NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Мелець

Ме́лець (пол. Mielec) — місто в Польщі в Сандомирській котловині, на річці Віслока. Адміністративний центр Мелецького повіту Підкарпатського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Згадки у художній літературі Згаданий у главі «Над каламутним Сяном» повісті «Бентежна юність» Костянтина Паустовського, що працюючи на санітарному потязі під час 1 Світової війни, побував у цих місцях. Відомі особистості В поселенні народився: Ян Веринський (1897—1940) — польський політик. Міста-побратими Мукачеве, Україна, 2011 Примітки Джерела Mielec // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. — Warszawa : Druk «Wieku», 1885. — Т. VI. — S. 337. (пол.)
Nowy zamek w Mużakowie

Nowy zamek w Mużakowie (niem. Neues Schloss Muskau) – zabytkowy zamek znajduje się w Parku Mużakowskim (Fürst-Pückler-Park Bad Muskau) w jego części należącej do Niemiec. Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z 1245. W XVII w. został przebudowany na barokowy trójskrzydłowy obiekt. W 1825 z inicjatywy Hermanna von Pückler-Muskau (1785-1871) zbudowano duży podjazd. W latach 1863–1866 za panowania księcia Fryderyka Holenderskiego dokończono przebudowę w stylu neorenesansowym według projektu Maximiliana Franza Strassera i Hermanna Wentzela. W latach 1883–1945 posiadaczami obiektu byli hrabiowie Arnim. Zamek został podpalony pod koniec II wojny światowej. W latach 1991–2013 był stopniowo odbudowywany z funduszy federalnych i krajowych. Zobacz też Stary zamek w Mużakowie Przypisy Linki zewnętrzne Zamek Bad Muskau i Park Mużakowski. [dostęp 2016-01-07]. (pol.).
Schöner Brunnen (Nysa)

Der Schöne Brunnen in Nysa (dt. Neisse) stammt aus dem 17. Jahrhundert und befindet sich an der Ulica Wrocławska (dt. Breslauer Straße). Er war ein Wahrzeichen der Residenzstadt des Bistumslandes der Breslauer Bischöfe und ist es unter dem Namen „Piękna Studnia“ seit seiner Wiederaufstellung 1969 im polnischen Nysa wieder geworden. Im Jahr 2000 bekam er auch wieder seine Bekrönung aufgesetzt, den goldenen Habsburger Doppeladler, eine Replik des originalen Adlers, der im Museum aufbewahrt worden war. Beschreibung Das Gitter ist 2600 kg schwer, hat eine eigene Höhe von etwa 4 Metern und einen Durchmesser von 1,86 Metern. Auf halber Höhe befindet sich ein Band mit der Inschrift: „AUS BELIEBEN EINES LOBLICHEN MAGISTRATS MACHTE MICH WILHELM HELLWEG ZEUGWARTER Ao 1686“. Der Künstler verewigte sich damit selbst und wies darauf hin, dass er (seit 1681) auch Zeugmeister war, nämlich „Verwalter des kaiserlichen Zeug- bzw. Waffenhauses in Neisse“. Geschichte Der barocke Brunnen wurde 1686 durch den Neisser Bürgermeister Kasper Naas gestiftet, der die feierliche Einweihung am 15. September 1686 nicht mehr selbst erlebte. Der kunstvoll aus fünf Meter hohen Eisengittern gefertigte Brunnen ist ein hervorragendes Beispiel europäischer Schmiedekunst und ähnelt einem großen Vogelbauer, bekrönt durch den goldenen Wappenvogel. Angefertigt wurde das schmiedeeiserne Brunnengehäuse durch den bischöflichen Münzwerkmeister und Hofschlosser Wilhelm Helleweg (* um 1650 in Stromberg/Westfalen, † 1695). Noch bis zum Jahre 1878, als die städtischen Wasserwerke errichtet wurden, holten die Neisser Bürger Wasser aus dem Brunnen, das nach einer Analyse durch den Apotheker Theodor Poleck im Jahre 1863 sehr mineralstoffreich gewesen sein soll. Am Ende des Zweiten Weltkriegs und in den ersten Nachkriegsjahren erlebte dieses Kunstwerk ein abenteuerliches Schicksal: Wohl 1942 war das Brunnengitter abmontiert worden, um es vor Zerstörung zu retten. Es überdauerte den Krieg eingelagert im Fort Wodny (früher Blockhaus genannt). Im Jahr 1946 gelang es Dieben, es von dort zu entwenden und nach Niemodlin (Falkenberg) zu schaffen. Polizisten stellten dort die Diebe und es gelang, den Brunnen nach Neisse zurückzubringen und im Hof der Feuerwehr zwischenzulagern. Trotz einer Initiative von Neisser Bürgern zur Wiederaufstellung des Brunnens dauerte es noch bis zum Jahr 1969, bis alle Restaurierungsarbeiten abgeschlossen waren und der Schöne Brunnen wieder aufgestellt werden konnte. Literatur Gerhard Schiller: Der Schöne Brunnen in Neisse. in der Monatszeitschrift Oberschlesien vom März 2011 in Patschkauer Dohle Nr. 201, S. 24–25. Weblinks Piękna Studnia – Der Schöne Brunnen Einzelnachweise
Жешовски университет

Жешовският университет (на полски: Uniwersytet Rzeszowski) е държавен университет, разположен в Жешов, югоизточна Полша. Открит е на 1 септември 2001 г. след сливането на филиала на Университета „Мария Кюри-Склодовска“ в Люблин, Висшия педагогически институт в Жешов и Икономическия департамент на Академията по земеделие „Хуго Колонтай“ в Краков. Днес има 22 хиляди студенти. Галерия Източници Външни препратки Официален сайт на Жешовския университет Архив на оригинала от 2015-02-23 в Wayback Machine. ((pl)) Официален сайт на Жешовския университет ((en))
Universität Rzeszów

Die Universität Rzeszów (poln. Uniwersytet Rzeszowski) entstand am 1. September 2001 durch die Vereinigung der Pädagogischen Hochschule in Rzeszów mit der Filiale Rzeszów der Maria-Curie-Skłodowska-Universität in Lublin und der Wirtschaftswissenschaftlichen Fakultät Rzeszów der Landwirtschaftlichen Universität Krakau. Im Juni 2007 waren knapp 19.880 Studierende eingeschrieben, 2016 waren es ca. 16.500, 2023 waren es ca. 15.000. Bis 2024 ist Sylwester Czopek als Rektor gewählt. Fakultäten Biologie und Agrarwissenschaften Wirtschaftswissenschaft Philologie Mathematik und Naturwissenschaften Medizin Musikwissenschaft Pädagogik Rechts- und Verwaltungswissenschaft Soziologie und Geschichtswissenschaft Kunstwissenschaften Sportwissenschaft Einzelne Institute Studium für praktische Fremdsprachenwissenschaften Zentrum für polnische Kultur und Sprache für Auslandspolen und Ausländer „Polonus“ Studiengang Kultur und Erziehung Studiengang Sport Europäische Akademie für die Euroregion Karpaten Zentralbibliothek der Universität Adresse: ul. Cegielniana 12, 35-950 Rzeszów Weblinks Literatur von und über Universität Rzeszów im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek Offizielle Webpräsenz der Universität Rzeszów (engl., poln.) Biblioteka UR w studenckim radiu Feniks (Memento vom 14. April 2009 im Internet Archive) (poln.) Fußnoten
Universidad de Rzeszów

La Universidad de Rzeszów es una universidad en Rzeszów, Polonia. Fue oficialmente establecida como Universidad de Rzeszow en 2001 al reagrupar varias instituciones ya existentes en la ciudad: Campus Rzeszów de la Universidad Marie Curie-Skłodowska Escuela Superior de Educación Departamento de Economía de la Academia de Agricultura Hugo Kołłątaj La universidad tiene más de 22.000 estudiantes. Su patrona es la Reina Santa Eduviges I de Polonia. Facultades Facultad de Biología y Agricultura Facultad de Economía Facultad de Filología Facultad de Matemáticas y Ciencias Naturales Facultad de Medicina Facultad de Pedagogía y Arte Facultad de Derecho Facultad de Sociología e Historia Facultad de Educación Física Facultad de Biotecnología Unidades interfacultades Instituto interfacultades de filosofía Escuela de educación práctica de lenguas extranjeras Centro "POLONUS" de lengua y cultura polaca para extranjeros y polacos originarios del extranjero Estudios de educación y cultura Escuela de deporte y educación física Academia europea para la Eurorregión de los Cárpatos Club universitario Asociación de deportes académicos "AZS" Véase también Lista de universidades en Polonia Referencias Enlaces externos Sitio web de la Universidad de Rzeszów Archivado el 23 de febrero de 2015 en Wayback Machine.
Université de Rzeszów

L'université de Rzeszów (Uniwersytet Rzeszowski) est la plus grande université du Sud-Est de la Pologne. Elle a ses origines en 1965, avec la création de l'École supérieure de pédagogie de Rzeszów (Wyższą Szkołę Pedagogiczną z siedzibą w Rzeszowie) sur la base de deux antennes (philologie-histoire et mathématiques-physique) de l'École supérieure de pédagogie de Cracovie (WSP). En 1969, l'université Marie Curie-Skłodowska de Lublin ouvre une antenne, puis en 1973 l'Académie d'agriculture de Cracovie (Akademia Rolnicza im. Hugona Kołłątaja w Krakowie) ouvre une faculté d'économie. Ces éléments sont regroupés à compter du 1er septembre 2001 pour constituer cette nouvelle université. Composition de l'université L'université est composée de onze facultés : Faculté de biologie et d'agriculture (Wydział Biologiczno-Rolniczy) Architecture du paysage (architektura krajobrazu), Biologie (biologia), Agriculture (rolnictwo), Protection de l'environnement (ochrona środowiska), Technologie de l'alimentation et alimentation humaine (technologia żywności et żywienie człowieka). Faculté d'économie (Wydział Ekonomii) Économie. Faculté de philologie (lettres et langues) (Wydział Filologiczny) Philologie étrangère, Philologie anglaise Philologie allemande Philologie russe Philologie polonaise. Faculté des sciences (Wydział Matematyczno-Przyrodniczy) Physique, Physique technique, Mathématiques, Informatique. Faculté de médecine (Wydział Medyczny) Diététique, Physiothérapie, Soins infirmiers, Obstétrique, Médecine d'urgence, Santé publique. Faculté de pédagogie et des arts (Wydział Pedagogiczno-Artystyczny) Éducation artistique et musicale (edukacja artystyczna w zakresie sztuki muzycznej), Pédagogie. Faculté de droit et d'administration (Wydział Prawa i Administracji) Droit, Études européennes, Administration. Faculté des sciences sociales et historiques (Wydział Socjologiczno-Historyczny) Archéologie, Histoire, Sociologie, Sciences politiques, Culture. Faculté des arts (Wydział Sztuki) Éducation artistique et arts plastiques (edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych), Graphique. Faculté d'éducation physique (Wydział Wychowania Fizycznego) Tourisme et loisirs (turystyka et rekreacja), Éducation physique (wychowanie fizyczne). Faculté de biotechnologie (Wydział Biotechnologii) Biotechnologie, Biologie. Notes et références Voir aussi Articles connexes École polytechnique de Rzeszów Rzeszów Liens externes Sites officiels : (pl + uk) www.ur.edu.pl et (en) www.ur.edu.pl/en Ressource relative à la recherche : CrossRef Portail des universités Portail de la Pologne
Università di Rzeszów

L'Università di Rzeszów è un'università pubblica con sede a Rzeszów, in Polonia. Storia L'ente venne istituito nel 2001 in seguito all'unione di antiche istituzioni presenti nella città: la sede locale dell'Università Marie Curie-Skłodowska di Lublino, l'Alta scuola di educazione e il Dipartimento di economia dell'Università Agraria Hugo Kołłątaj di Cracovia. Struttura L'università è organizzate nelle seguenti facoltà: Arte Biologia e agraria Biotecnologia Economia Filologia Giurisprudenza Matematica e scienze naturali Medicina Musica Sociologia e storia Scienze della formazione Scienze motorie Note Voci correlate Politecnico di Rzeszów Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università di Rzeszów Collegamenti esterni (PL, UK) Sito ufficiale, su ur.edu.pl. (EN) Sito ufficiale, su ur.edu.pl. (EN) Università di Rzeszów, su GitHub.
Ряшівський університет

Ряшівський університет (пол. Uniwersytet Rzeszowski) — університет в Ряшеві, який є найбільшим навчальним закладом південно-східної Польщі. Історія В 1963 році в Ряшеві засновані «Ряшівські студії філологічно-історичні та математично-фізичні» Краківського педагогічного університету, в 1965 році Студії були трасформовані в Ряшівський педагогічний інститут. Ряшівський університет заснований 1 вересня 2001 року злиттям Ряшівського педагогічного інституту, філії Університету Марії Склодовської-Кюрі (Люблін) та Економічного відділення Сільськогосподарської Академії Гуго Коллонтай (Краків). Першим ректором університету став професор Тадеуш Люлек. Напрямки навчання Гуманітарний коледж: Археологія Музеологія Філософія Міжкультурна комунікація Історія Культурологія Історико-культурний туризм Музичне мистецтво Англійська філологія Германська філологія Російська філологія Прикладна лінгвістика Викладання іноземних мов - англійської та російської Журналістика та соціальні комунікації Польська філологія Логопедія з навчанням польської мови як іноземної Прикладна полоністика Графіка Образотворче мистецтво (живопис) Коледж медичних наук: Медична аналітика Дієтологія Електрорадіологія Фізіотерапія Медична сфера Медична сфера англійською Сестринська справа Акушерство Служби екстреної медичної допомоги Туризм і відпочинок Фізична культура Громадське здоров'я Коледж природничих наук [9]: Агролісомеліорація Ландшафтна архітектура Безпека та сертифікація харчових продуктів Біологія Біотехнології Фізика Інформаційні технології інформатика та економетрика Інженерія матеріалів Логістика в агропродовольчому секторі Математика Мехатроніка Менеджмент з розробки продукту Нанотехнології Охорона навколишнього середовища Відновлювані джерела енергії та управління відходами Оптометрія Сільське господарство Діагностичні системи в медицині Харчові технології та харчування людини Коледж соціальних наук: Адміністрування Внутрішня безпека Економіка Економіка англійською мовою (другий цикл навчання) Фінанси та бухгалтерський облік Сімейні дослідження Освіта Дошкільна та рання шкільна педагогіка Спеціальна освіта Політологія Соціальна робота Правознавство Психологія Соціологія Міжнародні зв'язки Європейські студії Містознавство Примітки Посилання Сайт університету
Vyšné Jamnícke pleso

Vyšné Jamnícke pleso je jezero v Jamnícke dolině v Západních Tatrách na Slovensku. Je známé také pod názvy Horné Jamnícke pleso případně s přehozenými délkami Vyšné Jamnické pleso nebo Horné Jamnické pleso. Má rozlohu 0,4095 ha a je 110 m dlouhé a 58 m široké. Dosahuje maximální hloubky 3,6 m a objemu 5406 m³. Leží v nadmořské výšce 1839 m. Okolí Nachází se v nejvyšší části Jamnícke doliny východně od Jamníckeho sedla, severně od Ostrého Roháče a jižně od Volovce. Východně od něj se nachází Nižné Jamnícke pleso. Vodní režim Z plesa odtéká Jamnícky potok, přítok Račkova potoka, který náleží k povodí Váhu. Rozměry jezera v průběhu času zachycuje tabulka: Přístup Pleso je veřejnosti přístupné po modré turistické značce, která vede celou Úzkou a Jamníckou dolinou a v její horní části severně od plesa až na Jamnícke sedlo. Poznámky Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Vyšné Jamnícke pleso na Wikimedia Commons (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Jamnicki Staw, Wyżni
Wyżni Jamnicki Staw

Wyżni Jamnicki Staw (słow. Vyšné Jamnícke pleso, 1835 m n.p.m.) – jeden z dwu Jamnickich Stawów w słowackich Tatrach Zachodnich. Położony jest w górnej części Doliny Jamnickiej, na górnym tarasie Kotła Jamnickich Stawów, pod zboczami Rohacza Ostrego, Wołowca i Łopaty. Znajduje się na płaskim w tym miejscu dnie doliny. Od pozostałej części doliny oddzielony jest wałowatym wzniesieniem Stawiańskiego Wierchu. Pomiary wykonane w 1935 r. przez Jerzego Młodziejewskiego: głębokość 2,9 m, powierzchnia 0,431 ha, rozmiar 107 × 51 m. Nowsze pomiary (sprzed 1971 r.): powierzchnia 0,41 ha, rozmiar 110 × 58 m. Ma pojemność ok. 4850 m³. Wypływa z niego potok odprowadzający wodę do drugiego, niżej położonego Niżniego Stawu Jamnickiego. Otoczenie stawu jest trawiasto-kamieniste. Dominujący w murawie sit skucina, rudziejący już w połowie lata, wybarwia stoki na czerwonawo. Szlaki turystyczne – od autokempingu „Raczkowa” przez rozdroże Niżnia Łąka, Dolinę Jamnicką i Jamnicką Przełęcz na Wołowiec. Czas przejścia z autokempingu do rozdroża w Dolinie Jamnickiej: 2:30 h, ↓ 2 h Czas przejścia z rozdroża na Jamnicką Przełęcz: 1:45 h, ↓ 1:20 h Czas przejścia z przełęczy na Wołowiec: 20 min, ↓ 15 min Przypisy Bibliografia Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6. Zofia Radwańska-Paryska: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 1995. ISBN 83-7104-009-1.
Tatra-Museum

Das Tatra-Museum (poln. Muzeum Tatrzańskie im. dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem) wurde 1889 in Zakopane gegründet. Das Museum hat elf Filialen, davon sieben in Zakopane und jeweils eine in Chochołów, Czarna Góra, Jurgów und Łopuszna. Ausstellungen Hauptgebäude. Adresse: Zakopane, ul. Krupówki 10 Museum des Zakopane-Stils Villa Koliba, Adresse: Zakopane, ul. Kościeliska 18 Museum des Zakopane-Stils, Adresse: Zakopane, Droga do Rojów 6 Władysław-Hasior-Galerie, Adresse: Zakopane, ul. Jagiellońska 18 b Włodzimierz-und-Jerzy-Kulczycki-Galerie, Adresse: Zakopane, ul. Droga na Koziniec 8 Kornel-Makuszyński-Museum, Adresse: Zakopane, ul. Tetmajera 15 Galerie der Kunst des 20. Jahrhunderts in der Villa Oksza, Adresse: Zakopane, ul. Zamoyskiego 25 Museum des Aufstands in Chochołów. Adresse: Chochołów 75 Herrenhof Łopuszna in Łopuszna. Adresse: Łopuszna, ul. Gorczańska 2 Freilichtmuseum in Czarna Góra, Adresse: Czarna Góra, Zagóra 86 Freilichtmuseum in Jurgów, Adresse: Jurgów 215 Literatur Józef Nyka: Tatry Polskie. Przewodnik. Wydawnictwo Trawers, Latchorzew 1998, S. 51. Jerzy M. Roszkowski: Związki Bronisława Piłsudskiego z Podtatrzem i Muzeum Tatrzańskim (1906–1914), Etnografia Nowa nr 6, Warszawa 2014. Weblinks Homepage
Muzeul Tatra din Zakopane

Muzeul Tatra este un muzeu de istorie, cultură, natură și etnografie al Poloniei din regiunea Tatra. Sediul principal este situat în Zakopane, Polonia. Istorie Muzeul a fost înființat de către Societatea Muzeul Tatra, iar clădirea care astăzi servește ca sediu principal, situat în centrul orașului Zakopane, pe strada Krupówki nr. 10, a fost proiectat special pentru acest scop de către Stanisław Witkiewicz și Franciszek Mączyński. Clădirea este un exemplu de varietăți de "cărămidă și piatră" a arhitecturii stilului Zakopane. Proiectul a fost pregătit în 1913, iar construcția clădirii a început între 1913 și 1914. Contele Władysław Zamoyski, un membru al Societății Muzeul Tatra, a donat pietrele folosite pentru construcție. După primul război mondial, care a încetinit finalizarea clădirii, lucrările rămase și pregătirile pentru expoziții au fost posibile datorită unui împrumut de la Maria Skłodowska-Curie. Colecții și sedii În afară de sediul principal din Zakopane, pe strada Krupówki nr. 10, muzeul are 7 alte filiale în Zakopane și 4 alte filiale situate în Czarna Góra, Jurgów, Chochołów și Łopuszna. Muzeul deține și prezintă: artefacte culturale și etnografice, îmbrăcăminte istorică, mobilier, obiecte de uz casnic, obiecte decorative, pictură pe sticlă istorie naturală, flora și fauna din munții Tatra; exponate geologice; arte plastice, în principal de pictură și sculptură create în regiunea Podhale. În afară de sediul principal, în Zakopane mai sunt 11 sedii ale Muzeului Tatra: Muzeul Vila Koliba în stilul Zakopane; Galeria Władysław Hasior din Zakopane; Vila Oksza - galerie de artă din secolul XX; Muzeul Kornel Makuszyński; Galerie de artă din Koziniec Muzeul în stilul Zakopane - sursă de inspirație în Vila Dembowski. Expoziții permanente Expoziție istorică Clădirea principală găzduiește o expoziție care prezintă istoria regiunii poloneze Tatra. Fotografii, documente de arhivă și publicații prezintă o istorie a regiunii Podhale din timpuri preistorice, prin primele așezări umane, dezvoltarea orașelor și a satelor, dezvoltarea Zakopane dintr-un mic sat într-o stațiune de sănătate și centru de artă și cultură în perioada interbelică. Expoziția prezintă perioada de dezvoltare rapidă a stațiunii Zakopane și apariția unei societăți de artiști activi și activiști sociali în Podhale la sfârșitul secolului al XIX-lea și începutul secolului XX. Tytus Chałubiński, Stanisław Witkiewicz și mulți alți artiști polonezi au ales Zakopane, fascinați de folclorul local și natură. Expoziția urmărește evoluțiile ulterioare ale orașului și a regiunii până în prezent. Referințe Legături externe Site-ul muzeului
Татровский музей

Татровский музей имени Титуса Халубинского (пол. Muzeum Tatrzańskie im. dra Tytusa Chałubińskiego) — музей, находящийся в городе Закопане, Малопольское воеводство, Польша. Зарегистрирован в Государственном реестре музеев. Музей располагается по адресу: улица Крупувки, 10. Музей экспонирует предметы, связанные с историей, материальной и культурной жизнью историческо-этнографических регионов Подгалье, Спиш и Орава. Музей назван именем польского врача и этнографа Титуса Халубинского. История Инициатором создания музея возникла среди последователей польского врача, общественного деятеля и краеведа Титуса Халубинского (1820—1889). В 1888 году ими было основано Общество музея имени Титуса Халубинского. Целью этого общества стало сбор ботанических, геологических, этнографических и зоологических материалов, связанных с Татрами. Обществом стала собираться библиотека. Первая экспозиция была выставлена в 1889 году в Закопане в несуществующем сегодня доме на улице Крупувки. В конце XIX века музей сформировал богатую коллекцию этнографических материалов. В 1892 году по проекту варшавского архитектора Йозефа Пиуса Дзеконского было построено здание для музея. В этом же году в здании была размещена коллекция, собранная Обществом имени Титуса Халубинского. До 1911 года активность Общества имени Титуса Халубинского значительно сократилась и музейная коллекция почти не пополнялась. В 1913 году началось строительство нового здания для музея, которое завершилось в 1920 году. В 1922 году состоялось торжественное открытие нового музейного дома на улице Крупувки, 10. В конце 20-х годов XX столетия в музее сформировались отделы современного искусства, ремесленный отдел и отдел татровского предгорья. В период между двумя мировыми войнами в музее была основана метеорологическая станция. В это же время музей стал издавать научный ежегодник «Rocznik Podhalański». После Второй мировой войны Татровский музей перешёл в собственность государства и стал заниматься деятельностью по сбору информации и сохранению памятников культуры и природы. В это же время научный коллектив стал заниматься полевыми работами в Подгалье и в музее были открыты художественный и исторический отделы. В 1954 году после создания Татровского национального парка деятельность музея по изучению и сохранению дикой природы значительно сократилась. В 70-е годы XX столетия в музее был открыт отдел по охране памятников. Филиалы В музее действуют четыре филиала в Закопане и филиалы в сёлах Хохолув, Чарна-Гура, Юргув и Лопушна: Вилла Колиба в Закопане (Музей закопанского стиля имена Станислава Виткевича) — первое здание закопанского стиля; Галерея Владислава Хасиора в Закопане — музей искусства; Галерея искусства имени Влодзимежа и Ежи Кульчицких в Закопане; Музей Корнелия Макушинского в Закопане; Музей Хохолувского восстания в Хохолуве; Усадьба Тетмайеров в селе Лопушна; Усадьба Коркошув в селе Чарна-гура; Дом солтыса и пастушеские шалаши в Юргуве; Литература Józef Nyka, Tatry Polskie. Przewodnik, str. 51, Wydawnictwo TRAWERS, Latchorzew, 1998 Ссылки Официальный сайт Архивная копия от 29 апреля 2017 на Wayback Machine (пол.)
Nižné Terianske pleso

Nižné Terianske pleso je ledovcové jezero ve skupině Terianskych ples. Nachází se ve výrazné karové kotlině v údolí Nefcerka, jež je boční větví Kôprové doliny ve Vysokých Tatrách na Slovensku. Má rozlohu 5,5580 ha a je 360 m dlouhé a 235 m široké. Dosahuje maximální hloubky 47,3 m. Jeho objem činí 871 668 m³. Leží v nadmořské výšce 1940 m. Okolí Na severu se nad plesem zvedají stěny Nefcerské veže, Terianské veže a Prostredné Valove veže. Na východě se zvedá další práh údolí Nefcerky. Na jihu se zvedá hřeben od Krátké zakončený Krátkou Strážnicí. Na západ údolí klesá do Kôprové doliny. Vodní režim Z Vyšného Terianskeho plesa přitéká Nefcerský potok a odtéká na západ, kde se na něm nacházejí tři vodopády (Vyšný a Nižný Nefcerský vodopád, Kmeťov vodopád) nad soutokem s Kôprovským potokem. Rozměry jezera v průběhu času zachycuje tabulka: Přístup Celé údolí přísnou rezervací TANAPu a přístup veřejnosti do ní je zakázaný. Poznámky Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Nižné Terianske pleso na Wikimedia Commons (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Teriański Staw, Niżni