Ambasada Portugalii w Polsce

Ambasada Portugalii w Polsce, Ambasada Republiki Portugalskiej (port. Embaixada de Portugal na Polónia) – portugalska placówka dyplomatyczna znajdująca się w Warszawie przy ul. Ateńskiej 37. Podział organizacyjny W skład przedstawicielstwa wchodzą: Sekcja Konsularna (port. Secção Consular) Biuro Radcy Handlowego i Turystyki – przedstawicielstwo portugalskiej agencji promocji inwestycji i handlu zagranicznego AICEP-Portugal Global (port. Comércio e Turismo – Agência para o Investimento e Comércio Externo de Portugal AICEP-Portugal Global) Instytut Camõesa (port. Instituto Camões) Siedziba Przed I wojną światową W okresie porozbiorowym Portugalia utrzymywała konsulaty: w Gdańsku: z siedzibą przy Lastadie 35b, obecnie ul. Lastadia (1897–1900), Milchkannengasse 32, ul. Stągiewna (1902–1909), Langen Markt 19, Długi Targ (1910–1915) Warszawie: w pałacu Paca przy ul. Miodowej 15 (1892–1902), ul. Włodzimierskiej 8 (1900–1908), ul. Świętokrzyskiej 28 (1909–1913), budynek obecnie nie istnieje, w międzyczasie podniesiony do rangi konsulatu generalnego. Okres międzywojenny Po odrodzeniu Rzeczypospolitej Portugalia uznała Polskę de iure 21 czerwca 1919, a jej przedstawicielstwo funkcjonowało dalej w tym samym budynku, co konsulat w minionym okresie. Podniesione do rangi poselstwa mieściło się przy ul. Świętokrzyskiej 28 (1919–1924), następnie przy ul. Senatorskiej 37 (1924–1927), ul. Nowosenatorskiej 2 (1928), ob. ul. Moliera, ul. Foksal 14 (1930–1937), w pałacu Kronenberga na pl. Małachowskiego 4 (1938), obecnie nie istnieje i w kamienicy w al. Róż 1 (1939). Portugalia utrzymywała do 1945 ambasadora przy rządzie RP na uchodźstwie. Portugalia utrzymywała też konsulaty: w Gdańsku: przy Dominikswall 12, Wały Jagiellońskie (1925–1931), w firmie Leo Neumann & Herz AG, Textilwaren-Grosshandlung, Elisabethwall 9, Wały Jagiellońskie (1930), Poggenpfuhl 57, ul. Żabi Kruk (1933–1938, Am Johannisberg 6 (ul. Sobótki) (1939–1940), Warszawie: przy ul. Foksal 14 (1928). Po II wojnie światowej Portugalia nie uznała wyłonionego w konsekwencji porozumień jałtańskich Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej w Polsce, podtrzymując stosunki dyplomatyczne z rządem RP na uchodźstwie, reprezentowanym przez swoich przedstawicieli w Lizbonie. W 1967 zainicjowano kontakty gospodarcze między Polską Rzeczpospolitą Ludową a Republiką Portugalską, zaś w 1974 doszło do ustanowienia stosunków dyplomatycznych. Ambasada Portugalii mieściła się w hotelu Forum przy ul. Nowogrodzkiej 24–26 (1975), przy ul. Dąbrowieckiej 19 (1978–1996), ul. Zwycięzców 12 (1996–2003), ul. Francuskiej 37 (2003–2011); od 1 września 2011 jej siedzibą jest budynek przy ul. Ateńskiej 37. W minionych latach Wydział Handlowy – przedstawicielstwo ICEP – znajdował się przy ul. Świętokrzyskiej 30 (1990–1996), ul. Koźmińskiej 10 (2001) oraz przy ul. Francuskiej 37 (do 2011). Przedstawiciele dyplomatyczni Portugalii w Polsce Posłowie Vasco de Quevedo (1923–1930) Thomás Ribeiro de Mello (1930–1933) César de Sousa Mendes (1933–1939) António de Faria (1945) Ambasadorowie António Augusto Coelho (1975–1977) António Pinto de Mesquita (1977–1979) Manuel Sa Nogueira (1979–1984) Luis Nuno da Veiga de Meneses Cordeiro (1984–1989) Rui Fernando de Meira Ferreira (1989–1995) Manuel António Pacecho Jorge Barreiros (1995–1998) Luis Miguel Leonardo da Silva (1998–1999; chargé d’affaires ad interim) Álvaro Gil Gonçalves Pereira (1999–2003) Maria Margarida Araújo de Figueiredo (2003–2006) José Duarte Sequeira e Serpa (2006–2013) Maria Amélia Maio de Paiva (2013–2019) Luís Manuel Ribeiro Cabaço (2019–2025) Mário Rui Dos Santos Miranda Duarte (2025–) Zobacz też Ambasada RP w Lizbonie b. Konsulat Portugalii w Gdańsku Przypisy Bibliografia Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I. Europa 1918–2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2007, s. 584, ISBN 978-83-7452-019-5 Linki zewnętrzne Portugalia: 40. rocznica nawiązania stosunków dyplomatycznych