NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Wszystkich Świętych w Dąbrowie Tarnowskiej

Kościół pw. Wszystkich Świętych w Dąbrowie Tarnowskiej − drewniana, barokowa świątynia konstrukcji zrębowej, zbudowana w 1771 z fundacji kanonika krakowskiego Kajetana Potockiego. Rozmiary i układ przestrzenny obiektu są przykładem przenoszenia wzorów monumentalnej architektury murowanej na drewnianą. Leży w osiedlu Podkościele (dawniej samodzielnej wsi). Budynek został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego i jest jednym z największych kościołów drewnianych w Polsce. Świątynia znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa małopolskiego. Architektura Trzynawowy kościół w typie bazylikowym, z parą kaplic o charakterze transeptu i trójbocznie zamkniętym prezbiterium powstał na miejscu wcześniejszych świątyń, pierwszej wzmiankowanej w 1430 i kolejnej z XVII wieku. Prezbiterium i nawa główna przykryte są dwuspadowym dachem pokrytym blachą z wieloboczną wieżyczką na sygnaturkę z latarnią. Ściany wnętrza pokryte są polichromią figuralną i ornamentalną z XIX wieku, nawiązującą do tradycji późnego baroku. Prezbiterium oddziela od nawy głównej spłaszczony łuk tęczowy z profilowaną belką z krucyfiksem z XVIII wieku. Większość wyposażenia wnętrza kościoła reprezentuje styl rokokowy, uzupełniony późnogotyckim krucyfiksem z końca XV wieku. W ołtarzu głównym wisi obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem w metalowych sukienkach. Galeria Przypisy Bibliografia Kościoły Zabytkowe Diecezji Tarnowskiej. tarnowskie.koscioly.sl.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-01)]. [dostęp 26 lipca 2009]. Dziedzictwo [dostęp 26 lipca 2009].
Kościół Wszystkich Świętych w Kleszczewie

Kościół Wszystkich Świętych – zabytkowy, drewniany kościół parafialny, zlokalizowany we wschodniej części Kleszczewa, przy drodze na Poklatki (ul. Lipowa 3). Historia i architektura Kościół zbudowano w latach 1760-1762. Składa się z trzech wyraźnie wydzielonych z zewnątrz części: kruchty, nawy i prezbiterium. Kryty gontem i zwieńczony sygnaturką. We wnętrzu stoją m.in. trzy ołtarze i rokokowa ambona z lat 60. XVIII wieku. Otoczenie Przy kościele stoi drewniana kapliczka maryjna i krzyż misyjny z jedyną datą misji: 13-20 listopada 1988. Obok świątyni zlokalizowane są m.in.: drewniana dzwonnica z XIX wieku, nagrobek nauczyciela Władysława Hellwiga (zm. 24.10.1890), głaz papieski z 2008 z tablicą o treści: Nigdy nie wypuścimy Cię z naszych serc, nagrobek księdza Zygmunta Tarki, proboszcza kleszczewskiego (1922-1968), nagrobki Wiktorii i Stanisława Lutomskich (zmarli oboje w 1902). Galeria Bibliografia praca zbior., Słownik krajoznawczy Wielkopolski, PWN, Warszawa-Poznań, 1992, s.105, ISBN 83-01-10630-1 tablice pamiątkowe i informacyjne in situ
Kościół Wszystkich Świętych w Krakowie (ul. Podbiałowa)

Kościół Wszystkich Świętych – zabytkowy parafialny kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy XVIII Nowa Huta, przy ulicy Podbiałowej 6, w Górce Kościelnickiej. Został zbudowany na miejscu wcześniejszego w latach 1646–1648 z fundacji Barbary Morsztynowej właścicielki Kościelnik. Świątynię konsekrowano w 1698 r. W 1777 r. został przebudowany, a w latach 1994–2000 przeszedł gruntowny remont. Jest świątynią późnogotycką o konstrukcji zrębowej. Kościół jest bezwieżowy, jedynie w dachu nad nawą znajduje się barokowa wieżyczka sygnaturowa z latarnią. Wnętrze nakryte jest pozornymi sklepieniami kolebkowymi, które wraz ze ścianami pokrywa polichromia przedstawiająca świętych i stacje Drogi Krzyżowej z 1909 uzupełniana w 1954. Wyposażenie kościoła stanowią rokokowe ołtarze z XVIII wieku. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Boskiej Anielskiej z XVII wieku, w ołtarzach bocznych Chrystus i Samarytanka z XVIII wieku oraz Serce Jezusa z lat 1952–1956. Ponadto zobaczyć można barokową chrzcielnicę i rokokową ambonę. Przy kościele stoi murowana dzwonnica bramna z 1823 fundacji hrabiego Józefa Wodzickiego z zachowanym w bramie marmurowym epitafium fundatora. Obok kościoła znajduje się niewielki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej. Zachowały się także, na dawnym cmentarzu przykościelnym, dwa groby: właścicieli Węgrzynowic rodziny Zapalskich – Józefa (*1805, †1878) powstańca listopadowego, jego syna Józefa (*1849, †1887) i córki Marii oraz grób rodzin Potockich i Wodzickich z zachowaną tablicą nagrobną Stefana hrabiego Potockiego (*1820, †1891). Kościół leży na trasie Małopolskiego Szlaku Architektury Drewnianej. Przypisy Bibliografia „Szlak architektury drewnianej – Małopolska” wyd. Kraków 2005. Linki zewnętrzne Zdjęcia kościoła
Церковь Всех Святых (Краков)

Памятник культуры Малопольского воеводства: регистрационный номер А-1023 от 28 декабря 1961 года. Церковь Всех Святых, полное название — Церковь Всех Святых на Гурке-Косьцельницкой (пол. Kościół Wszystkich Świętych) — католическая деревянная церковь, находящаяся на улице Подбялова, 6 в Кракове, Польша. Храм входит в туристический маршрут «Путь деревянной архитиектуры». Памятник культуры Малопольского воеводства. История Храм располагался на территории бывшего села Гурка-Косьцельницка, которое сегодня является оседле Косьцельники в составе Кракова. Церковь была построена на месте предыдущего храма, который построила собственница Косьцельников Барбара Морштынова. Храм был освящён в 1698 году. В 1977 году церковь была перестроена. Последний ремонт состоялся с 1994 по 2000 год. Бревенчатый храм принадлежит к поздней готике. Внутренний интерьер украшен ложными сводами, которые вместе со стенами расписаны полихромией. На стенах храма размещён Крестный путь, датируемый началом XX столетия. Алтарь в стиле рококо датируется XVIII веком. Нал алтарём находится икона Пресвятой Девы Марии Царицы Ангелов XVII века. В боковых алтарях находятся икона Иисуса Христа и Самарянки (XVIII век) и Святейшего Сердца Иисуса (середина XX века). 28 декабря 1961 года церковь была внесена в реестр памятников культуры Малопольского вокеводства (№ А-1023). Около храма находится каменная звонница (1823 год), построенная Юзефом Водзицким и небольшой воинский некрополь времён Первой мировой войны. Примечания Литература Szlak architektury drewnianej — Małopolska, wyd. Kraków 2005. Ссылки История и фотографии храма (Polska — Małopolskie — Górka Kościelnicka) (пол.) Kościół pw. Wszystkich Świętych w Krakowie - Górce Kościelnickiej (пол.)
All Saints' Church, Kórnik

All Saints' Church in Kórnik, Poland, is a historic Gothic church. The church located south of Poznań and is part of the Roman Catholic Archdiocese of that city. On July 11, 2011 the site was enlisted on the List of Historic Monuments of Poland. The church was raised in 1437, by Łukasz I Górka of the Łodzia coat of arms, then part of the Kościan Starostwo. In the sixteenth century, the site was temporarily transformed into a Lutheran place of worship by Łukasz III Górka. References
Kościół Wszystkich Świętych w Kórniku

Kościół Wszystkich Świętych – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w podpoznańskim Kórniku przy ulicy Średzkiej, należący do dekanatu kórnickiego w archidiecezji poznańskiej. 11 lipca 2011 roku obiekt uznany został za Pomnik historii Polski. Historia Został wzniesiony w 1437 dzięki Łukaszowi I Górce, wówczas staroście kościańskiemu. W XVI wieku na pewien czas Łukasz III Górka przekształcił kolegiatę w zbór luterański. Architektura Jest to świątynia gotycka, trzynawowa, halowa z fundacji Górków, ukończona w 1437. Po pożarze w 1836 przebudowana według projektu Franciszka Marii Lanciego w 1838. Z tego czasu fasada i sklepienia. Na zewnętrznej ścianie fasady późnorenesansowy nagrobek Andrzeja II Górki, kasztelana międzyrzeckiego (zmarłego 1583). W prezbiterium późnorenesansowe nagrobki Łukasza (zmarłego 1573) i Stanisława (zmarłego 1592) Górków, wojewodów poznańskich. Wykonał je rzeźbiarz Horst z Poznania. W kaplicy nagrobek klasycystyczny z czarnego marmuru Teofili Działyńskiej (Szołdrskiej-Potulickiej) (zmarłej 1790). Bibliografia Franciszek Jaśkowiak, Województwo poznańskie. Przewodnik, Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, Warszawa 1967, str. 112. Przypisy
Kościół Wszystkich Świętych w Lasowicach Wielkich

Kościół Wszystkich Świętych – rzymskokatolicki kościół parafialny, znajdujący się we wsi Lasowice Wielkie, należący dekanatu Kluczbork w diecezji opolskiej. Kościół należy do szlaku drewnianego budownictwa sakralnego, który w całości obejmuje wybrane drewniane kościoły w woj. opolskim. Historia kościoła Kościół w Lasowicach Wielkich istniał już w 1447 roku, była to budowla o konstrukcji drewnianej. W 1519 roku świątynia spłonęła, w jej miejsce został wzniesiony nowy obiekt sakralny. Obecny drewniany kościół paraﬁalny zbudowany został w 1599 roku przez protestantów. W 1701 roku świątynię przejęli katolicy (należała ona wówczas do parafii w Bogacicy. W 1837 roku ustanowiono parafię w Lasowicach Wielkich, a kościół stał się jednocześnie kościołem parafialnym. Na terenie przykościelnym znajduje się również cmentarz. Cały teren otacza drewniane ogrodzenie z bramą główną na osi elewacji zachodniej oraz furtką we wschodniej części ogrodzenia. Architektura i wnętrze kościoła Świątynia jest konstrukcji zrębowej, orientowana z kwadratową wieżą. Szkielet wieży wykonany został w 1702 roku z pionowych słupów, do których umocowano drewniane belki. Obiekt nakryty jest dachem czterospadowym z wypukłym cebulastym zakończeniem. Dach nad nawą i prezbiterium jest w formie dachu siodłowego, którego cechują trójkątne ściany boczne, zwane szczytami. Ściany zewnętrzne pokryte są gontem, a od strony północnej kościoła występują niskie soboty wsparte na słupach. W kościele zachowało się wiele zabytkowego wyposażenia: dzwon z 1521 roku, ambona pochodząca z XVIII wieku, barokowe rzeźby św. Jana Nepomucena i św. Ignacego Layoli, obraz św. Anny Samotrzeciej z XVII wieku, chrzcielnica, obrazy Drogi Krzyżowej z XVIII wieku, neogotycki ołtarz główny z figurami św. Piotra i św. Pawła, obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem wśród świętych, konfesjonał z XIX wieku, prospekt organowy z 1942 roku, którego autorem był J. Kloss. Kościół odnawiany był na przełomie lat 50. i 60. XX wieku, a następnie w latach 70. XX wieku. Wymieniono wówczas gonty, odeskowano wnętrza, zmieniono formy podcienia oraz wzmocniono fundamenty i konstrukcję wieży. Kolejny remont przeprowadzony został w 1998 roku wymieniając m.in. instalację elektryczną oraz okna w zakrystii. W 1999 roku renowacji podano ołtarz, rzeźby oraz obrazy Drogi Krzyżowej. W czasie remontu w 2004 roku wymieniono pokrycie gontowe nawy i wieży oraz wykonano prace zabezpieczające ściany zewnętrzne. Galeria Przypisy Bibliografia Opolskie kościoły drewniane, DanutaD. Emmerling (red.) i inni, Opole: Śląskie Wydawnictwo Adan, 2006, ISBN 83-915371-9-6, ISBN 978-83-915371-9-0, OCLC 749504946 . Linki zewnętrzne Strona parafii w Lasowicach Wielkich. parafialasowice.za.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-10)]. Opis kościoła na stronie diecezji opolskiej Samorząd województwa opolskiego - Szlak drewnianego budownictwa sakralnego. umwo.opole.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-23)]. Kościół Wszystkich Świętych w Lasowicach Wielkich
Kościół Wszystkich Świętych w Mielżynie

Kościół Wszystkich Świętych w Mielżynie – rzymskokatolicki kościół parafialny mieszczący się we wsi Mielżyn, w województwie wielkopolskim, przy ulicy Kościelnej. Świątynia została wybudowana pod koniec XVI wieku w stylu gotyckim z cechami romańskimi. Konsekrowana została w dniu 19 lipca 1592 roku przez sufragana gnieźnieńskiego biskupa Jana Gniazdowskiego. Do 1781 roku budowla miała tzw. „formę podługowatą”, natomiast pod koniec XVIII wieku została odnowiona i do bryły od strony północnej została dobudowana kaplica św. Anny, następnie zaś kaplica św. Krzyża. W połowie XIX wieku kościół został całkowicie odrestaurowany, wówczas również powstały obecne organy. W 1985 roku został rozbudowany, otrzymując kształt krzyża. Ołtarz główny został wykonany w XVIII stuleciu, a w nim mieści się obraz Wszystkich Świętych z tego samego okresu. Kościół posiada także dwa ołtarze boczne. Najważniejsze zabytki świątyni to: gotyckie drzwi do zakrystii z drugiej połowy XVI wieku, kamienna kropielnica z tego samego czasu oraz drewniany krucyfiks z XVIII stulecia. Linki zewnętrzne Dziedzictwo.ekai.pl Przypisy
Kościół Wszystkich Świętych w Niechłoninie

Kościół Wszystkich Świętych w Niechłoninie - drewniany kościół parafialny we wsi Niechłonin, w gminie Płośnica, w powiecie działdowskim, w województwie warmińsko-mazurskim. Historia Świątynia wybudowana w 1757. Budowa i wyposażenie Świątynia drewniana, o jednej nawie, posiada konstrukcję zrębową. Prezbiterium jest mniejsze, mieści się od strony nawy, jest zamknięte trójkątnie. Z przodu i z boku nawy znajdują się kruchty. Dach ma dwie kalenice i jest pokryty blachą, posiada ośmiokątną wieżyczkę na sygnaturkę. Jest ona zakończona hełmem z blachy w kształcie ostrosłupa z latarnią. W środku znajduje się pozorne sklepienie kolebkowe, umieszczone w prezbiterium. Ołtarz główny i dwa boczne, pochodzą z XVIII stulecia. Linki zewnętrzne Informacje o świątyni
Kościół Wszystkich Świętych w Nowym Brzesku

Kościół Wszystkich Świętych – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w mieście Nowe Brzesko, w powiecie proszowickim, województwie małopolskim. Budynek oraz dzwonnica zostały wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego . Historia Pierwsza drewniana świątynia została wzniesiona w 1279 i istniała do 1410 roku. Kolejny murowany kościół rozebrano w 1 połowie XVII wieku. Budowa obecnej świątyni została rozpoczęta w 1632 roku . Prezbiterium, wybudowano w 1640 roku, w latach 1845–1850 przedłużono korpus, podwyższono mury, dobudowano nawy boczne. W latach 1901–1902 dodano do budowli kruchtę i przybudówkę z dwiema kondygnacjami. Konsekracji dokonał Mikołaj Oborski. Kościół był wielokrotnie uszkadzany przez pożary i przebudowywany . Architektura i wyposażenie Budynek murowany, trójnawowy sklepiony. Prezbiterium zamknięte trójbocznie, przebudowane w XIX wieku. Fasada świątyni reprezentuje styl neoromański. W barokowym ołtarzu głównym z 1664 roku znajduje się krucyfiks pomiędzy dwoma złoconymi kolumnami korynckimi oraz późnogotyckie rzeźby MB Bolesnej i św. Jana Ewangelisty. Ołtarz wykonał Franciszek Szczerkalski - zakonnik z klasztoru Norbertanów w Hebdowie. Ambona późnobarokowa, zdobiona złoconymi ornamentami roślinnymi . Chór muzyczny z 1859 roku z bogato malowanym parapetem. Organy pochodzą z połowy XIX wieku, zdobione płaskorzeźbami festonów kwiatowo - owocowych . Dzwonnica Obok kościoła stoi drewniana dzwonnica z przełomu XVIII wieku, kwadratowa, o ścianach pochyłych z nadwieszoną izbicą. W dzwonnicy mieszczą się trzy dzwony . Przypisy Bibliografia Rejestr zabytków nieruchomych woj. małopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2019-12-31]. (pol.). Bogusław Krasnowolski: Leksykon zabytków architektury Małopolski. Kraków: Arkady, 2013. ISBN 978-83-2134744-8. Kościół parafialny w Nowym Brzesku pw. Wszystkich Świętych. 24ikp.pl. [dostęp 2021-07-05]. Strona parafii. nowebrzeskoparafia.pl. [dostęp 2021-07-05].
Kościół Wszystkich Świętych w Orchowie

Kościół Wszystkich Świętych w Orchowie – rzymskokatolicki kościół parafialny mieszczący się we wsi Orchowo, w województwie wielkopolskim, przy ulicy Księdza Nikodema Siega. Historia Wybudowany w południowej części wsi, dawnej oddzielnej jednostce osadniczej zwanej Orchówkiem, w latach 1789–1792, dzięki staraniom księdza Ignacego Gułkowskiego, ufundowany przez Petronelę z Gałczyńskich Mlicką. Restaurowany w latach 1997–2002. Budowa i wyposażenie Budowla drewniana, posiada konstrukcję zrębową, orientowana, salowa. Symetrycznie z lewej i prawej strony nawy są umieszczone zakrystia i kaplica św. Józefa. W zakrystii znajduje się drewniany krucyfiks dłuta Józefa Glanca - przedwojennego kujawskiego rzeźbiarza ludowego. Wieża ma kształt kwadratowy, posiada konstrukcję słupowo-ramową. Jest pokryta dużym hełmem baniastym z latarnią, wykonanym z blachy. Dach ma jedną kalenicę, jest pokryty gontem. We wnętrzu mieści się płaski strop. Chór muzyczny jest podparty przez cztery słupy. Posiada parapet wklęsło – wypukły. Wyposażenie świątyni w stylu rokokowym i klasycystycznym z przełomu XVIII i XIX w.: ołtarz główny, dwa boczne i czwarty w kaplicy z barokowymi figurami, dwa konfesjonały, ambona i kropielnica. Otoczenie Przy kościele znajdują się stare nagrobki: ks. Nikodema Siega (1834–1897), proboszcza orchowskiego w latach 1860–1895, działacza społecznego i gospodarczego, założyciela Włościańskiego Kółka Rolniczego w Orchowie (1866), Waleryana Kucharskiego (19 lat), powstańca styczniowego, zmarłego 30 maja 1863 z ran odniesionych w bitwie pod Olszową (22 marca 1863). Ponadto przy kościele posadzono dąb św. Jana Pawła II, poświęcony 18 maja 2014, w 94 rocznicę urodzin papieża. Przypisy Bibliografia Kościoły drewniane.pl
Kościół Wszystkich Świętych w Raczkowie

Kościół Wszystkich Świętych w Raczkowie – drewniany rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się we wsi Raczkowo, w powiecie wągrowieckim, w województwie wielkopolskim. Znajduje się na szlaku kościołów drewnianych wokół Puszczy Zielonka. Historia Świątynia wybudowana w latach 1780–1782. Fundatorem świątyni był Wawrzyniec Loga, burgrabia wałecki oraz Ludwik de Osten-Staken i Stanisław Miniszewski. W latach 1959–1963 świątynia została gruntownie odnowiona. W 1985 roku poszycie dachu zostało wymienione. Budowa i wyposażenie Kościół o jednej nawie, wybudowany z drewna, konstrukcji zrębowej. Posiada barokową blaszaną wieżę. W ołtarzu głównym mieści się krucyfiks ludowy z XVII wieku, słynący łaskami. Na belce tęczowej umieszczona jest wierszowana inskrypcja o tematyce religijnej oraz krucyfiks z XVII wieku i figury Maryi i Świętego Jana. Bibliografia Jacek Kowalski: Podróż do dwunastu drewnianych kościółków. Murowana Goślina: Związek Międzygminny „Puszcza Zielonka”, 2008. Kościołydrewniane.pl
Kościół Wszystkich Świętych w Sierotach

Kościół Wszystkich Świętych w Sierotach – zabytkowy kościół katolicki znajdujący się w Sierotach w powiecie gliwickim w województwie śląskim. Jest kościołem parafialnym w dekanacie Toszek w diecezji gliwickiej. Kościół znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego. W pobliżu kościoła przebiega także Szlak Zacharzowicki. Historia Pierwsze wzmianki o Sierotach pochodzą z 1299 roku. Kościół istniał zapewne już w XIII wieku, natomiast obecny powstał w XV stuleciu (murowane prezbiterium z drewnianą więźbą 1427 r., drewniana nawa 1456–1457 r.). Od XV wieku do 1629 r. był wykorzystywany jako zbór protestancki. W XVII wieku wbudowano sygnaturkę w dachu prezbiterium, natomiast około 1775 r. zbudowano istniejącą do dziś wieżę, połączoną z nawą (wcześniejsza wieża znajdowała się obok kościoła). Kościół wielokrotnie odnawiano, m.in. w latach 1754 (naprawa ścian i dachu nawy), 1895, 1904, 1907, 1935 (odsłonięcie polichromii), 1959 oraz 2003–2006. W ramach ostatniego remontu odnowiono gotyckie polichromie oraz wykonano badania dendrologiczne, które pozwoliły określić daty budowy poszczególnych części kościoła. Badania te nie potwierdziły wymienianego w różnych opracowaniach pożaru w 1700 r. Na obecną formę kościoła wpłynęło kilka inicjatyw budowlanych: dwie w epoce gotyku, w 1. i 2. połowie XV wieku, jedna w okresie renesansu, w 1. połowie XVI wieku, i przynajmniej dwie w czasie baroku, w 2. połowie XVIII wieku. Architektura i wnętrze Kościół orientowany. Prezbiterium i zakrystia murowane z kamienia i otynkowane, w górnej części loża kolatorska. Nawa drewniana, zbudowana z drewna jodłowego i dębowego o konstrukcji zrębowej, na planie prostokąta. Od strony zachodniej do nawy dobudowana jest wieża z drewna sosnowego o konstrukcji słupowej, w której znajduje się dzwon pochodzący z około 1500 r. Wszystkie dachy kościoła pokryte są zewnątrz gontem. Nad prezbiterium wieżyczka na sygnaturkę. Na chórze znajdują się XVIII-wieczne organy, pochodzące z Zimnic Wielkich. Polichromie pochodzą z roku 1470 lub 1479; zostały one odsłonięte w latach 1935–1936 i odrestaurowane w okresie powojennym. Ołtarz główny jest późnorenesansowy (1622 r.) i zawiera obraz Matki Boskiej Królowej Niebios wraz ze św. Jackiem i św. Jadwigą. Nad ołtarzem obraz z początku XVIII wieku, przedstawiający pożar płonącej wsi i kościoła uchronionego przed spaleniem przez św. Floriana. Ołtarze boczne z XIX wieku, neobarokowe. W ołtarzu lewym obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, w prawym - św. Józefa z Dzieciątkiem. Ambona z XVIII wieku, barokowa, z baldachimem z XIX wieku. Chrzcielnica klasycystyczna, z XIX wieku. Z kościoła pochodzą także rzeźby Matki Boskiej i św. Józefa (ok. 1480 r.) oraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem (ok. 1500 r.), znajdujące się obecnie w Pocysterskim Zepole Klasztorno-Pałacowym w Rudach. Otoczenie Kościół znajduje się na cmentarzu, otoczonym murem z kamienia z XVIII wieku. Przy prezbiterium groby księży i ich rodziców. W pobliżu kościoła krzyż "Boża Męka" (1892 r.) oraz pomnik upamiętniający poległych w obu wojnach światowych. Przypisy
Kościół Wszystkich Świętych w Szydłowie

Kościół Wszystkich Świętych w Szydłowie – gotycki kościół z przełomu XIV i XV w., przebudowywany w XVI i XVII w. Wewnątrz znajdują się pozostałości gotyckiej polichromii z drugiej połowy XIV w. odkrytej w 1946. Przedstawiają one sceny z Nowego Testamentu m.in. Siedem radości Maryi oraz sceny pasyjne. Do wnętrza kościoła prowadzą trzy gotyckie portale. Małopolska Droga św. Jakuba Kościół znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która to jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do Santiago de Compostela i związana jest z pielgrzymowaniem do grobu św. Jakuba. Przypisy
Allerheiligenkirche (Warschau)

Die katholische Kirche Aller Heiligen (polnisch Kościół Wszystkich Świętych) ist eine katholische Pfarrkirche am Plac Grzybowski in der polnischen Hauptstadt Warschau. Geschichte Die Kirche wurde von 1861 bis 1883 von Enrico Marconi im Stil der Neorenaissance errichtete. Die Kirche wurde beim Beginn des Zweiten Weltkriegs von der Luftwaffe bei der Bombardierung von Warschau beschädigt. Während des Zweiten Weltkriegs befand sich die Kirche zunächst auf dem Gebiet des Warschauer Ghettos. Sie wurde nach der Großen Aktion in Warschau der SS aus dem Ghetto ausgegliedert, bei der Niederschlagung des Warschauer Ghettoaufstands 1943 von der SS stark beschädigt und erneut im Zuge des Warschauer Aufstands zerstört. Während des Warschauer Ghettos wurde die Kirche von Katholiken jüdischer Abstammung genutzt. Unter anderem fand Ludwik Hirszfeld in der Kirche Unterschlupf. Nach dem Krieg erhielt die Kirche die Auszeichnung House of Life. Die Kirche wurde nach dem Zweiten Weltkrieg rekonstruiert. Als Papst Johannes Paul II. 1987 eine Messe in der Kirche feierte, war auch Mutter Teresa anwesend. Geographische Lage Die Kirche befindet sich am Plac Grzybowski in der Warschauer Innenstadt. Literatur Homepage Weblinks
Église de Tous-les-Saints de Varsovie

L'église de Tous-les-Saints (en polonais Kościół Wszystkich Świętych) à Varsovie est une église paroissiale catholique située sur la place Grzybowski. Histoire L'église a été construite de 1861 à 1883 par Enrico Marconi dans le style néo-renaissance. Elle a été endommagée par les bombardements de la Luftwaffe au début de la Seconde Guerre mondiale. Durant celle-ci, l'église était initialement sur le territoire du ghetto de Varsovie. Elle a été détachée du ghetto par les SS après la Grande Action de Varsovie, puis gravement endommagée par les SS lors de la répression du soulèvement du ghetto de Varsovie en 1943, et finalement détruite à nouveau au cours du soulèvement de Varsovie. Pendant le ghetto de Varsovie, l'église était utilisée par les catholiques d'origine juive. Entre autres, Ludwik Hirszfeld a trouvé refuge dans l'église. Après la guerre, l'église a reçu le prix House of Life. L'église a été reconstruite après la Seconde Guerre mondiale. Lorsque le pape Jean-Paul II a célébré la messe dans l'église en 1987, Mère Teresa était également présente. Liens externes Ressource relative à la religion : GCatholic.org Paroisse de Tous-les-Saints de Varsovie Portail de Varsovie Portail de l’architecture chrétienne