NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Виткувская башня

Рыцарская башня в Виткуве (пол. Wieża rycerska w Witkowie) — жилищно-оборонительная рыцарская усадьба, расположенный в селе Виткув в гмине Шпротава Жаганьского повята Любушского воеводства в Польше. Архитектура Здание, вероятно, было построено в конце XIV века на квадратном плане. Ее окружали каменный оборонительная стена и ров, который наполнялся водой из ручья Млынкувка. В прошлом вне стен находились также хозяйственные здания. До наших дней сохранились также: средневековая официна, остатки стен, часть валов и остатки полукруглых башен (бастей). Сама башня каменная, построенная из булыжника и кирпича, имеет вальмовую гонтовую крышу. За время ее существования башню несколько раз перестраивали. К башне с юга, вел перекинутый надо рвом подъемный мост. Со стороны ворот, на первом этаже башни, размещены керамические жбаны, которые, вероятно, имели усиливать слышимость. Интерьеры украшены остатками красочной готической полихромии — фигурами людей, птиц и сценой Распятия. Современность В начале XXI века башня стала частной собственностью. Примечания
Вітківська вежа

Лицарська вежа у Віткові (пол. Wieża rycerska w Witkowie) — житлово-оборонна лицарська садиба, розташований у селі Віткув у гміні Шпротава Жаґанського повіту Любуського воєводства в Польщі. Архітектура Будівлю, ймовірно, було побудовано наприкінці XIV століття на квадратному плані. Її оточували кам'яний оборонний мур та рів, який наповнювався водою з струмка Млинківка. У минулому назовні мурів знаходилися також господарські будівлі. До наших днів збереглися також: середньовічна (швидше всього) офіцина, рештки мурів, частина валів та залишки напівкруглих веж (бастей). Сама вежа є мурованою, побудованою з кругляка та цегли, має вальмовий ґонтовий дах. За час її існування вежу кілька разів перебудовували. До вежі, з півдня, вів перекинутий над ровом підйомний міст. Зі сторони брами, на першому поверсі вежі, розміщені керамічні дзбани, які, ймовірно, мали посилювати прослуховуваність. Інтер’єри прикрашені залишками барвистої готичної поліхромії — фігурами людей, птахів та сценою Розп’яття. Сучасність На початку XXI століття вежа стала приватною власністю. Примітки
Wojskowe Biuro Historyczne im. gen. broni Kazimierza Sosnkowskiego

Wojskowe Biuro Historyczne im. gen. broni Kazimierza Sosnkowskiego – instytucja publiczna zajmująca się badaniem dziejów Wojska Polskiego. Powstanie 4 stycznia 2016 Minister Obrony Narodowej Antoni Macierewicz powołał dr hab. Sławomira Cenckiewicza na stanowisko Pełnomocnika Ministra Obrony Narodowej ds. Reformy Archiwów Wojskowych oraz pełniącego obowiązki Dyrektora Centralnego Archiwum Wojskowego. Na podstawie Decyzji nr 127/MON Ministra Obrony Narodowej z 21 kwietnia 2016 4 czerwca 2016 zostało utworzone Wojskowe Biuro Historyczne im. gen. broni Kazimierza Sosnkowskiego. Nowa instytucja powstała z połączenia Centralnego Archiwum Wojskowego, które stało się komórką wewnętrzną Biura oraz Wojskowego Biura Badań Historycznych, które wcześniej wchodziło w skład Wojskowego Centrum Edukacji Obywatelskiej (wraz z pismem „Przegląd Historyczno-Wojskowy”). WBH są też podległe archiwa wojskowe: w Nowym Dworze Mazowieckim, w Oleśnicy, w Toruniu i w Gdyni. Nazwą WBH nawiązuje do placówki o nazwie Wojskowe Biuro Historyczne, która istniała w latach 1927–1939. Działalność Wojskowe Biuro Historyczne zajmuje się organizacją i funkcjonowaniem wojskowej sieci archiwalnej, kształtowaniem i ewidencją tego zasobu. Udostępnienia materiały archiwalne, prowadzi badania naukowe, kwerendy archiwalne, organizuje konferencje. Posiada też własne wydawnictwo. Dyrektorem WBH w latach 2016–2023 był Sławomir Cenckiewicz. Od 2024 r. dyrektorem jest Grzegorz Motyka. Struktura WBH Kierownictwo Wydział Badań Historycznych Sekcja Badań nad Wojskiem do 1945 roku Sekcja Badań nad Wojskiem po 1945 roku Wydział Administracyjno-Personalny Wydział Ochrony Informacji Niejawnych Kancelaria Tajna Centralne Archiwum Wojskowe Wydział Informatyzacji i Digitalizacji Zasobu Sekcja Informatyzacji i Digitalizacji Zasobu Sekcja Przechowywania Zasobu Pracownia Konserwacji Wydział Opracowywania Zasobu Pracownia Zbiorów Specjalnych Sekcja Opracowywania Wydział Informacji Naukowej i Udostępniania Zasobu Sekcja Kwerend Pracownia Naukowa Pracownia Informacji Naukowej Wydział Ewidencji i Kształtowania Zasobu Archiwum Wojskowe w Nowym Dworze Mazowieckim Archiwum Wojskowe w Oleśnicy Archiwum Wojskowe w Toruniu Archiwum Wojskowe w Gdyni Przypisy Bibliografia Powstało Wojskowe Biuro Historyczne [online], www.rp.pl [dostęp 2018-12-05] [zarchiwizowane z adresu 2018-12-05] (pol.). Linki zewnętrzne Strona instytucji
Cmentarz w Mościcach

Cmentarz w Mościcach – czynny cmentarz komunalny w Tarnowie, w dzielnicy Mościce. Cmentarz powstał jako parafialny dla parafii w Mościcach w 1941 roku. Granicę wytyczono przy granicy z gruntami sołectwa w Zbylitowskiej Górze. Na gminnym błoniu, koło lasu nazywanego Sośnina, wydzielono teren o kształcie wydłużonego nieregularnego czworokąta o najdłuższym boku ok. 245 m i najkrótszym ok. 57 m. Przygotowywując cmentarz zniwelowano i odwodniono teren. Konieczne prace wykonali mieszkańcy części parafii. Najbardziej intensywnie pracowano we wrześniu i październiku. Zasadzono wtedy żywopłot i drzewa. Pierwszą osobę, mieszkańca Świerczkowa, pochowano w dniu 1 października 1941. W 1950 r. zbudowano kaplicę cmentarną, którą odnowiono w 2010. W latach 1979–1980 cmentarz został powiększony w kierunku południowym i zaczął pełnić funkcję cmentarza komunalnego. Dla upamiętnienia poległych w okresie niemieckiej okupacji, pochowanych w pobliżu kaplicy, w 1975 r. na miejscu szerokiego grobu ziemnego w wybudowano pomnik według projektu arch. Jacka Sumary. Pochowani na cmentarzu w Mościcach Przypisy Bibliografia Miejski Zarząd Cmentarzy w Tarnowie. Cmentarz w Mościcach
Wroclavia

Wroclavia (Polish pronunciation: [vrɔt͡sˈlavja]) is a shopping, entertainment, and office center located in the Huby district of Wrocław, Poland. It opened on October 18, 2017, and is situated next to the Wrocław Główny railway station. The center features a variety of retail stores, restaurants, and entertainment facilities, as well as modern office spaces. The Wrocław central bus station is located on level -2 of the gallery. Wroclavia won the International Property Award for Best Retail Architecture in the World in 2018-2019, recognizing its innovative design. The center has become Wrocław's most visited shopping destination. Background The center is situated on the former Wrocław Pond Fields. It is owned by Unibail-Rodamco-Westfield and features more than 180 stores, including restaurants, cafés, service points, a Cinema City movie theater with 20 rooms (including IMAX, 4DX, and 3 VIP rooms), a 24-hour fitness club, and a children's playroom. References External links Media related to Wroclavia Shopping Center at Wikimedia Commons Wroclavia Centrum handlowe Wroclavia na str. polska-org.pl
Wroclavia

Westfield Wroclavia – centrum handlowo-rozrywkowo-biurowe, zlokalizowane we Wrocławiu na osiedlu Huby przy ul. Suchej 1, na dawnych Polach Stawowych w bezpośrednim sąsiedztwie stacji kolejowej Wrocław Główny, zintegrowane ze znajdującym się na poziomie -2 galerii, głównym dworcem autobusowym. Centrum otwarte w 2017 r. Opis Na terenie obiektu znajduje się ok. 200 sklepów, restauracji, kawiarni, punktów usługowych, a także kino Cinema City z 20 salami (w tym sala IMAX, 4DX i 3 sale VIP), całodobowy klub fitness, sala zabaw dla dzieci itp. Właścicielem centrum jest spółka Unibail-Rodamco-Westfield. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa Wroclavii Centrum handlowe Wroclavia na str. polska-org.pl
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dębnie

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dębnie – należy do dekanatu nowomiejskiego w archidiecezji poznańskiej. Swoją siedzibę ma w Dębnie 25. Parafia posiada kościół parafialny, wybudowany w latach 1444-1447, wpisany do rejestru zabytków, mieszczący się w Dębnie 25 Do parafii należą wierni z części gminy Nowe Miasto nad Wartą oraz gminy Żerków. Kościoły i kaplice kościół parafialny – Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – Dębno 25 kościół filialny – św. Brata Alberta – Chrzan, ul. Dworcowa 6 Msze święte Dębno (kościół parafialny) niedziele: 8:00 i 12:00 dni powszednie: wtorek: godz. 8:00, czwartek i sobota: godz. 18:00 Chrzan, ul. Dworcowa 6 (kościół filialny) niedziele: 10:00 dni powszednie: poniedziałek, środa i piątek: godz. 18:00 Zasięg parafii Do parafii należą wierni mieszkający w miejscowości: Chrzan (ul. Akacjowa, ul. Boczna, ul. Długa, ul. Dworcowa, ul. Jabłoniowa, ul. Kolejowa, ul. Krótka, ul. Leśna, ul. Mostowa, ul. Okrężna, ul. Osiedlowa, ul. Polna, ul. Słoneczna, ul. Sosnowa, ul. Sportowa, ul. Wierzbowa, ul. Wiśniowa, ul. Wodna, ul. Żerkowska), Dębno, Hermanów, Franciszków, Lutynia, Wolica Kozia i Wolica Nowa. Kancelaria parafialna mieści się na plebanii obok kościoła parafialnego czynna w każdy czwartek po wieczornej Mszy świętej Linki zewnętrzne Opis parafii. strona Archidiecezji Poznańskiej Opis parafii. ogloszeniaparafialne.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-27)].. serwis OgloszeniaParafialne.pl
Parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny we Włościejewkach

Parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny we Włościejewkach – należy do dekanatu nowomiejskiego w archidiecezji poznańskiej. Zarządza nią proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej i św. Mikołaja w Książu Wielkopolskim. Parafia posiada kościół parafialny, wybudowany w XVII wieku, wpisany do rejestru zabytków, mieszczący się w Włościejewkach 12. Terytorium parafii obejmuje część gminy Książ Wielkopolski w powiecie śremskim. Kościoły i kaplice kościół parafialny – Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – Włościejewki 12 Msze święte Włościejewki (kościół parafialny) niedziele: 10:00 Terytorium Włościejewki ... Kancelaria parafialna mieści się na plebanii parafii Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej i św. Mikołaja w Książu Wielkopolskim ul. Jana Pawła II 26 Linki zewnętrzne Opis parafii
Centrum Serenada

Centrum Serenada je obchodní centrum s rozlohou 42 tisíc metrů čtverečních v severní části Krakova v Malopolském vojvodství v Polsku. Otevřeno bylo v říjnu 2017. Popis Centrum doplňuje a rozšiřuje nabídku stávající nákupní a zábavní zóny (oblast Olsza), kde se nachází nákupní centrum Krokus spolu s hypermarketem Auchan, multikinem, stavebním obchodem OBI a největším krytým vodním parkem v Polsku. V obchodním centru se nachází 170 obchodů a 1135 parkovacích míst. V nabídce centra Serenada jsou obchody největších polských a mezinárodních módních řetězců, včetně společností Inditex s největším sortimentem značky Zara v regionu, LPP, H&M a salóny značky Van Graaf, New Look a Forever 21. V Serenadě je také prodejna potravin Piotr i Paweł a veřejné instituce jako městský úřad nebo pošta. Ceny Centrum Serenada získalo cenu CEE Retail Real Estate Awards 2018 – Retail Project a Property Design Awards 2018 v kategorii Tvar – Obchodní centrum. Investice Stavitelem a správcem centra Serenada je společnost Mayland Real Estate, které je také správcem přiléhajícího centra Krokus. Obě nákupní centra patří do skupiny Foncière Euris. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Centrum Serenada na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Serenada (Shoppingcenter)

Das Shoppingcenter Serenada ist ein modernes Einkaufszentrum mit der Gesamtfläche von 42.000 m², gelegen in Al. Gen. T. Bora –Komorowskiego 41 im nördlichen Teil von Krakau in Polen, das im Oktober 2017 eröffnet wurde. Beschreibung Der Bau des Einkaufszentrums dauerte zwei Jahre und kostete 140 Mio. Euro. Das Einkaufszentrum ergänzt und erweitert ständig sein Handels- und Unterhaltungsangebot (Bereich Olsza), in dem sich das Shoppingcenter Krokus mit dem SB-Warenhaus Auchan, das Multiplex-Kino der Kette Multikino, der Baumarkt OBI sowie der größte Wasserpark in Polen befinden. Im Serenada befinden sich 160 Handelsgeschäfte und Dienstleistungsbetriebe. Es gibt einen Parkplatz mit 1135 kostenlosen Autostellplätzen. Die Mall Serenada beherbergt Filialen von den größten polnischen und internationalen Modeketten. Das Markenzeichen von Serenada ist das komplette Angebot von Inditex mit dem größten Laden von Zara in der Region sowie die Geschäfte von LPP, H&M und die einzigen Läden von Van Graaf, New Look oder Forever 21 in Krakau. Im Serenada befinden sich der Lebensmittelsupermarkt Piotr i Paweł sowie eine Filiale des Stadtamtes und der Post. Im August 2018 wurde eine Verleihstation für Fahrräder des Unternehmens Wavelo auf dem Parkplatz am Nordeingang des Einkaufscenters errichtet. Auszeichnungen Das Shoppingcenter Serenada wurde mit dem Preis CEE Retail Real Estate Awards 2018 – Retail Project und Property Design Awards 2018 in der Kategorie Gebäudekörper – Einkaufszentrum ausgezeichnet. Investition Der Investor und Verwalter des Einkaufszentrum Serenada ist die Gesellschaft Mayland Real Estate, die auch das benachbarte Shoppingcenter Krokus verwaltet. Beide Einkaufszentren gehörten ursprünglich der Gruppe Foncière Euris. Mit Wirkung zum 1. Quartal 2018 wurden sie an Truvalu, eine Tochter des südafrikanischen Unternehmens NEPI Rockcastle verkauft. Weblinks Internetseite Einzelnachweise
Centre Serenada

Le Centre Serenada est un centre commercial d'une superficie de 42 000 m2 situé au 41, al. Gen. T. Bora-Komorowskiego, au nord de Cracovie. Il a ouvert ses portes en octobre 2017. Description La Galerie marchande complète et élargit l’offre de la zone commerciale et des loisirs (strefa Olsza), où se trouve le Centre Commercial Krokus avec l'hypermarché Auchan, Multikino, le magasin de bricolage OBI et le plus grand parc aquatique couvert de Pologne. La galerie dispose de 170 locaux commerciaux et de services ainsi que de 1 135 places de parking. L'offre de Serenada comprend des salons des plus grandes chaînes de mode polonaises et internationales. L’élément distinctif est une offre complète d’Inditex avec le plus grand espace de Zara dans la région, LPP, H&M, ainsi que les salons des marques Van Graaf, New Look ou Forever 21 uniques à Cracovie. Le Centre Serenada comprend également la chaîne d’alimentation Piotr i Paweł, ainsi que les bureaux des institutions telles que La Mairie ou la Poste. Investissement Le promoteur et gestionnaire du Centre Serenada est Mayland Real Estate, qui est également gestionnaire du Centre Krokus adjacent. Les deux centres commerciaux appartiennent au groupe Foncière Euris. Notes et références Lien externe Site officiel Portail de la Pologne Portail du commerce
Centrum Handlowe Serenada

Centrum Serenada – centrum handlowe o powierzchni 42 tys. m², położone przy al. Gen. T. Bora–Komorowskiego 41 w północnym Krakowie, otwarte w październiku 2017 roku. Specyfikacja Galeria uzupełnia i poszerza ofertę istniejącej strefy handlowo-rozrywkowej (strefa Olsza), w której znajduje się Centrum Handlowe Krokus wraz z hipermarketem Auchan, Multikino, market budowlany OBI oraz kryty park wodny. W galerii znajduje się 170 lokali handlowo – usługowych oraz 1135 miejsc parkingowych. W ofercie Serenady znajdują się salony polskich i międzynarodowych sieci modowych. Wyróżnikiem jest pełna oferta Inditex’u z największym formatem Zary w regionie, LPP, H&M, a także jedyne w Krakowie salony marek Van Graaf, New Look czy Forever 21. W Serenadzie znajdują się także placówki takich instytucji jak Urząd Miasta i Poczta. Nagrody Centrum Serenada jest laureatem nagrody CEE Retail Real Estate Awards 2018 – Retail Project oraz Property Design Awards 2018 w kategorii Bryła – Centrum Handlowe. Inwestycja Deweloperem i zarządcą Centrum Serenada jest spółka Mayland Real Estate, będącą również zarządcą przyległego Centrum Krokus. Obydwa centra handlowe należą do grupy Foncière Euris. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona galerii
Kościół św. Wojciecha w Przemyślu

Kościół św. Wojciecha w Przemyślu – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Matki Bożej Zbaraskiej w Prałkowcach prowadzonej przez księży Michalitów. Znajduje się w przemyskiej dzielnicy Kruhel Mały. Neogotycka świątynia została wzniesiona w 1895 roku dzięki staraniom i pod kierunkiem księdza Józefa Wiejowskiego – kanclerza kurii diecezjalnej w Przemyślu. Bryła zewnętrzna kościoła i wystrój wnętrza posiadają jednolity neogotycki charakter. Przypisy
Kościół Przemienienia Pańskiego w Radomyślu Wielkim

Kościół Przemienienia Pańskiego – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Radomyśl Wielki diecezji tarnowskiej. Historia Obecna świątynia została wzniesiona w 1779 roku i konsekrowana przez biskupa tarnowskiego Floriana Amanda Janowskiego w 1787 roku. Później w latach 1925-35 została rozbudowana i mocno przebudowana, zostało w tym czasie przedłużone i podwyższone prezbiterium, podwyższona nawa główna i dobudowana północna nawa boczna oraz przekształcona kaplica południowa w analogiczną nawę boczną. Podczas działań wojennych w 1944 roku świątynia została spalona i zniszczona. Odbudowana została w latach 1945-50. Architektura Jest to budowla późnobarokowa ze znacznie zatartymi cechami stylowymi. Murowana z cegły i otynkowana. Trzynawowa, bazylikowa, posiadająca prezbiterium zamknięte trójbocznie, po bokach którego są umieszczone dwie dobudówki zakrystyjne. Z przodu przy nawie jest umieszczona dobudówka, być może nieukończona wieża, w jej przyziemiu znajduje się kruchta. Świątynia nakryta jest dachami dwuspadowymi i pulpitowymi. Nad nawą znajduje się wieżyczka na sygnaturkę. Do zakrystii wchodzi się przez portal marmurowy, barokowy powstały być może przed 1779 rokiem. Nad wejściem głównym znajduje się tablica marmurowa Eliasza z Granowa Wodzickiego wykonana w 1784 roku Wnętrze prezbiterium i naw bocznych jest nakryte sklepieniami kolebkowymi z lunetami, nawę główną nakrywa strop płaski. Ołtarz główny pochodzi z XX wieku, w nim znajdują się późnobarokowe rzeźby świętych Piotra, Pawła, Stanisława i Wojciecha oraz obraz Przemienienia Pańskiego, zapewne powstały pod koniec XVIII wieku, wielokrotnie restaurowany. Kościół posiada cztery ołtarze boczne, dwa zostały wykonane w 1929 roku przez stolarza Kozioła, dwa pozostałe powstałe w 1951 roku, jeden z nich jest ludowy i posiada motywy rokokowe, wykonał go Jan Baran, drugi został wykonany przez Stanisława Chajca. Obrazy w ołtarzach zostały namalowane przez J. Serednickiego i Piotra Sławińskiego. Ambona powstała w 1950 roku i została wykonana przez Stanisława Chajca. Chrzcielnica jest marmurowa, późnobarokowa i pochodzi być może z końca XVIII wieku Obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, świętymi Anną i Janem Chrzcicielem, powstał według Murilla na początku XIX wieku. Witraże przedstawiają postacie świętych i zostały wykonane około 1950 roku w pracowni Mieczysława Paczki. Rzeźba Chrystusa u słupa, w stylu barokowo-ludowym pochodzi z 1. połowy XIX wieku. Tablica pamiątkowa została ufundowana przez parafian w 2004 roku z okazji 90 urodzin biskupa Ignacego Jeża, emerytowanego ordynariusza diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej (zmarłego w 2010 roku). Organy 22-głosowe, zostały wykonane przez Wacława Biernackiego w Krakowie w 1959 roku. Przypisy
Kościół ewangelicki w Wiśle Czarnem

Kościół ewangelicki w Wiśle Czarnem – kościół ewangelicko-augsburski w Wiśle Czarnem, w województwie śląskim w Polsce. Należy do parafii ewangelicko-augsburskiej w Wiśle Czarnem. Historia W 1968 r. rada parafii ewangelickiej w Wiśle podjęła decyzję o budowie domu katechetycznego położonego w dzielnicy Czarne. Projekt budowli został wykonany przez Karola Kozieła. Uroczystość poświęcenia nowo powstałego domu katechetycznego z salą nabożeństw odbyła się 10 lipca 1972 r. W II połowie lat 90. XX wieku przystąpiono do rozbudowy obiektu. Poświęcenia nowej części budynku dokonano 12 lipca 1997 r. Nowa dzwonnica została poświęcona w 2000 r., natomiast w 2010 r. dokonano remontu wnętrza kościoła, zmieniono również wtedy wystrój prezbiterium. Od 1 grudnia 1994 r. kościół jest siedzibą samodzielnej parafii ewangelicko-augsburskiej w Wiśle Czarnem. Nabożeństwa w kościele odbywają się w każdą niedzielę i święta. Przypisy
Dworzec autobusowy w Poznaniu

Dworzec autobusowy Poznań Główny w Poznaniu – dworzec autobusowy położony na terenie Zintegrowanego Centrum Komunikacyjnego Poznań Główny. Historia Przedwojenny budynek dworca autobusowego został spalony w wyniku działań wojennych, a nowy budynek oddano do użytku 1 czerwca 1946. W związku z powierzeniem Poznaniowi organizacji mistrzostw Europy Euro 2012 postanowiono wybudować nowy dworzec kolejowy i umiejscowić tam także odprawę autobusów dalekobieżnych. Po wybudowaniu nowego dworca kolejowego i galerii handlowej, obsługę autobusów przeniesiono na parter dworca kolejowego, a 23 listopada 2013, równolegle z przenosinami do nowej lokalizacji, wyburzono stary budynek dworca. Dworzec autobusowy Na dworcu znajdują się kasy biletowe, centrum informacji pasażerskiej i informacja turystyczna. Jest częścią zintegrowanego centrum komunikacyjnego. Autobusy odprawiane są z 19 stanowisk. Przypisy
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Rudniku nad Sanem

Kościół Trójcy Przenajświętszej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Rudnik nad Sanem diecezji sandomierskiej. Obecny kościół został wzniesiony w latach 1927-1928 dzięki pomocy hrabiego Hieronima Tarnowskiego. Został zaprojektowany przez architekta lwowskiego inżyniera Jana Bagieńskiego. Świątynia została wybudowana przez księdza Antoniego Dożyńskiego. W dniu 2 września 1928 roku, w uroczystość Matki Bożej Pocieszenia kościół został poświęcony przez biskupa przemyskiego Anatola Nowaka. Budowla posiada trzy nawy. Nawa główna jest nakryta sklepieniem beczkowatym, natomiast nawy boczne kasetonowymi. Świątynia została wymalowana w 1952 roku. Witraże w oknach zostały zamontowane w 1966 roku. Przypisy
Kościół Matki Bożej Śnieżnej w Rzeszowie-Budziwoju (stary)

Kościół Matki Bożej Śnieżnej – dawny kościół parafialny należący do parafii Matki Bożej Śnieżnej w Rzeszowie-Budziwoju. Znajduje się w dawnej wsi Budziwój, od 2010 roku dzielnicy Rzeszowa. Prace budowlane zostały rozpoczęte w 1905 roku. Świątynię zaprojektował inżynier Adolf Sumper z Rzeszowa. Na polecenie biskupa przemyskiego Józefa Sebastiana Pelczara budowla została uroczyście poświęcona w dniu 5 sierpnia 1907 roku i oddana do użytku wiernych. Kościół był niewielkich rozmiarów. Na prośbę wiernych z Budziwoja w styczniu 1921 roku biskup Józef Sebastian Pelczar utworzył w Budziwoju ekspozyturę parafii w Tyczynie. Wkrótce w Budziwoju została utworzona samodzielna parafia. W latach 1961–1962 świątynia została rozbudowana. Do 2002 roku kościół pełnił funkcję kościoła parafialnego, ponieważ w latach 1999-2002 została wzniesiona nowa świątynia. 3 marca 2021 roku wewnątrz kościoła zniszczono dekoracje dwóch ołtarzy oraz ławki stojące w nawie głównej. Przypisy