NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jezioro Węgielsztyńskie

Jezioro Węgielsztyńskie – jezioro w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie węgorzewskim, w gminie Węgorzewo. Położenie i charakterystyka Jezioro leży na Pojezierzu Mazurskim, w mezoregionie Wielkich Jezior Mazurskich, w dorzeczu Ilma–Pregoła. Znajduje się około 10 km w kierunku zachodnim od Węgorzewa. Od strony południowej do jeziora wpływa czwartorzędowy ciek wodny o nazwie dopływ ze Stawków, który następnie wypływa w kierunku północnym i poprzez Oświnkę łączy akwen z jeziorami Rydzówka i Oświn. Do jeziora wpływa także od wschodu ciek wodny określany jako dopływ spod Prynowa. Nad wschodnim brzegiem znajduje się wieś Węgielsztyn. Zbiornik wodny o nierozwiniętej linii brzegowej leży w otoczeniu pól i łąk. Brzegi wysokie, gdzieniegdzie strome. Jezioro ma pochodzenie wytopiskowe, o czym świadczą niewielka głębokość oraz sąsiedztwo kemów. Zgodnie z typologią abiotyczną zbiornik wodny został sklasyfikowany jako jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o dużym wypływie zlewni, niestratyfikowane, leżące na obszarze Nizin Wschodniobałtycko-Białoruskich (6b). W systemie gospodarki wodnej jest jednolitą częścią wód powierzchniowych Węgielsztyńskie o kodzie LW30528 i podlega Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w Warszawie, leżąc w regionie wodnym Łyny i Węgorapy. Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego jeziora Rydzówka na Kanale Mazurskim – nr 1. Znajduje się na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Jeziora Oświn o łącznej powierzchni 15 182,9 ha. W pobliżu jeziora, około 1 km na południe od Węgielsztyna znajdują się pozostałości staropruskiego grodziska w postaci przekształconego morenowego pagórka nazywanego Grodzisko, którego szczyt sięga 123 m n.p.m. Budowla uległa zniszczeniu prawdopodobnie w XIII wieku. Przed 1950 jezioro nosiło niemieckie nazwy: Engelsteiner See i Steinweiken See. Morfometria Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 86,5 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 1,1 m, a maksymalna – 2,0 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 80,7 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 943,6 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 1100 m, a szerokość 1000 m. Długość linii brzegowej wynosi 3500 m. Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 według Państwowego Układu Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 79,5 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody – 80,8 m n.p.m. Przyroda W skład pogłowia występujących ryb wchodzą m.in. szczupak, lin i karaś. Roślinność przybrzeżna rozwinięta, porastająca całą linię brzegową, głównie trzcina, ale także pałka wąskolistna i skrzypy. Wśród bardzo obfitej roślinności zanurzonej przeważa rogatek i rdestnica pływająca. Przypisy
Stary Browar

Das Stary Browar („Alte Brauerei“) ist ein am 5. November 2003 eröffnetes Kultur- und Geschäftszentrum im Zentrum der polnischen Stadt Posen. Es befindet sich im 1876 errichteten und bis 1980 genutzten Gebäude der ehemaligen Brauerei Hugger. Die Brauerei war auf diesem Gelände im Jahre 1844 durch den aus Württemberg stammenden Braumeister Ambrosius Hugger gegründet worden. Seine Söhne Julius und Alfons Hugger errichteten die heutigen Gebäude im Rahmen eines Großinvestitionsprojekts im Jahr 1876. In den riesigen industriellen Brauanlagen der Gebr. Hugger Bierbrauerei AG wurden im Jahre 1918 insgesamt 72.000 Hektoliter Bier im Jahr erzeugt. Die ursprüngliche äußere Gestaltung der Brauerei wurde im Rahmen des Umbaus für die neue Nutzung aufwändig rekonstruiert und damit weitestgehend erhalten. Der Einkaufs- und Geschäftsbereich besteht aus rund 100 Geschäften in vier Etagen, Büros sowie zahlreichen Restaurants, Bars und Cafés. Zum Zentrum gehören darüber hinaus Ausstellungen sowie ein Kunsthof, in dem Konzerte, Theateraufführungen und andere Veranstaltungen aus verschiedenen kulturellen Bereichen stattfinden. Für das zugrundeliegende Konzept der Verbindung von Kultur und Gewerbe sowie für die architektonische Gestaltung wurde das Stary Browar 2005 im Rahmen des Design and Development Awards des International Council of Shopping Centers ausgezeichnet. Am 11. März 2007 wurde ein Ausbau eröffnet, mit dem die Gesamtfläche rund 122.000 Quadratmeter beträgt und sich die Zahl der Geschäfte voraussichtlich verdoppeln wird. Die Gesamtkosten für beide Bauabschnitte betrugen rund 135 Millionen Euro. Das Stary Browar gehörte der Unternehmerin Grażyna Kulczyk, die es verkaufte; nun gehört es der Fondsgesellschaft Deutsche Asset Management. Siehe auch Bier in Polen Weblinks Stary Browar – Witamy w Centrum Handlu, Sztuki i Biznesu Website des Stary Browar (polnisch, englisch, deutsch) Einzelnachweise
Stary Browar

Stary Browar Shopping, Arts and Business Center is a commerce and art center, opened in November 2003, located in the center of Poznań, Poland at 42 Półwiejska Street. The center is a combination of retail space and an art gallery. The shopping center is adjacent to a Class A high-rise office complex. The total area of the center is around 130 000 m2. The Old Brewery is home to around 210 stores and restaurants. Underground the building there is a Tier III data center operated by Beyond.pl. The building was designed on the basis of a historic factory - the former Brewery Huggerów - by Studio ADS. The investor was Fortis, a company owned by Grażyna Kulczyk. Since 2015 it belongs to Deutsche Asset & Wealth Management, which current name is Deutsche Asset Management. The décor was designed by stage designer Ryszard Kaja. It is notable for preserving the original architecture and style. History Grażyna Kulczyk's effort to build the Museum of Contemporary and Performance Arts at Stary Browar was rejected. Awards 2003 Gold Pencil in Architecture presented by Radio Merkury and Voice of Wielkopolska. International Council of Shopping Centers Best Shopping Center in the World in the medium-sized commercial buildings category. Prize awarded on 9 December 2005 during a gala celebration in Phoenix in Arizona. International Council of Shopping Centers award for the best shopping center in Europe in the category of medium-sized commercial buildings. Expansion of the Old Brewery The new wing of the Old Brewery, similar size to the already existing portion opened March 11, 2007. The new wing has six storeys including three underground levels. A parking lot for 1200 cars was built under the building. The courtyard between the two parts of the Old Brewery was enclosed, so that is also used in the winter. Controversy In March 2008 the district court found the Mayor of Poznań Ryszard Grobelny guilty of causing the city budget to lose over PLN 7 million as a result of the sale of the Old Brewery property. According to the Public Prosecutor's Office the site was worth more than PLN 13 million. Officials subject to the President sold the parcel of land as a park without registering it as a shopping center development. A sentence has been waived by the Court of Appeal on November 27, 2008. Tadeusz Dziuba, Wielkopolska governor, argued that the new wing of the Old Brewery was built in breach of contract. Gallery References External links Official website (in Polish) Official website in English
Stary Browar

Le Stary Browar (en français, la Vieille Brasserie) est un centre commercial et artistique, proche du centre historique de la ville de Poznań. Il est adjacent à un complexe de bureaux de grande hauteur, qui regroupe le Poznań Financial Centre (pl) (2001) et l'Andersia Tower (pl). Sur une superficie totale d'environ 130 000 m2, la vieille brasserie abrite environ 200 boutiques, 30 espaces de restauration, un théâtre, un cinéma, une salle de concert, un hôtel et un jardin public. Le bâtiment a été conçu par Studio ADS (pl), à partir de la friche de l'ancienne brasserie Huggerów (pl). L'investisseur est le groupe Fortis, détenu par Grażyna Kulczyk. Depuis 2015, il appartient à Deutsche Asset & Wealth Management, dont le nom actuel est Deutsche Asset Management. Le décor a été conçu par le scénographe Ryszard Kaja (pl) en préservant l'architecture et le style d'origine. Idea 50 50 Idea 50 50 est un concept philosophique qui sous-tend tous les projets de Grażyna Kulczyk. Il suppose que l'art constitue 50 % de chaque projet. Le projet initial de la vieille brasserie prévoyait d’accueillir les collections personnelles de Grażyna Kulczyk représentant plus de 100 millions d'euros, mais le conseil municipal de Poznań déclina la proposition. Le musée des arts contemporains et de la performance (en polonais: Muzeum Sztuki Współczesnej i Performansu) ouvrira finalement ses portes à Varsovie en 2018. Références Portail du commerce Portail de la Pologne
Stary Browar

Культурный, торговый и деловой центр «Stary Browar» («Старая пивоварня») — центр торговли и искусства, построенный в ноябре 2003 года в центре Познани, на Półwiejska Street, 42. В центре совмещены функции торгового центра и художественной галереи. Как торговому центру ему присвоен класс А; общая площадь составляет около 130 000 м². В центре расположено около 210 магазинов и ресторанов. Здание было спроектировано на базе исторической постройки, бывшей пивоварни Brewery Huggerów — by Studio ADS. Инвестором выступила компания Fortis, компания, принадлежащая Гражине Кульчик (пол. Grazyna Kulczyk). Декор был разработан сценографом Рышардом Каем (пол. Ryszard Kaja). Оригинальная архитектура и стиль были по возможности сохранены. 11 марта 2007 года было открыто новое крыло, тех же размеров, что уже существовавшее; в нём было 6 этажей, включая 3 подземных. Под зданием была построена парковка более, чем на 1200 машин. Пространство между зданиями было закрыто, так что оно также используется зимой. Награды 2003 год: Золотой Карандаш в архитектуре, присуждено Radio Merkury и Voice of Wielkopolska. Международный совет торговых центров: Лучший торговый центр в мире в категории средних коммерческих зданий. Награждён премией 9 декабря 2005 года в ходе гала-празднования в городе Феникс в Аризоне. награда Международного совета торговых центров за лучший торговый центр в Европе в категории средних коммерческих зданий. Проблемы В марте 2008 года городской суд постановил, что мэр Познани Рышард Гробельны (Ryszard Grobelny) причинил городскому бюджету ущерб примерно в 7 миллионов злотых, продав имущество Старой Пивоварни. Согласно данным прокуратуры, участок стоил около 13 миллионов злотых. Пространство было продано без регистрации зоны развития торговли. Однако, постановление было отменено апелляционным судом 27 ноября 2008 года. Тадеуш Дзюба, Великопольский губернатор, утверждает, что новое крыло было построено в нарушение договора. Галерея Примечания Ссылки Официальный сайт
Ściana Wschodnia

Ściana Wschodnia, (česky doslova Východní zeď/stěna, celým polským názvem Strona Wschodnia ulicy Marszałkowskiej) je skupina budov v centru Varšavy, nacházející se východně od Paláce Kultury a Vědy. Východní stěna tvoří jeden z klíčových urbanistických a architektonických prvků po druhé světové válce přebudované Varšavy. Je orientována severo-jižním směrem, v ose Marszałkovské ulice. Komplex byl vybudován v letech 1962–1969 podle projektu architektů Zbigniewa Karpińského a Jana Klewina. Oba architekti vyhráli se svým návrhem ve veřejné soutěži, která se uskutečnila v letech 1959/1960. Ve své době se jednalo o ukázkové dílo architektury modernismu v Polsku. Komplex tvoří podlouhlý objekt v ose ulice Marszałkowské a tři výškové budovy, zbudované v pravidelných rozestupech za prvním objektem. Slouží pro komerční i obytné účely; po dokončení se zde nacházely 4 obchody (Wars, Sawa, Sezam, Junior). Po vybudování objektu byly veřejně kritizovány nedostatky a chyby ve výstavbě, především v oblasti vybavenosti bytů.[zdroj?] Po roce 1972 byl připravován i projekt protilehlé Západní stěny, která by se nacházela tam, kde dnes stojí obchodní centrum Złote Terasy. K realizaci projektu však nikdy nedošlo; po roce 1989 byly přípravy vzhledem ke společensko-politickým změnám v Polsku zastaveny. Související články Rotunda Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ściana Wschodnia na Wikimedia Commons
Pałacyk Śleszyńskich w Warszawie

Pałacyk Śleszyńskich – zabytkowy pałac znajdujący się w Alejach Ujazdowskich 25 w Warszawie, w dzielnicy Śródmieście. Historia Pałac został wybudowany w 1826 według projektu Antonia Corazziego dla kapitana batalionu saperów Stanisława Śleszyńskiego i jego żony Gertrudy Emilii z Jakubowskich. Śleszyński był również dzierżawcą i pomysłodawcą pobliskiej Doliny Szwajcarskiej. Nieruchomość należała do rodziny Śleszyńskich do 1852. W 1840 mieścił się w nim konsulat Wielkiej Brytanii. Później budynek należał m.in. do Lesserów, Potockich i Kirchmajerów. Najbardziej charakterystycznym elementem dwukondygnacyjnego, pięcioosiowego budynku jest monumentalny portyk, zwieńczony frontonem. Budynek został zniszczony podczas II wojny światowej. Został odbudowany w 1947–1948 według projektu Heleny i Szymona Syrkusów. W 1965 został wpisany do rejestru zabytków. Nieruchomość połączono z sąsiadującą posesją przy Al. Ujazdowskich 23 (willa Gawrońskich) z przeznaczeniem dla ambasady Jugosławii. Następnie mieściła się w nim ambasada Serbii. Przypisy Bibliografia Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 608. ISBN 83-01-08836-2. Linki zewnętrzne Budynek na portalu warszawa1939.pl
Most Śląsko-Dąbrowski

Die Most Śląsko-Dąbrowski ist eine Brücke in Warschau, die als Teil der Ost-West-Trasse 1947 bis 1949 auf den Pfeilern der 1859 bis 1864 errichteten und 1944 gesprengten Most Kierbedzia gebaut wurde. In den ersten Nachkriegsjahren wurde in Warschau eine Ost-West-Trasse errichtet, die mit einem Tunnel unter der Altstadt die ganze Stadt durchquert. Es wurde beschlossen, die alte, schmale Most Kierbedzia durch eine moderne, breite Brücke zu ersetzen. Dazu wurden die damals schon etwa 90 Jahre alten Pfeiler der 1944 gesprengten Brücke verwendet. Die neue Brücke wurde als ein Durchlaufträger mit 6 Jochen entworfen. Die Konstruktion wurde in den Werken des Oberschlesischen Industriegebiets Zagłębie Dąbrowskie (Dombrowaer Kohlebecken) hergestellt, darum wurde die Brücke „Most Śląsko-Dąbrowski“ benannt. Die Fahrbahn der Brücke ist 14,70 m breit, 527 m lang, die Fußgängerstreifen sind je 3 m breit. In der Mitte befindet sich ein Streifen mit Straßenbahnschienen, der seit 2009 auch dem Busverkehr dient. Im Zeitraum vom 1. Juni 1992 bis zum 18. Juli 1993 wurde die Brücke generalüberholt. Im November 2010 wurde eine dekorative Beleuchtung der Konstruktion mit 192 mehrfarbigen Leuchtdiodenlampen installiert. Weblinks Satellitenbild der Brücke
Silesian–Dąbrowa Bridge

Silesian–Dąbrowa Bridge (Polish: Most Śląsko-Dąbrowski) is a bridge over the Vistula River in Warsaw. It was built from 1947 to 1949 on the pillars which remained from the Kierbedź Bridge which had been destroyed in World War II. Due to the bridge's completely different structure, it is recognized as a new bridge, not a rebuilt one. The name of the bridge commemorates the contribution of regions of Silesia and the Dąbrowa Basin in the reconstruction of the capital after the devastation of World War II. The bridge is an integral portion of the Warsaw W-Z Route main thoroughfare that, from 22 July, 1949, joined Praga in the east (one of Warsaw's least destroyed districts during World War II) with the city center, going through Muranów and out to Wola in the west. Unlike most of the Warsaw tram tracks, trams on this bridge originally shared the bridge space with cars. In 2007, due to increased tram traffic along Route WZ during the modernization of tram routes on another major thoroughfare, Aleje Jerozolimskie, the tramway was separated from the roadway. This separation has continued even after traffic returned to normal and since 2009 the tramway also serves as a bus lane, significantly shortening travel times for public transport in the area. The bridge has been renovated regularly including from 1992 to 1993 and in 2009. There are plaques on the bridge commemorating events that took place on the older Kierbedź Bridge: for Zbigniew Gęsicki (aka Juno) and Kazimierz Sott (aka Sokół - Falcon), who were participants in the Home Army's assassination of Franz Kutschera in 1944. They had fled from the Germans and jumped from the bridge into the Vistula River where they were either drowned or shot to commemorate fighting on the bridge on 13 and 14 September, 1944 during the Warsaw Uprising
Pont Śląsko-Dąbrowski (Varsovie)

Le pont Śląsko-Dąbrowski (polonais : Most Śląsko-Dąbrowski) est un pont de Varsovie. Histoire Le pont est construit de 1947 à 1949 sur les piliers du pont Kierbedzia détruit pendant la Seconde Guerre mondiale. Le nom du nouveau pont rend hommage à la contribution des régions de Silésie et de Zagłębie Dąbrowskie (pl) à la reconstruction de la capitale après les ravages de la Seconde Guerre mondiale. Le pont fait partie intégrante de l'axe Est-Ouest (pl), inauguré le 22 juillet 1949 et qui relie les arrondissements de Praga à l'est, est Wola à l'ouest, en passant par le quartier de Muranów (pl). Le pont est rénové régulièrement, notamment de 1992 à 1993. En 2007, en raison de la circulation accrue des tramways le long de l'axe Est-Ouest, la voie de tramway est séparée de la chaussée. Depuis 2009, elle sert également de couloir réservée aux bus, ce qui réduit considérablement les temps de trajet des transports publics dans la capitale. Sur le pont, plusieurs plaques rappellent les évènements qui se sont déroulés sur l'ancien pont Kierbedzia en 1944 : À la mort de Zbigniew Gsicki (alias Juno) et Kazimierz Sott (alias Sokół), qui se jetèrent dans la rivière pour échapper à la police après l'exécution de Franck Kutschera (pl), chef de la police à Varsovie, condamné à mort par la résistance polonaise. En hommage aux soldats du bataillon Bończa de l'Armia Krajowa (Armée de l'Intérieur), tombés le 1er août 1944 lors de l'attaque du pont et de la maison Schicht. À la mémoire des combats des 13 et 14 septembre 1944, pendant l'insurrection de Varsovie Sources (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Most Śląsko-Dąbrowski » (voir la liste des auteurs). Portail des ponts Portail de Varsovie
Most Śląsko-Dąbrowski

Most Śląsko-Dąbrowski – most na Wiśle w Warszawie. Został zbudowany w latach 1947–1949 jako element Trasy W-Z na filarach zniszczonego w 1944 mostu Kierbedzia. Opis Most stanowi fragment Trasy W-Z, wybudowanej w latach 1947–1949, która łączy Pragę ze Śródmieściem i Wolą. Projektantem mostu był Jerzy Koziełek, a wybudowało go Przedsiębiorstwo Budowy Mostów i Konstrukcji Stalowych „Mostostal”. Konstrukcje stalowe zostały wykonane przez Hutę Zabrze i Zakłady Produkcji Konstrukcji Stalowych w Chorzowie ze stali dostarczonej przez Hutę Batory. Nie odtworzono ciężkiej, stalowej konstrukcji mostu Kierbedzia. Nazwa mostu nadana w 1947, dwa lata przed oddaniem go do użytku, była wyrazem podziękowania społeczeństwu Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego za deklarację zebrania w ciągu roku 250 mln zł na budowę przeprawy oraz uznania dla udziału tamtejszych górników i hutników w odbudowie zniszczonej Warszawy. Prace montażowe rozpoczęły się 22 września 1948 w obecności prezydenta RP Bolesława Bieruta na środkowym filarze mostu (nr 4). 3 listopada tego roku „Mostostal” podjął uchwałę o skróceniu montażu sześciu przęseł mostu o 15 dni, do 8 grudnia, w celu uczczenia kongresu zjednoczeniowego PPS i PPR. Montaż zakończono 6 grudnia 1948. Jest to most kołowo-tramwajowy, jednak w odróżnieniu od większości warszawskich torowisk, w tym przypadku tory tramwajowe są poprowadzone na jezdni dla samochodów. Od 16 czerwca 2007, w związku ze zwiększeniem ruchu szynowego w ciągu Trasy W-Z podczas modernizacji trasy tramwajowej w alei „Solidarności”, torowisko tramwajowe zostało wydzielone od jezdni za pomocą naklejonej nań żółtej, ciągłej linii. Wydzielenie torowiska utrzymano również po zakończeniu prac modernizacyjnych, dzięki czemu znacznie skrócono czas przejazdu przez most tramwajami. W latach 1992–1993 most przeszedł generalny remont. W marcu 2009 rozpoczął się remont torowiska na moście i Trasie W-Z (od placu Bankowego do Dworca Wileńskiego). Do jesieni tego roku wyłączony został ruch kołowy (poza autobusami miejskimi, taksówkami oraz pojazdami jednośladowymi) oraz tramwajowy. Po remoncie ruch autobusowy został skierowany na pas tramwajowy. 15 października 2011 most został zamknięty dla ruchu samochodów osobowych w związku z budową stacji metra Dworzec Wileński. 27 sierpnia 2012 most otwarto dla samochodów osobowych, ale bez możliwości dalszego przejazdu tunelem Trasy W-Z w godzinach szczytu (tj. 6-10 i 15-19 z wyjątkiem sobót, niedziel i świąt). Upamiętnienia Tablica upamiętniająca śmierć żołnierzy Armii Krajowej, uczestników akcji „Kutschera” Zbigniewa Gęsickiego „Juno” i Kazimierza Sotta „Sokoła”, którzy 1 lutego 1944 zostali zastrzeleni przez Niemców po skoku z mostu Kierbedzia do Wisły; tablica znajduje się na północnej balustradzie mostu, bliżej strony praskiej. Tablica upamiętniająca żołnierzy 103. kompanii AK batalionu „Bończa” poległych 1 sierpnia 1944 w ataku na most i Dom Schichta. Tablica upamiętniająca walki na przyczółku mostowym 13 i 14 września 1944. Tablica upamiętniająca Stanisława Kierbedzia i Feliksa Pancera (na ścianie pod wiaduktem Trasy W-Z). Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Most Śląsko-Dąbrowski z satelity
Сілезько-Домбровський міст

Сіле́зько-Домбро́вський міст (пол. Most Śląsko-Dąbrowski) перетинає річку Вісла у Варшаві. Побудований у 1947–1949 роках як частина маршруту W-Z на основі мосту Кербедза, зруйнованого 1944 року. Згідно з відомостями польського Муніципального дорожнього управління, за 2018 рік Сілезько-Домбровський міст щодня перетинали приблизно 26 807 транспортних засобів. Цей результат – другий найменший (після Свентокшиського мосту) серед восьми дорожніх переправ у Варшаві. Опис Міст є частиною траси за маршрутом W-Z, яка 1949 року з'єднала Прагу-Пулноц з Середмістям та Волею . Проєктантом мосту був Єжи Козелек, зведенням опікувалося мостобудівне підприємство «Мостосталь». Деталі виготовило металургійне підприємство «Гута Забже», а також виробні в Хожуві. Міст був названий 1947-го, за два роки до введення в експлуатацію. Ця назва мала висловлювати подяку жителям Сілезії та Заглемб'я за збір 250 мільйонів злотих протягом року на будівництво переправи та за участь сілезьких гірників і металургів у відбудовуванні зруйнованої Варшави. Монтажні роботи розпочалися 22 вересня 1948 року за присутности президента Болеслава Берута. 3 листопада того року «Мостосталь» ухвавило постанову про скорочення терміну складання шести мостових прогонів на 15 днів, до 8 грудня, щоб відсвяткувати об'єднавчий з'їзд ПСП та ПРП. Монтаж було завершено 6 грудня 1948 року. Це циркулярно-трамвайний міст, у якому трамвайні колії проходять проїзною частиною. З 16 червня 2007 року, через збільшення руху залізничного транспорту маршрутом W-Z, трамвайну колію відокремили від дороги за допомогою жовтої лінії.[джерело?] У 1992–1993 роках міст був капітально відремонтований. У березні 2009 року розпочався ремонт колії на маршруті W-Z (від Пляцу Банкового до Варшави-Віленської). Восени року транспортний рух (крім міських автобусів, таксі та двоколісних транспортних засобів) призупинили. Після ремонту автобусний рух було направлено на трамвайну смугу.[джерело?] 15 жовтня 2011 року міст був закритий для легкових автомобілів через будівництво станції метро Двожец Віленьські. 27 серпня 2012 року міст відкрили для легкових автомобілів.[джерело?] Галерея Примітки