Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bytomiu

Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Bytomiu – murowany kościół rzymskokatolicki z około 1231 roku w Bytomiu, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego. Historia Kościół w obecnej lokalizacji został założony przez księcia wrocławskiego Henryka Brodatego w 1231 roku . Od lat sześćdziesiątych XVI wieku do 1632 kościołem władali protestanci. Pożar w 1675 roku strawił prawie doszczętnie wyposażenie świątyni. Większe przebudowy miały miejsce w latach 1851–1857 (w wystroju pojawiły się wtedy elementy neogotyckie, została też podwyższona wieża kościoła), w 1935–1938. Około 1957 roku decyzją władz państwowych planowano zamknięcie kościoła i jego rozbiórkę ze względu na szkody górnicze, czemu zapobiegł ks. Wacław Schenk. Przeprowadzono remont w latach 1957–1967. 22 października 2006 obchodzono 775 rocznicę konsekracji kościoła i erygowania parafii. Uroczystą mszę koncelebrowali biskupi – Jan Kopiec i Jan Wieczorek. W kościele od 1990 roku w każdą sobotę, odprawiana jest msza w j. niemieckim, jako języku mniejszości narodowych. W roku 2009 rozpoczął się remont zewnętrza kościoła obejmujący także odnowienie witraży. Architektura Kościół został zbudowany pierwotnie w stylu gotyckim. Z tego okresu zachowała się część głównej nawy i prezbiterium. Rozbudowywany był w XIV wieku oraz po pożarze miasta w 1515 roku (do 1530 roku wybudowano wieżę, zachodnią część budowli i nawy boczne). Wnętrze Najważniejsze elementy wyposażenia kościoła: ołtarz główny z barokowym obrazem Wniebowzięcia NMP Francesco Curradiego z XVII w. kamienna chrzcielnica krypta grobowa rodziny Donnersmarcków epitafium Marianny z Gutmanów Hauck krucyfiks z XVIII wieku autorstwa Jana Solskiego rzeźby świętych obrazy, m.in. Wniebowzięcia NMP Bonawentury Emlera z XIX w. (do lat trzydziestych XX w. znajdował się w ołtarzu głównym) Matki Boskiej Bytomskiej z XV w. namalowana farbami temperowymi na lipowej desce ikona Madonny Bytomskiej powstała około 1430 roku. Początkowo przedstawiała jedynie postacie Marii z Dzieciątkiem na gładkim złotym tle. Obraz znajdował się w głównym ołtarzu kościoła i był uznawany za cudowny. Po wielkim pożarze miasta w 1515 roku, w wyniku którego zniszczeniu uległa także część kościoła mariackiego, obraz został odnowiony. Domalowano wówczas postaci Katarzyny Aleksandryjskiej i św. Agnieszki, a także dodano ozdobne tło. Ikona pozostawała w parafii do roku 1863 kiedy została przez księdza Józefa Szafranka przekazana nowo wybudowanej kaplicy św. Józefa w Szombierkach. Do kościoła WNMP obraz powrócił w 1973 roku, po konserwacji, której został poddany w latach 1970–1973. Postacie historyczne Ważniejsze postaci związane z historią kościoła pw. WNMP to m.in.: Józef Szafranek, proboszcz w latach 1840–1874 Emanuel Buchwald, (1854–1921) Norbert Bonczyk, administrował parafią w latach 1874–1893 Alfred Hrabowski, proboszcz w latach 1930–1945 Wacław Schenk, proboszcz w latach 1957–1982 Msze w rycie trydenckim W parafii regularnie, w każdą niedzielę, święta oraz kilka razy w ciągu tygodnia są odprawiane msze „trydenckie” (w formie nadzwyczajnej rytu rzymskiego). Msze trydenckie odprawiane są w kościele filialnym parafii – w kościele pw. Ducha Świętego. Galeria Przypisy Bibliografia Idzi Panic: Wczesnośredniowieczne osadnictwo w kasztelanii bytomskiej. W: Z dziejów dzielnic Bytomia. Jan Drabina (red.). Bytom: Towarzystwo Miłośników Bytomia, 1991, s. 12, seria: Magazyn Bytomski tom VIII. Linki zewnętrzne Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny na starych pocztówkach