Biblioteka Uniwersytecka we Wrocławiu

Biblioteka Uniwersytecka we Wrocławiu – główna biblioteka Uniwersytetu Wrocławskiego. Historia Biblioteka Uniwersytecka we Wrocławiu powstała w latach 1811–1815 przez połączenie zbiorów bibliotek wrocławskiego uniwersytetu jezuickiego Leopoldiny (założonego w 1702 roku przez cesarza Leopolda I Habsburga), Uniwersytetu Frankfurckiego Viadrina, zbiorów sekularyzowanych śląskich bibliotek klasztornych oraz starszych bibliotek gimnazjalnych. Pierwszą siedzibą biblioteki był poklasztorny budynek na Wyspie Piaskowej. W 1815 roku oficjalnie utworzono Królewską Bibliotekę Uniwersytecką we Wrocławiu, której pierwszym dyrektorem mianowano Johanna Gottloba Schneidera – filologa klasycznego, profesora Uniwersytetu Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Od 1824 roku Biblioteka miała prawo otrzymywać egzemplarz obowiązkowy. W 1886 roku Biblioteka otrzymała około 68000 woluminów z biblioteki Śląskiego Towarzystwa Kultury Ojczystej (Schlesische Gesellschaft für vaterländische Kultur). W 1919 roku Biblioteka Uniwersytecka została przemianowana na Staats- und Universitätsbibliothek. W 1933 roku Biblioteka Politechniki Wrocławskiej została połączona z Biblioteką Uniwersytecką. W czasie II wojny światowej ewakuowano najcenniejsze zbiory biblioteczne wywożąc je poza Wrocław. Pomimo licznych nalotów i bombardowań miasta w 1945 roku znaczna część zbiorów ocalała. Po zakończeniu działań wojennych Wrocław został przyznany Polsce; jeszcze w 1945 roku zespół pod kierunkiem dyrektora Antoniego Knota, w skład którego wchodziła m.in. Zofia Gostomska-Zarzycka, zaczął tworzyć nową Bibliotekę Uniwersytecką w budynku dawnej Biblioteki Miejskiej (ul. Karola Szajnochy), której zbiory zostały przekazane Uniwersytetowi Wrocławskiemu. Nowy gmach główny biblioteki W 2003 roku rozpoczęto budowę nowej siedziby biblioteki przy ul. Fryderyka Joliot-Curie 12. Projekt nowego gmachu był dziełem zespołu autorskiego z Warszawy, w którego skład wchodzili architekci: Jacek Rzyski (główny projektant), Jerzy Ruszkowski i Jacek Kopczewski. Zakończenie budowy i wydanie pozwolenia na użytkowanie nastąpiło 15 grudnia 2011, zaś oficjalne otwarcie w styczniu 2012 r. Wyposażenie wnętrza i przeniesienie zbiorów biblioteki uniwersyteckiej dokonuje się etapami. W 2013 r. przeniesiono wszystkie oddziały wewnętrzne wraz z serwerownią oraz magazynem gazet. W 2014 przewieziono ok. 225.100 woluminów, oraz księgozbiór kolekcji śląsko-łużyckiej. Otwarto też Czytelnię Czasopism Bieżących (i Archiwalnych) i Czytelnię Śląską. Uniwersytet jednocześnie usiłował w 2013, 2016 i 2018 r. sprzedać dawne budynki biblioteczne przy ul. Szajnochy. W 2019 r. Uniwersytet sprzedał klasycystyczny pałac przy ul. Szajnochy 10, będący częścią tego kompleksu. Dawny budynek przy ul. Szajnochy ma zostać przeznaczony na nową siedzibę archiwum uczelni. Struktura Do roku 2013 biblioteka mieściła się w trzech budynkach: zbiory ogólne i podstawowe agendy udostępniania – w budynku przy ul. Karola Szajnochy 7/9 (dawna Biblioteka Miejska, druga główna siedziba biblioteki), zbiory specjalne i ich czytelnie – w budynku przy ul. św. Jadwigi 3/4 (dawny klasztor augustianów na Piasku, pierwsza główna siedziba biblioteki), oddziały opracowania zbiorów, sekcja komputerowa z serwerownią, dyrekcja i administracja oraz, dostępne dla szerokiej publiczności sale wystawowe – w budynku przy ul. Karola Szajnochy 10 (Pałac Wallenberg-Pachalych). Jako jedna z 17 w kraju otrzymuje egzemplarz obowiązkowy. Siedziby Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu Zobacz też Biblia królowej Zofii Cyzjojan wrocławski Mszał magdaleński Psałterz trzebnicki Biblioteka Cyfrowa Uniwersytetu Wrocławskiego Przypisy Bibliografia Encyklopedia wiedzy o książce, Ossolineum 1971 Więckowska H., Bibliotheques universitaires en Pologne, „Libri” 1958, vol. 8, nr 2 Linki zewnętrzne Biblioteka Uniwersytecka we Wrocławiu Biblioteka Uniwersytecka na starych i współczesnych fotografiach