NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jezioro Szczucze

Jezioro Szczucze – jezioro na Równinie Gryfickiej, w Golczewie, w powiecie kamieńskim, w woj. zachodniopomorskim. Powierzchnia jeziora wynosi 33,68 ha, jego średnia głębokość – 4,6 m, a maksymalna głębokość – 8,7 m. Położenie Lustro wody znajduje się na wysokości 7,8 m n.p.m. Jezioro położone jest w górnej części rynny rzeki Niemicy, która z niego wypływa w kierunku Jeziora Okoniego. Jezioro Szczucze jest jeziorem rynnowym zasilanym niewielkimi ciekami dopływającymi w północno-wschodniej części. Linia brzegowa jest wyrównana, brzegi północne i południowe są podmokłe. Na przesmyku pomiędzy dwoma jeziorami wieża dawnego Zamku Biskupów Kamieńskich. Jezioro Szczucze znajduje się w granicach administracyjnych miasta Golczewo. Pełni ono funkcję rekreacyjną. W północno-wschodniej części znajduje się kąpielisko miejskie, zagospodarowana plaża oraz Promenada X-lecia. Zachodni i południowy brzeg jest zalesiony z punktowymi dojściami do wody. Nad Jeziorem Szczuczym znajduje się strzeżona plaża ze zjeżdżalnią wodną, wypożyczalnią sprzętu pływającego, mały amfiteatr, podświetlane fontanny tryskające z lustra wody. W 2004 roku oddano do użytku molo spacerowe o długości 70 m. Teren wokół jeziora został zagospodarowany – znajdują się tu chodnik, wiaty, pomosty. W północno-zachodniej oraz wschodniej części za promenadą są utworzone prywatne stawy. Nazwa Jezioro Szczucze funkcjonuje od 1949 roku, kiedy to została zmieniona z poprzedniej niemieckiej nazwy Ober See. Przyroda Nad południowym brzegiem znajduje się zespół przyrodniczo-krajobrazowy "Las Golczewski", charakteryzujący się wielogatunkowością drzewostanu. Na stromym wzgórzu nad Jeziorem Szczuczym rośnie około 140-letni drzewostan sosnowy z drugim piętrem bukowym, urozmaicony licznymi źródliskami, potokami wypływającymi z urwiska. Na polu biwakowym nad Jeziorem Szczuczym (działka nr 132/4, oddział 133 Leśnictwa Golczewo) rośnie dąb szypułkowy o obwodzie 410 cm, który został uznany za pomnik przyrody. Szlaki turystyczne Jezioro można obejść dookoła "Szlakiem "Doliną Niemicy" (4,5 km; całkowita długość szlaku 17,5 km), lub częściowo od wschodu i południa (wspólnie z żółtym) "Szlakiem przez "Las Golczewski" (2 km; całkowita długość szlaku 15,5 km). Przypisy Linki zewnętrzne Mapa Golczewa z zaznaczonym jeziorem. [dostęp 2008-12-05]. (pol.).
Jezioro Szreniawskie

Jezioro Szreniawskie – jezioro w Polsce, położone w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Komorniki, na Wysoczyźnie Grodziskiej, na terenie otuliny Wielkopolskiego Parku Narodowego. Opis Powierzchnia jeziora wynosi 1,8 ha. Misa wydłużona na osi południkowej. Akwen położony około 500 m na zachód od Szreniawy, na terenach rolniczych. W pobliżu przebiega droga krajowa nr 5 i linia kolejowa Poznań-Wolsztyn. Zobacz też w pobliżu: Muzeum Narodowe Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie, Walerianowo, Jezioro Ług – położone w tej samej rynnie polodowcowej która odchodzi na północ od rynny rosnowsko-jarosławieckiej. Przypisy Bibliografia Paweł Anders, Krzysztof Kasprzak, Beata Raszka, Wielkopolski Park Narodowy (Wielkopolska Biblioteka Krajoznawcza), wyd. WBP, Poznań, 1999, s.31, ISBN 83-85811-71-0
Jezioro Szydłowskie

Jezioro Szydłowskie – jezioro w Polsce, położone w województwie kujawsko-pomorskim i wielkopolskim, w powiecie mogileńskim i gnieźnieńskim, w gminie Mogilno i Trzemeszno, na terenie Pojezierza Żnińsko-Mogileńskiego. Charakterystyka Jezioro posiada urozmaiconą i krętą linię brzegową. Przez północny akwen jeziora Szydłowskiego przepływa jedna z odnóg źródłowych rzeki Panny – Panna Południowa. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 128,5 ha do 140,2 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 95,2 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 11,3 m, natomiast głębokość maksymalna 24,5 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 1999 roku wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych i II kategorii podatności na degradację. W roku 1987 wody jeziora zaliczono do III klasy czystości. Przypisy
Jezioro Sędańskie

Jezioro Sędańskie (Sędańsk, Sedańsk, Jezioro Sedańskie, niem. Seedanziger See) – jezioro w Polsce położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Szczytno, na południowy zachód od Szczytna. Pojemność – 4 650 tys. m³ Zlewnia całkowita 219,1 km² Jezioro jest otwarte. Cieki wodne: na północy wpływają wspólnym korytem łączące się powyżej rzeki: Sawica z jeziora Natać Saska z jeziora Młyński Staw na południu wypływa rzeka Sawica, która następnie wpływa do jeziora Sasek Mały Jezioro owalne, lekko wydłużone z północy na południe, bez wyraźnych zatok, półwyspów i wysp. Północne brzegi są płaskie i podmokłe, północno-zachodnie strome, pozostałe łagodnie wzniesione. Jezioro otacza las i niewielkie ilości pól uprawnych. Otoczenie stanowią bory sosnowe, a bezpośrednio przy brzegach olsy. W rejonie ujścia Sawicy teren jest zabagniony. Przy północnym brzegu znajduje się wieś Sędańsk. Jezioro położone jest ok. 3 km na południowy zachód od Szczytna, na terenie obszaru Natura 2000. Dojazd wyłącznie drogą gruntową, przedłużeniem ul. Partyzantów. Jezioro typu leszczowego. Miękkie, muliste, bujna roślinność zanurzona (ramienice), łąki podwodne. Na brzegu pałka i trzcina. Jak w wielu jeziorach regionu zbyt duże połowy spowodowały znaczne ograniczenie ilości ryb. Jezioro jest częścią trasy spływu kajakowego o nazwie Sawica-Saska. Przypisy
Jezioro Sławianowskie Wielkie

Jezioro Sławianowskie Wielkie – jezioro w woj. wielkopolskim, na terenie dwóch gmin Złotów i Łobżenica, które należą do dwóch powiatów: pow. złotowskiego i pow. pilskiego, w gminie Łobżenica, leżące na terenie Pojezierza Południowokrajeńskiego. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) opublikowanego przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii (GUGiK) i udostępnionego na stronach Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych (KSNG) nazwa tego jeziora to Jezioro Sławianowskie Wielkie. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Wielkie, Sławianowskie bądź też Mieczowe lub Krzyżowe. Morfometria Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 269,0 ha przez 276,0 ha do 277,6 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 100,8 m n.p.m. lub 101,2 m n.p.m.. Średnia głębokość jeziora wynosi 6,6 m, natomiast głębokość maksymalna 15,0 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2002 roku wody jeziora zaliczono wody jeziora zaliczono do III klasy czystości i II kategorii podatności na degradację. W 1996 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości. Charakterystyka Jezioro jest połączone strugami z jeziorem Moczadła i Ostrowitym. Powierzchnia zlewni całkowitej (z jeziorem) to 103,6 km². Brzegi jeziora są płaskie, słabo rozwinięte. Zbiornik otoczony jest wąskim pasem drzew mieszanych, poza którymi rozciągają się tereny rolnicze. Miejscowości usytuowane na obrzeżach zbiornika to: Sławianowo, Bługowo, Buntowo, Wiktorówko, Kunowo i Walentynowo. Pod względem rybackim jezioro zaliczane jest do typu leszczowego. Występujące gatunki ryb to między innymi: płoć, okoń i węgorz. Przypisy
Jezioro Słosineckie Małe

Jezioro Słosineckie Małe – przepływowe jezioro lobeliowe na Równinie Charzykowskiej, w obrębie gminy Miastko. Charakterystyka Ogólna powierzchnia akwenu wynosi 28,8 ha. Oprócz zachodniego brzegu, linia brzegowa charakteryzuje się gęstym zalesieniem. Wzdłuż zachodniej linii brzegowej jeziora prowadzi linia kolejowa nr 405: Miastko-Biały Bór-Szczecinek. W wodach jeziora występują: szczupak, węgorz, okoń, płoć, leszcz, lin, karp i karaś. Na akwenie obowiązuje całkowity zakaz zanęcania oraz nurkowania. Przypisy
Jezioro Tomickie

Jezioro Tomickie – jezioro w Polsce, położone w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Stęszew, leżące na terenie Wysoczyzny Grodziskiej. Charakterystyka Zlewnia w przeważającym charakterze rolnicza. Akwen należy do najpłytszych w rynnie Witobelsko-Dymaczewskiej. Jezioro ma dobrze rozwiniętą strefę fitolitoralu – pełną sekwencję stref roślinnych z łąkami ramienicowymi włącznie. Dane morfometryczne Powierzchnia jeziora wynosi 47,2 ha, a powierzchnia zlewni – 1440,5 ha. Długość linii brzegowej to 3550 m. Akwen zasilany przez Samicę Stęszewską. Turystyka Na jeziorze łowisko wędkarskie. W pobliżu jeziora przebiega szlak turystyczny niebieski ze Stęszewa do Otusza. Zobacz też w pobliżu: obszar ochrony ścisłej Trzcielińskie Bagno, jezioro Trzcielińskie, Lisówki Przypisy Bibliografia Jerzy Siepak, Lubomira Burchardt, Mariusz Pełechaty, Artur Osowski, Badania hydrochemiczne na terenie Wielkopolskiego Parku Narodowego, UAM, Poznań, 1999, ss.9-12 ISBN 83-908178-4-5 Powiat poznański - mapa turystyczna, Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-029-4
Jezioro Trackie

Jezioro Trackie – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, położone we wschodniej części Olsztyna, na terenie osiedla Zielona Górka, leżące na terenie Pojezierza Olsztyńskiego Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Trackie. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Track. Na jeziorze znajduje się wyspa o powierzchni ok. 15 arów. Dominująca roślinność – Phalaris arundinacea, Phragmites australis, T. latifolia, T. angustifolia, Acorus calamus, G. maxima, S. lacustris, C. vesicaria, C. paniculata, Polygonum amphibium, P. pectinatus, P. perfoliatus, P. lacustris, Heleocharis palustris, Sparganium ramosum. Zobacz też Track (osiedle) Zielona Górka Przypisy Linki zewnętrzne Galeria zdjęć jeziora Trackiego Jezioro Trackie w informatorze turystyczno-przyrodniczym www.jezioro.com.pl. jezioro.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-27)].
Jezioro Trepkowskie

Jezioro Trepkowskie – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Brzozie, leżące na terenie Garbu Lubawskiego. Jest polodowcowym jeziorem rynnowym. Znajduje się w granicach mezoregionu Pojezierze Brodnickie, który jest częścią większego makroregionu Pojezierza Chełmińsko-Dobrzyńskiego, w obrębie podprowincji Pojezierzy Południowobałtyckich (wg regionalizacji fizycznogeograficznej J. Kondrackiego). Jezioro leży w obszarze krajobrazu chronionego Doliny Drwęcy, która jest objęta ochroną ze względu na walory przyrodnicze i jako korytarz ekologiczny o istotnym znaczeniu regionalnym. Trepkowskie, będąc jeziorem przepływowym, stanowi część hydrologicznego systemu zlewni tej rzeki (poprzez Brynicę). W zakolu jeziora, po jego południowej stronie, znajduje się stanowisko archeologiczne w związku z odkryciem tam pozostałości średniowiecznej osady typu obronnego (grodzisko). Południowa strona jeziora jest na terenie wsi Trepki, północny brzeg jest w granicach wsi Janówko. Jezioro Trepkowskie jest położone w bliskiej okolicy innych jezior polodowcowych (w odległości od 2 do 6 kilometrów), takich jak Janowskie, Samińskie, Głęboczek, Sopień, Sugajno, Forbin, Leźno Małe i Leźno Wielkie, będąc jednym z dziewięciu dużych jezior (o powierzchni powyżej 10 ha) gminy Brzozie. Jednocześnie znajduje się w odległości 14 kilometrów od jeziora Bachotek, leżącego w sercu rezerwatu przyrody "Bachotek", na terenie Brodnickiego Parku Krajobrazowego. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 27,5 ha do 30,1 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 89,0 m n.p.m.. Średnia głębokość jeziora wynosi 2,4 m, natomiast głębokość maksymalna 8,5 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2000 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości i poza kategorią podatności na degradację. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Trepkowskie. W niektórych publikacjach wymieniana jest oboczna nazwa tego jeziora: Trępki. Przypisy Linki zewnętrzne Opis jeziora Trepkowskiego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy. wios.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-28)].
Jezioro Trzcielińskie

Jezioro Trzcielińskie – jezioro w Polsce, położone w województwie wielkopolskim, powiecie poznańskim, w gminie Dopiewo, na Wysoczyźnie Grodziskiej, na terenie Wielkopolskiego Parku Narodowego. Charakterystyka Powierzchnia jeziora wynosi 6,5 ha. Misa jest łukowato wygięta. Akwen zasilany przez ciek będący bezimiennym dopływem Samicy Stęszewskiej. Akwen położony na terenie silnie zabagnionym, wchodzi w skład obszaru ochrony ścisłej Trzcielińskie Bagno. Jest porośnięty w dużej części gąszczem trzcin i oczeretów, zaroślami wierzbowymi i fragmentami łęgu olszowego, a ptaki mają tutaj bardzo sprzyjające warunki do bytowania. Na szczególną uwagę zasługuje kolonia mew śmieszek. W okolicy żyją też: czajka zwyczajna, czapla siwa, błotniak stepowy, myszołów zwyczajny i kania ruda. Z roślin występują m.in. grążel żółty, grzybienie białe i pałka wąskolistna. Poziom wód notuje spore wahania. Od strony północnej duży płat roślinności kserotermicznej. W pobliżu jeziora stoi gajówka Podgaj. Dostęp do akwenu trudny – nie prowadzą tutaj żadne szlaki turystyczne. Zobacz też w pobliżu: jezioro Tomickie, jezioro Wielkowiejskie, Trzcielin Bibliografia Paweł Anders, Krzysztof Kasprzak, Beata Raszka, Wielkopolski Park Narodowy (Wielkopolska Biblioteka Krajoznawcza), wyd. WBP, Poznań, 1999, ss.31,34, ISBN 83-85811-71-0 Wizjer Turystyczny. wizjerturystyczny.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-26)]. - dostęp 18.10.2012 Powiat poznański – mapa turystyczna, Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-029-4 Przypisy
Jezioro Trzebidzkie

Jezioro Trzebidzkie – jezioro w woj. wielkopolskim, w pow. wolsztyńskim, w gminie Przemęt, leżące na terenie Pojezierza Sławskiego. Jezioro znajduje się na terenie Przemęckiego Parku Krajobrazowego i wraz z otaczającymi je terenami objęto je ochroną w formie faunistycznego rezerwatu przyrody „Jezioro Trzebidzkie” o powierzchni 90,71 ha. Chroni on roślinność wodną i ptaki wodno-błotne. Najcenniejszym gatunkiem chronionego ptaka jest wąsatka. Jezioro znajduje się około 2 kilometrów na południe od wsi Bucz i w pobliżu osady Trzebidza. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 26,0 ha do 26,8 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 61,1 m n.p.m. lub 61,4 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 0,9 m, natomiast głębokość maksymalna 1,7 m. Przypisy
Jezioro Trzebocińskie

Trzebocińskie Jezioro – przepływowe jezioro rynnowe na Pojezierzu Kaszubskim w powiecie kartuskim (województwo pomorskie). Jezioro znajduje się na turystycznym szlaku Kamiennych Kręgów. Ogólna powierzchnia: 12 ha Zobacz też Gowidlino Podjazy Widna Góra
Jezioro Trzechowskie

Der Trzechowskie-See (Czechowskie) befindet sich in Nordpolen ca. 75 Kilometer südsüdwestlich von Danzig. Seine Fläche beträgt 77 ha, seine maximale Tiefe ca. 40 m. Der See entstand vor ca. 15,800 Jahren nach Rückzug der Gletscher, insbesondere des Fennoskandischen Eisschildes, zum Ende der letzten Eiszeit. Klimaarchiv Im Trzechowskie-See bzw. dem angrenzenden verlandeten Czechowskie-See wurden zahlreiche Kernbohrungen vorgenommen. Aufgrund der gewarvten Sedimente eignen sich beide als gut zu datierendes Klimaarchiv. Jüngere Dryas Die ökologischen Auswirkungen der Jüngeren Dryaszeit, einer ca. 1000 Jahre andauernden Abkühlungsperiode vor ca. 12,700 Jahren, sind in den Sedimenten gut archiviert. Pollen und Biomarker zeigen einen raschen Vegetationswechsel (d. h. innerhalb von ca. 80 Jahren) im Zuge der Abkühlung: a) Rückgang der Wälder, b) Ausbreitung von Gräsern und Wacholder. Die Rückkehr zu wärmeren Bedingungen und Wiederausbreitung der Wälder zu Beginn des Holozäns vor ca. 11,700 Jahren ist ebenfalls gut dokumentiert. Nach Beginn des Holozäns ist nochmals eine kürzere und weniger intensive Kälteperiode, die Präboreale Schwankung, in den Sedimenten nachweisbar. Spätmittelalter, Frühe Neuzeit und Moderne Im Spätmittelalter (ca. 1000 bis 1400 n. Chr.) war die Umgebung des Sees weitgehend bewaldet. Mit Beginn der Neuzeit wurden diese Wälder zunehmend gerodet, um Anbauflächen für z. B. Roggen zu schaffen. Spätestens seit ca. 1860 n. Chr. war diese Umwandlung von einer vormals fast geschlossenen Waldbedeckung hin zu einer Agrarlandschaft abgeschlossen. Jüngere Vergangenheit In den Sedimenten der letzten 250 Jahre finden sich Anzeichen für die Zunahme von Waldbränden vom mittleren 19. Jahrhundert bis zum frühen 20. Jahrhundert. Grund hierfür war die beginnende Bewirtschaftung der übriggebliebenen Wälder und Ansiedlung von schnell-wachsenden und leicht brennbaren Kiefern-Monokulturen, um den mit der Industrialisierung verbundenen steigenden Holzbedarf zu decken. Im mittleren 20. Jahrhundert wurde hier forstwirtschaftlich gegengesteuert, aber seit den 1990er Jahren ist durch zunehmend trockenere Bedingungen, verursacht durch die Erderwärmung, wieder ein Anstieg der Feuer feststellbar. Weblinks Einzelnachweise
Jezioro Trzechowskie

Jezioro Trzechowskie (Czechowskie) – przepływowe jezioro wytopiskowe na północnym krańcu Borów Tucholskich w powiecie starogardzkim województwa pomorskiego, na obszarze Kociewia. Linia brzegowa jeziora charakteryzuje się wysokim stopniem zalesienia. Nad północnym brzegiem znajduje się niestrzeżone kąpielisko sezonowe. Ogólna powierzchnia: 76,97 ha
Jezioro Trąbińskie

Jezioro Trąbińskie – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie rypińskim, w gminie Brzuze, leżące na terenie Pojezierza Dobrzyńskiego. Jezioro polodowcowe, rynnowe z urozmaiconą linią brzegową. Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 49,1 ha. Położone jest ono na wysokości 110 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 6 m, natomiast maksymalna 16 m. Według badań z 1998 r. stan czystości wód określono na III klasę. Bezpośrednią zlewnię jeziora stanowią głównie pola uprawne. Przypisy
Jezioro Tuchlińskie

Tuchlińskie Jezioro (kaszb.Tëchlëńscze Jezoro) – jezioro rynnowe na Pojezierzu Kaszubskim w powiecie kartuskim (województwo pomorskie). Jezioro znajduje się na turystycznym szlaku Kamiennych Kręgów. Wysokość zwierciadła 167,4 m n.p.m., ogólna powierzchnia: 31,69 ha Zobacz też Gowidlino Widna Góra
Jezioro Turostowskie

Jezioro Turostowskie – jezioro w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Kiszkowo, na Pojezierzu Gnieźnieńskim. Na wschód od jeziora leży wieś Turostowo, na północ – wieś Karczewko. Dane morfometryczne Zwierciadło wody położone jest na wysokości 92,8 metrów n. p. m. Maksymalna głębokość wynosi 6,5 metra. Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 24,44 ha. Bibliografia Internetowa mapa w serwisie Geoportal.gov.pl Ścieżka dydaktyczno-rowerowa „Walory przyrodnicze okolic Kiszkowa”
Tuszynek (jezioro)

Tuszynek – jezioro wytopiskowe, polimiktyczne powstałe w epoce lodowcowej, utworzone w zagłębieniu po wytopieniu się bryły martwego lodu. Położone jest na północ od wsi Osiek. Jezioro znajduje się na trasie pieszego szlaku turystycznego Osiek – Jezioro Czarne. Z jeziorem związana jest miejscowa legenda, podług której na dnie jeziora znajdują się ruiny wsi, której mieszkańcy za złe uczynki zostali utopieni. Według niej w czasie pełni księżyca, kąpiąc się w wodach jeziora można usłyszeć bicie dzwonów kościoła, który stał w zatopionej wiosce. Zobacz też Kałębie Jezioro Czarne Osiek Przypisy Bibliografia Inwentaryzacja jezior i rzek w Powiecie Starogardzkim w zakresie powszechnego korzystania z wód do celów rekreacyjno-wypoczynkowych. Strategia rozwoju Gminy Osiek [dostęp 12 sierpnia 2009]
Jezioro Urszulewskie

Jezioro Urszulewskie – jezioro w Polsce, położone na pograniczu województwa kujawsko-pomorskiego i mazowieckiego, w powiecie rypińskim i powiatu sierpeckiego, w granicach administracyjnych gmin Skrwilno i Szczutowo. Leży we wschodniej części makroregionu Pojezierze Chełmińsko-Dobrzyńskie w mezoregionie Równina Urszulewska. Z Jeziora Urszulewskiego wypływa struga Urszulewka. Jest to jezioro polodowcowe rynnowe. Na jeziorze obowiązuje zakaz używania jednostek pływających wyposażonych w silniki o napędzie spalinowym. Dane morfometryczne powierzchnia: 308,1 ha powierzchnia zlewni: 29,5 km² lub 32,32 km² objętość: 7792,2 tys. m³ głębokość maksymalna: 6,2 m głębokość średnia: 2,5 m Charakterystyka ekosystemu zlewni całkowitej Jeziora Urszulewskiego Geologia i geomorfologia Charakteryzowany obszar położony jest w całości w południowo-zachodniej części Równiny Urszulewskiej, która znajduje się w obrębie środkowej części niecki brzeżnej. Obejmuje ona sandr, który uformowany został w czasie trwania fazy poznańskiej zlodowacenia Wisły w efekcie działalności wód roztopowych płynących od czoła lądolodu stagnującego na linii moren dobrzyńskich. Zbudowany jest on głównie z piasków i żwirów wolnolodowcowych, których pochodzenie wiąże się ze stadiałem leszczyńsko-pomorskim zlodowacenia bałtyckiego. Obszar ten nazywany jest sandrem dobrzyńskim lub sandrem Skrwy. Przypisy
Jezioro Urzędowe

Jezioro Urzędowe (Człuchowskie) – jezioro rynnowe w Polsce, położone w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w granicach administracyjnych Człuchowa, na obszarze Pojezierza Północnokrajeńskiego. Opis Wzdłuż północnego brzegu jeziora przebiega trasa drogi krajowej nr 25 (ulica Dworcowa), zaś wzdłuż wschodniego trasa linii kolejowej Człuchów-Szczecinek. W pobliżu północnego brzegu jeziora znajduje się Zamek Człuchowski. Przypisy
Jezioro Uzarzewskie

Jezioro Uzarzewskie – naturalne jezioro w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Swarzędz w okolicach Uzarzewa, leżące na terenie Równiny Wrzesińskiej. Jest odbiornikiem wody z mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków w Uzarzewie. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 8,5 ha do 11 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 70,8 m n.p.m.. Stan wód Zamulenie dna jest bardzo wysokie i miejscami dochodzi do 4,5 m. Brzegi zniszczone i silnie zarośnięte. Porasta je zwarta roślinność wodna. Przypisy Bibliografia Ryszard Gołdyn, Janusz Grabia, Program Ochrony wód rzeki Cybiny, Urząd Miasta Poznania, Poznań, 1998, s. 9-10.
Jezioro Wiecanowskie

Jezioro Wiecanowskie – jezioro w Polsce, położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Mogilno, na terenie Pojezierza Żnińsko-Mogileńskiego. Charakterystyka Jezioro posiada urozmaiconą, lecz bezleśną linię brzegową. Nad wschodnim brzegiem znajduje się sezonowe kąpielisko i ośrodek turystyczny. Na jeziorze znajduje się wysepka o powierzchni 0,4 ha. Z jeziora Wiecanowskiego wypływa również rzeka Panna (dopływ Noteci). Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 253,0 ha do 300,0 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 90,8 m n.p.m. lub 91,3 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 3,1 m lub 3,2 m, natomiast głębokość maksymalna 7,6 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2003 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości i III kategorii podatności na degradację. W latach 1983 i 1994 wody jeziora również zaliczono do III klasy czystości. Zobacz też Jezioro Mogileńskie Jezioro Chwałowskie Przypisy
Jezioro Wieckie

Jezioro Wieckie (kasz. Wiecczé Jezoro) – jezioro rynnowe położone na Równinie Charzykowskiej w powiecie kościerskim województwa pomorskiego ("Lipuski Obszar Chronionego Krajobrazu"). Wieckie zajmuje powierzchnię 92 ha. Przed wojną zachodnim brzegiem jeziora przebiegała granica z Niemcami (jezioro znajdowało się w całości na terenie Polski. Według miejscowej legendy, pod głazem (leży on 50 m od brzegu i wystaje ponad poziom wody) w kształcie trumny spoczywa Władysław Jagiełło. W leżącej na wschodnim brzegu jeziora Śluzie znajdowała się do września 1939 roku strażnica Straży Granicznej. Wzdłuż jeziora prowadzi szlak spływów kajakowych. Z jeziorem Wieckim powiązany jest epizod z życia Agnieszki Osieckiej to właśnie tu autorka zainspirowana chwilą i jeziorem napisała tekst do piosenki Wielka woda. Zobacz też Kościerzyna Lipusz Łubiana Sominy Studzienice