NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cmentarz parafialny w Czarnej Wodzie

Cmentarz parafialny w Czarnej Wodzie – rzymskokatolicki cmentarz parafialny zlokalizowany przy ul. Długiej, w południowej części Czarnej Wody, powstał w 1984 r. na gruntach wykupionych od Nadleśnictwa Kaliska. Cmentarz należy do Parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Czarnej Wodzie. Historia Pierwszy pogrzeb miał miejsce 29 lutego 1984 r. Na cmentarzu znajduje się około tysiąca grobów. Część z nich została przeniesiona w latach 1984–1990, z pobliskiego Łęga, poprzedniej parafii, do której należała również Czarna Woda. Zgodnie z projektem J.Teperek opracowanym na mapie sytuacyjnej w skali 1:500, sporządzonej w czerwcu 1983 r. przez geodetę Ryszarda Wojdowskiego, całość cmentarza została podzielona na oddzielne kwatery a numeracja grobów jest ciągła i jednolita dla całego cmentarza. W granicach cmentarza, nad brzegiem przepływającej obok rzeki Wdy, ustawiono kamień z wyrytym wizerunkiem ks. Karola Wojtyły, jako pamiątkę ze spływu, w którym uczestniczył w lipcu 1956 r. Z uwagi na wysoki poziom wód gruntowych, a przede wszystkim na niestabilne, niespoiste i luźne podłoże piaskowe, zabroniono tworzenia grobów głębinowych, wobec czego szybko ubywa wolnego miejsca pod nowe pochówki. Przypisy Bibliografia Merkuriusz Czarnej Wody, nr 1 z 1993 r., s. 7, art. pt. „Krótka historia parafii i budowy kościoła Matki Boskiej Częstochowskiej”. Kronika Parafii pw. Matki Boskiej Częstochowskiej w Czarnej Wodzie. Linki zewnętrzne wyszukiwarka grobów Geo-System strona cmentarza na nekropole.info
Cmentarz parafialny i wojenny w Goszczy

Cmentarz parafialny i wojenny w Goszczy – znajdujący się w Goszczy, w gminie Kocmyrzów-Luborzyca, w powiecie krakowskim. Dawny cmentarz parafialny rzymskokatolicki i wojenny z połowy XIX został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego. Na wojennej części cmentarza został pochowany Mieczysław Chmiela, zamordowany przez Niemców 4 marca 1945 r. Galeria zdjęć Przypisy Linki zewnętrzne www.koronakrakowa.pl
Приходское и воинское кладбище (Гоща)

Приходское и воинское кладбище (пол. Cmentarz parafialny i wojenny) — некрополь, который располагается в населённом пункте Гоща гмины Коцмыжув-Любожице Краковского повята Малопольского воеводства, Польша. Кладбище внесено в реестр охраняемых памятников Малопольского воеводства. Кладбище было основано во второй половине XIX века около церкви святого Лаврентия. 18 сентября 1998 года было внесено в реестр охраняемых памятников Малопольского воеводства (№ А-395/M). Примечания
Biedronka

Biedronka je obchodní řetězec působící v Polsku a na Slovensku. Historie Zakladatelem maloobchodního řetězce Biedronka byl podnikatel Mariusz Świtalski. První prodejna byla otevřena v Poznani 6. dubna 1995. V roce 1997 koupil Jerónimo Martins od společnosti Elektromis 210 obchodů Biedronka a od té doby se tento řetězec dynamicky rozvíjí. V roce 2008 Biedronka převzala obchody německého řetězce Plus. Logo Název „Biedronka“ je polské slovo pro slunéčko sedmitečné, které je také stylizováno jako logo. Biedronka je jednou z nejznámějších značek v Polsku. Odkazy Reference Externí odkazy oficiální web Obrázky, zvuky či videa k tématu Biedronka na Wikimedia Commons
Biedronka

Biedronka (dansk: Mariehøne) er den største supermarkedskæde i Polen med 2823 filialer (2017) og 67.000 ansatte (2019). Den ejes af det portugisiske selskab Jerónimo Martins. En mariehøne indgår i kædens logo. Biedronka sælger hovedsageligt polske varer, men den har også nogle portugisiske produkter, især vine. Skønt dens oprindelige målgruppe var lavindkomst-kunder, er kæden i dag den mest populære i Polen. Den har holdt en dominerende position på markedet i over et årti og har Lidl som sin hovedkonkurrent. Kildehenvisninger
Biedronka

Biedronka is a Polish supermarket chain. It is the largest chain of discount shops in Poland with 3,730 stores and 84,000 employees at the end of 2024. It is owned by the Portuguese group Jerónimo Martins. Its name means "ladybird", and a cartoon ladybird is the company's logo. Biedronka sells mainly local products, many of which are manufactured under the company's own label. It also sells some Portugal-made products, mostly wine. Initially targeted at lower-income customers, it is now one of the most popular supermarket chains in Poland. Biedronka has had a dominant position in Poland's grocery retail market for over a decade, and its main competitor in Poland is Lidl, although competition is rising in form of Kaufland and Aldi. History The founder of Biedronka was entrepreneur Mariusz Świtalski, owner of Elektromis. The first Biedronka store opened its doors on April 6, 1995, on Newtona Street in Poznań. In 1997, Jerónimo Martins acquired 210 stores from Elektromis, marking the beginning of a significant expansion phase for the chain. Since then, Biedronka has experienced rapid growth, exemplified by milestones such as the opening of its 1,500th store in March 2010 in Poznań on ul. Bobrzańska, followed by reaching 2,000 stores by 2012. In September 2014, the chain celebrated the launch of its 2,500th store, and in February 2019, it reached the milestone of 3,000 stores. In 2023, Biedronka announced its intention to enter Slovakia by the end of 2024, making it Biedronka's first expansion abroad. In March 2025, Biedronka opened its first store in Slovakia. In 2008, Biedronka acquired and transformed over 120 stores previously operated by the German chain Plus into its own network of stores. Biedronka's success is reflected in its consistent rise in rankings among Poland's largest enterprises. In the Rzeczpospolita list of the 500 largest enterprises in Poland, Biedronka has steadily climbed higher each year. Similarly, in a ranking compiled by weekly newspaper Polityka, Jerónimo Martins Polska SA, the parent company of Biedronka, achieved 5th place in 2009 and 4th place in 2010. Gallery References External links Unofficial forum for Biedronka employees and customers
Biedronka

Biedronka es la mayor cadena de supermercados no afiliada de Polonia, propiedad de la empresa portuguesa Jerónimo Martins. Literalmente, biedronka significa mariquita en polaco, siendo este insecto el logo del supermercado. Biedronka comercializa en su mayoría productos polacos; aun así, también vende productos provenientes de Portugal, especialmente vino.​ Biedronka es una de las empresas más populares y extendidas de Polonia (con cerca de 2.700 establecimientos)​ y muchos de sus productos han sido rebajados para que éstos estén al alcance de los clientes con menor capacidad adquisitiva.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Biedronka. Página oficial Foro de empleados y clientes de Biedronka
Biedronka

Biedronka est une chaîne de supermarchés polonaise. Il s'agit de la plus grande chaîne de magasins discount en Pologne avec 3 283 magasins et 70 000 employés en 2022. Elle appartient au groupe portugais Jerónimo Martins. Le nom Biedronka signifie « coccinelle » et une coccinelle de dessin animé sert de logo à l'entreprise. Biedronka vend principalement des produits locaux, dont beaucoup sont fabriqués sous la propre marque de l'entreprise. On y vend également des produits de fabrication portugaise, principalement du vin. Initialement destinée aux clients à faibles revenus, elle est aujourd'hui l'une des chaînes de supermarchés les plus populaires en Pologne. Biedronka occupe une position dominante sur le marché de détail de l'épicerie en Pologne depuis plus d'une décennie, et son principal concurrent en Pologne est Lidl, bien que la concurrence soit également en hausse de Kaufland et Aldi. Histoire Le fondateur de Biedronka était l'entrepreneur Mariusz Świtalski (en), propriétaire du holding Elektromis (en). Le premier magasin Biedronka a ouvert ses portes le 6 avril 1995, rue Newtona à Poznań. En 1997, Jerónimo Martins a acquis 210 magasins d'Elektromis, marquant le début d'une phase d'expansion significative pour la chaîne. Depuis lors, Biedronka a connu une croissance rapide, illustrée par des événements marquants tels que l'ouverture de son 1500e magasin en mars 2010 à Poznań, ul. Bobrzańska, puis de la barre symbolique des 2 000 magasins en 2012. En septembre 2014, la chaîne a célébré le lancement de son 2500e magasin et en février 2019, elle atteint le cap des 3 000 magasins. En 2008, Biedronka a acquis et transformé plus de 120 magasins auparavant exploités par la chaîne allemande Plus (en) en son propre réseau de magasins. Le succès de Biedronka se reflète dans son ascension constante dans le classement des plus grandes entreprises polonaises. Dans la liste du journal Rzeczpospolita des 500 plus grandes entreprises de Pologne, Biedronka progresse régulièrement chaque année. De même, dans un classement établi par l'hebdomadaire Polityka, Jerónimo Martins Polska SA, la société mère de Biedronka, a obtenu la 5e place en 2009 et la 4e place en 2010. Galerie Références Liens externes (pl) Site officiel Forum non officiel pour les employés et les clients de Biedronka Articles connexes Liste d'enseignes de la grande distribution en Pologne Portail des entreprises Portail du commerce Portail de la Pologne
Biedronka

Biedronka (Pools voor lieveheersbeestje, dit is dan ook het logo) is een supermarktketen in Polen met iets meer dan 3.000 vestigingen, 16 distributiecentra en 70.000 medewerkers (2020). Het is een discountwinkel en sinds 1998 eigendom van het Portugese concern Grupo Jerónimo Martins. Biedronka verkoopt voornamelijk producten die in Polen zelf worden gemaakt. Veel van deze producten worden verkocht onder het eigen huismerk. Ook verkoopt de keten enkele producten die gemaakt worden in Portugal, zoals wijn. In België en Nederland wordt de naam Biedronka ook gebruikt door een aantal supermarkten die zich richten op mensen met een Poolse achtergrond, maar deze staan los van elkaar en van de Poolse keten. Externe link (en) Officiële website (pl) Over Biedronka
Biedronka

Biedronka (em polaco: "Joaninha") é a maior cadeia de supermercados e líder no retalho alimentar na Polônia. Distribuição Em Abril de 2017 tem 2729 lojas, sendo proprietário o grupo português Jerónimo Martins Dystrybucja (JMD). A Biedronka é a mais popular e a mais vasta rede de lojas de retalho na Polónia, sendo regularmente visitada por 58% dos consumidores polacos, visitada diariamente por mais de dois milhões e meio de clientes. Nas prateleiras da loja, 95% dos produtos são de origem polaca. Críticas A Biedronka é, através de inspecções do trabalho confirmado, alvo de críticas sobre as condições de trabalho. Há uma organização de vítimas, a Associação das Vítimas de Jerónimo Martins, SPJMD. A pressão levou a um aumento salarial de 20 por cento. Constituiu um especial interesse por parte do público em geral a luta de um gerente de filial pelo pagamento das suas 2.600 horas extras. Referências
Biedronka

Biedronka (în traducere, Buburuza) este un lanț de supermarketuri din Polonia. Acest lanț activează în domeniul comerțului cu amănuntul. Suprafața magazinelor nu depășește 1000-1100 mp, astfel încât a acoperit toată Polonia. Sunt planuri să facă un lanț de magazine și în România.[1] Arhivat în 22 februarie 2020, la Wayback Machine.
Bierkowo

Bierkowo [pronunciación en polaco: /bjɛrˈkɔvɔ/] (en alemán Birkow) es un pueblo ubicado en el distrito administrativo de Gmina Słupsk, dentro del Condado de Słupsk, Voivodato de Pomerania, en Polonia del norte.​ Se encuentra aproximadamente a 7 kilómetros al oeste de Słupsk y a 112 kilómetros al oeste de la capital regional Gdańsk. En 2010, INFO-FM-lTV construyó una torre transmisora de 124 metros de alto en Bierkowo. Referencias Enlaces externos
Bierkowo

Bierkowo est une localité polonaise de la gmina rurale et du powiat de Słupsk en voïvodie de Poméranie. Elle se trouve à l'ouest de la capitale régionale Gdańsk. Géographie Histoire De 1648 à 1945, Birkow fait partie de l'arrondissement de Stolp dans le district de Köslin au sein de la province de Poméranie. Notes et références Liens externes Portail de la Pologne Portail du royaume de Prusse
Берково

Берково (пол. Bierkowo) — село в Польщі, у гміні Слупськ Слупського повіту Поморського воєводства. Населення — 944 особи (2011). Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Берково .
Kaplica grobowa Habermannów w Sanoku

Kaplica grobowa Habermannów w Sanoku – zabytkowa kaplica grobowa na Cmentarzu Centralnym w Sanoku. Historia Kaplica powstała w ramach tworzenia w 1895 nowego cmentarza komunalnego w Sanoku przy ulicy Rymanowskiej, według projektu architekta miejskiego, inż. Władysława Beksińskiego (projekt wraz z planem i strukturą nekropolii został opublikowany w „Czasopiśmie Technicznym” w 1896). Według zamysłu twórcy kaplica została ulokowana w centralnym punkcie prostokątnego obszaru cmentarza u zbiegu głównych alei, dzielących cztery dzielnice cmentarza. Inżynier W. Beksiński był jednocześnie projektantem kaplicy, wzniesionej w stylu neogotyckim. Sprawa budowy kaplicy była omawiana na posiedzeniu Rady Miejskiej w Sanoku w dniu 6 czerwca 1895. Ówcześnie kaplica była przeznaczona dla zmarłej niedawno Józefy Habermann, a w perspektywie także dla jej rodziny oraz miała zostać wybudowana na koszt tejże. Tego dnia radni zgodzili się na postawienie kaplicy według planu magistratu z zastrzeżeniem, że rodzina Habermann złoży 250 złr. jako jednorazowy wieczysty legat na koszta utrzymania grobowca. Do podjętej uchwały przez Radę Miejską przyjęto także poprawki mówiącą, iż „gmina zastrzegła sobie zarząd nad kaplicą jako kaplicą mszalną, podczas gdy grobowiec należeć ma wyłącznie do użytku i zarządu rodziny Habermannów”. Do końca lipca 1895 kaplica została wybudowana i zadaszona. Nowy cmentarz został konsekrowany w Dzień Zaduszny, 2 listopada 1895. Od początku istnienia kaplicy na jej fasadzie były umieszczone napisy w języku niemieckim (celem ich usunięcia składano interpelacje w Radzie Miejskiej, w tym kilkakrotnie uwagi zgłaszał radny dr Jan Gaweł). Pod kaplicą zostali pochowani: Józefa Habermann (wdowa po Hieronimie, zm. 2 maja 1895 w wieku 83 lat, pierwotnie pochowana na cmentarzu przy ul. Matejki), Antoni Habermann de Haberfeld (do około 1895 adiunkt w urzędzie podatkowym przy starostwie c. k. powiatu sanockiego, stanu wolnego, zm. 23 maja 1916 w wieku 79 lat), Leopold Habermann (urzędnik, zm. 11 marca 1917 w wieku 77 lat), Franciszka Habermann de Haberfeld Owsiany (ur. w Kimpulungu, wdowa po Leopoldzie, zm. 21 sierpnia 1920 w wieku 72 lat), Robert Habermann (nauczyciel prywatny, księgarz, zm. 9 kwietnia 1943 w wieku 62 lat). Kaplica służyła za dom przedpogrzebowy, zaś po wybudowaniu nowej kaplicy i domu przedpogrzebowego na Cmentarzu Centralnym w Sanoku pod koniec XX wieku pozostaje nieczynna. W drugiej połowie XX wieku w uroczystość Wszystkich Świętych 1 listopada sprawowana była uroczysta msza święta obrządku rzymskokatolickiego przy kaplicy. Budynek kaplicy zostały wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, założonego w 2014. Przypisy
Biskupice (Olesno)

Biskupice est une localité polonaise de la gmina de Radłów, située dans le powiat d'Olesno en voïvodie d'Opole. Histoire De 1742 à 1945, Bischdorf fait partie de l'arrondissement de Rosenberg-en-Haute-Silésie dans le district d'Oppeln au sein de la province de Silésie. Notes et références Liens externes Site officiel Portail de la Pologne Portail du royaume de Prusse
Biskupice (powiat oleski)

Biskupice (niem. Bischdorf, dodatkowa nazwa w niem. Bischdorf) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie oleskim, w gminie Radłów. W miejscowości działa m.in. jednostka OSP. W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Biskupice, po jej zniesieniu w gromadzie Kościeliska. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa częstochowskiego. Nazwa W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość występuje pod obecną polską nazwą Biskupice oraz nazwą zgermanizowaną Bischdorf. Spis geograficzno-topograficzny miejscowości leżących w Prusach z 1835 roku notuje obecnie używaną, polską nazwę miejscowości Biskupice oraz niemiecką Bischdorf. 12 listopada 1946 r. nadano miejscowości polską nazwę Biskupice. Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: kościół par. pw. św. Jadwigi, cmentarny, drewniany, z 1718 r., wypisany z księgi rejestru kościół ewangelicki, obecnie rzym.-kat. par. pw. św. Jacka, murowany z 1784 r. dwór, z poł. XVIII w. inne obiekty: budynek byłej szkoły podstawowej, która została zlikwidowana w 2001 roku. Do 2007 r. budynek był opuszczony i bezużyteczny, obecnie kilka jego pomieszczeń jest zamienianych na klub młodzieżowy. Przypisy Bibliografia Johann GeorgJ.G. Knie Johann GeorgJ.G., Alphabethisch-Statistisch-Topographische Uebersicht aller Dörfer, Flecken, Städte und andern Orte der Königl. Preuß. Provinz Schlesien ..., Breslau: Graß, Barth und Comp., 1830, OCLC 751379865 (niem.). J.E. Muller: Vollstandiges geographish, statistisch, topographisches Worterbuch preusischen Staates. Erfurt: J.E. Muller'sche Buchhandlung, 1835.
Біскупиці (Олеський повіт)

Біскупиці (пол. Biskupice, нім. Bischdorf, Bischdorf/Radlau) — село в Польщі, у гміні Радлув Олеського повіту Опольського воєводства. Населення — 527 осіб (2011). У 1975-1998 роках село належало до Ченстоховського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Biskupin

Biskupin je archeologické naleziště, rekonstruovaný model starověkého osídlení a skanzen v Polsku, 8 km na jih od městečka Żnin v Kujavsko-pomořském vojvodství. Jde o nejvýznamnější archeologické naleziště v Polsku. Nejstarší nálezy pocházejí z 8. století před naším letopočtem, tedy z pozdní doby bronzové. Někdy je areál přezdíván „polské Pompeje“ nebo „polské Herculaneum“, neboť lokalita byla dlouho ztracena pod vodou a nánosy bahna, jež konzervovaly dřevo použité ke stavbě. Lokalita se nachází na bažinatém poloostrově u jezera Biskupin. Původně šlo patrně o vodní pevnost uprostřed jezera, obehnanou dubovou palisádou. Hradba byla dlouhá více než 450 metrů a dosahovala až šestimetrové výšky a třímetrové šířky. Před ní se nacházely dřevěné vlnolamy. Dendrochronologická analýza určila, že 50 % stromů použitých na stavbu bylo pokáceno v roce 748 př. n. l. Když byla lokalita v roce 1933 objevena, způsobila senzaci a vyvolala mnoho veřejných diskusí, neboť byla považována za raný důkaz západoslovanského osídlení. Tento názor zastával profesor Poznaňské univerzity Józef Kostrzewski, který prováděl první archeologický výzkum. Tento názor začal hrát rychle politickou roli v souboji s nacistickou propagandou hlásající nárok Němců na polské území vzhledem ke starověkému osídlení germánskými kmeny. Roku 1936 badatelé Poznaňské univerzity vytvořili na místě model v původní velikosti, proudily sem davy turistů, politiků i vojáků. Po německé okupaci Polska se profesor Kostrzewski musel skrývat před gestapem a nacističtí archeologové se pokoušeli dokázat germánský původ místa, ale bez úspěchu. Na konci druhé světové války se proto německá armáda pokusila areál zničit zatopením. Po válce byla voda odčerpána a skanzen byl obnoven. Archeologický výzkum, jejž převzal Zdzisław Rajewski, trval do roku 1976, přesto bylo zmapováno jen 75 procent areálu a velká jeho část byla raději zasypána, aby se dřevo zcela nerozpadlo. Většina historiků názor o původně slovanském osídlení postupně opustila, toto osídlení je dnes připisováno etnicky nejasné lužické kultuře, jež nebyla jistě ani germánskou, ani slovanskou. Skanzen je národní kulturní památkou Polska (pomnik historie). Místo spravuje Národní archeologické muzeum ve Varšavě. V září se zde každý rok pořádá vzdělávací archeologický festival. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Biskupin na Wikimedia Commons
Réserve archéologique de Biskupin

Biskupin était une cité fortifiée protoslave de Pologne, appartenant à la civilisation lusacienne, au IVe siècle av. J.-C., découverte en 1933 à Biskupin. Biskupin est alors habitée par des agriculteurs pratiquant la culture sur brûlis et un élevage développé, maîtrisant les techniques de la céramique et de la menuiserie, utilisant le fer pour les armes et certains outils. Ils pratiquent la crémation de leurs morts et en conservent les cendres dans des urnes entourées de vases contenant de la nourriture, des boissons, le tout recouvert par un petit tertre. Dès cette époque existe une hiérarchie militaire illustrée par les grandes maisons claniques de la forteresse, mais aussi par des tombes isolées à grand tumulus. En 1932, au cours de l'une de ses promenades autour du lac de Biskupin, l'instituteur Walenty Szwajcer remarque la présence de fragments de poterie ainsi que des pieux de bois émergeant de l'eau. Au printemps de la même année, il procède au détournement partiel de la rivière Gąsawka, qui alimente le lac, avec pour résultat un abaissement de plusieurs centimètres du niveau d'eau, révélant quantité d'objets. Szwajcer a commencé à recueillir les restes, puis de les décrire en publiant ses découvertes. Il écrit au professeur Józef Kostrzewski, qui décide d'étudier la zone. En 1933, le site archéologique de Biskupin est donc mis au jour. Dès lors, sont entrepris de nombreux travaux de fouille (après asséchement localisé de la zone), suivis de près par les archéologues Zdzisław Rajewski et Józef Kostrzewski. Une reconstitution partielle (muraille de protection et quelques habitations) permet au public de visiter le site initial, complété par la reconstitution d’habitations de différentes époques. En 2002, sur le site archéologique, Jerzy Hoffman tourne son film Stara baśń. Kiedy słońce było bogiem. En 2006, le site est récompensé par le concours Europa Nostra en recevant la médaille Europa Nostra. Articles connexes Préhistoire et protohistoire de la Pologne Liens externes Ressource relative aux beaux-arts : Grove Art Online Portail de l’archéologie Portail des musées Portail du patrimoine mondial Portail de la Pologne