NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Franciszka Ksawerego w Krasnymstawie

Kościół św. Franciszka Ksawerego – zabytkowy kościół projektu Jana Delamarsa wzniesiony na przełomie XVII i XVIII wieku w Krasnymstawie, znajdujący się przy ul. marsz. Józefa Piłsudskiego 3. Historia Zbudowany został w latach 1695–1717 jako świątynia zakonu jezuitów (fundatorką była Krystyna z Lubomirskich Potocka, zmarła w 1699 i pochowana w budowanej wówczas świątyni). W 1774 po kasacie zakonu kościół stał się katedrą diecezji chełmskiej. Funkcję tę pełnił do 1805, kiedy siedzibę diecezji przeniesiono do Lublina. Jest to typowa budowla jezuicka. Kościół na planie krzyża, trójnawowy, z transeptem i zamkniętym półkoliście prezbiterium. Wnętrze urządzone z przepychem i bogactwem dekoracji sztukatorskiej i malarskiej. W prezbiterium znajduje się ołtarz główny pochodzący z XVIII wieku. W ramionach transeptu znajdują się dwa duże ołtarze boczne: Matki Boskiej Różańcowej i św. Antoniego, również pochodzące z XVIII wieku. Na chórze znajdują się 26-głosowe organy pochodzące z 1912, wbudowane w XVII-wieczny prospekt; remontowane w 1950 i 1991. Sklepienie pokrywa polichromia autorstwa zakonnika Adama Swacha pochodząca z 1721 ze scenami z życia św. Franciszka Ksawerego. Galeria Przypisy Bibliografia Agnieszka Szykuła-Żygawska: Znakomita rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego z kościoła pojezuickiego w Krasnymstawie. „Nestor. Czasopismo Artystyczne”, 4 (30), Krasnystaw 2014, s. 3-5. Linki zewnętrzne Informacje o kościele i parafii. kuria.lublin.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-30)].
Kościół św. Franciszka Ksawerego w Piotrkowie Trybunalskim

Kościół św. Franciszka Ksawerego w Piotrkowie Trybunalskim – rzymskokatolicki kościół rektoralny znajdujący się na terenie parafii św. Jakuba Apostoła w Piotrkowie Trybunalskim, sanktuarium Matki Bożej Trybunalskiej. Historia Jezuici przybyli do Piotrkowa 1677 i początkowo dysponowali jedynie drewnianą kaplicą. Kamień węgielny pod budowę kościoła poświęcono w 1695, jednak z powodu trudności prace budowlane rozpoczęto w 1701. Kościół ukończono i konsekrowano w 1727. W 1731 kościół został zniszczony przez pożar, zaś w 1734 miała miejsce jego ponowna konsekracja. W 1773 miała miejsca kasacja zakonu, w wyniku której jezuici opuścili świątynię. W 1788 świątynię objęli pijarzy, którzy przenieśli z własnego zespołu klasztornego przy ul. Rwańskiej, zniszczonego w czasie pożaru w 1786. W 1864 skasowany został zakon pijarów, a tym samym usunięci zostali ze świątyni. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę kościołem w latach 1918–1927 ponownie zarządzali jezuici. Następnie do 1945 świątynię objęli księża diecezjalni. Ostatecznie jezuici powrócili do kościoła w 1945. Architektura Kościół św. Franciszka Ksawerego jest najcenniejszym pod względem artystycznym zabytkiem architektonicznym Piotrkowa. Świątynia harmonijnie łączy cechy baroku i rokoka, architekturę z barokową i rokokową rzeźbą, malarstwem i wyposażeniem wnętrza. Autorem projektu budowli był architekt J. I. Delamars. Kościół jest budowlą zasadniczo jednonawową, zakończoną półkolistym prezbiterium, ale posiada trzy pary kaplic otwartych arkadami do nawy głównej. Sklepienie nawy głównej - kolebkowe z lunetami,zaś kaplic - krzyżowe. Bryła kościoła zamyka kompozycyjnie ulicę Konarskiego, biegnącą od Rynku Trybunalskiego. Wnętrze kościoła jest bogato zdobione, szczególnie zasługuje na uwagę barokowa polichromia Andrzeja Ahorna i Jana Raynera oraz bogato złocone ołtarze. Wyposażenie wnętrza zostało wykonane przez snycerzy i rzeźbiarzy jezuickich: Ignacego Bartscha ze Śląska, Ferdynanda Kiltza, Wolfganga Wimmera, Mateusza Makowskiego. W 1796 przeniesiono do kościoła barokową ambonę z dawnego kościoła pijarów, przeznaczonego na kościół ewangelicki. W kościele w ołtarzu głównym znajduje się od 1829 obraz Matki Bożej Trybunalskiej, patronki polskich parlamentarzystów. Ołtarze boczne noszą wezwana: św. Iwona, św. Ignacego Loyoli, św. Stanisława Kostki, Matki Boskiej Łaskawej, Serca Jezusowego, św. Barbary. Galeria Przypisy Bibliografia Gminny program opieki nad zabytkami gminy miasta Piotrków Trybunalski na lata 2015–2018, Dziennik Urzędowy Województwa Łódzkiego, 2014 . Piotrków Trybunalski: plan miasta. Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. E. Romera, Warszawa-Wrocław 1993. Łukasz M. Sadowski. Piotrków Trybunalski : miasto królewskie i miasto gubernialne. „Sztuka Europy Wschodniej”. 1, s. 269-277, 2013. Michał Rawita Witanowski: Przewodnik po Piotrkowie Trybunalskim (z planem miasta). Piotrków: Wydawnictwo Oddziału Piotrkowskiego Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, 1923.
Visitantinnen-Kirche (Krakau)

Die Visitantinnen-Kirche (polnisch Kościół Wizytek oder auch Franz-von-Sales-Kirche (poln. Kościół św. Franciszka Salezego)) in Krakau ist eine römisch-katholische Barockkirche an der ul. Krowoderska 16 im Stadtteil Piasek am Bischofs-Platz nördlich der Krakauer Altstadt. Geschichte Die Visitantinnen kamen 1681 nach Krakau und gründeten ihr Kloster vor den Toren der damals eigenständigen Stadt Kleparz (auch Florenzja genannt). Mit dem Bau der Kirche wurde 1692 begonnen und die Kirche wurde 1695 vollendet. Architekt war der Italiener Giovanni Solari. Tomasz Pryliński hat die Kirche in den Jahren von 1875 bis 1876 erneuert. Mit der Kirche verbunden waren unter anderem der Kardinal und Primas August Hlond und der Pfarrer Mieczysław Maliński. Das Herz des Woiwoden von Großpolen und Gönner des Ordens Stanisław Małachowski ist in der Kirche bestattet. Weblinks Literatur Fabiański M., Purchla J., 2001, Historia architektury Krakowa w zarysie, Wydawnictwo Literackie Kraków, s. 239
Church of St. Francis de Sales, Kraków

The Church of St. Francis de Sales (Polish: Kościół św. Franciszka Salezego), known colloquially as the Visitation Sisters Church (Polish: Kościół wizytek) is a historic Roman Catholic conventual church of the Visitation Sisters located at 16 Krowoderska Street in Piasek, the former district of Kraków, Poland. Footnotes Bibliography (in Polish) Michał Rożek, Barbara Gądkowa Leksykon kościołów Krakowa, Wydawnictwo Verso, Kraków 2003, ISBN 83-919281-0-1 pp. 50-51 (Lexicon of Kraków churches) (in Polish) Praca zbiorowa Encyklopedia Krakowa, wydawca Biblioteka Kraków i Muzeum Krakowa, Kraków 2023, ISBN 978-83-66253-46-9 volume I page 743 (Encyclopedia of Kraków) External links (in Polish) Visitation Sisters and Church of St. Francis de Sales
Église de la Visitation de Cracovie

L'église de la Visitation (polonais : Kościół Wizytek) ou église Saint-François-de-Sales (polonais : Kościół św. Franciszka Salezego) est une église catholique baroque située au nord de la vieille ville de Cracovie, en Pologne. Elle se situe rue Krowoderska. Historique Les religieuses de la Visitation sont venues à Cracovie en 1681 et ont fondé leur monastère au nord de la vieille ville aux portes de la ville alors indépendante de Kleparz (également connue sous le nom de Florenzja). La construction de l'église a commencé en 1692 et a été achevée en 1695. L'architecte était l'italien Giovanni Solari. Tomasz Pryliński a rénové l'église entre 1875 et 1876. Le cardinal et primat August Hlond et le pasteur Mieczysław Maliński étaient associés à l'église. Le cœur de la voïvodie de Grande-Pologne et patron de l'ordre Stanisław Małachowski est enterré dans l'église. Bibliographie Fabiański M., Purchla J., 2001, Historia architektury Krakowa w zarysie, Wydawnictwo Literackie Kraków, page 239. Notes et références Liens externes Portail du catholicisme Portail de Cracovie
Franciscus van Saleskerk (Krakau)

De Franciscus van Saleskerk (Pools: Kościół św. Franciszka Salezego) of Zusters van de Visitatiekerk (Pools: Kościół wizytek) is een 17e-eeuwse kerk in de Poolse stad Krakau. Het bouwwerk is een beschermd architectonisch monument. De barokke kerk is in 1686 door de bisschop Jan Małachowski voor de Orde van Maria Visitatie gesticht. De bouw van de kerk werd toevertrouwd aan Stanislas Solski en Jan Solari. Het altaar uit 1695 is gemaakt door Jerzy Galonka. Het pleisterwerk is gedaan door Jan Liskowicz. De laat-18e-eeuwse muurschilderingen zijn in de loop van de tijd aangepast. Zie ook Lijst van bouwwerken gesticht door de bisschoppen van Krakau
Kościół św. Franciszka Salezego w Krakowie

Kościół św. Franciszka Salezego – zabytkowy kościół rzymskokatolicki i klasztor wizytek znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ul. Krowoderskiej 16, na rogu z ulicą Biskupią, na Piasku. Budowę rozpoczęto w 1692, po tym, jak biskup krakowski Jan Małachowski sprowadził do Krakowa zakon wizytek w 1681. W 1695 budowę na podstawie planów Jana Solariego zakończono. Kościół odnawiał w latach 1875–1876 Tomasz Pryliński. Fasada kościoła jest bezwieżowa i zwieńczona trójkątnym szczytem. Nawa nakryta sklepieniem kolebkowym na gurtach. Do dziś zachowało się bogate barokowe wnętrze z malowidłami ukazującymi sceny z życia św. Franciszka Salezego i Joanny de Chantal (założycielki Wizytek), a w skarbcu także wiele tkanin i szat liturgicznych z XVIII wieku. W kościele znajduje się cudowny obraz Matki Boskiej Nieustającej Pomocy koronowany koronami papieskimi w 1929. Tutaj święcenia kapłańskie przyjął późniejszy prymas Polski August Hlond. W ogrodzie ponadto znajdują się barokowe kaplice, m.in. drewniana kaplica z Kalwarią. Na ścianie klasztoru znajduje się zegar słoneczny, na którym widnieje napis Życie sen krótki. W chórze zakonnym znajduje się serce biskupa fundatora Jana Małachowskiego. Od 1977 do 2017 roku rektorem kościoła znany był duszpasterz, ks. Mieczysław Maliński. 18 lutego 1995 w kościele ślub wzięli przyszły prezydent RP Andrzej Duda i Agata Kornhauser-Duda. Odpust 24 stycznia – św. Franciszka Salezego 9 maja – św. Fruktuozego 31 maja – Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny (święto patronalne Sióstr) Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (święto ruchome) 12 sierpnia – św. Joanny Franciszki de Chantal (przeniesione na najbliższą niedzielę) 14 października – św. Małgorzaty Marii Alacoque Przypisy Bibliografia Fabiański M., Purchla J., 2001, Historia architektury Krakowa w zarysie, Wydawnictwo Literackie, Kraków, s. 239. Encyklopedia Krakowa, wyd. PWN, Warszawa 2000.
Костел св. Франциска Салезего в Кракові

Костел св. Франциска Салезего (пол. Kościół św. Franciszka Salezego) — історичний римо-католицький костел та монастир візитацій, що на розі вул. Кроводерській, 16 та площі Біскупу у Кракові . Будівництво почалося в 1692 році, після того, як краківський єпископ Ян Малаховський привіз до Кракова орден візитацій у 1681 році. У 1695 році будівництво за планами Яна Соларі було завершено. Костел відремонтував у 1875—1876 роках Томаш Прилінський . Фасад костелу безбаштовий і увінчаний трикутним фронтоном. Нава перекрита бочковим склепінням на аркових підпорах. Багатий бароковий інтер'єр з розписами, що зображують сцени з життя св. Франциска Сальського та Йоанни де Шанталь (засновниці Сестер Візитацій), а в скарбниці є також багато літургійних тканин та риз XVIII ст. У костелі знаходиться чудотворний образ Матері Божої Неустанної Помочі, увінчаний папськими коронами в 1929 році. Тут був висвячений Август Глонд, пізніший примас Польщі. У саду є також барокові каплиці, наприклад дерев'яна каплиця з Голгофою . На стіні монастиря встановлено сонячний годинник, на якому написано «Життя — короткий сон» . У костелі було поховано серце Станіслава Малаховського — губернатора Познані та племінника засновника. З 1976 р. і до самої смерті працював відомий священик о. Мечислав Малінський. 18 лютого 1995 року в костелі вінчалися майбутній президент Польщі Анджей Дуда та Агата Корнгаузер-Дуда . Визначні дні 24 січня — св. Франциска Сальського 9 травня — св. Фруктуозего 31 травня — Відвідини Пресвятої Богородиці (покрова сестер) Урочистість Найсвятішого Серця Ісуса (пересувне свято) 12 серпня — св. Йоанна Франциска де Шанталь (перенесено на наступну неділю) 14 жовтня — свт. Мавгожати Марії Алакок Бібліографія Fabiański M., Purchla J., 2001, Історія архітектури Кракова в плані, Wydawnictwo Literackie, Краків, стор. 239. Краківська енциклопедія, вид. PWN, Варшава 2000. Примітки
Franziskuskirche (Warschau)

Die katholische Kirche des Heiligen Franziskus (polnisch Kościół św. Franciszka) in Warschau ist eine katholische Franziskanerkirche in der Warschauer Neustadt. Geschichte Die Kirche wurde 1646 von Ladislaus IV. Vasa im barocken Stil gestiftet für die Franziskaner gestiftet und in der zweiten Hälfte des 17. Jahrhunderts von Giovanni Battista Ceroni und Giacomo Fontana ausgebaut. Im Warschauer Aufstand von der Wehrmacht zunächst niedergebrannt, wurde die Kirche nach dem Krieg wieder aufgebaut. Geographische Lage Die Kirche befindet sich in der Warschauer Neustadt an der Ecke der Franziskanerstraße und der Fretastraße, die zum Marktplatz der Neustadt führt. Darstellungen Literatur Homepage Weblinks
Église Saint-François de Varsovie

L'église Saint-François (en polonais Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny) est une église catholique située ulica Zakroczymska, n°2 dans le quartier de Nowe Miasto, arrondissement de Śródmieście, à Varsovie. Histoire Sources (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Kościół św. Franciszka w Warszawie » (voir la liste des auteurs). (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Church of St Francis in Warsaw » (voir la liste des auteurs). Portail du catholicisme Portail de Varsovie
Sint-Franciscuskerk (Warschau)

De Sint-Franciscuskerk (Warschau) (Pools: Kościół św. Franciszka) is een Barokkerk. Het is de kerk van de Franciscanerorde in Warschau. De Kerk is gebouwd tussen 1679 en 1788. Door de lange bouwtijd heeft de kerk elementen uit de Barok en uit het Neoclassicisme. De architecten waren Giovanni Battista Ceroni. Józef Fontana, Jakub Fontana en Józef Boretti.Het kerkinterieur is Barok, de façade heeft door haar obelisken een Neoclassicistisch aanzien. De façade werd voltooid in 1737 en de obelisken werden in 1788 toegevoegd. De kerk werd ingewijd in 1737. Geschiedenis De franciscanen vestigde zich in 1645 in Warschau. Met de bouw van de kerk werd begonnen in 1679 en voltooid in 1737 en in datzelfde jaar gewijd. De obelisken werden pas in 1788 toegevoegd. De barokke façade heeft door de obelisken een wat Neoclassistisch uiterlijk gekregen. Door de lange bouwperiode zijn er diverse architecten geweest die aan de kerk hebben gebouwd. Het kerkinterieur heeft een aantal bijzondere barokke grafschriften van Mecenassen van de kerk.Bij de grafschriften zijn portretten te vinden. Bij een van de portretten is de Mecenas afgebeeld in Sarmartiaans harnas. In de 17e en 18e eeuw was het voor de Poolse landadel mode zich te kleden als Sarmaten, omdat men dacht van dit klassieke volk af te stammen. In een zijkapel hangt het schilderij van Antonius van Padua van de Poolse schilder en beeldhouwer Mateusz Koło. Dit schilderij stamt uit 1664 en wordt gezien als een bijzonderse schilderijen van Warschau in de 17e eeuw.. Verder bezit de kerk significante Relikwieën van Sint-Vitus. Deze werden geschonken aan de franciscanen door Paus Benedictus XIV in 1745.
Kościół św. Franciszka w Zabrzu

Kościół pw. św. Franciszka w Zabrzu – kościół rzymskokatolicki w Zabrzu, wzniesiony w latach 1884–1885, prawdopodobnie według projektu Paula Jackischa w stylu neogotyckim, wpisany do wojewódzkiej ewidencji zabytków. Historia i architektura Kościół został konsekrowany 6 maja 1886 roku przez kardynała Georga Koppa. Odnowiony w roku 1948. Obiekt na planie krzyża łacińskiego, trzynawowy, halowy. Przekryty dachami dwuspadowymi. Na osi fasady wieża z dzwonnicą i zegarem. Umieszczenie zegara w wieży powierzono mistrzowi Sigmundowi w 1896 roku. We wnętrzu wieży zamocowano pierwotnie trzy dzwony. Nosiły one imiona: św. Franciszek z Asyżu, św. Barbara i św. Benedykt Józef Labre (patron ubogich). Od zachodu kościół ozdabia czworoboczna, wysunięta wieża, zwieńczona iglicą, przy której od południa znajduje się ośmioboczna wieżyczka. Nad zakrystiami kościół dopełniają otwarte empory, które również budziły wiele zastrzeżeń w projekcie, a od zachodu nawę zamyka chór muzyczny. Organy Na emporze nad wejściem głównym stoją 35-głosowe organy wybudowane w 1920 roku przez firmę Paula Berschdorfa z Nysy. Instrument posiada dwa manuały i pedał, wykorzystuje trakturę pneumatyczną. Prospekt organów wykonano w stylu neogotyckim. Galeria Przypisy
Kościół św. Franciszka z Asyżu w Ostrołęce

Kościół pw. św. Franciszka w Ostrołęce – rzymskokatolicki kościół parafialny zbudowany w latach 1997–1998. Wcześniej, od 1994 r., w miejscu obecnego kościoła istniała drewniana kaplica. Należy ona do Dekanatu Ostrołęka – św. Antoniego w diecezji łomżyńskiej, skupia ok. 9430 wiernych. Historia 30 czerwca 1993 bp Juliusz Paetz ustanawia dekretem ks. Tadeusza Zawadzkiego odpowiedzialnym za organizowanie nowego ośrodka duszpasterskiego na Osiedlu „Centrum” w Ostrołęce. Dekret Erekcyjny Parafii Rzymsko-Katolickiej pw. Św. Franciszka z Asyżu w Ostrołęce sygnowany przez biskupa łomżyńskiego w dniu 31 sierpnia 1994 wydzielając je z sąsiednich parafii Zbawiciela Świata, św. Antoniego w Ostrołęce i Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzekuniu. 11 września miało miejsce uroczyste erygowanie parafii i poświęcenie kaplicy przez bp. pomocniczego Tadeusza Zawistowskiego. 9 marca 1997 roku na zebraniu Rady Parafialnej zadecydowano o budowie domu parafialnego. 17 grudnia 1998 bp Stanisław Stefanek dokonał poświęcenia sali parafialnej w nowym budynku plebanii. Podjęto decyzję o budowie kościoła. 3 września 2000 biskup łomżyński poświęcił plac pod budowę kościoła. Kilka dni później rozpoczęto jego budowę według projektu Józefa Żołądkiewicza. 6 października 2002 wmurowano kamień węgielny i ukończono stan surowy świątyni. 30 maja 2021 kościół został konsekrowany przez biskupa łomżyńskiego Janusza Stepnowskiego. Zobacz też Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzekuniu Dekanat Ostrołęka – św. Antoniego Kościół św. Antoniego w Ostrołęce Kościół Zbawiciela Świata w Ostrołęce Kościół św. Wojciecha w Ostrołęce Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Ostrołęce Kościoły w Ostrołęce – galeria na Wikimedia Commons Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o parafii na stronie Diecezji Łomżyńskiej Lokalizacja kościoła na mapie Ostrołęki Oficjalna strona parafii
Kościół św. Franciszka z Asyżu w Strzelcach Krajeńskich

Kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Strzelcach Krajeńskich – rzymskokatolicki kościół parafialny w Strzelcach Krajeńskich, w województwie lubuskim. Należy do dekanatu Strzelce Krajeńskie diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Historia Świątynia wybudowana została dla potrzeb parafii rzymskokatolickiej w 1929 roku. Katolicy ze Strzelec należeli do tego czasu do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Gorzowie. Ze względu jednak na rozwój gminy rzymskokatolickiej w mieście i okolicznych miejscowościach, dekretem Kurii Archidiecezjalnej we Wrocławiu erygowana została nowa parafia. Architektura Jest to skromna budowla salowa, nosząca cechy stylu modernistycznego. Świątynia jest murowana z cegły klinkierowej, zbudowana na rzucie prostokąta z wyodrębnionym od strony wschodniej prezbiterium i kruchtą od strony północnej. Pod względem architektonicznym kościół ma kształt prostopadłościanu, pokryty jest dachem czterospadowym z niską sygnaturką. Do wnętrza wchodzi się przez portal w ryzalicie fasady zachodniej oraz kruchtę, ponad którą umieszczona jest empora. W fasadach bocznych umieszczone są wąskie otwory okienne przedzielone słupkiem z cegły. Prezbiterium doświetla okulus. Wyposażenie Z dawnego wyposażenia świątyni zachowały się, m.in.: obraz z przedstawieniem św. Franciszka, malowany strop, wykonany z drewna oraz stolarka na drzwiach i ławki. Hejnał Codziennie o godzinie dwunastej z wieży kościoła odtwarzany jest Hejnał Strzelec Krajeńskich, skomponowany w 2008 roku przez Jana Kupczyńskiego. Przypisy
Kościół św. Franciszka z Asyżu we Wrocławiu

Kościół św. Franciszka z Asyżu we Wrocławiu – kościół parafialny znajdujący się na wrocławskim osiedlu Gaj przy ul. Borowskiej. Jest świątynią parafii św. Franciszka z Asyżu we Wrocławiu.
Kościół św. Gertrudy i św. Michała w Tarnobrzegu

Kościół pw. św. Gertrudy i św. Michała w Tarnobrzegu – świątynia mieści się w dzielnicy Tarnobrzega - Wielowsi, przy ulicy Piętaka. Należy do dekanatu Tarnobrzeg diecezji sandomierskiej. Została zbudowana w 1884 roku dzięki staraniom księdza Władysława Ciechanowicza według projektu opracowanego przez Tadeusza Stryjeńskiego, na polecenie Jana Dzierżysława Tarnowskiego, właściciela Wielowsi i Dzikowa. Konsekracja nastąpiła w 1902. Rozbudowany został w latach 1930–1933, na podstawie projektu opracowanego przez Wacława Krzyżanowskiego. Jednonawowa budowla posiada oryginalne, jednorodne stylistycznie wyposażenie. Od strony północnej przylega do niej dawna grobowa kaplica grobowa Tarnowskich powstała na początku XVII wieku. We wnętrzu kaplicy jest umieszczony manierystyczny ołtarz św. Gertrudy, pochodzący z wcześniejszej świątyni. Galeria zdjęć Przypisy
Kościół św. Gotarda w Kaliszu

Kościół św. Gotarda w Kaliszu – parafialna świątynia rzymskokatolicka, zlokalizowana w Kaliszu na osiedlu Rypinek, przy ulicy Częstochowskiej (adres parafii św. Gotarda: ulica Kordeckiego 3). Historia Pierwotnie świątynia istniała tu prawdopodobnie już około 1280, ale nie ma potwierdzenia tego w źródłach historycznych. W 1756 na wzgórzu mieszkał pustelnik – Benedykt Janiszewski, który wybudował m.in. drewnianą kapliczkę, a potem wyjechał do Ziemi Świętej. W 1934 Rypinek przyłączono do Kalisza, co wpłynęło na zdynamizowanie osadnictwa i wzrost zapotrzebowania na powstanie lokalnego kościoła parafialnego. Kościół reprezentuje styl neogotycki i pochodzi z 1910. Wznosi się fasadą w stronę ul. Częstochowskiej. Wejście dostępne systemem schodów od poziomu ulicy. Inicjatorem budowy był ks. kanonik Franciszek Juttner, a kontynuował ks. kanonik Józef Bronisław Szafnicki. Po przebudowie w latach 1935–1937 świątynia uzyskała obecny wygląd. Autorem projektu przebudowy był Adolf Buraczewski z Politechniki Warszawskiej. Przyczyną przebudowy był wzrost liczby mieszkańców osiedla. Organy Organy sprowadzono z kościoła w Wesel. Zamontowano je w nowej szafie i przebudowano przez firmę Tomasza Sowińskiego z Pudliszek. Instrument poświęcił biskup kaliski Damian Bryl podczas konsekracji kościoła 7 maja 2023 roku. Wcześniej w kościele znajdowały się 7-głosowe organy, przeniesione w 1947 roku z Wrocławia. Trzy lata później rozbudowano je o dwa głosy oraz uzupełniono o niemy prospekt. Ze względu na zbyt mały rozmiar i dużą awaryjność przestały być używany w latach 60. XX wieku. Obecne organy wybudował Franz Breil w latach 50. XX wieku. W 1990 roku firma Romanus Seifert & Sohn przebudowała i przeintonowała instrument. Wykonano wtedy nową sekcję pedału oraz nowy kontuar. Zmodyfikowano również system powietrzny i dodano nowy głos w manuale I. Instrument działa w oparciu o elektryczną trakturę gry i rejestrów. Jest wyposażony jest w trzy wiatrownice klapowo-zasuwowe. System powietrzny stanowi miech pływakowy zasilany dmuchawą elektryczną oraz klinowe miechy z regulatorami wbudowane w dna wiatrownic. Dyspozycja instrumentu: Zobacz też kolegiata św. Pawła Apostoła w Kaliszu kościół św. Wojciecha w Kaliszu kościół św. Gotarda w Poznaniu Przypisy Linki zewnętrzne Andrzej Drewicz: Przewodniki. Kościół św. Gotarda na Rypinku. wkaliszu.pl. [dostęp 2015-11-10]. (pol.).