NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Łom Bergera

Łom Bergera – nieczynny kamieniołom na Górze Księżej w Krakowie. Znajduje się pomiędzy ulicami Tyniecką i Norymberską a południowo-zachodnim krańcem wzgórza Krzemionek Zakrzowskich. Nazywany jest także Księżą Górą. Wzniesienie zbudowane jest z uławiconych wapieni pochodzących z jury późnej z dodatkiem margli pochodzących z kredy. W południowo-zachodniej ścianie kamieniołomu wśród wapieni znajduje się odsłonięcie dolomitów. Ma postać soczewki wyklinowującej się na przestrzeni 5 m. Jej oś jest mniej więcej równoległa do nachylonego w tym miejscu uławicenia. Wzniesienie otoczone jest rowami, które w trzeciorzędzie wypełniły się osadami. Jednym z tych rowów płynie niewielki potok. Na wierzchowinie Góry Księżej znajdują się leje krasowe, ale są słabo widoczne, gdyż częściowo wypełnia je zwietrzelina i maskuje roślinność. W wielu miejscach wyrobiska kamieniołomu znajdują się śmieci. Wapienie na Górze Księżej w dwudziestoleciu międzywojennym wydobywał prywatny przedsiębiorca Żyd Berger. W wyniku tej działalności niewielkie wzniesienie Góry Księżej zostało w dużym stopniu rozebrane. Zniszczona została przy tym Jaskinia Pychowicka na długości 35 m. Jej pozostała część została przez grotołazów odkopana w latach 80. i 90. XX wieku. W 2019 r. wyrobisko kamieniołomu to porośnięty lasem i niezagospodarowany teren. Czasami tworzą się w nim oczka wodne. Na Krzemionkach Zakrzowskich wapienie wydobywano od kilkuset lat. Były co najmniej 4 kamieniołomy: Łom Bergera, Skałki Twardowskiego, Kapelanka i Zakrzówek, oraz kilka innych niewielkich łomów. Przypisy
Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Woli Batorskiej

Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Woli Batorskiej – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji krakowskiej, w dekanacie Niepołomice, w Polsce. Bibliografia Wola Batorska, Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Archidiecezja krakowska. [dostęp 2019-10-10]. (pol.).
Parafia Miłosierdzia Bożego w Rokicinach Podhalańskich

Parafia Miłosierdzia Bożego w Rokicinach Podhalańskich – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji krakowskiej, w dekanacie Rabka, w Polsce. Historia Parafia w Rokicinach została ustanowiona w 1989 roku. Nabożeństwa odbywały się początkowo w niewielkiej Kaplicy Maryjnej. Budowę kościoła rozpoczęto natomiast w 1990 roku. Świątynia została konsekrowana w 1996 roku przez kard. Franciszka Macharskiego. W latach 1989–2020 pierwszym proboszczem parafii był ks. kanonik Antoni Syc (w 1988 jeszcze, jako administrator), który zmarł na skutek powikłań po zarażeniu się koronawirusem (SARS-CoV-2). W 2020 do pracy w parafii skierowany został ks. Robert Janczura, który został jej proboszczem. Przypisy Bibliografia Rokiciny Podhalańskie, Parafia Miłosierdzia Bożego. Archidiecezja krakowska. [dostęp 2019-10-12].
Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego w Facimiechu

Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego w Facimiechu – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji krakowskiej, w dekanacie Skawina, w Polsce. Przypisy Bibliografia Facimiech - Pozowice, Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego. Archidiecezja krakowska. [dostęp 2019-10-14]. (pol.).
Parafia Przemienienia Pańskiego w Paszkówce

Parafia Przemienienia Pańskiego w Paszkówce – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji krakowskiej, w dekanacie Skawina, w Polsce. Swoim zasięgiem obejmuje cztery miejscowości: Bęczyn, Paszkówkę, Sosnowice i Wielkie Drogi. Zmiana nazwy Parafia w Paszkówce do roku 1966 nazywała się parafią w Pobiedrze. Pobiedr po I wojnie światowej przestał być jednostką administracyjną i stał się przysiółkiem gromady Paszkówka. Był to powód, dla którego kardynał Karol Wojtyła 2 listopada 1966 r. zdecydował o zmianie nazwy parafii z „parafii w Pobiedrze” na „parafię w Paszkówce”. Historia parafii Pierwsza wzmianka o parafii Pobiedr pochodzi z 1325 r. z wykazu świętopietrza, które płacił pleban Mathius (Maciej). Była to pierwsza parafia w Korytarzu Radwanickim utworzonym w 1274 roku, kiedy to książę krakowski Bolesław Wstydliwy przekazał księciu opolskiemu tereny położone między rzekami Skawą a Skawinką. Osoby związane z parafią Stanisław Słonka – pracował jako wikariusz od 1 sierpnia 1923 roku do 13 sierpnia 1925 roku. Piotr Dańkowski – pracował jako wikariusz w latach 1931 – 1932. Przypisy Linki zewnętrzne Paszkówka, Parafia Przemienienia Pańskiego. Archidiecezja krakowska. [dostęp 2019-10-14]. Strona parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Paszkówce. Parafia Przemienienia Pańskiego w Paszkówce. [dostęp 2020-03-07].
Parafia Chrystusa Króla w Lgocie

Parafia Chrystusa Króla w Lgocie – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji krakowskiej, w dekanacie Trzebinia, w Polsce. Bibliografia Lgota, Parafia Chrystusa Króla. Archidiecezja krakowska. [dostęp 2019-10-14]. (pol.).
Parafia św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Pobiedniku Małym

Parafia świętego Wojciecha Biskupa i Męczennika w Pobiedniku Małym – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji krakowskiej, w dekanacie Wawrzeńczyce, w Polsce. Bibliografia Pobiednik Mały, Parafia św. Wojciecha Biskupa i Męczennika. Archidiecezja krakowska. [dostęp 2019-10-17]. (pol.).
Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Bodzanowie

Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Bodzanowie – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji krakowskiej, w dekanacie Wieliczka Wschód, w Polsce. Bibliografia Bodzanów, Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Archidiecezja krakowska. [dostęp 2019-10-18]. (pol.).
Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Janowicach (archidiecezja krakowska)

Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Janowicach – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji krakowskiej, w dekanacie Wieliczka Zachód, w Polsce. Bibliografia Janowice, Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego. Archidiecezja krakowska. [dostęp 2019-10-18]. (pol.).
Parafia Trójcy Świętej w Koźmicach Wielkich

Parafia Trójcy Świętej w Koźmicach Wielkich – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji krakowskiej, w dekanacie Wieliczka Zachód, w Polsce. Bibliografia Kożmice Wielkie, Parafia Trójcy Świętej. Archidiecezja krakowska. [dostęp 2019-10-18]. (pol.).
Parafia Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Strumianach

Parafia Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Strumianach – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji krakowskiej, w dekanacie Wieliczka Wschód, w Polsce. Do parafii należy w sumie ok. 8000 mieszkańców sołectw Strumiany, Mała Wieś, Węgrzce Wielkie, Kokotów oraz części Śledziejowic. Bibliografia Strumiany, Parafia Niepokalanego Serca NMP. Archidiecezja krakowska. [dostęp 2019-10-19]. (pol.).
Klub Sportowy Wieczysta Kraków

Il Klub Sportowy Wieczysta Kraków, meglio noto come Wieczysta Kraków e in italiano come Wieczysta Cracovia, è una società calcistica polacca della città di Cracovia. Milita nella I liga, la seconda serie del campionato polacco di calcio. Storia La squadra è stata fondata nel 1942. Strutture Stadio Il Wieczysta disputa le partite casalinghe allo Stadio Wieczystej, che ha una capienza di 2 000 posti. Palmarès Competizioni nazionali III liga: 1 2023-2024 Coppa di Polonia (regionali della Piccola Polonia):2022-2023 Altri piazzamenti III liga: Terzo posto: 2022-2023 Organico Rosa 2025-2026 Aggiornato al 18 settembre 2025. Note Collegamenti esterni Canale Instagram, su twitter.com. Canale Facebook, su facebook.com. Canale Youtube, su youtube.com.
Wieczysta Kraków

Wieczysta Kraków is een Poolse voetbalclub uit de stad Krakau. De club klom op zes jaar tijd van de zesde klasse naar de hoogste klasse. Geschiedenis Tijdens de nazi-bezetting van Polen mochten Polen geen georganiseerde sport uitoefenen. Om dit te omzeilen werden geheime voetbalcompetities gespeeld op de weiden van Rakowice, toen een dorp aan de rand van Krakau. In 1942 besliste de plaatselijke gemeenschap om een sportclub op te richten, Wieczysta Kraków. In de jaren 50 en 60 speelde de club in de vierde en vijfde klasse. Eind jaren zestig gleed de club weg naar de zesde klasse zelfs. Pas in 1997 maakte de club haar wederoptreden in de IV Liga en speelde daar zes opeenvolgende seizoenen. Het dieptepunt voor de club was 2015 toen ze naar de zevende klasse zakten. Na twee seizoenen konden ze terug promotie afdwingen. In juni 2020 investeerde zakenman Wojciech Kwiecień in de club en met zijn hulp konden spelers uit hogere klassen aangetrokken worden. Amper een jaar later promoveerde de club al naar de IV Liga en ze waren op dat moment de rijkste amateurclub van het land. Ze wonnen dat seizoen alle 28 wedstrijden en hadden een doelsaldo van 216:8. Het volgende seizoen verloor de club slechts één punt en eindige met 93 punten opnieuw als eerste. Via de eindronde kon de club ook promotie afdwingen naar de III Liga. De club kon geen derde opeenvolgende promotie verzilveren, maar met vertrerkingen van voormalige internationals als Michał Pazdan, Rafał Pietrzak en Jacek Góralski kon de club in 2024 opnieuw kampioen spelen waardoor ze in 2024/25 voor het eerst in de II liga speelden, daar werd de club derde maar konden ze via de eindronde opnieuw promotie afdwingen. Ook in 2026 werd de club derde en konden ze via de eindronde na overwinningen op Polonia Warschau en Chrobry Głogów voor het derde opeenvolgende jaar promotie afdwingen waardoor ze in 2026/27 voor het eerst in de Ekstraklasa zullen spelen. Door de titel in de tweede klasse van Wisła Kraków is de club de derde club van de stad in de hoogste klasse.
Ósemka (jezioro)

Ósemka – jezioro wytopiskowe, należące do grupy pięciu jezior Babskich, leżące na Równinie Wrzesińskiej. Jezioro zlokalizowane jest w części środkowopoznańskiej moreny czołowej i ma powierzchnię 6 hektarów. Charakterystyka Jezioro zostało ukształtowane w wyniku działania lądolodu w czasie stadiału poznańskiego zlodowacenia. Dawniej, wraz z innymi jeziorami Babskimi, było częścią większego akwenu. Jezioro z innymi łączy strumień potocznie nazywany Baba (prawy dopływ Cybiny). Otoczenie stanowi pagórkowaty teren porośnięty borem sosnowym i mieszanym. Przyroda W okolicy jeziora stwierdzono występowanie żmii zygzakowatej. Zobacz też Jezioro Uli (bezpośrednio sąsiadujące) Przypisy
Grudziądz Speedway Stadium

The Grudziądz Speedway Stadium (Polish: Stadion Żużlowy w Grudziądzu) is a 8,000-capacity motorcycle speedway stadium in the south of Grudziądz in Poland. The venue is used by the speedway team GKM Grudziądz, who compete in the Team Speedway Polish Championship. History The stadium opened before World War II. After the war the stadium was used by the Nadwiślan football club. The speedway track was constructed later and opened on 26 September 1967. Many years later the football team Stomil Grudziądz used the pitch but they were dissolved in 1998 and the pitch was removed to be replaced by a mini speedway track. In 2009, new seating was installed and from 2012 to 2018 renovation of the arena was carried out on an annual basis. The renovation included new track floodlights (2012), and the rebuilding of the northern section of the eastern stand (2015), east stand rebuild (2017) and the west stand rebuild (2018). In 2019, the speedway track was reduced in size from 379 metres to 355 metres. The track record for the old 379 metres track was set by Maksim Bogdanovs on 2 August 2009 in a time of 64.41 seconds. On 23 June 2020, Artem Laguta set a new 355 metres track record of 64.97 seconds. References
Stadion żużlowy w Grudziądzu

Venture Industries Arena – stadion żużlowy w Grudziądzu, w Polsce. Może pomieścić 8000 widzów. Obiekt użytkowany jest przez żużlowców klubu GKM Grudziądz. Długość toru wynosi 355 m, jego szerokość na prostych to 10,5 m, a na łukach 16,8 m. Obiekt został otwarty w 1967 roku. Początkowo nie odbywało się na nim wiele zawodów. W 1977 roku w Grudziądzu powstała sekcja klubu Stal Toruń i odtąd stadion regularnie gości żużlowe zmagania ligowe. W 1979 roku drużyna ta usamodzielniła się, tworząc GKM Grudziądz. Dawniej wewnątrz toru mieściło się boisko piłkarskie, na którym występowali piłkarze klubu Stomil Grudziądz. Po jego likwidacji w miejsce boiska utworzono mini-tor żużlowy. W 2012 roku zamontowane zostało oświetlenie toru. Na przełomie lat 2014 i 2015 przebudowano północny fragment wschodniej trybuny. W latach 2015–2016 przebudowano pozostałe sektory tej trybuny oraz trybuny za południowym łukiem, a na przełomie 2017 i 2018 roku wyremontowano trybunę po zachodniej stronie i wybudowano nową wieżyczkę sędziowską. Na przełomie 2019 i 2020 roku przebudowano z kolei tor żużlowy, instalując odwodnienie liniowe i skracając go z 379 do 355 m. Podczas pierwszych zawodów w 2020 roku Artiom Łaguta ustanowił nowy rekord toru, który od 23 czerwca wynosi 64,97 sekundy. Od 2024 r. ze względów marketingowych również jako Venture Industries Arena, sponsorem tego stadionu jest firma odlewnicza Venture Industries. Przypisy
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Górach

Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Górach – parafia rzymskokatolicka w Górach (diecezja kielecka, dekanat pińczowski). Mieści się pod numerem 108. Duszpasterstwo w niej prowadzą księża diecezjalni. Od 2024 roku proboszczem parafii jest ks. Edward Kuzka. Historia parafii Źródło: strona internetowa parafii Pierwsza wzmianka o parafii pochodzi z 1440 r. Nie wiadomo, w którym roku wybudowano Kościół murowany, jednak według dokumentów wynika, że w 1663 r. w Górach stał murowany kościół kalwiński, w którym ostatnim ariańskim ministrem był Tomasz Petrosklinus, z pochodzenia Czech. W tym czasie wiele kościołów na Ponidziu i w południowej części obecnych granic diecezji kieleckiej zostało przejętych przez protestantów. Konsekracja świątyni odbyła się w 1699 roku. W 1829 r. Ignacy Dębiński, łowczy województwa krakowskiego, dziedzic Gór i Polichna, kazał odrestaurować kościół, przy którym postawił budynki gospodarcze i plebanię. Inwestycje te były potrzebne, bowiem w czasie wojny w 1794 r. kościół wraz z okolicznymi budynkami został spalony. W 1888 r. konsekrował go bp Tomasz Kuliński. W 1911 r. ówczesny proboszcz ks. Szymon Skurczyński podjął decyzję o rozbudowie małego kościoła. Rok później wybudowano główne mury świątyni, a w 1913 r. kościół został pokryty blachą. Polichromię wykonano w 1986 r., a elewację zewnętrzną kościoła odnowiono w 1994 r. Na terenie parafii znajduje się również kaplica cmentarna zbudowana w 1839 r. oraz kaplica w Węchadłowie Najświętszego Serca Pana Jezusa, oddana do użytku w 1994 r. Zasięg parafii Do parafii w Górach należą wierni z miejscowości: Wspólnoty parafialne W parafii działają następujące wspólnoty: Proboszczowie Źródło: Inne informacje Księgi metrykalne: ochrzczonych (od 1883 r.), zaślubionych (od 1918 r.), zmarłych (od 1898 r.), Kronika parafialna zdekompletowana, Na cmentarzu parafialnym znajduje się klasycystyczna kaplica cmentarna Dembińskich z 1839 r. Obok kaplicy znajduje się nagrobek krewnych pisarza Adolfa Dygasińskiego. Przypisy
Parafia św. Stanisława w Tumlinie-Węglach

Parafia świętego Stanisława w Tumlinie-Węglach – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji kieleckiej, w dekanacie zagnańskim. Proboszczowie 2021 – ks. Mariusz Rarak (do 2021) ks. Czesław Biskup Przypisy
Sieradzki Park Etnograficzny

Sieradzki Park Etnograficzny – skansen wsi sieradzkiej zlokalizowany we wschodniej części Sieradza, przy ul. Grodzkiej, u stóp Wzgórza Zamkowego. Stanowi oddział Muzeum Okręgowego w Sieradzu. Historia Zamysł stworzenia skansenu w Sieradzu powstał w latach 60. XX wieku z inicjatywy dyrektora Muzeum Regionalnego w Sieradzu, Zofii Neymanowej, która w 1972 przygotowała w tym zakresie pierwszą koncepcję, współpracując z Anną Korytowską. Park powołano decyzją Powiatowej Rady Narodowej w Sieradzu nr 91/516/73 z 26 stycznia 1973. Jako siedzibę wskazano łęgi nadwarciańskie. Prace budowlane rozpoczęto w 1975. Pierwszym zrekonstruowanym obiektem był dom tkacza z ul Długiej w Zgierzu (początkowo zaplecze dla robotników budowlanych), a kolejnym zagroda Szczepana Muchy (1908-1982), rzeźbiarza ludowego ze wsi Szale wraz z kolekcją prac artysty z lat 1972–1983 wewnątrz. Prace przy budowie skansenu przerwał kryzys gospodarczy. Do idei powrócono w 1986 potwierdzając umiejscowienie placówki. 17 stycznia 1987 wojewoda sieradzki wydał decyzję o budowie parku. Placówka realizuje program Krzesiwo, w ramach którego odbywają się warsztaty i spotkania z twórcami ludowymi, co wychodzi naprzeciw postulatowi promowania kultury ludowej regionu sieradzkiego. Obiekty Na terenie skansenu stoją: chałupa tkacza ze Zgierza, lata 20. XIX wieku, dom z zagrodą rzeźbiarza ludowego Szczepana Muchy ze wsi Szale, położonej w Gminie Klonowa zagroda typu otwartego charakterystyczna dla Ziemi sieradzkiej wraz z płotem i podwórzem, na którą składają się: chałupa z Męki z 2. połowy XIX wieku, obórka z wozownią z Wiertelaków z przełomu XIX i XX wieku, stodoła z Rudy koło Sieradza z początku XX wieku, spichlerz (komora) z Brąszewic-Zabrodzia z około 1810, rekonstrukcja pieca chlebowego z Kopyści pod Łaskiem z 1955, wiata z maszynami i urządzeniami wiejskimi (młocarnie, wialnie, przetaki i inne), Skrzynia czasu z pamiątkami i wspomnieniami mieszkańców Ziemi sieradzkiej zakopana pod głazem 26 czerwca 2010. Galeria Przypisy
Parafia Przemienienia Pańskiego w Przybysławicach

Parafia Przemienienia Pańskiego w Przybysławicach – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji sandomierskiej, w dekanacie Ożarów. Informacje o parafii Początki wsi Przybysławice i zlokalizowanej w niej parafii nie są dokładnie znane. Odnotował ją spis świętopietrza z lat 1325-1327. Wezwanie ówczesnego kościoła – św. Stanisława wyraźnie wskazuje, iż parafia nie powstała wcześniej niż w II poł. XIII w. Kolejna drewniana świątynia, również pod wezwaniem św. Stanisława, została wzniesiona przez dziedzica Przybysławic Jakusza Pakosza w 1414 r. Kościół ten przetrwał do 1790 r., kiedy to uległ pożarowi. Na jego miejscu wybudowano wówczas kaplicę zastępczą pw. Przemienienia Pańskiego. Służyła ona wiernym z Przybysławic do lat 40. XIX w. Kościół parafialny pw. Przemienienia Pańskiego zbudowany został w latach 18401843 dzięki ofiarności córki dziedzica Śmiłowa – Józefy Wiercińskiej. Pracami kierował ówczesny pleban Feliks Dunin. Świątynię uroczyście poświęcił bp J. Juszyński 6 sierpnia 1843 r. Prace wykończeniowe i dekoracyjne trwały jeszcze w kolejnych dekadach (m.in. tynki zewnętrzne – 1878 r., posadzka – 1889 r.). Restauracja kościoła miała miejsce w 1975 r. Kolejne prace konserwacyjne prowadzono w latach 1993-2000 (m.in. malowanie dachu) oraz 2003-2009 (m.in. założenie witraży w oknach, wymiana pokrycia dachowego, założenie posadzki marmurowej w prezbiterium). Świątynia jest murowana, o bardzo skromnej bryle, wydłużonej, prostokątnej nawie i przylegającym do niej prezbiterium. Nieco bogatsza jest fasada kościoła, trójdzielna i ozdobiona lizenami, z niewielką, otwartą wieżyczką na sygnaturkę, wyrastającą z frontowej ściany. Wyposażenie wnętrza kościoła pochodzi z XVIII i końca XIX wieku. Zachowało się kilka obrazów i rzeźb przeniesionych ze starszej świątyni. Wewnątrz kościoła na uwagę zasługują znajdujące się tam epitafia miejscowych ziemian, m.in. klasycystyczne Cypriana Baczyńskiego i jego żony Katarzyny ze Śmiłowa oraz epitafium Świeżyńskich z Wlonic. Przypisy
Parafia św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Stodołach

Parafia świętej Teresy od Dzieciątka Jezus w Stodołach – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji sandomierskiej, w dekanacie Ożarów. Historia parafii Parafia Stodoły erygowana została przez bpa Mariana Ryxa w 1931 r. W 1930 r. w Stodołach wybudowano drewniany kościół. Świątynia ta została spalona podczas działań II wojny światowej w 1944 r. Bezpośrednio po zakończeniu wojny parafia nie posiadała własnego kościoła. Obecny kościół parafialny pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus przeniesiony został w 1953 r. z Lasocina. Zasięg parafii Do parafii należą wierni z następujących miejscowości: Kunice (część: numery 43-53,56,57,59 do końca), Łopata (część: numery 14 do końca), Stodoły, Stodoły Kolonia (część: z wyłączeniem numerów 77,79,80). Przypisy
Stadion im. Jana Ciszewskiego w Sosnowcu

Stadion im. Jana Ciszewskiego – stadion piłkarski w Sosnowcu, w Polsce. Został otwarty w 1926 roku. Może pomieścić 700 widzów. Na stadionie swoje spotkania rozgrywają piłkarki klubu Czarni Sosnowiec. Obiekt nosi imię Jana Ciszewskiego, znanego komentatora sportowego pochodzącego z Sosnowca. Stadion został otwarty w 1926 roku. Od 1931 roku występowali na nim piłkarze Unii Sosnowiec (późniejsze Zagłębie Sosnowiec). We wrześniu 1947 roku na stadionie doszło do awantur po spotkaniu gospodarzy (wówczas pod nazwą RKU Sosnowiec) z AKS-em Chorzów (2:3). W wyniku zamieszek wielu kibiców zostało pobitych, a kilka osób zmarło. Dwa lata później rozegrano na tym obiekcie mecz pojednania pomiędzy tymi samymi drużynami (zakończył się on wynikiem 2:2). Drużyna gospodarzy w 1955 roku (wtedy jako Stal Sosnowiec) zadebiutowała w I lidze. W swoim premierowym sezonie zespół otarł się o zdobycie tytułu mistrza Polski. W decydującym starciu, rozegranym 20 listopada na stadionie Stali gospodarze zmierzyli się z bezpośrednim konkurentem do zdobycia mistrzostwa, CWKS Warszawa. Do triumfu w rozgrywkach Stal potrzebowała zwycięstwa. Pomimo objęcia prowadzenia już w pierwszej minucie przez Stal, po kwadransie przyjezdni z Warszawy zdołali wyrównać. Choć gospodarzom nie brakowało okazji do strzelenia gola na 2:1, wynik remisowy utrzymał się już do końca spotkania i tytuł zdobyła stołeczna drużyna. W następnym roku Stal przeniosła się na nowo powstały Stadion Ludowy (oddany do użytku 21 października 1956 roku), chociaż drużyna ta grywała później jeszcze czasem na swoim dawnym boisku. Stadion w tamtym okresie okalały ze wszystkich stron trybuny na wałach ziemnych, mogące pomieścić do 20 000 widzów. Rozgrywane na nim były również mecze hokeja na trawie. W 1975 roku na obiekt wprowadzili się piłkarze Czarnych Sosnowiec, których poprzedni stadion mieszczący się przy stacji kolejowej Sosnowiec Południowy został zlikwidowany. Klub ten posiadał już wtedy sekcję piłki nożnej kobiet, która w latach 1980–2000 wywalczyła łącznie 12 tytułów mistrzyń kraju, stając się najbardziej utytułowaną drużyną w Polsce. Przypisy
Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Klisinie

Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Klisinie – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji opolskiej, w dekanacie Głogówek. Parafię obsługuje proboszcz parafii św. Jadwigi w Szonowie. 1 sierpnia 2023 proboszczem parafii został mianowany ks. Grzegorz Bławicki. Przypisy
Parafia św. Jakuba Starszego Apostoła w Debrzycy

Parafia Świętego Jakuba Starszego Apostoła w Debrzycy – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji opolskiej, w dekanacie Głubczyce. Parafię obsługuje proboszcz parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Grobnikach. Przypisy
Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny w Gajach

Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny w Gajach – parafialna cerkiew greckokatolicka znajdująca się w Gajach. Historia obiektu Cerkiew zbudowano w latach 1996–1999 z inicjatywy proboszcza w Chotyńcu Bogdana Stepana na potrzeby miejscowych grekokatolików z gminy Stubno i gminy Radymno. 27 września 1999 konsekracji nowej świątyni dokonał abp Jan Martyniak. Galeria Architektura i wyposażenie Świątynia murowana, trójdzielna. Prezbiterium zamknięte trójbocznie z dobudowaną zakrystią. Nawa szersza i wyższa. Dachy wielopołaciowe pokryte blachą, zwieńczone nad prezbiterium, nawą i babińcem wieżyczkami z latarniami i baniastymi hełmami. W elewacji frontowej znajduje się płycina z ikoną. Wewnątrz znajduje się ikonostas przeniesiony tu w 1999 z cerkwi Przeniesienia Relikwii św. Mikołaja w Olchowcu, autorstwa Andrzeja Stefanowskiego z Zielonej Góry, który powstał w 1989. Przypisy
Parafia Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Biskupowie

Parafia Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Biskupowie – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w diecezji opolskiej, w dekanacie Głuchołazy. Parafię obsługuje proboszcz parafii św. Michała Archanioła w Gierałcicach. Przypisy
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Nieznaszynie

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Nieznaszynie – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji opolskiej, w dekanacie Łany. Do parafii należy kościół parafialny w Nieznaszynie oraz kościół filialny w Przewozie. Parafię obsługuje proboszcz parafii św. Bartłomieja w Łanach. Przypisy