NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół bł. Bronisławy w Miedzianej

Kościół bł. Bronisławy – rzymskokatolicki kościół filialny w Miedzianej. Świątynia należy do parafii Matki Boskiej Anielskiej w Przyworach w dekanacie Kamień Śląski, diecezji opolskiej. Historia kościoła Do 1981 roku Miedziana wraz z kościołem należała do parafii św. Jacka w Kamieniu Śląskim. 2 sierpnia 1981 roku wraz z powstaniem parafii w Przyworach, kościół stał się filialnym nowo powstałej parafii. Bibliografia Johann GeorgJ.G. Knie Johann GeorgJ.G., Alphabethisch-Statistisch-Topographische Uebersicht aller Dörfer, Flecken, Städte und andern Orte der Königl. Preuß. Provinz Schlesien ..., Breslau: Graß, Barth und Comp., 1830, OCLC 751379865 (niem.). Rocznik Diecezji Opolskiej. 1996, Opole 1996. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcia kościoła filialnego w Miedzianej
Kościół Opatrzności Bożej w Raszowej

Kościół Opatrzności Bożej – rzymskokatolicki kościół parafialny w Raszowej. Świątynia należy do parafii Opatrzności Bożej w Raszowej w dekanacie Ozimek, diecezji opolskiej. Budynek został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Pierwszy kościół w Raszowej został konsekrowany przez biskupa J. Romkę 16 września 1279 roku. Obecny barokowy pochodzi z lat 1791–1792. W 1938 roku od strony południowej dobudowano nawę boczną. Przypisy
Kościół św. Józefa Robotnika w Dańcu

Kościół św. Józefa Robotnika – rzymskokatolicki kościół filialny w Dańcu. Świątynia należy do parafii Opatrzności Bożej w Raszowej w dekanacie Ozimek, diecezji opolskiej. Historia kościoła Kościół w Dańcu został wybudowany w 1982 roku. Konsekracja świątyni miała miejsce 1 listopada 1982 roku, a dokonał jej ksiądz biskup Wieczorek, biskup pomocniczy diecezji opolskiej. Kościół wybudowano w miejscu, gdzie wcześniej była szkoła podstawowa. Inicjatorem budowy kościoła był ks. Hubert Szdzuj, ówczesny proboszcz parafii w Raszowej. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół filialny w Dańcu
Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny w Bykowcach

Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny w Bykowcach – świątynia rzymskokatolicka pod wezwaniem Niepokalanego Serca Maryi w Bykowcach. Pierwotnie zgoda na budowę kaplicy filialnej parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Sanoku została wydana w 1985, a jej obowiązywanie zostało przedłużone w 1993 (autorem projektu budynku była inż. Anna Gniewek). Prace budowlane rozpoczęto w 1999. Poświęcenia kaplicy dokonał 7 lipca 2001 abp Józef Michalik. Świątynia została umiejscowiona na południowym stoku Bykowiec. Przy świątyni została wybudowana dzwonnica. Nieopodal, powyżej kaplicy powstał cmentarz, historycznie drugi w Bykowcach; pierwszy znajduje się na wschód od świątyni. Przypisy Bibliografia Edward Olejko: Powstanie i rozwój parafii. W: 60-lecie parafii Sanok–Olchowce 1948-2008. Sanok-Olchowce: 2008, s. 29-32.
Kościół Przemienienia Pańskiego w Budziszewicach

Kościół Przemienienia Pańskiego – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Lubochnia diecezji łowickiej. Historia kościoła Obecna murowana, neogotycka, jednonawowa świątynia została wybudowana według projektu architekta Feliksa Nowickiego ze składek parafian w latach 1907–1911, a w dniu 14 maja 1911 roku została konsekrowana przez biskupa Kazimierza Ruszkiewicza. Kościół został wzniesiony z cegły na cokole kamiennym. Jest to świątynia zbudowana na planie wydłużonego prostokąta, posiadająca trójbocznie zamknięte, węższe prezbiterium, oraz aneksy boczne z przybudówkami, flankującymi kruchtę i prezbiterium. Na osi centralnej elewacji frontowej znajduje się trójkondygnacyjna, czworokątna wieża nakryta hełmem iglicowym. Nawa nakryta jest dachem dwuspadowym, prezbiterium nakryte jest dachem wielospadowym, natomiast aneksy - dachami dwuspadowymi. Świątynia cechuje się dużymi walorami architektonicznymi. Posiada prostą bryłę i rozplanowanie oraz uproszczone detale architektoniczne (ostrołukowe otwory okienne i drzwiowe, schodkowe szczyty z pinaklami, konsolowe gzymsy, tynkowane, zakończone ostrołukowo płyciny elewacji frontowej). Przypisy
Kościół św. Wojciecha i św. Stanisława w Dąbrowicach

Kościół Świętego Wojciecha i Świętego Stanisława – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Krośniewice diecezji łowickiej. Obecna neogotycka, trójnawowa świątynia została wzniesiona w 1834 roku dzięki staraniom księdza Michała Kurowskiego. konsekrowana została w 1842 roku przez księdza Józefa Goldtmannna, biskupa nominata sandomierskiego. Kościół posiada prezbiterium zamknięte apsydą i jest zwrócony w stronę zachodnią. Od frontu Jest umieszczona czworoboczna wieża. Do wyposażenia świątyni należy pięć ołtarzy: ołtarz główny ozdobiony rzeźbą Pana Jezusa Ukrzyżowanego oraz ołtarze boczne ozdobione obrazami; "Przemienienie Pańskie", "św. Anna", "św. Antoni" i "św. Jan Nepomucen". Przypisy
Kościół św. Michała Archanioła w Kotorzu Wielkim

Kościół św. Michała Archanioła – rzymskokatolicki kościół parafialny w Kotorzu Wielkim. Świątynia należy do parafii św. Michała Archanioła w Kotorzu Wielkim w dekanacie Ozimek, diecezji opolskiej. Dnia 13 listopada 1959 roku, pod numerem 631/59, kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Kościół w Kotorzu Wielkim został zbudowany w latach 1782–1784. Fundatorami świątyni byli ówcześni właściciele miejscowości, Franciszek i Anna Barbara von Gaschin. Konsekracji dokonał 6 lipca 1800 roku, biskup E. Schimonsky. Architektura i wnętrze kościoła Jest to budowla jednonawowa, orientowana bez wyraźnie wyodrębnionego prezbiterium oraz wysoką na 31 metrów wieżą, wbudowaną w korpus nawy od strony zachodniej. Wnętrze ma charakter późnobarokowy, nieco zmienione XIX wieku. Przy południowej nawie usytuowana jest, pochodząca z 1908 roku neorenesansowa ambona. Otoczenie Przy kościele znajduje się pomnik upamiętniający ofiary wojen, a także cmentarz, w obrębie którego zorganizowane zostało niewielkie lapidarium prezentujące stare nagrobki. Oprócz tego znajdują się tu groby dawnych proboszczów. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Parafia w Kotorzu Wielkim. nasza-wiara.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-27)].
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Ligocie Turawskiej

Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny w Ligocie Turawskiej. Świątynia należy do parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Ligocie Turawskiej w dekanacie Zagwiździe, diecezji opolskiej. Historia kościoła Kościół w Ligocie Turawskiej został wzniesiony w 1936 roku, jego konsekracji dokonał 19 lipca 1936 roku, kardynał Adolf Bertram. Świątynia zbudowana została w formie prostej, murowanej bryła trójnawowej bazyliki. Nawiązuje do architektury romańskiej. Zdobi ją wysoka, kwadratowa wieża. Przypisy Linki zewnętrzne Parafia św. Katarzyny w Ligocie Turawskiej
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Kadłubie Turawskim

Kościół Matki Bożej Różańcowej – rzymskokatolicki kościół filialny w Kadłubie Turawskim. Świątynia należy do parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Ligocie Turawskiej w dekanacie Zagwiździe, diecezji opolskiej. Historia kościoła Kościół w Kadłubie Turawskim istniał już w 1863. Simon Panic (lokalny bogaty chłop), kupił od żydowskiego właściciela murowany spichlerz (6 na 14 metra), w celu przebudowania go na kaplicę. Panic wraz z małżonką w 1870 nabył w Berlinie, sprowadzony z Włoch obraz Matki Bożej Różańcowej (obecnie wiszący w zakrystii). Pierwszy odpust odprawiono w świątyni w 1932. W czasie II wojny światowej obiekt nie doznał zniszczeń. Około 1966 kaplica była już stanowczo zbyt mała na potrzeby lokalnej społeczności. Proboszcz Jerzy Obst podjął inicjatywę rozbudowy i w 1967 wystąpił do władz z wnioskiem o stosowne zezwolenie na rozbudowę kościoła o 3-4 metry. Odpowiedź na ten wniosek nie została nigdy udzielona. W maju 1967 grupa mężczyzn ze wsi postanowiła nielegalnie dobudować nową część kościoła. Jeszcze w tym samym miesiącu wykopano rowy fundamentowe o wymiarach 5 na 6 metrów. Budowa środkami gospodarczymi trwała pięć dni i nie spotkała się z reakcją władz. Rozbudowana świątynia nadal była za mała, w związku z czym postanowiono ponowić nielegalną rozbudowę kościoła. Zastosowano fortel: mieszkańcy składali wnioski na pozyskanie materiałów budowlanych na fikcyjne potrzeby remontu własnych gospodarstw. Gertruda Koc ofiarowała działkę pod rozbudowę. Budowa ruszyła we wrześniu 1967. Świątynię rozbudowano o kolejne 80 m² (8 na 10 metrów) i zakrystię. Tym razem budowę przerwały władze budowlane z Opola, które (wraz milicją) zaplombowały budynek w stanie surowym. 45 osób przesłuchiwano na posterunku MO w Turawie, jednak nikt ujawnił żadnych danych i nie można było wskazać winnych. Poważne problemy miały także władze Gromadzkiej Rady Narodowej, które nie zgłosiły faktu budowy. Sprawę ostatecznie umorzono, a poświęcenia ukończonego kościoła dokonał 12 października 1969 biskup Wacław Wycisk. W 1986 podwyższono wieżę o 4 metry oraz zmieniono jej pokrycie na miedziane. W Hucie Małapanew odlano dzwony, które poświęcił biskup Jan Bagiński. Organy sprowadzono z Niemiec. Poświęcono je 3 czerwca 1989. W 2019 uroczystościom jubileuszu 150-lecia świątyni przewodził biskup Rudolf Pierskała. Z tej okazji odrestaurowano obraz Matki Boskiej Różańcowej (prace wykonał Adam Dziuba, parafianin). W 2008 odsłonięto na elewacji tablicę upamiętniającą księdza Jerzego Obsta. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół w Kadłubie Turawskim
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Zakrzowie Turawskim

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła – rzymskokatolicki, zabytkowy kościół filialny w Zakrzowie Turawskim. Świątynia należy do parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Ligocie Turawskiej w dekanacie Zagwiździe, diecezji opolskiej. Dnia 26 listopada 1953 roku, pod numerem 58/53, kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego (wypisany z rejestru) Historia kościoła Kościół w Zakrzowie Turawskim został wybudowany w 1759 roku. Jest to budowla o konstrukcji zrębowej, z prostokątną nawę i wyodrębnionym prezbiterium. Kwadratowa wieża łączy się z korpusem kościoła od zachodu i jest zakończona cebulastym hełmem. Wnętrze zdobią zabytkowe: barokowa chrzcielnica z XVIII wieku, gotycka figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XIV wieku. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół filialny śś. Piotra i Pawła w Zakrzowie Turawskim
Kościół Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel w Brzegu Dolnym

Kościół parafialny pw. Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel w Brzegu Dolnym Historia Liczni luteranie z Brzegu Dolnego od 1654 r. aż do połowy XVIII w. nie posiadali własnego kościoła ze względu na zakaz wznoszenia takich budowli w państwie katolickich Habsburgów. Sytuacja zmieniła się, dopiero gdy Dolny Śląsk stał się częścią protestanckiego Królestwa Prus. W 1742 r. król pruski Fryderyk II Wielki wydał na budowę kościoła luterańskiego w Brzegu Dolnym specjalne pozwolenie; interweniował również, aby ten kościół wzniesiono w centrum miasta, a nie poza nim. Kościół wzniesiono w stylu barokowym śląskich Kościołów Pokoju z muru pruskiego, na planie prostokąta, z niską wieżą i małymi oknami. Inauguracyjne nabożeństwo miało miejsce 17.05.1744 r. Utworzona przy kościele parafia luterańska oprócz miasta obejmowała również miejscowości: Warzyń (obecnie dzielnica Brzegu Dolnego), Głoska, Kobylniki i Księginice. W 1784 r. kościół znacznie powiększono przez dobudowanie części od wschodu i południa. W 1797 r. wybudowano murowaną wieżę, w latach 1844-1845 gruntownie przebudowano kościół, zastępując mur pruski zwykłym ceglanym. W pobliżu w 1903 r. dla zgromadzenia diakonis (utworzonego w mieście w 1899 r.) wybudowano neogotycki Dom Diakonis (Rynek 21), gdzie 21 stycznia 1945 r. odbyło się ostatnie nabożeństwo luterańskie w mieście. Opuszczony kościół w 1945 r. został przekazany katolikom. Pierwszym proboszczem nowo utworzonej katolickiej parafii był w latach 1945-1970 ks. kanonik Jan Puk, który przybył do Brzegu Dolnego wraz z repatriantami ze Śniatyna (obecna Ukraina). Razem ze wspólnotą parafialną przywieziono i umieszczono w ołtarzu głównym kościoła łaskami słynący obraz Matki Bożej Szkaplerznej wraz z licznymi wotami wdzięczności za otrzymane łaski. Przypisy
Kościół Wszystkich Świętych w Brzegu Dolnym

Kościół cmentarny pw. Wszystkich Świętych w Brzegu Dolnym-Warzyniu – wzmiankowany w 1261 r., prawdopodobnie już przed 1248 r. był siedzibą parafii, obejmującej kilka wsi. W połowie XVI w. zajęty przez luteranów, którzy zostali zmuszeni w 1654 r. do zwrócenia go katolikom. Obecny kościół wzniesiono ok. 1580 r. w formach gotycko-renesansowych. Przebudowany był w XIX w. Założony na planie jednonawowym z węższym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium i z wieżą od zachodu. Zachował się renesansowy portal oraz XIX-wieczne wyposażenie wnętrza. Do parafii katolickiej na Warzyniu do 1945 r. należał Brzeg Dolny, Radecz, Żerków i Żerkówek. Po II wojnie światowej stał się kościołem filialnym. W latach 70. XX w. stał się zbyt mały dla ciągle powiększającej się liczby miejscowych wiernych. W związku z wybudowaniem w 1984 r. w pobliżu nowego, większego kościoła pw. Chrystusa Króla, kościół Wszystkich Świętych stał się kościołem cmentarnym. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół pod wezwaniem Wszystkich Świętych w Brzegu Dolnym polska-org.pl
Kościół św. Józefa Robotnika w Osowcu-Węgrach

Kościół św. Józefa Robotnika – rzymskokatolicki, zabytkowy kościół parafialny w Węgrach. Świątynia należy do parafii św. Józefa Robotnika w Osowcu-Węgrach w dekanacie Zagwiździe, diecezji opolskiej. Dnia 4 marca 2011 roku, pod numerem A-156/2011, kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia kościoła Kościół został wybudowany w latach 1930–1939. Jego konsekracja miała miejsce w 1939 roku, a dokonał jej ks. kardynał Adolf Bertram. Prezbiterium ozdobione jest freskiem ukrzyżowanego Jezusa. Nad wejściem usytuowany jest chór kościelny wraz z organami. Po prawej stronie od prezbiterium znajduje się chrzcielnica a pod chórem konfesjonał. W nawach bocznych znajdują się witraże poświęcone świętym, ufundowane przez parafian podczas budowy kościoła. Na ścianach umieszczone są figury: św. Floriana, św. Jadwigi, rzeźba św. Józefa, która upamiętnia milenium 2000 roku, drewniane rzeźby 7 sakramentów świętych, W nawach bocznych umieszczono figury: Maryi Panny, Jezusa Chrystusa, W kościele znajduje się także dwustronny sztandar ku czci św. Anny oraz św. Józefa. Organy Organy wybudowała firma Rieger Orgelbau w 1938 roku jako opus 2905. W 2012 roku miał miejsce ich remont, który przeprowadził Henryk Hober z Olesna. Dyspozycja instrumentu: Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcia kościoła parafialnego w Osowcu-Wegrach
Kościół Bożego Ciała w Orłowie-Parcel

Kościół Bożego Ciała – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Piątek diecezji łowickiej. Jest to gotycka, orientowana świątynia wzniesiona w 1430 roku. Kościół jest jednonawowy i posiada prezbiterium niższe i węższe od nawy głównej, zamknięte wielobocznie. Prezbiterium nakrywa sklepienie gwiaździste, zakrystię nakrywa sklepienie krzyżowe a skarbczyk sklepienie kolebkowe. W nawie i kruchcie są umieszczone stropy. Od strony południowej w fasadę wtopiona jest wieżao dwóch kondygnacjach. Wyposażenie kościoła powstało w XVI i XIX wieku Przypisy
Kościół św. Floriana w Zawadzie

Kościół św. Floriana – rzymskokatolicki kościół parafialny w Zawadzie. Świątynia należy do parafii św. Floriana w Zawadzie w dekanacie Siołkowice, diecezji opolskiej. Historia kościoła Budowę kościoła rozpoczęła się w 1982 roku, którą zakończono w 1994 roku. Budowniczym kościoła i pierwszym proboszczem parafii był ksiądz Henryk Cieślik, który zmarł 2 listopada 2015 roku. Obecnie proboszczem jest ks. Mariusz Sobek. Na dzwonnicy wiszą trzy dzwony, ufundowane przez parafian oraz Rudolfa i Krystę Moczko z Monachium. Noszą imiona: św. Henryk, św. Rodzina i św. Florian. Zostały odlane w Odlewni Dzwonów Janusza Felczyńskiego w Przemyślu. Przypisy Linki zewnętrzne Parafia św. Floriana
Kościół Przemienienia Pańskiego w Piątku

Kościół Przemienienia Pańskiego – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Świętej Trójcy w dekanacie Piątek diecezji łowickiej. Świątynia położona jest na cmentarzu grzebalnym. Wybudowano ją w 1753 roku. Dawniej nosiła wezwanie św. Wawrzyńca. Jest to budowla drewniana wzniesiona na planie prostokąta, posiadająca konstrukcję zrębową, oszalowana. Wewnątrz znajdują się trzy ołtarze w stylu rokokowym: główny, ozdobiony obrazami z przedstawieniami Ukrzyżowania i Przemienienia oraz boczne: jeden posiadający obrazy przedstawiające św. Wawrzyńca i św. Katarzynę Aleksandryjską, a drugi posiadający obrazy z postaciami św. Barbary i św. Urszuli.. Kościół nie jest orientowany. Składa się z prezbiterium mniejszego od nawy, zamkniętego prostokątnie. Z boku nawy jest umieszczona mała kruchta. Świątynię nakrywa dach dwukalenicowy, pokryty gontem z wieżyczką na sygnaturkę. Jest ona zwieńczona hełmem blaszanym z latarnią. Wnętrze nakryte jest płaskimi stropami. Na belce tęczowej znajduje się rokokowy krucyfiks, inskrypcja i data „1753”. Chór muzyczny podparty jest dwoma słupami. Przypisy
Kościół św. Katarzyny w Rzeczycy

Kościół Świętej Katarzyny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Nowe Miasto nad Pilicą diecezji łowickiej. Obecna jednonawowa murowana świątynia została wybudowana w latach 1889-1890 dzięki staraniom księdza Mieczysława Skarżyńskiego według projektu architekta Szrettera. Pracami budowlanymi kierował majster murarski Bernard Kolbuszewski z Tomaszowa Mazowieckiego, a jego zastępcą był Ignacy Siwiński, parafianin z Rzeczycy. Jest to budowla wzniesiona w stylu neoklasycystycznym na planie krzyża z fasadą ozdobioną dwiema wieżami. Świątynia została konsekrowana w dniu 11 czerwca 1891 roku przez arcybiskupa Wincentego Teofila Popiela, metropolitę warszawskiego. Przypisy
Kościół Przemienienia Pańskiego w Grodzisku Mazowieckim

Kościół Przemienienia Pańskiego – kościół parafii rzymskokatolickiej Przemienienia Pańskiego w Grodzisku Mazowieckim. Historia 17 lipca 1981 z inicjatywy proboszcza parafii Św. Anny w Grodzisku Mazowieckim ks. Lucjana Rutkowskiego powstał komitet budowy kościoła w dzielnicy Łąki. Ze względu na niemożność uzyskania zezwolenia na budowę kościoła postanowiono budować ośrodek katechetyczny. 5 października 1982 uzyskano zezwolenie na budowę i 5 kwietnia 1983 rozpoczęto prace budowlane. 13 czerwca 1983 biskup Władysław Miziołek poświęcił kamień węgielny pod budowę kaplicy, która została poświęcona 13 listopada 1983 przez biskupa Jerzego Modzelewskiego i obecnie stanowi nawę boczną kościoła. 31 maja 2003 prymas Józef Glemp dokonał konsekracji świątyni. Przypisy
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Sobocie

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Piątek diecezji łowickiej. Historia i architektura Jest to świątynia wybudowana z cegły i kamienia na miejscu poprzedniej budowli. Kościół jest orientowany i został wzniesiony w stylu gotycko-renesansowym, ufundował go w 1518 roku Tomasz Sobocki. Budowla składa się z nawy i węższego od niej prostokątnego prezbiterium. Przy nim od strony południowej znajduje się przybudówka, mieszcząca zakrystię i skarbczyk. Od strony południowej przy nawie jest dostawiona kruchta. Nawę nakrywa sklepienie kolebkowe z lunetami, prezbiterium nakrywa sklepienie gwieździste, zakrystię nakrywa sklepienie kryształowe, a skarbczyk nakrywa sklepienie kolebkowe. Wewnątrz świątyni znajdują się trzy ołtarze. Na zewnątrz budowla jest opięta przyporami. We wnętrzu są umieszczone przyścienne, wykonane z piaskowca nagrobki Tomasza Sobockiego (zmarłego w 1527 roku), Jakuba Sobockiego (zmarłego w 1540 roku) i Cypriana Zawiszy Czarnego (zmarłego w 1827 roku). Tablica pamiątkowa ku czci tego ostatniego umieszczona jest w murze otaczającym kościół. Przypisy
Kościół Przemienienia Pańskiego w Sobocie

Kościół Przemienienia Pańskiego – rzymskokatolicki kościół cmentarny należący do parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w dekanacie Piątek diecezji łowickiej. Świątynia została wybudowana zapewne w pierwszej połowie XVII wieku. Kościół jest orientowany, wzniesiony z drewna, ma konstrukcję zrębową, na zewnątrz jest oszalowany. Nawa budowli ma plan zbliżony do kwadratu, prezbiterium jest węższe i krótsze, wzniesione na planie prostokąta. Przy nawie od strony zachodniej i południowej są umieszczone kruchta i przedsionek, przy prezbiterium natomiast od strony północnej mieści się zakrystia. Wnętrze świątyni jest nakryte stropem z fasetą. Chór muzyczny jest oparty na dwóch słupach. Wiązania dachowe są storczykowe. Budowla nakryta jest dachami dwuspadowymi, składającymi się z gontów. W ołtarzu głównym jest umieszczony obraz Przemienienie Pańskie. Ambona reprezentuje styl rokokowy. Przypisy
Kościół św. Katarzyny w Witoni

Kościół Świętej Katarzyny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Kutno – św. Michała Archanioła diecezji łowickiej. Obecna świątynia, murowana została wybudowana z kamienia i cegły w latach 1545 - 1550 (data została wykuta na żelaznych drzwiach do zakrystii). Jest to kościół orientowany, składający się z jednej nawy, posiadający węższe prezbiterium, zakończone węższą i niższą apsydą. W elewację jest wtopiona czworokątna wieża. Przy prezbiterium jest umieszczona prostokątna zakrystia, nad nią znajduje się empora, otwierająca się półkoliście do prezbiterium. chór muzyczny jest podparty dwiema kolumnami. We wnętrzu świątyni jest umieszczone kamienne sakramentarium o trzech kondygnacjach, reprezentujące styl renesansowy. Przypisy
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lotyniu

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – katolicki kościół parafialny, zlokalizowany w Lotyniu, w gminie Okonek. Jest siedzibą lotyńskiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Historia Orientowaną świątynię zbudowano dla protestantów w 1794 (lub 1734). Fundatorem był Kacper von Hertzberg, właściciel dóbr w Lotyniu. Przez katolików przejęta po II wojnie światowej i poświęcona 9 września 1945. Parafię erygowano 25 stycznia 1968. W okresie międzywojennym zainstalowano cztery witraże, których twórcą był Jast von Hertzberg. W 1985 wymieniono pokrycie dachowe kościoła i odrestaurowano jego wnętrze. Architektura Jest to obiekt o konstrukcji ryglowej, z wypełnieniem ceglanym (w niektórych przewodnikach podawany mylnie jako szachulcowy), kryty pierwotnie gontem, po remoncie blachą miedzianą. Wieża jest zwieńczona dachem wieżowym. Od północy dobudowana kruchta i klatka schodowa, zakrystia zaś od południa. Salowe wnętrze otaczają empory (wzdłuż trzech ścian, emporę za ołtarzem usunięto po 1945). Część środkowa kryta pozornym sklepieniem kolebkowym, na którym około 1970 umieszczono polichromię figuralną, uzupełniając tym samym wcześniejsze motywy roślinne. Ołtarz (1733) reprezentuje nurt lokalnej, barokowej sztuki ludowej (wyrzeźbione są tu m.in. herby fundatorów). Na wieży umieszczony jest dzwon z 1617, wykonany przez stargardzkiego ludwisarza Joahima Karstede. Otoczenie Przy kościele skromna dzwonnica stalowa oraz nagrobki grafów von Hertzberg, m.in. bogato płaskorzeźbiony, secesyjny Gunilli von Hertzberg (1893-1907), czy też posiadający formę steli Wilhelma von Hertzberg (1786-1835). Towarzyszy im skromny nagrobek Stanisławy Nowak (1883-1945) oraz pomnik ofiar I wojny światowej z figurą maryjną na szczycie. Galeria Przypisy
Kościół Świętej Trójcy w Bolesławcu

Kościół Świętej Trójcy – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Bolesławiec diecezji kaliskiej. Historia Budowa kościoła rozpoczęła się w 1676 roku dzięki staraniom ówczesnego starosty bolesławieckiego Mikołaja Zebrzydowskiego. Prace były kontynuowane po pożarze miasta w 1702 roku i zostały zakończone dopiero w 1723 roku. Nawy boczne zostały dobudowane w XVIII wieku. Architektura Jest to murowana trójnawowa świątynia wybudowana w stylu barokowym. Bryła kościoła charakteryzuje się elewacją frontową, podzieloną gzymsami na 4 kondygnacje i ozdobioną ślepymi wnękami i wolutami. We wnętrzu znajduje się wyposażenie reprezentujące głównie styl barokowy i pochodzące z XVIII wieku. W kruchcie są umieszczone epitafia dziekanów wieruszowskich – księży: R. Dobrzelewskiego, J. Szeligowskiego i Mieńcuckiego. W kościele znajdują się organy 8-głosowe wykonane w 1949 roku przez nieznaną firmę. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół Świętej Trójcy w Bolesławcu fotopolska.eu