NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cmentarz wojenny nr 151 – Lubaszowa

Cmentarz wojenny nr 151 w Lubaszowej – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej znajdujący się we opodal wsi Lubaszowa w powiecie tarnowskim, w gminie Tuchów. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63. Opis cmentarza Cmentarz znajduje się na stromej skarpie przy drodze z Siedlisk przez Lubaszową do Jodłówki Tuchowskiej. Połączony jest z tą droga wysokimi betonowymi schodkami. Zaprojektowany został przez Heinricha Scholza na planie nieregularnego wieloboku. Wejście przez dwuskrzydłową żelazną furtkę osadzoną na murowanych z kamienia słupkach. Ogrodzenie cmentarza stanowi mur z kamieni łupanych nakryty betonowym daszkiem. Głównym elementem dekoracyjnym jest umieszczony na podwyższonym tarasie we wnęce ogrodzenia solidny betonowy krzyż z napisem 1914–1915. Znajduje się po przeciwległej stronie od wejścia. Nagrobki żołnierzy umieszczone są w czterech rzędach po obydwu stronach ścieżki wiodącej od furtki wejściowej do krzyża. Są to betonowe stele z żeliwnymi krzyżami dwóch rodzajów: jednoramiennymi krzyżami łacińskimi i dwuramiennymi krzyżami lotaryńskimi. Polegli W 36 grobach pojedynczych pochowano tu pięciu żołnierzy austro-węgierskich, 30 żołnierzy rosyjskich oraz jednego żołnierza niemieckiego. Zginęli w dniach 3–5 maja 1915 r. podczas bitwy pod Gorlicami. Zidentyfikowano tylko kilku żołnierzy. Znanych z nazwiska jest trzech, a dwóch z przynależności. Dwóch z armii austro-węgierskiej walczyło w 98. pułku piechoty z Wysokiego Myta w Czechach, 1 Niemiec w 3 pułku huzarów gwardii. Wśród poległych żołnierzy rosyjskich byli kozacy i żołnierze 180. windawskiego pułku piechoty. Losy cmentarza Austriacy uznali ten cmentarz za udany obiekt i znalazł się on na pocztówce propagandowej, którą już w trakcie trwania wojny wydawał wiedeński Komitet Opieki Nad Grobami Wojskowymi. Zyski z jej sprzedaży przeznaczono na opiekę i upiększanie cmentarzy w Galicji Zachodniej. Austriacy wykonali cmentarz bardzo solidnie i z trwałych materiałów, jednak z czasem ulegał on naturalnemu niszczeniu przez czynniki środowiska i roślinność. Po II wojnie światowej nie dbano o cmentarze z I wojny. Dopiero po 1990 roku poddano go gruntownemu remontowi, m.in. wycięto drzewa, wyrównano teren itd. Po remoncie cmentarz wyglądał doskonale. Jednak w 2015 r. jest już trochę gorzej; furtka wyłamana, stele i mury porastają mchem, wskutek osunięcia ziemi pękł mur ogrodzenia i pochyliły się słupki bramy wejściowej. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 153 – Siedliska

Cmentarz wojenny nr 153 w Siedliskach – zabytkowy cmentarz z okresu I wojny światowej znajdujący się w Siedliskach w powiecie tarnowskim, w gminie Tuchów. Jeden z zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63. Lokalizacja Cmentarz znajduje się przy bocznej drodze odchodzącej od stacji kolejowej w Siedliskach na północny zachód, na wzgórze Wał. Drogą tą prowadzi znakowany szlak rowerowy. Cmentarz znajduje się w odległości około 200 m od stacji, pomiędzy domami, na skarpie po prawej stronie tej drogi. Wejście na niewielki cmentarz prowadzi schodami. Opis Cmentarz zaprojektowany został przez Heinricha Scholza. Ogrodzono go drewnianym płotem, w którym między dwoma betonowymi słupkami zamontowano drewnianą jednoskrzydłową furtkę. Na cmentarzu o powierzchni 80 m² znajduje się 10 nagrobków. Zostały wykonane w formie drewnianych stel – kapliczek, które wieńczą małe krzyże łacińskie lub lotaryńskie. Na stelach zamocowano owalne, emaliowane tabliczki z imiennymi inskrypcjami. Pierwotnie pomnik centralny stanowiło duże drzewo rosnące na środku. Z upływem czasu cmentarz uległ jednak całkowitemu zniszczeniu. Odremontowano go w 1997 roku. Drzewa na środku cmentarza już nie ma. W pojedynczych mogiłach pochowano tu pięciu żołnierzy armii rosyjskiej i pięciu żołnierzy armii austro-węgierskiej. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 154 – Chojnik-Zadziele

Cmentarz wojenny nr 154 – Chojnik-Zadziele – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się w Chojniku w powiecie tarnowskim, w gminie Gromnik. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63. Opis cmentarza Znajduje się na bezleśnym wzgórzu, przy jednej z wąskich dróg asfaltowych wychodzących od drogi wojewódzkiej nr 977 w Chojniku na północ. W terenie jest trudny do odszukania. Zbudowany został na planie prostokąta na stoku lekko opadającym na północną stronę. Ustawione w rzędach nagrobki to betonowe, prostokątne stele z żeliwnymi krzyżami. Jest kilka rodzajów krzyży. Początkowo ogrodzenie tworzył drewniany, schodkowo ustawiony płot oraz żywopłot. Wejście prowadziło przez drewnianą bramę. Centralnym elementem dekoracyjnym był wysoki drewniany krzyż. Polegli W 12 grobach zbiorowych i 46 pojedynczych pochowano tu 43 żołnierzy armii austro-węgierskiej i 44 żołnierzy armii rosyjskiej. Zidentyfikowano tylko 11 z nich. Żołnierze austro-węgierscy walczyli w III Pułku Strzelców Cesarskich i 31. pułku piechoty landszturmu, żołnierze rosyjscy w 174. romieńskim oraz 279. łochwickim pułkach piechoty. Los cmentarza Po II wojnie światowej nie dbano o cmentarze z I wojny, W naturalny sposób ulegały one zniszczeniu i zarastały roślinnością. Zdarzały się również akty wandalizmu. Dopiero od lat 90. zaczęto je odnawiać. Na cmentarzu nr 154 z oryginalnego cmentarza zachowały się tylko wywrócone nagrobki z krzyżami. Cmentarz poddano generalnemu remontowi. Przycięty i odnowiony żywopłot z wiązów stanowi obecnie jedyne ogrodzenie tego cmentarza. Drewniany krzyż i bramę wykonano na nowo, na wzór pierwotnych. Na nowo ustawiono i pomalowano stele i krzyże, wykonano nowe tabliczki emaliowane, wyplantowano teren. Wejście na cmentarz prowadzi przez wyciętą na kształt furtki lukę w żywopłocie (brama nie otwiera się). Przypisy
Cmentarz wojenny nr 156 – Siedliska

Cmentarz wojenny nr 156 w Siedliskach – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej. Zaprojektowany przez Heinricha Scholza. Jest to kwatera na miejscowym cmentarzu parafialnym. Element centralny stanowi rzeźba mężczyzny trzymającego wieniec z dębowych liści. W jednym grobie zbiorowym i 20 pojedynczych pochowano tu 10 żołnierzy austro-węgierskich i 15 żołnierzy rosyjskich. Przypisy Bibliografia Cmentarze wojenne I wojny światowej, Okręg VI Tarnów Metryka cmentarza
Cmentarz wojenny nr 157 – Dąbrówka Tuchowska

Cmentarz wojenny nr 157 – Dąbrówka Tuchowska – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej znajdujący się w Dąbrówce Tuchowskiej w powiecie tarnowskim, w gminie Tuchów. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63. Opis cmentarza Jest to niewielki cmentarz zaprojektowany przez Heinricha Scholza wokół istniejącej wcześniej kapliczki. Znajduje się przy drodze wojewódzkiej nr 977. Heinrich Scholz zaprojektował cmentarz w miejscu pierwszego pochówku żołnierzy. Cmentarz wykonano na planie sześcioboku. Obecnie ogrodzenie stanowią betonowa podmurówka, murowane z kamienia słupki i metalowe segmenty między nimi. Wejście przez jednoskrzydłową furtkę od strony drogi. Zaraz za wejściem jest kapliczka, za nią, w środku cmentarza drzewa, które posadzone zostały jeszcze w trakcie budowy cmentarza. Wokół drzew półkolem rozmieszczono nagrobki. Są to betonowe stele w formie stylizowanego krzyża. Na przedniej ścianie stel umieszczono żeliwne krzyże z motywem wieńca laurowego i tabliczki z nazwiskami poległych. Są dwa rodzaje krzyży: dwuramienne krzyże lotaryńskie i jednoramienne krzyże maltańskie. Cmentarz został wyremontowany i jest w bardzo dobrym stanie. Znajduje się pod opieką pobliskiej Szkoły Podstawowej w Dąbrówce Tuchowskiej. Polegli W trzech grobach zbiorowych i 12 pojedynczych pochowano tu 10 żołnierzy austro-węgierskich i 15 żołnierzy rosyjskich. Zidentyfikowano 8, w tym jednego rosyjskiego. Żołnierze austro-węgierscy walczyli głównie w 23. pułku piechoty honwedu, który rekrutowany był w Siedmiogordzie, najprawdopodobniej więc są to Węgrzy i Rumuni. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 159 – Lichwin-Łazy

Cmentarz wojenny nr 159 w Lichwinie – austriacki cmentarz z I wojny światowej znajdujący się w Lichwinie w powiecie tarnowskim, w gminie Pleśna. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63. Opis cmentarza Cmentarz znajduje się na wzgórzu, bezpośrednio przy drodze prowadzącej przez miejscowość Meszna Opacka. Drogą tą prowadzi zielony szlak rowerowy. Cmentarz zaprojektowany został przez Heinricha Scholza na planie prostokąta. Ogrodzenie cmentarza tworzy odnowiony drewniany płot segmentowy. Wchodzi się na cmentarz przez dwie trójkątnie zwieńczone bramki. Elementem centralnym jest drewniany krzyż ze stylizowaną, geometryczną glorią. Obok niego zamontowano trzy mniejsze, żeliwne, ażurowe krzyże, typowe dla cmentarzy austriackich. Dwa z nich to dwuramienne krzyże lotaryńskie, jeden to krzyż łaciński. Nagrobki żołnierzy ustawione są w rzędach, zarówno równoległych, jak i prostopadłych. Nagrobki te mają postać betonowych stel z tabliczką blaszaną i żeliwnym krzyżem, wykonanym wg projektu Gustawa Ludwiga. Pozostałe nagrobki to oryginalne nagrobki wykonane jeszcze przez Austriaków podczas budowy cmentarza. Są to takie same, ale nieodnowione stele. Mają dwa rodzaje krzyży: dwuramienne lotaryńskie i jednoramienne krzyże maltańskie, ponadto posiadają prostokątne betonowe obwódki nagrobków (na grobach legionistów ich brak). Polegli W 11 grobach zbiorowych i 32 pojedynczych pochowano tu 100 żołnierzy, w tym: 31 żołnierzy armii austro-węgierskiej, w tym 9 legionistów polskich. Legioniści polscy walczyli w 1 i 5 pułku piechoty, a polegli w grudniu 1914 r. podczas bitwy pod Łowczówkiem. Żołnierze austro-węgierscy walczyli głównie w 80. złoczowskim pułku piechoty landszturmu; 69 żołnierzy armii rosyjskiej. Zidentyfikowano tylko dwóch. Jeden z nich walczył w 173 Kamienieckim Pułku Piechoty. Losy cmentarza Pierwotnie ogrodzenie cmentarza tworzył drewniany płot segmentowy. Wchodziło się na cmentarz przez dwie trójkątnie zwieńczone bramki. Płot jednak z czasem zbutwiał. Później na cmentarz prowadziło tylko jedno wejście przez bramę wykonaną z metalowych prętów. Na bramie umieszczono datę 1914. Płot zastąpiono żywopłotem. Oryginalny drewniany krzyż ze stylizowaną, geometryczną glorią, podobnie jak płot zbutwiał z czasem. Zastąpił go mniejszy krzyż bez glorii. W latach 2016–17 cmentarz odnowiono, ogrodzeniu został przywrócony pierwotny wygląd. Ustawiono nowy drewniany krzyż na wzór pierwotnego wraz ze stylizowaną, glorią, odnowiono również nagrobki. 14 maja 2017 roku odbyło się uroczyste poświęcenie odnowionego cmentarza. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 166 – Zalasowa

Cmentarz wojenny nr 166 – Zalasowa – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Heinricha Scholza znajdujący się we wsi Zalasowa w powiecie tarnowskim, w gminie Ryglice. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do VI Okręgu Cmentarnego Tarnów. Opis Cmentarz znajduje się w zachodniej części wsi zwanej Podlesie. Założony na planie prostokąta o powierzchni 421 m². Nie posiada żadnego elementu centralnego. Na polu grobowym rzędy mogił ułożone są równolegle do dłuższej ściany cmentarza. Na grobach krzyże żeliwne i listwowe. Pierwotnie cmentarz był ogrodzony płotem sztachetowym, który zastąpiono żywopłotem. Na cmentarzu pochowano 169 żołnierzy w 57 pojedynczych grobach i 13 mogiłach zbiorowych: 142 żołnierzy austro-węgierskich 27 żołnierzy rosyjskich poległych w okresie 3–10 maja 1915. W 2002 zakończono remont kapitalny cmentarza. Odbudowano zniszczone nagrobki, zamontowano nowe tabliczki imienne. Przypisy Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne I wojny światowej, Okręg VI Tarnów Metryka cmentarza
Cmentarz wojenny nr 169 – Łowczów

Cmentarz wojenny nr 169 – Łowczów – austriacki cmentarz z I wojny światowej w Łowczowie. Zaprojektowany przez Heinricha Scholza. Elementem centralnym jest kamienny postument z żelaznym krzyżem. W jednym grobie zbiorowym i 22 pojedynczych pochowano tu 16 żołnierzy austro-węgierskich i 12 żołnierzy rosyjskich. Bibliografia Cmentarze wojenne I wojny światowej, Okręg VI Tarnów Metryka cmentarza
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów

Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów – austriacki cmentarz z I wojny światowej w miejscowości Łowczów w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Tuchów. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63. Położenie Cmentarz zlokalizowany jest na zalesionym stoku opadającym do doliny rzeki Biała, poniżej drogi prowadzącej do Rychwałdu, około pół kilometra na północny zachód od remizy strażackiej w Łowczowie. Zjazd z tej drogi kończy się przy pojedynczym domu, dalej do cmentarza prowadzi nieoznakowana ścieżka leśna. Opis cmentarza Zaprojektowany został przez Heinricha Scholza. Zbudowany jest na planie wieloboku i posiada typowe dla austriackich cmentarzy ogrodzenie w postaci betonowych słupków, pomiędzy którymi rozpięto podwójny rząd grubych, metalowych rur. Wzdłuż ogrodzenia rosną drzewa. Wejście, od dolnej strony stoku, prowadzi przez betonowe schodki i dwuskrzydłową metalową furtkę. Krótką alejką dochodzi się do pomnika centralnego. Jest to betonowy krzyż łaciński zamontowany na trzystopniowym, również betonowym cokole. Nagrobki w postaci betonowych stel z blaszanymi emaliowanymi tabliczkami imiennymi. Stele zwieńczone są dwoma rodzajami żeliwnych krzyży, wykonanych według projektu Gustawa Ludwiga; wzór austriacki (wzorowany na Wojskowym Krzyżu Zasługi) i wzór rosyjski (wzorowany na krzyżu patriarchalnym). Dwa większe nagrobki, ustawione na mogiłach zbiorowych, mają cokół murowany z kamienia i duży żeliwny, ażurowy krzyż, również projektu Ludwiga. Jeden z tych nagrobków znajduje się na mogile 5 nieznanych żołnierzy rosyjskich, drugi na grobie oficerów armii austriackiej. Polegli Pochowano tutaj 8 żołnierzy armii austro-węgierskiej i 16 żołnierzy armii rosyjskiej. Żołnierze rosyjscy są nieznani, zidentyfikowano natomiast wszystkich żołnierzy austro-węgierskich. Walczyli oni w 59. pułku piechoty z rejonem rekrutacji w okolicach Salzburga w Austrii, a zginęli w dniach 5–6 maja 1915 r., czyli podczas bitwy pod Gorlicami. Losy cmentarza Austriacy przystąpili do budowy cmentarzy w 1915 r., zaraz po zwycięskiej dla nich bitwie pod Gorlicami. Cmentarze wykonali bardzo solidnie, jednak z czasem ulegały one naturalnemu niszczeniu przez czynniki pogody i roślinność. Cmentarz nr 170 poddano generalnemu remontowi. Wycięto zarastające go chaszcze, przycięto żywopłot, wyplantowano teren, odnowiono ogrodzenie, krzyż centralny i nagrobki, na których zamontowano nowe tabliczki imienne. Galeria Przypisy
Cmentarz wojenny nr 172 – Łowczówek

Cmentarz wojenny nr 172 – Łowczówek – zabytkowy austriacki cmentarz z I wojny światowej znajdujący się we wsi Łowczówek w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Pleśna. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 62. Opis cmentarza Cmentarz znajduje się przy skrzyżowaniu drogi z Pleśnej do Łowczowa z lokalną drogą do Staszówek. Zaprojektowany został przez Siegfrieda Hellera przy istniejącej już kapliczce z XIX w. Pochowano na nim w czterech grobach zbiorowych i sześciu pojedynczych 5 żołnierzy armii austro-węgierskiej i 13 żołnierzy armii rosyjskich. Znanych z nazwiska jest 4 żołnierzy armii austro-węgierskiej. Zginęli 5 maja 1915 r., podczas bitwy pod Gorlicami. Walczyli w 14. pułku piechoty z rejonem rekrutacji w okolicach Linzu w Austrii. Żołnierze armii rosyjskiej walczyli m.in. w 131. tyraspolskim i 132. benderskim pułku piechoty. Losy cmentarza Austriacy wykonali cmentarz bardzo starannie, jednak z biegiem czasu uległ on naturalnemu zniszczeniu. W 1984 r. dokonano jego generalnego remontu. Nie zachowano jednak pierwotnego wyglądu cmentarza. Krzyże z nagrobków przyspawano parami do wykonanych z rur ramek z napisami określającymi narodowość poległych. Z jednej strony kapliczki w 4 grobach pochowano żołnierzy rosyjskich, z tyłu kapliczki w dwóch grobach zbiorowych również żołnierzy rosyjskich, w 4 grobach po drugiej stronie kapliczki żołnierzy austriackich. W tylnej części cmentarza zachowały się dwa oryginalne, żeliwne, ażurowe, dwuramienne krzyże typu prawosławnego. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 173 – Pleśna

Cmentarz wojenny nr 173 – Pleśna – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VI Tarnów. Znajduje się w południowo-zachodniej części miejscowości Pleśna w powiecie tarnowskim województwa małopolskiego. Cmentarz zbudowano na planie nieforemnego pięcioboku. Żołnierzy grzebano w znajdujących się na stoku doliny okopach, których linie są do dzisiaj widoczne na cmentarzu i w otaczającym go lesie. Pomnikiem centralnym jest wkomponowana w ogrodzenie, przy wejściu, kapliczka zbudowana z kamienia i zwieńczona niewielkim betonowym krzyżem oraz przykryta czterospadowym daszkiem podtrzymywanym przez cztery kolumny. Umieszczono na niej tablicę z inskrypcją w języku niemieckim: NAHT SICH DROHEND DER FEIND WIEDER DEN HEILIGEN GRENZEN. LERNET, ENKEL, VON UNS JAUCHZENDER OPFERUNG PFLICHT. W tłumaczeniu na język polski: Gdy świętym granicom zagraża wróg. Uczcie się od nas swawolni wnukowie, ofiarnego obowiązku. W dziewięciu grobach zbiorowych i 32 pojedynczych pochowano na nim 34 żołnierzy austriackich z 14., 59., 81. i 82. pułków piechoty oraz 2. pułku strzelców tyrolskich i 15 pułku armat polowych oraz 29 żołnierzy rosyjskich. Polegli 18 grudnia 1914 i 9 maja 1915 r. Nekropolię projektował Siegfried Heller. Cmentarz odnowiono w latach 2013–2014. Zrekonstruowano kamienie nagrobne i uzupełniono brakujące krzyże. Zrekonstruowano wszystkie tablice imienne. Bibliografia Oktawian Duda, Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914–1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma, Galicyjskie Cmentarze wojenne, t. II Okolice Tarnowa (Okręgi V-VII), Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-38-5. Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne I wojny światowej. [dostęp 2014-08-09]. Cmentarze – Stowarzyszenie Aktywnej Ochrony Cmentarzy z I Wojny Światowej w Galicji. [dostęp 2014-08-09]. Metryka cmentarza
Cmentarz wojenny nr 182 – Siemiechów

Cmentarz wojenny nr 182 w Siemiechowie – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się we wsi Siemiechów w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Gromnik. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63. Położenie Cmentarz znajduje się na południowo-wschodnim grzbiecie wzniesienia Wał, opadającym do szosy w miejscowości Gromnik. Dojechać do niego można asfaltową drogą z Siemiechowa. Droga ta rozgałęzia się; do cmentarza prowadzi jej prawa odnoga oznaczona tabliczkami czarnego szlaku rowerowego. Kończy się przy polanie z niewielkim osiedlem. Cmentarz zlokalizowany jest w lesie, na dolnym końcu polany. Można do niego również dojść pieszo od zielonego szlaku turystycznego wiodącego z Gromnika na szczyt Wału – nie znajduje się jednak bezpośrednio przy szlaku, lecz w odległości około 5 minut od niego. Dojście leśną drogą. Dzieje cmentarza Cmentarz uległ niemal całkowitemu zniszczeniu i został zrekonstruowany. Głównym elementem ozdobnym cmentarza był prosty, wysoki krzyż z drewnianych belek, ustawiony na kamiennym kopcu. Pierwotny cmentarz ogrodzony był drewnianym płotem sztachetowym. Groby żołnierzy miały ziemne nagrobki z drewnianymi krzyżami. Obecny wygląd cmentarza Obecny cmentarz całkowicie różni się od oryginalnego. Jest to prostokątny, wyrównany trawnik ogrodzony panelami z metalową siatką na betonowej podmurówce. Wejście przez metalową furtkę. Jedynymi elementami znajdującymi się na cmentarzu są wykonane na nowo betonowy pomnik i znajdująca się przed nim mogiła oficera. Pomnik ma kształt ostro ściętego ostrosłupa umieszczonego na betonowym fundamencie. Zwieńczony jest betonowym krzyżem łacińskim. Na przedniej ścianie ostrosłupa jest tabliczka z napisem w języku polskim: „CMENTARZ AUSTRIACKI Z I WOJNY ŚWIATOWEJ NR 182/ 44 GROBY ZIEMNE”. Pod tablicą tą umieszczono w drewnianej ramce kartkę z wydrukiem nazwisk zidentyfikowanych żołnierzy. Mogiła oficera to ziemny nagrobek z betonowym obramowaniem, zwieńczony niewielkim betonowym krzyżem łacińskim. Wszystkie mogiły żołnierzy zostały zrównane i brak na nich jakiegokolwiek nagrobka. Polegli W 45 grobach pojedynczych pochowano tu 45 żołnierzy austro-węgierskich. Zidentyfikowano 5 z nich, pochodzą oni głównie z 5. pułku piechoty rekrutowanego z terenów obecnej Rumunii, 55. pułku piechoty rekrutowanego z terenów obecnej Ukrainy (26% Polaków, 59% Ukraińców i 15% innych narodowości w pułku) i 60. pułku piechoty rekrutowanego na Węgrzech. W mogile z betonowym obrzeżem pochowano porucznika Edwarda Gindermanna z 15. tarnopolskiego pułku piechoty. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 183 – Siemiechów

Cmentarz wojenny nr 183 w Siemiechowie – cmentarz z I wojny światowej. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63. Opis cmentarza Zaprojektowany przez Heinricha Scholza jako kwatera na cmentarzu parafialnym. Jest widoczny z daleka, dzięki wysokiemu pomnikowi centralnemu. Ma on kształt ustawionego na platformie i nakrytego betonową płytą ołtarza polowego do którego prowadzą betonowe schody. Kształtem nawiązuje do rzymskich arae. Jego tylna część to betonowa płyta z płaskorzeźbą św. Jerzego zabijającego smoka, przednia wsparta jest dwoma kolumnami. Nagrobki mają postać niskich betonowych steli z żeliwnymi krzyżami i blaszanymi tabliczkami imiennymi Polegli W 15 grobach zbiorowych i 92 pojedynczych pochowano tu 132 żołnierzy armii austro-węgierskiej i sześciu żołnierzy armii rosyjskiej. Polegli od grudnia 1914 r. do maja 1915 r. Zidentyfikowano 126. Wśród poległych są Polacy (m.in. Józef Zwijacz). Losy cmentarza Austriacy rozpoczęli budowę cmentarza niezwłocznie po zwycięskiej dla nich bitwie pod Gorlicami, w wyniku której przepędzili Rosjan daleko na wschód. Pierwotnie cmentarz wyglądał inaczej niż obecnie. Podczas kapitalnego remontu został przebudowany Mogiły znajdujące się po lewej stronie od wejścia zostały przeniesione na prawą stronę, wskutek czego zburzono jego pierwotny symetryczny układ. Pierwotne ogrodzenie miało typową dla austriackich cmentarzy postać metalowych rur rozpiętych między betonowymi slupkami. Podczas remontu zamieniono je na płot sztachetkowy. Betonowe nagrobki są w dużym stopniu zniszczone, większość zamontowanych na nich krzyży jest odłamana. Galeria Przypisy