Kościół Łaski Bożej w Poznaniu

Kościół Łaski Bożej w Poznaniu – kościół ewangelicko-augsburski przy ul. Obozowej 5. Historia Po II wojnie światowej liczba luteran w Poznaniu znacznie zmalała w porównaniu z okresem przedwojennym, a większość ich świątyń została przejęta przez katolików. W dniu 5 marca 1946 polska parafia ewangelicka, założona w 1920 r. i do 1939 korzystająca z kościoła staroluterskiego przy ul. Ogrodowej, odzyskała od władz miejskich i zaadaptowała na swoje potrzeby neogotycką kaplicę cmentarną przy ul. Grunwaldzkiej. W 2002 roku ruszyła budowa nowej świątyni oraz kompleksu parafialnego obejmującego stację diakonii, pastorówkę, ośrodek administracji parafialnej oraz pokoje mieszkalne i gościnne. W 2003 roku rozpoczęto odprawiać w kościele nabożeństwa, a prace ukończono w 2004 roku. Autorami projektu byli Lechosław Czernik i Grażyna Czernik oraz Iwona Całus ze Szczecina. Wystrój natomiast zaprojektował prof. Władysław Wróblewski (ASP Poznań). Architektura Kościół wzniesiono na planie prostokąta do którego przylega od północy aneks, zaś od wschodu węższe prezbiterium na planie prostokąta. Nad wejściem, od zachodu, góruje dzwonnica z trzema dzwonami. Strop wspiera się na wysokich drewnianych łukach. W prezbiterium znajduje się stół ołtarzowy w którego antepedium znajdują się litery alfa i omega. Za nim znajduje się jednobarwny witraż z delikatnym wizerunkiem Chrystusa oraz mosiężny krzyż. Na lewo od ołtarza znajduje się chrzcielnica, zaś na prawo ambona. Na posadzce przed prezbiterium kolisty wzór geometryczny. Na ścianie północnej znajduje się empora. W bocznym aneksie znajduje się przeniesiona z kaplicy na Grunwaldzkiej tablica upamiętniająca przedwojennego pastora Gustawa Manitiusa zamordowanego przez niemieckich narodowych socjalistów w Forcie VII. Obok kościoła odsłonięto tablicę ku czci ks. Samuela Dambrowskiego. Obecnie do parafii, poza nowym kompleksem, należy dawna kaplica cmentarna położona w pobliskim parku (dawnym cmentarzu) nazwanym imieniem G. Manitiusa, oraz znajdujący się przy niej kamień z 2002 roku, upamiętniający zamordowanego proboszcza. Organy Organy zostały wykonane przez firmę Mollin z miejscowości Odry koło Chojnic. Mają one dwa manuały oraz klawiaturę pedałową. Ich dyspozycja przedstawia się następująco: Tremulant II manuału, połączenia: I-P, II-P, II-I Dzwony W lipcu 2004 roku rada parafialna zleciła wykonanie 3 nowych dzwonów. Dotarły do parafii i zostały zainstalowane na wieży 22 marca 2005 roku. Ich poświęcenia dokonał ks. bp Janusz Jagucki. Przypisy Bibliografia Atlas architektury Poznania, pod red. Janusza Pazdera, Poznań, Wydaw. Miejskie, 2008, ISBN 978-83-7503-058-7 Natalia Osyra-Kwiecińska, Architektura kościołów katolickich i protestanckich w Poznaniu w XX wieku. Wzajemne relacje, "Kwartalnik Architektury i Urbanistyki", ISSN 0023-5865, T. 52, 2007 JerzyJ. Sobczak JerzyJ., Kościoły Poznania, ZbigniewZ. Szmidt, MichałM. Woźniak (ilustr.), Poznań: Wydawnictwo Debiuty, 2006, ISBN 83-922466-4-0, OCLC 832205456 . JerzyJ. Domasłowski JerzyJ., Kościół Ewangelicko-Augsburski w Poznaniu i w Zachodniej Wielkopolsce w latach 1919-2005, Poznań: Parafia Ewangelicko-Augsburska w Poznaniu, 2005, ISBN 83-922889-0-4, OCLC 69480325 . Uroczystość poświęcenia kościoła Łaski Bożej i centrum parafialnego w Poznaniu, 18-19 września 2004 roku, red. Jerzy Gizło, Jerzy Domasłowski, Poznań, Parafia Ewangelicko-Augsburska, 2004 (broszura okolicznościowa) Bolesława Krzyślak, Dawny kościół św. Pawła na Fredry - obecny kościół Najświętszego Zbawiciela, Poznań, Wydaw. Miejskie, 2003, ISBN 83-87847-85-2 (dot. dawnego cmentarza i kaplicy) Linki zewnętrzne Oficjalna strona parafii Polskie Wirtualne Centrum Organowe