NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jezioro Bytnickie

Jezioro Bytnickie (Jezioro Środkowe, niem. Mittel See) – jezioro położone na północny wschód od Bytnicy w woj. lubuskim, w pow. krośnieńskim, w gminie Bytnica o pow. 53,4 ha (rok 1960) – 46 ha (rok 1975) ha. Powierzchnia jeziora szybko zmniejsza się ze względu na postępujące zarastanie oraz odkładanie osadów dennych w postaci mułu. Jezioro jest silnie zeutrofizowane. Średnia głębokość w roku 1960 wynosiła 1,1 m. Jezioro jest częścią obwodu rybackiego „Jezioro Głębokie”. Przepływa przez nie rzeka Biela. Przypisy
Jezioro Bąckie

Jezioro Bąckie (kaszb. Bãcczé Jezoro) – jezioro przepływowe na Pojezierzu Kaszubskim, położone na południowy zachód od Mirachowa w gminie Kartuzy, w powiecie kartuskim (województwo pomorskie). Jezioro Bąckie położone jest na obszarze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego w kompleksie Lasów Mirachowskich. W pobliżu jeziora znajdują się rezerwaty przyrody Jezioro Lubogoszcz (na północy), Staniszewskie Błoto (na południu) i Kurze Grzędy (na zachodzie). Ogólna powierzchnia: 22,02 ha Przed 1920 jezioro nosiło nazwę niemiecką Bontscher See Jezioro jest pozostałością po nieistniejącym Jeziorze Mirachowskim, z którego spuszczono wodę w 1862 r. w celu pozyskania terenów łąkowych. Zobacz też Mirachowo Przypisy
Jezioro Bądzkie

Jezioro Bądzkie (niem. Bansee See) – jezioro w województwie pomorskim, w powiecie sztumskim, w gminie Stary Dzierzgoń, leżące na terenie Równiny Iławskiej. Położenie i opis Jezioro położone jest w południowo-wschodniej części powiatu sztumskiego, na terenie Równiny Iławskiej. Akwen otoczony jest w całości lasami. Od północy do jeziora przylegają zabudowania niewielkiej wsi Bądze. Zbiornik nie ma dopływu, a niewielki ciek bez nazwy będący jego odpływem kieruje się na południe do rzeki Liwy. Jest to dość duży, ale płytki akwen o charakterze polimiktycznym. Linia brzegowa jeziora jest urozmaicona, a jego kształt wydłużony. Dno jeziora jest muliste, a strefa brzegowa gęsto porośnięta sitowiem i trzciną. Zlewnia jeziora jest niewielka i zupełnie pozbawiona zabudowy rekreacyjnej. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 137,5 ha do 149,9 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 94,4 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 2,9 m, natomiast głębokość maksymalna 6,7 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2004 roku wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Bądzkie. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Bądze. Wieś Bądze wymieniona w dokumentach z 1294 r., jako leżąca w "Puszczy Pruskiej" nad jeziorem Banse (jezioro Bądze). Nazwa jeziora wywodzi się z języka staropruskiego. Zobacz też Bądze Przypisy Bibliografia Gustaw Leyding "Nazwy Fizjograficzne", W: "Morąg - z dziejów miasta i powiatu", Pojezierze, Olsztyn 1973
Jezioro Bęskie

Jezioro Bęskie – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. olsztyńskim, w gminie Kolno, leżące na terenie Pojezierza Mrągowskiego, w dorzeczu rzeki Guber. Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 52,5 ha do 56,2 ha. do ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 154,0 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 3,5 m, natomiast głębokość maksymalna 8,5 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 1997 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości. Ze względu na klasyfikację rybacką jezioro należy do jezior linowo-szczupakowych. W jeziorze obok linów i szczupaków występują też leszcze, okonie i płotki. Nad jeziorem znajduje się ośrodek wypoczynkowy, dawny ośrodek szkoleniowy RRZD Bęsia. W styczniu 1945 w jeziorze zatopiony został niemiecki transport wojskowy, podobnie jak w jeziorach: Dejguny, Dejnowa i Tałty. Zatapianie pojazdów w jeziorach wiązało się z brakiem paliwa. Samochody z Jeziora Bęskiego wydobyte zostały w 1946 i później były eksploatowane. Samochody wyciągano poprzez kładzenie dwóch belek w poprzek, na dwóch stojących obok siebie łodziach. Na belkach ustawiano lewary samochodowe, którymi podciągano liny przywiązane do samochodu. Samochód po wyciągnięciu z mułu, podwieszony pod łodziami, holowany był do brzegu. Przypisy Linki zewnętrzne Jezioro Bęskie w informatorze turystyczno-przyrodniczym www.jezioro.com.pl. jezioro.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-27)].
Jezioro Cechyńskie Małe

Jezioro Cechyńskie Małe (kaszb. Jezoro Môłé Cechińsczé) – wytopiskowe jezioro lobeliowe położone na Pojezierzu Bytowskim (powiat bytowski, województwo pomorskie). Powierzchnia jeziora wynosi 47,47 ha. Łączy się ono z sąsiednim jeziorem Cechyńskim Wielkim strumieniem, który wypływa z Cechyńskiego Wielkiego, przepływa przez Cechyńskie Małe i dalej płynie do jeziora Głęboczko. Przy wypływie strumienia z Jeziora Cechyńskiego Małego widoczne są ślady piętrzącego urządzenia hydrotechnicznego. Obszar jeziora wraz z fragmentem otaczających je łąk i lasów objęty jest wodnym rezerwatem przyrody „Jezioro Cechyńskie Małe”. Powierzchnia rezerwatu wynosi 56,17 ha, jego otulina zajmuje 188,9 ha. Obszar jeziora jest udostępniony dla celów edukacyjnych i turystycznych (punkt edukacyjny we wschodniej części jeziora) oraz dla rybactwa (na zasadach określonych przepisami), zabroniona jest natomiast kąpiel. W jeziorze występują liczne populacje roślin takich jak: lobelia jeziorna, poryblin jeziorny, brzeżyca jednokwiatowa, stwierdzono też występowanie elismy wodnej. Występują tu też populacje cennych zwierząt bezkręgowych i kręgowych, m.in. sielawy. Nad zachodnim brzegiem jeziora znajduje się mała osada Cechyny. Zobacz też Pomysk Wielki Przypisy
Jezioro Cechyńskie Wielkie

Jezioro Cechyńskie Wielkie (kaszb. Jezoro Wiôldże Cechińsczé) – jezioro wytopiskowe położone na Pojezierzu Bytowskim (powiat bytowski, województwo pomorskie). Akwen jeziora (45,6 ha) jest otoczony wysokimi, zalesionymi brzegami i łączy się z sąsiednim jeziorem Cechyńskim Małym. Zobacz też Pomysk Wielki Cechyny
Jezioro Chalińskie

Jezioro Chalińskie – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Dobrzyń nad Wisłą, leżące na terenie Pojezierza Dobrzyńskiego. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 122,5 ha do 125,0 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 99,8 m n.p.m. lub 99,6 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 1,6 m, natomiast głębokość maksymalna 3,7 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2003 roku wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych i poza kategorią podatności na degradację. W roku 1996 wody jeziora również zaliczono do wód pozaklasowych. Przypisy Linki zewnętrzne Opis jeziora Chalińskiego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy
Jezioro Chalińskie Małe (gmina Sieraków)

Jezioro Chalińskie Małe (inaczej Małe) – jezioro morenowe w woj. wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Sieraków, leżące na terenie Pojezierza Poznańskiego. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 17,5 ha do 20,5 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 38,5 m n.p.m. lub 39,5 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 9,5 m, natomiast głębokość maksymalna 23,3 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2002 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Chalińskie Małe. W różnych publikacjach i na większości mapa topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Małe. Przypisy
Jezioro Chełmżyńskie

Der Jezioro Chełmżyńskie (ehemals: Culmsee) ist ein See, der an die polnische Stadt Chełmża in der Woiwodschaft Kujawien-Pommern heranreicht. Mit seinen zwei nordwestlichen Ausläufern liegt er auf dem Stadtgebiet. Dieser See, der Culmsee, wurde 1251 zum Namensgeber der Stadt. Der See ist ca. 6 km lang und bis 0,5 km breit. Er ist bis zu 27 m tief und hat eine Fläche von ca. 2,7 km². Weblinks Jezioro Chełmżyńskie (polnisch) Umriss-Karte Chelmza und Jezioro Chełmżyńskie weitere See-Fotos bei Wikimedia
Chełmża Lake

Chełmża Lake (Polish: Jezioro Chełmżyńskie) is a lake in north-central Poland, located near the town of Chełmża, Toruń County, Kuyavian-Pomeranian Voivodeship. The lake is up to 6 km long, has a width up to 0,5 km, is up to 27 m deep, and has an area of 2,7 km2. References
Jezioro Chełmżyńskie

Jezioro Chełmżyńskie – polodowcowe jezioro rynnowe w Polsce, położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w granicach administracyjnych Chełmży i gminy wiejskiej Chełmża. Charakterystyka Jezioro położone jest na Pojezierzu Chełmińskim, w dorzeczu rzeki Fryby. Zbiornik jest połączony z przyległym jeziorem Grzywnieńskim. Pomiędzy nimi (na wcinającym się w akwen jeziora wzgórzu) jest położona miejscowość Strużal. Jezioro zajmowało niegdyś większy obszar, oblewając swoimi wodami wzgórze, na którym dzisiaj stoi kościół św. Mikołaja w Chełmży. Brzegi jeziora są w znacznej części odkryte – nie są zalesione. Położone w głębi lądu jezioro jedynie wiosną i jesienią narażone jest na wiatr i oddziaływanie nieco większej niż 0,5 m fali. Latem nieraz całymi tygodniami dni są bezwietrzne, co utrudnia uprawianie żeglarstwa. Wymiary Długość: ok. 6,1 kmSzerokość: 200–550 mPowierzchnia: 2,71 km². Sport i rekreacja Jezioro trzeciej klasy czystości wód ma znaczenie turystyczne oraz jako całoroczne łowisko wędkarskie głównie dla mieszkańców najbliższej okolicy. Spośród ryb występują w nim sandacz, szczupak, okoń, leszcz, płoć, karp, tołpyga oraz troć jeziorowa. Nad Jeziorem Chełmżyńskim działają dwa kluby sportowe – Chełmżyńskie Towarzystwo Wioślarskie (wcześniej KS Legia Chełmża z sekcją wioślarską) oraz KST Włókniarz Chełmża z sekcjami kajakarską i żeglarską. Wypożyczalnia sprzętu pływającego znajduje się na brzegu jeziora na wysokości konkatedry. We wschodniej części, w miejscowości Zalesie, znajduje się gminna plaża, boiska sportowe, parking, 2 pola namiotowe oraz prywatne domki letniskowe. Istnieje możliwość wypożyczenia sprzętu pływającego. Na południowym brzegu jeziora położona jest miejscowość Mirakowo z licznymi domkami letniskowymi. Znajduje się tam również gospodarstwo agroturystyczne z bezpośrednim dostępem do jeziora, własnym pomostem, plażą i sprzętem pływającym. Przypisy
Jezioro Chlebowskie

Jezioro Chlebowskie – jezioro położone w zachodniej części Pobrzeża Szczecińskiego na Równinie Wełtyńskiej, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Gryfino. Powierzchnia jeziora wynosi 12,5 ha. Jezioro znajduje się na południe od wsi Chlebowo. Wzdłuż zachodniego brzegu przebiega droga ekspresowa S3. Przypisy
Jezioro Chodzieskie

Jezioro Chodzieskie, Jezioro Miejskie – jezioro w woj. wielkopolskim, w pow. chodzieskim, w gminie Chodzież, leżące na terenie Doliny Środkowej Noteci. Charakterystyka Charakteryzuje się dość regularną linią brzegową, ma owalny kształt. Nad wschodnim brzegiem znajduje się kąpielisko strzeżone oraz wypożyczalnie sprzętu pływającego. Przez jezioro przepływa rzeka Bolemka, która łączy jezioro z jeziorem Karczewnik i dalej z Notecią. Bolemka ma źródło w lesie w okolicach ul. Świętokrzyskiej oraz Rów Konstantynowski. W pobliżu jeziora przebiega droga krajowa nr 11 oraz droga wojewódzka nr 191. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 104,38 ha przez 112,5 ha do 115,6 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 54,2 m n.p.m. lub 54,3 m n.p.m.. Średnia głębokość jeziora wynosi 3,0 m lub 3,1 m, natomiast głębokość maksymalna 6,7 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2005 roku wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych i poza kategorią podatności na degradację. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Chodzieskie. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro podawana jest także jako druga nazwa Jezioro Miejskie. Sport Na wodach jeziora rozgrywane są mistrzostwa w sportach motorowodnych oraz regaty żeglarskie. W czerwcu 2021 rozegrano tam mistrzostwa Europy klas O-500 oraz O-250. Przypisy Linki zewnętrzne Łazienki chodzieskie - hotel i marina nad jeziorem
Jezioro Chomiąskie

Jezioro Chomiąskie – jezioro w Polsce, położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Gąsawa, na terenie Pojezierza Żnińsko-Mogileńskiego. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 102,2 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 80,1 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 9,7 m, natomiast głębokość maksymalna 34,3 m. Na podstawie badań przeprowadzonych w 2005 roku wody jeziora zaliczono do II klasy czystości. W roku 1996 jezioro zostało zaliczone również do II klasy czystości. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Chomiąskie według wsi Chomiąża Szlachecka. Zobacz też dwór w Chomiąży Szlacheckiej (nad jeziorem) Przypisy Linki zewnętrzne Opis jeziora Chomiąskiego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy. wios.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-28)].
Jezioro Chwarstnickie

Jezioro Chwarstnickie (do 1945 r. niem. Lütten See) – jezioro położone na zachód od wsi Chwarstnica, w zachodniej części Pojezierza Zachodniopomorskiego na Równinie Wełtyńskiej. Na południowy zachód od jeziora Wełtyń. W pobliżu jeziora znajduje się kilkanaście stanowisk archeologicznych: w tym pracownie kamieniarskie z neolitu, osada z przełomu neolitu/brązu czy punkty osadnicze z epoki starożytności umieszczonych na liście zabytków nieruchomych wsi Chwarstnica. Przypisy
Jezioro Czajcze

Jezioro Czajcze – jezioro na wyspie Wolin w gminie Wolin, w powiecie kamieńskim, w woj. zachodniopomorskim. Drugie co do wielkości jezioro wyspy Wolin (pierwsze Koprowo). Zbiornik ma kształt podkowy. Półwysep, który wcina się w jezioro, jeszcze 160 lat temu był wyspą. W XI–XII wieku dawała schronienie mieszkańcom okolicznych grodów przed najeźdźcą, o czym świadczą zachowane ślady wałów obronnych. Wschodni brzeg jeziora jest piaszczysty. Z okazji 1000-lecia Państwa Polskiego na okazałym głazie umieszczono okolicznościową tablicę. Nie on jednak przyciąga uwagę turystów, ale drugi okaz wynurzający się z wody. Ten polodowcowy głaz, mający ponad 7 metrów w obwodzie, jak głosi legenda był miejscem wygrzewania się wyder, stąd nazwa Wydrzy Głaz. Dziś zwierząt tych tu nie widać, spotkać można natomiast m.in. łabędzie nieme, czaple, brodźce, bąki, trzcianki, perkozy i całe gromady kaczek. Ptactwo ma dobry żer w postaci ryb, żab i bogactwa owadów. Turystyka Brzegiem jeziora oraz wokół rozdzielającego jezioro na dwie części półwyspu wytyczony jest Szlak pieszy przez Pojezierze Warnowsko-Kołczewskie, prowadzący z Międzyzdrojów do węzła szlaków turystycznych w Świętouściu. Przypisy Bibliografia Turystyczne szlaki gminy Wolin. W: Danuta Jeżowska, Krzysztof Próchniewicz: Wolin – miasto i gmina. 1996, s. 48. ISBN 83-906309-0-7.
Czarne Jezioro (Olsztyn)

Czarne Jezioro – niewielkie jezioro położone w województwie warmińsko-mazurskim, w Olsztynie, na terenie Osiedla Nad Jeziorem Długim. Położenie i opis jeziora Jezioro Czarne, położone jest w północno-zachodniej części Olsztyna, pomiędzy jeziorem Ukiel i jeziorem Długim. Jest kształtu owalnego, o regularnej linii brzegowej. Jest to jezioro okresowo przepływowe, włączone sztucznie do zlewni Jeziora Długiego. Większą część litoralu zajmują rośliny zanurzone (elodeidy) oraz rośliny o liściach pływających (nymfeidy). Pas oczeretów jest niezbyt silnie rozwinięty. Podstawowe cechy morfometryczne powierzchnia zwierciadła wody 1,48 ha głębokość maksymalna 7,1 m głębokość średnia 2,7 m objętość 39,7 tys. m³ długość linii brzegowej 450 m długość maksymalna 175 m szerokość maksymalna 110 m Zlewnia Powierzchnia zlewni Jeziora Czarnego jest niewielka i wynosi 12,9 ha. Generalnie występują gleby brunatne, ubogie w składniki pokarmowe, ale bogate w wapń. Większą część zlewni zajmuje park miejski z boiskiem sportowym, a w części północno-wschodniej znajduje się kompleks budynków. Ogólnie tereny zabudowane stanowią 16,3% całkowitej powierzchni zlewni, natomiast użytki zielone 83,7%. Dane o jeziorze z 2003 roku Przeprowadzone badania wskazują przede wszystkim na słabą dynamikę mas wodnych omawianego zbiornika. Cechy, które pozwalają zaliczyć jezioro do typu holomiktycznego o słabej dynamice mas wodnych to krótkotrwała cyrkulacja wiosenna, wczesne zakładanie się letniej stratyfikacji termicznej, płytki epilimion oraz wyraźna termoklina. Odpowiada to bradymiksji (Olszewski 1959a). Dobre warunki tlenowe panowały tylko w górnych warstwach epilimnionu, natomiast całkowity brak tlenu odnotowano dopiero od 5 m. Zarówno przy powierzchni jak i przy dnie wody jeziora charakteryzowały się wysokimi wartościami BZT5. Najwyższe wartości sestonu (9,8 mg/dm³) i chlorofilu (28,07 mg/dm³) stwierdzono wiosną. Latem natomiast koncentracja sestonu była niższa, dzięki czemu zwiększyła się przezroczystość wody. Zawartość substancji biogennych jest raczej przeciętna. Odnotowano wysokie zawartości fosforu mineralnego (1,02 P-PO4/dm³) i azotu amonowego (4,08 mg N-NH4/dm³). Były one jednak niższe w porównaniu z wartościami z 1992 roku. Z kolei stężenia żelaza i manganu były wyższe. Podobnie jak w poprzednich latach był niski odczyn (pH 8,1-8,4 przy powierzchni i 6,7-7,7 przy dnie) oraz wysokie przewodnictwo elektrolityczne wody, które przekraczało 400 μS/cm. Wszystkie te dane pozwalają na zaliczenia Jeziora Czarnego to jezior eutroficznych. Jakość jego wód jest niska (III klasa). Dokonując oceny podatności na degradację badanego zbiornika według kryteriów zaproponowanych przez Kudelską i in. (1994) można stwierdzić, iż wykazuje on dużą podatność na wpływy zewnętrzne. Zobacz też Jezioro Sukiel Przypisy Bibliografia K. Lossow, H. Gawrońska, C. Mientki, G. Wiśniewski: Jeziora Olsztyna stan troficzny, zagrożenia. 2005. Linki zewnętrzne Galeria zdjęć Jeziora Czarnego Jezioro Czarne w informatorze turystyczno-przyrodniczym www.jezioro.com.pl. jezioro.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-12-17)].
Jezioro Czarne (Pojezierze Łagowskie)

Jezioro Czarne – jezioro położone na wschód od Łagowa w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Łagów. Charakterystyka Jest to niewielki akwen. Ukształtowaniem przypomina górskie „kociołki”. Jezioro jest bezodpływowe, o regularnym kształcie, otoczone charakterystycznymi stromymi brzegami o piaszczystych skarpach dochodzących do 30 metrów. Zlewnia jeziora jest typowo leśna. Położenie na terenie Łagowsko-Sulęcińskiego Parku Krajobrazowego powoduje, że jezioro podlega wszystkim rygorom obszaru prawnie chronionego. Tak więc turystyka i rekreacja jest tu znacznie ograniczona. Nad jeziorem nie ma ośrodków wypoczynkowych i pól namiotowych, turystyka pobytowa nad samym jeziorem jest zabroniona. Przypisy
Czarne Jezioro (koło jeziora Juno)

Czarne Jezioro – jezioro w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Mrągowo, koło jezioro Juno. Położenie i charakterystyka Jezioro leży na Pojezierzu Mazurskim, w mezoregionie Pojezierza Mrągowskiego, w dorzeczu Dejna–Guber–Łyna–Pregoła, na północ od Mrągowa, w pobliżu wsi Młynowo, w sąsiedztwie jeziora Juno. Ma połączenia z jeziorami: Czos i Kot, Linia brzegowa mało rozwinięta. Zbiornik wodny leży w otoczeniu pól i łąk, a od stron wschodniej i zachodniej także lasów. Brzegi zachodnie mają charakter podmokły, pozostałe wysokie i strome. Stoki ławicy piaszczysto-muliste, dno muliste. Roślinność raczej uboga, występuje trzcina, pałka, sitowie, rogatek, rdestnica i grążel żółty. Zbiornik wodny według typologii rybackiej jezior zalicza się do leszczowych. Morfometria Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 76,3 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 7,9 m, a maksymalna – 23,3 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 123,8 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 5993,1 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 1500 m, a szerokość 750 m. Długość linii brzegowej wynosi 3900 m. Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 według Państwowego Układu Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 74,0 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody – 123,5 m n.p.m. Przypisy
Jezioro Czarne (gmina Nowinka)

Jezioro Czarne – jezioro w gminie Nowinka, w powiecie augustowskim, w woj. podlaskim. Jezioro położone jest na Pojezierzu Wschodniosuwalskim, w południowej części Wigierskiego Parku Narodowego. Publikacja Parku z 2010 podaje powierzchnię 6,38 ha (z 2002 - 7,64 ha). Jezioro ma owalny kształt, wydłużony z północy na południe. Linia brzegowa jest słabo rozwinięta, w większości porośnięta lasem. W północnej i południowej części połączone jest wąskimi przesmykami z zatokami jeziora Wigry. Jezioro Czarne zaliczane jest pod względem żyzności to typu β-mezotroficzne (umiarkowanie żyzne), zaś pod względem zarybienia - do typu sielawowych. Bezpośrednio nad jeziorem nie ma zabudowań. Na południe od jeziora położona jest wieś Bryzgiel. Jezioro udostępnione jest do celów turystycznych - dozwolone jest wędkowanie, można też uprawiać żeglarstwo. Przypisy Bibliografia Geoportal.gov.pl. Główny Urząd Geodezji i Kartografii. [dostęp 2012-01-27]. Informacja Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska o stanie środowiska na terenie powiatu augustowskiego w 2010 r.. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Białymstoku. [dostęp 2012-01-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-13)]. Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 2. Wody stojące, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 45, ISBN 83-239-9607-5 .
Jezioro Czarne Sosnowickie

Jezioro Czarne Sosnowickie – jezioro położone we wschodniej Polsce, na obszarze Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego, w gminie Sosnowica, w powiecie parczewskim. Jezioro ma prosty, eliptyczny kształt, ze słabo rozwiniętą linią brzegową o długości 2519 m. Powstało w utworach czwartorzędowych. Jest ono jednym z siedmiu najgłębszych jezior Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego. Jezioro jest otoczone lasem bagiennym od południowego zachodu i lasem brzozowo-sosnowym od północnego wschodu. Na południowym brzegu jeziora znajduje się rezerwat przyrody Torfowisko przy Jeziorze Czarnym. Brzegi jeziora stanowią siedlisko lęgowe dla wielu gatunków ptaków, m.in. żurawia zwyczajnego, zimorodka, świergotka polnego, słonki, dzierzby czarnoczelnej. Na plaży ulokowane jest pole namiotowe, założone przez Nadleśnictwo Parczew. Przypisy
Czersk Lake

Czersk Lake (Polish: Jezioro Czerskie) is an oxbow lake of the Vistula in Czersk, within Gmina Góra Kalwaria, Piaseczno County, Masovian Voivodeship, Poland. It lies in the Central Mazovian Lowland at the foot of Czersk Castle. The lake occupies a former channel of the Vistula. Together with its shoreline vegetation and adjoining wetlands, it covers approximately 9.0 ha (22 acres). It forms part of the landscape below a section of the Vistula escarpment crowned by the ruins of Czersk Castle. Czersk Lake was designated a natural monument on 11 December 1949. Its status as a natural monument was reaffirmed in a 2025 resolution of the Góra Kalwaria Municipal Council concerning conservation work at the site. References
Jezioro Czerskie

Jezioro Czerskie – jezioro w woj. mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Góra Kalwaria, na zachód od miejscowości Czersk, leżące na terenie Niziny Środkowomazowieckiej. Wraz z roślinnością nadbrzeżną i terenami bagiennymi zajmuje obszar ok. 9,0 ha. Tworzy obramowanie odcinka skarpy wiślanej, zwieńczonej ruinami Zamku Książąt Mazowieckich. Dnia 11 grudnia 1949 roku Jezioro Czerskie zostało uznane za pomnik przyrody. Przypisy