NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Pałac w Zakrzewie (powiat gnieźnieński)

Pałac w Zakrzewie – zabytkowy pałac we wsi Zakrzewo, w województwie wielkopolskim. Znajduje się na szlaku pałaców i dworów Powiatu Gnieźnieńskiego. Historia Pałac wybudowany został w latach 1870 (lub 1871)-1872. Hrabia Albin Belina Węsierski (właściciel Zakrzewa) wraz z budowniczym gnieźnieńskim Ludwikiem Ballenstaedtem wyjechali na wystawę do Paryża i po powrocie na miejscu starego dworu wybudowali obecny pałac. Przed 1939 na wyposażeniu pałacu pozostawały m.in. obrazy: Mleczarka autorstwa Jana Piotra Norblina, Le temps découvre la verite autorstwa Petera Paula Rubensa, Michała Gorstkina-Wywiórskiego i Zofii Rudzkiej. Podczas okupacji Niemcy wyrzucili z pałacu właścicieli, rodzinę Chełmickich. W 1945 obiekt został rozgrabiony, a potem przystosowany do obsługi kolonii letnich dzieci z Zakładów Cegielskiego. W 1978 przejął go PGR Rybno Wielkie. W 1990 zrujnowany obiekt przejął Wielkopolski Bank Kredytowy SA. W czerwcu 1991 otwarto tu centrum szkoleniowe. W 1992, za staranną renowację zabytku, przyznano złoty medal ministra kultury i sztuki. Od WBK pałac odkupił Santander Bank Polska. Odbywały się tam szkolenia pracowników oraz spotkania przedstawicieli biznesu i polityki z kraju i zagranicy. Do znanych osób, które tu gościły, należą: Margaret Thatcher i Mary Robinson – prezydent Irlandii. W 2021 obiekt zakupiła osoba prywatna (adwokat z Poznania). Architektura Środkowa bryła budynku ozdobiona jest jońskimi kolumnami zwieńczonymi panopliami. Nad oknem w dachu znajduje się kartusz z herbem Belina, a w balustradzie balkonu pierwszego piętra korona hrabiowska. Za pałacem rozciąga się 16-hektarowy park krajobrazowy ze stawem w środkowej części oraz strumykiem. Park powstał przed pałacem a założył go sprowadzony z Francji ogrodnik – Augustyn Denizot, który pozostał w Wielkopolsce zakładając szkółki ogrodnicze oraz urządzając parki w innych miejscowościach, tj. w Uzarzewie, Kopaszewie i Morownicy. Obok pałacu znajduje się neogotycka oficyna oraz budynek dawnej wozowni. Galeria Przypisy
Akademia Nauk Stosowanych im. Jana Amosa Komeńskiego w Lesznie

Akademia Nauk Stosowanych im. Jana Amosa Komeńskiego w Lesznie – publiczna uczelnia zawodowa utworzona 1 lipca 1999 r. w Lesznie utworzona 1 lipca 1999 na mocy decyzji Rady Ministrów. Początkowo uczelnia kształciła na studiach pierwszego stopnia, a od 2016 roku oferuje także kierunki na studiach drugiego stopnia. Jako pierwsza szkoła wyższa w Polsce wprowadziła także innowacyjny model studiów dualnych; od 2011 roku znany on jest pod nazwą leszczyński model studiów dualnych. Utworzenie uczelni znacząco wpłynęło na rozwój miasta. Do 2022 roku uczelnia była znana jako Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Jana Amosa Komeńskiego. ANS w Lesznie kształci blisko 2 tysięcy studentów na studiach stacjonarnych i niestacjonarnych. Proponuje szeroki wybór kierunków i specjalności o zróżnicowanym profilu kształcenia. Ofertę edukacyjną uzupełniają kursy i szkolenia. Po ukończeniu studiów absolwenci uzyskują tytuł zawodowy licencjata, inżyniera lub magistra. Patronem leszczyńskiej uczelni jest czeski pedagog Jan Amos Komensky. Jego monumentalny pomnik, autorstwa Ireneusza Daczki, usytuowany jest przy budynku głównym. Uczelnia finansowana jest przez dotację z budżetu państwa oraz przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Wraz z czterema uczelniami zawodowymi z terenu Wielkopolski tworzy od 2018 roku Związek Wielkopolskich Publicznych Uczelni Zawodowych. Ściśle współpracuje także z poznańskimi szkołami wyższymi. Jest jednym z inicjatorów międzynarodowego przedsięwzięcia pod nazwą „Europe-Asia Didactic Hub”. Od lat cieszy się opinią najbardziej usportowionej uczelni w Polsce, zajmując czołowe miejsca w Akademickich Mistrzostwach Polski w typie wyższych szkół zawodowych. Władze Rektor: dr Janusz Poła, prof. ANS Prorektor ds. studentów: dr Dorota Sipińska, prof. ANS Prorektor ds. nauki i współpracy z zagranicą: prof. dr hab. Maciej Pietrzak Prorektor ds. kształcenia: mgr Damian Kędziora Kanclerz: mgr Andrzej Szwarczyński Rektorzy 1999–2008: prof. dr hab. Wiesław Osiński – specjalista teorii wychowania fizycznego, antropomotoryki i gerokinezjologii. 2008–2012: prof. dr hab. inż. Czesław Królikowski – elektrotechnik (elektroenergetyczne urządzenia rozdzielcze), 2012-2020: prof. dr hab. Maciej Pietrzak – geograf, ekolog krajobrazu, od 2020: dr Janusz Poła, prof. ANS Kształcenie Uczelnia daje możliwość podjęcia studiów pierwszego i drugiego stopnia na trzynastu kierunkach prowadzonych w ramach w czterech instytutów: Instytut Gospodarki Bezpieczeństwo narodowe Ekonomia Logistyka Zarządzanie Instytut Pedagogiczny Pedagogika Pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna Instytut Politechniczny Budownictwo Informatyka Mechanika i Budowa maszyn Mechatronika Instytut Zdrowia i Kultury Fizycznej Fizjoterapia Pielęgniarstwo Wychowanie fizyczne. Baza lokalowa Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona Akademii Nauk Stosowanych im. Jana Amosa Komeńskiego w Lesznie Akademia Nauk Stosowanych im. Jana Amosa Komeńskiego w Lesznie w archiwalnej bazie instytucji naukowych portalu Nauka Polska (OPI).
Piasecznik Mały

Piasecznik Mały (niem. Klein Petznik See) – śródleśne jezioro w Polsce, położone na Wzgórzach Bukowych, w otulinie Puszczy Bukowej (gmina Stare Czarnowo, powiat gryfiński, województwo zachodniopomorskie). Powierzchnia akwenu wynosi 2,56 ha. Znajduje się na północny wschód od Binowa oraz Jeziora Piasecznik Duży. Na wschód od Piasecznika Małego położone jest Jezioro Plebanka. Akwen leży w dolinie rozdzielającej Glapi Garb na północy od Piasecznej Góry na południu. Ma owalny kształt z szerokim krótkim półwyspem wcinającym się od południa, linia brzegowa jest słabo rozwinięta. W pobliżu szlaki turystyczne: Szlak Nadodrzański i Szlak PTTK „Wiercipięty”. Zobacz też Piasecznik Duży Przypisy
Plac Dąbrowskiego w Skierniewicach

Plac Dąbrowskiego w Skierniewicach – plac utworzony po II wojnie światowej w centrum miasta Skierniewic. Od placu odbiegają ulice Strykowska, Stefana Okrzei, 1-go Maja. Po obu stronach placu od strony wschodniej i zachodniej istnieją budynki wybudowane pod koniec XIX i XX wieku oraz część wzniesiona obecnie. Od lat sześćdziesiątych plac służy do dziś jako targowisko miejskie otwarte w czwartki i soboty. Wcześniej targowisko znajdowało się na skierniewickim Rynku przy Ratuszu. Na placu usytuowane są kioski handlowe oraz wiata dla sprzedających jaki kupujących. Plac Dąbrowskiego jest jednym z najstarszych placów wybudowanych w Skierniewicach po Placu Świętego Floriana i Placu Jana Pawła II, Placu Dworcowym. Zobacz też Plac Jana Pawła II w Skierniewicach Plac Świętego Floriana w Skierniewicach Plac Dworcowy w Skierniewicach Bibliografia Jan Józefecki: Dzieje Skierniewic: 1359-1975, Warszawa: PWN, 1988. PPWK Warszawa 1977 Plan miasta Skierniewic
Plac Jana Pawła II w Skierniewicach

Plac Jana Pawła II (dawniej plac Zwycięstwa) – plac położony między ulicami Stefana Batorego, Jana Kilińskiego, Strobowską, Zadębie w południowej części miasta Skierniewic. Na placu znajduje się Parafia Wojskowa Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny - kościół garnizonowy Wojska Polskiego. Po stronie zachodniej i wschodniej placu znajdowały się koszary jednostki wojskowej. Obecnie budynki od strony zachodniej należą do Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej, a od strony wschodniej budynki stoją puste i nie są wykorzystywane. Po 1990 roku na placu wzniesiono pomnik Jana Pawła II oraz zmodernizowano ścieżki, chodniki, drzewostan. Przy placu znajdowała się Wojskowa Komenda Uzupełnień, Kasyno Wojskowe oraz Wieża Ciśnień wyburzona w grudniu 2011 roku. Po II wojnie światowej na placu odbywały się defilady jednostki wojskowej w Skierniewicach w Dniu Wojska Polskiego. Na placu znajdują się dwa pomniki Marszałka Józefa Piłsudskiego, Jana Pawła II. Zobacz też Plac Świętego Floriana w Skierniewicach Plac Dąbrowskiego w Skierniewicach Plac Dworcowy w Skierniewicach Skwer Inwalidów Wojennych w Skierniewicach Koszary wojskowe w Skierniewicach Wieża ciśnień w Skierniewicach Bibliografia Jan Józefecki: Dzieje Skierniewic: 1359-1975, Warszawa: PWN, 1988. PPWK Warszawa 1977 Plan miasta Skierniewic Linki zewnętrzne Strona internetowa Urzędu Miasta Skierniewice
John Paul II Square, Wrocław

The John Paul II Square (Polish: plac Jana Pawła II [plat͡s ˈjana ˈpavwa druˈɡʲɛɡɔ]) is a square and important transit point in Wrocław, Poland. The square is situated in the Szczepin district. Name The square was originally known in German as An-der-Königsbrücke-Platz ('square by the Royal Bridge'), before the name was eventually shortened to Königsplatz ('Royal Square'). After the siege of Breslau, due to the city's incorporation into Poland, the name was changed to plac 1 Maja ('May 1 Square'), named after the International Workers' Day. In 2006, the name was changed to plac Jana Pawła II ('John Paul II Square'), after John Paul II, who died the preceding year. History The square was created on the site of the Nikolaitor ('Nicholas Gate', Polish: Brama Mikołajska), which was demolished in 1820. In 1900, a statue of Otto von Bismarck was erected on the northern side of the square. On the opposite side, a fountain named Bismarckbrunnen ('Bismarck Fountain') with sculptures by Ernst Seger was built. After the war, the fountain was renamed 'Allegory of Struggle and Victory' (Polish: Alegoria Walki i Zwycięstwa). In 1945, the majority of the buildings in the square were demolished due to damage sustained during the siege of Breslau. The only surviving structure is a tenement house dating back to 1841, which was later rebuilt in 1879 as a neo-Renaissance palace. Today, it serves as the seat of Wrocław Academy of Music. In 2023, the Infinity office building was opened at the John Paul II Square. References
Plac Kaszubski w Gdyni

Plac Kaszubski – pierwotnie Rynek Kaszubski – plac w centrum Gdyni, z którego początek biorą ulice: Świętojańska, Starowiejska, Wójta Radtkego, Jana z Kolna, Portowa i Derdowskiego. Po ostatnich pracach drogowo-budowlanych plac został przekształcony w deptak, na którym znajdują się pomnik Antoniego Abrahama oraz rzeźba przedstawiająca siedzącą na ławce parę Kaszubów. Historia Przy placu (na rogu ulic Świętojańskiej i Derdowskiego) znajdował się pierwszy gdyński ratusz. Nieistniejącą dziś willę wybudował gdyński radny Augustyn Grubba, który wydzierżawił go na potrzeby siedziby gdyńskiej administracji. Pierwszym budynkiem mieszkalnym przy dzisiejszym pl. Kaszubskim była nieistniejąca dziś willa Stella Maris z 1914, w której w lutym 1920 kwaterował generał Józef Haller (jej miejsce zajmowane jest przez apartamentowiec Transatlantyk). W miejscu, w którym stoi dziś pomnik Abrahama, w 1925 roku zbudowano pierwszą, drewnianą halę targową w Gdyni, która już po roku uległa spaleniu. Przy placu w okresie międzywojennym znajdowała się restauracja z dancingiem, prowadzona przez p. Piątka. Z kolei w budynku przy ul. Starowiejskiej 1 znajdował się hotel Centralny, należący do rodziny Skwierczów. Planowane jest przywrócenie funkcji hotelowej w tym budynku. Podczas okupacji Niemcy kolejno zmienili nazwę placu na Zoppoter Platz i General Litzmann Platz, wycinając zarazem potężny dąb rosnący na wlocie ul. Portowej. Z okazji 90-lecia nadania Gdyni praw miejskich, w listopadzie 2016 kosztem 1,3 mln zł na placu powstała fontanna multimedialna (tzw. dry-plaza, potocznie nazywana tańczącą - instalacja z 30 sterowanymi dyszami tworzącymi obrazy wodne), iluminowana na biało-niebiesko. Zabytki Na placu znajdują się także neoklasycystyczny klasztor Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo (pierwotnie dom dla letników z 1927, od 1928 szpital) oraz dyspozytornia ruchu Zarządu Komunikacji Miejskiej, jako pozostałość po dawnej pętli trolejbusowej, która znajdowała się w miejscu dzisiejszego deptaka jako były centralny punkt komunikacji trolejbusowej. Przy placu Kaszubskim znajduje się Szpital Miejski im. J. Brudzińskiego (choć jego adres to ul. Wójta Radtkego 1). Para Kaszubów Postacie Jakuba i Elżbiety Scheibe’ów patrzą w kierunku kamienicy w północnej pierzei placu, gdzie kiedyś mieszkali. Jakub Scheibe i jego żona Elżbieta, mieszkali oni w Gdyni w latach dwudziestych XX w. i byli kochającym się małżeństwem Kaszubów. Każdego dnia Elżbieta wypatrywała z okien swojego domu powracającego męża, który pracował jako rybak. Jakub był przykładem lokalnego patrioty – człowieka, który mimo wyjazdu do Ameryki, postanowił powrócić do Gdyni. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie placu Kaszubskiego w roku 1978 Zdjęcie placu Kaszubskiego w okresie międzywojennym Zdjęcie placu Kaszubskiego w roku 1989
Place Wolnica

La Place Wolnica est une place du centre de Cracovie située dans le quartier de Kazimierz. Histoire Cette place fait partie de la place du marché originale de la ville de Kazimierz, créée en 1335 lors de la création de la ville. Elle était autrefois aussi grande que la place du marché de Cracovie et avait des fonctions similaires - le commerce y avait lieu et il y avait aussi une mairie, où avaient leur siège les plus hautes autorités administratives et judiciaires de la ville de Kazimierz. D'autres bâtiments publics se trouvaient également ici : des stalles, un poids public... Le nom actuel Plac Wolnica vient du latin Forum liberum (loi du libre-échange de la viande hors des étals) et existe sous cette forme depuis la fin du XVIIIe siècle, lorsque Kazimierz obtint le privilège du libre-échange. Description Du XVIIIe siècle, seul l'hôtel de ville a survécu, où se trouvent depuis la fin de la Seconde Guerre mondiale le musée ethnographique et sa collection d'art populaire. La place du marché de l'ancien Kazimierz a toujours été entourée de maisons bourgeoises, construites sur des parcelles délimitées lors de la fondation de la ville. Les immeubles d'habitation d'aujourd'hui datent du XIXe siècle, généralement au rez-de-chaussée se trouvent des magasins, des galeries, des restaurants et des hôtels. En 1996, une plaque commémorant « L'arrivée des Juifs en Pologne au Moyen Âge », réalisée en 1907 par Henryk Herschel Hochman, a été érigée dans le mur du bâtiment du musée. L'ancienne plaque a été détruite par les Allemands pendant la Seconde Guerre mondiale. La plaque précédente, financée au début du XXe siècle par la communauté juive de Cracovie, représentait « L'accueil des juifs en Pologne par Casimir le Grand ». Il y a aussi une fontaine ici - la sculpture Trois musiciens, une œuvre de Bronisław Chromy de 1970. L'apparence actuelle de la Place Wolnica est principalement due au nettoyage effectué ici dans les années 1930 et 40 à Kazimierz, lorsque les échoppes ont disparu. Notes et références Ouvrage collectif Monuments d'architecture et de construction en Pologne. Cracovie, Centre national de recherche et de documentation des monuments, Varsovie 2007. (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Plac Wolnica w Krakowie » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Cracovie Portail du patrimoine mondial
Plac Wolnica w Krakowie

Plac Wolnica – plac w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu, ograniczony ulicami Krakowską i św. Wawrzyńca. Historia Plac ten jest częścią pierwotnego rynku miasta Kazimierz, utworzonego w 1335 r. podczas lokacji miasta. Kiedyś dorównywał wielkością krakowskiemu rynkowi i pełnił podobne do niego funkcje – tutaj odbywał się handel, a także znajdował się ratusz, gdzie najwyższe władze administracyjne i sądownicze miasta Kazimierz miały swoją siedzibę. Tutaj również ulokowane były inne budynki użyteczności publicznej: kramy, waga czy postrzygalnia. Dzisiejsza nazwa Plac Wolnica wywodzi się od łacińskiego Forum liberum (prawo wolnego handlu mięsem poza kramami) i istnieje w takiej formie od końca XVIII wieku, gdy Kazimierzowi nadano przywilej wolnego handlu. Zabytki i współczesność Z czasów XVIII wieku zachował się tu jedynie ratusz, gdzie od zakończenia II wojny światowej swoją siedzibę ma Muzeum Etnograficzne wraz ze swoją kolekcją sztuki ludowej. Rynek dawnego Kazimierza od zawsze był otoczony domami mieszczańskimi, wzniesionymi na działkach wytyczonych w trakcie lokacji miasta. Dzisiejsze kamienice pochodzą z XIX wieku, zazwyczaj w ich parterowej części znajdują się sklepy, galerie, restauracje czy hotele. W roku 1996 w ścianę budynku Muzeum wmurowano tablicę upamiętniającą "Przybycie Żydów do Polski w średniowieczu", wykonaną w 1907 roku przez Henryka Herschela Hochmana. Stara tablica została zniszczona przez Niemców w czasie II wojny światowej. Obecną znaleziono w Muzeum Narodowym w Warszawie. Poprzednia tablica, ufundowana na początku XX wieku przez krakowską gminę żydowską przedstawiała "Przyjęcie Żydów w Polsce przez Kazimierza Wielkiego". Ponadto na Placu Wolnica pod numerem 11 umieszczona jest tablica informująca, że w tym miejscu w 1868 r. odkryto relikty budowli uniwersyteckich, które król Kazimierz Wielki zaczął wznosić, ale nie zostały nigdy ukończone. Znajduje się tu także fontanna – rzeźba "Trzej grajkowie", będąca dziełem Bronisława Chromego z roku 1970. To jak Plac Wolnica wygląda dziś zawdzięczamy przede wszystkim porządkom przeprowadzonym tu w latach 30. i 40. XX wieku na Kazimierzu, kiedy to zniknęły stąd kramy handlowe. Przypisy Bibliografia Praca zbiorowa Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, Warszawa 2007, ISBN 978-83-9229-8-1
Площа Вольниця (Краків)

Площа Вольниця (пол. Plac Wolnica) - площа в Кракові в Казімєжі, обмежена вулицями Краківська (пол. Krakowską) та Св.Вавжиньця (пол. św. Wawrzyńca). Історія Ця площа є частиною оригінальної ринкової площі міста Казімєж, створеної в 1335 році під час інкорпорації (локації) міста. Колись вона була такою ж великою, як Краківська ринкова площа, і мала подібні функції – тут відбувалася торгівля, а також була ратуша, де знаходилися вищі адміністративні та судові органи влади міста Казімєж. Тут же розміщувалися й інші громадські споруди: торгові кіоски, ваги та стригальня сукна. Сучасна назва Plac Wolnica походить від латинського Forum liberum (закон про вільну торгівлю м'ясом поза кіосками) і існує в такому вигляді з кінця XVIII століття, коли Казімєж отримав привілей вільної торгівлі. Пам'ятники і сьогодення З XVIII століття тут збереглася лише ратуша, де з кінця Другої світової війни розміщувався Етнографічний музей та його колекція народного мистецтва. Ринкова площа колишнього Казімєжа завжди була оточена міщанськими будинками, побудованими на ділянках, виділених під час локації міста. Сучасні кам'яниці походять з XIX століття, зазвичай на першому поверсі знаходяться магазини, галереї, ресторани та готелі. У 1996 році в стіну будівлі Музею вмуровано меморіальну дошку «Прибуття євреїв до Польщі в середні віки», виконану в 1907 році Генриком Гершелем Гохманом. Стару дошку знищили німці під час Другої світової війни. Нинішня був знайдена у Національному музеї у Варшаві. На попередній меморіальній дошці, створеній на початку ХХ століття єврейською громадою Кракова, було зображено «Прийняття євреїв у Польщі Казимиром Великим». Крім того, на площі Вольниці під номером 11 встановлено пам'ятну дошку, яка повідомляє, що на цьому місці у 1868 році були виявлені залишки університетських будівель, які король Казимир Великий почав будувати, але так і не були завершені. Також тут є фонтан – скульптура «Три музики», роботи Броніслава Хромого 1970 року. Те, як Plac Wolnica виглядає сьогодні, в основному завдяки прибиранню, проведеному тут у 30-х і 40-x роках ХХ століття в Казімєжі, коли зникли торгові лавки. Галерея Примітки Джерела Колективна робота Пам'ятки архітектури та будівництва в Польщі. Краків, Національний центр дослідження та документації пам’яток, Варшава 2007,ISBN 978-83-9229-8-1</link>
Plac im. Marii Konopnickiej

Plac im. Marii Konopnickiej nebo Plac Marii Konopnickiej, celým názvem Plac im. Marii Konopnickiej w Suwałkach a česky náměstí Marie Konopnické, je náměstí obdélníkového půdorysu a malé městské parky v centru města Suvalky v Podleském vojvodství v severovýchodním Polsku. Nachází se mezi křižování ulic Marii Konopnickiej, Teofila Noniewicza, Sejneńska a Krótka. Další informace V minulosti zde bývaly trhy na dlážděném náměstí. Po druhé světové válce byla dlažba odstraněna a vznikla zde městská zahrada/park, který zde byl až do 2. dekády 21. století, kdy se začalo uvažovat a realizovat přeměna směrem blíže k původní podobě náměstí. Dlažba byla znovu postavena a ponechala se část stromů a byly zde postaveny vodní fontány a sochy. Náměstí je lemováno starší hodnotnou zástavbou v eklektickém a klasicistním stylu. V roce 1962 zde postavena dominantní socha náměstí Památník Marii Konopnické, což byl původně kamenný pomník jeho patronky, polské spisovatelky a místní rodačky Marie Konopnické (1842-1910). Autorem pomníku byl Bohdan Chmielewski. V září 2010 byl pomník nahrazen novým, vyrobeným z bronzu a od stejného autora. Nový pomník má stejnou podobu jako ten starý a zobrazuje dvě stojící postavy, kterými jsou spisovatelka a dítě. Vznikl v souvislosti s oslavami Roku Marie Konopnické v Suwałkach u příležitosti stého výročí úmrtí spisovatelky. Náměstím vede naučná stezka Szlak turystyczny im. Marii Konopnickiej „Krasnoludki są na świecie” a také zde bývají pořadány kulturní akce. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Plac im. Marii Konopnickiej na Wikimedia Commons
Plac im. Marii Konopnickiej w Suwałkach

Plac im. Marii Konopnickiej (dawniej funkcjonujący również jako Park im. Marii Konopnickiej) – plac położony w centrum Suwałk, u zbiegu ulic Konopnickiej, Noniewicza, Sejneńskiej oraz Krótkiej. Obrzeża placu zabudowane są eklektycznymi i klasycystycznymi kamienicami, co charakteryzuje starą zabudowę Suwałk. Historia Od chwili powstania w pierwszej połowie XIX w. był to plac targowy, utworzony po przekształceniu Starego Rynku, czyli obecnego parku Konstytucji 3 Maja, w ogród miejski. Wówczas był nazywany Nowym Rynkiem lub Bazarnym. W tamtym czasie był to wybrukowany plac targowy z drewnianymi budkami handlowymi o powierzchni blisko dwóch hektarów. Było to jedno z najważniejszych miejsc handlowych w Suwałkach. Po II wojnie światowej bruk usunięto i urządzono tu wypoczynkowy skwer miejski. Od tamtej pory dawny plac targowy przemienił się w park, który funkcjonował aż do drugiej dekady XXI w. Wówczas to władze miejskie podjęły decyzję o przywróceniu temu miejscu dawnej formy i stworzeniu placu, tak by było to miejsce spotkań towarzyskich, a także miejsce koncertów i imprez plenerowych. Po konsultacjach społecznych, zdecydowano się na formę pośrednią – z zachowaniem historycznego drzewostanu. W 1962 roku w parku ustawiono kamienny pomnik jego patronki – Marii Konopnickiej. Autorem pomnika był Bohdan Chmielewski. We wrześniu 2010 roku, pomnik został zastąpiony nowym, wykonanym z brązu. Nowy monument ma taką samą formę jak stary – przedstawia dwie stojące postaci: pisarkę i dziecko i został wykonany przez tego samego autora. Nowy pomnik powstał w związku z obchodami Roku Marii Konopnickiej w Suwałkach w setną rocznicę śmierci poetki, urodzonej w Suwałkach. Przez plac przebiega Szlak turystyczny im. Marii Konopnickiej „Krasnoludki są na świecie”, zaś w pobliżu pomnika Konopnickiej znajdują się plenerowe figurki krasnali, przedstawiające Króla Błystka i Kocie Oczko, bohaterów baśni O krasnoludkach i o sierotce Marysi. Przypisy Linki zewnętrzne Przebudowa Placu Marii Konopnickiej - opis inwestycji, przedstawienie projektu. inwestycje.xn--suwaki-6db.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)].