NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kirche Christi Geburt und St. Bartholomäus (Krakau-Mogiła)

Die Christi-Geburt-und-Bartholomäus-Kirche (polnisch Kościół Narodzenia Pańskiego i św. Bartłomieja Apostoła) steht direkt vor der Zisterzienserabtei Mogiła, die zusammen mit dem gleichnamigen Dorf Mogiła 1951 nach Krakau eingemeindet wurde und jetzt zum StadtbezirkNowa Huta gehört. Sie ist eine dreischiffige gotische Hallenkirche aus Holz, in der Kombination dieser Eigenschaften einzigartig. Geschichte Die Kirche wurde 1328 von der Zisterziensern als Pfarrkirche für die örtliche Bevölkerung gegründet. Das heutige Bauwerk wurde 1499 von dem Zimmermann und Holzschnitzer Maciej Mączka. 1587 wurde sie von Soldaten des Erzherzogs Maximilian III. von Vorderösterreich teilweise zerstört, als dieser den polnischen Thron erlangen wollte. Mit Mitteln der Zisterzienser wurde sie aber schnell wiederaufgebaut. 1740 wurde ein barocker Umbau vorgenommen, und 1766 erhielt die Kirche eine umfangreiche Ausmalung, teils Scheinarchitektur, teils figürliche Motive. Weblinks Pfarrei Polnische Denkmaldatenbank Zabytek: Beschreibung auf Englisch, „Parish church of St Bartholomew, currently an auxiliary church“
Johannes Døberens Kirke (Korzkiew)

Kirken for Johannes Døberens Fødsel (polsk: Kościół Narodzenia świętego Jana Chrzciciela) er en romersk-katolsk sognekirke i landsbyen Korzkiew i Krakow Stift i det sydlige Polen. Kirken er navngivet efter sin skytshelgen Johannes Døberen og opførtes i 1623, hvor godsejer Alexander Ługowski finansierede opførelsen af kirken i barok stil, som den stadig fremstår den dag i dag. Kirken opførtes på samme sted, hvor der tidligere stod en trækirke, som opførtes i den anden halvdel af det 14. århundrede. Kildehenvisninger Eksterne henvisninger Officiel hjemmeside (polsk)
Kościół Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Korzkwi

Kościół Narodzenia św. Jana Chrzciciela – zabytkowy rzymskokatolicki, kościół parafialny parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Korzkwi znajdujący się w Korzkwi, w gminie Zielonki, w powiecie krakowskim. Kościół wraz z ogrodzeniem z kaplicami został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego. Historia Świątynię ufundował Aleksander Ługowski herbu Lubicz, ówczesny właściciel Korzkwi. Budowa trwała 10 lat i ukończono ją w roku 1630. Nowy, murowany kościół zlokalizowano w pobliżu, lecz najprawdopodobniej nieco powyżej wcześniejszego kościoła drewnianego. Obiekt odnowiony w 1858 roku po pożarze dachu i wieży. Architektura Budynek o cechach manierystycznych, murowany, oszkarpowany, orientowany, jednonawowy z prezbiterium zamkniętym półkolistą apsydą. W fasadzie wieża, w górnej części ośmioboczna. Wyposażenie i wystrój wnętrza loża kolatorska nad zakrystią(zobacz); późnobarokowy ołtarz boczny ozdobiony bogatą ramą snycerską z obrazem św. Józefa i patronami strzegącymi od chorób w medalionach(zobacz); obraz Ecce Homo z początku XVII wieku; dwie hermy relikwiarzowe kobiece z XVI wieku; monstrancja wieżyczkowa z 1640 roku; pacyfikał z I połowy XVII wieku; gotycki relikwiarzyk z puszką ujętą kryształem. Przypisy Bibliografia Piotr S. Szlezynger: Kościół pod wezwaniem Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Korzkwi. Kraków: Jerzy Donimirski, 2004. ISBN 83-915082-8-5. Marian Kornecki: Sztuka sakralna. Kraków: Zarząd Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w Krakowie, 1993. Bogusław Krasnowolski: Leksykon zabytków architekturyMałopolski. Kraków: Arkady, 2013. ISBN 978-83-2134744-8. Linki zewnętrzne Stowarzyszenie Korzkiew
Церковь Рождества Святого Иоанна Крестителя (Кожкев)

Церковь Рождества Святого Иоанна Крестителя (пол. Kościół Narodzenia św. Jana Chrzciciela) — архитектурный и исторический памятник в Польше, который находится в селе Кожкев сельской гмины Зелёнки Краковского повята Малопольского воеводства. Храм входит в состав краковской архиепархии. Строительство храма началось в 1623 году по инициативе владельца села Александра Луговского и закончилось в 1630 году. Храм был воздвигнут на месте предыдущей деревянной церкви, построенной во второй половине XIV века. Был освящён в 1640 году. Перестраивался в 1858 году. В церкви находится готический реликварий конца XIV века, пять деревянных алтарей XVII века и серебряная монстранция, датируемая 1640 годом. 4 июля 1990 года храм внесён в реестр охраняемых памятников Малопольского воеводства (№ А-622). Примечания Литература Joanna Czaj-Waluś Zabytki architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, 2007, ISBN 83-922906-8-2 Kornecki Marian, Sztuka sakralna, Zarząd Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w Krakowie, 1993 s. 80 Ссылки Сайт прихода Рождества Святого Иоанна Крестителя (пол.) Информация (пол.)
Kościół Narodzenia Św. Jana Chrzciciela w Ślemieniu

Kościół Narodzenia Św. Jana Chrzciciela w Ślemieniu – kościół parafialny parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Ślemieniu, w powiecie żywieckim. Opis kościoła Ślemieński kościół parafialny został zbudowany w latach 1842-53, a konsekrowano go w 1860 roku. W roku 2010 parafia obchodziła 150-lecie swego istnienia, z której to okazji świątynię odwiedził arcybiskup Stanisław Dziwisz. Budowla powstała z piaskowca, a sklepienie z cegły. Świątynia składa się z nawy głównej oraz dwóch naw bocznych i przedsionka. W drewnianym ołtarzu głównym znajduje się obraz Św. Jana Chrzciciela, w nawach bocznych mieszczą się ołtarze Najświętszego Serca Pana Jezusa i Św. Katarzyny oraz Matki Boskiej Różańcowej i Św. Aleksandra. Przypisy Linki zewnętrzne Strona parafii Źródło opisu parafii w Ślemieniu
Kostel Narození svatého Jana Křtitele a Panny Marie Čenstochovské

Kostel Narození svatého Jana Křtitele a Panny Marie Čenstochovské (polsky: Kościół Narodzenia św. Jana Chrzciciela i Matki Boskiej Częstochowskiej) je dřevěný farní kostel ve vesnici Poniszowice (gmina Rudziniec) v okrese Gliwice ve Slezském vojvodství. Náleží do diecéze gliwické a je farním kostelem farnosti Narození sv. Jana Křtitele a Panny Marie Čenstochovské. Dřevěný kostel je v seznamu kulturních památek Polska pod číslem A305/50 z 2. 5. 1950 a je součástí Stezky dřevěné architektury v Slezském vojvodství. Historie Zmínka o kostele v Poniszowicích pochází z roku 1175. V roce 1399 byl zničen vichřicí a v roce 1404 znovu postaven. V roce 1499 byl postaven nový a v roce 1570 vedle kostela byla postavena samostatně stojící zvonice. V roce 1650 byla přistavěna boční kaple financována Františkem Rogojským ze Słupska. V roce 1852 byla zřízena panská lóže financována Alexandrem Zawadzkým. V roce 1775 byl kostel přestavěn, přibyly soboty kolem kostela. V období 1834–1835 byla zhotovena podezdívka, v roce 1844 byla zvětšena hudební kruchta, v roce 1908 byly provedeny opravy, 1914 byly zabedněny soboty. V letech 1980–1982 proběhla oprava střechy. V roce 2009 byly v kostele prováděny opravy a konzervátorské práce, byly rekonstruovány soboty a prováděná konzervace vnitřního vybavení. Kostel byl původně zasvěcen Narození sv. Jana Křtitele a v roce 1850 dodatečně zasvěcen Panně Marii Čenstochovské na počest ukončení hladomoru. Architektura Jednolodní orientovaná dřevěná stavba roubené konstrukce na zděné podezdívce. Loď s čtvercovým půdorysem s kruchou je ukončena trojbokým kněžištěm. Ke kněžišti na severní straně se přimyká obdélníková sakristie s panskou lóží v patře. Loď kostela byla původně rozdělena dvěma osmibokými sloupy (odstraněny v roce 1980), na jižní straně se nachází boční kaple, dříve zasvěcena sv. Josefovi, později Panně Marii. Střecha lodi a kněžiště je sedlová krytá šindelem, nad kněžištěm ukončena nižší valbovou střechou. Kolem kněžiště je otevřená podsíň (sobota) se širokou střechou. Na střeše lodi je osmiboký sanktusník. Kolem lodi kostela jsou bedněné soboty. Zvonice Dřevěná samostatná hranolová zvonice je sloupové (štenýřové) konstrukce z roku 1570. Sešikmené stěny věže jsou bedněné ukončené přesahujícím zvonovým patrem s jehlanovou střechou krytou šindelem. Ve zvonici jsou zavěšené historické zvony. Nejstarší z roku 1536 nese název Slovo Boží. Další tři byly pořízeny za původní dva zvony, které byly rekvírovány v roce 1942. Interiér Vnitřní vybavení je barokní a manýristické. V lodi je plochý strop,v kněžišti valený. Vítězným obloukem prochází sponový trám na němž se nachází Ukřižování. Hlavní oltář pochází z roku 1655. V Diecézním muzeu v Opolu jsou uloženy hermy sv. Markéta a sv. Kateřiny, které byly v kostele Narození sv. Jana Křtitele. Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kościół Narodzenia św. Jana Chrzciciela i Matki Boskiej na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel Narození svatého Jana Křtitele a Panny Marie Čenstochovské na Wikimedia Commons
Kościół Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Kuniowie

Kościół parafialny pw. Narodzenia św.Jana Chrzciciela w Kuniowie – polski rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się we wsi Kuniów, należący do dekanatu kluczborskiego. Historia Pierwsza wzmianka o kościele parafialnym datowana jest na rok 1301. Kościół ten należał do Krzyżowców z czerwoną gwiazdą i był duszpastersko przez nich obsługiwany aż do czasów sekularyzacji, czyli do 1810 roku. Kościół ten miał wymiary 15 metrów x 7,5 metra, posiadał przybudowaną drewnianą wieżę na dzwony, a na dachu kościoła znajdowała się wieżyczka na sygnaturkę. Sufit kościoła był częściowo falisty, a częściowo prosty. Na ścianach znajdowały się stare malowidła. Ten kościół został zburzony, a na jego miejscu postawiono w latach 1799-1801 nowy, masywny i murowany. W 1818 roku wybudowano plebanię, która do dzisiaj służy mieszkającym tam proboszczom i społeczeństwu wsi. W 1932 roku kościół został rozbudowany, gdzie większość prac budowlanych przeprowadzali ówcześni specjaliści z Kluczborka. Poświęcenie wyremontowanego kościoła nastąpiło 23 maja 1932 roku. W grudniu 1934 roku zostały zamontowane nowe organy, natomiast w 1935 roku prospekt organowy został ozdobiony. Następny gruntowny remont kościoła, wraz z jego malowaniem, odnowieniem ołtarzy, gruntownym remontem organów został przeprowadzony w latach 1993–1995. Całkowicie wymieniono wtedy dachówkę na dachu kościoła, założono miedziane rynny, opierzenia a wieżę i wieżyczkę pokryto blachą miedzianą. Obecnie proboszczem jest ksiądz Aleksander Kawa. Przypisy Linki zewnętrzne Nasza wiara - parafia w Kuniowie. nasza-wiara.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-31)]. Historia parafii w Kuniowie Polska niezwykła - kościół w Kuniowie Dzieje wsi Kuniów. gwarypolskie.uw.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-06)].
Kościół Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Nowych Dworach

Kościół pw. Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Nowych Dworach – zabytkowy, drewniany kościół filialny, należący do parafii św. Rocha w Wieleniu, do dekanatu Trzcianka diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, we wsi Nowe Dwory, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w województwie wielkopolskim. Historia Szachulcowy kościół, wybudowany przez cieślę z Górnicy, Johanna Schönecka, powstał w 1792 roku. Przy budowie świątyni wykorzystano starą wieżę z kościoła pochodzącego z 1616 roku, ufundowanego przez kasztelana santockiego i międzyrzeckiego, Jana Czarnkowskiego. Nowodworski kościół, przejęty przez kościół katolicki 1 października 1945 roku, ma mieszaną konstrukcję zrębową oraz ramowo-słupową. Architektura Jest to kościół salowy, z częścią prezbiterialną skierowaną ku wschodowi. Dach świątyni pokryty jest blachą, a trójkondygnacyjnej wieży hełmem iglicowym, który wieńczy krzyż wraz z chorągiewką. Nawę otacza empora o wysuniętej środkowej części. Okna zdobią witraże. Wyposażenie Późnobarokowy ołtarz, jak i ambona, pochodzą z XVIII wieku. W przykościelnej drewnianej dzwonnicy z 1726 roku, znajduje się dzwon z 1795 r., wykonany przez ludwisarza Filipa Schewnna. Przypisy Bibliografia Kościół pw. Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Nowych Dworach. Drewniane kościoły w Polsce. [dostęp 2012-10-05].
Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Bielsku-Białej

Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Bielsku-Białej – rzymskokatolicki kościół parafialny i sanktuarium maryjne w Bielsku-Białej, w województwie śląskim. Należy do dekanatu Bielsko-Biała III – Wschód diecezji bielsko-żywieckiej. Mieści się w dzielnicy Hałcnów, przy ulicy Wyzwolenia. Historia Świątynia została zbudowana w latach 1777–1781 z ofiar wizytujących pątników do dwukrotnie uratowanej od ognia pioruna figury Matki Bożej Bolesnej, zwanej Pietą Hałcnowską, pochodzącej z XVIII wieku, umieszczonej w kapliczce przydrożnej. W latach 1781–1784 przy świątyni została wzniesiona wieża. W dniu 6 listopada 1784 roku świątynia została poświęcona przez komorowickiego proboszcza i figura Matki Bożej została przeniesiona z kapliczki do wybudowanej świątyni. W dniu 24 kwietnia 1822 świątynia została konsekrowana przez biskupa tarnowskiego Grzegorza Tomasza Zieglera. W 1829 roku kościół stał się samodzielnym kościołem parafialnym. W dniu 2 lipca 1926 roku figura Matki Bożej została ukoronowana przez krakowskiego biskupa pomocniczego Anatola Nowaka. W 1936 złote korony zostały skradzione. W dniu 7 czerwca 1936 Pietà Hałcnowska została ponownie ukoronowana przez księdza prałata Stefana Mazankę. W dniu 25 lutego 1942 roku hitlerowcy pozbawili świątynię dzwonów. W dniu 4 lutego 1945 roku kościół został zniszczony podczas walk niemiecko-sowieckich. Figura Matki Bożej Bolesnej ulega zniszczeniu. W latach 1945–1948 świątynia została odbudowana przez proboszcza Pawła Skibę. Zostaje wykonana nowa figura Matki Bożej Bolesnej zwana Pietą Bolesną. 2 lipca 2016 roku sanktuarium zostało podniesione do godności bazyliki mniejszej. Przypisy
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Gardnie Wielkiej

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Gardnie Wielkiej – rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Gardna Wielka, w gminie Smołdzino, w powiecie słupskim, w województwie pomorskim. Należy do dekanatu Główczyce diecezji pelplińskiej. Historia i wyposażenie Pierwsza świątynia w Gardnie Wielkiej wzniesiona na początku XIII stulecia podczas rządów Świętopełka II była budynkiem drewnianym. Późniejsza, zbudowana w średniowieczu była już murowana, ale została spalona podczas wielkiego pożaru Gardny Wielkiej w 1772 roku. Obecnie istniejąca budowla została wzniesiona w 1852 roku (wieżę kościoła datuje się na 1860 rok). Świątynia w dwudziestoleciu międzywojennym nosiła wezwanie Św. Stanisława, obecne wezwanie to Nawiedzenie Najświętszej Marii Panny. W kościele zachowały się fragmenty murów średniowiecznej budowli. Do interesujących zabytków wyposażenia świątyni można zaliczyć: dzwon kościelny odlany w 1764 roku w Kołobrzegu przez mistrza Jana Meyera; granitowa chrzcielnica pochodząca z XIII/XIV stulecia; obrazy znanych niemieckich malarzy: "Chrystus Ukrzyżowany" Paula Hintza z 1933 roku, "Matka Boska z Dzieciątkiem" Margaret Neuss-Stube z 1947 roku. Do połowy ubiegłego wieku wewnątrz budowli, pośrodku nawy wisiał wotywny model trójmasztowego żaglowca. Do dziś w ostrołukowych oknach świątyni znajdują się, zamontowane w 1920 roku, witraże poświęcone niemieckim żołnierzom poległym na frontach I wojny światowej. Przypisy
Kostel Navštívení Panny Marie (Juszczyna)

Kostel Navštívení Panny Marie v Juszczynie je dřevěný farní kostel římskokatolické církve v Juszczynie v gmině Radziechowy-Wieprz ve Slezském vojvodství. Postaven v letech 1924–1927. Nachází se na trase dřevěné architektury Slezského vojvodství. Na severovýchodní straně kostela se nachází zděná kaple. Historie Výbor pro stavbu kostela byl založen v roce 1922 a chrám byl postaven v letech 1922–1927 podle návrhu Stanisława Moskalského, tesaře ze Żywce, poté, co byl zamítnut dražší návrh Wacława Krzyżanowského z Krakova. Jméno kostela souvisí s událostí z 16. července 1908, kdy v noci po bouřce rozvodněný potok Juszczynka způsobil smrt 21 místních obyvatel. Po této události, která otřásla celou Haličí, si obyvatelé přáli, aby je navštívila Panna Maria a ochránila je před katastrofami. Popis Kostel je postaven na kamenném základu, má roubenou konstrukci a je obložen dřevem jak zvenku, tak zevnitř. Třístranné uzavřené presbytérium je v porovnání s širší lodí poměrně malé. Na jižní straně k němu částečně přiléhá věž s pilířovou konstrukcí zakončená kovovou křížovou střechou a před ní je předsíň. Loď a presbytérium kryje sedlová střecha pokrytá měděnou krytinou (dříve pozinkovaným plechem). Interiér Interiér má klenbou zdobenou řezbami ve tvaru devítihranu. Stěny jsou obloženy dřevem a natřeny tmavou barvou. Mezi novogotickým vybavením lze zmínit dřevěný trojdílný hlavní oltář s obrazem Navštívení od Bema z Bílska, vedle něj dřevěné svícny a sochy svatého Petra a Pavla z dílny sochaře Czulaka z Buczkowic. Vedle oltáře v kněžišti se nachází dřevěná křtitelnice vyrobená místními truhláři Karolem Kaletou a Władysławem Polakem. Vzadu jsou dvě zpovědnice, z nichž starší je dílem Wiktora Głuszka z Krakovské Bělé. Nad kněžištěm je v koruně umístěna vyřezaná a pozlacená holubice symbolizující Ducha Svatého. Ze dřeva jsou vyřezány také boční oltáře v lodi. Na evangelijní straně je umístěna socha Nejsvětějšího Srdce Ježíšova, nad níž je svatý Vojtěch. Na epištolní straně v bočním oltáři je svatý Josef s dítětem a socha Marie s dítětem. V jižní části lodi se nachází kruchta a pod ní na zdi je umístěn polychromovaný dřevěný barokní krucifix a vedle něj menší kovový krucifix s Kristem. V oknech s ostrohrannými oblouky jsou vitráže. Na levé straně kněžiště jsou vitráže spojeny s postavou Krista a zobrazují chléb, ryby, vinnou révu, monogramy P a IHS. Ty na pravé straně jsou spojeny s Pannou Marií: růženec, koruna, hvězda, bílé lilie a monogram MARIA. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Juszczynie na polské Wikipedii. Související stránky Stezka dřevěné architektury (Slezské vojvodství) Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu kostel Navštívení Panny Marie na Wikimedia Commons
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Konstantynowie Łódzkim

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny – katolicka świątynia parafialna położona w Konstantynowie Łódzkim, w dzielnicy Srebrna. Kościół został wybudowany w 1887 r., według projektu architekta Ignacego Markiewicza, w stylu neogotyckim z elementami neoromańskimi. Konsekracji dokonał arcybiskup warszawski Teofil Chościak Popiel w 1890 r. W 2004 r. miała miejsce przebudowa i powiększenie kościoła. Linki zewnętrzne Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny - opis kościoła. archidiecezja.lodz.pl. [dostęp 2012-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-04)]. (pol.).
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasnobrodzie

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasnobrodzie – rzymskokatolicki kościół parafialny, pochodzący z końca XVII wieku, będący częścią podominikańskiego zespołu klasztornego. Budynek kościoła Kościół został wybudowany w latach 1690–1699 w stylu barokowym według projektu Jana Michała Linka i konsekrowany 12 sierpnia 1699 roku przez lwowskiego biskupa ormiańskiego, Stanisława Kotlińskiego. Budowlę ufundowała Maria Kazimiera Sobieska, zaś administrowanie nią powierzyła miejscowym dominikanom (zostali usunięci przez władze carskie w 1864). Kościół jest murowany z cegły, otynkowany, jednonawowy, przy prezbiterium są dwie zakrystie i skarbiec, nad nawą wieżyczka na sygnaturkę. W latach 1767–1769 przebudowano fronton. W 1778 dobudowano kruchtę wraz z bramą według projektu Jana Mauchera. Wnętrze świątyni jest wyposażone w 5 pozłacanych ołtarzy. Drewniany ołtarz główny został wykonany przez Jana Mauchera w latach 1774–1776. Między kolumnami znajdują się postacie świętych zakonników dominikańskich: Jacka, Dominika, Wincentego Ferreriusza i Tomasza z Akwinu. W centrum ołtarza na tle kopii wizerunku Matki Bożej Krasnobrodzkiej umieszczono oryginalny cudowny obrazek. W górnej części ołtarza zawieszone jest malowidło przedstawiające nawiedzenie św. Elżbiety przez Maryję (z XVIII w.). W nawie głównej znajdują się drewniane ołtarze boczne: Matki Bożej Częstochowskiej, św. Walentego, Chrystusa Ukrzyżowanego i św. Anny. Ołtarz soborowy pochodzi prawdopodobnie z prywatnej kaplicy Jana III Sobieskiego. Na przedniej ścianie nawy głównej znajduje się malowidło przedstawiające adorację Trójcy Św. i Matki Bożej. Chrzcielnica o podstawie marmurowej pochodzi z 1908. W 1998 umieszczono w oknach witraże przedstawiające radosne i chwalebne tajemnice różańcowe. Zespół klasztorny Kościół jest połączony z XVIII-wiecznym, dwukondygnacyjnym budynkiem klasztornym z dzwonnicą. Między nimi znajduje się czworoboczny dziedziniec. Na podwórzu przyklasztornym znajduje się drewniany spichrz z 1795 roku. Przed dawnym klasztorem stoją dwie figury z piaskowca: Chrystusa Dobrego Pasterza – Proboszcza Świata i Jana Pawła II – Jego Wikariusza (z lat 1997–1998). Z prawej strony kościoła znajduje się zadrzewiony plac, otoczony murem (dawny cmentarz), na którym wybudowano ołtarz polowy (tutaj odbywają się uroczystości maryjne). W lesie za zespołem klasztornym mieszczą się stacje drogi krzyżowej. Kaplice Zabytkowa aleja kasztanowo-brzozowa łączy świątynię z „Kaplicą na Wodzie” (drewniana z 1 poł. XIX w.). Przy alei stoją również trzy inne kaplice: św. Onufrego (murowana na planie liścia koniczyny, z 1846), św. Mikołaja i św. Anny (drewniana z XIX w.) oraz św. Antoniego (drewniana z XIX w.). Przypisy Bibliografia MieczysławM. Kościński MieczysławM., Przydrożne pomniki wiary. Krasnobród i okolice, Lublin: „Polihymnia”, 2001, ISBN 83-7270-085-0, OCLC 749448693 . Mieczysław Kościński, Dominikanie w Krasnobrodzie (1664-1864), z dziejów kościoła i klasztoru, Lublin 2008. Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii Sanktuarium na stronie diecezji
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Lubsku

Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Lubsku – jeden z dwóch rzymskokatolickich kościołów parafialnych, w Lubsku, w powiecie żarskim, w województwie lubuskim. Historia Jest to najstarszy obiekt sakralny w mieście. Najwcześniejsza wzmianka o świątyni pochodzi z 1315 roku. W dokumencie tym jest jednak mowa o ufundowaniu kościoła w 1289 roku. Z tego wynika, że kościół został ukończony w II połowie XIII stulecia. Według źródeł staroniemieckich, kościół „stał już w roku 1106, gdy miasto otrzymało pierwszy przywilej od Margrabiego Łużyckiego”. W świątyni zachowały się: ołtarz główny, ambona i chrzcielnica. W dniu 13 lipca 1496 roku w mieście wybuchł pożar, który zniszczył kościół. Zostały zniszczone: dach i wnętrze. Zachowały się tylko mury. Świątynia była odbudowywana przez 20 lat. W 1589 roku wieża została rozbudowana oraz został zbudowany nowy ołtarz. W 1795 roku aptekarz Sternberg nakazał wybudować nowy chór do ufundowanych przez niego organów. Architektura Z przełomu XV i XVI wieku pochodzi m.in. szczyt wschodniej fasady, w formie schodkowej, ozdobiony prostokątnymi, rozdzielonymi krzyżowo blendami, zakończony sterczynami i sygnaturką. Z epoki gotyku pochodzą także ostrołukowe okna oraz iglica, będąca zwieńczeniem wieży z XIII wieku. Renesansowa jest natomiast attyka ozdabiająca wieżę. Przypisy
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Ostrowie Kościelnym

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Ostrowie Kościelnym – rzymskokatolicki kościół parafialny mieszczący się we wsi Ostrowo Kościelne, w powiecie słupeckim. Jest to świątynia drewniana na planie krzyża łacińskiego z 1717 roku z fundacji Mikołaja Łukomskiego - opata lądzkiego. Posiada figury Madonny z Dzieciątkiem i św. Mikołaja drewniane późnogotyckie z początku XVI wieku oraz późnogotycką chrzcielnicę z 1521. Wyposażenie utrzymane w stylu barokowym z resztkami barokowej polichromii. Przypisy Bibliografia Franciszek Jaśkowiak: Województwo poznańskie. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1967, s. 86.