NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Aleksander Fredro Monument

The Aleksander Fredro Monument (Polish: Pomnik Aleksandra Fredry) is a bronze statue located in Wrocław, Poland dedicated to Polish Romantic-era poet, playwright and author Aleksander Fredro. Originally built in Lwów (German: Lemberg) in 1897 according to Leonard Marconi's design, the monument was transferred to Wrocław in 1956. History The monument was designed by sculptor Leonard Marconi in 1897 in Lemberg (Lwów), Austria-Hungary (present-day Lviv, Ukraine) and cast in bronze. The Neo-classical sculpture features playwright Aleksander Fredro on a sandstone pedestal with inscriptions on three sides wearing a chamarre and holding a roll of paper and a goose quill. The monument was funded by the Lwów Artistic and Literary Society (Lwowskie Koło Literacko-Artystyczne) and ceremonially unveiled on October 24, 1897, at the Academic Square (currently Shevchenko Avenue) in Lwów in the presence of many prominent dignitaries including the Land Marshal of Galicia Stanisław Marcin Badeni, prince Eustachy Sanguszko, archbishop Izaak Mikołaj Isakowicz, and mayor of Lwów Godzimir Małachowski. The monument occupied that location until 1950. After the Second World War, the city was incorporated into the USSR and in 1945 in Kyiv, the Polish delegation signed an additional protocol to the 1944 agreement between the Polish Committee of National Liberation and the Ukrainian SSR, which allowed to hand over to the Polish government the national monuments in Lviv connected to Polish culture and history with the exception of the Adam Mickiewicz Monument which "enjoys great popularity and is loved by the Ukrainian nation". Transfer to Poland The monument was transferred to Poland in March 1950. It was initially displayed in Wilanów where it remained until 1956. The city of Wrocław was chosen to host it as that after the war a great number of Poles from Lviv were repatriated there. Besides this, Aleksander Fredro visited Wrocław in the past as a young military officer fighting alongside Napoleon. It was unveiled on July 15, 1956, at the Wrocław Market Square in the place previously occupied by the Monument to Frederick William III of Prussia. See also John III Sobieski Monument, Gdańsk Tadeusz Kościuszko Monument, Kraków Prince Józef Antoni Poniatowski Monument, Warsaw References
Pomnik Aleksandra Fredry we Wrocławiu

Pomnik hrabiego Aleksandra Fredry – pomnik znajdujący się we Wrocławiu na południowej pierzei wrocławskiego Rynku. Wygląd Aleksander Fredro odlany z brązu na piaskowcowym cokole pokrytym z trzech stron inskrypcjami siedzi na krześle czy fotelu w czamarze. Poeta trzyma rulon papieru i gęsie pióro. Historia pomnika We Lwowie Pomnik przedstawiający polskiego literata Aleksandra Fredrę został wykonany na zlecenie Lwowskiego Koła Literacko-Artystycznego przez znanego rzeźbiarza Leonarda Marconiego w 1897 roku. Uroczystość odsłonięcia pomnika na placu Akademickim (obecnie Prospekt Szewczenki) we Lwowie 24 października 1897 r., zgromadziła wielu dostojników, obecni byli m.in.: marszałek krajowy Stanisław Badeni, namiestnik książę Eustachy Sanguszko, ksiądz arcybiskup Izaak Mikołaj Isakowicz, prezydent Lwowa dr Godzimir Małachowski, przedstawiciele sądu krajowego, izby handlowej, uniwersytetu, politechniki itd. Wieczorem we lwowskim teatrze hr. Skarbka odbyło się przedstawienie „Ślubów panieńskich”. Po II wojnie światowej Lwów włączono w skład ZSRR, a w 1945 r. w Kijowie delegacja polskiego rządu podpisała protokół dodatkowy do umowy z 1944 r., zawartej między PKWN a rządem Ukraińskiej SRR, który zgodził się wydać polskiemu rządowi polskie, narodowe pomniki znajdujące się w mieście Lwowie, a związane z historią i kulturą wyłącznie polską, i jednocześnie wyraził życzenie pozostawienia pomnika Mickiewicza, który „cieszy się popularnością i miłością wśród narodu ukraińskiego”. Pomnik Fredry przyjechał do Polski w 1946 roku, do Warszawy i został umieszczony w parku Wilanowskim. We Wrocławiu Pomnik początkowo wywieziono do Wilanowa, gdzie znajdował się do 1956 r. O przeniesieniu go do Wrocławia zadecydował fakt, że po wojnie w tym mieście osiedliło się wielu repatriantów ze Lwowa. Wrocław „stał się spadkobiercą i kontynuatorem polskich tradycji naukowych Lwowa”. Ponadto Fredro znał Wrocław; był tu jako „młody kapitan wojsk polskich walczących u boku Napoleona”, a w 1856 r. podobno przyjechał do Wrocławia, gdyż chciał kupić posiadłość w okolicy miasta. Do Wrocławia pomnik przywieziono 15 lipca 1956 r. i uroczyście odsłonięto na południowej pierzei Rynku, w miejscu gdzie niegdyś stał pomnik króla Prus Fryderyka Wilhelma III. Przypisy Bibliografia Encyklopedia Wrocławia, JanJ. Harasimowicz (red.), WłodzimierzW. Suleja (red.), MariolaM. Abkowicz, Wrocław: Wyd. Dolnośląskie, 2006, ISBN 83-7384-561-5, ISBN 978-83-7384-561-9, OCLC 76363702 . Andrzej Konarski: 604 zagadki o Wrocławiu. Wrocław: eMKa, 2017. Linki zewnętrzne Pomnik hr. Aleksandra Fredryna stronie polska-org.pl
Пам'ятник Александрові Фредру (Вроцлав)

Пам'ятник Александрові Фредру — пам'ятник польському комедіографу, поету та мемуаристу графу Александру Фредру, що нині знаходиться на Ринковій площі у Вроцлаві. Був побудований у 1897 році й до кінця Другої світової війни розташовувався на Академічній площі у Львові. Вигляд Александер Фредро, відлитий у бронзі на постаменті з теребовлянського пісковику, вкритому з трьох боків написами, сидить на стільці чи кріслі в чумарці. Поет тримає в руках рулон паперу та гусяче перо. Історія пам'ятника У Львові Пам'ятник польському літературному діячеві Александру Фредро був виготовлений на замовлення Львівського літературно-артистичного кола відомим скульптором Леонардо Марконі у 1879 році, який виграв конкурс проєктів. Кілька років на монумент збирали кошти з пожертв львівської громадськості. Церемонія відкриття пам'ятника на площі Академічній (нині проспект Шевченка) у Львові 24 жовтня 1897 року зібрала багато почесних гостей, серед яких були присутні маршал галицького сейму Станіслав Бадені, воєвода князь Євстахій Станіслав Сангушко, архієпископ Ісаак Миколай Ісакович, бургомістр Львова Годзимир Малаховський, представники крайового суду, торгової палати, університету, політехніки тощо. Увечері у львівському театрі ім. графа Скарбека відбулася вистава «Дівочі обітниці» авторства Фредра. Після Другої світової війни Львів був включений до складу СРСР, а в 1945 році в Києві делегація польського уряду підписала додатковий протокол до угоди 1944 року між Польським комітетом національного визволення і урядом УРСР, яким погодилася передати польському уряду польські національні пам'ятники, розташовані в місті Львові і пов'язані з польською історією та культурою, і в той же час висловила бажання залишити пам'ятник Міцкевичу, який «користується популярністю і любов'ю серед українського народу». Пам'ятник Фредро приїхав до Польщі у 1946 році, до Варшави, і був встановлений у парку Вілановського. У Вроцлаві Спочатку пам'ятник перевезли до Вілянова, де він перебував до 1956 року. Рішення перенести його до Вроцлава було зумовлене тим, що після війни у цьому місті оселилося багато репатріантів зі Львова. Вроцлав «став спадкоємцем і продовжувачем польських наукових традицій Львова». Крім того, Фредро був добре знайомий з Вроцлавом: він був тут «молодим капітаном польської армії, що воювала пліч-о-пліч з Наполеоном», а в 1856 році, як кажуть, приїхав до Вроцлава, тому що хотів купити маєток поблизу міста. Статуя була привезена до Вроцлава 15 липня 1956 року і урочисто відкрита на південному фасаді Ринкової площі, на місці, де колись стояла статуя прусського короля Фрідріха Вільгельма III. Примітки
Pomnik Jana Kochanowskiego w Poznaniu

Pomnik Jana Kochanowskiego – pomnik poety renesansowego Jana Kochanowskiego zlokalizowany w Poznaniu, na terenie Ostrowa Tumskiego, na skwerze przy budynku Akademii Lubrańskiego (ul. Lubrańskiego 1). Historia Pomnik stoi na miejscu dawnej jamy śmietnikowej, w której podczas badań archeologicznych w początkach XXI wieku odkryto bogaty zbiór zastawy stołowej i naczyń kuchennych z różnych czasów. Kamień węgielny pod monument wmurowano z okazji 300-lecia śmierci poety w 1884, a w 1885 pomnik odsłonięto. Autorem dzieła (w formie obelisku) był Antoni Krzyżanowski – cieśla, budowniczy i polski działacz niepodległościowy. Medalion z portretem Kochanowskiego wykonał Wiktor Brodzki (autor m.in. nagrobka Laury Przeździeckiej w Kamieńcu Podolskim). Prace wykonano za fundusze pochodzące ze zbiórki publicznej. W 1927 obiekt przeniesiono pod probostwo katedralne, w 1940 zniszczono, w 1984 zrekonstruowano (projekt: Jerzy Sobociński, fundator: miasto), a w 2002 przemieszczono na obecne miejsce ekspozycji (kolidował z budowanym wtedy pomnikiem Jana Pawła II). Cokół obiektu jest kamienny, a płyty brązowe. Jan Kochanowski był w latach 1564–1574 prepozytem kapituły katedralnej w Poznaniu, co wiązało się podówczas z bardzo wysokimi dochodami – jednymi z najwyższych w życiu poety, który nigdy nie przebywał w Poznaniu. W niewielkim oddaleniu stoi pomnik kard. Augusta Hlonda. Przypisy Bibliografia Praca zbiorowa, Poznań – przewodnik po zabytkach i historii, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2003, ss.53-54, ISBN 83-87847-92-5 ZbysławZ. Wojtkowiak ZbysławZ., Napisy pamiątkowe miasta Poznania, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2004, s. 53-54, ISBN 83-89738-03-1, OCLC 831142974 . Linki zewnętrzne Audycja „Mój Poznań, moja Wielkopolska - Antoni Krzyżanowski, poznański budowniczy” w serwisie YouTube, Ratajska Telewizja Kablowa
Памятник Яну Кохановскому (Познань)

Памятник Яну Кохановскому (польск. Pomnik Jana Kochanowskiego) - памятник польскому поэту Яну Кохановскому, установленный на Тумском острове, в небольшом сквере возле Музея архиепархии в Познани. История Ян Кохановский, один из самых известных польских поэтов эпохи Возрождения, родился в 1530 году в деревне Сыцина, в Люблинском воеводстве. Умер в городе Люблин в 1584 году. Идея создания памятника родилась в трёхсотую годовщину смерти поэта в 1884 году. Спустя год, памятник был готов и первоначально был установлен на площади перед Кафедральным собором, на Тумском острове. Познань в то время была в составе Прусского королевства и прусские власти не были довольны решением установки памятника Кохановскому - символу польской культуры. Несмотря на это, среди местных жителей продолжался сбор средств. Автором памятника в форме обелиска, был Антони Кшижановский - польский архитектор и активист движения за независимость. Бронзовый медальон с портретом Кохановского, создал Виктор Бродзкий - польский скульптор, профессор Императорской Академии художеств. Памятник был разрушен во время немецкой оккупации в 1940 году. Памятник был полностью реконструирован Ежи Собочинским в 1984 году и установлен недалеко от собора. В 2002 году, памятник было решено перенести несколько метров далее, под Музей архиепархии, где он и находится по сегодняшний день (ул. Яна Лубранского 1). На памятнике находится таблица, которая гласит: "Этот памятник, созданный на средства жителей Познани в 1885 году, по проекту Антония Кшижановского, разрушенный в 1940 году, был реконструирован Ежи Собочинским в 1984 году на средства города". Примечания
Pomnik Jana Pawła II w Kaliszu

Pomnik Jana Pawła II w Kaliszu – pomnik Jana Pawła II w Kaliszu, w Śródmieściu, na placu św. Józefa, wzniesiony w 1999 według projektu Jana Kucza; upamiętnia wizytę Jana Pawła II złożoną w Kaliszu podczas podróży apostolskiej Jana Pawła II do Polski w 1997. Historia Posąg, przedstawiający Jana Pawła II pochylonego nad dziewczynką, wykonany z brązu i mający ok. trzech i pół metra wysokości, powstał w 1999 roku; jego autorem jest prof. Jan Kucz, a odlew wykonała pracownia „Brąz-Art” w Pleszewie. Uroczystość poświęcenia pomnika odbyła się 30 maja 1999 roku z udziałem biskupa kaliskiego Stanisława Napierały. Pomnik powstał na pamiątkę wizyty Jana Pawła II w Kaliszu w 1997 roku, gdy odwiedził on bazylikę kolegiacką Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (sanktuarium św. Józefa); został uznany za dzieło o wysokich walorach artystycznych przez znawcę problematyki pomników papieża Jana Pawła II w Polsce, dr. Kazimierza S. Ożoga z Uniwersytetu Opolskiego; niekiedy uznawany jest za jeden z najlepszych pomników Jana Pawła II w Polsce. Po śmierci papieża 2 kwietnia 2005 roku zapłonęły pod nim tysiące zniczy. Zobacz też Pomniki papieża Jana Pawła II Przypisy Bibliografia A. Danielczyk-Marciniak, „Quo vadis domine – Jan Paweł II w Kaliszu”, [w:] Gazeta Ostrowska, rok XI, nr 19 (491), 16 maja 1999 Linki zewnętrzne Pomnik Jana Pawła II na pl. św. Józefa w Kaliszu polska-org.pl
Pomniki Jana Pawła II w Poznaniu

Obecnie w Poznaniu znajduje się kilka rzeźbiarskich monumentów papieskich. Oprócz nich są także tablice pamiątkowe, m.in. w Katedrze. Pomnik na Ostrowie Tumskim Pierwszym pomnikiem Jana Pawła II w Poznaniu jest monument upamiętniający papieża Jana Pawła II, zlokalizowany na Ostrowie Tumskim, w pobliżu budynku kurii metropolitalnej. Autorką projektu jest Krystyna Fałdyga-Solska, artystka rodem z krakowskiej pracowni Jacka Pugeta. Pomnik powstał z inicjatywy arcybiskupa poznańskiego Juliusza Paetza, który przebywał w czerwcu 2000 na uroczystościach odsłonięcia pomnika Jana Pawła II w Łodzi. Dzieło to wywarło duże wrażenie na arcybiskupie i polecił wykonać podobne w Poznaniu. Odsłonięcia dokonano w niedzielę 26 listopada 2000. Pomnik ma 2,25 m wysokości. Cokół zaprojektował mąż Krystyny Fałdygi-Solskiej - Bogusław Solski. Wmurowano weń kamienie z palatium Mieszka I w Poznaniu, symbolizujące opokę, na której oparta była myśl Jana Pawła II. Odlew wykonała pracownia odlewnicza Roberta Sobocińskiego w Szymanowie koło Śremu. Z uwagi na formę postaci i cokołu, pomnik bywa żartobliwie nazywany przez część poznaniaków Surfującym Papieżem. Pomnik został zdewastowany w październiku 2020 podczas demonstracji zwolenników aborcji, jakie odbyły się Poznaniu po wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zmiany przepisów aborcyjnych. Pomnik w Kiekrzu Drugi poznański pomnik figuratywny Jana Pawła II znajduje się przy kościele w Kiekrzu. Został on odsłonięty 1 maja 2011. Napis na cokole głosi: Otwórzcie drzwi Chrystusowi. Pomnik przy kościele pw. NMP Matki Odkupiciela Trzeci poznański pomnik Jana Pawła II znajduje się przed kościołem NMP Matki Odkupiciela na osiedlu Władysława Jagiełły. Został on odsłonięty w 2011 roku. Pomnik przy kościele pw. Karola Boromeusza Pomnik znajduje się przed wejściem do kościoła pw. Karola Boromeusza na poznańskich Winogradach. Został on poświęcony 22 października 2016 (w dniu wspomnienia liturgicznego świętego papieża i w 38 rocznice inauguracji pontyfikatu) Przypisy Bibliografia Andrzej Niziołek, Perypetie z pomnikiem papieża, w: Kronika Miasta Poznania, nr 2/2001, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2001, ss.213-225, ISSN 0137-3552
Pomnik Jana Pawła II w Suwałkach

Pomnik Jana Pawła II w Suwałkach – pomnik Jana Pawła II przy placu Józefa Piłsudskiego obok konkatedry św. Aleksandra w Suwałkach. Historia Pomnik, upamiętniający pobyt papieża na Suwalszczyźnie w czerwcu 1999 roku, został odsłonięty 16 października 2007 przez biskupa ełckiego Jerzego Mazura oraz byłego prezydenta Suwałk Józefa Gajewskiego; dopełnieniem uroczystości był koncert muzyki poważnej w konkatedrze św. Aleksandra. Pomnik jest wykonany z brązu i usytuowany na granitowej podstawie; ma ona symbolizować pagórkowaty suwalski krajobraz. Autorem pomnika jest artysta rzeźbiarz Gustaw Zemła, twórca m.in. pomnika Jana Pawła II w Mistrzejowicach i pomnika Jana Pawła II w Krakowie oraz pomnika Jana Pawła II w Katowicach. Decyzję o budowie pomnika papieża Jana Pawła II podjęła Rada Miejska Suwałk na posiedzeniu w kwietniu 2005 roku. Honorowy komitet budowy pomnika, pod przewodnictwem prezydenta Józefa Grajewskiego, zebrał się po raz pierwszy w maju 2005 roku; w jego skład wchodził m.in. Andrzej Strumiłło. Budowa kosztowała ok. 300 tysięcy złotych, z czego 67 154,51 zł pochodziło ze zbiórki publicznej przeprowadzonej przez Społeczny Komitet Budowy Pomnika Papieża Jana Pawła II w Suwałkach. Pozostałe koszty budowy pomnika pokryto z budżetu miasta. Całkowity koszt budowy pomnika wraz z zagospodarowaniem placu wokół pomnika wyniósł ok. 1 127 000 złotych. W rocznice śmierci Jana Pawła II pod pomnikiem składane są kwiaty; odbywają się tam uroczystości o charakterze kulturalno-religijnym (np. montaż słowno-muzyczny połączony z apelem w dniu 8 kwietnia 2010). Pod pomnikiem papieża odbywają się także obchody świąt państwowych (np. obchody Dnia Solidarności i Wolności w dniu 31 sierpnia 2010 roku). Monument upamiętniający Jana Pawła II to jeden z dwóch najważniejszych pomników Suwałk; drugim jest obelisk ku czci Knuta Olofa Falka. Zobacz też Pomniki papieża Jana Pawła II Przypisy
Pomnik Jana Pawła II w Łodzi (ul. Piotrkowska)

Pomnik Jana Pawła II w Łodzi – pomnik Jana Pawła II przy ulicy Piotrkowskiej 265 przed archikatedrą św. Stanisława Kostki w Łodzi. Historia Pomnik, wykonany z brązu i mający wysokość 2,2 m, powstał z inicjatywy metropolity łódzkiego arcybiskupa Władysława Ziółka i został odsłonięty 4 czerwca 2000 roku, na zakończenie obchodów 80-lecia diecezji łódzkiej i dwutysiąclecia chrześcijaństwa; poświęcenia monumentu dokonał prymas Polski Józef Glemp. Autorem pomnika jest łódzka rzeźbiarka Krystyna Fałdyga-Solska; odlew wykonał Robert Sobociński. Łódzkie dzieło Krystyny Fałdygi-Solskiej stało się inspiracją dla arcybiskupa Juliusza Paetza – pod jego wrażeniem polecił on wybudować podobny monument w Poznaniu. Trzy granitowe bloki, po których stąpa Jan Paweł II, symbolizują kolejne tysiąclecia; twarz papieża ma wygląd z 1987 roku, gdy odwiedził on Łódź. Po śmierci Jana Pawła II w kwietniu 2005 roku pomnik przy ul. Piotrkowskiej stał się jednym z miejsc, gdzie mieszkańcy Łodzi składali wiązanki kwiatów w hołdzie zmarłemu papieżowi; gromadziły się tam tysiące mieszkańców miasta. Jest on odwiedzany w trakcie tradycyjnych wędrówek Łódzkim Szlakiem Jana Pawła II, współorganizowanych przez władze miasta. Oprócz pomnika autorstwa Krystyny Fałdygi-Solskiej, przy ul. Piotrkowskiej w Łodzi znajduje się także tablica upamiętniająca przyjęcie przez Jana Pawła II Honorowego Obywatelstwa Miasta Łodzi (ul. Piotrkowska 104). W nocy z 1 na 2 kwietnia 2023 nieznani sprawcy oblali pomnik czerwoną i żółtą farbą. Na cokole umieszczono też napis: Maxima Culpa. Zobacz też Pomnik Jana Pawła II w Łodzi (ul. Zgierska)* pomniki papieża Jana Pawła II Przypisy Bibliografia Papież już przed katedrą, [w:] „Express Ilustrowany” 2000, nr 21468, s. 4. Ogólnopolskie obchody Jubileuszu Chrześcijaństwa, [w:] „Express Ilustrowany” 2000, nr 21472, s. 5. K.S. Ożóg, Rzeźba jest trudna. O najciekawszych pomnikach Jana Pawła II, [w:] „Ethos” 2004, nr 3/4, s. 313. W. Pierzchała, Łódzki papież, [w:] „Wiadomości Dnia” 2000, nr 52, s. 7.
Pomnik Jana Zamoyskiego w Zamościu

Pomnik Jana Zamoyskiego znajduje się na Starym Mieście w Zamościu, naprzeciwko Pałacu Zamoyskich przy ulicy Akademickiej. Monument został zaprojektowany przez krakowskiego rzeźbiarza, profesora Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie Mariana Koniecznegο, twórcy m.in. Pomnika Bohaterów Warszawy. Pomnik odsłonięto 17 września 2005 roku, w 400. rocznicę śmierci Jana Zamoyskiego. Pomnik ma łącznie 10 metrów wysokości i kosztował 600 tys. złotych. Linki zewnętrzne Rok Zamościa 2005. rok2005.zamosc.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-08)].
Pomnik Koalicji Antyhitlerowskiej w Głogowie

Pomnik Koalicji Antyhitlerowskiej w Głogowie – najstarszy pomnik powojenny Głogowa. Usytuowany jest w Parku Słowiańskim przy zbiegu ulic: Al. Wolności i Jedności Robotniczej. Pomnik ma powierzchnię 1384 m² i 12 m wysokości. Pierwotny pomnik Pomnik został wzniesiony w 1948 roku ku czci żołnierzy sowieckich. Upamiętniał poległych w czasie zdobywania miasta w lutym i marcu 1945 żołnierzy 3. Armii Gwardyjskiej, dowodzonej przez generała pułkownika Wasilija Nikołajewicza Gordowa, wchodzącej w skład 1 Frontu Ukraińskiego. Według R. Majewskiego poległo 116 oficerów, 20 podoficerów i 795 żołnierzy. Zostali oni pochowani w zbiorowych mogiłach w tymże parku. W latach 50. zwłoki ekshumowano i pochowano w Gorzowie Wielkopolskim, na centralnym cmentarzu wojskowym województwa zielonogórskiego, do którego wtedy należał Głogów. Do budowy pomnika użyto kamienia, cegły i cementu. Przedstawiał on trzech żołnierzy radzieckich ze sztandarem. Zostali oni ustawieni na wysokim, czworobocznym cokole–mauzoleum, wraz z obeliskiem, zwieńczonym gwiazdą. Cały pomnik został usytuowany na dwupoziomowej płycie, do której prowadzą 3 stopnie szarego podejścia, wyrównującego pochyłość terenu. Rzeźby żołnierzy zostały wykonane oddzielnie. Po obu bokach cokołu zostały ustawione dwa lekkie działa polowe a poniżej dwa kwietniki i dwie czasze zniczy. Front pomnika został skierowany w stronę niewidocznej z parku Odry. Czarna płyta znajdująca się na przedniej ścianie cokołu-mauzoleum, była opatrzona napisem w j. rosyjskim, przy likwidacji cmentarza w roku 1948: „CЛABA ГЕРОЯM BOИHAM CHWAŁA BOHATEROM, ЗЙГВАРДЕЙСКОЙ APMИИ ПАВШИМ СМЕРЬЮ ХРАБ- РЫX B БОЯХ ПРИ ВЗЯТИИ ГОРОДА И КРЕПОСТИ - ГЛОГАУ В МАРТЕ 1945 r." ŻOŁNIERZOM 3-CIEJ GWARDYJNEJ ARMII KTÓRZY PADLI ŚMIERCIĄ WALECZNYCH W BOJACH PRZY ZDOBYWANIU MIA- STA I TWIERDZY GŁOGOWA W MARCU 1945 r. Przebudowa pomnika Trzy tablice na pozostałych bokach cokołu, były puste, imitowały okienka mauzoleum. W kwietniu 1995 roku dokonano restauracji pomnika. Został poświęcony żołnierzom koalicji antyhitlerowskiej, z czym wiąże się zmiana nazwy, z Pomnika Zwycięstwa na „Pomnik Koalicji Antyhitlerowskiej”. Autor tego pomnika to mgr inż. Sławomir Krawczyk, wykonawcą została firma KAMIREX S. C. K. P. Czawiak z Nowej Soli, a fundatorem – Urząd Miejski w Głogowie. Usunięto armaty, postacie żołnierzy oraz symbolikę totalitarną, dotyczącą Armii Czerwonej. Bryła pomnika pozostała bez zmian. Został zbudowany z cegły pełnej, na zaprawie cementowo-wapiennej. Skute zostały stare tynki, nałożono nowe i pomalowano na kolor żółto-brązowy. Zamontowano tablice z napisem. Wokół pomnika wyłożono płytki GRES, łącznie ze schodami. Tablice z napisem zostały wykonane z czarnego marmuru. Został zmieniony napis: Bibliografia Serafin J., (2001), Pomniki Głogowa, Głogów. Gazeta, (28.04.2006), Tygodnik Głogowski, Głogów. Rafałowicz J., (X 1997), Karta Ewidencyjna miejsca pamięci narodowej nr 1, Urząd Miejski w Głogowie. Linki zewnętrzne Pomnik pamięci żołnierzy koalicji antyhitlerowskiej polska-org.pl