NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Most przy ul. Witebskiej w Bydgoszczy

Most przy ul. Witebskiej w Bydgoszczy – most drogowy, ceglany, łukowy ponad zatoką toru regatowego w Bydgoszczy. Jeden z najstarszych zachowanych w oryginalnej postaci obiektów mostowych w Bydgoszczy. Lokalizacja Most spina oba brzegi zatoki na zachodnim brzegu toru regatowego, w ciągu ul. Witebskiej, na osiedlu Brdyujście, we wschodniej części miasta Bydgoszczy. Charakterystyka Przeprawa mieści jezdnię drogową z jednym pasem ruchu oraz dwa chodniki dla pieszych. Nośność obiektu wynosi 15 ton. Historia Most zbudowano w 1890 r. po wypełnieniu wodą zatoki toru regatowego, co nastąpiło między 1879 r., a 1907 r. Zatoka wodna znajduje się w wąwozie o długości 380 m. Ma ona charakter sztuczny, a do jej powstania wykorzystano wyrobisko po starej żwirowni. Do lat 60. XX w. w zatoce składowano tratwy drewniane, które zabezpieczano przed wpłynięciem na akwen toru regatowego łańcuchami przytwierdzanymi do uchwytów na moście. 30 września 1967 r. w pobliżu mostu uruchomiono drugą w Bydgoszczy gazownię, która do czasu zamknięcia w 1990 r. produkowała 120 tys. m³ gazu węglowego na dobę. Sąsiedztwo zakładu przyczyniło się do zanieczyszczenia wód zatoki wodnej i degradacji miejscowego środowiska. Obciążenie ruchem Z uwagi na peryferyjne położenie, na moście nie notuje się dużego ruchu pojazdów. Obiekt ma jednak duże znaczenie komunikacyjne, gdyż ul. Witebska stanowi połączenie wschodniej dzielnicy przemysłowej z ul. Fordońską w kierunku dzielnicy Fordon. Zobacz też Tor regatowy w Bydgoszczy Bydgoski Węzeł Wodny Przypisy Bibliografia Kajczuk Jacek. Mosty i wiadukty. [w.] Bydgoska Gospodarka Komunalna. Bydgoszcz 1996 Kulesza Maciej: Tajemnica mostu nad ginącą strugą. [w.] Gazeta Pomorska. 31 grudnia 2009 r. Michalski Stanisław red.: Bydgoszcz wczoraj i dziś 1945-1980. Państwowe Wydawnictwo Naukowe. Warszawa-Poznań 1988 Linki zewnętrzne O moście i zatoce toru regatowego na portalu mmbydgoszcz.pl
Pohyblivý most Nowa Sól

Pohyblivý most Nowa Sól, polsky Most Podnoszony w Nowej Soli nebo Most Podnoszony nad Kanałem Portowym, je památkově chráněný výtahový pohyblivý most v přístavním kanálu řeky Odry v Polsku. Nachází se na ulici Aleja Wolności ve městě Nowa Sól v okrese Nowa Sól v Lubušském vojvodství v mezoregionu Pradolina Głogowska v Dolním Slezsku. Historie a popis Na místě současného mostu je, krátce po založení města v roce 1743, zmiňován dřevěný most, který byl pro potřeby místního rozvoje průmyslu v roce 1896 přestavěn. Jednalo se opět o dřevěnou konstrukci. V souvislosti s rozvojem stavby lodí přestal most opět vyhovovat požadavkům moderního přístavu. Aby bylo možné přijímat větší plavidla, byly městské úřady nuceny rozhodnout o výstavbě modernějšího ocelového mostu. Vznikl tak nynější pohyblivý most, který byl uveden do provozu v roce 1927. Ve své době to byla vysoce moderní a inovativní stavba výtahového mostu, která umožnila správné fungování přístavu a přijímání většiny lodí na Odře. Ke konci druhé světové války v únoru 1945 německé jednotky ustupující z města most poškodily. Pro obnovení pěší dopravy byla později postavena dřevěná lávka, která byla koncem 90. let 20. století demontována. Most byl řádně opraven až v letech 1954-1956, kdy byl pohon výtahu modernizován z ručního na elektrický. V tomto stavu vydržel most až do roku 1988, kdy byl kvůli jeho zhoršujícímu se technickému stavu uzavřen pro automobilový provoz a fungoval jako lávka pro pěší. V roce 1993 byla provedena generální oprava mostní konstrukce a zdvihacího mechanismu a v roce 2011 byl opraven poškozený horní nosník a most je plně funkční. Protože konstrukce mostu je pro Polsko i Evropu jedinečná, tak dne 25. dubna 2012 byl most zapsán do seznamu kulturních památek. Podobné mosty v Evropě Rethebrücke – železniční most přes řeku Rethe u Hamburku z roku 1934. Další informace Most je celoročně volně přístupný. Vede přes něj levobřežní dálková Cyklistická trasa řeky Odry. Galerie Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Pohyblivý most Nowa Sól na Wikimedia Commons
Weichselbrücke bei Kwidzyn

Die Weichselbrücke bei Kwidzyn ist eine Straßenbrücke, die die Landesstraße 90 bei Kwidzyn (Marienwerder) in der polnischen Woiwodschaft Pommern über die Weichsel führt. Die von September 2009 bis Juli 2013 erbaute Brücke steht 34,2 km unterhalb der Weichselbrücke Grudziądz und 35,6 km oberhalb der Weichselbrücke Knybawa bei Tczew (Dirschau) und halbiert damit den bis dahin längsten brückenlosen Abschnitt der Weichsel, wenn man von der zwischen 1909 und 1928 bestehenden Brücke zwischen Marienwerder und Münsterwalde (Opalenie) absieht. Die 808,4 m lange Weichselbrücke bei Kwidzyn ist gegenwärtig die längste Extradosed-Brücke in Europa. Ihre Pfeilerachsabstände sind 70 + 130 + 204 + 204 + 130 + 70 m. Dazu kommt eine westliche Rampenbrücke von 1058,8 m Länge, so dass das Brückenbauwerk insgesamt 1867,2 m lang ist. Die Brücke ist 15,9 m breit, aufgeteilt in eine 9,0 m breite Fahrbahn (2 Fahrstreifen à 3,5 m und 2 Sicherheitsstreifen à 1,0 m) sowie einem auf der nördlichen Seite verlaufenden 4,6 m breiten Streifen für einen Geh- und Radweg, die Leitplanken und die Spannkabel und auf der anderen Seite einen entsprechenden 2,3 m breiten Streifen mit einem schmalen Inspektionsweg. Der Fahrbahnträger ist ein durchlaufender 3-zelliger Spannbeton-Hohlkasten mit einer gleichbleibenden Bauhöhe von 3,5 m. Die 3 schräg nach außen stehenden Pylonpaare überragen die Fahrbahn um 17,2 m. Sie sind entlang der Brücke 3,0 m breit. Quer zur Brücke nimmt ihre Breite von 2,2 m bei der Fahrbahn ab auf 1,8 m an der Spitze. Jeweils 9 Spannkabel sind zwischen den Pylonen und dem Fahrbahnträger verankert, insgesamt also 108 Kabel, die, ebenso wie das seitliche Profil des Fahrbahnträgers, in leuchten roter Farbe gehalten sind. Der mittlere Strompfeiler ist durch Schiffsabweiser vor dem Anprall von Schiffen geschützt. Weblinks Weichselbrücke Kwidzyn. In: Structurae Najwiekszy most typu extradosed w Europie otwarty. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad (polnisch) Stefan Filipiuk: Projekt budowlany mostu przez Wisle kolo Kwidzyna. Projektbericht mit Planzeichnung (PDF; 437 KB) (polnisch)
Citadel Rail Bridge

The Citadel Rail Bridge (Most przy Cytadeli) was a bridge in Warsaw, crossing the Vistula River. It opened in November, 1875, and was expanded with a second part in 1908. It was blown up for the final time on September 13, 1944, by retreating Germans and was later replaced with the Gdański Bridge. History The Kierbedzia Bridge, built in 1864, was originally planned as a railway bridge, connecting the Petersburg train station (now Warszawa Wileńska station) with the Vienna train station (Dworzec Wiedeński, which was demolished in 1944). These plans were abandoned and the bridge was built solely for road transport (with tracks for horse-drawn trams). It was decided soon after to build a railway bridge in a different place in Warsaw. The choice fell much further north, at the Warsaw Citadel (south of the fortress). This bridge was built from April, 1873 and was opened in November, 1875. It was simply called the "Second Bridge" (as it was the second Warsaw bridge crossing the Vistula). Officially it was called the "Railway Bridge", even though it was both a rail and road bridge. The bridge had a rail track running on one level and the lower level was designed for pedestrian and vehicular traffic which was originally intended only for military traffic but civilian traffic was allowed as well. The bridge turned out to be insufficient, mainly because it only had one rail track. For this reason, by 1908 the "Second Railway Bridge" was built. It was also known as the "Fourth Bridge" (after the third Poniatowski Bridge, which was built from 1904 to 1914). It was built right next to the first (basically as one bridge) and had two railway tracks. The existing Railway Bridge was handed to the city and adapted for road and pedestrian traffic only. Both bridges shared the fate of other bridges in Warsaw - on August 5, 1915, they were blown up by the retreating Russian forces. The bridge from 1875 lost three spans while the other bridge from 1908 lost four central spans (the third, fourth, fifth and sixth, counting from the Citadel). The Second Bridge was rebuilt by the Germans during World War I. The Fourth Bridge was rebuilt during World War I or just after its completion, and in the summer of 1920 it was rebuilt as a military road bridge under the direction of Bronisław Plebiński. Both bridges were again blown up on 13 September 1944 by Germans withdrawing from Praga. Well after World War II in 1959, the new Gdański Bridge was built upon the pillars of the old bridge. The bridge today stands in exactly the same place as its pre-war counterparts. In 2009, parts of the old bridge were excavated to be exhibited in public with a fragment Kierbedzia Bridge rediscovered in 2011. References
Pont de Maurzyce

Le pont de Maurzyce est le premier pont routier entièrement soudé au monde. Il traverse la rivière Słudwia à Maurzyce, près de Łowicz en Pologne. Historique Conçu et réalisé par Stefan Bryła, le pont de Maurzyce a été ouvert à la circulation en décembre 1928. Le soudage à l'arc remplaça les rivets utilisés jusqu'alors ce qui facilita la construction, baissa sa masse de quatorze tonnes et réduisit son coût.Les investisseurs ont été rapidement convaincus par la soudure, néanmoins le pont de Maurzyce resta pendant longtemps l'unique construction réalisée en Pologne avec cette technologie. Le pont se trouvait sur la route nationale 92. Au fil du temps, ses dimensions ne répondaient plus aux besoins du trafic moderne. Pour cette raison, en 1977, il a été déplacé de vingt mètres au nord et remplacé par un pont plus large. En raison de sa grande valeur historique et technique il a été classé monument historique le 22 novembre 1968. Après une rénovation complète achevée en 2009, il est accessible aux visiteurs. Philatélie En 2008, la poste polonaise émet un timbre représentant le pont de Maurzyce. Notes et références (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Most spawany w Maurzycach » (voir la liste des auteurs). Liens externes most w Maurzycach na portalu fotopolska.eu Portail des ponts Portail des routes Portail de la Pologne
Most spawany w Maurzycach

Most spawany w Maurzycach – zabytkowy most na rzece Słudwi, między miejscowościami Maurzyce w gminie Zduny i Niedźwiada w gminie wiejskiej Łowicz. Pierwszy na świecie drogowy most spawany. Historia Zbudowany przez firmę K. Rudzki i S-ka w Mińsku Mazowieckim, według projektu prof. Stefana Bryły (przy projekcie pracował także Władysław Tryliński). Oddany do użytku w 1929. Pierwotnie tylko podłużnice i poprzecznice zaprojektowano jako spawane, a cały most jako konstrukcję nitowaną. Następnie, pod kierunkiem prof. Bryły, inż. Wenczesław Poniż przeprojektował ją na spawaną. Spawanie elektryczne zastąpiło stosowane do tej pory nity łączące, co było sporym ułatwieniem przy budowie mostów i zmniejszyło masę z 70 ton w konstrukcji nitowanej do 56 ton spawanej. Most był także tańszy w budowie. Projekt ten szybko przekonał inwestorów do szerokiego stosowania technik spawalniczych w budownictwie, choć w kraju długo pozostawał jedyną realizacją tej metody w dziedzinie mostów drogowych. Most znajdował się w ciągu dawnej trasy europejskiej E8 (później E30, aktualnie drogi krajowej 92). Z czasem jego konstrukcja przestała spełniać potrzeby ruchu, przez co w 1977 został przesunięty o ok. 20 m na północ, a na jego dotychczasowym miejscu wybudowano nowy, większy most. Most po generalnym remoncie w 2009 jest udostępniony do zwiedzania. Obiekt ma dużą wartość historyczną i inżynieryjno-techniczną, w związku z czym uzyskał status zabytku (nr rej.: 1031 z 22.11.1968 r.). Most ten znalazł się na jednym z czterech znaczków pocztowych wydanych w 2008 przez Pocztę Polską w emisji „Mosty w Polsce” (obok mostu Poniatowskiego w Warszawie, mostu im. Ernesta Malinowskiego w Toruniu i mostu Siekierkowskiego w Warszawie). W 1995 roku most otrzymał amerykańską nagrodę „Historic Welded Structure Award”. W 2010 roku minister kultury wyróżnił budowlę nagrodą „Zabytek Zadbany”. W roku 2025 Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej wystąpił do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z inicjatywą wpisania zabytku na krajową Listę Pomników Historii Prezydenta RP. Inne W bezpośrednim sąsiedztwie mostu znajduje się skansen wsi łowickiej. Przypisy Linki zewnętrzne Most w Maurzycach na portalu fotopolska.eu
Most w Annopolu

Most w Annopolu – most drogowy na 298,4 kilometrze Wisły w Annopolu (województwo lubelskie), w ciągu drogi krajowej DK74 otwarty 26 stycznia 1967 roku. Wymiary mostu długość 571,54 m szerokość 9,90 m maksymalna rozpiętość 67,00 m Konstrukcja Ustrój nośny wykonany z prefabrykowanych belek kablobetonowych, składa się z 10 przęseł wolnopodpartych oraz 3 przęseł uciąglonych. Podpory betonowe na palach Franki są częściowo oblicowane kamieniem, posadowione na kesonach w nurcie i na palach na terenie zalewowym zespolone z żelbetową płytą. Główni projektanci mgr inż. Adolf Łukaszewicz - podpory mgr inż. Stefan Filipiuk - konstrukcja Historia Pierwsze wzmianki o budowie mostu pochodzą z roku 1812. Jednak udokumentowane dane pochodzą dopiero z roku 1914, gdy Rosjanie wybudowali w Annopolu drewniany most wysokowodny. Na początku maja 1915 roku po przełamianiu frontu most został spalony. W jego miejsce zbliżające się od południa wojska austriackie przerzuciły most pontonowy. Budowę stałej konstrukcji o długość 852 m rozpoczęto 28 maja 1916 roku pod kierownictwem porucznika Juliusza Fidlera. Konstrukcję ustroju nośnego stanowiły kratownice drewniane z jazdą dołem. Przęsła nurtowe miały długość 35 m. Przęsła zalewowowe miały konstrukcję leżajową. Budowę zakończono 4 listopada 1916 roku. Most przetrwał do 6 września 1939, gdy w wyniku zbliżającego się natarcia wojsk niemieckich został zniszczony przez saperów Armii Lublin. W roku 1940 wojska niemieckie wybudowały nowy most wysokowodny o konstrukcji drewnianej. Został on poważnie uszkodzony w wyniku prowadzonych od lipca 1944 do stycznia 1945 roku na tym terenie walk. W wyniku decyzji Ministerstwa Komunikacji w roku 1946 postanowiono odbudować most jako półstały drewniano – stalowy. W nurcie rzeki zastosowano dźwigary stalowe blachownicowe o rozpiętościach do 35 m, a na terenach zalewowych belki dwuteowe walcowane o rozpiętościach od 8 do 17 m. Most o długości 960 m otwarto dla ruchu 30 kwietnia 1948 r. W wyniku zagrożeń, wynikających z uszkodzeń drewnianych podpór – w roku 1963 przystąpiono do budowy nowej przeprawy o konstrukcji stałej. Przęsła wykonano z prefabrykowanych belek sprężonych kablobetonowych. Wysokości przęseł mają od 2,10 do 3,50 m nad podporami w nurcie rzeki. Budowę mostu zakończono w marcu 1966 roku, a uroczyste otwarcie nastąpiło 26 stycznia 1967 roku. Najbliższe mosty na Wiśle Most na Wiśle w Kamieniu w ciągu drogi wojewódzkiej nr 747 - 34,6 km w dół rzeki Most Kolejowy w Zalesiu Gorzyckim w ciągu linii kolejowej nr 25 - 24,43 km w górę rzeki Most Na Wiśle w Sandomierzu w ciągu drogi krajowej DK77 – 28,4 km w górę rzeki Przypisy
Most w Cigacicach

Most w Cigacicach („Stary Most”) – most drogowy w Cigacicach (województwo lubuskie) na Odrze otwarty w 1925. Znajduje się w ciągu drogi lokalnej z Zielonej Góry do Sulechowa, będącej dawniej fragmentem drogi E65 (obecnie przebiegającej w pobliżu jako droga ekspresowa S3 przez tzw. „Nowy Most”). „Stary Most” jest dwukierunkowy, jednojezdniowy, jazda odbywa się przy udziale sygnalizacji świetlnej. Historia Pierwszy drewniany most powstał tutaj w 1862 – do dziś zachowały się po nim przyczółki (ziemny na lewym brzegu Odry, a murowany na prawym). Obecny most wyprodukował Zakład Konstrukcji Stalowych i Mostowych Beuchelt & Co. z Zielonej Góry (elementy stalowe dostarczyła huta z Rudy Śląskiej). Obiekt otwarto 29 kwietnia 1925 pod nazwą Monbart. 29 stycznia 1945 piąte przęsło mostu zostało wysadzone przez niemieckich saperów, aby zapobiec rajdowi radzieckich czołgów. Udało się to częściowo – przed zniszczeniem mostu kilka czołgów dotarło na drugi brzeg dezorganizując obronę niemiecką. W lutym 1945 Rosjanie wybudowali most pontonowy, na którym dokonali przeprawy. W latach 50. odbudowano wysadzone przęsło, a nowe elementy stalowe dostarczyła Huta „Kościuszko”. Wymiary mostu długość 390 m szerokość 6,2 m Bibliografia KrzysztofK. Motyl KrzysztofK., Przełamanie Oderstellung w rejonie Cigacic, „Studia Zielonogórskie”, 12, 2006, s. 113–131 .
Most w Brzegu Dolnym

Most Wolności - 4 czerwca – most drogowy przez rzekę Odrę w Brzegu Dolnym w województwie dolnośląskim. Jest to pierwszy most drogowy w mieście. Jego powstanie umożliwiło likwidację istniejącej wcześniej w tym miejscu przeprawy promowej na Odrze. W pierwszym etapie inwestycji wybudowany został most na Odrze wraz z mostem na rzece Jeziorce oraz drogi dojazdowe po obu stronach Odry łączące most z drogą wojewódzką nr 341 po prawej stronie rzeki i z drogą lokalną do miejscowości Głoska po lewej stronie rzeki. W następnym etapie powstały połączenia z drogą krajową nr 94 i z drogą wojewódzką nr 340. Most o długości 534 metrów i szerokość 15 m jest mostem betonowym, wieloprzęsłowym, budowanym w części nurtowej metodą nawisową. Na moście znajduje się jezdnia dwupasmowa i ciągi pieszo-rowerowe. Koszt budowy mostu wraz z drogami dojazdowymi wyniósł 168 mln zł i współfinansowany był z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (84 mln zł). Najbliższe przeprawy mostowe przez Odrę znajdują się: w dół rzeki - w okolicach Lubiąża w ciągu drogi wojewódzkiej nr 338; a w górę rzeki - w ciągu Autostradowej Obwodnicy Wrocławia (Most Rędziński we Wrocławiu). Plany zakładają budowę kolejnych odcinków trasy. Dzięki nim most zostanie połączony z autostradą A4 i drogą ekspresową S5 Wrocław-Poznań, dzięki czemu powstanie kolejna obwodnica Wrocławia. Historia budowy Przetarg na budowę ogłoszono 20 września 2010 r., a umowę z firmą Skanska podpisano 7 października 2011 r. Dnia 28 października 2013 roku most został oficjalnie otwarty przez prezydenta Bronisława Komorowskiego. Przypisy Linki zewnętrzne [https://www.kompasinwestycji.pl/inwestycja-5349.htm Portal Nowych Inwestycji Budowlanych]
Most w Dźwirzynie

Most w Dźwirzynie – most drogowy nad Kanałem Resko w Dźwirzynie w województwie zachodniopomorskim w ciągu drogi powiatowej nr 0152Z (Kołobrzeg–Mrzeżyno). Most wantowy o długości całkowitej z przyczółkami 58 metrów i szerokość 15,38 m składa się z jednego przęsła o długości 51 m. Na moście znajduje się jezdnia dwupasmowa i obustronnie chodniki pieszo-rowerowe. Chodnik dla pieszych zlokalizowany jest po stronie południowej, a ścieżka rowerowa dwukierunkowa po stronie północnej. Zastąpił on mocno wyeksploatowany, wojskowy most Baileya o konstrukcji składanej, który był postawiony jako budowla tymczasowa, w 1970 r. Był to stalowy most kratowy składany typu MS 2280 4-przęsłowy. Przęsła skrajne 5-elementowe dwuprzestrzenne o długości 15,22 m i wysokości 1,55 m. Most wybudowany został w latach 2010-2011. Koszt budowy mostu wyniósł 9,5 mln zł i współfinansowany był z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Zobacz też Mosty wantowe Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa Zarządu Dróg Powiatowych w Kołobrzegu
Most w Kiezmarku

Most w Kiezmarku – most w Kiezmarku na dolnej Wiśle, dawniej w ciągu DK7, otwarty 22 lipca 1973. Położony jest 21 km na północ od poprzedniego, mostu kolejowego w Tczewie. Jest przedostatnim, najbardziej wysuniętym na północ mostem na Wiśle. Ujście rzeki znajduje się 12 km dalej w dół jej biegu. Konstrukcja nośna mostu została wykonana w stoczniach Gdańska i Gdyni. Jest jedynym z najniższych mostów wiślanych. Ostatni poważny remont mostu został wykonany w 2004. Kilkadziesiąt metrów na południe od obecnego mostu funkcjonował w latach 1948-1973most pontonowy, który podczas wysokiego stanu wody był rozbierany i zastępowany funkcjonującym obok promem. Poprzedni most w tej okolicy został otwarty 17 sierpnia 1939 (a więc na terenie Wolnego Miasta Gdańska) w ramach niemieckich przygotowań wojennych. Most ten planowany był już od 1937 jako stały i miał stanowić część autostrady Berlin – Królewiec. Doraźnie powstał most pontonowy, który nie dotrwał do końca wojny. W latach 1973–1985 most znajdował się w ciągu drogi międzynarodowej E81, łączącej Gdańsk z Warszawą, Lublinem i ówczesną granicą polsko-radziecką w miejscowości Hrebenne. Na północ od mostu z 1973 budowane były w latach 2016–2018 dwa nowe mosty na potrzeby drogi ekspresowej S7. Trzynastoprzęsłowy obiekt ma 16 m szerokości i niemal 600 m długości. Wymiary mostu długość 943,8 m szerokość 14,7 m maksymalna rozpiętość 130 m. Główni projektanci mostu mgr inż. Lucjan Malinowski mgr inż. Jerzy Mieszczuk mgr inż. Eugeniusz Łoboda mgr inż. Tadeusz Zarzecki Zobacz też Rzeczne lodołamacze na Wiśle Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne
Łazienki Bridge

The Łazienki Bridge (Polish: Most Łazienkowski) is a five-span steel bridge, across the Vistula in Warsaw, Poland. It is 423 m long and 28 m wide, holding three lanes for vehicles each way, dedicated cycling lanes and sidewalks for pedestrians. The name refers to the Łazienki Park and Łazienki Palace, which are located to the south-west of the bridge. The bridge was opened along with the Łazienkowska Thoroughfare on 22 July 1974, after three years' construction. At the bridgeheads interchanges were constructed with the Wisłostrada on the left bank and Wał Miedzyszyński on the right one. Between 1981 and 1998 the bridge was formally named Most Łazienkowski im. gen. Zygmunta Berlinga (English: General Zygmunt Berling Łazienki Bridge) in honor of a Polish military commander who collaborated with the Soviets during World War II, but in practice, this name was almost never used. On a lawn underneath an entrance ramp on north-eastern side of the bridge a monument to the communist collaborator was unveiled in 1985, finally torn down in 2019 and transferred to the Museum of Polish History. Between 2002 and 2014 the ramps connecting the bridge to the streets along both banks of the river had to be all gradually replaced due to their poor technical condition. 2015 fire The bridge has a service corridor below the street level. Its purpose is structure inspection, but it also houses certain installations: medium voltage electricity, telecommunication fiber-optics, etc. Since construction it had wooden floor. Due to safety concerns it was decided that all wood and other flammable materials will be replaced. Ironically, on 14 February 2015 during replacement works, when a protective layer of asbestos was already removed, a fire broke out on the eastern bank under the bridge, where the dismantled materials were temporarily stored. The flames reached the bridge and set fire on yet-to-be-dismantled elements. It was initially expected that the fire should not cause serious damage, however, post-fire examination revealed that the flame temperature reached 1000 °C and damaged the steel load-bearing elements enough that the bridge required serious refurbishment, which cost 104 million złoty (about €25 million). It was reopened to the public on 20 October 2015. 2017 expansion In 2017 two gangways were constructed underneath the sides of the bridge dedicated for cyclists and pedestrians, improving traffic safety by separating cyclists from vehicular traffic and providing convenient access to the bridge from the esplanades on the banks of the Vistula river. See also Poniatowski Bridge Świętokrzyski Bridge Siekierki Bridge External links Most Lazienkowski at Structurae