NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Jana Nepomucena w Bystrzycy Kłodzkiej

Kościół św. Jana Nepomucena w Bystrzycy Kłodzkiej – zabytkowy kościół filialny parafii św. Michała Archanioła w Bystrzycy Kłodzkiej. W przeszłości kościół pełnił rolę świątyni szpitalnej. Znajduje się w widłach Nysy Kłodzkiej i jej dopływu, Bystrzycy (Plac Szpitalny i ul. Kolejowa). Historia Kościół pomocniczy pod wezwaniem św. Jana Nepomucena powstał w XIV wieku jako budowla towarzysząca wybudowanemu poza murami miasta szpitalowi. Zespół ten usytuowany został przy dawnej drodze, biegnącej od Bramy Wodnej przez most na Bystrzycy i dalej na południe, w kierunku Przełęczy Międzyleskiej. Wielokrotnie zmieniano wezwanie kościoła – pierwotne wezwanie NPM zmieniono na św. św. Piotra i Pawła, później św. Antoniego, a od 1833 roku na św. Jana Nepomucena. W przeszłości świątynia była wielokrotnie niszczona, ostatni raz na skutek pożaru. W roku 1833 kościół został odbudowany w ostatecznym, obecnym kształcie. Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 17 grudnia 1958 roku budynek został wpisany do rejestru zabytków. Architektura Kościół posiada prezbiterium w kształcie półkolistej absydy, od północy zakrystię, a po stronie zachodniej dzwonnicę, nakryta dachem namiotowym. Bryła budowli jest nakryta dachem dwuspadowym, nawa posiada dwuprzęsłowe sklepienie żaglaste na gurtach. We wnętrzu świątyni zachowało się oryginalne wyposażenie z okresu budowy. Główną ozdobą kościoła jest wykonany w stylu schyłkowego baroku ołtarz poświęcony św. Janowi Nepomucenowi. Najważniejszym elementem ołtarza jest obraz, na którym przedstawiony jest święty wraz z aniołkiem. Przykładające palec do ust putto, jest aluzją do zachowanej przez patrona kościoła tajemnicy spowiedzi. W świątyni znajdują się organy o klasycystycznym prospekcie, wykonane przez Alberta Vogla z Ząbkowic. Ich fundatorem był biskup wrocławski Joseph II Knauer. Informuje o tym umieszczony na prospekcie napis i herb fundatora. W kościele jest interesujący witraż, przedstawiający św. Franciszka, ufundowany przez miasto, a wykonany w roku 1912 przez Karola Busha. W przeszłości na wieży był zainstalowany zegar, pochodzący z 1840 r. Galeria Przypisy Bibliografia Marek Staffa (redakcja), „Słownik geografii turystycznej Sudetów”, tom 15, Wrocław, Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1991, ISBN 83-7005-340-8. JózefJ. Pilch JózefJ., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2005, ISBN 83-213-4366-X, OCLC 69480077 . Krystyna Bartnik, „Śląsk w zabytkach sztuki. Bystrzyca Kłodzka”, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1992, ISBN 83-04-03529-4. Linki zewnętrzne Dawne i współczesne zdjęcia kościoła na stronie „Wratislaviae Amici” Dawne i współczesne zdjęcia kościoła na stronie „Polska na fotografii”
Kościół św. Jerzego w Kondratowie

Kościół św. Jerzego w Kondratowie – kościół położony w miejscowości Kondratów, w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Męcinka. Przynależność i położenie Świątynia należy do parafii Św. Marcina w Pomocnem. Położona jest w centralnej części wsi, na lewym (południowym) zboczu doliny potoku Wilcza. Historia Kościół pierwotnie romański, wzmiankowany w 1311, wzniesiony przed 1396, przebudowany w XVII i XVIII wieku, restaurowany w początku XX wieku. W 1961 został wpisany do rejestru zabytków (obecnie lista Narodowego Instytutu Dziedzictwa) Architektura Jest to budowla orientowana, murowana z kamienia, jednonawowa z trójbocznie zamkniętym prezbiterium, z wieżą na osi. Wnętrze nakryte drewnianym stropem, pierwotnie prawdopodobnie sklepione. W ścianie północnej uskokowy portal z półkolistym tympanonem z rzeźbionym krucyfiksem. Cenny jest portal w kruchcie. Wyposażenie We wnętrzu gotycki tryptyk z 1550 z malowidłami na skrzydłach. Kilka renesansowych kamiennych nagrobków z XVI wieku oraz epitafiów malowanych na desce, renesansowa ambona i chrzcielnica. Barokowe są: ołtarz główny i stalle. Na ścianie zewnętrznej wmurowana jest tablica pamiątkowa upamiętniająca remont kapitalny obiektu, który zrealizowano w latach 1998-1999. W mur otaczający świątynię wmurowano kamień nagrobny Augusty Reinsch (1859-1924). Przypisy Bibliografia Józef Pilch: Zabytki Architektury Dolnego Śląska, Wrocław, 1978
Kościół św. Jerzego w Mszanie

Kościół św. Jerzego w Mszanie – rzymskokatolicki kościół parafialny w Mszanie w powiecie wodzisławskim. Historia Pierwszy mszański kościół (prawdopodobnie pod wezwaniem św. Jerzego) był drewniany i przetrwał do 1709 roku. W tym roku zbudowano nowy kościół, który podobnie jak jego pierwowzór był pod wezwaniem św. Jerzego. Posiadał on dwa dzwony pochodzące z poprzedniego kościoła. Kościół ten został rozebrany, a obok niego wybudowano z cegły obecny kościół św. Jerzego. Dnia 30 marca 1896 roku poświęcony został kamień węgielny pod nowy kościół, poświęcenia samego kościoła zaś dokonał ks. kardynał Georg Kopp z Wrocławia w dniu 24 kwietnia 1898 roku. Kościół zbudowano w stylu neogotyckim według projektu Josepha Ebersa, zaś pracami budowlanymi kierowała firma braci Fuchs z Rybnika. Wewnętrzne wyposażenie kościoła: ołtarze, ławki, ambonę, chrzcielnicę, konfesjonał i szafy dostarczył rzeźbiarz Józef Rzytki z Raciborza. Michał Rzytki odmalował kościół. Organy wybudowała firma Klimosz i Dürschlag z Rybnika. Budowa kościoła kosztowała 48 000 ówczesnych marek. Wkrótce potem zakupiono trzeci dzwon. Budowniczym kościoła był ówczesny proboszcz mszański ks. Wilhelm Tusker. Podczas II wojny światowej kościół, jego wieża i ściany zostały w znacznym stopniu uszkodzone. Zabrano wszystkie dzwony. W latach 1946–1948 odbudowano wojenne zniszczenia. W kolejnych latach, zwłaszcza 1972-1976, przeprowadzono dalsze prace remontowe oraz dokonano modernizacji wystroju wewnętrznego. W roku 1981 ks. bp Herbert Bednorz poświęcił trzy nowe dzwony, o imionach: Maria, Józef i Rafał o łącznej wadze 1500 kg. W roku 1984 dach kościoła pokryty został blachą miedzianą. Rozpoczęto wymianę witraży, według projektu artysty plastyka Witolda Pałki. Witraże wykonała firma Michała Cubera z Głogówka. We wrześniu 1997 r. na wieży kościelnej zawisły nowe zegary, które zostały wykonane przez firmę Rduch z Połomi. W związku z obchodami stulecia poświęcenia kościoła w 1998 roku utwardzono jego bezpośrednie obejście, zbudowano parking dla samochodów oraz zainstalowano oświetlenie całego obiektu. W roku 2002 przeprowadzono gruntowny remont wieży kościoła, która w całości została pokryta blachą miedzianą. W latach 2003–2004 wybudowana została kaplica przedpogrzebowa. Stanęła ona na miejscu starego probostwa. Jej projektantami było dwoje młodych mszańskich architektów: Agnieszka Kuś i Tomasz Holona, a ceramiczne elementy wystroju wewnętrznego wykonał Wojciech Dzienniak. W ramach podjętych prac uporządkowano także obejście kaplicy. W roku 2005 Maciej Tomaszewski z Gliwic przeprowadził kapitalny remont oraz konserwację mszańskich organów, zaś w roku 2006 przystąpiono do remontu ławek. Galeria Przypisy Bibliografia E-ncyklopedia – Parafia św. Jerzego w Mszanie. 2012-06-22. [dostęp 2013-09-20]. (pol.).
St. Georg (Proskau)

Die Kirche St. Georg (polnisch Kościół św. Jerzego) ist eine römisch-katholische Kirche in Proskau im Powiat Opolski in Polen. Sie ist dem hl. Georg geweiht und zugleich die Hauptkirche der Pfarrei St. Georg an der Nordseite des Proskauer Rings. Geschichte Die St.-Georgs-Kirche wurde 1443 erstmals erwähnt und 1575–1578 unter dem Grafen Georg von Proskau als steinerner Bau errichtet. Im Dreißigjährigen Krieg wurde sie durch schwedische Truppen zerstört. Danach wurde das Gotteshaus bis 1687 unter der Leitung des Florentiner Architekten Giovanni Seregno im Barockstil als Stiftung des Grafen Christoph II. von Proskau wieder aufgebaut. 1735 wurde sie saniert. In den Jahren 1898–1899 und 1904–1907 erfolgten umfassende Sanierungs- und Umbauarbeiten. Seit 1954 steht das Kirchengebäude unter Denkmalschutz. 1965–1966 wurde es erneut saniert. Architektur Der Kirchenbau mit einem rechteckigen, dreijochigen Langhaus und einem quadratischen, eingezogenen Chor an der Ostseite ist mit einer Böhmischen Kappe bekrönt. Das barocke Eingangsportal mit Ohrenrahmung, Doppelpilaster und einer Kartusche mit dem Wappen der Herren von Proskau befindet sich an der Hauptfassade. An der Westseite der Kirche liegt auf quadratischem Grundriss der in den Bau eingezogene Westturm mit einem oktogonalen Aufsatz und einen Zwiebelturm. Flankiert ist der Turm von Annexbauten. Der Innenraum besitzt aufwändige Malereidekorationen aus dem Ende des 17. Jahrhunderts. Der Hauptaltar aus der gleichen Zeit enthält Gemälde des hl. Georg und der Hl. Dreifaltigkeit sowie Figuren der hll. Sigismund und Florian. Im Innenraum befinden sich Seitenaltäre und Kapellen im Stil des Rokoko und des Barock mit teils aufwändigen Schnitzdekorationen aus dem Ende des 17. Jahrhunderts. Vor der Kirche steht eine Statue des böhmischen Landesheiligen Johannes Nepomuk aus dem Jahr 1756. Pfarrhaus Das östlich angrenzende Pfarrhaus wurde um 1770 an Stelle eines hölzernen Baus im barocken Stil erbaut. Es ist zweigeschossig mit Mansardendach und Stichkappentonnen im Erdgeschoss. Seit 1966 seht es unter Denkmalschutz. Weblinks Historische Ansichten und Geschichte St. Georg (poln.) Website der Pfarrei St. Georg (poln.) Literatur Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen. Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München u. a. 2005, ISBN 3-422-03109-X, S. 766. Einzelnachweise
Kościół św. Jerzego w Prószkowie

Kościół św. Jerzego – rzymskokatolicki kościół parafialny położony przy placu Zawadzkiego 19 w Prószkowie. Kościół należy do parafii św. Jerzego w Prószkowie w dekanacie Prószków, diecezji opolskiej. 12 lipca 1954, pod numerem 113/54 świątynia została wpisana do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Pierwsza wzmianka o kościele w Prószkowie pochodzi z 1443 roku. Murowana świątynia powstała w 1578 roku, jej fundatorem był hrabia Jerzy Prószkowski (Georg von Proskau), równolegle realizujący budowę swojej renesansowej rezydencji. Podczas wojny trzydziestoletniej, w 1644 roku, kościół został spalony przez wojska szwedzkie. Odbudowa świątyni w stylu barokowym według projektu florenckiego architekta Giovanniego Seregno trwała do 1687 roku. W tym kształcie kościół istnieje obecnie. Architektura Składa się z prostokątnej, trzyprzęsłowej nawy sklepionej kolebką z lunetami, z węższym prezbiterium sklepioną żaglaście, z przylegającą od północy zakrystią. Od północy do nawy przylega kaplica z emporą, od południa kruchta z lożą kolatorską na piętrze. Od zachodu, w obrysie korpusu, wieża na planie kwadratu, wyżej ośmioboczna, z baniastym hełmem. Z końca XVII wieku pochodzi dekoracja malarska i stiukowa sklepień (częściowo przemalowana w XIX i XX wieku) – w nawie trzy plafony ze scenami Koronacji Maryi, Opłakiwaniem i Ofiarowaniem w Świątyni, nad tęczą podwójny kartusz z herbami rodów von Dietrichstein i von Aichelberg, w prezbiterium anioły, kartusze z Duchem Świętym i ewangelistami. Barokowe jest również wyposażenie wnętrza - architektoniczny ołtarz główny z obrazem Trójcy Świętej i św. Jerzego oraz rzeźbami św. Zygmunta i św. Floriana, dwa ołtarze boczne, ołtarz w kaplicy, ambona z rzeźbami Ojców Kościoła na baldachimie, chrzcielnica (z rokokową pokrywą), dodatkowo bogata, snycerska obudowa loży kolatorskiej. Figury w nawie pochodzą z końca XVII wieku (św. Piotr i św. Paweł) oraz połowy XVIII wieku (święci: Jan Nepomucen, Ignacy Loyola, Feliks z Cantalicio, Franciszek). Organy Obecne organy wybudował Carl Berschdorf w 1939 roku. Instrument powstał z inicjatywy ks. Hugona Kwiotka. Zastąpił on 6-głosowy instrument z 1734 roku, który już w 1909 r. remontowała firma Berchdorfa. Na kontuarze zachowała się tabliczka budowniczego. W 2009 roku organy przeszły generalny remont. Dyspozycja instrumentu: Galeria Przypisy Bibliografia Zabytki sztuki w Polsce. Śląsk, wyd. Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, Warszawa 2006, s. 703, ISBN 83-922906-1-5 Linki zewnętrzne Kościół parafialny w Prószkowie. nasza-wiara.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
Kościół św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Lutyni

Kościół św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Lutyni – rzymskokatolicki kościół parafialny w Lutyni, w gminie Miękinia. Historia Kościół zbudowany w XV wieku. Przebudowany w 1654 roku, zniszczony w bitwie pod Lutynią w dniu 5 grudnia 1757, odbudowany w 1783. Odrestaurowany w 1867-9 i 1932 roku. Architektura Kościół gotycki, orientowany, murowany, jednonawowy. Prostokątne prezbiterium z jedną wieżą od strony zachodniej. Okna i drzwi ostrołukowe, sklepienie krzyżowe. Kościół otoczony zabytkowym murem z 1608 roku z fragmentami sgraffitowej elewacji. Wyposażenie Wewnątrz kościoła: rzeźba św. św. Anny Samotrzeciej (XV/XVI w.) gotyckie sanktuarium z piaskowca (XV w.) barokowa Pietà (ok. XVIII w.) renesansowe stalle renesansowa ławka ambona chrzcielnica (XIX w.) barokowa rzeźba drewniana św. Jana Nepomucena Na zewnątrz kościoła: epitafium Anny Schellendorf lub von Seidlitz (XVI w.) epitafium Jerzego Schellendorf lub von Seidlitz (XVI w.) kule armatnie z wojny siedmioletniej nad wejściem krzyż pokutny z rytem kielicha Organy Organy zostały wykonane przez firmę Berschdorf-Neisse. Wyposażone są w dmuchawę Ventus firmy Augusta Laukhuffa, miech magazynowy z urządzeniem do kalikowania, wiatrownice rejestrowe, żaluzję drugiego manuału. W 2005 roku organy nie nadawały się do użytku z uwagi na duże zanieczyszczenie oraz uszkodzenia traktury. Posiadają pneumatyczną trakturę gry i rejestrów Dyspozycja organów: Przypisy Bibliografia Kościoły i kaplice archidiecezji wrocławskiej. ks. prof. Józef Pater (red.). Wrocław: Kuria Metropolitalna Wrocławska, 2002, s. 678-9. ISBN 83-85598-22-X. Krzysztof Garbaczewski (red.): Żółty szlak turystyczny dookoła Wrocławia im. dr. Bronisława Turonia: rowerowe trasy dojazdowe: przewodnik. Wrocław: Spółka Autorska Z.K. Garbaczewscy, 1995, s. 20-22. ISBN 83-913457-6-9.
Kościół św. Józefa Oblubieńca w Grabnie

Kościół pw. św. Józefa Oblubieńca w Grabnie – rzymskokatolicki kościół filialny w Grabnie, w powiecie słubickim, w województwie lubuskim. Należy do dekanatu Rzepin w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Historia Najstarszy dokument, w którym jest wymieniana wieś pochodzi z 1286 i chodzi w nim o przekazanie osady zakonowi templariuszy. Obecną świątynię z kamienia polnego zbudowano w drugiej połowie XIX wieku (niektóre źródła, w tym chorągiewka z datą, wskazują jednak na koniec XVII wieku i obecność drewnianej wieży z 1699, której w rzeczywistości nie ma) dla lokalnej społeczności protestanckiej. Od 1945 objęty został przez katolików i w tym samym roku poświęcony. Wyposażenie Na wyposażeniu kościoła jest drewniana chrzcielnica ufundowana w 1695 przez Cunona Fryderyka von Winninga. Otoczenie Wokół kościoła znajdują się pozostałości dawnego cmentarza ewangelickiego z nielicznymi nagrobkami. Galeria Przypisy Bibliografia Jarosław Lewczuk, Błażej Skaziński, Bożena Grabowska: Zabytki północnej części województwa lubuskiego. Gorzów Wlkp.: WUOZ, 2004. ISBN 83-921289-0-7.
Kościół św. Józefa Oblubieńca w Rybocicach

Kościół pw. św. Józefa Oblubieńca w Rybocicach – rzymskokatolicki kościół filialny w Rybocicach, w powiecie słubickim, w województwie lubuskim. Należy do dekanatu Rzepin w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Przypisy Bibliografia Jarosław Lewczuk, Błażej Skaziński, Bożena Grabowska: Zabytki północnej części województwa lubuskiego. Gorzów Wlkp.: WUOZ, 2004. ISBN 83-921289-0-7.
Kościół św. Józefa Robotnika w Myślinie

Kościół św. Józefa Robotnika – rzymskokatolicki kościół parafialny położony przy ulicy Kościelnej 20 we wsi Myślina (gmina Dobrodzień). Kościół należy do parafii św. Józefa Robotnika w Myślinie w dekanacie Dobrodzień, diecezji opolskiej. Historia kościoła W 1938 roku wybudowano w Myślinie kaplicę. Był to tzw. Dom Młodzieży. W 1945 roku, ksiądz Józef Kawalla przebudował kaplicę na kościół parafialny, dobudowując wieżę, prezbiterium, zakrystię i salkę dla ministrantów. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół św. Józefa Robotnika w Myślinie. nasza-wiara.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-11)].
Kościół św. Józefa Robotnika w Młoszowej

Kościół św. Józefa Robotnika – rzymskokatolicki kościół parafialny, znajdujący się w miejscowości Młoszowa, w gminie Trzebinia województwa małopolskiego. Parafia w Młoszowej została erygowana w 1986 roku. W 1983 rozpoczęto budowę kościoła. Został konsekrowany przez ks. kardynała Franciszka Macharskiego 3 grudnia 2000 roku. Jednonawową świątynię z charakterystyczną wieżą-dzwonnicą zbudowano w centrum miejscowości. Bibliografia Informacje o parafii. [dostęp 2014-03-02].
Kościół św. Józefa Robotnika w Stańsku

Kościół pw. św. Józefa Robotnika w Stańsku – rzymskokatolicki kościół filialny w Stańsku, w powiecie słubickim, w województwie lubuskim. Należy do dekanatu Kostrzyn w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Przypisy Bibliografia Jarosław Lewczuk, Błażej Skaziński, Bożena Grabowska: Zabytki północnej części województwa lubuskiego. Gorzów Wlkp.: WUOZ, 2004. ISBN 83-921289-0-7.
Kościół św. Józefa Robotnika w Wojsławicach

Kościół św. Józefa Robotnika – rzymskokatolicki kościół filialny w Wojsławicach, należący do parafii św. Antoniego Padewskiego w Roszkowicach (gmina Byczyna). Świątynia należy do dekanatu Wołczyn w diecezji kaliskiej. Historia kościoła Poewangelicki, murowany z cegieł i kamienia, neogotycki kościół został zbudowany w 1877 roku w miejsce poprzedniego, drewnianego kościółka. Do maja 1989 roku była to świątynia ewangelicka, która następnie została przekazana katolikom. 17 września 1994 roku została konsekrowana na świątynię katolicką. Wokół kościoła znajduje się najstarszy wojsławicki cmentarz. Nawa główna i podstawa wieży wymurowane zostały z jurajskiego piaskowca żelazistego. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół na stronie diecezji kaliskiej Wojsławice - neogotycki kościół św. Józefa Neogotycki kościół w Wojsławicach
Kościół św. Józefa Sebastiana Pelczara w Przeworsku

Kościół św. Józefa Sebastiana Pelczara w Przeworsku – kościół parafialny znajdujący się w Przeworsku, przy ul. Jedności 7. Historia W 1989 z inicjatywy księdza prałata Adama Ablewicza powstała mała prowizoryczna kaplica, a od 1990 z inicjatywy księdza prałata Stanisława Szałankiewicza powstawał kościół parafialny. 18 lipca 1990 o. Jan Kanty Bartnik poświęcił dotychczasowe miejsce kultu. 5 maja 1991 ks. Stanisław Szałankiewicz poświęcił plac pod budowę kościoła. Kościół został wybudowany w przeciągu 15 miesięcy (maj 1991 - październik 1992) i poświęcony przez ks. abpa Ignacego Tokarczuka 25 października 1992, otrzymując wezwanie bł. Józefa Sebastiana Pelczara. Świątynia była pierwszym na świecie kościołem tego błogosławionego. Od kanonizacji patrona 18 maja 2003 świątynia nosi wezwanie Świętego Józefa Sebastiana Pelczara. Konsekracji świątyni dokonał ks. abp Józef Michalik 25 października 2003 roku. Odpust parafialny obchodzony jest wyjątkowo nie w liturgiczne wspomnienie Świętego Patrona (19 stycznia), lecz w rocznicę jego beatyfikacji (2 czerwca). W głównym ołtarzu znajduje się kopia wizerunku Matki Bożej Ostrobramskiej, w bocznych zaś obrazy: Miłosierdzia Bożego i św. Józefa Sebastiana Pelczara. Projekt kościoła został wykorzystany także do budowy kościoła p.w. św. Karola Boromeusza w Lubaczowie. Oba kościoły posiadają bardzo zbliżony wygląd. Galeria Zobacz też Parafia św. Józefa Sebastiana Pelczara w Przeworsku-Gorliczynie Bibliografia Henryk Pelc (red.): Ósmy wiek Przeworska. Przeworsk: Resprint, 2012.
Kostel svatého Jozefa (Jistebná)

Kostel svatého Jozefa (polsky: Kościół św. Józefa) je historický římskokatolický dřevěný filiální kostel v obci Jistebná, gmina Jistebná, okres Těšín, Slezské vojvodství, Polsko. Kostel stojí uprostřed osady Mlaskawka. Je filiálním kostelem farnosti Panny Marie z Fátimy v Stecówce děkanát Jistebná diecéze bílsko-żywiecká. Dřevěný kostel je součástí Stezky dřevěné architektury v Slezském vojvodství. Historie Původně postavena v Javořince v osadě Třicatek na místě kapličky Panny Marie z Fátimy z roku 1866. V roce 1947 byl postaven nový dřevěný kostel, jako poděkování obyvateli za přežití druhé světové války. V letech 1996–1997 byl přenesen do osady Mlaskawka v Jistebné. Architektura Kostel je jednolodní dřevěná roubená stavba zakončena polygonálním kněžištěm. Vstup je v průčelí krytý pultovou střechou. Střecha je sedlová krytá plechem, původně byla krytá šindelem. Věž je vsazena nad průčelím lodi je zakončena jehlanovou střechou s plechovou krytinou. Interiér Interiér je prostý. V hlavním oltáři se nachází dřevěný kříž, který vytvořil Józef Bock z Mlaskawky. Dřevorytiny křížové cesty a tabernákulum v podobě kapličky vytvořil Jan Krężelok z Koniakowa. Okolí V Jistebné se nacházejí další sakrální stavby. V osadě Kubalonka je kostel svatého Kříže z roku 1779, v osadě Stecówka je kostel Panny Marie z Fátimy z let 1857–1859 a v osadě Andziołówce votivní kaple rodiny Konarzewských z roku 1922. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kościół św. Józefa w Istebnej na polské Wikipedii. Literatura Irena Adamczyk, Ewa Janoszek, Mariusz Makowski, Jaromír Polášek, Janusz Spyra, Henryk Wawreczka: Dřevěné kostely a kaple v Beskydech a okolí. Drewniane kościoły i kaplice w Beskidach i okolicy.. Český Těšín: Wart, 2009, s. 9496. ISBN 978-80-254-5500-5 Magdalena Michniewska, Artur Michniewski, Marta Duda, Sebastian Wypych: Kościoły drewniane Karpat. Polska i Słowacja. Wyd. 2. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2006, s. 24. ISBN 83-89188-43-0. Kościół pw. Matki Bożej Frydeckiej na Trzycatku. W: www.istebna.eu [on-line]. [dostęp 2011-12-11]. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu kostel svatého Jozefa na Wikimedia Commons