NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Najświętszej Marii Panny Matki Miłosierdzia w Wasilkowie

Kościół pw. Najświętszej Marii Panny Matki Miłosierdzia w Wasilkowie – kościół parafialny w Wasilkowie, zbudowany w latach 1958-1966 pod kierownictwem księdza proboszcza Wacława Rabczyńskiego. Historia Po II wojnie światowej Kościół Przemienienia Pańskiego w Wasilkowie okazał się za mały dla potrzeb całej parafii. Ksiądz proboszcz Wacław Rabczyński rozpoczął starania o postawienie nowej świątyni. Zgodę otrzymał w roku 1956. Budowa rozpoczęła się dwa lata później i trwała przez kolejnych osiem aż do 1966 roku. Budową kierował inż. Leon Żukowski. Konsekracji 28 grudnia 1966 roku dokonał biskup podlaski Adam Sawicki. Wtedy nadano mu nazwę Przemienienia Pańskiego. W roku 1995 tytuł kościoła zmieniono na obecny. W tym roku podarowano kościołowi obraz Matki Miłosierdzia, przy którym modlił się Jana Pawła II podczas wizyty w Białymstoku. W Świątynia stoi na placu w centrum miasta, w pobliżu cerkwi Piotra i Pawła, przy ulicy Białostockiej w Wasilkowie. Dawniej w tym miejscu stał rozebrany w 1867 roku drewniany kościół parafialny. Budowla wzniesiona została w stylu architektury starochrześcijańskiej i modernistycznej. Ołtarz w kościele znajduje się pośrodku kościoła. Od 2004 roku w kościele odbywa się Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej im. ks. Wacława Rabczyńskiego. Zobacz też Parafia NMP Matki Miłosierdzia w Wasilkowie Przypisy
Kościół Najświętszej Marii Panny Wspomożenia Wiernych w Miastku

Kościół pw. Najświętszej Marii Panny Wspomożenia Wiernych w Miastku – rzymskokatolicki kościół parafialny. Patronem pomocniczym świątyni jest św. Juda Tadeusz. Historia Kościół wybudowano w latach 1730–1733 w stylu późnego baroku jako zbór ewangelicki w miejscu wcześniej istniejącego obiektu, spalonego w 1719 r. Świątynię często przebudowywano. Od 1861 roku do roku 1904 na kalenicy dachu znajdowała się wieżyczka kościoła. W 1904 roku do budynku kościoła dobudowano wieżę z małym wierzchołkiem. Od roku 1917 do 1927 wieża kościoła miała płaskie zwieńczenie. Kolejny remont kościoła wykonano w 1922 r. Przerobiono m.in. późnobarokowy ołtarz z około 1730 r. pierwotnie posiadający ambonę z bogatym zwieńczeniem w formie baldachimu. Od 1927 r. wieża posiada swój dzisiejszy kształt (charakterystyczny hełm). Do końca II wojny światowej za kościołem od strony prezbiterium stał pomnik Bismarcka. Obecnie na oryginalnym postumencie znajduje się figura Chrystusa Króla. Na początku XXI w. kościół przeszedł gruntowną modernizację: od strony północnej kościoła dobudowano zakrystię, naprawiono i odrestaurowano zegar na wieży kościelnej, odnowiono elewacje, zakupiono nowe mosiężne żyrandole i stacje drogi krzyżowej, ułożono posadzkę z marmuru, zamontowano stylizowaną mosiężną balustradę, z nowym krzyżem w prezbiterium. Kościół otrzymał nowe ławki, ołtarz, ambonę. Architektura Usytuowany na niewielkim wzniesieniu umocnionym kamiennym murem oporowym kościół jest jednokondygnacyjną budowlą, na planie wydłużonego prostokąta zamkniętego w części wschodniej trójbocznie. W zachodniej części kościoła znajduje się czworoboczna, bogato dekorowana gzymsami wieża, nakryta fantazyjnym 8-bocznym hełmem. U podnóża wieży znajduje się główny wejściowy portal, złożonym z klasycystycznych kolumn, nad którymi można dostrzec herb dawnych właścicieli Miastka - rodziny von Massowów. W narożnikach przy wieży umieszczone są półkoliste przybudówki. Zabytkowe wyposażenie wnętrza Do nielicznych zachowanych zabytkowych elementów wystroju wnętrza kościoła należą zakupione w 1876 r. w Szczecinie dwunastogłosowe organy B. Grüneberga, barokowa ambona i neogotycka chrzcielnica (ambona i chrzcielnica pochodzą z nieczynnego kościoła w Ciecholubiu, natomiast jeden z trzech dzwonów kościelnych z kościoła w Dretyniu. Tablice pamiątkowe Na wewnętrznych i zewnętrznych ścianach świątyni umieszczone są następujące tablice pamiątkowe: upamiętniająca proboszczów miasteckich począwszy od 1917 (2018), wysławiająca Boga za 2000 lat chrześcijaństwa i pontyfikat papieża Jana Pawła II, upamiętniająca stulecie parafii (2017), upamiętniająca 25-lecie pontyfikatu Jana Pawła II, upamiętniająca organistę miasteckiego w latach 1965-2008, Józefa Wardaka (1940-2008). Przypisy Linki zewnętrzne Parafia pw. NMP Wspomożenia Wiernych w Miastku
Kościół Najświętszej Marii Panny w Jasionie

Kościół Najświętszej Marii Panny – rzymskokatolicki kościół filialny znajdujący się w miejscowości Jasiona, należący do parafii św. Jakuba w Lubrzy, w dekanacie Prudnik, diecezji opolskiej. Historia kościoła Kościół w Jasionie został wybudowany w 1900 roku. Początkowo, terytorialnie należał on do parafii w Prudniku. W 1901 roku, z kościoła św. Michała Archanioła w Prudniku, został przeniesiony ołtarz główny i po niewielkiej przeróbce został zamontowany w kościele w Jasionie. W czasie I wojny światowej w wieży kościoła zamontowano dzwon, a w 1925 roku świątynia otrzymała organy. W czasie II wojny światowej władze niemieckie zdjęły dzwon na cele wojenne, kościół pozostawał bez niego aż do 1954 roku. Dzięki cukrowni w Białej Prudnickiej, jesienią 1954 roku, na wieży kościoła zawisł nowy i większy dzwon. Kolejne dzieje kościoła to częste remonty, których kulminacja nastąpiła w latach 80. XX wieku. Zakończenie remontów nastąpiło w 1986 roku, gdzie nowo wyremontowany kościółek poświęcił ksiądz biskup Jan Bagiński. Od czasu wybudowania kościoła w Jasionie, należał on do parafii w Prudniku. Od 1993 roku kościół w Jasionie został włączony, jako kościół filialny, do parafii w Lubrzy. Przypisy Linki zewnętrzne Charakterystyka kościoła w Jasionie
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Niekłończycy

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Niekłończycy – kościół parafialny należący do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Niekłończycy (Gmina Police). Obecnym proboszczem jest ks. dr Jarosław Grybko. Historia Barokowy kościół w Niekłończycy o konstrukcji ryglowej został wybudowany w 1778 roku, ówczesnym fundatorem był król Prus Fryderyk II Wielki. Budynek kościoła wzniesiono na planie prostokąta o ściętych narożach, z drewnianą sygnaturką w kształcie kwadratu, z hełmem zakończonym kulą z krzyżem. Znajduje się bezpośrednio przy drodze (DW114). Wnętrze jednoprzestrzenne, z drewnianą emporą wspartą na 10 słupach. Wyposażenie: ołtarz kompilowany o cechach klasycystycznych neogotycka chrzcielnica żyrandole z XIX w. Częściowo zdewastowany podczas II wojny światowej. Po likwidacji tzw. Enklawy Polickiej przeszedł pod jurysdykcję polską, w 1947 r. przejęty przez kościół rzymskokatolicki. W poł. lat 90. XX wieku świątynia została gruntownie odremontowana. Kościół znajduje się w rejestrze zabytków (nr. rej. A/476 z 22 grudnia 1965). Na wydzielonej działce przykościelnej otoczonej płotem z metalowej siatki wśród kasztanowców znajduje się rzeźba z piaskowca przedstawiająca Jezusa Chrystusa. Z dniem 28 czerwca 2015 r. w Niekłończycy została erygowana parafia obejmująca tereny wydzielone z parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Trzebieży (miejscowości: Niekłończyca, Dębostrów, Uniemyśl, Drogoradz, Karpin). Zobacz też Kościół Podwyższenia Świętego Krzyża w Trzebieży Przypisy Bibliografia Encyklopedia Szczecina. T. Suplement 1 A-Ż. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2003, s. 167. ISBN 83-7241-272-3. (pol.). 2008 Police, Gmina Zielona. Police: Urząd Gminy w Policach, 2008, s. 20. ISBN 978-83-916431-9-8. (pol.).
Kościół Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej w Tarnowie

Kościół Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej – zabytkowy drewniany gotycki kościół, stojący przy zbiegu ulic Narutowicza i Najświętszej Panny Marii w Tarnowie, nad potokiem Wątok. Popularnie nazywany kościołem na Burku od miejscowej nazwy pobliskiego targowiska, został wzniesiony w 1458 roku na miejscu starszej świątyni a konsekrowany w 1462 roku jako kościół filialny tarnowskiej parafii kolegiackiej (obecnie katedralnej). Po uszkodzeniu przez pożar na początku XVII wieku został odbudowany w 1640 roku przez księdza Andrzeja Tarłę. W połowie XIX wieku, w związku z zagrożeniem przez obsuwający się brzeg potoku, kościół przesunięto na nowe podmurowanie. W 1910 roku dobudowano wieżę, częściowo przebudowaną w 1965 roku. Na przełomie 2008/2009 roku wymieniono gont i deskowanie ścian. Kościół NMP jest budynkiem drewnianym, orientowanym, budowanym na zrąb, z wieżą konstrukcji słupowej od strony zachodniej i węższym od nawy, wielobocznie zakończonym prezbiterium. Nawę, prezbiterium i przylegającą od północy zakrystię kryje stromy gontowy dach. Wieża posiada nadwieszoną izbicę, zwieńczoną cebulastym hełmem. Barokowa sygnaturka na szczycie dachu pochodzi z 1653 roku. Całość otacza kamienne ogrodzenie kryte gontem. Wnętrze kościoła nakryte jest płaskimi stropami, pokrytymi polichromią figuralną i ornamentalną, wspartymi na profilowanych kolumnach. Na belce tęczowej, oddzielającej nawę od prezbiterium, znajdują się krucyfiks i figury Józefa z Arymatei i Nikodema z XVII wieku. W rokokowym ołtarzu głównym z 2. połowy XVIII wieku umieszczony jest, otoczony lokalnym kultem, malowany na desce obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XVI wieku, powszechnie zwany obrazem Matki Bożej Szkaplerznej. Dwa ołtarze boczne to kopie średniowiecznych tryptyków (oryginały przechowywane są w tarnowskim Muzeum Diecezjalnym), pochodzących z kościołów w Kamionce Małej i Brzezinach. Wyposażenie wnętrza uzupełniają m.in. barokowa ambona z XVIII wieku, chór muzyczny (ok. 1621 roku), zdobiony malowanymi herbami, oraz dwa relikwiarze drewniane z końca XVIII wieku. W 1980 roku przy kościele NMP erygowano parafię pw. Matki Bożej Szkaplerznej. Zobacz też Szlak Architektury Drewnianej (województwo małopolskie) Przypisy Bibliografia AndrzejA. Leo AndrzejA., Tarnowskie kościoły, Tarnów: „S-CAN” Wydawnictwo, 2000, ISBN 83-87785-00-8, OCLC 749578286 . Zabytkowe kościoły diecezji tarnowskiej [dostęp 2012-09-02] Linki zewnętrzne Oficjalna strona parafii oraz informacje szczegółowe
Kościół Najświętszej Maryi Królowej Polski w Zielonej Górze

Kościół Najświętszej Maryi Królowej Polski w Zielonej Górze – świątynia Kościoła Polskokatolickiego w RP, znajdująca się na terenie diecezji wrocławskiej w dekanacie lubuskim. Jest to dawna kaplica staroluterańska przy placu dra Pieniężnego (dawniej Neustadtstraße). Historia Świątynia Najświętszej Maryi Królowej Polski w Zielonej Górze została zbudowana w 1866, w stylu neogotyckim. Jest to budynek ceglany, salowy na rzucie prostokąta. Bryła kaplicy nakryta jest dachem dwuspadowym. Fasada i przeciwległa elewacja posiadają czterostopniowe, schodkowe szczyty. Otwory okienne i wejściowy są półkoliście zamknięte. Początkowo kościół był wyposażony w organy zakupione z likwidowanego kościoła w Nietkowie. W 1884 zamontowano nowe, które zachowały się do dziś i znajdują w ewangelickim kościele Jezusowym przy Placu Bohaterów w Zielonej Górze. Są to najstarsze organy w mieście. Krótko po wybudowaniu z uwagi na zły stan techniczny i wzrost liczby wiernych podjęto decyzję o budowie nowej świątyni. W 1911 oddano do użytku nowy kościół przy Placu Bohaterów, a kaplica opustoszała. w 1920 przystosowano ją do celów muzealnych dla potrzeb tzw. Heimatmuseum – stowarzyszenia zajmującego się tworzeniem zbiorów oraz ochroną i pielęgnacją dorobku narodowego w mieście i powiecie zielonogórskim. W 1927 poddasze adaptowano jako „wiejską izbę”. Życie liturgiczne parafii Kościół Matki Boskiej Królowej Polski w Zielonej Górze należy do parafii Kościoła Polskokatolickiego pod tym samym wezwaniem. Proboszczem parafii jest ks. mgr Stanisław Stawowczyk. Zobacz też Kościół Polskokatolicki w Rzeczypospolitej Polskiej Diecezja wrocławska Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze Zielona Góra Przypisy Bibliografia Barbara Bielenis-Kopeć – Zabytki Zielonej Góry. Wydanie drugie poszerzone i poprawione – Zielona Góra 2005. Stanisław Kowalski – Zabytki województwa zielonogórskiego. Lubuskie Towarzystwo Naukowe – Zielona Góra 1987.
Kościół Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dworszowicach Pakoszowych

Kościół pw. NMP Anielskiej w Dworszowicach Pakoszowych – rzymskokatolicki kościół położony w Dworszowicach Pakoszowych w dekanacie Pajęczno należącym do archidiecezji częstochowskiej. Historia Pierwszy kościół drewniany, został wybudowany w 1938 r. i został poświęcony w dniu 18 września 1938 r. przez ks. dziekana brzeźnickiego Aurelisza Chwiłowicza. Nowy kościół murowany rozpoczęto budować 6 października 1973 r. staraniem ks. Witolda Wilczyńskiego i ukończono w roku 1975. Pod koniec lat 90. XX wieku dokonano remontu elewacji zewnętrznej kościoła. W roku 1999 został zakupiony nowy dzwon, oraz wstawiono nowe okna. Architektura Kościół murowany jednonawowy zbudowany został w latach 1973–1975. Świątynia posiada ołtarze: Matki Bożej Anielskiej i św. Andrzeja Boboli Msze św. Msze święte odbywają się; w niedzielę: 9.00, 11.00, w dzień powszedni: 17.00. Odpusty; 16 maja – św. Andrzeja Boboli, 2 sierpnia – NMP Anielskiej Zobacz też Najświętsza Maryia Panna – patronka kościoła św. Andrzej Bobola – patron parafii Dekanat Pajęczno Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Kleszczowie

Kościół NMP Anielskiej w Kleszczowie – kościół należący do parafii NMP Anielskiej w Kleszczowie. Został wybudowany w 1978 roku z funduszy gminnych w czasie pełnienia funkcji ks. proboszcza Czesława Jabłońskiego. Świątynia została wybudowana w miejsce starego kościoła drewnianego. Kościół zbudowany jest z czerwonej cegły, dach pokryty jest blado żółtą dachówką. W pobliżu bram kościoła stoi 25-metrowy krzyż, a u jego podstawy tablica informacyjna. We wnętrzu znajduje się 23-metrowy ołtarz, zbudowany z drewna, z figurą NMP Anielskiej. Okolice kościoła Obok kościoła znajduje się pomnik Jana Pawła II, przy którym w rocznicę śmierci papieża odprawiana jest msza św. W przykościelnych ogrodach stoi pomnik św. Barbary, ufundowany przez tutejszą kopalnię węgla brunatnego. Co roku w Barbórkę odprawiana jest przy nim msza z udziałem biskupa, górników oraz ich zakładowej orkiestry. Po prawej stronie umiejscowiony jest pomnik NMP oraz krzyż z Jezusem. Oprócz pomników znajdują się 100-letnie wierzby płaczące oraz parking samochodowy.
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Apostołów w Ełku

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Apostołów w Ełku - parafialny kościół rzymskokatolicki na ełckim osiedlu Północ II, wybudowany w roku 1991. Powołanie parafii i budowa kościoła 1 lipca 1991 z Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa wydzielone zostały cztery parafie w tym Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Apostołów, obejmująca zasięgiem założone w latach 70. XX wieku osiedle Północ II. Od niedzieli 7 lipca odprawiano nabożeństwa przy ołtarzu polowym. 30 września 1991 Urząd Miasta wydał zgodę na budowę kaplicy. W ciągu kilku miesięcy zbudowano kościół, który 26 grudnia 1991 został wyświęcony przez biskupa Józefa Wysockiego. W ciągu kolejnych dwudziestu lat dobudowano lewe skrzydło, w którym mieszczą się pomieszczenia, wykorzystywane przez parafian. W 2012 roku dobudowano prawe skrzydło zawierające mieszkania księży, zakrystię, magazyn sprzętu i archiwum parafialne, w miejscu niewielkiego mieszkania z 1992 roku, które mimo iż miało być rozwiązaniem tymczasowym, przetrwało 20 lat. Położenie Kościół mieści się przy ulicy Grodzieńskiej 6 na wysuniętym najbardziej na północ osiedlu Ełku - Północ II. Przy świątyni znajduje się niewielki akwen potocznie nazywany Bajorkiem, wokół którego odbywają się osiedlowe procesje. Bibliografia Ełk - Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Apostołów Zobacz też Diecezja ełcka
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Męczenników w Wójtowie

Kościół pw. NMP Królowej Męczenników w Wójtowie – kościół katolicki w Wójtowie zbudowany w latach 2001–06. Prace wykończeniowe w świątyni trwają do dziś. Przypisy Linki zewnętrzne Strona Parafii w Wójtowie. parafia.wojtowo.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-10-07)]. Parafia na stronie Archidiecezji Warmińskiej
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Domaszowicach

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski – rzymskokatolicki kościół filialny w Domaszowicach, należy do parafii Wniebowzięcia NMP we Włochach w dekanacie Namysłów wschód, archidiecezji wrocławskiej. Historia kościoła Mieszkańcy Domaszowic do najbliższego kościoła katolickiego musieli jeździć do wsi Włochy, był to zarazem ich kościół parafialny. Sytuacja ta uległa zmianie, bowiem w 1985 roku została wybudowana we wsi świątynia, która jednocześnie stała się kościołem filialnym parafii Wniebowzięcia NMP we Włochach . Przypisy Bibliografia M. Goliński, E. Kościk, J. Kęsik, Namysłów. Z dziejów miasta i okolic, Namysłów 2006, stron 384, ISBN 83-60537-00-3 Linki zewnętrzne Kościół w Domaszowicach
Garnisonskirche (Gniezno)

Die ehemalige evangelische Garnisonskirche (polnisch Kościół Garnizonowy w Gnieźnie) in Gniezno (Gnesen) geht auf einen durch Karl Friedrich Schinkel geprägten Entwurf zurück. Die vorherige evangelische Kirche Gnesens musste 1820 wegen Baufälligkeit geschlossen werden. Ein ursprünglicher Entwurf für einen Kirchenneubau wurde in der Oberbaudeputation durch Schinkel erheblich verändert, u. a. der Klassizismus zugunsten des Rundbogenstils zurückgenommen. Der Turm stellt eine Variante des Turms der Luisenkirche in Berlin-Charlottenburg dar. Der Bau wurde zwischen 1840 und 1842 errichtet und 1896 erweitert. Die Kirchengemeinde gehörte zum Kirchenkreis Gnesen in der Kirchenprovinz Posen der evangelischen Landeskirche in Preußen. Während der Zweiten Polnischen Republik wurde die Kirche von der Unierten Evangelische Kirche in Polen genutzt, 1945 von der römisch-katholischen Kirche übernommen und der Jungfrau Maria, Königin von Polen geweiht. Literatur Schinkelzentrum der Technischen Universität Berlin, Haus der Brandenburgisch-Preußischen Geschichte (Hrsg.): Karl Friedrich Schinkel. Führer Zu Seinen Bauten. Band 2 Von Aachen über die Mark Brandenburg bis Sankt Petersburg. Deutscher Kunstverlag, 2018, S. 119–120. Weblinks Einzelnachweise
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Gnieźnie

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Gnieźnie – rzymskokatolicki kościół filialny, poprzednio ewangelicki i garnizonowy, z I poł. XIX w. Mieści się przy ul. Bolesława Chrobrego. Należy do parafii pw. Świętej Trójcy w Gnieźnie. Historia Budowę rozpoczęto w 1838 r. według projektu Karla Friedricha Schinkla. Kościół został rozbudowany w latach 1896-1897 według projektu Wesnigka. Konsekrowany 25 września 1842 przez bpa Andreasa Wilhelma Freymarka, superintendenta generalnego z Poznania (służył zarówno parafii obejmującej miasto i sąsiednie wioski, jak i zborowi wojskowemu). W okresie II Rzeczypospolitej kościół był we władaniu parafii należącej do superintendentury Gniezno Ewangelickiego Kościoła Unijnego. W 1945 świątynia została przejęta przez Kościół katolicki i uzyskała wezwanie NMP Królowej Polski. Architektura Jest to budowla w stylu arkadowym, z cegły, położona pośrodku skweru u zbiegu ulic Bolesława Chrobrego i Łubieńskiego. Wzniesiono ją na planie zbliżonym do kwadratu, z wieżą od strony ulicy i półkoliście zamkniętym prezbiterium od strony przeciwnej. Wnętrze okalają empory. Ołtarz marmurowy, nad tabernakulum obraz Matki Bożej. Posiada dwie zakrystie. Wieża czworoboczna, czterokondygnacyjna, z trójkami okien zamkniętymi półkoliście, zwieńczona ceglanym hełmem w kształcie stożka. W głównym wejściu zachowały się oryginalne drzwi ramowo-płycinowe, dekorowane płaskorzeźbami aniołów, z cytatami z Pisma Świętego w języku niemieckim. W pobliżu znajduje się pomnik św. Wojciecha z 1997 oraz krzyż ustawiony na pamiątkę dwu tysiąclecia chrześcijaństwa. Galeria Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Jastrowiu

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Jastrowiu – jeden z dwóch rzymskokatolickich kościołów parafialnych, należący do parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Jastrowiu, dekanatu Jastrowie, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, w mieście Jastrowie, w powiecie złotowskim, w woj. wielkopolskim. Mieści się przy ulicy Adama Mickiewicza. Historia Jest to eklektyczna (o cechach neogotyku i neoromanizmu) budowla wzniesiona w latach 1880–1882, poświęcona 23 lutego 1947 roku, konsekrowana 5 maja 2002 roku przez biskupa Mariana Gołębiewskiego. Wzniesiona została jako świątynia ewangelicka, od 1947 użytkują ją katolicy. Do niedawna w kościele znajdowały się liczne elementy wyposażenia wykonane w technice metaloplastyki, usunięte po przeprowadzeniu prac remontowych w latach 2014/2015. Zmieniono wtedy także kolorystykę wnętrza kościoła oraz wykuto wnękę po prawej stronie, w której znajduje się figura Matki Boskiej Fatimskiej. W kościele postawiono nowy ołtarz główny, wzorowany na ołtarzu, który znajdował się w nim do lat 80. XX wieku. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Głogowie

Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Głogowie – współczesna świątynia katolicka, kościół parafialny parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Głogowie. Architektura Architekci: Jerzy Gurawski, Marian Fikus, Jan Liszkowski (współpraca od 1984 r.) Realizacja: 1981–1986 Dane ogólne: powierzchnia całości: 2600m2 powierzchnia nawy: 1400m2 Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Krasnem-Lasocicach

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Krasnem-Lasocicach – murowana z kamienia świątynia rzymskokatolicka w miejscowości Krasne-Lasocice w gminie Jodłownik, będąca kościołem parafialnym parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Kościół wzniesiono w latach 1935-1938 w miejscu istniejącej tu wcześniej murowanej kaplicy, wzniesionej przy zbiorowej mogile, w której spoczęli żołnierze austriaccy i rosyjscy, polegli w starciach w tej okolicy podczas I wojny światowej. Autorem projektu był Stanisław Filipkiewicz. Architektura Wymurowany z kamienia i przykryty blachą kościół ma wyraźne cechy stylu eklektycznego. Jest to budowla trzynawowa, w układzie bazylikowym, z prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Bryłę urozmaicają niewielkie szkarpy. Nad całością góruje wieża - w dolnej części kwadratowa, w górnej ośmioboczna. Nakrywa ją baniasty hełm. Nad nawą znajduje się jeszcze jedna wieżyczka na sygnaturkę z latarnią. Wnętrze Wnętrze kościoła jest jasne, gdyż przez okna wpada dużo światła słonecznego. Nawy boczne oddziela od głównej kolumnada. Nawa główna i prezbiterium nakryte są sklepieniem gwiaździstym, neogotyckim, a nawy boczne sklepieniem krzyżowym. Większość wyposażenia kościoła jest autorstwa Alfonsa Kwiatkowskiego. Wnętrze zdobi polichromia z 1948, autorstwa Józefa Nawałki, Fryderyka Śnieżka i Józefa Starego. Ołtarze Ołtarz główny zdobi dekoracja stiukowa i rzeźba Władysława Stolarza z 1966, przedstawiająca Najświętszą Marię Pannę. Ołtarze boczne w kościele znajdują się dwa ołtarze boczne: ołtarz z płaskorzeźbą Serce Jezusa ołtarz z płaskorzeźbą przedstawiającą św. Józefa. Bibliografia Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 44-48. ISBN 978-83-88383-43-4.
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Myślachowicach

Kościół pod wezwaniem Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Myślachowicach – rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Myślachowice. Historia Budowę kościoła rozpoczęto 7 kwietnia 1975 roku. Inicjatorem budowy świątyni był ks. proboszcz Zbigniew Jorman, projektantem inż. Roman Łomnicki, a kierownikiem budowy mgr inż. A. Neissner. Kamień węgielny pod budowę położono 2 lipca 1975 roku w czasie ordynariatu księdza Kardynała Wojtyły. Pod koniec 1975 roku podziemie kościoła było wykończone. Pierwszą mszę w nawie głównej kościoła odprawiono w Boże Narodzenie 1976 roku. Budowę kościoła zakończono w 1977 roku, w podziemiach kościoła urządzono kryptę pogrzebową, a pozostałą część podziemia przeznaczono na salę katechetyczną. W roku 1994 umieszczono na bocznej fasadzie świątyni, monumentalnych rozmiarów płaskorzeźbę autorstwa gdańskiego artysty rzeźbiarza Zbigniewa Wąsiela. Zobacz też Dekanat Trzebinia Kaplica w Myślachowicach Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Myślachowicach Zlepieniec myślachowicki Przypisy