NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sokolnikach

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sokolnikach – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Sokolniki w gminie Maszewo, w powiecie goleniowskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Bielicach. Historia i architektura Murowany z kamieni narzutowych kościół wzniesiony został na przełomie XV i XVI wieku. Sytuowany jest na rzucie prostokąta. Nawę nakrywa dwuspadowy dach. Szczyt ściany wschodniej ozdobiony jest blendami i sterczynami. Okna w nawie zamknięte są łukiem odcinkowym, w ścianie południowej umieszczony jest XVIII-wieczny portal. Od strony zachodniej do kościoła przylega dostawiona w XIX wieku trzykondygnacyjna, ceglana wieża na planie kwadratu, wsparta przyporami. W jej przyziemiu znajduje się ostrołukowy, czterouskokowy portal wejściowy. W 3. kondygnacji wieży umieszczone są duże okna dzwonne z żaluzjami. W szczycie wieży, zwieńczonym wimpergami i wieżyczkami w narożnikach, zachowały się tarcze zegara. Wieżę nakrywa strzelisty, ośmiobocznym hełm. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. Na ścianie zachodniej umieszczona jest empora z prospektem organowym. W kościele zachowała się barokowa ambona i sakramentarium z drzwiczkami. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 23 czerwca 1946 roku. W Muzeum Narodowym w Szczecinie eksponowana jest rzeźba „Madonna z Dzieciątkiem” z ok. 1400 r. pochodząca z tego kościoła. Przypisy
Kościół św. Trójcy w Bieniczkach

Kościół św. Trójcy w Bieniczkach – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Bieniczki w gminie Nowogard, w powiecie goleniowskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Wierzbięcinie. Historia i architektura Kościół został wzniesiony w XIX wieku. Murowany z czerwonej cegły, jest orientowaną budowlą salową, sytuowaną na rzucie prostokąta. Od strony wschodniej posiada zamknięte pięciobocznie prezbiterium. Nakryty jest dachem dwuspadowym. Szczyty wschodni i zachodni mają formę schodkową i zdobione są blendami. W 1917 roku od strony zachodniej dobudowano wieżę, zwieńczoną hełmem. W wieży umieszczony jest ostrołukowy portal wejściowy, drzwi zdobi płaskorzeźba przedstawiająca św. Michała Archanioła. Na wieży zawieszone są dwa dzwony, z 1832 i 1857 roku. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop, pokryty polichromią. Nad wejściem znajduje się XIX-wieczna empora z prospektem organowym (same organy zdewastowane). Zachowały się XIX-wieczne ławki i neogotycka chrzcielnica oraz wsparta na słupie ambona ze schodkami. W prezbiterium umieszczone są dwie płaskorzeźbione płyty kamienne z herbem rodziny von Dewitz. Po II wojnie światowej kościół był początkowo użytkowany przez protestantów, później nieużytkowany popadł w ruinę. Po odbudowie został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 8 grudnia 1974 roku przez biskupa Jerzego Strobę. Przypisy
Kościół św. Jana Chrzciciela w Grabiniu

Kościół pw. św. Jana Chrzciciela – zabytkowy kościół filialny z 1910 roku, zbudowany z kamienia polnego i cegły położony w Grabinie, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Nowogard. Wpisany do zachodniopomorskiego rejestru zabytków pod numerem A-761 z 16 grudnia 2010 roku. Opis Budynek kościoła jest murowany z cegły, z siodłowym dachem pokrytym dachówką. Prezbiterium zostało wyraźnie wyodrębnione i zakończone trójbocznie. Wieża kościelna, która wyrasta z korpusu budowli, jest obita deskami, nakryta namiotowym dachem, a na jej szczycie umieszczony jest krzyż. Okna kościoła mają półkoliste zakończenia. Wnętrze świątyni pokrywa sklepienie murowane, a chór muzyczny z organami znajduje się na drewnianej emporze. W prezbiterium można zobaczyć kamienny ołtarz i pulpit. Po lewej stronie znajduje się drewniana ambona wsparta na kolumnach, do której prowadzą schodki. W jednej z wnęk korpusu umieszczono portret Jana Pawła II, a obok ambony stoi paschał. W świątyni znajduje się także obraz przedstawiający św. Jana Chrzciciela, ubranego w skóry i modlącego się. Na ścianach oraz balustradzie chóru rozmieszczone są stacje drogi krzyżowej. Historia Świątynia w Grabinie została zbudowana w 1910 roku, a w czasach powojennych poświęcona 8 grudnia 1945 roku przez księdza Bogdana Siczepanowskiego TChR. Przypisy Bibliografia Paulina Matysiak: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Nasze dziedzictwo. T. II. Bydgoszcz: Ikona, 2012, s. 258. ISBN 978-83-934287-2-4. OCLC 812720232. (pol. • niem.).
Kościół św. Józefa w Jarchlinie

Kościół św. Józefa w Jarchlinie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Jarchlino w gminie Nowogard, w powiecie goleniowskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii św. Rafała Kalinowskiego w Nowogardzie. Historia i architektura Kościół został wzniesiony w XV wieku. Jest budowlą kamienną, sytuowaną na planie prostokąta. Nakryty jest dwuspadowym dachem. Kościół był przebudowywany w XVIII i XIX wieku. W XVIII wieku nad zachodnią częścią korpusu nawowego dodano drewnianą, odeskowaną wieżę, nakrytą ośmiobocznym hełmem. Umieszczony z zachodniej ścianie portal oraz okna zostały w XIX wieku przemurowane z cegły. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, odeskowany strop. Nad wejściem znajduje się empora. W prezbiterium zachował się XVIII-wieczny ołtarz, zdobiony kolumienkami. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 1 lipca 1946 roku przez ks. Bogdana Szczepanowskiego TChr. Przypisy
Kościół św. Barbary w Karsku

Kościół św. Barbary w Karsku – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Karsk w gminie Nowogard, w powiecie goleniowskim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Nowogardzie. Historia i architektura Wzniesiony w 1846 roku kościół jest budowlą neoromańską, jednonawową. Sytuowany jest na planie prostokąta. Murowany z kamienia łupanego, granitu i cegły, narożniki wykonane są z kamienia ciosanego. Nakryty jest dwuspadowym dachem z dachówki karpiówki. Od zachodniej strony posiada dwukondygnacyjną drewnianą wieżę, zwieńczoną spiczastym hełmem. Okna zakończone są półokrągłymi łukami. Wnętrze kościoła nakrywa strop sufitowy. Podłoga kryta jest ceramiczną posadzką. Nad wejściem znajduje się drewniana empora utrzymana w klasycyzującym stylu. Ołtarz przerobiony z wcześniejszego ołtarza ambonowego, w jego wnęce znajduje się obraz Chrystusa modlącego się w Ogrójcu. Przy portalu wejściowym od strony zachodniej ustawiona jest granitowa romańska chrzcielnica. Teren kościoła otacza dawny cmentarz, z częściowo zachowanym ogrodzeniem. Po zakończeniu II wojny światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 4 grudnia 1946 roku przez księdza Bogdana Szczepanowskiego TChr. Przypisy
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Lestkowie

Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Lestkowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Lestkowo w gminie Nowogard, w powiecie goleniowskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Matki Boskiej Fatimskiej w Nowogardzie. Historia i architektura Kościół wzniesiono w XV wieku. Sytuowany na planie prostokąta, murowany z kamienia narzutowego i cegły, jest budowlą orientowaną, jednonawową. Okna zamknięte są ostrołukowo. Kryty jest dachem dwuspadowym. W XIX wieku od strony zachodniej do kościoła dostawiona została trzykondygnacyjna wieża. Dwie dolne jej kondygnacje murowane są z kamienia, trzecia natomiast z cegły. Wieżę nakrywa spiczasty hełm. W przyziemiu wieży znajduje się trójuskokowy portal. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. Posadzka wylana jest cementem. Nad wejściem do świątyni umieszczona jest drewniana empora muzyczna z prospektem organowym. W kościele znajduje się granitowa, romańska chrzcielnica. Zachowały się XIX-wieczne ławki. Znajdujący się w kościele obraz Matki Bożej Królowej Polski został namalowany w 1964 roku przez Jadwigę Heydukowską. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 1 października 1946 roku przez ks. Bogdana Szczepanowskiego TChr. Przypisy
Kościół św. Stanisława Kostki w Maszkowie

Kościół św. Stanisława Kostki w Maszkowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Maszkowo w gminie Nowogard, w powiecie goleniowskim (województwo zachodniopomorskie). Jest filiałem parafii Matki Bożej Różańcowej w Żabowie. Historia i architektura Murowany z granitowych ciosów, utrzymany w stylu neogotyckim kościół wzniesiony został w XIX wieku. Sytuowany na rzucie prostokąta, kryty jest dachem dwuspadowym. W bocznych ścianach nawy znajdują się potrójne, zamknięte ostrołukowo okna z maswerkami. Dwa podobne okna znajdują się w prezbiterium. Z korpusu wyrasta ryzalitowa wieża, w wyższej partii murowana z cegły, nakryta dachem namiotowym. W wieży umieszczony jest obmurowany cegłą portal wejściowy. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. W zachodniej części nawy znajduje się empora, pod którą umieszczona jest nieduża zakrystia. Oryginalne wyposażenie kościoła nie zachowało się. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 1 stycznia 1947 roku przez księdza Bogdana Szczepanowskiego TChr. Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Miętnie

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Miętnie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Miętno w gminie Nowogard, w powiecie goleniowskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Matki Boskiej Fatimskiej w Nowogardzie. Historia i architektura Murowany z kamienia i cegły neogotycki kościół wzniesiony został w XIX wieku. Sytuowany jest na planie prostokąta, z trzykondygnacyjną ceglaną wieżą od strony zachodniej. Okna zakończone są ostrołukowo. Obramienia okien, gzymsy i narożniki wykonane są z cegły. Portal wejściowy znajduje się w przyziemiu wieży. Kościół kryty jest dachem dwuspadowym. Kościół uległ zniszczeniu podczas II wojny światowej. Odbudowany w 1974 roku, został poświęcony w dniu 5 października 1975 roku przez biskupa Jerzego Strobę. Wnętrze kościoła nakryte jest stropem sufitowym. Posadzka wylana jest cementem. W zamykającej prezbiterium prostej ścianie umieszczone są dwa okna. Wyposażenie kościoła jest w całości współczesne. Przypisy
Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Olchowie

Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Olchowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Olchowo w gminie Nowogard, w powiecie goleniowskim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Nowogardzie. Historia i architektura Kościół został wzniesiony w XV wieku. Sytuowany na planie prostokąta, jest orientowaną budowlą jednonawową. W XIX wieku został przebudowany. Od zachodniej strony do kościoła przylega wybudowana w XIX wieku trójkondygnacyjna wieża. Jej pierwsza kondygnacja wymurowana została z kamienia, druga z cegły, natomiast trzecia, ośmioboczna, wzniesiona jest w konstrukcji drewnianej. Wieżę nakrywa spiczasty hełm. W przyziemiu wieży umieszczony jest ceglany, trójuskokowy portal wejściowy. Wnętrze kościoła nakrywa płaski, drewniany strop. Zachowała się oryginalna ceglana posadzka. W północno-zachodnim narożniku wieży znajduje się romańska, granitowa chrzcielnica. W zachodniej części nawy znajduje się współczesna empora. W zamkniętym prostą ścianą prezbiterium znajdują się dwa niewielkie okna. W oknach kościelnych wstawione są witraże, wykonane w 1975 roku przez Marię Powalisz-Bardońską. Po 1945 roku nieużytkowany kościół popadł w ruinę. Odbudowany w latach 1974–1975, został poświęcony w dniu 5 października 1975 roku przez biskupa Jerzego Strobę. Przypisy
Kościół św. Józefa w Orzechowie

Kościół pw. św. Józefa – zabytkowy gotycki kościół filialny parafii Chrystusa Króla w Sikorkach z przełomu XV i XVI wieku, zbudowany z kamienia narzutowego i cegły położony w Orzechowie, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Płoty. Wpisany do zachodniopomorskiego rejestru zabytków pod numerem A-342 z 25 marca 2008 roku. Opis Świątynia została zbudowana na planie prostokąta, z półkolistym prezbiterium, które wzniesiono z cegły w XIX wieku (1878) jako oddzielną część budynku. Wieża, pokryta deskami, wyrasta z korpusu kościoła i jest zwieńczona hełmem z krzyżem. Dach nad nawą główną jest dwuspadowy, a nad prezbiterium pięciospadowy. Wnętrze kościoła ma drewniany strop, podczas gdy prezbiterium jest sklepione. W głównym, drewnianym ołtarzu znajduje się obraz Jezusa Chrystusa, a poniżej niego umieszczono tabernakulum. W lewym ołtarzu bocznym znajduje się wizerunek św. Józefa trzymającego Dzieciątko i lilię, a w prawym – obraz Maryi z Dzieciątkiem w typie Hodegetrii, pod którym widnieje portret bł. Jana Pawła II. W kościele znajduje się również drewniana chrzcielnica oraz stacje Drogi Krzyżowej rozmieszczone na ścianach. Historia Kościół pochodzi z okresu średniowiecza. Powstał na przełomie XV i XVI wieku. W 1878 roku zbudowano prezbiterium oraz wschodni szczyt z cegły. W czasach powojennych świątynia poświęcona 19 grudnia 1945 roku przez księdza Bogdana Szczepanowskiego TChR. Przypisy Bibliografia Paulina Matysiak: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Nasze dziedzictwo. T. II. Bydgoszcz: Ikona, 2012, s. 258. ISBN 978-83-934287-2-4. OCLC 812720232. (pol. • niem.).
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Słajsinie

Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Słajsinie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Słajsino w gminie Nowogard, w powiecie goleniowskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Wierzbięcinie. Historia i architektura Wzniesiony w konstrukcji ryglowej kościół zbudowany został w 1737 roku. Jest najmniejszą świątynią ryglową na Pomorzu Zachodnim. Sytuowany na planie prostokąta, jest orientowaną budowlą salową, krytą dachem dwuspadowym. Okna w korpusie nawowym mają kształt prostokątny. Od strony zachodniej do kościoła przylega wolnostojąca, drewniana wieża na planie kwadratu, nakryta dachem namiotowym. Na wieży zawieszony jest brązowy dzwon z 1737 roku. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. Prezbiterium zamknięte jest prostą ścianą, na której umieszczony jest krzyż, obok którego zawieszony jest obraz Matki Bożej Królowej Polski przywieziony z Kresów Wschodnich przez pierwszych polskich osadników. Posadzka wylana jest cementem. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 3 maja 1946 roku. Przypisy
Kościół św. Sylwestra w Strzelewie

Kościół św. Sylwestra w Strzelewie – katolicki kościół parafialny zlokalizowany we wsi Strzelewo w gminie Nowogard, w powiecie goleniowskim (województwo zachodniopomorskie). Historia i architektura Zbudowany w latach 90. XIX wieku kościół jest jednonawową budowlą na planie prostokąta, murowaną z kostki granitowej. Nawa kryta jest dwuspadowym dachem. Od wschodu zamknięty jest półkoliście zakończonym prezbiterium. Od strony zachodniej kościół posiada ryzalitową wieżę, w przyziemiu której umieszczony jest portal wejściowy. Okna, obramowane cegłą, zakończone są półkoliście. Wnętrze świątyni nakrywa drewniany, belkowany strop. Na ścianie zachodniej znajduje się wsparta na dwóch słupach drewniana empora muzyczna z prospektem organowym. W łuku tęczowym umieszczony jest drewniany krzyż z figurą Chrystusa. W oknach wstawione są witraże z symbolami eucharystycznymi. Na wyposażeniu kościoła zachowała się neogotycka, drewniana chrzcielnica z pokrywą. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 30 grudnia 1945 roku przez ks. Bogdana Szczepanowskiego TChr. Od 1957 roku pełni funkcje kościoła parafialnego. Przypisy
Kościół św. Katarzyny w Trzechlu

Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej – zabytkowy, neogotycki kościół parafialny parafii św. Katarzyny z 1872 roku, położony w Trzechlu, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Nowogard. Wpisany do rejestru zabytków pod numerem rejestrowym A-709 z 30 września 2010 roku. Znajduje się na terenie dekanatu Golczewo. Historia Kościół w Trzechlu, wzniesiono pod koniec XIX wieku w stylu neogotyckim. W czasach powojennych został poświęcony 21 listopada 1945 roku przez ks. Bogdana Szczepanowskiego TChR. Pierwotnie należał do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Nowogardzie, a samodzielna parafia została ustanowiona 4 marca 1964 roku. Opis Świątynia, zbudowana na planie prostokąta, posiada prezbiterium zakończone trójbocznie. Konstrukcję wykonano z granitowej kostki oraz cegły, a od zachodu znajduje się kwadratowa wieża z ośmiobocznym hełmem. Schodkowe szczyty kościoła zbudowano z cegły, dach ma formę siodłową, a okna są półkoliste. Wnętrze świątyni przykrywa drewniany strop belkowy, a prezbiterium jest sklepione. Ściany pomalowane są na żółto, a neogotyckie wyposażenie – empora chórowa, ławki, chrzcielnica i ambona – utrzymane jest w brązowej kolorystyce. Ołtarz, przypominający gotycki przekrój, zdobi figura św. Katarzyny, patronki kościoła, a poniżej znajduje się złocone tabernakulum. Okna prezbiterium wypełniono witrażami, a na ołtarzu umieszczono mosiężny krzyż. Po lewej stronie przy wejściu do prezbiterium wisi obraz Jezusa Miłosiernego, obok którego znajduje się drewniana ambona. Z prawej strony znajduje się wizerunek bł. Jana Pawła II oraz obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy w zdobionej złotem ramie. W kościele znajduje się także drewniana chrzcielnica oraz chór muzyczny z organami, wsparty na czterech kolumnach. W świątyni znajdują się również płaskorzeźby przedstawiające stacje drogi krzyżowej oraz obraz Świętej Rodziny. Przypisy Bibliografia Paulina Matysiak: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Nasze dziedzictwo. T. II. Bydgoszcz: Ikona, 2012, s. 258. ISBN 978-83-934287-2-4. OCLC 812720232. (pol. • niem.).
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Wierzbięcinie

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Wierzbięcinie – katolicki kościół parafialny zlokalizowany we wsi Wierzbięcin w gminie Nowogard, w powiecie goleniowskim (województwo zachodniopomorskie). Historia i architektura Kościół został wzniesiony w 1737 roku, za czasów pastora Schmidta i pod nadzorem rodziny Backhus. Wybudowano go na miejscu wcześniejszego kościoła św. Anny, istniejącego od 1567 roku. Murowany w technice ryglowej jest orientowaną budowlą salową, sytuowaną na rzucie prostokąta. W 1759 roku dostawiono do niego drewnianą, dwukondygnacyjną wieżę, nakrytą ośmiobocznym spiczastym hełmem. Kościół kryty jest dwuspadowym dachem, prostokątne okna podzielone są na kwatery. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 1 października 1946 roku przez księdza Bogdana Szczepanowskiego TChr. W latach 1993–1994 przeprowadzono remont kościoła, w trakcie którego konstrukcję ryglową ścian wymieniono na murowaną i otynkowano budynek z zewnątrz. Ponownej konsekracji dokonał 11 grudnia 1994 roku biskup Jan Gałecki. Wnętrze kościoła nakrywa płaski, odeskowany strop. Nad wejściem znajduje się XIX-wieczna, trójdzielna empora z prospektem organowym. Oryginalny ołtarz nie zachował się. Teren wokół kościoła częściowo ogrodzony jest ceglanym murem. Przypisy
Kościół św. Marcina w Wołowcu

Kościół pw. św. Maricna – zabytkowy kościół filialny parafii Chrystusa Króla w Sikorkach zbudowany w latach 1807–1812, położony w Wołowcu, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Nowogard. Wpisany do zachodniopomorskiego rejestru zabytków pod numerem rejestrowym A-1246 z 30 sierpnia 1993 roku. Opis Budynek ma konstrukcję szachulcową i został wzniesiony na planie prostokąta. Wieża kościoła, położona po stronie zachodniej, wyrasta z głównej bryły budynku. Dach kościoła ma kształt dwuspadowy, a wieża jest przykryta dachem namiotowym. Duże, prostokątne okna doświetlają wnętrze, które jest przykryte drewnianym, belkowanym stropem. W części zachodniej zachowała się chórowa empora z XIX-wiecznym prospektem organowym, wsparta na czterech słupach. W drewnianym ołtarzu umieszczono obraz Najświętszego Serca Pana Jezusa, a poniżej znajduje się tabernakulum zdobione symbolami krzyża, kielicha, kłosów zboża i winogron. W kościele znajduje się również figura Najświętszej Maryi Panny, a na ścianach rozmieszczone są stacje drogi krzyżowej. Historia Kościół w Wołowcu został zbudowany na miejscu poprzedniego budynku, który spłonął w 1807 roku podczas wojny francusko-pruskiej. Budowa nowej świątyni zakończyła się w 1812 roku. W czasach powojennych świątynia poświęcona została 11 listopada 1945 roku przez księdza Bogdana Szczepanowskiego. Przypisy Bibliografia Paulina Matysiak: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Nasze dziedzictwo. T. II. Bydgoszcz: Ikona, 2012, s. 258. ISBN 978-83-934287-2-4. OCLC 812720232. (pol. • niem.).
Kościół Chrystusa Króla w Wyszomierzu

Kościół Chrystusa Króla w Wyszomierzu – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Wyszomierz w gminie Nowogard, w powiecie goleniowskim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii św. Anny w Długołęce. Historia i architektura Sytuowany na planie prostokąta kościół wzniesiony został w XV wieku. Murowany jest z kamieni narzutowych. Szczyt ściany wschodniej jest ceglany, ozdobiony blendami. W XVIII wieku od strony zachodniej dostawiona została drewniana, odeskowana wieża, zwieńczona spiczastym hełmem krytym blachą. W 1903 roku miał miejsce remont kościoła, w trakcie którego dokonano poszerzenia okien. Wewnątrz świątyni, na ścianie zachodniej, znajduje się XIX-wieczna empora chórowa. Nie zachowały się żadne elementy historycznego wyposażenia. Przed kościołem znajduje się czasza romańskiej chrzcielnicy. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 7 października 1947 roku przez księdza Bogdana Szczepanowskiego TChr. Przypisy
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Żabowie

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Żabowie – katolicki kościół parafialny zlokalizowany we wsi Żabowo w gminie Nowogard, w powiecie goleniowskim (województwo zachodniopomorskie). Historia i architektura Utrzymany w stylu neoromańskim kościół został zbudowany w 1847 roku. Murowany z ciosów granitowych, rozplanowany został na rzucie prostokąta, z wydzielonym trójbocznie zamkniętym prezbiterium od strony wschodniej. Obramowania okien oraz obiegający wyższą partię budowli fryz wykończono z cegły. Nawa nakryta jest dwuspadowym, ceramicznym dachem. W szczycie ściany zachodniej, powyżej wejścia, znajduje się okrągłe okno. Powyżej z korpusu wyrasta ceglana wieża z biforium i wolim okiem w ścianie wschodniej i zachodniej oraz pojedynczymi oknami w ścianach bocznych. Wieża nakryta jest dwuspadowym dachem ze strzelistą sygnaturką. Wnętrze kościoła nakryte jest drewnianym, belkowanym stropem. Nie zachowały się żadne elementy historycznego wyposażenia. Nad wejściem znajduje się drewniana empora. W prezbiterium umieszczony został obraz przedstawiający Matkę Bożą Różańcową, wstawiony w ościeże środkowego okna. Na oddzielającej prezbiterium od nawy belce tęczowej znajdują się dwie figury klęczących aniołów, adorujących Ducha Świętego pod postacią gołębicy. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 28 października 1945 roku przez księdza Bogdana Szczepanowskiego TChr. Od 1985 roku jest kościołem parafialnym. Przypisy