NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Brzegu

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego – rzymskokatolicki kościół parafialny w Brzegu, w województwie opolskim. Kościół należy do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Brzegu w dekanacie Brzeg północ, archidiecezji wrocławskiej. Świątynia została wpisana 29 marca 1949 roku, pod numerem 56, do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Został zbudowany w latach 1734–1739 (wieże w latach 1854–1856, według projektu barona von Wilczka) w miejscu zburzonego w 1545 roku zespołu klasztornego dominikanów – dla przybyłych w 1677 roku do miasta jezuitów (projektant J. Frisch). Jednonawowy o sklepieniu kolebkowym, z szeregiem kaplic bocznych i empor. Wyróżniają się nasklepienne freski Johanna Kubena, wykonane w latach 1739–1745, przedstawiające chwałę Krzyża Świętego, misje zakonu jezuitów oraz postacie świętych. Architektura i wnętrze kościoła Budowla od wejścia głównego poprzedzona jest dwuwieżową fasadą, podzieloną pilastrami, z portalem nad którym znajduje się krzyż. Elewacje posiadają półkoliste okna. Dach dwuspadowy zakończony wieżyczką na sygnaturkę. Wewnątrz sklepienie kolebkowe wsparte filarami o kompozytowych głowicach kolumn. Kaplice są półkoliste, empory nad nimi zakończone są parapetami i balustradami. Całość wnętrza kościoła upiększona jest polichromią, składającą się ze 115 scen przedstawionych na ikonach o różnej treści i wielkości ikon. Interesującym elementem wnętrza kościoła jest pietà (figurka Maryi trzymającej na kolanach martwego Jezusa Chrystusa), która jest marionetką o poruszającej się głowie i rękach. Obejście wokół świątyni upiększają dwie barokowe figury pochodzące z 1722 roku: figura św. Judy Tadeusza, figura św. Jana Nepomucena. Organy Budowę organów rozpoczął Gottfried Riemer. Nie dokończył jej ze względu na śmierć syna. Pracę przejęła firma Gebrüder Walter z Góry, która dokończyła budowę w latach 1880–1889. Pierwotnie instrument liczył 30 głosów, obecnie 28. Generalny remont organów przeprowadziła w latach 90. XX wieku firma braci Broszków. Galeria Przypisy Bibliografia Brzeg: plan miasta. Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. E. Romera, Warszawa-Wrocław 1996. Linki zewnętrzne Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego polska-org.pl Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego fotopolska.eu
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Działdowie

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Działdowie – kościół rzymskokatolicki mieszczący się w Działdowie, przy Placu Biedrawy. Został zbudowany w XIV wieku. Od okresu reformacji do 1981 roku służył ewangelikom. W latach osiemdziesiątych XX wieku został odkupiony przez parafię katolicką. Był kilkakrotnie odbudowywany po zniszczeniach wojennych i pożarach. Obecny wygląd uzyskał w latach 1927–1930. Bibliografia Działdowo. Plan miasta i mapa powiatu, Wydawnictwo Remedium, Toruń 2008, ISBN 83-88543-64-4
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Gorzowie Wielkopolskim

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Gorzowie Wielkopolskim – kościół rzymskokatolicki, należący do parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Gorzowie Wielkopolskim, dekanatu Gorzów Wielkopolski – Katedra, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Gorzowie Wielkopolskim, w województwie lubuskim, mieszczący się przy ulicy Warszawskiej. Historia Świątynia została wybudowana z czerwonej klinkierowej cegły w latach 1905–1907 w stylu neoromańskim. Jest to druga świątynia w tym miejscu, pierwsza powstała w latach 1854–1855, okazała się za mała dla wspólnoty katolickiej. Wśród ofiarodawców znajduje się Klaudiusz Alkiewicz – szlachcic polski tatarskiego pochodzenia, którego pomnik nagrobny z tytułem fundatora cmentarza znajduje się po prawej stronie głównej alejki parafialnego cmentarza. Architektura Kościół posiada układ bazylikowy i wieżę nakrytą ostrosłupowym hełmem oraz zamknięte półkoliście absydą prezbiterium. Został zaprojektowany przez architekta Konrada Nuona z Berlina. Bryła świątyni składa się z ośmiu fantazyjnie połączonych ze sobą różnej wielkości elementów. Są to nawa główna, dwie boczne, dwie półbaszty, transept, zakrystia i prezbiterium. Wyposażenie Wnętrze kościoła jest ozdobione malowidłami ściennymi wykonanymi w latach 1907–1915. Umieszczone są na nich tereny nad Wartą z motywami wież katedry lub samej świątyni. W 1912 roku świątynia została wyposażona w organy, które zachowały się do dziś w doskonałym stanie i służą organistom podczas koncertów organizowanych przez Stowarzyszenie Przyjaciół Muzyki Organowej. Z dawnego wyposażenia zachował się ołtarz główny ukazujący sceny ofiary Abrahama i Chrystusa na krzyżu, drewniana czworokątna ambona posiadająca wyrzeźbione na ścianach sceny z życia Chrystusa oraz dekorowane konfesjonały i ławki. Wejście główne do świątyni znajduje się pod wieżą, w której są umieszczone dzwony i zegar. Za świątynią znajduje się najstarszy zachowany w mieście cmentarz chrześcijański. Bibliografia Informacje o świątyni. gorzow.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-07-23)].
Exaltation of the Holy Cross Church in Jelenia Góra

Exaltation of the Holy Cross Church (Polish: Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego) is an originally Lutheran, now Roman Catholic church in Jelenia Góra, Poland. It is one of the Grace Churches (German: Gnadenkirchen), built in Silesia after the intervention of Swedish king Charles XII, who forced Austrian Emperor Joseph I to provide right for Protestants. The construction of the Exaltation of the Holy Cross Church was begun in 1709 and completed in 1718. It was designed by Martin Frantz on a Greek-cross plan, modelled after the Katarina Church in Stockholm. In 1806 the fire destroyed the stairwell and the cupola of the church, which were reconstructed in the years 1810–1811. The Exaltation of the Holy Cross Church was Lutheran up to 1947, later it became Catholic. See also Katarina Church, Stockholm Jesus Church, Cieszyn References
Kruisverheffingskerk (Jelenia Góra)

De Kruisverheffingskerk (Pools: Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego) is een van oorsprong luthers kerkgebouw in Jelenia Góra (Duits: Hirschberg) in het woiwodschap Neder-Silezië Geschiedenis De protestantse Genadekerk van het Heilig Kruis in Hirschberg ontstond naar aanleiding van de Conventie van Altranstadt. Het was een van de zes kerkgebouwen die met toestemming van de katholieke keizer Jozef I mocht worden gebouwd in Silezië. Het bouwplan werd naar voorbeeld van de Catharinakerk te Stockholm door de uit Tallinn afkomstige en in Liegnitz woonachtige architect Martin Frantz ontworpen. De bouw van de kerk vond in de jaren 1709-1718 plaats. Tot 2012 viel de kerk als garnizoenskerk onder het militaire decanaat. Architectuur Het grondplan van de kerk heeft de vorm van een grieks kruis. Over de viering verheft zich een koepel, die met een twee verdiepingen hoge toren wordt bekroond. Op de hoeken van de koepel zijn vier achthoekige torentjes geplaatst. Het daglicht komt door talrijke hoge, van boven halfronde vensters naar binnen. Achter het altaar werd een lagere sacristie aangebouwd. Om de kerk heen staan op het kerkhof 19 grafkapellen van welgestelde families uit Hirschberg. Interieur De beschildering van de gewelven (Opstanding, de Hemelvaart van Christus, Aanbidding van de Heilige Drie-eenheid, in de koepel de vier door illusionistische architectuur omgeven evangelisten, de bekering van Paulus en Jacob's Ladder) werden verzorgd door Felix Anton Scheffler en Johann Franz Hoffmann. Het houwen van een kansel uit zandsteen in 1717 werd mogelijk gemaakt door Melchior Berthold. Het hoogaltaar stamt net als de pronkvolle orgelkas uit 1727. De oude barokke orgelpijpen werden in 1905 deels door nieuwe pijpen vervangen. In het midden van de koepel bevindt zich een cijferblad met de tekens van de dierenriem. Externe link (pl) Website van de kerk
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Jeleniej Górze

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Jeleniej Górze (dawniej: Kościół Łaski Pod Krzyżem Chrystusa, Kościół Garnizonowy) – dawny ewangelicki kościół łaski, po II wojnie światowej i wysiedleniu ludności niemieckiej przejęty przez państwo i przekazany Kościołowi katolickiemu. Znajduje w Jeleniej Górze przy ulicy 1 Maja. Otoczony jest parkiem z 19 kaplicami grobowymi patrycjatu miejskiego powstałymi w latach 1717–1770 tj. okresie ożywionego handlu lnem. Historia Okres ewangelicki Kościół Łaski Pod Krzyżem Chrystusa był największym spośród sześciu luterańskich Kościołów Łaski. Ukończenie budowy zlecono do 1709 roku. Architektem świątyni był Martin Frantz, który zaprojektował kościół w stylu barokowym na planie krzyża greckiego z płaską kopułą w centrum otoczoną czterema wieżyczkami wzorowany na kościele Katarzyny Wazówny w Sztokholmie. Tuż po wybudowaniu długość razem z pomieszczeniem na zakrystię wynosiła około 74 metry, a wysokość, łącznie z krzyżem na szczycie kopuły – 57 metrów. Świątynia otrzymała bogate wyposażenie wnętrza, na które składają się m.in. freski w nawie głównej pędzla Felixa Antona Schefflera, freski Johanna Franza Hoffmanna w sklepieniu kopuły i nawach poprzecznych. Ufundowane w 1727 roku przez Christiana Mentzla organy, zostały wybudowane dwa lata później - wszak tyle trwały "przepychanki" pomiędzy nim a pastorem i wiernymi. Chodziło o lokalizację: Mentzel chciał zlokalizować instrument tu gdzie jest, pozostali chcieli go na zachodniej ścianie. Pierwsze organy zbudował Michael Röder z Berlina - i do dziś podziwiamy oryginalny prospekt z XVIII wieku. Skrywa on organy z 1906 roku (wybudowane przez nieistniejącą już świdnicką firmę Schlag & Söhne). Instrument posiada 4571 piszczałek, podzielonych pomiędzy 3 manuały i pedał, oraz pokaźną sekcję perkusyjną (dzwonki oraz Pauken). Jest to 678. dzieło ww. firmy, jednocześnie jest to największy zachowany ich instrument na świecie. Kościół posiada 4020 miejsc siedzących, drugie tyle osób może stać. Stojąca na skrzyżowaniu naw ambona, ufundowana przez Melchiora Bertholda, została wykonana z jednego bloku piaskowca w 1717 roku. W 1745 roku w kościół uderzył piorun, który spływając po linie podtrzymującej baldachim ambony - zabił pastora wygłaszającego kazanie (na południowej elewacji świątyni jest zachowane epitafium pastora z wizerunkiem pioruna uderzającego w ambonę). 16 listopada 1806 spłonęły dach, wieże i kopuła kościoła. Zniszczenia usuwano do 1811 roku. Okres katolicki Po II wojnie światowej i wysiedleniu ludności niemieckiej kościół został przejęty przez państwo i przekazany Kościołowi katolickiemu. Przypisy Bibliografia Oficjalna strona kościoła. [dostęp 2011-07-29].
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Jeziorkach (powiat wałecki)

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Jeziorkach (powiat wałecki) – drewniany kościół filialny we wsi Jeziorki, w gminie Tuczno, w powiecie wałeckim, w województwie zachodniopomorskim. Historia Świątynia została wybudowana w 1760 roku. Architektura Świątynia drewniana posiadająca konstrukcję zrębową, jest oszalowana deskami. Budowla salowa, nie ma wyodrębnionego prezbiterium od nawy, jest zamknięta trójkątnie. Z boku nawy mieszczą się: kruchta i murowana zakrystia. Wieża znajduje się z przodu i posiada kruchtę w przyziemiu. Jest zakończona dachem namiotowym i hełmem barokowym, wyposażonym w latarnię i krzyż. Dach posiada jedną kalenicę. Wyposażenie Ołtarz główny wykonany w stylu późnobarokowym około roku 1700. Ambona pochodzi z końca XVII stulecia. Chór muzyczny ozdobny pochodziz połowy XVIII stulecia. Dzwon został wykonany w 1746 roku. Dzwonnica jest wybudowana z metalowych prętów i posiada dach dwuspadowy. Linki zewnętrzne Informacje o świątyni
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Ligocie Górnej

Drewniany kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Ligocie Górnej – polski zarówno rzymskokatolicki jak i ewangelicko-augsburski kościół filialny znajdujący się we wsi Ligota Górna k. Kluczborka w województwie opolskim. Historia Kaplica poewangelicka wybudowana w 1787 roku przez cieślę Jana Kabata, pierwotnie jako cmentarna. Bezpośrednio po II wojnie światowej nie była wykorzystywana, dopiero po przejęciu jej w 1974 roku przez kościół katolicki, staje się współwłasnością katolickiej i protestanckiej parafii z Kluczborka. Do dziś odbywają się tu nabożeństwa ekumeniczne z udziałem kapłanów katolickich oraz ewangelickich. Świątynia należy do Szlaku Drewnianego Budownictwa Sakralnego. Architektura i wyposażenie wnętrza Jest to kaplica cmentarna zbudowana z drewna, konstrukcji zrębowej. Orientowana, zbudowana na wysokiej podmurówce. Salowa, bez wyodrębnionego prezbiterium z nawy, zamknięta prostokątnie. Dach jednokalenicowy, kryty gontem tworzący szeroki okap nad nawą. Od frontu wieżyczka kwadratowa osadzonej na nawie, konstrukcji słupowej. Zwieńczona dachem namiotowym. Wnętrze wyłożone boazerią. Empory wsparte są na bogato profilowanych słupach. Parapety z napisami dotyczącymi budowy kościoła i nazwiskami fundatorów. Barokowa ambona. Epitafia drewniane w języku polskim przeniesiona została do kościoła w skansenie w Opolu Bierkowicach. Przypisy Linki zewnętrzne Filia kościoła parafialnego w Ligocie Górnej. mbwwkluczbork.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-27)]. Ligota Górna - drewniana, poewangelicka kaplica cmentarna Drewniana kaplica cmentarna w Ligocie Górnej Kościół cmentarny w Ligocie Górnej Szlak kościółków drewnianych powiatu kluczborskiego
Kreuzerhöhungskirche (Kołobrzeg)

Die Kirche der Erhöhung des Heiligen Kreuzes (polnisch Kościół Podwyższenia Świętego Krzyża) ist eine römisch-katholische Pfarrkirche in Kołobrzeg in der polnischen Woiwodschaft Westpommern. Sie wurde 1932 als evangelische Erlöserkirche in Kolberg gebaut. Geschichte Der Bau der Kirche erfolgte auf Initiative des Superintendenten August Matthes. Den Entwurf schuf der junge Architekt Eberhard Holstein. Die Erlöserkirche wurde am 8. Mai 1932 geweiht. Sie hatte einen Altar, eine Kanzel, einen Taufstein und ein Harmonium. 1936 schnitzte der Domprediger Paul Hinz ein großes Kruzifix. Die Kirche überstand den Zweiten Weltkrieg als eine von drei Kirchen in der Stadt (außerdem Dom und Garnisonkirche). 1948 wurde sie als katholische Filialkirche mit dem Patrozinium der Kreuzerhöhung neu geweiht. An ihr wirkten Franziskaner, die in der folgenden Zeit an der weiteren Instandsetzung des Gebäudes mithalfen. 1973 wurde die Kreuzerhöhungskirche zur Pfarrei erhoben. Im gleichen Jahr wurde an ihr ein Franziskanerkloster gegründet. 2019 wurden regelmäßig auch katholische Messen in deutscher Sprache angeboten. Architektur und Innenausstattung Die Kirche ist ein moderner Bau mit Hauptschiff, Presbyterium und Turm. Im Inneren ist das große Kruzifix von Paulus Hinz von 1936 wieder aufgestellt. Die Orgel wurde 1965 von Ryszard Plenikowsky und Józef Adamczyk gebaut und hat 11 Register. 1973 wurde sie umgebaut und der Prospekt verändert. Im Turm hängen drei Glocken. Weblinks Geschichte der Heilig-Kreuz-Kirche in Kołobrzeg. Miasto Kołobrzeg, mit historischen und neueren Fotos, abgerufen am 20. Januar 2020 (polnisch). Einzelnachweise
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Kołobrzegu

Kościół Podwyższenia Świętego Krzyża w Kołobrzegu – modernistyczny kościół parafii pw. Podwyższenia Świętego Krzyża w Kołobrzegu. Historia Świątynia została wybudowana w 1932 roku na przedmieściu Kostrzewno. Do 1945 roku służyła jako ewangelicki kościół filialny parafii mariackiej i nosiła imię Zbawiciela. Po II wojnie światowej została przekazana Kościołowi rzymskokatolickiemu i pełniła funkcję kościoła filialnego parafii św. Marcina. W 1972 roku kościół został przekazany w opiekę zakonowi franciszkanów. W 1973 roku ustanowiono przy nim parafię Podwyższenia Świętego Krzyża. Do świątyni od strony południowej przylega wybudowany w latach 70. XX wieku budynek klasztorny. Przypisy Linki zewnętrzne Bazylika konkatedralna w Kołobrzegu Franciszkanie Podwyższenia Świętego Krzyża
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Lublińcu

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Lublińcu – kościół znajdujący się w centrum miasta, jedna z najstarszych świątyń w Lublińcu. Historia i wnętrze Kościół Świętego Krzyża, którego fundatorem był książę opolski Jan, wzniesiono w 1505 r. 9 stycznia 1661 r. założono przy kościele szpital, pod tym samym wezwaniem. W 1842 r. kościół gruntownie odremontowano, a w 1929 r. przebudowano i przeznaczono na kościół garnizonowy. W 1962 r. kościół pw. Świętego Krzyża został ustanowiony rektoratem. 21 października 1990 r. dekretem biskupa katowickiego została erygowana parafia Podwyższenia Krzyża Świętego. Na wieży kościoła wisi jeden dzwon. Nosi imię św. Leondarda oraz Teresy Benedykty od Krzyża. Waży ok. 100 kg i wydaje ton fis". Został odlany w 1998 roku w Ludwisarni Felczyńskich w Taciszowie. Organy W 1995 roku ks. Leonard Pająk zlecił generalny remont liczącego 150 lat instrumentu. Wymieniono między innymi miechy, wymieniono piszczałki drewniane na cynowe i uzupełniono szereg brakujących piszczałek. Roboty na przełomie lat 1995 i 1996 wykonała firma Henryka Hobera z Olesna. W 2016 roku ta sama firma wybudowała nowe organy, zachowując oryginalny prospekt. Dyspozycja instrumentu: Zgromadzenia zakonne przy kościele Zakon Braci Mniejszych (OFM) Przypisy Linki zewnętrzne Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Lublińcu (Platforma e-usług kulturalnych)
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Miasteczku Krajeńskim

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Miasteczku Krajeńskim – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w mieście Miasteczko Krajeńskie, przy ulicy Piotra Skargi. Jest to świątynia neogotycka wybudowana w latach 1890–1899, konsekrowana 16 listopada 1898. Jest to budowla murowana, wybudowana z cegły. Posiada trzy nawy oraz pięć przęseł. Od zachodu mieści się wieża, nakryta dachem łupkowym, na jej szczycie mieści się iglica. Jego prezbiterium jest krótkie. Korpus świątyni posiada sklepienie pozorne o ostrym łuku. Wyposażenie świątyni również w stylu neogotyckim. Składa się na nie ambona, chrzcielnica, ławy oraz chór muzyczny z organami. Do wyposażenia świątyni należą również dwa dzwony i zegar kupiony w 1901. Bibliografia Katalog zabytków sztuki w Polsce, Tom XI, dawne województwo bydgoskie, pod redakcją Tadeusza Chrzanowskiego i Mariana Korneckiego, zeszyt 20 - Wyrzysk, Nakło i okolice, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 1980, str. 25-26. Miasteczko Krajeńskie - informacje ogólne
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Nowej Jamce

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego – rzymskokatolicki kościół filialny w Nowej Jamce. Kościół należy do parafii św. Wawrzyńca w Dąbrowie, w dekanacie Niemodlin, diecezji opolskiej. Historia kościoła Świątynia została wybudowana w 1982 roku. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół filialny w Nowej Jamce. nasza-wiara.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-14)].
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Międzyrzeczu

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Międzyrzeczu – rzymskokatolicki kościół filialny, zlokalizowany na terenie szpitala psychiatrycznego w Obrzycach w Międzyrzeczu, w województwie lubuskim. Należy do parafii Miłosierdzia Bożego w Bobowicku i dekanatu Pszczew diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Historia Świątynię wybudowano w latach 1901–1904, w stylu neogotyckim, według projektu architekta Küblera z Międzyrzecza, w pierwszym etapie budowy szpitala. 23 sierpnia 1904 konsekrował ją Edward Likowski, biskup pomocniczy poznański. Ponownie kościół poświęcił w 1963 r. administrator Wilhelm Pluta. W latach 1999–2000 kościół wyremontowano. Architektura Wybudowany na planie prostokąta, składa się z wielobocznie zamkniętego prezbiterium od strony wschodniej i kwadratowej kruchty od strony zachodniej. Dach świątyni jest zwieńczony małą wieżyczką na sygnaturkę. Nad korpusem znajduje się narożna wieża pokryta stożkowym hełmem. Elewacje posiadają oblicowanie, w postaci czerwonej cegły i są ozdobione zielonymi kształtkami ceramicznymi. Wnętrze budowli jest dwunawowe i nakryte jest stropem drewnianym. Nawa główna jest szersza i otwiera się do nawy bocznej ostrołukowymi arkadami podpartymi przez granitowe kolumny. Przypisy
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Olecku

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Olecku – najstarszy kościół w Olecku. Należy do dekanatu Olecko - św. Jana Apostoła diecezji ełckiej. Mieści się przy ulicy Zamkowej. Wybudowany w stylu neogotyckim w latach 1859–1861 (świątynia poświęcona w dniu 1 grudnia 1861 roku). Kościół konsekrował biskup Antoni Frenzel w dniu 27 sierpnia 1862 roku. W dniu 31 marca 1871 roku świątynia stała się kościołem parafialnym. W latach 1987–1989 kościół rektorski, od 1989 ponownie parafialny. Wieża pochodzi z 1920 roku, murowana kaplica pochodzi z II połowy XIX wieku. W prezbiterium znajduje się drewniany ołtarz z II połowy XIX wieku, dwa identyczne drewniane ołtarze boczne pochodzą z tego samego okresu, podobnie jak drewniana ambona oraz drewniana chrzcielnica. Przypisy
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Potarzycy

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Potarzycy – rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Potarzyca, w gminie Jarocin, w powiecie jarocińskim, w województwie wielkopolskim. Mieści się przy ulicy Wyzwolenia. Należy do dekanatu boreckiego. Jest to jednonawowa budowla wybudowana w latach 1794–1795 w stylu barokowym. W 1880 roku od strony zachodniej została do niego dobudowana ośmioboczna wieża zakończona sygnaturką. Na wieży znajduje się zegar. Prezbiterium znajduje się od strony wschodniej. Kościół nosił wcześniej wezwanie świętej Doroty. Przypisy
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Polanowie

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Polanów diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, zlokalizowany w Polanowie, w powiecie koszalińskim, w województwie zachodniopomorskim. Historia Świątynia została zbudowana w latach 1911–1912 w stylu neogotyckim według projektu Czesława Tarka z Koszalina jako pierwsza katolicka w mieście po okresie reformacji. Z prośbą o opracowanie projektu kościoła zwrócił się do architekta ówczesny duszpasterz gminy katolickiej w mieście, ksiądz Richard Schalla. W dniu 22 sierpnia 1911 roku minister wyznań zezwolił na rozpoczęcie prac budowlanych. Budowa rozpoczęła się w dniu 24 października 1911 roku, natomiast kamień węgielny został położony w dniu 10 listopada tego samego roku. Budowla konsekrowana została w dniu 26 marca 1912 roku przez księdza doktora Piontka z Koszalina. Architektura Jest to świątynia murowana, wzniesiona z cegły. Nakryta jest drewnianym stropem. Dach kościoła jest dwuspadowy. Na nim znajduje się mała wieżyczka w kształcie ostrosłupa. Nad oknami i drzwiami znajdują się ostre łuki. W otworach okiennych umieszczonych jest 6 witraży: IHS, Alfa i Omega, krzyż z koroną cierniową, chusta Weroniki, Najświętsze Serce Jezusa, Eucharystia. Przypisy