Ministerstwo Infrastruktury

Ministerstwo Infrastruktury (MI) – polski urząd administracji rządowej obsługujący ministra właściwego do spraw czterech działów administracji rządowej: transport, gospodarka morska, gospodarka wodna oraz żegluga śródlądowa. Ministerstwo zostało utworzone w 2018, we wcześniejszym okresie resort ten podlegał wielokrotnym reorganizacjom, urząd o tej samej nazwie istniał również w latach 2001–2005 oraz w latach 2007–2011. Utworzenie ministerstwa i jego przekształcenia Utworzenie Ministerstwa Infrastruktury poprzedziło powołanie 9 stycznia 2018 Ministra Infrastruktury kierującego trzema działami administracji rządowej: transport, łączność, a także budownictwo, planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo. Początkowo obsługę ministra zapewniało dotychczasowe Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa, do przekształcenia tego urzędu w Ministerstwo Infrastruktury doszło po wydaniu rozporządzenia Rady Ministrów z 23 stycznia 2018 (z mocą obowiązującą od dnia poprzedniego). Po zmianie w zakresie działania ministra w nowym resorcie pozostawiono sprawy związane transportem i łącznością, natomiast sprawy budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa przekazano do Ministerstwa Inwestycji i Rozwoju. Pod koniec 2020 w Ministerstwie Infrastruktury dokonano szeregu przekształceń organizacyjnych: 6 października 2020, w związku z likwidacją Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, do resortu włączono komórki obsługujące działy: żegluga śródlądowa, gospodarka morska oraz rybołówstwo, 8 października 2020 komórki obsługujące dział łączność zostały przeniesione do Ministerstwa Aktywów Państwowych, 2 listopada 2020 komórki obsługujące dział rybołówstwo zostały przeniesione do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, 13 listopada 2020, w związku z przekształceniem Ministerstwa Klimatu i Środowiska, do resortu włączono komórki obsługujące dział gospodarka wodna. Kierownictwo Dariusz Klimczak (PSL) – minister infrastruktury od 13 grudnia 2023 Arkadiusz Marchewka (KO) – sekretarz stanu od 13 grudnia 2023 Stanisław Bukowiec – sekretarz stanu, pełnomocnik Rządu ds. przeciwdziałania wykluczeniu komunikacyjnemu od 29 lipca 2024 Piotr Malepszak – podsekretarz stanu od 27 grudnia 2023, pełnomocnik Rządu ds. Centralnego Portu Komunikacyjnego od 19 czerwca 2026 Przemysław Koperski (NL) – podsekretarz stanu od 4 stycznia 2024 Marcin Grabowski – dyrektor generalny od stycznia 2024 Struktura organizacyjna W skład ministerstwa wchodzi Gabinet Polityczny Ministra oraz następujące komórki organizacyjne: Departament Budżetu Departament Dróg Publicznych Departament Edukacji Morskiej Departament Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej Departament Gospodarki Wodnej Departament Kolejnictwa Departament Kontroli Departament Lotnictwa Departament Nadzoru Właścicielskiego Departament Orzecznictwa i Kontroli Gospodarowania Wodami Departament Prawny Departament Strategii Transportu Departament Transportu Drogowego Departament Współpracy Międzynarodowej Biuro Administracyjno-Finansowe Biuro Dyrektora Generalnego Biuro Komunikacji Biuro Ministra Biuro Pełnomocnika Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego Biuro Zarządzania Kryzysowego Sekretariat Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego. Organy podległe ministrowi lub przez niego nadzorowane: Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad Główny Inspektor Transportu Drogowego Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego Jednostki organizacyjne podległe ministrowi lub przez niego nadzorowane: Politechnika Morska w Szczecinie Centrum Unijnych Projektów Transportowych Instytut Badawczy Dróg i Mostów Instytut Kolejnictwa Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej – Państwowy Instytut Badawczy Instytut Transportu Samochodowego Izba Morska w Gdańsku z siedzibą w Gdyni Izba Morska w Szczecinie Morska Służba Poszukiwania i Ratownictwa Odwoławcza Izba Morska w Gdańsku z siedzibą w Gdyni Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z siedzibą w Warszawie Polska Agencja Żeglugi Powietrznej Technikum Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu Transportowy Dozór Techniczny Uniwersytet Morski w Gdyni Urząd Morski w Gdyni Urząd Morski w Szczecinie Urząd Żeglugi Śródlądowej w Bydgoszczy Urząd Żeglugi Śródlądowej w Szczecinie Urząd Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu Zespół Szkół Morskich im. Eugeniusza Kwiatkowskiego w Świnoujściu Zespół Szkół Żeglugi Śródlądowej im. kmdr. Bolesława Romanowskiego w Nakle nad Notecią Wykaz nadzorowanych podmiotów z udziałem Skarbu Państwa Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 21 listopada 2022 r. w sprawie wykazu spółek, w których prawa z akcji Skarbu Państwa wykonuje Prezes Rady Ministrów lub inni członkowie Rady Ministrów, pełnomocnicy Rządu lub państwowe osoby prawne, w tym jednoosobowe spółki Skarbu Państwa do spółek nadzorowanych przez Ministra Infrastruktury obecnie należą: w ramach działu gospodarka morska: Centrum Logistyczne GRYF Sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie Centrum Techniki Okrętowej S.A. z siedzibą w Gdańsku C. Hartwig Gdynia S.A. z siedzibą w Gdyni „Chłodnia Szczecińska” Sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie Fundusz Rozwoju Spółek S.A. z siedzibą w Warszawie Marina Hotele Service Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w Szczecinie Polska Żegluga Bałtycka S.A. z siedzibą w Kołobrzegu Polski Rejestr Statków S.A. z siedzibą w Gdańsku Polskie Promy Sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie Polskie Ratownictwo Okrętowe Sp. z o.o. z siedzibą w Gdyni Przedsiębiorstwo Spedycji Międzynarodowej C. Hartwig Warszawa – S.A. z siedzibą w Warszawie Stocznia Gdynia S.A. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w Gdyni STOCZNIA SZCZECIŃSKA NOWA Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w Szczecinie Stocznia Szczecińska „Porta Holding” S.A. z siedzibą w Szczecinie Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście S.A. z siedzibą w Szczecinie Zarząd Morskiego Portu Gdańsk S.A. z siedzibą w Gdańsku Zarząd Morskiego Portu Gdynia S.A. z siedzibą w Gdyni w ramach działu gospodarka wodna: Przedsiębiorstwo Budownictwa Hydrotechnicznego „ODRA 3” Sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie Przedsiębiorstwo Budownictwa Wodnego w Warszawie S.A. z siedzibą w Warszawie Przedsiębiorstwo Robót Czerpalnych i Podwodnych Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku w ramach działu transport: Ośrodek Badawczy Ekonomiki Transportu Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w Warszawie Polskie Koleje Państwowe S.A. z siedzibą w Warszawie Historia ministerstwa Po raz pierwszy urząd o nazwie Ministerstwo Infrastruktury utworzony został na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z 20 października 2001. Struktura przejęła całość kompetencji dotychczasowego Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej (związanych z obsługą działów wymienionych w jego nazwie), ponadto do nowego ministerstwa włączono komórki Ministerstwa Gospodarki (odpowiedzialne za sprawy działu łączność), a także komórki zlikwidowanego Ministerstwa Rozwoju Regionalnego i Budownictwa (zajmujące się działem architektura i budownictwo oraz działem gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa, w styczniu 2002 połączonych w jeden dział pod nazwą budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa). Ministerstwo Infrastruktury funkcjonowało w rządzie Leszka Millera oraz w pierwszym i drugim rządzie Marka Belki. Po powołaniu rządu Kazimierza Marcinkiewicza jego miejsce zajęło Ministerstwo Transportu i Budownictwa utworzone rozporządzeniem Rady Ministrów z 31 października 2005. Przekształcenie to było związane jedynie ze zmianą nazwy urzędu ministra oraz obsługującego go ministerstwa, zakres działania pozostał bez zmian. Do rozdzielenia kompetencji doszło dopiero po wydaniu rozporządzeń Rady Ministrów z 5 maja 2006 powołujących w miejsce istniejącej struktury Ministerstwo Transportu (transport i łączność), Ministerstwo Budownictwa (budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa) oraz Ministerstwo Gospodarki Morskiej (gospodarka morska, a od lutego 2007 również rybołówstwo). Przywrócenia Ministerstwa Infrastruktury oraz likwidacji trzech dotychczasowych resortów dokonano po rozpoczęciu działalności pierwszego rządu Donalda Tuska. Urząd został utworzony rozporządzeniem Rady Ministrów z 16 listopada 2007 i ponownie objął sprawy związane z budownictwem, gospodarką przestrzenną i mieszkaniową, gospodarką morską, łącznością i transportem (dział rybołówstwo został wtedy przekazany do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi). Ministerstwo funkcjonowało w niezmienionym kształcie przez kolejne 4 lata, w drugim rządzie Donalda Tuska zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 21 listopada 2011 jego miejsce zajęło Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (dział łączność znalazł się wówczas w nowo utworzonym Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji). Od listopada 2013 (po połączeniu z Ministerstwem Rozwoju Regionalnego) resort nosił nazwę Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju, a od grudnia 2015 (po wydzieleniu gospodarki morskiej i rozwoju regionalnego do innych urzędów) działał jako Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa. Chronologia nazw ministerstwa Resort, którego główną kompetencją był transport, funkcjonował od 1918 pod następującymi nazwami: Ministerstwo Komunikacji (1918–1919) Ministerstwo Kolei Żelaznych (1919–1924) Ministerstwo Kolei (1924–1926) Ministerstwo Komunikacji (1926–1939) Resort Komunikacji, Poczt i Telegrafu (1944) Resort Komunikacji (1944) Ministerstwo Komunikacji (1945–1951) Ministerstwo Kolei (1951–1957) Ministerstwo Transportu Drogowego i Lotniczego (1951–1957) Ministerstwo Komunikacji (1957–1987) Ministerstwo Transportu, Żeglugi i Łączności (1987–1989) Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej (1989–2001) Ministerstwo Infrastruktury (2001–2005) Ministerstwo Transportu i Budownictwa (2005–2006) Ministerstwo Transportu (2006–2007) Ministerstwo Infrastruktury (2007–2011) Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (2011–2013) Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju (2013–2015) Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa (2015–2018) Ministerstwo Infrastruktury (od 2018) Ministrowie Siedziby W latach 1918–1931 siedzibą resortu komunikacji był wybudowany w 1827 budynek mieszczący się na rogu ul. Nowy Świat 14 i al. 3 Maja (obecnie Al. Jerozolimskie), w którym wcześniej – po powstaniu listopadowym – zlokalizowana była Izba Obrachunkowa, a następnie w okresie I wojny światowej (1915–1918) niemiecka Kolej Przewozów Wojskowych, Dyrekcja Generalna Warszawa (Militäreisenbahn – Generaldirektion Warschau). W latach 1947–1951 w tym miejscu powstała siedziba KC PZPR, nazywana też Domem Partii lub Białym Domem, obecnie Centrum Bankowo-Finansowe. W 1932 w większości, w dotychczasowym miejscu pozostało do 1939 szereg komórek organizacyjnych resortu, przeniesiono się do wybudowanego w latach 1929–1931 dla Ministerstwa Robót Publicznych gmachu według projektu Rudolfa Świerczyńskiego przy ul. Chałubińskiego 4/6. Resort zmieniając niejednokrotnie swoją nazwę i kompetencje mieści się w nim do dziś, z przerwą na okres II wojny światowej, w którym budynek stanowił jedno z centrum zarządzania okupacyjnej Dyrekcji Kolei Wschodnich (Ostbahn-Betriebsdirektion) (1939–1940), a następnie Dyrekcji Rejonowej Kolei Wschodnich (Ostbahn-Bezirksdirektion) (1940–1945). W latach 1948–1950 kompleks gmachów znacznie rozbudowano według projektu Bohdana Pniewskiego. Część wysokościową można uznać za pierwszy wieżowiec wybudowany w Warszawie, jak i prawdopodobnie w całym kraju po II wojnie światowej. W latach 1951–1956 na trzynastym piętrze budynku było zainstalowanych 12 nadajników zagłuszających wybrane rozgłośnie na falach krótkich. W okresie 1945–2000 z tego budynku zarządzano też Polskimi Kolejami Państwowymi. Uwagi Przypisy