NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Chiesa della Santa Trinità (Varsavia)

La chiesa evangelica della Santa Trinità della Confessione di Augusta (in polacco: Kościół Ewangelicko-Augsburski w Rzeczypospolitej Polskiej), nota anche come chiesa protestante di Zug (in polacco: Zbór Zuga) è una chiesa luterana sita a Varsavia, in Polonia. È una delle due chiese della confessione di Augusta presenti a Varsavia. Progettata e costruita da Szymon Bogumił Zug, è una delle più grandi di Varsavia. Storia e descrizione Il banchiere del re, Piotr Tepper, decise di costruire la chiesa nel 1777 ottenendo le necessarie autorizzazioni da re Stanisław August Poniatowski. Il re si riservò comunque il diritto di scegliere il progetto dell'edificio, che venne redatto da Szymon Bogumił Zug, e la chiesa fu edificata dal 1777 al 1782. Costruita in stile neoclassico richiama nel disegno il Pantheon di Roma. La chiesa luterana è stata, nel XVIII secolo, l'edificio più alto e più grande di Varsavia. Il diametro della cupola era di 33,4 metri e l'altezza totale 58. L'enorme cupola, dotata di una lanterna, dominava gli edifici circostanti. Essa rappresentava lo spirito del classicismo puro. Come edificio più alto di Varsavia, a quel tempo, venne utilizzato, dall'esercito polacco, come punto di osservazione durante l'insurrezione di Kościuszko. Agli inizi del XIX secolo la chiesa venne rinnovata per consentire le attività musicali durante le funzioni religiose. Fra i musicisti famosi che diedero dei concerti in essa, si ricorda Frédéric Chopin che, nell'aprile del 1825, alla presenza dello zar Alessandro I di Russia, suonò sul choralion (aeolimelodicon). La chiesa venne distrutta dai bombardamenti tedeschi il 16 settembre 1939 e fu ricostruita dopo la fine della guerra. All'interno, i visitatori rimangono impressionati dalla sua doppia galleria che circonda la navata. A seguito dei miglioramenti acustici e di uno splendido organo, l'Opera da Camera di Varsavia (Warszawska Opera Kameralna) vi organizza regolarmente concerti di musica classica. Altre immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa della Santa Trinità Collegamenti esterni (PL) Kościół Ewangelicko-Augsburski pw Św. Trójcy, su warszawa1939.pl. (PL) Chiesa della Santa Trinità, su luteranie.pl. URL consultato il 22 ottobre 2022 (archiviato dall'url originale il 18 febbraio 2005).
Evangelisch-Augsburgse Kerk van de Heilige Drie-eenheid (Warschau)

De Augsburger Evangelistenkerk (Pools: Zbór Ewangelicko-Augsburgski) of de Heilige Evangelische Kerk van de Drievuldigheid van de Bekentenis van Augsburg is een lutheraanse kerk in de Poolse hoofdstad Warschau. Het is een van de twee Augsburger Evangelische kerken van Warschau. Geschiedenis De bankier van koning Stanisław August Poniatowski, Piotr Tepper spande zich in voor de bouw van de kerk en in 1777 kreeg hij groen licht van de koning. Maar de koning schiep voor hem het recht om het ontwerp van het gebouw te kiezen. De kerk werd tussen 1777 en 1782 naar ontwerpen van Szymon Bogumił Zug gebouwd in de vorm van een classicistische rotonde, zoals het Pantheon in Rome. De kerk heeft een cirkelvormige plattegrond met drie symmetrische bijruimten. De Lutheraanse kerk was ten tijde van de voltooiing het hoogste gebouw van het 18de-eeuwse Warschau. De doorsnede van de koepel was 33,4 meter en de hoogte was 58 meter. De enorme koepel wordt bekroond door indrukwekkende zuilenlantaarns. In de kerk lopen ook boven elkaar twee galerijen die, zoals dat bij de protestantse kerken gebruikelijk is, rond de preekstoel zijn gegroepeerd. De koepel van de kerk stortte tijdens het Duitse bombardement op Warschau op 16 september 1939 in. De kerk werd tijdens de Opstand van Warschau in 1944 door de Duitsers in brand gestoken. De kerk werd in 1956 weer in gebruik genomen als kerk. Door zijn akoestische verbetering en zijn orgel gebruikt de Kameropera van Warschau (Warszawska Opera Kameralna) de kerk vaak voor diverse huisconcerten voor klassieke muziek.
Temple de la Sibil·la

El temple de la Sibil·la (en polonès, Świątynia Sybilli) és un temple monòpter o thólos a la població de Puławy, Polònia, construït a finals del segle xviii com a museu per la princesa Izabela Czartoryska. Història El Temple de la Sibil·la a Puławy, anomenat també com a Temple de la Memòria, va obrir el 1801. La seva estructura es va inspirar en el temple de Vesta a la ciutat de Tívoli, Itàlia, i el temple d'Albunea, la Sibil·la Tiburtina, conegut a tot Europa per gravats. El temple de Puławy, dissenyat per l'arquitecte polonès Chrystian Piotr Aigner, commemora la història de Polònia i la seva cultura, i les glòries i misèries de la vida humana. A la seva col·lecció podem trobar les espases Grunwald i altres objectes personals dels reis i reines polonesos. Durant l'Aixecament de novembre dels anys 1830-31, el museu va tancar. El fill de la princesa Czartoryska, Adam Jerzy Czartoryski va portar els objectes restants a l'Hôtel Lambert, a París, França. El seu fill, Władysław Czartoryski va reobrir el museu el 1878 a Cracòvia, Polònia com el Museu Czartoryski. Literatura El 1884, el temple de la Sibil·la va ser l'escenari que va fer servir l'escriptor polonès, Bolesław Prus per al seu micro-conte, Floridura de la Terra. L'acció del relat se situa al costat del temple, on hi ha una roca amb floridures. En un moment determinat, la roca es converteix màgicament en un globus terraqüi. En aquest microconte d'una pàgina i mitja, Prus identifica les societats humanes amb la floridura que, al llarg del temps, conquista cega i inexorablement la superfície del globus. El relat també és una metàfora sobre la lluita constant per l'existència que hi és present a l'espècie humana. El 1869, quan Bolesław Prus tenia 22 anys acabà els seus estudis a l'Institut Forestal i d'Agricultura que s'havia obert a la ciutat de Puławy. Anteriorment, havia passat molts anys de la seva infantesa a Puławy. Notes Referències Christopher Kasparek, "Dos micro-contes de Bolesław Prus," The Polish Review, 1995, no. 1, pp. 99–103. Edward Pieścikowski, Bolesław Prus, 2nd ed., Varsòvia, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985, ISBN 83-01-05593-6. Zygmunt Szweykowski, Twórczość Bolesława Prusa (L' art de Bolesław Prus), 2nd ed., Varsòvia, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1972.
Sibyllentempel (Puławy)

Der Sibyllentempel (polnisch: Świątynia Sybilli) im Puławyer Czartoryski-Park ist ein klassizistischer Pavillon, der im 18. Jahrhundert von Chrystian Piotr Aigner und Fryderyk Bauman für die polnische Magnatin Izabela Czartoryska errichtet worden ist. Geschichte Izabela Czartoryska ließ den Pavillon auf der Weichselböschung von 1798 bis 1801 im klassizistischen Stil nach dem Vorbild des Tempel der Sibylle in Tivoli errichten. Die Löwen am Eingang sind ein Geschenk des Zaren Alexander I., der 1805 die Czartoryski in Puławy besuchte. Zweck des Tempels war die Beherbergung der Kunstsammlung der Czartoryski. Später kam zu diesem Zweck auch das Gotikhaus hinzu. Die Czartoryski stellten ihre Kunstschätze, zu denen Werke von Leonardo da Vinci, Rafael und Rembrandt gehörten, im Gotischen Haus und im Sibyllentempel im ersten polnischen öffentlichen Museum der Öffentlichkeit zur Verfügung. Nach der Niederschlagung des Novemberaufstand 1831 wurden die Güter der Czartoryski enteignet und die Kunstschätze, die sie über Paris nicht rechtzeitig nach Krakau (Czartoryski-Museum) ausführen konnten, nach St. Petersburg verbracht. Nach dem Ersten Weltkrieg kamen die erhaltenen Kunstschätze, wie z. B. die gotischen Wawel-Köpfe zurück nach Polen, wo sie wieder auf den Wawel kamen. Im Sibyllentempel befindet sich heute eine Ausstellung, die an die Blütezeit der Kunstsammlung von Puławy anknüpft. Der Tempel inspirierte Jan Paweł Woronicz zu seinem Gedicht Świątynia Sybilli. Siehe auch Liste der Burgen und Schlösser in der Woiwodschaft Lublin Literatur S. Turski, M. Wyszkowski: Lubelszczyzna. Przewodnik. Wydawnictwo BESPOL, Lublin 2006, ISBN 83-923060-0-7, S. 96. Weblinks
Temple of the Sibyl

The Temple of the Sibyl (Polish: Świątynia Sybilli), also known as the Temple of Memory, is a colonnaded round monopteral temple-like structure in Puławy, Poland, built at the turn of the 19th century as a museum by Izabela Czartoryska. History The Temple of the Sibyl at Puławy opened in 1801, the structure was modeled after the similar monopteral Temple of Vesta in Tivoli, the site of the Tiburtine Sibyl, which was well known throughout Europe in engravings. The Puławy temple, designed by Polish architect Chrystian Piotr Aigner, memorialised Polish history and culture, and the glories and miseries of human life. Items kept in the Temple of the Sibyl included the Grunwald Swords and a large Royal Casket containing portraits and personal items of Poland's monarchs and queens. During the November Uprising of 1830–31, the museum was closed. Czartoryska's son Adam Jerzy Czartoryski evacuated the surviving collections to Paris, France, where he housed them at the Hôtel Lambert. His son Władysław Czartoryski later reopened the museum in 1878 in the Grand Duchy of Kraków, in Austria-Hungary, as the Czartoryski Museum. Prus In 1884, the Temple of the Sibyl was used by the Polish writer Bolesław Prus as the setting for his micro-story, Mold of the Earth. The story's action takes place adjacent to the Temple, where there is a boulder overgrown with mold. At a certain moment the boulder magically transforms into a globe. In his one-and-a-half-page micro-story, Prus identifies human societies with molds that, over the ages, blindly and impassively contest the surface of the globe. He thus provides a metaphor for the competitive struggle for existence that goes on among human communities. In 1869, then-22-year-old Prus had briefly studied at the Agricultural and Forestry Institute that had been established on the old Czartoryski estate at Puławy. Earlier, he had spent several years of his early childhood in Puławy. See also Mold of the Earth Pythia Temple of Vesta, Tivoli Tiburtine Sibyl Temple of Diana Notes References Christopher Kasparek, "Two Micro-Stories by Bolesław Prus," The Polish Review, 1995, no. 1, pp. 99–103. Edward Pieścikowski, Bolesław Prus, 2nd ed., Warsaw, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985, ISBN 83-01-05593-6. Zygmunt Szweykowski, Twórczość Bolesława Prusa (The Art of Bolesław Prus), 2nd ed., Warsaw, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1972.
Templo de la Sibila

El templo de la Sibila (en polaco: Świątynia Sybilli) es un templo monóptero o tholos en la ciudad de Puławy, Polonia, construido a finales del siglo XVIII como museo por la princesa Izabela Czartoryska. Historia El Templo de la Sibila de Puławy, también conocido como el Templo de la Memoria, abrió sus puertas en 1801. El edificio se inspiró en el templo de Vesta romano de la ciudad de Tívoli, Italia, el templo de la sibila Tiburtina, conocido en toda Europa gracias a distintos grabados. El templo de Puławy, diseñado por el arquitecto polaco Chrystian Piotr Aigner, conmemora la historia de Polonia y su cultura, y las glorias y miserias de la vida humana. Entre sus objetos se encuentran las espadas Grunwald y otros objetos personales de los reyes y reinas polacos. Durante el Levantamiento de Noviembre de los años 1830-31, el museo cerró. El hijo de la princesa Izabela Czartoryska, Adam Jerzy Czartoryski evacuó los objetos supervivientes al Hôtel Lambert, en París, Francia. El hijo de éste Ladislao Czartoryski reabrió el museo en 1878 en Cracovia, Polonia, como el Czartoryski Museum. Literatura En 1884, el templo de la Sibila fue el escenario utilizado por el escritor polaco Bolesław Prus para su microrrelato, Moho de la Tierra. La acción del relato se sitúa junto al templo, dónde hay una roca en la que ha crecido el moho. En un momento determinado, la roca se convierte por arte de magia en un globo terráqueo. En este microrrelato de una página y media, Prus indetifica las sociedades humanas con el moho que, a través de los tiempos, conquista ciega e inexorablemente la superficie del globo. El relato también es una metáfora sobre la lucha constante por la existencia que está presente en la especie humana.​ En 1869, por aquel entonces un Bolesław Prus de 22 años había terminado sus estudios en el Instituto Forestal y de Agricultura que se había abierto en el antiguo condado Czartoryski en Puławy.​ Anteriormente, había pasado varios años de su infancia en Puławy. Galería Referencias Bibliografía Christopher Kasparek, «Dos Microrrelatos» de Bolesław Prus, The Polish Review, 1995, no. 1, pp. 99-103. Edward Pieścikowski, Bolesław Prus, 2nd ed., Varsovia, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985, ISBN 83-01-05593-6. Zygmunt Szweykowski, Twórczość Bolesława Prusa (El arte de Bolesław Prus), 2nd ed., Varsovia, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1972. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Templo de la Sibila.
Świątynia Sybilli w Puławach

Świątynia Sybilli w Puławach – budowla w kształcie rotundy wchodząca w skład zespołu pałacowo-parkowego przy pałacu Czartoryskich w Puławach; pierwsze polskie muzeum. Stanowiła ogrodową imitację (folly) antycznej świątyni. Charakterystyka Wybudowana została w latach 1798–1801 jako Świątynia Pamięci na stromej skarpie wiślanej według projektu Piotra Aignera na wzór świątyni Westy w Tivoli koło Rzymu. Posiada dwie okrągłe sale. Do reprezentacyjnej sali górnej wchodzi się po szerokich schodach, których strzegą kamienne lwy (prezent od władcy Rosji, Aleksandra I, z okazji jego pobytu w Puławach w 1805). Nad wejściem jest napis Przeszłość-Przyszłości. Wokół sali biegnie ganek, którego dach w postaci kopuły z okrągłym świetlikiem pośrodku i zmniejszającymi się ku górze kasetonami wspiera się na korynckich kolumnach z piaskowca. Pod kopułą biegnie fryz z motywami gryfów i kandelabrów, będący dziełem Fryderyka Baumana. Sala dolna, z wejściem od strony skarpy, ma kopułę wspartą na dziewięciu arkadach, za którymi znajduje się wąskie obejście. W Świątyni Sybilli księżna Izabela Czartoryska gromadziła pamiątki rodzinne Sieniawskich, Lubomirskich i Czartoryskich oraz pamiątki po wielkich Polakach: królach, wodzach, uczonych czy poetach, które miały przypominać po rozbiorach Polski pełną chwały przeszłość narodową. Były tam m.in. przedmioty związane z Bolesławem Chrobrym, Kazimierzem Wielkim, Stanisławem Żółkiewskim, Tadeuszem Kościuszką, Mikołajem Kopernikiem (cegła z kamienicy przy Kopernika 30, wówczas uważanej za miejsce narodzin astronoma) i Janem Kochanowskim. W dolnej kondygnacji Świątyni umieszczony został obelisk poświęcony księciu Józefowi Poniatowskiemu. W 1830, jeszcze przed powstaniem listopadowym, zbiory zostały ewakuowane do Paryża. Potem wróciły do Krakowa, stając się zalążkiem Muzeum Książąt Czartoryskich. W Świątyni Sybilli muzeum zostało reaktywowane dopiero w 1938 i jest dostępne do dziś. Puławska budowla była inspiracją dla poematu Jana Pawła Woronicza Świątynia Sybilli. Zobacz też Dom Gotycki w Puławach Monument I Wojny Światowej w Atlantic City w New Jersey Przypisy Bibliografia Teresa Gawinowska: Zespół parkowo-pałacowy w Puławach, Towarzystwo Przyjaciół Puław, Puławy 1997. Stanisław Turski; Marek Wyszkowski; Marek Kucharczyk: Lubelszczyzna. Przewodnik, Wydawnictwo Bespol, Lublin 2006, ISBN 83-923060-0-7, S. 96 (OCLC 749732862). Tomasz Jasiński. Dom rodzinny Mikołaja Kopernika. Przyczynek do studiów nad socjotopografią późnośredniowiecznego miasta. „Kwartalnik Historyczny”. 92 (4) (Państwowe Wydawnictwa Naukowe), 1986. Linki zewnętrzne Archiwalne widoki Świątyni Sybilli w bibliotece Polona
Храм Сивіли

Храм Сивіли (пол. Świątynia Sybilli) — колонадна культова споруда, в Пулави, Польща, побудована на межі XIX століття. Історія "Храм Сивіли" в Пулавах, також відомий як Храм пам'яті, відкритий у 1801 році. Споруда була зведена за зразком подібного Храму Вести у Тіволі, Італія, місця Тібуртинської Сивіли, яке було добре відоме у всій Європі на гравюрах. Храм Пулави спроектований польським архітектором Християном Петром Айгнером. Предмети, що зберігались у Храмі Сивіли, включали Грунвальдські мечі та велику "Королівську скриню", що містить портрети та особисті речі польських монархів та королев. Під час Листопадового повстання 1830—1831 рр. музей було закрито. Син Ізабели Чарторийської Адам Єжи Чарторийський евакуював збережені колекції до Парижу, де розмістив їх у готелі Lambert. Пізніше його син Владислав Чарторийський знову відкрив музей у 1878 році в Кракові, в австрійській Польщі, як музей Чорторийських. Прус У 1884 році храм Сивіли використовував польський письменник Болеслав Прус як декорацію для своєї мікроповісті " Цвіль землі ". Дія розповіді відбувається поруч із Храмом, де є валун, порослий цвіллю. У певний момент валун чарівним чином перетворюється на земну кулю. У своїй півсторінковій мікроісторії Прус ототожнює людське суспільство з цвіллю. Люди протягом століть сліпо і безпристрасно змагаються з поверхнею земної кулі. Таким чином, він забезпечує метафору конкурентної боротьби за існування, яка триває серед людських спільнот. У 1869 році тодішній 22-річний Болеслав Прус навчався в сільськогосподарському та лісовому господарстві, яке було створене у старому маєтку Чарторийських у Пулавах. Раніше він провів кілька років свого раннього дитинства в Пулавах. Примітки Список літератури Крістофер Каспарек, «Дві мікроповісті Болеслава Пруса», « Польський огляд», 1995, с. 1, стор. 99–103. Едвард Пєсціковський, Болеслав Прус, 2-е видання, Варшава, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985,ISBN 83-01-05593-6. Зигмунт Швейковський, Twórczość Bolesława Prusa (Мистецтво Болеслава Пруса), 2-е видання, Варшава, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1972.
Brzezienko (jezioro)

Brzezienko, nazywane też: Brzeźno Małe lub Brzezinek – jezioro w Polsce w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Olsztynek. Położenie Według regionalizacji fizycznogeograficznej Polski jezioro leży na Równinie Olsztynka, stanowiącej część makroregionu Pojezierza Mazurskiego. Natomiast według regionalizacji przyrodniczo-leśnej – w mezoregionie Puszcz Mazurskich, w dorzeczu Łyna–Pregoła. Łyna wpada do jeziora od południa od strony jeziora Krzyżewko, a odpływ na północy przechodzi w jezioro Brzeżno. Brzegi są niskie i płaskie, w większości podmokłe. Zbiornik wodny według typologii rybackiej jezior zalicza się do linowo-szczupakowych. Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego rzeki Łyna – nr 2. Morfometria Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 8,5 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 1,7 m, a maksymalna – 4,1 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 126,4 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 146,3 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 425 m, a szerokość 270 m. Długość linii brzegowej wynosi 1200 m. Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 według Państwowego Układu Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 7,5 ha. Przypisy
Krzyżewko (jezioro)

Krzyżewko lub Krzyż – jezioro w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Olsztynek. Położenie Według regionalizacji fizycznogeograficznej Polski jezioro leży na Równinie Olsztynka, stanowiącej część makroregionu Pojezierza Mazurskiego. Natomiast według regionalizacji przyrodniczo-leśnej jezioro znajduje się w mezoregionie Puszcz Mazurskich, w dorzeczu Łyna–Pregoła. Łyna wpada do jeziora od południa, a odpływ na północy prowadzi wody do jeziora Brzezienko. Brzegi otaczają mokradła i pola, z wyjątkiem zachodnich i północnych, które są wysokie, porośnięte lasem. Zbiornik wodny według typologii rybackiej jezior zalicza się do linowo-szczupakowych. Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego rzeki Łyna – nr 2. Morfometria Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 9,2 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 3,5 m, a maksymalna – 10,6 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 126,5 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 323,1 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 400 m, a szerokość 385 m. Długość linii brzegowej wynosi 1150 m. Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 według Państwowego Układu Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 9,0 ha. Przypisy
Małe Żabie Oko

Małe Żabie Oko je pleso v polské části Vysokých Tater, nejmenší ze skupiny Rybích Stawků. Geografie Pleso kruhového tvaru leží v nadmořské výšce 1390 m n. m. na Rybím potoku v údolí Dolina Rybiego Potoku. Má rozlohu 0,2 ha, je 28 m dlouhé, 12 m široké a v nejhlubším místě je hluboké 2,3 m. Vodní režim Pleso je napájeno i odvodňováno Rybím potokem, který se po 3,5 km na polsko-slovenských hranicích vlévá do Biele vody. Přístup Kolem plesa vede silnice z Lysé Poľany ke Schronisku PTTK przy Morskim Oku. K samotnému plesu se dá dostat: po společné červené a modré turistické značce od Morskieho Oka (↑↓5 minut) po červené turistické značce od Wodogrzmotů Mickiewicza (↑1:45 hodiny, ↓1:30 hodiny) po modré turistické značce od Schroniska PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich (↑1:40 hodiny, ↓2 hodiny) Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Małe Żabie Oko na Wikimedia Commons
Małe Żabie Oko

Das Kleine Froschauge (pl. Małe Żabie Oko) in Polen ist einer der drei Fischseen (pl. Rybie Stawki), auch Fischaugen genannt (pl. Rybie Oczy), im Fischbachtal (pl. Dolina Rybiego Potoku) in der Hohen Tatra. Der Gletschersee befindet sich in der Gemeinde Bukowina Tatrzańska. Er liegt in einer streng geschützten Torflandschaft und ist nicht zugänglich. Er ist ein Refugium für zahlreiche Tier- und Pflanzenarten. Unweit des Sees verläuft der obere Teil der Panoramastraße Oswald-Balzer-Weg. Literatur Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin, Wyd. Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25.000, Warszawa, 2005/06, Polkart ISBN 83-87873-26-8. Weblinks
Polnisches Luftfahrtmuseum

Das Polnische Luftfahrtmuseum (polnisch Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie) befindet sich am Rande des Areals des ehemaligen Flughafens von Krakau, zwischen Rakowice und Czyżyny, in Krakau. Es handelt sich um eines der weltweit größten Luftfahrtmuseen. Geschichte Der Flugpark 7 wurde im Jahr 1912 von Österreichern eröffnet. Das Museum wurde 1964 nach einer Flugzeugausstellung gegründet. Bis 2010 wurden die Ausstellungsstücke in vier ehemaligen Flugzeughangars ausgestellt, die für Museumszwecke nur bedingt geeignet waren. Im September 2010 erhielt das Museum einen von den Architekten Peter Ruge und Justus Pysall entworfenen zwölf Meter hohen Neubau, der auf 4.500 Quadratmetern einen Teil der Exponate fasst. Die Sammlung beinhaltet im Neubau, den acht historischen Hallen und in der Open-Air-Ausstellung über 200 Flugzeuge und etwa 100 Flugzeugmotoren, außerdem eine Luftfahrt-Bibliothek und Fotoarchive. In seinem Bestand befinden sich unter anderem schwedische, britische und US-amerikanische Militärmaschinen, aus dem Ersten Weltkrieg stammende Flugzeuge, Zivilmaschinen, Segelflugzeuge sowie seltene Exponate wie eine Etrich Taube von 1910, die Reste eines Société-Antoinette-Flugzeugs von 1908 oder die PZL P.11 aus den späten 1920er-Jahren. Darüber hinaus steht in der Haupthalle ein Denkmal für die in der Luftschlacht um England seit 1940 getöteten Polen. Die Bundesrepublik Deutschland fordert bis heute Ausstellungsstücke zurück, die vor allem der Deutschen Luftfahrtsammlung Berlin entstammen. Diese wurden 1943 nach Scharnikau in Pommern ausgelagert und verblieben nach Ende des Zweiten Weltkrieges in Polen. Exponate (Quelle: ) Flugzeuge Segelflugzeuge Motorsegler HWL Pegaz (SP-590) Hubschrauber BŻ-1 GIL BŻ-4 Żuk JK-1 Trzmiel Mil Mi-4 A Mil Mi-4 ME WSK Mi-2 URP WSK Mi-2Ch WSK SM-1 (Lizenz Mil Mi-1) WSK SM-2 Flugmotoren Weblinks Offizielle Homepage (polnisch) Einzelnachweise