NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Długa Street, Gdańsk

Długa Street (Polish: ulica Długa; German: Langgasse), known as the Long Lane, is one of the most notable tourist attractions in the city of Gdańsk, in northern Poland. It leads from the Golden Gate (Złota Brama) to the Długi Targ (Long Market), and the Green Gate (Brama Zielona), and forms part of the Royal Route, the most prominent part of the historic city center and is one of its most notable tourist attractions. Buildings Ferber House Schumann House Uphagen House Lion Castle References Jerzy Samp, Bedeker Gdański, Danzig 1994 Website über Danzig Polyglott Apa Guide Polen External links Media related to Długa Street in Gdańsk at Wikimedia Commons
Rue Longue (Gdańsk)

La Rue Longue (en polonais : Ulica Długa, en allemand : Langgasse) dans le centre historique de la ville de Gdańsk, en Pologne, est l'une des plus importantes attractions touristiques de la ville. Elle mène à partir de la Porte Dorée, (Zlota Brama, Langgasser Tor) au Long Marché (Długi Targ, Langer Markt) et à la Porte Verte (Zielona Brama, Koggentor). Les bâtiments Maison Ferber/Dom Ferberów/Ferberhaus Maison Schumann/Dom Schumanów Maison Uphagen/Dom Uphagena Löwenschloss (Gdańsk) Löwenschloss/Lwi Zamek (Château du Lion) Références Jerzy Samp, Bedeker Gdański, Danzig 1994 Site über Danzig Polyglott Apa Guide Polen Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Pologne
Langstraat (Gdańsk)

De Langstraat (Duits: Langgasse of Lange Gasse; Pools: ulica Długa) is een straat in het centrum van het stadsdeel Rechtsstad in de Poolse stad Gdańsk. De straat begint aan de westkant bij de Gouden Poort en verbreedt zich aan de oostkant tot de Lange Markt (Pools: Długi Targ). De Langstraat en de Lange Markt worden samen wel Koningstraat (Duits: Königstraße, Pools: Droga Królewska) genoemd. De Koningstraat ligt in een voetgangersgebied. Geschiedenis In de 13e eeuw was de Langstraat een weg die diende als handelsroute en uitkwam op een ovaalvormig marktplein. In deze tijd was de straat min of meer de hoofdstraat van Gdańsk. Toen de stad was overgenomen door de Duitse Orde en was herdoopt in Danzig, bleef dat zo. Vanaf 1331 wordt de straat in officiële documenten betiteld als Longa Platea. Overigens golden de Langstraat en de Lange Markt samen als één straat. De Longa Platea liep van de Gouden Poort naar de Groene Poort. Van oudsher vormden de Langstraat en de Lange Markt het gebied waar de rijkere burgers woonden. De bewoners waren patriciërs, rijke kooplui en hoogwaardigheidsbekleders. De naam Koningstraat gaat terug op parades uit de jaren 1457-1552, vooral de intocht van koning Casimir IV van Polen in 1457. De stad was in die tijd, hoewel Duits, schatplichtig aan de Poolse koning. Het uiterlijk van de straat veranderde in de loop der eeuwen nogal eens. In de 19e eeuw verdwenen de bordessen voor de huizen, het laatste in 1872. De Langstraat en de Lange Markt kregen in 1882 een plaveisel van uit Scandinavië geïmporteerde kasseien. Later kreeg de straat ook een tram. In de 20e eeuw werden veel woonhuizen omgebouwd tot bedrijfspanden. De straat kwam volledig vernield uit de Tweede Wereldoorlog. Danzig werd nu onder de naam Gdańsk een Poolse stad. De Langstraat werd in de jaren vijftig opnieuw opgebouwd. De kasseien en de tramrails werden verwijderd; de tram keerde niet terug in de straat. Onder de kasseien bleken granieten tegels te liggen. Bekende gebouwen in de Langstraat Alle bouwwerken langs de Langstraat moesten na de Tweede Wereldoorlog opnieuw worden opgebouwd. Daarvan zijn de bekendste: het Czirenberg-Haus (Pools: Kamienica Czirenbergów) het Ferberhaus (Pools: Dom Ferberów) het Löwenschloss (Pools: Lwi Zamek) het Schumannhaus (Pools: Dom Schumannów) het Uphagenhaus (Pools: Dom Uphagena) Literatuur Jerzy Samp, Bedeker Gdański, Wydawnictwo Oskar, Gdańsk, 1994 (en latere edities) Krystyna und Heiner Heseler, Danzig/Gdańsk: Ein illustriertes Reisehandbuch, Edition Temmen, Bremen, 1995, blz. 90-93 Externe links (de) Ostsee Urlaub Polen: Die Langgasse / ulica Długa (gearchiveerd) (de) Danzig.org: Oude ansichtkaarten van de Langgasse)
Ulica Długa w Gdańsku

Ulica Długa (kaszb. Długô Gasa) – reprezentacyjna ulica Gdańska, biegnąca przez Główne Miasto w dzielnicy Śródmieście. Jej przedłużeniem jest Długi Targ, z którym stanowi tzw. Drogę Królewską. Historia W XIII wieku pełniła funkcję traktu kupieckiego, z przedłużeniem w postaci owalnego placu targowego. Był to wtedy prawdopodobnie główny ciąg drożny Gdańska. Po zajęciu Gdańska przez Zakon krzyżacki, trakt ten stał się najważniejszy na całym Głównym Mieście. Od 1331 bywa określana w dokumentach miejskich jako Longa Platea. W średniowieczu cały odcinek od ówczesnej Bramy Długoulicznej (dziś Brama Złota) aż do Bramy Kogi (dzisiejsza Brama Zielona) był uznawany jako jedna ulica. Od zawsze Długa i Długi Targ były częścią miasta zamieszkiwaną przez najzamożniejszych. Kamienice należały do najzacniejszych patrycjuszy, kupców i ludzi piastujących wysokie urzędy. Z powodu uroczystych parad, przeprowadzanych nią w latach 1457-1552, wzięła się jej nazwa Droga Królewska. Tu właśnie wynajmowano królom polskim obszerne kwatery, a z okazji świąt rodziny królewskiej wyprawiano huczne fajerwerki. Wygląd ulicy zmieniał się przez wieki. W XIX w. zaczęły z niej znikać przedproża (ostatnie usunięto w 1872). Sama ulica i Targ zostały wybrukowane w 1882 kostkami importowanymi ze Skandynawii (wcześniej była pokryta kamieniami polnymi). W okresie późniejszym przez ulicę poprowadzono linię tramwajową. W okresie międzywojennym proponowano jej modernizację w duchu kubizmu. Przed 1945 ulica nosiła nazwę Langgasse. Po II wojnie światowej W 1945 ulica Długa została całkowicie zniszczona, a dziś, po odbudowie, stanowi atrakcję turystyczną. Usunięto szyny tramwajów (kursujących tędy do 1959), a na miejscu starych kostek brukowych pojawił się szlifowany granit. Obecnie na ulicy odbywa się wyłącznie ruch pieszy. W 1953 otwarto przy ulicy kino "Leningrad" na 1200 miejsc – przez szereg lat największe kino w mieście. W kompleksie znajdowały się także mniejsze kina Helikon i Kameralne. Po zamknięciu kina w l. 2015-2018 kosztem 70 mln zł przeprowadzono przebudowę budynku na hotel Hampton by Hilton Gdansk Old Town, w którego podziemiu 25 listopada 2018 otwarto kino studyjne (Kino Kameralne Cafe) na 50 miejsc. Zdobiąca boczną elewację dawnego kina Neptun mozaika Anny Fiszer zostanie zdemontowana i złożona w składnicy konserwatorskiej. Kamieniczki przy ulicy Długiej Dom Ferberów Dom Uphagena Dom Schumannów Kamienica Czirenbergów Lwi Zamek Budynek Urzędu Pocztowego Gdańsk 50 Na kamienicy przy ulicy Długiej 61 znajduje się fryz z l. 50. XX wieku, przedstawiający życie dawnego Gdańska: biesiadujących i rozprawiających na przedprożu mieszczan, zarysy kamienic, nabrzeże z beczkami i statki na Motławie. Jego autorami byli Edward Roguszczak i Stanisław Mizerski. Na ul. Długiej 35 w l. 1984-2022 znajdowało się Rosyjskie Centrum Nauki i Kultury, zwane następnie jako Rosyjski Dom w Gdańsku. Przypisy Bibliografia Jerzy Samp: Bedeker Gdański, Gdańsk 1994 Linki zewnętrzne Archiwalne widoki ulicy w bibliotece Polona
National Institute of Public Health – National Institute of Hygiene

The National Institute of Public Health – National Institute of Hygiene or NIPH–NIH, (Polish: Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny or NIZP–PZH) is a research institute in Poland focussed on public health. It was founded on 21 November 1918. References Other references Balinksa, M. A. (1 December 1996). "The National Institute of Hygiene and Public Health in Poland 1918-1939". Social History of Medicine. 9 (3): 427–445. doi:10.1093/shm/9.3.427. PMID 11618730. Gromulska, M (2008). "[National Institute of Hygiene during the World War 1939-1944]". Przeglad Epidemiologiczny (in Polish). 62 (4): 719–25. PMID 19209734. External links homepage Profile of the PZH from Eurohealthnet.eu (accessed July 18, 2012) Przegląd Epidemiologiczny (journal)
Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – Państwowy Instytut Badawczy

Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – Państwowy Instytut Badawczy (w latach 2007-2021 Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny, NIZP-PZH; do 2007 r. Państwowy Zakład Higieny, PZH) – państwowy instytut badawczy zajmujący się zagadnieniami higieny, epidemiologii, bakteriologii, immunologii, parazytologii. Prowadzi zarówno prace naukowe, jak i usługowo-badawcze. Instytut ma siedzibę przy ul. Chocimskiej 24 w Warszawie. Opis Instytut został założony w 1918 roku jako Państwowy Centralny Zakład Epidemiologiczny. Został przemianowany 7 września 1923 roku przez Radę Ministrów na Państwowy Zakład Higieny. W maju 1959 roku w instytucie zakończył się montaż pierwszej polskiej bomby kobaltowej. Instytut ma uprawnienia do nadawania stopni naukowych w dziedzinie nauk medycznych. Dyrektorzy Dyrektorzy PZH: Ludwik Rajchman (1919–1931) Gustaw Szulc (1932–1940) Ernst Nauck (dyrektor komisaryczny, 1939–1940) Robert Kudicke (1940–1944) Feliks Przesmycki (1945–1963) Włodzimierz Kuryłowicz (1964–1980) Wiesław Magdzik (1980–1990) Tadeusz Hubert Dzbeński (1991–1995) Janusz Jeljaszewicz (1996–2000) Jan Krzysztof Ludwicki (2001–2007) Mirosław Wysocki (2007, p.o.) Jarosław Pinkas (2007–2009) Mirosław Wysocki (2010–2015) Rafał Gierczyński (2015, p.o.) Mirosław Wysocki (2015–2017) Grzegorz Juszczyk (2017–2022) Rafał Gierczyński (2022–2023, p.o.) Bernard Waśko (od 2023) Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa
Sochaczew Narrow Gauge Railway Museum

The Sochaczew Narrow Gauge Railway Museum (Polish: Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie) is a 750 mm (2 ft 5+1⁄2 in)-gauge heritage railway based at Sochaczew in Poland, about 50 kilometres (31 mi) west of Warsaw. The museum's headquarters are that of the former Sochaczew County Narrow Gauge Railway (Polish: Sochaczewska Kolej Powiatowa). It has a fleet of historic 750mm-gauge steam, diesel and electric locomotives, goods wagons, passenger cars and draisines. It has also a small number of standard gauge and other exhibits. Part of the railway has been restored to service. Trains from the museum to Kampinos Forest run on Saturdays from the end of May until the mid-September and also on Wednesdays during the summer holidays. The museum was established in 1984 and opened in 1986. It is a branch of the Railway Museum in Warsaw. Due to the uncertain status of land property and financial difficulties the future of both is uncertain. History Regular service of Sochaczew County Narrow Gauge Railway ended on 30 November 1984, and the museum was established in December. In the early days all efforts were made to repair, renovate and protect premises, vehicles and to do the necessary repairs of the tracks and vehicles. Preservation and repair works started. Archives and some of the exhibition rooms were placed in the station main building. Also the sheds for draisines were converted into exhibition rooms. Sporadic train services began in May 1986. The museum was opened to the public on 6 September 1986. By the end of 1986 the museum had collected 107 vehicles, including 33 steam locomotives. In the 1996 this number reached 253. In 2009 the total number of all types of rolling stock was 263, including 56 steam locomotives. After scrapping and selling several units this number fell to 228 in 2011. Some of the vehicles still need substantial restoration before moving from storage to display. In the late 1980s the tracks were repaired, mainly sleepers replacements but also two bridges were fixed. On 10 July 1991 the Technical Commission of Narrow Gauge Railways (Polish: Komisja Techniczna z Zarządu Kolei Dojazdowych) granted clearance to operate the line to Wilcze Tułowskie, where the trains now terminate. Preserved rolling stock Steam locomotives: Pw53-1980 Px29-1704 (in service) Px48-1755 (awaiting repair) Px49-1794 Px49-1796 Px49-1797 Py4-741 Tx4-1315 Ty10914 Tya6-3326 Diesel locomotives: Lxd2-250 Lxd2-342 Lyd1 WLs75 Passenger cars 1Aw Notes References Kurowska-Ciechańska, Judyta; Ciechański, Ariel (2007). Koleje. Carta Blanca. pp. 129, 131. Pokropiński, Bogdan (2011). "25lat Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie". Świat Kolei (8). Pokropiński, Bogdan (2012). "Parowozy muzealne na tor 1000 mm". Świat Kolei (3): 44–45. Links Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie – official website (in Polish)
Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie

Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie – oddział Stacji Muzeum (dawniej Muzeum Kolejnictwa w Warszawie). Muzeum posiada największy zbiór taboru wąskotorowego w Europie. Historia Uzyskało status muzeum w 1984, ekspozycję otwarto 6 września 1986. Muzeum mieści się w siedzibie dawnej Powiatowej Kolei Sochaczewskiej uruchomionej w 1922. Zbiory zaczęto gromadzić 10 lat wcześniej, w 2022 roku liczyły ponad 200 jednostek z czego 163 znajdowało się na ekspozycji. Jedną z atrakcji muzeum jest możliwość przejechania zabytkowym składem do skraju Puszczy Kampinoskiej. Eksponaty Parowozy (wybrane) Px29-1708 „Wilno” CK-1 Tx 1958 CT-8 CT-7 CK-22 Tyb-3417 T-7841 CZ-4 (Ty 10914) CBK-8 Tx28-1274 „Wisła” Px49 (1794,1796,1797) Px48 (1739,1748,1755,1771) Pw53-1980 Tw53-2565 „Górny Śląsk” Kp4-1 Kp4-3760 T/b/ 4688 (bezogniowy) Ty6-3286 Ty6-3284 Txb5-1431 Tyb 6452 Ty-1162 HF Tx-1958 Py4-741 Las 6 (Ty 830) Las CG2 Las Ty1762 Hutnik nr 2 Elektrowozy EL 05 Spalinowozy 2WLs50-1630 Lyd1: 222 oraz 226 i WLs150 (prototyp) CBK3 (WLs75) WLs75 (63,71,78) Lyd1-222 Pozostałe pojazdy szynowe wagon kolei konnej w Mrozach drezyna motorowa DKp101 Pozostałe informacje teren muzeum stanowi plener dla produkcji filmowych i teledysków wszystkie zegary na terenie muzeum wskazują 15:35 – jest to godzina, o której wyjechał z Sochaczewa ostatni pociąg pasażerski Powiatowej Kolei Sochaczewskiej (30 listopada 1984) w muzeum znajduje się salonka Wojciecha Jaruzelskiego Galeria Przypisy Bibliografia Muzea na Mazowszu. Mazowieckie Towarzystwo Kultury, Warszawa 1996. ISBN 83-900647-8-2 Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie – Informator 2007 Linki zewnętrzne Strona Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie Przejazd do stacji Wilcze Tułowskie i pokaz parowozów – video blog, czerwiec 2009)
Nationales Forum für Musik

Das Nationale Forum für Musik (Narodowe Forum Muzyki) in Breslau, Polen, ist ein Konzerthaus für Klassische Musik, das am 4. September 2015 eröffnet wurde. Es gibt vier Säle, der größte bietet bis zu 1800 Personen Platz. Ursprünglich war vorgesehen, dort auch eine Orgel einzubauen. Errichtet wurde zunächst nur deren Fassade. Das auf dem Platz der Freiheit errichtete Gebäude wurde von Kuryłowicz & Associates entworfen. Das Nationale Forum für Musik wurde anlässlich der Ernennung Breslaus zur Kulturhauptstadt Europas 2016 errichtet. Weblinks Offizielle Website in Polnisch und Englisch Narodowe Forum Muzyki - Kuryłowicz & Associates. In: apaka.com.pl. Abgerufen am 18. September 2018. Einzelnachweise
National Forum of Music

The National Forum of Music (Narodowe Forum Muzyki) or NFM is a music venue located in Wrocław, Poland. It was completed in 2015 and houses a large concert hall with 1800 seats and three chamber halls (from 250–450 seats) and is home to many major ensembles and festivals in Wrocław. The building was designed by APA Kuryłowicz & Associates. It is one of the largest and most modern music venues in Poland. History The construction of the venue started in 2009 and was completed in 2015. It covers the area of 48,500 square metres and is situated in the Liberty Square in the city centre near the historic Wrocław Opera. The building consists of six floor above ground level as well as three underground floors. The Witold Lutosławski National Forum of Music is a cultural institution that is headquartered in the building. It was created in 2014 due to a merger of two other institutions - Wratislavia Cantans International Festival of Music and the Wrocław Philharmonic. Andrzej Kosendiak, the current director of NFM, was one of the main initiators of the project to create the new venue. The NFM organizes a wide range of educational projects for children such as Choir Academy (Singing Wrocław, Singing Poland, Polish National Youth Choir), Singing Europe, Family Philharmonic, Philharmonic for Youngsters as well as for adults e.g. Music Lovers' Choir. The NFM was one of the key cultural institutions responsible for establishing the cultural programme of Wrocław as one of co-host cities bearing the title of the European Capital of Culture in 2016. Events Presently, the National Forum of Music organizes the following national and international festivals and events: Wratislavia Cantans Jazztopad Musica Polonica Nova Musica Electronica Nova Forum Musicum Leo Festival Early Music Festival Orchestras The venue is home to such orchestras and music bands as: NFM Wrocław Philharmonic NFM Leopoldinum Orchestra Wrocław Baroque Orchestra NFM Choir NFM Boys' Choir Lutosławski Quartet LutosAir Quintet NFM Ensemble Polish Cello Quartet NFM Leopoldinum String Trio Wrocław Baroque Ensemble Artrio (cooperation) Pakamera Quartet (cooperation) NFM Salon Orchestra See also Warsaw Philharmonic Sinfonia Varsovia NOSPR Szczecin Philharmonic Capella Cracoviensis Music of Poland References External links Website of the NFM National Forum of Music in Wroclaw in Google Cultural Institute
Wielka Żuława

Wielka Żuława or Wielki Ostrów (German: Groß Werder) is the largest island in Lake Jeziorak and one of the largest mainland islands in Poland. Administratively it belongs to Iława. The island has six resorts. On the south-eastern shore of the island, there are relics of a medieval Teutonic stronghold serving as a small watchtower, the period of use of which dates back to the 13th century. In the Middle Ages, a wooden bridge connected the island to the mainland. At the very top of the hillfort, there are remains of a small Protestant cemetery from the 19th century. Wielka Żuława was the filming place of Gniazdo (The Cradle), a 1974 historical drama film about the reign of Mieszko I of Poland, directed by Jan Rybkowski. See also Iława Jeziorak References
Wielka Żuława

La isla Wielka Żuława (en polaco: Wyspa Wielka Żuława​; también conocida como Wielki Ostrów, y anteriormente en alemán: Groß Werder) es la isla más grande en el lago Jeziorak con 82,4 hectáreas. Administrativamente pertenece a Iława, parte del voivodato de Varmia y Masuria, en el norte de Polonia. Incluye una cantidad de resorts o complejos turísticos. En la isla hay vestigios de un antiguo castillo de Prusia, cuya existencia está determinada por algunos entre los siglos X-XIII. En 1974, en la isla Wielka Żuława fue filmada la película "Gniazdo" dirigida por Jana Rybkowskiego, que recuerda los primeros años del estado polaco. Véase también Geografía de Polonia Geografía de Europa Referencias
Wielka Żuława

Wielka Żuława (także: Żuława Wielka, Wielki Ostrów, niem. Groß Werder) – największa wyspa na jeziorze Jeziorak, jedna z większych wysp śródlądowych w Polsce położonych na jeziorze o powierzchni 82,4 ha, administracyjnie należąca do Iławy. Znajduje się na niej 6 ośrodków wypoczynkowych. Przy południowo-wschodnim brzegu wyspy znajdują się relikty średniowiecznego gródka krzyżackiego pełniącego funkcję niewielkiej strażnicy i którego okres użytkowania określany jest na XIII wiek. W średniowieczu na wyspę prowadził drewniany most. Na szczycie gródka w XIX wieku znajdował się niewielki cmentarz ewangelicki. W 1974 roku na wyspie Wielka Żuława nagrywano film Gniazdo w reżyserii Jana Rybkowskiego, opowiadający o pierwszych latach państwa polskiego. Zobacz też Wielki Bukowiec Przypisy
Русалка (водохранилище)

Русалка (пол. Rusałka) — пруд в городе Познань, в Великопольском воеводстве, в Польше. Во время немецкой оккупации водохранилище было названо Эльзензи по немецкому названию ближайшей мельницы — Эльзенмюле (нем. Elsenmühle). После окончания войны ему было присвоено метафорическое название Русалка, образованное от водяных нимф. Происхождение Водохранилище было создано в 1943 году, путём перекрытия вод реки Богданки. Его максимальная глубина составляет 9 метров. Земляные работы, связанные с созданием водохранилища, начались в мае 1941 года во время немецкой оккупации и длились 16 месяцев. Для работ над водохранилищем немцы использовали принудительный труд евреев, заключённых в немецкие исправительно-трудовые лагеря на территории Познани. Для укрепления дна и берегов пруда использовались мацевы ликвидированного ранее еврейского кладбища на улице Глоговской. Планировалось, что пруд станет сердцем большого рекреационного комплекса Голенчинского национального парка (нем. Golnauer Volkspark). Рядом с ним планировалось построить парк аттракционов, узкоколейную железную дорогу, велосипедные дорожки, сауны, рестораны и спортивный зал. Из-за обострения военной ситуации оккупационные власти Познани не реализовали своих планов. В лесах, окружающих водохранилище, есть 3 памятника местам казни в январе 1940 года, когда немецкие войска СС проводили массовые расстрелы узников лагеря смерти Форт VII в Познани. На западном берегу водохранилища есть место, где жители Познани возлагают цветы в память о жертвах кровавых событий на пруде Русалка. Флора и фауна В районе пруда встречаются такие деревья как: ольха, ива, тополь, лещина. Из рыб: сазан, речной угорь, лещ, линь, уклейка, белый амур, щука, речной окунь. Интересные факты Пруд многократно использовался в польском кинематографе. В известном фильме «Огнём и мечом» Ежи Гофмана, сцены которые разыгрывались над рекой Днепр были сняты на пруде Русалка. Примечания
Wet Lake (Kuyavia-Pomerania Voivodeship)

Wet Lake (Jezioro Mokre) is a small lake (0.1 km long, 0.5 km wide) in Poland situated in Kuyavia-Pomerania Voivodeship in Mogileński county in Dąbrowa commune, surrounded with farmland. There are 4 nearby villages: Mokre, Pałucka New Village, Obudno and Dąbrowa (Mogileński county).
Jezioro Mokre (województwo kujawsko-pomorskie)

Jezioro Mokre – jezioro w Polsce, położone województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Dąbrowa, na terenie Pojezierza Żnińsko-Mogileńskiego. Opis Otoczone obszarami rolniczymi. Pobliskie miejscowości to: Mokre, Nowa Wieś Pałucka, Obudno i Dąbrowa. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 5,0 ha. Przypisy
Інститут експериментальної біології ім. Марцелія Ненцького Польської академії наук

Інститут експериментальної біології імені Марцелія Ненцького Польської академії наук (пол. Instytut Biologii Doświadczalnej im. Marcelego Nenckiego Polskiej Akademii Nauk) — польська науково-дослідна організація, що входить до складу Польської академії наук зі штаб-квартирою у Варшаві, Польща. Заснована у 1918 році, вона названий на честь польського біохіміка і медика Марцелія Ненцького. Це провідна установа в країні в галузі нейробіології, молекулярної біології та біохімії. Структура Відділ клітинної біології Відділ біохімії Відділ молекулярної та клітинної нейробіології Відділ нейрофізіології Центр нейробіології Інститут також має сучасну цитометричну лабораторію, зоопарк, центр електронної мікроскопії, лабораторію інформатики та невелику бібліотеку на території Інституту. Відділи були закриті у 2018 році, об'єднавши всі лабораторії разом. Видатні академіки Лешек Качмарек Бібліографія M. Kossut, Neuroscience in Poland, Trends in Neurosciences, 1991, vol. 14, no 2, p. 52-54. Примітки Посилання Офіційний сайт (пол.)
Neustädter Ring (Warschau)

Der Neustädter Ring (polnisch Rynek Nowego Miasta) in Warschau bildet das Zentrum der Warschauer Neustadt. Er wurde Anfang des 15. Jahrhunderts angelegt und misst 140 Meter mal 120 Meter. Geschichte Der Marktplatz wurde an der parallel zur Weichsel verlaufenden Handelsstraße nördlich der Warschauer Altstadt angelegt. Um 1497 wurde in seiner Mitte das Neustädter Rathaus errichtet. 1544 wurden zahlreiche Bürgerhäuser am Marktplatz durch einen Brand beschädigt und im Stil der Renaissance wieder aufgebaut. Im 17. Jahrhundert wurde die Kasimirkirche an seiner Ostseite erbaut. Das Neustädter Rathaus wurde 1818 abgetragen. Während des Warschauer Aufstands wurde die Bausubstanz des Neustädter Ringes fast vollständig zerstört. Der Wiederaufbau erfolgte in den Jahren 1949–1956. Siehe auch Altstädter Ring (Warschau) Literatur Karol Mórawski, Wiesław Głębocki: Bedeker warszawski: w 400-lecie stołeczności Warszawy. Warszawa: Iskry, 1996. ISBN 83-207-1525-3. Weblinks