Lotnisko Piotrków Trybunalski

Lotnisko Piotrków Trybunalski (kod ICAO: EPPT) – cywilne lotnisko publiczne niepodlegające certyfikacji Aeroklubu Ziemi Piotrkowskiej im. gen. pilota Stanisława Karpińskiego w Piotrkowie Trybunalskim. Położone jest na południowym skraju miasta, pomiędzy torami kolejowymi a wylotem drogi na Radomsko. Od 1969 figuruje w ewidencji lotnisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego pod poz. 20 (nr rejestracyjny 23). Dane lotniska Lotnisko: Piotrków Trybunalski – EPPT Lokalizacja (WGS–84): 50° 22' 59,25" N 19° 41' 18,36" E Odległość, kierunek od miasta: 2 km (1.1 NM) 180° GEO Częstotliwość lotniska: 119,305 MHz – Piotrków Radio. Pasy startowe: (DS 1) 950 × 18 m (030°/210°), asfaltobeton (od 2003 roku) wraz z drogą kołowania, pozwalającą na przyjmowanie samolotów kategorii dyspozycyjnej (DS 2) 1000 × 200 m (033°/213°), trawa Elewacja pasa startowego: 205 m / 673 ft (n.p.m.) Dozwolony ruch lotniczy: VFR. Lądowisko śmigłowców: wyznaczane na żądanie Światła drogi startowej: na żądanie. Urządzenia radionawigacyjne: NDB 306 włączane dla potrzeb aeroklubu. Paliwo: benzyna lotnicza Avgas 100LL. Loty międzynarodowe PPR 48h Loty nocne PPR Godziny pracy: 08:00-16:00 LMT . Na lotnisku działa Spadochronowa Strefa Zrzutu oraz odbywają się loty szybowcowe. Źródło: Historia lotniska Pierwszy lot na terenie piotrkowskiego lotniska miał miejsce w roku 1913. Nieudany start dwupłatowym szybowcem wykonał Jan Strahler . 26 września 1925, zginął podczas swego 13. skoku z samolotu w Piotrkowie Trybunalskim Eugeniusz Sziklay, porucznik – pilot armii austro-węgierskiej. Wszystko rozegrało się na oczach tłumu piotrkowian, spadając z wysokości dwóch tysięcy metrów . Eugeniusz Sziklay prowadzonymi doświadczeniami przyczynił się w znacznym stopniu do powstania spadochronu, jaki znamy dzisiaj. Własne doświadczenia lotnicze postanowił wykorzystać dla poprawy bezpieczeństwa pilotów, dla których jedynym sposobem, na uratowanie życia, w sytuacji awaryjnej, było opuszczenie samolotu. Spadochron „Prometo” konstrukcji Eugeniusza Sziklaja i Aurela Biju, został po raz pierwszy zaprezentowany 19 lipca 1925 na pokazach lotniczych w Bukareszcie, ponad miesiąc przed tragedią w Piotrkowie. Nowatorskie rozwiązanie polegało na wykorzystaniu do wypełniania czaszy spadochronu małej butli ze sprężonym powietrzem. Lotnisko w Piotrkowie Trybunalskim powstało na dawnym terenie wyścigów konnych i jest efektem działalności Komitetu Budowy Lotniska usytuowanego we władzach Aeroklubu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (APRL) oraz władz Piotrkowa. Komitet rozbudowy lotniska w Piotrkowie Trybunalskim od roku 1950 prowadził pan Szlagowski, pracownik PKP. W roku 1958 w ramach ćwiczeń wojskowych, lotnisko zostało zniwelowane i w roku 1959 oddane do użytku. Rok później odbyła się formalna rejestracja lotniska jako filii Aeroklubu Łódzkiego. Z inicjatywy kierownictwa Aeroklubu Łódzkiego został wybudowany port lotniczy, a dużo wcześniej wybudowano hangar. W roku 1972 aeroklub pozyskał szybowiec szkoleniowy SZD-10 Czapla. W Książce Pilota Szybowcowego Waldemara Dawidowicza pod pozycją 995 z 2 maja 1972 widnieje wpis, że przyprowadził on ów szybowiec w locie holowanym z Jeleniej Góry. Start miał miejsce o godzinie 13:25 a lądowanie o godzinie 16:25. Pilotem samolotu holującego był Wojciech Matz. Obaj piloci byli wówczas członkami Aeroklubu Łódzkiego. W dniach 16-23 sierpnia 1981 na lotnisku odbyły się międzynarodowe zawody śmigłowcowe, IV Śmigłowcowe Mistrzostwa Świata. Źródło: Zobacz też Lotniska w Polsce Przypisy Bibliografia Lotnisko Piotrków Trybunalski. dlapilota.pl. [dostęp 2017-05-21]. (pol.).