Kościół św. Łukasza Ewangelisty w Świerczynie

Kościół świętego Łukasza Ewangelisty w Świerczynie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat krzywiński archidiecezji poznańskiej). Jest to świątynia wzniesiona w 2 połowie XVII wieku. Ufundowana została przez kasztelana lądzkiego Wojciecha Skarbka – Malczewskiego i Jana Daleszyńskiego. Kościół był remontowany razem z rozbudową prezbiterium w 1731 roku dzięki staraniom Stanisława Malczewskiego. W 1853 roku została dostawiona murowana kaplica pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego, dzięki staraniom Jana Modlibowskiego. W latach 1929–30 została dobudowana murowana nawa boczna. W latach 1965 – 66 została wykonana polichromia. W 1989 roku świątynia została odrestaurowana. Oryginalnie kościół powstał jako drewniany, jednonawowy, wzniesiony w konstrukcji zrębowej. Świątynia jest orientowana. Jej prezbiterium jest mniejsze w stosunku do nawy, zamknięte jest trójbocznie, z boku są umieszczone: zakrystia i murowana kaplica. Kaplica w stylu neogotyckim została wzniesiona na planie pięciokąta i jest nakryta wieżyczką na sygnaturkę. Nawa boczna jest murowana. Od frontu znajduje się wieża, konstrukcji szkieletowej, dwukondygnacyjna, charakteryzująca się górną częścią węższą, mieszcząca kruchtę w przyziemiu i ozdobiona zegarem. Zwieńcza ją blaszany dach hełmowy z iglicą. Świątynię nakrywa dach dwukalenicowy, pokryty blachą, na dachu jest umieszczona czworokątna wieżyczka na sygnaturkę. Zwieńcza ją daszek namiotowy z latarnią i chorągiewką z datą „1731” i inicjałami fundatora „WSM”. Wnętrze nakryte jest płaskim stropem, z kolei kaplicę nakrywa strop krzyżowy. Chór muzyczny jest podparty dwoma kolumnami, znajduje się na nim barokowy prospekt organowy wykonany w 1 połowie XVIII wieku. Parapet o prostej linii ozdabiają malowidła z 9 wizerunkami Świętych. Belka tęczowa z Grupą Pasyjną powstała około połowy XIX wieku. W stylu późnobarokowym zostały wykonane: ołtarz główny i dwa boczne, ambona (ozdobiona rzeźbami czterech Ewangelistów i figurą Świętego Stanisława) i chrzcielnica (podtrzymywana przez figurę anioła) z 1737 roku. W kaplicy znajduje się ołtarz z 1853 roku w stylu klasycystycznym. Dwa krucyfiksy reprezentują styl późnobarokowy. Rzeźby apostołów zostały wykonane przez Andrzeja Majchrzaka. Sanktuarium Matki Bożej Świerczyńskiej W ołtarzu głównym umieszczona jest późnogotycka drewniana rzeźba Madonny z Dzieciątkiem, powstała w II ćwierci XV wieku i reprezentująca tzw. styl piękny. Figura została wykonana w drewnie, polichromowana i złocona. Przedstawia Matkę Bożą w obficie fałdowanych szatach, trzymającą na lewym przedramieniu nagie Dzieciątko Jezus, które w lewej dłoni dzierży jabłko królewskie, natomiast Maryja w prawej ręce trzyma berło. Oboje ukazani są w koronach. Kult Matki Bożej w Świerczynie sięga początków XVIII wieku, o czym świadczą zachowane srebrne wota dziękczynne. W 1970 roku oficjalnie potwierdzono istnienie sanktuarium maryjnego, ustanowionego jako sanktuarium archidiecezjalne archidiecezji poznańskiej. Główne uroczystości odpustowe ku czci Matki Bożej Świerczyńskiej odbywają się corocznie 15 sierpnia, w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W każdą środę w sanktuarium sprawowana jest nowenna do Matki Bożej Świerczyńskiej. Przypisy