NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Чувай (Перемишль)

«Чу́вай Пере́мишль» (пол. Czuwaj Przemyśl) — професіональний польський футбольний клуб з міста Перемишль. Історія Колишні назви: 1918: ГКС Чувай Перемишль (пол. HKS [Harcerski Klub Sportowy] Czuwaj Przemyśl) 1922: офіційна реєстрація 1947: ККС Колеяж Перемишль (пол. KKS [Kolejowy Klub Sportowy] Kolejarz Przemyśl) 1955: ККС Чувай Перемишль (пол. KKS Czuwaj Przemyśl) 1999: КС Чувай Перемишль (пол. MKS [Klub Sportowy] Czuwaj Przemyśl) 30 березня 1918 року був організований спортивний клуб, який отримав назву «„Чувай“ Перемишль». У клубі діяла секція футболу, хокею та інших видів спорту. Через польсько-більшовицьку війну тільки 5 березня 1922 року відбулася його офіційна реєстрація. В міжвоєнному періоді команда грала у львівській окружній (другій) лізі. У 1936 році команда зайняла 2-е місце у львівській окружній лізі. Після Другої світової війни клуб відновив діяльність. У 1947 році рішенням польських влад багато клубів розформовано і організовано галузеві клуби на зразок радянських команд. «Чувай» був приписаний до залізничної промисловості і перейменований на «Колеяж Перемишль». У 1950 році «Колеяж» здобув путівку до II ліги чемпіонату Польщі, посівши 9-е місце у східній групі і спав до окружної ліги. У 1955 році повернено історичну назву «Чувай Перемишль». Потім клуб змагався лише у нижчих лігах. У сезоні 1997/1998 клуб знову грав у II лізі, але без успіху. У 1999 році клуб був спочатку розформований, але швидко відновлений. Титули та досягнення Чемпіонат Польщі: срібний призер у львівській окружній (II) лізі: 1936 9 місце у східній групі II ліги: 1950 Посилання Офіційний сайт [Архівовано 2 жовтня 2012 у Wayback Machine.] (пол.) Профіль клубу на сайті 90minut [Архівовано 12 жовтня 2012 у Wayback Machine.] (пол.)
Czyżon

Czyżon, Czyżno – przepływowe jezioro wytopiskowe w Polsce, położone w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Stara Kiszewa. Charakterystyka Według regionalizacji fizycznogeograficznej Polski jezioro położone jest na Pojezierzu Starogardzkim. Czyżon znajduje się na północ od Jeziora Wielkiego. Jezioro jest porośnięte trzcinami i połączone małą strugą z rzeką Wierzycą. Okolice jeziora to miejsce przenikania się dwóch regionów etnograficznych Pomorza Gdańskiego: Kaszub i Kociewia. Ogólna powierzchnia: 18,10 ha. Przypisy
Dawny Zajazd „Pod Jelonkiem” w Koninie

Dawny Zajazd „Pod Jelonkiem” w Koninie położony jest przy rondzie na ulicy 3 Maja. Wybudowany na początku XIX wieku, znajdował się wówczas poza ówczesnymi granicami miasta. Narożnikowa, klasycystyczna budowla o jednej kondygnacji. Na ścianie budynku wisi herb zajazdu – jelonek. Budynek został odrestaurowany w latach 1984–1986. Przypisy Linki zewnętrzne Zajazd Pod Jelonkiem. konin-starowka.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-25)].
Dawny sąd w Buku

Dawny sąd w Buku – zabytkowy budynek, zlokalizowany na północnej pierzei Placu Reszki w Buku. Budynek sądu powiatowego, z dwoma kondygnacjami naziemnymi i poddaszem został zbudowany na początku XIX wieku. Sąsiednia zabudowa pochodzi z przełomu XIX i XX wieku i podlega ochronie również jako założenie urbanistyczne. Piętro sądu mieściło cele więzienne. Aresztantami byli m.in. kosynierzy bukowscy z roku 1848, których upamiętnia tablica wmurowana w elewację. Dom pełni funkcje mieszkalne i jest przewidziany do remontu. Przypisy
Dereń (jezioro)

Dereń (niem. Schiefel See) – jezioro na Równinie Wełtyńskiej, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Stare Czarnowo, w południowej części Puszczy Bukowej. Powierzchnia akwenu wynosi 8,13 ha. Jezioro Dereń leży między Bukową Górą na północy a jeziorem Glinna Wąska na południu, z którym łączy je krótki ciek. Brzegi porośnięte są drzewami i krzewami, obrzeża zarastają roślinnością wodną. W pobliżu jeziora przebiegają Szlak im. Stanisława Grońskiego i Szlak Sekwoi. Przypisy
Dino Polska

Dino Polska S.A. je polská maloobchodní firma, která provozuje řetězec obchodů s potravinami po celém Polsku. Je kotovaná na Varšavské burze. Je součástí jejího indexu WIG30, který obsahuje třicet největších polských firem. Ke konci roku 2024 provozovala 2688 prodejen s celkovou prodejní plochou 1 061 200 metrů čtverečních, zaměstnávala 49 900 lidí a vykázala tržby ve výši 29,3 miliardy zlotých. Supermarkety Dino se obvykle nacházejí ve středních a malých městech, což je strategie, díky které se podařilo firmě obstát v konkurenci zahraničních řetězců. Firmu založil v roce 1999 Tomasz Biernacki. Začínala v západním Polsku, ale od té doby se rozšířila po celé zemi. V roce 2022 se Podkarpatské vojvodství stalo posledním z polských vojvodství, kde byla prodejna Dino otevřena. Časopis Forbes v roce 2025 zařadil firmu Dino Polska do žebříčku 2000 největších firem světa, označil ji za 1996. největší na světě a 8. největší v Polsku. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Dino Polska na Wikimedia Commons
Dino Polska

Dino Polska ist ein polnischer Einzelhandelskonzern mit Sitz in der großpolnischen Stadt Krotoszyn. Das Unternehmen betreibt unter der Marke dino 1.473 Lebensmittelmärkte mit einer Verkaufsfläche von jeweils ca. 400 m² und einem Sortiment von ca. 5.000 Artikeln. Alle Märkte verfügen über Bedienungstheken für Frischfleisch. Der Großteil der Verkaufsstellen befindet sich in Zentral- und Westpolen. Die Belieferung der Märkte erfolgt mittels eines eigenen Logistiknetzwerks von den fünf Distributionszentren in Krotoszyn, Jastrowie, Rzeszotary, Wolbórz und Łobez. Die Aktie des Unternehmens wird an der Warschauer Wertpapierbörse gehandelt und ist in deren Leitindizes WIG30 (seit 17. März 2018) und WIG20 (seit 16. März 2019) enthalten. Geschichte Im Jahr 1999 gründete Tomasz Biernacki in der Woiwodschaft Großpolen den ersten Lebensmittelmarkt unter der Marke dino. 2002 wurde in Krotoszyn das erste eigene Logistikzentrum eröffnet. Im Jahr 2003 beteiligte sich das Unternehmen am fleischverarbeitenden Betrieb Agro Rydzyna. Dieser hatte Dino bereits zuvor mit Fleisch- und Wurstwaren beliefert. Bis zum Jahr 2010 erweiterte das Unternehmen sein Filialnetzwerk; zum Jahresende bestand dieses aus 111 Märkten. Im selben Jahr beteiligte sich das Private-Equity-Unternehmen Enterprise Investors im Rahmen des von ihm verwalteten Fonds PEF VI zu 49 % an Dino. Im Jahr 2011 erfolgte ein Wechsel der Rechtsform zur Spółka Akcyjna, der polnischen Form der Aktiengesellschaft. Im Jahr 2013 wurde in Piotrków Trybunalski ein weiteres Logistikzentrum in Betrieb genommen, die Anzahl der Märkte stieg auf über 300. Bis zum Ende des Jahres 2015 konnte das Filialnetzwerk auf über 500 Märkte in zwölf der 16 polnischen Woiwodschaften ausgebaut werden. Im Folgejahr wurde in Jastrowie ein drittes Logistikzentrum eröffnet. Im Jahr 2017 erfolgte der Börsengang an der Warschauer Wertpapierbörse, bei dem der Private-Equity-Investor Enterprise Investors alle bislang von ihm gehaltenen Aktien veräußerte. 2018 wurde in Rzeszotary ein viertes Distributionszentrum in Betrieb genommen, ein weiteres in der Stadt Łobez wurde ab 2019 gebaut. 2019 erfolgte zudem der Umzug des (gemieteten) Logistikzentrums in Piotrków Trybunalski in ein Eigentumsobjekt in Wolbórz. Im Mai 2020 gab Dino bekannt, dass sich der Unternehmensgründer Biernacki aus dem Vorstand zurückziehen und fortan als Aufsichtsratsvorsitzender tätig sein werde. Im Juni desselben Jahres gab das Unternehmen bekannt, zwei weitere Logistikzentren in Sieroniowice und Sierpc für jeweils ca. 80 Mio. Złoty zu bauen. Konzernstruktur Die DINO Polska S.A. hält als Konzernmutter Beteiligungen an mehreren Tochtergesellschaften. Aktionärsstruktur Das Grundkapital der Gesellschaft beträgt 9.804.000 Złoty und verteilt sich auf 98.040.000 Inhaberaktien der Serie A zum Nennwert von je 0,10 Złoty. Siehe auch CETOP Weblinks Website des Unternehmens Einzelnachweise
Dino Polska

Dino Polska S.A. is a Polish retail company that operates grocery stores throughout Poland. Dino is a publicly-traded company listed at Warsaw Stock Exchange. As of the end of 2024, the Dino Group operated 2,688 stores with a total sales area of 1,061,200 m2 (262.2 acres), employed 49,900 people, and reported revenues of PLN 29.3 billion. At the same time, 92% of its stores were equipped with photovoltaic installations, which had a total installed capacity of 98.9 MW, and a total of 86.6 GWh of solar energy was procured. Dino supermarkets are generally located in medium and small-sized towns as well as on the peripheries of larger cities. The retail chain was founded in 1999 by Tomasz Biernacki and started in western Poland, but has since expanded across the entire country. In 2022, the Subcarpathian Voivodeship became the last of Poland's voivodeships to open a Dino store and Dino is now present in every voivodeship. Structure The Dino Polska logistics network is based on three distribution centres located in: Krotoszyn, Jastrowie, Piotrków Trybunalski and Rzeszotory. Due to the expansion of the retail chain, Tomasz Biernacki set up the private limited company Dino Polska Sp. z o.o., whom over the course of the next three years sold all Dino stores to. The continued expansion of the company forced its transformation into a joint-stock company. Dino Polska stores offer their customers around five thousand different articles, with each store including a meat counter, selling meat, prosciutto and a variety of prepared meat types mainly supplied by Agro-Rydzyna. Dino Polska is the owner of the Agro-Rydzyna meat plant. Since 2010, Dino Polska is the sole distributor of meat and ham products under this brand, buying shares in the company since 2003. In June 2010, Enterprise Investors, an investment fund, bought 49% of the shares in the company for 200 million zlotys. Since its relations with Enterprise Investors, the retail chain began to markedly expand, from 111 stores at the end of 2010 to 628 stores by the end of December 2016. In April 2017, Enterprise Investors allocated all of its assets onto the Warsaw Stock Exchange. Dino Polska had 1056 stores as of June 2019. In 2023, it opened 250 new stores; the network numbered 2,406 stores at the end of 2023. Gallery References
Dino Polska

Dino Polska S.A. est une chaîne de supermarchés polonaise fondée en 1999 par Tomasz Biernacki (pl). Les magasins de la chaîne sont principalement situés dans les petites et moyennes villes ainsi qu'à la périphérie des grandes villes. Histoire Au départ, les magasins Dino sont présents qu'en Pologne occidentale. En raison du développement du réseau, Tomasz Biernacki fonde en 2007 la société à responsabilité limitée Dino Polska, à laquelle il transfère tous les magasins Dino au cours des trois années suivantes. La poursuite du développement du réseau nécessite sa transformation en société par actions. Depuis 2010, le réseau Dino Polska est le distributeur exclusif des produits carnés et charcutiers de Zakłady Mięsne Agro-Rydzyna, dont Dino Polska est propriétaire après un rachat progressif des parts depuis 2003. En juin 2010, le fonds de capital-investissement Enterprise Investors (pl) rachète 49 % des actions de la société pour 200 millions de złotys. Depuis le début de sa collaboration avec Enterprise Investors, le réseau commence à se développer, passant de 111 magasins fin 2010 à 628 magasins fin décembre 2016, puis à 775 magasins fin 2017. En avril 2017, Enterprise Investors vend toutes les actions de la société (49 %) qu'il détient dans le cadre d'une offre publique sur la Bourse de Varsovie. Le cours de l'action, le jour de son introduction à la Bourse de Varsovie, augmente de 7,9 % par rapport au cours de référence. La société dans son ensemble est évaluée à 3,4 milliards de zlotys. En mars 2019, Dino est intégré à l'indice WIG 20. Le 9 août 2018, l'Office de régulation de l'énergie (pl) accorde une autorisation de commercialisation de carburants liquides à l'entreprise Dino Oil, qui fait partie du groupe Dino. Cela signifie que la société peut ouvrir des stations-service sous sa propre marque. Au premier trimestre 2019, l'entreprise Dino Polska ouvre 33 magasins et, à la fin de l'année 2019, le réseau compte 1 218 magasins, soit une augmentation de 243 en douze mois. Depuis mai 2020, Dino Polska fonctionne sans président (après la démission de Szymon Piduch). Les travaux sont dirigés par un conseil d'administration composé de trois personnes : Michał Krauze (membre du conseil d'administration, directeur financier), Izabela Biadała (membre du conseil d'administration, directrice des opérations et de l'administration) et Michał Muskała (membre du conseil d'administration, directeur des investissements). Références (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Dino Polska » (voir la liste des auteurs). Liens externes (pl) Site officiel Portail des entreprises Portail de la Pologne Portail du commerce
Dino Polska

Dino Polska SA - lanț polonez de magazine alimentare și industriale, fondat în 1999 de Tomasz Biernacki. Magazinele lanțului sunt situate în principal în orașele mici și mijlocii și la periferia orașelor mari. La sfârșitul anului 2022, lanțul avea 2.156 de puncte de desfacere cu o suprafață de 848 de metri pătrați în toată Polonia. Rețeaua logistică a Grupului Dino se bazează pe opt centre de distribuție: în Krotoszyn, Jastrowie, Wolbórz, Rzeszotary, Łobez, Sierpc, Kaliskie (lângă Lubień Kujawski) și Sieroniowice.
Dino Polska

Dino Polska S.A. — польська роздрібна компанія, яка управляє продуктовими магазинами по всій Польщі. Мережа була заснована в 1999 році Томашем Бєрнацьким. Супермаркети Dino, як правило, розташовані в середніх і малих містах, а також на периферії великих міст. Ритейлер розпочав свою діяльність на заході Польщі, але з того часу розширився по всій країні. У 2022 році Підкарпатське воєводство стало останнім з воєводств Польщі, де відкрився магазин Dino. Зараз Dino присутній у кожному воєводстві. Станом на 31 грудня 2023 року Dino має 2 406 магазинів загальною площею 947 900 квадратних метрів (234,2 акра). Структура Логістична мережа Dino Polska базується на трьох розподільчих центрах, розташованих у: Кротошині, Ястрові, Пйотркуві-Трибунальському та Жешотарах. У зв'язку з розширенням роздрібної мережі Томаш Бєрнацький створив приватну компанію Dino Polska Sp. z o.o., якій протягом наступних трьох років продав усі магазини Dino. Подальше розширення компанії змусило її перетворитися на акціонерне товариство. Магазини Dino Polska пропонують своїм покупцям близько п'яти тисяч різних товарів, причому в кожному магазині є м'ясний відділ, де продається м'ясо, прошутто та різноманітні м'ясні напівфабрикати, які постачає переважно компанія Agro-Rydzyna. Власником м'ясокомбінату Agro-Rydzyna є Dino Polska. З 2010 року Dino Polska є єдиним дистриб'ютором м'яса та шинки під цією торговою маркою, придбавши акції компанії з 2003 року. У червні 2010 року інвестиційний фонд Enterprise Investors придбав 49% акцій компанії за 200 мільйонів злотих. З моменту початку відносин з Enterprise Investors роздрібна мережа почала помітно розширюватися, зі 111 магазинів наприкінці 2010 року до 628 магазинів наприкінці грудня 2016 року. У квітні 2017 року Enterprise Investors розмістила всі свої активи на Варшавській фондовій біржі. Станом на червень 2019 року мережа налічує 1056 магазинів. Примітки
Juráňova dolina

Juráňova dolina (polsky Dolina Juraniowa) je údolí a národní přírodní rezervace v severní části Západních Tater. Leží v katastrálním území obce Vitanová v okrese Tvrdošín v Žilinském kraji na Slovensku. Chráněné území bylo vyhlášeno roku 1974 a jeho rozloha je 434,32 hektaru. Předmětem ochrany je geomorfologicky a krajinářsky hodnotné území se zachovalými lesními společenstvy a kalcifitními rostlinami. Je největší větví Tiché doliny. Přírodní poměry Na západě ji odděluje hřeben vycházející z Jamboru k Umrlé a Ježovému vrchu od Bobrovecké doliny. Na východě a severovýchodě se za hřebenem z Veľké Furkasky k vrchu Čaplovce nacházejí menší větve Tiché doliny Čaplovka a Furkaska. Na východě končí dolina hraničním hřebenem s Juráňovým sedlem, které ji odděluje od polské Doliny Chochołowske. Údolím protéká Juráňov potok, na kterém se nachází Vodopád Juráňovho potoka. Přístup Dolní částí doliny prochází červeně značený turistický chodník, která ji přes sedlo Umrlá spojuje s Bobroveckou dolinou. Z ní odbočuje v ústí doliny žlutě značený turistický chodník, který ji po vrstevnici spojuje rovněž s Bobroveckou dolinou. Zelená turistická značka ze sedla Umrlá horní částí doliny až do Juráňova sedla na hraničním hřebeni byla v roce 2008 zrušena. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Dolina Juraniowa na polské Wikipedii. Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Juráňova dolina na Wikimedia Commons
Dom Frankego w Częstochowie

Dom Frankego – zabytkowa, eklektyczna kamienica w Częstochowie, w I Alei, zbudowana w latach 1901–1903. Kamienica została wzniesiona w stylu eklektycznym na rogu obecnych I Alei i ul. Wilsona. Pierwotnie w miejscu kamienicy stał dworek z pierwszej połowy XIX wieku z istniejącą do dziś parterową oficyną z 1865 roku, który należał do Augusta Szlachera. W 1895 roku działka została kupiona od córki Szlachera, Wandy Kreczmerowej, przez jego wnuka, Adolfa Frankego, dyrektora fabryki "Brass i synowie". Na miejscu dworku Franke kazał wybudować, ukończoną w roku 1903, obecną kamienicę. Przed II wojną światową mieścił się w niej hotel Victoria, gabinet lekarski, apteka, skład win, salon Chevroleta i liczne sklepy. W czasie wojny kamienica znalazła się na pograniczu częstochowskiego getta i była siedzibą zakładów rzemieślniczych oraz kwaterą dla najcenniejszych dla okupanta rzemieślników. W początkowym okresie okupacji wielu Żydów uciekło z getta, wykorzystując istnienie dwóch klatek schodowych, wychodzących jedna na żydowską, druga na aryjską stronę. Po likwidacji getta znajdował się tu niemiecki szpital i hotel wojskowy. Po wojnie działał w nim najpierw Państwowy Urząd Samochodowy i Związek Zawodowy Transportowców, które rejestrowały auta i weryfikowały prawa jazdy. Następnie działało tu Liceum Technik Plastycznych z internatem. Obecnie parter jest przeznaczony na działalność usługową. Przypisy Bibliografia Dom Frankego. trivago.pl. s. 1. [dostęp 2010-02-07]. (pol.).
Dom Handlowy „Skarbek“

Die Dom Handlowy Galeria Skarbek ist ein Kaufhaus in Katowice am Rynek zwischen der Ulica 3 Maja und der Ulica Adama Mickiewicza. Das Gebäude wurde in den 1970er Jahren errichtet. Bis zum Jahr 1864 stand an dieser Stelle ein Gasthof, der als eine der Keimzellen Katowices galt. 1864 brach das Gebäude des Gasthofes zusammen. Die Aluminiumwandverkleidung stammt aus Frankreich und wurde in einem Tauschgeschäft mit Kohle bezahlt. 2005 bis 2007 wurde die Fassade des Gebäudes erneuert und zwei externe Aufzüge eingebaut. Im Kaufhaus befinden sich mehrere Läden, unter anderem die Firma Społem und ein Delikatessengeschäft. Weblinks Webseite des Kaufhauses Fußnoten
Dom Handlowy “Skarbek”

Dom Handlowy Galeria Skarbek is een warenhuis in Katowice op Rynek tussen Ulica 3 Maja en Ulica Adama Mickiewicza. Op de locatie van het warenhuis stond tot 1864 een herberg, die werd beschouwd als een van de ontmioetingsplaatsen van Katowice. In 1864 stortte het herberggebouw in. Het gebouw met een oorspronkelijk volume van 62.000 m³ is een ontwerp van Jurand Jarecki en werd gebouwd tussen 1972 en 1974. De geperste aluminium wandbekleding komt uit Frankrijk en werd in een ruiltransactie met steenkool betaald. Het gebouw werd in 1975 in gebruik genomen en de eigenaar is vanaf het begin PSS Społem Katowice. Van 2005 tot 2007 werd de gevel van het gebouw gerenoveerd en werden twee externe liften geïnstalleerd. Er zijn verschillende winkels in het warenhuis, waaronder het een Społem-supermarkt en een delicatessenzaak.
Muzeum Historii Fotografii „Jadernówka”

Muzeum Historii Fotografii „Jadernówka” – murowany dom w Mielcu budowany w latach 1904–06 przez fotografa Augusta Jadernego. Dawniej siedziba jego zakładu oraz mieszkanie, był miejscem spotkań lokalnego środowiska artystycznego XX-lecia międzywojennego, a w dobie okupacji hitlerowskiej punktem kontaktowym ruchu oporu. Obecnie mieści filię Muzeum Regionalnego w Mielcu. „Jadernówka” została zaprojektowana przez Stanisława Bronisławskiego jako budynek parterowy z jednym pomieszczeniem użytkowym na poddaszu. Sam zakład fotograficzny mieścił się w altanie przylegającej do budynku, której północną ścianę oraz część dachu wykonano ze szkła, jednocześnie zapewniając możliwość regulacji oświetlenia przy użyciu rolet. Od maja 1987 budynek pełni funkcje muzealne. Od 2002, kiedy wyprowadzono z niego główną siedzibę Muzeum Regionalnego, ekspozycje w całości poświęcone są fotografii. Kolekcja liczy ponad 5000 eksponatów i jest trzecim co do wielkości tego typu zbiorem w Polsce, a pod względem ilości samego sprzętu fotograficznego – drugim. Obejmuje ona ponad 2500 zdjęć, głównie autorstwa Augusta i Wiktora Jadernych, około 1300 negatywów, a także sprzęt fotograficzny, w tym ponad 220 starych aparatów i prasę oraz literaturę branżową. W latach 2010–2011 obiekt został wyremontowany, odtworzono m.in. poczekalnię, altanę oraz napis „Fotograf” na kalenicy. Od stycznia 2019 roku zmieniono nazwę na Muzeum Historii Fotografii „Jadernówka”. Przypisy Linki zewnętrzne Wizualizacje Jadernówki po remoncie.. hej.mielec.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-06)]. Muzeum Regionalne Samorządowego Centrum Kultury w Mielcu.
Pałac w Sucharach

Pałac w Sucharach – była placówka pallotynów i sióstr pallotynek w Sucharach w województwie kujawsko-pomorskim. Odsprzedany osobom prywatnym w 2016 r. Obecnie (od końca kwietnia 2019) obiekt hotelowo-gastronomiczny. Pałac powstał w 1906 roku w miejscu, w którym wcześniej znajdował się mały dwór. Budynek pobudowano na niewielkim zadrzewionym wzniesieniu. Obiekt posadowiony na kamiennym przyziemiu został wymurowany z cegły i otynkowany. Ostatnimi właścicielami pałacu była rodzina Gessertów, która zbankrutowała i opuściła Suchary. Pallotyni zakupili całość majątku po tej rodzinie we wrześniu 1920 roku od Urzędu Osadniczego w Poznaniu, do czego przyczynił się ówczesny prymas Polski, kard. Edmund Dalbor. Dwa miesiące później w pałacu, zwanym odtąd klasztorem pojawili się bracia zakonni. Już w latach 20. XX wieku rozpoczęto stopniową przebudowę pałacu w celu zapewnienia odpowiednich warunków bytowych jego mieszkańcom, np. salę balową przerobiono na kaplicę. W okresie powojennym, tj. w latach 1945-47, w klasztorze funkcjonował wspólny nowicjat kleryków i braci. W tym samym okresie funkcjonowało również Wyższe Seminarium Duchowne. 2 sierpnia 1936 w kaplicy domu przyjął święcenia kapłańskie męczennik II wojny światowej, bł. ks. Józef Jankowski. Od 1951 roku przez 40 lat klasztor zajmowały siostry pallotynki, które w 1991 roku przeniosły się do nowej siedziby w Gnieźnie. Od 1991 roku do 2015 roku pałac nie był już klasztorem, tylko prywatnym domem należącym do pallotynów i razem z parafią w Samsiecznie tworzył jedną wspólnotę parafialną. Pałac, jak i znajdująca się w nim kaplica nie były konsekrowane na budynek sakralny. W 2016 roku pallotyni sprzedali pałac razem z prawie ośmiohektarowym parkiem i trzema stawami osobom prywatnym. W pałacu powstał hotel ze SPA, stadniną, kortem tenisowym i ekskluzywną restauracją. Na skraju parku ze środków nabywców w ciągu 7 miesięcy wybudowany został mały kościółek, który w dniu 30 października 2016 poświęcił biskup bydgoski Jan Tyrawa i nadał mu wezwanie bł. Józefa Jankowskiego. Przypisy Bibliografia ks. Janusz Dyl SAC, Historia Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Polsce (1907-1993), Warszawa b.r.w., s. 75-77. - wydanie studyjne.