NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Mikołaja w Dąbiu

Kościół Świętego Mikołaja w Dąbiu – rzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Dąbie. Mieści się przy ulicy Żeromskiego. Należy do dekanatu kłodawskiego. Świątynia została wybudowana w latach 1807-1809 w stylu eklektycznym według projektu Hilarego Szpilowskiego na miejscu poprzedniej budowli z XVII wieku, spalonej w 1793. Pracami budowlanymi kierował ówczesny proboszcz dąbski, Adam Wężyk. W 1823 dach budowli otrzymał pokrycie dachówką holenderską. W 1838 zostało skompletowane wyposażenie świątyni. W 1948 roku kościół został wyremontowany. Została wykonana polichromia przez malarza Józefa Mroza z Łodzi oraz został umieszczony w ołtarzu głównym obraz Opłakiwanie z 1736 roku. w latach 1967-1968 zostały namalowane freski o tematyce sakralnej, dzieło malarza Józefa Klaryski z Torunia. Przypisy
Kościół św. Mikołaja w Gdyni

Kościół św. Mikołaja w Gdyni – kościół rzymskokatolicki znajdujący się w gdyńskiej dzielnicy Chylonia w województwie pomorskim przy ulicy św. Mikołaja. Należy do dekanatu Gdynia Chylonia w archidiecezji gdańskiej. Jednym z ważniejszych wydarzeń w życiu kościoła parafialnego, była nominacja 20 kwietnia 2000 – pochodzącego z tej parafii ks. dr Józefa Szamockiego – na biskupa pomocniczego diecezji toruńskiej. Historia Został wybudowany w 1896–1897 w stylu neogotyckim na kamiennej podmurówce. Konsekracja kościoła odbyła się 6 lipca 1897 roku. Zachowało się prezbiterium starej świątyni z XIV wieku. Od 1915 stanowi samodzielny kościół parafialny – wcześniej był kościołem filialnym parafii św. Michała Archanioła na Oksywiu. W latach 1981–1990 został rozbudowany według projektu architekta Janusza Kowalskiego z Sopotu o nawę boczną i wieżę. Rozbudowana świątynia została poświęcona w dniu 6 grudnia 1990 przez biskupa Mariana Przykuckiego – ordynariusza chełmińskiego. W dniu 6 grudnia 1992 nową wieżę poświęcił abp Tadeusz Gocłowski – metropolita gdański. Organy 18–głosowe, wykonane przez Jerzego Kureckiego – poświęcił tenże metropolita gdański w dniu 25 października 1996. Wyposażenie Do wyposażenia starej części kościoła należą: neogotyckie ołtarze z 1895, figura św. Mikołaja z XVII stulecia, Pietà z około XIV wieku oraz obrazy św. Mikołaja i Piety z XVII stulecia. Przypisy
Biserica Sfântul Nicolae din Gdańsk

Biserica Sfântul Nicolae din Gdańsk, a ordinului dominican, este unul din cele mai vechi edificii religioase din orașul Gdańsk. Construcția a fost începută în 1384-1390 și finalizată în jurul anului 1487. În interior predomină stilurile gotic, baroc și rococo. A fost ridicată pe locul unei biserici mai vechi cu hramul Sfântul Nicolae, construită probabil în 1185. Pe 11 octombrie 1587 regele Sigismund al III-lea Vasa a primit aici actul de elecție. În secolul al XVI-lea construcției i-au fost adăugate elemente renascentiste, apoi, în secolele al XVII-lea - al XVIII-lea, ornamente manieriste și baroce. Legături externe pl Gdańskie kościoły pl Kościół św. Mikołaja Arhivat în 13 aprilie 2014, la Wayback Machine. ro Biserica Sfantul Nicolae din Gdansk
Kościół św. Mikołaja w Grabinie

Kościół św. Mikołaja – rzymskokatolicki kościół parafialny położony przy ulicy Krótkiej 10 w Grabinie. Kościół należy do parafii św. Mikołaja w Grabinie w dekanacie Skoroszyce, diecezji opolskiej. Dnia 20 października 1966 roku, pod numerem 1069/66 świątynia została wpisana do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Kościół w Grabinie wybudowany został w 1692 roku, następnie rozbudowany w 1728 roku. Wyposażony został w dzwon, który odlany był w 1602 roku przez Piotra Herela z Nysy. Wewnątrz świątyni znajdują się: gotycka rzeźba Matki Boskiej z początku XV wieku, barokowa rzeźba Chrystusa z XVIII wieku, rzeźba św. Jana Nepomucena z 1729 roku. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół św. Mikołaja
Kościół św. Mikołaja w Hrubieszowie

Kościół Świętego Mikołaja w Hrubieszowie – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny mieszczący się w Hrubieszowie, przy ulicy 3 Maja. Historia Został wybudowany w stylu barokowym w latach 1736–1766 wraz z klasztorem dominikanów z fundacji Józefa Kuropatnickiego, kasztelana bieckiego i jego małżonki Teresy Zuzanny z Kurdwanowskich. Byli oni rodzicami Ewarysta Andrzeja Kuropatnickiego, który w wydanym po raz pierwszy w 1786 r. dziełku pt. „Geografia (...) Galicyi i Lodomeryi” pisał o hrubieszowskim kościele, ...w którym są groby Kuropatnickich i Kurdwanowskich, którzy się do fundacyi tego kościoła znakomicie przykładali, jako i klasztoru dominikańskiego. Kościół został konsekrowany w 1750 roku przez ordynariusza chełmskiego Józefa Eustachego Szembeka. Restaurowany w: drugiej połowie XIX wieku, 1910, po zniszczeniach w czasie pierwszej wojny światowej, 1933 i 1954. Po skasowaniu klasztoru w 1781 roku konwent działał tylko do 1819 roku (następnie dominikanie zostali przeniesieni do Krasnobrodu), a kościół przed 1786 r. został kościołem farnym. Architektura Zespół klasztorny to budowle murowane z cegły, otynkowane. Świątynia posiada prezbiterium zwrócone w stronę zachodnią, klasztor obejmuje ją dwoma skrzydłami od południa i wschodu, jest połączony z nią od strony południowej przejściem zawieszonym nad arkadą. Wyposażenie W zakrystii kościoła znajduje się krucyfiks z rzeźbą Chrystusa Ukrzyżowanego, która ma cechy wspólne z rzeźbą Chrystusa Ukrzyżowanego z krucyfiksa w kościele św. Franciszka Ksawerego w Krasnymstawie. Przypisy Linki zewnętrzne Informacja na stronie parafii Wirtualny Spacer po kościele
Kościół św. Mikołaja w Janowcu Wielkopolskim

Kościół Świętego Mikołaja w Janowcu Wielkopolskim – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w mieście Janowiec Wielkopolski, w powiecie żnińskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Historia Świątynia została wybudowana w 1840 w stylu późnoklasycystycznym. W latach 1922–1924 została powiększona o transept, wieżę i apsydę. Wewnątrz kościoła jest umieszczona tablica pamiątkowa z 1883, upamiętniająca 200 rocznicę przejścia przez Janowiec króla Jana III Sobieskiego podążającego na bitwę pod Wiedniem. Do wyposażenia świątyni należą: późnobarokowa ambona z około 1730 roku i ołtarz boczny z II połowy XVII wieku. Organy Organy wybudował Mieczysław Wybrański w 1930 roku. W 2014 roku miał miejsce remont i konserwacja instrumentu, którą wykonał Władysław Cepka kosztem parafian. Instrument posiada pneumatyczną trakturę gry. Dyspozycja instrumentu: Przypisy Linki zewnętrzne Strona Urzędu Miasta i Gminy
Kościół św. Mikołaja w Kamieniu Pomorskim

Kościół św. Mikołaja w Kamieniu Pomorskim, zwyczajowo kościół na wzgórzu (niem. Bergkirche) – zabytkowy kościół filialny w Kamieniu Pomorskim na wzgórzu zwanym Żalnik. Historia Pierwotna świątynia została zbudowana z cegły i kamieni narzutowych w XIV wieku na wzgórzu zwanym Żalnik. Początkowo służyła jako kaplica cmentarna i szpitalna, nad którą opiekę sprawował wikariusz katedry św. Jana Chrzciciela. W późnym średniowieczu kościółek stał się filiałem parafii kamieńskiej dla ludności zamieszkującej przedmieścia miasta, rybaków, żeglarzy, chłopów oraz dla Słowian, którzy nie uczestniczyli w nabożeństwach w katedrze, gdyż były one zarezerwowane dla szlachty pomorskiej i kamieńskich mieszczan. Od XVI wieku w świątyni odbywały się nabożeństwa luterańskie. W XVI wieku kościół został rozbudowany. Do pierwotnej bryły świątyni dobudowano wieżę, kruchtę i zakrystię. Po II wojnie światowej kościół zamknięto. W 1960 roku budynek świątyni odnowiono i zaadaptowano na cele muzeum regionalnego. W 1994 roku świątynię przywrócono do kultu jako rzymskokatolicki kościół filialny parafii katedralnej. Poświęcony został 1 maja 1994 roku. Opis Kościół znajduje się wśród drzew, w parku miejskim na wzgórzu. Świątynia jest orientowana, halowa, na planie prostokąta z eliptycznym prezbiterium i apsydą od strony wschodniej oraz od zachodu z wieżą pokrytą dachem hełmowym, której trzon stanowią cztery potężne skarpy zabudowane ściankami i podzielone na kondygnacje. Hełm dzwonnicy pokryty jest drewnianą dachówką przypominająca rybią łuskę. Wieża w swej dolnej kondygnacji otwarta jest na cztery strony półokrągłymi arkadami, w części centralnej posiada dekorację maswerkową, a w szczycie okna szczelinowe. Do kościoła wchodzi się poprzez portal z ostrołukową archiwoltą. Elewacja ścian i wieża wykonane są z cegły z niewielkim udziałem kamienia narzutowego. Kościół posiada strop prosty, belkowany. Wnętrze kościoła jest proste, współczesne. W półokrągłym prezbiterium na środku znajduje się obraz św. Mikołaja w szatach biskupich z pastorałem. Po lewej stronie jest obraz Jezusa Miłosiernego, po prawej znajduje się figura Matki Boskiej Róży Mistycznej. Dawne wyposażenie świątyni sprzed 1945 roku uległo rozproszeniu po zamknięciu kościoła i jego adaptacji na muzeum. Cześć zachowanych figur można zobaczyć w kamieńskiej katedrze. Zobacz też Kościół Najświętszej Maryi Panny w Kamieniu Pomorskim Uwagi Przypisy Bibliografia Paulina Matysiak: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Nasze dziedzictwo. T. II. Bydgoszcz: Ikona, 2012. ISBN 978-83-934287-2-4. OCLC 812720232. (pol. • niem.). Marian Klasik: Przewodnik po zabytkach architektury i techniki gmin powiatu kamieńskiego: Dziwnów, Golczewo, Kamień Pomorski, Międzyzdroje, Świerzno, Wolin. Wolin: Lokalna Grupa Działania "Partnerstwo w rozwoju", 1997. ISBN 978-83-933567-5-1. (pol.). Linki zewnętrzne Architektura sakralna Pomorza Zachodniego
Kościół św. Mikołaja w Kowalewie Pomorskim

Kościół Świętego Mikołaja w Kowalewie Pomorskim – rzymskokatolicki kościół parafialny w Kowalewie Pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Należy do dekanatu Kowalewo Pomorskie. Mieści się przy Placu 700-lecia. Historia i architektura Świątynia została wybudowana w XIV–XV stuleciu, przebudowana na przełomie XVII i XVIII wieku (gruntownie została odnowiona i wewnątrz zbarokizowana, otrzymała kaplicę od strony południowej i wieżyczkę drewnianą na szczycie zachodnim). Około 1900 roku zostało przebudowane i zmienione na neogotyckie zakończenie szczytu wschodniego, a od strony północnej została przedłużona stara zakrystia. Jest to niewielki (około 13 na 37 metrów), jednonawowy kościół, nie posiadający wydzielonego w bryle prezbiterium. Wnętrze świątyni to jedna sala, nakryta drewnianym płaskim stropem. Wyposażenie kościoła barokowe (m.in. ołtarz główny z 1700 roku, obraz św. Mikołaja z XVIII wieku, boczne ołtarze pochodzące z dawnego kościoła Dominikanów św. Mikołaja w Toruniu oraz baldachim z około 1700 roku). W polu środkowym ołtarza głównego mieści się rzeźba Matki Bożej z Dzieciątkiem, gotycka z około 1400 roku. Między czwartym a piątym przęsłem jest umieszczony łuk tęczowy zaakcentowany belką o falistym przekroju, podtrzymującą krucyfiks i rzeźby ośmiu adorujących aniołków. Łuk również pochodzi z dawnego toruńskiego kościoła podominikańskiego. We wnętrzu budowli można zobaczyć również płyty nagrobne Plemieckich - proboszczów świątyni, kamienne inskrypcje: Jana - starosty kowalewskiego zmarłego w 1576 roku, Achacego – kasztelana chełmińskiego zmarłego w 1606 roku oraz Jana - starosty kowalewskiego zmarłego w 1611 roku. Przypisy Bibliografia Jerzy Kwiatek: Polska. Urokliwy świat małych miasteczek.. Warszawa: Sport i Turystyka - MUZA SA, 2002, s. 79. (pol.).
St. Nikolaus (Krapkowice)

Die St.-Nikolaus-Kirche (polnisch Kościół św. Mikołaja) ist eine römisch-katholische Kirche in der schlesischen Stadt Krapkowice (deutsch Krappitz). Das Gotteshaus liegt im Südosten des alten Ortskerns an der ul. Kościelna. Die Kirche ist die Pfarrkirche der Pfarrei St. Nikolaus (Parafia św. Mikołaja) in Krapkowice. Geschichte Das Gotteshaus wurde 1330 erstmals erwähnt. Der heutige steinerne Bau wurde wohl um das Ende des 14. Jahrhunderts erbaut. 1400 wurde die Rosenkapelle angebaut. Zwischen 1534 und 1626 wurde der Bau von der protestantischen Gemeinde genutzt. Danach ging der Bau wieder an die katholische Gemeinde über. Nach einem Brand 1722 wurde der Kirchenbau wieder aufgebaut. 1840, 1874 sowie zwischen 1894 und 1896 erfolgten größere Sanierungsarbeiten am Gebäude. 1945 wurde der Bau leicht zerstört und bis 1951 wieder aufgebaut. Der zerstörte barocke Helm des Kirchturms wurde ebenfalls 1945 zerstört und 1990 rekonstruiert. Seit 1964 steht der Kirchenbau unter Denkmalschutz. Architektur Die Hallenkirche besitzt ein zweijochiges Langhaus mit einem zweijochigen dreiseitig abgeschlossenen Chor. Der Glockenturm liegt an der nordwestlichen Ecke des Gebäudes und besitzt einen achteckigen Aufsatz, bekrönt mit einer einfachen durchbrochenen Barockhaube. Der Innenraum besitzt einen neogotischen Hauptaltar. In der Kirche befinden sich zahlreiche Epitaphe der Familie von Redern, darunter eine Grabplatte der Anna von Redern im Stil der Renaissance. Das Taufbecken entstand in gotischer Form. Weblinks Geschichte St. Nikolaus (poln.) Geschichte der Pfarrei St. Nikolaus (poln.) Literatur Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen. Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München u. a. 2005, ISBN 3-422-03109-X, S. 488. Einzelnachweise
Kościół św. Mikołaja w Krapkowicach

Kościół Świętego Mikołaja i Matki Bożej Różańcowej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Krapkowice diecezji opolskiej. Historia Świątynię zbudowano w XIV wieku w stylu gotyckim. W 1428 zniszczyli ją husyci. Od połowy XVI wieku do 1626 był świątynią protestancką. Odrestaurowana została w 1896 roku. Zmieniono wtedy wejście, ławki i stacje drogi krzyżowej. Zlikwidowano trzy ołtarze, a zakupiono główny ołtarz, którego fundatorem był Rudolf Halama. Część pieniędzy na zakup drogi krzyżowej podarowała Anna Cebulla. W 1901 roku umieszczono w kościele figury czterech Ewangelistów podarowane przez księżną Frideriece von Haugwitz. Podczas II wojny światowej skonfiskowano na cele wojenne dzwony. Pod koniec wojny, podczas walk o Krapkowice, wystrzał artyleryjski zniszczył barokową kopułę wieży świątyni. Zrekonstruowano ją i osadzono na wieży 13 września 1990 roku. Płyty W kościele znajdują się płyty: Hansa (Jana) von Rederna (zm. 1586) marszałka dworu biskupiego we Wrocławiu z Wyszonowic (Ruppersdorfu), Rozkochowa (Rosnochau) i Krapkowic (Krappitz), jego żony Anny von Logau (zm. 1576) oraz jego drugiej żony Barbary von der Heide. Przypisy .
Nikolauskirche (Krakau)

Die Nikolauskirche (polnisch Kościół św. Mikołaja) in Krakau ist eine katholische Barockkirche an der ul. Mikołaja Kopernika 9 im Stadtteil Wesoła. Geschichte Auf dem Handelsweg von Krakau nach Kiew entstand im 11. Jahrhundert im damaligen Krakauer Vorort Wesoła ein romanischer Bau als Benediktinerkirche der Abtei Tyniec, was die Bulle von Papst Gregor IX. von 1229 bestätigte. Ab dem 14. Jahrhundert diente sie auch als Pfarrkirche von Wesoła. Um 1400 wurde der romanische durch einen gotischen Bau ersetzt. Im Jahr 1467 wurde sie von den Benediktinern an die Krakauer Akademie vermacht. Während der Schwedischen Sintflut wurde die Kirche wie viele Kirchen in den Krakauer Vororten außerhalb der Stadtmauern schwer in Mitleidenschaft gezogen. Der Wiederaufbau erfolgte von 1677 bis 1684 im barocken Stil. Anfang des 20. Jahrhunderts wurde die Kirche unter Leitung von Aleksander Biborski renoviert. Im Jahr 1910 heiratete Feliks Dzierżyński in der Kirche Zofia Dzierżyńska. Daher halfen nach dem Zweiten Weltkrieg Einheiten der Roten Armee bei der Beseitigung von Kriegsschäden. In der Kirche befinden sich zahlreiche Elemente und Kunstwerke aller Bauepochen. Weblinks Literatur Homepage
Kościół św. Mikołaja w Krakowie

Kościół św. Mikołaja – zabytkowy, rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ul. Mikołaja Kopernika 9, na Wesołej. Historia Pierwotną świątynię romańską wzniesiono na tym miejscu – przy ówczesnym szlaku prowadzącym z Krakowa w kierunku Rusi – w XI lub pierwszej połowie XII wieku. Kościół był początkowo przydzielony benedyktynom tynieckim (świadczy o tym bulla papieża Grzegorza IX z 1229), w XIV w. pełnił też już funkcje parafialne (stanowił główną świątynię osady Wesoła). Benedyktyni w 1467 roku przekazali go Akademii Krakowskiej. W XIV lub XV wieku budowlę romańską rozebrano i materiał wykorzystano do wzniesienia kościoła gotyckiego (zachowały się tego okresu fragmenty murów prezbiterium). W roku 1655 Szwedzi splądrowali go i spalili. Świątynia została odbudowana w latach 1677–1684 w stylu barokowym. Uroczystej konsekracji w 1682 dokonał biskup Mikołaj Oborski. W skromnej barokowej fasadzie od strony zachodniej w niszach dolnej kondygnacji znajdują się posągi św. Piotra i Pawła. Wyposażenie wnętrza pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku. Na początku XX wieku wprowadzono znaczące zmiany w wyglądzie kościoła. Dobudowano drugą nawę boczną od strony południowej, a do prezbiterium – również od strony południowej – dostawiono nową zakrystię z przedsionkami. Autorem projektów przebudowy był architekt Aleksander Biborski. W kościele tym w dniu 13 kwietnia 1884 roku została ochrzczona Emilia Kaczorowska, matka Karola Wojtyły. W dniu 10 listopada 1910 r. wzięli tutaj ślub Feliks Dzierżyński i Zofia Muszkat. W styczniu 1945 roku uszkodzenia wojenne tego kościoła z tego powodu naprawiała jedna z jednostek Armii Czerwonej. W prawej nawie bocznej znajduje się konfesja błogosławionej Hanny Chrzanowskiej, składająca się z relikwiarza oraz pentaptyku. Kościół jest sanktuarium Hanny Chrzanowskiej. Wyposażenie kościoła Późnogotycki pentaptyk z XV wieku ze sceną Koronacji Matki Boskiej, przeniesiony do tutejszego kościoła na początku XIX wieku z likwidowanego kościoła św. Gertrudy. Wczesnorenesansowy obraz Madonny ze świętymi Wojciechem i Stanisławem. Brązowa chrzcielnica z 1536 oraz stalle z herbem UJ. Obok kościoła znajdują się: Latarnia umarłych, XIV-wieczna kamienna wieżyczka, składająca się z cokołu, sześciobocznego trzonu z arkadkami oraz ostrosłupowego daszku, na którym znajduje się krzyż – pochodzi z dziedzińca szpitala św. Walentego na Kleparzu, na obecnym miejscu postawiono ją w roku 1871. Chaczkar, pomnik upamiętniający ormiańskie ofiary XX-wiecznych wojen i rzezi. Szlaki turystyczne Kościół znajduje się na trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca. Przypisy
Kościół św. Mikołaja w Krzanowicach

Kościół św. Mikołaja (potocznie Mikołaszek) – zabytkowy, późnobarokowy kościół parafii św. Wacława w Krzanowicach, położony przy ulicy Raciborskiej, w północno-wschodniej części Krzanowic. Został wybudowany w 1744 roku, w miejsce dawnego drewnianego kościoła. Historia Dawniej w miejscu obecnego kościoła stała drewniana świątynia wzmiankowana po raz pierwszy w testamencie właściciela Krzanowic, Bartłomieja Ludwika von Reiswitza z 15 maja 1613 roku – została tam wymieniona jako „trzeci kościół w Krzanowicach”. W 1744 roku, w miejsce uprzednio rozebranej drewnianej świątyni wybudowano stojący do dziś kościół. Było to wotum dziękczynne za uratowanie miasta przed najazdem Węgrów. W 1762 roku pękło sklepienie kościoła, które zastąpiono drewnianym sufitem. W 1802 roku dokonano gruntownej rekonstrukcji sufitu. W latach 1798–1807 wokół kościoła wybudowano ceglany mur. Były w nim usytuowane cztery kapliczki oraz brama z pilastrami. W latach 1988–1991 przeprowadzono kapitalny remont obiektu. W roku 1997 zlikwidowano mur wokół kościoła, pozostawiając jedynie bramę którą odrestaurowano rok później. Architektura Kościół jest orientowany, wzniesiony w stylu późnobarokowym, posiada neogotycki ołtarz z późnobarokowymi figurami dwóch biskupów oraz klasycystyczną ambonę z baldachimem zwieńczonym rzeźbą baranka pochodzącą z przełomu XVIII i XIX wieku. Na ścianach bocznych namalowanych jest 14 Stacji Drogi Krzyżowej. Na niewielkiej wieży zawieszony jest mały dzwonek przeniesiony z kaplicy cmentarnej. Budynek znajduje się w rejestrze zabytków pod numerem Op-615/59 (A/597/2020). Przypisy
Kościół św. Mikołaja w Krobi

Kościół Świętego Mikołaja w Krobi – rzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Krobia. Należy do dekanatu krobskiego i mieści się przy ulicy Biskupiańskiej. Jest to budowla barokowa bazylikowa, trzynawowa zbudowana w latach 1757–1767. W wieżę w 1763 uderzył piorun, co wymagało odtworzenia budynku i ponowna konsekracja odbyła się w 1767. Wewnątrz znajdują się: obraz Madonny z Dzieciątkiem z 1542 (replika obrazu gostyńskiego) nieznanego autorstwa, obraz z wizerunkiem św. Walentego, płyta nagrobna Baltazara Czackiego, podkomorzego poznańskiego (zmarłego w 1602), marmurowy nagrobek rodziny Czackich z 1612, chrzcielnica kamienna z 1520, odnowiona i ornamentowana w 1762 (napisy). W zakrystii mieszczą się m.in. portrety trumienne Piotra Pudliszkowskiego (zmarłego w 1657) i Barbary Pudliszkowskiej. Kościelna ambona reprezentuje styl rokokowy. W 1602 w kościele odbył się kontrreformacyjny synod pod przewodnictwem bpa Wawrzyńca Goślickiego. W 1956 kościół wpisano na listę zabytków. Przypisy Bibliografia Franciszek Jaśkowiak, Województwo poznańskie. Przewodnik, Wydawnictwo "Sport i Turystyka", Warszawa 1967, str. 202.
Kościół św. Mikołaja w Lewicach

Kościół Świętego Mikołaja w Lewicach – rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Lewice, w gminie Międzychód, w powiecie międzychodzkim, w województwie wielkopolskim. Należy do dekanatu międzychodzkiego. Historia, architektura i wyposażenie Jest to budowla wybudowana około 1780 roku i gruntownie przebudowana w latach 1842–1849. Posiada cechy neogotyckie, murowana z cegły i obłożona kamieniem polnym. W kościele mieszczą się trzy ołtarze z elementami XVII i XVIII-wiecznymi (w ołtarzu obraz "Wniebowzięcie" pochodzący z XVII stulecia). Do wyposażenia należą m.in.: ambona w stylu empirowym z 1855 roku, kielich z ornamentem późnorenesansowym i cechą imienną WW z 1655 roku. W drugiej dekadzie XXI w. zabytkowe wyposażenie kościoła poddano renowacji. Najpierw pracom konserwatorskim poddano obraz „Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny”, a potem odnowiono m.in. ołtarz główny, ołtarze boczne i witraże. Przypisy
Cerkiew św. Jana Chrzciciela w Liskach

Cerkiew św. Jana Chrzciciela w Liskach – dawna cerkiew greckokatolicka św. Jana Chrzciciela, zbudowana w 1872, znajdująca się w Liskach. Od 1875 prawosławna, a po 1947 przejęta przez rzymskich katolików i użytkowana jako kościół filialny św. Mikołaja parafii w Przewodowie. Historia obiektu Źródła historyczne podają, że w Liskach już w 1531 istniała cerkiew. W 1761 była to cerkiew Jana Chrzciciela i należała do dekanatu waręskiego. Obecnie istniejącą drewnianą świątynię wzniesiono w 1872 z fundacji Jana Krzyżanowskiego jako cerkiew unicką także pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Już po trzech latach, wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej, obiekt przejęła parafia prawosławna. Po 1947 obiekt przejęty przez kościół katolicki. W 1981 rozebrano zakrystię północną, a w 1983 dokonano nieznacznego remontu. Remont generalny kościoła przeprowadzono w 2000. Architektura i wyposażenie Jest to cerkiew trzykopułowa, orientowana, drewniana, konstrukcji zrębowej, zwęgłowana na rybi ogon na dębowej podwalinie na ceglanej otynkowanej podmurówce. Bryła świątyni dwukondygnacyjna, przykryta ośmiopołaciowymi kopułami zwieńczonymi latarniami z hełmami w formie zbliżonej do stożków zakończonymi żelaznymi krzyżami. Cerkiew orientowana, o halowej trójdzielnej strukturze: do kwadratowej nawy przylegają, połączone prostokątnymi łącznikami, węższe także kwadratowe prezbiterium i babiniec. Po południowej stronie prezbiterium kwadratowa zakrystia. Główne wejście do babińca poprzedzone gankiem przykrytym dwuspadowym daszkiem wspartym na czterech słupach. Ściany są oszalowane pionowymi deseczkami układanymi na zakładkę. Wszystkie kopuły i daszki pokryte blachą ocynkowaną. Wewnątrz w kopułach ośmiopolowe pozorne sklepienia, w pozostałych pomieszczeniach stropy. Zachowała się polichromia wykonana w 1875, przedstawiająca sceny z życia Jezusa i Marii oraz wizerunki ewangelistów. Z wyposażenia z okresu budowy o tradycjach barokowo-klasycystycznych przetrwał oryginalny ikonostas, ołtarz główny i boczne oraz ambina. Wokół cerkwi Świątynia położona na wyniosłym wzgórzu, w przedłużeniu dawnego parku dworskiego. Od południowego zachodu stoi murowana, trójarkadowa zabytkowa dzwonnica z 1930. Obok świątyni cmentarz przycerkiewny z kryptą grobową fundatorów cerkwi Krzyżanowskich i poprzedniego właściciela wsi Ignacego Majewskiego, nagrobkami oraz zbiorową mogiłą 86 zamordowanych mieszkańców wsi. Turystyka Cerkiew jest obiektem Transgranicznego szlaku turystycznego Bełżec - Bełz. Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o cerkwi na stronie kościoły drewniane