NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
PTS (anfibio)

Il veicolo PTS (o M 065) era un veicolo militare da trasporto cingolato anfibio sovietico, successore del K 61. La tecnica Il PTS, dovendo sostituire il K 61, fu progettato per avere una forte capacità di carico rispetto a quella, già notevole, del predecessore. Il veicolo comunque riprese le linee generali del K 61, con uno scafo in acciaio e con la cabina dell'equipaggio molto avanzata, in modo da avere un vano di carico molto ampio che occupava completamente sia la parte centrale sia quella posteriore del veicolo. In questo modo era possibile utilizzare una rampa posteriore per il carico e lo scarico. La capacità di carico in acqua arrivava a 10 t, mentre a terra era limitata a 5 t. In alternativa al carico può trasportare 70 fanti completamente equipaggiati. Il motore era situato nella parte inferiore del veicolo, con i tubi di scarico dei gas di combustione che fuoruscivano da entrambi i lati. Sembra che questa posizione, quando il veicolo trasportava truppe, fosse molto sgradita agli occupanti, che venivano notevolmente infastiditi dai fumi. Il sistema di rotolamento era su 6 ruote gommate senza ruotini tendicingolo, la ruota motrice (anteriore) e la ruota di rinvio erano di diametro minore rispetto alle ruote portanti. La propulsione in acqua era ottenuta per mezzo di due eliche intubate, mentre la guida era garantita da due timoni. Prima dell'ingresso in acqua il veicolo doveva innalzare una piastra frangiflutti anteriore. L'equipaggio fisso (2 uomini) aveva un compartimento completamente chiuso, a differenza di quanto avveniva sul K 61, dove il compartimento dell'equipaggio era aperto. Tutta la parte riservata all'equipaggio quindi aveva una protezione NBC (Nucleare, Biologica, Chimica) completa, mentre la parte riservata al carico o alle truppe trasportate era completamente aperta. Associato al PTS era il rimorchio (anche questo anfibio) PKP, fornito di due ruote e di due casse d'aria stabilizzatrici, prima dell'ingresso in acqua le casse d'aria (portate sollevate nel movimento a terra per limitare l'ingombro) dovevano essere ruotate di 180° e bloccate per aumentare la galleggiabilità del rimorchio stesso. Il PTS oltre al modello base aveva un modello PTS-M, con capacità di trasporto carburante incrementata. L'unica variante nota era una fornita di lanciarazzi posteriore usato per la bonifica dei campi minati, costruita in Polonia. L'impiego Il PTS entrò in servizio a metà degli anni sessanta, in sostituzione del K 61. Fu distribuito, oltre che all'Armata Rossa, anche ai paesi del Patto di Varsavia e da Iraq, Siria ed Egitto. L'unico impiego bellico di questo mezzo fu fatto dall'Egitto, che lo usò per attraversare il canale di Suez durante la guerra dello Yom Kippur. Bibliografia AAVV - War machine - Aerospace Publishing Ltd (London UK, 1985), tradotto in italiano da Mario Bucalossi et al. col titolo Armi da Guerra per Istituto Geografico De Agostini (Novara, 1986) Voci correlate Veicoli militari anfibi K 61 Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su PTS
Плавающий транспортёр средний

ПТС — плавающий транспортер средний. Гусеничный плавающий транспортер ПТС предназначен для десантной переправы через водные преграды артиллерийских систем, колесных и гусеничных тягачей, бронетранспортеров, автомобилей, личного состава и различных грузов. История создания и производства ПТС был разработан на Крюковском вагоностроительном заводе в Кременчуге (Полтавская область) под руководством главного конструктора Е. Е. Ленциуса в 1961 году на базе агрегатов и узлов артиллерийского тягача АТС-59 и танка Т-54. Описание конструкции Транспортер делится на три части: отделение управления, силовое отделение и грузовое отделение. Площадь грузовой платформы составляет 18,5 м² (7,1 х 2,6 м), грузоподъемность на воде — 10 т и 5 т на суше. Примечания Литература Руководство по материальной части и эксплуатации гусеничного плавающего транспортера ПТС. Воениздат МО СССР. Москва 1967 г. Ссылки Инженерная техника Советской Армии: Плавающий транспортер ПТС
ПТС-М

ПТС-М је совјетски гусеничарски амфибијски транспортер. ПТС означава Плутајући транспортер - средњи или средње амфибијско транспортно возило. Његов индустријски индекс био је Објект 65. ПТС-М је развијен је под надзором главног конструктора Е. Е. Лензиуса 1965. године на основу ПТС-а. Представљен 1965. године. Велик је, са значајном корисном носивошћу од 10 тона и бољим перформансама. Најчешћи модел је побољшани ПТС-М који покреће дизел мотор снаге 350 кс. Опис ПТС-М плутајући транспортер намењен је за превоз артиљеријских система, вучних возила са точковима и гусеницама, оклопних транспортера, аутомобила, особља и разних терета преко водене препреке. ПТС-М има кутијаст отворен водонепропусни труп, са шест точкова на бочним странама, предњи погонски зупчаник, задњи ланчаник, и без повратних ваљка и има задњу утоварну рампу. Посада седи наред, остављајући задњи део ПТС-а слободним за утоварено возило, које се може утоварити у ПТС-М преко утоварне рампе. Да би се ово омогућило, мотор је смештен испод пода. Погон у води се врши помоћу два пропелера који су смештени у тунелима како би се заштитили од оштећења током копнених операција. ПТС-М поседује и пратеће возило, ПКП, амфибијску приколицу на два точка, налик чамцу, са склопивим пловцима који обезбеђују амфибијској приколици стабилност на води. Ова комбинација омогућава да ПТС-М може да утовари артиљеријско вучно возило, а амфибијска приколица да утовари топ (до средњег калибра), своју посаду и потребну количину муниције, све заједно у једном утовару. Спецификација Површина теретне платформе је 20,54 м². Носивост на води је 10 тона и 5 тона на копну. Максимална брзина (оптерећен, аутопут): 40 km/č Максимална брзина (оптерећен, некатегорисани пут): 25 km/č Највећа брзина (оптерећен, на води): 11 km/č Домет: 300 км Варијанте ПТС ПТС-М ПТС-2 ПТС-3 ПТС-4 Корисници ПТС-М су усвојиле снаге Совјетске армије и снаге Варшавског пакта, и испоручен је Египту, бившој Југославији, Ираку, Уругвају и другим државама. Мађарска - 51 ПТС-2 Србија - 12 ПТС-М Хрватска - 4 ПТС-2 Пољска Летонија Сирија Египат Ирак Индонезија (Индонезијски морнарички корпус) Украјина - 15 ПТС-2 Грузија Вијетнам Алжир Бивши корисници Совјетски Савез Југославија Галерија Амфибијски транспортер ПТС-М из састава 1. понтонирског батаљона Речне флотиле Војске током тактичке вежбе "Тител 2008" Референце Напомене Књиге Hogg, Ian V. (1980). The Illustrated Encyclopedia of Military Vehicles - PTS Tracked Amphibian. London, England: Hamblyn Publishing Group Limited. ISBN 978-0134508177. Спољашње везе Слике ПТС-М-а на Prime Portal Инжењерски инжењеринг совјетске армије: ПТС Плутајући транспортер
Плавучий транспортер середній

ПТС — плавучий транспортер середній. Гусеничний плавучий транспортер ПТС призначений для десантної переправи через водні перешкоди артилерійських систем, колісних і гусеничних тягачів, бронетранспортерів, автомобілів, особового складу і різних вантажів. Див. також Плавучий транспортер
Sielanka (jezioro)

Sielanka – jezioro w Warszawie, w dzielnicy Wilanów. Położenie i charakterystyka Jezioro jest starorzeczem Wisły. Leży po lewej stronie Wisły, w Warszawie, w dzielnicy Wilanów, w rejonie MSI Wilanów Niski, w pobliżu ulic Sielanki, Biedronki i Łuczniczej. Jest połączone poprzez kanał „W” o długości 1,3 km z Jeziorkiem Czerniakowskim. W kanale tym woda płynie okresowo, a jezioro określane jest wręcz jako bezodpływowe. Leży w zlewni Kanału Głównego „A”. Jezioro jest zdegradowane, wysycha i silnie zarasta. W przeszłości zbiornik wodny połączony był z Jeziorem Wilanowskim. W celu zasilenia Jeziorka Czerniakowskiego wodami Potoku Służewieckiego postuluje się odtworzenie tego połączenia. „Program Ochrony Środowiska dla m. st. Warszawy na lata 2009–2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r.” podaje, że jezioro położone jest na tarasie zalewowym i ma powierzchnię 0,8910 ha. Obszar jego zlewni wynosi 0,22 km². Według numerycznego modelu terenu udostępnionego przez Geoportal lustro wody znajduje się na wysokości 82,5 m n.p.m. Długość jeziora wynosi 450 m (według innego źródła 300 m), a jego maksymalna szerokość to 30 m. Zbiornik wodny ma wydłużony kształt w kierunku E–W. Jego głębokość wynosi 1,0 m. Przyroda Jezioro znajduje się na terenie Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, a także w otulinie rezerwatu przyrody Jeziorko Czerniakowskie. W 2004 roku na terenie jeziora i w jego okolicach stwierdzono występowanie kaczki krzyżówki. Przypisy
Museum of Photography in Kraków

The Walery Rzewuski Museum of Photography in Kraków (Polish: Muzeum Fotografii w Krakowie) is a state-run photography museum in Kraków, Poland, established as the only one of its kind a mere three years before the collapse of the Soviet empire. The venue survived the transition successfully owing to new programmes. The museum building is located on Józefitów 16 street in the Krowodrza district (north-west of Kleparz). In 2018, the second museum section opened in a historic building of the shooting range on Królowej Jadwigi Street. It is called MuFo Strzelnica. In 2021, the third museum section opened in an old building of the Austrian barracks on Rakowicka Street. It is called MuFo Rakowicka. The Museum's mission is the collection and popularizing of historical photographs, as well as research and more recently the digitization of images for the online museum. Aside from exhibits and international symposiums, the museum has a collection of early photographic equipment and its own vast library of albums, archives, catalogs, books and manuals, as well as a press room. Notes and references External links Official website
Museo de Historia de la Fotografía de Cracovia

El Museo de Historia de la Fotografía de Cracovia, en idioma polaco Muzeum Fotografii w Krakowie o Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie (en honor a Walery Rzewuski), es un museo de fotografía situado en Cracovia en Polonia que está dedicado a la historia de la fotografía. Fue fundado el 31 de diciembre de 1986 en un edificio construido entre 1923 y 1925. Su exposición permanente incluye un recorrido por los antecedentes de la fotografía con ejemplares de cámara oscura y linterna mágica, una reconstrucción de un estudio fotográfico de finales del siglo XIX, un archivo de daguerrotipos, ambrotipos, ferrotipos, y fotografías estereoscópicas, una colección de cámaras fotográficas, los archivos del Vilnius Fotoclub de Polonia y un cuarto oscuro de los años veinte y treinta del siglo XX. El museo es una institución cultural con un marco específico de tipo jurídico, económico y financiero que está organizado por el Ayuntamiento de Cracovia y supervisado por un consejo de diez miembros elegidos por el mismo.​ Dispone de una editorial propia, archivos y biblioteca. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Museo de Historia de la Fotografía de Cracovia. (en polaco) Sitio web del Museo de Historia de la Fotografía de Cracovia (en polaco) Boletín informativo del museo
Krakkói Fotótörténeti Múzeum

A Krakkói Fotótörténeti Múzeum (Walery Rzewuski Fotográfiatörténeti Múzeum; lengyelül: Muzeum Historii Fotografii w Krakowie) egy állami fenntartású fotómúzeum Krakkóban, Lengyelországban. 1986-ban, három évvel a szovjet birodalom összeomlása előtt hozták létre. A helyszín az új programoknak köszönhetően sikeresen túlélte az átalakulást. A múzeum épülete a Józefitów 16. szám alatt található, a Krowodrza kerületben (Kleparztól északnyugatra). 2018-ban megnyílt a második múzeumi részleg a Królowej Jadwigi utcai történelmi épületben. MuFo Strzelnicának hívják. 2021-ben megnyílt a harmadik múzeumi részleg a volt osztrák laktanya egyik régi épületében, a Rakowicka utcában. Úgy hívják MuFo Rakowicka. A múzeum küldetése a történelmi fényképek gyűjtése és népszerűsítése, valamint a képek kutatása és újabban digitalizálása az online múzeum számára. A kiállításokon és nemzetközi szimpóziumokon kívül a múzeum korai fényképészeti felszerelések gyűjteményével és saját nagy albumokkal, archívumokkal, katalógusokkal, könyvekkel és kézikönyvekkel, valamint sajtószobával rendelkezik. Képgaléria Jegyzetek Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Museum of the History of Photography, Kraków című angol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Források A múzeum hivatalos honlapja (lengyelül) A Krakkói Fotótörténeti Múzeum MuFo főoldala (lengyelül)
Muzeul de Istorie a Fotografiei din Cracovia

Muzeul de Istorie a Fotografiei din Cracovia (în poloneză Muzeum Historii Fotografii w Krakowie), Polonia, este un muzeu înființat în anul 1986, cu trei ani înainte de dezmembrarea Imperiului Sovietic. Misiunea muzeului este colecționarea și popularizarea fotografiilor istorice, precum și cercetarea lor și, mai recent, transferul lor pe suport digital pentru muzeu on-line. Este singurul muzeu din Polonia dedicat exclusiv fotografiei. Se întinde în câteva camere de mărimea unor debarale care găzduiesc și o serie de expoziții fotografice temporare, cu câteva fotografii stereoscopice timpurii minunate, comemorând atacul asupra Parisului din 1871, o cameră obscură veche, mormane de aparate vechi și o colecție de imagini istorice ale Cracoviei. În afară de exponate și simpozioane internaționale, muzeul are în administrare propria bibliotecă vastă de albume, cataloage, cărți și manuale, precum și o sală de presă. Colecția muzeului conține în prezent circa 2000 de obiecte, 600 de diferite tipuri de camere foto, fabricate între anii 1880 și 2005. O altă parte a colecției este dedicată lentilelor, laboratoarelor foto, diverselor echipamente și recuzite. Turnul Primăriei – tot ce a mai rămas din primăria din secolul al XVI-lea devastată de foc și dărâmată de austrieci la începutul secolului al XIX-lea, cu o înălțime de aproape 70 de metri, găzduiește o secție a Muzeului de Istorie din Cracovia. Panorama asupra pieței și a orașului merită efortul de a urca cele 110 treptele înalte de piatră. Referințe Vezi și Cultura Cracoviei
Musikakademie Danzig

Die Stanisław-Moniuszko-Musikakademie Danzig (polnisch: Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku) ist eine 1947 gegründete Musikhochschule in der polnischen Stadt Danzig. Sie ist nach Stanisław Moniuszko benannt. Geschichte Rektoren Jan Ekier (1947–1948) Stefan Śledziński (1948–1951) Władysław Walentynowicz (1951–1952) Florian Dąbrowski (1952–1954) Władysław Bukowiecki (1954–1956) Piotr Rytel (1956–1961) Roman Heising (1961–1972) Antoni Poszowski (1972–1987) Roman Suchecki (1987–1993) Waldemar Wojtal (1993–1999) Antoni Poszowski (1999–2003) Waldemar Wojtal (2004–2005) Bogdan Kułakowski (2005–2012) Maciej Sobczak (2012–2020) Ryszard Minkiewicz (seit 2020) Fakultäten Fakultät I – Dirigat, Komposition und Musiktheorie Fakultät II – Instrumentalmusik Fakultät III – Gesang und Schauspiel Fakultät IV – Chordirigat, Kirchenmusik, Musikpädagogik, Rhythmik und Jazz Persönlichkeiten Zu den ehemaligen Studenten gehören Elisabeth Hornung, Kiryl Keduk, Krystyna Michałowska, Katarzyna Myćka und Katarzyna Rabczuk. Der Musikwissenschaftler Franz Kessler wurde 2002 zum Ehrenmitglied ernannt. Weblinks Homepage Fußnoten
Stanisław Moniuszko Muziekacademie Gdańsk

De "Stanisław Moniuszko" Muziekacademie (Pools: Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku) in Gdańsk werd in 1947 opgericht. Van 1947 tot 1982 droeg zij de naam Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna (Staatshogeschool voor muziek) en was gevestigd in Sopot, een populaire badplaats in de buurt van Gdańsk. De eerste docenten en professoren waren Janina Cygańska, Jan Ekier, Zenon Feliński, Roman Heising, Janusz Urbański en Stefan Śledziński. In 1966 verhuisde de academie van Sopot naar Gdansk en nam haar intrek in de grotere gebouwen aan de Łagiewnikistraat 3. In 1982 kreeg de academie de tot nu gebruikelijke naam Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku ("Stanisław Moniuszko" Muziekacademie). De academie is genoemd naar de Poolse componist Stanisław Moniuszko (1819-1872). In 2001 vestigde de muziekacademie zich in een geheel gerenoveerd gebouw met uitstekende faciliteiten. De rectoren sinds oprichting 1947-1948 Jan Ekier 1948-1951 Stefan Śledziński 1951-1952 Władysław Walentynowicz 1952-1954 Florian Dąbrowski 1954-1956 Władysław Bukowiecki 1956-1961 Piotr Rytel 1961-1972 Roman Heising 1972-1987 Antoni Poszowski 1987-1993 Roman Suchecki 1993-1999 Waldemar Wojtal 1999-2003 Antoni Poszowski 2004-2005 Waldemar Wojtal 2005-2012 Bogdan Kułakowski Sinds 2012- Maciej Sobczak Externe link (pl) /(en) Officiële internetpagina
Музична академія (Гданськ)

Музична академія ім. Станіслава Монюшка в Гданську — заклад вищої музичної освіти. Заснована 1947 року як Вища державна школа музики в Сопоті. В 1966 році була перенесена до Гданська, в 1982 році отримала сучасну назву на честь композитора Станіслава Монюшка. Заклад має чотири відділи: Композиції, диригування і теорії музики Інструментальний Вокально-акторський Хоровий Примітки Посилання офіційна сторінка [Архівовано 5 січня 2009 у Wayback Machine.]
Dyskobolia-Stadion

Das Stadion Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski (kurz: Dyskobolia-Stadion, durch Sponsoringvertrag offiziell Stadion Respect Energy) ist ein Fußballstadion in der polnischen Stadt Grodzisk Wielkopolski. Geschichte Das am 11. November 1925 eröffnete Stadion bietet Platz für 5383 Zuschauer, wobei es nur Sitzplätze hat. Es diente hauptsächlich als Spielstätte des Fußballvereins Dyskobolia Grodzisk. Nachdem am 11. Juli 2008 der Besitzer und Präsident des Vereins, Zbigniew Drzymała den Verein an den Besitzer von Polonia Warschau verkauft hat, organisieren hier andere polnische Fußballvereine ihre Trainingslager. Auch das polnische Fußballnationalteam hatte hier schon einige Trainingscamps. 2010 wurde verkündet, dass das Dyskobolia-Stadion zusammen mit dem Hotel GROCLIN zum Gastgeber der polnischen Fußballnationalmannschaft während der Fußball-Europameisterschaft 2012 ausgewählt wurde. Im Dezember 2011 berichteten jedoch die polnischen Medien, dass sich das Fußballnationalteam für das Hotel Hyatt Warschau entschieden hat. Der Fußballverein Warta Posen nutzte es von 2018 bis 2025 für seine Heimspiele. Ende August 2023 schlossen Warta Posen und das Elektrizitätsversorgungsunternehmen Respect Energy einen Sponsoringvertrag bis Mitte 2025 ab. In der Zeit heißt die Anlage Stadion Respect Energy. Weblinks stadiumdb.com: Stadion Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski (englisch) europlan-online.de: Stadion Groclinu Dyskobolii – Grodzisk Wielkopolski stadionwelt.de: Bildergalerie Einzelnachweise
Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski Stadium

The Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski Stadium (Polish: Stadion Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski) is a multi-use stadium in Grodzisk Wielkopolski, Poland. The stadium is used mostly for football matches and is the home ground of Nasza Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski, and was previously (2020–2025) used by Warta Poznań to host their Ekstraklasa and I liga matches. It was originally built in 1925 and can hold 5,383 spectators. It was the home ground of Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski, until the above-mentioned club was dissolved in 2015 and replaced with phoenix club Nasza Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski. From 24 August 2023, the stadium is called Stadion Respect Energy, for sponsorship reasons. References External links StadiumDB images
Estadio Dyskobolia

El Estadio Dyskobolia (en polaco: Stadion Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski), es un estadio de fútbol ubicado en Grodzisk Wielkopolski, Polonia. Es el estadio donde el Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski juega sus partidos como local. Desde la temporada 2020-21 el Warta Poznań también disputa sus partidos en el Estadio Dyskobolia debido a que su estadio no se encuentra homologado por la Asociación Polaca de Fútbol.​ Instalaciones En 1923 se iniciaron las obras de un recinto polideportivo en la ciudad de Grodzisk Wielkopolski, siendo inaugurado el 11 de noviembre de 1925. Desde 1996 se han llevado multitud de trabajos de remodelación y ampliación del aforo, alcanzando los 5.000 asientos, además de modernizar las gradas y construir un hotel, un restaurante e incluso una clínica. La tribuna principal se inauguró el 9 de mayo de 2003. Después de que el propietario y presidente del Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski, Zbigniew Drzymała, acordase la fusión del club con el Polonia Varsovia el 11 de julio de 2008, el estadio cayó en desuso y dejó de acoger partidos de la Ekstraklasa, la máxima categoría del fútbol polaco. Desde entonces, otros equipos de fútbol organizan sus campamentos de verano y entrenamientos en las instalaciones del Dyskobolia, incluyendo la selección de fútbol de Polonia. En 2010 se anunció que el estadio Dyskobolia, junto al hotel GROCLIN, acogerían a la selección polaca durante el transcurso de la Eurocopa 2012;​ no obstante, en diciembre de 2011, los medios polacos informaron que la selección había elegido el Hotel Hyatt Varsovia de la capital.​ Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Polonia Referencias
Stadio Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski

Lo stadio Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski (in polacco Stadion Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski) è uno stadio della città polacca di Grodzisk Wielkopolski di proprietà dello stato. In esso sono state disputate le gare interne del Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski, che ha militato nella massima divisione calcistica polacca dal 1999 al 2008, anno in cui si è fusa al Polonia Varsavia. Dal 2019 ospita le gare interne del Warta Poznań, dal momento che lo stadio degli zieloni, situato in Droga Debińska a Poznań non presentava tutte le misure a norma per disputare i campionati di seconda e prima divisione. Partite della nazionale La nazionale di calcio polacca ha disputato un incontro nello stadio di Grodzisk Wielkopolski: Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stadion Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski
Stadion Dyskobolii

Stadion Dyskobolii is een multifunctioneel stadion in de Poolse stad Grodzisk Wielkopolski. Het heeft een capaciteit van 5.383 toeschouwers en is de thuishaven van voetbalclub Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski. Geschiedenis In 1923 werd besloten dat er een stadion moest komen voor de ontwikkeling van sport in de omgeving van Grodzisk Wielkopolski. Het stadion werd geopend op 11 november 1925 en bevat vandaag de dag nog steeds een houten tribune. Sinds 1996 werd het stadion regelmatig uitgebreid. Tegenover de houten tribune werd een nieuwe tribune gebouwd, met daarin een hotel, restaurant en een medische kliniek. De nieuwe tribune werd geopend op 9 mei 2003.
Дискоболия (стадион)

Стадион «Дискоболия» — многофункциональное спортивное сооружение в городе Гродзиск-Велькопольский, Польша. Стадион в основном используется для проведения футбольных матчей и является домашней ареной для команды «Дискоболия» (англ. Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski). Стадион был построен в 1925 году и вмещает 6000 человек. Международные матчи Матчи национальной сборной Игры команды «Дискоболия» Примечания
Catedral de Breslau

La Catedral de Sant Joan Baptista a Breslau (Wrocław), (en polonès: Archikatedra św. Jana Chrzciciela, en alemany: Breslauer Dom, Kathedrale St. Johannes des Täufers), és la seu de l'arxidiòcesi de Breslau, i un dels edificis més emblemàtics de la ciutat. La catedral, situada al districte d'Ostrów Tumski, és una església gòtica amb afegits neogòtics. L'actual catedral és la quarta església que ha estat construïda en aquest emplaçament. Els seus orígens es remunten al segle x, tot i que les harmonioses formes gòtiques actuals daten del segle xiii. La catedral va ser acabada el 1272. L'edifici va ser en gran part destruït el 1945 però gràcies als treballs de reconstrucció ha recuperat la seva antiga esplendor. Referències Enllaços externs Lloc web de l'Arxidiòcesi (polonès) Google Maps Sightseeing in Wrocław Arxivat 2005-12-26 a Wayback Machine. (anglès) "Katedra Wrocławska" - Vistes Arxivat 2009-03-04 a Wayback Machine. (polonès)