NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cmentarz wojenny z II wojny światowej w Banachach (1)

Cmentarz wojenny z II wojny światowej w Banachach – zabytkowy cmentarz wojenny żołnierzy poległych w czasie II wojny światowej, znajdujący się w Banachach w gminie Harasiuki (powiat niżański). Cmentarz usytuowany jest poza miejscowością w lesie przy drodze od Banach do Huty Krzeszowskiej. Cmentarz ma kształt prostokąta otoczonego metalowym płotkiem, składa się z trzech rzędów po 10 mogił. Betonowe mogiły opatrzone są napisami: Nieznany żołnierz, poległ, na polu chwały. W centrum znajduje się kamienny pomnik z napisem informującym, że na cmentarzu zostali pochowani polscy żołnierze polegli we wrześniu 1939 roku: Ojczyzno moja gdy cię mogę wspierać / Nie żal mi cierpieć, nie żal i umierać/ Inż. Walery Bigay-Mianowski / ppor. 12 PP ur. 1908r / ppor. Jan Bochenek / Augustyn Cholewa / Józef Ligęza / i 25 nieznanych / polegli śmiercią żołnierską 14 IX 1939r / Ku czci bohaterów pomnik ten ufundowała żona Walerego Bigay-Mianowskiego. Na drugim pomniku znajduje się napis: Kawaler orderu Virtuti Militari / Stanisław Weiss / Mgr praw ppor rez. 73 PP Armii Kraków / Ur. 10.V. 1910r / poległ 16.IX.1939r / .J.D.. W Banachach znajduje się również drugi cmentarz polskich żołnierzy poległych w czasie kampanii wrześniowej. Przypisy Bibliografia Marek Florek: Zabytkowe Cmentarze i Mogiły w Polsce Województwo tarnobrzeskie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Narodowa Instytucja Kultury, 1995, s. 30. ISBN 83-85548-37-8. (pol.). Ludwik Głowacki: Działania wojenne na Lubelszczyźnie. Lublin: 1979, s. 109-123. (pol.).
Cmentarz wojenny z II wojny światowej w Banachach (2)

Cmentarz wojenny z II wojny światowej w Banachach – zabytkowy cmentarz wojenny żołnierzy poległych w czasie II wojny światowej, znajdujący się w Banachach w gminie Harasiuki (powiat niżański). Cmentarz usytuowany jest poza miejscowością na skraju lasu przy drodze od Biłgoraj do Huty Krzeszowskiej. Cmentarz ma kształt trapezu otoczonego metalowym płotkiem, składa się z mogił w układzie rzędowym. Na cmentarzu zostało pochowanych 126 polskich żołnierzy poległych o okolicach Banachach 14 i 16 września 1939 roku. 12 października 1981 roku, w rocznicę powstania Ludowego Wojska Polskiego, na cmentarzu został odsłonięty pomnik, na którym znajduje się inskrypcja: Dnia 14.09.1939r niemieckie lotnictwo zbombardowało odpoczywający po długim marszu znad Sanu oddział z 12 PP 6 DP grupy operacyjnej „BORUTA", zginęło 2 oficerów i 27 żołnierzy. Dnia 16.09.1939r 11 PP z 23 DP grupy operacyjnej „JAGMIN" zaskoczył w Banachach niemiecką kompanię kolarzy otoczył ją i zniszczył. Dnia 16.09.1939r 73 PP 23 DP grupy operacyjnej „JAGMIN" maszerujący w straży tylnej dywizji, zaskoczył i rozbił w Banachach oddział piechoty niemieckiej z baterią artylerii. W Banachach znajduje się również drugi cmentarz polskich żołnierzy poległych w czasie kampanii wrześniowej. Przypisy Bibliografia Marek Florek: Zabytkowe Cmentarze i Mogiły w Polsce Województwo tarnobrzeskie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Narodowa Instytucja Kultury, 1995, s. 31. ISBN 83-85548-37-8. (pol.). Ludwik Głowacki: Działania wojenne na Lubelszczyźnie. Lublin: 1979, s. 109-123. (pol.).
Cmentarz rzymskokatolicki w Bielinach

Cmentarz rzymskokatolicki w Bielinach – zabytkowy cmentarz założony w 1810 roku, znajdujący się w gminie Ulanów, w powiecie niżańskim. Cmentarz usytuowany jest w północnej części miejscowości, w odległości około kilometra od kościoła. Nekropolia miała kształt wydłużonego prostokąta, z jedną aleją główną przebiegającą od bramy wejściowej znajdującej się w połowie krótszego boku cmentarza, do jego przeciwległego końca. Zachowało się kilkadziesiąt nagrobków i krzyży żeliwnych nagrobnych z przełomu XIX i XX wieku, najstarszy z 1824 roku. Na cmentarzu znajduje się mogiła zbiorowa z powstania z 1863 roku. Obok znajduje się mogiła partyzantów AK i Batalionów Chłopskich m.in. w mogile znajdują się prochy Juliana Kaczmarczyka, dowódcy oddziału Batalionów Chłopskich. Bibliografia Marek Florek: Zabytkowe Cmentarze i Mogiły w Polsce Województwo tarnobrzeskie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Narodowa Instytucja Kultury, 1995, s. 36. ISBN 83-85548-37-8. (pol.). Przypisy Linki zewnętrzne Urząd Gminy w Bielinach - Zabytkowy cmentarz w Bielinach
Cmentarz wojenny w Bukowinie

Cmentarz wojenny w Bukowinie – zabytkowy cmentarz założony w 1914 roku, znajdujący się w gminie Ulanów, powiat niżański, usytuowany jest w północno-wschodniej części miejscowości. Cmentarz miał kształt wydłużonego prostokąta. Początkowy układ mogił został zatarty. Na cmentarzu pochowanych jest 96 żołnierzy poległych w latach 1914 i 1915 różnych narodowości. Na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku, teren cmentarza został uporządkowany, a sam cmentarz został ogrodzony. Na cmentarzu postawiono duży drewniany krzyż. W roku 2004 został on zamieniony na metalowy, oraz postawiono pomnik z tablicą informującą z napisem "CMENTARZ WOJENNY żołnierzy wielu narodowości poległych w I wojnie światowej (Bukowina 2004)". Na terenie cmentarz został także pochowany jeden żołnierz polski poległy we wrześniu 1939 roku. Bibliografia Marek Florek: Zabytkowe Cmentarze i Mogiły w Polsce Województwo tarnobrzeskie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Narodowa Instytucja Kultury, 1995, s. 43. ISBN 83-85548-37-8. (pol.). Linki zewnętrzne Eksploratorzy - Bukowina (gmina Ulanów)
Cmentarz rzymskokatolicki w Kurzynie Średniej

Cmentarz rzymskokatolicki w Kurzynie Średniej – zabytkowy cmentarz założony około 1820 roku, znajdujący się w gminie Ulanów, powiat niżański, usytuowany jest w północnej części miejscowości, około 500 metrów od kościoła parafialnego. Znajduje się przy drodze do miejscowości Golce. Cmentarz miał kształt prostokąta zbliżonego do kwadratu, ogrodzony jest parkanem z wejściem od strony wschodniej. Obecnie z trzech stron otoczony jest lasem. Przez jego centralną część przebiega aleja główna Na cmentarzu zachowało się kilkadziesiąt kamiennych nagrobków i żeliwnych krzyży z przełomu XIX i XX w. W jego obrębie znajduje się mogiła zbiorowa powstańców styczniowych z 1863 roku. Na grobie znajduje się napis: "Tu spoczywają polegli pod Hutą Krzeszowską dnia 20 III 1863 r. w walce z najazdem moskiewskim, Józef Dąbczański ur. 1840 ....... z trzema towarzyszami o .... nieznanych nazwiskach". Przypisy Bibliografia Marek Florek: Zabytkowe Cmentarze i Mogiły w Polsce Województwo tarnobrzeskie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Narodowa Instytucja Kultury, 1995, s. 89. ISBN 83-85548-37-8. (pol.).
Cmentarz wojenny nr 260 – Zabawa

Cmentarz wojenny nr 260 – Zabawa – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VIII Brzesko. Cmentarz znajduje się w centrum miejscowości Zabawa w gminie Radłów obok cmentarza parafialnego, przy drodze wojewódzkiej nr 964. Niewielka nekropolia zaprojektowana przez Johanna Watzala ma powierzchnię około 8 arów, zbudowana ją na planie regularnego sześcioboku. Na terenie cmentarza znajduje się sześć wysokich kamieni nagrobnych bez inskrypcji, nie zachowały się też tabliczki imienne. Pomnik znajduje się przy ścianie południowej ogrodzenia, a jest to betonowy cokół (obłożony obecnie granitowymi płytami) z tablicą z inskrypcją: „Polegli na polu chwały”. Wieńczy go kamienna rzeźba orła wzbijającego się do lotu, która zastąpiła drewniany krzyż. Cmentarz jest ogrodzony niewysokim murem. Pochowani Pochowano na nim prawdopodobnie 77 żołnierzy austro-węgierskich, 11 żołnierzy niemieckich oraz 9 żołnierzy rosyjskich. Pochowano tu także 16 żołnierzy Wojska Polskiego, poległych we wrześniu 1939 roku podczas bitwy o most w Biskupicach Radłowskich. Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa, Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0.
Cmentarz wojenny z I i II wojny światowej w Harasiukach

Cmentarz wojenny z I i II wojny światowej w Harasiukach – zabytkowy cmentarz wojenny z okresu I i II wojny światowej, znajduje się w gminie Harasiuki, powiat niżańskim, usytuowany jest na skraju lasu przy drodze wiodącej do Lipin (ul. Leżajska), około 100 metrów od skrzyżowania z drogą Krzeszów-Biłgoraj. Cmentarz ma kształt prostokąta otoczonego metalowym płotkiem, składa się z mogił w układzie rzędowym (trzy rzędy). Na cmentarzu pochowano żołnierzy poległych w 1915 roku oraz w czasie kampanii wrześniowej 1939 roku. Bibliografia Marek Florek: Zabytkowe Cmentarze i Mogiły w Polsce Województwo tarnobrzeskie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Narodowa Instytucja Kultury, 1995, s. 61. ISBN 83-85548-37-8. (pol.). Ludwik Głowacki: Działania wojenne na Lubelszczyźnie. Lublin: 1979, s. 109-123. (pol.). Przypisy
Zbiorowa mogiła wojenna w Harasiukach

Zbiorowa mogiła wojenna w Harasiukach – zabytkowa mogiła zbiorowa z okresu II wojny światowej, znajdująca się w Harasiukach (powiat niżański). Usytuowana poza miejscowością, kilkadziesiąt metrów na północ od drogi Harasiuki – Gózd Lipiński. Niewielka mogiła otoczona jest metalowym płotkiem; na jej terenie znajduje się kamienny pomnik z metalowym krzyżem oraz tabliczka z inskrypcją: Obelisk pomordowanych obywateli Polskich przez Niemców w 1944r. Cześć ich pamięci. W mogile pochowano około czterdziestu Polaków, pochodzących z okolicznych wsi, rozstrzelanych przez Niemców 12 czerwca 1944 roku. Przypisy Bibliografia Marek Florek: Zabytkowe Cmentarze i Mogiły w Polsce Województwo tarnobrzeskie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Narodowa Instytucja Kultury, 1995, s. 62. ISBN 83-85548-37-8. (pol.).
Cmentarz wojenny z I i II wojny światowej w Wólce

Cmentarz wojenny z I i II wojny światowej w Wólce – zabytkowy cmentarz z okresu I i II wojny światowej, znajduje się w gminie Harasiuki, powiat niżańskim, usytuowany jest poza miejscowością, na brzegu lasu, przy drodze z Krzeszowa do Biłgoraju. Zarządcą cmentarza jest Urząd Gminy w Harasiukach. Cmentarz ma kształt zbliżony do kwadratu. Otoczony jest metalowym płotkiem, a na jego terenie znajduje się kilka mogił symbolicznych, oraz w centralnej części pomnik kamienny z tablicą z błędnym napisem: CMENTARZ POLEGŁYCH ŻOŁNIERZY w 1917 i 1944 R.. W 1917 roku na okolicznych terenach nie były prowadzone walki. Bibliografia Marek Florek: Zabytkowe Cmentarze i Mogiły w Polsce Województwo tarnobrzeskie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Narodowa Instytucja Kultury, 1995, s. 174. ISBN 83-85548-37-8. (pol.). Linki zewnętrzne Cmentarze z I wojny światowej - Huta Krzeszowska Cmentarz wojenny w Wólce (gmina Harasiuki) - zdjęcia. trobal.pulawy.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-07)].
Cmentarz wojenny nr 343 – Kępanów

Cmentarz wojenny nr 343 – Kępanów – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się we wsi Kępanów w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Łapanów. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Z tej liczby w okręgu bocheńskim cmentarzy jest 46. Lokalizacja Położony jest tuż przy lokalnej drodze z Łapanowa przez Grabie i Kępanów do Raciechowic. Znajduje się na wysokości 256 m n.p.m., po północnej stronie szosy, tuż przy zabudowaniach. Obok cmentarza prowadzi boczna droga do dalszych zabudowań, a ok. 30 m na zachód od cmentarza jest przystanek autobusowy. Historia Pochowano tutaj wspólnie na jednym cmentarzu żołnierzy armii rosyjskiej i austro-węgierskiej, którzy zginęli na okolicznych polach na początku grudnia 1914 w czasie operacji limanowsko-łapanowskiej. Wojska austriackie atakujące w kierunku Łapanowa, Zbydniowa i Żegociny wyparły Rosjan z okolicznych miejscowości, a następnie po kilkudniowych niezwykle zaciętych walkach zdobyły wzgórza w miejscowościach Buczyna, Grabina, Stradomka, Sobolów, Chrostowa, Kamyk, Wola Nieszkowska, Nieprześnia. 13 grudnia Rosjanie rozpoczęli odwrót dalej na wschód. Opis cmentarza Jest to niewielki cmentarzyk (50 m²). Pochowano tutaj w 1 grobie zbiorowym i 7 pojedynczych łącznie 9 żołnierzy: 5 austro-węgierskich i 4 rosyjskich. Z nazwiska znany jest tylko jeden: kadet Anton Fritz. Cmentarz zbudowany jest na planie prostokąta jednym bokiem przylegającego bezpośrednio do rowu przy drodze, drugim do bocznej drogi, trzecim do ogrodzenia domu. Jest wyremontowany i zadbany. Ogrodzenie tworzą łańcuchy na żelaznych słupkach. Cmentarz obsadzony jest drzewami. Mogiły ułożone rzędami. Na dwóch mogiłach są duże żeliwne i ażurowe krzyże; jeden to krzyż lotaryński, drugi łaciński. Na pozostałych mniejsze z żelaznych płaskowników (również dwóch rodzajów: lotaryńskie i łacińskie). Te mniejsze posiadają owalne tabliczki z napisami. Wszystkie krzyże są na betonowych cokołach. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 342 – Łapanów

Cmentarz wojenny nr 342 – Łapanów – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się we wsi Łapanów w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Łapanów. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Z tej liczby w okręgu bocheńskim cmentarzy jest 46. Historia Pochowano tutaj wspólnie na jednym cmentarzu żołnierzy armii rosyjskiej, austro-węgierskiej i niemieckiej, którzy zginęli na okolicznych polach na początku grudnia 1914 w czasie operacji limanowsko-łapanowskiej. Wojska austriackie atakujące w kierunku Łapanowa, Zbydniowa i Żegociny wyparły Rosjan z okolicznych miejscowości, a następnie po kilkudniowych niezwykle zaciętych walkach zdobyły wzgórza w miejscowościach Buczyna, Grabina, Stradomka, Sobolów, Chrostowa, Kamyk, Wola Nieszkowska, Nieprześnia. 13 grudnia Rosjanie rozpoczęli odwrót dalej na wschód. Opis cmentarza Położony jest na cmentarzu parafialnym w Łapanowie, w odległości około 200 m od nowego kościoła. Zlokalizowany jest na stoku o niewielkim nachyleniu, na wysokości 249 m n.p.m.. Składa się z dwóch kwater. Zasadnicza część cmentarza znajduje się w górnej części cmentarza, tuż przy kaplicy cmentarnej. Na obydwu kwaterach pochowano łącznie 22 żołnierzy armii austro-węgierskiej, 1 żołnierza armii niemieckiej i 4 żołnierzy armii rosyjskiej. Z nazwiska znanych jest 23 żołnierzy. Dolna kwatera cmentarza to mogiła ziemna na planie prostokąta, o bokach ogrodzonych betonową ławą. Ogrodzona jest grubymi łańcuchami na czterech niskich, ale masywnych betonowych cokołach zwieńczonych półkulami. W jej górnym końcu jest żeliwny, ażurowy krzyż łaciński. Takie samo ogrodzenie i taki sam plan ma górna, zasadnicza część cmentarza, z tym, że podzielona jest betonowymi ławami na 3 części. Są na niej dwa duże ażurowe krzyże na betonowych cokołach; krzyż łaciński typu austriackiego i dwuramienny krzyż lotaryński. Oprócz nich jest 12 mniejszych krzyży wykonanych z żelaznych płaskowników, osadzonych na niewielkich betonowych cokołach. Te krzyże są również dwóch rodzajów: łacińskie typu austriackiego i dwuramienne lotaryńskie. Na jednym z nich jest owalna tabliczka z napisem. Poza betonowymi ławami, przy górnym końcu tej kwatery znajduje się umieszczona na prostopadłościennym słupie stylizowana kamienna kapliczka, zakończona półkulistą wnęką. Zwieńczona jest wpisanym w koło równoramiennym krzyżem Przypisy
Cmentarz wojenny nr 361 – Krasne-Lasocice

Cmentarz wojenny nr 361 – Krasne-Lasocice – cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej znajdujący się w miejscowości Krasne-Lasocice, w powiecie limanowskim, w województwie małopolskim. Należy do okręgu X (Limanowa) Oddziału Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Jest jednym z 400 cmentarzy tego oddziału, z tego w okręgu limanowskim jest ich 36. Losy cmentarza Po bitwie żołnierzy pochowano w zbiorowym grobie przy figurze Skwarczków oraz w grobach w Lasocicach (obecnie jest tam obelisk). Cmentarz wybudowali w 1917 roku Austriacy wspólnie ze społecznością Krasnych Lasocic, która również brała udział w ponoszeniu kosztów budowy. Większość prac przy budowie cmentarza i ekshumacji zwłok wykonywali jeńcy włoscy i rosyjscy. Pierwotny cmentarz wyglądał inaczej i znajdował się w innym miejscu – w tym miejscu, gdzie obecnie jest kościół. Miał powierzchnię 3/4 morga. Ciało jednego z oficerów austriackich zabrała jego rodzina i pochowała na cmentarzu w Tyrolu. W owym czasie w Krasnych-Lasocicach nie było ani kościoła, ani parafii. Cmentarz wojenny stał się zalążkiem pod utworzenie parafii, a na jego miejscu wybudowano kościół. Cmentarz przeniesiono nieco dalej, na obrzeże cmentarza parafialnego. W 1971 roku cmentarz został wyremontowany. Na cmentarzu pochowano żołnierzy wojsk austro-węgierskich, niemieckich i rosyjskich, którzy zginęli na okolicznych polach podczas operacji łapanowsko-limanowskiej pod koniec listopada i na początku grudnia 1914 roku Łącznie pochowano 212 żołnierzy, w tym: 166 żołnierzy armii austriackiej 4 żołnierzy armii niemieckiej 42 żołnierzy armii rosyjskiej Z nazwiska znanych jest 90 żołnierzy. Opis cmentarza Obecny cmentarz znajduje się obok cmentarza parafialnego w Krasnych-Lasocicach. Od kościoła znajdującego się przy głównej drodze prowadzącej przez Krasne Lasocice (droga Kępanów – Jodłownik prowadzi do niego krótka droga dojazdowa. Wybudowano go na planie prostokąta. Ogrodzony jest współczesnym płotem sztachetkowym z metalowych płaskowników, zawieszonych na słupkach murowanych z kamienia łupanego. Wejście przez niską, metalową furtkę. Groby ułożono rzędami. Są na nich betonowe stele z żeliwnymi krzyżami, typowe dla cmentarzy projektowanych przez Gustava Ludwiga. Na stelach tych zamontowano żeliwne krzyże maltańskie zwieńczone wawrzynowym wieńcem i blaszanymi, owalnymi tabliczkami z inskrypcjami. Przy jednym z boków cmentarza w jednej linii ustawiono 5 dużych, żeliwno-ażurowych krzyży na betonowym cokole. Są to dwa krzyże łacińskie typu austriackiego, jeden krzyż łaciński typu niemieckiego i dwa krzyże lotaryńskie (rosyjskie). Pomiędzy nimi ustawione są podobne, ale mniejsze krzyże. Na wprost furtki znajduje się ziemny grób otoczony betonową ławą. Jest na nim tablica z napisem: Cmentarz wojskowy Data walk żołnierzy Polskich i Rosyjskich Austriackich (Tyrolczycy) 27 XI 1914 – 16 XII 1915 Niech spoczywają w pokoju Przypisy
Cmentarz wojenny nr 321 – Świniary

Cmentarz wojenny nr 321 – Świniary – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie i znajdujący się na terenie jego okręgu IX Bochnia. Znajduje się w północno-zachodniej części miejscowości Świniary położonej województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Drwinia. Jest to pojedynczy grób. Pochowany w nim został żołnierz austro-węgierskiej cesarsko-królewskiej armii, kapitan Anton Knab, który poległ 24 listopada 1914 r. Niewielką nekropolię, projektu Franza Starka, usytuowano obok stojącej przy drodze kapliczki. Na grobie znajduje się pomnik w formie betonowego postumentu z umieszczonym na nim krzyżem i mieczem. Na skrzyżowaniu ramion znajduje się krzyż kawalerski z wieńcem laurowym i data 1915. Poniżej, na postumencie znajduje się współczesna tabliczka z napisem w języku polskim: Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa, Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0 Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne. [dostęp 2012-03-23]. Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2012-03-23].
Cmentarz wojenny nr 320 – Niedary

Cmentarz wojenny nr 320 – Niedary – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie i znajdujący się na terenie jego okręgu IX Bochnia. Znajduje się we wschodniej części miejscowości Niedary położonej w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Drwinia. Niewielka nekropolia o powierzchni ok. 1 ara ma kształt wydłużonego prostokąta. Znajduje się na prywatnej posesji obok domu, 200 metrów na północ od drogi wojewódzkiej nr 964 w pobliżu wału przeciwpowodziowego rzeki Raby. Północną ścianę cmentarza tworzy wysoki, betonowy prawosławny krzyż na którym umieszczono krzyż żeliwny z datą 1914. Projektował nekropolię Franz Stark. Pochowano na nim 69 żołnierzy rosyjskich. Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa, Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0 Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne. [dostęp 2012-03-23]. Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2012-03-23].
Cmentarz wojenny w Borzechowie

Cmentarz wojenny w Borzechowie – cmentarz z okresu I wojny światowej znajdujący się w powiecie lubelskim, w gminie Borzechów. Cmentarz usytuowany jest około 3 kilometrów na północ od wsi, przy skrzyżowaniu dróg Borzechów – Bełżyce oraz łączki – Niedrzwica Duża. Ma kształt prostokąta o powierzchni około 850 m² o wymiarach około 38 na 22 m. Teren cmentarza otoczony jest obecnie rowem i półmetrowym wałem ziemnym. Na cmentarzu znajdują się trzymetrowy kopiec mogiła, na którym usadowiony jest drewniany krzyż, a u jego podstawy duży kamień polny z tablicą pamiątkową z cytatem Edwarda Rydz-Śmigłego oraz napisem Miejsce uświęcone krwią żołnierzy Legionów Polskich oraz żołnierzy armii rosyjskiej i austro-węgierskiej walczącej na linii frontu I wojny światowej Pawłówek-Majdan Borzechowski w dniach 10-22 lipca 1915 roku. Na cmentarzu pochowano pierwotnie: około 230 żołnierzy austro-węgierskich, poległych w okresie pomiędzy 16 do 28 lipca 1915 roku z następujących jednostek: 80 Pułk Piechoty, 83 Pułk Piechoty, 90 Pułk Piechoty, 6, 7, 11, 12 i Pułk Piechoty k.k. Landwehry około 90 żołnierzy rosyjskich. W latach trzydziestych XX wieku na cmentarz przeniesiono ciała około 550 żołnierzy z cmentarza wojennego ze Skrzynic. Przypisy Bibliografia Marcin. Dąbrowski: Cmentarze wojenne z lat I wojny światowej w dawnym województwie Lubelskim. Lublin: Tow. Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2004, s. 80-81. ISBN 83-7306-208-4.
Cmentarz wojenny nr 214 – Gosławice

Cmentarz wojenny nr 214 – Gosławice – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VIII Brzesko. Niewielka wojenna nekropolia znajduje się w północnej części miejscowości Gosławice w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Wierzchosławice przy drodze prowadzącej z Wierzchosławic do Komorowa. Spoczywają na nim w czterech grobach: 4 żołnierze niemieccy: Erich Olze z 217 Rezerwowego Pułku Piechoty, poległy 20.12.1914, 3 nieznanych żołnierzy, 16 żołnierzy rosyjskich: służący w 19. Kostromskim Pułku Piechoty: sierż. Nikołaj Michajłowicz (poległy w styczniu 1915) i szer. Josef Biłous (poległy w lutym 1915), 14 nieznanych żołnierzy. Cmentarz projektował Robert Motka. Przypisy Bibliografia Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej 1914–1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne, t. III: Brzesko – Bochnia – Limanowa, Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0. Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne. [dostęp 2012-05-19]. Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2012-05-19].