NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kaple Nejsvětějšího srdce Ježíšova (Rychwałd)

Kaple Nejsvětějšího srdce Ježíšova je historická kaplička v obci Rychwałd v okrese Żywiec ve Slezském vojvodství v Polsku. Kaple byla postavená v roce 1757 z použitého materiálu starého kostela v Gilowicích. Náleží pod římskokatolickou farnost svatého Mikuláše v Rychwałdě, je zapsána ve vojvodském seznamu památek pod registračním číslem A-530 z 3. listopadu 1987 a je součástí Stezky dřevěné architektury ve Slezském vojvodství. Historie Ve vesnici Gilowice byl v roce 1635 postaven dřevěný kostel. V průběhu roku 1658 v Rychwałdě byl uznán svatým a stal se kultem obrazu Panny Marie, který se nacházel v dřevěném kostele konsekrovaném v roce 1547. V souvislosti s narůstajícím počtem věřících, kteří za obrazem přicházeli, bylo rozhodnuto postavit nový zděný kostel, konsekrován byl v roce 1756. Starý dřevěný kostel byl přenesen do sousedních Gilowic, kde stojí dodnes pod názvem Svatého Ondřeje Apoštola. Zároveň starý Gilowický kostel byl rozebrán a z jeho materiálu byla postavena v roce 1757 kaple Nejsvětějšího Srdce Ježíšova. V roce 1856 byla kaple opravena k příležitosti jejího stého výročí. V roce 1958 kaple sloužila jako učebna katechizmu. V následujících letech chátrala. V roce 2012 byla celkově rekonstruována. Architektura Kaple je orientovaná jednolodní dřevěná stavba na půdorysu obdélníku s trojbokým závěrem. Použitý materiál je jedlové dřevo. Střecha je sedlová krytá šindelem, nad závěrem valbová. Uprostřed střechy je šestiboká věžička s lucernou a jehlanovou střechou. Vstup v západním průčelí kryje široká podlomenice. Interiér je bez vybavení, strop je plochý. Dendrochronologický průzkum v roce 2010 prokázal, že jedlové trámy obvodových stěn byly smýceny v zimě na přelomu let 1507–1508 a jejich věk dosahoval více než sto a u některých až sto padesát let. Jedlové trámy použité na střešní vazbu (krokve) byly smýceny na podzim roku 1508 nebo v zimě na přelomu let 1508–1509. Sanktusník je rouben ze smrkového a jedlového dřeva, které bylo káceno ve dvou obdobích 1795–1796 a 1796–1797. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kaplica Serca Pana Jezusa w Rychwałdzie na polské Wikipedii. Literatura KONIECZNY, Aleksander. Badania dendrochronologiczne zabytków architektury drewnianejw województwie śląskim w latach 2010–2011. Katowice: Śląskie Centrum Dziedzictwa Kulturowego, 2012, s. 213-216. ISBN 978-83-85871-65-1. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu kaple Nejsvětějšího srdce Ježíšova v Rychwałdu na Wikimedia Commons
Kaplica Serca Pana Jezusa w Rychwałdzie

Kaplica Serca Pana Jezusa w Rychwałdzie – zabytkowa drewniana kaplica w miejscowości Rychwałd. Wzniesiona w 1756 z materiału rozbiórkowego kościółka w Gilowicach. Znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego. Kaplica jest orientowana, w konstrukcji zrębowej. Przykrywa ją blaszany jednokalenicowy dach z wieżą sygnaturki. Do niedawna przy wschodniej ścianie stał Nepomuk, dla którego wzniesiono niewielkie zadaszenie. Kaplica nie posiada żadnego wyposażenia w swoim wnętrzu. Historia Drewniany kościółek w Gilowicach wzniesiono w 1635. Z kolei w 1658 w Rychwałdzie został uznany za cudowny i stał się przedmiotem kultu obraz Matki Bożej, znajdujący się w miejscowym drewnianym kościele, konsekrowanym w 1547. W związku z coraz większą liczbą przybywających tam pielgrzymów w połowie XVIII wieku postanowiono wybudować w Rychwałdzie nowy, większy murowany kościół. Konsekrowano go w 1756. Stary drewniany kościół został przeniesiony do sąsiednich Gilowic, gdzie stoi do dziś, pod wezwaniem św. Andrzeja Apostoła. Tymczasem stary kościółek gilowicki rozebrano, a z jego materiału rozbiórkowego wzniesiono kaplicę Serca Pana Jezusa w Rychwałdzie. Z użytych materiałów drewno ścian datowane jest na 1507 rok, drewno więźby dachowej jest 1508, a drewno wieżyczki na sygnaturkę z 1796. Remont nastąpił w 1856. W 1958 kaplica służyła miejscowym parafianom jako salka katechetyczna, po tym jak władze PRL usunęły nauczanie religii ze szkół. W następnych dekadach kaplica została opuszczona i niszczała. Kolejny remont rozpoczął się w 2011. Przypisy Bibliografia Magdalena Michniewska, Artur Michniewski, Marta Duda, Sebastian Wypych: Kościoły drewniane Karpat. Polska i Słowacja. Wyd. 2. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2006, s. 50-51. ISBN 83-89188-43-0. Zdzisław Gogola: Sanktuarium Matki Bożej Ziemi Żywieckiej w Rychwałdzie. Żywiec: Nakładem Urzędu Miejskiego w Żywcu, 1999. ISBN 83-912739-0-3.
Dreifaltigkeitskapelle (Lublin)

Die Dreifaltigkeitskapelle (polnisch Kaplica Trójcy Świętej) in Lublin ist eine römisch-katholische Kapelle im Innenhof des Schlosses Lublin. Geschichte Die Kapelle wurde unter König Kasimir dem Großen im gotischen Stil errichtet. König Władysław II. Jagiełło ließ die Kirche von 1407 bis 1418 mit östlichen Fresken im byzantinischen Stil unter der Leitung von Meister Andreas bedecken. Im frühen 17. Jahrhundert erhielt die Fassade eine Attika im Stil der Lubliner Renaissance. Als das Schloss im 19. Jahrhundert zu einem Gefängnis umfunktioniert wurde, diente die Kapelle als Gefängniskapelle. Die Fresken wurden übertüncht. Ab 1899 wurden sie von Józef Smoliński freigelegt. Weblinks Michał Walicki: Polichromia kościoła św. Trójcy na zamku w Lublinie. „Ochrona Zabytków”, 7 (1954), nr 3 (26), s. 183–188.
Help of Christians Chapel, Bytom

The Help of Christians Chapel in Bytom (Polish: Kaplica Wspomożenia Wiernych w Bytomiu) is a chapel situated in Bytom, Poland, on Strzelców Bytomskich Street. The chapel is non-oriented and freestanding, built of brick and later plastered. The interior features a barrel vault. The walls bear traces of windows, now bricked up. The façade is topped with a triangular gable, crowned by a metal cross with trefoil-shaped arm endings. To this day, Corpus Christi processions take place at the chapel. History Although there are no precise records pertaining to the chapel's construction, nor to its architect, it appears on maps as early as 1916. The chapel was likely erected in the early 20th century, around the year 1905. In the 1960s, restoration of the chapel was carried out to combat mining damages. Furnishings Most of the furnishings were moved by the priest of the nearby parish of St. Joseph following a burglary which occurred in the late 1990s. Currently, the chapel's furnishings consist of a kneeler and an image of the Virgin Mary. References
Kaplica Wspomożenia Wiernych w Bytomiu

Kaplica Wspomożenia Wiernych – kaplica kubaturowa znajdująca się w Bytomiu, przy ul. Strzelców Bytomskich. Kaplica jest nieorientowana, wolnostojąca. Zbudowana została z cegły a następnie otynkowana. Wnętrze posiada sklepienie kolebkowe. Ściany noszą ślady okien, obecnie zamurowanych. Fasada zwieńczona szczytem w kształcie trójkąta z przymocowanym na szczycie metalowym krzyżem z trójlistnymi zakończeniami ramion. Do dziś przy kaplicy na Boże Ciało odbywają się procesje. Historia Nie ma precyzyjnych danych odnośnie do jej budowy, prawdopodobnie powstała na początku XX wieku, około 1905 roku. Wiadomo natomiast, że budynek zaznaczony jest na mapie z 1916 roku. Nie ma również informacji dotyczących architekta. W latach 60. dokonano remontu generalnego budowli z tytułu usuwania szkód górniczych. Wyposażenie Większość wyposażenia została przeniesiona przez proboszcza pobliskiej parafii św. Józefa po włamaniu, które nastąpiło pod koniec lat 90.. Obecnie wyposażenie kapliczki stanowi klęcznik i obraz Matki Boskiej. Przypisy
Kaplica Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy w Nowej Woli

Kaplica Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy (znana też pod wezwaniem Wniebowstąpienia Pańskiego) – prawosławna kaplica cmentarna w Nowej Woli. Należy do parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Nowej Woli, w dekanacie Gródek diecezji białostocko-gdańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Historia Kaplicę wzniesiono w XVIII w. w Kamiennym Brodzie jako cerkiew unicką. Na obecne miejsce przeniesiono ją w 1845 r. Według innego źródła, kaplica została zbudowana na cmentarzu w Nowej Woli w 1804 r. Poświęcenia kaplicy dokonał 13 września 1987 r. arcybiskup białostocki i gdański Sawa. Obiekt był wielokrotnie remontowany; ostatni raz w 2018 r. (odnowiono wtedy elewację i wymieniono pokrycie dachu). Kaplicę wpisano do rejestru zabytków 18 lutego 1977 pod nr A-423. Architektura Jest to budowla drewniana, o konstrukcji zrębowej, orientowana, salowa, zamknięta trójbocznie, bezwieżowa, jednonawowa, z dwukondygnacyjną kruchtą-dzwonnicą. Dach jednokalenicowy, kryty gontem. Nad dzwonnicą i nawą sześcioramienne krzyże. Architekturę cerkwi reprezentuje styl barokowy, symptomatyczny dla kościołów rzymskokatolickich z okresu jej wzniesienia. Ten styl architektoniczny jest bardzo rzadko spotykany wśród drewnianych cerkwi Podlasia. Do czasów współczesnych zachowało się jedynie parę takich świątyń. Inne Okalający świątynię cmentarz założony został w XVIII wieku i posiada powierzchnię 1,3 ha. Przypisy Linki zewnętrzne Kościoły drewniane, Nowa Wola (kaplica)
Kaplica cmentarna w Grzybowie

Kaplica cmentarna w Grzybowie – zabytkowy grobowiec w kształcie rotundy w Grzybowie, w powiecie wrzesińskim, w województwie wielkopolskim. Położona na cmentarzu parafialnym, przy kościele św. Michała Archanioła. Historia i opis budowli Budowla została wzniesiona w latach 1936-1938 (według rejestru zabytków w 1930) z przeznaczeniem na grobowiec rodziny Lutomskich, właścicieli Grzybowa. Obecnie pełni funkcję kaplicy cmentarnej. Mury kaplicy wzniesione zostały z ciosów kamienia polnego, różnobarwnego granitu. Kształt kaplicy naśladuje formy wczesnoromańskiej rotundy Najświętszej Marii Panny (świętych Feliksa i Adaukta), zbudowanej na przełomie X i XI w. na Wawelu w Krakowie. Zbudowana na planie tetrakonchy, tj. do centralnej rotundy przylegają cztery półkoliste apsydy. Nakryta dachem z dachówkami mnich i mniszka. Pod kaplicą znajduje się niewielka krypta. Przypisy Linki zewnętrzne https://web.archive.org/web/20090722030401/http://www.grod-grzybowo.icpnet.pl/zabytki.htm http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/3152,grzybowo-kosciol-sw--michala-archaniola-z-xviii-w-.html https://web.archive.org/web/20120513175606/http://galeriawielkopolska.info/grzybowo.html
Kaplica cmentarna w Ligocie Dolnej

Kaplica cmentarna w Ligocie Dolnej – Ewangelicka kaplica cmentarna, znajdująca się we wsi Ligota Dolna koło Kluczborka, należąca do parafii ewangelicko-augsburskiej w Kluczborku. Historia Pierwsza wzmianka o kaplicy cmentarnej pochodzi z 1802 roku, obecna natomiast powstała w 1900 roku. Została wybudowana w stylu neogotyckim o czym świadczą widoczne również na zewnątrz okna. Wnętrze kaplicy jest bardzo skromne. Na wyposażenie jej składa się m.in. Ambona, Krzyż z figurą Jezusa. Na belkach umieszczono cytaty w języku niemieckim z Pisma Świętego. Przypisy Linki zewnętrzne Kaplica i cmentarz w Ligocie Dolnej Atrakcje architektoniczne powiatu kluczborskiego
Kaplica gotycka w Policach

Kaplica gotycka na pl. Bolesława Chrobrego w Policach – pozostałość po XIII/XIV-wiecznym kościele Najświętszej Marii Panny istniejącym tu do końca XIX wieku, a następnie rozebranym. Jest zwana również „małym kościółkiem”. Historia i architektura Znajduje się na rynku Starego Miasta. Kaplica pierwotnie przylegała do południowej ściany kościoła rozebranego w 1895 roku z powodu złego stanu technicznego. Uskokowy portal i blendy to główne ozdoby południowej ściany kaplicy. Dopóki przy kościele znajdował się cmentarz (do ok. 1500 roku), kaplica pełniła funkcję kostnicy. Następnie ustawiono w niej ołtarz, który był tu do roku 1910. W 2007 roku w kaplicy znajdował się obiekt handlowy (sklep jubilerski). Przy kaplicy jest zakryte obecnie płytami zejście do kościelnych podziemi. W II poł. 2009 r. rozpoczęto renowację kaplicy, dodatkowo została wykonana iluminacja obiektu. Obie inwestycje zostały zakończone z początkiem grudnia 2009. Renowację sfinansowano z funduszy gminy Police i powiatu polickiego. W czerwcu 2010 w kaplicy otwarto Centrum informacji Turystycznej i Kulturalnej. Kaplicę wybudowano na kamiennym fundamencie z głazów narzutowych. Nakryto ją dachem dwuspadowym, równoległym do osi dawnego kościoła. Zewnętrzne ściany były bogato zdobione fryzem i ceramiką. W elewacji wschodniej znajduje się ostrołukowe okno, umieszczone pomiędzy ostrołukowymi blendami. W szczycie umieszczono trzy blendy w układzie piramidalnym. Elewacja zachodniej wygląda podobnie, jedyną różnicą jest szczyt ozdobiony czterema ostrołukowymi blendami. W elewacji południowej znajduje się ostrołukowy portal, z rozglifionymi ościeżami. Po prawej stronie znajduje się ostrołukowe okno, obecnie zamurowane. Powyżej umieszczono ostrołukowe blendy w układzie arkadowym. Turystyka Od 2010 roku kaplica jest siedzibą Centrum Informacji Turystycznej i Kulturalnej. Obok budowli znajduje się punkt początkowy Szlaku Polickiego PTTK. Do kaplicy można dojechać autobusem komunikacji miejskiej. Kursują tu pojazdy linii 101, 102, 103, 106, 109, 110, 111, 524 i 526 oraz linii podmiejskich LS, LP i LD. Zobacz też Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP w Policach Przypisy
Kościół św. Paschalisa w Koziegłowach

Kościół św. Paschalisa Baylón w Koziegłowach – kościół parafii św. Paschalisa w Koziegłowach, wchodzącej w skład diecezji śląsko-łódzkiej Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w RP Posługę proboszcza w parafii pełni kapłan z parafii św. Marii Magdaleny w Gniazdowie, który obsługuje także parafię Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Starczy. Kościół znajduje się przy ulicy Cegielnianej 4. Zbudowany w 1917 roku. Budowla drewniana, jednonawowa, salowa, z kruchtą i wyodrębnioną zakrystią. Nad wejściem emblemat mariawicki (przedstawiający adorację Przenajświętszego Sakramentu). Dachy blaszane. Nad frontową częścią nawy blaszana wieżyczka zwieńczona ostrosłupowym hełmem. W maju 2016 r. bp M. Bernard Kubicki, zastępca Biskupa Naczelnego Kościoła Starokatolickiego Mariawitów dokonał poświęcenia dwóch nowych obrazów: patrona parafii – św. Paschalisa oraz św. Marii Franciszki. W 2017 roku kościół przeszedł gruntowny remont z inicjatywy ówczesnego proboszcza kapłana Marii Daniela Mamesa. W świątyni odprawiane są Msze w co drugą niedzielę o godz. 10.00, w większe święta kościelne, a także adoracja ubłagania 17. dnia każdego miesiąca o godz. 17.00. Uroczystość parafialna obchodzona jest w najbliższą sobotę od 17 maja, tj. wspomnienia św. Paschalisa Baylón, patrona Związku Mariawitów Nieustającej Adoracji Ubłagania. Przypisy Linki zewnętrzne Kościoły drewniane, Koziegłowy
Kaplica na Podjaworzu

Kaplica pw. św. Piotra i Pawła na Podjaworzu – kaplica rzymskokatolicka znajdująca się w diecezji tarnowskiej w dekanacie Grybów, Parafia Grybów. Wybudowana w 1945. Historia Kaplica pw. św. Piotra i Pawła z 1945 r., została wybudowana na placu ofiarowanym przez Katarzynę i Piotra Gurbów, z przerobionego nieco drewnianego baraku przetransportowanego z Pustkowa koło Dębicy, zaprojektowana przez inż. Zdzisława Mączeńskiego, prof. Politechniki Warszawskiej. W roku 1965 dobudowano prezbiterium, dwie zakrystie, przedsionek i drewnianą wieżę wysoką na 17 metrów – w oparciu o szkice sporządzone przez inż. Mączeńskiego. Ołtarze boczne typowo ludowe, zostały zaprojektowane przez inż. Witolda Popławskiego w Krakowa i wykonane w roku 1986. Architektura Kościół drewniany, orientowany, kryty blachą, jednonawowy z węższym prostokątnym prezbiterium zakończonym trójbocznie, do którego przylegają symetrycznie dwie zakrystie. Do frontowej ściany przylega wieża o podstawie kwadratu wraz z dwoma przedsionkami od zachodu i południa oraz pomieszczeniem od północy. Dach dwuspadowy, z wieżyczką na sygnaturkę na przecięciu ramion transeptu oraz wysoką wieżą na planie kwadratu (I poziom) i sześciokąta (II poziom) z blendami w części zachodniej. Wnętrze drewniane, nakryte stropem półkolistym w nawie oraz płaskim w zakrystiach i wieży. Główny ołtarz architektoniczny, trójkondygnacyjny, flankowany pilastrami i kolumnami o głowicach korynckich, pozłacanych, z ok. 1840–1841, pochodzi z dawnego kościoła parafialnego w Grybowie, z obrazem św. Piotra Apostoła. Ołtarze boczne typowo ludowe, architektonicznie nawiązują do ołtarza głównego. W oknach prezbiterium witraże z przedstawieniem św. Pawła Apostoła i Jana Pawła II. Przypisy Bibliografia Grybów. Studia z dziejów miasta i regionu, DanutaD. Quirini-Popławska (red.), t. II, Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, 2000, ISBN 83-7052-721-3, OCLC 749566939 . JózefJ. Skrabski JózefJ., Kościoły Grybowa. Monografia historyczno-artystyczna, Kraków: Studio Wydawnicze DodoEditor, 2010, ISBN 978-83-928734-4-0, OCLC 750585077 . Kaplica na Podjaworzu. [w:] Strona Parafii pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej [on-line]. [dostęp 2019-08-13].
Kaplica na Podchełmiu

Kaplica pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa na Podchełmiu – kaplica rzymskokatolicka znajdująca się w diecezji tarnowskiej w dekanacie Grybów, Parafia Grybów. Zbudowana w 1934 przez braci ks. Ignacego i ks. Bernardyna Dziedziaków. Historia Kaplica pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa zbudowana w 1934 przez braci ks. Ignacego i ks. Bernardyna Dziedziaków. W czasie II wojny światowej Podchełmie było terenem działania partyzantów, nieraz też przychodzili do tego kościółka na mszę św., dlatego Niemcy nazwali go „Banditen Kirche – kościół bandytów”. Dla upamiętnienia ofiar wojny, w 1984 ustawiono obok tego kościółka pomnik, wzniesiony ku czci pomordowanych w czasie II wojny światowej mieszkańców ziemi grybowskiej, proj. prof. Bronisław Chromy z Krakowa według koncepcji Witolda Popławskiego, wyk. w pracowni inż. Sapa w Tarnowie. Architektura Kościół drewniany, modrzewiowy, kryty blachą, z sobotami, otoczony góralskim płotem wykładanym gontami, w otoczeniu starych lip. Jednonawowy z prostokątnym prezbiterium zakończonym trójbocznie, do którego przylegają symetrycznie dwie zakrystie. We frontową ścianę wtopiona wieża w stylu góralskim zakończona kopulasto, do niej przylega przedsionek. Dach siodłowy. Wnętrze drewniane, nakryte stropem płaskim. Ołtarze architektoniczne, z obrazem Najświętszego Serca Jezusa, Niepokalanej i św. Józefa. W oknach witraże. Napisy Pomnik: Na podwyższeniu znajduje się duży blok granitowy, a na nim krzyż, orzeł zrywający się do lotu i tablica z napisem „Bohaterom Ziemi Grybowskiej 1939-1945, żołnierzom września, pomordowanym w więzieniach, miejscach straceń i obozach, kurierom, partyzantom AK i BCh, żołnierzom Wojska Polskiego, poległym w kraju i na obczyźnie” – Rodacy. W kościółku, na ścianie, znajduje się drewniana tablica z napisem: „Ks. dr Ignacy Dziedziak – 1904-1968. Prałat domowy, profesor Seminarium Duchownego, oficjał Sądu Diecezjalnego w Tar- nowie. Fundator i budowniczy tego kościoła. Ofiarny duszpasterz Podchełmia. Wielki Polak. Duchowy opiekun partyzantów AK – w 600-lecie Jasnej Góry – wdzięczny lud Ziemi Grybowskiej”. Przypisy Bibliografia Tablica informacyjna przy wejściu do kaplicy. JózefJ. Skrabski JózefJ., Kościoły Grybowa. Monografia historyczno-artystyczna, Kraków: Studio Wydawnicze DodoEditor, 2010, ISBN 978-83-928734-4-0, OCLC 750585077 . Kaplica na Podchełmiu. [w:] Strona Parafii pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej [on-line]. [dostęp 2019-08-13].
Kaplica na Polanie Chochołowskiej

Kaplica na Polanie Chochołowskiej – drewniana kaplica znajdująca się pod lasem, na górnym skraju Polany Chochołowskiej w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Wybudowana jest w góralskim stylu z niemalowanych desek, kryta czarnymi, drewnianymi gontami. Jej kopuła zwieńczona jest krzyżem z surowego, nieheblowanego drzewa. Kaplicę wybudowano w 1958 r. dla górali, którzy wówczas na Polanie Chochołowskiej wypasali owce. Przy kaplicy kręcono scenę ujęcia Janosika. Kaplicy nadano imię św. Jana Chrzciciela. Obok kaplicy jest krzyż. Postawiono go w 2003 r. na pamiątkę pobytu Jana Pawła II na Polanie Chochołowskiej w 1983 r. Karol Wojtyła bywał tutaj wcześniej wielokrotnie. Obok kaplicy ustawiono ławki. W sezonie turystycznym od 24 czerwca do końca września odbywają się w niej msze święte o godzinie 13. Obok kaplicy niewielka zadaszona wiata i drewniany krzyż. W 1996 r. została utwardzona droga prowadząca do kaplicy. Przypisy
Kaplica rodziny Zawiszów Czarnych w Chełmży

Kaplica rodziny Zawiszów Czarnych w Chełmży – neobarokowy zabytek sepulkralny, grobowiec rodziny Zawiszów Czarnych herbu Przerowa z Warszewic. Historia Wzniesione w 1879 roku mauzoleum znajduje się na terenie tzw. „starego” cmentarza powstałego w I. poł. XIX w. w miejscu dawnego średniowiecznego kościoła św. Jerzego ze szpitalem (przytułkiem) dla trędowatych, który rozebrano w 1827 roku. Fronton bogato zdobionej budowli zwieńczonej krzyżem zdobią herby nawiązujące do bitwy pod Grunwaldem. W ołowianych trumnach spoczywają tutaj potomkowie rodziny Sczanieckich z Nawry oraz Zawiszów Czarnych z Warszewic, m.in. Alfred Zawisza Czarny, powstaniec listopadowy, który po śmierci 13 maja 1878 roku został tutaj pochowany. Zobacz też Kaplica Kalksteinów w Chełmży Przypisy
Kaplica w Pysznicy-Olszowcu

Kaplica pw. Zesłania Ducha Świętego i św. Klary w Pysznicy-Olszowcu, określana kaplicą Matki Bożej Śnieżnej – zabytkowa kaplica drewniana obrządku rzymskokatolickiego znajdująca się w diecezji sandomierskiej w dekanacie Pysznica, w parafii Pysznica. Zbudowana w 1792. Historia Drewniana kaplica pod wezwaniem Ducha Świętego i Św. Klary w sołectwie Pysznicy – Olszowcu wybudowana została w 1792 roku. Jej fundatorem był Stanisław Wojciechowski. Zakrystia została w całości dostawiona w początkach XX wieku, zaś kruchta w okresie międzywojennym. W roku 1913 lub na początku 1914 był przeprowadzony remont dachu. Gonty zostały zdjęte, a w ich miejsce została położona blacha. Na wieży był dzwon do I wojny światowej, zabrany przez wojska austriackie w 1915 roku. Ściany zewnętrzne kapliczki były obite gontami do 1992 roku, kiedy to rozpoczął się gruntowny jej remont. W latach 70 XX w. została uszkodzona przez pożar, który udało się ugasić. Restaurowana w latach 90. XX w. Obecnie jest położona nowa blacha miedziana, a ściany z zewnątrz są obite deskami, które zabezpieczają je przed zniszczeniem. Kaplica ta jest wpisana do rejestru zabytków. Architektura Kaplica drewniana, konstrukcji zrębowej. Ściany wykonano w ciosanych bali sosnowych. Jednonawowa na planie prostokąta, bez wyodrębnionego z nawy prezbiterium, zamknięta trójbocznie. Kruchta od frontu na planie kwadratu i zakrystia z boku nawy na planie prostokąta. Dach dwuspadowy, kryty blachą miedzianą z wieżyczką na sygnaturkę, zwieńczoną hełmem kopulastym z latarnią. Wewnątrz strop płaski. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach o prostej linii parapetu. Prosta belka tęczowa. Ołtarz główny z obrazem MB Śnieżnej. Polichromia iluzjonistyczna z elementami roślinnymi o charakterze ludowym wyróżniająca się na tym terenie dużymi wartościami artystycznymi. Obrazy ludowe na ścianach. Przypisy Bibliografia Archiwum Parafialne, Dokumentacja konserwatorska kaplicy pw. Ducha Świętego i św. Klary na Olszowcu Archiwum Parafialne, Kronika Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Pysznicy – rok 2000, oprac. L. Błażejowicz, T. Mierzwa, s. 15-16. Polska, Podkarpackie, Pysznica-Olszowiec Strona parafii Pysznica
Kaplica w Wąsowie

Kaplica pw. Wniebowstąpienia Pańskiego w Wąsowie – zabytkowa kaplica znajdująca się we wsi Wąsowo. Kaplica została zbudowana przed 1786 jako klasycystyczna rotunda przez Anastazję Sczaniecką, babkę znanej działaczki społecznej, Emilii. Znajduje się na skraju parku, w bezpośrednim sąsiedztwie pałacu Sczanieckich. Przez dłuższy czas była kaplicą rodziny Sczanieckich, później Hardtów. Po II wojnie światowej została poświęcona i do czasu wybudowania nowej świątyni pełniła funkcję kościoła parafialnego. Przypisy