NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chorzowie

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chorzowie – ceglany kościół wzniesiony w latach 1898–1901 w Chorzowie, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego. Należy do dekanatu Chorzów Batory archidiecezji katowickiej. Mieści się przy ulicy Farnej, w dzielnicy Chorzów Batory. Historia Świątynia została wybudowana w latach 1898–1901 według projektu architekta Ludwiga Schneidera. Kamień węgielny został poświęcony w dniu 23 października 1898 roku. Prace budowlane prowadziła firma Wieczorek z Królewskiej Huty. Budowla konsekrowana w dniu 15 września 1901 roku przez kardynała Georga Koppa. Architektura Kościół w stylu neogotyckim z czerwonej cegły. Świątynia pseudobazylikowa, trójnawowa, z przyporami, wzniesiona na planie krzyża łacińskiego (67,6 m × 33,6 m, nawa główna o szerokości 22 m), z transeptem, wokół pięciobocznego prezbiterium aneksy-kaplice. Nawy nakryte sklepieniami gwiaździstymi. Świątynia jest w stanie pomieścić około 5000 osób na powierzchni 1053 m², natomiast kubatura wynosi 21 316 m³. Dach o powierzchni 3118 m². W ryzalicie zachodniej fasady wieża o wysokości 73 metrów, zwieńczona wysmukłym hełmem, z wejściami na emporę. W górnej części wieża ma przekrój kwadratu. Elewacja udekorowana blendami, fryzami, ślepymi maswerkami, sterczynami. Wejście główne w postaci portalu z malowidłem przedstawiającym Jezusa błogosławiącego dzieci autorstwa Jadwigi Kigiel. W nastawie ołtarza głównego znajduje się obraz przedstawiający Matkę Boską Wniebowziętą autorstwa nieznanego włoskiego malarza, który ufundowała żona Wilhelma Kollmana, dyrektora huty Bismarck; oraz wokół niego obrazy ze sceną Zwiastowania i Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, pomiędzy nimi a głównym obrazem umieszczono statuy św. Anny i św. Jana Chrzciciela. W świątyni znajdują się relikwie świętych Albana i Gaudentego. W oknach prezbiterium witraże z wizerunkami: św. Elżbiety, św. Jadwigi, św. Jana Nepomucena i św. Józefa. W transepcie znajdują się dwie kaplice, jedna z rzeźbą Chrystusa w Ogrójcu, druga w postaci groty z figurą Matki Boskiej. W kaplicy bocznej znajdują się: rzeźbiony tryptyk z Pietą, płaskorzeźbą św. Weroniki i św. Heleny. Obok prezbiterium powstała kaplica ku czci bł. Józefa Czempiela. W kruchcie kościoła znajduje się rzeźba Jezusa Ukrzyżowanego autorstwa Brolla nadnaturalnej wielkości. Galeria Przypisy Bibliografia Adam Lapski: Spacery ulicami Chorzowa (Monografia ulic miasta z opisem zabytków i miejsc godnych uwagi). Chorzów: 2014.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Debrznie

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Debrzno, w województwie pomorskim. Mieści się przy ulicy Witosa. Historia Świątynia została wybudowana w stylu neogotyckim w latach 1894–1895, konsekrowana 17 czerwca 1897 roku przez biskupa z Pelplina Leona Rednera. Została zaprojektowana przez Collmanna von Schatteburga, królewskiego inspektora do spraw kolei. W dniu 1 kwietnia 1892 roku projekt został przedstawiony urzędowi do spraw kontroli obiektów budowlanych i został zatwierdzony w dniu 27 listopada 1892 roku (koszt budowy zostały oszacowano na 84 tysiące marek). Wyposażenie Do starszego wyposażenia należy renesansowy ołtarz i barokowy konfesjonał. W ołtarzu jest umieszczony obraz „Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny”, którego autorstwo jest przypisywane wybitnemu gdańskiemu malarzowi z XVII wieku, Hermanowi Hanowi. Przypisy
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dobrzyniu nad Wisłą

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dobrzyniu nad Wisłą – rzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Dobrzyń nad Wisłą w województwie kujawsko-pomorskim. Mieści się przy ulicy Franciszkańskiej. Należy do diecezji płockiej, metropolii warszawskiej. Historia Obecny kościół został poddany przebudowie na przełomie XIX i XX wieku. Jego wyposażenie pochodzi z końca XIX wieku. Ołtarz główny Wniebowzięcia NMP przywieziono w 1893 z kościoła pw. św. Wawrzyńca w Zakroczymiu, a ołtarz posoborowy wykonano w 1970. W czasie II wojny światowej świątynia została zamieniona na magazyn i uległa zniszczeniu. Remont przeprowadzono w 1956. Polichromię wykonał w 1957 Władysław Drapiewski. W kościele znajdują się 13-głosowe organy zbudowane przez Dominika Biernackiego w 1899. Do kościoła przylega budynek dawnego klasztoru franciszkanów z XIV wieku, poddanego przebudowie na przełomie XVIII/XIX wieku. Miejsce kultu oraz relikwie Dnia 25 czerwca 2023 roku z inicjatywy proboszcza parafii, ks. dr. Artura Janickiego, zostały uroczyście wprowadzone relikwie św. Józefa Moscatiego. Ponadto w kościele znajduje się obraz świętego, namalowany z tej okazji. Przypisy Bibliografia Jerzy Kwiatek. Polska. Urokliwy świat małych miasteczek. Sport i Turystyka- MUZA SA, Warszawa 2002 ISBN 83-7200-965-1
Mariä-Himmelfahrt-Kirche (Gliwice-Łabędy)

Die Mariä-Himmelfahrt-Kirche (polnisch Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) im oberschlesischen Gliwice (Gleiwitz) ist eine römisch-katholische Pfarrkirche. Die denkmalgeschützte Kirche im barocken Stil stammt aus dem 15. und 18. Jahrhundert und ist der Aufnahme Marias in den Himmel geweiht. Die Mariä-Himmelfahrt-Kirche gehört der Pfarrgemeinde Mariä Himmelfahrt in Gliwice (Gleiwitz) im Dekanat Gliwice-Łabędy des Bistums Gliwice an. Sie befindet sich an der Ulica Staromiejska 25 im Stadtteil Łabędy (Laband) im Ortsteil Stare Łabędy (Alt Laband). Neben der Kirche befindet sich ein katholischer Friedhof. Geschichte 1317 wurde erstmals eine Kirche in Laband erwähnt, bei der es sich wahrscheinlich noch um eine Holzkirche handelte. Die Ursprünge der heutigen Kirche gehen zurück bis ins 15. Jahrhundert und wurden noch im gotischen Stil errichtet. Von 1716 bis 1719 wurde sie auf Initiative von Johann Bernhard Reichsfreiherr und Alter Herr von Welczeck im barocken Stil ausgebaut. Am 18. September 1719 wurde die Kirche neu geweiht. Die Kirche wurde u. a. 1864, 1912 und kurz nach 1945 restauriert. Architektur Bei der Mariä-Himmelfahrt-Kirche handelt es sich um ein barockes Bauwerk mit einer vollständig verputzten Fassade, die Fassade ist schlicht gestaltet ohne Dekorationselemente. Sie steht erhöht auf einem kleinen Hügel. Der Chorraum ist nach Osten ausgerichtet. An der Kirche befinden sich drei Seitenkapellen mit Seitenaltären. Sie besitzt einen einzelnen Kirchturm aus den Jahren 1716 bis 1719 mit einer barocken Zwiebelhaube. Im Kirchturm befinden sich zwei mittelalterliche Glocken aus Bronze aus den Jahren 1479 und 1480, mit einem Durchmesser von 69 cm und 83 cm und den Inschriften labanth und labant. Der Hauptaltar im Neorokoko-Stil stammt aus dem Jahr 1858. Die Kirche ist umgeben von einer Steinmauer aus dem 18. und 19. Jahrhundert mit zwei eingebundenen barocken Kapellen. Zudem findet sich die Grabstätte der Familie Welczeck aus dem Jahr 1830 auf dem Friedhof. Die Grabstätte ist mit dem Familienwappen verziert. Weblinks Website der Kirchengemeinde Die Mariä-Himmelfahrt-Kirche auf den Seiten der Stadt Gliwice Einzelnachweise
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gliwicach-Łabędach

Kościół Wniebowzięcia NMP w Gliwicach – murowany, zabytkowy kościół parafialny obrządku rzymskokatolickiego w Gliwicach, w dzielnicy Łabędy, w dekanacie Gliwice-Łabędy w diecezji Gliwickiej. W pobliżu kościoła przebiegają szlaki turystyczne: Szlak Ziemi Gliwickiej, Szlak rowerowy nr 16. Historia Kościół wzmiankowany w 1317 roku, prawdopodobnie jeszcze jako drewniany. Obecna świątynia pochodzi z XV wieku, rozbudowana w latach 1716-1719 (inicjatorem rozbudowy był Jan Bernard Welczek). Kościół odnawiano m.in. w latach 1864, 1912 oraz po 1945. Architektura i wyposażenie Kościół orientowany, położony na niewielkim wzniesieniu, jednonawowy, murowany z kamienia i cegły. Prezbiterium trójbocznie zamknięte, ze sklepieniami krzyżowo-kolebkowymi, prawdopodobnie stanowi pozostałości kościoła z XV wieku. Sklepienia prezbiterium i nawy barokowe, z XVIII wieku. Wieża zbudowana w latach 1716-1719, zwieńczona barokowym hełmem z latarnią. Ołtarz główny, neorokokowy, z 1858 roku, z rzeźbami śś. Piotra i Pawła i obrazem Matki Boskiej Królowej Niebios. Ołtarze boczne z końca XVII wieku. Ołtarz lewy z rzeźbami śś. Symeona i Tomasza i obrazami śś. Józefa i Mikołaja. Ołtarz prawy z obrazami św. Barbary (XIX wiek) i św. Hieronima (XVII wiek). Ołtarz w kaplicy północnej barokowy, z 1720 r., z rzeźbami śś Franciszka i Antoniego. Ambona z XVI wieku, z obrazami Czterech Ewangelistów z XIX wieku. Z dawnego wyposażenia kościoła zachowały się m.in. monstrancja z 1651 r. z herbem właścicieli Łabęd - Welczków, cztery cynowe, barokowe lichtarze (dwa z nich z 1666 r.), siedemnastowieczny barokowy kielich oraz późnobarokowa puszka z 1723 r., fundacji Jana Bernarda Welczka. Na wieży dwa średniowieczne dzwony (o średnicach 83 i 69 cm) odlane z brązu, zapewne w tym samym warsztacie (na co wskazują podobne inskrypcje na obu dzwonach), jeden z 1479, z 1480 r. W obu inskrypcjach występuje nazwa miejscowości (odpowiednio labanth oraz labant). Otoczenie Kościół otoczony kamiennym murem z XVIII-XIX wieku, z dwiema barokowymi kaplicami. Po stronie północnej, przy bramie, grobowiec rodziny Welczków z 1830 r. oraz nagrobki Jana i Zofii Welczków z 1811 r. w postaci dużych, kamiennych urn. Na grobowcu rodzinnym widoczny herb Welczków. W otoczeniu kościoła znajduje się także plebania, zapewne z 1729 roku, oraz cmentarz. Galeria Przypisy
Marienkirche (Haczów)

Die Marienkirche ist eine Holzkirche in Haczów in der Wojewodschaft Karpatenvorland. Das Gebäude wurde 2003 in die Liste des Weltkulturerbes der UNESCO aufgenommen. Die Kirche befindet sich auf der sogenannten Holzarchitekturroute von Podkarpackie (Karpatenvorland). Geschichte Die Kirche wurde Anfang des 15. Jahrhunderts erbaut. Die Wandmalereien stammen aus dem Jahr 1494. 1624 wurde die Kirche bei einem Tatareneinfall beschädigt und dann restauriert und zur Wehrkirche umfunktioniert. Auch der Kirchturm stammt aus dieser Zeit. In den Jahren 1784–1789 wurde die Kirche grundlegend erneuert. 1864 wurden die Wandmalereien restauriert. Von 1999 bis 2009 wurde die Kirche erneut restauriert, nachdem sie von 1944 bis 1980 nicht mehr als Sakralbau genutzt worden war. Literatur Drewniany kościół Św. Doroty w Trzcinicy, ISBN 978-83-937475-0-4. Weblinks
Assumption of Holy Mary Church, Haczów

Assumption of Holy Mary Church in Haczów - a Gothic, wooden church located in the village of Haczów from the fifteenth-century, which together with different churches is designated as part of the UNESCO Wooden Churches of Southern Lesser Poland. The church in Haczów is the largest wooden Gothic church in Europe, and simultaneously one of the oldest wooden framework churches in Poland. History The wooden church in Haczów was built out of a wooden framework, raised after 1459, and expanded in 1624 (with the building of the 25 metre starling tower, built away from the church, topped out with a cupola, pl:soboty (low wooden arcade around the church supported by pillars), the creation of windows in the nave, and the building of an earth bulwark); between 1784 and 1789 (expansion of the sacristy, building of new soboty). The interior of the church is decorated with a polychrome from 1494 (most likely the oldest polychrome of its type in Europe, representing the oldest collection of representative paintings in Poland), and later expanded in 1864. References
Iglesia de la Asunción de Santa María (Haczów)

La Iglesia de la Asunción de Santa María en Haczów es una iglesia gótica, de madera, situada en el pueblo de Haczów desde el siglo XV, que junto con diferentes iglesias fue designada en 2003 por la UNESCO patrimonio de la Humanidad como parte de las «Iglesias de madera del sur de la Pequeña Polonia» (ref. 1053.004).​ La iglesia de Haczów es la iglesia gótica de madera más grande de Europa, y al mismo tiempo una de las iglesias con estructura de madera más antiguas de Polonia.​ Historia La iglesia de madera de Haczów se construyó a partir de un armazón de madera, levantado después de 1459, y se amplió en 1624 con la construcción de la torre de tajamares de 25 metros, construida fuera de la iglesia, rematada con una cúpula, o arcada baja de madera alrededor de la iglesia sostenida por pilares, la creación de ventanas en la nave y la construcción de un baluarte de tierra entre 1784 y 1789, época en la que también se amplió la sacristía, construcción de un nuevo soboty. El interior de la iglesia está decorado con una policromía de 1494 y que probablemente es la policromía más antigua de su tipo en Europa, que representa la colección de pinturas representativas más antigua de Polonia y que posteriormente fue ampliada en 1864.​ Referencias
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Izbicy Kujawskiej

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Izbicy Kujawskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny w Izbicy Kujawskiej, w powiecie włocławskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Mieści się przy ulicy Toruńskiej. Należy do dekanatu izbickiego. Historia, architektura i wyposażenie Obecna świątynia murowana w stylu gotyckim została wybudowana około połowy XV wieku (dodano wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny). Jest to budowla murowana z cegły. Posiada jedną nawę. Została wzniesiona na planie prostokąta. Prezbiterium jest węższe i niższe oraz zamknięte wielobocznie. Elewacje wschodnie i zachodnie nawy zakończone są szczytami wczesnobarokowymi z XVII stulecia. Nawa pokryta jest stropem drewnianym, barokowy chór muzyczny jest podparty przez cztery słupy. Gotycki kościół był wielokrotnie palony i odbudowywany. Na początku XX wieku został powiększony o kruchtę, zakrystię, dzwonnicę i północną, neogotycką, kaplicę grobową (1910). Podczas remontu świątyni w latach 1980–1986 wzniesiono od południa kruchtę oraz nową zakrystię. W neogotyckim ołtarzu głównym jest umieszczony obraz Matki Bożej Izbickiej zwany „Coronatą”. Do wyposażenia kościoła należą m.in. XVIII-wieczne ołtarze boczne oraz rokokowa ambona. Przypisy
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kalinowie

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kalinowie – kościół wybudowany w 1924 roku według projektu Arthura Kicktona w mazurskiej wsi Kalinowo. Mieści się przy ulicy Mazurskiej 1. Początkowo świątynia ewangelicka, po II wojnie światowej polski kościół rzymskokatolicki. Od 1992 widnieje w rejestrze zabytków. Kościół posiada dwa zabytkowe dzwony z lat 1662 i 1672. Galeria Przypisy
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Karczowie

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół filialny w Karczowie. Kościół należy do parafii św. Wawrzyńca w Dąbrowie w dekanacie Niemodlin, diecezji opolskiej. Historia kościoła Po raz pierwszy kościół w tej miejscowości był wzmiankowany w 1447 roku. Obecna świątynia w stylu neoromańskim została zbudowana 1906 roku, w miejsce poprzedniego drewnianego kościoła z 1594 roku, o czym informuje tablica pamiątkowa. Fundatorem nowego kościoła był Fridrich von Wichelhaus, właściciel sąsiedniego Naroku. Wnętrze kościoła We wnętrzu kościoła znajduje się obraz św. Franciszka Ksawerego pochodzący z przełomu XVIII i XIX wieku oraz obraz Matki Boskiej Częstochowskiej z XIX wieku, a także barokowa – uszkodzona – rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego. Ponadto w świątyni znajduje się marmurowa płyta nagrobna z XVII wieku z kartuszami herbowymi Prószkowskich, z zatartą inskrypcją. Przypisy Bibliografia Schlesiens ältere Kirchen und kirchliche Stiftungen nach ihren frühesten urkundlichen Erwähnungen. Ein Beitrag zur schlesischen Kirchengeschichte, von Hermann Neuling, Breslau, 1884. Kloch Bogdan: Najstarsze parafie Górnego Śląska, WAW, 2008. Markgraf H.: Die Rechnung über den Peterspfennig im Archidiakonat Oppeln 1447, Sonderdruck aus der Zeitschrift des Vereins für Geschichte und Altertum Schlesiens, Bd 27, 1893. Linki zewnętrzne Strona parafii
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kamieniu Pomorskim

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kamieniu Pomorskim – zabytkowy kościół barokowy w Kamieniu Pomorskim. Historia Pierwszy kościół w tym miejscu powstał w XIII wieku w miejscu książęcego grodu Gryfitów. Ufundowany został przez kamieńskich mieszczan. Pierwsza wzmianka o jego istnieniu pochodzi z 1297 roku. W średniowieczu pełnił funkcję miejskiego kościoła filialnego katedry św. Jana Chrzciciela. Dwukrotnie spłonął: w 1308 i 1483 roku. Odbudowany został w 1619 roku z przeznaczeniem na luterańską kaplicę pogrzebową. W 1743 roku uległ zniszczeniu na skutek silnego sztormu na Zalewie Kamieńskim. Około roku 1755 roku (lub w roku 1750) został odbudowany w stylu barokowym. W XIX wieku był użytkowany jako szpital i magazyn. Po II wojnie światowej został zamknięty. W latach 1960–1970 użytkowany do celów świeckich, a do 1993 funkcjonował jako sala estradowa domu kultury. Później przywrócono mu funkcje sakralne. Ponownie kościół został poświęcony 8 września 1996 przez arcybiskupa Mariana Przykuckiego. Opis Jest to kościół pokryty dachem dwuspadowym, wzniesiony na planie prostokąta, od wschodu zamknięty trójstronnie. Od strony zachodniej dobudowana jest dwukondygnacyjna wieża z dachem hełmowym pokrytym blachą miedzianą. Na środku wydzielonego prezbiterium znajduje się obraz przedstawiający wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny. Pod nim jest tabernakulum udekorowane Chrystogramem. Po prawej stronie znajduje się drewniany krucyfiks, z lewej stoi figura Matki Bożej Fatimskiej. Przypisy Bibliografia Paulina Matysiak: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Nasze dziedzictwo. T. II. Bydgoszcz: Ikona, 2012. ISBN 978-83-934287-2-4. OCLC 812720232. (pol. • niem.).
Kolegiata Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kcyni

Kolegiata Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kcyni – jeden z dwóch rzymskokatolickich kościołów parafialnych w Kcyni, w powiecie nakielskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Należy do dekanatu Kcynia diecezji bydgoskiej. 8 września 2025 został, ze względu na przesłanki historyczne, ustanowiony kolegiatą wraz z utworzeniem Kapituły Kolegiackiej. Świątynia została wzniesiona w latach 1788–1790 jako kościół Karmelitów. Jest to budowla trzynawowa, z dwiema wieżami. Budowla nie ma wyraźnie określonego stylu architektonicznego. Max Neumann, były budowniczy rejencyjny z Poznania pisał, że świątynia jest wybudowana w formach barokowych. Józef Łepkowski z kolei uważał, że budowla wystawiona jest w stylu „przekwitłego rokoko”. Wymiary świątyni to: długość – 30 metrów, szerokość – 17 metrów, wysokość każdej z wież klasztoru – 37 metrów. W kościele znajduje się wyposażenie, reprezentujące głównie późny barok i klasycyzm z końca XVIII wieku, późnogotycki krucyfiks pochodzi z 1 połowy XVI wieku, neobarokowa polichromia została namalowana w 1964 roku przez profesora Leonarda Torwirta z Torunia. Profesor używał przy tym pracochłonne i rzadko już stosowane techniki: sgraffito i buono fresco. Przypisy Bibliografia Jerzy Kwiatek, Polska. Urokliwy świat małych miasteczek, "Sport i Turystyka" - MUZA SA, Warszawa 2002, str. 74.=
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kłodawie

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kłodawie – świątynia rzymskokatolicka w Kłodawie. Kościół wybudowany został w II połowie XVIII wieku. Jest to świątynia trzynawowa, utrzymana w stylu późnobarokowym. Wyposażenie wnętrza pochodzi z XVIII wieku. Do kościoła przylega barokowy dawny klasztor karmelitów trzewiczkowych z 1623 roku. Kościół Kłodawski późnobarokowy kościół parafialny Wniebowzięcia NMP wybudowany został w XVIII wieku. Jego budowę ukończono w 1755 roku, a wieże dobudowano w 1765 roku. Świątynię konsekrowano w 1766 roku. W latach 1818–1844 i od 1878 pełni funkcję kościoła parafialnego. Zdewastowany w 1806 roku, restaurowany dwukrotnie w latach 1847–1854 i w roku 1954. Świątynia trzynawowa. Bazylikowy korpus czteroprzęsłowy z dwiema wieżami w fasadzie zachodniej. Prezbiterium dwuprzęsłowe, równej szerokości z nawą główną, nieco niższe, zamknięte ścianą prostą. Wewnątrz w prezbiterium i nawie głównej sklepienia żaglaste na koszowych gurtach. Nawy boczne otwarte do głównej półkolistymi arkadami filarowymi, sklepione kolebką krzyżową na gurtach. W zakrystii i skarbczyku poprzeczna kolebka na gurtach. Otwór tęczowy o łuku odcinkowym. Chór muzyczny wsparty na trzech arkadach koszowych, podsklepionych kolebką na gurtach, z faliście wygiętym parapetem, na którym umieszczony jest herb wielkopolskiej prowincji karmelitów i data 1755. W przyziemiu wież dwie wydzielone lokalności z lożami na piętrze, otwartymi do naw bocznych otworami o wygiętych przedpiersiach. Ściany rozczłonkowane pilastrami. Zewnątrz elewacje opilastrowane. Okna zamknięte półkoliście i łukiem odcinkowym. Wieże dwukondygnacyjne, w górnej partii o narożach zaokrąglonych, nakryte hełmami baniastymi z latarniami. Dachy dwuspadowe, kryte dachówką. Ołtarz główny rokokowy, trójdzielny o bogatej architekturze. W ołtarzu obraz Matki Boskiej Szkaplerznej w sukienkach srebrnych. Ołtarze boczne analogicznie parami - rokokowe. Ambona rokokowa w kształcie łodzi. Prospekt organowy z rzeźbami muzykujących aniołków i króla Dawida. Balustrada oddzielająca prezbiterium również rokokowa. Stalle z rzeźbami aniołków na zwieńczeniach i czternastoma obrazkami z przedstawieniami świętych. Trzy konfesjonały intarsjowane z obrazami zakonnika męczennika i Świętej Teresy. Na przykościelnym dziedzińcu: rzeźba Matki Boskiej z piaskowca na wysokim słupie, barokowa nagrobek Józefa Byszewskiego, empirowy, żelazny w formie obelisku Dawny klasztor Klasztor karmelitów trzewiczkowych ufundowany został w 1623 roku przez Franciszka Krzykowskiego. Wybudowany w stylu barokowym. Restaurowany gruntownie w latach 1851–1854 i 1900–1902. Piętrowy, podpiwniczony. O trzech skrzydłach, z których zachodnie wysunięte jest nieco przed lico fasady kościoła. Wewnątrz na obu kondygnacjach korytarz z dwoma traktami pomieszczeń sklepionych na parterze kolebką krzyżową. Dachy dwuspadowe, kryte dachówką. Parafia Przypisy Linki zewnętrzne Strona parafii Wniebowzięcia NMP w Kłodawie
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lasowicach Małych

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół filialny w Lasowicach Małych, należący do dekanatu Kluczbork w diecezji opolskiej. Administracyjnie kościół podlega Parafii Narodzenia NMP w Chocianowicach, jednak duszpasterstwo prowadzi proboszcz parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Kuniowie. Kościół stanowi jeden z 70 starych, drewnianych kościółków Śląska Opolskiego, będących na szlaku drewnianego budownictwa sakralnego, który w całości znajduje się w województwie opolskim. Historia kościoła Kościół wzmiankowany był już w 1447 roku, obecny został zbudowany przez luteran w 1688 roku. Wielokrotnie przebudowywany. Pierwotnie pod wezwaniem św. Jakuba. Jest to świątynia jednonawowa, orientowana, o konstrukcji zrębowej, ze słupową wieżą z obwodem zmniejszającym się ku zwieńczeniu. Wewnątrz kościoła znajduje się w większości wyposażenie w stylu barokowym. Przypisy Linki zewnętrzne Polska niezwykła - kościół w Lasowicach Małych Kościół Wniebowzięcia NMP Drewniany kościół w Lasowicach Małych. byway.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. Kościół w Lasowicach Małych