NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Église Saint-Jean-Baptiste-et-Saint-Jean-l'Évangéliste de Cracovie

L'église Saint-Jean-Baptiste et Saint-Jean-l'Évangéliste de Cracovie (en polonais Kościół św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty) est une église catholique située dans la partie nord de la vieille ville de Cracovie. Histoire L'église a été fondée en tant que collégiale romane par Piotr Włostowic vers 1100. Vers 1300, c'était une église filiale de l'église Sainte-Marie de Cracovie avant d'avoir sa propre paroisse à partir de 1325. Au XVIIe siècle, l'église a été remaniée dans le style baroque et consacrée à nouveau en 1659. Liens externes (pl) Présentation de l'église Saint-Jean-Baptiste-et-Saint-Jean-l'Évangéliste, Guide Cracovie Portail de Cracovie Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail du patrimoine mondial
Kościół św. Jana Chrzciciela w Bartoszycach

Kościół św. Jana Chrzciciela w Bartoszycach wzniesiony w XV wieku. Położony jest w północno-wschodniej części miasta na lewym brzegu Łyny. Reprezentuje styl gotycki. Dokładna data budowy świątyni nie jest znana, lecz pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1484 roku. Zagadkowe jest jednak jego pochodzenie. Przyjmuje się, iż kościół zbudowano w miejscu przyzamkowej kaplicy, która prawdopodobnie znajdowała się w tym miejscu i o której źródła pisane mówią już w 1404. Została ona jednak zburzona wraz z zamkiem podczas buntu mieszczan bartoszyckich w 1454. Niektórzy jednak badacze, jak Hein, twierdzą, iż świątynię wybudowano wraz z pierwszą lokacją miasta w latach 1326–1332. Kościół w swojej budowie jest dość prosty: jednonawowy, zbudowany na planie prostokąta, a prezbiterium nie jest wydzielone. Od południa znajduje się kruchta a od południa zakrystia. Obiekt jest orientowany, co oznacza, że jego prezbiterium wraz z ołtarzem zwrócone jest w kierunku wschodnim. W XIX w. do fasady kościoła dobudowano wieżę. Wnętrze kościoła oraz ołtarz zdobią elementy gotyckie i barokowe. Najstarszą częścią ołtarza głównego jest ceglana mensa gotycka. Rzeźby ołtarzowe, przedstawiające Pasję pochodzą z kręgu Krausa z 1720 roku, natomiast w 1860 i 1913 zostały gruntownie odnowione. Po obu ich stronach wznoszą się jonizujące kolumny na cokołach a między nimi figury Mojżesza i Jana Chrzciciela. Po bokach od figur znajduje się chleb i wino, powyżej dwa anioły z narzędziami męki, w nasadzie między czterema kolumnami postacie Jana Ewangelisty i Aarona, natomiast w zwieńczeniu ołtarza Chrystus Triumfator. Ambona kościoła pochodzi z 1706 i wspiera się na figurze anioła. Pomiędzy kręconymi kolumnami korynckimi zostały wyrzeźbione w niej postacie Chrystusa, ewangelików i proroków, ornament z owoców i kłosów a na drzwiach płaskorzeźbę Ecce homo. Bogato zdobiony baldachim zwieńczono rzeźbą pelikana karmiącego pisklęta. We wnętrzach kościoła przez kilkaset lat znajdował się jeden z bartoszyckich "Bartków"- Gustebalda – należących do grupy tzw. bab pruskich. Kościół został wybudowany jako katolicka świątynia, lecz od okresu Reformacji służył jako jeden z dwóch ewangelickich świątyń w mieście. Ponownie zaadaptowano go jako świątynię katolicką w 1946 roku. Od 1974 działa jako kościół parafialny. Zobacz też Bartoszyce Przypisy
Kościół św. Jana Chrzciciela w Białogardzie

Kościół świętego Jana Chrzciciela w Białogardzie – rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Białogarda, w gminie Wicko, w powiecie lęborskim, w województwie pomorskim. Należy do dekanatu Łeba diecezji pelplińskiej. Historia Jest to świątynia wybudowana w stylu neogotyckim w 1890 roku przez protestantów na fundamentach romańskiego kościoła. W 1945 roku została przejęta i poświęcona przez katolików oraz otrzymała obecne wezwanie. Od 1947 do 2006 nabożeństwa były odprawiane przez Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej, od tego czasu proboszczem jest ksiądz diecezjalny. Architektura Budowla murowana z cegły, z zewnątrz nie jest otynkowana. Zachowały się nim 2 dzwony z trzech znajdujących się dawniej we wcześniejszej katolickiej świątyni. Przypisy
Kościół św. Jana Chrzciciela w Białej

Kościół św. Jana Chrzciciela w Białej, parafia św. Jana Chrzciciela w Białej. Historia Kościół został wzniesiony we wsi Wola Czyżewska (obecnie Wola Grzymalina), parafia Łękińska w 1584 roku o czym świadczy data wyryta na nadprożu zachodniego portalu z fundacji ówczesnego dziedzica wsi Jana Grzymały Wolskiego. Konsekrowany w 1594 r. przez biskupa Kraszkowskiego, sufragana gnieźnieńskiego pod wezwaniem św. Jan Chrzciciela. Kościół posiadał również boczną kaplicę od północnej strony – ślady nowego drzewa – wybudowaną w 1729 r. przez Krystynę z Małachowskich Siemińską, wdowę po sędzim sieradzkim, pod którą była murowana krypta do chowania zmarłych. Obecnie kaplica ta nie istnieje i brak jakichkolwiek przekazów na temat jej wyglądu i kiedy została rozebrana. Architektura Kościół jest zbudowany z drewna modrzewiowego w stylu wieluńskim. Konstrukcja ścian korpusu i prezbiterium zrębowa na przyciesiu podmurowana, dawniej wsparta na kamieniach. Belki zrębu łączone są w węgłach na nakładkę przy użyciu dębowych kołków. Do ścian kościoła przylegają od północnej strony zakrystia a od zachodniej i południowej kruchty z desek sosnowych na planie kwadratu. Kościół ma strzeliste gotyckie dwuspadowe dachy z wieżyczką, kryte podwójnym gontem, zakończone na belkach zewnętrznych ozdobami tzn. markizami i ozdobnymi podpórkami. Stropy kościoła płaskie, okna ościeżnicowe z podziałem szczeblinowym oraz witraże ze szczebliną ołowianą i dwie rozety, drzwi niskie rzeźbione z pięknymi portalami. Nawa kościoła zbudowana jest na rzucie trapezu i oddzielona łukiem tęczowym trapezowym, którego podstawę stanowi belka tęczowa z krucyfiksem z XVI wieku. Na ścianie zachodniej znajduje się chór w formie niewielkiego balkonu o lekko wygiętej czołowej części balustrady, wsparty na dwóch toczonych słupach nawiązujących do uproszczonych kolumienek. Na chór prowadzą jednobiegowe schody. Wnętrze i wyposażenie W prezbiterium znajduje się ołtarz główny o formach późnorenesansowych, drewniany, polichromowany z obrazami – M.B. Szkaplerznej w srebrnej sukience XVIII w. – Św. Stanisław XVII w. – św. Jan Chrzciciel XVI w. i rzeźbionymi postaciami świętych w północno i południowo-wschodniej części nawy. Dwa boczne ołtarze późnobarokowe, drewniane, polichromowane z obrazami: Św. Rocha, Św. Sebastiana, Św. Antoniego, Św. Franciszka, XVI w. oraz rzeźbionymi i malowanymi postaciami świętych. Przy północnej ścianie prezbiterium znajduje się drewniana, rzeźbiona i polichromowana ambona z XVIII w. w typie przyściennym oraz chrzcielnica również drewniana, rzeźbiona i polichromowana z XVI w. Na wszystkich ścianach kościoła widnieją polichromie z XVI w. z bogatą ornamentyką roślinną postaciami i napisami. Przypisy
Kościół św. Jana Chrzciciela w Bielsku-Białej

Kościół Świętego Jana Chrzciciela w Bielsku-Białej – rzymskokatolicki kościół parafialny w Bielsku-Białej, w województwie śląskim. Należy do dekanatu Bielsko-Biała I – Centrum diecezji bielsko-żywieckiej. Mieści się w dzielnicy Komorowice, przy ulicy św. Jana Chrzciciela. Historia Budowa świątyni rozpoczęła się w 1921 roku podczas urzędowania księdza proboszcza Jana Szneidera. Nowa świątynia została zbudowana według projektu architekta Emanuela Rosta jun. w stylu neogotyckim, z elementami architektury modernistycznej (nowa świątynia była wzorowana na katedrze św. Mikołaja w Bielsku-Białej). W 1924 roku nieukończoną świątynię odwiedził metropolita krakowski książę Adam Sapieha. Pierwsze nabożeństwa w nowej świątyni były odprawiane od jesieni 1929 roku, natomiast w dniu 6 września 1931 roku nastąpiło przeniesienia Najświętszego Sakramentu ze starej świątyni do nowej. W czasie okupacji hitlerowcy na wieży kościelnej umieścili punkt obserwacyjny. W 1945 roku, w czasie ostrzału artyleryjskiego zostały zniszczone okna i witraże oraz dach budowli. Po zakończeniu działań wojennych ksiądz proboszcz Franciszek Smolarek rozpoczął prace przy odbudowie świątyni. Budowla została konsekrowana 26 kwietnia 1964 roku przez krakowskiego biskupa pomocniczego Juliana Groblickiego. Przypisy
Kościół św. Jana Chrzciciela w Biskupicach

Kościół św. Jana Chrzciciela – zabytkowa drewniana rzymskokatolicka świątynia, mieszcząca się we wsi Biskupice w powiecie kluczborskim, należąca do parafii św. Jana Chrzciciela w Biskupicach w dekanacie Wołczyn, diecezji kaliskiej. Historia Pierwszy kościół w Biskupicach wybudowano około 1567 roku, a w 1588 roku uległ zniszczeniu. Obecny wybudowano w 1626 roku jako świątynię ewangelicką. Głównym konstruktorem był cieśla Hans Hase. W 1776 roku dobudowana została wieża. W 1784 roku wykonano chór muzyczny i emporę nad kruchtą. W rękach ewangelików kościół pozostawał do końca II wojny światowej. W 1945 roku przejęty został przez katolików. Kościół odnawiany był w latach 30. XX wieku, odrestaurowano nawę i prezbiterium, wzmocniono stropy, ściany oraz więźbę. Kolejny remont przeprowadzono w 1985 roku. Ściany zostały wówczas pokryte boazerią, zasłaniając drewniane belki i resztki polichromii a także usunięto z prezbiterium kamienną płytę nagrobną. Architektura i wnętrze Jest to obiekt orientowany o konstrukcji zrębowej ze szkieletową wieżą, pokrytą dachem namiotowym. Prezbiterium jest zamknięte ścianą prostą, obok znajduje się zakrystia (w niej fragmenty polichromii ze sceną Ukrzyżowania z przełomu XVII i XVIII wieku) z lożą kolatorską na piętrze. Schody do loży są zadaszone i częściowo oszalowane. Nawa jest szersza od prezbiterium, prostokątna. Przy niej wzniesiono kruchtę konstrukcji szkieletowo-słupowej z kolejną lożą na piętrze. Strop w nawie jest płaski. Dachy nad nawą i prezbiterium są siodłowe, kryte gontem (dach nad nawą ma wydatny okap). W tęczy umieszczono krucyfiks z XVII wieku, natomiast na belce widoczny jest napis upamiętniający budowę. Chór posiada wysuniętą środkową część (widoczne są ślady dekoracji malarskiej z około 1700 roku z motywami ludowymi) oraz empory, które wsparte są na 4 słupach z głowicami. Nad emporami na ścianach znajdują się resztki podpisów Jakuba Kostiana oraz Adama Gde...(pozostała część nazwiska nie jest widoczna). Ołtarz główny wykonany jest w stylu późnobarokowym z posągami Boga Ojca, Mojżesza, św. Jana Chrzciciela, dwoma aniołami i kartuszami herbowymi. Ambona wykonana jest w stylu późnorenesansowym. Wśród zabytkowego wyposażenia znajdują się: ławy, drewniana skarbonka z 1784 roku, skrzydła tryptyku, metalowe i drewniane epitafia chłopskie (w tym dwa z polskimi napisami – Gottlieba Dalibora i G. Bannascha). Organy Organy zostały wybudowane prawdopodobnie w 1738 roku. Remonty przeprowadzali: w 1805 r. Maieski (prawdopodobnie Franciszek Majewski z Rychtala), w maju 1844 r. Daniel Meister z Pokoju. Dyspozycja instrumentu: Przypisy Bibliografia Opolskie kościoły drewniane, DanutaD. Emmerling (red.) i inni, Opole: Śląskie Wydawnictwo Adan, 2006, ISBN 83-915371-9-6, ISBN 978-83-915371-9-0, OCLC 749504946 . Linki zewnętrzne Polska niezwykła - Kościół św. Jana Chrzciciela Drewniany kościół św. Jana Chrzciciela w Biskupicach Dane adresowe parafii i kościoła
Kościół św. Jana Chrzciciela w Budzistowie

Kościół św. Jana Chrzciciela w Budzistowie – świątynia gotycka z 1222 roku lub połowy XIII wieku lub około 1281, jednonawowa o wymiarach 8×5 m. Kościół został ponownie poświęcony w 1980 roku. Historia Świątynia, być może jeszcze drewniana, została założona w 1222 roku przez księżną pomorską Mirosławę, matkę Barnima I. Przypuszczalnie kościół murowany wzniesiono około 1250 roku, jednak nie później niż w 1281 roku, gdy był wzmiankowany. Kościół podarowano klasztorowi w Mogilnie. Według źródła z 1333 r. świątynia podlegała biskupowi kamieńskiemu. W wyniku reformacji i Wojny 30-letniej świątynia została zdewastowana, w związku z czym rozważano zburzenie kościoła, jednak w 1670 roku świątynia została wyremontowana. Nadano wtedy oknom kształt prostokąta, a na mury nałożono cienki różowawy tynk. Podczas rosyjskiego oblężenia Kołobrzegu w 1760 roku, świątynia została uszkodzona. W 1776 roku wyremontowano kościół z funduszy mieszkańców okolicznych wiosek. Podczas oblężenia Kołobrzegu w 1807 roku kościół został uszkodzony. Duże zmiany w wyglądzie kościoła są efektem odbudowy z 1824 roku. Podczas niej w elewacji zachodniej wybito nowe wejście, a w górnej części wzniesiono ryglową wieżyczkę krytą gontem. Portale boczne zamurowano, a całą świątynię pokryto kolejną warstwą tynku. Kapitalny remont kościoła przeprowadzono w 1890 roku, wykonując nowy dach, w części nawowej wypruto po bokach dwa neogotyckie okna, naprawiono sklepienie absydy oraz wieżę, a także uzupełniono braki w otynkowaniu zaprawą cementową. Podczas walk w 1945 roku i Kołobrzeg, zostało zniszczone zwieńczenie wieży, oszklenia i częściowo ceglane zwieńczenie absydy. W latach 60. i 80. XX wieku naprawiono wieżyczkę nieco zmieniając jej kształt w porównaniu z wcześniejszym, usunięto tynk z murów, położono drewniany strop, zbudowano emporę. W roku 2000 położono nową ceramiczną dachówkę. W 2017 roku przeprowadzono konserwację elewacji wschodniej. Nawa kościoła pierwotnie posiadała sklepienia. Prezbiterium jest sklepione sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Przypisy
Kostel svatého Jana Křtitele (Brusiek)

Kostel svatého Jana Křtitele v Bruśku byl postaven před rokem 1670 a nachází se ve vesnici Brusiek, gmina Koszęcin, okres Lublinec, Slezské vojvodství a náleží do děkanátu Lubliniec diecéze gliwické, je filiálním kostelem farnosti Panny Marie ve Fátimě v Kaletach – Drutarni. Dřevěný kostel je v seznamu kulturních památek Polska pod číslem 379/60 a je součástí Stezky dřevěné architektury v Slezském vojvodství. Historie První zmínky o kostele, který však shořel, jsou z 15. století. Současný kostel byl zbudován před rokem 1670 pod patronátem donátora Andrzeja Kochnického. Architektura Jednolodní orientovaná dřevěná roubená stavba s dřevěnou věží sloupové konstrukce bedněná deskami. Loď je čtvercového půdorysu zakončena kněžištěm. Ke kněžišti byla na severní straně přistavena sakristie obdélníkového půdorysu. V západním průčelí lodi hranolová věž, která má deskové bednění a je krytá stanovou střechou. Střecha kostela je šindelová, sanktusník má šestibokou lucernu zakončenou malou bání. Okna jsou půlkruhová. Malá krucha s malými varhany je podepřena dvěma dřevěnými sloupy. Střecha je sedlová krytá šindelem, stěny kostela jsou pobité šindelem. Interiér Vnitřek kostela byl v roce 1693 vyzdoben polychromií – provedl Wawrzyniec Grochowski. Malý oltář s obrazem sv. Jana Křtitele pochází z 18. století a dřevěná křtitelnice nese nápisy letopočtů 1400 a 1882. V kostele se nacházejí dvě vyřezávané sošky z 16. století představující sv. Annu a Pannu Marii. Zvony V inventáři z roku 1819 jsou popisovány dva zvony, jeden o váze 250 kg a druhý 15 kg. V roce 1947 byly pořízeny nové zvony . Větší Juda Tadeáš o váze 75 kg a menší sv. Jan Křtitel o váze 15 kg. Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kościół św. Jana Chrzciciela w Bruśku na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel svatého Jana Křtitele na Wikimedia Commons
Kościół św. Jana Chrzciciela w Bruśku

Kościół św. Jana Chrzciciela – drewniany rzymskokatolicki kościół filialny parafii Matki Boskiej Fatimskiej w Kaletach znajdujący się w miejscowości Brusiek w powiecie lublinieckim województwa śląskiego. Historia i architektura Już w XV w. wzmiankowano we wsi kościół. Na jego miejscu, prawdopodobnie po pożarze, zbudowano w 1593 z fundacji Andrzeja Kochcickiego obecną świątynię. Kościół orientowany konstrukcji zrębowej, z wieżą konstrukcji słupowej. Prezbiterium zamknięte prostą ścianą, od północy przylega do niego zakrystia. Nawa szersza i wyższa połączona z przedsionkiem od północy. Wieża szalowana deskami, nakryta dachem namiotowym. Dach siodłowy kryty gontem, powyżej nawy sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę z latarnią i baniastym hełmem. Ściany kościoła pobite gontem. Wewnątrz kościoła polichromia szablonowa z 1693 – dzieło Wawrzyńca Grochowskiego. Turystyka Kościół znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Strona kościoła w Bruśku
Kościół św. Jana Chrzciciela w Ciążeniu

Kościół św. Jana Chrzciciela w Ciążeniu kościół parafialny powstały w 1535 roku w stylu gotyckim. W roku 1760 został przebudowany na styl barokowy. Jest budynkiem jednonawowym, z krótkim prezbiterium zamkniętym wielobocznie oraz dwoma kaplicami tworzącymi transept. Od strony zachodniej przylega do nawy dwukondygnacjowa wieża, rozczłonkowana pilastrami i gzymsami, zwieńczona baniastym hełmem z latarnią. Nawa sklepiona jest kolebkowo, w kaplicach znajdują się sklepienia żaglowe, a prezbiterium - strop. Wyposażenie wnętrza pochodzi głównie z XVIII wieku. Ze starszych zabytków na uwagę zasługują: późnorenesansowy, rzeźbiony tron biskupi z początku XVII w. oraz obraz Adoracji Matki Boskiej Szkaplerznej z pierwszej połowy XVII wieku. Wpisany został wraz z dzwonnicą z połowy XIX w. i plebanią z 2 poł. XVIII w do rejestru zabytków KOBiDZ pod numerem 102 w dniu 31 maja 1968 roku. Parafia mająca siedzibę w kościele św. Jana Chrzciciela należy do dekanatu słupeckiego. Przypisy
Kościół św. Jana Chrzciciela w Czerniczynie

Kościół św. Jana Chrzciciela w Czerniczynie – rzymskokatolicki kościół w Czerniczynie, wzniesiony w 1870 jako cerkiew unicka, zaś w 1875 zaadaptowany na cerkiew prawosławną. Historia Cerkiew unicka w Czerniczynie istniała przed 1771; obecny murowany, jednonawowy budynek pochodzi z 1870. Już po pięciu latach od wzniesienia, w 1875, wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej, świątynię przejął Rosyjski Kościół Prawosławny. W okresie międzywojennym cerkiew była siedzibą parafii należącej do dekanatu hrubieszowskiego. Obiekt pozostawał w rękach prawosławnych do 1949, gdy został wydzierżawiony rzymskokatolickiej parafii w Hrubieszowie i rekoncyliowany. W 1956 z jego wież usunięto elementy typowe dla architektury bizantyńsko-rosyjskiej. W 1967 przeprowadzono remont wnętrza kościoła, zaś w 1969 jego fasady. Wyposażenie Główny ołtarz kościoła prawdopodobnie pochodzi jeszcze z okresu, gdy był on cerkwią unicką; znajduje się w nim obraz św. Jana Chrzciciela. Boczne ołtarze powstały po 1949; znajdują się w nich obrazy Matki Bożej Niepokalanie Poczętej oraz Tysiąclecia Chrztu Polski. Organy w kościele powstały w II poł. XVIII w. i zostały przeniesione do Czerniczyna z kościoła w Trzeszczanach. Na wieży kościelnej znajdują się trzy dzwony. Przypisy
Kościół św. Jana Chrzciciela w Czerniejewie

Kościół św. Jana Chrzciciela – kościół w Czerniejewie wybudowany w 1498 roku w stylu gotyckim. Podczas odbudowy w XVIII wieku została dobudowana wieża. Kościół zatracił wtedy niemal całkowicie gotycki charakter. W 1904 roku zostały dobudowane dwie boczne kaplice i zakrystia, a w 1920 – boczna nawa. Obecnie kościół jest bezstylowy. Do zabytkowego wyposażenia świątyni należą: drzwi do zakrystii z 1594 obite blachą żelazną, ołtarz główny z XVIII wieku, dwa krucyfiksy z przełomu XVII i XVIII wieku, kadzielnica z XVII wieku oraz monstrancja z XVIII wieku i figura Najświętszego Serca Pana Jezusa z XIX wieku. Przypisy Bibliografia Informacje na stronie Dziedzictwo.Ekai.pl
Kościół św. Jana Chrzciciela w Gołkowicach

Kościół św. Jana Chrzciciela – zabytkowa, drewniana świątynia, znajdująca się w Gołkowicach w powiecie kluczborskim, należąca do parafii Świętej Trójcy i Najświętszej Maryi Panny Różańcowej w Byczynie. Kościół wpisany jest pod numerem 809/64 z dnia 16 kwietnia 1964 roku do rejestru zabytków prowadzonego przez Narodowy Instytut Dziedzictwa. Historia kościoła Pierwszy kościół drewniany miał istnieć w Gołkowicach już w średniowieczu. W XVI wieku przeszedł w ręce protestantów. Obecny wybudowany został w 1766 roku w miejscu dawnego i wówczas pełnił funkcję świątyni ewangelickiej. W 1933 roku konserwator nyski Lukas Mrzyglód odnowił ołtarz pochodzący z lat 1450–1480. W latach 70. XX wieku został on przeniesiony do opolskiej katedry. Po zakończeniu II wojny światowej kościół przejęli katolicy. Obiekt ucierpiał podczas powodzi stulecia w lipcu 1997 roku. Zalane zostało prezbiterium i zapadła się podłoga. Przez wiele lat nie przeprowadzano poważniejszych remontów świątyni. Na początku lat 90. XX wieku naprawiono poszycie (gonty) dachu, a w 2013 roku dokładnie go oczyszczono. Architektura Kościół jest orientowany, konstrukcji zrębowej, na ceglanej podmurówce. Znajdująca się nad głównym wejściem kwadratowa wieża wybudowaną na słup, nakryta jest baniastym hełmem z latarnią. Dachy budynku przykryto gontem, o konstrukcji siodłowej, tylko nad zakrystią dach jest trójspadowy. Wnętrze kościoła Prezbiterium zamknięto trójbocznie, do niego przylega prostokątna zakrystia – stropy wewnątrz kościoła są płaskie. Wyposażenie pochodzi głównie z okresu baroku - zarówno ołtarz główny autorstwa Jana Sternberga (z 1768 roku), jak i ambona ludowa (z XVII wieku). W tęczy znajduje się belka z datą budowy kościoła (1766), a w zwieńczeniu kuta chorągiewka z datą 1767. Wśród pozostałych zabytkowych elementów wyposażenia są m.in.: prospekt organowy z początków XVIII wieku, anioł chrzcielny z muszlą i kartuszem herbowym Frankenbergów z 1768 roku, ława kolatorska z 1 połowy XVIII wieku, ławy z XVIII wieku, dwie chrzcielnice, z których jedna pochodzi z przełomu XVIII/XIX wieku, a druga – z 1 połowy XIX wieku, gotycki tryptyk, epitafia (wykonane przez Karola Magnusa von Götz oraz Gottlieba Lipińskiego). Chór muzyczny wsparty jest na dwóch słupach - na jego parapecie znajduje się rokokowa dekoracja. Przypisy Bibliografia Opolskie kościoły drewniane, DanutaD. Emmerling (red.) i inni, Opole: Śląskie Wydawnictwo Adan, 2006, ISBN 83-915371-9-6, ISBN 978-83-915371-9-0, OCLC 749504946 . Linki zewnętrzne Drewniany kościół św. Jana Chrzciciela Kościół na stronie gminy Byczyna
Kościół św. Jana Chrzciciela w Goszkowie

Kościół św. Jana Chrzciciela w Goszkowie – zabytkowy katolicki kościół filialny, znajdujący się we wsi Goszków w gminie Mieszkowice w powiecie gryfińskim. Należy do parafii św. Chrystusa Króla w Witnicy. Historia i architektura Kościół został wzniesiony w 2. połowie XIII wieku. Murowany jest z granitowej kostki. Jest budowlą salową, sytuowaną na rzucie prostokąta o wymiarach 20,5 × 9,2 m. Nawa kryta jest dwuspadowym dachem. Od strony zachodniej wznosi się dostawiona w 1893 roku neogotycka wieża. W południowej ścianie nawy znajdują się dwa ostrołukowe portale. W elewacji północnej zachowały się dwa pierwotne, zamknięte łukiem półokrągłym okna. Pozostałe trzy okna, także półokrągłe, zostały poszerzone i obmurowane cegłą. W elewacji południowej znajduje się pięć ceglanych, ostrołukowych okien neogotyckich. W ścianie wschodniej znajdują się trzy wąskie, półokrągło zakończone okna. Szczyt wschodni zdobią dwie pełnołukowe i jedna okrągła blenda. Wieża, wsparta przyporami, nakryta jest hełmem zwieńczonym krzyżem. W jej zdobionym blendami licu znajdują są otwory okienne z żaluzjami. W przyziemiu wieży znajduje się dwuuskokowy, ostrołukowy portal. Na zachodniej ścianie wieży umieszczone są herby rodów von Levetzow i von Oertzen. Wokół kościoła rozciąga się teren dawnego cmentarza, ogrodzony kamiennym murem. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 24 czerwca 1957 roku. Wyposażenie Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. W prezbiterium umieszczony jest barokowy ołtarz z początku XVII wieku, oryginalnie ambonowy. Obecnie wstawiony jest w nim obraz przedstawiający chrzest Chrystusa w Jordanie. W oknach wstawione są neogotyckie witraże ze scenami biblijnymi i herbami fundatorów. Na ścianie zachodniej znajduje się drewniana empora chórowa z prospektem organowym. Na wieży kościelnej zawieszony jest dzwon z 1670 roku. Przypisy