NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lotnisko Poznań-Kobylnica

Lotnisko Poznań-Kobylnica (kod ICAO: EPPK) – lotnisko użytku publicznego niepodlegające certyfikacji, należące do Aeroklubu Poznańskiego im. Wandy Modlibowskiej. Zlokalizowane jest w Kobylnicy koło Poznania, na terenie gminy Swarzędz. Często określane jest również jako Ligowiec (nazwę tę nosi pobliski przystanek kolejowy). Infrastruktura Lotnisko posiada trawiasty pas startowy 100 × 750 m, 70-250° oraz niewielką betonową płytę do startu modeli. Teren lotniska ma kształt trójkąta, ograniczony z trzech stron 2-kilometrowymi zelektryfikowanymi liniami kolejowymi. Na terenie lotniska znajdują się również hangary oraz budynek biurowy Aeroklubu. Lotnisko jest otwarte dla wszystkich statków powietrznych w terminach i godzinach ustalonych przez zarządzającego tym lotniskiem i podanych do publicznej wiadomości w AIP Polska VFR. Historia Lotnisko powstało w czasie II wojny światowej – utworzyli je Niemcy w 1942. Oddział poznański (Gruppe 5 Wartheland) paramilitarnej organizacji lotniczej NSFK zorganizował Segeflug – Übungsstelle des NSFliegerkorpus Rossgarten (Rossgarten – niemiecka nazwa Kobylnicy). W 1945 o lotnisko i jego okolice toczyły się ciężkie walki. Stopniowo wypierano Niemców z terenów Koziegłowy – Zieliniec – Kobylnica. Nocą z 28 na 29 stycznia 1945 dwa radzieckie pułki – 244 gwardii nacierający od strony Janikowa i 246 od strony Zielińca pokonały niemiecką obronę zdobywając lotnisko. Bronił go zapasowy batalion powietrznodesantowy. Lotnisko stanowiło ważne miejsce podczas walk o Poznań, ponieważ służyło jako lotnisko dla bombowców Po-2. Po odejściu Rosjan lotnisko przejął ośrodek szkoleniowy Ministerstwa Komunikacji, który udzielił gościny Aeroklubowi Poznańskiemu. W latach 1947–1953 szkolenie szybowcowe prowadziła Liga Lotnicza – stąd właśnie wzięła się nazwa Ligowiec. W 1994 na lotnisku odbywały się Mistrzostwa Świata Samolotów Ultralekkich i Motolotni. Zawody oglądał premier Waldemar Pawlak, który odbył lot samolotem ultralekkim oraz wręczył zwycięzcom nagrody. Zobacz też 31 Baza Lotnicza port lotniczy Poznań-Ławica Przypisy Bibliografia Tekst dotyczący historii lotniska został opracowany na podstawie informacji zawartych na stronie Swarzędz po sąsiedzku
Lotnisko Radom-Piastów

Lotnisko Radom-Piastów (kod ICAO: EPRP) – lotnisko sportowe znajdujące się w Piastowie koło Radomia. Powstało w latach międzywojennych, jako zapasowe dla szkoły lotniczej w Radomiu-Sadkowie. Pod koniec wojny zostało zniszczone przez wycofujących się hitlerowców poprzez zdetonowanie licznych ładunków zakopanych w ziemi. Obecnie jest to siedziba Aeroklubu Radomskiego. W 2006 lotnisko Radom-Piastów było współorganizatorem (wraz z lotniskiem Radom-Sadków) Mistrzostw Świata w akrobacji samolotowej. W 2008 lotnisko organizowało samodzielnie Mistrzostwa Europy, a następnie Mistrzostwa Świata w akrobacji szybowcowej. W 2009 samodzielnie zorganizowało Mistrzostwa Europy w Akrobacji Samolotowej w klasie Advanced. Planowana jest budowa betonowego pasa startowego o długości 600–900 m oraz infrastruktury towarzyszącej. Linki zewnętrzne Oficjalna Strona Aeroklubu Radomskiego. [dostęp 2009-11-15].
Lotnisko Rzeszów

Lotnisko Rzeszów (kod ICAO: EPRJ) – szkolne lotnisko ruchu wyłącznego w miejscowości Jasionka koło Rzeszowa w województwie podkarpackim. Leży na południe od portu lotniczego Rzeszów Jasionka. Posiada dwa pasy startowe: jeden trawiasty o długości 746 m, drugi asfaltowy o długości 900 m Zarządcą lotniska jest przez Ośrodek Kształcenia Lotniczego Politechniki Rzeszowskiej, natomiast użytkuje go Aeroklub Rzeszowski. Przypisy Linki zewnętrzne oficjalna strona Aeroklubu Rzeszowskiego strona Ośrodka Kształcenia lotniczego Politechniki Rzeszowskiej Specyfikacja techniczna hangarów Aeroklubu Rzeszowskiego
Lotnisko Rybnik-Gotartowice

Lotnisko Rybnik-Gotartowice (kod ICAO: EPRG) – lotnisko sportowe Aeroklubu ROW w Rybniku, w dzielnicy Gotartowice z polem wzlotów bez nawierzchni sztucznej. Od 1969 figuruje w ewidencji lotnisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego pod poz. 11 (nr rejestracyjny 11). Lotniskiem Rybnik Gotartowice zarządza Aeroklub Rybnickiego Okręgu Węglowego. Dane lotniska Lotnisko użytku wyłącznego. Operacje lotnicze wyłącznie za pisemną zgodą Zarządzającego. Lotnisko: Rybnik Gotartowice - EPRG Lokalizacja (WGS–84): 50° 04' 14,24" N 18° 37' 44,08" E Częstotliwość lotniska: 122.400 MHz – Rybnik Radio Pasy startowe: 600 × 100 m (090°/270°), trawa 590 × 100 m (120°/300°), trawa Elewacja pasa startowego: 255 m / 836,6 ft (n.p.m.) Dozwolony ruch lotniczy: VFR Wykonywanie lotów nocnych. Źródło: Leśna Baza Lotnicza W okresie od wczesnej wiosny do późnej jesieni na terenie lotniska stacjonuje Leśna Baza Lotnicza Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Katowicach. Powróciła ona na lotnisko w Rybniku w 1992 po kilkuletniej przerwie w wyniku analizy zagrożenia po pożarze lasu koło Kuźni Raciborskiej w 1992. Regularnie stacjonują dwa samoloty PZL M18 Dromader. Historia Lotnisko w Gotartowicach wybudowano na terenie odstąpionym przez kopalnię „Jankowice”, przy wydatnej pomocy górników ww. kopalni oraz żołnierzy Jednostki Wojskowej OTK z Jarocina. 1963 – Zakończono budowę płyty lotniska. Otrzymało ono imię „Bohaterskich Harcerzy Ziemi Rybnickiej”. 1964 – Zakończono wznoszenie hangaru. 1966 – 2–5 czerwca na płycie rybnickiego lotniska odbył się Rajd dziennikarzy i pilotów oraz wielkie pokazy lotnicze. 1983 – Odbyły się Mistrzostwa Polski w akrobacji samolotowej: Marek Chmiel z Aeroklubu ROW zdobył II miejsce. 1986 – Odbyły się inauguracyjne Międzynarodowe zawody o memoriał inż. Andrzeja Ablamowicza, których gospodarzem była Aeroklub ROW. 1988 – Odbyły się XXXII Spadochronowe Mistrzostwa Polski, których gospodarzem była Aeroklub ROW. 1990 – Na terenie lotniska została wybudowana stacja paliw. 2006 – 20–29 lipca na lotnisku zorganizowane były Mistrzostwa Europy w Akrobacji Szybowcowej. 2014 – Odbył się pierwszy piknik lotniczy „Dni Aeroklubu”. Źródło: Przypisy Bibliografia Archiwum AGL. 25 lat skrzydeł ROW. „Materiał promocyjny”. C-3 Rybnik 2721-88 950 C-3, s. 1–24, 1988. Rybnik: Aeroklub ROW.
Lotnisko Stalowa Wola-Turbia

Lotnisko Stalowa Wola-Turbia (kod ICAO: EPST) – cywilne lotnisko w miejscowości Turbia, położone w odległości ok. 9 km od centrum Stalowej Woli. Historia Historia turbskiego lotniska i stalowowolskiego aeroklubu sięga roku 1939 oraz obietnicy przydziału dwóch samolotów RWD-8 złożonej lokalnemu Komitetowi Organizacyjnemu przez Aeroklub Rzeczypospolitej Polskiej. Plany te pokrzyżowane zostały przez wybuch II wojny światowej. Niemcy, w oparciu o zdobyte plany budowy lotniska zapasowego, przystąpili do budowy i w 1944 turebskie lotnisko posiadało betonowy pas startowy oraz komplet stałych zabudowań lotniskowych. Po zakończeniu wojny powstał tutaj Ośrodek Lotniczy (1950), a później – Aeroklub (1957). W 1952 została oddana do użytku wieża spadochronowa, zaś w 1957 hangar. 1964 to rok ustanowienia rekordu świata na trasie trójkąta 100 przez Stanisława Kluka z pasażerem na szybowcu Bocian (V=107,8 km/h). W 1972 oddano do użytku nowy port. Obecnie działające sekcje Aeroklubu Stalowowolskiego Lotnisko Turbia to: balonowa, mikrolotowa, modelarska, samolotowa, spadochronowa i szybowcowa. Zobacz też Lotniska w Polsce Aeroklub Stalowowolski Linki zewnętrzne Strona Aeroklubu Stalowowolskiego http://mareksamojeden.pl/asw-lotnisko-turbia.html informacje techniczne o lotnisku
Szprotawa-Wiechlice Airfield

Szprotawa-Wiechlice Airfield is an airfield near the town of Szprotawa in Lubusz Voivodeship, Poland. The airfield was built as Fliegerhorst Sprottau for the Luftwaffe, and was used by the Soviet Union during the Cold War. After an aviation association was formed in 2008 to reinvigorate the airfield, it was registered as a civil landing site in 2017. History 1936–1945 The base was built in on the eastern outskirts of Sprottau, on the site of a former artillery training ground and a prisoner-of-war camp. The base was inaugurated on 1 October 1936. The runway had a concrete surface with paved taxiways. The base had one very large flight hangar, one very large repair hangar, one large hangar and three medium hangars. The base was primarily a training field for twin-engine aircraft. Ergänzungs-Jagdgeschwader 2 was formed at the base in November 1944. 1945–1992 After World War II, the airport was taken over by Red Army units. The base was significantly enlarged with blocks of flats for soldiers' families, public facilities, aircraft garages, new ballistic warehouses and a special facility with a nuclear bunker. The Soviet Air Force 18th Fight-Bomber Aviation Regiment (later renamed the 89th Fighter-Bomber Aviation Regiment) equipped with MiG-17s, Su-17s, then Su-24s was based here from May 1955 until July 1992. Soviet forces withdrew from the base in July 1992. Since 1992 With the withdrawal of Soviet troops from Poland, the airport was transformed into a housing estate and an industrial zone. In 2008, the Szprotawa Aviation Association was founded. It was headed by entrepreneur Zbigniew Czmuda. The association leased the eastern part of the runway from the commune. The airport was formally registered with the Civil Aviation Office as a place adapted for take-offs and landings of light sports aircraft. As of June 10, 2024, the airfield is listed as entry 335 (of 536) in the register of Polish Civil Aviation Authority civilian landing sites. It was registered in 2017. References External links Polish Civil Aviation Authority, register of airfields
Lotnisko Szprotawa-Wiechlice

Lotnisko Szprotawa-Wiechlice – powojskowe lotnisko w Wiechlicach, położone 4 km na południowy wschód od centrum Szprotawy, na południu województwa lubuskiego, na skraju Borów Dolnośląskich. Posiada betonową drogę startową na kierunku 08/26 o rozmiarach 2500 × 60 m. Historia Lotnisko powstało na początku lat 30. XX wieku (jako Fliegerhorst Sprottau) na wschodniej rubieży miasta, na miejscu dawnego poligonu artyleryjskiego i obozu jenieckiego. Pierwotnie szybowcowe, jeszcze przed wybuchem II wojny światowej zostało przekształcone w wojskową bazę lotniczą. Lotnisko uruchomiono w 1933, a od 1936 zaczęto szkolić na nim pilotów. W ataku Niemiec na Polskę 1 września 1939 ze Szprotawy wystartowało 37 myśliwców Messerschmitt Bf 109E. Potem służyło Luftwaffe w napaści na Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Na wschód od lotniska (w kierunku Szprotawki) utworzone było tzw. lotnisko-widmo z tekturowymi makietami samolotów jako kamuflaż w razie nieprzyjacielskich bombardowań. Tymczasem prawdziwe lotnisko i samoloty były starannie zamaskowane poprzez zwijaną siatkę ze sztuczną trawą i sadzonkami drzew oraz zwykłe siatki maskujące. Pod koniec wojny przez szprotawski pas startowy przewinęły się nowoczesne jednostki latające: turboodrzutowe Me 262 Schwalbe, rakietowe Me 163 Komet i Me 163B. Po II wojnie światowej lotnisko przejęły jednostki Armii Czerwonej. Teren bazy został znacznie powiększony, zbudowano bloki mieszkalne dla rodzin żołnierskich, obiekty użyteczności publicznej, garaże lotnicze, nowe magazyny balistyczne i obiekt specjalny z bunkrem atomowym potencjalnie przystosowanym do składowania i użytkowania lotniczej broni atomowej, choć nigdy do tego celu niewykorzystanym. Wraz z wycofaniem się wojsk radzieckich z Polski w 1992, lotnisko zostało przekształcone w obiekt cywilny, tj. osiedle mieszkaniowe i strefę przemysłową. Od tego czasu lotnisko było nieczynne. Teren lotniska jest częściowo zagospodarowany przez gminę Szprotawa, m.in. istnieje tu osiedle mieszkaniowe, hotel „Chrobry” i gminna szkoła podstawowa dla dzieci dowożonych z całej gminy. W 2008 roku zostało założone Szprotawskie Stowarzyszenie Lotnicze. Na jego czele stanął przedsiębiorca Zbigniew Czmuda. Stowarzyszenie wydzierżawiło od gminy wschodni fragment pasa startowego. Lotnisko zostało formalnie zarejestrowanie w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego jako miejsce przystosowane do startów i lądowań lekkich samolotów sportowych. W 2013 na terenie Centrum Kształcenia i Wychowania OHP w Wiechlicach odsłonięto pomnik Tradycji Lotniczych. Zobacz też Ośrodek Szkolenia Poligonowego Żagań-Świętoszów Tomaszowo Przypisy Literatura Dziennik „Sprottauer Tageblatt” z 19.09.1933 Maciej Boryna, Sensacje Ziemi Szprotawskiej, 2000 Maciej Boryna, Tajemnice militarne Szprotawy na Dolnym Śląsku, 2006 Maciej Boryna, Obiekty ochronne byłego lotniska wojskowego w Szprotawie, Towarzystwo Bory Dolnośląskie im. Klausa Haenscha 2016 Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne lotniska w Wiechlicach Strona o historii i obecnym stanie zagospodarowania wiechlickiego lotniska Lotnisko Szprotawa (rys historyczny)
Шпротава (аэродром)

Аэродром Шпротава (пол. Szprotawa (miasto), нем. Sprottau) — закрытый военный аэродром, расположенный в 4 км к юго-востоку от центра одноименного города Шпротава в Польше. История Аэродром был построен в 1933 году на восточной окраине на месте бывшего артиллерийского полигона и лагеря военнопленных. Первоначально использовался для полетов на планерах и для обучения. С началом Второй мировой войны был преобразован в военный аэродром. Перед нападением Германии на СССР аэродром использовался Люфтваффе. После окончания Великой Отечественной войны аэродром использовался ВВС СССР. На аэродроме базировались: управление и штаб 8-й гвардейской бомбардировочной авиационной дивизии и полки дивизии в период с апреля 1945 по июль 1945 года: 160-й гвардейский бомбардировочный авиационный полк на Пе-2; 161-й гвардейский бомбардировочный авиационный полк на Пе-2; 162-й гвардейский бомбардировочный авиационный полк на Пе-2; управление и штаб 149-й истребительной авиационной дивизии в период с 23 мая 1955 по июль 1992 года; 18-й истребительный авиационный полк (18-й истребительно-бомбардировочный авиационный полк (с 01.09.1960 г.), 18-й авиационный полк истребителей-бомбардировщиков (с 01.11.1976 г.), 89-й авиационный полк истребителей-бомбардировщиков (с 15.10.1981 г.), 89-й бомбардировочный авиационный полк (с 01.12.1982 г.) в период с 18 апреля 1955 года по май 1992 года, выведен в Ленинградский военный округ на аэродром Сиверский 76-й воздушной армии, где в декабре 1993 года расформирован) на самолётах МиГ-15, МиГ-17, Су-7Б, МиГ-27 (М, К), Су-24, Су-24М. 43-й гвардейский штурмовой авиационный Волковыскский Краснознаменный полк (с 1949 года — 669-й гвардейский штурмовой, а с 1956 года — 669-й гвардейский истребительно-бомбардировочный авиационный Волковыскский Краснознамённый полк на самолётах Ил-2, Ил-10, МиГ-15 и МиГ-17 из состава 230-й штурмовой авиационной Кубанской Краснознамённой ордена Суворова дивизии (с 1949 года 172-я гвардейская штурмовая, с 1956 года 172-я истребительно-бомбардировочная авиационная Кубанская Краснознамённая ордена Суворова дивизия). Базировался в период с июня 1945 года по август 1961 год. В июле 1961 года расформирован на аэродроме. После вывода частей Северной группы войск из Польши в 1992 году аэродром был передан в муниципалитет. Примечания Источники Анохин В. А., Быков М. Ю. Все истребительные авиаполки Сталина : Первая полная энциклопедия. — М.: Яуза-пресс, 2014. — 944 с. — 1500 экз. — ISBN 978-5-9955-0707-9. История 149-й иад. Майкл Хольм
Lotnisko Słupsk-Krępa

Lotnisko Słupsk-Krępa (kod ICAO: EPSK) – lotnisko sportowe położone 4 km na południe od Słupska nieopodal wsi Krępa Słupska. na ul. Lotniczej 1. Lotnisko dysponuje dwoma trawiastymi pasami startowymi o kierunku 10/28 (wymiary 1030m x 50m) i kierunki 02/20 (wymiary 600m x 50m). Z lotniska korzystają samoloty sportowe i turystyczne oraz szybowce. Głównym użytkownikiem obiektu jest Aeroklub Słupski. Zobacz też lotnisko Słupsk-Redzikowo Linki zewnętrzne Strona Aeroklubu Słupskiego Strona Lotniska Krępa Zdjęcie satelitarne w serwisie Google Maps
Flugplatz Włocławek-Kruszyn

Der Flugplatz Włocławek-Kruszyn (polnisch Lotnisko Włocławek-Kruszyn, ICAO-Code: EPWK) ist ein Flugplatz in Polen. Der Flugplatz befindet sich in Kruszyn bei Włocławek, etwa 100 km nordwestlich von Warschau. Der Flugplatz wurde 1965 eröffnet. Heute wird der Platz vom Aeroklub Włocławski betrieben. Am Flugplatz befindet sich ein privates Trainingszentrum für Fallschirmspringen. Geschichte Der Flugsport nahm in Włocławek in den 1930er Jahren seinen Anfang, als drei Segelflugzeuge vom Typ Orlik (Entwurf Antoni Kocjan) gebaut wurden. Die Schüler des Gymnasiums Ziemi Kujawskiej waren dabei durch die Leistungen des polnischen Piloten Stanisław Skarżyński inspiriert, der Absolvent dieser Schule war. Nach dem Zweiten Weltkrieg begannen Flugenthusiasten mit dem Bau eines Flugplatzes in der Nähe der Stadt. 1947 gründeten sie mithilfe des Aero Club Pomorski die Liga Lotnicza (deutsch Flugliga) und brachten zwei Flugzeuge Polikarpow Po-2 nach Włocławek. Die beiden Flugzeuge landeten am Flugplatz „Kapitułka“ in der Jasna-Straße. 1957 wurde ein örtlicher Ableger des Aero Club gegründet. Im selben Jahr formierte eine Versammlung des Stadtaktivs und Landkreises das Społeczny Komitet Budowy Hangaru i Lotniska, welches den Bau des Flugplatzes auf einem 82 Hektar großen Gelände in der Ortschaft Krzywa Góra in der Nähe von Włocławek realisieren sollte. Das Gelände kam vom Prezydium Powiatowej Rady Narodowej (deutsch Präsidium des Nationallandkreisrates). Der Platz befindet sich einen Kilometer von der Stadtgrenze entfernt beim Dorf Nowa Wieś an der ehemaligen Woiwodschaftsstraße DW317. 1959 gab der Hauptvorstand des Aero Clubs Polen die Erlaubnis, den Aero Club Włocławek zu gründen. Aufgrund des Baus der Zakłady Azotowe Włocławek in Krzywa Góra wurde ein neues Gelände für den Bau des Flughafens bei Kruszyn gewählt. Die Bauarbeiten begannen 1961 und 1965 wurde der Flughafen eröffnet. Die Grundfläche betrug 78 Hektar, auf der das Verwaltungsgebäude, die Flugzeughalle, die Tankstelle, die Garagen und die Zufahrtswege gebaut wurden. 1965 organisierte der Aero Club Włocławek die III. Kunstflug-Meisterschaften (polnisch III Samolotowe Mistrzostwa Polski w Akrobacji Samolotowej). Auf dem Flugplatzgelände werden verschiedene Feste und Veranstaltungen organisiert, meist im Zusammenhang mit Flugwettbewerben. 1991 hielt Papst Johannes Paul II. eine feierliche Messe am Flugplatz ab. Aufgrund der wirtschaftlichen Veränderungen in den 1990er Jahren stellte der Aero Club Polen die Förderung seiner regionalen Niederlassungen ein. Die Aero Clubs befanden sich in einer schwierigen Situation, in der sie selbst nach Mitteln suchen und die Ausrüstung renovieren mussten. Aus diesem Grund werden die Traditionen von Festivals und Luft- und Modellschauen, die diese Wissens- und Sportgebiete verbreiten, gepflegt. Weblinks Offizielle Seite des Betreibers Einzelnachweise
Lotnisko Włocławek-Kruszyn

Lotnisko Włocławek-Kruszyn (kod ICAO: EPWK) – cywilne lotnisko obsługiwane przez Aeroklub Włocławski. Lotnisko położone jest w Kruszynie, około 11 kilometrów od centrum Włocławka. Lotnisko posiada jeden pas o kierunkach 086/266 o długości 1000 metrów oraz jeden pas o długości 600 metrów i kierunkach 176/356, oba po 100 metrów szerokości. Lotnisko zostało wybudowane w latach 1962–1965, otwarte 19 stycznia 1965. Na lotnisku kilkanaście razy do roku są organizowane zawody spadochroniarzy, mikrolotowe, samolotowe, szybowcowe na celność lądowania, balonowe oraz modelarskie. Na lotnisku Włocławek-Kruszyn mieści się również niezależna od Aeroklubu Włocławskiego firma SKYdive oferująca skoki tandemowe oraz szkolenia AFF. Strefa SKYdive na lotnisku Kruszyn jest profesjonalnie przygotowana do prowadzenia nowoczesnych i bezpiecznych szkoleń i skoków spadochronowych. Do skoków używany jest samolot L-410 Turbolet. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona Aeroklubu Włocławskiego
Segelfluggelände Żar

Der Segelflugplatz Żar (polnisch Lotnisko Żar, ICAO-Code: EPZR) ist Segelfluggelände der Flugschule Górska Szkoła Szybowcowa „Żar” beim Dorf Międzybrodzie Żywieckie der Landgemeinde Czernichów im Powiat Żywiecki in Polen. Es liegt etwa 9 Kilometer östlich von Bielsko-Biała und 12 Kilometer nördlich von Żywiec. Das Fluggelände besitzt zwei Graspisten mit 390 m und 310 m Länge. Da deren Neigung am Fuß des Berg Żar 12 bzw. 5 Grad beträgt, kann nur in westlicher Richtung gestartet werden. Landungen erfolgen in östlicher Richtung entgegen der Hangneigung. Die Lage in den Kleinen Beskiden ermöglicht bei besonderen Wetterlagen Segelflug in der Leewelle. Der Platz wurde von 1935 bis 1936 angelegt und ermöglichte damals Starts mit dem Gummiseil. Weblinks Webpräsenz der Segelflugschule Informationen zum Platz, Start- und Landeverfahren etc. (PDF, poln.)
Lotnisko Żar

Lotnisko Żar (kod ICAO: EPZR) – lotnisko sportowe położone u stóp Góry Żar w Międzybrodziu Żywieckim, przy Górskiej Szkole Szybowcowej, ok. 9 km na wschód od Bielska-Białej oraz ok. 12 km na północ od Żywca. Lotnisko znajduje się 1291 stóp n.p.m. (393 m n.p.m.) Posiada pasy trawiaste długości około 380 m i 440 m nachylone pod kątem 5° w części dolnej i 12° powyżej hangarów. Lądowanie wykonuje się zawsze pod stok. Brak miejsca na krąg 4-zakrętowy. Historia W roku 1936 z inicjatywy Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej na szczycie powstało lotnisko szybowcowe. W 1947 u podnóża góry zbudowano lotnisko dla samolotów holujących szybowce (ich lądowanie na szczycie było zabronione). W latach 1971–1979 w masywie góry Żar zbudowano elektrownię szczytowo-pompową (Elektrownia Porąbka-Żar), w tym zbiornik wodny na szczycie, co spowodowało likwidację lotniska na szczycie i jego przeniesienie na obecne miejsce, łącząc z lotniskiem dla samolotów. Bibliografia Górska Szkoła Szybowcowa Żar: Strona główna Górskiej Szkoły Szybowcowej AP "Żar". [dostęp 2026-07-09]. (pol.).Sprawdź autora:1. Strona lotniska w serwisie "Dla Pilota". dlapilota.pl. [dostęp 2026-07-09]. (pol.).