NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lontzkedüne

Die Lontzkedüne (polnisch Wydma Łącka) ist die größte Wanderdüne an der pommerschen Ostseeküste. Sie hat die Form einer Sichel oder eines Halbmondes und ist Teil des Dünengebiets, das eine Fläche von ungefähr 500 Hektar umfasst. Die naturbelassene Düne liegt auf der 17 km langen Nehrung zwischen dem Lebasee und der Ostsee. Sie ist zwischen 30 und 42 Meter hoch, etwa 1300 Meter lang und 500 Meter breit und bewegt sich durch die vorherrschenden westlichen Winde etwa 12 Meter im Jahr nach Osten. Dabei begräbt sie die ursprüngliche Landschaft, Wald und Moor unter sich. In der Vergangenheit wurde auch der Ort Łączka von der Düne begraben. Auf der dem Wind zugeneigten Westseite hat die Düne eine geringe Steigung, während auf der dem Wind abgeneigten Seite der Hang sehr steil ist. Ab einer Windgeschwindigkeit von 18 km/h beginnen die Sandkörner die flache Seite hinauf zu rollen, bis sie an der oberen Kante auf der windgeschützten Seite hinab fallen. Während im Frühling und Sommer, bei eher schwachen Winden die Düne in die Höhe wächst, verflacht sie sich bei stärkeren Winden im Herbst und Winter und erreicht dann eine höhere Wandergeschwindigkeit. Auf der Rückseite der Wanderdüne treten Stubbenfelder ehemaliger Wälder ans Tageslicht. Die Düne ist auf einem ungefähr acht Kilometer langen Fuß- beziehungsweise Radweg durch Kiefernwälder vom Ort Łeba (Leba) von der Ostseite zu erreichen. Vom Parkplatz fahren auch Elektrotaxen bis zur Düne. Der Besuch ist von dieser Seite kostenpflichtig. Von der Westseite ist die Düne nur durch einen ungefähr 16 Kilometer weiten Fußmarsch am Strand erreichbar. Da die Dünenlandschaft unter Naturschutz steht, ist das Betreten nur in den frei gegebenen Bereichen gestattet. Seit 1966 ist die Lontzkedüne Bestandteil des Slowinzischen Nationalparks.
Łączka (wydma)

Łączka (pot. t. Łącka Góra, również Łącka Wydma) – wzniesienie wydmowe o zmiennej wysokości w zależności od pory roku, sięgające średnio od 30 m n.p.m. do nawet 42 m n.p.m. zlokalizowane na Mierzei Łebskiej, na Wybrzeżu Słowińskim, położone w woj. pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Smołdzino. Łączka znajduje się w Słowińskim Parku Narodowym w ekosystemie tzw. ruchomych wydm. Wydma Łącka uznawana jest za najwyższą ruchomą wydmę w Polsce oraz drugą najwyższą wydmą ogólnie, zaraz po Wielbłądzim Grzebiecie, wydmą o stałej wysokości sięgającej 49,5 m n.p.m. Do 1945 r. stosowano niemiecką nazwę Lontzken Berg. W 1955 r. wprowadzono urzędowo polską nazwę Łączka. Zobacz też Łączka Przypisy
Cmentarz wojenny nr 58 – Przysłup

Cmentarz wojenny nr 58 – Przysłup – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej znajdujący się w północnej części wsi Przysłup w gminie Uście Gorlickie, pod szczytem Magury Małastowskiej, zaprojektowany przez Dušana Jurkoviča. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do I Okręgu Cmentarnego Nowy Żmigród. Jest to najwyżej położony tego typu cmentarz (około 800 m) w Galicji Zachodniej. Opis Obiekt znajduje się w lesie, około 100 m od szczytu Magury Małastowskiej. Najłatwiej do niego trafić ścieżką znakowaną biało-czarnymi kwadratami ze szczytu Magury Małastowskiej. Ścieżka rozpoczyna się na rozejściu szlaków zielonego i niebieskiego . Po przejściu około 100m od rozejścia szlaków natrafiamy na zarośnięty jeżynami cmentarz wojenny 58. Kontynuując schodzenie dalej ścieżką po około 20 minutach dochodzimy do wspaniale położonego cmentarza wojennego 59. Cmentarz ma kształt prostokąta o powierzchni 740 m² otoczonego kamiennym około metrowym murem. Na głównej osi przy tylnym murze duży kamienny pomnik zwieńczony wysokim drewnianym krzyżem zwężającym się uskokowo ku górze. W ścianę frontową pomnika wkomponowano dwa głazy z wykutą inskrypcją : .... LASST DIE BEWAHRTEN NIMMER MEHR VERSIEGEN-UND WETTER FRUHUNG BLUHT AUS UNDSE... .... Na cmentarzu pochowano w 10 mogiłach zbiorowych i 28 grobach pojedynczych 136 żołnierzy: 64 austro-węgierskich m.in. z 9 Pułku Piechoty Austro-Węgier, 10 PP, 18 PP, 36 PP, 89 PP, 4 Bośniacko-Hercegowińskiego Pułku Piechoty, 10 Pułku Piechoty k.k. Landwehry 72 rosyjskich m.in. z 193 Swiżajskiego Pułku Piechoty poległych od stycznia do maja 1915. Cmentarz w latach 2010-2016 odbudowany siłami społecznymi przez stowarzyszenia:Magurycz i Przyjaciół Nowicy. Galeria Przypisy Bibliografia Cmentarze I wojny światowej Cmentarze I wojny światowej.
Воинское кладбище № 58 (Пшислуп)

Воинское кладбище № 58 — Пшислуп (пол. Cmentarz wojenny nr 58 - Przysłup) — воинское кладбище, расположенное на Маластувской горе примерно в двух километрах от села Пшислуп, Малопольское воеводство. Кладбище входит в группу Западногалицийских воинских захоронений времён Первой мировой войны. На кладбище похоронены военнослужащие Австро-Венгерской и Российской армий, погибшие во время Первой мировой войны в январе-мае 1915 года. История Кладбище было основано в 1915 году по проекту словацкого архитектора Душана Юрковича. На кладбище площадью 740 квадратных метра находится 10 братских и 28 индивидуальных могил, в которых похоронены 60 (по другим данным — 64) австро-венгерских и 76 (по другим данным 72) русских солдат из 193-го Свияжского пехотного полка. Описание Заброшенное и поросшее ежевикой кладбище располагается примерно в 100 метрах от вершины Маластувской горы поблизости от туристических маршрутов. Кладбище имеет прямоугольную форму и окружено каменной стеной высотой около одного метра. До нашего времени сохранились руины каменной пирамиды. Первоначально на этой пирамиде располагался деревянный крест. На кладбище сохранились оригинальные деревянные кресты В основании пирамиды нанесена памятная надпись на немецком языке: Nimmer BEWAHRTEN lässt DIE MEHR VERSIEGEN-UND WETTER FRUHUNG blüht UNDSE AUS … Источник Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Ссылки Cmentarz wojenny nr 58 — Przysłup (пол.) Метрика кладбища (пол.)
Cmentarz wojenny nr 60 – Magura

Cmentarz wojenny nr 60 – Pętna (Magura) – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu I Żmigród. Znajduje się na Przełęczy Małastowskiej w zachodniej części przysiółka Pętna miejscowości Małastów położonej w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Sękowa. Zaprojektowany przez Dušana Jurkoviča. Znajduje się w pobliżu schroniska. W osi cmentarza znajduje się drewniana kaplica z kopią obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej oraz tablicą inskrypcyjną o treści (tłum.): "Pamiętajcie w swoich pełnych szczęścia dniach,/ Że na tej ziemi gorzał zaciekły bój,/ Że tu tysiące odniosło śmiertelne rany,/ Aby wokół was rozkwitało błogosławieństwo słońca". Pochowano tu 174 żołnierzy austro-węgierskich. Cmentarz był wielokrotnie remontowany, nie zawsze starannie i obecnie nie posiada wszystkich pierwotnych elementów (m.in. furtki w bramie oraz dwóch dużych krzyży na kwaterach bezpośrednio przed pomnikiem. Unikatowym elementem jest drewniana macewa żołnierza austriackiego wyznania mojżeszowego (Mendel Brod z 4. Batalionu Strzelców Polowych) – zazwyczaj Żydzi chowani byli na osobnych, wyznaniowych cmentarzach. Jest to kopia, postawiona w 2003 w miejscu oryginalnej, której nie odtworzono podczas któregoś z remontów. Bibliografia Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne, tom I. Beskid Niski i Pogórze. Warszawa: Rewasz, 1995, s. 51–52. ISBN 83-85557-20-2. Cmentarze wojenne z I wojny światowej, Okręg I Nowy Żmigród [dostęp 27 sierpnia 2011] Przypisy
Воинское кладбище № 60 (Магура)

Памятник культуры Малопольского воеводства: регистрационный номер А-1263/M. Воинское кладбище № 60 — Магура (пол. Cmentarz wojenny nr 60 - Magura) — воинское кладбище, расположенное на Маластувском перевале недалеко от туристической базы «PTTK na Magurze Małastowskiej» в окрестностях села Пшислуп, Малопольское воеводство. Кладбище входит в группу Западногалицийских воинских захоронений времён Первой мировой войны. На кладбище похоронены военнослужащие Австро-Венгерской армии, погибшие во время Первой мировой войны в феврале-мае 1915 года. Культурно-исторический памятник Малопольского воеводства. История Кладбище было основано в 1915 году по проекту словацкого архитектора Душана Юрковича. На кладбище площадью 1.091 квадратных метра находится 4 братских и 63 индивидуальных могил, в которых похоронены 174 австро-венгерских солдат. Кладбище несколько раз восстанавливалось. Описание Кладбище находится на перевале Маластовском около туристической базы на пересечении дороги с Горлице и дороги, ведущей на пограничный пункт Конечна. Кладбище располагается на туристическом пешем маршруте от перевала Маластовского до села Баницы. На кладбище находится небольшая деревянная часовня, в которой размещена надпись на немецком языке: BLEIB EINGEDENK IN EURES GLÜCKES TAGEN DAß DIESER GRUND VON HEIßEM KAMPF GEGLÜHT DAß TODESWUNDEN TAUSENDE GETRAGEN DAMIT DER SONNE SEGEN EUCH EMBLÜHT (Помните в своих наполненных счастьем днях/Что на этой земле горел жестокий бой/Что здесь тысячи получили смертельные раны/Чтобы вокруг вас расцветало благословение Солнца). Примечания Источник Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Ссылки Cmentarz wojenny nr 60 — Magura (пол.) Метрика кладбища (пол.)
Cmentarz wojenny nr 57 – Uście Gorlickie

Cmentarz wojenny nr 57 – Uście Ruskie – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Dušana Jurkoviča znajdujący się we wsi Uście Gorlickie w powiecie gorlickim, w gminie Uście Gorlickie. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Cmentarz położony jest w centrum wsi przy drodze do Wysowej. Sąsiaduje z cmentarzem parafialnym. Zajmuje powierzchnię około 425 m². Otoczony jest kamiennym murem, ma kształt prostokąta. Po renowacji na charakterystycznych krzyżach nie odtworzono tabliczek z nazwiskami, chociaż większość ich jest znana. Na cmentarzu znajdują się dwa pomniki. Jeden znajduje się przy wejściu na cmentarz i tworzy cofniętą część ogrodzenia, drugi, na którym znajdowała się tablica, z nieczytelną już inskrypcją, stanowi część tylnego ogrodzenia. Na cmentarzu jest pochowanych 59 żołnierzy w dwóch grobach zbiorowych oraz 45 pojedynczych, poległych w okresie marzec-kwiecień 1915 roku: 13 Rosjan m.in. z 96 Omskiego Pułku Piechoty, 10 Nowogrodzkiego Pułku Dragonów (Новгородский 10-й драгунский полк), 46 Austriaków m.in. z 20 LIR, 87 IR, 59 IR, 95 IR, 96 IR, TKJR 1, TKJR 3, TKJR 4. Przypisy Bibliografia Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Linki zewnętrzne I wojny światowej Cmentarze z I Wojny Światowej. Pochowani na cmentarzu Uście Gorlickie (nr 57)
Воинское кладбище № 57 (Усьце-Горлицке)

Памятник культуры Малопольского воеводства: регистрационный номер А-731 от 11 июля 1994 года. Воинское кладбище № 57 — Усце-Горлицке (пол. Cmentarz wojenny nr 57 - Uście Gorlickie) — воинское кладбище, находящееся в селе Усце-Горлицке, гмина Усце-Горлицке, Горлицкий повят, Малопольское воеводство. Кладбище входит в группу Западногалицийских воинских захоронений времён Первой мировой войны. На кладбище похоронены военнослужащие Австро-Венгерской и Российской армий, погибшие во время Первой мировой войны в марте-апреле 1915 года. Исторический памятник Малопольского воеводства. История Кладбище было основано в 1915 году по проекту словацкого архитектора Душана Юрковича. На кладбище площадью 424 квадратных метра находится 2 братских и 45 индивидуальных могил, в которых похоронены 48 австро-венгерских и 11 русских солдат из Омского 96-го пехотного полка и Новгородского 10-го драгунского полка. 11 июля 1994 года кладбище было внесено в реестр исторических памятников Малопольского воеводства (№ А- 731). Описание Кладбище располагается в центре села Усце-Горлицке при дороге на село Высова и соседствует с приходским деревенским кладбищем. Кладбище окружено каменной стеной высотой около одного метра. После реставрации на крестах не были укреплены оригинальные таблички с именами похороненных. На кладбище находятся два памятника: один из них располагается при входе на кладбище, другой памятник с нечитаемой надписью находится с тыльной части ограды. Примечания Источник Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Ссылки Cmentarz wojenny nr 57 — Uście Gorlickie (пол.) Метрика кладбища (пол.)
Cmentarz wojenny nr 59 – Przysłup

Cmentarz wojenny nr 59 – Przysłup – austriacki cmentarz z I wojny światowej znajdujący się w północno-wschodniej części przysiółka Przysłup w gminie Uście Gorlickie, popod szczytem Magury Małastowskiej, zaprojektowany przez Dušana Jurkoviča. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do I Okręgu Cmentarnego Nowy Żmigród. Opis Obiekt znajduje się w lesie, na stoku Magury Małastowskiej. Najłatwiej do niego trafić ścieżką znakowaną biało-czarnymi kwadratami ze szczytu Magury Małastowskiej. Ścieżka rozpoczyna się na rozejściu szlaków zielonego i niebieskiego . Przechodzi najpierw koło znajdującego się około 100 m od rozejścia szlaków cmentarza wojennego nr 58, a następnie po około 20 minutach dochodzi do cmentarza nr 59. Cmentarz ma kształt prostokąta o powierzchni 163 m², otoczonego kamiennym murem wysokości około metra z trzech stron oraz kamiennej trójkątnej ściany zakończonej kamiennym krzyżem. Na jego obszarze usytuowanych jest 17 mogił zbiorowych oraz jeden nagrobek pojedynczy urodzonego w Lazne Podehrady w 1888 roku Czecha Emila z Obereigneru. Całość cmentarza jest po generalnym remoncie i oczyszczeniu z krzaków, drzew i chwastów. W latach 2007–2008 cmentarz został odnowiony przez Stowarzyszenie Magurycz z inicjatywy Stowarzyszenia Przyjaciół Nowicy. Zachowały się także oryginalne kamienne słupki HV wyznaczające granice działki cmentarnej. Na pomniku zachował się napis wyryty w kamiennej płycie: WOLLT IHR DIE HEIMGEGANGENEN HELDEN EHREN SCHENKT EUER HERZ DER ERDE DIE SIE DECKT Na cmentarzu pochowano w 17 mogiłach zbiorowych i 1 grobie pojedynczym 80 żołnierzy: 60 austro-węgierskich z następujących jednostek: 40 Pułku Piechoty Austro-Węgier z Rzeszowa. 56 PP z Krakowa, 89 PP z Jarosławia, 98 PP z Josefova, 36 PP, 3 PP, 10 PP, 12 PP, 30 PP, 4 Bośniacko-Hercegowińskiego Pułku Piechoty, 3 Pułk Piechoty k.k. Landwehry, 30 Pułk Piechoty k.k. Landwehry oraz 24 Batalionu Landsturmu 20 rosyjskich poległych od stycznia do maja 1915. Spośród 60 pochowanych żołnierzy austriackich znana jest tożsamość 56. Galeria Przypisy Bibliografia Cmentarze I wojny światowej Cmentarze I wojny światowej.
Воинское кладбище № 59 (Пшислуп)

Воинское кладбище № 59 — Пшислуп (пол. Cmentarz wojenny nr 59 - Przysłup) — воинское кладбище, расположенное на расстояние примерно около одного километра от села Пшислуп, Малопольское воеводство. Кладбище входит в группу Западногалицийских воинских захоронений времён Первой мировой войны. На кладбище похоронены военнослужащие Австро-Венгерской и Российской армий, погибшие во время Первой мировой войны в январе-мае 1915 года. История Кладбище было основано в 1915 году по проекту словацкого архитектора Душана Юрковича. На кладбище площадью 163 квадратных метра находится 17 братских и 1 индивидуальных могил, в которой похоронены 60 австро-венгерских и 20 русских солдат. В 2007—2008 годах кладбище было отремонтировано усилиями Общества Магурыч. Описание Кладбище находится на склоне горы Магуры-Маластовской. Кладбище имеет прямоугольную форму и окружено каменной стеной высотой около одного метра с трёх сторон. В центре одной из стен находится мемориальный памятник в виде креста, окружённый стеной из валунов. В первое время на кладбище располагался большой деревянный крест, который со временем сгнил. На его месте в 2008 году был установлен небольшой каменный крест. На памятнике находится надпись на немецком языке: WOLLT IHR DIE HEIMGEGANGENEN HELDEN EHREN SCHENKT EUER HERZ DER ERDE DIE SIE DECKT (Если хотите почтить павших героев, то подарите своё сердце земле, которая их укрыла). Источник Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Ссылки Cmentarz wojenny nr 59 — Przysłup (пол.) Метрика кладбища (пол.)
Arłamów Airfield

Arłamów Airfield (Polish: Lotnisko Krajna) (ICAO: EPAR) is a former government aerodrome in Arłamów, in the extreme southeast of Poland (near the Ukraine border), in gmina Bircza. The site is often referred to as Łodzinka Górna, Krajna, Trójca or Łomna (after nearby villages). History The aerodrome was built in the late 1970s in the vicinity of a secret, luxurious, recreational complex called Arłamów. This exclusive, highly protected complex was situated in the midst of a heavily forested area that was accessible only with difficulty. Since it was highly popular among the chief representatives of the Polish Communist government, easy access to the facilities was badly needed, from which the concept of building a nearby airfield emerged. Finding a suitable place for the aerodrome was not an easy task, since the surrounding terrain was hilly and densely forested. Finally, the engineers found a plateau on the grounds of the war-torn village of Krajna, 10 km NW of Arłamów. A 1,193 m-long (3,914 ft) and 35 m-wide (115 ft) concrete/bitumen runway was built, thus enabling the party and government officials to land safely in propeller aircraft and small jets. Since the Arłamów complex also hosted special international guests arriving in big jets, they were instead flown to Rzeszów-Jasionka Airport and then driven to Arłamów. Beside the runway, an apron was built, but no terminal was needed—the arriving officials were immediately picked up by limousines and driven to the hotel. The runway's direction is 16/34 at an elevation of 441 metres (1,447 ft). Since the collapse of the Iron Curtain, Arłamów and the airfield were both dissolved. In recent years the complex has re-opened as a tourist attraction. Arłamów Airfield is still there and in fairly good condition, but it is not maintained nor supervised. It is occasionally used for sport aviation, and chartered tourist flights, but landings are performed at one's own risk. More often, the runway is occupied by car-borne speed drivers. Russo-Ukrainian War In February 2022, US Troops from the 82nd Airborne Division landed at Arłamów airport and established a temporary base to defend NATO territory during the Russo-Ukrainian war. While it is not clear whether the airport has been used as a transit point for NATO equipment being sent to Ukraine, its proximity to the Ukrainian border (11 km) and the city of Lviv (110 km) make it the closest US Military base to the warzone. The US military has regularly conducted exercises at the airport with NATO allies throughout the course of the conflict. References External links Official site of Hotel Arłamów Google Satellite Imagery Proposal for the restoration of the airport Archived 2011-12-19 at the Wayback Machine Contemporary information for aviators
Lotnisko i heliport Arłamów

Lotnisko Arłamów – lotnisko i lądowisko w Woli Korzenieckiej, w gminie Bircza, na Pogórzu Przemyskim, w województwie podkarpackim, ok. 15 kilometrów na północny zachód od Arłamowa i ok. 35 km na południowy zachód od Przemyśla. Lądowisko należy do Ośrodka Wypoczynkowego „Arłamów” w Arłamowie. Powstało na terenie byłego lotniska Krajna. Lotnisko figuruje w ewidencji lotnisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego od 2012 Dysponuje jedną asfaltową drogą startową o długości 1320 m. Historia Lotnisko Krajna (kod ICAO: EPAR) zbudowane zostało na gruntach nieistniejącej wsi Krajna na Pogórzu Przemyskim, w województwie podkarpackim. Powstało w granicach obrębu ewidencyjnego Krajna, który później zespojono z obrębem ewidencyjnym Łomna. Prawie cały obszar lotniska znajduje się w granicach Łomnej, oprócz północnego wierzchołka pasa startowego, który zahacza o Wolę Korzeniecką. Lotnisko zostało zbudowane przez 16 batalion budowy lotnisk. Do roku 1990 należał do kompleksu rządowego ośrodka wypoczynkowego w Arłamowie. Lądowały tu samoloty przywożące dostojników państwowych i partyjnych oraz ich gości do ośrodka wypoczynkowego lub na polowania. Obecnie formalnym zarządcą lotniska jest Dyrekcja Lasów Państwowych w Krośnie, stąd często służy jako skład drewna. Lądują tu małe samoloty oraz za specjalną zgodą duże samoloty wojskowe, gdyż w Krajnej i okolicach często odbywają się manewry wojskowe. Pas startowy wykorzystywany jest także jako miejsce odcinków specjalnych podczas organizowanych rajdów samochodowych. Lotnisko nie posiada oświetlenia ani urządzeń naprowadzających. Instytut Liberalny prowadzi kampanię na rzecz jego reaktywacji i przystosowania do lotów krajowych np. do Warszawy. W 2022 roku władze gminy Ustrzyki Dolne próbowały przyłączyć teren lotniska (340 ha) do gminy Ustrzyki Dolne, jako że jest wykorzystywane głównie w celach turystycznych przez znajdujący się na terenie gminy Ustrzyki Dolne Hotel Arłamów. Ponadto władze ustrzyckiej gminy chciałyby lądowisko przekształcić w lotnisko, wykorzystywane w większym stopniu niż to się dzieje obecnie. W związku z tym w gminie Bircza przeprowadzono konsultacje społeczne. Na uprawnione do głosowania 5252 osoby, udział w konsultacjach wzięło 3026 osób, czyli 57,62% mieszkańców. Przeciw proponowanej zmianie granic głosowało 99,41%. Przypisy Bibliografia lądowisko
Trzylatków Duży

Trzylatków Duży (prononciation : [tʂɨˈlatkuf ˈduʐɨ]) est un village polonais de la gmina de Błędów dans le powiat de Grójec de la voïvodie de Mazovie dans le centre-est de la Pologne. Histoire De 1975 à 1998, le village appartenait administrativement à la voïvodie de Radom. Références Portail de la Pologne
Trzylatków Duży

Trzylatków Duży – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Błędów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego. Zobacz też Trzylatków-Parcela Przypisy Linki zewnętrzne Trzylatków, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 581 .
Тшиляткув-Дужи

Тшиляткув-Дужи (пол. Trzylatków Duży) — село в Польщі, у гміні Блендув Груєцького повіту Мазовецького воєводства. Населення — 319 осіб (2011). У 1975-1998 роках село належало до Радомського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Cmentarz żydowski w Łomazach

Cmentarz żydowski w Łomazach – kirkut przy ul. Brzeskiej, służący niegdyś żydowskiej społeczności Łomaz. Ma powierzchnię 1,35 ha. Na nieogrodzonym cmentarzu nie zachowały się żadne nagrobki. Na cmentarzu znajdują się dwie zbiorowe mogiły, w których spoczywają szczątki ok. 1700 mieszkańców getta w Łomazach, zamordowanych przez okupantów niemieckich w sierpniu 1942 roku. Znajduje się tam również pomnik poświęcony pamięci wszystkich żydowskich mieszkańców wsi zamordowanych w czasie II wojny światowej. Bibliografia Przemysław Burchard: Pamiątki i zabytki kultury żydowskiej w Polsce. Warszawa: 1990, s. 56. Linki zewnętrzne Cmentarz żydowski w Łomazach. sztetl.org.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. na portalu Wirtualny Sztetl
Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łomazach

Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łomazach – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Biała Podlaska-Południe w diecezji siedleckiej. Do parafii należą wierni z miejscowości: Łomazy, Bielany, Jusaki-Zarzeka, Kozły (część), Krasówka, Lubenka, Musiejówka (część), Studzianka oraz Szymanowo. Linki zewnętrzne Parafia na stronie diecezji siedleckiej