NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Дом с аптекой (Зервана)

Дом с аптекой (пол. Dom z apteką) — архитектурный памятник, здание, находящееся в Польше в населённом пункте Зервана, гмина Михаловице Краковского повята Малопольского воеводства. Охраняемый памятник Малопольского воеводства. История Здание было построено в 1917 году аптекарем Максимилианом Яжембинским. В здании располагалась с самого начала аптека и жилые помещения. Кирпичный отштукатуренный дом построено в прямоугольной форме в стиле позднего историзма. В углу здания с восточной стороны находятся двухпролётные колонный с полукруглыми арками. Единственная травея частично ограничен закрытыми балясинами. В 2000 году к зданию со стороны сада было добавлено крыльцо и строение в виде алькежа. В саду находится небольшая каменная часовня в шестиугольной проекции. Оригинальная часовня имела ажурные стены с колоннами по углам. Позднее ажурная стена была замурована с пяти сторон. От оригинальной архитектуры до настоящего времени сохранились только овальные отверстия в стенах. В часовне находится статуя святого Яна Непомуцена, датируемая 1774 годом. 30 июня 1996 года Дом с аптекой был внесён в реестр памятников культуры Малопольского воеводства (№ A-727). В настоящее время здание по-прежнему используется как жилое помещение. В аптеке находится небольшая экспозиция, представляющая аптечные приборы и мебель. Галерея Примечания Источник Joanna Czaj-Waluś Zabytki architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, 2007, ISBN 83-922906-8-2 Ссылки Информация (пол.)
Zadni Mnichowy Stawek

Der Hintere Mönchssee (pl. Zadni Mnichowy Stawek) in Polen ist ein Gletschersee im Tal hinter dem Mönch (pl. Dolina za Mnichem) in der Hohen Tatra. Er befindet sich in der Gemeinde Bukowina Tatrzańska. Der See liegt an einem markierten Wanderweg. Sein Wasserstand schwankt sehr. Selten trocknet der See vollständig aus. Er ist in der Regel über zehn Monate des Jahres zugefroren. Weblinks Einzelnachweise Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin, Wyd. Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25000, Warszawa, 2005/06, Polkart ISBN 83-87873-26-8.
Zadni Mnichowy Stawek

Zadni Mnichowy Stawek – jeziorko tatrzańskie położone na wysokości ok. 2070 m n.p.m. w Dolinie za Mnichem na Zadniej Galerii Cubryńskiej. Powierzchnia jeziorka wynosi ok. 0,04 ha, wymiary to 35 × 15 m, głębokość – 1,1 m (według Józefa Nyki). Przez znaczną część roku (ok. 10 miesięcy) jeziorko pokryte jest lodem. Zadni Mnichowy Stawek jest najwyżej położonym jeziorem w polskiej części Tatr, a co za tym idzie – w całej Polsce. Stawek położony jest wśród wielkich bloków skalnych. Woda wypływa z niego podziemnymi przepływami. W blokach skalnych nad jeziorkiem znajduje się naturalna skalna koleba (bardzo zimna). Zobacz też Jeziora tatrzańskie Przypisy
Zadni Staw Polski

Zadni Staw Polski je ledovcové jezero v Tatrách v Polsku. Nachází se v nadmořské výšce 1890 m v západní nejvyšší části údolí Pěti Stawů nad Czarnym Stawem Polskim. Jezero má rozlohu 6,4720 ha. Je 382 m dlouhé a 235 m široké. Dosahuje maximální hloubky 31,6 m a objemu 918 400 m³. Pobřeží Na jihu se nachází Wole Oko a nad ním Hladké sedlo. Na západě se tyčí štít Valentková, jehož stěna začíná přímo u hladiny plesa. Na severu se nachází suché nejvyšší patro doliny Pěti Stawů pod Niebieskou Przełęczí. Na východě vybíhá nad pleso hřeben Kołowe Czuby. Vodní režim Z jezera odtéká potok do Woleho Oka. Rozměry jezera v průběhu času zachycuje tabulka: Přístup modrá turistická značka z Gąsienicowy doliny přes Zawrat do Doliny Pięciu Stawów vede 250 m východně od plesa pod hřebenem Kołowe Czuby. Související články Wielki Staw Polski Mały Staw Polski Przedni Staw Polski Czarny Staw Polski Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Czarny Staw Polski na polské Wikipedii. Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Zadni Staw Polski na Wikimedia Commons (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska, Zadni Staw Polski
Zadni Staw Polski

Der Hintere Polnische See (pl. Przedni Staw Polski) in Polen ist ein Gletschersee im Tal der fünf Polnischen Seen (pl. Dolina Pięciu Stawów Polskich) in der Hohen Tatra. Er befindet sich in der Gemeinde Bukowina Tatrzańska und ist über einen Wanderweg erreichbar. Das Wasser des Sees fließt über die Roztoka in den Großen Polnischen See. Weblinks Einzelnachweise Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin, Wyd. Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25000, Warszawa, 2005/06, Polkart ISBN 83-87873-26-8.
Zadni Staw Polski

Zadni Staw Polski lub po prostu Zadni Staw, czasami nazywany także Zadnim Stawem pod Kołem lub Stawem pod Kołem – owalne jezioro tatrzańskie położone w Dolince pod Kołem, górnym piętrze Doliny Pięciu Stawów Polskich. Jest to jezioro cyrkowe, powstałe na dnie kotła polodowcowego. Powierzchnia jeziora wynosi 6,47 ha, głębokość – 31,6 m. Leży na wysokości 1890 m, drugie pod tym względem w Polsce (po Zadnim Mnichowym Stawku). Połączone jest potokiem (często znikającym pod kamieniami) z leżącym na południowy wschód Wolim Okiem. Ponad Zadnim Stawem wznoszą się szczyty: Zawratowa Turnia, Świnica, Walentkowy Wierch, Liptowskie Mury. Zimą na stawie tworzy się rekordowej grubości lód. W 1938 r. miał grubość 3,75 m. Zobacz też Jeziora tatrzańskie Przypisy
Zadni Staw Gąsienicowy

Zadni Staw Gąsienicowy je ledovcové jezero ve skupině Gąsienicowých Stawů ve Vysokých Tatrách v Polsku. Je nejvýše položeným plesem v západní části, nazývané Dolina Zielona Gąsienicowa. Má rozlohu 0,5340 ha a je 108 m dlouhé a 66 m široké. Dosahuje maximální hloubky 8,0 m a objem vody v něm činí 15 430 m³. Leží v nadmořské výšce 1852 m. Okolí Jezero se nachází v nejvyšší části doliny zvané Zadnie Koło. Západně od plesa klesá práh, pod nímž se nachází nižší patro Zieloné Gąsienicowe doliny s Długim Stawem Gąsienicowym. Východně se nad plesem zvedají svahy štítů Kościelce a Zadniho Kościelce. Jižně se nad plesem táhne hraniční hlavní hřeben Vysokých Tater s vrcholem Svinice a z něj odbočující hřeben na Niebieskou Przełęcz a Zawratowou Turniu. Vodní režim Pleso nemá povrchový přítok. Voda odtéká ze severozápadního cípu plesa na severozápad a posléze se stáčí na sever do Długeho Stawu Gąsienicoweho. Rozměry jezera v průběhu času zachycuje tabulka: Přístup Pleso není přístupné veřejnosti. Ve vzdálenosti 50 m od severního břehu vede neznačená horská stezka odbočující pod Svinickým sedlem z černé turistické značky od dolní stanice lanovky na Kasprov vrch a směřující kolem plesa do sedla Karb. Odkazy Reference Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Zadni Staw Gąsienicowy na Wikimedia Commons (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Zadni Staw Gąsienicowy
Zadni Staw Gąsienicowy

Der Polnische Hintere See (pl. Zadni Staw Gąsienicowy) in Polen ist ein Gletschersee im Seealmtal (pl. Dolina Zielona Gąsienicowa) in der Hohen Tatra. Er befindet sich in der Gemeinde Zakopane. Er ist nicht zugänglich, es führt kein Wanderweg an den See. Er ist jedoch von den umliegenden Gipfel gut sichtbar. Das Wasser des Sees fließt größtenteils unterirdisch über die Seealmer Trockenbach ab. Weblinks Einzelnachweise Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin, Wyd. Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25000, Warszawa, 2005/06, Polkart ISBN 83-87873-26-8.
Zadni Staw Gąsienicowy

Zadni Staw Gąsienicowy – tatrzańskie jezioro z grupy Gąsienicowych Stawów. Położone jest w Dolinie Zielonej Gąsienicowej na wysokości 1852 m n.p.m., pod zachodnią ścianą Kościelca. Według danych z przewodnika Tatry Wysokie Witolda Henryka Paryskiego powierzchnia jeziora wynosi 0,53 ha (długość 106 m, szerokość 66 m), głębokość 8,0 m. Na zdjęciu satelitarnym z 2004 r. powierzchnia jest nieco mniejsza i wynosi 0,515 ha. Wody z jeziora spływają po stromej ścianie skalnej do Długiego Stawu Gąsienicowego. Jest najwyżej położonym ze wszystkich stawów w Dolinie Gąsienicowej. Przez większą część roku jest zamarznięty. Taje w miesiącach czerwiec-sierpień, a zamarza we wrześniu-październiku. Nad jego brzegiem rośnie rzadka w Karpatach turzyca Lachenala. Zadni Staw Gąsienicowy jest niedostępny dla turystów. Najlepiej widoczny jest z czarnego szlaku na Świnicką Przełęcz oraz z wierzchołka Kościelca. Przypisy
Vyšné Račkovo pleso

Vyšné Račkove pleso je nejvýše položené jezero z Račkových ples v Račkově dolině v Západních Tatrách na Slovensku. Má rozlohu 0,7425 ha a je 127 m dlouhé a 83 m široké. Dosahuje maximální hloubky 12,3 m a objemu 27 058 m³. Leží v nadmořské výšce 1697 m. Okolí Nachází se v nejvyšší části Račkovy doliny zvané Račkov Zadok. Na severu se tyčí Končistá, z níž hřeben severozápadně od plesa klesá do sedla Jarząbcza Przełęcz a poté západně od plesa stoupá na Hrubý vrch. Jihozápadně od plesa se tyčí Jakubina. Ve stejném kotli na jihovýchod od něj se nacházejí i Suché a Nižné Račkovo pleso. Vodní režim Do západního konce přitéká Račkov potok a z plesa odtékají jeho ramena jak do Suchého tak i Nižného Račkova plesa. Náleží k povodí Váhu. Rozměry jezera v průběhu času zachycuje tabulka: Přístup Ve vzdálenosti 150 m od plesa prochází žlutá turistická značka přístupná pěšky v období od 16. června do 31. října, z níž vede neznačená odbočka k plesu, na níž je přístup zakázán. po žluté turistické značce z Račkovy doliny. po žluté turistické značce z Račkova sedla na hlavním hřebeni Západních Tater. Poznámky Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Externí odkazy (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Raczkowe Stawy Obrázky, zvuky či videa k tématu Vyšné Račkovo pleso na Wikimedia Commons
Zadni Staw Raczkowy

Zadni Staw Raczkowy (słow. Vyšné Račkovo pleso) – najwyżej położony z grupy 3 większych Raczkowych Stawów w Dolinie Raczkowej w słowackich Tatrach Zachodnich. Znajduje się w górnym piętrze tej doliny, w tzw. Dolinie Zadniej Raczkowej, bezpośrednio przylegając do skał podnóża Raczkowej Czuby i Kończystego Wierchu. Położony jest na wysokości 1697 m n.p.m. (według innych danych na 1717 m), ma powierzchnię 0,8 ha i głębokość 8 m. Jest najgłębszym z Raczkowych Stawów. Jego wody spływają do leżącego tuż obok niego, nieco niżej Przedniego Stawu Raczkowego. Wiosną, zasilany wodami z topniejących śniegów często łączy się z dwoma pozostałymi, leżącymi blisko siebie stawami (Przednim i Suchym Stawem Raczkowym) w jedno duże rozlewisko. Wody z tych stawów zasilają Raczkowy Potok. Jest pochodzenia lodowcowego. Badany był w latach 1845, 1850 i 1856 przez Ludwika Zejsznera. Od szlaku turystycznego wiodącego Doliną Zadnią Raczkową odchodzi ścieżka, którą można dojść bezpośrednio do Zadniego Stawu Raczkowego (i dwóch pozostałych). Szlaki turystyczne – żółty szlak z rozdroża Niżnia Łąka przez Dolinę Raczkową do Rozdroża pod Klinem i dalej Zadnią Doliną Raczkową obok stawów na Starorobociańską Przełęcz i Kończysty Wierch (2002 m). Suma wzniesień ok. 1050 m. Czas przejścia z Niżniej Łąki do Rozdroża pod Klinem: 2:30 h, ↓ 1:45 h Czas przejścia od rozdroża na Starorobociańską Przełęcz: 2 h, ↓ 1:30 h Przypisy Bibliografia Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-36-5. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
Vyšné Spišské pleso

Vyšné Spišské pleso, Zadné Spišské pleso nebo Horné Spišské pleso je ledovcové jezero, které se nachází ve Vysokých Tatrách v Malé Studené dolině v nadmořské výšce 2019 m a je nejvýše položené z Pěti Spišských ples. Má rozlohu 0,1840 ha. Je 100 m dlouhé a 45 m široké. Dosahuje maximální hloubky 1,6 m. Jeho objem činí 1466 m³. Okolí Na jihozápadě se nachází Veľké Spišské pleso, nad kterým je Dolinka pod Sedielkom s Modrým plesem. Na severu se zvedá Sněhový štít a Baranie rohy a na východě Pyšný štít. Vodní režim Do plesa ústí ze severozápadu nepravidelný potok z Baranieho plieska a ze severu ještě potok ze žlabu pod Baranieho sedla. Pleso nemá povrchový odtok a voda odtéká pod zemí do Veľkého Spišského plesa. Rozměry jezera v průběhu času zachycuje tabulka: Přístup Přístup k plesu není možný, ale je možné se dostat do jeho blízkosti: společná žlutá a zelená turistické značce od Téryho chaty na Priečne sedlo a Sedielko, která je přístupná sezónně v letním období od 16. června do 31. října vede 500 m jižně pod jezerem. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Vyšné Spišské pleso na slovenské Wikipedii. Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Vyšné Spišské pleso na Wikimedia Commons (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska, Pięć Stawów Spiskich
Vyšné Spišské pleso

Vyšné Spišské pleso (slowakisch seltener auch Horné Spišské pleso oder Zadné Spišské pleso genannt; deutsch Oberer See oder 4. See, ungarisch Szepesi-Felső-tó oder Negyedik-tó, polnisch Zadni Staw Spiski oder Wyżni Staw Spiski) ist ein Bergsee auf der slowakischen Seite der Hohen Tatra. Er befindet sich im Tal Malá Studená dolina (deutsch Kleines Kohlbachtal) in der Seegruppe Päť Spišských plies (deutsch Zipser Fünfseen), nordöstlich des Sees Veľké Spišské pleso und seine Höhe beträgt 2018 m n.m. Seine Fläche liegt bei 1840 m², er misst 90 × 38 m und seine maximale Tiefe beträgt 1,6 m. Der See gehört zum Einzugsgebiet des Malý Studený potok (deutsch Kleiner Kohlbach), eines Quellflusses des Studený potok im Einzugsgebiet des Poprad. Der Name erläutert, dass es sich um den höchstgelegenen See innerhalb der Seegruppe handelt. Das Adjektiv Spišské (slow. n.) weist auf die historische Zugehörigkeit zum Komitat Zips hin. Der See ist nicht von der Hütte Téryho chata sichtbar, teilweise ist er vom grün markierten Wanderweg unterhalb des Sattels Sedielko zu sehen, die besten Aussichten bietet jedoch der nur mit einem Bergführer zu nehmende Weg zum Sattel Baranie sedlo und Berg Baranie rohy. Literatur Milan Lackovič: Prírodné Krásy Slovenska – Plesá. Hrsg.: DAJAMA. 1. Auflage. Bratislava 2015, ISBN 978-80-8136-049-7, S. 92. Weblinks Einzelnachweise
Zadni Staw Spiski

Zadni Staw Spiski, również Wyżni Staw Spiski (słow. Zadné Spišské pleso, Vyšné Spišské pleso, Horné Spišské pleso) – staw położony na wysokości 2022 m n.p.m., w Dolinie Pięciu Stawów Spiskich (górna część Doliny Małej Zimnej Wody), w słowackich Tatrach Wysokich. Pomiary pracowników TANAP-u z lat 60. XX w. wykazują, że ma on powierzchnię 0,210 ha, wymiary 100 × 45 m i głębokość ok. 1,5 m. Leży w pobliżu Wielkiego Stawu Spiskiego, a dokładniej na północny wschód od niego. Jest najwyżej położonym stawem wśród Pięciu Stawów Spiskich, pozostałe to: Wielki Staw Spiski, Mały Staw Spiski, Pośredni Staw Spiski i Niżni Staw Spiski. Bibliografia Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6. Zofia, Witold Henryk Paryscy: Wielka encyklopedia tatrzańska, hasło „Pięć Stawów Spiskich”. [dostęp 2008-11-15]. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
Zadnie Koło

Das eiszeitlich durch Gletscher geformte Hängetal Zadnie Koło ist ein Karkessel, der westlich des Tals Dolina Zielona Gąsienicowa, das wiederum ein Seitental des Tals Dolina Suchej Wody Gąsienicowej ist, in der polnischen Hohen Tatra in der Woiwodschaft Kleinpolen liegt. Er liegt unterhalb der Gipfel der Seealmspitze (Świnica), der Hintere Polnischen Kapelle (Zadni Kościelec|) und der Polnischen Kapelle (Kościelec) sowie des Bergpasses Kerbsattel (Karb). Geographie Der Talkessel hat einen Durchmesser von mehreren hundert Metern und ist von über 2300 Meter hohen Bergen umgeben, insbesondere vom Massiv der Seealmspitze (Świnica). Im Tal befindet sich kein oberirdisches Gewässer. Eine Schneeschicht liegt hier regelmäßig bis August. Beim Schmelzen fließt ihr Wasser in den Polnischen Hinteren See (Zadni Staw Gąsienicowy), der unterhalb des Tals liegt. Etymologie Der Name leitet sich von der runden Form des Tales ab. Er lässt sich als Hinteres Rad übersetzen. Flora und Fauna Das Tal liegt oberhalb der Baumgrenze. Das Tal ist Rückzugsgebiet für Gämsen, Murmeltiere und Steinadler. Klima Im Tal herrscht Hochgebirgsklima. Tourismus Im Tal befinden sich keine Wanderwege, es kann nicht von Wanderern betreten werden. Es stellt ein striktes Naturreservat dar. Literatur Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin, Wyd. Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25.000, Warszawa, 2005/06, Polkart, ISBN 83-87873-26-8. Weblinks
Zadnie Koło

Zadnie Koło (ok. 1900–2000 m n.p.m.) – zawalony rumowiskiem głazów teren w górnym piętrze Doliny Zielonej Gąsienicowej w polskich Tatrach Wysokich. Znajduje się powyżej Zadniego Stawu Gąsienicowego, a poniżej Mylnej Kotlinki. Od wschodniej strony opiera się o Grań Kościelców, od zachodniej o urwiska Świnicy. Nie prowadzi przez niego żaden szlak turystyczny i znajduje się na obszarze ochrony ścisłej. Przypisy
Zagroda Pokazowa Żubrów w Międzyzdrojach

Zagroda Pokazowa Żubrów w Wolińskim Parku Narodowym – Żubrowisko w powiecie kamieńskim w województwie zachodniopomorskim, położone w środku lasu (2 km na południowy wschód od centrum Międzyzdrojów). Zagroda o powierzchni 28 ha (w tym wybieg 20 ha, rejon kwarantanny 0,5 ha) założona została w 1976 roku. Początki hodowli sięgają 1976, kiedy sprowadzono cztery żubry z Puszcz Boreckiej i Białowieskiej. Obecnie (listopad 2024) w zagrodzie przebywa dziesięć osobników, każdego roku przychodzi na świat od 1 do 2 cieląt. Co jakiś czas wprowadza się w stado żubrów byki z zewnątrz, aby zapobiec zbyt bliskiemu pokrewieństwu. Zaraz po urodzeniu cielętom nadawane są imiona, wpisywane do Księgi Rodowodowej Żubrów. Imiona żubrów urodzonych w Polsce rozpoczynają się sylabą "Po-" (POLAND). Wyhodowane zdrowe osobniki są przekazywane do innych stad. Żubry nizinne wolińskie nie żyją na wolności, nie pozwala na to zbyt uboga baza żywieniowa tamtejszych lasów. Rejon kwarantanny o powierzchni 0,5 ha przeznaczony jest dla nowo sprowadzanych osobników oraz dla żubrów z podejrzeniem choroby. W części udostępnionej turystycznie (wstęp płatny) wzdłuż ogrodzenia znajdują się widokowe pomosty i tablice poglądowe o poszczególnych gatunkach. W wyodrębnionej zagrodzie żyją sarny i dziki, są to zwierzęta chore lub osierocone. Kiedy odzyskają siły witalne, wypuszczane są na wolność. W specjalnych wolierach przebywają ptaki drapieżne: bieliki i puchacze – kilka lat temu przebywał tu także bielik Jurand, który wylągł się ślepy i pozostał w zagrodzie do ostatnich swoich dni. Zwierzęta w wolińskiej zagrodzie mają zapewnioną stałą opiekę, także weterynaryjną. Frekwencja zwiedzających Zagrodę Pokazową Żubrów kształtuje się na poziomie 90 tysięcy turystów rocznie. Dojście trzema popularnymi drogami turystycznymi: za znakami zielonymi – 2 km, za znakami czarnymi przez nadmorską aleję Gwiazd i Kawczą Górę – 4,7 km, oraz dla zmotoryzowanych tym samym czarnym szlakiem, z parkingu Kwasowo (przy wyjeździe z Międzyzdrojów w kierunku Wisełki) – 1,7 km. Galeria Zobacz też Woliński Park Narodowy Ogrody zoologiczne w Polsce Przypisy
Zagroda Wsi Pszczyńskiej

Zagroda Wsi Pszczyńskiej – skansen w Pszczynie, grupujący zabytki drewnianej architektury ludowej z regionu pszczyńskiego. Został utworzony w 1975 roku na powierzchni ok. 2 ha na terenie Parku Kolejowego (dziś zwanego Dworcowym). Po rozbudowie w 2013 roku skansen zyskał m.in. replikę młyna wodnego, budynek usługowy z kasą i sklepem z pamiątkami oraz altanę położoną nad stawem. Skansen jest położony we wschodniej części zabytkowego parku pszczyńskiego. Na blisko dwóch hektarach zgromadzono kilkanaście obiektów architektury drewnianej ziemi pszczyńskiej. Najstarszym zabytkiem jest spichlerz dworski z Czechowic (1784). Prawdziwą atrakcją jest również stodoła ośmioboczna z Kryr (XVIII w.), chałupa z Grzawy (1831), kuźnia z Goczałkowic (XIX w.) i młyn wodny z Bojszów, w którym dzisiaj mieszczą się sale wystawowe. O znaczeniu historycznym i turystycznym Zagrody Wsi Pszczyńskiej świadczy fakt wpisania jej do Szlaku Architektury Drewnianej opracowanego przez Urząd Marszałkowski, który to szlak łączy najcenniejsze i najciekawsze przykłady drewnianej architektury sakralnej i świeckiej Górnego Śląska. Wyjątkowość skansenu drzemie w zabytkowych chałupach, z których większość to budynki z oryginalnych materiałów. W ich wnętrzach zebrano wiele autentycznych sprzętów, są wśród nich m.in. rolnicze i rzemieślnicze narzędzia codziennego użytku, wozy drabiniaste („drabinioki”), sanie towarowe, eleganckie bryczki, meble oraz interesujące eksponaty sztuki ludowej. W skansenie prowadzone są również warsztaty edukacyjne, a na imprezach folklorystycznych, m.in. „Spotkaniach Pod Brzymem” spotykają się zespoły regionalne. Charakter miejsca oddają także inscenizacje obrzędów wielkanocnych i wieczerzy wigilijnej. W skład ekspozycji wchodzą m.in.: szopa na siano z Frydku, wiata bramna z Golasowic (dawniej brama kościelna), stodółka z Kobielic, masztalnia z Wisły Wielkiej, spichlerz z Rudołtowic, wozownia z Miedźnej, stodoła z Kryr, pasieka, studnia z Łąki, kapliczka słupowa z Poręby młyn z wiatrakiem z Zebrzydowic, chałupa mieszkalna z Grzawy, kuźnia z Goczałkowic, młyn wodny z Bojszów. Skansen znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego w pętli pszczyńskiej. Linki zewnętrzne Skansen Zagroda Wsi Pszczyńskiej
Zajazd Pocztowy w Słupcy

Zajazd pocztowy w Słupcy – budynek wzniesiony w pierwszej połowie XIX wieku w Słupcy, początkowo pełniący funkcję zajazdu pocztowego, aktualnie prywatny budynek mieszkalny. Znajduje się w Słupcy, w województwie wielkopolskim, przy ulicy Kościuszki 4. Wpisany do rejestru zabytków KOBiDZ pod numerem 405/147 w dniu 7 kwietnia 1988 roku. Galeria Przypisy