NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ponte Vescovo Jordan

Il ponte Vescovo Jordan (Most Biskupa Jordana in polacco) è un ponte pedonale di Poznań, in Polonia, che attraversa il fiume Cybina, affluente in sponda destra del fiume Warta, collegando il quartiere di Śródka con l'isola Ostrów Tumski. Storia Nell'area dove si trova il ponte un antico attraversamento in legno venne eretto al tempo di Miecislao I di Polonia, permettendo il collegamento tra Ostrów Tumski, dove si trovava la residenza del principe, con la strada che conduceva a Gniezno e Ostrów Lednicki. Durante i lavori per la ricostruzione del ponte nel 2007 sono stati rinvenuti nell'alveo del fiume una serie di pali in quercia, risalenti probabilmente al X secolo. Durante i secoli successivi si susseguirono diversi ponti in legno e metallo. In particolare nelle vedute di Braun e Hogenberg del XVII secolo è possibile vedere un ponte in legno con due torri di guardia. Agli inizi del XX secolo, visto l'aumento delle merci che dovevano superare il torrente Cybina, i prussiani decisero di realizzare una nuova struttura in ferro. Il nuovo ponte venne inaugurato nel 1905, ma già dopo pochi anni alcuni difetti di costruzione resero necessaria la sua demolizione. Un nuovo attraversamento venne così completato nel 1913. Il 5 settembre 1939 le truppe polacche in ritirata dalla città fecero saltare il ponte, che venne sostituito con una struttura temporanea in legno ad opera dei tedeschi. Al termine della guerra venne ricostruito un ponte con struttura in acciaio e impalcato in legno, che venne utilizzato fino al 1970: nel frattempo erano stati realizzati diversi altri ponti sulla Cybina, rendendo l'attraversamento in corrispondenza dell'odierno ponte Jordan non più necessario. Nel 2007, per offrire un migliore collegamento tra gli storici quartieri di Śródka e Ostrów Tumski, si decise di ricostruire il ponte utilizzando come struttura portante una delle campate in acciaio del vecchio ponte di San Rocco sulla Warta, costruito nel 1949 su progetto di Lucjan Ballenstaedt e completamente ristrutturato, con la sostituzione delle campate, nel 2002. Il nuovo ponte, inaugurato il 7 dicembre 2007, è stato dedicato a Jordan, primo vescovo di Poznań, vissuto nel X secolo. Descrizione Il ponte attraversa il fiume Cybina, affluente in sponda destra del fiume Warta, collegando il quartiere di Śródka con l'isola Ostrów Tumski, dove si trova la cattedrale dei Santi Pietro e Paolo. È situato subito a valle del ponte stradale Miecislao I. È costituito da un'unica campata pedonale, di 70 metri di luce, sorretta da una coppia di archi in acciaio rivettato. La campata proviene dal vecchio ponte di San Rocco di Poznań progettato nel 1949 dall'ingegnere polacco Lucjan Ballenstaedt. La campata in acciaio ha una larghezza di 14,9 metri e un peso di 360 tonnellate, mentre la lunghezza complessiva del ponte è di 72,3 metri. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ponte Vescovo Jordan
Most Brama Przemyska

Most Brama Przemyska w Przemyślu – drogowy most wantowy przez rzekę San w ciągu wschodniej obwodnicy Przemyśla łączącej drogę krajową nr 77 z drogą krajową nr 28. Obwodnica pozwala wyeliminować ruch tranzytowy z centrum miasta i ułatwia dojazd do przejścia granicznego z Ukrainą w Medyce. Most wantowy z estakadą dojazdową o łącznej długości 530 metrów, wsparty jest na dwóch pylonach o wysokości 61,5 metra. W chwili budowy był czwartym pod względem wysokości najwyższym mostem w Polsce. Most wybudowany był przez firmę Mota-Engil Central Europe S.A. w latach 2010-2012. Obwodnica o długości ok. 4 km przebiega przez dzielnice miasta Budy Wielkie i Błonie. Koszt budowy obwodnicy wraz z mostem wyniósł 220 mln zł. Inwestycja współfinansowana była z budżetu miasta i ze środków unijnych; z programu Rozwój Polski Wschodniej (187 mln zł). Najbliższe mosty drogowe przez rzekę San znajdują się w centrum Przemyśla. Historia budowy Umowa z wykonawcą podpisana została 21 września 2010, a budowę rozpoczęto 5 listopada 2010. Zakończenie budowy planowane było po 24 miesiącach w 2012 roku. Most został otwarty wraz z obwodnicą 10 listopada 2012. Otrzymał nazwę "Brama Przemyska". Zobacz też Most im. Ryszarda Siwca w Przemyślu Most kolejowy w Przemyślu Most im. Orląt Przemyskich w Przemyślu Przypisy
Most Burzowy

Most Burzowy (Flutschleusen Brücke), to most położony we Wrocławiu, w rejonie osiedla Ołbin, przerzucony nad Kanałem Miejskim, w 3+300 km biegu Starej Odry, a 0+050 km kanału Kanału Miejskiego. Most ten stanowi integralną część budowli hydrotechnicznej – Bramy Przeciwpowodziowej – i służy jako przeprawa techniczna na potrzeby obsługi tej budowli oraz Jazu Psie Pole, a także udostępniony jest jako lokalna przeprawa – kładka dla pieszych i rowerzystów – z terenu osiedla na groblę rozdzielającą Kanał Miejski od Starej Odry, na koronie której przebiega Ulica Pasterska. Stopień Wodny Psie Pole został zbudowany w latach 1892–1897 w ramach budowy nowej drogi wodnej, tzw. Drogi Wielkiej Żeglugi, Miejskiego Szlaku Żeglugowego. Prawy brzeg stanowi grobla rozdzielająca Kanał Miejski od Starej Odry. Natomiast lewy brzeg to obszar przynależny do osiedla Ołbin. Most oparty jest na przyczółkach stanowiących jednocześnie przyczółki śluzy wodnej – przeciwpowodziowej. Oprócz funkcji komunikacyjnej, most stanowi przede wszystkim podstawę, na której oparto szyny jezdne zasuwy stalowej Bramy Przeciwpowodziowej. Na nim ułożone są tory: wzdłuż mostu, umożliwiające schowanie zasuwy (otwarcie śluzy) we wnęce przyczółka, oraz krótkie tory poprzeczne, umożliwiające wsparcie zasuwy na dwóch przeciwległych kierunkach w zależności od kierunku naporu wody (piętrzenia wody). Pomost mostu posiada nawierzchnię wykonaną z drewna. Balustrady wykonane są ze stali. Konstrukcja mostu wykonana jest w technologii połączeń nitowych blach i kształtowników stalowych. Prześwit pod mostem przy normalnym poziomie piętrzenia wynosi 4,34 m, natomiast przy maksymalnym poziomie piętrzenia wynosi 3,80 m. Zobacz też Brama Przeciwpowodziowa Kanał Miejski Pierwsza kanalizacja Odry we Wrocławiu Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Most Burzowy w Wikimapii (dostęp 2009-12-14) Most Burzowy na stronie Wratislaviae Amici (dostęp 2009-12-14)
Most Cłowy w Szczecinie

Most Cłowy – most w Szczecinie na Regalicy łączący Lewobrzeże miasta z Prawobrzeżem. Znajduje się na przedłużeniu ul. Gdańskiej przed skrzyżowaniem z ul. Przestrzenną i ul. Eskadrową. Historia W średniowieczu w miejscu dzisiejszego mostu znajdowało się miejsce, gdzie pobierano myto od przepływających statków i przejeżdżających wozów i cło od towarów. W 1909 roku władze niemieckie miasta postanowiły wybudować most zwodzony. Budowa trwała 3 lata. Projektantem ówczesnego mostu był radca budowlany Benduch. Został on wysadzony przez wycofujące się wojska niemieckie pod koniec II wojny światowej, wiosną 1945. Po wojnie w 1947 roku na miejscu zburzonego obiektu powstał tymczasowy most typu Baileya. Stał on na drewnianych podporach i był mało wytrzymały na nadmierną eksploatację. Władze miejskie w 1954 roku postanowiły zbudować nowy most. Zaprojektowali go: inż. Maksymilian Wolff, inż. arch. Janusz Sapiński, inż. Piotr Kołodko i technik Eugeniusz Szymański. Budowę rozpoczęto w 1955 roku, natomiast ukończono 23 kwietnia 1960 roku. Most miał konstrukcję kablobetonową. W 1994 roku przeprowadzony został remont mostu. Kolejny remont (tym razem nieremontowanego od uruchomienia środkowego przęsła) rozpoczął się pod koniec listopada 2008. 30 maja 2016 ze względu na zły stan techniczny mostu został zamknięty pas w kierunku Dąbia. 14 czerwca ogłoszono, że cała konstrukcja nośna mostu zostanie wymieniona. 15 czerwca o godzinie 23:15 ze względu na pogarszający się stan techniczny przeprawa została całkowicie zamknięta. W 2017 został całkowicie rozebrany; pozostawiono jedynie filary i przyczółki, które wykorzystane zostały pod nową stalową konstrukcję nośną obiektu. W drugiej połowie maja 2017 rozpoczęto montaż. Nowy most składa się z dwóch segmentów stalowych o wymiarach 14x100 m. Montaż odbywał się za pomocą hydraulicznych siłowników i polegał na nasuwaniu na istniejące filary oraz tymczasowe podpory usytuowane na stałym lądzie. Przęsło poruszało się z prędkością trzech metrów na godzinę. Akcję udało się zakończyć po kilkunastu godzinach. Most oddano ponownie do użytku 3 sierpnia 2017. Przypisy
Most Dmowskiego

Most Romana Dmowskiego – pierwsza wybudowana od nowa po II wojnie światowej przeprawa mostowa we Wrocławiu, oddana do eksploatacji w 1994 (most północny został oddany jako pierwszy 4 czerwca 1992 roku). Łączy Kępę Mieszczańską przez Odrę Południową z zachodnią częścią miasta i jest fragmentem dwupasmowej na tym odcinku arterii biegnącej z centrum w kierunku Zielonej Góry. Most składa się z trzech równoległych mostów: dwóch drogowych o szerokości 12 metrów i znajdującego się pomiędzy nimi tramwajowego szerokości 7,5 metra. Mosty te są dwuprzęsłowe (rozpiętości 81 i 45 metrów). Projektantem mostu był Zygmunt Burski. Patronem mostu jest Roman Dmowski, endecki polityk dwudziestolecia międzywojennego. Pomiędzy mostami oraz w ciągu dojazdowych ulic Długiej i Romana Dmowskiego przewidziano rezerwę pod nową trasę tramwajową w kierunku Popowic (jej budowa ruszyła w maju 2019 roku). Konieczne było jednak wzmocnienie konstrukcji mostu tramwajowego, bowiem w fazie projektowania i realizacji w latach 90. XX wieku ówczesne tramwaje były lżejsze od tych, które jeżdżą w latach 20. XXI wieku. Prace te zakończono wiosną 2023 roku i w kwietniu przeprowadzone zostały statyczne i dynamiczne testy obciążeniowe; przebiegły one pomyślnie, wobec czego przewiduje się, że od maja 2023 r. rozpocznie się regularne kursowanie tramwajów trasą przez ten most. Zobacz też Wrocławskie mosty i kładki Uwagi Przypisy
Dlouhý most (Štětín)

Dlouhý most je jeden ze tří silničních mostů přes Odru v polském Štětíně. Spojuje východní část města (městská část Śródmieście) s zapadnou (městská část Prawobrzeże). Most pod tímto názvem je uváděn již v roce 1283. Historie Dlouhý most byl prvním mostem ve Štětíně. V roce 1283 byl postaven dřevěný most s propustkem pro lodě. V roce 1900 byl zastaralý most zbořen a 8. května 1903 byl uveden do provozu moderní most nazývaný Hanzovní most (německy: Hansabrücke). Na rozdíl od předchozí konstrukce to byl zvedací most. Hanzovní most byl vyhozen 20. dubna 1945 ustupující armádou Wehrmachtu. V srpnu 1947 byla na sloupy zničeného mostu položena dřevěná lávka. V roce 1959 byl most přestavěn podle návrhu Henryka Żółtawskieho. Byl zvedací až do roku 2000, kdy byl během rekonstrukce trvale svařován. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Dlouhý most na Wikimedia Commons
Most Długi w Szczecinie

Most Długi im. Sobieskiego (łac. pons longus, przed 1945 r. niem. Hansa-Brücke) – most nad Odrą Zachodnią w Szczecinie łączący część miasta leżącą na Łasztowni z centrum. Pełni ważną funkcję komunikacyjną. Historia Most Długi był pierwszym mostem w Szczecinie. Drewniany most z przepustem dla statków wybudowano w 1283 r. w miejsce dotychczasowej przeprawy promowej. W 1900 r. przestarzały most rozebrano i 8 maja 1903 r. oddano do użytku nowoczesny most nazwany Mostem Hanzy (niem. Hansabrücke). W przeciwieństwie do poprzedniej konstrukcji był to most zwodzony. Pierwszy tramwaj kursujący po moście (linia nr 1) przejeżdżał przez niego siłą rozpędu do czasu montażu sieci trakcyjnej w 1929 r. Most Hanzy został wysadzony 20 kwietnia 1945 r. przez wycofujące się wojska Wehrmachtu. W sierpniu 1947 na filarach zniszczonego mostu położono drewnianą kładkę. W roku 1959 most został odbudowany według projektu Henryka Żółtawskiego. Zwodzony do roku 2000, kiedy podczas renowacji zespawano go na stałe. Komunikacja Przez most przejeżdżają tramwaje linii nr 2, 7 i 8, a dawniej kursowały nim także linie nocne. Przez most przejeżdżają linie autobusowe zwykłe: 52, 76 i pospieszne: A, B, C, G, H oraz nocne: 522, 531 i 532. Zdjęcia Przypisy Bibliografia Encyklopedia Szczecina. T. I A-O. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 1999, s. 628-629. ISBN 83-87341-45-2. (pol.). Linki zewnętrzne Marek Jaszczyński, Most Długi: Tu biło serce handlowe miasta, MMSzczecin.pl, 2013-03-31 "Most Długi" w serwisie swiatowy.org
Most Gryfitów

Most Gryfitów – most drogowy składający się z dwóch jednojezdniowych, trójprzęsłowych, usytuowanych równolegle tuż obok siebie, konstrukcji mostowych nad Regalicą w Szczecinie, w ciągu ul. Floriana Krygiera (DK31). Mosty mają po trzy pasy ruchu, a most południowy posiada dodatkowo ciąg pieszo-rowerowy. Podstawowe dane techniczne mostu południowego długość: 227,50 m rozpiętość przęseł: 62,50 m/100 m/62,50 m szerokość: 19,95 m estakady dojazdowe: 100 m i 130 m 28 kwietnia 2006 gmina Miasto Szczecin podpisała umowę z Płockim Przedsiębiorstwem Robót Mostowych na wykonanie dwóch mostów nad Odrą i Regalicą w ciągu 24-27 miesięcy. W międzyczasie główny wykonawca przejęty został przez zagranicznego inwestora i zmienił nazwę na Bilfinger Berger Polska. Pod koniec maja 2008 Prezydent Miasta Szczecina przy współudziale Polskiego Radia Szczecin i szczecińskiej redakcji Gazety Wyborczej ogłosił konkurs na nazwy dla nowych mostów. Rada Miasta Szczecina zatwierdziła wyłonione w konkursie nazwy: most Pomorzan dla mostu nad Odrą Zachodnią oraz most Gryfitów dla przeprawy przez Regalicę. Tymczasowe wprowadzenie ruchu na moście południowym oraz zamknięcie mostu im. 1 Armii Wojska Polskiego nastąpiło 18 sierpnia 2008. Oficjalne otwarcie dla ruchu mostu południowego nastąpiło 29 sierpnia 2008. Most północny oddano do użytku w czerwcu 2022 r. (pobudowano go na miejscu rozebranego mostu im. 1 Armii Wojska Polskiego). Zobacz też Gryfici Bibliografia cykl artykułów w szczecińskiej Gazecie Wyborczej
Most Kamienny w Kaliszu

Most Kamienny – most drogowy na Prośnie w Kaliszu, w ciągu ulicy Śródmiejskiej, znajdujący się na pograniczu Śródmieścia I i Śródmieścia II; klasycystyczny, budowany od marca 1824 do sierpnia 1825 pod kierownictwem Franciszka Reinsteina, a według projektu Sylwestra Szpilowskiego. Posiada żelazne balustrady tralkowe i nawierzchnię brukowaną, ruch na nim odbywa się jednokierunkowo w stronę ratusza. Na cokołach płyty znajduje się herb Kalisza i łacińskie napisy upamiętniające budowę, po polsku brzmiące: Obywatele kaliscy pragną, aby most ten kosztem publicznym miasta wystawiony, w marcu 1824 rozpoczęty, a w sierpniu 1825 roku pod imieniem najjaśniejszego Aleksandra I, cesarza i króla, ojca ojczyzny i opiekuna miasta tego ukończony, był dla potomnych świadkiem ich wdzięczności i przywiązania. Dawniej w jego miejscu znajdował się most zwodzony. Wpisany do rejestru zabytków w 1964, jest najstarszym istniejącym mostem w Kaliszu. Przypisy
Most Kamieniarski

Most Kamieniarski (niem. Steinhauerbrücke) – most w Gdańsku na rzece Motławie, nad Kanałem na Stępce, zwany również Czerwonym i Szafarskim. Łączy wyspę Ołowianka z ul. Szafarnia. Swoją nazwę zawdzięcza gdańskiemu cechowi kamieniarzy. Most jest najbliższym połączeniem kołowym Ołowianki od strony Głównego Miasta. Pozstałe połączenia lądowe z Ołowianką umożliwiają dawny most kolejowy i zwodzona kładka dla pieszych. Połączenie wodne umożliwia prom pasażerski Motława. Historia Most został zbudowany po przekopaniu w 1576 roku Kanału na Stępce. Na planach miasta widnieje od 1617 roku. Do około 1843 roku był zwodzony. Nazwa istnieje od XVIII wieku, pochodzi od warsztatów kamieniarzy zlokalizowanych na nabrzeżu Szafarni. Został przebudowany na murowany w końcu XIX wieku, a obecny wygląd uzyskał w 1930 roku. Przypisy
Most Kleciński

Most Kleciński – most przez Ślęzę wybudowany we Wrocławiu na miejscu poprzedniego, rozebranego w latach 60. XX wieku. Pierwszy most w tym miejscu istniał już w okresie średniowiecza i stanowił główną przeprawę, przez którą wiodła droga do Świdnicy. W 1906 drewniany obiekt inżynieryjny zastąpiono jednoprzęsłowym mostem stalowym o dźwigarach kratowych z górnym pasem parabolicznym. W 1936 zmodernizowano układ drogowy we Wrocławiu wytyczając główną szosę świdnicką ulicą Karkonoską i mostem Partynickim, na skutek czego przeprawa straciła na znaczeniu, tracąc swoją funkcję tranzytową. Jako jedyny most na Ślęzy przetrwał walki podczas oblężenia Festung Breslau w 1945. W 1951 włączono Klecinę do Wrocławia. Pojawiły się wtedy plany przedłużenia do osiedla linii tramwajowej. W 1962 opracowano projekt budowy nowego mostu, uznając za zbyt kosztowne dostosowanie już istniejącej przeprawy dla ruchu drogowo-tramwajowego, więc rozebrano most. Stosując nowatorską technikę, zbudowano do 1967 nowy most z przęsłem z prefabrykatów kablobetonowych z współpracującą płyta pomostu wylewaną na mokro. Ostatecznie zrezygnowano z poprowadzenia mostem linii tramwajowej, która ma swoją pętle przed nim. Zobacz też Mosty i kładki we Wrocławiu Klecina Przypisy Bibliografia Encyklopedia Wrocławia, pod red. J. Harasimowicza, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2001.
Most Kolejowy w Szczecinie

Most Kolejowy (do 1945 niem. Eisenbahnbrücke) – most nad Odrą Zachodnią w Szczecinie, łączący szczeciński dworzec główny z Kepą Parnicką. Historia Most został zbudowany w 1868 roku, w ramach przebudowy dworca szczecińskiego z czołowego na przelotowy. W 1900 r. został wyremontowany na nowoczesny stalowy most obrotowy. W czasie II wojny światowej zniszczony. Odbudowany na początku lat 60. XX wieku. Zobacz też Szczecin Główny Most kolejowy nad Parnicą Bibliografia Encyklopedia Szczecina. T. I A-O. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 1999, s. 629-630. ISBN 83-87341-45-2. (pol.).
Most Knybawski

Most Knybawski – most w sąsiedztwie Knybawy na dolnej Wiśle, zbudowany przez Niemców w latach 1939–1940, w ciągu tzw. Berlinki (połączenie drogowe Berlin-Królewiec), czyli dzisiejszej DK22. Znajduje się on 35 km na północ od mostu pod Kwidzynem i 4,5 km na południe od mostu drogowego w Tczewie. Historia Most został zaplanowany w 1935 roku. Po stronie ówczesnego Wolnego Miasta Gdańska wykonano próbne odwierty i przygotowano dokumentację techniczną mostu. Konstrukcja nośna mostu została wykonana przez stocznie ze Szczecina i z Hamburga. Sam most wybudowano w 18 miesięcy, między wrześniem 1939 a marcem 1941 roku. Most podczas II wojny światowej posiadał znaczenie strategiczne. Został przez Niemców silnie ufortyfikowany i wyposażony w stanowiska ciężkiej artylerii przeciwlotniczej. W styczniu 1945 roku, podczas obrony przed Armią Czerwoną, Niemcy wysadzili most w powietrze. Po II wojnie światowej most odbudowano przy użyciu elementów oryginalnych przęseł i nowych, wybudowanych (na podstawie oryginalnych planów niemieckich) w stoczni w Gdańsku. Ponowna eksploatacja mostu rozpoczęła się w grudniu 1950 roku. W 1951 roku inż. Tadeusz Chyliński z Instytutu Lotnictwa w Warszawie przeprowadził badania tensometryczne przęseł nowo odbudowanego mostu w Knybawie. W latach 1952–1985 przeprawa znajdowała się w ciągu drogi państwowej nr 51, a od początku lat 70. do 1985 roku była również częścią drogi międzynarodowej T83. Dane techniczne Wymiary mostu: długość: 982,5 m; szerokość całkowita: 18,6 m; szerokość jezdni: 12,0 m. Główny projektant mostu: Friedrich Tamms. Przypisy Linki zewnętrzne Most Knybawski w ciągu Berlinki Zdjęcia Mostu Knybawskiego. trsovia.eu. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-08)].
Most Krowi

Most Krowi (niem. Kuhbrücke, łac. Pons Pecorum) – most w Gdańsku, na rzece Motławie. Łączy ulicę Ogarną, poprzez Bramę Krowią (zachodni przyczółek) z Wyspą Spichrzów (wschodni przyczółek). Historia Most Krowi wziął swoją nazwę od bydła, przepędzanego przez niego na wypas w rejonach dzisiejszego Dolnego Miasta. Od jego funkcji wzięła nazwę także Brama Krowia, otwierająca przejście przez most. Do II wojny światowej był to most zwodzony. Powojenna odbudowa odebrała mu tę funkcję. Galeria
Most Królowej Jadwigi w Poznaniu

Most Królowej Jadwigi w Poznaniu – most drogowy na rzece Warcie, w granicach administracyjnych miasta Poznania. Historia Otwarty w 22 lipca 1952 jako Most Juliana Marchlewskiego. Znajdujące się na nim torowisko obsługiwało pierwszy, po zniszczeniach II wojny światowej w Poznaniu, tramwaj łączący lewo- i prawobrzeżną część miasta. Projektantem mostu był prof. Lucjan Ballenstaedt. Patronem mostu do początku lat 90. XX wieku był polski i radziecki działacz komunistyczny Julian Marchlewski. Obecnie patronką jest Królowa Jadwiga – w latach 1384–1399 król Polski z dynastii Andegawenów. W 1986 poddany gruntownemu remontowi (zakończonemu miesiąc przed terminem, w czerwcu). W 1984, skacząc z tego mostu, popełnił samobójstwo poeta Andrzej Babiński. Położenie i wymiary Jest położony pomiędzy mostem Przemysła I a mostem św. Rocha. Łączy lewobrzeżne osiedla Stare Miasto i Wildę (ul. Królowej Jadwigi, dawny Plac Zjednoczenia) z prawobrzeżnym Rataje – ul. Bolesława Krzywoustego. Znajduje się w ciągu I ramy komunikacyjnej. Most ma 185 metrów długości i 22 metry szerokości: 2 chodniki po 3 metry każdy, jezdnię (2 pasy w każdym kierunku) z wbudowanym torowiskiem tramwajowym o łącznej szerokości 16 metrów. Komunikacja Most stanowi fragment dwutorowej trasy tramwajowej łączącej dworzec kolejowy i centrum miasta z osiedlami na Ratajach. Z przeprawy korzystają linie tramwajowe i autobusowe na zlecenie Zarządu Transportu Miejskiego. Most w literaturze Ryszard Danecki napisał o moście wiersz zatytułowany Most Marchlewskiego (datowany na 22 lipca 1952). Socrealistyczny utwór opiewa budowę obiektu i jego budowniczych. Galeria Przypisy
Most Kłokoczycki

Most Kłokoczycki – most położony na osiedlu Kłokoczyce we Wrocławiu. Jest przeprawą mostową zapewniającą drogowe i piesze połączenie osiedla z Psim Polem oraz centrum miasta. Most położony jest nad rzeką Dobra, w ciągu ulicy Kłokoczyckiej. Konstrukcję mostu stanowi stalowy ruszt składający się z 6 dwuteowników stężony czterema poprzecznicami z ceowników.Konstrukcja zespolona jest z żelbetową płytą. Konstrukcja jednoprzęsłowa z nawierzchnią bitumiczną. Przypisy Linki zewnętrzne Most Kłokoczycki na stronie Wratislaviae Amici (dostęp 2009-11-12)
Most Lwowski w Rzeszowie

Most Lwowski – most przez Wisłok w Rzeszowie, łączący śródmiejską aleję Piłsudskiego z pobicińską ulicą Lwowską. Pierwszy most w tym rejonie powstał przed 1605 r. Był on prawdopodobnie zlokalizowany u wylotu obecnej głównej alei starego cmentarza. Na początku XVIII w. drewniany most ulokowano w obecnym miejscu - pomiędzy ulicami: Piłsudskiego i Lwowską. Przetrwał on do 1815 r., kiedy to został porwany przez wielką powódź. Most odbudowano jako kamienny, z jednym filarem na środku rzeki. Służył on jednak jedynie kilka lat. Kolejną, tym razem żelazną, przeprawę wybudowali Austriacy około 1860 r. Most ten został wysadzony przez wycofujące się wojska rosyjskie 19 maja 1915 r. Do jego odbudowy przystąpiono już po odzyskaniu niepodległości. Nowy most, wykonany z żelbetu został zaprojektowany przez inż. Skoczyńskiego. Uroczyste jego otwarcie miało miejsce 21 maja 1928 r., z udziałem gen. Andrzeja Galicy i starosty Artura Fridricha. Most służył mieszkańcom do II wojny światowej. We wrześniu 1939 r. został uszkodzony podczas próby wysadzenia go przez Wojsko Polskie. Niemieckie władze okupacyjne szybko uszkodzenie naprawiły, wzmacniając most dodatkowym drewnianym filarem. W takim kształcie funkcjonował on do 1 sierpnia 1944 r., kiedy to został wysadzony przez wycofujące się oddziały Wehrmachtu. Po wojnie na jego miejscu ulokowano tymczasowy drewniany most, który służył aż do wybudowania nowej stałej przeprawy w 1962 roku. Przypisy Bibliografia O rzeszowskich mostach. [dostęp 2012-11-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-24)].