NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Phare de Gąski

Le phare de Gąski (en polonais : Latarnia Morska Gąski) est un phare situé dans le village de Gąski proche de Mielno (Voïvodie de Poméranie occidentale - Pologne). Ce phare est sous l'autorité du Bureau maritime régional (en polonais : Urząd Morski (pl)) de Słupsk. Ce phare, et les bâtiments annexes, est classé au titre des monuments historiques de Pologne. Histoire Le phare est situé à environ 100 m de la côte de la mer Baltique, situé à côté de la route entre Ustronie Morskie et Mielno. Il est considéré comme le point frontalier de la baie de Poméranie. La construction du phare a commencé en 1876 et a été complétée environ deux ans plus tard, en 1878. La tour, de 41 m est construite en briques rouges. À une hauteur focale de 50 m le phare émet 3 éclats blancs toutes les 15 secondes, d'une portée maximale de 43.5 kilomètres. C'est un feu à occultations dont l'éclat blanc est visible 2,5 secondes après 1,2 seconde de pénombre. À l'origine, il était équipé d'une lentille de Fresnel avec la source de lumière fournie par des lampes à pétrole. Le système d'occultation a été réalisé par trois écrans entraînés par un mécanisme d'horlogerie. En 1927, les lampes au pétrole ont été remplacées par une lampe électrique. En 1948, après la Seconde Guerre mondiale, le phare a été réactivé et le mécanisme de l'horloge a été remplacé par un moteur électrique, la fréquence de rotation a changé de 12 à 15 secondes. Le phare est ouvert au public, permettant aux touristes d'accéder à son point de vue supérieur. À proximité de la tour, il y a les quartiers habituels des gardiens du phare. Le phare est aussi l'une des stations côtières AIS-PL de l'HELCOM, qui surveille automatiquement le trafic maritime dans cette zone côtière. Identifiant : ARLHS : POL004 - Amirauté : C2914 - NGA : 6560. Caractéristique du feu maritime Fréquence sur 15 secondes Lumière : 1.2 seconde Obscurité : 2.5 secondes Lumière : 1.2 seconde Obscurité : 2.5 secondes Lumière : 1.2 seconde Obscurité : 6.4 secondes Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Gąski Lighthouse » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Lien connexe Liste des phares de Pologne Liens externes (en) Gaski Light - Lighthouse Explorer (en) Lighthouses of Poland : Baltic Coast (en) Liste ARLHS - Poland The Lighthouses of Poland Phares de Pologne - Site online list of lights Gaski - Site Lightphotos.net Portail des phares Portail de la mer Baltique Portail de la Pologne
Latarnia Morska Gąski

Latarnia Morska Gąski – latarnia morska na Wybrzeżu Słowińskim, nad Morzem Bałtyckim, położona w woj. zachodniopomorskim, powiecie koszalińskim, gminie Mielno, we wsi Gąski. Latarnia znajduje się pomiędzy Latarnią Morską w Kołobrzegu (około 22 km na zachód) a Latarnią Morską w Darłowie (około 40 km na wschód). Informacje ogólne Latarnia jest administrowana przez Urząd Morski w Szczecinie (przed 1 kwietnia 2020 roku przez Urząd Morski w Słupsku) i jest udostępniona do zwiedzania. Latarnia Gąski jest uznawana za miejsce graniczne Zatoki Pomorskiej. Obszar morski na wschód od latarni należy do właściwego Basenu Bornholmskiego (Niecki Wschodniobornholmskiej), a na zachód do Zatoki Pomorskiej. Zespół latarni morskiej, obejmujący latarnię, dom latarników, stodołę, budynek inwentarski, ogrodzenie oraz mur zostały wpisane do rejestru zabytków. Znajduje się tu jedna z 11 stacji brzegowych na polskim wybrzeżu systemu AIS-PL projektu HELCOM, który umożliwia automatyczne monitorowanie ruchu statków w strefie przybrzeżnej. Antena stacji w Gąskach ma wysokość 50 m. Dane techniczne Wysokość wieży: 49,80 m Wysokość światła: 51,10 m n.p.m. Zasięg nominalny światła: 23,50 Mm (43,522 km) Charakterystyka światła: Przerywane grupowe Okres: 15,0 s Przerwa: 1,2 s Światło: 2,5 s Przerwa: 1,2 s Światło: 2,5 s Przerwa: 1,2 s Światło: 6,4 s Wyposażona w AIS MMSI 2614500 Historia Latarnię zbudowano w latach 1876–1878. Warty uwagi jest fakt, że materiały do jej budowy dowożono statkami i wyładowywano na specjalnie postawionym pomoście. Jest przykładem typowej trójczłonowej konstrukcji, której podstawą jest ośmiokąt o średnicy 11,3 metra, na nim opiera się okrągła wieża o grubych na 3,3 metra licowanych obustronnie ścianach. Pod kopułą w latarni umieszczono pierwotnie naftowy aparat Fresnela, który dawał białe światło naftowe o zasięgu 18 Mm. Latarnię obsługiwało dwóch latarników, którzy mieszkali w budynku położonym na południe od wieży. Według dokumentacji z roku 1927 w laternie zainstalowana została optyka zasilana energią elektryczną i urządzenie przesłonowe, regulowane mechanizmem zegarowym z wahadłem dla utrzymania charakterystyki światła. Ponownie uruchomiono ją po II wojnie światowej, w 1948 roku. Obecnie w laternie umieszczona jest soczewka pierścieniowo-bębnowa z 1500 W żarówką. Turystyka Kompleks zabudowań latarni stanowi rzadko spotykaną całość o wysokich walorach historyczno-architektonicznych. Na terenie kompleksu umiejscowiły się punkty gastronomiczne, sprzedaży pamiątek oraz w niedalekiej odległości parking samochodowy, co przyczyniło się do określenia jej, jako „przyjazną dla turystów” i godną odwiedzin. W pobliżu latarni znajduje się węzeł znakowanych szlaków turystycznych: Szlaki piesze: Szlak Nadmorski Szlaki rowerowe: EV10 Szlak Wokół Bałtyku Szlak Rowerowy Pałacowy W filatelistyce Latarnia została przedstawiona na polskim znaczku pocztowym o numerze katalogowym 4092, wydanym przez Pocztę Polską w obiegu od 29 maja 2006 roku. Zdjęcia Przypisy Linki zewnętrzne Latarnia morska w Gąskach, [w:] Polskie Latarnie [online] [dostęp 2014-09-02] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-20] .
Železniční most v Moszczance

Železniční most v Moszczance (Císařovnin viadukt) je železniční most přes řeku Zlatý potok v Moszczance. V roce 1906 byl současný most zprovozněn na místě původního, který byl zničen při povodni v roce 1903. Přes most vede železniční trať Šumperk–Krnov (úsek mezi stanicemi Głuchołazy a Jindřichov ve Slezsku). Historie V roce 1875 byl postaven původní železniční viadukt přes řeku Zlatý potok. Původní most byl zděný z cihel a kamene. Nosná konstrukce mostu byla tvořena dvěma klenutými oblouky, tyto oblouky byly vyzděny z kamene. Uprostřed řeky podpíral oba oblouky (jednotlivá pole mostu) zděný pilíř z kamene. Na konci mostu byla obě pole nosné konstrukce vetknuta do mostních opěr zděných z cihel a kamene. Na opěru navazoval železniční násep. V roce 1903 způsobila řeka při povodni katastrofální škody v okolí, které měly za následek zničení celého původního mostu. Německá císařovna Augusta Viktorie navštívila postižené obce po povodní v okolí a poskytla finanční dar na stavbu nového mostu. V roce 1906 byl postaven nový most. V roce 1945, během bojů na konci druhé světové války, byl most poškozen bombardováním americkými letadly. Popis Současný most, který byl postaven v roce 1906, je jednopolový se dvěma opěrami. Nosnou konstrukci tvoří příhradový spodní obloukový nosník, na kterém je položena mostovka. Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Most kolejowy w Moszczance na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Železniční most v Moszczance na Wikimedia Commons Fotogalerie na fotopolska.eu
Most kolejowy w Moszczance

Most kolejowy w Moszczance (Wiadukt Cesarzowej) – most kolejowy nad przełomem Złotego Potoku w Moszczance koło Prudnika. Został otwarty w 1906 roku w miejscu dawnego mostu, zniszczonego przez powódź w 1903 roku. Przez most przebiega linia kolejowa nr 333, jest użytkowany przez kolej czeską. Historia Pierwszy wiadukt kolejowy nad Złotym Potokiem w Moszczance został wzniesiony w drugiej połowie XIX wieku. Miał postać mostu o trzech murowanych podporach w kształcie arkad, z których środkowa podpora stała w nurcie rzeki. Linia kolejowa Głuchołazy – Pokrzywna (– Jindřichov ve Slezku) przebiegająca przez most została otwarta 1 grudnia 1875. Most został zniszczony przez powódź 10 lipca 1903. Od strony Pokrzywnej, woda podmyła przęsła mostu, który osunął się w dół i zaczął spiętrzać wodę w wąskiej dolinie. W końcu zapora pękła i powódź zalała Moszczankę i Łąkę Prudnicką. Cesarzowa Niemiec Augusta Wiktoria przekazała wsi pomoc finansową, dzięki której w 1906 most został odbudowany. W związku z tym, otrzymał on nazwę Wiadukt Cesarzowej. Most został ponownie zniszczony przez amerykańskie lotnictwo podczas II wojny światowej. Charakterystyka Most jest unikalny ze względu na swoją oryginalną formę – kratowy dźwigar łukowy spina podpory mostu od dołu. Przebiega nad przełomem rzeki Złoty Potok. Przypisy
Ustka (maják)

Maják Ustka (polsky: Latarnia Morska Ustka, anglicky: Ustka Lighthouse) se nachází ve městě Ustka v okrese Słupsk Pomořské vojvodství, na pobřeží Baltského moře. Nachází se mezi majáky Jarosławiec a Czołpino. Maják je kulturní památkou zapsanou v seznamu kulturních památek Pomořanského vojvodství pod číslem A-322 z 30. srpna 1993. Historie Budova byla postavená v roce 1871 a sloužila lodivodům, kteří naváděli lodě do přístavu a také rozsvěceli lampu, kterou vytahovali na stěžeň vedle budovy. V roce 1892 byla postavena dvoupodlažní věž. Původní světlo bylo červené viditelné ze vzdálenosti 6 námořních mil, teprve v roce 1904 bylo změněno na bílé se záblesky intervalu 6 sekund. Jeden z mála objektů, který nebyl zničen během druhé světové války. V roce 2000 byla budova opravena. Během letní sezony je maják přístupný veřejnosti. Popis Dvoupatrová stavba z režného zdiva (červená cihla) v rohu přistavěná věž na půdorysu osmiúhelníku. Věž ukončena ochozem a lucernou s Fresnelovou čočkou. Do věže vedou betonové a kovové schody. Data Výška světla 22 m n. m. výška věže 19,50 m bílý záblesk v intervalu 6 sekund označení: Admiralty C2930 NGA 6584 ARLHS POL-020 Galerie Odkazy Reference V tomto článku byly použity překlady textů z článků Latarnia Morska Ustka na polské Wikipedii a Ustka Lighthouse na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ustka na Wikimedia Commons Latarnia morska (Ustka)na portalu polska-org.pl
Ustka Lighthouse

Ustka Lighthouse (Polish: Latarnia Morska Ustka) is a lighthouse located in Ustka (formerly Stolpmünde), on the Polish coast of the Baltic Sea. The lighthouse is located in between the Jarosławiec Lighthouse and the Czołpino Lighthouse. History The lighthouse stands at the base of the eastern breakwater of Ustka's harbour – protecting the port's entrance way. Ustka was a very important coastal town for the nearby Słupsk – for transportation of goods and Baltic travel. In 1871 a mast was constructed near the harbour's admiralty station; powered by an oil lamp on the mast. It shone with a red light and was visible at a distance of 6 nautical miles. Later on, the light was elevated to a height of 11.6 metres shortly after the building of a new red brick harbour admiralty station, an octagonal lighthouse that was constructed in the western side of the building. It was only in 1904 that the character of the light was changed to white and intermittent. Currently the lighthouse is open to the public and the view gallery at the top of the lighthouse can be reached by a concrete and metal staircase. Technical data Light characteristic Light: 4 s. Darkness: 2 s. Period: 6 s. See also List of lighthouses in Poland References External links Urząd Morski w Słupsku Archived 17 December 2019 at the Wayback Machine (in Polish) Latarnia morska (Ustka) na portalu polska-org.pl
Phare d'Ustka

Le phare d'Ustka (en polonais : Latarnia Morska Ustka) est un phare situé dans la ville d'Ustka (Voïvodie de Poméranie - Pologne). Le phare se trouve entre le phare de Jarosławiec et le phare de Czołpino. Ce phare est sous l'autorité du Bureau maritime régional (en polonais : Urząd Morski (pl)) de Słupsk. Le phare d'Ustka est classé au titre des monuments historiques de Pologne. Histoire La ville d'Ustka est une station thermale célèbre de la côte polonaise. Le port d'Ustka est très important pour la ville proche de Słupsk, pour le transport des marchandises et les voyages en mer Baltique. Le phare se trouve devant le brise-lames de l'est du port d'Ustka. En 1871, un mât avait été construit à proximité du bureau du port. C'était un système optique avec une lentille de Fresnel alimentée par une lampe à huile. Il émettait une lumière rouge et était visible à une distance de 6 milles nautiques (environ 11 km). En 1982, une tour octogonale, avec galerie et lanterne, a été construite, adossée au côté ouest d'une grande maison de gardiens de deux étages. L'édifice est en brique rouge, la galerie et la lanterne sont peintes en blanc. Ce n'est qu'en 1904 que le caractère de la lumière a été changé en feu à occultations avec une lumière blanche visible jusqu'à environ 33 kilomètres. La lentille de Fresnel est alimenté par une ampoule électrique de 1.000 W. Actuellement, le phare est toujours gardienné. Il est ouvert au public et la galerie de la lanterne est accessible par un escalier. Identifiant : ARLHS : POL020 - Amirauté : C2930 - NGA : 6584 . Caractéristique du feu maritime Fréquence sur 6 secondes : Lumière : 4 secondes Obscurité : 2 secondes Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Ustka Lighthouse » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Lien connexe Liste des phares de Pologne Liens externes (en) Ustka Light - Lighthouse Explorer (en) Lighthouses of Poland : Baltic Coast (en) Liste ARLHS - Poland The Lighthouses of Poland Phares de Pologne - Site online list of lights Ustka - Site Lightphotos.net Latarnia Morska Ustka - Site Blinkfueer.de Portail des phares Portail de la mer Baltique Portail de la Pologne
Latarnia Morska Ustka

Latarnia Morska Ustka – latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona w mieście Ustka (powiat słupski, województwo pomorskie). Znajduje się pomiędzy Latarnią Morską Jarosławiec a Latarnią Morską Czołpino. Informacje ogólne Latarnia jest administrowana przez Urząd Morski w Gdyni (przed 1 kwietnia 2020 roku przez Urząd Morski w Słupsku). W 1993 roku wpisana do rejestru zabytków nieruchomych województwa pomorskiego. Dane techniczne Wysokość wieży: 19,50 m Wysokość światła: 22,20 m n.p.m. Zasięg nominalny światła: 18 Mm (33,336 km) Charakterystyka światła: Przerywane Światło: 4,0 s Przerwa: 2,0 s Okres: 6,0 s Soczewka cylindryczna – średnica: 1000 mm Moc żarówki: 1000 W Historia Ze względu na trudne wejście do portu, a szczególne rozmieszczenie jego główek, w 1871 roku postawiono przy stacji pilotów 11 metrowy maszt, na który wciągano lampę naftową z soczewką Fresnela. Dawała ona stałe, czerwone światło o zasięgu 6 Mm. Obecna budowla została wzniesiona w 1892 roku. Składa się z murowanego budynku wykorzystywanego jako stacja pilotów oraz przylegającej do niego wysokiej na 19,5 m, ośmiokątnej wieży – latarni. Uroku jej dodaje ogromna liczba gzymsów, daszków oraz kilkanaście okien różnego rozmiaru. Na szczyt wieży prowadzą betonowe i metalowe schodki, a przez szyby galerii można obserwować układ soczewek. Zasięg światła zwiększył się do 18 Mm. W 1904 roku zmieniono charakterystykę światła na białe, przerywane. II wojna światowa nie wyrządziła szkody obiektom i już 15 listopada 1945 roku latarnia wznowiła pracę, jako latarnia morska Postomino. Nazwa ta nie przyjęła się i 1 stycznia 1947 roku powrócono do historycznej nazwy „Ustka”. Obecnie optykę latarni stanowi cylindryczna soczewka o średnicy 1000 mm, a źródłem światła jest 1000 W żarówka, umieszczona na dwupozycyjnym zmieniaczu. Zabudowania przetrwały do XXI wieku bez większych zmian. Latarnia nie jest dozorowana. 30 kwietnia 2010 roku zakończył służbę ostatni z usteckich latarników. Latarnia udostępniona jest do zwiedzania – wstęp płatny. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Latarnia na stronie Polskie Latarnie
Silesian Theatre

Silesian Theatre (Polish: Teatr Śląski) dedicated to Stanisław Wyspiański is the largest theatre in Silesia. It is located on the market square in Katowice. It was built as "German Theatre" in the years 1905–1907, from plans by German theatre architect Carl Moritz. In the interwar period from 1922 to 1939 it was known as the "Polish Theatre". Gallery References External links (in Polish) Homepage
Théâtre de Silésie

Le Théâtre de Silésie (en polonais : Teatr Śląski), dédié à l'artiste polonais Stanisław Wyspiański, est le plus grand théâtre de Silésie. Il est situé sur la place du marché à Katowice, en Pologne. Il a été construit sous le nom de « Théâtre allemand » dans les années 1905-1907, d'après les plans de l'architecte de théâtre allemand Carl Moritz (en). Dans l'entre-deux-guerres, de 1922 à 1939, il était connu sous le nom de « Théâtre polonais ». Liens externes Portail du théâtre Portail de la Pologne
Сілезький театр

Шаблон:Театр: ширина, Сілезький театр імені Станіслава Виспянського (Teatr Śląski) — театр, розташований у центрі Катовиць, що є найбільшою драматичною сценою Верхньої Сілезії. Відомості Приміщення театру звели в 1905—1907 роках за проєктом Карла Моріца. Фасад театру було оздоблено фігурами з «Кільця Нібелунгів» і прикрашено надписом «Deutschem wort deutscher art» («німецьким словом німецького мистецтва»). У 1960-х роках театр перебудовувався, в 1976 на місці колишнього німецького надпису було викарбувано слова «Teatr im. St. Wyspiańskiego». Діяльність театру розпочалася прем'єрою спектаклю Й. Ф. Шиллера «Вільгельм Тель» 1907 року. Із здобуттям Польщі незалежності з 1922 року тут діяв Польський театр, а до 1932 року функціонувала також оперна сцена. У повоєнний час до Катовиць було евакуйовано львівську драматичну трупу, повоєнні кілька років вважають його «золотим» періодом. Нині в театрі ставлять драматичні спектаклі, оперні спектаклі (зокрема Сілезької Опери), влаштовують виставки. Примітки Посилання офіційна сторінка Довоєнні програми
Olszynki Park

Olszynki Park is a mixed-use complex of buildings located in Rzeszów, Poland. The investment notably includes two tall buildings out of which one can be defined as a skyscraper. Wieżowiec W (English: Skyscraper W) stands at 220.67 metres (724.0 ft) tall and is the third tallest building in Poland. It is also the tallest residential building in the country, surpassing previous record holders for this position. Description The complex is located in the Śródmieście (English: Downtown) district of Rzeszów in close proximity to the Wisłok river, from across which the two towers of the site share their city skyline with other high-rises. It borders Wojciecha Kilara street from the north-west and Fryderyka Szopena street from the north. Local architectural studio from Rzeszów, S.T. Architekci, is responsible for the design of the complex, whereas the construction is being conducted by Apklan. The two towers have an asymmetrical appearance thanks to shapes resembling ship sails integrated into the main glass façade structure. Olszynki Park consists of four main architectural elements: a 220.67 metres (724.0 ft) tall skyscraper Wieżowiec W, 78 metres (256 ft) tall tower Wieżowiec N, and two 30 metres (98 ft) tall commercial and service buildings. Construction Construction of Olszynki Park began in July 2019. The tallest building of the site was topped out in August 2024 after finishing a spire installation using a Kaman K-MAX helicopter. Planned height for the tallest tower of the site was changed multiple times throughout the planning and construction process. Initially, it was supposed to be 120 metres (390 ft) tall. A year later, the developer decided to change its height to 160 metres (520 ft). Eventually, Apklan decided the spire was to be installed on the roof that increased the building's height to 220.67 metres (724.0 ft). Upon completion, Olszynki Park will become the tallest residential building in the country surpassing Sky Tower in Wrocław standing at 212 metres (696 ft) tall and Złota 44 in Warsaw at 192 metres (630 ft) tall. See also List of tallest buildings in Poland References
Olszynki Park

Olszynki Park es un complejo de edificios ubicado en Rzeszów, Polonia. El complejo incluye un rascacielos conocido como Wieżowiec W (en español: Rascacielos W), que tiene una altura de 220,67 metros (241,3 yd) de altura y es el tercer edificio más alto de Polonia.​​ También es el edificio residencial más alto del país, superando a los poseedores de récords anteriores para esta posición.​​ El complejo se encuentra en el distrito Śródmieście de Rzeszów, muy cerca del río Wisłok. Limita con la calle Wojciecha Kilara al noroeste y con la calle Fryderyka Szopena al norte.​ El complejo consta de cuatro edificios principales: el rascacielos de 220,67 metros (241,3 yd) de altura Wieżowiec W, otro edificio de 78 metros (85,3 yd), Wieżowiec N, y dos edificios de 30 metros de altura.​ Historia La construcción de Olszynki Park comenzó en julio de 2019. El edificio más alto fue coronado en agosto de 2024 después de terminar la instalación de la aguja con un helicóptero Kaman K-MAX.​ La altura prevista para la torre más alta del sitio se modificó varias veces durante el proceso de planificación y construcción. Inicialmente, se suponía que sería 120 metros (131,2 yd) de altura. Un año después, el promotor decidió cambiar su altura a 160 metros (175 yd), Apklan decidió que la aguja se instalaría en el tejado, lo que aumentaría la altura del edificio a 220,67 metros (241,3 yd).​ Véase también anexo:Edificios más altos de Polonia Referencias
Olszynki Park

Olszynki Park – kompleks budynków w Rzeszowie w skład którego wchodzą dwa wieżowce. „Wieżowiec W” ma wysokość 220,67 m i jest trzecim pod względem wysokości budynkiem w kraju, a zarazem najwyższym budynkiem mieszkalnym w Polsce. „Wieżowiec N” ma wysokość 78 m. Kompleks znajduje się u zbiegu ulic Kilara i Szopena, w pobliżu Filharmonii Podkarpackiej. Opis Zespół budynków położony jest na południowym obrzeżu Śródmieścia w centrum Rzeszowa. W nawiązaniu do bliskiego sąsiedztwa rzeki (Wisłok) forma architektoniczna obiektu przypomina dwumasztową łódź. Wieże mają kształt prostopadłościanu z wkomponowanymi bryłami przeciwstawnych łuków. Inwestycja została zrealizowana przez firmę Apklan i obejmuje: „Wieżowiec W” (wyższy), „Wieżowiec N” (niższy), oraz budynki komercyjne „U” i „U1”. Koszt inwestycji szacowany jest na około 150 milionów złotych. Historia Budowa rozpoczęła się na początku 2020 roku. Pierwotnie wyższy wieżowiec miał mieć 36 pięter, jednak ostatecznie liczy ich 41. Niższy budynek ma 18 pięter. Obiekt powstał na terenie zalewowym, przez co konstrukcja musiała zostać zabezpieczona przed zalaniem. Ostateczna wysokość 220,67 m została osiągnięta 13 sierpnia 2024 r. po zakończonej operacji montowania iglicy na szczycie wieżowca przy użyciu śmigłowca Kaman K-Max 1200. Przypisy
Колобжегски фар

Колобжегският фар (на полски: Latarnia morska Kołobrzeg) е фар в Колобжег, Западнопоморско войводство, Полша, на брега на Балтийско море. Разположен е между фаровете в Нехоже (около 34 km на запад) и Гонски (22 km на изток). История Фарът се намира на входа на пристанището на Колобжег, на десния бряг на река Парсента. Историята на Колобжегския фар датира от 1666 г. По време на Втората световна война, през март 1945 г., фарът е взривен от немски инженери, тъй като е добра наблюдателна точка за полската артилерия. След война е построен на различно място от оригинала, използвайки основите на комплекс от крепостни сгради в близост до града. Фарът е висок 26 m, а обхватът на светлината е 29,6 km. През 1981 г. е реновиран и лещата с диаметър 50 cm е заменена от въртящ се комплект халогенни крушки. Дървеното стълбище също е заменено с метално. В основата на фара се намира музей на минералните скали. Технически данни Характеристика на светлината Светлина: 1 s. Тъмнина: 2 s. Период: 3 s. Източници Външни препратки Urząd Morski w Słupsku Архив на оригинала от 17 декември 2019 в Wayback Machine. (in Polish) Latarnia morska (Kołobrzeg) на портала polska-org.pl