NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
New Town Market Square (Warsaw)

New Town Market Square (Polish: Rynek Nowego Miasta) is the main square of the New Town of Warsaw, Poland. History It was formed before 1408, as the main square of the Warsaw New Town. It initially had a rectangular shape, with an area of 140 x 120 meters. In the 15th century, a wooden town hall was built in the center of the square and residential buildings were also constructed. In 1544 the square was damaged by fire, and the town hall was reconstructed in brick. The rest of the buildings remained wooden. In 1656 the square was burned down by Swedes, during the Deluge. The reconstruction was slow, and the town hall was rebuilt again in 1680. In 1688 the Baroque Saint Kazimierz Church was built by Dutch architect Tylman van Gameren. In the second half of the 18th century, wooden residential buildings were replaced by bricked tenement houses. In 1785, the town hall was partially reconstructed and several shops were added to it. In 1818 the town hall was torn down, and the square gained its market character, which continued until 1878. Then, the buildings on the square were expanded and reconstructed to house growing number of craftsmen and workers. In 1932 a statue of Saint Klemens Hofbauer was placed in the square. In World War II, during the Warsaw Uprising of 1944, the square was completely destroyed, 80% of houses were completely demolished, including the church. After the war, the square was reconstructed in the 18th-century style. The reconstruction lasted until 1955. A 19th century well is located in the southern part of the square. The image of a girl with a unicorn, old symbol of the New Town, can be found on the top of its eclectic cast-iron pump. See also Old Town Market Place, Warsaw References
Niepołomiceskoven

Niepołomiceskoven (polsk: Puszcza Niepołomicka) er et stort skov-kompleks i den vestlige del af Sandomierz-bassinet i Polen, omkring 20 km øst for centrum af Kraków. Den består af nogle få beskyttede områder (Natura 2000), som oprindeligt udgjorde en enkelt urskov. Niepołomice-skoven ligger i et område mellem floderne Wisła og Raba. Hovedkomplekset har et areal på 110 km². Den ligger mellem byerne Niepołomice, Baczków, Krzyżanowice og Mikluszowice. Beskrivelse Skoven består af seks naturreservater med et samlet areal på 94,43 hektar. Det største reservat, kaldet Gibiel (29,79 ha), dækker området med den mest forskelligartede flora og fauna, med 175 fuglearter samt europæisk bison, hjorte, vildsvin, ulve, los, og vildkatte. Det næste reservat, kaldet Lipówka (25,73 ha), byder på 200 år gamle naturmonumenter, hovedsageligt lindetræer, ege og avnbøg. Det lidt mindre Długosz Królewski-reservat med et areal på 24,14 ha (ikke langt fra landsbyen Stanisławice), blev etableret til beskyttelse af en sjælden blomstrende bregne ved navn Osmunda regalis (polsk: Długosz Królewski). Reservatet kaldet Dębina (12,66 ha) er indrettet til bevarelse af gamle egetræer. Koło-reservatet, med et mindre areal på 3,49 ha, består af lindetræer og avnbøg. Reservatet kaldet Wiślisko Kobyle (6,67 ha) er viet til vandplanter. I hjertet af Niepołomice-skoven er det mest beskyttede område beboet af den polske visent (Żubr), det tungeste overlevende landdyr i Europa, og som er opført som sårbar på IUCN's rødlistes rødliste. Referencer
Puszcza Niepołomicka

Die Niepolomitzer Heide (polnisch Puszcza Niepołomicka) ist ein großes Hügel-, Wald- und Heidegebiet im Norden der polnischen Woiwodschaft Kleinpolen, ca. 20 km östlich von Krakau bei der namensgebenden Stadt Niepołomice. In der Geomorphologischen Einteilung Polens ist sie eine Mesoregion der Makroregion Sandomirer Becken. Geographie Die Puszcza Niepołomicka war bereits im Mittelalter ein beliebtes Jagdgebiet der polnischen Könige. Bei Seuchen und Epidemien zog sich der Krakauer Königshof gerne hierher zurück. Sie durfte daher nicht abgeholzt werden und blieb so bis heute als Urwald erhalten. Eine Ausnahme bildete das Lindenholz für den Hochaltar der Marienkirche von Veit Stoß, das hier um die Mitte des 15. Jahrhunderts geschlagen worden ist. Im Waldgebiet gibt es sechs Naturreservate und zahlreiche markierte Wanderwege. Literatur Ludwik Tomiałojć, Tadeusz Stawarczyk: Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany, Wrocław: PTPP „pro Natura“, 2003, S. 476–479, ISBN 83-919626-1-X. Weblinks
Burg Nimmersath

Die Burg Nimmersath bzw. das Schloss Wilhelmsburg (polnisch Zamek Niesytno) sind die Ruinen einer Höhenburg und späteren Schlosses oberhalb Płonina in der Gmina Bolków im Powiat Jaworski. Die Burg liegt an der Straße von Bolkenhain nach Hirschberg, im Osten des Bober-Katzbach-Gebirges. Geschichte Die Burg Nimmersath wurde erstmals 1432 in einem Brief des Breslauer Bischofs Konrad von Oels an den Großmeister des Deutschen Ordens erwähnt. Dieser teilte dem Ordensmeister mit, dass die Burg Besitz des Hayn von Czirn (Tschirn) und Stützpunkt der Hussiten sei. Die mittelalterliche Burg hatte einen achteckigen Turm. Der deutsche Name der Burg und des Ortes leitete sich wahrscheinlich von der Zeit ab, als die Burg Raubrittern wie Hayn von Czirn/Tschirn gehörte. Ebenso stammt aus dieser Zeit vermutlich die Bezeichnung Angstwinkel (polnisch Zakątek Strachu) für die benachbarte Talschlucht bei Wüstenröhrsdorf (1937–45: Röhrsdorf) bei Landeshut (heute: Rędziny bei Kamienna Góra). Seit vor 1471 bis 1660 gehörten Burg und Ort als ein Lehen des Klosters Leubus dem Adelsgeschlecht Zedlitz. Während die ursprüngliche Höhenburg verfiel, errichtete Georg von Zedlitz 1545 ein Renaissanceschloss unterhalb der mittelalterlichen Burg. Das Gemäuer der alten Burg wurde wahrscheinlich zu Lager- und Wirtschaftszwecken weitergenutzt. Da das Schloss um das Jahr 1800 verfallen war, wurde es von dem Edlen von Graeve wieder bewohnbar gemacht und mit dem Anbau eines westlichen und eines östlichen Flügels erweitert. Nach weiteren Besitzerwechseln wurde es 1843 und 1871 umgebaut. Schloss und Gutsbezirk Nimmersath führten seit 1873 den Namen „Wilhelmsburg“. 1909 war es im Besitz des Eberhard von Saurma-Jeltsch. Im Jahr 2012 begannen die Arbeiten an der Rekonstruktion eines Wohngebäudes in der mittelalterlichen Burg. Einzelnachweise Weblinks
Niesytno Castle

Niesytno Castle (Polish: Zamek Niesytno) was a castle in the south-west of Poland, near the village of Płonina (German name: Nimmersath), situated west of Bolków. After the castle turned into ruins, Płonina Palace was built at the same site, though the place is still often referred to as Niesytno Castle. It has decayed over the years, and only its ruins have remained. It is in private hands and closed to the public, but is along the tourist Piastowskich Castle Route (Szlak Zamków Piastowskich). History The first mention of Niesytno Castle dates back to the 13th century, but it is not known who built it. Legends tell of occupation by Hussite and mercenaries, and therefore it was also named Zakątek Strachu or Angstwinkel (Polish and German for "corner of fear"). From the second part of the 15th century until the 17th century, the castle was inhabited by the "von Zedlitz" lineage. It has been a military defense structure for several times. Later, the castle became a renaissance palace. Nimmersath Castle was first mentioned in a letter from the Archbishop of Breslau Bishop Konrad von Oels to the Grand Master of the Teutonic Order in 1432. He informed the Grand Master that the castle was the property of Hayn of Czirn (Tschirn) and base of Hussitic rebels. After the end of World War II, the castle ruins were owned by the automobile manufacturer "Fabryka Samochodów Ciężarowych" from Lublin. Some repairs were carried out at that time. The palace weathered until 1990. Elżbieta Zawadzka-Malicka owned the castle from 1984 on. On 2 July 1990, it burned down due to arson, and was completely ruined. Parts of the brick walls remained after the fire. Present The buildings are not open to the public, but it is possible to walk around the premises and get a glimpse of what is left of the buildings. The castle is located on a hill surrounded by forest, and the remainders of the tower of the castle are visible from some distance. Most of the other parts of the ruins are hidden behind trees. Some caves can be found around the ruins, which may have been basements at one time. See also Castles in Poland References External links http://niesytno.pl/ (Polish) http://plonina.zamki.pl/ (Polish) https://www.zamkipolskie.com/plon/plon.html (Polish) - Site with the history of many castles in Poland, including Niesytno Castle. Features images of the present ruins as well as an ancient image of the palace. Pałac i zamek Niesytno - Burgruine Nimmersatt, Schloss Wilhelmsburg na portalu polska-org.pl (in Polish)
Castillo de Niesytno

El castillo de Niesytno (en polaco: Zamek Niesytno) fue un castillo en el suroeste de Polonia, cerca del pueblo de Płonina (nombre alemán: Nimmersath), situado al oeste de Bolków. El Palacio de Płonina está construido sobre las ruinas del castillo de Niesytno, el lugar todavía se conoce como Castillo de Niesytno. Actualmente está en manos privadas y cerrado al público, pero se encuentra en la ruta turística del Castillo Piastowskich (Szlak Zamków Piastowskich). Historia La primera mención del castillo de Niesytno se remonta al siglo XIII, pero no se sabe quién lo construyó. Las leyendas hablan de la ocupación por husitas y mercenarios, y por lo tanto también se llamó Zakątek Strachu o Angstwinkel (rincón del miedo). Desde la segunda parte del siglo XV hasta el siglo XVII, el castillo estuvo habitado por el linaje la familia von Zedlitz. Ha sido una estructura de defensa militar en varias ocasiones.​ El castillo de Nimmersath se mencionó por primera vez en una carta del arzobispo de Breslau, el obispo Konrad von Oels, al Gran Maestre de la Orden Teutónica en 1432. Informó al Gran Maestre que el castillo era propiedad de Hayn de Czirn (Tschirn) y base de rebeldes husitas.​​ En 1545, Georg von Zedlitz erigió una nueva residencia renacentista en el lado este del castillo, mientras que el antiguo castillo probablemente se usó solo con fines económicos y de almacenamiento. Entre otras cosas, se creó una cocina en el área del antiguo ala residencial oeste. En el siglo XVIII, la parte medieval del castillo ya era una ruina descubierta.​ Después del final de la Segunda Guerra Mundial, las ruinas del castillo pasaron a ser propiedad del fabricante de automóviles Fabryka Samochodów Ciężarowych de Lublin y se le hicieron algunas reparaciones. Elżbieta Zawadzka-Malicka fue propietaria del castillo desde 1984 en adelante. El 2 de julio de 1990 se incendió debido a un incendio provocado y quedó completamente arruinado. Partes de las paredes de ladrillo quedaron después del incendio. En 2012 se comenzaron trabajos de construcción y remoción de escombro.​ Referencias Enlaces externos http://niesytno.pl/ (polaco) http://plonina.zamki.pl/ (polaco) http://www.zamkipolskie.com/plon/plon.html (polaco): sitio con la historia de muchos castillos en Polonia, incluido el castillo de Niesytno. Presenta imágenes de las ruinas actuales, así como una imagen antigua del palacio. Pałac i zamek Niesytno - Burgruine Nimmersatt, Schloss Wilhelmsburg na portalu polska-org.pl (en polaco)
Zamek Niesytno

Zamek Niesytno w Płoninie (niem. Nimmersath) – zabytkowy zamek znajdujący się na szlaku Zamków Piastowskich, położony we wsi Płonina, na zachód od Bolkowa w Sudetach Zachodnich, we Wschodnim Grzbiecie Gór Kaczawskich, na skalnym cyplu – 550 m n.p.m. Historia Po raz pierwszy zamek ten został wymieniony w 1432 r., w liście biskupa wrocławskiego Konrada Oleśnickiego do Wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego. Biskup donosi mistrzowi, iż należąca do rycerza Hayna von Czirna warownia została zajęta przez wyprawę mieszczan wrocławskich i świdnickich. Wydaje się, że budowla powstała niewiele wcześniej. Hipoteza o jej XIII-wiecznej genezie jest mało prawdopodobna, a w grę wchodzi okres po 2 połowie XIV w. Historia zamku Niesytno wiązana jest tradycyjnie z husytami i rycerzami rozbójnikami, mającymi w nim zamieszkiwać w XV w., z tamtego okresu wywodzić się ma nazwa Angstwinkel (pol. Zakątek Strachu). Prawdopodobnie już w latach 30. XV stulecia w posiadanie siedziby weszli członkowie rodu von Zedlitz, którzy zamieszkiwali tu do połowy wieku XVII w. Obiekt był w trakcie swych dziejów kilkakrotnie rozbudowywany i przebudowywany. Najciekawszym jego elementem jest unikalna na skalę Polski wieloboczna wieża z dziobem (podobna do stołpu na zamku w Bolkowie), zajmująca kulminację skalną, pełniąca rolę donżonu, wyposażona we wnętrzu w tzw. ciepłą izbę (rozległe wnętrze obłożone drewnem jako ociepleniem). Jej datowanie jest przedmiotem dyskusji i nastręcza wielu trudności, ale przypuszcza się, że zbudowana została najpewniej dopiero w 2 połowie XV wieku. Poniżej wznosi się dom zamkowy, zapewne późniejszy, częściowo dwu- a częściowo trójkondygnacyjny. Rezydencjonalną rolę zamek utracił w 1545 r., gdy obok, na wschód/południowy wschód od niego członkowie rodu von Zedlitz zbudowali dwór ozdobiony renesansową kamieniarką (m.in. portalem głównym i oknami o obramieniach zwanych fasciowymi). Dwór ten, także wielokrotnie przerabiany, znany jest jako pałac w Płoninie. Od połowy XVI w. stary zamek wykorzystywany był najpewniej już tylko na cele magazynowe i gospodarcze. W sali rycerskiej utworzono spichlerz na ziarno, a na murach ustawiono cztery hakownice odpalane przy okazji ważnych świąt lub uroczystości. W 1843 ruiny zamku zakupił hrabia Julius von Bulow, który je zabezpieczył i przeprowadził gruntowną konserwację. Na początku XX wieku majątek ziemski nabył hrabia Eberhard von Saurma baron von Jeltsch. Przeprowadził on konserwację zamku górnego i udostępnił go do zwiedzania. W 2010 roku właścicielem zamku został przedsiębiorca Krzysztof Harkawy. W 2012 roku rozpoczęły się prace przy odgruzowywaniu i rekonstrukcji budynku mieszkalnego na terenie zamku średniowiecznego. Galeria Przypisy Bibliografia Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, ISBN 978-83-89102-63-8. Linki zewnętrzne Strona o zamku Niesytno w Płoninie na facebook.com Ruina zamku Niesytno na stronie zamki polskie Zamek Niesytno w Płoninie na stronie zamki.pl
Замок Несытно

Замок Несытно (пол. Zamek Niesytno, нем. Burg Nimmersath) — замок, расположенный на Восточном хребте Качавских гор в Западных Судетах, в селе Плонина в гмине Болькув Яворского повята Нижнесилезского воеводства в Польше. Замок лежит на туристическом Пути Пястовских Замков, на запад от замка в Болькуве. История Впервые замок упоминается в 1432 году в письме вроцлавского епископа Конрада Олесницкого к Великому магистру Тевтонского ордена. Епископ сообщал ему, что укрепление, принадлежавшее рыцарю Гайну фон Чирну, было занято во время похода мещан Вроцлава и Свидницы. Из этого следует, что замок был построен до 1432 года. Гипотеза о его возникновении замка в XIII веке маловероятна, скорее всего, его построили во второй половине XIV века. Историю замка Несытно традиционно связывают с гуситами и рыцарями-разбойниками, которые в нем проживали в XV веке. Вероятно, именно с этого времени происходит описание замка как «захолустье страха» (нем. Angstwinkel). Скорее всего, уже в 30-х годах XV века замок перешел в собственность членов рода фон Зедлицев, которые прожили в нем до середины XVII века. Замок потерял роль резиденции в 1545 году, когда рядом с ним, на восток/юго-восток от него, члены рода фон Зедлицев построили усадьбу, украшенную ренессансной каменной кладкой. Эта усадьба, которую также много раз перестраивали, в наше время известна как Плонинкский дворец. С середины XVI века старый замок, вероятно, использовался только для хозяйственных целей, как складское помещение. С 2010 года замок находится в частной собственности. В 2012 году начались работы по снятию щебня и реконструкции жилого дома на территории средневекового замка. Архитектура За время существования замка его несколько раз расширяли и перестраивали. Самым интересным его элементом является многогранная башня с клювом (подобную башню имеет замок в Болькуве), находящаяся на вершине скалы и выполняющая функцию донжона, оборудованного в интерьере, так называемое теплое помещение. Изнутри башня имела обширный интерьер, облицованный деревом для теплоизоляции. Точный год постройки башни установить невозможно, вокруг этого вопроса ведутся дискуссии. Вероятнее всего, она была построена во второй половине XV века. Ниже башни замка располагается дом (частично двух-, частично трехэтажный), построенный несколько позже. Галерея Примечания Литература Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, ISBN 978-83-89102-63-8.
Замок Неситно

Замок Неситно (пол. Zamek Niesytno, нім. Burg Nimmersath) — замок розташований на Східному хребті Качавських гір у Західних Судетах, у селі Плоніна в гміні Болькув Яворського повіту Нижньосілезького воєводства в Польщі. Замок лежить на туристичному Шляху П'ястівських Замків, на захід від замку у Болькові. Історія Вперше замок згадується у 1432 році у листі вроцлавського єпископа Конрада Олесницького до Великого магістра Тевтонського ордену. Єпископ повідомляв йому, що укріплення, яке належало лицареві Гайну фон Чірну, було зайняте під час походу міщан Вроцлава та Свідниці. З цього випливає, що замок було побудовано дещо раніше. Гіпотеза про його походження з XIII століття є малоймовірною, а найбільш імовірно, що його спорудили у другій половині XIV століття. Історію замку Неситно традиційно пов'язують з гуситами і розбійними лицарями, які в ньому проживали у XV столітті. Саме з того часу, ймовірно походить опис замку як "Закутку страху" (нім. "Angstwinkel"). Найбільш імовірно, що вже у 30-их роках XV століття замок перейшов у власність членів родини фон Зедліц, які прожили в ньому до середини XVII століття. Замок втратив свою роль резиденції у 1545 році, коли поруч із ним, на схід/південний схід від нього, члени родини фон Зедліц побудували садибу, прикрашену ренесансною кам'яною кладкою. Ця садиба, яку також багато разів перебудовували, в наш час відома як палац у Плоніні. З середини XVI століття старий замок, ймовірно, використовувався лише для господарських цілей так як складське приміщення. З 2010 року замок перебуває у приватній власності. У 2012 році розпочалися роботи зі зняття щебеню та реконструкції житлового будинку на території середньовічного замку. Архітектура За час існування замку його кілька разів розширювали та перебудовували. Найцікавішим його елементом є багатогранна вежа з дзьобом (подібну вежу має замок у Болькові), що знаходиться на вершині скелі та виконує функцію донжону, обладнаною в інтер’єрі т.зв. тепле приміщення. Зсередини вежа мала обширний інтер’єр, облицьований деревиною для теплоізоляції. Точний рік побудови вежі встановити неможливо, тому навколо цього питання точаться дискусії. Найбільш ймовірно, що вона була збудована у другій половині XV століття. Нижче вежі розташовується будинок замку (частково дво-, частково триповерховий), який було збудовано дещо пізніше. Фотогалерея Примітки
Oficyna Burkego w Warszawie

Oficyna Burkego – zabytkowy drewniany budynek znajdujący się przy ul. Kawęczyńskiej 26 w dzielnicy Praga-Północ w Warszawie. Jeden z reliktów drewnianej zabudowy Pragi. Opis Oficyna powstała ok. 1900 jako najstarsza część zespołu mieszkalnego Edmunda Burkego i Józefa Wągrowskiego. Budynek stoi wzdłuż wschodniej granicy posesji, szczytem do ulicy Kawęczyńskiej. Murowany budynek frontowy zespołu nie zachował się. Oficyna Burkego jest jednotraktowym jednopiętrowym budynkiem z 10-osiową fasadą. Drzwi wejściowe znajdują się na drugiej i dziewiątej osi. Budynek ma pulpitowy dach oraz drewniane zdobienia w pasie poddasza i pod gzymsami parapetowymi. Ściana od strony ulicy jest ślepa. Po 1945 budynek stał się domem komunalnym. W 2015 budynek został wpisany do rejestru zabytków jako relikt mieszkalnej architektury drewnianej i jedno z nielicznych materialnych świadectw dawnej formy zabudowy Pragi. Jest jednym z dwóch drewnianych budynków mieszkalnych z przełomu XIX i XX wieku zachowanych na Pradze-Północ (drugi znajduje się przy ul. Środkowej 9). W 2016 z budynku wyprowadził się ostatni lokator. W 2019 oficyna miała zapadnięty dach, zniszczone stropy i odchylone od pionu ściany. W 2020 ujawniono roszczenia do nieruchomości. Zobacz też Dom Paprockich w Warszawie Przypisy
Institut de la Memòria Nacional

L'Institut de la memòria nacional - Comissió de persecució dels crims contra la nació polonesa, en polonès Instytut Pamięci Narodowej - Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu o IPN, és una institució polonesa creada per una llei del 18 de desembre del 1998. El seu principal objectiu és investigar els crims nazis i comunistes, conservar la documentació sobre ells, per proporcionar aquesta documentació per al públic, processar els que van cometre aquests crims i educar el públic sobre el tema. L'esforç principal de l'Institut se centra en els crims comesos per les autoritats comunistes de Polònia abans de 1989. Els presidents de la IPN són triats per cinc anys pel Sejm, la Dieta polonesa (amb una majoria d'almenys el 60% dels vots i la possible aprovació del Senat, a petició d'una universitat de l'IPN) Leon kieres - 30 de juny 2000 a 29 de novembre del 2005 Janusz Kurtyka - 29 de novembre del 2005 fins a abril 10, 2010 (va morir a l'accident de l'avió presidencial polonès a Smolensk) Franciszek Gryciuk - 10 abril de 2010 - 28 juny de 2011 (president interí després de la mort accidental de Janusz Kurtyka) Łukasz Kaminski - des del 28 juny de 2011 L'Institut de la Memòria Nacional inclou igualment un Consell de l'IPN format per 9 membres dos d'ells nomenats pel president de la República de Polònia, cinc nomenats pel Sejm i dos d'ells nomenats pel Senat de la República de Polònia. El Consell d'IPN està integrat actualment per : Antoni Kura Artur Mudrecki Andrzej Chojnowski Antoni Dudek Andrzej Friszke Andrzej Paczkowski Tadeusz Wolsza Grzegorz Potyka Bolesław Orłowski L'IPN està dividit en : Comissió Principal per a la Investigació de Crims contra la Nació Polonesa (polonès Główna Komisja Ścigania zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu) Oficina de posada a disposició i arxiu de documents (Biuro Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów) Oficina d'Educació Pública (Biuro Edukacji Publicznej) Oficina de depuració (Biuro Lustacja) Oficines locals à Białystok, Cracòvia, Gdańsk, Katowice, Łódź, Lublin, Poznań, Rzeszów, Szczecin, Varsòvia i Wrocław. Un dels més famós processos endegats per l'IPN es refereix a la massacre de Jedwabne. Notes i referències Enllaços externs (polonès) (anglès) Lloc web de l'IPN