NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Narodowy Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie – Państwowy Instytut Badawczy

Das Narodowy Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie – Państwowy Instytut Badawczy (bis 2020 Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie, dt. Onkologiezentrum – Maria-Skłodowska-Curie-Institut) ist ein onkologisches Institut mit Sitz in Warschau und eine Nachfolgeeinrichtung des auf Initiative von Marie Curie im Jahre 1932 gegründeten Radium-Institutes in Warschau. Das Krankenhaus befindet sich in Warschau an der ul. Wilhelma Konrada Roentgena 5 und die Poliklinik des Institutes (und der ursprüngliche Hauptsitz) an der Wawelska-Straße. Geschichte Radium-Institut Das Institut wurde am 29. Mai 1932 auf die Initiative von Maria Skłodowska-Curie als Radium-Institut in Warschau (poln.: Instytut Radowy w Warszawie) an der Wawelska-Straße in Warschau gegründet. Zweiter Weltkrieg Am 5. August 1944 wurde das Krankenhaus zum Schauplatz grausamer Verbrechen durch Einheiten deutscher SS und Ordnungspolizei. Kranke Frauen und hier tätige Schwestern wurden vergewaltigt und zusammen mit den Ärzten ermordet; teilweise gehängt. Im Krankenhaus wurde Feuer gelegt, Menschen verbrannten. Gefangene Männer wurden gefoltert (Massaker von Ochota). Onkologie-Institut 1951 wurde das Radium-Institut auf die Verordnung des Ministerrates hin mit dem Onkologie-Institut in Krakau (Instytut Onkologii w Krakowie) und dem – seit 1947 bestehenden – Staatlichem Institut für Krebsbehandlung in Gliwice (Państwowy Instytut Przeciwrakowy w Gliwicach) zum Maria-Skłodowska-Curie-Onkologie-Institut mit Hauptsitz in Warschau und Niederlassungen in Krakau und Gliwice zusammengeschlossen. Dank der Bemühungen des Nestors der polnischen Onkologie, Professor Tadeusz Koszarowski wurde im Warschauer Stadtbezirk Ursynów eine große Neubauinvestition für das Institut realisiert. Die ersten Räumlichkeiten wurden 1984 für die Benutzung freigegeben. Im selben Jahr wurde das Onkologie-Institut in Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie (Zentrum für Onkologie – Maria-Skłodowska-Curie-Institut) umbenannt. Das Institut ist eine führende Institution im Bereich der Onkologie in Polen. Literatur Edward Towpik: Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie : 1932–2002. Hrsg.: Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie. Warszawa, ISBN 83-88681-15-X. Weblinks Internetseite des Instituts (polnisch) Profil des Institutes im Portal Nauka Polska (polnisch) Einzelnachweise
Maria Skłodowska-Curie National Research Institute of Oncology

The Maria Sklodowska-Curie National Research Institute of Oncology (Polish: Narodowy Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie – Państwowy Instytut Badawczy, until 2020 Maria Skłodowska-Curie Institute of Oncology, Polish: Centrum Onkologii–Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie) is a specialized research institute and hospital of the Polish Ministry of Health. Based in Warsaw, it also has regional branches in Gliwice and Kraków. It was founded in 1932 as the Radium Institute by double-Nobel laureate Maria Skłodowska-Curie in collaboration with the Polish Government, especially President Ignacy Mościcki. History The institute was created in 1925 following the success of the first Radium Institute, which had been set up in 1918 by Maria Skłodowska-Curie at the University of Paris. While Maria toured the United States to raise funds, receiving the gift of a gram of radium from US President Herbert Hoover that had been bought with funds raised by American women, her sister Bronisława Dłuska supervised fundraising in Poland and oversaw the construction and recruitment, organising a campaign that sold symbolic bricks featuring Maria's image. It was officially opened on 29 May 1932, with Bronisława continuing as the director. One of the institute's brick walls bears the inscription, "MARII SKŁODOWSKIEJ CURIE, W HOŁDZIE"—"In homage to Maria Skłodowska Curie." In August 1944, during the Ochota massacre that followed the Warsaw Uprising, the patients and the staff were brutally murdered by the members of S.S. Sturmbrigade R.O.N.A. anti-partisan formation, and the building looted and set on fire. After World War II, the Institute re-opened and changed its name to "Maria Skłodowska-Curie Institute of Oncology", developing into a specialized research institute and hospital of the Polish Ministry of Health, and opening regional branches in Gliwice and Kraków. It is now the leading and most specialized cancer research and treatment center in Poland. In May 2013, the institute was brought to international attention when it performed a full face transplant on a man who had been in an industrial accident just a few weeks prior. Just a few months later, they completed a face transplant on a woman who had been disfigured by tumor to the point the she could not eat or talk without great difficulty. See also Radium Institute massacre Bronisława Dłuska References External links Official website Warsaw Official website Gliwice Official website Cracow
Instituto Curie (Varsovia)

El Instituto de Oncología Maria Sklodowska-Curie (en polaco: Centrum Onkologii-Instytut im Marii Sklodowskiej-Curie Warszawie) es un instituto de salud de Varsovia, fundado en 1932 como Instituto del Radio por Maria Sklodowska-Curie en colaboración con el gobierno polaco, especialmente con el presidente Ignacy Mościcki. En agosto de 1944 durante el levantamiento de Varsovia, los pacientes y el personal fueron brutalmente asesinados por los miembros de la Unidad antiguerrilla de la 29ª Waffen Grenadier Division der SS. Después de la Segunda Guerra Mundial, el Instituto cambió su nombre por el de «Instituto de Oncología Maria Sklodowska-Curie». Hoy en día es un instituto de salud especializado del Ministerio de Salud de Polonia. También tiene oficinas regionales en Gliwice y Cracovia. Es el líder y el centro más especializado del tratamiento contra el cáncer en Polonia. En una de las paredes de ladrillo del Instituto lleva la inscripción «Marii Skłodowskiej CURIE, W HOŁDZIE» [En homenaje a Maria Sklodowska Curie]. Véase también Instituto Curie, París Enlaces externos Sitio web oficial (en polaco)
Institut Curie de Varsovie

Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie (Centre d'Oncologie-Institut Marie Skłodowska-Curie) - institut d'oncologie à Varsovie anciennement l'Institut du Radium, fondée à l'initiative de Marie Curie en 1932. L'Institut du Radium (Instytut Radowy) a été fondé le 29 mai 1932 à Varsovie sur l'initiative et à la demande de Marie Curie née Skłodowska. En 1951, l'Institut du Radium de Varsovie a fusionné avec l'Institut d'oncologie de Cracovie, fondé en 1947, et l'Institut national anti-cancer de Gliwice, constituant ainsi l'Institut oncologique Marie Skłodowska-Curie, dont le siège est situé à Varsovie et deux succursales l'une à Cracovie et l'autre à Gliwice. En 1984, à Varsovie, dans le quartier résidentiel d'Ursynów, grâce aux efforts du grand professeur polonais d'oncologie, le professeur Tadeusz Koszarowski, et à d'importants apports de fonds les premières salles de l'Institut d'oncologie rebaptisé à cette occasion : Centre d'Oncologie-Institut Marie Skłodowska-Curie, sont ouvertes. Ce Centre est l'institution d'oncologie la plus importante de Pologne. Articles connexes Institut Curie de Paris Sources Centrum Onkologii — Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie 1932-2002, (dir.) E. Towpik, (ISBN 83-88681-15-X) Liens externes (pl) Site officiel Site officiel Portail de la Pologne
Istituto Curie (Varsavia)

Il Centro Oncologico-Istituto Marie Skłodowska-Curie (PL) Centrum Onkologii - Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie fu fondato a Varsavia nel 1932 da Marie Curie stessa in collaborazione con il governo polacco (specialmente il Presidente Ignacy Mościcki). In origine venne denominato Istituto del Radio. Dopo la seconda guerra mondiale l'Istituto cambiò nome in onore della fondatrice la cui ferma volontà fu quella di sviluppare un centro specialistico per la ricerca medica e cura del cancro. Attualmente rappresenta un istituto medico specialistico facente capo al Ministero della Salute polacco. Possiede anche delle strutture regionali site in Gliwice e Cracovia. È il maggiore e più specializzato centro di ricerca e cura del cancro presente in Polonia. Voci correlate Istituto Curie (Parigi) Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Istituto Curie Collegamenti esterni (PL) Sito ufficiale, su pib-nio.pl.
Центр онкологии — институт имени Марии Склодовской-Кюри в Варшаве

Центр онколо́гии — институ́т и́мени Мари́и Склодо́вской-Кюри́ в Варша́ве (пол. Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie) — онкологический институт в Варшаве, основанный Марией Склодовской-Кюри совместно с польским правительством (в частности, с президентом Игнацием Мосцицким) 29 мая 1932 года как «Институт Радия» (пол. Instytut Radowy). Первым директором института была сестра Марии Склодовской-Кюри — Бронислава Длуска. Текущее название получил после Второй мировой войны. Сейчас это специализированный институт в ведомстве Министерства здравоохранения Польши. Существуют филиалы института в Гливице и Кракове. Главное здание института стоит на улице Рентгена. На одной из стен института расположена надпись «MARII SKŁODOWSKIEJ CURIE, W HOŁDZIE» («в дань Марии Склодовской-Кюри»). Источники Centrum Onkologii — Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie 1932—2002 / E. Towpik. — ISBN 83-88681-15-X. Официальный сайт (пол.)
Інститут імені Марії Склодовської-Кюрі у Варшаві

Центр онкології — інститут імені Марії Склодовської-Кюрі у Варшаві — центр онкології, заснований як «Інститут Радію» з ініціативи Марії Склодовської-Кюрі (за сприяння президента Ігнація Мосцицького) 29 травня 1932 року. Розташування Головне приміщення інституту — у Варшаві на вулиці Рентгена, а клініка — на вулиці Вавельській. Історія Інститут був заснований 29 травня 1932 році за ініціативою та на прохання Марії Склодовської-Кюрі як Інститут радію на вулиці Вавельській. У 1951 році на підставі розпорядження Ради Міністрів об'єдано Інститут Радію, що у Варшаві, Інститут онкології, що у Кракові (існує з 1947 року), та Національний інститут боротьби з раком, що у Гливицях, у Інститут онкології ім. Склодовської-Кюрі, який розмістився у Варшаві. Було створено філії у Кракові та Гливиці. Завдяки зусиллям батька польської онкології професора Тадеуша Козаровського у варшавському районі Урсинуві втілено великі інвестиції, завдяки яким в 1984 році сюди було перенесено головне приміщення інституту. У тому ж році Інституту онкології, було дано нову назву: Центр онкології — інститут імені Марії Склодовської-Кюрі. Центр є провідною установою з онкології в Польщі. На одній зі стін інституту є напис пол. «Marii Skłodowskiej Curie, w hołdzie» («На честь Марії-Склодовської Кюрі»). Див. також Онкологічний центр — інститут імені Марії Склодовської-Кюрі у Гливицях Онкологічний центр — інститут імені Марії Склодовської-Кюрі у Кракові Джерела Centrum Onkologii — Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie 1932—2002, red. E. Towpik, ISBN 83-88681-15-X Посилання www.coi.pl [Архівовано 19 березня 2020 у Wayback Machine.] (пол.) — офіційний вебсайт інституту.
Kantoria (staw)

Kantoria – zbiornik wodny znajdujący się w tarnowskiej dzielnicy Piaskówka, powstały w wyniku zatopienia wyrobisk gliny. Etymologia Nazwa zbiornika wodnego wywodzi się od nazwy ulicy Kantoria (do początku 1930, od 27 stycznia 1930 – Legionów, od 31 stycznia 1950 – Stalingradzka, i ponownie po 1990 – Legionów, początkowy jej fragment, rozpoczynający się na Starym Mieście przy ulicy Wałowej nosił nazwę ulica Pocztowa). W XVIII wieku była to droga polna przechodząca przez folwark kanonika Józefa Krolińskiego, kantora tarnowskiej katedry. Lokalizacja Staw Kantoria leży w dzielnicy Piaskówka, w okolicy Parku Strzeleckiego oraz tarnowskiego parku wodnego. Od północy graniczy z rowem odwadniającym zwanym Rowem od Strzelnicy oraz ogródkami działkowymi im. Kopernika. Od wschodu, południa i zachodu zbiornik otoczony jest wysokimi na 8–11 m skarpami powstałymi wskutek wybrania materiału dla cegielni. Na zachód od stawu biegnie ulica Józefa Piłsudskiego. Charakterystyka Kantoria jest bezodpływowym zbiornikiem antropogenicznym o powierzchni 2,12 ha, którego głębokość przekracza 15 metrów. Jego brzegi są gęsto porośnięte trzciną. Staw powstał na terenie byłej kopalni gliny, w której eksploatowano iły mioceńskie do produkcji ceramiki czerwonej w cegielni Kantoria. W akwenie nie ma warunków do uprawiania sportów wodnych, ponieważ wraz z wyrobiskiem zalane zostały pozostałości elementów dawnej kopalni. Staw Kantoria jest dzierżawiony Polskiemu Związkowi Wędkarskiemu. W stawie występują ryby, dominującymi gatunkami są płoć, karp, karaś, leszcz, lin, amur, sum, szczupak oraz węgorz. Okolice stawu uznawane są za tereny zieleni miejskiej o dużych walorach krajobrazowych i przyrodniczych. Historia W latach 1902–1906, na obszarze 24 morgów, w okolicy obecnie istniejącego stawu, powstała cegielnia, zbudowana z inicjatywy Emila Brocha i Arnolda Lewenheima. Fabryka miała własne wyrobisko surowca. Wytwarzano w niej cegły, dachówki, sączki drenarskie oraz piece kaflowe. Z biegiem lat zmieniali się jego właściciele, chociaż przylgnęła doń nazwa „Kantorya/Kantoria”. Zakład zaczął wykorzystywać maszynę parową o mocy 60 HP i zatrudniał około 100 osób. Był nowoczesny jak na swoje czasy: zatrudnienie rosło, miał m.in. własną bocznicę kolejową odchodzącą od linii kolejowej z Tarnowa do Szczucina. W latach 60. XX wieku potwierdzono istnienie złoża gliny znajdującego się na powierzchni ok. 14 ha, przewidując perspektywę 70-letniego wydobycia. Pod koniec XX w. kopalnia zaprzestała działalności, a złoże z dniem 31 grudnia 1997 roku, mimo jego niewyeksploatowania, zostało wykreślone z ewidencji zasobów Ministerstwa Środowiska. W wyniku zarzucenia odwadniania, wyrobisko wypełniło się wodą pochodzącą z dopływów wód podziemnych oraz opadów atmosferycznych. W 2019 roku tereny leżące przy ulicy Piłsudskiego, po zachodniej stronie zbiornika, zagospodarowano, tworząc tam strefę wypoczynku i rekreacji. Galeria Przypisy
Brama Merseburska w Chełmnie

Brama Merseburska – zachowana w formie szczątkowej brama miejska Chełmna z XIII wieku, obecnie służy jako kapliczka. Historia Brama Merseburska została wzniesiona w drugiej połowie XIII wieku. W XV wieku została przebudowana na basztę. Znajduje się w obrębie klasztoru przy kościele św. Janów. Pierwotnie stanowiła zamknięcie ul. Merseburskiej, będącej przedłużeniem obecnej ul. Dominikańskiej. Zobacz też Mury miejskie w Chełmnie Zespół klasztorny Sióstr Miłosierdzia w Chełmnie Przypisy Linki zewnętrzne Brama Merseburska w Chełmnie na toruntour.pl
Baszta Panieńska w Chełmnie

Baszta Panieńska – XIV-wieczna baszta usytuowana na terenie Starego Miasta w Chełmnie, stanowiąca element zewnętrznego muru obronnego miasta. Historia Baszta Panieńska została wzniesiona w XIV wieku na planie prostokąta. Obiekt służył celom militarnym. Częściowo zrekonstruowana na początku XX wieku. Przystosowano i przeznaczono ją na cele ekspozycyjno–magazynowe Muzeum Ziemi Chełmińskiej. Obecnie w baszcie ma siedzibę bractwo rycerskie. W jej wnętrzu prezentowane są m.in. kopie broni średniowiecznej, chorągwie i proporce. Obiekt jest otwarty dla zwiedzających od kwietnia do września. Zobacz też Mury miejskie w Chełmnie Przypisy Linki zewnętrzne Chorągiew Ziemi Chełmińskiej na facebook.com
Dom przy ul. Kaleńskiej 12 w Warszawie

Dom przy ul. Kaleńskiej 12 w Warszawie – zabytkowy budynek w Warszawie, znajdujący się przy ul. Kaleńskiej róg ul. Kobielskiej, w dzielnicy Praga-Południe. Historia Budynek powstał w latach 20. XX w. dla Zofii i Kazimierza Burczyńskich, z cegły pozyskanej po rozbiórce fortu Grochów. Według dokumentów podziału hipotecznego z 1929 roku jego właścicielem był Sołtysik, a w późniejszym czasie został nim Kazimierz Lurczyński. Na podstawie dekretu Bieruta z 1945 roku dom przeszedł na własność miasta. Mieściły się w nim mieszkania komunalne. W latach 50. XX w. ze względu na stan techniczny obiektu przechodził doraźnie remonty. W 1957 roku została wydana zgoda na wykonanie w jednym z lokali ścianek z płyty pilśniowej. Od 1974 roku w budynku mieszkała i prowadziła pracownię artystyczną plastyczka Elżbieta Ostrowska-Leszczyńska. W 2011 roku dom wpisano do wojewódzkiej, a rok później gminnej ewidencji zabytków. Uchwałą z dnia 10 maja 2017 roku Zarząd Dzielnicy Praga-Południe m. st. Warszawy wyraził zgodę na opróżnienie i wyłączenie go z użytkowania. 18 sierpnia 2023 roku obiekt wraz z otoczeniem wpisano do rejestru zabytków. Przez niektóre źródła jest określany jako najstarszy budynek na Grochowie. Architektura Dom reprezentuje formę historyzującej architektury podmiejskiej. Zachowały się nieliczne detale architektoniczne budynku i część wyposażenia, natomiast sama bryła i układ pomieszczeń nie uległy znaczącym przekształceniom. Wzniesiono go na planie prostokąta jako budynek parterowy z mieszkalnym poddaszem. Jest obiektem murowanym, otynkowanym oraz niepodpiwniczonym. Północna elewacja ślepa, południowa z jednym oknem na poddaszu. Dach mansardowy, konstrukcji drewnianej, kryty papą i blachą. W dachu umieszczono pięć lukarn (trzy od frontu i dwie od strony działki), które zwieńczono trójkątnymi szczytami. Budynek pierwotnie posiadał 8 lokali, które w większości były dwuizbowe. Do ich ogrzewania wykorzystywano piece kaflowe, a same mieszkania pozbawione były urządzeń sanitarnych. Na piętro prowadziły schody zabiegowe o balustradzie tralkowej. W 2011 na parterze i piętrze było po trzy mieszkania – na górze o funkcji mieszkalnej, na dole użytkowej. Początkowo obok domu mieszkalnego znajdowała się murowana oficyna. Pierwotnie pełniła funkcję stajni, potem warsztatu, a na koniec mieszkalną. W 1956 wichura zniszczyła jedną z jej ścian i więźbę dachową. Do lat 70. XX w. na podwórku była studnia. Na początku XXI w. obejście obejmowało dom i budynek gospodarczy z murem. Wokół domu rosło wówczas kilka drzew. Uwagi Przypisy
Kościół Błogosławionej Poznańskiej Piątki w Poznaniu

Kościół Błogosławionej Poznańskiej Piątki w Poznaniu – rzymskokatolicki kościół parafialny w trakcie budowy, usytuowany na obszarze SIM Dębiec w Poznaniu, na terenie osiedla administracyjnego Zielony Dębiec. Historia 13 czerwca 2014 roku arcybiskup Stanisław Gądecki poświęcił plac, na którym budowany jest kościół. 24 sierpnia 2016 roku arcybiskup Gądecki wmurował kamień węgielny, który tworzy jedna z cegieł, którymi zamurowano Drzwi Święte w bazylice watykańskiej na zakończenie Wielkiego Jubileuszu Chrześcijaństwa Roku 2000. Na cegle będącej kamieniem węgielnym widnieje herb papieski i napis: Anno Maximi Iubilaei MM-MMI (Rok Wielkiego Jubileuszu 2000–2001). Kamień węgielny został przekazany arcybiskupowi Gądeckiemu przez jałmużnika papieskiego, arcybiskupa Konrada Krajewskiego. Projekt budowanego kościoła jest dziełem architekta Borysa Siewczyńskiego. Przypisy
Galaxy (shopping mall)

Galaxy is a shopping mall in the city of Szczecin, Poland, that is located at 18–20 Wyzwolenia Avenue next to the intersection with Malczewskiego Street, and near the Pazim building. It is owned by Echo Investment and was opened in 2003. Description The Shopping centre was expanded with a new wing in 2017, which was built in place of the Orbis Neptun hotel which was demolished in 2017. After the expansion, the total shopping area of the centre is 59,500 m2 (640452.67 square feet). The building has 3 storeys. It currently has 200 stores, gastronomical locations and an Auchan hypermarket (previously Real) with an area of 7,700 m2 (82882.11 square feet). Additionally, it has a Multikino cinema, a bowling alley and a Calypso gym. It has 2 car parks: multistorey and underground with a combined capacity of 1,500 parking spaces. The owner declared, that in 2012, the shopping centre has been visited by around 12 million people. References
Galaxy (centrum handlowe)

Galaxy – centrum handlowo-rozrywkowe w Szczecinie otwarte 1 października 2003. Znajduje się przy skrzyżowaniu Alei Wyzwolenia z ulicą Jacka Malczewskiego w bliskim sąsiedztwie kompleksu Pazim i hotelu Radisson BLU. Inwestorem obiektu jest firma Echo Investment, a wykonawcą była spółka Pascal Polska. Historia Przed wybudowaniem obiektu przestrzeń przyszłego Galaxy była użytkowana jako odkryty parking. Aż do roku 1999, gdy właściciel Galaxy – spółka Echo Investment kupiła działkę między kompleksem Pazim, Aleją Wyzwolenia i ul. Malczewskiego. Wtedy też powstawały pierwsze koncepcje. Wniosek o pozwolenie na budowę Echo Investment złożyła w czerwcu 2001, finalnie jednak budowa rozpoczęła się 26 października 2001, gdy ówczesna wiceprezydent miasta Szczecina Elżbieta Malanowska wbiła w ziemię pierwszą łopatę. Wcześniej, od września usuwano starą infrastrukturę oraz przygotowywano teren. W kwietniu 2002 prace nad budową Galaxy zostały wstrzymane ze względu na konieczność szczegółowych badań gruntu. Powstawanie CHR Galaxy od początku budziła kontrowersje. Obawiano się m.in. o „zmierzch mniejszych kin”, śmierć centrum Szczecina (zdominowanie Galaxy nad mniejszymi sklepami), czy o wielki korek samochodowy w obrębie galerii. Obawy o swoją przyszłość w związku z budową Galaxy przejawiało także pobliskie Centrum Handlowe „Fala”. Otwarcie galerii było odkładane dwa razy; początkowo miał to być sierpień 2003, następnie wrzesień, ostatecznie był to 1 października. W listopadzie 2017 oddano do użytku nową część galerii, którą zbudowano na miejscu dawnego hotelu Orbis Neptun, zburzonego w 2011. W czasie rozbudowy wyremontowano także całą elewację już istniejącej części. Po rozbudowie obiekt posiadał powierzchnię handlową 59 500 m² rozłożoną na trzech kondygnacjach. W obiekcie znajduje się 200 sklepów różnych branż, punktów gastronomicznych oraz hipermarket Auchan (dawniej Real, a jeszcze wcześniej Géant) o powierzchni 7700 m². W obiekcie znajduje się 1,5 tys. miejsc parkingowych – dwa parkingi: podziemny i przylegający pięciokondygnacyjny. W Galaxy poza sklepami znajduje się m.in. dziewięciosalowe Multikino, kręgielnia i otwarta w 2017 siłownia Calypso. Według właściciela obiektu w 2012 centrum odwiedziło około 12 mln osób. Przypisy