NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lac Łuknajno

Le Lac Łuknajno (en allemand Lucknainer See) est un lac situé en Pologne, dans le district du lac masurien. En 1976, le lac a été reconnu réserve de biosphère par l'Unesco et en 1977 site Ramsar. Notes et références Portail de la Pologne Portail de la géographie Portail des lacs et cours d'eau
Muzeum Sztuki w Łodzi

Das Muzeum Sztuki w Łodzi (deutsch Kunstmuseum in Lodz) ist ein Museum für moderne und zeitgenössische Kunst in der polnischen Stadt Łódź. Es wurde 1930 eingerichtet, 1931 eröffnet und zählt damit nach eigenen Angaben zu den ältesten Museen für moderne Kunst der Welt. Es trug zunächst den Namen Muzeum Historii i Sztuki im. Juliana i Kazimierza Bartoszewiczów (Julian-und-Kazimierz-Bartoszewicz-Museum für Geschichte und Kunst), benannt nach Kazimierz Bartoszewicz, der die Kunstsammlung der Familie dem Museum vererbte, und dessen Vater. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde das Museum 1948 von seinem alten Standort im ersten Stock des ehemaligen Rathauses am Plac Wolności in das von Adolf Zeligson erbaute Izrael-K.-Poznański-Palais in der Ulica Więckowskiego verlegt. 1950 wurde es verstaatlicht und erhielt seinen heutigen Namen. Bekannt ist das Museum für die von 1929 bis 1932 zusammengestellte Sammlung moderner Kunst der Künstlergruppe a.r. (unter anderem Władysław Strzemiński, Katarzyna Kobro, Henryk Stażewski, Jan Brzękowski und Julian Przyboś). Weblinks Offizielle Website, polnisch/englisch
Художній музей (Лодзь)

Музей мистецтв у Лодзі, або Ло́дзький мистецький музе́й (пол. Muzeum Sztuki w Łodzi) — польський художній музей у Лодзі, визначальною діяльністю якого є дослідження та представлення авангардного мистецтва і прогресивних художніх явищ. Один із найстаріших сучасних музеїв, що колекціонують зразки авангардизму. Заснований у 1930 році. Первісна назва музею звучала як Музей історії і мистецтва ім. Юліана і Казимира Бартошевичів. Довіривши в 1935 році керівництво музею д-ру Мар'янові Мініху, було розширено колекцію творами, яку доповнили образ польського сучасного мистецтва, насамперед польських формістів, львівської групи сюрреалістів Artes, а також представницьких творів Янкеля Адлера і Кароля Гіллера. Під нинішньою назвою музей працює з 1950 року. Внесений у Державний реєстр музеїв під № 53 у 1998 році. Музей мистецтв у Лодзі має три філіали: ms1, ms2 та філіал у відреставрованій резиденції Едварда Гербста. У філіалах ms1 та ms2 представлені твори мистецтва XX-XXI століть: живопис, скульптура, графіка, фотографії, просторові об’єкти. У третьому філіалі музею експонується колекція старовинного європейського мистецтва, яка охоплює живопис, графіку та скульптури, створені в період з XVI по XX століття. Примітки
Ratusz w Sławkowie

Ratusz w Sławkowie – ratusz, budynek władz miejskich, zlokalizowany w centralnej części rynku w Sławkowie. Wraz z rynkiem stanowi centrum układu urbanistycznego miasta. Historia Budynek ratuszowy, z podcieniami wspartymi na kolumnach powstał w 2. połowie XVIII wieku. Była to murowana i otynkowana budowla parterowa, kryta łamanym dachem z sygnaturką w osi kalenicy, a także pazdurami w łączeniu skrajnych krokwi. Okapy były podparte kolumnami i tworzyły podcienia ze wszystkich stron bryły. Forma tego obiektu korespondowała z tożsamym stylowo charakterem całej zabudowy rynku (np. austerią sławkowską). Obecny ratusz, stojący w centrum rynku, oddano do użytku w 1905, po gruntownej modernizacji oryginalnego budynku z XVIII wieku. Na elewacji obiektu, po obu stronach wejścia wiszą tablice upamiętniające istotne dla regionu wydarzenia historyczne, między innymi powstanie Republiki Sławkowskiej. Przy wejściu stoi pomnik z 1985 W hołdzie poległym i zamordowanym mieszkańcom Sławkowa w latach 1939 - 1945. Wzniesiono go z marmuru. Ma formę otwartej księgi z wyrytymi nazwiskami poległych. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Leksykon Kultury Warmii i Mazur Ratusz w Braniewie
Bazilika Djevice Marije u Krakovu

Bazilika Djevice Marije u Krakovu (polj.: Kościół Mariacki) - gotička zidana crkva sagrađena u 14. stoljeću (prvobitno u ranom 13. stoljeću), u blizini glavnog trga u Krakovu. Visoka je 80 metara. Posebno je poznata po drvenom oltaru, kojeg je isklesao Veit Stoss (polj. Wit Stwosz). Svakog punog sata, s višeg od dva tornja čuje se zvuk trube u spomen na trubača iz 13. stoljeća, koji je upucan u grlo, dok je obavještavao mještane, da Mongoli dolaze napasti grad. Taj zvuk emitira nacionalna poljska radio postaja "Radio 1" u podne. Bazilika je služila kao arhitektonski model za mnoge crkve, koje su izgradili poljski iseljenici u inozemstvu, npr. crkva sv. Mihaela i sv. Ivana Kentskog u Chicagu, projektirane u tzv. poljskom stilu građenja crkvi. Galerija Izvori
Bazilica Sfânta Maria din Cracovia

Bazilica Sf. Maria din Cracovia, cu hramul Ridicarea la cer a Maicii Domnului (în poloneză Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (Kościół Mariacki), este o biserică construită în secolul al XIII-lea în stil gotic din cărămidă și reconstruită în secolul al XIV-lea, adiacentă Pieței Centrale din Cracovia, Polonia. Are o înălțime de 80 m. Este renumită pentru altarul său din lemn sculptat de Veit Stoss (Wit Stwosz). În fiecare oră pe la jumătatea orei, se cântă la trompetă un semnal numit Hejnal Mariacki din turnul cel mai înalt. Melodia se întrerupe brusc pentru a comemora trompetistul din secolul al XIII-lea, care în timp ce încerca să alarmeze orașul despre atacul mongol iminent, a fost ucis cu o săgeată trasă în gât. La amiază hejnał este transmis prin stația Radio 1 în Polonia în direct. Bazilica Sf. Maria, a servit de asemenea, ca un model arhitectural pentru multe dintre bisericile care au fost construite de către diaspora poloneză din străinătate, în special cei ca Sf. Mihail și Sf. Ioan Cantius în Chicago, proiectat în așa-numitul stil a catedralelor poloneze. Biserica este familiară pentru mulți cititori vorbitori de limbă engleză datorită cărții din 1929 intitulată Trompetistul din Cracovia de Eric P. Kelly. Galerie Note Vezi și Muzeul Sukiennice Muzeul Național din Cracovia Piața Centrală din Cracovia (Rynek Główny) Cultura Cracoviei Evenimente în Cracovia
Mariakyrkan, Kraków

Mariakyrkan i Kraków är en tegelstenskyrka byggd i gotisk stil. Kyrkan är byggd på 1200-talet men byggdes upp igen på 1300-talet efter att Mongolerna förstörde kyrkan. Den ligger i anslutning till Stora torget i Kraków. Kyrkans högsta torn är 80 meter högt. Kyrkan är mest känd för träaltaret av Veit Stoss. Varje timma spelar en trumpet en melodi som kallas Hejnal mariacki. Den spelas från toppen av det högsta tornet. Melodin bryts hastigt mitt i låten för att hedra en känd trumpetare på 1200-talet som blev skjuten när han spelade melodin i samband att staden blev anfallen av Mongolerna. Middagstid varje dag spelas melodin över hela Polen och den sänds även på den Polska radiostationen Radio 1 Station. Mariakyrkan är också förebild för många polskbyggda kyrkor runt om i världen. Historia Enligt krönikören Jan Długosz grundades kyrkan mellan 1221 och 1222 av biskopen i Kraków, Iwo Odrowąż. Byggnaden förstördes under den mongoliska invasionen i Polen. Mellan 1290 och 1300 byggdes den nya gotiska kyrkan på den kvarvarande grunden. Den invigdes tjugo år senare, år 1320. Kyrkan byggdes om grundligt av Kasimir III mellan 1355 och 1365. Huvuddelen av kyrkan stod färdig 1395 och 1397 med nya valv byggda av mästere Nicholas Werhner från Prag. Ett av valven kollapsade år 1442 på grund av en eventuell jordbävning, vilket inte har inträffat varken före eller efter. Under första halvan av 1400-talet, fanns även en sidokapsel. Tornet höjdes även och 1666 placerades en förgylld krona på toppen, som finns kvar även idag. På 1700-talet beslutade kyrkoherden Jacek Augustyn Łopacki att kyrkans inredning skulle byggas om till barockostil. Byggmästare var Francesco Placidi. Alla 26 altarna, möbler, bänkar och målningar byttes ut, arbetet utfördes av Andrzej Radwański. I slutet av 1800-talet beslutade staden att kyrkogården skulle stängas och göras om till ett torg. Under åren 1887 till 1891, fick kyrkan kyrkan en nygotisk stil. Den 18 april 2010 var här en begravningsceremoni för den polska presidenten Lech Kaczyński, som dog i en tragisk flygolycka. Galleri Referenser Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Mariakyrkan, Kraków.
Old Jewish Cemetery, Wrocław

The Old Jewish Cemetery (Polish: Stary Cmentarz Żydowski we Wrocławiu) is a historic necropolis-museum situated on 37/39 Ślężna Street, in the southern part of Wrocław (formerly Breslau), Poland. Opened in 1856, the cemetery's eclectic layout features many architectural forms and styles on a monumental scale. The current shape of the cemetery evolved mostly throughout the 19th century, during the times of the German Empire. The first burial took place in what was then the village of Gabitz (Gajowice), just outside city limits. The cemetery area was then expanded twice. In 1943, the burial ceremonies were abandoned and the necropolis was leased for five years to a gardening center. During World War II, the cemetery became a fierce battleground, the marks of which are still visible on many tombstones. It was inscribed into the register of city monuments in 1975. Architecture Most of the cemetery objects were built in second half of the 19th century. They imitate various architectural styles including Ancient, the Middle Ages, Renaissance, Baroque. Great example of Ancient architecture are numerous columns located throughout the cemetery that are symbols of life and eternity. Columns imitating broken trees reflect the tragedy of fragile life and death. Tombstones are signed by bilingual inscriptions, most commonly German and Jewish. Most common symbols of Jewish culture which can be seen on tombstones are: hands – on the tombstones of descendants of Aaron oriental tree – ancient symbol of messianic hope broken rose – motif of death helmet – army officer symbol palms – symbols of national sacrifice of Jews Notable people buried at the cemetery Isidor and Neander Alexander – banking family Leopold Auerbach – professor in biology and history at the University of Breslau (now University of Wrocław) Julius Cohn – professor of botanics Heinrich Graetz – professor of history at Wrocław University Friederike Kempner – writer Ferdinand Lassalle – thinker, labor leader, and social activist who stayed in close contact with Karl Marx and Friedrich Engels Ernst Steinitz – mathematician who studied and taught at the University of Breslau (now University of Wrocław) Arnold Schottländer – Chess Master Antisemitic incident On July 30, 2010, the cemetery was desecrated with swastikas drawings and vulgar graffiti. In addition, some of the gravestones were broken. Picture gallery References
Oude Joodse Begraafplaats (Wrocław)

De Oude Joodse Begraafplaats (Pools: Stary Cmentarz Żydowski we Wrocławiu) is een historische necropolis in Wrocław, Polen. De begraafplaats werd geopend in 1856. In 1943, tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de begrafenisceremonies stopgezet, waarna het gebied een slagveld werd. De meeste objecten op de begraafplaats zijn gebouwd in de tweede helft van de 19e eeuw. Ze imiteren verschillende architecturale stijlen, van de oudheid en middeleeuwen tot de renaissance en barok. De talloze zuilen staan symbool voor het leven en de eeuwigheid. De grafstenen bevatten doorgaans tweetalige inscripties, meestal Duits en Jiddisch. De meest voorkomende symbolen van de Joodse cultuur die op grafstenen te zien zijn, zijn onder meer handen en bomen. De Duitse politicus Ferdinand Lassalle (1825-1864) en de Duitse bioloog Ferdinand Cohn (1828-1898) liggen op deze begraafplaats begraven.
Kaplica św. Huberta w Katowicach

Kaplica św. Huberta w Katowicach – kaplica położona w Katowicach przy ulicy 73 Pułku Piechoty, w granicach dzielnicy Piotrowice-Ochojec, w lesie pomiędzy Giszowcem a Ochojcem, na terenie zespołu przyrodniczo-krajobrazowego „Źródła Kłodnicy”. Historia Według dwóch różnych wersji, kaplica powstała prawdopodobnie w 1906 roku na zlecenie księcia pszczyńskiego, który w tutejszych lasach urządzał polowania albo też została wzniesiona w 1936 roku z fundacji członków Śląskiego Klubu Jazdy Konnej. W listopadzie 1936 poświęcenia kapliczki dokonał ks. dr. mjr. Ludwik Bombas. W 1994 roku kaplica została poddana konserwacji. Współcześnie opiekuje się nią brynowska parafia Najświętszych Imion Jezusa i Maryi. Corocznie odprawiane są w niej msze święte we wspomnieniach św. Maksymiliana Marii Kolbego (14 sierpnia) i św. Huberta (3 listopada). Charakterystyka Kaplica jest obiektem murowanym w kształcie rotundy, a wokół kaplicy biegnie masywny cokół. Kaplica jest otynkowana, o grubych ścianach, w których znajdują się dwa okrągłe okna zabezpieczone kratkami. Elewacja kaplicy zwieńczona jest profilowanym gzymsem z wykrzywionym lekkim łukiem nad wejściem. Kryta jest ona dachem gontowym, a na jej szczycie znajduje się drewniana sygnaturka – przed II wojną światową była ona ażurowa, zaś współcześnie jest ona pełna. Zwieńczona jest ona metalowym krzyżem z ramionami przeciętymi okręgiem. Do wnętrza kaplicy prowadzą drewniane drzwi zabezpieczone metalowa kratą. Wejście zwieńczone jest półokrągło, a niego prowadzą schodki. Wewnątrz kaplicy znajduje się ołtarz, na którym ustawione są figurki świętych, krzyż i świece, zaś na ścianie umieszczono obraz przedstawiający św. Huberta. Podłoga wewnątrz kaplicy wyłożona jest płytkami ceramicznymi. Pierwotnie kaplica stała na obszernej polanie, która z biegiem czasu zarosła. Wokół kaplicy znajduje się drewniane ogrodzenie oraz ławki. Kaplica wpisana jest do gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice. Przypisy
Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej w Dargobądzu

Kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej – niewielki kościół filialny w Dargobądzu, w gminie Wolin. Należy do parafii św. Mikołaja Biskupa w Wolinie. Kościół został zbudowany w latach 1997–2005 według projektu Walentego Zaborowskiego. Kamień węgielny pod budowę kościoła został wkopany 4 października 1997 roku. Po sześciu latach budowy kościół został konsekrowany 19 października 2003 roku. Opis Kościół zbudowany jest na planie prostokąta, z przyległą wieżą na planie kwadratu. Korpus budowli przykrywa dwuspadowy dach, pięcioboczne prezbiterium wielospadowy. Wnętrze W centralnym miejscu prezbiterium znajduje się kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. Pod nim jest tabernakulum. W jednym ołtarzu bocznym jest obraz z wizerunkiem Najświętszego Serca Pana Jezusa i figura Miłosierdzia Bożego, w drugim obraz Niepokalanego Serca Maryi i figura Matki Boskiej Różańcowej. Na ścianach są powieszone stacje drogi krzyżowej. Ponadto w budynku jest tablica poświęcona proboszczowi Janowi Ubermanowi. Przypisy
Zbór Kościoła Zielonoświątkowego „Betania” w Lwówku Śląskim

Zbór kościoła Zielonoświątkowego „Betania” w Lwówku Śląskim – niewielki kościół zielonoświątkowy okręgu zachodniego Kościoła Zielonoświątkowego w RP, zlokalizowany w ciągu kamienic przy ul. Józefa Stogryna we Lwówku Śląskim (dolnośląskie). Jeden z najstarszych zborów zielonoświątkowych w Polsce. We wtorki o godzinie 8:00 odbywa się wspólna modlitwa wiernych. W środy o godzinie 18:00 organizowane są spotkania społeczności. Nabożeństwa odbywają się w niedziele o godzinie 11:00. Przed II wojną światową w budynku znajdowała się dawna kaplica zboru ewangelickiego w Lwówku Śląskim. Obiekt sakralny uwzględniono w rejestrze gminnej ewidencji zabytków. Kościół mieści się w Lwówku Śląskim pod adresem Stogryna 2 (dawniej niem. Logengasse) i służy obecnie jako kościół zielonoświątkowy – zbór „Betania”. Świątynię wybudowano w 4 ćwierci XIX wieku jako kaplicę pomocniczą kościoła ewangelickiego w Lwówku Śląskim. Historia zboru sięga czasów powojennych. Pierwszymi wiernymi byli ewangeliczni przesiedleńcy z kresów wschodnich. Historyczna bryła i rzut budynku podlega ochronie konserwatorskiej. Głównym elementem budowli jest ryzalit wejściowy, a ściany obiektu zdobi klinkierowa elewacja. Ryzalit wejściowy wieńczy dekoracyjny szczyt schodkowy z rozetą z czwórliściem i kamiennym krzyżem, dekoracja ceglanego gzymsu podokapowego. Po bokach świątyni rozmieszczone są po dwa otwory okienne złączone piaskowcowymi obramowaniami, o kształcie ostrołukowym ze szkleniem ornamentalnym. Pomiędzy nimi umiejscowiono portal wejściowy z nadświetlem w formie witrażowego czworoliścia. Postulowany przez konserwatora zabytków jest wpis obiektu do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa. Zobacz też Kaplica cmentarna we Lwówku Śląskim Kaplica św. Krzyża w Lwówku Śląskim Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcia kościoła Zdjęcia kościoła
Kościół św. Katarzyny w Kołczewie

Kościół św. Katarzyny w Kołczewie – zabytkowy, orientowany ceglany kościół z XIX wieku położony w Kołczewie, w gminie Wolin, w województwie zachodniopomorskim. Jest główną siedzibą parafii św. Katarzyny w Kołczewie, leżącej w dekanacie Wolin. Stoi bezpośrednio obok miejsca dawnego kościoła o tej samej nazwie ze średniowiecza. Parafia i kościół prowadzone są przez Salwatorianów. Opis Kościół jest zbudowany z czerwonej cegły. Jest to obiekt orientowany, na rzucie prostokąta. Po wschodniej stronie przylega trójstronne prezbiterium, w którym w ołtarzu umieszczony jest obraz Madonny Włodzimierskiej. W oknach są witraże: w środkowym scena ukrzyżowania Chrystusa, w bocznych postacie Jezusa. Pod oknami zobaczyć można życie i mękę św. Katarzyny pokazaną we freskach. Do ściany zachodniej, nad wejściem przylega zwarta wieża kościelna z trzema kondygnacjami. Strop kościoła jest drewniany, belkowany. W kościele stoją figury św. Katarzyny, św. Antoniego i Judy Tadeusza. Znajdują się tam też: kamienna chrzcielnica, drewniana ambona, a na ścianach droga krzyżowa. Przed kościołem stoi głaz, a na nim pomnik Jana Pawła II poświęcony 1 maja 2011 roku. Historia Kościół został wzniesiony pod koniec XIX wieku. Powojenne erygowanie kościoła nastąpiło 5 maja 1946 roku, a 25 kwietnia 1973 roku została erygowana parafia, tym samym obiekt stał się kościołem parafialnym. Dokonał tego biskup Jerzy Stroba. Przypisy Bibliografia Paulina Matysiak: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Nasze dziedzictwo. T. II. Bydgoszcz: Ikona, 2012, s. 256. ISBN 978-83-934287-2-4. OCLC 812720232. (pol. • niem.).
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Mierzęcinie

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Mierzęcinie – kościół z okresu XII–XIV wieku, położony w Mierzęcinie, w gminie Wolin, w powiecie kamieńskim, w województwie zachodniopomorskim. Jest kościołem filialnym parafii w Wolinie. Opis Jest to niewielki ceglany trójnawowy halowy kościół zbudowany na granitowej podmurówce.Od strony zachodniej jest murowana wieża z barokowym dachem hełmowym. Kościół pokryty jest dachem dwuspadowym z wyłączeniem prezbiterium, gdzie dach jest wielospadowy. Kościół posiada sufit z drewnianym stropem, wyłączając prezbiterium, gdzie jest sklepienie. Nad wejściem do kościoła znajduje się empora chórowa. Na środku prezbiterium znajduje się ołtarz z obrazem, który przedstawia Matkę Boską Niepokalaną. W ołtarzach bocznych są obrazy Najświętszego Serca Pana Jezusa i Matki Boskiej Częstochowskiej. Historia Kościół w Mierzęcinie wybudowany został pomiędzy XII a XIV wiekiem. W wieku XVII świątynia została rozbudowana. W roku 1722 po stronie zachodniej dostawiono drewnianą wieżę. Kolejna przebudowa miała miejsce w XIX wieku. Dobudowano wówczas prezbiterium, wymurowano wieżę oraz przemurowano okna. W historii powojennej kościół poświęcony został 13 października 1946 roku. Przypisy Bibliografia Paulina Matysiak: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Nasze dziedzictwo. T. II. Bydgoszcz: Ikona, 2012, s. 258. ISBN 978-83-934287-2-4. OCLC 812720232. (pol. • niem.).
Kościół Matki Boskiej Licheńskiej w Skoszewie

Kościół Matki Boskiej Licheńskiej w Skoszewie – kościół filialny położony w Skoszewie, w gminie Wolin, w województwie zachodniopomorskim. Należy do parafii św. Mikołaja w Wolinie Kościół znajduje się w dawnym budynku szkolnym. Jest użytkowany w ten sposób od 1986 roku. Kościół został poświęcony 4 października 1997 roku. Na środku prezbiterium jest obraz Matki Boskiej Licheńskiej. W świątyni znajduje się również portret Jana Pawła II, Matki Boskiej z Dzieciątkiem i Jezusa wśród owiec. Przypisy Bibliografia Paulina Matysiak: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Nasze dziedzictwo. T. II. Bydgoszcz: Ikona, 2012. ISBN 978-83-934287-2-4. OCLC 812720232. (pol. • niem.).
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Wiejkowie

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Wiejkowie – kościół zbudowany w latach 1840–1842, położony w Wiejkowie, w gminie Wolin, w powiecie kamieńskim, w województwie zachodniopomorskim. Jest kościołem filialnym parafii w Wolinie. Opis Kościół orientowany, wybudowany z cegły na rzucie prostokąta. Wchodzi się do niego przez ostrołukowy portal, ostrołukowe są również okna. Pokryciem budynku jest dach dwuspadowy. Kilka metrów od świątyni stoi metalowa dzwonnica z czasów współczesnych. Na środku prezbiterium pomiędzy dwoma oknami znajduje się drewniany krzyż, a na nim figura Jezusa Chrystusa. Po prawej jest figura Matki Boskiej Niepokalanej, a po lewej tabernakulum. Przypisy Bibliografia Paulina Matysiak: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Nasze dziedzictwo. T. II. Bydgoszcz: Ikona, 2012, s. 271. ISBN 978-83-934287-2-4. OCLC 812720232. (pol. • niem.).
Kościół św. Stanisława Kostki w Rzystnowie

Kościół św. Stanisława Kostki w Rzystnowie – neogotycki kościół filialny z 1858 roku, położony w Rzystnowie, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Przybiernów. Kościół przynależy do parafii Chrystusa Króla w Żarnowie w dekanacie Wolin. Opis Kościół zbudowany jest w stylu neogotyckim na planie prostokąta z wydzielonym trójbocznym prezbiterium, w którym znajdują się w trzech oknach witraże ze sceną ukrzyżowania Chrystusa. W bocznym ołtarzu stoi figura Stanisława Kostki. Po stronie zachodniej stoi przyległa drewniana wieża kościelna zwieńczona dachem hełmowym. Pokryciem budowli jest dach dwuspadowy. Historia Kościół zbudowany został w roku 1895. W czasach powojennych kościół poświęcony został 1 października 1946 roku. Przypisy Bibliografia Paulina Matysiak: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Nasze dziedzictwo. T. II. Bydgoszcz: Ikona, 2012, s. 258. ISBN 978-83-934287-2-4. OCLC 812720232. (pol. • niem.).
Zagłębie-Lubin-Stadion

Das Zagłębie-Lubin-Stadion (polnisch Stadion Zagłębia Lubin, durch Sponsorenvertrag offiziell KGHM Zagłębie Arena) ist ein Fußballstadion in der polnischen Stadt Lubin. Der Fußballverein Zagłębie Lubin ist Hauptnutzer und Eigentümer der Spielstätte. Die Spielstätte bietet den Besuchern 16.086 überdachte Sitzplätze. Der Bau kostete rund 130 Millionen Złoty (ca. 31 Mio. Euro). Die Anlage wurde am Standort des alten Stadion Zagłębia Lubin mit 35.000 Plätzen gebaut. Im Februar 2009 einigten sich der Verein und das Telekommunikationsunternehmen Telefonią Dialog S.A. auf einen Sponsorenvertrag über den Namen der Anlage. Das Stadion in Lubin war die erste Spielstätte in Polen mit einem Sponsorennamen. Nach drei Jahren lief der Vertrag aus und ab 2012 trug es den Namen der früheren Spielstätte. Im Oktober 2023 wurde der in Lubin ansässige Bergbaukonzern KGHM Polska Miedź neuer Namensgeber. Galerie Weblinks zaglebie.com: Stadion auf der Website von Zagłębie Lubin (polnisch) stadiumdb.com: KGHM Zagłębie Arena (englisch) europlan-online.de: Stadion Zagłębia Lubin – Lubin stadionwelt.de: Bildergalerie Einzelnachweise