NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stadion Miejski w Gdyni

Stadion Miejski – stadion piłkarski w Gdyni. Na obiekcie regularnie swoje domowe mecze rozgrywa Arka Gdynia. Właścicielem obiektu jest gmina-miasto Gdynia, a zarządza nim Gdyńskie Centrum Sportu (dawny GOSiR). Stadion może pomieścić 15 139 widzów. Posiada podgrzewaną murawę o wymiarach 105 m x 68 m, sztuczne oświetlenie o natężeniu 2000 lx. Zarys historii Mieszczący się w miejscu obecnego obiektu stary stadion zaczął powstawać w 1937 roku i wnioskuje się, że budowa postępowała szybko, gdyż już w styczniu 1938 Komisariat Rządu wystąpił do Zakładu Wodociągów o wstawienie do budżetu rozprowadzania wody do boisk przy ul. Olimpijskiej. Natomiast w latach sześćdziesiątych Stadion Miejski został zbudowany przez Stocznię im. Komuny Paryskiej i otwarty w 1964. Na obiekcie, do roku 2009, swoje mecze rozgrywał Bałtyk Gdynia. W 2009 roku rozpoczęła się w tym samym miejscu budowa nowego stadionu. Stadion został otwarty 19 lutego 2011 roku. W meczu otwarcia Arka zremisowała 1:1 z bułgarskim klubem Beroe Stara Zagora. Stadion był jedną z aren Mistrzostw Europy U-21 w 2017 roku (rozegrano na nim trzy spotkania fazy grupowej turnieju) oraz Mistrzostw Świata U-20 w 2019 roku (odbyło się na nim sześć spotkań fazy grupowej, jeden mecz 1/8 finału, jeden ćwierćfinał, jeden półfinał i spotkanie o 3. miejsce). Rekordową frekwencję zanotowano 27 lutego 2026 podczas meczu ekstraklasy między Arką Gdynia a Lechią Gdańsk. Spotkanie obejrzało 14 401 widzów. Mecze reprezentacji Polski Na tym stadionie grała żeńska reprezentacja w piłce nożnej. Zobacz też stadion przy ulicy Ejsmonda w Gdyni – pierwszy stadion w Gdyni, obecnie nieistniejący Narodowy Stadion Rugby Gdynia Stadion - przystanek PKM w bliskim sąsiedztwie Przypisy
Міський стадіон (Гдиня)

«Міський стадіон у Гдині» (пол. «Stadion Miejski w Gdyni») — футбольний стадіон у місті Гдиня, Польща, домашня арена ФК «Арка» Гдиня. Стадіон побудований та відкритий 2011 року на місці знесеного старого стадіону, який існував тут з 1964 року. Як футбольне поле територія використовувалася ще з 1938 року. При будівництві проект нової арени неодноразово піддавався критиці, оскільки дах над трибунами не перекривав всі глядацькі місця, а бетонні опори, які тримали цей дах, робили окремі місця непридатними для перегляду матчів, оскільки закривали вид на поле. Зважаючи на обмежений бюджет проекту, який фінансував муніципалітет Гдині, спорудження стадіону було завершено за тим же проектом, але із дахом, який покриває всі глядацькі місця на трибунах. Завершення будівництва планувалося на кінець 2010 року, однак через затримки під час зимових робіт, арену було відкрито лише у лютому 2011 року. Посилання Stadion Miejski w Gdyni [Архівовано 23 вересня 2016 у Wayback Machine.] (англ.) Stadion GOSiR w Gdyni (Stadion Piłkarski w Gdyni) [Архівовано 10 червня 2017 у Wayback Machine.] (англ.) Stadion Miejski w Gdyni [Архівовано 14 червня 2016 у Wayback Machine.] (пол.) Про стадіон на офіційному сайті ФК «Арка» Гдиня [Архівовано 30 грудня 2017 у Wayback Machine.] (пол.)
Železniční viadukt v Nové Rudě

Železniční viadukt v Nové Rudě je součástí železniční trati č. 286 (Kladsko – Valbřich). Nachází se ve městě Nová Ruda v okrese Kladsko v Dolnoslezském vojvodství, 15 km východně od Broumova, na polském území. Příhradový most byl vybudován v letech 1879 a 1880 nad potokem Woliborka jako jeden z nejvyšších v tehdejším Německu. Na rozdíl od celé řady viaduktů je ten novorudský vedený v oblouku a místní obyvatelé ho často nazývají také Černý most (polsky Czarny most). V nejvyšším místě se nachází železniční trať 36 m nad terénem. Původně byly na celkem čtyřech kamenných sloupech položeny dvě 148 m dlouhé příhradové ocelové konstrukce, nicméně v roce 1993 byla jedna z nich snesena, a to z důvodu snížení zatížení mostu (provoz na trati č. 286 nevyžaduje dvoukolejnou trať). Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Železniční viadukt v Nowé Rudě na Wikimedia Commons
Eisenbahnbrücke über die Woliborką

Die Eisenbahnbrücke über die Woliborką (früher Schwarzbachgrundviadukt, teils auch Galgenbergviadukt genannt) ist ein Eisenbahnviadukt der Bahnstrecke Kłodzko–Wałbrzych (früher Dittersbach–Glatz) in Nowa Ruda (früher Neurode) in der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen. Bei seiner Eröffnung war das Bauwerk die höchste Eisenbahnbrücke Preußens. Beschreibung Das Viadukt liegt zwischen den Bahnstationen Nowa Ruda Przedmieście (früher Kohlendorf) und Nowa Ruda (früher Neurode). Es überspannt das Tal auf einer Länge von 148 Metern mit vier stählernen Fachwerkträgern auf drei Pfeilern. Geschichte Die Bahnstrecke war von Anfang an für den zweigleisigen Betrieb ausgelegt. Eine für die damalige Zeit enorme Leistung war, dass die Fachwerkbrücke in einer Krümmung gebaut wurde. Das Viadukt, das bereits 1880 fertig gestellt wurde, war zunächst jedoch nur mit vier eingleisigen schmiedeeisernen Fachwerkträgern ausgestattet. Erst 1910 wurde mit dem Ausbau für ein zweites Gleis der Bahnstrecke begonnen, und auch das Viadukt wurde erst 1910 mit vier weiteren eingleisigen stählernen Fachwerkträgern ausgestattet. Im Jahr 1993 wurden die westlichen vier schmiedeeisernen Träger von 1880 zur Entlastung des Bauwerkes entfernt. Seitdem findet der Verkehr nur noch über das verbleibende Gleis auf den stählernen Trägern statt. Weblinks Einzelnachweise
Most kolejowy nad Woliborką w Nowej Rudzie

Most kolejowy nad Woliborką w Nowej Rudzie – most wzniesiony w latach 1879–1880 nad potokiem Woliborka w Nowej Rudzie. Najwyższy most kolejowy w ówczesnych Niemczech (koniec XIX w.). Budowla poprowadzona po łuku na linii kolejowej nr 286 Kłodzko – Wałbrzych nazywana jest przez noworudzian Czarnym mostem. Wysokość od osi toru do powierzchni lustra wody potoku wynosi 36 m. Na dwóch kamiennych filarach położono dwa nitowane stalowe przęsła o długości 148 m. Jedno z nich zdjęto w 1993 roku, w celu zmniejszenia obciążenia. Zobacz też Nowa Ruda Bibliografia Nowa Ruda studium historyczno-urbanistyczne, T. 2, Iwona Rybka-Ceglecka; współpraca przy katalogu zabytków Magdalena Kirycz, Beata Sebzda; archeologia Maria Sikorska, Donata Wiśniewska; plansze Emilia Dymarska, Regionalny Ośrodek Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego, Wrocław, 2001, s. 144 Marek Staffa red. Słownik geografii turystycznej Sudetów. Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie, T. 11, Wrocław: Wyd. I-Bis 1995, s. 350–351, ISBN 83-85773-12-6. Andrzej Behan, Nowa Ruda. Przewodnik historyczno-turystyczny, Wyd. Maria, Nowa Ruda 2006, s. 139, ISBN 83-60478-08-2. Nowa Ruda przewodnik, zespół redakcyjny, FOZN, Nowa Ruda 2006, s. 78.
Galeria Bałtycka

Die (zu deutsch) Baltische Galerie (polnisch Galeria Bałtycka) ist ein Einkaufszentrum in Danzig-Langfuhr. Sie liegt ziemlich zentral und erreicht in ihrem Einzugsgebiet rund 1.200.000 Einwohner. Die Mietfläche beträgt ca. 47.100 m² und ist auch zu 100 % vermietet. Sie beherbergt knapp 200 Geschäfte, 15 Restaurants und Cafés und 1.100 Parkplätze. Eröffnet wurde das Center im Herbst 2007. Weblinks
Galeria Bałtycka

Galeria Bałtycka – nazwa własna gdańskiego wielkopowierzchniowego obiektu handlowego. Otwarcie obiektu nastąpiło 4 października 2007. W dniu otwarcia Galerię Bałtycką odwiedziło 70 tys. klientów. Galeria Bałtycka położona jest w gdańskiej dzielnicy Wrzeszcz, przy al. Grunwaldzkiej, pomiędzy ulicami: od strony południowo-zachodniej – al. Grunwaldzka od strony północno-zachodniej – ul. T. Kościuszki od strony północno-wschodniej – ul. R. Dmowskiego Od strony południowo-wschodniej Galerii Bałtyckiej przepływa potok Strzyża. Historia Inwestor: ECE Projektmanagement Otwarcie obiektu: 4 października 2007 Powierzchnia całkowita: 123 000 m² Powierzchnia handlowa: 45 000 m² Centrum posiada łącznie 3 kondygnacje handlowe oraz 2, najwyższe, przeznaczone na parking o pojemności 1100 miejsc. Główne wejście mieści się od strony skrzyżowania ul. T. Kościuszki z al. Grunwaldzką. W Galerii Bałtyckiej znajduje się 215 sklepów i punktów usługowych oraz 25 restauracji i kawiarni. Zniszczenia Galeria Bałtycka w czwartek 14 lipca 2016 została podtopiona. Woda wlała się na najniższy poziom -1 centrum handlowego, co spowodowało znaczące straty. Zniszczony został też chodnik prowadzący wzdłuż Galerii Bałtyckiej przy al. Grunwaldzkiej, który zapadł się po ulewie. Galeria była następnego dnia zamknięta, po otwarciu nadal zamknięte było piętro -1. Przypisy Linki zewnętrzne Prezentacja Galerii Bałtyckiej (.pdf) Wejście główne do galerii – panorama 360 st.
Galeria Dominikańska

Die Galeria Dominikańska ist ein Einkaufszentrum in der historischen Altstadt von Breslau in Polen. Der Betreiber ist das Immobilienunternehmen ECE. Geschichte Das Einkaufszentrum wurde am 17. August 2001 eröffnet, beherbergt rund 100 Fachgeschäfte (z. B. Media Markt, C&A, New Yorker …) auf einer Verkaufsfläche von 30.000 m² und hat eine Gesamtfläche von ca. 32.700 m². 900 Parkplätze stehen den Besuchern zur Verfügung. Weblinks Website (polnisch), (englisch) Einzelnachweise
Galeria Dominikańska

Galeria Dominikańska – centrum handlowe zlokalizowane pomiędzy Placem Dominikańskim oraz ulicami: błogosławionego Czesława i Oławską, w centralnej części Wrocławia. Zaprojektowane w stylu postmodernistycznym. Centrum handlowe zostało otwarte 17 sierpnia 2001 roku i w tym samym roku wyróżnione przez Stowarzyszenie Architektów Polskich nagrodą w dziedzinie architektury. Była to pierwsza zagraniczna inwestycja niemieckiej firmy ECE, firma ta jest jednocześnie deweloperem i zarządcą tej galerii. W kompleksie działa ponad 100 sklepów. Powierzchnia handlowa wynosi 32 900 m² i mieści się na 3 kondygnacjach, na trzypoziomowym parkingu, którego najwyższy poziom znajduje się na dachu budynku jest ok. 900 miejsc parkingowych. W budynku jest 2500 m² powierzchni biurowej. W budynku mieści się również hotel Mercure Panorama, należący do francuskiej grupy hotelowej Accor. W 2013 roku Galeria zmieniła właściciela z ECE Projektmanagement Polska na Atrium European Real Estate. W 2021 roku akcjonariusze zgodzili się na połączenie firmy Atrium ze spółką należącą do Gazit Globe – Gazit Hercules 2020. Wydarzenia specjalne W Galerii Dominikańskiej odbywają się wydarzenia specjalne, mające na celu zachęcenie większej liczby potencjalnych klientów do odwiedzenia centrum handlowego. Zorganizowano m.in. wystawę Retro Games, podczas której można było zobaczyć ponad 40 modeli komputerów znanych z lat 80 i 90. Galeria Dominikańska zorganizowała także Weekend z cosplayerami. Zainteresowani mogli sobie robić zdjęcia z cosplayerami na tle dedykowanej ścianki z hasłem reklamowym centrum handlowego. Zobacz też Galeria Łódzka Przypisy Linki zewnętrzne strona internetowa
Westfield Mokotów

Die Galeria Mokotów ist eines der größten und beliebtesten Warschauer Einkaufszentren. Sie befindet sich im Stadtteil Mokotów, wo sie als erste Shopping Mall der dritten Generation Warschaus im Jahr 2000 eröffnet wurde. Geschichte Das Einkaufszentrum liegt an der Kreuzung der verkehrsreichen Ulica Wołowska und Aleja Wilanowska. Im Norden und Osten umgeben die kleineren Ulica Antoniego Uniechowskiego und Ulica Rodziny Hiszpańskich den Komplex. Die Entwicklungsgesellschaft der Galeria war die Globe Trade Centre, die Ende der 1990er Jahre mit der Errichtung des ersten Teiles der Anlage begann. Im September 2000 wurde das Zentrum eröffnet und war mit seinen integrierten Freizeiteinrichtungen das modernste seiner Art in Polen. In den Jahren 2002 und 2006 wurde das Zentrum auf seine heutige Dimension erweitert. Mit Wirkung zum 30. Juni 2003 kaufte Rodamco Europe (heute: Unibail-Rodamco SE) 50 % des Gebäudes und übernahm die Verwaltung. Zu diesem Zeitpunkt wurde das Zentrum mit einem Preis von USD 166 Millionen bewertet. Weitere 50 % erwarb Unibail-Rodamco im Sommer 2011. Ausstattung Die Galeria Mokotów verfügt nach den Anbaumaßnahmen heute über eine vermietbare Fläche von 62.500 Quadratmetern. Die rund 260 Geschäfte erstrecken sich über drei Stockwerke. Zielgruppe ist die Mittelschicht der in der Umgebung lebenden Bevölkerung. Geschäfte bieten deshalb Marken im mittleren und höheren Preissegment an. Unter den Markengeschäften befinden sich Firmen wie Benetton, Hollister, Calvin Klein, Escada Sport, Esprit, H&M, Joop, Olsen, Orsay, Lacoste, Levi’s, Max Mara, Mexx, Palmers, Pandora, Pal Zileri, Peek & Cloppenburg, Pepe Jeans, Simple, Triumph, Van Laack, Versace Collection oder Zara. Unter den Kosmetikgeschäften finden sich Ketten wie Sephora oder Douglas. Der Lebensmittel-Ankermieter ist Carrefour, dessen Supermarkt sich über zwei Stockwerke erstreckt. Vor allem im Foodcourt im dritten Stock finden sich über 20 Restaurants und Cafés, darunter Pizza Hut, McDonald’s und Häagen-Dazs. Der Unterhaltungsbereich der Galeria besteht aus einem Multiplex-Kino der Kette Cinema City, die 14 Säle betreibt, und dem Atomic Bowling Center, das auf einer Fläche von 3.000 Quadratmetern 25 Bowlingbahnen, einen Billardsaal, diverse Spielgeräte sowie einen Konferenzraum für 60 Personen bietet. Die Fitnesskette Holmes betreibt einen 1.700 Quadratmeter großen Fitnessclub. Kleinkinder können in einem Fikoland genannten Kindergarten abgegeben werden. Die Parkgarage des Zentrums erstreckt sich über das gesamte Kellergeschoss sowie einen vierstöckigen Teil der Anlage. Sie enthält 2.400 Kfz-Stellplätze. Die jährliche Besucheranzahl im Zentrum beträgt etwa 13 Millionen. Weblinks Webseite der Galeria Mokotów (in Polnisch) Einzelnachweise
Westfield Mokotów

Westfield Mokotów, previously known as Galeria Mokotów, is a shopping centre in Warsaw, Poland, in the district of Mokotów. It is located at the 12 Wołoska Street. The building was opened in 2000. It was originally owned by Globe Trade Centre, and since 2011, it is owned by Unibail-Rodamco-Westfield. Description The building has 3 levels, with the total area of 157.770 m², which includes 62.500 m² of shopping area. It is one of the biggest shopping centres in Warsaw, and Poland. As of September 2020, the shopping centre 260 stores and service centres, a food court, a cinema, and a health club. On the roof of the building is located an apiary. Every month, the shopping centre is visited by over a million guests. History The building was commissioned by Globe Trade Centre. The construction begun in 1998, in the Warsaw, Poland, in the district of Mokotów. The building had been opened to the public in September 2000, under the name Galeria Mokotów. In 2003, Rodamco Europe, had signed an agreement with GTC, in accordance to which, the company would manage the shopping centre, and receive half of its revenue. Since 2011, the shopping centre is owned by Unibail-Rodamco-Westfield. The building underwent reconstruction in 2002 and 2006, which resulted in the expansion that added 62.5 000 m² of shopping area. It again underwent reconstruction in 2020. On 29 September 2022, the building had been renamed to Westfield Mokotów. On that day, as part of the celebrations of the rebranding, on the roof of the building was held a concert of musician Jessie Ware. See also List of shopping malls in Poland References External links Official website
Westfield Mokotów

Westfield Mokotów, do 2022 Galeria Mokotów – centrum handlowo-rozrywkowe znajdujące się w dzielnicy Mokotów w Warszawie, przy ul. Wołoskiej 12. Opis Centrum zostało wybudowane na terenie po dawnej Fabryce Półprzewodników „Tewa” przez Globe Trade Centre SA (GTC) pod nazwą Galeria Mokotów. W czerwcu 2003 roku GTC i Rodamco Europe sfinalizowały umowę, w wyniku której Rodamco Europe objęło zarządzanie i 50% udziałów w centrum. Od 2011 jego właścicielem jest spółka Unibail-Rodamco-Westfield. Zostało oddane do użytku we wrześniu 2000. W wyniku dwukrotnej rozbudowy (2002 i 2006) jej powierzchnia handlowa zwiększyła się do 62,5 tys. m². W 2013 r. zakończyła się kolejna rozbudowa centrum, a w 2020 r. przebudowano strefę wejściową i rotundę. W 2020 na trzech poziomach znajdowało się m.in. 210 sklepów i punktów usługowych, 13 restauracji i barów i 11-salowe kino Cinema City. Na dachu budynku znajduje się pasieka. 29 września 2022 roku centrum zmieniło nazwę z Galerii Mokotów na Westfield Mokotów. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa Westfield Mokotów
Gardno (jezioro na Wolinie)

Gardno – jezioro w północnej części wyspy Wolin, położone w gminie Międzyzdroje, w powiecie kamieńskim, w woj. zachodniopomorskim. Jezioro znajduje się w obrębie Wolińskiego Parku Narodowego, w Obwodzie Ochrony Wisełka położonym w jego północno-wschodniej części, 2,7 km na zachód od Wisełki oraz 6 km na północny wschód od Międzyzdrojów. Powierzchnia jeziora wynosi 2,78 ha. Według typologii rybackiej jest to jezioro karasiowe. Na Wyspie Steńki przystań kajakowa i altanka, połączenie z lądem przez mostek. Gardno jest usytuowane zaledwie 300 m od morza, wśród buczynowego starodrzewu na terenie uroczyska Grodno oraz zamkniętego ośrodka wypoczynkowego. Po stronie zachodniej ośrodka obszar ochrony ścisłej im. prof. Zygmunta Czubińskiego. Od południa droga Międzyzdroje – Wisełka. Nazwę Gardno wprowadzono urzędowo rozporządzeniem w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Gerda-See dawniej Jordan See. Legendy Druga nazwa jeziora, Źrenica Światowida, bierze się z zamierzchłych czasów, kiedy na wysepce znajdowała się kącina Światowida. Wiele lat później, miała tu swoją siedzibę korsarka Steńka z Kamienia. Pewnego razu, pokonana i osaczona, kazała zatopić w jeziorze skarby, a sama rzuciła się w największa głębię i utonęła. Stąd wzięła się nazwa Wyspy Steńki. Przypisy
Heilig-Geist-Kirche (Görlitz)

Die Heilig-Geist-Kirche ist ein 1905–1906 errichteter Kirchenbau der Altlutherischen Kirchengemeinde in Görlitz, Oberlausitz. Die Gemeinde gehört heute zum Kirchenbezirk Lausitz in der Selbständigen Evangelisch-Lutherischen Kirche. Die Kirche steht auf dem Sattigplatz an der Straßeneinmündung Zittauer Straße / An der Jakobuskirche. Sie ist die Pfarrkirche der altlutherischen Parochie Görlitz und steht unter Denkmalschutz. Das Pfarramt befindet sich im Haus Carl-von-Ossietzky-Straße 31. Geschichte Im Jahr 1905 musste die erste Heilig-Geist-Kirche, auch Hospitalkirche genannt, am Ostufer der Lausitzer Neiße auf Grund von Flutschäden und wegen eines an dieser Stelle projektierten Brückenneubaus abgerissen werden. Sie befand sich in direkter Nachbarschaft der Dreiradenmühle und der hölzernen Altstadtbrücke, die später durch einen Neubau ersetzt wurde. Die altlutherische Gemeinde hielt dort seit 1854 ihre Gottesdienste ab. Die Kirchengemeinde erhielt vom Görlitzer Magistrat zum Ausgleich ein Grundstück auf dem heutigen Sattigplatz in der Südstadt, östlich der katholischen Kirche St. Jakobus und südlich des einstigen Eisenbahn­betriebs­gebäudes. Aus dem alten Gotteshaus auf dem Ostufer der Neiße wurden verschiedene Teile der barocken Inneneinrichtung in den Neubau übernommen, darunter der Kanzelaltar, der Taufstein, die Orgel sowie Gestühl und Glocke aus dem Jahr 1772. Im Vorraum befinden sich zwei Gedenktafeln, eine zeigt das Reliefbild des alten Gotteshauses an der Neiße und die andere stellt die Kirchengeschichte dar, die bis ins Jahr 1262 zurückreicht. Die Inschrift am Südwestgiebel lautet: „Ein feste Burg ist unser Gott“. Dieses Motto wird durch den burghaften Charakter des Baus unterstrichen. In dem Kirchenneubau vereinen sich drei Stilrichtungen: die barocke Inneneinrichtung, die neoromanische Außenarchitektur und eine Deckenverzierung sowie Fenstergitter im Jugendstil. Der quadratische Mittelraum des Gotteshauses wird beidseitig von schmalen Seitenschiffen flankiert und die tragenden Deckenbalken sind mit Bibelsprüchen verziert. Weblinks Homepage der Heilig-Geist-Gemeinde Einzelnachweise
Gebäude der ehemaligen Börse und Nationalbank in Warschau

Das Gebäude der ehemaligen Börse und Nationalbank in Warschau befindet sich im Innenstadtdistrikt der Stadt und ist ein Eckgebäude am Plac Bankowy und der Ulica Elektoralna. Heute befindet sich hier ein Gemäldemuseum. Gegenüber an der Elektoralna liegt das Gebäude des ehemaligen Hotels Saski, am Plac Bankowy schließt sich der frühere Palast des Schatzministers an. In Verlängerung der Elektoralna liegt ein weiteres ehemaliges Gebäude der Börse. Geschichte Das klassizistische, zweiflügelige Gebäude, dass am Verbindungseckteil (zur Straßenseite) rund ausgeführt und mit einer den früheren Börsensaal deckenden Kuppel bekrönt ist, wurde von 1825 bis 1828 nach einem Entwurf von Antonio Corazzi errichtet. Für das Verbindungsstück zum Hauptgebäude der Börse in der Elektoralna 2a zeichnete Jan Jakub Gay verantwortlich. Im Jahr 1830 wurden an der Fassade eine Uhr sowie ein Thermometer montiert. In seiner Ursprungsversion war ein Teil der Arkaden vermutlich nicht verglast, die so erfolgte Erweiterung der Büronutzfläche erfolgte erst später. Nach verschiedenen Baumaßnahmen im 19. Jahrhundert erfolgte 1919 bis 1921 unter Marian Lalewicz eine Sanierung des Objekts. Im Hauptteil des Gebäudes befand sich ursprünglich der Sitz der Warschauer Börse (polnisch: Giełda), in einem kleineren Bereich Teile der Nationalbank (polnisch: Bank Polski) des Königreich Polens. Muzeum Kolekcji im. Jana Pawła II Im Jahr 1944 wurde das Objekt im Laufe der Kampfhandlungen des Warschauer Aufstands zerstört. Nach einem Projekt von Piotr Biegański erfolgte 1950 bis 1954 der Wiederaufbau des Gebäudes. Später beherbergte es das 1957 gegründete Museum zur Geschichte der revolutionären Bewegung (polnisch: Muzeum Historii Ruchu Rewolucyjnego). Seit 1990 befindet sich hier ein Gemäldemuseum, welches dem Andenken Papst Johannes Paul II. gewidmet ist (Muzeum Kolekcji im. Jana Pawła II). Die rund 450 Exponate wurden von dem Sammlerehepaar Janina und Zbigniew Porczyński gestiftet. Weblinks Information mit mehreren historischen Abbildungen bei Warszawa1939.pl (in Polnisch) Webseite des Gemäldemuseums (in Englisch) Literatur Julius A. Chroscicki und Andrzej Rottermund, Architekturatlas von Warschau, 1. Auflage, Arkady, Warschau 1978, S. 62 Małgorzata Danecka, Thorsten Hoppe, Warschau entdecken. Rundgänge durch die polnische Hauptstadt, Trescher Verlag, ISBN 978-3-89794-116-8, Berlin 2008, S. 128 Janina Rukowska, Reiseführer Warschau und Umgebung, 3. Auflage, ISBN 83-217-2380-2, Sport i Turystyka, Warschau 1982, S. 59 ???