NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jezioro Gałęźne

Jezioro Gałęźne – jezioro zamknięte i bezodpływowe na Pojezierzu Kaszubskim (powiat kościerski, województwo pomorskie) na północnym obszarze miejskim Kościerzyny (dojazd ulicą Słoneczną od Kartuskiej) jest własnością Gminy Miejskiej Kościerzyna. Dzierżawcą jeziora jest Polski Związek Wędkarski Zarząd Okręgu w Gdańsku. Nad jeziorem znajduje się kąpielisko miejskie. Powierzchnia całkowita: 8,933 ha. Linki zewnętrzne Oficjalna Strona Miasta Kościerzyna. koscierzyna.gda.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-09-15)]. Bezpośredni opiekun jeziora - Koło PZW "COSTERINA" w Kościerzynie. koscierzyna.gda.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-12)].
Gil (jezioro w gminie Łukta)

Gil, Dziki Gil (niem. Wilder Gehl See) – jezioro w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, powiecie ostródzkim, w gminie Łukta, nad miejscowością Kotkowo w Lasach Taborskich. Ukształtowanie Linia brzegowa o długości 7100 m, dobrze rozwinięta, brzegi w większości wysokie i strome, tylko w części południowej niskie i podmokłe. Do jeziora w części południowo-zachodnie wpadają dwa małe strumienie, w części północnej struga wypływająca z Jeziora Ruś (Jezioro Ruskie). W części południowej wypływa struga Gilka (niem. Gehl Fliess), łącząca jeziora Gil i Bałtyń (dopływ rzeki Taborzanka). Na jeziorze znajduje się półwysep Biały Ostrów (niem. Gehlwerder). Cała powierzchnia jeziora znajduje się w Obszarze Chronionego Krajobrazu Lasów Taborskich. Dane morfometryczne Powierzchnia jeziora według danych IRŚ – 167,8 ha, według danych Leydinga – 168,02 ha. Jezioro Gil objęte jest strefą ciszy kategorii 2. Przyroda Wśród roślinności wodnej dominuje moczarka kanadyjska i rogatek, natomiast wśród ryb występuje tu sieja, szczupak, węgorz, okoń, leszcz. Przypisy Bibliografia „Jeziora okolic Olsztyna. Przewodnik wędkarski, cz. 2” IRŚ, Olsztyn 1997 Gustaw Leyding „Nazwy Fizjograficzne”, W: „Morąg – z dziejów miasta i powiatu”, Pojezierze, Olsztyn 1973
Jezioro Gostomskie

Jezioro Gostomskie – przepływowe jezioro rynnowe w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Lipusz, w mezoregionie Bory Tucholskie. Przez jezioro przepływa rzeka Borowa, łącząc akwen z położonym na wschodzie jeziorem Borowym. Nad zachodnim brzegiem jeziora znajduje się wieś kaszubska Gostomko.
Jezioro Gołuchowskie

Jezioro Gołuchowskie – zbiornik zaporowy na Wysoczyźnie Kaliskiej, na Trzemnej, o powierzchni 51,5 ha, w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Gołuchów, wybudowany w latach 1969–1971 na gruntach wsi Gołuchów i Czerminek, 12 km na południowy wschód od Pleszewa i 15 km na północny zachód od Kalisza; pełni funkcje rekreacyjne i pomocnicze retencyjne dla Kaliskiego Węzła Wodnego; kąpielisko, na wschód od zbiornika las, kemping; komunikację miejską obsługują Pleszewskie Linie Autobusowe. Zobacz też sztuczne zbiorniki wodne w Polsce zamek w Gołuchowie Przypisy
Jezioro Grabowskie (Warszawa)

Jezioro Grabowskie – jezioro w Warszawie, w dzielnicy Ursynów, o powierzchni ponad 2 ha. Położenie i charakterystyka Zbiornik wodny to jezioro wytopiskowe, które powstało w niecce wypełnionej nieprzepuszczalnymi glinami. Leży po lewej stronie Wisły, w Warszawie, w dzielnicy Ursynów, w rejonie osiedla Wyczółki niedaleko ulic Pląsy, Hołubcowej i Poloneza. Jezioro zasilane jest poprzez Kanał Grabowski, który również wypływa z jeziora i jest jednym z dopływów Potoku Służewieckiego. W 2012 r. władze Dzielnicy Ursynów rozpoczęły inwestycję polegającą na powiększeniu jeziora oraz jego rekultywacji. Morfometria Zgodnie z ustaleniami w ramach Programu Ochrony Środowiska dla m. st. Warszawy na lata 2009-2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r. jezioro położone jest na tarasie nadzalewowym i ma charakter przepływowy. Powierzchnia jeziora wynosi 2,0036 hektara, z czego 1,42 ha to lustro wody, a reszta to szuwary. Na wypływie wód z jeziora znajduje się urządzenie piętrzące wodę. Zlewnia wokół zbiornika wodnego zbudowana jest głównie z utworów czwartorzędowych. Długość jeziora wynosi 230 m, a jego szerokość 110 m. Przyroda Jezioro wraz z Kanałem Grabowskim stanowi lokalny korytarz ekologiczny. Zgodnie z badaniem z 2004 roku na terenie zbiornika wodnego i w jego okolicach stwierdzono występowanie takich gatunków ptaków jak: perkozek, perkoz rdzawoszyi, łabędź niemy, głowienka, czernica, wodnik, łyska, sieweczka rzeczna, czajka i kaczka krzyżówka. Ogółem stwierdzono występowanie na terenie Jeziora Grabowskiego 48 gatunków ptaków, z czego 13 lęgowych i 6 prawdopodobnie lęgowych. Zgodnie z ekspertyzą hydrologiczno-przyrodniczą z 2004 roku na terenie Jeziora Grabowskiego stwierdzono występowanie 60 gatunków pierwotniaków i fauny bezkręgowej, w tym jednego gatunku chronionego – skójki malarskiej. Wśród ryb, naliczono 14 gatunków, najliczniejszym gatunkiem był karaś. Stwierdzono także występowanie 6 gatunków płazów (kumak nizinny, traszka zwyczajna, ropucha szara, żaba trawna, żaba jeziorkowa i żaba wodna) i 4 gatunków ssaków (piżmak, mysz polna, mysz domowa, nornica ruda). Wśród roślin wokół zbiornika wodnego dominującym gatunkiem jest pałka wąskolistna. Rosną tu także następujące gatunki: pałka szerokolistna, mozga trzcinowata i wierzba szara, poza tym: kosaciec żółty, sitowie leśne i przytulia błotna. Znacznie mniejsze obszary zajmują płaty zarośli wierzby wiciowej, nielicznie rośnie tu także wierzba krucha i topola biała. Przypisy
Jezioro Graniczne (Równina Torzymska)

Jezioro Graniczne – jezioro okresowo odpływowe typu linowo-szczupakowego w Polsce, położone w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Maszewo, niedaleko miejscowości Lubogoszcz. Opis Według regionalizacji fizycznogeograficznej Polski jezioro znajduje się na Równinie Torzymskiej. Jest to płytki, silnie zeutrofizowany zbiornik wodny. Na jeziorze gospodaruje Polski Związek Wędkarski Okręg w Zielonej Górze. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Graniczne. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Granica. Morfometria Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 45,0 ha do 46,2 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 52,3 m n.p.m. lub 53,2 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 1,2 m, natomiast głębokość maksymalna 2,4 m lub 2,5 m. Przypisy Linki zewnętrzne Monitoring jakości wód jezior będących środowiskiem życia ryb w warunkach naturalnych 2005: Jeziora położone na Pojezierzu Lubuskim.. zgora.pios.gov.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-26)]. PZW Okręg Zielona Góra
Jezioro Grażymowskie Wschodnie

Jezioro Grażymowskie Wschodnie – jezioro położone w Polsce w gminie Prabuty w powiecie kwidzyńskim w województwie pomorskim. Powierzchnia jeziora wynosi 65,8 ha, jest ono jeziorem płytkim, średnia głębokość wynosi 1,4 m. Jezioro to składa się z dwóch części, połączonych ze sobą wąskim przesmykiem. Brzegi jeziora są trudno dostępne z uwagi na ich zabagnienie i trzęsawiska. Dno pokryte jest grubą warstwą mułu. Jezioro Grażymowskie Wschodnie należy do jezior szybko zarastających. Połączone jest wąskim kanałem o długości ok. 0,5 km z jeziorem Grażymowskim Zachodnim. Oba jeziora Grażymowskie są bardzo interesującymi zbiornikami wodnymi pod względem wędkowania oraz naturalnych, niezagospodarowanych, wręcz dziewiczych brzegów. Zobacz też Jezioro Grażymowskie Zachodnie
Jezioro Grylewskie

Jezioro Grylewskie – jezioro w woj. wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Wągrowiec, leżące na terenie Pojezierza Chodzieskiego. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 93,77 ha przez 98,0 ha do 119,1 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 78,5 m n.p.m. lub 79,8 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 3,6 m, natomiast głębokość maksymalna 6,5 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2004 roku wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych. Przypisy
Jezioro Grójeckie

Jezioro Grójeckie – jezioro w gminie Siedlec, w pow. wolsztyńskim, w woj. wielkopolskim, leżące na terenie Bruzdy Zbąszyńskiej i jest jednym z ciągu Jezior Zbąszyńskich. Charakterystyka Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 70,0 ha do 70,5 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 52,9 m n.p.m.. Średnia głębokość jeziora wynosi 1,9 m, natomiast głębokość maksymalna 5,6 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2002 roku wody jeziora zaliczono wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych i poza kategorią podatności na degradację. Jezioro zasila rzeka Obra (Północny Kanał Obry) dopływająca do środkowej części jeziora szerokim kanałem. W krańcu południowo-wschodnim wpływa rzeka Szarka. Z północy, poprzez przesmyk odpływa rzeka Obra do Jeziora Nowowiejskiego. Zobacz też Obra (rzeka) Dolina Środkowej Obry Bruzda Zbąszyńska Jeziora zbąszyńskie Przypisy Bibliografia Piotr Maluśkiewicz: Słownik Krajoznawczy Wielkopolski. PWN, Warszawa-Poznań, 1992. J. Kondracki: Geografia regionalna Polski. PWN, Warszawa, 2002. ISBN 83-01-13897-1. Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski. PWN, Warszawa,, 1998. ISBN 83-01-12677-9. Marek Lityński: Obra – przewodnik dla kajakarzy. Pascal,, 2005. ISBN 83-7304-444-2, ISBN 978-83-7304-444-9.
Jezioro Górskie (Równina Wrzesińska)

Jezioro Górskie – jezioro w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Pobiedziska, leżące na terenie Równiny Wrzesińskiej. Opis Jezioro położone w ciągu rzeki Cybiny, na wschód od Poznania. Przy zachodnim końcu jeziora znajduje się zinwentaryzowane grodzisko, opuszczony poniemiecki cmentarz oraz niestrzeżona plaża. Jezioro nie nadaje się do kąpieli ze względu na brudną wodę oraz duże zamulenie. Dane morfometryczne Powierzchnia trudna do określenia ze względu na duże wahania poziomu wody w ciągu roku oraz postępującą z roku na rok eutrofizację. Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 32,5 ha do 37,8 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 75,6 m n.p.m. lub 76,4 m n.p.m. Źródła przedwojenne podają maksymalną głębokość 6 metrów; według obecnych pomiarów wynosi ona 1,5 m. Według źródeł średnia głębokość jeziora wynosi 1,3 m, natomiast głębokość maksymalna 3,0 m. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Górskie. W różnych publikacjach i na większości map topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Góra. Przypisy
Jezioro Głuchowskie

Jezioro Głuchowskie – jezioro w woj. wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Wronki, leżące na terenie Pojezierza Poznańskiego. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 15,0 ha przez 16,67 ha (lustra wody i ogólna) do 17,0 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 59,0 m n.p.m. lub 59,9 m n.p.m. Maksymalna głębokość jeziora wynosi 6,0 m. Hydronimia Według spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Głuchowskie. Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych nie podają żadnych nazw obocznych tego jeziora. Nazwa jezioro Głuchowskie w niektórych publikacjach wymieniana jest jako nazwa północnej części leżącego w tej samej gminie jeziora Chojno. Zobacz też Głuchów Przypisy
Jezioro Głębockie

Der Jezioro Głębockie (deutsch Tiefensee) ist ein See südlich von Kornewo (Zinten) in der historischen Landschaft Natangen. Heute liegt der See dicht an der polnisch-russischen Grenze im ehemaligen Ostpreußen. An seinem Südufer befindet sich das gleichnamige Dorf, heute Głębock. Topographie In Natangen sind eiszeitliche Seen oft in Wäldern des Stablack oder in Mulden eingebettet. Der Tiefensee erstreckt sich in einer zwei Kilometer langen und etwa 500 m breiten Mulde. Der Tiefensee ist durch Eiserosion entstanden, die vorgelagerte Rinne wurde durch Schmelzwasser ausgewaschen. Die Zuflüsse sind nur Bäche bzw. Gräben. Abfluss des Sees ist im Nordosten der Arnsteiner Mühlenbach, der mit dem Stradick in Verbindung steht. Im Süden bei Sargen (polnisch Szarki) ist dem See eine Endmoräne vorgelagert, die über 160 Meter ansteigt. Die steilen Hänge zu beiden Seiten des Sees bestehen aus Geschiebemergel, der bis unter den Wasserspiegel reicht. An den Enden des Sees befinden sich jeweils etwa 2 km lange Flachmoore. Eine andere Verlandungszone befindet sich an der schmalsten Stelle des Sees zwischen dem früheren Gehöft Stee und der Badeanstalt. Eine Terrasse in 3,5 Meter Höhe zeigt den einstigen Wasserstand an. Damals reichte der See wohl bis vor Kupgallen und Woyditten, wo das Gebiet des heutigen Wäldchens Moschkau wohl noch zum See gehörte. Im Süden erstreckte sich der See wohl bis zum Vorwerk Milchbude. Geschichte Im Süden windet sich ein tief in das Gelände eingegrabener Bach zum See. Am Steilhang des Baches liegt eine Befestigung, vermutlich eine prußische Abschnittsburg, die zu deutscher Zeit „Alte Schanze“ oder „Schwedenschanze“ hieß. Hier schließen zwei hohe Wälle eine Bergzunge ab. Ostwärts dieser Burg, südöstlich von Arnstein (heute: Jarzeń), befindet sich ein Ringwall, vermutlich eine ehemalige prußische Kultstätte. Die Ostseite des Sees war seit der Zeit des Deutschen Ordens Teil der Gemeinde Arnstein; auf der südwestlichen Seeseite entstand das Dorf Tiefensee. Der See selbst gehörte über Jahrhunderte zum Gute Tiefensee. Literatur Emil Johannes Guttzeit: Natangen: Landschaft und Geschichte : gesammelte Beiträge. 1977, Kapitel: Der Tiefensee in Natnagen, S. 34–37.
Jezioro Głębockie

Jezioro Głębockie – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. braniewskim, w gminie Lelkowo, leżące na terenie Wzniesień Górowskich. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 81,0 ha do 95 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 108,6 m n.p.m. Głębokość maksymalna jeziora wynosi 9,0 m lub 10 m. Jezioro położone jest na ok. 2 km. od granicy państwa z obwodem królewieckim, na wschodnich rubieżach Warmii. Jezioro należy do typu sandaczowego. Dno w większości muliste, choć miejscami kamieniste. W latach 80. XX wieku zbiornik służył jako magazyn drzewa pozyskanego po wielkim huraganie w 1984. Drewno pływało w jeziorze przez wiele miesięcy co doprowadziło do znacznej degradacji zbiornika. Brzegi w zasadzie bezleśne, jedynie od północno-wschodniej strony pas drzew na terenach podmokłych, poza tym łąki i pola. Jezioro pochodzenia lodowcowego o nieregularnym kształcie zbliżonym do elipsy. Z jeziora wypływa niewielka rzeka, która wpada do cieku o starej nazwie Stradick. Fauna W jeziorze bytuje wiele gatunków ryb, m.in. sandacz, karp, szczupak, okoń, węgorz i leszcz oraz skorupiaki i ptaki wodne m.in. perkozy. Otoczenie jeziora Nad jeziorem istnieje ośrodek wypoczynkowy i kąpielisko. Przy zachodnim brzegu leży wieś Głębock. Przed II wojną światową nad samym brzegiem jeziora znajdowała się cegielnia, która korzystała z zasobów gliny z brzegu jeziora i wówczas było ono oplecione dwoma liniami kolejowymi. Obecnie dzierżawcą jeziora jest PZW i łowienie ryb jest dozwolone zgodnie z regulaminem PZW. W oparciu o badania przeprowadzone w 2001 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości. Hydronomia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Głębockie. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Głębokie lub Głębock. Przed drugą wojną światową jezioro posiadało niemiecką nazwę Tiefensee. Przypisy
Jezioro Głębokie (Dolina Słupi)

Jezioro Głębokie (kaszb. Jezoro Głãbòczé) – jezioro w woj. pomorskim, w pow. słupskim, w gminie Dębnica Kaszubska. Jest to jezioro rynnowe położone na Wysoczyźnie Polanowskiej na obszarze leśnym Parku Krajobrazowego Doliny Słupi. Akwen jeziora obejmuje zróżnicowana i zalesiona linia brzegowa. Poprzez wąski kanał jezioro jest połączone z rzeką Słupią. Brzegiem jeziora prowadzi trasa ścieżki przyrodniczej "Okolice jeziora Głębokiego". Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 96,0 ha do 107,5 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 90,7 m n.p.m. lub 91,2 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 11,5 m, natomiast głębokość maksymalna 31,2 m. Zobacz też inne jeziora o nazwie: Jezioro Głębokie Gałąźnia Mała Gałęzów Strzegomino Niepoględzie Przypisy
Jezioro Głębokie (Puszcza Wkrzańska)

Jezioro Głębokie (do 1945 r. niem. Glambeck See) – jezioro w granicach Szczecina, w północnej części dzielnicy Zachód (osiedle Głębokie), w dolinie u podnóża Wzgórz Warszewskich na terenie Puszczy Wkrzańskiej (Park Leśny Głębokie), przy DW115. Nad południowym brzegiem jeziora znajduje się popularne kąpielisko miejskie dobrze skomunikowane zarówno z centrum miasta, jak i okolicznymi miejscowościami powiatu polickiego. Charakterystyka Jezioro jest zbiornikiem bezodpływowym położonym w polodowcowej rynnie, zasilanym jedynie przez opady atmosferyczne i wody podziemne. Jezioro posiada również sztuczne podziemne połączenie, które umożliwia zasilanie go wodami Osówki podczas sezonowego obniżenia wysokości lustra wody. Drugie podobne połączenie (o większym znaczeniu) zasila Jezioro Głębokie wodami Gunicy. Przerzut wody z rzeki Gunicy następuje w okresie 1 stycznia-30 kwietnia każdego roku i jest realizowany za pomocą ujęcia brzegowego na rzece Gunicy, pompowni oraz podziemnego rurociągu tłocznego na długości około 8km. Wlot rurociągu tłocznego zamontowano w północnej części jeziora w rejonie przepustu, łączącego jezioro ze zbiornikami wodnymi położonymi po zachodniej stronie tzw. drogi czołgowej. Zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym dopuszczalna max wielkość przerzutu wody wynosi 1 036 800 m3/rok, przerzut wody w roku 2025 wyniósł około 725 tys. m3 ze średnią wydajnością około 80-85 dm3/s. Stan wody na jeziorze jest monitorowany za pomocą łaty wodowskazowej i archiwizowany przez eksploatatora ujęcia. Zbiornik jest silnie zeutrofizowany. Zlewnia jest prawie w całości zalesiona, a od strony wschodniej zabudowana. Wokół jeziora wytyczono popularny szlak spacerowo-rowerowy (oznaczony czerwonymi znakami ) „Wokół Jeziora Głębokiego” o długości około 6 km. Rozpoczyna się na południe od jeziora, w obszarze pętli tramwajowej „Głębokie”, prowadzi przez leśne parkingi z wytyczonymi miejscami do palenia ognisk i grillowania przy drodze w kierunku Wołczkowa i nad brzegiem jeziora, otacza jezioro i kończy się przy ul. Kąpieliskowej na osiedlu Głębokie. Możemy na nim podziwiać m.in. pięć pomnikowych dębów szypułkowych o obwodzie 280–305 cm zwanych Brytyjczykami oraz buk o nazwie Upiór. Dane morfometryczne jeziora powierzchnia: 31,3 ha długość: 1550 m szerokość: 300 m długość linii brzegowej: 3950 m głębokość średnia: 2,4 m głębokość maksymalna: 6,0 m objętość: 751 tys. m³ Zlewnia: zlewnia bezpośrednia: 134 ha zlewnia całkowita: 162 ha Historia 1418 – książęta szczecińscy Otton II i Kazimierz V wyrazili zgodę, by odprowadzać do jeziora wodę z potoku Osówka służącą do poruszania młynów w Dolinie Siedmiu Młynów, XIX wiek – popularne miejsce wycieczek, lata 20. XX wieku – zbudowano kąpielisko nad Jeziorem Głębokim. Zdjęcia Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Jezioro Głębokie na fotografii satelitarnej w serwisie maps.google.com
Jezioro Głębokie (Wysoczyzna Łobeska)

Jezioro Głębokie – jezioro na Wysoczyźnie Łobeskiej, położone w gminie Radowo Małe, w powiecie łobeskim, w woj. zachodniopomorskim. Powierzchnia zbiornika wynosi według różnych źródeł od 30,71 ha do 32,5 ha. Maksymalna głębokość Jeziora Głębokiego sięga 11,5 m. Jezioro Głębokie w typologii rybackiej jest jeziorem sandaczowym. Przez jezioro przepływa struga Meszna, która biegnie z okolic jeziora Piaski, uchodzi do Jeziora Głębokiego przy zachodnim brzegu i wypływa przy południowym biegnąc dalej do Jeziora Strzemielskiego. Administratorem wód Jeziora Głębokiego jest Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Szczecinie. Utworzył on obwód rybacki, który obejmuje wody Jeziora Głębokiego, Jeziora Strzemielskiego i wody strugi Mesznej, która łączy oba jeziora i uchodzi do rzeki Regi. Ok. 0,7 km do południowego brzegu jeziora przebiega droga wojewódzka nr 147. Nazwę Jezioro Głębokie wprowadzono urzędowo w 1955 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę jeziora – Glambeck See. Zobacz też Jezioro Głębokie Przypisy
Jezioro Głębokie (powiat gdański)

Jezioro Głębokie (kaszub. Jezoro Głãbòczé) – jezioro w woj. pomorskim, w pow. gdańskim, w gminie Przywidz, leżące na terenie Pojezierza Kaszubskiego. Jest to przepływowe jezioro wytopiskowe. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 37,5 ha do 40,3 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 173,1 m n.p.m. lub m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 10,2 m, natomiast głębokość maksymalna 22,0 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 1991 roku wody jeziora zaliczono do II klasy czystości. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Głębokie. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Głęboczko. Zobacz też Inne jeziora o nazwie Głębokie Przypisy
Jezioro Hutowe

Jezioro Hutowe (kaszb. Jezoro Hùtowé) – przepływowe jezioro rynnowe położone na południowo-wschodnim skraju Pojezierza Kaszubskiego ("Polaszkowski Obszar Chronionego Krajobrazu") w województwie pomorskim (powiat kościerski) na wysokości 136,1 m n.p.m. Jezioro leży na północ od Nowych Polaszek i jest częścią akwenu jezior polaszkowskich. Powierzchnia całkowita według różnych źródeł wynosi od 95,0 do 105,2 ha, a głębokość maksymalna 16,9 m. Zobacz też Olpuch Stara Kiszewa Przypisy