NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kasimirkirche (Krakau-Altstadt)

Die Prinz-Kasimir-Kirche (polnisch Kościół św. Kazimierza Królewicza) oder auch Reformfranziskanerkirche (poln. Kościół Reformatów) in Krakau ist eine katholische Kirche an der ul. Reformacka 4, im nördlichen Teil der Krakauer Altstadt. Sie befand sich unmittelbar an der Stadtmauer, bevor diese abgetragen wurde. Geschichte Der Orden der Minderen Brüder (Reformfranziskaner) kam 1622 nach Krakau und siedelte sich zunächst in dem Stadtteil Piasek vor der Stadtmauer an. 1625 wurde mit dem Bau der Kirche im Stil des Frühbarocks begonnen und die Kirche wurde 1640 eingeweiht. Stifterin war Zuzanna Amendówna, die dem Orden 1644 testamentarisch auch ihr ganzes Vermögen vermachte. Die Kirche brannte jedoch bereits während der Schwedischen Sintflut Mitte des 17. Jahrhunderts ab. Bereits 1658 wurde den Reformfranziskanern von Stanisław Warszycki Bauland innerhalb der Stadtmauern zur Verfügung gestellt und diese bauten die heutige Kirche von 1666 bis 1672 im Stil des reifen Barocks. 1672 wurde auch in der Krypta der Kirche die Gruft angelegt, in der mittlerweile mehr als Tausend Verstorbene, Mönche wie auch weltliche Personen, bestattet wurden. Einige Särge sind verglast. Weblinks Homepage
Церковь Святого Иоанна Иерусалимского за стенами

Церковь Святого Иоанна Иерусалимского за стенами (пол. Kościół św. Jana Jerozolimskiego za murami) ― католическая приходская церковь в городе Познань, Польша. Первая церковь на этом же самом месте была построена в конце XI века, что делает её одной из старейших в современных границах города Познань. Церковь находится недалеко от северо-западного берега Мальтанского озера. Эпитет «за стенами» ссылается на то, что церковь находилась за пределами познанских средневековых стен. Церковь посвящена святому Иоанну Иерусалимскому (Иоанну Крестителю), покровителю рыцарей-Госпитальеров, которым церковь принадлежала до 1832 года (и кому на данный момент снова передана в собственность). История Церковь, посвящённая святому Михаилу, стоял на месте возле развилки дорог, ведущих к Сьрему и Гиечу ещё в конце XI века. Согласно утверждениям Яна Длугоша, 6 мая 1170 года князь Мешко III и епископ познанский основали на этом месте богадельню для паломников. В 1187 году церковь и богадельня были переданы ордену Госпитальеров. Примерно в начале XIII века орден начал строительство новой церкви, которая существует и по сей день. Она была одной из первых кирпичных церквей в Польше. В какой-то момент, предшествующий 1288 году, церковь была повторно посвящена покровителю ордена, Святому Иоанну Иерусалимскому (Иоанну Крестителю), хотя старое название иногда использовалось как минимум до 1360 года. Ордену был также предоставлен земельный участок к востоку и югу от церкви. Теперь на бывших владениях ордена находится Мальтанское озеро. После пожара, случившегося в конце XV века, церковь была перестроена в готическом стиле. Около 1512 года были построены проход, башни и деревянный потолок. В 1736 году на южной стороне церкви была построена часовня в стиле барокко. В 1832 году прусское правительство упразднило орден, и церковь стала приходской. Во время Второй Мировой войны помещения использовались в качестве склада. Церковь была повреждена во время штурма Познани в 1945 году. Она была реставрирована в 1948 году, при этом архитекторы пытались восстановить оригинальный романский стиль. В 1992 году храм был возвращен ордену Госпитальеров, который позднее открыл центр амбулаторной помощи для раковых больных. Литература Franciszek Jaśkowiak, Włodzimierz Łęcki, Poznań i okolice. Przewodnik, Warsaw 1983, Sport i Turystyka ISBN 83-217-2434-5 Zbigniew Szymanowski, Marta Tomczyszyn, Poznań, Bielsko-Biała 1999, Pascal ISBN 83-87696-24-2 Jerzy Sobczak, Kościoły Poznania, Poznań 2006, Wydawnictwo Debiuty ISBN 83-922466-4-0
Church of St. Josaphat, Lublin

Church of St. Josaphat in Lublin was built by Greek merchants in 1786 upon the consent of king Stanisław August Poniatowski. In the second half of the 19th century the temple which was originally dependent on the patriarch of Constantinople was taken over by the Russian Orthodox Church and in 1922 it became the property of the Roman Catholic Church. At present it is Saint Josaphat's church which until recently was also used by Greek Catholics.
Kościół św. Jozafata w Lublinie

Kościół św. Jozafata w Lublinie – kościół rektoralny parafii św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Lublinie, od 2023 użyczony greckokatolickiej parafii św. Jozafata w Lublinie, dla której pełni funkcję cerkwi parafialnej. Historia Pierwotnie świątynia św. Jozafata pełniła funkcję cerkwi prawosławnej. Została wzniesiona w 1790 roku przez kupców greckich na mocy przywileju Stanisława Augusta Poniatowskiego z 1786. Należała wtedy do Patriarchatu Konstantynopola. W 1857 świątynię przejął Rosyjski Kościół Prawosławny. W 1922 roku cerkiew przeszła w ręce Kościoła rzymskokatolickiego. 10 października 1923 poświęcono ją i nadano jej wezwanie św. Jozafata Kuncewicza. 2 lutego 1924 biskup lubelski Marian Leon Fulman przekazał ją w zarząd Edwardowi von Roppowi. Świątynia zaczęła pełnić funkcję prokatedry arcybiskupów mohylewskich. Do 30 czerwca 1934 przy cerkwi funkcjonował Instytut Misyjny, seminarium duchowne archidiecezji mohylewskiej. Po II wojnie światowej świątynia pełniła funkcję kościoła rektoralnego, a od połowy lat 80. służył również jako miejsce odprawiania coniedzielnej liturgii dla lubelskich grekokatolików. W 2022, w związku z napływem uchodźców wywołanym agresją Rosji na Ukrainę, zaczęto omawiać ewentualne przejęcie świątyni na potrzeby parafii greckokatolickiej w Lublinie. 16 listopada 2023 arcybiskup Stanisław Budzik, metropolita lubelski i arcybiskup Światosław Szewczuk, patriarcha kijowsko-halicki, zwierzchnik Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego podpisali umowę o użyczeniu kościoła. Użyczenie kościoła zainaugurowano uroczystą liturgią. 28 lipca 2025 roku zakończono montaż ikon w ikonostasie, co stanowi ważny etap w przywracaniu świątyni pełni wschodniej tradycji liturgicznej. Zobacz też Zabytki Lublina Przypisy Bibliografia Informacje na stronie archidiecezji lubelskiej. diecezja.lublin.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-21)]. Linki zewnętrzne Informacje o parafii na stronie archieparchii przemysko-warszawskiej
Церковь Святого Иосафата (Люблин)

Ректоральная церковь Святого Иосафата (пол. Kościół św. Jozafata) — рекорторальная греко-католическая церковь в архиепархии Люблина в Польше. Храм расположен на Зелёной улице в Люблине. С 28 февраля 1967 года является памятником архитектуры под номером A/238. История В 1786 году король Станислав Август дал привелей греческим купцам на строительство православной церкви в Люблине. Строительство храма было завершено в 1790 году. Православный приход находился под юрисдикцией Константинопольского патриархата. В 1833 году храм был расширен и передан Российской Православной Греко-Кафолической Церкви. В 1857 году по проекту архитектора Фердинанда Коноткевича на западной стороне фасада была построена колокольня. В 1922 году церковь была преобразована в католический приход во имя святого Иосафата Кунцевича. Здание храма пострадало во время Второй мировой войны. В 1971 и 1989—1990 годах церковь была восстановлена. Ныне храм имеет статус ректорального и является греко-католическим приходом. Описание Здание церкви и колокольня стилизованы под русскую православную церковную архитектуру XIX века. Простой прямоугольный фасад с выступающими по сторонам колоннами увенчан треугольным фронтоном. По центру фасада находится портал, состоящий из двух колон с капителями и увенчанный полукруглым тимпаном. В центре фронтона находится трифора. К фасаду с востока примыкает дом для духовенства, с запада — колокольня с аркадными панелями и бифорами. Примечания Ссылки Kościół pw. św. Jozafata, dawna cerkiew grecka w Lublinie (пол.). www.teatrnn.pl. — О ректоральной церкви Святого Иосафата в Люблине на сайте Люблинского словаря.
Church of the Assumption, Kłodzko

The Collegiate Church of the Assumption of the Blessed Virgin Mary (Polish: Kolegiata Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kłodzku) is a Gothic collegiate church in Kłodzko, Poland, one of the landmarks of its Old Town. It was constructed from the fourteenth through the sixteenth centuries, and houses the remains of Arnošt of Pardubice, the first Archbishop of Prague. The church possesses rich historical decorations and furnishings, including a Gothic vault, portal, baptismal font, Gothic and Renaissance sculptures and Baroque altars, confessionals and organs. The high altar was designed and built by the Tyrolean architect Christoph Tausch in the years 1728–1729. In 1948–1949, it was the first parish Karol Wojtyła, the future Pope John Paul II, was assigned his first pastoral assignment after completing his graduate studies in Rome and returning to Poland. Gallery
Erlöserkirche (Warschau)

Die katholische Kirche des Allerheiligsten Erlösers (polnisch Kościół Najświętszego Zbawiciela) in Warschau ist eine katholische Pfarrkirche am Plac Zbawiciela am südlichen Ende der Ulica Marszałkowska. Geschichte Die von 1901 bis 1911 durch Józef Pius Dziekoński im Stil des Eklektizismus errichtete Kirche wurde zu Beginn des Zweiten Weltkriegs bei Luftangriffen beschädigt und im Zuge des Warschauer Aufstandes von der Wehrmacht zerstört. Sie wurde von 1945 bis 1948 durch Wiesław Konowicz rekonstruiert. Geographische Lage Die Kirche befindet sich am Plac Zbawiciela am südlichen Ende der Ulica Marszałkowska in der Warschauer Innenstadt. Literatur Homepage Weblinks
Church of the Holiest Saviour

Church of the Holiest Saviour (Polish: Kościół Najświętszego Zbawiciela) is a Roman Catholic parish church in the Śródmieście district of Warsaw, Poland, on Saviour Square. History The origins of the church date back to the end of the 19th century. A growing number of citizens of the Śródmieście Południowe and Ujazdów districts of Warsaw wanted to commemorate the upcoming year 1900. They were supported by the Archbishop Wincenty Popiel. In 1900 the grounds between the Marszałkowska and Mokotowska Streets were bought, and construction began the following year. In 1903 the church was partially opened to believers and four years later became fully operational. In 1927 it was ceremonially consecrated by Bishop Stanisław Gall. During World War II the building was heavily damaged. In 1939 during the Nazi bombing of Warsaw, missiles destroyed the western tower and the roof. Nazis also arrested the church rector, priest Marceli Nowakowski, who was later executed in the Sejm gardens in February 1940. After the failure of the Warsaw Uprising of 1944, Germans detonated explosives in the church, heavily damaging the whole building. After the war quick restoration work was conducted and in 1948, the building was again opened to worshippers. However, the communist authorities only allowed the reconstruction of the spires in 1955. During the construction of the Marszałkowska Apartments District, they also changed the course of the Marszałkowska Street and built the MDM Hotel at the Constitution Square in order to hide the church from the panorama of the city. The building is a three-nave basilica church with a dome over the crossing of the naves. The main facade, facing the square, features two slim towers and sculptures of Saints Peter and Paul. See also St. Florian's Cathedral References External links Official website of the parish (in Polish)
Église du Très-Saint-Sauveur de Varsovie

L'église du Très-Saint-Sauveur (en polonais : Kościół Najświętszego Zbawiciela) est une église paroissiale catholique romaine du quartier de Śródmieście de Varsovie, en Pologne, située sur la place du Sauveur. Histoire Les origines de l'église remontent à la fin du XIXe siècle. Un nombre croissant de citoyens des quartiers Śródmieście Południowe et Ujazdów de Varsovie souhaitaient commémorer l'arrivée prochaine de l'année 1900. Ils furent soutenus par l'archevêque Wincenty Teofil Popiel (pl). En 1900, les terrains sis entre les rues Marszałkowska et Mokotowska (pl) furent achetés et la construction d'une église commença l'année suivante. En 1903, l'église fut partiellement ouverte aux croyants et quatre ans plus tard, elle devint pleinement opérationnelle. En 1927, elle fut consacrée solennellement par l'évêque Stanisław Gall (pl). Pendant la Seconde Guerre mondiale, le bâtiment a été gravement endommagé. En 1939, lors du bombardement de Varsovie, des missiles détruisirent la tour ouest et le toit. Les Allemands firent également arrêter le recteur de l'église, le prêtre Marceli Nowakowski (pl), qui fut plus tard exécuté dans les jardins de la Diète en février 1940. Après l'écrasement de l'insurrection de Varsovie de 1944, les Allemands font exploser des explosifs dans l'église, endommageant gravement l'ensemble du bâtiment. Après la guerre, des travaux de restauration rapides furent effectués et, en 1948, l'édifice fut à nouveau ouvert aux fidèles. Cependant, les autorités communistes n'autorisèrent la reconstruction des flèches qu'en 1955. Lors de la construction du quartier des appartements Marszałkowska, elles décident également de modifier le tracé de la rue Marszałkowska et de laisser construire l'hôtel MDM sur la place de la Constitution afin de cacher l'église du panorama de la ville. L'édifice consiste en une église basilique à trois nefs avec un dôme surplombant la croisée des nefs. La façade principale, tournée vers la place, présente deux tours élancées et des sculptures des saints Pierre et Paul. Voir aussi Cathédrale Saint-Florian Références Liens externes Site officiel Portail de Varsovie Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme
Verlosserkerk (Warschau)

De Kerk van de Heilige Verlosser (Pools: Kościół Najświętszego Zbawiciela) is een rooms-katholiek kerkgebouw in Śródmieście, een stadsdeel van Warschau. Geschiedenis Nadat de bouwgrond in 1900 was aangekocht begon men een jaar later met de bouw van de Verlosserkerk. In 1903 was de kerk reeds gedeeltelijk geopend voor gelovigen en nog eens vier jaar later werd de kerk geheel in gebruik genomen. Door tussenkomst van de Eerste Wereldoorlog duurde het tot 1927 eer de plechtige wijding plaats kon vinden door bisschop Stanisław Gall. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de kerk zwaar beschadigd. In 1939 werd de kerk tijdens de bombardementen op Warschau geraakt. De westelijke toren en het dak van de kerk werden verwoest. Maar de grootste schade liep de kerk op in 1944, toen na mislukken van de opstand van Warschau de Duitsers begonnen met de systematische vernietiging van huizen en kerken in Warschau en ook de Verlosserkerk opbliezen. Na de oorlog werd al snel begonnen met de reconstructie en in 1948 kon de kerk weer worden opengesteld voor de gelovigen. Pas in 1955 werd de toestemming verkregen van de communistische autoriteiten om de torens te herbouwen. Bij de wederopbouw van de omgeving werden er door de communisten stedebouwkundige maatregelen genomen om de kerk in het stadspanorama minder te doen opvallen. Architectuur Het gebouw betreft een driebeukige basiliek met een koepel over het transept. De voorgevel, met uitzicht op het plein, is voorzien van twee slanke torens en monumentale beelden van de heilige apostelen Petrus en Paulus. Externe link (pl) Website van de parochie van de Verlosserkerk
Den allraheligaste Frälsarens kyrka

Den allraheligaste Frälsarens kyrka (polska Kościół Najświętszego Zbawiciela) är en katolsk kyrka i Śródmieście-distriktet i centrala Warszawa. Kyrkan började uppföras 1901 och fullbordades 1907. År 1927 konsekrerades den. Kyrkan blev svårt skadad under andra världskriget. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Church of the Holiest Saviour, 14 april 2014. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Den allraheligaste Frälsarens kyrka.
Church of the Holy Virgin Mary The Queen of Poland, Słubice

The Church of the Holy Virgin Mary The Queen of Poland (Polish: Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski) is located in Słubice, a small town in Słubice County, in Lubusz Voivodeship, in Poland. It belongs to the Roman Catholic Church. The building which dates back to 1775 and served as a rifle range was adapted to its present use after World War II, when Słubice became a part of the Polish territory. References
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Słubicach

Kościół pw. Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w Słubicach – kościół parafialny należący do parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Słubicach, dekanatu Rzepin, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Słubicach, w powiecie słubickim, w województwie lubuskim, mieszczący się przy ul. 1 Maja 31. Budynek wzniesiono w 1775 r. pierwotnie jako budynek strzelnicy miejskiej (Schützenhaus). Galeria Bibliografia Monika Kilian, Ulrich Knefelkamp (red.): Frankfurt Oder Slubice. Sieben Spaziergänge durch die Stadtgescichte, Berlin 2003. Sebastian Preiss/ Uta Hengelhaupt/ Sylwia Groblica/ Almut Wille/ Dominik Oramus: Słubice. Historia - topografia - rozwój, Słubice 2003. Eckard Reiß: "Kirche im Frankfurter Stadtteil Dammvorstadt und in Słubice", w: Historischer Verein zu Frankfurt (Oder), Heft 1/2002. Maria Rutowska (red.): Słubice 1945–1995, Słubice 1996. Linki zewnętrzne Parafia na stronie Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. diecezjazg.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-24)].
Lourdeskirche (Krakau)

Die Lourdeskirche (polnisch Kościół Najświętszej Maryi Panny z Lourdes) in Krakau ist eine katholische Kirche an der ul. Misjonarska 27 im Stadtteil Krowodrza. Geschichte Die Kirche wurde für die Lazaristen in den Jahren 1892 bis 1894 von Stefan Żołdani errichtet. Der Bau vereinigt Elemente der Neugotik mit denen der Neuromanik. Der Altar geht auf Edward Kowalczyk zurück. Neben der Kirche entstand in derselben Zeit das Klostergebäude. Die Pfarrei wurde 1913 eingerichtet. 1929 entstand an der Kirche zudem das Spital der Barmherzigen Schwestern. Weblinks Literatur Homepage
Kościół Najświętszej Maryi Panny z Lourdes w Krakowie

Kościół Najświętszej Maryi Panny z Lourdes – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny oraz konwentualny misjonarzy znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy V Krowodrza przy ul. Misjonarskiej 37, na Nowej Wsi. Zbudowany w latach 1892–1894. Zaprojektowany przez Stefana Żołdaniego w stylu neoromańskim i neogotyckim. Historia kościoła Powstanie kościoła jest związane z historią Zgromadzenia Księży Misjonarzy, sprowadzonych do Krakowa przez biskupa Jan Małachowskiego w 1682. Pierwotnie domy misjonarskie ulokowano w podwawelskim grodzie. W 1861 utworzono ośrodek misjonarski na Kleparzu, który wkrótce znacznie się rozrósł. Ze względu na brak miejsca dla nowych seminarzystów podjęto decyzję o budowie nowego gmachu na terenie Nowej Wsi. Dom misjonarzy powstał w 1892. Równolegle z domem misjonarskim postanowiono wznieść kościół, którego budowę ukończono w 1894, rok później zakończono budowę domu misjonarzy. 1 stycznia 1923 roku abp Adam Stefan Sapieha erygował przy kościele NMP z Lourdes parafię pod tym samym wezwaniem. W 1929, przy kościele, powstał szpital sióstr miłosierdzia. Od 1931 przy parafii działa Chór Mariański. Wygląd i wnętrze kościoła Kościół ma 42,92 m długości, 16,50 m szerokości, 20,8 m wysokości wraz z dachem, 45,50 m wysokości do szczytu krzyża na wieży. Ma trzy nawy: główną i boczne, oddzielone od głównej filarami i kolumnami. Ołtarz zaprojektowany przez Edwarda Kowalczyka w 1913. W jego centralnym punkcie znajduje się wierna kopia figury Madonny z Lourdes. Organy W 1895, na chórze, stanęły organy firmy Rieger Orgelbau (opus 513). W 1971 firma Włodzimierza Truszczyńskiego z Warszawy dokonała koniecznej przebudowy instrumentu. Z dawnych organów zostało jedynie kilka głosów i część prospektu. 17 maja 1972 roku instrument poświęcił ks. bp Albin Małysiak CM, który w latach 1959–1970 sprawował funkcję proboszcza tej parafii. Długoletnim organistą w kościele był dr Jan Rybarski. Przypisy Bibliografia ks. Bogdan Markowski CM, Kościół i parafia Najświętszej Maryi Panny z Lourdes w Krakowie, Kraków 2005 Linki zewnętrzne Oficjalna strona parafii Historia i galeria zdjęć. krakow4u.pl
Church of the Immaculate Conception of the Blessed Virgin Mary, Warsaw

The Church of the Immaculate Conception of the Blessed Virgin Mary (Polish: Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Warszawie) is a church in Grójecka Street in the Ochota district of Warsaw, the capital city of Poland. Designed by architect Oskar Sosnowski, construction started in 1911 but was interrupted in 1914. Before construction resumed in 1927 the church hosted the parish of St James the Apostle. The church sustained some damage during the siege of Warsaw in 1939, mainly to the Chapel of the Virgin Mary. Much heavier damage occurred during the Warsaw Uprising of 1944 and most of the building's contents were destroyed, including the roof and the stained glass windows designed by H Bardzińska. Reconstruction work began in 1946 and was largely complete by the end of the 1950s.
Karmelitenbasilika (Krakau)

Die Karmelitenbasilika (polnisch Bazylika Karmelitów) oder Maria auf dem Sande (poln. Maria na Piasku) oder auch Mariä-Heimsuchung-Basilika (poln. Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny) in Krakau ist eine katholische Kirche an der ul. Karmelicka 19 im Stadtteil Piasek (Sand). Geschichte Vorgeschichte Nach nicht bestätigten Angaben soll der erste Kirchenbau auf Ladislaus I. Herman aus dem 11. Jahrhundert zurückgehen. Gesichert ist, dass 1395 die heilige Königin Hedwig von Anjou und ihr Ehemann König Ladislaus II. Jagiełło hier eine gotische Kirche stifteten, die 1397 den Karmeliten übergeben wurde. Die Kirche wurde bei der Belagerung Krakaus durch Truppen von Maximilian III. Habsburg 1587, während der Schwedischen Sintflut 1655 und dem Polnisch-Russischen Krieg von 1768–1772 zerstört und jeweils wieder neu aufgebaut. 1588 wurde in der Kirche der dem Geschlecht der schlesischen Piasten entstammende Thronanwärter für die polnisch-litauische Krone Heinrich XI. bestattet. Heutige Kirche Der derzeitige Barockbau wurde 1679 neu geweiht. Die Kirche erhielt 1996 den Titel einer Basilica minor verliehen. Weblinks Homepage (polnisch) Einzelnachweise
Chyża (Lublin)

Chyża (prononciation [ˈxɨʐa]) est un village de la gmina de Zamość, du powiat de Zamość, dans la voïvodie de Lublin, situé dans l'est de la Pologne. Il se situe à environ 3 kilomètres au nord-ouest de Zamość (siège de la gmina et du powiat) et 74 kilomètres au sud-est de Lublin (capitale de la voïvodie). Histoire Administration De 1975 à 1998, le village est attaché administrativement à l'ancienne voïvodie de Zamość. Depuis 1999, il fait partie de la nouvelle voïvodie de Lublin. Références Portail de la Pologne
Chyża (województwo lubelskie)

Chyża (dawn. Hyża) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Zamość. Leży przy północnej granicy Zamościa nad rzeką Łabuńka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego. Wieś jest sołectwem w gminie Zamość. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 485 mieszkańców. Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Bartłomieja Apostoła w Sitańcu. Historia Wieś niegdyś zwana Kisielów; później Herza, w XIX wieku Hyża, dziś pisana jako Chyża. Wieś wzmiankowana w 1398 roku, kiedy to jako Kisielów należała do włości szczebrzeskiej Dymitra z Goraja. W roku 1410 Prokop Gorayski ze Szczebrzeszyna nadał wieś w uposażenie franciszkanom szczebrzeskim, do których należała jeszcze w XVIII stuleciu. W 1578 r. wieś posiadała 7,5 łana kmiecego (to jest 126 ha) gruntów uprawnych oraz karczmę i młyn. W trzy lata później kanclerz wielki Jan Zamoyski zawarł umowę z franciszkanami o wzięcie pod stawy części pól Hyża, na co nie wyraził zgody hrabia Górka ze Szczebrzeszyna, zwierzchnik lenny franciszkanów. Według spisu z 1880 r. wieś liczyła 5 budynków dworskich, 21 chłopskich chałup z 252 mieszkańcami, w tym 13 prawosławnymi. Natomiast spis powszechny z r. 1921 wykazywał tu 26 domów oraz 186 mieszkańców, wyłącznie katolików. W roku 1827 wieś liczyła 35 domów i 193 mieszkańców. W okresie międzywojennym przyporządkowana do gminy Nowa Osada (dziś tak zwane Nowe Miasto w Zamościu). Przypisy