NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Palace of the Government Commission of Revenues and Treasury

The Palace of the Government Commission of Revenues and Treasury (Polish: Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu) is located at 3/5 Bank Square in Warsaw. It is sometimes simply referred to as the Commission Palace. Currently it is not the home to the named ministry, but serves as Warsaw's official city hall, the seat of the Mayor of Warsaw and the office of the Voivode of the Masovian Voivodeship. History In the middle of the 17th Century, a residence was built for Chancellor Jan Leszczyński which was probably designed by the Italian architect Giovanni Battista Gisleni. In the second half of the 18th century the palace was owned by Józef Potocki, and then by the Zieliński family. The palace was fundamentally rebuilt from 1823 to 1825 by Antonio Corazzi in neo-classical form as the base of the Ministry of Revenues and Treasury for its minister Franciszek Ksawery Drucki-Lubecki. There was the Stock Exchange, the Minister's Palace as well as the Ministry building all adjacent to each other. From 1829 to 1831, Polish romantic poet Juliusz Słowacki worked here as an official. From 1919 to 1921 the buildings were renovated under the direction of Marian Lalewicz for the Ministry of Treasury. During the invasion of Poland in 1939 the palace was burnt after being hit by German bombs and during the Warsaw Uprising it was almost completely destroyed, however some walls stayed intact. After the war, it was rebuilt in its neo-classical form under the supervision of architect Piotr Biegański and began its current role. Architecture The three-storey palace is located on a horseshoe-shaped floor plan around a main central courtyard. The six-columned Corinthian portico dominates. The sculptures in the tympanum of this portico are by Paweł Maliński and represent allegories of wisdom (Minerva), industry (Jason), trade (Mercury), and the Vistula and Bug rivers. The second level above the running frieze includes cherubs and garlands probably by M. Vincenti. The side wings of the palace help form the courtyard and are in the style of the main building. Overlooking Bank Square there is only two floors, both wings are also narrower than the main wing. The wings are each of a stepped gable nature. In front of the one wing is a monument to Juliusz Słowacki, designed by Edward Wittig (actually designed in 1932), and unveiled in 2001 to replace a statue to Felix Dzerzhinsky (by Zbigniew Dunajewski). Commemorative plaques Plaques placed on the ground floor of the building between the arcades commemorate: leaders of the Polish Jacobins (unveiled in 1952) Antonio Corazzi (from 1977, on the centennial anniversary of his death) politician Eugeniusz Kwiatkowski (from 2000) and artist Piotr Michałowski (from 2011) Sources
Palais de la Commission gouvernementale des revenus et du Trésor

Le palais de la Commission gouvernementale des revenus et du trésor (polonais : Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu) est un palais situé Plac Bankowy, dans l'arrondissement de Śródmieście, à Varsovie. C'est le siège du ministère des revenus et du trésor. Histoire Sources (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie » (voir la liste des auteurs). Portail de Varsovie
Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu

Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu – zabytkowy pałac znajdujący się przy placu Bankowym 3/5 w Warszawie, wzniesiony w latach 1823–1825 dla Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Obecnie siedziba Prezydenta m.st. Warszawy oraz Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego. Historia Pałac został wzniesiony w latach 1823–1825 w stylu klasycystycznym w wyniku przebudowy barokowego pałacu Leszczyńskich dla Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu Królestwa Polskiego. Składa się z korpusu głównego oraz dwóch skrzydeł z jońskimi kolumnadami od strony placu. W tympanonie znajduje się płaskorzeźba Pawła Malińskiego przedstawiająca Minerwę, Merkurego i Jazona oraz alegorie Wisły i Bugu. W latach 1829–1831 w gmachu jako aplikant Komisji pracował Juliusz Słowacki. Upamiętniają go popiersie oraz tablica pamiątkowa na półpiętrze korpusu głównego. W dwudziestoleciu międzywojennym gmach, po adaptacji dokonanej w latach 1919–1921 przez Mariana Lalewicza, wraz z sąsiednim pałacem Ministra Skarbu był siedzibą Ministerstwa Skarbu (z adresem ul. Rymarska 3/5). Pałac został zniszczony przez niemieckie lotnictwo we wrześniu 1939. Odbudowano go w latach 1950–1954 z przeznaczeniem dla Prezydium Stołecznej Rady Narodowej. Obecnie w budynku mieści się siedziba Prezydenta m.st. Warszawy i biura Urzędu m.st. Warszawy oraz Mazowiecki Urząd Wojewódzki. Miasto zajmuje ok. 15% powierzchni pałacu. Gabinety prezydenta miasta i wojewody mazowieckiego znajdują się na pierwszym piętrze korpusu głównego gmachu. Jest on połączony z sąsiednim pałacem Ministra Skarbu, a oba budynki posiadają wspólny adres. 9 kwietnia 2016 na dziedzińcu pałacu odsłonięto głaz z tablicą upamiętniającą Lecha Kaczyńskiego autorstwa Józefa Henryka Helińskiego. Upamiętnienie wzbudziło kontrowersje, gdyż na ustawienie głazu nie uzyskano zgody stołecznego konserwatora zabytków, a fragment inskrypcji na tablicy zakwestionował sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa Andrzej Kunert. Zobacz też Pałac Komisji Wojewódzkiej Kaliskiej Pałac Trybunalski w Kaliszu Pałac Komisji Województwa Sandomierskiego w Radomiu Przypisy Linki zewnętrzne Archiwalne widoki pałacu w bibliotece Polona
Дворец правительственной комиссии и казначейства (Варшава)

Дворец правительственной комиссии и казначейства (пол. Pałac Komisji Rządowej Przychodu i Skarbu w Warszawie) — дворец в Варшаве. Ныне — резиденция президентов Варшавы и столичная мэрия. Расположен по адресу: площадь Банковая, 3/5, Варшава. История Построен в начале XVII века, бывший дворец Лещинских, Потоцких и Зелинских, который в 1823—1825 был полностью перестроен в классическом стиле архитектором Антонио Корацци для комиссии доходов и казначейства правительства Царства Польского Российской империи. В 1829—1831 в нём работал Ю. Словацкий. Восстановлен в начале двадцатых годов XX века Марианом Лялевичем. Во время Второй мировой войны дворец был разрушен в результате немецкой бомбардировки (1939). Восстановлен после войны по проекту архитектора П. Беганьского. Примечания Ссылки Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu (пол.)
Allerheiligenkirche (Gliwice)

Die katholische Allerheiligenkirche (polnisch Kościół Wszystkich Świętych w Gliwicach) im oberschlesischen Gliwice ist der älteste Sakralbau der Kernstadt. Geschichte Die erstmals 1250 erwähnte und in der Altstadt gelegene Kirche ist ein für Schlesien typischer Backsteinbau. Sie wurde als Hallenkirche im gotischen Stil errichtet. Die heutige Ausstattung stammt aus der Barockzeit. Brand von 1711 Im Jahr 1711 kam es zu einem großen Brand, bei dem die Kirche teilweise zerstört wurde. Der Kirchturm verlor dabei eines seiner Geschosse und den gotischen Turmhelm. Auch die Turmgalerie wurde beschädigt. Umbau und Restaurierung in den 1920er Jahren Zwischen 1929 und 1942 wurde die Kirche saniert. Dabei wurde am gotischen Turm das beim Brand von 1711 zerstörte Geschoss wiederhergestellt und ein weiteres kleineres Geschoss mit Zinnen aufgesetzt; der Kirchturm wurde dabei auf eine Höhe von 62 Metern aufgemauert und erhielt die markante Form und das Aussehen eines Wehrturms. Nachdem Reste der ehemaligen Kirchengalerie wiedergefunden wurden, wurde diese ebenfalls wiederhergestellt. Im Jahr 1930 entwarf der Bildhauer Hanns Breitenbach eine Plakette in Form von symbolisierenden Bausteinen, die von den Bürgern zur Unterstützung der Aufbauhilfe erworben werden konnte. Von dieser Plakette wurden in der Staatlichen Hütte Gleiwitz 300 Bronze- und 500 Eisenexemplare gegossen. Mit den Einnahmen aus dem Verkauf der Plaketten wurde die Sanierung des Kirchenbaus in der Vorkriegszeit mitfinanziert. Nach dem Umbau Im Jahr 1942 wurden die Bronze-Glocken für Rüstungszwecke beschlagnahmt und zum Hamburger Glockenfriedhof gebracht, wo sie jedoch die Kriegsjahre unbeschadet überdauerten ohne eingeschmolzen zu werden. Nach der Gründung der Volksrepublik Polen im Jahr 1946 verblieben die Glocken in Westdeutschland. In den 1950er Jahren wurden die Glocken der neuen Heilig-Geist-Kirche in Braunschweig übergeben. Auf der Turmspitze wurde 1950 zum 700-jährigen Jubiläum der Stadt Gliwice ein großes Kreuz aufgestellt. Seit dem Jahr 2004 ist der Turm von Frühling bis Herbst für Besucher zugänglich. Orgel Die große Orgel wurde 1942–1943 von der Firma Rieger Orgelbau hinter einem Freipfeifenprospekt gebaut. Sie hat 57 Register (darunter 4 transmittierte Register im Pedal) auf drei Manualwerken und Pedal. Die Spiel- und Registertrakturen sind elektro-pneumatisch. Einzelnachweise Weblinks Offizielle Seite
Kompania Węglowa

Kompania Węglowa S.A. (KW) je polská společnost zabývající se především těžbou černého uhlí, zároveň se jedná o největší těžební společnost v Evropské unii. Společnost, která sídlí v Katowicích, vznikla v roce 2003 sloučením několika důlních podniků. Nyní zaměstnává 66 tisíc pracovníků a její roční těžební kapacita je 55 mil. tun uhlí. Doly společnosti Jednotlivé doly patřící KW jsou soustředěny do čtyř dobývacích center: Západ, Sever, Východ a Jih. Dobývací centrum Západ Důl Knurów (Knurów) Důl Sośnica-Makoszowy (Zabrze) Důl Szczygłowice (Knurów) Dobývací centrum Sever Důl Bielszowice (Ruda Śląska) Důl Bobrek-Centrum (Bytom) Důl Halemba-Wirek (Ruda Śląska) Důl Pokój (Ruda Śląska) Hornický podnik Piekary (Piekary Śląskie) Dobývací centrum Východ Důl Bolesław Śmiały (Łaziska Górne) Důl Brzeszcze-Silesia (Brzeszcze) Důl Piast (Bieruń) Důl Ziemowit (Lędziny) Reference
Kompania Węglowa

Kompania Węglowa S.A. war ein polnischer Kohlekonzern mit Hauptsitz in Katowice. Er beschäftigte 62.800 Personen in 16 Zechen sowie fünf Betrieben. Jährlich konnte er 53 Mio. Tonnen Kohle fördern. Die Tagesleistung betrug 193.000 Tonnen Kohle (Stand: Januar 2008). Nach Angaben des Unternehmens war es das größte Bergbauunternehmen Europas. Es war in staatlicher Hand. und gliederte sich in vier Förderzentren. Gewerkschaften Bei KW gab es 177 Gewerkschaften, für deren Unterhalt der Arbeitgeber jährlich 20 Mio. Złoty bzw. 6 Mio. Euro aufwenden muss. Die größte davon gehört zum Gewerkschaftsbund NSZZ Solidarność. 25,5 % der Belegschaft bzw. 16.100 Personen sind Mitglied der Gewerkschaft. Aktuelles Seit Dezember 2007 führte ein aus 11 Gewerkschaften bestehendes Streikkomitee einen Arbeitskampf um höhere Löhne (6,9 % mehr im Dezember 2007, 14 % mehr ab Januar 2008). Ein Streiktag brachte dem Konzern 43 Mio. Złoty Verlust. Bis 2015 will der Konzern 6,5 Mrd. Złoty investieren. Nach längeren Verhandlungen zwischen Wirtschaft, Politik und Gewerkschaften hat man sich entschlossen, zum 1. Mai 2016 den Konzern aufzulösen und an seine Stelle die Polska Grupa Górnicza treten zu lassen. Diese hat von den ursprünglich 16 Zechen 11 übernommen; die anderen wurden teils an die Węglokoks S.A. (KWK Bobrek und KWK Piekary) in Katowice abgegeben, teils durch die Spółka Restrukturyzacji Kopalń S.A. stillgelegt (KWK Centrum und KWK Brzeszcze). KWK Brzeszcze wird jedoch nach einer Übernahme am 19. August 2015 durch den Energiekonzern Tauron Polska Energia weiterbetrieben. Weblinks Die Homepage der KWSA ist zwar noch geschaltet (Stand 3. Juni 2016) [1] (polnisch), es wird dort jedoch auf die Seite [2] der neuen Gesellschaft verwiesen. Einzelnachweise
Kompania Węglowa

Kompania Węglowa S.A. is the largest coal mining company in Poland and in Europe, producing around 48 million tonnes of coal every year from 23 mines. History On July 12, 1990, the State Coal Agency Joint Stock Company was established from the dissolved Coal Community (WWK). It was renamed the State Agency for Hard Coal Mining Restructuring on July 12, 1996, and became Kompania Węglowa on December 30, 2002. The company’s branding was created by Rafał Bogusławski with A.R. Promix. Since April 29, 2016, Polska Grupa Górnicza has managed coal extraction based on Kompania Węglowa’s assets. Restructuring On January 7, 2015, the Council of Ministers approved Kompania Węglowa’s restructuring plan, transferring four mines to the Mine Restructuring Company and moving nine others into a new special-purpose entity under Węglokoks SA. KWK Piekary was also sold to Węglokoks. In May 2015, Kompania Węglowa transferred three mines to SRK and sold two others to Węglokoks Kraj. In September 2015, the Ministry of State Treasury delayed the formation of New Kompania Węglowa due to EU concerns over possible unauthorized state aid. On September 30, 2015, Kompania Węglowa’s shares were transferred to Towarzystwo Finansowe Silesia. References External links Official site
Kompania Węglowa

Kompania Węglowa S.A. is het grootste steenkolenmijnbouwbedrijf van Polen en Europa. Jaarlijks wordt er door het bedrijf 48 miljoen ton aan steenkool gedolven in 23 mijnen. Het bedrijf kwam de afgelopen jaren meerdere malen negatief in het nieuws wegens slechte werkomstandigheden en enkele mijnrampen. Een van de grootste mijnrampen voor het bedrijf was de methaangasexplosie in de Halemba Steenkoolmijn in 2006, waarbij 23 mijnwerkers omkwamen.
Andrzej Błachaniecpark

Het Andrzej Błachaniecpark (Pools: Park im. Andrzeja Błachaṅca) is een park in de Poolse stad Zgorzelec. Het park is een onderdeel van het Brückenpark, een door de Europese Unie gefinancierd project waarin vier bestaande parken in Zgorzelec en de Duitse buurstad Görlitz zijn opgenomen. De parken liggen aan weerszijden van de grensrivier de Neisse. In het park ligt het monumentale gebouw Dom Kultury. Het park beschikt verder over onder andere een fontein, een houten brug met vlonders over een grote vijver. Midden op deze brug bevindt zich een paviljoen. Daarnaast beschikt het park over een amfitheater, een rotstuin, een tuin met vaste planten, hondenspeelterrein en meerdere speelplaatsen. Tot 1945 beschikte het park ook over een rosarium op een terras. Vanaf het rosarium had men vrij zicht op de 420 meter hoge stadsberg van Görlitz, de Landeskrone Het park wordt aan de zuidkant begrensd door het Neisseviaduct. Aan de noordkant gaat het park over in het groene Vader Jerzy Popieluszkoplein, het Uferpark en wordt het park begrensd door sportvelden. Het park in het voorheen oostelijke stadsdeel van het Duitse Görlitz werd aan het eind van de negentiende eeuw aangelegd als Volkspark en werd later het Georg Snaypark genoemd. Sinds 1945 ligt het park in Polen en kreeg het de huidige naam. Afbeeldingen
Escuela de Economía de Varsovia

La Escuela de Economía de Varsovia (en polaco: Szkoła Główna Handlowa w Warszawie​), conocida por sus siglas SGH, es la universidad más antigua y renovada de Polonia. En 1906 fue fundada como colegio privado bajo el nombre de Prywatne Kursy Handlowe Męskie Augusta Zielińskiego. En 1919 tuvo su status de institución de alto nivel de educación. En 1933 se rebautizó por su actual nombre Szkoła Głowna Handlowa (SGH). Tras la Segunda Guerra Mundial se nacionalizó y el nombre del centro cambió al de Szkoła Główna Planowania i Statystyki. Tras la caída del comunismo en 1991 recuperó su actual nombre. La facultad está localizada al norte del distrito de Mokotów, Varsovia Estructura organizativa El centro educativo posee una tradicional estructura departamental donde los estudiantes son separados en grupos según sus tesis educativas. El profesorado es conocido por sus investigaciones al igual que por sus programas de enseñanza, los cuales están agrupados en cinco colegiaturas y otras materias como la enseñanza de lenguas extranjeras o el "estudio pedagógico". Colegiaturas: Colegiatura de Análisis Económica (Kolegium Analiz Ekonomicznych) Colegiatura de Política Socioeconómicas (Kolegium Społeczno-Ekonomiczne) Colegiatura de Economía Internacional (Kolegium Gospodarki Światowej) Colegiatura de Administración y Negocios (Kolegium Nauk o Przedsiębiorstwie) Colegiatura de Dirección y Finanzas (Kolegium Zarządzania i Finansów) Transportes públicos Metro de Varsovia Estación Pole Mokotowskie (Línea 1: Kabaty ↔ Młociny) Tranvía Línea 10: Jelonki -Służewiec Línea 16: Żerań Fso - Kielecka Línea 17: Metro Młociny - Służewiec Línea 33: Metro Młociny - Kielecka Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Escuela de Economía de Varsovia. Sitio web oficial
Scuola di economia di Varsavia

La Scuola di economia di Varsavia (Szkoła Główna Handlowa w Warszawie, SGH). Storia L'università venne fondata nel 1906 come scuola privata con il nome di "Corsi privati di economia e commercio per uomini - August Zieliński". Il 30 luglio 1919 divenne un'entità legale separata acquisendo lo status di istituzione di alta educazione. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Scuola di economia di Varsavia Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su ssl-www.sgh.waw.pl. (PL) Sito ufficiale, su ssl-www.sgh.waw.pl.
Варшавская школа экономики

Варшавская школа экономики (Высшая коммерческая школа) (пол. Szkoła Główna Handlowa w Warszawie.; английский вариант названия: SGH Warsaw School of Economics) — крупнейшее экономическое учебное заведение в Польше. Школа основана в 1906 г. как Частные мужские торговые курсы Августа Зелиньского (Prywatne Kursy Handlowe Męskie Augusta Zielińskiego). В социалистический период истории Польши школа именовалась «Главная школа планирования и статистики» (Szkoła Główna Planowania i Statystyki). В настоящее время в школе обучается более 13 000 студентов; работает около 800 преподавателей. Все учебные корпуса школы расположены в центре Варшавы. Основные подразделения школы: 5 коллегии (мировой экономики, экономического анализа; социо-экономики; делового администрирования; менеджмента и финансов). Известные преподаватели и студенты Лешек Бальцерович Влодзимеж Вакар Анджей Врублевский Мацей Гудовский Эдвард Дрожняк Ежи Лот ректор в 1945—1946 Михал Калецки Гжегож Колодко Оскар Ланге ректор в 1952—1955 Юзеф Олексы Веслав Садовский ректор в 1965—1978 Антони Суйковский ректор в 1929—1931 Ежи Томашевский Ереми Пшибора Примечания Ссылки Официальный сайт вуза (англ.)
Варшавська школа економіки

Варшавська школа економіки (Вища комерційна школа) (пол. Szkoła Główna Handlowa w Warszawie, перекладається як Школа головна торгова у Варшаві; англ. SGH Warsaw School of Economics) — найбільший економічний навчальний заклад у Польщі. Школа заснована у 1906 р. під назвою «Приватні торгові курси Августа Целінського». У соціалістичний період історії Польщі школа іменувалася «Головна школа планування та статистики» (Szkoła Główna Planowania i Statystyki). Зараз в школі навчається понад 15 000 студентів (2014); працює близько 800 викладачів. Всі 10 навчальних корпусів школи розташовані в центрі Варшави. Основні підрозділи школи: 5 колегіїв (світової економіки, економічного аналізу; соціоекономіки; наук про підприємство; менеджменту і фінансів). Виноски Посилання Офіційний сайт
St. Josef (Zgorzelec)

Die Kirchen St. Josef und St. Barbara sind eine Doppel- bzw. Etagenkirche in der polnischen Stadt Zgorzelec in der Oberlausitz. St. Josef ist die Oberkirche und St. Barbara die Unterkirche. St. Josef ist die Pfarrkirche der gleichnamigen römisch-katholischen Pfarrei (polnisch Parafia Rzymskokatolicka św. Józefa Robotnika). Die Unterkirche ist ebenfalls in die Pfarrei St. Josef eingegliedert. Sie gehört dem Dekanat Zgorzelec an. Dieses ist ein Teil des Bistums Legnica. Die Namenspatronin der Unterkirche ist die heilige Barbara von Nikomedien, die Schutzheilige der Bergleute und Architekten. Der Patron der Oberkirche ist der heilige Josef von Nazaret. Lage Die Kirche liegt im Norden von Zgorzelec an der Ulica Księdza Jana Kozaka zwischen der Wohnbebauung an der Ulica Lubańska im Süden und dem städtischen Heizwerk im nördlichen Gewerbegebiet an der Ulica Groszowa. Bis 2014 soll in direkter Nachbarschaft die neue Mehrzweckhalle für den örtlichen Basketballverein Turów Zgorzelec entstehen. Geschichte Im Jahr 1978 bat der Prälat und Pfarrer der Bonifatiusgemeinde Jan Kozak in Zgorzelec um die Genehmigung eines Kirchenneubaus. Für den Bau wurden die Architekten Wojciech Kurowski und Alina Niedźwiedzka-Kurowska sowie die Ingenieure Jan Niedźwiedzki und Wojciech Marszałk beauftragt. Die Grundsteinlegung fand am 26. Oktober 1981 im Beisein des Breslauer Erzbischofs Henryk Roman Gulbinowicz statt. Bereits am 9. November 1983 konnte Erzbischof Gulbinowicz die Unterkirche einweihen. Nach Herauslösung aus der Pfarrei St. Bonifatius gründete sich im Jahr 1990 die eigenständige Pfarrei St. Josef. Um die Jahrtausendwende wurde der Chorraum der Oberkirche fertiggestellt. Am 1. Mai 2000 weihte der Bischof von Legnica Tadeusz Rybak die Oberkirche ein. In der Oberkirche finden bis zu 800 Gläubige Platz. Zur Gemeinde gehören etwa 9000 Gläubige. Am Sonntag finden daher bis zu sieben Heilige Messen in der Kirche statt. Weblinks Homepage der Pfarrei St. Josef (polnisch) it.zgorzelec.pl: St. Josef Kirche Einzelnachweise
St. Nikolai (Wszembórz)

Die Kirche St. Nikolai ist eine römisch-katholische Backsteinkirche im Dorf Wszembórz, Gmina Kołaczkowo, in der Woiwodschaft Großpolen. Beschreibung Die Kirche wurde von Architekt Stefan Cybichowski aus Posen entwickelt. Der Bau begann im September 1934 und wurde im Mai 1935 abgeschlossen (Rohzustand). 1941 wurde sie von Deutschen besetzt und in eine Kfz-Werkstatt umgewandelt. Nach dem Zweiten Weltkrieg fixierte der Priester Unislaw Smaruj die Schäden am Dach und den Fenstern. Er stattete den Innenraum der Kirche aus. Die Kirche hat eine Kapazität von etwa 1000 Personen. Bis 1956 war die Gemeinde Rektorat von Kołaczkowo. In den frühen 2010er hat man Fenster mit Glasmalerei installiert. Weblinks
St. Nicholas Church, Wszembórz

St. Nicholas Church in Wszembórz is a brick Roman Catholic church located in the village of Wszembórz, in Gmina Kołaczkowo, Greater Poland. It is a parish church. Description The church was designed by the architect Stefan Cybichowski from Poznań. It is built in the Romanesque Revival architectural style. The construction was started in September 1934 and finished in May 1935 (raw state). In 1941 the occupying Germans converted it, into a garage. After the World War II, the priest Unisław Smaruj fixed the roof, windows and equipped the interior of the church. The church has a capacity of about 1000. Until 1956 the parish was administered by the parish priest of Kołaczkowo. In the early 2010s stained glass windows have been installed. Bibliography Information on the website of the municipality Kołaczkowo (pl) "Wszembórz - Gazeta Jubileuszowa 1310-2010".Magazine released on the occasion of the 700th anniversary of Wszembórz. Dariusz Pera
Kościół św. Mikołaja we Wszemborzu

Kościół św. Mikołaja we Wszemborzu – murowany kościół zlokalizowany we wsi Wszembórz, w województwie wielkopolskim w gminie Kołaczkowo. Jest świątynią parafii św. Mikołaja we Wszemborzu. Opis Kościół został zaprojektowany przez architekta Stefana Cybichowskiego z Poznania. Budowa rozpoczęła się we wrześniu 1934. Zakończono ją w maju 1935 (stan surowy). W 1941 kościół został przez Niemców zamieniony w warsztat samochodowy. Po wojnie ks. Unisław Smaruj naprawił wyrządzone szkody (dach, powałę, okna) oraz wyposażył wnętrze kościoła. Świątynia może pomieścić ok. 1000 wiernych. W ciągu ostatnich kilku lat wstawione zostały witraże. Do 1956 parafią administrowali proboszczowie z Kołaczkowa. Galeria Przypisy Bibliografia Informacja na stronie gminy Kołaczkowo. kolaczkowo.pl. [dostęp 2012-12-10]. (pol.). "Wszembórz - Gazeta Jubileuszowa 1310-2010". Periodyk wydany z okazji 700-lecia Wszemborza. Dariusz Pera Linki zewnętrzne Informacja o kościele św. Mikołaja we Wszemborzu na stronie Gminy Kołaczkowo Informacja o kościele św. Mikołaja we Wszemborzu na stronie Archidiecezji Gnieźnieńskiej. archidiecezja.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-16)].