NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Five Sisters Park

The Five Sisters Park, also known as the Western Park, is an urban park in Warsaw, Poland, located in the district of Ochota, at the intersection of Jerusalem Avenue and Bitwy Warszawskiej 1920 roku Street. It was opened in 2020. Name The Five Sisters Park (Polish: Park Pięciu Sióstr) was named after Wanda Posselt and her sisters Zofia, Janina, Jadwiga, and Irena, who in 1908 founded an all-girls school at Białobrzeska Street in Warsaw that operated until 1948. Originally, it was named the Western Park (Polish: Park Zachodni), with the name originating from a public plebiscite. However the Ochota District Council postulated for the name Five Sisters Park instead, and later, as a compromise, the Five Sisters Western Park (Polish: Park Zachodni im. Pięciu Sióstr). In 2022 the Warsaw City Council had officially changed the name to the Five Sisters Park, with the official ceremony taking place on 23 August. During it, five oak trees were also given names commemorating the titular women. Despite that the park stills continues to be known colloquially by its former name. History The park was proposed in 2015, and its construction, with breaks, lasted from 2017 to 2020. It was officially opened on 21 October 2020. The park was built in place of the allotments. Currently, it is planned to construct a tramway tunnel underneath the park, from Bitwy Warszawskiej 1920 roku Street to the Warsaw West railway station. The works are scheduled to take place from 2024 to 2026. Characteristics The park is located in the neighbourhood of Old Ochota, within the district of Ochota, at the intersection of Jerusalem Avenue and Bitwy Warszawskiej 1920 roku Street. It has the total area of around 8 ha. Notes References
Park Pięciu Sióstr

Park Pięciu Sióstr, do 2022 i zwyczajowo park Zachodni – park miejski w dzielnicy Ochota w Warszawie, znajdujący się u zbiegu ulicy Bitwy Warszawskiej 1920 r. i Alej Jerozolimskich. Opis Jeden z najmłodszych parków warszawskich, w planach zagospodarowania przestrzennego określany zarówno jako „założenie parkowe”, jak i „park miejski”. Wśród nasadzeń i spontanicznie wyrosłych drzew występują m.in. klony (klon zwyczajny Acer platanoides, jawor A. pseudoplatanus, klon jesionolistny A. negundo), robinia akacjowa (Robinia pseudoacacia), a także różne gatunki i kultywary lip (Tilia sp.), topoli (Populus sp.) i dębów (Quercus sp.). W 2015 przeprowadzono konsultacja społeczne, w których wyłoniono koncepcję zagospodarowania parku Zachodniego. W 2016 ogłoszono przetarg na roboty budowlane, wybór wykonawcy ogłoszono w kwietniu 2017, zakontraktowana wartość prac opiewała na kwotę 6,6 mln złotych. Urządzanie parku trwało z przerwami ze względu na upadłość wykonawcy i zakończyło się formalnie jesienią 2020. Pierwsza nazwa – „park Zachodni” – została wybrana w plebiscycie. Władze dzielnicy z kolei postulowały nazwę „park Pięciu Sióstr” (na cześć Wandy z Posseltów Szachtmajerowej i jej sióstr), następnie zaś „park Zachodni im. Pięciu Sióstr”. Ostatecznie w 2022 Rada m.st. Warszawy ustanowiła oficjalne granice i nadała obiektowi nazwę „park Pięciu Sióstr”. Nazwa upamiętnia Wandę, Zofię, Janinę, Jadwigę i Irenę Posseltówny, założycielki szkoły przy ul. Białobrzeskiej. W czasie oficjalnego nadania nazwy imionami sióstr nazwano też pięć dębów rosnących w parku. Obszar parku znajduje się naprzeciwko dworców autobusowego i kolejowego Warszawa Zachodnia, na południowy wschód od ronda Zesłańców Syberyjskich. Od południowego zachodu ograniczony jest ulicą Bitwy Warszawskiej 1920 r., od północy Alejami Jerozolimskimi. Od wschodu natomiast graniczy z zabudowaniami ulic Kopińskiej i Szczęśliwickiej (wśród nich jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej i XLVIII LO im. Edwarda Dembowskiego). Do parku można dojechać autobusami komunikacji miejskiej kilkunastu linii, a także koleją aglomeracyjną (WKD i SKM) oraz dalekobieżną. W 2008 rozważane było wybudowanie pętli tramwajowej o roboczej nazwie „Dworzec Zachodni” na północnym obrzeżu parku dla projektowanej trasy tramwajowej biegnącej z Ochoty ulicą Bitwy Warszawskiej 1920 r. Ostatecznie zdecydowano jednak o poprowadzeniu linii tramwajowej w tunelu pod parkiem od ulicy Bitwy Warszawskiej 1920 r. do krańca pod stacją Warszawa Zachodnia. 20 lutego 2024 podpisano umowę na budowę linii tramwajowej wraz z tunelem przebiegającym pod parkiem. W czerwcu 2024 rozpoczęto prace budowlane. Przypisy
Park Zachodni we Wrocławiu

Park Zachodni (Bebelpark, Westpark), to park położony w zachodniej części Wrocławia. Nazwa parku została nadana § 1 pkt 3 uchwały nr LXXI/454/93 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 9 października 1993 roku w sprawie nazw parków i terenów leśnych istniejących we Wrocławiu. Pieczę nad Parkiem Zachodnim sprawuje Zarząd Zieleni Miejskiej, podległy Departamentowi Architektury i Rozwoju Urzędu Miejskiego Wrocławia. Powstał w latach 1897 – 1899(1905-1910). Park częściowo leży na terenie dawnych cmentarzy. Park położony jest pomiędzy ulicami i następującymi terenami: od południa – Ulica Lotnicza od północy – Ulica Pilczycka oraz Grobla Kozanowska od zachodu – Nowy Cmentarz Żydowski we Wrocławiu od wschodu – Ulica Wejherowska Atrakcjami parku są: place zabaw dla dzieci polana widokowa w starorzeczu Odry boisko stanowisko bluszczu pospolitego figura aniołka pozostałości po umocnieniach z czasów I wojny światowej aleja dębowa wzdłuż starorzecza Odry Na obrzeżach parku położone są następujące obiekty: Nowy Cmentarz Żydowski we Wrocławiu hala Orbita, basen, sztuczne lodowisko w hali, hotel Most Milenijny Zobacz też Zieleń miejska we Wrocławiu Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Park Zachodni stronie Wratislaviae Amici (dostęp 2009-10-29) Park Zachodni w Wikimapii (dostęp 2009-10-29)
Park Zaczarowanej Dorożki

Park Zaczarowanej Dorożki – park znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy III Prądnik Czerwony pomiędzy ulicami Lublańską a Dobrego Pasterza na Prądniku Czerwonym. Historia Park leży na terenie dawnego folwarku należącego od XV wieku do zakonu Dominikanów. Około roku 1604 Zakon przeniósł główne zabudowania wraz z kaplicą w okolice obecnego kościoła Jana Chrzciciela wtedy też postanowiono iż w rejonie obecnie zajmowanym przez park zostanie wybudowany młyn i stawy rybne, takiej lokalizacji sprzyjała płynąca obok rzeka Prądnik. By usprawnić działanie młyna a jednocześnie obniżyć ryzyko częstych wówczas wylewów rzeki jedną z odnóg Prądnika, tzw. “młynówkę robotną”, połączono z płynącym od północy Sudołem Dominikańskim. U zbiegu tych dwóch potoków wybudowano młyn wodny oraz dwa duże stawy położone na zachód od młyna. Podczas Potopu Szwedzkiego w 1655 roku większość zabudowań folwarku została spalona a stawy i koryta potoków zasypane. Młyn wraz z potrzebnymi ciekami wodnymi jednak bardzo szybko odbudowano. Początkowo budynek młyna był drewniany dopiero w XIX wieku zastąpiono go budynkiem murowanym, którego bryła zachowała się do dzisiaj. W 1950 roku tereny folwarku dominikańskiego zostały odebrane zakonowi Dominikanów i upaństwowione. Władze państwowe nie kontynuowały prac w młynie, także stawy zostały zaniedbane i stały się miejscem dzikiej rekreacji mieszkańców powstających w okolicy osiedli. W latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku w związku z budową osiedla mieszkaniowego przy ulicy Dobrego Pasterza stawy zostały osuszone i zasypane, a na ich miejscu utworzono park. Przy parku zachował się budynek młyna, jednak został on zamknięty i w żaden sposób nie został zagospodarowany. Na terenach stawów na południe od parku zostały utworzone działkowe ogródki pracownicze. W latach 90. na mocy decyzji Komisji Majątkowej tereny parku i ogródków zostały zwrócone zgromadzeniu ojców Dominikanów. Nie miało to jednak żadnego wpływu na funkcjonowanie parku natomiast ogródki działkowe zostały zamknięte jesienią 2006 roku i obecnie na terenie działek budowane jest osiedle mieszkaniowe: Villa Galicja. Przy okazji nadania sąsiedniej ulicy imienia Jana Kaczary park zyskał nazwę Parku Zaczarowanej Dorożki. Infrastruktura Park jest elipsą o powierzchni około 2,06 ha, okrąża go asfaltowa aleja, od której do środka parku prowadzi sześć alei. W parku znajduje się plac zabaw z piaskownicami, huśtawką i zjeżdżalnią. W 2010 roku Rada Dzielnicy III Prądnik Czerwony zleciła prace modernizacyjne. Powstał dwustrefowy plac zabaw z wieżami, kładkami wiszącymi, kolejką linową, huśtawki, piaskownice. Plac jest otoczony płotem. W Parku utworzono staw nawiązując do historii tego miejsca, w centralnym skrzyżowaniu alejek zamontowano fontannę w kształcie młyńskiego koła. Oprócz nowych alejek pojawiły się latarnie, nowe ławki, małe krzewy. Wybudowano wielofunkcyjne boisko ze sztuczną nawierzchnią otoczone piłkochwytami, na którym można grać w piłkę nożną, koszykówkę, piłkę ręczną. W Parku powstały dwie toalety dla psów. Galeria Zobacz też Parki w Krakowie Przypisy
Park Zamkowy w Olsztynie

Park Zamkowy – jeden z największych olsztyńskich parków. Znajduje się na Starym Mieście nad rzeką Łyną u podnóży Zamku Kapituły Warmińskiej. W parku znajdują się m.in. dwie fontanny zwane popularnie przez Olsztynian „Rybą” i „Żurawiem” oraz wodospad zwany potocznie „Niagarą”. W parku znajduje się również głaz poświęcony czci Sewerynowi Pieniężnemu. W 2017 roku ustanowiono pomnikami przyrody 4 buki zwyczajne odmiany purpurowej rosnące na terenie parku. drzewa posiadają obwody od 227 do 300 cm. Przypisy
Park Zamkowy w Stargardzie

Park Zamkowy położony w północno-wschodniej części Starego Miasta w Stargardzie, nad rzeką Iną, wchodzi w skład stargardzkich plant, od zachodu graniczy z Parkiem Chrobrego, a od południa z Parkiem Jagiellońskim. Park położony jest na terenie dawnego grodziska – najstarszej części miasta. Zajmuje obszar 2,61 ha. Na terenie parku brak jest elementów małej architektury. Szatę roślinną stanowi 27 gatunków drzew i krzewów, z czego najliczniejszą grupę stanowi sześćdziesięcioarowy młodnik topoli Maksymowicza. W najwyższym punkcie parku, tuż za basztą Białogłówką znajduje się pomnik ustawiony z okazji 50. rocznicy powstania Stargardzkiego oddziału PTTK.
Park Książęcy Zatonie

Park Książęcy Zatonie – zabytkowy park położony w dzielnicy Zielonej Góry - Zatoniu. Został założony jako park przy zatońskim pałacu przez nadwornego berlińskiego ogrodnika Petera Lenné w 1842 roku z inicjatywy Doroty de Talleyrand-Périgord. Powierzchnia parku wynosi obecnie 29,04 ha, w przeszłości była jednak o wiele większa. Park ogrodzony był kamiennym murem, z wejściem przez bramę wjazdową. Na jego terenie znajduje się ruina pałacu z XVII wieku, który został spalony w roku 1945. Przez środek parku przebiega aleja lipowa. W XIX wieku park urządzony był na sposób francusko-włoski, z fontannami, grotami, posągami zwierząt i nimf oraz strumykami. W 1958 roku uznano go za rezerwat przyrody, jednak w 1992 roku ochronę zniesiono nadając mu status parku zabytkowego. W 2020 roku zakończono rewitalizację parku i ruin pałacu.
Lázeňský park v Ciechocinku

Lázeňský park v Ciechocinku je největší (19 ha) ze čtyř parků v polském městě Ciechocinek v okrese Aleksandrów v Kujavsko-pomořském vojvodství. Byl vytvořen v letech 1872-1875 podle projektu Hipolita Cybulského, a později upraven Františkem Szaniorem. Historie V současné době má zajímavý porost starých stromů. Kromě javorů, dubů, líp a smrků se zde vyskytují také nahovětvec dvoudomý, lapina jasanolistá a liliovník tulipánokvětý. Nachází se zde jedna přírodní památka – dub letní, vysoký 22 metry s obvodem 390 cm. V letech 1880-1881 bylo v parku postaveno zřídlo minerální vody navržené Edwardem Cichockim ve „švýcarským stylu“. Nyní se tu nachází koncertní sál a kavárna. V roce 1909 byl ve středu parku postaven dřevěný amfiteátr ve tvaru mušle v zakopanském stylu (autor Paweł Fedders). Dalšími příklady architektury parku jsou fontána Jeníček a Mařenka a budova parního stroje. V současné době se zde pořádají četné kulturní akce. Galerie Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Park Zdrojowy w Ciechocinku na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Lázeňský park v Ciechocinku na Wikimedia Commons
Park Zdrojowy (Ciechocinek)

Der Park Zdrojowy (deutsch: Kurpark) ist mit 19 Hektar der größte von vier Parks in Ciechocinek, einem Kurort in der Woiwodschaft Kujawien-Pommern in Polen. Der Park wurde in den Jahren 1872–1875 nach dem Entwurf von Hipolit Cybulski und Änderungen und Verbesserungen von Franciszek Szanior angelegt. Geschichte Der Park entstand aus einem Garten bei dem Kurhaus, der während des Baus des Karol-Müller-Hotels nach dem Entwurf von Franciszek Tournelle im Jahr 1851 entstand. Derzeit befinden sich hier verschiedene Baumriesen. Neben Ahorn, Eiche, Linde und Fichte gibt es Geweihbaum, Ginko, Kaukasische Flügelnuss und Tulpenbaum. Eine Stieleiche mit einer Höhe von 22 Metern und einem Umfang von 390 cm ist ein Naturdenkmal. Anstelle des alten, abgebrannten Kurhauses wurde ein neues erbaut. In den Jahren 1880–1881 wurde im Park eine von Edward Cichocki entworfene Trinkhalle im „schweizerischen Stil“ (seitdem für Ciechocinek charakteristisch) erbaut. Die Trinkhalle ist eine Pfosten-Riegel-Konstruktion mit Brettschalung. An ihrer östlichen Seite gibt es einen Anbau mit einem Turm. Sie wurde in der Zwischenkriegszeit umgebaut. In der Trinkhalle befinden sich ein Konzertsaal und das Café „Bristol“. 1909 wurde in der Mitte des Parks eine hölzerne Konzertmuschel im Zakopane-Stil errichtet (Entwurf von Paweł Fedders). Weitere Beispiele für die Parkarchitektur sind der Springbrunnen „Jaś i Małgosia“ (deutsch: „Hänsel und Gretel“) und das Gebäude der Dampfmaschine. In der Konzertmuschel finden zahlreiche kulturelle Veranstaltungen statt, sowohl auf nationaler: Festiwal Piosenki Młodzieży Niepełnosprawnej Ciechocińskie Impresje Artystyczne (Deutsch: Festival der Jugendlichen mit Behinderung – künstlerische Impressionen von Ciechocinek), Festiwal Operowo-Operetkowy (Opern- und Operettenfestival), Wielka Gala Tenorów (Große Gala der TenorsängerInnen), Ciechociński Festiwal Bluesowy (Bluesfestival von Ciechocinek) – als auch auf lokaler Ebene: Regionalny Przegląd Orkiestr i zespołów strażackich Na deptaku w Ciechocinku (Regionales Orchester- und Feuerwehrfestival Auf der Promenade in Ciechocinek) und Festiwal Folkloru Kujaw i Ziemi Dobrzyńskiej (Folklorefestival des Kujawien-Dobrin-Landes). Galerie Weblinks Einzelnachweise
Spa Park, Ciechocinek

The Spa Park in Ciechocinek - the largest (19 ha) of the four parks in Ciechocinek created in the years 1872-1875 according to the design of Hipolit Cybulski modified and improved by Franciszek Szanior. History The park was based on a garden situated at the walking gallery, arranged during the construction of Karol Müller's hotel according to the project of Franciszek Tournelle in 1851. In addition to maples, oaks, lime trees and spruces, there is also the Kentucky coffeetree, ginkgo biloba, Caucasian wingnut and American tulip tree. A single nature monument is located here - a pedunculate oak 22 metres high and 390 cm in circumference. A new walking gallery was opened in the place of the old, burnt down one. Between 1880 and 1881 a "Swiss-style" water drinking hall was built - designed by Edward Cichocki. Since then the "Swiss-style" has been a typical feature of Ciechocinek. It has an annex with a turret on the east side. It was rebuilt in the interwar period. The building currently houses a concert hall and the "Bristol" café. A wooden concert shell was built in the centre of the Park in the Zakopane style in 1909 (designed by Paweł Fedders). Other examples of park architecture are the fountain "Hansel and Gretel" and the building of the steam engine. Currently, a number of cultural events of national importance are held in the concert shell: The Ciechocinek Artistic Impressions Festival of Disabled Children's Songs, Opera and Operetta Festival, Great Gala of Tenors, Ciechocinek Blues Festival - and local events: The Regional Review of Bands and Fire Brigades on the promenade in Ciechocinek and the Kujawy and Dobrzyn Land Folklore Festival. Gallery References
Parc thermal de Ciechocinek

Le parc thermal de Ciechocinek (en polonais : Park Zdrojowy w Ciechocinku) est le plus grand des quatre parcs de Ciechocinek avec une superficie de 19 hectares. Il a été créé entre 1872 et 1875 d'après le projet d'Hipolit Cybulski, modifié et développé par Franciszek Szanior. Il abrite une collection d'arbres anciens, dont des érables, chênes, tilleuls, épicéas, ainsi que des espèces exotiques comme le chicot du Canada, l’arbre aux quarante écus, le ptérocaryer du Caucase et le tulipier de Virginie. Parmi les éléments notables figurent un chêne pédonculé classé monument naturel, une salle de pompages d'eau minérale de style suisse construite en 1880-1881, un pavillon de musique en bois de 1909 et la fontaine « Hansel et Gretel ». En 2025, le parc attire de nombreux visiteurs grâce à ses installations thermales et à des événements saisonniers, comme les affluences record au parc aquatique adjacent en juillet. Histoire Le parc thermal de Ciechocinek a été créé à partir d'un jardin public situé à côté de la galerie de promenade aménagée lors de la construction de l'hôtel Karol Müller suivant le projet de Franciszek Tournelle en 1851. Le site contient une collection d'arbres anciens (en polonais : starodrzew). Outre les érables, chênes, tilleuls et épicéas, il y a aussi le chicot du Canada (Gymnocladus dioica), l’arbre aux quarante écus (Ginkgo biloba), le ptérocaryer du Caucase (Pterocarya fraxinifolia) et le tulipier de Virginie (Liriodendron tulipifera). On y trouve également un monument naturel : un chêne pédonculé (Quercus robur) de 22 mètres de haut et de 390 cm de circonférence. La nouvelle galerie de promenade a été mise en service à la place de l'ancienne, détruite par un incendie. Entre 1880 et 1881, une salle de pompage d'eau minérale naturelle de « style suisse » conçue par Edward Cichocki et depuis intégrée à l'identité architecturale de la ville, a été construite dans le parc. Le bâtiment est une structure de poteaux et de poutres, bordée de planches. Sur le côté est, il possède une annexe avec une tourelle. Le bâtiment a été reconstruit dans l'entre-deux-guerres. La salle de pompage abrite aujourd'hui une salle de concert et le café Bristol. En 1909, un pavillon de musique en bois au centre du parc a été construit dans le style Zakopane (projet : Paweł Fedders). D'autres exemples d'architecture du parc sont la fontaine « Hansel et Gretel » (en polonais : Jaś i Małgosia) et le bâtiment des anciennes machines à vapeur. Architecture et éléments remarquables Références (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Park Zdrojowy w Ciechocinku » (voir la liste des auteurs). Liens externes Portail de la Pologne Portail des espaces verts
Park Zdrojowy w Ciechocinku

Park Zdrojowy w Ciechocinku – największy (19 ha) z czterech parków Ciechocinka utworzony w latach 1872–1875 według projektu Hipolita Cybulskiego w modyfikacji i udoskonaleniu Franciszka Szaniora. Historia Park Zdrojowy w Ciechocinku powstał z ogrodu spacerowego przy galerii spacerowej zaaranżowanych w czasie budowy hotelu Karola Müllera według projektu Franciszka Tournelle'a w 1851. Obecnie posiada interesujący starodrzew. Oprócz klonów, dębów, lip i świerków występują tu również kłęk kanadyjski, miłorząb dwuklapowy, skrzydłorzech kaukaski i tulipanowiec amerykański. Znajduje się tu jeden pomnik przyrody – dąb szypułkowy o wysokości 22 metry i obwodzie 390 cm. W miejscu starej, spalonej – oddano do użytku nową galerię spacerową. W latach 1880–1881 zbudowano w Parku w "stylu szwajcarskim" – charakterystycznym od tamtego czasu dla Ciechocinka – pijalnię wód mineralnych projektu Edwarda Cichockiego. Pijalnia jest konstrukcją słupowo-ryglową, szalowaną deskami. Od wschodu posiada przybudówkę z wieżyczką. Została przebudowana w okresie międzywojennym. W pijalni mieści się obecnie sala koncertowa i kawiarnia "Bristol". W roku 1909 wybudowano w centrum Parku drewnianą muszlę koncertową w stylu zakopiańskim (projekt: Paweł Fedders). Inne przykłady parkowej architektury to fontanna "Jaś i Małgosia". Obecnie w muszli koncertowej odbywa się szereg imprez kulturalnych rangi krajowej: Festiwal Piosenki Młodzieży Niepełnosprawnej Ciechocińskie Impresje Artystyczne, Festiwal Operowo-Operetkowy, Wielka Gala Tenorów, Ciechociński Festiwal Bluesowy – oraz lokalnej: Regionalny Przegląd Orkiestr i zespołów strażackich Na deptaku w Ciechocinku i Festiwal Folkloru Kujaw i Ziemi Dobrzyńskiej. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Archiwalne zdjęcia parku w bibliotece Polona
Parque Manancial em Ciechocinek

Parque Manancial em Ciechocinek – o maior (19 ha) do 4 parques de Ciechocinek, estabelecido nos anos 1872-1875 segundo ao projeto de Hipolit Cybulski com modificações e melhoria de Franciszek Szanior. História Parque Manancial em Ciechocinek surgiu de jardim de passeios a galeria de passeios arranjado durante a construção do hotel de Karol Muller segundo o projeto de Franciszek Tournelle em 1851. Agora possui o parque composto pelos árvores velhos. Apesar de bordos, carvalhos, tílias e espruces ocorrem também Gymnocladus dioicus, Ginkgo Biloba, Pterocaria de Cáucaso e Tulipeiro. Fica aqui um monumento natural - carvalho roble de 22 m d'altitude e 390 cm em circunferência. No lugar da velha e queimada - foi criada na nova galeria de passeio. Nos anos 1880-1881 foi construída no Parque no “estilo suíço” - característico deste tempo por Ciechocinek - chafariz das águas minerais segundo ao projeto de Edward Cichocki. Chafariz tem uma estrutura de fachadas-cortina, acolchoando por tábuas. Do lado oriental, tem o anexo com a torrezinha. O chafariz foi reconstruído nos anos 20. no século XX. Atualmente situa-se ali uma sala de concertos e cafeteria “Bristol”. Em 1909 foi construída no centro do Parque uma concha acústica de madeira no estilo de Zakopane (projeto: Paweł Fedders). Outro exemplos da arquitectura no Parque: a fonte de “João e Maria” e o edifício da máquina de vapor. Hoje em dia, na concha acústica realiza-se várias festas culturais do grau nacional: Festival de Canção de Jovens Deficientes, Impressões Artísticas de Ciechocinek, Festival de Ópera e Opereta, Grande Gala de Tenores, Festival de Blues de Ciechocinek - e de grau regional: Revista Regional de Orquestras e equipas de bombeiros “Na Calçada” em Ciechocinek e Festival de Folklore de Kujawy e de Dobrzyń. Galeria Referências Notas Este artigo foi inicialmente traduzido, total ou parcialmente, do artigo da Wikipédia em polonês/polaco cujo título é «Park Zdrojowy w Ciechocinku», especificamente desta versão.