NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Wydział Psychologii Uniwersytetu SWPS w Katowicach

Wydział Psychologii Uniwersytetu SWPS w Katowicach – jeden z wydziałów Uniwersytetu SWPS. Istnieje od 2010 roku. Obecnie kształci ponad 1000 studentów. Jest jedyną jednostką na Śląsku posiadającą uprawnienia do prowadzenia specjalizacji w psychologii klinicznej dla magistrów psychologii. Dziekanem wydziału jest dr hab. Jolanta Życińska, prof. Uniwersytetu SWPS. Studia Działalność dydaktyczna Wydział prowadzi interdyscyplinarne studia I stopnia na kierunku psychokryminalistyka (łączące wiedzę i umiejętności z pięciu dziedzin: psychologii, kryminalistyki, prawa, socjologii i pedagogiki), a także stacjonarne i niestacjonarne studia I stopnia oraz studia jednolite magisterskie (w tym studia dla magistrów i licencjatów) na kierunku psychologia w obszarach: pomoc psychologiczna, psychologia kliniczna, psychologia sądowa, psychologia organizacji i marketingu, badania rynku, zarządzanie zasobami ludzkimi. Program studiów jest dostosowany do europejskich standardów nauczania psychologii i wymagań Europejskiego Certyfikatu Psychologa EuroPsy. Studia psychologiczne prowadzone na Wydziale otrzymały pozytywną ocenę Polskiej Komisji Akredytacyjnej, nadzorującej jakość kształcenia w całym kraju. Struktura Zakłady i organizacje studenckie Zakłady Zakład Psychologii Ogólnej Zakład Psychologii Klinicznej i Zdrowia Zakład Psychologii Sądowej Zakład Psychologii Zachowań Społecznych i Organizacyjnych Organizacje studenckie Koło Naukowe „Quantum Satis” Psychologia Żywienia Koło Naukowe Badań Relacji Rówieśniczych i Bullyingu OLWEUS Koło Naukowe Debat Sportowych Koło Naukowe Homo Inter Homines Koło Naukowe PsychoEnglish Koło Naukowe Psychologii Kryminalistycznej Corpus Delicti Koło Naukowe Psychologii Polityki Koło Naukowe Psychologii Zachowań Społecznych Koło Naukowe uNIEzależnieni Organizacja Studencka „Psychosfera” Organizacja Studencka PsychoLOgiczni Samorząd Studentów Uniwersytetu SWPS w Katowicach Władze Dziekan: dr hab. Katarzyna Popiołek, prof. Uniwersytetu SWPS Prodziekan ds. dydaktycznych: dr hab. Jolanta Życińska Prodziekan ds. studenckich: dr Małgorzata Wójcik Przypisy Linki zewnętrzne Uniwersytet SWPS Oficjalna strona Wydziału Psychologii Uniwersytetu SWPS w Katowicach Galeria Zdjęć na Flick
Wydział Psychologii Uniwersytetu SWPS w Sopocie

Wydział Psychologii Uniwersytetu SWPS w Sopocie – jeden z wydziałów Uniwersytetu SWPS. Istnieje od 2002 roku. Obecnie kształci ponad 1300 studentów. Od początku swojego istnienia wypromował ponad 2250 absolwentów. Prowadzi zajęcia w ramach Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Na wydziale pracuje jedna z najwybitniejszych postaci zasłużonych dla polskiej psychologii – prof. Bogdan Wojciszke. Studia Działalność dydaktyczna Wydział prowadzi stacjonarne i niestacjonarne studia I stopnia oraz studia jednolite magisterskie (w tym studia dla magistrów i licencjatów) na kierunku psychologia w obszarach: pomoc psychologiczna, psychologia kliniczna, psychologia zdrowia, psychologia wspomagania rozwoju, psychologia organizacji i marketingu, badania rynku, zarządzanie zasobami ludzkimi. Studia psychologiczne prowadzone na Wydziale otrzymały pozytywną ocenę Polskiej Komisji Akredytacyjnej, nadzorującej jakość kształcenia w całym kraju. Struktura Zakłady, pracownie i organizacje studenckie Zakłady i pracownie Zakład Podstaw Psychologii Zakład Psychologii Społecznej Zakład Psychologii Klinicznej i Zdrowia Zakład Psychologii Wspomagania Rozwoju Zakład Psychologii Organizacji i Marketingu Pracownia Badań Psychologicznych Organizacje studenckie Samorząd Studentów Uniwersytetu SWPS w Sopocie Koło Naukowe Empiria Koło Naukowe Integra Koło Naukowe Seksuologii Klinicznej Koło Naukowe Psychologii Śledczej Koło Naukowe Psyche Koło Naukowe Zarządzania Zasobami Ludzkimi Koło Naukowe Mindfulness w Trójmieście Badawcze Koło Studentów Psychologii Organizacja Studencka FALA Wyróżnienia Według rankingu szkół wyższych miesięcznika „Perspektywy” Uniwersytet SWPS jest jedną z dwóch najlepszych uczelni w Polsce prowadzących studia na kierunku psychologia. W wyniku ostatniej parametryzacji jednostek naukowych przeprowadzonej przez ówczesne MNiSW w roku 2017 wydział uzyskał najwyższą kategorię naukową A. Władze Dziekan: dr hab. Romana Kadzikowska-Wrzosek, prof. Uniwersytetu SWPS Prodziekan ds. dydaktycznych i studenckich: dr Wiesław Baryła Przypisy Linki zewnętrzne Uniwersytet SWPS Galeria Zdjęć na Flickr Kanał Uniwersytetu SWPS na YouTube
Narodowe Muzeum Morskie

Das Narodowe Muzeum Morskie (NMM, deutsch Nationales Maritimes Museum, auch bekannt als Polnisches Schifffahrtsmuseum) ist ein Marine- und Schifffahrtsmuseum in Danzig in Polen. Hauptsitz des Museums ist ein Komplex von fünf Speichern auf der Insel Ołowianka (Bleihof). Zu den acht Zweigstellen gehören die Museumsschiffe Dar Pomorza und Sołdek. Geschichte Das Museum wurde 1960 als Zweigstelle des Danziger Nationalmuseums gegründet. Im Januar 1962 wurde es als Maritimes Museum mit Sitz im Krantor (Wielkie Żuraw) unabhängig. In den 1970er Jahren wurden die Ausstellungsflächen um das ehemalige Kesselhaus „Skład Kolonialny“ (Koloniallager) erweitert. Im Jahr 1972 erhielt es als Centralne Muzeum Morskie (CMM, Zentrales Maritimes Museum) den Status eines Nationalmuseums und wurde dem Ministerium für Kultur und Kunst unterstellt. Im Jahr 2000 konnten die fünf rekonstruierten Getreidespeicher auf der Ołowianka bezogen werden. Im Frühjahr 2009 wurde das 1957 erbaute „Skład Kolonialny“ abgerissen und an seiner Stelle 2012 das Maritime Kulturzentrum eröffnet. Im Dezember 2013 erfolgte die Umbenennung auf den heutigen Namen. In Zusammenarbeit mit dem Norsk Maritimt Museum in Oslo und dem Kulturhistorisk Museum der Universität Oslo wurde im Juni 2016 in Tczew (Dirschau) das Zentrum für Konservierung von Schiffswracks (CKWS) gegründet. Museen und Zweigstellen Die Dauer- und Sonderausstellungen werden jährlich von mehr als 400.000 Menschen besucht. Leiter des Museums ist Robert Domżał. Die Fähre Motława pendelt von den Speichern über den gleichnamigen Fluss (Mottlau) zum Maritimen Kulturzentrum. Die einzelnen Museen sind: Gdańsk (Danzig) Spichlerze na Ołowiance (Speicher auf dem Bleihof: Oliwski (Olivaer), Panna (Jungfrau), Miedź (Kupfer), Duża Dąbrowa und Kleiner Speicher) Ośrodek Kultury Morskiej (Maritimes Kulturzentrum) Żuraw/Wielkie Żuraw (Krantor, Großer Kran) Museumsschiff Sołdek Gdynia (Gdingen) Museumsschiff Dar Pomorza (erbaut 1909 als Prinzeß Eitel Friedrich) Tczew (Dirschau) Muzeum Wisły (Weichselmuseum) Centrum Konserwacji Wraków Statków (CKWS, Zentrum für Konservierung von Schiffswracks) Hel (Hela) Muzeum Rybołówstwa (Fischereimuseum, ehemalige St.-Peter-und-Paul-Kirche) Kąty Rybackie (Bodenwinkel) Muzeum Zalewu Wiślanego (Museum des Frischen Haffs) Literatur NMM (Hrsg.): Prace Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku. Gdańsk 2014. CMM (Hrsg.): Prace Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku. Marpress, Gdańsk 1971. Weblinks Webpräsenz des Museums (polnisch) Jerzy Litwin: Narodowe Muzeum Morskie. (polnisch)
Muzeul Maritim Național din Gdańsk

În Gdansk se află Muzeul Maritim Național. Muzeul Maritim din Gdansk s-a inființat la data de 01 ianuarie 1962. Muzeul este dedicat colectării descoperirilor și conservării obiectelor și documentelor referitoare la transportul maritim, comerțul internațional cultura și tradiția pescarilor la fel ca și prezentarea istoriei Marinei Poloneze și a economiei dea-lungul anilor. În 2016 muzeul are 9 locații,divizându-se în mai multe muzee, incluzând 2 muzee cu nave (Nava cu aburi Sołdek și nava cu vele Dar Pomorza), 3 muzee în Gdansk și celelalte în Tczew, Hel și Katy Rybackie. Referințe Vezi și Muzeul Marinei Române
Национальный морской музей (Гданьск)

Национальный морской музей в Гданьске (пол. Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku; до 10 декабря 2013 — Центральный морской музей в Гданьске пол. Centralne Muzeum Morskie w Gdańsku) — музей и научно-исследовательское учреждение в г. Гданьск, Польша. Создан в 1960 году. Расположен в настоящее время в нескольких исторических зданиях в центре города: Большом Жураве — старинных городских и портовых воротах с функцией подъёмного механизма 1444 г. и трёх портовых зернохранилищах XV—XVII вв. носящих названия: Медь (Miedź), Панна (Panna) и Оливски (Oliwski); также имеет филиалы: Музей Рыболовства в г. Хель, Музей Вислы в г. Тчев теплоход-музей «Sołdek» парусник-музей «Dar Pomorza». Собрания Морского музея связаны с историей портов, кораблестроением, мореплаванием и торговлей. Среди экспонатов — памятники старины судоверфей, береговой охраны, морского спасательного дела, предметы оборудования кораблей, старинные навигационные инструменты, приводные механизмы, стрелковое и корабельное оружие и т. д. Имеется интересная коллекция моделей древних славянских ладей, средневековых данцигских и эльблонгских судов, военных кораблей XVI—XVII вв., польских пассажирских и торговых судов 1920—1939 гг. и построенных после 1945 речных судов и буксиров. Есть в музее также коллекция судов из Океании, Индокитая и Африки. В экспозиции музея представлены предметы с яхты «Dal», на которой Анджей Богомолец, первым среди польских яхтсменов пересëк Атлантику, а также с яхты «Polonez», на которой Кшиштоф Барановский в одиночку совершил путешествие вокруг света. Большое место в коллекции занимают экспонаты, связанные с морским прошлым известного писателя Джозефа Конрада (Коженёвского). Благодаря деятельности работников музея по исследованию морского дна, в его коллекции имеется ряд предметов, поднятых с затонувших кораблей, например, бронзовые пушки и артиллерийские ядра с погибшего под Оливой в 1627 шведского судна «Solen». Здесь же представлены произведения искусства на морскую тематику, полотна известных живописцев, среди которых, Леон Вычулковский, Юлиан Фалат, Зофья Стрыйенска и др. Ссылки Сайт Центрального Морского музея в Гданьске (пол.)
Cerkiew św. Łukasza Apostoła w Kunkowej

Cerkiew pod wezwaniem św. Łukasza – prawosławna cerkiew parafialna w Kunkowej. Należy do dekanatu Gorlice diecezji przemysko-gorlickiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Dawna cerkiew greckokatolicka, zbudowana w II połowie XIX wieku (prawdopodobnie ok. 1868). Świątynia jest charakterystyczna dla zachodniołemkowskiego budownictwa cerkiewnego. Posiada konstrukcję zrębową, dolne części połaci dachowych załamane są uskokami. Ściany zewnętrzne pokryte gontem. Zarówno hełm wieży jak i dachy zakończone wieżyczkami posiadają ślepe latarnie zwieńczone kutymi, żelaznymi krzyżami. Wewnątrz polichromie z lat 1904–1905 (na stropie m.in. przedstawienia Ducha Świętego i Opieki Matki Bożej). Świątynia posiada 3 ołtarze (główny z baldachimem) oraz bogate zdobienia ścian wewnętrznych (pilastry, półkolumny). Wyposażenie cerkiewne pochodzi z XVIII–XIX w. Na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 2009 o uregulowaniu stanu prawnego niektórych nieruchomości pozostających we władaniu Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego świątynia została przekazana Kościołowi Prawosławnemu. Cerkiew wpisano do rejestru zabytków 25 czerwca 1987 pod nr 510. Świątynia leży na szlaku architektury drewnianej w Województwie Małopolskim. Przypisy Linki zewnętrzne Drewniana Małopolska – Cerkiew pw. św. Apostoła Łukasza w Kunkowej Kunkowa, Cerkiew drewn. św. Łukasza Ewangelisty. w: Cerkiewnik – katalog cerkwi.
Церковь Святого Евангелиста Луки (Кункова)

Памятник культуры Малопольского воеводства: регистрационный номер 510 от 25 июня 1987 года. Церковь святого Евангелиста Луки (пол. Cerkiew św. Łukasza Apostoła) — бывшая грекокатолическая, потом латинская, в настоящее время православная церковь, находящаяся в селе Кункова, Горлицкий повят, Малопольское воеводство. Приход входит в деканта Новы-Сонч Перемышльской и Новосондентской епархии Польской православной церкви. Памятник архитектуры Малопольского воеводства, находящийся на туристическом маршруте «Путь деревянной архитектуры» Малопольского воеводства. История Церковь святого Евангелиста Луки была построена в 1868 году. В Кункове до Второй мировой войны проживали лемки, которые были грекокатоликами. В 1927 году жители села во время Тылявского раскола перешли в православие и храм святого Евангелиста Луки стал использоваться православной общиной. В 1947 году жители села во время операции «Висла» жители села были переселены на западные территории Польши, а в Кункову переселились поляки. Храм святого Евангелиста Луки стал использоваться латинской общиной села. В 1956 году большинство переселённых лемков возвратилось на родину, однако храм не был передан православной общине до 2009 года. 17 декабря 2009 года после судебного разбирательства церковь святого Евангелиста Луки была передана православной общине. 25 июня 1987 года церковь святого Евангелиста Луки была внесена в реестр памятников Малопольского воеводства. Описание Деревянная церковь построена в характерном для западнолемковской архитектуры трёхкупольном стиле XIX века. В 1904 году внутренние стены храма были разукрашены полихромией фигурного орнамента. В храме находятся алтарь XIX века, боковой бароккобарочный алтарь XVIII века и иконы XVII века. Возле церкви расположено небольшое православное кладбище, огороженное деревянным ограждением с воротами. Примечания Источник G. i Z. Malinowscy, E. i P. Marciniszyn, Ikony i cerkwie. Tajemnice łemkowskich świątyń, Carta Blanca, Warszawa 2009, ISBN 978-83-61444-15-2 Szlak architektury drewnianej, wyd. Bezdroża, Kraków 2005, ISBN 83-89283-52-2 Ссылки История и фотографии храма (Polska — Malopolskie — Kunkowa (пол.)
State Protection Service

The State Protection Service (Polish: Służba Ochrony Państwa [ˈswuʐ.ba ɔˈxrɔ.nɘ ˈpaɲ.stfa]) is a Polish uniformed service which provides VIP security for the Polish government. It was formed on 1 February 2018 as a successor to the Government Protection Bureau. History On 8 December 2017, the Parliament passed the Law on the State Protection Service, the Senate approved it without amendments on 21 December, and on 11 January 2018, the President signed it. Subjects of protection President of the Republic of Poland and his family Prime Minister of the Republic of Poland and his family First Lady of Poland Marshal of the Sejm Marshal of the Senate Deputy Prime Ministers Minister of Foreign Affairs Minister of Interior and Administration Minister of National Defence Former Presidents Former Prime Ministers Other individuals by decree of the Minister of Interior Foreign heads of state, governments, representatives, and diplomats while on Polish soil Gallery External links Media related to State Protection Service (Poland) at Wikimedia Commons References
Basilica of St. Mary and St. Bartholomew

The Basilica of St. Mary and St. Bartholomew is a Roman Catholic church in Piekary Śląskie, Poland. There was a church in Piekary Śląskie from the fourteenth century. The current church, designed by Daniel Grötschel in Neo-Romanesqe style, was completed in 1849. On 1 December 1962, Pope John XXIII elevated the church to the status of minor basilica. References External links Official website Media related to Basilica St. Mary and St. Bartholomew in Piekary Śląskie at Wikimedia Commons
Basílica de Santa María y San Bartolomé

La Basílica de Santa María y San Bartolomé es un templo católico situado en la localidad polaca de Piekary Śląskie. La iglesia actual, diseñada por el arquitecto Daniel Grötschel en estilo neorrománico, se completó en 1849.​ El 1 de diciembre de 1962, el papa san Juan XXIII elevó la iglesia al estado de basílica menor. Pertenece a la arquidiócesis de Katowice. Referencias Enlaces externos Página web de la Basílica de Santa María y San Bartolomé Archivado el 1 de octubre de 2019 en Wayback Machine.
Onze-Lieve-Vrouw-en-Sint-Bartolomeüsbasiliek

De Onze-Lieve-Vrouw-en-Sint-Bartolomeüsbasiliek (Pools: Bazylika Najświętszej Marii Panny i św. Bartłomieja) is een rooms-katholieke kerk en basilica minor in de Poolse gemeente Piekary Śląskie. De neo-romaanse kerk werd ingewijd in 1849 en verving een eerdere houten kerk gewijd aan Sint-Bartolomeüs. Tot de bouw werd besloten omdat de plaats een belangrijk bedevaartsoord was in Silezië. De plannen voor de nieuwe kerk werden getekend door architect Daniel Groetschel. In 1962 werd de kerk door paus Johannes XXIII verheven tot basiliek.
Basilica of the Assumption of the Blessed Virgin Mary, Krzeszów

Basilica of the Assumption of the Blessed Virgin Mary in Krzeszów (Polish: Bazylika Wniebowzięcia NMP w Krzeszowie) is a Roman Catholic church located within the abbey of the Order of Saint Benedict in Krzeszów, Poland. Built in 1728–1735, it is a notable Baroque church in Lower Silesia and a shrine to the Virgin Mary, listed as a Historic Monument of Poland. It is a basilica since 1998. Interior The church contains the icon of Our Lady, Mother of Grace from the late 12th or early 13th century, and is one of Poland's shrines to the Virgin Mary. The icon is the oldest icon of Mary in Poland, and one of the five oldest icons of Mary in Europe. In one of the chapels there is a mausoleum of dukes of the Świdnica line of the Polish Piast dynasty: Bolko I the Strict and Bolko II the Small. The church also contains Baroque sculptures by Ferdinand Brokoff and paintings by Michael Willmann. Gallery References External links Basilica of the Assumption of the Blessed Virgin Mary - spherical panorama FotoKrzeszow
Basiliek van de Hemelvaart van de Heilige Maagd (Krzeszów)

De Basiliek van de Hemelvaart van de Heilige Maagd (Pools: Bazylika Najświętszej Marii Panny) is een barokke abdijkerk in Krzeszów (tot 1947: Grüssau), die in de jaren 1728-1735 door cisterciënzers werd gebouwd. Geschiedenis De geschiedenis van het tegenwoordige Krzeszów ving aan met de vestiging van benedictijnse monniken uit het Boheemse Opatovice nad Labem. Nadat hertog Bolko I zijn macht in het gebied vestigde stichtte hij er een cisterciënzer klooster. De cisterciënzers kwamen in 1292 naar het klooster en bleven daar tot de opheffing van de abdij in 1810. De kloosterkerk werd in de jaren 1728-1735 door de bouwmeester Joseph Anton Jentsch gebouwd. De Boheemse beeldhouwer Ferdinand Maximilian Brokoff verzorgde het beeldhouwwerk. Op de plek stond eerder een stenen kerk uit 1296, die bij een plundering door hussieten verwoest werd. De kloostergebouwen werden in de jaren 1919-1945 opnieuw door de benedictijnse orde in gebruik genomen. Na de oorlog verhuisden benedictinessen uit Lemberg naar de abdij in Krzeszów. Sinds 1998 heeft de kerk de status van basiliek. Beschrijving Het drieschepige kerkgebouw heeft de vorm van een kruis met een groot dwarsschip. De gewelven van de kerk worden bedekt met fresco's van Georg Wilhelm Neunhertz met scènes uit de Bijbel, van Maria en cisterciënzer heiligen. Het hoogaltaar toont de tenhemelopneming van de Heilige Maagd. Het is een werk van de Duitse barokschilder Peter Johann Brandl. Voor in het kerkschip staat een piëta uit circa 1500 en in de reliekenkamer een schrijn uit 1524. De kansel, het koorgestoelte en de orgelkas dateren van voor 1775. Achter het presbyterium bevindt zich aan de oostelijke kant van de kerk het mausoleum van het Silezische Piastengeslacht. Hier staan de 14e-eeuwse gotische sarcofagen van de hertogen Bolko I en Bolko II opgesteld. De gevel van de laatbarokke kloosterkerk, met aan weerszijden de 70 meter hoge torens met een bekroning van engelfiguren, is met talrijke beelden van zandsteen versierd. De basiliek behoort tot een uitgebreid abdijcomplex, waaronder eveneens de kloostergebouwen, de vroeg-barokke Sint-Jozefkerk, een gastenhuis en een calvarieberg uit de 17e eeuw behoren. Afbeeldingen
Herz-Jesu-Basilika (Krakau)

Die Herz-Jesu-Basilika (polnisch Bazylika Najświętszego Serca Pana Jezusa) in Krakau ist eine römisch-katholische Kirche an der ul. Mikołaja Kopernika 26 im Stadtteil Wesoła. Geschichte Die Jesuiten übernahmen das Grundstück im Jahr 1868 und bauten die erste Kapelle an dieser Stelle bis 1870. 1889 war der Altar fertiggestellt. Der Bau der heutigen Kirche wurde 1909 begonnen und 1912 abgeschlossen. Da jedoch der Innenausbau aufgrund des Ersten Weltkriegs ins Stocken geriet, wurde die Kirche erst 1921 geweiht. Die Kirche wurde im Stil der Historismus mit zahlreichen Elementen aus der Romanik, Gotik und dem Barock gebaut. Die Mosaiken im Jugendstil gehen auf Jan Bukowski, Piotr Stachiewicz sowie Leonard Stroynowski und die Steinmetzarbeiten auf Xawery Dunikowski sowie Karol Hukan zurück. Den Altar im Neorenaissance-Stil schuf Franciszek Mączyński. Der 65 Meter hohe Kirchturm wird von einem Neorenaissance-Helm gekrönt. 1960 wurde die Kirche durch Papst Paul VI. in den Rang einer Basilica minor erhoben. Weblinks Homepage (polnisch) Einzelnachweise
Basilica of the Sacred Heart of Jesus, Kraków

Basilica of the Sacred Heart of Jesus (Polish: Bazylika Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie) is a Roman Catholic church of the Jesuits in Kraków. Architecture This monumental Jesuit Church erected from 1909 to 1921 to a design by Franciszek Mączyński. Both its architecture, and the decoration and furnishings, with huge sculptures by Xawery Dunikowski, altar sculptures by Karol Hukan, and Jan Bukowski's murals are among the best examples of modern sacred art in Poland. In 1960 it received the rank of a lesser basilica; in 1966 it was classified as a historical monument. Its tower, 68 meters (223 ft) high, is one of the tallest in Kraków. See also List of Jesuit sites The Lesser Polish Way References External links Official Website Photographs
Heilig Hartkerk (Krakau)

De Kerk van het Heilig Hart van Jezus (Pools: Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa) is een rooms-katholiek kerkgebouw van de jezuïeten in Krakau. De monumentale kerk is een centrum van devotie tot het Allerheiligst Hart van Jezus in Polen. Geschiedenis Het kerkgebouw van 52 meter lang en 19 meter breed met een toren van 68 meter hoog werd gebouwd dankzij de inspanningen van de jezuïeten. Het ontwerp in de stijl van het modernisme (met Byzantijnse, romaanse, renaissance en barokke elementen) is afkomstig van de jugendstil-architect Francis Mączyński (1874-1947). Door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog kon de kerk niet eerder dan in 1921 door bisschop Anatol Nowak worden ingewijd. Paus Johannes XXIII verleende de kerk op 1 juli 1960 de status van basilica minor. Interieur Het hoogaltaar werd in de jaren 1915-1920 gebouwd door Franciszek Mączyński. Een halve koepel met 44 mozaïeken van symbolen uit het Oude en Nieuwe Testament wordt gedragen door zestien zuilen. Boven in de koepel bevindt zich in een halve cirkel een duif, het symbool van de Heilige Geest. Aan de buitenrand van de koepel bevinden zich bas-reliëfs van het Lam Gods en daaronder de symbolen van de evangelisten. De witte beelden uit 1921-1923 zijn van de Poolse beeldhouwer Karol Hukan. Van de zes zijaltaren (1920-1931) van Karol Hukan is het altaar van "Onze-Lieve-Vrouw van de Engelen" het meest opmerkelijke. Maria wordt uitgebeeld als de gekroonde koningin te midden van acht engelen die haar vereren. Volgens kunsthistorici betreft het een van de meest waardevolle Poolse werken van sacrale kunst uit het interbellum. De vloer van de kerk is uitgevoerd in patronen van vroegchristelijke kerken. Piotr Stachiewicz (1858-1938) maakte de mozaïeken in het koor van de kerk, waaronder het 30 meter lange en twee meter hoge fries boven het hoogaltaar met Christus als stralend middelpunt. De mozaïeken in het kerkschip met nieuwtestamentische voorstellingen werden door Leonard Strojnowski gemaakt. Links: de barmhartige Samaritaan (Lucas 10:34), Christus de Goede Herder (Lucas 15:05), de verloren zoon (Lucas 15:20); rechts: Christus met de Samaritaanse vrouw (Johannes 4:10), Christus die klopt aan de deur en Christus en de zondares (Johannes 8:11). De beschildering van de gewelven werd in de jaren 1914-1918 door Jan Bukowski uitgevoerd. De kruisweg werd in de jaren 1930 door de jezuïeten in Frankrijk aangekocht voor een andere kerk, maar in 1959 in de basiliek geplaatst. In het voorportaal van de kerk hangt onder een mozaïek van een Romeins soldaat te paard die de gekruisigde Christus met zijn lans verwondt een plaquette met de namen van 74 jezuïeten die tijdens 1939-1945 in verschillende concentratiekampen zijn omgekomen. Externe links (pl) Website van de Basiliek van het Heilig Hart van Jezus, Krakau (en) De basiliek op de website krakow4u (pl) Panorama's van de kerk