Ambasada Szwecji w Polsce

Ambasada Szwecji w Polsce, Ambasada Królestwa Szwecji (szw. Sveriges ambassad i Polen) – szwedzka placówka dyplomatyczna znajdująca się w Warszawie, przy ul. Bagatela 3. Podział organizacyjny W skład ambasady wchodzi m.in. Biuro Radcy Handlowego, Business Sweden (b. Szwedzka Rada ds. Handlu, szw. Exportrådet, ang. Swedish Trade Council), ul. Czackiego 7/9. Historia Do I wojny światowej Stałe poselstwo Szwecji funkcjonowało w Warszawie w latach 1719–1795. W ramach bilateralnych stosunków Szwecji z Rosją funkcjonował konsulat tego kraju w Warszawie, m.in. przy ul. Królewskiej 29 (1876–1880), kamienica obecnie nie istnieje, w kamienicy Kazimierza Granzowa przy ul. Marszałkowskiej 64 (1881–1885), obecnie nie istnieje, przy ul. Marszałkowskiej 41 (1887), obecnie nie istnieje, w pałacu Blocha przy ul. Marszałkowskiej 154 (1888–1905), obecnie nie istnieje, ul. Leszno 27 (1908–1912), obecnie nie istnieje, czy w budynku szwedzkiego Towarzystwa Telefonów „Cedergren” przy ul. Zielnej 37 (1913). W okresie Unii szwedzko-norweskiej (1814−1905) konsulat reprezentował oba państwa. Od 1652 Szwecja utrzymywała akredytowanego przedstawiciela (rezydenta) lub konsula w Gdańsku, m.in. przy Hundegasse 265, obecnie ul. Ogarna 44 (1839–1844), Hundegasse 124 (1870-1974), Schmiedegasse 27, ul. Kowalska (1876), Heilige-Geist-Gasse 56, ul. św. Ducha (1878), Hundegasse 30 (1880-1886), Poggenpfuhl 3, ul. Żabi Kruk (1888–1890), Brotbankengasse 9, ul. Chlebnicka (1897), Brotbankengasse 19, ul. Chlebnicka (1898), Kohlenmarkt 12, Targ Węglowy (1899–1901), St. Elisabeth-Wall 6, Wały Jagiellońskie (1902–1911), Langer Markt 20, Długi Targ (1912–1936). Po I wojnie światowej Polska nawiązała stosunki dyplomatyczne ze Szwecją w 1919. Szwecja umieściła swoje poselstwo w budynku dotychczasowego konsulatu przy ul. Zielnej 37 (1919–1922), następnie w pałacu Potockich przy ul. Krakowskie Przedmieście 15 róg ul. Ossolińskich 4 (1923–1927), przy ul. Królewskiej 3 (1928-1934, obiekt nie istnieje) oraz w neorenesansowym pałacyku Szucha/Dowgiałły z 1913 w al. Szucha 8 (1935–1938). W latach 1936–1938 Szwecja wybudowała kosztem 600 tys. koron szwedzkich budynek poselstwa (arch. Curt Björklund) przy ul. Bagatela 3, który jej służy do dziś. Wykonawcą była firma Dłuski & Puzyna. W 1939 obiekt został uszkodzony w trakcie nalotu niemieckiej Luftwaffe, w którym zginęło 2 członków personelu poselstwa. W 1944 budynek uległ dalszej dewastacji, również częściowemu spaleniu. W czasie wojny polsko-bolszewickiej, w sytuacji zagrożenia zajęcia Warszawy, personel poselstwa był ewakuowany okresowo (od początku sierpnia 1920) do Poznania. Szwecja utrzymywała też: konsulat w Wolnym Mieście Gdańsku (–1945): przy Langer Markt 20 (Długi Targ) (1912–1936), Hansaplatz 2 (nie istnieje, ob. miejsce popularnego biurowca Zieleniaka) (1938–1942), Stadtgraben 6 (Podwale Grodzkie) (1938–1942), wicekonsulat w Katowicach przy ul. Rymera 3 (1938). W latach 1935–1939 w Warszawie funkcjonowała Biblioteka Szwedzka, w 1939 przy ul. Królewskiej 3, budynek nie istnieje. Po II wojnie światowej Po II wojnie światowej reaktywowano stosunki dyplomatyczne na szczeblu poselstw. W 1945 mieściło się ono w hotelu Polonia w al. Jerozolimskich 45. Następnie po odbudowie w 1945 przeniesiono się do własnego obiektu przy ul. Bagatela. W 1956 podniesiono rangę poselstwu do szczebla ambasady. Jej budynek modernizowano i rozbudowywano, w 1989 i 1999. W latach 1945–1954 funkcjonował konsulat Szwecji w Gdańsku w Dworze Uphagena przy ul. Grunwaldzkiej 5, wraz z biurem w hotelu Centralnym w Gdyni, przy ul. Starowiejskiej 1, przez wiele lat w Gdyni w Domu Marynarza Szwedzkiego (w jęz. szwedzkim nazywany Svenska sjömanskyrkan i Gdynia → Szwedzkim Kościołem Marynarzy w Gdyni) z 1936 (proj. Stanisław Płoski) przy ul. Jana z Kolna 25 (1964–1975–2000), zaś w latach 1998–2008 konsulat generalny w Gdańsku przy ul. Chmielnej 101–102. W latach 1948–1993 Szwecja utrzymywała też konsulat w Szczecinie, m.in. przy ul. Bolesława Prusa 4 (1960), ostatnio w al. Niepodległości 17 (1991). Współcześnie Wydział Handlowy ambasady mieścił się wcześniej przy ul. Pytlasińskiego 13a (1991–1996), ul. Wołodyjowskiego 74 (2001–2004), ul. Królewskiej 16 (2006–2011), następnie przy ul. Czackiego 7/9 (od 2011). Wydział Wizowy umieszczono przy ul. Miłobędzkiej 12 (1991–1993). Ambasadorzy Szwecji w Polsce po 1918 Zobacz też Ambasada RP w Sztokholmie Skandynawsko-Polska Izba Gospodarcza Konsulat Szwecji w Gdańsku Przypisy Bibliografia Karol Romer: Zagraniczny korpus dyplomatyczny w Polsce, [w:] Dziesięciolecie Polski Odrodzonej 1918-1928, IKC, Kraków/Warszawa 1928, s. 249-260 Rocznik służby zagranicznej RP, MSZ Warszawa 1938 Michał Haykowski: Szwedzkimi śladami w Polsce (9) - Przy polskim dworze, polonia nr 2/1996 [w:] [1] JerzyJ. Kasprzycki JerzyJ., Korzenie miasta. Warszawskie pożegnania. Tom I Śródmieście Południowe, Warszawa: Veda, 1996, s. 250, ISBN 83-85584-45-5, OCLC 812695836 . Margit Jonillsson: Bagatela 3, Warszawa, „Kulturvärden” (Wartości kultury) 2001:3, s. 21–25, [in:] [2] Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I. Europa 1918-2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2007, s. 584, ISBN 978-83-7452-019-5 Andrzej Lek: Korpus dyplomatyczny w Polonia Palace, 17 lipca 2013, [w:] [3] Linki zewnętrzne Strona internetowa Budynek Poselstwa przy ul. Bagatela 3 na portalu warszawa1939.pl