NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Christkönigkirche (Gorzów Wielkopolski)

Die Christkönigkirche (polnisch: Kościół pw. Chrystusa Króla) ist eine römisch-katholische Kirche in Gorzów Wielkopolski (deutsch: Landsberg an der Warthe), einer Stadt in der polnischen Woiwodschaft Lebus. Die 1929/30 erbaute Kirche diente als Martin-Luther-Kirche ursprünglich der evangelischen Gemeinde von Landsberg. Geschichte Der Bau der evangelischen Martin-Luther-Kirche ging bereits vor 1914 auf die Initiative des ersten Pfarrers des sich schnell entwickelnden Industrieviertels, Paul Textor, zurück, jedoch kam es durch den Ausbruch des Ersten Weltkriegs und der nachfolgenden Weltwirtschaftskrise nicht mehr zur Umsetzung des Projekts. Erst ab 1928 konnte nach verändertem Plan der Kirchenbau nach dem Entwurf des Leiters des Kirchlichen Bauamtes des Evangelischen Konsistoriums Brandenburg, Curt Steinberg, zum Preis von 270.000 Reichsmark ausgeführt werden, ihre Einweihung fand am 14. Dezember 1930 – zwei Tage nach dem 50. Geburtstag des Architekten – statt. Nach der Vertreibung der Deutschen ab 1945 wurde die bisherige Martin-Luther-Kirche der Römisch-katholischen Kirche in Polen zur Gründung einer neuen Pfarrei unter dem Namen Christkönigkirche übergeben und liturgisch adaptiert. Im Juni 1997 besuchte Papst Johannes Paul II. die Kirche, zu welchem Anlass die Farbverglasung im Chor der Kirche angefertigt wurden. Architektur Die Landsberger Kirche entstand in unmittelbarem zeitlichen Anschluss an die 1926–1928 ebenfalls von Steinberg erbaute Georgenkirche in Frankfurt an der Oder. Wie dort ist die Landsberger Kirche als ein kreisförmiger Zentralbau in Klinkerbauweise im expressionistischen Stil errichtet. Dem Kirchenbau ist ostseitig ein Turmbau mit offener Laterne mit aufgesetztem Kreuz angegliedert. Durch den Einbau von geschlossenen Räumen zur Aufnahme der Treppen zu den Emporen ergibt sich im Kirchenraum eine Überlagerung des Kreisgrundrisses mit einer Kreuzform, die durch die maßwerkartig ausgebildeten dreibahnigen Fenster räumlich wirksam wird. Abgeschlossen wird der Kirchenraum durch ein Kuppelgewölbe mit zwanzigteiliger Rippenfiguration. In konstruktiver Hinsicht ist der Kirchenbau eine reine Stahlkonstruktion, deren Doppel-T-Träger mit Klinker umkleidet sind, wobei die Skelettbauweise im Außenbau erfahrbar bleibt. In gleicher Weise ist das Kuppelgewölbe als eine mit Platten verblendete Stahlkonstruktion mit aufgelegter Rippenstriktur entworfen. Bei ihrer Fertigstellung 1930 erhielt die Kirche drei Glocken der Mitteldeutschen Stahlwerke in Lauchhammer. Literatur Michalak Bartosz: Kościół Chrystusa Króla w Gorzowie Wielkopolskim – jedyne dzieło Curta Steinberga w województwie lubuskim. In: builderscience.pl Weblinks Website der Kirchengemeinde
Kościół Chrystusa Króla w Gorzowie Wielkopolskim

Kościół pw. Chrystusa Króla w Gorzowie Wielkopolskim – kościół rzymskokatolicki należący dp parafia Chrystusa Króla w Gorzowie Wielkopolskim, dekanacie Gorzów Wielkopolski – Chrystusa Króla, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Gorzowie Wielkopolskim, mieszczący się przy rogu ulic: Woskowej i Grobla w dzielnicy Zawarcie. Historia Jest to dawna ewangelicka świątynia Marcina Lutra (obecnie nosi wezwanie Chrystusa Króla). Budowę tego kościoła planowano już przed 1914 roku z inicjatywy pierwszego duszpasterza szybko rozwijającej się dzielnicy przemysłowej Paula Textora. Jednak plany te opóźniła I wojna światowa. Stało się to dopiero w 1930 roku, kiedy to powstała świątynia nosząca cechy modernistyczne z ekspresjonistycznym szykiem zaprojektowana przez architekta Curta Steinberga (1880-1960) z Berlina. Architektura Jest to klinkierowa rotunda z dachem stożkowym i ażurową wieżą zwieńczoną wielometrowym krzyżem. Wysokie, czworokątne okna oświetlają wnętrze pokryte kopułowym sklepieniem. Prezbiterium jest tylko w małym stopniu podwyższone, naprzeciw niego są umieszczone ławki i prospekt organowy pochodzący z czasów budowy kościoła. Jedyny okrągły kościół Gorzowa ma swój urok i skłania do religijnej medytacji. W oknach prezbiterium są umieszczone współczesne witraże wykonane na pielgrzymkę papieża Jana Pawła II do ojczyzny w czerwcu 1997 roku. Galeria Bibliografia Informacje o świątyni
Kościół Chrystusa Króla w Jabłonowie Pomorskim

Kościół parafialny pw. Chrystusa Króla w Jabłonowie Pomorskim – świątynia wybudowana w latach 1907-1908 jako kościół protestancki, od 1945 katolicka. Historia Nie ma zgodności co do architekta świątyni. Najbardziej prawdopodobną osobą jest August Stüler, twórca również pałacu Narzymskich oraz kościoła św. Wojciecha. Rok 1908 to również data wyświęcenia kościoła i przekazania go do użytku parafii luterańskiej, której duszpasterzem był pastor Puppe. Obiekt był użytkowany przez luteran do II wojny światowej. Po zakończeniu działań wojennych przekazany katolikom w kiepskim stanie technicznym. Niezbędny był remont dachu i wymiana części wyposażenia. W latach 70. obiekt został unowocześniony - zbudowano parking, salki katechetyczne oraz zadbano o wygląd otoczenia kościoła sadząc drzewa. Ponowną redekorację prezbiterium obiekt przeszedł w latach 90. XX wieku. Architektura Kościół utrzymany jest w stylu neogotyckim, jednak w odróżnieniu od pałacu i świątyni pw. św. Wojciecha naśladuje architekturę powstałą w tej epoce na terenie Europy, a nie w Anglii. Zbudowany jest z czerwonej cegły, orientowany, z wieżą frontową zwieńczoną krzyżem, na planie prostokąta. Nawa kościelna ma długość 25 metrów, 30 razem z prezbiterium, oraz szerokość 14 metrów. Wnętrze Ze względu na surowość wnętrz świątyń protestanckich kościół nie posiada wiele cennego wyposażenia. Znajduje się w nim witraż przedstawiający Chrystusa Wszechwładcę, powstały w 1908 r. Drugim cennym zabytkiem jest kopia znajdującego się w Rzymie obrazu Matki Bożej Nieustającej Pomocy, namalowana przez Giovanniego Burkhardta w 1859 r. na desce z mahoniu. W kościele znajdują się organy zbudowane przez Edwarda Wittka i Augusta Terletzkiego z Elbląga, początkowo czternasto-, obecnie szesnastogłosowe. Powstały w 1907 r., jednak w latach 1957 i 1986 ulegały poważnym przebudowom i wymianom uszkodzonych części. Bibliografia A. Orzech, Parafialny kościół Chrystusa Króla w Jabłonowie. jablonowo.freehost.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-20)].
St. Salvator (Kluczbork)

Die evangelische Sankt-Salvator-Kirche in Kluczbork (Kreuzburg) gehört zu den ältesten Baudenkmälern der Stadt. Geschichte und Ausstattung Die Kirche wurde im 14. Jahrhundert an Stelle der früheren, 1298 errichteten Kirche erbaut. Wegen der sich wiederholenden Brände wurde sie mehrmals wiederauf- und umgebaut. Seit 1527 dient sie der evangelischen Gemeinde. Nach dem Großbrand 1737, bei dem neben der Kirche das Rathaus und viele Bürgerhäuser zerstört wurden, ersetzte man die hölzerne Decke durch ein Gewölbe aus Backstein. Im Zeitraum 1743–1745 wurde der Innenraum von Adam Dedicius und Daniel Mietle umgebaut und erhielt eine Rokoko-Ausstattung. Die Skulpturen und Reliefs, wie auch der Hochaltar, die Kanzel, das Taufbecken und der Orgelprospekt stammen aus den Jahren 1750–1760 und sind Werke von Leopold Jaschke. 1795–1797 wurde der Kirchturm aufgestockt und 1806 erhielt er eine Turmuhr. Um 1820 wurde die bisherige Schindeldachdeckung durch Dachziegel ersetzt, der Turm bekam eine Kuppel aus Kupferblech. 1824 wurde an der Südseite eine Sakristei angebaut. Die Kirche wurde am 14. April 1964 unter 802/64 in das Verzeichnis der Baudenkmäler der Woiwodschaft Opole eingetragen. Weblinks Evangelische Gemeinde Evangelische Pfarrei Kluczbork (poln.) Geschichte (poln.) Geschichte (poln.) Kontakt @1@2Vorlage:Toter Link/www.heimatkreisverband-kreuzburg-os.de (Seite nicht mehr abrufbar, festgestellt im März 2024. Suche im Internet Archive) Einzelnachweise
Kościół Chrystusa Króla w Krakowie (Przegorzały)

Kościół Chrystusa Króla – rzymskokatolicki kościół parafialny oraz konwentualny jezuitów, znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy VII przy ul. Zaskale 1, w Przegorzałach. Historia Posiadłość w Przegorzałach (wtedy podkrakowskiej wsi) kupili krakowscy jezuici w roku 1888, z przeznaczeniem na miejsce wypoczynku. W roku 1890 rozpoczęto rozbudowę willi oraz budowę pierwszej kaplicy. Prace te powierzono architektowi Stanisławowi Krzyżanowskiemu. W 1949 roku rozpoczęto rozbudowę kaplicy. Jej projektantem i wykonawcą był Władysław Stupnicki. Gdy władze komunistyczne chciały zabrać jezuitom dom 16 kwietnia 1950 roku kardynał Adam Sapieha erygował parafię w Przegorzałach. Kaplica zakonna stała się kościołem parafialnym mieszkańców Bielan i Przegorzał. Dla ozdobienia ołtarza w odnowionej kaplicy dr Maria Spiss podarowała w roku 1952 olejny obraz pędzla Józefa Unierzyskiego. Wisiał on w głównym ołtarzu kaplicy do roku 1967. W roku 1967 nastąpiła kolejna, trzecia przebudowy kaplicy. Autorem projektu był artysta plastyk Wiktor Ostrzołek, którego autorstwa są także witraże w oknach przedstawiające sceny ze Starego i Nowego Testamentu: Ukrzyżowanie, Ostatnią Wieczerzę, Ofiarę Izaaka, Ofiarę Melchizedeka i Ofiarę Abla. Czwartą rozbudowę i modernizację świątyni przeprowadzono w latach 1970–1973, według projektu Wojciecha Pietraszewskiego. Wystrój kościoła Ostateczny jej wygląd i wystrój jest dziełem mieszkańców Przegorzał, małżeństwa Heleny i Romana Husarskich – artystów plastyków, oraz ich córki Joanny Husarskiej-Chmielarz i jej męża Adama. Ich autorstwa są ceramiczne stacje drogi krzyżowej w formie fryzu na ścianie wewnątrz kościoła oraz dekoracja zewnętrzna: mozaika Modlitwa w Ogrójcu na fasadzie, Zwiastowanie i Sąd Ostateczny na elewacjach bocznych. Husarscy są też autorami znajdującego się w głównym ołtarzu posągu Chrystusa, który wg planów miał składać się z dwóch części. Część stała to podstawa ciała Jezusa, a w zależności od okresu liturgicznego wymieniane miały być głowy Chrystusa. Dlatego artyści przygotowali trzy różne głowy, każda z innym wyrazem twarzy. Ponieważ częsta wymiana tego elementu posągu okazała się trudna, w kościele na stałe pozostawiono pomnik Chrystusa Zwycięskiego, który miał być prezentowany tylko w okresie wielkanocnym. Pozostałe głowy zachowały się - jedna jest przechowywana w samym klasztorze, a druga została na terenie posiadłości Husarskich. Kościół to niewielka, prostokątna, salowa świątynia z płaskim stropem. Znajduje się pomiędzy zabudowaniami klasztoru jezuitów, jest niewidoczna z przebiegającej poniżej ulicy. Fasadą zwrócona w stronę stoku wzgórza. O funkcji budynku informuje tylko krzyż misyjny stojący obok niego. Przypisy Bibliografia Encyklopedia Krakowa, Antoni HenrykA.H. Stachowski (red.), ElżbietaE. Adamczyk, Warszawa: PWN, 2000, ISBN 83-01-13325-2, OCLC 830213257 . Linki zewnętrzne Strona parafii
Kościół Chrystusa Króla w Olsztynie

Kościół Chrystusa Króla w Olsztynie – świątynia powstała z okazji uczczenia 700. rocznicy śmierci św. Franciszka. Obiekt został zbudowany w latach 1926–1927 w stylu renesansu włoskiego. Od samego początku swego istnienia należy do zakonu ojców franciszkanów. Dawniej przy parafii działał szpital. Obecnie jego budynek pełni funkcję klasztorną. Przypisy
Kościół Chrystusa Króla w Międzyrzecu Podlaskim

Kościół pod wezwaniem Chrystusa Króla w Międzyrzecu Podlaskim – kościół parafialny w Międzyrzecu Podlaskim należący do dekanatu międzyrzeckiego. Parafia erygowana w roku 1994. Kościół parafialny murowany zbudowany w latach 1988–93 z inicjatywy księdza Kazimierza Korszniewicza. Styl świątyni współczesny.
Kościół Chrystusa Króla w Ostrzeszowie

Kościół Chrystusa Króla w Ostrzeszowie – rzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Ostrzeszów, w województwie wielkopolskim. Należy do dekanatu Ostrzeszów. Mieści się przy ulicy Zamkowej. Historia Świątynia została zbudowana jako kościół ewangelicki w 1861 roku. Wzniesiono ją w stylu neogotyckim przez istniejącą w mieście gminę ewangelicką. Kościół budowano przez 2 lata. Budowla służyła protestantom przez 84 lata do stycznia 1945. W okresie II Rzeczypospolitej kościół był we władaniu parafii należącej do superintendentury Ostrzeszów Ewangelickiego Kościoła Unijnego. Po przejęciu świątyni przez Kościół rzymskokatolicki zostały zmniejszone chóry, żeby można było zamontować dwa boczne ołtarze. W prezbiterium był umieszczony obraz, a z lewej strony ambona-kazalnica. Na ścianie kościoła jest umieszczona tablica poświęcona św. Maksymilianowi Kolbemu, który był więziony w mieście w 1939. 10 lipca 2020 roku zawieszono na wieży drugi dzwon o imieniu Chrystus Król i wadze 420 kg. Odlany został w Ludwisarni Felczyńskich, w Taciszowie. Został ufundowany przez państwo Annę i Mariana Dejneków. Organy Organy zostały wybudowane w drugiej połowie XIX wieku przez Gottfrieda Riemera. Dyspozycja instrumentu jest utrzymana w koncepcji niemieckiego romantyzmu. Organy pod względem dyspozycji oraz prospektu są bardzo podobne do organów tego samego organmistrza w Minkowicach Oławskich. Dyspozycja instrumentu: Przypisy
Kościół św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Prusicach

Kościół św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Prusicach – kościół w Prusicach wybudowany w stylu neoromańskim z cegły licówki. Kościół wybudowano w 1911 roku jako świątynię protestancką pod wezwaniem Chrystusa Króla. Wnętrze zdobił portal piaskowcowy, oraz duże witraże. W latach 1922 i 1929 został strawiony przez pożar. W 1930 roku został odbudowany. Podczas II wojny światowej był wykorzystywany przez wojska niemieckie jako garnizon. Od 1945 do 1949 roku stał opuszczony aż w został przekazany kościelnym władzom katolickim i erygowany jako kościół Pomocniczy pw. Św. Józefa oblubieńca. Przypisy
Kościół Chrystusa Króla w Przeworsku

Kościół Chrystusa Króla w Przeworsku – kościół parafialny znajdujący się w Przeworsku, przy ul. Misiągiewicza. Historia Parafia Chrystusa Króla w Przeworsku została erygowana 15 września 2000 przez abpa Józefa Michalika. 16 września 2001 bp Adam Szal poświęcił plac pod budowę kaplicy i kościoła. Po 3 miesiącach wzniesiono kaplicę wraz z częścią socjalną. Abp Józef Michalik poświęcił nowo wybudowaną kaplicę 16 grudnia 2001. 17 maja 2005 rozpoczęto prace przy wznoszeniu kościoła. 26 września 2010 wmurowano kamień węgielny. Kościół zbudowano w stylu neogotyckim z fasadą i wieżą, na dachu jest wieżyczka na sygnaturkę. Natomiast we wnętrzu znajduje się figura Jezusa Ukrzyżowanego. Galeria Przypisy Bibliografia Henryk Pelc (red.): Ósmy wiek Przeworska. Przeworsk: Resprint, 2012.
Christkönigkirche (Reetz)

Die römisch-katholische Christkönigkirche (polnisch Kościół Chrystusa Króla), vormals St. Katharina, ist die Pfarrkirche von Recz (Reetz) in Hinterpommern. Geschichte Die Kirche in Reetz ist 1296 ersterwähnt, als die Markgrafen Otto, Konrad und Heinrich das Patronatsrecht den dortigen Zisterziensern übertrugen. Die Ersterwähnung bezieht sich aber auf einen Vorgängerbau. Der heutige Bau entstand wahrscheinlich nach einem Brand, dem die Stadt 1340 zum Opfer fiel. Als Vollendungsdatum wird das Jahr 1355 angenommen, Gewölbe und Turm stammen aus späterer Zeit. Bauwerk Die Kirche ist eine dreischiffige und vierjochige Hallenkirche mit einem einschiffigen Chor im 5/8-Schluss. Der Kirchturm im Westen ist annähernd quadratisch. Das Mittelschiff hat querrechteckige Joche, die Seitenschiffe quadratische Joche. Die Arkaden sind von massiven Achteckpfeilern getragen. Das System der Wandgliederung beruht auf rechteckigen Wandvorlagen mit wulstartigen Diensten und gefasten Kanten, die in Schildbögen übergehen, wobei die Wandstruktur eingeschossig angelegt ist. Lediglich im Chor findet sich eine durch einen etwas vortretenden unteren Wandbereich leicht angedeutete Zweizonigkeit. Die Fenster des Chorpolygons nehmen die maximale Wandbreite ein, getrennt lediglich durch Lisenen und Schildbögen. Der Baustil ist stark standardisiert mit dem vereinheitlichten Wandgliederungssystem, vereinfachter Pfeilergestalt, Reduzierung der Profile auf Fasen und Abtreppungen, und die Verwendung identischer Profilsteine am gesamten Bau. Literatur Christofer Herrmann, Dethard von Winterfeld (Hrsg.): Mittelalterliche Architektur in Polen. Romanische und gotische Baukunst zwischen Oder und Weichsel. Mit Beiträgen von Udo Arnold, Ch. Herrmann, J. Jarzewicz, A. Konieczny, J. Kowalski, M. Ober, A. Tomaszewski, D. von Winterfeld. Petersberg 2015, S. 775–776. Weblinks
Kościół Chrystusa Króla w Rokietnicy

Kościół Chrystusa Króla w Rokietnicy – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w podpoznańskiej Rokietnicy przy ulicy Szamotulskiej. Historia i wyposażenie Świątynia została wzniesiona około 1890 roku z fundacji właścicieli wsi, von Hantelmannów przez gminę ewangelicką. W 1945 kościół przejęli katolicy i ustanowili świątynią filialną parafii w Cerekwicy. W 1980 decyzją arcybiskupa poznańskiego Jerzego Stroby budowla ustanowiona została samodzielnym kościołem parafialnym. Świątynia posiada nieliczne elementy neogotyckie. Wybudowana została z cegły ceramicznej i nie była nigdy przebudowywana. Wyposażenie wnętrza pochodzi z XX wieku. Należą do niego m.in. powojenne obrazy: Chrystusa Króla Wszechświata oraz stacje drogi krzyżowej wykonane przez Wandę Gałczyńską. Przy kościele nagrobek Gerti von Hantelmann (20.7.1914-10.9.1936) – fundatorki świątyni, a także kapliczka Serca Jezusowego z 1932 postawiona jako wotum wdzięczności za odzyskanie niepodległości w 1918. Pierwotnie stała u zbiegu ulic Szamotulskiej i Kolejowej i została tam sprofanowana przez niemieckich nazistów. W 1976 przeniesiona na obecne miejsce przez parafian. Na krzyżu misyjnym tabliczki upamiętniające misje z lat: 1989, 1999 i 2010. Przypisy Bibliografia Polska niezwykła.pl Zabytki Gminy Rokietnica
Kościół Chrystusa Króla w Rzeszowie

Kościół Chrystusa Króla w Rzeszowie – świątynia rzymskokatolicka, obiekt sakralny w Rzeszowie zlokalizowany przy ulicy ks. Józefa Jałowego (boczna Alei Łukasza Cieplińskiego) na śródmieściu. Historia Plan budowy kościoła powstał w 1924 z inicjatywy uczniów i nauczycieli Męskiego Seminarium Nauczycielskiego. Miał on być zależną od parafii farnej świątynią. W dwa lata później ówczesny katecheta seminarium, ks. Józef Jałowy, udał się do Rzymu do papieża Piusa XI z prośbą o błogosławieństwo dla tego zamierzenia. Otrzymał je. Kościół miał służyć również okolicznym mieszkańcom miasta i II Gimnazjum (obecnie II LO im. Leopolda Lisa-Kuli). w 1931 roku oficjalnie zatwierdzono projekt budynku, do tego czasu gromadzono niezbędne środki finansowe (ok. 50 000 zł). 10 października 1937 roku kościół poświęcono. W czasie II wojny światowej Niemcy zajęli budynek na magazyn, msze św. były odprawiane potajemnie przez infułata Tokarskiego. W 1948 roku dekretem ks. biskupa ordynariusza diecezji przemyskiej w Rzeszowie została erygowana parafia Chrystusa Króla. W 1970 postanowiono podzielić parafię, która liczyła przeszło 12 000 osób, a w 1985 podjęto się ponownej rozbudowy świątyni. W 1999 roku całkowicie odnowiono kościół. Architektura Kościół ma bardzo innowacyjną strukturę w stosunku do innych budynków miasta. Wzniesiony na planie krzyża, z dużą jak na tamte czasy kopułą. Projektantem był lwowianin Witold Rawski. Pod kościołem znajduje się kompleks małych sal, które były miejscem spotkań stowarzyszeń i bractw. Budowli nie można jednoznacznie zaliczyć do jednego stylu architektonicznego, jednak posiada liczne znamiona secesji. Przypisy Linki zewnętrzne Portal Diecezji Rzeszowskiej
Kościół Chrystusa Króla w Sanoku

Kościół Chrystusa Króla w Sanoku – świątynia parafii Chrystusa Króla w Sanoku. Mieści się w dzielnicy Sanoka, Wójtostwo, przy jej głównym trakcie, ulicy Jana Pawła II 55. Historia Początkowo władze PRL nie wydawały zezwolenia na budowę kościoła w dzielnicy Wójtostwo. W 2. poł lat 70. kwestia wzniesienia świątyni została wstrzymana. Następnie stworzono kaplicę, w której odprawiano msze św., co wymusiło wydanie zgody na budowę świątyni. 18 sierpnia 1981 roku arcybiskup Ignacy Tokarczuk wydał dekret erygujący parafię. Zbudowano drewniany kościółek (funkcjonujący do 1990), a później w jego miejscu obecną świątynię za probostwa ks. Feliksa Kwaśnego. Konsekracji kościoła pw. Chrystusa Króla dokonał 20 listopada 2004 arcybiskup Józef Michalik. Raz w roku, w czasie trwania festiwalu im. Adama Didura, wnętrza świątyni służą jako sala koncertowa. Upamiętnienia Tablica upamiętniająca żołnierzy 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty. Jej odsłonięcia 15 maja 1994 dokonali gen. January Komański, wicewojewoda krośnieński Stanisław Jucha, prezes SZGNiG Benedykt Oleksy i były żołnierz jednostki Franciszek Harłacz. Inicjatorem ustanowienia tablicy był kpt. Marian Jarosz. Projektantem był Władysław Kandefer. Inskrypcja brzmi: "Pamięci żołnierzy Ziemi Sanockiej z 6. Pomorskiej Dywizji Piechoty I Armii Wojska Polskiego. Poległym, którzy walczyli o wolność i niepodległość Ojczyzny. Kombatanci i społeczeństwo Ziemi Sanockiej 1943-1994". Tablica upamiętniająca Wielki Jubileusz Roku 2000 z inskrypcją "Iubilaeum A.D. 2000. Christus Heri Hodie Semper." (pol. "Jubileusz roku 2000. Chrystus wczoraj dziś i na wieki"). Bożodrzew upamiętniający Jana Pawła II, zasadzony przed kościołem w pierwszą rocznicę jego śmierci, 2 kwietnia 2006. Inskrypcja na tabliczce informuje: Bożodrzew Ailanthus glandulosa w hołdzie papieżowi Janowi Pawłowi II Honorowemu Obywatelowi Sanoka. Burmistrz miasta, Rada Miasta Sanoka, Zarząd Okręgu Bieszczadzkiego LOP. Sanok 2 kwietnia 2006. 30 października 2010 w Sanoku przy współudziale społeczeństwa oraz zaproszonych gości, m.in. biskupów Józefa Michalika i biskupa lwowskiego Mieczysława Mokrzyckiego, przed kościołem odsłonięto statuę św. Zygmunta Gorazdowskiego. Przedstawia stojącego ks. Zygmunta Gorazdowskiego skłaniającego się do siedziącej kobiety z dzieckiem na rękach. Treść podpisu na postumencie brzmi: Patron miasta Sanoka Św. Ks. Zygmunt Gorazdowski. 1845 Sanok 1920 Lwów. Autorami było małżeństwo Marek Maślaniec i Agnieszka Świerzowicz. Został odsłonięty 30 października 2010 roku. Sfinansowano go z darów sanoczan. W uroczystość rocznicy jubileuszu 40-lecia istnienia parafii 22 sierpnia 2021 do kościoła ofiarowano obraz Matki Bożej Katyńskiej. 5 marca 2023 w pomieszczeniu kościoła została otwarta Izba Pamięci ks. hm. Zdzisława Jastrzębiec Peszkowskiego. Przypisy
Kościół Chrystusa Króla w Tarnobrzegu

Kościół Chrystusa Króla – kościół parafialny w Tarnobrzegu. Na kościół i budynki parafialne adaptowano budynek dawnego Młodzieżowego Domu Kultury, który był mocno zdewastowany. Budynek został przekazany ojcom Dominikanom, którzy przekazali go diecezji sandomierskiej. Nad remontem budynku i przystosowaniem go do celów religijnych czuwał ks. Michał Józefczyk – proboszcz parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnobrzegu. Poświęcenia wnętrza kościoła dokonał w 2003 roku bp Edward Frankowski. Od maja 2006 roku trwało powiększanie świątyni o jeszcze jedną nawę. W wigilię Uroczystości Chrystusa Króla 2007 roku bp Andrzej Dzięga poświęcił dobudowaną nawę wrazem z jej wyposażeniem. Przypisy
Kościół Chrystusa Króla w Wielinie

Kościół Chrystusa Króla – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Polanowie, dekanatu Polanów, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Wielinie, Historia kościoła Kościół w Wielinie wybudowany został w 1669 roku z muru pruskiego. Początkowo służył ewangelikom jako miejsce kultu. Po II wojnie światowej kościół przeszedł w ręce katolików. 1 października 1945 roku świątynia została konsekrowana przez księdza Hruzę. Architektura i wnętrze kościoła Kościół jest przykładem ryglowej architektury sakralnej z końca XVII wieku na terenie Pomorza Środkowego. We wnętrzu znajdują się m.in.: barokowy ołtarz, ambona, loże kolatorskie. Ołtarz pochodzi z około 1700 roku i został wykonany w stylu barokowym w formie rozbudowanej 2-kondygnacyjnej i 3-osiowej nadstawie. Pole środkowe zawiera scenę Ostatniej Wieczerzy. Boki ołtarza zajmują figury Matki Boskiej i św. Jana. Całość ołtarza wieńczą symetrycznie ustawione figury: w centrum - Chrystusa Króla, boki - św. Piotra i św. Pawła. W latach 1983–1985 ołtarz, ambona i loże kolatorskie zostały poddane pełnej konserwacji (oczyszczone, zdezynfekowane, impregnowane, zostały uzupełnione ubytki, politurowane i polichromowane). Prace te zostały wykonane przez konserwatorów z Pracowni Konserwacji Dzieł Sztuki w Gdańsku. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół na stronie diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej Kościół filialny w Wielinie