do Muráňská jeskyně. Na dolním konci stojí budova lesní správy TANAPu a u západního okraje byla vybudována geologická výstava s popisem nejdůležitějších tatranských skal. Dějiny V minulosti byla mýtina jedním z větších center pastevectví. Pásli zde obyvatelé polské obce Jurgów. V srpnu mýtinu kosili a část sena nechávali stát ve snopech a sváželi je teprve v zimě na saních. Vlastníci Zámku v Niedzici nechávali ve velké stodole přes zimu ovce. V pastýřských salaších nocovali turisté, což zdokumentovali v roce 1873 Adam Asnyk, Walery Eljasz-Radzikowski a Leopold Świerz. V roce 1902 koupil celou dolinu Christian Hohenlohe za účelem myslivosti, ukončil pastevectví a areál obehnal plotem, přičemž mýtina Pod Muráňom se stala centrem jeho rezervace. Přístup Na levém břehu Javorinka (přítok Biele vody) se nachází stejnojmenné turistické rozcestí. Přístup je možný pěšky: po modré turistické značce z Tatranské Javoriny (40 minut), přičemž tato trasa je sjízdná i pro vozíčkáře, po modré turistické značce z Tatranských Matliarů přes Dolinu Kežmarskej Bielej vody, Kopské sedlo a Zadné Meďodoly, po zelené turistické značce ze Starého Smokovce přes Malou Studenou dolinu, Sedielko a Javorovou dolinu. Přechody přes Kopské sedlo a Sedielko jsou otevřené turistům pouze v letním období od 16. června do 31. října. Galerie Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Gałajdówka na polské Wikipedii. Externí odkazy
Polana pod Muraniem

Polana pod Muraniem (słow. Poľana pod Muráňom), także Gałajdówka (Galajdova poľana), Gałajdowa Polana – duża polana w dolnej części Doliny Jaworowej w Tatrach Bielskich. Nazewnictwo Nazwa Pod Muraniem pochodzi od położenia polany; taką też nazwę podają zazwyczaj mapy – zarówno polskie jak i słowackie – oraz szczegółowy przewodnik W. Cywińskiego Tatry. tom 4. Nazwa Gałajdówka pochodzi od nazwiska właściciela – zbójnika Gałajdy. Według podań spiskiej ludności posiadał on zaczarowaną spinkę odbijającą kule. Wspominają o nim też turyści z 1870 r. Mieszkańcy Jaworzyny jednakże nie używają nazwy Gałajdówka, lecz nazwy Polana pod Muraniem lub krócej – Pod Murań. Opis polany Położona jest na wysokości 1100–1150 m n.p.m. u południowo-zachodnich podnóży Murania, po prawej stronie Jaworowego Potoku. Ma długość ok. 600 m i zajmuje żyzne obszary stożków napływowych powstałych z osadów naniesionych z dolinek spod Murania i Hawrania. W otoczeniu polany znajdują się moreny czołowe i mająca 60 m wysokości morena boczna ostatniego lodowca. Ponad polaną w stokach Murania dobrze widoczny jest ogromny otwór Jaskini Murańskiej (12 m wysokości i 8 m szerokości). W dolnym końcu polany znajduje się leśniczówka TANAP-u, zaś powyżej, przy zachodnim skraju polany urządzono wystawę geologiczną z naturalnymi okazami i opisem najważniejszych skał tatrzańskich. Historia Dawniej polana była jednym z większych centrów pasterstwa, wchodziła w skład Hali pod Murań. Wypasali tutaj mieszkańcy Jurgowa. Polana była w sierpniu koszona, część siana przechowywano w licznych szopach stojących na polanie i zwożono go do Jurgowa dopiero zimą, saniami po śniegu. Właściciele zamku w Niedzicy w dużej szopie trzymali tutaj przez zimę owce na tzw. „zimówce”. W szałasach pasterskich często nocowali polscy turyści i taternicy. M.in. w 1873 r. nocowali tutaj, jak opisują, „trapieni przez pchły”: Adam Asnyk, Walery Eljasz-Radzikowski i Leopold Świerz. Gdy w 1902 r. Christian Hohenlohe dla celów myśliwskich wykupił całą dolinę to zniósł tutaj pasterstwo i ogrodził swój areał płotem, zaś Polana pod Muraniem stała się centrum jego myśliwskiego rezerwatu. On też zbudował istniejącą do dzisiaj drogę jezdną przez polanę aż do krzyża pod Hawraniem. Pozbawieni terenów wypasowych mieszkańcy Jurgowa złożyli się, wykupili od zamku w Niedzicy hale w Dursztynie i wybudowali tam wspólne tzw. Jurgowskie Stajnie. Szlaki turystyczne – od Rozdroża pod Muraniem przez Polanę pod Muraniem (Gałajdówkę) i Zadnią Koperszadzką Pastwę na Przełęcz pod Kopą. Czas przejścia: 2:30 h, ↓ 2 h Przypisy
Remontowa

Remontowa (full name: Gdańska Stocznia "Remontowa” im. Józefa Piłsudskiego S.A.) is a company and shipyard in Gdańsk, Poland. The yard specialises in ship repair and conversions. Remontowa S.A. is one of 26 companies that make up the Remontowa Group. It is the biggest shipyard in Poland. History The yard was established on 1 July 1952 as Baza Remontowa - Ostrów with its registered office in Gdańsk. Its name was changed to Gdańska Stocznia Remontowa on 7 November 1952. In the 1960s, the yard built warships and research vessels for the Polish Navy and for export to the USSR, operating under the name Northern Shipyard. A stone monument to Polish statesman Józef Piłsudski, whose name was later appended to the shipyard's full legal name, was erected at the yard in 1997. Facilities Remontowa shipyard has a new-build shipyard and a separate ship repair/conversion yard. The site also has a design officer and some component manufacturing facilities. Newbuilds Car ferries Argyle, Bute and Finlaggan for Scottish ferry operator Caledonian MacBrayne Hybrid car ferries Ben Woollacott and Dame Vera Lynn for Transport for London's Woolwich Ferry All four members of the Salish-class ferries for BC Ferries Luxury passenger ferries Simara Ace and Siluna Ace for Ace Link Car ferries Piret and Tõll for Estonian operator TS Laevad Four LNG powered car ferries for Norwegian ferry operator Fjord1 Multi functional tenders Galatea & Pharos Icebreaking Emergency Evacuation Vessel ORP Kormoran (601) - mine-hunter of the Polish Navy Six tugboats for the Polish Navy, the sixth, designated H-13 was completed in May 2021. Conversions Lodbrog - Conversion into cable layer Red Osprey, Red Eagle and Red Falcon - Lengthened Queen of Scandinavia - Fitting of new bow section and sponsons Stena Baltica - Rebuilt for double deck loading Finnpartner - Conversion to drive through vehicle ferry Dana Sirena - Conversion from freight to passenger ferry Peter Wessel - Addition of side sponsons to meet SOLAS regulations See also Gdansk Shipyard References
Musée de l'automobile de Gdynia

Le musée de l'automobile de Gdynia (en polonais Gdyńskie Muzeum Motoryzacji) est un musée privé consacré aux voitures et motocyclettes anciennes. Le site se trouve à Gdynia, dans le quartier Cisowa. En trois ans suivant son inauguration, le musée a été visité par 32 000 visiteurs. Le bâtiment qui abrite le musée se trouvait à l'origine dans le port de Gdynia. Le décor intérieur rappelle une ruelle des années 1920. Les pavés proviennent de la rue Starowiejska de Gdynia et les briques viennent de la rue Ogarna de Gdańsk. Collections La collection est constituée de plus de deux cents véhicules (voitures et motocyclettes) restaurés avec le souci du détail. Parmi eux on peut apprécier: une Renault NN de 1926 une DKW de 1935 trois Mercedes 170V de 1935, 1939 et 1950 une Buick Master Six (en) de 1925 une Buick Deluxe de 1931 une Plymouth Q Four Door de 1928 une Ford V8 Super Deluxe de 1946 une Adler Favorit (en) de 1927 une Mercedes Stuttgart de 1926 une Bentley Mark VI de 1950 une Fiat 500 Topolino de 1938 une Zündapp KS 500 une Zündapp KS 600 une Zündapp K 800 une Indian 341 une Harley-Davidson WLA une Royal Enfield Notes et références Liens externes I ty możesz pojechać zabytkowym Mercedesem… (opis muzeum) Buick Ala Capone, Blaszana Elżbietka i polski Sokół - cuda w gdyńskim Muzeum Motoryzacji (galeria) Gdyńskie Muzeum Motoryzacji na filmie z komentarzem* Portail de l’automobile Portail des musées Portail de la Pologne
Gdyńskie Muzeum Motoryzacji

Gdyńskie Muzeum Motoryzacji – muzeum w Gdyni-Cisowie, będące prywatną inicjatywą właściciela i mające na celu gromadzenie i ekspozycję zabytkowych samochodów i motocykli. Muzeum czynne jest od poniedziałku do soboty w godz. 9.00–17.00. Przez trzy lata istnienia muzeum odwiedziły 32 tys. zwiedzających. Hala ekspozycyjna muzeum (której konstrukcja znajdowała się pierwotnie na terenie portu Gdynia) jest stylizowana na brukowaną uliczkę z lat 20. XX wieku. Sam bruk jest przy tym oryginalny i pochodzi z ul. Starowiejskiej w Gdyni, podobnie jak cegła pochodząca z ul. Ogarnej w Gdańsku. Kolekcję tworzy obecnie dwieście odrestaurowanych z dbałością o najdrobniejszy szczegół pojazdów: niemal 50 zabytkowych samochodów i około 150 motocykli. Wśród eksponatów są m.in. auta marki Mercedes, Ford i Fiat. Obejrzeć można również motocykle z Anglii, Belgii, Francji, Stanów Zjednoczonych, a także polskie Sokoły. Jest też liczna kolekcja niemieckich jednośladów cywilnych z lat 30. Ekspozycja stała Większość eksponatów w muzeum została wyprodukowana przed 1945 r., mimo to nie brakuje tu również akcentów z lat PRL-u, jak na przykład kultowego skutera OSA czy Skody Tudor rocznik 1948 – niezwykle popularnego w powojennej Polsce auta, używanego przeważnie jako karetka pogotowia lub pojazd służb i urzędów. Najstarszy eksponowany samochód to Raleigh z 1918 r. Jednym z najciekawszych zabytków, pamiętającym powstanie Gdyni, jest Buick Master Six z 1925 r. z oryginalnym czarnym lakierem, tapicerką i amerykańskim powietrzem w oponach. Zobaczyć tu można także Renault NN oraz Forda T z 1926 r. Ciekawie prezentuje się kolekcja odrestaurowanych mercedesów z lat 30. (model 170V), jak również Mercedes Stuttgart z 1926 r. Prezentowane są także motocykle: Zundapp KS 500, KS 600 oraz K 800 Indian 341 (USA) Harley-Davidson WL z 1941 BMW z lat 30. XX w. Royal Enfield z lat 30. XX w. (Wielka Brytania) Sokół 1000 Przypisy Linki zewnętrzne I ty możesz pojechać zabytkowym Mercedesem… (opis muzeum) Buick Ala Capone, Blaszana Elżbietka i polski Sokół - cuda w gdyńskim Muzeum Motoryzacji (galeria) Gdyńskie Muzeum Motoryzacji na filmie z komentarzem*
Mońki (stacja kolejowa)

Mońki – stacja kolejowa w Mońkach, w województwie podlaskim, w Polsce. Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca lokalnego. Ruch pasażerski Historia Budowa stacji kolejowej w Mońkach wiąże się z powstaniem połączenia kolejowego Białystok – Królewiec w 1881 roku. Ważny ośrodek transportu kolejowego dla Imperium Rosyjskiego ze względu na stacjonujące wojska carskie (m.in. 62 Suzdalski Pułk Piechoty) w pobliskich Hornostajach. Wkrótce powstała przy niej niewielka osada. Po pewnym czasie oddano do użytku placówkę pocztowo – telegraficzną. Stacja Mońki była zniszczona podczas I wojny światowej przez wycofujące się wojska rosyjskie. W latach 20 i 30. XX został zbudowany nowy dworzec kolejowy. W latach II wojny światowej stacja w Mońkach była wykorzystywana przez okupantów do wywózek ludności. Zniszczona podczas II wojny światowej przez wojska niemieckie. Odbudowana ze zniszczeń po wojnie na starych fundamentach. Połączenia Białystok Ełk Gdynia Główna Olsztyn Główny Szczecin Główny Warszawa Poznań Wrocław Opole Częstochowa Zobacz też Transport kolejowy w powiecie monieckim Przypisy Bibliografia Arkadiusz Studniarek, Szkic historyczny miasta i gminy Mońki. Przemysław Borowik, Domy, które mówią. Obrazy z życia dawnych Moniek, Mońki 2018. Linki zewnętrzne Mońki, [w:] Ogólnopolska Baza Kolejowa – bazakolejowa.pl [online] [dostęp 2026-01-24] . Mońki w Atlasie Kolejowym Europy Środkowej – atlaskolejowy.net