Lapidarium UAM w Poznaniu

Lapidarium UAM w Poznaniu – lapidarium należące do Wydziału Geografii i Geologii UAM w Poznaniu, przy ul. Dzięgielowej (Osiedle Różany Potok). Lapidarium i budynki uniwersyteckie stanowią część Kampusu Morasko. Wstęp bezpłatny. Zbiory Na terenie lapidarium zgromadzono różnorodne obiekty naturalne, jak i przetworzone kulturowo. Do tych pierwszych należą głazy narzutowe (eratyki) i fragmenty skał, a do drugich – różne elementy budynków, pomników, kamienie młyńskie, czy inne obiekty budowlane. Wszystkie z nich zgromadzono przed budynkiem Instytutu Geologii i opisano stosownymi tabliczkami informacyjnymi. W lapidarium znajdują się m.in.: głazy i skały: granitognejs – głaz z odkrywki Jóźwin (Kopalnia Węgla Brunatnego Konin), słupy bazaltowe z Janowej Doliny na Wołyniu, czarne dęby z doliny Warty pod Mosiną, granitoid z żyłą kwarcową, graniaki z Wielkopolski, głazy migmatytowe, wapień organodetrytyczny z okolic Konina, formy kulturowe: znicz z Pomnika Powstańców Wielkopolskich (niewykorzystany podczas renowacji) – granit z Vangi w Szwecji, fragment neoromańskich balasek z Kościoła św. Floriana w Poznaniu – 1899, marmur z Carrary, elementy ornamentu z Zamku Cesarskiego w Poznaniu z lat 1905–1910, piaskowiec nadłabski i bolesławiecki oraz granit strzegomski, fragmenty wieży Zamku Cesarskiego ze śladami kul karabinowych z 1945, uszkodzony parapet z gabinetu rektora UAM, Collegium Minus, marmur z Austrii, około 1910, fragment zniszczonego w 1919 pomnika Fryderyka III w Poznaniu, stojącego od 1902 na Placu Wolności – granit Vanga, Szwecja, płyta posadzkowa z Kościoła św. Jana Jerozolimskiego w Poznaniu – wapień z Olandii, płyta sterownicza z zakładów Poznańskich Wodociągów i Kanalizacji – wapień Morawica, kolumny, gzymsy i tralki z poczty przy ul. 23 Lutego w Poznaniu, przebudowanej w czasie II wojny światowej (1943) – trawertyn z Bad Crannstadt koło Stuttgartu, słup z budynku w Księginicach koło Kobierzyc – piaskowiec ze Słupca koło Nowej Rudy, słup obory z Księginic, tablica metrykalna z pieca wapienniczego w Przewornie, rozebranego na materiały budowlane w latach 50. XX w., marmur z Przeworna, jednostronnie szlifowany, 1845, kula z granitu strzegomskiego autorstwa H. Walendowskiego o fakturze groszkowej, kamień młyński dolny ze śrutownika – biały krzemień z Basenu Paryskiego (La Ferté sous Jouarre), kamień młyński półotwarty z Księginic – piaskowiec permski z Nowej Rudy, kamień młyński z Obrzycka – piaskowiec z okolic Bolesławca, misa podpompowa z Burgrabic koło Nysy – marmur ze Sławniowic, żłób ze stajni w Burgrabicach – granit z Nadziejowa, tablica z napisem Festina lente (Spiesz się powoli) wykonana ze sjenitu z Przedborowej, 100-letni, ośmioboczny słup przyskarpowy z Poznania (skrzyżowanie ul. 28 Czerwca 1956 i Fiołkowej na Dębcu) – granit strzegomski, kamienie graniczne działów leśnych z gnejsu skandynawskiego, element narożny z Katedry poznańskiej – marmur ze Sławniowic i ordowicki wapień z Olandii, a także inne kamienie z tej świątyni, sprzed jej regotyzacji w latach 1947–1955, kula z granitu wołyńskiego (klesowitu), płaskorzeźba H. Walendowskiego – Mieszko I z 1998 – granit strzegomski, krawężnik granitowy (Strzegom) i piaskowcowy (Brenna), granitowe żarna neolityczne z Gaju Wielkiego koło Poznania. Zobacz też Różany Potok Jezioro Umultowskie Potok Umultowski Dwór na Umultowie w Poznaniu Stacja Monitoringu Środowiska Przyrodniczego UAM w Białej Górze Bibliografia Morasko. Instytut Geologii UAM. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-13)]. tabliczki opisowe przy eksponatach na terenie lapidarium