NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Парк Адама Мицкевича в Познани

Парк Адама Мицкевича в Познани — исторический городской парк в Познани, расположенный в Императорском районе, в центре города между улицами Фредро, Венявского, Святого Мартина и Аллеей Независимости. История Проект парка был реализован немецким архитектором и градостроителем Йозефом Штюббеном в начале XX века. Построен на месте бывших укреплений в 1907—1910 гг. В центре парка находится большой пруд с высоким фонтаном. В северной части находится репрезентативная лестница, ведущая в сторону Большого театра. С южной стороны, парк плавно переходит в площадь Адама Мицкевича, на которoй установлены два памятника: жертвам Познанского июня 1956 года и Адаму Мицкевичу. На этом месте раньше стояли памятник Бисмарку (до 1919 года) и памятник Святому сердцу Иисуса (до 1939 года). Обе части парка (южная и северная) соединены между собой рядами платанов. Название Поэт Адам Мицкевич в Великой Польше был очень популярен. Весть о его смерти, которая наступила 26 ноября 1855 года в Константинополе, очень быстро достигла Великой Польши и была принята местными жителями с глубоким сожалением. В связи с этим, в Познани был создан Комитет памяти поэта, во главе с Теофилом Матецким. Комитет принял решение поставить памятник Мицкевичу и назвать парк в его честь. См. также Большой театр имени Станислава Монюшко в Познани Площадь Адама Мицкевича (Познань) Примечания
Park 3 Maja w Łodzi

Park im. 3 Maja w Łodzi – zabytkowy park miejski, założony w 1915 roku w Łodzi, tworzący dziś wraz z sąsiadującym Parkiem im. Roberta Baden-Powella jednolity kompleks rekreacyjno-wypoczynkowy zachodniego obszaru łódzkiej dzielnicy Widzew. Park znajduje się na osiedlu Stary Widzew, pomiędzy Radiostacją a Polesiem Widzewskim, w rejonie ulic dra Stefana Kopcińskiego i Stanisława Małachowskiego, wzdłuż wschodniej części kolejowego tunelu średnicowego na linii kolejowej nr 17 (Łódź Fabryczna-Koluszki). Historia Do XX wieku Założony w 1915 roku park został urządzony na terenie dawnej Puszczy Łódzkiej, na terenach przynależących niegdyś do dóbr kapituły włocławskiej z siedzibą w Łaznowie. W okresie industrializacji Łodzi obszar ten należał do wsi Widzew i znany był jako Las Miejski, Las Rządowy, Lasek Widzewski bądź Zagajnik, obejmując całą szerokość kwartału aż do dzisiejszej Trasy W-Z i ulicy Rokicińskiej, służąc mieszkańcom Łodzi i Widzewa jako jedno z najbliższych źródeł drewna budowlanego i opałowego (stąd w Łodzi dwie ulice prowadzące ze wschodu do centrum nazwano Przejazd i Nawrot). W 1864 roku Las Miejski został przedzielony Linią Kolei Fabryczno-Łódzkiej, co miało wpływ na późniejsze kształtowanie okolicy. XX wiek Podczas I wojny światowej większość drzew ulokowanych na południe od linii kolejowej padła ofiarą ludności, poszukującej drewna na opał. Po zakończeniu konfliktu, leżąca na północ od torów resztkę lasu przekształcono w Park im. 3 Maja, a na południowej części karczowiska utworzono Polesie Widzewskie. Zachodnią część terenu gruntownie przebudowano, budując m.in. młodzieżowe boisko piłkarskie oraz plac zabaw. Zmieniona została również jego wschodnia część, wzbogacona o liczne obiekty sportowe (m.in. bieżnię, korty tenisowe oraz boiska piłkarskie). Począwszy od 1923 roku, aż do wybuchu II wojny światowej, park pełnił liczne funkcje rekreacyjne (organizowano tam półkolonie dla okolicznej młodzieży) oraz sportowe. W 1928 roku park wzbogacił się o staw, rychło zbudowano również ogród jordanowski (zlikwidowany na początku lat dziewięćdziesiątych) i kolejny plac zabaw dla dzieci. Na kolejne zmiany trzeba było czekać aż do 1955 roku: znajdujące się we wschodniej części parku obiekty sportowe zostały ogrodzone, usypano również nasyp na trybuny. XXI wiek Na początku XXI wieku oddano do użytku nowoczesną halę sportową łódzkiego Centrum Zajęć Sportowo-Rekreacyjnych. Obecnie park pełni podobne funkcje jak w chwili jego założenia: liczne obiekty sportowe (korty tenisowe, 4 boiska piłkarskie, bieżnia) i rekreacyjne (m.in. miasteczko ruchu drogowego) oraz alejki spacerowe tętnią życiem, będąc miejscem wypoczynku i rekreacji okolicznych mieszkańców. Jest on również siedzibą młodzieżowego klubu sportowego MKS Łodzianka, zaś w hali MOSiR swoje mecze rozgrywają jako gospodynie koszykarki Widzewa Łódź. Wraz z dniem 6 czerwca 2014 roku cały park został wpisany do rejestru zabytków. Zobacz też Parki w Łodzi Przypisy
Park Adama Wodziczki w Poznaniu

Park Adama Wodziczki – park zlokalizowany na terenie poznańskiego Sołacza, pomiędzy Aleją Wielkopolską na południu a doliną Bogdanki na północy. Charakterystyka Teren uporządkowano i założono park w latach 1971–1972. Obecnie teren parku obejmuje 7 ha, na których rośnie 2000 drzew, reprezentujących 54 gatunki. Dominują klony srebrzyste (aleja), a także lipy, dęby, topole czarne i olsze czarne. Z pobliskich ogrodów działkowych przeniknęły też śliwy. Wzdłuż Bogdanki rośnie natomiast roślinność zielna, m.in.: dzięgiel litwor, pokrzywa zwyczajna, wierzbownica kosmata, kielisznik zaroślowy i trybula leśna. W ramach zachodniego klina zieleni, kontynuacją parku na zachód jest Park Sołacki. Nazwa parku upamiętnia zasłużonego dla Poznania przyrodnika Adama Wodziczkę - biologa, botanika, profesora Uniwersytetu Poznańskiego, który w 1925 powołał do życia na terenie Wielkopolski i Pomorza organizację społeczną pod nazwą Liga Ochrony Przyrody. Galeria Otoczenie W pobliżu parku znajduje się zabytkowe osiedle przy ul. Nad Wierzbakiem i squat Rozbrat. Bibliografia Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8 Małgorzata i Wojciech Klimko, Przyrodnicza trasa rowerowa wzdłuż doliny rzeki Bogdanki, Urząd Miasta Poznania, 2009, ss.7-12, ISBN 83-89343-27-4
Park Aleksandry w Krakowie

Park Aleksandry – park w Krakowie w dzielnicy Bieżanów-Prokocim, położony w dolinie potoku Bieżanowskiego. Stanowi teren rekreacji i wypoczynku mieszkańców dużych osiedli mieszkaniowych o wysokiej intensywności zabudowy – Nowy Prokocim i Nowy Bieżanów. Po zagospodarowaniu będzie częścią planowanego Parku Rzecznego Drwinki i Serafy z Malinówką. Składa się z dwóch części: Parku Aleksandry – Południe ograniczonego ulicami: Wielicką, Jerzmanowskiego, Aleksandry i Ćwiklińskiej, Parku Aleksandry – Północ ograniczonego ulicami: Ćwiklińskiej, Jerzmanowskiego, Bieżanowską, Młodzieży i Telimeny. Zarząd Zieleni Miejskiej w Krakowie oraz Politechnika Krakowska ogłosiły 2 sierpnia 2017 konkurs urbanistyczno-architektoniczny na opracowanie koncepcji zagospodarowania północnej części Parku Rzecznego Aleksandry w Krakowie. Galeria Zobacz też Parki w Krakowie Przypisy
Agricola Park

Agricola Park (Polish: Park Agrykola), also known as Agrykola Park, and the North Baths (Polish: Łazienki Północne), is an urban park in the city of Warsaw, located within the district of Downtown, to the north from the Royal Baths Park. Name The Agricola Park (Polish: Park Agrykola) is named after the nearby Agrykola Street, which in turn was named after Karol Ludwik Agricola, an engineer who designed it in the 18th century. The park is also known as the North Baths (Polish: Łazienki Północne) in reference to the Royal Baths Park located to the south. History The park was constructed from 1720 to 1723, as part of the Royal Baths park complex. It was placed to the east of the Ujazdów Castle, and to the west from the Piaseczno Cannal. Between 1778 and 1779, next to the park, was built Agrykola Street. The Agricola Park was separated from the Royal Baths Park in the 19th century, forming a separate park. In 1899, in the park, was opened one of the first playgrounds in the city. It was built by the Warsaw Hygienic Society, and founded by businessperson Wilhelm Rau. In 1925, at the Warsaw Escarpment in the park, was built the Agrykola ski jumping hill. It had the construction point of 20 m (65.6 ft.). The furthest recorded jump was 25 m (82 ft), performed by Władysław Gąsienica-Roj in 1957. The hill was deconstructed in the 1970s. In 1965, the park was given the status of cultural property. On 9 June 1991, during his visit to Warsaw, Pope John Paul II organised a mass in the park. On 9 June 2014, there was unveiled a monument commemorating the event. Characteristics The Agricola Park is placed between Baths Route, Hopfera Avenue, Agrykola Street, and the peaks of the Warsaw Escarpment. It has an area of 4.72 ha. In its centre, between Hopfera Avenue and the escarpment is located a public square. To its west is the Ujazdów Castle, which houses the Centre for Contemporary Art, and to its east, the Piaseczno Cannal. To the south from the park is located the Royal Baths Park. To the northeast from the park is placed the Agricola Warsaw Youth Sports Centre. References External links Media related to Agrykola Park at Wikimedia Commons
Park Agrykola

Park Agrykola – zabytkowy park znajdujący się w dzielnicy Śródmieście w Warszawie. Opis Park został założony w latach 1720–1723. Jest położony na wschód od Zamku Ujazdowskiego, a jego obszar ograniczony jest: Trasą Łazienkowską koroną skarpy warszawskiej aleją kasztanową na przedłużeniu Drogi Chińskiej w Łazienkach Królewskich ul. Agrykola W 1899 Warszawskie Towarzystwo Higieniczne otworzyło w parku jeden z pierwszych w mieście placów zabaw dla dzieci, ufundowany przez Wilhelma Raua. W 1925 na zboczu skarpy powstała niewielka skocznia narciarska. W okresie międzywojennym kompleks sportowo-rekreacyjny nazywano parkiem Sobieskiego. Cennym walorem parku jest panorama roztaczająca się z Zamku Ujazdowskiego do Wisły. W 1965 park wraz z Kanałem Piaseczyńskim został wpisany do rejestru zabytków. 9 czerwca 2014 w parku odsłonięto pomnik upamiętniający mszę odprawioną w tym miejscu przez Jana Pawła II podczas swojej IV podróży apostolskiej 9 czerwca 1991. Przypisy Linki zewnętrzne Park na stronach Urzędu m.st. Warszawy
Park Antoniuk

Park Antoniuk – park o powierzchni 18 ha na osiedlu Antoniuk w Białymstoku. Historia parku Powstał w II połowie lat 70. XX wieku w celu zapewnienia warunków do odpoczynku i rekreacji mieszkańcom osiedla Przyjazń (obecnie Antoniuk, Dziesięciny I, Wysoki Stoczek i Młodych). Wybudowali go, podczas zajęć praktycznych, w czynie społecznym uczniowie pobliskiego Zespołu Szkół Melioracji Wodnych. Opis parku Położony przy ul. Wierzbowej w dolinie rzeki Białej. W parku znajduje się plac zabaw dla dzieci, sad z wieloma gatunkami drzew owocowych i górka do zjazdów zimą na sankach. Zobacz też rezerwat przyrody Antoniuk tereny zielone w Białymstoku Przypisy
Arcadia Park (Warsaw)

The Arcadia Park is an urban park in Warsaw, Poland. It is located in the district of Mokotów between Puławska Street, Żywnego Street, Piaseczyńska Street, Idzikowskiego Street, and around the gardens of Królikarnia Palace. It was opened in 1970. History In 1680, within the current area of the park, nobleperson and politician Stanisław Herakliusz Lubomirski, built his palace residence, which he had called Arkadia (Arcadia). It was designed by architect Tylman van Gameren. Around the residence were built gardens. Neither structure survives to the present day. In 1720, the area was bought by Augustus III of Poland, monarch of the Polish–Lithuanian Commonwealth. He had bought it due to its natural water springs, which were planned to be used to feed the water features of the Royal Baths Park complex. In 1786, nearby the area, was built Królikarnia palace, owned by Carlo Alessandro Tomatis, husband of Caterina Gattai Tomatis. The urban park was designed by Longin Majdecki, and created between 1968 and 1970. It was built next to Królikarnia palace. Characteristics and design The urban park is located between Puławska Street, Żywnego Street, Piaseczyńska Street, Idzikowskiego Street, and around the gardens of Królikarnia palace. It is located in the city of Warsaw, Poland, in the district of Mokotów, within the City Information System areas of Ksawerów, Sielce, and Wierzbno. The park is divided in half by the Warsaw Escarpment. The portion to the west located at its peak, is known as Upper Arcadia (Polish: Arkadia Górna), while the portion below it, located to the east, is known as Lower Arcadia (Polish: Arkadia Dolna). There are three ponds in the eastern portion. To the north, is located Arcadia pond, a man-made clay pit pond. From it flows Piaseczno Ditch, which discharges into the ponds in the Royal Baths Park, and into basin of the Czerniaków Port, in the Vistula River. There are two ponds in the southern portion, to the east of Królikarnia palace: Królikarnia Pond (Polish: Staw pod Królikarnią) to the west, and an unnamed pond to the east. Together, they are known as Królikarnia Ponds (Polish: Stawy pod Królikarnią). The gardens of Królikarnia Palace are attached to the south-western boundary of the park. The palace houses the Xawery Dunikowski Sculpture Museum. The park has protected area status as the Arcadia Nature and Landscape Complex. Gallery Notes References External links Media related to Arkadia Park in Warsaw at Wikimedia Commons
Park Arkadia w Warszawie

Park Arkadia – park znajdujący się w warszawskiej dzielnicy Mokotów między ulicami: Puławską, Żywnego, Piaseczyńską i Idzikowskiego. Opis Park powstał w latach 1968–1970 według projektu Longina Majdeckiego w bezpośrednim sąsiedztwie zabytkowego założenia pałacowo-ogrodowego Królikarnia. Na jego terenie znajdują się trzy stawy: Arkadia i Stawy pod Królikarnią. W 2008 teren parku Arkadia został objęty ochroną jako zespół przyrodniczo-krajobrazowy „Arkadia”. Przypisy Linki zewnętrzne Park Arkadia na stronach m.st. Warszawy
Park Baden-Powella w Łodzi

Park im. Roberta Baden-Powella – Naczelnego Skauta Świata – miejski park wypoczynkowo–rozrywkowy, utworzony w 1970 roku w Łodzi na osiedlu Radiostacja, przy ulicy Stanisława Małachowskiego 8. Patronem parku jest brytyjski generał Robert Baden-Powell, twórca skautingu, upamiętniony w ramach obchodów setnej 100. rocznicy ruchu skautowego na świecie. Lokalizacja Park powstał na powierzchni 15,8 ha Radiostacji i m.in.: od zachodu graniczy z Parkiem im. 3 Maja od południa graniczy z torami kolejowymi linii Łódź Fabryczna–Koluszki (Linia kolejowa nr 17) od północy okala ją ulica Stanisława Małachowskiego i ulica Niciarniana pomiędzy parkami planowany jest dalszy przebieg kończącej się tam ulicy Konstytucyjnej. Jej planowane przedłużenie wiedzie pomiędzy parkami nad tunelem kolei, ku Centrum Handlowemu Tulipan i Trasie W-Z Miejsca W centralnej części parku znajdują się m.in. boiska do streetballu i stoły do tenisa stołowego, górka, amfiteatr, place zabaw dla dzieci. W północno-zachodnim rogu parku (u zbiegu ulic S. Małachowskiego i Konstytucyjnej) wybudowana została hala sportowa, od której na południe znajdują się dwa boiska piłkarskie, a przy jego północnym brzegu jest miasteczko ruchu drogowego. Ulica Konstytucyjna przerywa swój bieg właśnie w pobliżu tego obiektu. Zobacz też Parki w Łodzi Akademickie Mistrzostwa Świata w Biegach Przełajowych 2012 Bibliografia Park im. Roberta Baden-Powella –Naczelnego Skauta Świata. zielonalodz.info. [dostęp 2014-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-15)]. Linki zewnętrzne Nadanie Parkowi imienia generała Baden Powella (galeria zdjęć)
Park Bieńkowicki

Park Bieńkowicki., to niewielki park we Wrocławiu położony na osiedlu Bieńkowice. Park położony jest przy ulicy Koreańskiej, która dzieli jego obszar na dwie części. Na południe od parku przebiega granica Wrocławia, za którą położona jest wieś Iwiny. Historia Park utworzony został w 1907 r. Współczesna nazwa parku została nadana § 1 pkt 25 uchwały nr LXXI/454/93 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 9 października 1993 roku w sprawie nazw parków i terenów leśnych istniejących we Wrocławiu W przeszłości przy parku stał pałac. Wyposażenie Park wyposażony jest w siłownię plenerową, boisko sportowe oraz plac zabaw. Na jego terenie znajdują się także dwa stawy oraz wzniesienie. Zobacz też Zieleń miejska we Wrocławiu Uwagi Przypisy
Park Biskupiński

Park Biskupiński – to park położony we Wrocławiu, na osiedlu Biskupin, w obrębie tzw. Wielkiej Wyspy. Obecna nazwa parku obowiązuje na podstawie § 1 pkt 24 uchwały nr LXXI/454/93 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 9 października 1993 roku w sprawie nazw parków i terenów leśnych istniejących we Wrocławiu. Obszar miasta, na którym zlokalizowany jest park, objęty jest ochroną indywidualną w postaci zespołu przyrodniczo krajobrazowego, tj. Szczytnickiego Zespołu Przyrodniczo-Krajobrazowego. Park położony jest w rejonie Ulic: Stanisława Noakowskiego, Jacka Malczewskiego i Braci Gierymskich, oraz Grobli Szczytnicko-Bartoszowickiej, przebiegającej wzdłuż biegu rzeki Odry. Zajmuje teren o powierzchni około 10 ha. W parku znajdują się między innymi: plac zabaw dla dzieci, korty tenisowe, boiska do koszykówki i piłki nożnej, ścieżka zdrowia. Historia powstania i obecnego ukształtowania parku wiąże się z inicjatywą Ligi Ochrony Przyrody i czynu społecznego młodzieży i mieszkańców dzielnicy, którzy pod koniec lat 70 XX wieku przeprowadzili prace w parku, co zostało upamiętnione tablicą umieszczoną na kamieniu przy jednym z wejść do parku (od strony ulicy Pankiewicza). Zobacz też Parki we Wrocławiu Przypisy
Park im. Bolesława Chrobrego w Stargardzie

Park im. Bolesława Chrobrego w Stargardzie – najstarszy i największy obszar zieleni miejskiej, utworzony na terenie dawnych wałów ziemnych, zagospodarowany i splantowany w XVIII wieku. Położenie Park znajduje się w środkowej części miasta, okala Stare Miasto od północy i zachodu. Przez całą długość parku przebiega aleja Słowicza wytyczona na dawnym wale ziemnym. Ogranicza go obrys murów obronnych oraz ulice: Portowa, Struga, Wojska Polskiego, pl. Wolności, Skwer Jana Pawła II, Czarnieckiego. Graniczy z Parkiem Zamkowym oraz Parkiem Piastowskim. Historia Wraz z demilitaryzacją miasta na znaczeniu traciły wały i fosy. W związku z tym Bastion Szubieniczy i większość wałów obniżono a teren zadrzewiono, pierwotnych rozmiarów pozostał jedynie Bastion Świętojański. W latach 1995–2000 przeprowadzono rewitalizację parku. Przyroda Wśród drzew najliczniej występują gatunki liściaste (głównie klony zwyczajne, jawory, dęby, buki, lipy). Ponadto na terenie parku występują liczne gatunki krzewów (ok. 8 tys.) Drzewami o największych obwodach są: topola biała – 498 cm, buk zwyczajny – 447 cm, dwa dęby szypułkowe – 346 i 315 cm, klon jawor – 314 cm, robinia akacjowa -216 cm. Zabytki fragment murów obronnych Baszta Morze Czerwone Brama Pyrzycka Cerkiew śś. Piotra i Pawła Wieża ciśnień
Branicki-Garten

Der Branicki-Garten (polnisch Ogród Branickich) ist ein Park in Białystok, errichtet am Übergang vom 17. zum 18. Jahrhundert. Der Garten schließt sich an den Branicki-Palast an. Geschichte Der Garten wurde hinter dem Branicki-Palast als Schlossgarten im barocken Stil für den Hetman Jan Klemens Branicki von André Le Nôtre angelegt und später von Pierre Ricaud de Tirregaille erweitert. Weblinks Einzelnachweise Mariusz Karpowicz „Sztuka polska XVIII wieku“ Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1985
Park Brochowski

Park Brochowski to park położony w południowo-wschodniej części Wrocławia, w obrębie osiedla Brochów. Jego zachodnia granica przebiega w pobliżu osiedla Jagodno. Jest najstarszym parkiem w obecnych granicach Wrocławia, założonym w średniowieczu przez augustianów w latach 1727 – 1733. Ma powierzchnię ok. 8 ha Historia Park założono w latach 1727–1733 jako barokowy ogród przy rezydencji opata; po 1834 roku przekształcono go w park krajobrazowy z dwiema alejami lipowymi systemem wodnym. W XIX–XX w. wprowadzano kolejne przebudowy, m.in. związane z budową kolei i rozwojem ogrodnictwa dworskiego; po 1918 roku park udostępniono publicznie, a w latach 70. XX w. rozebrano pałac. W latach 1994–2001 przeprowadzono rewaloryzację, obejmującą odtworzenie głównych osi kompozycyjnych, układu wodnego oraz części ogrodu różanego, a także założenie labiryntu grabowego. W 2015 roku rozpoczęto powiększanie parku w kierunku południowo‑wschodnim. W ramach WBO 2018 rozbudowano oświetlenie, siłownię i plac zabaw. Atrakcje Przez park przepływa niewielki ciek wodny, o charakterze melioracyjnym – Brochówka, który wraz z licznymi mniejszymi rowami tworzy niewielką sieć wodną, z oczkiem wodnym, oraz z licznymi mostkami i kładkami. W parku urządzony jest również plac zabaw dla dzieci, siłownia i labirynt grabowy. Park, wraz z wodami powierzchniowymi, ma również znaczenie przyrodnicze. Labirynt grabowy W parku znajduje się grabowy labirynt o powierzchni 2000 m², utworzony z ok. 13 tys. roślin i o łącznej długości żywopłotu bliskiej 1 km. W jego centrum rośnie kolumnowy dąb szypułkowy poświęcony prof. Longinowi Majdeckiemu. Pomniki przyrody Na terenie parku rosną trzy drzewa uznane za pomniki przyrody: lipa Maksymowicza, w pobliżu labiryntu i fontanny lipa szerokolistna, przy kamiennym mostku na Brochówce wiąz szypułkowy, przy głównej alejce Zarządca Pieczę nad Parkiem Brochowskim sprawuje Zarząd Zieleni Miejskiej, podległy Departamentowi Architektury i Rozwoju Urzędu Miejskiego Wrocławia. Obecna nazwa parku obowiązuje na podstawie § 1 pkt 9 uchwały nr LXXI/454/93 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 9 października 1993 roku w sprawie nazw parków i terenów leśnych istniejących we Wrocławiu. Dojazd Do parku dojechać można ulicą Centralną od osiedla Brochów i ulicą Konduktorską od ulicy Buforowej (osiedle Jagodno). Zachodnią granicę parku wyznacza linia kolejowa nr 276. Z komunikacji miejskiej obecnie w pobliżu parku ma przystanek autobus linii 133. Zobacz też Pobliski skwer Harivansha Rai Bachchana Zieleń miejska we Wrocławiu Przypisy Linki zewnętrzne Strona obiektu w serwisie ZZM Na stronie Wratislaviae Amici Park Brochowski w Wikimapii Park Brochowski na str. fotopollska.eu
Bródno Park

The Bródno Park (Polish: [ˈbrud.nɔ]; Polish: Park Bródnowski) is an urban park in Warsaw, Poland. It is located in the neighbourhood of Bródno within the district of Targówek, between Kondratowicza Street, Chodecka Street, Wyszogrodzka Street; and Łabiszyńska Street. It was opened in 1978. History The park was designed by Stefania Traczyńska, and built between 1976 and 1978. Since 1998, the park remains under constant renovation works and improvements. In 2009, the Bródno Sculpture Park (Polish: Park Rzeźby na Bródnie), an outdoors arts exhibition designed by artist Paweł Althamer, was opened within the park. The arts collection displayed there is managed by the Museum of Modern Art. Characteristics The park is located in the neighbourhood of Bródno, within the district of Targówek, between Kondratowicza Street, Chodecka Street, Wyszogrodzka Street; and Łabiszyńska Street. It is accessible through nearby metro, tram, and bus lines. It has a total area of 25.4 ha. It forms a recreational area for local inhabitants, and includes courts for basketball, volleyball, and association football. The park also includes several small ponds with the total area of 0.7 ha. In the park functions the Bródno Sculpture Park (Polish: Park Rzeźby na Bródnie), an outdoors arts exhibition designed by artist Paweł Althamer. The arts collection displayed there is managed by the Museum of Modern Art. References
Park Bródnowski w Warszawie

Park Bródnowski – park znajdujący się na Bródnie w warszawskiej dzielnicy Targówek. Jest otoczony ulicami Kondratowicza, Chodecką, Wyszogrodzką oraz przedłużeniem ulicy Łabiszyńskiej. Zajmuje powierzchnię 25,4 hektara. Opis Park powstał w latach 1976−1978 według projektu Stefanii Traczyńskiej. Miał to być obiekt wypoczynkowy, zaspokajający potrzeby mieszkańców tej części stolicy. Od 1997 roku trwają nieustanne prace modernizacyjne. Powstały place zabaw wydzielone dla dzieci, boiska do koszykówki i siatkówki oraz ścieżki rowerowe. Trzy akweny zajmują 0,7 ha powierzchni parku. Na największym z nich znajdują się trzy fontanny, które w 2017 zastąpiły znajdującą się w tym miejscu fontannę pojedynczą. W parku zostały wybudowane boiska do koszykówki, dwa do siatkówki, piłki nożnej a także stoły ping-pongowe. Można też pograć w szachy. W 2009 w parku powstał Park Rzeźby − plenerowa galeria sztuki zaprojektowana przez Pawła Althamera. Opiekę nad kolekcją rzeźb i instalacji artystycznych sprawuje Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Park jest żartobliwie nazywany przez mieszkańców Central Parkiem, gdyż jest otoczony blokami mieszkalnymi podobnie jak nowojorski Central Park wieżowcami. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Park na stronach Urzędu m.st. Warszawy