NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kolegiata Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i Bożego Ciała w Strzyżowie

Kolegiata Niepokalanego Poczęcia NMP i Bożego Ciała w Strzyżowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Strzyżów diecezji rzeszowskiej. Historia Parafia została erygowana w 1401 roku, natomiast świątynia została wybudowana w II połowie XV wieku, konsekrowana w 1494 roku pod wezwaniem Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej. W latach 1550–1566 była zborem protestanckim. Ponownie konsekrowana w 1611 roku pod wezwaniem Bożego Ciała. Spalona w 1657 roku, odbudowana w II połowie XVII wieku, podczas tej przebudowy nastąpiło całkowite przekształcenie wnętrz na barokowe. W 2006 podniesiona do godności kolegiaty przez biskupa Kazimierza Górnego. Kult Matki Bożej Strzyżowskiej W jednym z ołtarzy bocznych znajduje się łaskami słynącymi wizerunek Matki Bożej Niepokalanie Poczętej. Obraz, o wymiarach 231x103 cm, został namalowany na płótnie w XVII w. przez nieznanego artystę. Kult Matki Bożej Strzyżowskiej potwierdził bp Kazimierz Łubieński w 1704 r. oraz bp Florian Janowski w 1793 roku. W początkach zaboru austriackiego, kościół został przez Austriaków ograbiony, a cudowny obraz Matki Bożej ogołocony z wotów i uszkodzony. Reaktywowanie kultu nastąpiło dopiero w 1861 roku i od tamtej pory rozwija się bez przeszkód. Przypisy Bibliografia PawełP. Batory PawełP., L. Grzebień, Kościół farny w Strzyżowie (recenzja), „Strzyżowski Rocznik Muzealny”, 3, 2017, s. 305–307 . LudwikL. Grzebień LudwikL., Kościół farny w Strzyżowie, Rzeszów: Larus Studio, 2016, ISBN 978-83-923511-7-7 . LudwikL. Grzebień LudwikL., Parafia w Strzyżowie i kult Matki Bożej Niepokalanej, Kraków: WAM, 1997, ISBN 83-7097-325-6 . LudwikL. Grzebień LudwikL., Zarys dziejów parafii w Strzyżowie, „Strzyżowski Rocznik Muzealny”, 3, 2017, s. 131–170 . TomaszT. Węcławowicz TomaszT., Strzyżowski kościół parafialny pw. Bożego Ciała w wiekach średnich w świetle źródeł materialnych. Kilka uwag badawczych, „Strzyżowski Rocznik Muzealny”, 5, 2019, s. 7–26 . Motyka A. ks., "Sanktuaria Diecezji Rzeszowskiej", Rzeszów: Bonus Liber 2010, s. 114-119, ISBN 978-83-62488-00-1 Linki zewnętrzne Strona parafii Archiwalne widoki kościoła w bibliotece Polona
Kolegiata Przemienienia Pańskiego w Radzyminie

Kolegiata Przemienienia Pańskiego w Radzyminie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu radzymińskiego diecezji warszawsko-praskiej. Historia Jest to klasycystyczny kościół wzniesiony w latach 1773–1780 wraz z wolno stojącą dzwonnicą, według projektu Jana Chrystiana Kamsetzera, przebudowany i powiększony w latach 1897–1919 według projektu Konstantego Wojciechowskiego. Od 1992 r. kolegiata. Siedziba radzymińskiej kapituły kolegiackiej. W kościele zachowały się XVIII-wieczne obrazy i rzeźby. Obok świątyni znajduje się plebania z drugiej połowy XVIII wieku. Galeria Przypisy
Collegiate Church of the Transfiguration of Jesus (Garwolin)

The Collegiate Church of the Transfiguration of Jesus is a Catholic church in the Garwolin parish in the town of Garwolin in Poland. It belongs to the Siedlce diocese and is listed as an official monument. The church was built at the turn of the 19th and 20th century in the neo-baroque style. It is the largest parish in Garwolin by registered members. History The first mentions of the Garwolin parish trace back to the year 1418. The original idea for an establishment of a parish was given by the then owner of Garwolin - Duke Janusz II - in 1407, but the act of establishment of the parish was lost after the death of pastor Kacper Sadłoch in 1603. The church in its oldest form was a wooden church built in the 15th century, named after the "Assumption of the Blessed Virgin Mary". The construction of the neo-baroque building started in 1890 in place of an older building that was demolished due to a risk of collapsing. In the year 1900 the church was consecrated under the name of "Transfiguration" by bishop Franciszek Jaczewski. During World War 2 during the bombardment of Garwolin the wooden roof of the church was set aflame and burned down along with three towers and a few paintings inside. Architecture The church was constructed in the shape of a cross with one main nave and two side naves in the neo-baroque style. The ceiling and walls are decorated with paintings with the former representing biblical characters and the latter, various saints. The backdrop of the altar is ordained with golden and silver statues and columns as well as paintings called "Transfiguration" and "Black Madonna of Częstochowa". Statistics There are 12,200 people registered to this parish with 110 of them not being of Catholic faith, making it the largest by number of registered members in the Deanery of Garwolin. The parish also holds record books going back to 1777. References
Kolegiata Przemienienia Pańskiego w Garwolinie

Kolegiata Przemienienia Pańskiego w Garwolinie – neobarokowy rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w mieście Garwolin (województwo mazowieckie), przy ulicy Stanisława Staszica. Historia świątyni Kościół został zbudowany na miejscu starszej budowli z lat 1839–1840, rozebranej w 1890 r. 16 września 1890 r. ordynariusz diecezji lubelskiej poświęcił kamień węgielny pod nowo budowaną świątynię parafialną. W czasie budowy została rozebrana stara dzwonnica, ponieważ przylegała do ścian powstającej budowli. W dniu 5 lipca 1900 r. biskup Franciszek Jaczewski konsekrował kościół pod wezwaniem „Przemienienia Pańskiego”. Ogólny koszt budowy świątyni wyniósł ponad 78 tysięcy rubli. 30 maja 2021 r. na frontonie kolegiaty odsłonięto tablicę upamiętniającą por. Stanisława Kopika ps. „Zemsta”, oficera Wojska Polskiego i Narodowych Sił Zbrojnych. Architektura Kościół jest budowlą trzynawową, zbudowaną na planie krzyża łacińskiego z krótkimi ramionami. Nawa główna posiada osiem okien, po cztery z każdej strony. W prezbiterium znajdują się dwa okna. Kolegiata Tytuł kolegiaty został nadany przez biskupa siedleckiego Zbigniewa Kiernikowskiego 20 kwietnia 2011 r. i została przy niej powołana Kapituła Kolegiacka. Galeria Przypisy Bibliografia Informacje na stronie Parafii Przemienienia Pańskiego w Garwolinie. parafiagarwolin.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-13)].
Bazylika kolegiacka Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Uniejowie

Bazylika kolegiacka Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu uniejowskiego diecezji włocławskiej. Jest to gotycka budowla z XIV wieku z fundacji arcybiskupa gnieźnieńskiego – Bogorii Skotnickiego, przebudowana w XVI wieku. W wyniku działań wojennych 1939 roku uległa poważnym uszkodzeniom: został spalony dach i zawalony szczyt zachodni wraz ze sklepieniem. Zaraz po wojnie (1945–1946) odbudowano ją, a w 1958 roku wymalowano. Największą wartość historyczną w kościele stanowią: gotyckie prezbiterium z XIV wieku, ołtarze boczne z XVII wieku. W kaplicy bł. Bogumiła sarkofag wykonany w brązie 1667 w Gdańsku. W 2018 r. odnowiona została kaplica bł. Bogumiła. Został zrewitalizowany m.in. sarkofag oraz elewacja. 8 kwietnia 2025 r. świątynia została podniesiona do godności bazyliki mniejszej. Uroczystość nadania tytułu odbyła się 10 czerwca, w dniu liturgicznego wspomnienia bł. Bogumiła z Dobrowa. Przypisy
Bazylika kolegiacka Trójcy Przenajświętszej w Myszyńcu

Bazylika kolegiacka Trójcy Przenajświętszej w Myszyńcu – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny z początku XX wieku znajdujący się w Myszyńcu przy ul. Stacha Konwy 12. Historia Kościół został wybudowany w latach 1909–1922 staraniem Komitetu Budowy Murowanego Kościoła, a projekt zatwierdzili w 1907 roku przedstawiciele guberni łomżyńskiej. Poprzedni, drewniany, został rozebrany ostatecznie w 1909 roku. W 1914 roku, jeszcze podczas budowy kościoła, ogień strawił plebanię wraz z dokumentami historycznymi, związanymi z myszyniecką parafią. W roku 1999 kościół został wyniesiony do godności kolegiaty. Proboszczem myszynieckiej parafii był wówczas ks. Zdzisław Mikołajczyk. W 1981 roku kościół został wpisany do rejestru zabytków ówczesnego województwa ostrołęckiego (nr rej A-467). W 2013 roku papież Franciszek podniósł świątynię do godności bazyliki mniejszej. Dekretem biskupa łomżyńskiego Janusza Stepnowskiego z 9 lutego 2021 roku bazylika została ustanowiona jednym z 20 kościołów stacyjnych Papieskiego Roku św. Józefa w diecezji łomżyńskiej. Architektura i wyposażenie Jest to neogotycki pięcionawowy kościół halowy wybudowany w latach 1909–1922 według projektu Franciszka Przecławskiego. Rola Adolfa Schimmelpfenniga w powstaniu projektu, który jest wymieniany w niektórych źródłach została później odrzucona. Bazylika jest największym budynkiem sakralnym dekanatu Myszyniec. Należy również do największych tego typu obiektów w diecezji łomżyńskiej. Jego wymiary to: 61 m – długość, 30 m – szerokość, 18 m – wysokość do sklepienia, 50 m – wysokość dwóch wież. Wybudowano go z cegły, jest nieotynkowany i niepodpiwniczony. Bryła budowli jest rozczłonkowana, z transeptem oraz wieloosiową i wielokondygnacyjną fasadą frontową zwieńczoną dwoma wieżami.W kościele zachowały się stare feretrony i dwa boczne ołtarze z XVIII wieku. Witraże zdobiące okna kościoła zamówione zostały w 1922 roku w Krakowskim Zakładzie Witrażów Oszkleń i Mozaiki S.G. Żeleński, który swoją nazwą nawiązuje do pierwotnego jej właściciela Stanisława Gabriela Żeleńskiego, brata Tadeusza Boya-Żeleńskiego. Organy Organy wybudował Adolf Homan w 1924 roku. W latach 2010–2011 remont przeprowadził Bernard Termen z Wilna. Instrument posiada pneumatyczną trakturę gry oraz trzy szafy organowe rozmieszczone nad trzema nawami kościoła. Dyspozycja instrumentu: Otoczenie Obok świątyni stoi pojezuicka murowana dzwonnica z XVIII wieku, najstarszy murowany budynek w Puszczy Zielonej. Przy wejściu do dzwonnicy znajdują się dwie kuny żelazne (obroże). Galeria Przypisy
Kolegiátní kostel Nanebevzetí Nejsvětější Panny Marie v Hlohově

Kolegiátní kostel Nanebevzetí Nejsvětější Panny Marie v Hlohově se nachází na území farnosti Nanebevzetí Nejsvětější Panny Marie v diecézi Zelená Hora – Gorzów Wielkopolski. Je dominantou nejstarší hlohovské čtvrti Ostrów Tumski. Dodnes probíhají opravy škod vzniklých za druhé světové války. Jedná se o jeden z nejstarších kostelů ve Slezsku a o nejstarší slezský kolegiátní kostel. První zmínky o kostele pocházejí z doby prvních Piastovců. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kolegiata Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Głogowie na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kolegiata Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Głogowie na Wikimedia Commons
Stiftskirche Mariä Himmelfahrt (Glogau)

Die Stiftskirche Mariä Himmelfahrt (polnisch Kolegiata Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, deutsch auch: Kollegiatskirche) in Głogów (Glogau) im Powiat Głogowski der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen ist eine römisch-katholische Kollegiatsbasilika. Wegen ihrer Geschichte, ihrer Architektur und ihren Kunstschätzen gehört sie zu den Wahrzeichen der Stadt. An der Kirche vereinigen sich zwei Abzweigungen des Jakobswegs. Geschichte Die Kirche wurde auf der ehemaligen Burginsel als eine der ältesten Kirchen Schlesiens im romanischen Stil errichtet. Der ursprüngliche Bau geht auf die frühe Piastenzeit im 11. Jahrhundert zurück. 1120 wurde die Kirche zur Kollegiatsbasilika erhoben. Das Kollegiatsstift entstand an der Stelle einer vorher bestehenden kleinen Kapelle. Um 1220/40 ließen Herzog Konrad II. und dessen Gemahlin eine große Stiftskirche aus Backstein errichteten, die sie zu ihrer Grablege bestimmten. Bis 1262 wurde sie im Stil der Spätromanik ausgebaut. Ihre gotische Form als dreischiffige Hallenkirche mit einem Kapellenkranz erhielt die Kirche in den Jahren 1413 bis 1466. Als Kanoniker wirkte an der Kirche Johann von Glogau, einer der Lehrer des Astronomen Nikolaus Kopernikus. Im 17. Jahrhundert wurde der Innenraum barockisiert, und im 19. Jahrhundert wurde der Turm im Stil der Neugotik erhöht. Während des Zweiten Weltkriegs wurden einige wichtige Kunstwerke aus der Kirche evakuiert. Bei Kriegsende wurde die Kirche fast vollständig zerstört. Der Wiederaufbau erfolgte über mehrere Jahrzehnte bis 1999. Bauwerk Die Kirche ist eine Pfeiler-Basilika mit anschließendem Staffelchor. Die Hauptapsis hatte einen 5/10-Schluss, die Nebenapsiden waren gerade geschlossen. An der Nordseite des Hauptchors ist die originale Mauer noch gut erhalten, was an dem Kreuzbogenfries und dem Spitzbogenfenster mit dickem Wulst erkennbar ist. Ausstattung Besonders bekannt sind die ursprünglich in der Kirche hängenden Gemälde von Lucas Cranach dem Älteren. Die Bronzetür und die Buntglasfenster wurden von Czesław Dźwigaj geschaffen. Literatur Krystyn Matwijowski (Red.): Głogów. Zarys monografii miasta. Wydawnictwo Silesia, Wrocław/Głogów 1994, ISBN 83-85689-50-8, S. ?. J. Chutkowski: Głogów w XX wieku. wyd. Towarzystwo Ziemi Głogowskiej, Głogów 2004, ISBN 83-89306-04-2, S. ?. Christofer Herrmann: Schlesien, in: Mittelalterliche Architektur. In: Polen. Romanische und gotische Baukunst zwischen Oder und Weichsel. Petersberg 2015, S. 550–723. Weblinks Homepage zur Kollegiatskirche Mariä Himmelfahrt
Kolegiata Wszystkich Świętych w Kolbuszowej

Kolegiata Wszystkich Świętych w Kolbuszowej – zabytkowy kościół parafialny w województwie podkarpackim, w powiecie kolbuszowskim z połowy XVIII wieku. Kościół wraz z dzwonnicą z 1949 roku i murem oporowym od str. poł.-zach. z 1 poł. XX wieku wpisany został do rejestru zabytków nieruchomych województwa podkarpackiego. Historia Parafia została założona około 1523 roku. Fundatorem drewnianego kościoła był Janusz Aleksander Sanguszko, ówczesny właściciel miasta. Budynek zniszczony pożarem w 1852 roku, odbudowany w latach 1853–1854. Przebudowany i rozbudowany - z wykorzystaniem murów poprzedniego - w latach 1929–1935 staraniem księdza Antoniego Dunajeckiego, pod kierunkiem architekta Bronisława Wiktora. Budowniczym był Bolesław Osiniak. Siedziba kolbuszowskiej kapituły kolegiackiej od 25 marca 2007 roku na mocy decyzji biskupa Kazimierza Górnego. Kościół przeszedł generalny remont, przed obchodami 500-lecia parafii (1510–2010), które odbyły się 12 września 2010 roku. Architektura i wyposażenie Budynek orientowany, typu bazylikowego, trójnawowy z dwoma kaplicami po bokach. W latach 1973–1974 przebudowano prezbiterium według projektu inżyniera W. Pieńkowskiego. W otoczeniu znajduje się murowana plebania z 1. połowy XIX wieku, oraz dzwonnica parawanowa. Na wyposażeniu znajdują się cztery późnobarokowe ołtarze boczne z końca XVIII wieku z ornamentami rokokowymi, pochodzące z poprzedniego kościoła, oraz obraz Matki Bożej Różańcowej ze św. Dominikiem i św. Katarzyną i żyrandol kryształowy. Przypisy Bibliografia Jacek Żabicki: Leksykon zabytków architektury Lubelszczyzny i Podkarpacia. Kraków: Arkady, 2013. ISBN 978-83-213-4787-5.
Stiftsbasilika (Sieradz)

Die Stiftsbasilika Allerheiligen (polnisch Bazylika kolegiacka Wszystkich Świętych) in Sieradz in der Woiwodschaft Łódź in Polen ist eine römisch-katholische Basilika. Geschichte Die Kirche wurde um 1370 im Stil der Backsteingotik errichtet. Der Glockenturm wurde bis 1585 hinzugefügt. Im 17. Jahrhundert wurde der Innenraum barockisiert. Einige gotische Skulpturen sind jedoch auch erhalten. In der Pseudobasilika befinden sich Gemälde von Wojciech Gerson. Die Orgel stammt aus dem 19. Jahrhundert. 1925 wurden Bauelemente des Schlosses Sieradz in die Außenwände der Stiftskirche eingemauert. 2018 wurde die Stiftskirche von Papst Franziskus zur Basilica minor erhoben. Weblinks Homepage Einzelnachweise
Bazylika kolegiacka Wszystkich Świętych w Sieradzu

Bazylika kolegiacka Wszystkich Świętych w Sieradzu – kościół farny wybudowany w 1370 roku w stylu gotyckim. Historia W średniowieczu była to najważniejsza świątynia w mieście. Kościół zbudowano z cegły w II połowie XIV wieku. Pięciokondygnacyjna wieża na planie kwadratu zbudowana została w 1585. Przebudowany został w XVII wieku. W fasadę wmurowano w 1925 roku fragmenty odrzwi z dawnego zamku. Wystrój wnętrza głównie barokowy i rokokowy, a także kilka rzeźb gotyckich. W dekoracji ołtarza głównego (połowa XVIII wieku) znajduje się herb ziemi sieradzkiej. Ponadto w kościele można obejrzeć kilka obrazów Wojciecha Gersona i cenny sprzęt liturgiczny z XVII i XVIII wieku. 10 kwietnia 2011 koło kolegiaty odsłonięto pomnik upamiętniający ofiary katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku. Od 19 marca 2018 świątynia nosi godność bazyliki mniejszej, a 20 marca 2023 ustanowiono tu sanktuarium św. Józefa. Przy świątyni funkcjonuje sieradzka kapituła kolegiacka. Organy Obecne organy wbudowane zostały w szafę organową z późnobarokowym prospektem. Ich budowniczym jest Adolf Homan. Jest to dobrze zachowany przykład polskich organów z okresu późnego romantyzmu. W latach 80. XX w. instrument przebudowano, dodając nowe głosy. W 2015 roku zadecydowano o kompleksowej renowacji prospektu i generalnym remoncie instrumentu, który wykonała firma organmistrzowska Andrzeja Sutowicza, przywracając pięć oryginalnych głosów i pozostawiając głosy dobudowane. Organy mają wiatrownice stożkowe, dwa miechy pływakowe, dmuchawę elektryczną umieszczoną w wieży kościoła. Dyspozycja instrumentu: Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Bazylika kolegiacka Wszystkich Świętych polska-org.pl
Collegiate Church of the Holy Cross and St. Bartholomew, Wrocław

Collegiate Church of the Holy Cross and St. Bartholomew (Polish: Kolegiata Świętego Krzyża i św. Bartłomieja) in Wrocław, Poland, is a two-storey brick Gothic collegiate church on the Ostrów Tumski (Cathedral Island), considered the second most important Roman Catholic church in Wrocław. It is one of the historic burial sites of Polish monarchs. Along with the Old Town of Wrocław, it is listed as a Historic Monument of Poland. History The church was founded in 1288 by Polish monarch Henryk IV Probus, who was eventually buried in the church after his death in 1290, when the church was still under construction. Construction was continued by, among others, bishop Nanker and parish priest Jan Stanko. The upper church (Holy Cross Church) contains an epitaph of bishop Nanker. 15h-century Polish chronicler Jan Długosz described the church as "beautiful and magnificent" following his visits in Wrocław. From 1502 to 1538 renown astronomer Nicolaus Copernicus was a member of the collegiate chapter. In 1821 Polish poet Julian Ursyn Niemcewicz listened to a Polish sermon in the church. After World War II, the lower church (St. Bartholomew Church) was used by ethnic Germans until 1956 and later by the Ukrainian Greek Catholic Church until 1997. References External links Church overview on planergo.com Photographs of the church on dolny-slask.org.pl
Kolegiata Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieniu Krajeńskim

Kolegiata Kamień­ska pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieniu Krajeńskim – kościół barokowy wybudowany w latach 1720–1722 na zrębie murów wcześniejszego kościoła renesansowego. Kościół jest obiektem murowanym z cegły, otynkowanym, na podmurowaniu z głazów granitowych. Prezbiterium zamknięte jest z trzech stron. Posiada transept w zakończeniu ramion, którego północna część zawiera zakrystię, południowa - kruchtę, a ponad nimi znajdują się empory. Od północy znajduje się dwuprzęsłowa nawa z kruchtą, a od zachodu jest kwadratowa wieża. Okna rozglifione do wnętrza, w nawie zamknięte odcinkowo, w ramionach transeptu półkoliście, w kruchtach natomiast niewielkie, koliste. Dachy siodłowe kryte dachówką. Wieża częściowo wtopiona w korpus, podzielona na dwie kondygnacje gzymsem koronującym korpus. Na południowo-wschodniej ścianie zamknięcia prezbiterium widoczny fragment renesansowego sgraffita z około 1578 z postacią św. Krzysztofa. Galeria zdjęć Przypisy
Kolegiata Świętej Trójcy w Wejherowie

Kolegiata Wejherowska pw. Trójcy Świętej – kościół wybudowany w latach 1754–1755 w stylu barokowym, najstarszy w mieście. Położony przy ulicy Kościuszki w Wejherowie, należący do dekanatu Wejherowo w archidiecezji gdańskiej. Historia W czasie panowania króla Władysława IV, w 1643 roku z inicjatywy wojewody Jakuba Wejhera, został wybudowany kościółek ryglowy (szkieletowy). W 1650 roku kościół został podniesiony do rangi kościoła parafialnego. W takim stanie przetrwał do 1754 roku, gdzie następnie w latach 1754–1755, w tym samym miejscu (zachował się tylko fundament), został wybudowany nowy, murowany, w stylu barokowym. Nowy kościół, ufundowany przez hrabiego Piotra Przebendowskiego, otrzymał rokokowy wystrój. Tak nie zmieniony kościół przetrwał aż do II dekady XX wieku. W latach 1927–1929 został przebudowany dzięki ks. prałatowi Edmundowi Roszczynialskiemu. Rozbudowie uległa przednia część kościoła wraz z prezbiterium. W 1928 roku, wyremontowany kościół został konsekrowany przez biskupa chełmińskiego Stanisława Okoniewskiego. W 1947 roku zainstalowane zostały dwa nowe dzwony, a w 1950 roku wyre­montowano organy i ołtarz. 14 września 1995 roku kościół parafialny został podniesiony przez Arcybiskupa Tadeusza Gocłowskiego – Metropolitę Gdańskiego, do godności kolegiaty. Natomiast ówczesny proboszcz ks. prał. Bogusław Żurawski został mianowany prepozytem Kapituły Kolegiackiej Wejherowskiej. Od 2003 odczytywane są kaszubskie tłumaczenia Biblii, które czyta Danuta Stenka – podczas corocznych koncertów w ramach projektu "Verba Sacra". Kościół kolegiacki był do 24 czerwca 2015 roku – siedzibą dekanatu Wejherowo, a jej proboszcz nosił tytuł dziekana. Architektura i wnętrze kościoła Świątynia pomimo przekształcenia w znacznej mierze zachowała swój barokowy charakter. Jednowieżowy korpus łączy się z obszernym transeptem ozdobionym szczytami. We wnętrzu kościoła znajdują się późnobarokowe ołtarze, rokokowa ambona i chrzcielnica, kuty żyrandol z orłem polskim (XVIII wiek), szafa na ornaty z 1720 roku znajdująca się w zakrystii oraz witraże z ornamentami roślinnymi (witraże w starej części kościoła - 1888 rok), świętymi (witraże w transepcie - 1928 rok) oraz scenami z życia Chrystusa (witraże w prezbiterium lata czterdzieste XX wieku). Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o parafii na stronie archidiecezji gdańskiej Kolegiata Wejherowska pw. św. Wojciecha
Klimontów

Klimontów ist eine Stadt im Powiat Sandomierski der Woiwodschaft Heiligkreuz in Polen. Sie ist Sitz der gleichnamigen Stadt-und-Land-Gemeinde mit 7465 Einwohnern (Stand 1. Januar 2024). Geschichte Gegen Mitte des 14. Jahrhunderts wurde das Dorf Klimontów gegründet, das auf dem Gebiet des heutigen Dorfes Górki lag. In der Nahe gründete Jan Zbigniew Ossoliński 1604 die Stadt Klimontów, wobei das gleichnamige Dorf zu existieren aufhörte. 1611 erhielt die Stadt das Privileg, das ihr das Recht, dreimal im Jahr Jahrmärkte abzuhalten, garantierte. Im Jahr 1613 wurde in Klimontów ein Dominikanerkloster gegründet und in den 1640er-Jahren erbaute man die Stiftskirche. 1663 hatte Klimontów 24 Häuser und 530 Einwohner (darunter 129 Juden). In der zweiten Hälfte des 18. Jahrhunderts entstand eine Tuchmanufaktur. 1827 wuchs die Anzahl der Einwohner auf 1314 und die der Häuser auf 118. Eine Synagoge wurde 1851 fertiggestellt. 1870 wurden die Stadtrechte entzogen und zum 1. Januar 2020 wiedererteilt. Sehenswürdigkeiten Stiftskirche St. Josef (Kościół św. Józefa), von 1643 bis 1650 erbaut und 1648 eingeweiht. Stifter war 1637 Jerzy Ossoliński, Architekt Laurentius de Sent, Stuckateur Giovanni Battista Falconi. Ein Teil der Gemälde des frühbarocken Bauwerks schuf Maciej Topolski. Synagoge, von 1846 bis 1851 errichtet. Nach Jahren des Verfalls wurde das Bauwerk wiederholt renoviert. Gemeinde Zur Stadt-und-Land-Gemeinde (gmina miejsko-wiejska) Klimontów gehören die Stadt und 34 Dörfer mit 35 Schulzenämtern. Eine Gemeindepartnerschaft besteht mit der Stadt Hranice na Moravě in Tschechien. Persönlichkeiten Bruno Jasieński (1901–1938), Dichter. Fußnoten Weblinks