NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kamienica przy ul. Marszałkowskiej 60 w Warszawie

Kamienica przy ul. Marszałkowskiej 60 – budynek mieszkalny w Warszawie przy ulicy Marszałkowskiej 60, w dzielnicy Śródmieście. Historia Podczas powstania warszawskiego na ścianie kamienicy Perec Willenberg narysował zachowany wizerunek Jezusa, którego kopia została w 2013 roku umieszczona w Muzeum Powstania Warszawskiego. Po II wojnie światowej obiekt został odbudowany i prawie całkowicie pozbawiony dekoracji fasady. Zachowały się jedynie dwa balkony pierwszego piętra. W 2012 kamienica została ujęta w gminnej ewidencji zabytków m.st. Warszawy. W 2023 roku na budynku odsłonięto tablicę upamiętniającą Pereca i Samuela Willenbergów. Przypisy
Kamienica Wiktoryna Kosmowskiego w Warszawie

Kamienica Wiktoryna Kosmowskiego (nazywana także kamienicą Józefa Rotbarda) – eklektyczna kamienica znajdująca się przy ul. Marszałkowskiej 62 w Warszawie. Historia Zbudowana w latach 1895–1897 jako czteropiętrowa w stylu eklektycznym na miejscu dworku Wojciecha Grabowskiego. Elewacja pierwszego piętra boniowana, na drugim piętrze front kamienicy zdobiły dwie loggie wsparte na jońskich kolumnach. Przejazd bramowy bogato zdobiony. W ostatnich latach przed wybuchem I wojny światowej została nadbudowana o trzy piętra. Siódme zostało od frontu ukryte za charakterystycznym trójkątnym szczytem z półkolistym oknem. Budynek frontowy wyposażono w dwie klatki schodowe: marmurową dla lokatorów i drewnianą dla służby. Prawdopodobnie we wrześniu 1939 kamienica utraciła ostatnie szóste piętro. Między 1939 a 1945 na podwórku kamienicy ustawiono kapliczkę. Podczas powstania warszawskiego w budynku funkcjonował lazaret. Budynek frontowy i pierwsza oficyna przetrwały II wojnę światową w stanie pozwalającym na remont i w styczniu 1945 zaczęli do niej wracać mieszkańcy. Pod koniec lat 40 XX wieku budynek dostosowano do sąsiedniej zabudowy Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej. Wyrównano go do wysokości sześciu pięter i tym samym ujednolicono wysokość całej pierzei (wszystkie budynki zwieńczono jednolitą attyką). W połowie lat 60. elewacja kamienicy zaczęła się pękać i administracja zleciła usunięcie części balkonów i dekoracji. W latach 90. odbył się remont, w wyniku którego częściowo przywrócono dawny wygląd budynku. 24 lipca 2012 została wpisana do gminnej ewidencji zabytków m.st. Warszawy. Przypisy Bibliografia Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 10. Mackiewicza-Mazowiecka. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2004. ISBN 83-88372-28-9. Stopa Magdalena, Brykczyński Jan: Ostańce. Kamienice warszawskie i ich mieszkańcy. Wyd. 1. T. 3. Warszawa: Dom Spotkań z Historią, 2013, s. 87-97. ISBN 978-83-62020-54-6.
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Gródku

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Marii Panny, cerkiew Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy – prawosławna cerkiew parafialna w Gródku. Należy do dekanatu Gródek diecezji białostocko-gdańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Opis Świątynię zbudowano w latach 1946–1970 w miejscu, gdzie prawdopodobnie wzniesiono pierwszą w Gródku cerkiew ufundowaną przez Chodkiewiczów już w XV wieku. Do 1943 w miejscu obecnej cerkwi stała świątynia drewniana wybudowana w 1858, która jednak uległa zniszczeniu 14 października 1943 w wyniku pożaru. Do czasu wzniesienia obecnej, murowanej świątyni, jej funkcję pełniła kaplica Opieki Matki Bożej na cmentarzu prawosławnym. Cerkiew mieści się przy ulicy ks. Metropolity Bazylego Doroszkiewicza, pod numerem 1. Patron ulicy w latach 1946–1960 był proboszczem parafii w Gródku, znacząco przyczyniając się do wzniesienia świątyni. Została ona wyświęcona 15 czerwca 1970. Autorami polichromii wykonanej w pierwszej połowie lat 50. byli Adam Stalony-Dobrzański i Jerzy Nowosielski. Witraże, na których przedstawiono wyobrażenia świętych i scen biblijnych, wykonał Adam Stalony-Dobrzański. W latach 1992–2008 przeprowadzono kapitalny remont cerkwi. Odnowiono elewację, wymieniono pokrycie dachu, pozłocono kopuły, uzupełniono wyposażenie wnętrza, wykonano nowy ikonostas (z włoskiego marmuru), odrestaurowano część ikon. W cerkwi zamontowano lampy solarne, mające na celu ogrzewanie świątyni. Nocą cerkiew jest iluminowana. W 2011 ukończono remont ogrodzenia wokół świątyni. W 2016 w cerkwi umieszczono dębowe kioty z ikonami Matki Bożej Gródeckiej i św. Jana Teologa. Przy świątyni znajduje się nieczynny cmentarz założony w XVII wieku. Cerkiew została wpisana do rejestru zabytków 9 grudnia 2004 pod nr A-126. Inne informacje W Muzeum Ikon w Warszawie znajdują się projekty witraży zaprojektowanych dla cerkwi przez Adama Stalony-Dobrzańskiego. Przypisy Bibliografia Anna Radziukiewicz: Gródek nad Supraślą. Z dziejów prawosławnej parafii. Gródek: Parafia prawosławna Narodzenia Bogurodzicy w Gródku, 2011, s. 93–105. ISBN 978-83-933473-0-8.. Kalendarz Prawosławny 2021, Wydanie Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, ISSN 1425-2171, ss. 133–140. Linki zewnętrzne Strona parafii prawosławnej w Gródku
Institute of Aviation (Poland)

The Institute of Aviation or Warsaw Institute of Aviation (Polish Instytut Lotnictwa) is a research and development center established in 1926, located in Warsaw, Poland. The activities of the facility focus on providing design, engineering and research services in the field of aviation and aerospace. The institute conducts international cooperation with European Union and transatlantic countries in the following areas (primarily with General Electric under the Engineering Design Center): aircraft engines, aerodynamics, aircraft structures and materials research. The Lukasiewicz Research Network - Aerospace Institute also collaborates with Boeing, Airbus and Pratt & Whitney and conducts research for other sectors of the economy. In 2019, the Institute joined the Lukasiewicz Research Network. References External links Official website of the Institute of Aviation Official website of the New Technologies Center (NTC) Official website of the Engineering Design Center (EDC) Official website of the Materials and Structures Research Centre (MSRC) Official website of the Net Institute (NET) Official website of The Age of Engineers
2B George Washington Avenue tower block

The 2B George Washington Avenue tower block is a modernist residential tower block in the city of Warsaw, Poland. It is located at 2B George Washington Avenue, next to the George Washington Roundabout, in the neighbourhood of Saska Kępa, within the Praga-South district. It was designed by architect Marek Leykam, and built in 1963. It is an early example of modernist architecture in Poland, and upon construction, it was the first tower block building constructed on the right bank of Vistula river in Warsaw, and the first building in the city, with at least one wall with fully glass-covered elevation. History The building was commissioned by the housing cooperative of Wspólny Dach. It was designed by architect Marek Leykam in modernist style, and was built between 1962 and 1963. The building was originally constructed with its south and north walls featuring elevation fully covered in glass windows, which reached from floor to ceiling. The sides with wall-spanning glass windows were held by concrete V-shaped supports, one on each side. The tower block building also had lift shafts partially covered in glass, through which were visible the loggias. The building included numerous apartment suits and a library. It was also planned to feature a revolving restaurant at the roof, which was never implemented. A concrete circle remains at the top of the roof, left behind from the unfinished plan. The glass elevation was badly isolated, causing the apartments to experience very high temperatures in the summers, and very cold temperatures in the winters. Many inhabitants also complained about lack of privacy. In 1973 the glass elevation was replaced by brick walls and two-times smaller windows. The characteristic V-shaped concrete supports at the base of the building, and the windows of lift shafts, were also removed. In the 1990s, a turret clock and a neon sign advertising the store Jubiler were placed on the roof of the building. Characteristics and design The apartment building has 13 storeys. On its roof, it features a concrete circle, which was originally placed there as foundation of a planned revolving restaurant which was never constructed. The elevation of south and north walls of the building is covered in brick walls and glass windows. Originally, the building was designed and built with aforementioned elevations fully covered in glass windows, which extended from floors to ceilings, and were replaced in 1973. In popular culture The photography of the building, for its innovative design as an early example of modernist architecture in Poland, had been used to depict the entry "Polish architecture" (architektura polska) in the encyclopedia of Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (lit. 'Great Universal Encyclopedia of National Scientific Publishers'). References External links Media related to 2B George Washington Avenue tower block at Wikimedia Commons
Wieżowiec przy al. Jerzego Waszyngtona 2b w Warszawie

Wieżowiec przy al. Jerzego Waszyngtona 2b w Warszawie – budynek mieszkalny przy al. Jerzego Waszyngtona 2b w dzielnicy Praga-Południe w Warszawie. Historia Budynek został wzniesiony w latach 1962–1963 według projektu Marka Leykama. Był pierwszym tak wysokim budynkiem na prawym brzegu Wisły i pierwszym blokiem mieszkalnym w Warszawie z całkowicie szklaną elewacją (od południa i północy). Przezroczystą ścianę dźwigał betonowy wspornik w formie litery V. Rozwiązanie to okazało się jednak niepraktyczne. Uwarunkowania klimatyczne wymusiły ograniczenie przeszkleń o połowę, przez co wygląd budynku pozostał daleki od pierwotnego zamysłu. Obiekt stał się ilustracją hasła architektura polska w Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN. Galeria Przypisy
Cerkiew św. Dymitra w Piątkowej

Cerkiew św. Dymitra w Piątkowej – drewniana parafialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Piątkowej, w gminie Dubiecko, w powiecie przemyskim. Na nadprożu głównego wejścia widnieje napis: Oddaje się tą cerkiew Roku Bożego 1732. Data zapisana jest cyframi arabskimi i cyrylicą. Taką datę podają również szematyzmy duchowieństwa greckokatolickiego. Analiza cech architektonicznych sugeruje jednak, że jest to data remontu lub przebudowy cerkwi, a sama konstrukcja jest wcześniejsza. Cerkiew była odnawiana w 1881, następnie w latach 1958-1961. Od czasu wojny cerkiew nie była użytkowana, całe jej wyposażenie skradziono. W 2006 firma francuska Gonty Polskie zabezpieczyła elementy konstrukcyjne dachu oraz wymieniła podwalinę i zręby ścian sanktuarium. Cerkiew od 1947 nieużytkowana. Cerkiew jest konstrukcji zrębowej, trójdzielna, na kamiennym podmurowaniu. Nakryta trzema kopułami na ośmiobocznych bębnach. Dookoła opasanie oparte na kamiennych słupach otynkowanych zaprawą wapienną. Wewnątrz posadzka z dzikiego kamienia, w sanktuarium kamienny prestoł. Ściany powyżej opasania i wszystkie połacie dachowe obite gontem. Świątynia w Piątkowej należy do nielicznych na terenie południowo-wschodniej Polski, trójdzielnych cerkwi kopułowych. Obiekt leży na Szlaku Architektury Drewnianej. Przypisy
Церква святого Дмитра в Пятковій

Церква святого Дмитра в Пятковій — дерев'яна парафіяльна греко-католицька церква в селі Пяткова в гміні Дубецько Перемишльського повіту в Підкарпатському воєводстві на південному сході Польщі. Архітектура Церква має зрубову конструкцію, тридільна, на кам'яній підмурівці. Накрита трьома куполами на восьмигранних барабанах. Довкіл опоясування, оперте на кам'яних стовпах, обштукатурених вапняним розчином. Усередині підлогу викладено у вигляді паркету з дикого каміння, у вівтарі кам'яний престол. Стіни вище опоясування і вся площа покрівлі оббиті гонтом. Святиня в Пятковій належить до нечисленних на терені південно-східної Польщі тридільних купольних церков. Церква була ґрунтовно відремонтована в 1958–1961 роках, тепер не використовується. Пяткова лежить на так званому Шляху Дерев'яної Архітектури, є філією Музею Народної Архітектури в Сяноку. Історія На перемичці головного входу видніється напис: Передається та церква Року Божого 1732 (пол. Oddaje się tą cerkiew Roku Bożego 1732). Дату записано арабськими цифрами і кирилицею. Таку дату подають також шематизми греко-католицького духівництва. Аналіз архітектонічних ознак вказує скоріше, що це є дата ремонту або перебудови церкви, а сама конструкція збудована значно раніше. Церква була відновлена в 1881, потім в 1958–1961 роках. Після війни та виселення українців й операції «Вісла» церква не використовувалась, а все її обладнання пограбовано. Галерея
Бабьогурски национален парк

Бабьогурски национален парк (на полски: Babiogórski Park Narodowy) е национален парк в Полша, Малополско войводство. Разположен е в южната част на страната, край границата със Словакия. Охваща северната и южна страна на планинския масив Бабя Гура, част от Западните Бескиди. Администрацията му пребивава в село Завоя. Създаден е на 30 октомври 1954 година, с наредба на Министерския съвет. Първоначално заема площ от 1 637 хектара. През 1997 година площта му е увелидена до 3 391,55 хектара и е обграден от буферна зона с площ 8 734 хектара. География Флора Фауна Фотогалерия Бележки
Národní park Babia Góra

Národní park Babia Góra (polsky Babiogórski Park Narodowy) je polský národní park, který byl vytvořen roku 1954 na území tehdejšího krakovského vojvodství. Nachází se v jižní části Polska, na území suského a nowotargowského okresu (nyní malopolské vojvodství) na hranicích se Slovenskem. Na druhé straně hranice existuje CHKO Horná Orava. Zahrnuje severní i jižní část masivu Babie hory, včetně nejvyššího vrcholu Żywieckých Beskid – Diablaku (1725 m n. m.). V Zawoji, kde sídlí správa národního parku, bylo vytvořeno speciální vzdělávací centrum národního parku, které přístupnou formou představuje přírodní hodnoty babiogorské přírody. Pro zvýšení atraktivity a návštěvnosti parku byla vyznačena síť naučných stezek. Historie Park byl vytvořen nařízením vlády dne 30. října roku 1954. Rozkládá se na ploše 16,37 km2. Území s přísnou ochranou zahrnovalo 1049,88 ha a s volnějším režimem 624,89 ha. Na vytvoření Národního parku Babia Góra mělo vliv více faktorů, mezi jinými vegetační stupeň, skupiny skalní vegetace a jako na jediném místě v Polsku existující stanoviště rostlin: hladýš andělikový a rožec alpský. Ve vrcholové partii Babie hory se vyskytuje v Beskydech jediné halné (horské) pásmo a řada zanikajících jezer. V roce 1977 byla Babie hořee v rámci Národního parku přiřčen status Biosférické rezervace a byla zařazena do programu UNESCO-MAB (Člověk a biosféra). Více než 20leté snahy o zvětšení parku přinesly úspěch roku 1997. Nařízením vlády byla zvětšena rozloha na 3391,55 ha. Zároveň bylo vytvořeno ochranné pásmo o velikosti 8437 ha. Flora Na území parku bylo popsáno více než 500 druhů cévnatých rostlin, téměř 200 druhů mechů a řada lišejníků, řas a játrovek. Vyskytuje se zde 70 vysokohorských a 54 těch druhů, které podléhají druhové ochraně. Mají zde mimo jiné svá stanoviště v Polsku velmi vzácné druhy rostlin jako jsou: hladýš andělikový (ten je i symbolem Národního parku, neboť se vyskytuje pouze zde), dále pak rožec alpský, měkčilka jednolistá, ostřice blešní, hornice alpská, oměj tuhý moravský, zimozel severní. Na Babie hoře je patrná vegetační stupňovitost horské vegetace. Jedná se o následující stupně spolu s jejími charakteristickými zástupci: Dolní stupeň (700-1150 m n. m.): buk lesní, smrk ztepilý, jedle (dosahují výšky až 45 m a obvodu kmene 350 cm), kyčelnice cibulkonosná, česnek medvědí Horní stupeň (1150-1350 m n. m.): smrk Klečový stupeň (1350 – 1650 m n. m.): borovice kleč, jeřáb ptačí, kostřava peřestá, větrnice narcisokvětá, hvozdík skvělý, lilie zlatohlavá Alpinský stupeň (1650 – 1725 m n. m.): sítina trojklaná, bika kaštanová tmavá, rožec alpský (babiogorský endemit) Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Babiogórski Park Narodowy na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Národní park Babia Góra na Wikimedia Commons
Babia Góra Nationalpark

Babia Góra Nationalpark (polsk: Babiogórski Park Narodowy) er en af de 23 nationalparker i Polen, og ligger i den sydlige del af landet, i Lillepolens Voivodeship, på grænsen til Slovakiet . Parken har sit hovedkvarter i landsbyen Zawoja . Parken har et areal på 33,92 km2 , hvoraf skovene dækker 31,98 km2. Parken inkluderer den nordlige og en del af den sydlige side af Babia Góra-massivet, hvoraf den største top (også kendt som Diablak) er det højeste punkt i bjergkæden Orava Beskids på 1.725 moh. Der er et beskyttet område, Horná Orava beskyttede landskab på den slovakiske side af massivet. Området Babia Góra blev først bragt under beskyttelse i 1933, da Babia Góra Reservatet blev oprettet. Den 30. oktober 1954 blev det udpeget som en nationalpark. Siden 1976 er det blevet opført af UNESCO som et biosfærereservat under Menneske og biosfære-programmet (MaB). Området med biosfærereservat blev udvidet i 2001. Fauna 105 fuglearter (inklusive spætter og hornugler ) Dyr som hjorte, los, ulve og bjørne Insekter, især biller, herunder nogle der er unikke for området Galleri Se også Nationalparker i Polen Kilder og henvisninger "Official site" (polsk). Hentet 6. november 2011. "The Board of Polish National Parks" (polsk). Arkiveret fra originalen 2006-02-25. Hentet 6. november 2011.
Nationalpark Babia Góra

i3i6 Der Nationalpark Babia Góra (polnisch: Babiogórski Park Narodowy; deutsch übersetzt Nationalpark Weiberberg) ist einer von 23 Nationalparks in Polen. Er befindet sich südwestlich von Krakau an der Grenze zur Slowakei. Der Nationalpark hat seinen Sitz in dem Dorf Zawoja. Der Park umfasst die nördliche und südliche Seite des Massivs Babia Góra mit dem höchsten Berg des Gebirgszuges Beskid Żywiecki, dem Diablak (1725 m ü.dM.). Auf der slowakischen Seite befindet sich ebenfalls ein Naturschutzgebiet namens „Babia Hora“. Geschichte Der Nationalpark Babia Góra wurde am 30. Oktober 1954 gegründet. Im Jahre 1977 wurde der Nationalpark Babia Góra von der UNESCO zu einem Biosphärenreservat erklärt und in das Programm Mensch und Biosphäre (Man and Biosphere – MAB) einbezogen. Flora Das Babia Góra-Massiv weist eine stufig strukturierte Bergvegetation auf. Der Nationalpark bietet mehr als 500 Pflanzenarten eine Heimat, darunter sind über 200 verschiedene Moose und Flechten. Eine Seltenheit ist das hier wachsende Engelwurz-Laserkraut, welches sich auch im Parklogo wiederfindet, und das Alpen-Hornkraut. Beide Pflanzen sind in Polen ausschließlich hier zu finden. In der unteren Hochwaldzone (700–1150 m ü.dM.) dominiert ein Buchenwald, in dem Bäume eine Höhe von bis zu 40 m und einen Umfang von über 350 cm erreichen. Die Besonderheit dieser Wälder besteht darin, dass es sich bei ihnen um Urwälder handelt, die nie wirtschaftlich genutzt worden sind. In der oberen Hochwaldzone (1150–1350 m ü.dM.) herrschen hohe, schmale Fichten vor. In dem Bereich über dem oberen Hochwald befindet sich eine Pflanzengemeinschaft von Zwergkiefern mit einer Mischung aus Ebereschen und Kräutergewächsen. Fauna Zur Tierwelt des Nationalparks gehören 127 Vogelarten, von denen über 100 auch im Park brüten. Eine besondere Bedeutung hat der Park dadurch, dass er Lebensraum für gleich drei Arten Raufußhühner bietet, nämlich für das Auerhuhn, das Birkhuhn und das Haselhuhn. Die Spechte sind mit den Arten Dreizehenspecht, Grünspecht, Buntspecht, Schwarzspecht und Weißrückenspecht vertreten. Auch sechs Eulenarten (Habichtskauz, Sperlingskauz, Raufußkauz, Uhu, Waldkauz und Waldohreule) kommen im Park vor. Auch etliche Säugetiere sind hier beheimatet. Neben zahlreichen Hirschen leben auch Luchse, Wölfe und Bären sowie kleine Waldnagetiere wie Siebenschläfer, Haselmäuse und Gartenschläfer hier. Tourismus Der Nationalpark ist besonders bei Polen aus Krakau und Kattowitz als Wochenendausflugsziel beliebt. Man erkundet ihn am besten von Zawoja aus. Hier finden sich auch zahlreiche Übernachtungsmöglichkeiten. Von Krakau fahren stündlich Busse nach Zawoja. Besonderheiten Im gesamten Nationalparkgebiet besteht totales Hundeverbot. Weblinks Offizielle Seite des Nationalparks Babia Góra (poln./engl./slowak.) Nationalpark Babia Góra auf poland.gov.pl Einzelnachweise
Babia Góra National Park

Babia Góra National Park (Polish: Babiogórski Park Narodowy) is one of 23 national parks in Poland. It is located in the southern part of the country, in Lesser Poland Voivodeship, on the border with Slovakia. The park's headquarters are in Zawoja. A Nature Reserve covering roughly the same area as the modern-day national park was established in 1933, and the national park itself was officially established on October 30, 1954. Since 1976, UNESCO has designated it as a biosphere reserve. The park covers an area of 33.92 square kilometres (13.10 sq mi), approximately 85% of which is forested. It includes the northern and part of the southern side of the Babia Góra massif. The massif's main peak (known as Diablak), is the highest point of the Orava Beskids mountain range at 1,725 metres (5,659 ft). The Slovak side of the massif is primarily part of the Horná Orava Protected Landscape Area. Fauna 105 species of birds (including woodpeckers and eagle owls) Animals such as deer, lynx, wolves and bears Insects, especially beetles, including some that are unique to the area Gallery References External links "Official site" (in Polish). Retrieved 6 November 2011. "The Board of Polish National Parks" (in Polish). Archived from the original on 2006-02-25. Retrieved 6 November 2011. "UNESCO biosphere reserve information". Retrieved 6 November 2011.
Parque nacional de Babia Góra

Parque nacional Babia Góra (en polaco: Babiogórski Park Narodowy) es uno de los 23 parques nacionales de Polonia, situado en la parte sur del país, en el Voivodato de Pequeña Polonia, en la frontera con Eslovaquia. El Parque tiene su sede en el pueblo de Zawoja. El parque cubre un área de 33,92 kilómetros cuadrados (13,10 millas cuadradas), de los cuales los bosques ocupan 31,98 kilómetros cuadrados (12,35 millas cuadradas). El parque incluye el norte y parte de la vertiente sur del macizo de Babia Góra, de los cuales el pico principal (también conocido como Diablak) es el punto más alto de la sierra de Beskydy Orava a 1.725 metros (5.659 pies). Hay un área protegida llamada Horná Orava en el lado eslovaco del macizo. La zona de Babia Góra se declaró por primera vez bajo la protección legal en 1933, cuando se creó una Reserva. El 30 de octubre de 1954, fue designada Parque nacional. Desde 1976 ha sido incluido por la UNESCO como Reserva de la Biosfera.​ Véase también Geografía de Polonia Geografía de Europa Anexo:Parques nacionales de Polonia Referencias
Parc national de Babia Góra

Le parc national de Babia Góra (en polonais : Babiogórski Park Narodowy) est une aire protégée située dans le Sud de la Pologne, dans la région de voïvodie de Petite-Pologne. Le parc s'étend sur 33,91 km2, il a le statut de parc national depuis sa création, en 1955. Il fait également partie du réseau Natura 2000 et il est classé réserve de biosphère par l'Unesco depuis 1976. C'est une aire protégée de catégorie II selon le classement de l'Union internationale pour la conservation de la nature (UICN). Description Le parc est situé près de la frontière slovaque, dans le massif des Beskides qui fait partie des Carpates occidentales. L'un des plus hauts sommets, le Babia Góra, a donné son nom au parc. Les forêts occupent 31,98 km², soit presque la totalité du parc. Le parc comprend le nord et une partie du côté sud du massif de Babia Góra, dont le sommet principal (également connu sous le nom de Diablak) est le point culminant de la chaîne des Beskides avec 1 725 mètres. La faune comprend 105 espèces d’oiseaux (dont des pics et des hiboux grands-ducs) et des grands mammifères tels que les cerfs, les lynx, les loups et les ours. Certains insectes, en particulier les coléoptères, sont endémiques à la région. Galerie Notes et références Annexes Liens externes Ressources relatives à la géographie : Réserves de biosphère World Database on Protected Areas (pl + en) Site officiel (fr) Office Polonais du Tourisme Portail de la conservation de la nature Portail des Carpates Portail de la Pologne