NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Andrzeja Apostoła we Wrocławiu

Kościół św. Andrzeja Apostoła – kościół katolicki położony na osiedlu Stabłowice we Wrocławiu przy ul. Boguszowskiej. Jest on obiektem sakralnym parafii pod tym samym wezwaniem. Historia Dawny kościół św. Andrzeja Apostoła Od połowy XIV w. w Stabłowicach stała świątynia pw. św. Andrzeja Apostoła. W 1530 r. została przejęta przez protestantów. W wyniku redukcji kościołów w 1654 r. powróciła do katolików. W 1586 r. uległa zniszczeniu, ale jeszcze w tym samym roku została odbudowana. Miała konstrukcję szkieletową. W 1727 r. dobudowano do niej wieżę oraz kruchtę. Przetrwała walki w lutym 1945 r., lecz została zniszczona kilka miesięcy później. Nowy kościół św. Andrzeja Apostoła Do 1985 r. Stabłowice były podzielone pomiędzy parafię św. Jadwigi Śląskiej w Leśnicy oraz parafię św. Anny w Praczach Odrzańskich. Kiedy erygowano parafię św. Andrzeja Apostoła zaistniała potrzeba budowy nowej świątyni. Początkowo funkcję miejsca kultu sprawowała tymczasowa kaplica. Jednocześnie realizowano projekt W. Kamockiego i D. Kuśmierczak kościoła połączonego z częścią katechetyczną. Budowa nowego kościoła w Stabłowicach przebiegała dwustopniowo. Ze względu na brak zgody ówczesnych władz najpierw wybudowano dom katechetyczny oraz plebanię. Dopiero w 1988 r. do części katechetycznej dobudowano tzw. oratorium. W 1994 r. wszystkie czynności kultyczne przeniesiono do nowej świątyni, którą pobłogosławił kardynał Henryk Gulbinowicz. Poświęcenia (konsekracji) dokonał 26 maja 1997 kardynał Francis Arinze z Nigerii. W części katechetycznej do połowy lat 90. prowadzone były lekcje religii ze względu na braki lokalowe pobliskiej Szkoły Podstawowej nr 95. Następnie powstała tam świetlica środowiskowa „Andrzejówka oraz Klubu Seniora. Architektura Budynek składa się z dwóch części: katechetycznej i oratoryjnej. Część oratoryjna (kościół) posiada pięcioprzęsłową nawę i usytuowana jest na osi przekątnej prostokątnego planu. Posiada nieregularną bryłę w środku i na zewnątrz. Cechą charakterystyczną jest czerwony pustak elewacyjny, miedziane pokrycie dachu oraz metalowy krzyż umieszczony na szczycie dzwonnicy. Najbardziej charakterystycznym elementem wystroju wnętrza jest monumentalny krzyż św. Franciszka w prezbiterium. Jest to płaskorzeźba wykonana przez A. Żarnowieckiego na polecenie ks. kard. Henryka Gulbinowicza o wymiarach 8,20 × 6,50 m. W podobnym stylu zostały wykonane płaskorzeźby św. Andrzeja oraz św. Piotra, a także dwa ołtarze boczne. Wnętrze w połowie opasuje balkon (chór). Zobacz też Parafia św. Andrzeja Apostoła we Wrocławiu Kościół św. Andrzeja we Wrocławiu (Stabłowice Nowe) Przypisy
Kościół św. Andrzeja Boboli w Babicach

Kościół św. Andrzeja Boboli w Babicach – rzymskokatolicki kościół w Babicach, wzniesiony jako prawosławna cerkiew w latach 80. XIX wieku. W rękach parafii katolickiej pozostaje od 1947. Historia Z 1589 pochodzi wzmianka o posiadaniu w Babicach ziemi przez duchownego prawosławnego. W 1670 wzniesiono w miejscowości drewnianą cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, która była już świątynią unicką. W 1842 świątynia ta przeszła w ręce Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Dwadzieścia cztery lata później opracowany został projekt nowej świątyni tego wyznania, mający funkcjonować równocześnie ze starszą cerkwią. Obiekt wzniesiono najprawdopodobniej w latach 80. XIX wieku z fundacji parafian oraz Zamoyskich. Parafia prawosławna użytkowała świątynię do 1947, gdy budynek został rekoncyliowany na kościół parafialny, filię parafii w Łukowej. W 1971 dokonano remontu polichromii w obiekcie, zaś w 1975 – przebudowy wieży. Architektura Świątynia wzniesiona jest z cegły i otynkowana, trójdzielna z przedsionkiem, nawą i prezbiterium. Nad przedsionkiem wznosi się zwieńczona iglicą i krzyżem wieża, nad nawą – cebulasta kopuła z latarnią i krzyżem; mniejsza tego typu konstrukcja została usytuowana nad prezbiterium. Okna i drzwi budynku są zakończone półkoliście, okna otaczają półkolumny. Wyposażenie Wyposażenie kościoła w większości nie jest zabytkowe. Ołtarz główny został wykonany z fragmentów pierwotnego ikonostasu. Kilkanaście ikon pochodzących ze świątyni trafiło do cerkwi w Tarnogrodzie. Otoczenie Za prezbiterium dawnej cerkwi znajdują się dwa nagrobki z nieczytelnymi inskrypcjami, ślad po cmentarzu przy świątyni. Poza tym w Babicach znajdują się dwa inne cmentarze prawosławne: starszy, pierwotnie unicki, założony w 1825, nieczynny i zdewastowany oraz nowy, założony w 1912, czynny. Przypisy
Kościół św. Andrzeja Boboli w Białej Piskiej

Kościół św. Andrzeja Boboli w Białej Piskiej – zabytkowy kościół parafialny w Białej Piskiej. Mieści się przy ulicy Konopnickiej 3a. Siedziba rzymskokatolickiej parafii św. Andrzeja Boboli. Do 1945 świątynia ewangelicka. Kościół wybudowany został w latach 1756–1763. Wieżę wzniesiono w 1832 roku, według projektu Karla Friedricha Schinkla. Wewnątrz kościoła znajduje się ołtarz główny z XVII wieku oraz barokowa chrzcielnica. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół św. Andrzeja Boboli. fotopolska.eu
Kościół św. Andrzeja Boboli w Białymstoku

Kościół św. Andrzeja Boboli – rzymskokatolicki kościół parafialny mieszczący się w Białymstoku w dzielnicy Starosielce przy ulicy św. Andrzeja Boboli 49a. Należy do dekanatu Białystok - Starosielce. Historia Przygotowania do budowy świątyni rozpoczął ks. Antoni Lewosz. Projekt został sporządzony przez architekta Oskara Sosnowskiego. Po zatwierdzeniu tego projektu rozpoczęto w 1938 roku prace budowlane. Przez pewien czas kościół projektował architekt Leonard Matulewicz. Do września 1939 roku zostały wymurowane ściany prawie do dachu. Prace zostały przerwane przez wybuch II wojny światowej. Zgromadzone materiały zostały skradzione przez Niemców, a mury zostały częściowo uszkodzone. Roboty budowlane zostały wznowione w 1947 roku. Kontynuowano je w latach 1949–1952 i 1955–1959. 1 września 1959 roku świątynia w stanie surowym została poświęcona przez wikariusza kapitulnego księdza Adama Sawickiego. Prace wykończeniowe były następnie prowadzone przez administratora parafii, księdza Czesława Łogutkę, a po nim, od 1966 roku, przez księdza proboszcza Stefana Girstuna. W 1967 roku została wykonana elewacja i została zbudowana górna część wieży. W dniu 21 września 2008 roku świątynia została poświęcona. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół św. Andrzeja Boboli fotopolska.eu
Kościół św. Andrzeja Boboli w Golczewie

Kościół Świętego Andrzeja Boboli w Golczewie – rzymskokatolicki kościół parafialny w Golczewie, w powiecie kamieńskim, w województwie zachodniopomorskim. Należy do dekanatu Golczewo archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Historia i architektura Świątynia została wybudowana z kamienia polnego w XV stuleciu. Była to wtedy budowla o jednej nawie, z gotyckim portalem przy elewacji zachodniej. Świątynia była wielokrotnie przebudowywana. Dokumenty kościelne z XVII wieku (z 1627 roku) zawierają informację o istnieniu wieży. Na początku XIX wieku (w 1805 roku) świątynię rozbudowano w kierunku południowym poprzez przedłużenie elewacji wschodniej i zachodniej o 8 metrów. Obecne wymiary kościoła to 18,9 metrów (długość elewacji północnej) x 17,85 m (długość elewacji wschodniej). Budowla nie została wzniesiona na planie idealnego prostokąta, elewacja południowa podczas przebudowy uzyskała nieco ukośny kształt. Nowa, ceglana wieża o wysokości 30 metrów została wzniesiona w 1882 roku na planie kwadratu, która wyżej przechodzi w ośmiobok i jest zakończona spiczastym hełmem ozdobionym wimpergami. Budowla pokryta jest wysokim dachem dwuspadowym. Wyposażenie Wnętrze świątyni to jedna nawa, nakrywa je belkowany strop. Podparty jest przez dwa rzędy drewnianych, kolistych filarów. Wzdłuż elewacji zachodniej znajduje się empora organowa z instrumentem (boczne empory zostały po 1945 roku usunięte). Z dawnego wyposażenia zachowała się drewniana ambona w stylu manierystyczno-barokowym zdobiona motywami liści akantu. Jest usytuowana na wtórnej podporze, w lewym narożniku nawy. Po przeciwnej stronie jest umieszczona miedziana chrzcielnica w stylu neogotyckim z 1886 roku. Ołtarze zostały wykonane po 1945 roku. W głównym ołtarzu mieści się obraz patrona świątyni – św. Andrzeja Boboli oprawiony w złoconą ramę z bogatymi akantowymi zdobieniami. Poniżej znajduje się zdobione tabernakulum z figurami św. Ottona i św. Wojciecha. Lewy boczny ołtarz poświęcony jest czci Matki Bożej Częstochowskiej (mieści również obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy). Z kolei prawy ołtarz boczny poświęcony jest Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, z wizerunkiem Jezusa Miłosiernego. Okna kościoła ozdobione są witrażami przedstawiającymi sceny biblijne oraz postacie świętych, takich jak św. Piotr otrzymujący klucze do Królestwa Niebieskiego, scena ukrzyżowania, a także świętych Teresę Ledóchowską, Maksymiliana Kolbego i bł. Jana Pawła II. Kościół posiada także płaskorzeźby drogi krzyżowej, które zdobią ściany świątyni. Otoczenie Przy kościele stoi głaz pamiątkowy ku czci Józefa Piłsudskiego, a także ofiar zbrodni w Katyniu i katastrofy smoleńskiej. Galeria Przypisy Bibliografia Paulina Matysiak: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Nasze dziedzictwo. T. II. Bydgoszcz: Ikona, 2012, s. 258. ISBN 978-83-934287-2-4. OCLC 812720232. (pol. • niem.).
Kościół św. Andrzeja Boboli w Gościnie

Kościół pw. Świętego Andrzeja Boboli w Gościnie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Gościnie, dekanatu Gościno, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, w Gościnie, w powiecie kołobrzeskim, w województwie zachodniopomorskim. Mieści się przy ulicy Kościelnej, w południowej części miasta, na wzgórzu. Historia Został wybudowany w 1865 roku w stylu neoromańskim z kamienia polnego. Świątynia poświęcona w dniu 2 grudnia 1945 roku, konsekrowana w dniu 16 maja 1989 roku przez biskupa Ignacego Jeża. Wyposażenie Do wyposażenia świątyni należy chrzcielnica kamienna w formie kielicha, wykuta z pojedynczego kamienia z wapienia gotlandzkiego, na przełomie XII i XIII stulecia. Jest to jeden z nielicznych zabytków sakralnych takiego rodzaju na terenie Pomorza Zachodniego. Otoczenie Przy kościele stoi głaz pamiątkowy z krzyżem, orłem i tablicą, na której widnieje napis: Pamięci mieszkańców, którzy tworzyli polskość Ziemi Gościńskiej. Przypisy
Kościół św. Andrzeja Boboli w Kaczorach

Kościół św. Andrzeja Boboli w Kaczorach – rzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Kaczory. Mieści się przy ulicy Kościelnej. Należy do dekanatu Wysoka diecezji bydgoskiej. Świątynia została wybudowana w 1932 przez katolików i ewangelików. Przez krótki okres służyła wyznawcom obu wyznań, ale potem została zajęta przez protestantów. Po drugiej wojnie światowej, w 1947 roku, świątynia została ponownie konsekrowana przez śmiłowskiego proboszcza i przekazana katolickim wiernym. Od 1967 pełniła funkcję kościoła rektorskiego, dzięki dekretowi księdza prymasa Stefana Wyszyńskiego. Od 1971 stała się samodzielnym kościołem parafialnym. Przypisy
Kościół św. Andrzeja Boboli w Pieńkach Królewskich

Kościół pw. św. Andrzeja Boboli w Pieńkach Królewskich – kościół rzymskokatolicki zbudowany w latach 1908–1911 w Pieńkach Królewskich, koło Grudziądza, jako świątynia ewangelicka. Siłami okolicznej ludności usypano wzgórze po budowę. Postawiono kościół z cegły, nieorientowany, w stylu neogotyckim-nadwiślańskim. Zbudowany na planie prostokąta, zakończonego od strony zachodniej trójbocznym prezbiterium. Do południowo-zachodniego narożnika przylega kwadratowa zakrystia. W kościele nie ma kruchty. Dach dwuspadowy, kryty dachówką karpiówką. Nad frontem wznosi się ośmioboczna stroma wieżyczka. Wnętrze kościoła otynkowane, ze sklepieniem beczułkowym, drewnianym. Całą szerokość wnętrza zajmuje chór, sięgający na jedną trzecią długości nawy. Po drugiej wojnie światowej większość ewangelików, z pochodzenia Niemców, opuściła okolicę i 1 lipca 1946 zniszczony i pusty budynek przekazano "dekretem zdawczo-odbiorczym" parafii w Szynychu. 15 sierpnia 1946 odprawiono pierwszą mszę. 10 marca 1958 kościół stał się kościołem parafialnym nowo powołanej parafii pw. św. Andrzeja Boboli. Przypisy Bibliografia Bogdan Tułodziecki: Dzieje parafii pw. świętego Andrzeja Boboli w Pieńkach Królewskich. Górna Grupa: Drukarnia Księży Werbistów, 2008.
Kościół św. Andrzeja Boboli w Szubinie

Kościół św. Andrzeja Boboli w Szubinie - jest kościołem parafialnym pw. św. Andrzeja Boboli. Budynek kościoła wzniesiono w 1904 w stylu neogotyckim i był on do 1945 roku własnością Kościoła ewangelicko-augsburskiego. Po II wojnie światowej do roku 1974 pełnił funkcję kościoła filialnego parafii św. Marcina. Aktualnie jest kościołem parafialnym św. Andrzeja Boboli. Na początku lat siedemdziesiątych XX wieku, za sprawą Bolesława Dzierwy zmodernizowano wnętrze kościoła głównie przez zmianę wystroju prezbiterium oraz przez wyburzenie bocznych galerii. Jako główny umieszczono ołtarz z XV wieku pochodzący z kościoła św. Marcina w Szubinie. Kościół został konsekrowany 16 maja 1999 przez biskupa Henryka Muszyńskiego. Zobacz też św. Andrzej Bobola - patron kościoła i parafii Przypisy
Kościół św. Andrzeja Boboli w Siemiatyczach

Kościół św. Andrzeja Boboli w Siemiatyczach – rzymskokatolicki kościół położony w diecezji drohiczyńskiej, dekanacie Siemiatycze przy ul. Kościelnej 1 w Siemiatyczach. Kościół parafialny parafii św. Andrzeja Boboli. Historia Parafia św. Andrzeja Boboli w Siemiatyczach została erygowana 11 września 1988 roku przez ks. biskupa Władysława Jędruszuka (1918–1994), administratora apostolskiego diecezji pińskiej (1967–1991). Została ona wyodrębniona z parafii Wniebowzięcia Matki Bożej w Siemiatyczach. Jej pierwszym proboszczem z dniem 10 września 1988 roku został ks. Jan Koc. Jesienią 1988 roku na plac kościelny została przywieziona stara, drewniana kaplica z Nurca. W szybkim czasie została ona powiększona i dostosowana do potrzeb nowej parafii. Kaplicę poświęcił dnia 5 lutego 1989 roku wspomniany ks. biskup Władysław Jędruszuk. Obecny murowany kościół w stylu neobarokowym został zbudowany w latach 1993–2000, pod kierunkiem inż. Krzysztofa Wardaszko z Małkini, staraniem ks. kan. Jana Koca. Projekt świątyni wykonał mgr inż. arch. Henryk Kosieradzki z Siedlec. Kamień węgielny poświęcił i wmurował dnia 12 września 1993 roku ks. Władysław Jędruszuk, biskup drohiczyński (1991–1994). Nową świątynię konsekrował w dniu 16 kwietnia 2000 roku (Rok Jubileuszowy) ks. Antoni Dydycz, biskup drohiczyński. W roku 1994 został założony cmentarz grzebalny, który w dniu 11 maja 1994 roku poświęcił wspomniany ks. Władysław Jędruszuk. W głębi posesji kościelnej stoi murowana plebania zbudowana w latach 1991–1992, staraniem wspomnianego ks. kan. Jana Koca. Jej projekt wykonał architekt Stanisław Szymański z Gdańska. Przypisy
Kościół św. Andrzeja Boboli w Wytycznie

Kościół św. Andrzeja Boboli w Wytycznie – kościół parafialny parafii św. Andrzeja Boboli w Wytycznie. Po wojnie do Wytyczna przeniesiono z Michałowa kirchę (budynek dawnego kościoła luterańskiego należącego wcześniej do kolonistów niemieckich). Zakup budynku sfinansowali miejscowi parafianie i sami przewieźli go do Wytyczna. Tu został rozbudowany w latach 1947–1949 r., a w 1958 r. do kościoła dobudowano wieżę. Drewniana świątynia nawiązuje do stylu zakopiańskiego. Posiada prezbiterium mniejsze od nawy oraz dwie boczne zakrystie. Od frontu znajduje się wieża o ścianach zwężających się ku górze, zwieńczona blaszanym dachem ostrosłupowym. Przypisy Bibliografia Opis kościoła i parafii na stronie diecezji siedleckiej
Kościół św. Andrzeja Boboli w Żabiczynie

Kościół św. Andrzeja Boboli w Żabiczynie - kościół parafialny powstały w 1979 roku. Kościół powstawał w miejscu kaplicy, wybudowanej w 1939 roku, ufundowanej przez Marię Kurnatowską i wyświęconej 2 września 1939 roku, w latach 1978–1979. Parafia mająca siedzibę w kościele św. Andrzeja Boboli należy do dekanatu damasławskiego. Przypisy
Kościół św. Andrzeja Boboli w Świeciu

Kościół Świętego Andrzeja Boboli w Świeciu – rzymskokatolicki kościół parafialny w Świeciu, w województwie kujawsko-pomorskim. Należy do dekanatu Świecie nad Wisłą. Mieści się przy ulicy Ogrodowej. Historia Świątynia została wybudowana w stylu neoromańskim w latach 1891-1897 jako kościół ewangelicko-augsburski. W 1945 została przejęta przez kościół rzymskokatolicki. W 1948 został wyremontowany dach. W latach 80. XX wieku kościół został przekazany na własność parafii św. Andrzeja Boboli przez wpis do księgi wieczystej. W latach 1985–1988 została wymieniona posadzka i rozpoczął się remont witraży. W latach 1993–1994 została zamontowana nowa aparatura nagłaśniająca, natomiast parafianie ufundowali nowe ornaty i kielich kongresowy. W 1997 parafianie obchodzili stuletnią rocznicę zakończenia budowy świątyni. Architektura i wyposażenie Budowla posiada charakterystyczne cechy neoromańskie-półkoliste okna i wnęki oraz zamknięte półkoliście portale. Głównym jej elementem jest 46-metrowa wieża. Wyposażenie kościoła neogotyckie (m.in. witraże z XIX wieku). Najcenniejszym elementem wyposażenia jest uratowany z pożogi wojennej i przeniesiony z kościoła farnego obraz „Sąd Ostateczny”, który został namalowany na przełomie XVI i XVII stulecia. Znajdują się w nim również zabytkowe organy autorstwa znaczącego niemieckiego organmistrza czasów romantyzmu i późnego romantyzmu Wilhelma Sauera. Galeria Przypisy
Kościół św. Andrzeja i św. Wawrzyńca w Baranowie

Kościół pw. św. Andrzeja Apostoła i św. Wawrzyńca w Baranowie – kościół we wsi Baranów w gminie Baranów, powiecie kępińskim (województwo wielkopolskie). Historia i architektura Kościół został zbudowany w 1732 roku z fundacji Anny Śleżyńskiej lub Zofii Stoińskiej (różnie podają źródła), podstoliny łukowskiej. W 1823 roku odbudowany po pożarze, w którym spłonęła dwuwieżowa fasada. Kilkakrotnie restaurowany - 1915 nowa polichromia, 1957 nowy strop, ostatnio w 1990 roku. Świątynia konstrukcji zrębowej, z zewnątrz oszalowana, orientowana, posiada jedną nawę z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Od strony południowej do nawy przylega kaplica św. Wojciecha, dobudowana w 1869 r. z drewna pochodzącego z rozebranego kościoła w Słupi koło Kępna, z sygnaturą z 1637 r. Do prezbiterium od północy przylega zakrystia i magazynek. Dwuspadowy dach kościoła pokryty jest gontami. Nad nawą mała wieżyczka na sygnaturkę dobudowana w 1844 roku z barokową latarnią zwieńczoną cebulastym hełmem. Wewnątrz nawy i prezbiterium pozorne sklepienie kolebkowe z polichromią w stylu ludowym, w kaplicy ośmioboczna pozorna kopuła. Wyposażenie Późnobarokowy ołtarz główny z 1785 roku, jest ozdobiony rzeźbami św. Jana Nepomucena oraz nieznanego biskupa i obrazem adoracji Dzieciątka Jezus z poł. XVII w. Świątynia ma trzy ołtarze boczne oraz późnorenesansową ambonę z baldachimem z około 1640 r. Na belce tęczowej, wewnątrz kościoła, ustawiony jest krzyż, a obok niego barokowe figury Matki Bożej i św. Jana Apostoła z 2 poł. XVII w. Chór muzyczny wsparty na czterech słupach z prospektem organowym z XVIII w. Organy Organy wybudował Franciszek Majewski ok. 1797 roku. Dwugłosowy pedał dobudował Jan Spiegel w 1892. Piszczałki, które zarekwirowali Niemcy w 1917 r., staraniem ks. proboszcza Hundta uzupełniono w 1925 r. Po II wojnie światowej zamontowano na strychu dmuchawę elektryczną. W 1978 roku Adam Hadyński z Kępna uporządkował piszczałki na wiatrownicy i przeprowadził strojenie. Około 2005 roku organy remontowała firma Andrzeja Fiołki z Kępna. Podczas przeprowadzonego w 2010 roku remontu kościoła zapadł się chór, w wyniku czego organy przestały się nadawać do użytkowania. Dyspozycja instrumentu: Przypisy Bibliografia J. Janiszewski „Powiat kępinski” Drewniane kościoły w Wielkopolsce – koncepcja – Piotr Maluśkiewicz – Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury – Poznań 2003. Słownik Krajoznawczy Wielkopolski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa – Poznań 1992, Komitet redakcyjny: Paweł Anders, Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz. Rozszerzone wydanie: Wielkopolska – Słownik Krajoznawczy, Wydawnictwo Kurpisz, Poznań – 2002. Wielkopolskie Kościoły Drewniane, Patria Polonorum, Księgarnia Świętego Wojciecha, 2001, Ryszard Brykowski i Grażyna Ruszczyk.
Kościół św. Andrzeja w Iłówcu

Kościół św. Andrzeja – rzymskokatolicki kościół parafialny zlokalizowany w Iłówcu. Historia i architektura Obiekt pochodzi z 1841 roku i jest późnoklasycystyczny. Wieżę dobudowano w 1902. Na elewacji wieży wisi tablica upamiętniająca 150-lecie świątyni. Przy wejściu na teren przykościelny stoi kolumna maryjna. Wnętrze W ołtarzu głównym znajduje się gotycka rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem z ok. 1400, rokokowe ołtarze pochodzą z kościoła pobernardyńskiego w Kościanie. Nad ołtarzem głównym znajduje się barokowy obraz św. Andrzeja Apostoła, w ołtarzach bocznych znajdują się: w prawym obrazy św. Antoniego Padewskiego i św. Władysława Węgierskiego, w lewym św. Anny Samotrzeć i św. Kazimierza Królewicza. Galeria Przypisy
Kościół św. Andrzeja w Graboszycach

Kościół pod wezwaniem św. Andrzeja w Graboszycach – zabytkowy, drewniany kościół parafialny parafii św. Andrzeja w Graboszycach. Wybudowany prawdopodobnie około 1585 roku, w następnym stuleciu dobudowano wieżę, którą następnie podwyższono w XVIII wieku. Znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa małopolskiego. Architektura Kościół jest orientowany, z szerszą nawą i prezbiterium konstrukcji zrębowej oraz wieżą konstrukcji słupowo-ramowej. Przylegająca od strony północnej piętrowa zakrystia posiada wspólny dach z prezbiterium, osobny dach z wieżą sygnaturki posiada nawa. Położona w zachodniej części kościoła wieża ma ściany mocno pochyłe w jej niższej części a wyżej znajdują się kolejno: izbica, węższe pięterko z dzwonami (dobudowane w XVIII wieku), blaszany hełm o kształcie cebulastym zwieńczony krzyżem. Wnętrze Wnętrze nad prezbiterium i nawą przykrywa płaski strop z pozostałościami po zaskrzynieniach. W barokowym ołtarzu głównym znajdują się dwa obrazy boczne ś. Piotra i Andrzeja tryptyku podarowanego w XVI wieku przez królową Annę Jagiellonkę żonie ówczesnego właściciela Graboszyc, Dziwisza Brandysa. W miejscu niezachowanego obrazu środkowego jest wymalowany na desce obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, a powyżej obraz św. Andrzeja. Galeria zdjęć Przypisy Bibliografia Magdalena Michniewska, Artur Michniewski, Marta Duda, Sebastian Wypych: Kościoły drewniane Karpat. Polska i Słowacja. Wyd. 2. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006, s. 33-34. ISBN 83-89188-43-0.