NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bahnhof Łódź Widzew

Łódź Widzew (1903–1942 und 1945–1947: Widzew; 1942–1945: Litzmannstadt Ost, seit 1947 heutiger Name) ist ein Bahnhof in Widzew, einem östlichen Stadtteil der mittelpolnischen Stadt Łódź. Geschichte Der Bahnhof wurde 1903 unter dem Namen Widzew als Station an der schon 1865 in Betrieb gegangenen Strecke Łódź Fabryczna–Koluszki (die weiter nach Warschau geführt wurde) eröffnet, als die abzweigende Strecke nach Łódź Chojny in Betrieb genommen wurde. 1920 wurde der Bau der Strecke nach Kutno begonnen, deren letzter Abschnitt zwischen Widzew und Zgierz 1931 eröffnet wurde. 1941 ging die Strecke von Widzew nach Łódź Olechów in Betrieb. 1954 wurde die Strecke zwischen Łódź Fabryczna und Koluszki elektrifiziert. 1956 folgte die Strecke nach Łódź Olechów, 1958 die nach Łódź Chojny und 1969 die nach Zgierz. 1990 wurde der Reiseverkehr auf der Strecke nach Łódź Olechów eingestellt. Seit 2007 wurde die Strecke nach Koluszki für Geschwindigkeiten von bis zu 160 km/h ausgebaut. Gegenwart Heute ist Łódź Widzew eine Zwischenstation an der Eisenbahnstrecke Łódź Kaliska–Warschau, von der hier die Strecke nach Kutno und die nach Łódź Fabryczna (dieser Bahnhof wird seit 2011 grundlegend umgebaut) abzweigen. 2010 wurde der Bahnhof grundlegend modernisiert und hat während des Umbaus von Łódź Fabryczna die Aufgaben dieses Bahnhofs weitgehend übernommen. Er ist mit drei Bahnsteigen mit sechs Gleisen ausgestattet und wird von allen passierenden Reisezügen bedient. Weblinks Łódź Widzew Dworzec Łódź Widzew przejdzie metamorfozę Nachweise
Łódź Widzew railway station

Łódź Widzew is a major railway station located in Widzew, an eastern district in the city of Łódź, Poland. It is located on a number of important railway lines including the Łódź Fabryczna to Koluszki and Warsaw railway line, the Widzew to Kutno railway line, and the Łódź Kaliska to Warsaw line. It consists of three island platforms and six tracks. The station is served by all passing passenger trains, including long distance and local services. Trains departing from the station serve major Polish cities, regional towns in the Łódź Province, and other stations in the Łódź metropolitan area. Operators include PKP Intercity, Polregio, and Łódź Agglomeration Railway (ŁKA). The maintenance depot of Łódź Agglomeration Railway is located at the station. Public transit The station is served by local bus routes run by city bus operator MPK Łódź: Pass-through: W (special shift service to Dąbrowa station), N1A, N1B (night lines from Janów to Teofilów and Aleksandrów Łódzki) Terminating: 69A, 69B (from Retkinia), 75A, 75B (from Chocianowice), 75C (from Dąbrowa station), 82A, 82B (from Andrzejów station and Stróża). The station has a passenger waiting room, ticket counter and car park. An extension of the tram system to the station is planned. Currently tram lines 3, 9A, 9B, 10A and 10B stop on Rokicińska street near the Rondo Inwalidów roundabout, located around 580 metres (1,900 ft) from the station. Train services The station is served by the following services: Intercity services (IC) Łódź Fabryczna — Warszawa Główna/Warszawa Wschodnia Intercity services (IC) Łódź Fabryczna — Warszawa — Lublin Główny Intercity services (IC) Łódź Fabryczna — Warszawa — Gdańsk Glowny — Kołobrzeg Intercity services (IC) Łódź Fabryczna — Bydgoszcz — Gdynia Główna Intercity services (IC) Łódź Fabryczna — Tomaszów Mazowiecki/Częstochowa — Kraków Główny Intercity services (IC) Gdynia - Gdańsk - Bydgoszcz - Toruń - Kutno - Łódź - Częstochowa - Katowice - Bielsko-Biała Intercity services (IC) Wrocław Główny — Łódź — Warszawa Wschodnia Intercity services (IC) Zgorzelec - Legnica - Wrocław - Ostrów Wielkopolski - Łódź - Warszawa Intercity services (IC) Białystok - Warszawa - Łódź - Ostrów Wielkopolski - Wrocław Intercity services (IC) Ełk - Białystok - Warszawa - Łódź - Ostrów Wielkopolski - Wrocław Intercity services (TLK) Gdynia Główna — Bydgoszcz/Grudziądz — Łódź — Katowice InterRegio services (IR) Łódź Fabryczna — Warszawa Glowna InterRegio services (IR) Łódź Kaliska — Warszawa Glowna InterRegio services (IR) Ostrów Wielkopolski — Łódź — Warszawa Główna InterRegio services (IR) Poznań Główny — Ostrów Wielkopolski — Łódź — Warszawa Główna Regional services (PR) Łódź Fabryczna — Częstochowa Regional services (PR) Łódź Kaliska — Częstochowa Regional services (PR) Łódź Kaliska — Skarżysko-Kamienna References External links Media related to Łódź Widzew at Wikimedia Commons Schedule of the station - departures
Лодзь-Видзев

Лодзь-Видзев (пол. Łódź Widzew) — узловая пассажирская и грузовая железнодорожная станция в городе Лодзь (расположена в дзельнице Видзев), в Лодзинсском воеводстве Польши. Имеет 2 платформы и 3 пути. Станция была построена под названием «Видзев» в 1903 году, когда эта территория была в составе Царства Польского. Нынешнее название станция носит с 1947 года. За 2018 год станция обслуживала более 6800 пассажиров в сутки. Примечания Ссылки Информация в базе atlaskolejowy.pl (пол.) Информации в базе bazakolejowa.pl (пол.)
Palais Mniszech

Le palais Mniszech (en polonais Pałac Mniszchów) est un palais construit au XVIIIe siècle. Il est situé au n° 34 rue Senatorska, dans l'arrondissement de Śródmieście (Centre-ville) à Varsovie. Sources (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Pałac Mniszchów w Warszawie » (voir la liste des auteurs). Portail des relations internationales Portail de Varsovie Portail de la Belgique
Pałac Mniszchów w Warszawie

Pałac Mniszchów – zabytkowy pałac znajdujący się przy ulicy Senatorskiej 38/40 w Warszawie, w dzielnicy Śródmieście. Siedziba Ambasady Belgii. Historia 1714–1939 Teren, na którym wznosi się pałac w 1714 zakupił marszałek wielki koronny Józef Wandalin Mniszech. W następnym roku przystąpiono do budowy pałacu. Robotami kierował Burkhard Christoph Münnich. Był on zapewne projektodawcą późnobarokowej rezydencji, składającej się z korpusu głównego i dwóch prostopadłych skrzydeł bocznych, ujmujących wielki dziedziniec honorowy. W pracach we wnętrzach prawdopodobnie uczestniczył Karol Bay. Przed 1762 pałac przebudowano według projektu Pierre’a Ricauda de Tirregaille'a. Około 1780 Canaletto uwiecznił go na swoim obrazie, skąd można czerpać wiedzę o jego ówczesnym wyglądzie. 14 maja 1790 w ogrodzie pałacu Mniszchów miał miejsce jeden z pierwszych w Polsce lotów balonowych, w którym wzięli udział Jean-Pierre Blanchard, pionier baloniarstwa, pisarz i podróżnik Jan Potocki oraz turecki sługa Potockiego, Ibrahim. W 1805 miał miejsce pożar pałacu. Po pożarze zakupił go Friedrich Wilhelm Mosqua, urzędnik pruski. Budynek został odnowiony w stylu klasycystycznym (projekt opracował Fryderyk Albert Lessel). Urządzono w nim salę koncertową. W pałacu mieściło się też Towarzystwo Muzyczne „Harmonia”, założone przez mieszkającego tu Ernesta Teodora Amadeusza Hoffmanna. W 1829 właścicielem pałacu był Piotr Steinkeller. Na jego koszt dokonano gruntownej przebudowy budynku w stylu klasycystycznym, według projektu Adolfa Schucha z przeznaczeniem na siedzibę Warszawskiej Resursy Kupieckiej. Od 1839 był własnością hipoteczną Resursy. Przed 1914 dawny dziedziniec pałacowy nazywany był placem Resursy. Do 1939 w budynku odbywały się w zebrania, loterie, odczyty, bale i jubileusze. 1939–1944 – Szpital Maltański We wrześniu 1939 w pałacu utworzono Szpital Maltański, będący jedyną filią Szpitala Ujazdowskiego. Placówka działała w tym miejscu w czasie okupacji niemieckiej (1939–1944) i powstania warszawskiego (1944). Ranni zostali ewakuowani 14 sierpnia. Ewakuację organizowali: szef sanitarny AK – płk dr Leon Strehl „Feliks” i lekarz naczelny szpitala, kpt dr Jerzy Dreyza. We wrześniu gmach został spalony przez Niemców. Współcześnie na frontowej ścianie budynku znajduje się tablica pamiątkowa. Uroczystość wmurowania tablicy odbyła się w dniu 50. rocznicy założenia Szpitala (7 września 1989), w obecności ambasadora Belgii, barona Thierry de Gruben, członków rodziny księcia Janusza Radziwiłła i osób, które w czasie wojny należały do personelu szpitala. Okres powojenny Po wojnie, w 1962, pałac odbudowano według projektu Mieczysława Kuzmy na siedzibę Ambasady Belgii. Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Pałac na portalu warszawa1939.pl Jerzy Stanisław Majewski, wideo: Anna Czuba, Pałac Mniszchów: wspaniała rezydencja za szpalerem bóstw; Jerzy S. Majewski opowiada historię Pałacu Mniszchów przy Senatorskiej (cz.1–3 na: warszawa.wyborcza.pl, 8 lutego 2015
Museu Nacional de Poznań

El Museu Nacional de Poznań (polonès: Muzeum Narodowe w Poznaniu), a Polònia, abreujat habitualment com a MNP, és una institució cultural pública i un dels museus més grans de Polònia. Acull una rica col·lecció de pintures poloneses des del segle xvi, i una col·lecció de pintures estrangeres (italiana, espanyola, holandesa i alemanya). El museu també acull col·leccions numismàtiques i una galeria d'arts aplicades. Història El museu es va fundar el 1857 amb el nom de Museu de les antiguitats poloneses i eslaves. Durant la Segona Guerra Mundial, l'edifici es va danyar i la col·lecció va ser saquejada per l'exèrcit alemany, mentre que moltes de les exposicions del museu, incloses les col·leccions naturalistes i etnogràfiques, van ser destruïdes. Després de la guerra, el govern polonès va recuperar la majoria de les obres confiscades pels nazis. Col·leccions Les col·leccions del museu s'exhibeixen en set àrees temàtiques que exploren les principals tendències i disciplines d'una època: Galeria de l'Antiguitat, l'edat mitjana, l'art polonès dels segles XVI - XVIII segle, i a la nova ala, la galeria d'art polonès, des del període del Repartiment de Polònia fins al final de la Segona Guerra Mundial, el museu d'art europeu (o pintura estrangera), la galeria d'art modern, cartells i grafisme. Galeria de pintura estrangera L'edifici principal acull una de les galeries de pintura estrangeres més grans de Polònia, originària principalment de la col·lecció del comte Atanazy Raczyński: Sofonisba Anguissola, El Joc de fracassos, Angelo Bronzino, Retrat de Cosme de Mèdici amb cuirassa, Alonso Sánchez Coello, El Festin reial, Jan van Kessel el jove, Nans amb un gos, Quentin Matsys, Mare de Déu i Infant amb el xai, Juan Carreño de Miranda, L'Assumpció, Claude Monet, la Platja de Pourville Johann Friedrich Overbeck, El casament, Francesco Raibolini, Mare de Déu i Infant amb sant Francesc, Frans Snyders, Wild Boar Hunt, Bernardo Strozzi, El Rapte d'Europa, Diego Velázquez (o el seu taller), Dona cega, Francisco de Zurbarán, Mare de Déu del Rosari venerada pels cartoixans. Referències
Nationalmuseum (Posen)

Das Nationalmuseum in Posen (pl. Muzeum Narodowe w Poznaniu) ist ein Kunstmuseum in Posen (Poznań). Geschichte 1857 wurde das Museum für polnisches und slawisches Altertum im Großherzogtum Posen durch die Posener Gesellschaft der Wissenschaftsfreunde gegründet. 1894 erhielt es den Namen Provinzial-Museum Posen, 1902 wurde es in Kaiser-Friedrich-Museum umbenannt. 1903 erhielt das Museum als Dauerleihgabe die umfangreiche Gemäldesammlung des in Posen geborenen Grafen Atanazy Raczyński, die von 1844 bis 1884 im Palais Raczyński am Berliner Königsplatz ausgestellt war, bevor an selber Stelle das Reichstagsgebäude errichtet wurde. Das heutige Gebäude wurde 1904 nach einem Entwurf von Karl Hinckeldeyn im Stil des Historismus errichtet. Im gleichen Jahr übernahm der Maler Karl Ziegler mit dem Titel eines Professors die Leitung des Museums. Räume und Sammlungen Das Museum umfasst neben einer Galerie antiker Kunst, einem Raum für die Kunst des Mittelalters und Galerien der polnischen Kunst des 16. bis 18. Jahrhunderts und des 18. bis 20. Jahrhunderts auch eine Sammlung zeitgenössischer Werke sowie ausländischer Künstler. Neben einer Poster- und Designgalerie gibt es einen besonderen Raum für die Münzsammlungen. Unter den Beständen findet sich das Triptychon „Modell der Welt und der Danziger Gesellschaft“, „Allegorie des Reichtums“ und „Allegorie des Hochmuts“ aus dem Jahre 1600 des Malers Anton Möller (1563–1611), der in die Kunstgeschichte als der „Maler von Danzig“ einging. Literatur Konstanty Kalinowski, Christoph Heilmann (Hrsg.): Sammlung Graf Raczyński. Malerei der Spätromantik aus dem Nationalmuseum Poznań. Hirmer, München 1992, ISBN 3-7774-5950-X. Weblinks Website des Museums (poln.) Website des Museums (engl.)
National Museum in Poznań

The National Museum in Poznań (Polish: Muzeum Narodowe w Poznaniu), Poland, abbreviated MNP, is a state-owned cultural institution and one of the largest museums in Poland. It houses a rich collection of Polish painting from the 16th century on, and a collection of foreign painting (Italian, Spanish, Dutch and German). The museum is also home to numismatic collections and a gallery of applied arts. History The National Museum in Poznań was established in 1857, as the "Museum of Polish and Slavic Antiquities". In 1894 the museum was renamed Provincial Museum of Posen. In 1902, the museum was renamed Kaiser-Friedrich-Museum. The current building was designed by Carl Hinckeldyen and built in 1904. During World War II the building was damaged, the collection looted by German military, while numerous museum exhibits, including the natural and ethnographic collections, were destroyed. After the war the Polish Government retrieved many of the works taken by the Germans. At the turn of the 1960s and the 1970s the project of a new north wing of the museum was designed by architect Marian Trzaska. In the 1990s it was adapted by interior designer Witold Gyurkovich and opened to the public in 2001. Branches National Museum in Poznań and its branches: National Museum, main building Museum of Applied Arts Museum of the History of Poznań Military Museum of Wielkopolska Museum of Musical Instruments Ethnography Museum, Poznań Rogalin Palace Gołuchów Castle Śmiełów Palace Collections Museum's collections are on display in seven thematic exhibition galleries that explore the major trends and disciplines of the age: the Gallery of Antiquity, the Middle Ages, Polish Art from the 16th to 18th century, and, in the new wing, the Gallery of Polish art from the period of foreign partitions until the end of World War II, the Gallery of European Art (or Foreign Painting), the Gallery of Modern Art, and the Poster and Graphic design Gallery. In 2006, the collections of the museum included 309 569 art objects in total as well as 4119 deposits. The works of many prominent Polish artists are displayed in the Gallery of Polish Art, which includes paintings by Jan Matejko, Olga Boznańska, Jacek Malczewski, Stanisław Wyspiański, Leon Wyczółkowski, and Władysław Czachórski. Gallery of Foreign Painting The main building features one of the largest galleries of foreign painting in Poland, predominantly originating from the collection owned by Count Raczyński: Gallery Polish art See also National Museum, Kraków National Museum, Warsaw National Museum, Wrocław List of registered museums in Poland References External links Official website National Museum in Poznań at culture.pl
Musée national de Poznań

Le musée national de Poznań (polonais : Muzeum Narodowe w Poznaniu), en Pologne, communément abrégé en MNP, est un établissement culturel public et l'un des plus grands musées en Pologne situé à Poznań. Il abrite une riche collection de peinture polonaise depuis le XVIe siècle, et une collection de peinture étrangère (italienne, espagnole, hollandaise et allemande). Le musée héberge également des collections numismatiques et une galerie d'arts appliqués. Histoire Le musée est créé en 1857 sous le nom de « Musée d'antiquités polonaises et slaves ». Au cours de la Seconde Guerre mondiale , le bâtiment est endommagé et la collection pillée par l'armée allemande, tandis que de nombreuses expositions du musée, y compris des collections naturalistes et ethnographiques, sont détruites. Après la guerre, le gouvernement polonais récupère la plupart des œuvres saisies par les Nazis. Collections Les collections du musée sont exposées dans sept domaines thématiques qui explorent les grandes tendances et disciplines d'une époque : la galerie de l'Antiquité, le Moyen Âge, l'Art polonais du XVIe-XVIIIe siècle, et dans la nouvelle aile, la galerie de l'art polonais, depuis la période des partitions de la Pologne jusqu'à la fin de la seconde Guerre Mondiale, le musée de l'Art européen (ou de la Peinture Étrangère), la galerie d'Art moderne, de l'Affiche et du Graphisme. Peinture étrangère Le bâtiment principal héberge une des plus grandes galeries de peinture étrangère en Pologne, principalement originaires de la collection détenue par le comte Atanazy Raczyński : Sofonisba Anguissola, Le Jeu d'échecs, Angelo Bronzino, Portrait de Cosme de Medicis en armure, Alonso Sánchez Coello, Le Festin royal, Jan van Kessel, el Mozo, Nains avec un chien, Quentin Massys, la Vierge et l'Enfant avec l'Agneau, Juan Carreño de Miranda, L'Assomption, Claude Monet, la Plage de Pourville Johann Friedrich Overbeck, Le Mariage, Francesco Raibolini, Vierge à l'Enfant avec saint François, Jacob Ruysdael, La Pêche, Frans Snyders, Wild Boar Hunt, Bernardo Strozzi, L'Enlèvement d'Europe, Diego Velázquez (ou son atelier), Femme aveugle, Francisco de Zurbarán, La Vierge du Rosaire vénérée par les chartreux. Références Annexes Articles connexes Musée national de Cracovie Musée national de Varsovie Liens externes (en + pl) Site officiel Musée national de Poznan sur culture.pl Portail des musées Portail des arts Portail de la Pologne
Museo nazionale (Poznań)

Il Museo Nazionale a Poznań (in polacco Muzeum Narodowe w Poznaniu), Polonia, abbreviato MNP, è un'istituzione culturale statale e uno dei più grandi musei della Polonia. Ospita una ricca collezione di dipinti polacchi dal XVI secolo in poi e una collezione di dipinti stranieri (italiani, spagnoli, olandesi e tedeschi). Il museo ospita anche collezioni numismatiche e una galleria di arti applicate. Storia Il Museo Nazionale a Poznań fu fondato nel 1857, come "Museo delle Antichità Polacche e Slave". Nel 1894 il museo venne rinominato Museo provinciale di Posen (Posen è il nome tedesco della città). Nel 1902 il museo venne rinominato Kaiser-Friedrich-Museum. L'edificio attuale è stato progettato da Carl Hinckeldyen e costruito nel 1904. Durante la seconda guerra mondiale l'edificio fu danneggiato, la collezione saccheggiata dai militari tedeschi, mentre numerose esposizioni del museo, tra cui le collezioni naturali ed etnografiche, furono distrutte. Dopo la guerra il governo polacco recuperò molte delle opere confiscate dai tedeschi. A cavallo tra gli anni '60 e '70, l'architetto Marian Trzaska realizzò il progetto della nuova ala nord del museo. Negli anni Novanta è stato ristrutturato dall'architetto d'interni Witold Gyurkovich ed è stato aperto al pubblico nel 2001. Sedi Museo nazionale di Poznań e le sue sedi: Museo nazionale, edificio principale Museo delle Arti Applicate Museo della storia di Poznań Museo Militare della Grande Polonia Museo degli strumenti musicali Museo etnografico, Poznań Palazzo di Rogalin Castello di Gołuchów Palazzo Śmiełów Collezioni Le collezioni del museo sono esposte in sette gallerie espositive tematiche che esplorano le principali tendenze e discipline dell'epoca: la Galleria dell'Antichità, il Medioevo, l'Arte polacca dal XVI al XVIII secolo e, nella nuova ala, la Galleria dell'arte polacca dal periodo delle spartizioni straniere fino alla fine della Seconda guerra mondiale, la Galleria d'Arte Europea (o Pittura straniera), la Galleria d'Arte Moderna e la Galleria dei Poster e della Grafica. Nel 2006 le collezioni del museo comprendevano complessivamente 309.569 oggetti d'arte e 4.119 depositi. Le opere di molti importanti artisti polacchi sono esposte nella Galleria d'Arte Polacca, che comprende dipinti di Jan Matejko, Olga Boznańska, Jacek Malczewski, Stanisław Wyspiański, Leon Wyczółkowski e Władysław Czachórski . Galleria di pittura straniera L'edificio principale ospita una delle più grandi gallerie di pittura straniera in Polonia, proveniente principalmente dalla collezione di proprietà del conte Raczyński : Galleria d'immagini Arte polacca Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo Nazionale di Poznań Collegamenti esterni (PL, EN) Sito ufficiale, su mnp.art.pl. Museo nazionale di Poznań, su culture.pl. URL consultato il 6 ottobre 2024 (archiviato dall'url originale il 29 dicembre 2012).
Национальный музей (Познань)

Национальный музей в Познани (Народный музей в Познани, пол. Muzeum Narodowe w Poznaniu) — крупный художественный национальный музей в Польше. Зарегистрирован в Государственном реестре музеев. История Основан в 1857 году как Музей польской и славянской древности в Великом княжестве Познанском. В современный музей входят Галерея живописи и скульптуры, Музей прикладного искусства, Музей истории города Познань, Музей музыкальных инструментов, Военный музей Великой Польши и Этнографический музей. Кроме этого, к системе Познанского музея относятся Музей Адама Мицкевича в Смиелове и Замок в Голухове. Возле музея находится памятник познанскому 15-му уланскому полку, посвящённый военнослужащим, сражавшимися с советскими войсками в 1920 году. Напротив старого здания музея располагается металлическая стела представителя кинетического искусства немецкого художника Хейнца Мака. В 2000 году из музея была украдена картина французского художника Клода Моне «Пляж в Пурвиле». Картина была вырезана из рамки и на её место вставлена копия. Укравшего картину жителя города Олькуш удалось найти спустя много лет. Подсудимый признал вину, утверждая, что украл картину для себя, потому что любит импрессионизм, он также указал на место, где прятал её почти 10 лет. Филиалы музея Музей истории Познани; Этнографический музей. Примечания Ссылки Официальный сайт музея (англ.)
Narodni muzej, Poznanj

Narodni muzej v Poznanju (poljsko Muzeum Narodowe w Poznaniu) na Poljskem, skrajšano MNP, je državna kulturna ustanova in eden največjih muzejev na Poljskem. Hrani bogato zbirko poljskega slikarstva od 16. stoletja naprej in zbirko tujega slikarstva (italijanskega, španskega, nizozemskega in nemškega). Muzej ima tudi numizmatične zbirke in galerijo uporabne umetnosti. Zgodovina Narodni muzej v Poznanju je bil ustanovljen leta 1857 kot Muzej poljskih in slovanskih starin. Leta 1894 se je muzej preimenoval v Pokrajinski muzej v Poznanju. Leta 1902 se je muzej preimenoval v Muzej cesarja Fridriha. Sedanjo stavbo je zasnoval Carl Hinckeldyen in je bila zgrajena leta 1904. Med drugo svetovno vojno je bila stavba poškodovana, zbirko je izropala nemška vojska, številni muzejski eksponati, vključno z naravoslovno in etnografsko zbirko, pa so bili uničeni. Po vojni je poljska vlada prevzela nazaj številna dela, ki so jih odpeljali Nemci. Na prelomu 1960-ih in 1970-ih je arhitekt Marian Trzaska zasnoval projekt novega severnega krila muzeja. V 1990-ih ga je preuredil notranji oblikovalec Witold Gyurkovich in leta 2001 odprl za javnost. Oddelki Narodni muzej v Poznanju in njegove podružnice: Narodni muzej, glavna stavba Muzej uporabne umetnosti Muzej zgodovine Poznanja Vojaški muzej Velikopoljske Muzej glasbil Etnografski muzej, Poznanj Dvorec Rogalin Grad Gołuchów Dvorec Śmiełów Zbirke Muzejske zbirke so na ogled v sedmih tematskih razstavnih galerijah, ki raziskujejo glavne trende in discipline tistega časa: Galerija antike, srednjega veka, poljske umetnosti od 16. do 18. stoletja, v novem krilu pa Galerija poljske umetnosti od obdobja tujih delitev do konca druge svetovne vojne, Galerija evropske umetnosti (ali tujega slikarstva), Galerija moderne umetnosti in Galerija plakatov in grafičnega oblikovanja. Leta 2006 so zbirke muzeja vključevale skupno 309.569 umetniških predmetov in 4119 deponiranih predmetov. Dela številnih uglednih poljskih umetnikov so razstavljena v Galeriji poljske umetnosti, ki vključuje slike Jana Matejka, Olge Boznańske, Jacka Malczewskega, Stanisława Wyspiańskega, Leona Wyczółkowskega in Władysława Czachórskega. Galerija tujega slikarstva V glavni stavbi je ena največjih galerij tujega slikarstva na Poljskem, ki pretežno izvira iz zbirke grofa Raczyńskega: Galerija Poljska umetnost Sklici Zunanje povezave Spletna stran National Museum in Poznań at culture.pl