NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
H. Cegielski – Poznań

A H. A Cegielski - Poznań S.A. egy lengyel gyártó vállalat Poznań városában. A vállalatot helyben Ceglorz néven ismerik, és 1923 óta használja a HCP szimbólumot is. A kommunizmus bukása után a Cegielski részvénytársasággá alakult. Jelenleg több nemzetközi tanúsítvánnyal rendelkezik (ISO 9001, ISO 14001). 1994-ben a poznańi nemzetközi vásáron aranyérmet kapott. Története A vállalatot Hipolit Cegielski alapította 1846-ban Poznańban. A Hotel Bazarban lévő kis műhelyből nagy gyárrá nőtte ki magát, amely először mezőgazdasági mechanikus szerszámokat és járműveket, gőztraktorokat, gőzmozdonyokat és vasúti kocsikat, villamosokat és katonai felszereléseket javított, majd épített. A vállalat 1869-ben már saját gőzgépeket gyártott, és több mint 300 munkást foglalkoztatott. 1880-ban Hipolit fia, Stefan Cegielski átnevezte a vállalatot "H. Cegielski poznańi Mezőgazdasági Gépek és Berendezések Gyára" névre (Fabryka Machin i Urządzeń Rolniczych H. Cegielski w Poznaniu). 1889-ben családi vállalkozásból magántulajdonban lévő társasággá alakult át, és a neve "H. Cegielski Részvénytársaság Poznańban" lett (H. Cegielski Towarzystwo Akcyjne w Poznaniu). A vállalat folyamatosan növekedett, 1917-ben 490 főt, 1920-ban 990 főt, 1923-ban pedig több mint 5000 főt foglalkoztatott, bár a nagy gazdasági világválság miatt leépítésre és a termelés lassítására kényszerült. Az 1930-as évek végén a vállalat a katonai felszerelések (tüzérségi ágyúk és légvédelmi keresőfények) gyártásával is foglalkozott. A második világháború alatt a vállalatot elkobozták és átadták a Deutsche Waffen und Munitionsfabriken-nek, és a Cegielski gyárakat a német hadigépezet számára különböző berendezések gyártására használták. A második világháború után A háború után a Lengyel Népköztársaság kommunista kormánya átnevezte (1953-ban) a vállalatot "Poznańi Joszif Sztálin Fémgyár" névre (Zakłady Metalowe im. Józefa Stalina w Poznaniu, ZISPO). 1956-ban a Cegielski gyárában és több más nagy poznańi gyárban kezdődött sztrájk a kommunista kormány elleni első tömeges tiltakozáshoz vezetett, amely a poznańi 1956-os tüntetések néven vált ismertté. A tiltakozások és az azt követő politikai olvadás után a vállalat visszakapta eredeti nevét: H. Cegielski Poznańi Fémipari Komplexum, Nemzeti Vállalat (Zakłady Przemysłu Metalowego H. Cegielski w Poznaniu, Przedsiębiorstwo Państwowe). Az 1950-es években a vállalat felhagyott a gőzgépek gyártásával is, helyette nyugati licenceket szerzett hajómotorokra, például az MS Mihail Lermontovban használt Sulzer dízelmotorokra. A kommunizmus bukása után a Cegielski részvénytársasággá alakult. Jelenleg több nemzetközi tanúsítvánnyal rendelkezik (ISO 9001, ISO 14001). 1994-ben a poznańi nemzetközi vásáron aranyérmet kapott. Irodalom "Dzieje Poznania" tom 2 cz. 1 i 2; ed. Jerzy Topolski and Lech Trzeciakowski, PWN, Warszawa-Poznań 1994 i 1998 "Kronika miasta Poznania", "Wilda, dzielnica Poznania 1253-1939", Magdalena Mrugalska - Banaszak, Wydawnictwo Miejskie, Poznań 1999 "Wielkopolski Słownik Biograficzny" wyd. II, ed. Antoni Gąsiorowski and Jerzy Topolski, PWN, Warszawa-Poznań 1983 További információk Hivatalos oldal Jegyzetek
Schmalspurbahnmuseum Wenecja

Das Schmalspurbahnmuseum Wenecja (polnisch: Muzeum Kolejki Wąskotorowej Wenecja) ist ein polnisches Eisenbahnmuseum für 600-mm-Schmalspurbahnen in Wenecja bei Żnin an der Strecke der ehemaligen Zniner Kreisbahn. Das Museum wurde 1972 eröffnet. Das Museum für 600-mm-Schmalspurfahrzeuge in Wenecja ist eine Abteilung des danebenliegenden Muzeum Ziemi Pałuckiej (deutsch Museum der Region Pałuki). Das Museum beherbergt zahlreiche Dampflokomotiven. Eine der ältesten wurde 1900 von Orenstein & Koppel in Berlin hergestellt. Interessant ist die Lokomotive Tx 1116 von Henschel & Sohn (Kassel, 1918) und die Tx4 564 von Hanomag (Hannover, Baujahr 1923). Selten ist eine belgische Lokomotive mit der Achsfolge 2'C1' mit vierachsigem Schlepptender („Pacific“), die von Ateliers Métallurgiques de Nivelles hergestellt wurde. Sie besitzt Dampfbremsen. Ebenso sind Dampflokomotiven vorhanden, die vom ersten polnischen Eisenbahnhersteller in Chrzanów gebaut wurden. Das Schmalspurbahnmuseum Wenecja liegt am Rand der Burgruine Wenecja, die im 14. Jahrhundert von Mikołaj Nałecz errichtet wurde. Es ist möglich, mit der Żnińska Kolej Powiatowa ab Żnin über Wenecja (Bahnhof beim Museum) nach Gąsawa zu fahren. Weblinks James Waite: The Żnińska Kolej Powiatowa. Geschichte und Fahrzeugbestand. Abgerufen am 16. Oktober 2013 (englisch). Historische Bilder polnische Seite des Museums
Wenecja Narrow Gauge Railway Museum

The Wenecja Narrow Gauge Railway Museum (Polish: Muzeum Kolei Wąskotorowej w Wenecji) (located in Wenecja near Żnin, Poland) is an open-air museum collecting and exhibiting steam locomotives, passenger and freight cars, trolleys, railwaymen's tools, signalling equipment, contents of an old waiting room, old maps. The Narrow Gauge Railway Museum is a department of the Muzeum Ziemi Pałuckiej (the Żnin's Museum of Pałuki Land) and was established in 1972 at a suggestion of enthusiasts of the Pałuki region, of which Żnin is considered the capital. The Museum has collected numerous steam locomotives. One of the oldest is the German one made by Orenstein & Koppel in Berlin in 1900. The Tx-1116 locomotive made by Henschel & Son (Kassel, 1918) and the Tx4-564 locomotive made by Hanomag (Hannover, 1923) are also very interesting. A real rarity is the Belgian locomotive No.2179 made by Les Ateliers Metallurgiques Nivelles with the unique wheel arrangement 4-6-2 ("Pacific"), and the only one which has steam brakes. There are also steam locomotives made in the First Polish Locomotive Plant in Chrzanów, including active Px38. The Narrow Gauge Railway Museum in Wenecja is situated at the foot of the ruins of the medieval castle built in the 14th century by legendary Mikołaj Nałecz. Tourists can travel on the historic Żnińska Kolej Powiatowa, a 600 mm (1 ft 11+5⁄8 in) narrow gauge railway from Żnin via Wenecja to Biskupin which is famous for a reconstruction of the Lusatian culture settlement and the Archaeological Museum. See also Biskupin Heritage railways Pałuki Wenecja, Kuyavian-Pomeranian Voivodeship Żnin External links The Narrow Gauge Railway Museum in Wenecja The Museum of Pałuki Land Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine The Żnin Town Hall Archived 2021-01-19 at the Wayback Machine The Archaeological Museum in Biskupin The Żnin County The Narrow Gauge Railway Company in Żnin Kujawsko-Pomorskie Voivodship
Muzeum Kolei Wąskotorowej w Wenecji

Muzeum Kolei Wąskotorowej znajduje się w miejscowości Wenecja, przy stacji kolejowej funkcjonującej w ruchu turystycznym linii kolejki wąskotorowej. Charakterystyka Zostało otwarte 1 października 1972 roku. Jak podaje oficjalna strona muzeum, jest to największy tego typu skansen w Europie. Do eksponatów Muzeum należy głównie tabor wąskotorowy, który w czasach dawniejszych funkcjonował m.in. na Żnińskiej Kolei Powiatowej oraz Bydgosko-Wyrzyskich Kolejach Dojazdowych. Część wystawianych wagonów i lokomotyw jest otwarta i umożliwia zwiedzanie ich wewnątrz. Wystawiony w muzeum wagon pocztowy pełni funkcję sklepiku z pamiątkowymi pocztówkami. W ekspozycji znajdują się także urządzenia techniczne, używane dawniej na liniach kolei wąskotorowych – m.in. obrotnica kolejowa, budka dróżnika, czy żuraw wodny dla parowozów. Popularność muzeum była jednym z powodów wznowienia 23.05.1976 kursów Żnińskiej Kolei Dojazdowej (obecnie funkcjonującej pod nazwą Żnińska Kolej Powiatowa). Stacja wąskotorowa Wenecja Muzeum znajduje się przy samym muzeum. Muzeum Kolei Wąskotorowej w Wenecji jest oddziałem Muzeum Ziemi Pałuckiej z siedzibą w Żninie. Galeria Przypisy
Музей узкоколейных железных дорог в Венецье

Музе́й узкоколе́йных желе́зных доро́г в Вене́цье (пол. Muzeum Kolejki Wąskotorowej Wenecja) — музей, посвящённый узкоколейным железным дорогам колеи 600 мм. Музей расположен в селе Венецья, входящем в состав городской гмины Жнин (Польша, Куявско-Поморское воеводство). Музей узкоколейных железных дорог является филиалом Музея палуцкой земли (пол. Muzeum Ziemi Pałuckiej), расположенного в Жнине. Музей был открыт в 1972 году на станции Жнинской узкоколейной железной дороги. В музее представлен подвижной состав железных дорог колеи 600 мм, в том числе 17 паровозов, самый старый из которых был построен в 1899 году. Кроме подвижного состава, в музее можно осмотреть поворотный круг, колонку для заправки паровозов водой и другие объекты железнодорожной инфраструктуры. В связи с популярностью музея в Венецьи были возобновлены пассажирские перевозки по Жнинской УЖД, которая теперь функционирует как туристическая железная дорога. Источники The Narrow-Gauge Railway Museum . Официальный сайт Музея палуцкой земли. Музей палуцкой земли. Дата обращения: 1 ноября 2010. Архивировано из оригинала 10 мая 2012 года. См. также Переславский железнодорожный музей узкоколейных железных дорог.
Sanniki (powiat sokólski)

Sanniki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Krynki. W 1558 wieś ekonomii grodzieńskiej. W czasach zaborów w granicach Imperium Rosyjskiego, w guberni grodzieńskiej, w powiecie grodzieńskim. W latach 1921–1939 ówczesna okolica leżała w Polsce, w województwie białostockim, w powiecie grodzieńskim, w gminie Krynka. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 78 osób, 1 była wyznania rzymskokatolickiego a 77 prawosławnego. Wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Było tu 14 budynków mieszkalnych. Miejscowość należała do parafii prawosławnej i rzymskokatolickiej w Krynkach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Krynkach i Okręgowy w Grodnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Krynkach. W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. 4 grudnia 1939 włączona do nowo utworzonego obwodu białostockiego. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. 22 lipca 1941 r. włączona w skład okręgu białostockiego III Rzeszy. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa białostockiego. Zobacz też Sanniki Przypisy Linki zewnętrzne Sanniki 1(4), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 296 .
Санники (Сокульський повіт)

Санники (пол. Sanniki) — село в Польщі, у гміні Кринки Сокульського повіту Підляського воєводства. Населення — 22 особи (2011). У 1975-1998 роках село належало до Білостоцького воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Kościół ewangelicki w Wiączeminie Polskim

Kościół ewangelicki w Wiączeminie Polskim – dawna świątynia ewangelicka z 1935 w Wiączeminie Polskim znajdująca się na terenie Skansenu Osadnictwa Nadwiślańskiego. Historia Kościół został zbudowany w 1935 na terpie przez ludność protestancką pochodzenia olęderskiego, wywodzącą się z miejscowych luteran i mennonitów. Służył na potrzeby kultu ewangelickiego do końca II wojny światowej. Po wysiedleniu ewangelików z okolic Wiączemina świątynia została przejęta przez katolików. W latach 90. XX w., kiedy opustoszały okoliczne wsie, Kościół katolicki zrezygnował z budynku. Stał się on własnością Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. W związku z planami utworzenia w Wiączeminie Skansenu Osadnictwa Nadwiślańskiego w 2013 świątynia została zakupiona na rzecz tej placówki muzealnej. W 2015 zakończono renowację kościoła, sfinansowaną głównie ze środków Unii Europejskiej. Obiekt jest wykorzystywany jako obiekt muzealny, miejsce spotkań oraz nabożeństw ekumenicznych. Na terenie skansenu w Wiączeminie znajduje się dawny cmentarz ewangelicki. Przypisy
Rondo 1

Rondo 1 je kancelářský mrakodrap v polské Varšavě. Má 40 podlaží a výšku 159 metrů (s anténou 192) a je tak 3. nejvyšší budovou v Polsku. Jeho výstavba probíhala v letech 2003–2006 podle projektu společnosti Skidmore, Owings & Merrill. Budova disponuje prostory o celkové výměře 82 694 m2, které obsluhuje 30 výtahů. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Rondo 1 na Wikimedia Commons
Rondo 1-B

Rondo 1-B ist der Name eines Wolkenkratzers in der Innenstadt der polnischen Hauptstadt Warschau am Rondo ONZ 1. Der 40 Etagen hohe Wolkenkratzer ist mit einer Höhe von 192 m (159 m ohne Antenne) der neunthöchste Wolkenkratzer Polens (Stand Juli 2024). Das Hochhaus mit seiner Fläche von 70.000 m² wurde vom Architekturkonzern Skidmore, Owings and Merrill geplant, 2003 wurde mit den Bauarbeiten begonnen und am 7. März 2006 wurde das Gebäude eröffnet. Das dazugehörige zehnstöckige Nebengebäude, in dem Handels- und Dienstleistungsausstellungen abgehalten werden, wurde 2005 fertiggestellt. Das Gebäude dient unter anderem als Sitz der Europäischen Agentur für die operative Zusammenarbeit an den Außengrenzen, Frontex. Das Hochhaus wurde von Hochtief Polska als Generalunternehmer errichtet. Rondo 1-B war die erste Investition von Hochtief Projektentwicklung in Polen. Siehe auch Liste der Hochhäuser in Warschau Weblinks Rondo 1-B bei SkyscraperPage.com Einzelnachweise
Rondo 1

Rondo 1 is an office skyscraper with a total height of 192 m located in Warsaw, Poland at Rondo ONZ. The building was designed by Larry Oltmanns during his time as the Design Director for the London office of Skidmore, Owings & Merrill. Epstein Architecture acted as Executive Architects. The general contractor was HOCHTIEF Poland. Oltmanns stated that the design was informed by three aspirations: to create 'an idealised work environment adaptable to a wide range of ways of working; to contribute to a better plan for a liveable city; and to be a symbol of Warsaw's position in a global democratic world.' Construction began in the spring of 2003; on 7 August 2004 the foundation stone was laid, and 7 March 2006 was the official opening of the building. See also List of tallest buildings in Poland List of tallest buildings in Warsaw References External links Skyscrapers of Warsaw
Rondo 1

El Rondo 1 es un rascacielos de gran altura de la capital polaca, (Varsovia), el edificio se usa para oficinas y es conocido sobre todo por albergar la sede del Frontex,​ tiene una altura total de 192 metros y está situado en la rotonda ONZ de Varsovia (Rondo ONZ, en polaco) de ahí su nombre. Éste es uno de los grandes edificios construidos en el área de la avenida de Juan Pablo II en el distrito financiero de Varsovia, a su lado están construidas la estación Warszawa Centralna del metro de Varsovia en 1998 y el InterContinental Varsovia en 2003. El edificio fue diseñado por el estudio de arquitectura conocido por Skidmore, Owings and Merrill, en colaboración con el estudio de AZO Varsovia. El contratista general es HOCHTIEF Polonia, el bloque de construcción consta de dos partes en función de las categorías minoristas y de servicios: La inferior de 10 pisos, cuya construcción se completó a principios de 2005, y la superior de más de 40 pisos. Toda la torre de 40 pisos tiene fachada de vidrio y se ilumina por la noche. Los trabajos de construcción comenzaron en la primavera de 2003, el 7 de agosto de 2004 se realizó el acto de colocación de la piedra por Jolanta Kwasniewska y el 7 de marzo de 2006 hubo una ceremonia de apertura de las instalaciones. El edificio costó sobre 200 millones de euros. El rascacielos es uno de los edificios más inteligentes en la capital. Se ha instalado un sistema BMS,​ que permite controlar las funciones del edificio desde un PC, (la iluminación, la temperatura en las habitaciones, etc). Las oficinas principales tienen aproximadamente 70 000 m², el edificio tiene 18 ascensores panorámicos (con un tiempo de espera de menos de 30 s) y 2 montacargas. A su vez, la parte inferior de la construcción se usa para comercio minorista y servicios de aparcamiento, supermercados Carrefour Express, tienda de flores, bares, sala de prensa, cafetería, lavandería, restaurante de sushi, salón de belleza y un estante UNICEF. Este es el segundo edificio en la capital polaca de clase AAA después del Edificio Metropolitano de Varsovia, que contando con facilidades para la ubicación de mayor prestigio, equipos modernos y mejor arquitectura. El edificio fue diseñado de manera que en el futuro, cuando se cree la estación de metro II (en la rotonda ONZ), el edificio podría estar conectado a ella con una transición directa, lo que facilitará el acceso a la plataforma de la estación. Sin embargo, en recientes propuestas para la construcción de la estación de metro, propusieron un lugar en el lado opuesto de la intersección. Véase también Anexo:Edificios más altos de Varsovia Referencias
Rondo 1

Rondo 1 est un gratte-ciel situé dans le quartier de Śródmieście à Varsovie (Pologne). Il comporte 40 étages et s'élève à 159 m (192 m avec son antenne), pour une superficie totale de 70 000 m2. En polonais, rondo signifie rond-point : le nom de l’immeuble lui vient donc simplement de son adresse, 1 rond-point de l’ONU (en polonais : Rondo ONZ 1). Sa construction a commencé en 2003 et le bâtiment a été ouvert le 7 mars 2006. Les architectes sont l'agence américaine Skidmore, Owings and Merrill et l'agence Epstein. C'est l'un des plus grands bâtiments entre Aleja Jana Pawła II, Ulica Świętokrzyska, Ulica Emilii Plater (pl) et la gare centrale de Varsovie, après le Warsaw Financial Center, construit en 1998, et l'InterContinental Warszawa construit en 2003. Notes et références Voir aussi Liste de gratte-ciels européens Liste des plus hauts gratte-ciel de l'agglomération de Varsovie Liens externes Site officiel Ressource relative à l'architecture : The Skyscraper Center Portail des gratte-ciel Portail de Varsovie
Rondo 1

Rondo 1 je poslovni neboder koji je izgrađen u poljskoj metropoli Varšavi. Zgradu je dizajnirao američki arhitekt Larry Oltmanns kada je radio u londonskoj podružnici američkog arhitektonskog ureda Skidmore, Owings and Merrill. Taj ured je preuzeo posao dizajnerske arhitekture dok se izvršnom arhitekturom bavio ured Epstein Architecture. Arhitekt Oltmans je želio da njegovo djelo bude "simbol pozicije Varšave u globalnom demokratskom svijetu". Izgradnja nebodera Rondo 1 je započela u proljeće 2003. a trajala je do 7. ožujka 2006. kada je službeno otvoren. Vrijednost cijelog projekta je iznosila 200 milijuna eura. Osim za poslovni prostor kojem je Rondo 1 prvenstveno namijenjen, u zgradi postoje i kafići, restoran, vinarija, supermarket Carrefour, kemijska čistionica, salon za uljepšavanje i dr. Ispred Ronda 1 nalazi se i parkiralište s 490 parkirnih mjesta. Zgrada je dizajnirana da dijelom bude energetski učinkovita tako da se 10% potreba za strujom dobiva iz energije vjetra. Izvori Vanjske poveznice Emoris.com Web stranica o zgradi Rondo 1 Druga web stranica posvećena zgradi Rondo 1
Rondo 1

Il Rondo 1 è un grattacielo situato a Varsavia, in Polonia. Descrizione L'edificio, utilizzato per ospitare uffici e alto 192 metri, è stato progettato da Larry Oltmanns quando lavorava per la Skidmore, Owings & Merrill. La costruzione è iniziata nella primavera del 2003; il 7 agosto 2004 è stata posata la prima pietra e il 7 marzo 2006 è stata inaugurata ufficialmente. Note Voci correlate Grattacieli più alti dell'Unione europea Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Rondo 1 Collegamenti esterni Sito ufficiale, su rondo1.pl. (EN) Rondo 1, su Skyscraper Center.
Rondo 1

Rondo 1 is een wolkenkrabber in de Poolse hoofdstad Warschau. De wolkenkrabber met een hoogte van 159 meter (192 meter inclusief antenne) werd in 2006 officieel geopend en herbergt hoofdzakelijk kantoren. Het gebouw werd ontworpen door het architectenbureau Skidmore, Owings and Merrill.
Rondo 1

Rondo 1 — небоскрёб в Варшаве, Польша. Высота 40-этажного небоскреба составляет 159 метров, а вместе с антенной — 192 метра. Здание спроектировано архитектурным бюро Skidmore, Owings and Merrill в сотрудничестве с варшавской фирмой AZO. Строительство было начато весной 2003 года, и 7 марта 2006 года небоскреб официально был открыт. Общая площадь здания составляет 70 000 м ², в основном в нем расположены офисы, а на первых этажах также находятся: супермаркет Carrefour Express, цветочный магазин, винный бар, зал пресс-кафе, химчистка, суши-бар, салон красоты и киоск ЮНИСЕФ. Ссылки Официальный сайт Rondo 1 на SkyscraperPage.com (англ.)
Rondo 1

Rondo 1 (від пол. Кільце) — хмарочос в Варшаві, Польща. Висота 40-поверхового хмарочосу становить 159 метрів, а разом з антеною —192 метри. Будівлю спроектовано архітектурним бюро «Skidmore, Owings and Merrill» у в співпраці з варшавським бюро «AZO». Будівництво було розпочато навесні 2003 року, 7 березня 2006 року Rondo 1 було офіційно відкрито. Площа будинку становить 70 000 м², в ньому розташовані офіси. На перших поверхах розташовуються: супермаркет Carrefour Express, квітковий магазин, винний бар, зал прес-кафе, хімчистка, суші-бар, салон краси та кіоск ЮНІСЕФ. Див. також Список найвищих будівель Варшави Список найвищих будівель Польщі Посилання Офіційний сайт [Архівовано 18 квітня 2022 у Wayback Machine.] (пол.) Rondo 1 на SkyscraperPage.com (англ.)
Museo del Ejército Polaco

El Museo del Ejército Polaco (en polaco: Muzeum Wojska Polskiego) es un museo situado en Varsovia que documenta los aspectos militares de la historia de Polonia. Creado en 1920, ocupa un ala del edificio del Museo Nacional Polaco y dispone de varias ramas por otras partes del país. Es el segundo mayor museo de Varsovia y contiene la mayor colección de objetos militares de Polonia.​ Historia El museo fue creado el 22 de abril de 1920 como el Museo del Ejército por decreto del mariscal Józef Piłsudski. Su primer director fue el historiador militar y museólogo Bronisław Gembarzewski, quien también dirigió entre 1916 y 1936 el Museo Nacional de Varsovia. El museo se expandió en 1993 con la incorporación del Museo de Katyn y del Museo de Tecnología Militar Polaca en el IX fuerte de la fortaleza de Varsovia.​​ Colecciones La explanada del museo alberga varias docenas de vehículos blindados, piezas de artillería y aviones, una mezcla ecléctica de equipos soviéticos, occidentales y polacos, en su mayoría de la época de la Segunda Guerra Mundial. Las galerías interiores se centran en la historia militar de Polonia desde el siglo x, especialmente en la época comprendida entre la mayor grandeza militar de Polonia en el siglo xvii y el posterior declive en el siglo xviii. Varias salas están dedicadas a la participación polaca en las Guerras Napoleónicas, y a los alzamientos nacionales de 1830-31 y 1863.​ De lejos la mayor parte del espacio de exposición está dedicado al siglo xviii, sobre todo a la Segunda Guerra Mundial. Entre los objetos más destacados de la colección del museo se encuentra un rarísimo yelmo dorado del siglo x, que pudo haber pertenecido a un jefe tribal polaco, y una colección de armaduras de húsares.​ También hay una exposición permanente de armas y armaduras orientales, pertenecientes a la propia colección del museo, que incluye objetos procedentes del Imperio Otomano, el Kanato de Crimea, Mongolia y Japón.​​ El armamento pesado está expuesto en el parque adyacente y en el fuerte Czerniakowski (en el Museo de Tecnología Militar Polaca). El parque que rodea al museo alberga una exposición al aire libre de equipo militar pesado (tanques, artillería, aviones y detección y difusión de minas). El Fuerte alberga también el Museo de las Víctimas de Katyń, una filial del Museo del Ejército Polaco.​ La gestión del museo se encuentra a cargo de las Fuerzas Armadas de Polonia. Este modelo tiene la ventaja de darle un acceso ilimitado a excedentes militares, pero no está exento de desventajas, como la falta de una tienda de libros y artículos de regalo, ya que, por ley, las instalaciones militares polacas no pueden vender bienes al público general.[cita requerida] Referencias Bibliografía Małgorzata Omilanowska; Małgorzata Omilanowska; Jerzy Majewski (2000). Warszawa Przewodnik (en polaco). Warsaw: Wiedza i Życie. ISBN 83-7184-861-7. Galería Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Museo del Ejército Polaco. Muzeum Wojska Polskiego (en polaco)