Rezerwat przyrody Kuźnik

Rezerwat przyrody „Kuźnik” – krajobrazowy rezerwat przyrody położony w północnej części Piły oraz w gminie Szydłowo w powiecie pilskim, w województwie wielkopolskim. Znajduje się na terenie nadleśnictwa Zdrojowa Góra. Kuźnik jest rezerwatem leśnym z różnymi typami lasów, także rezerwatem bagiennym. Stanowi obszar atrakcyjny turystycznie, udostępniony dla kwalifikowanej turystyki pieszej i rekreacyjnej. Nazwa Nazwa rezerwatu pochodzi od działającej w pobliżu kuźnicy, która wydobywała rudę darniową o dużej zawartości żelaza. Położenie Rezerwat znajduje się na północnych krańcach Piły, w dzielnicy Koszyce, w bezpośrednim sąsiedztwie drogi krajowej nr 11. Granice rezerwatu pokrywają się częściowo z granicą powiatu pilskiego i powiatu złotowskiego. Rezerwat znajduje się w długiej rynnie polodowcowej ciągnącej się na północ od jeziora Łachotka aż do północno-zachodnich granicach Piły. W skład rezerwatu wchodzą dwie niewielkie rynny: zachodnia z jeziorami Kuźnik Bagienny, Kuźnik Olsowy oraz wschodnia z Jeziorem Rudnickim. Wszystkie trzy jeziora są połączone ciekiem wodnym ze znajdującym się na południe od nich Zbiornikiem Koszyckim. Powierzchnia rezerwatu wynosi 96,00 ha. Historia Pierwszy rezerwat przyrody powstał w roku 1926; jego pomysłodawcą był Richard Frase, komisarz do spraw ochrony pomników przyrody Marchii Granicznej. W skład rezerwatu wchodziły trzy niewielkie jeziora" Kuźnik Duży, Kuźnik Mały i Kuźniczek, a także niewielkie wzgórze Cygańska Góra. Na obszarze tym występowały rośliny ciepłolubne, a także różne formacje leśne: olsy, dąbrowy i lasy sosnowe. Reaktywacja rezerwatu nastąpiła 31 października 1959. Oprócz terenów chronionych wcześniej w skład rezerwatu weszły okolice Jeziora Rudnickiego. Ochronie poddano bardzo zróżnicowany siedliskowo las, a także walory krajobrazowe tego obszaru. Przyroda W rezerwacie dominuje bór sosnowy, nieco mniejszą powierzchnię stanowi bór mieszany, a także rzadko spotykany w Wielkopolsce bór bagienny. Występują również torfowiska. W rezerwacie zlokalizowano 349 gatunków roślin naczyniowych, w tym zagrożone wyginięciem w skali Wielkopolski: wełnianka pochwowata, bażyna czarna, widłak jałowcowaty, modrzewnica pospolita, żurawina błotna. Ponadto występują rośliny objęte ochroną prawną, wśród nich: widłak jałowcowaty, bagno zwyczajne, bielistka siwa, rokietnik pospolity, widłoząb miotlasty, bobrek trójlistkowy, grzybienie białe. Różnorodność form terenu oraz porastającej ten obszar flory wytworzyły sprzyjające warunki do rozwoju fauny, zwłaszcza ptaków. Na obszarze rezerwatu występują między innymi: zimorodek, remiz, drozd śpiewak, grzywacz, strzyżyk zwyczajny, rudzik. Na obszarze rezerwatu występują również takie drapieżniki jak kuna leśna, wydra i lis. Bogata jest także awifauna rezerwatu. Znajduje się tu również jedno z najważniejszych w Wielkopolsce zimowisk nietoperzy. W 2009 monografię rezerwatu wydał Klub Przyrodników ze Świebodzina. Turystyka Kuźnik jest terenem turystycznym i rekreacyjnym, przeznaczonym do uprawiania turystyki pieszej. Szlaki turystyczne w rezerwacie są krótkie, ale wymagające; prowadzą przez długie i strome ciągi schodów na granicach rynien. Teren rezerwatu jest podmokły. Na terenie rezerwatu obowiązuje zakaz uprawiania turystyki rowerowej, ponadto teren nie jest odpowiedni dla tej formy turystyki. Piła Koszyce – Płytnica Piła-Koszyce – Rezerwat "Nietoperze w Starym Browarze" wokół jeziora Rudnickiego Jezioro Płotki k. Piły – Ujście rezerwat „Kuźnik" – Skrzatusz Podstawa prawna Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 31 października 1959 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M. P. z 1959 r. Nr 95, Poz. 506) Obwieszczenie Wojewody Wielkopolskiego z dn. 4.10.2001 r. w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dn. 31.12.1998 r. Zarządzenie Nr 7/12 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Kuźnik” (Dz. Urz. Województwa Wielkopolskiego z 2012 r., poz. 2960) Przypisy Bibliografia Król S. (red.) 1997. Przyroda województwa pilskiego i jej ochrona. Bogucki Wydawnictwo Naukowe. Poznań-Piła [s. 183-185].