NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Johanneskirche (Strzelin)

Die Kirche Muttergottes und St. Johannes, auch Marienkirche (polnisch Kościół Matki Chrystusa i św. Jana Apostoła i Ewangelisty, bis 1945 Evangelische Kirche oder Böhmische Kirche), ist eine römisch-katholische Kirche in der schlesischen Stadt Strzelin (deutsch Strehlen). Das Gotteshaus liegt im Süden der Stadt an der ul. Staromiejska. Die Kirche ist die Pfarrkirche der Pfarrei Muttergottes und St. Johannes (Parafia Matki Chrystusa i św. Jana Apostoła i Ewangelisty) in Strzelin, die zum Erzbistum Breslau gehört. Von 1548 bis nach 1945 diente sie als evangelisches Gotteshaus. Geschichte Die Kirche liegt in dem Gebiet der ehemaligen Altstadt von Strehlen. Erstmals erwähnt wurde sie im Jahr 1264. Wahrscheinlich handelt es sich bei dem Kirchenbau um eine Stiftung Breslauer Burggrafen Peter Wlast aus dem Jahr 1150. Das Gotteshaus wurde zunächst als Propsteikirche des dortigen Klarissenklosters genutzt. Während der Hussitenkriege wurde der Kirchenbau im Jahre 1428 zerstört. Der Wiederaufbau erfolgte im 15. Jahrhundert im gotischen Stil. Seit 1548 diente sie als städtische Begräbniskirche. 1548 ging der Kirchenbau in den Besitz der protestantischen Gemeinde über. Nach der königlich-preußischen Erlaubnis vom 24. Juni 1750 wurde die Kirche nebst Kirchhof mit Parochialrechten ausgestattet und den böhmischen Siedlern zum Geschenk gemacht. Den Insassen der Amtsdörfer wurde auf dem Kirchhof ausdrücklich Bestattungsrecht eingeräumt. Im Besitz der Böhmischen Brüder wurde die Kirche im barocken Stil umgebaut. Zur Parochie gehörten Mitte des 19. Jahrhunderts: Hussinetz (1251 Einwohner, 1223 evangelisch), Ober-, Mittel- und Nieder-Podiebrad bzw. Mehlteuer (1076 Einwohner, 1043 evangelisch) und der von böhmischen Gläubigen besiedelte Teil von Pentsch (279 Einwohner, 274 evangelisch). 1848 wurde die Kirche als massiv, mit Schindeldach, ohne Turm und Glocken beschrieben. Die Kirche stand unter königlich-preußischem Patronat. Das Kirchenkollegium bestand 1848 aus einem Pastor und fünf Kirchenvorstehern. Der Pastor wurde aus dem Staatsfonds besoldet. Von 1804 bis 1811 bestand eine Vakanz des Pastorates aus Mangel an einem böhmischen Prediger. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde die Kirche von 1983 bis 1987 wiederaufgebaut. Dabei erfolgte eine Regotisierung des Kirchenbaus. Der Neubau wurde am 17. Juni 1987 durch den Breslauer Erzbischof Kardinal Henryk Roman Gulbinowicz eingeweiht. Seit 2005 steht das Kirchengebäude unter Denkmalschutz. Architektur Die Saalkirche besteht aus Granit-Bruchstein. An der Ostseite liegt der Chor auf rechteckigem Grundriss mit Strebepfeilern. An der Nordseite des Chores befindet sich eine dreiseitig geschlossene Kapelle mit zweijochigem Kreuzrippengewölbe. Am Eingang zur Kapelle und zum Langhaus befinden sich Spitzbogenportale. Weblinks Geschichte und Hist. Ansichten Johanneskirche (poln.) Literatur Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen. Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München u. a. 2005, ISBN 3-422-03109-X, S. 887. Einzelnachweise
Kościół Matki Chrystusa i św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Strzelinie

Kościół Matki Chrystusa i św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Strzelinie – rzymskokatolicki kościół parafii Matki Chrystusa i św. Jana Apostoła i Ewangelisty i jednocześnie świątynia parafii ewangelicko-reformowanej w Strzelinie. Mieści się przy ulicy Staromiejskiej. Historia Kościół został wybudowany zapewne na przełomie XIII i XIV wieku, ale po raz pierwszy w dokumentach pojawił się w roku 1316. Kościół nosił wtedy wezwanie Najświętszej Maryi Panny. W następnych latach był poddany przebudowom. Od roku 1750 do czasów nowożytnych służył sporej grupie uchodźców z Czech wyznania ewangelicko-reformowanego, osiadłym we wsiach Gęsiniec i Gościęcice. Dlatego nazywany był „kościołem braci czeskich”. Po II wojnie światowej coraz bardziej popadał w ruinę. Nabożeństwa dla małej grupy wiernych odbywały się już tylko w bocznej kaplicy świątyni. W połowie lat 80. XX wieku doszło do ugody między parafią rzymskokatolicką a parafią kościoła ewangelicko-reformowanego w sprawie przekazania kościoła. Świątynia została odbudowana w latach 1983–1987. Uroczyście poświęcona 17 czerwca 1987 roku. Od tej chwili kościół nosi wezwanie Matki Chrystusa i św. Jana Ewangelisty. Zgodnie z umową ewangelicy odprawiają nabożeństwa w bocznej kaplicy świątyni. Linki zewnętrzne Informacje o kościele
Kościół Matki Łaski Bożej w Górzycy

Kościół pw. Matki Łaski Bożej w Górzycy – rzymskokatolicki kościół parafialny w Górzycy, w gminie Górzyca, w powiecie słubickim, w województwie lubuskim. Należy do dekanatu Kostrzyn. Mieści się przy ulicy Kostrzyńskiej. Kościół był dawniej siedzibą kapituły kolegiackiej, która została zniesiona. Historia Świątynia została ufundowana przez biskupa lubuskiego Jana III z Borsznic w 1412 roku na miejscu drewnianego kościoła. Po reformacji kościół był w posiadaniu protestantów. Po wielkim pożarze w 1757 roku świątynia została odbudowana. W latach 1765–1768 kościół został rozbudowany. W tym czasie została dobudowana wieża i w 1770 roku zostały zamontowane ufundowane trzy dzwony. Po II wojnie światowej Podczas forsowania Odry w końcowej fazie działań wojennych w 1945 roku – świątynia została zniszczona. Dopiero nowo przybyły w lipcu 1976 roku do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Laskach proboszcz ks. Jan Wójtowicz postanowił odbudować leżącą w gruzach świątynię, należącą ówcześnie do tej parafii. 10 października 1982 roku w dniu kanonizacji wielkiego czciciela Najświętszej Maryi Panny św. Maksymiliana Kolbego świątynia została konsekrowana. Kościół poświęcił biskup ordynariusz Wilhelm Pluta. W łatach 2025-2026 kościół gruntownie wyremontowano. Wyposażenie W ołtarzu głównym mieści się XVII-wieczny obraz Matki Łaski Bożej, patronki parafii, z lewej i prawej strony są umieszczone figury św. Stanisława i św. Wojciecha, w zwieńczeniu ołtarza znajdują się figury Trójcy Świętej. Przypisy
Kościół Miłosierdzia Bożego w Bielsku Podlaskim

Kościół Miłosierdzia Bożego w Bielsku Podlaskim – rzymskokatolicki kościół położony w diecezji drohiczyńskiej w Bielsku Podlaskim przy ul. Wojska Polskiego 66. Historia Pierwsze starania związane z organizacją kolejnej parafii w Bielsku Podlaskim na polecenie ks. biskupa Władysława Jędruszuka rozpoczął w roku 1987, ks. mgr Antoni Zajączkowski (proboszcz parafii farnej). Dekretem z dnia 17 września 1989 roku ks. bp Władysław Jędruszuk administrator apostolski diecezji pińskiej erygował nową parafię pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego. Jej pierwszym proboszczem został nominowany dotychczasowy proboszcz z Czeremchy (1986–1989) ks. Marian Wyszkowski. W dniu 24 listopada 1989 roku staraniem parafian zakupiono od p. Eugenii Moczulskiej plac przy ul. Wojska Polskiego z przeznaczeniem pod budowę kościoła. Projekt nowej świątyni wykonał arch. Andrzej Chwalibóg z Białegostoku, a kierownikiem prac był Lucjan Oksimowicz. Obliczeń konstrukcyjnych dokonał inż. Andrzej Wrzosek. Budowę świątyni rozpoczęto 29 sierpnia 1992 roku, a kamień węgielny został poświęcony w dniu 24 września 1994 roku przez ks. bp Antoniego Pacyfika Dydycza. Konsekracji nowego kościoła pw. Miłosierdzia Bożego dokonał w dniu 21 kwietnia 2001 roku biskup drohiczyński Antoni P. Dydycz. Zobacz też Dekanat Bielsk Podlaski Parafia Miłosierdzia Bożego w Bielsku Podlaskim Przypisy
Kościół Miłosierdzia Bożego w Gdańsku

Kościół Bożego Miłosierdzia w Gdańsku – świątynia rzymskokatolicka w dzielnicy Gdańska, Pieckach-Migowie. Jest siedzibą parafii. Historia W 1994 w miejscu tym znajdował się punkt katechetyczny, rozbudowany w ośrodek duszpasterski (plebanię) z kaplicą, pomieszczeniami administracyjnymi, mieszkaniami księży i salkami. Parafię erygowano 17 czerwca 1997 dekretem abpa Tadeusza Gocłowskiego. Przekazano jej obszar parafii Bożego Ciała, obejmujący osiedle Migowo (część dzielnicy Piecki-Migowo), skupione wokół ul. Bulońskiej i ul. Myśliwskiej. 27 lipca 1997 odprawiono inauguracyjną Mszę. Budowę kościoła w nowoczesnym stylu, według projektu architektów Andrzeja Błażko i Agnieszki Papugi, rozpoczęto w 1998 r., dobudowując go od zachodu do plebanii. Powstała świątynia jednonawowa, na planie prostokąta, z wyodrębnionym prezbiterium, z krużgankami od wschodu i zachodu wzdłuż nawy i chórem nad krużgankiem wschodnim. 27 lipca 1999, w drugą rocznicę inauguracji parafii, abp Tadeusz Gocłowski poświęcił dzwon. Nad głównym wejściem (od strony północnej) umieszczono 10-metrową wieżę dzwonnicę (budowana od roku 2002, ukończona po 2006). Kościół do użytku oddany został w 1999, planowany jako lokalne sanktuarium propagowanego kultu Bożego Miłosierdzia. Kamień węgielny poświęcił papież Jan Paweł II. W latach 2014–2015 przeprowadzono remont i modernizację prezbiterium kościoła pod nadzorem Mariusza Drapikowskiego i firmę „Murkam” Leona Czerwińskiego z Przodkowa. Wykonano m.in. marmurową chrzcielnicę z ozdobnymi figurkami, złotą osłonę tabernakulum z 12 bryłkami bursztynu, srebrne figury baranka na ołtarz i symbole czterech ewangelistów na ambonę. W prezbiterium, w ołtarzu głównym, znajduje się obraz Chrystusa Miłosiernego, w korpusie interesujące witraże o treści paschalnej i maryjnej. Po prawej znajduje się tabernakulum, a po lewej obraz Matki Bożej z dzieciątkiem. Na tyłach znajdują się 27-głosowe organy, obok nich jest obraz przedstawiający papieża Jana Pawła II. W lewej nawie znajduje się wejście do zakrystii. W wieży znajduje się jeden dzwon. Przypisy Bibliografia "Kościoły archidiecezji gdańskiej. Nasze dziedzictwo. Tom I" (Praca zbiorowa), 2006 Linki zewnętrzne KOŚCIÓŁ MIŁOSIERDZIA BOŻEGO w Gedanopedii
Kościół Miłosierdzia Bożego w Krakowie (Nowy Prokocim)

Kościół Miłosierdzia Bożego w Krakowie – kościół rzymskokatolicki należący do dekanatu Kraków-Prokocim archidiecezji krakowskiej na Osiedlu Nowy Prokocim przy ul. J. Kurczaba. Kościół, a wcześniej kaplica, powstał w latach 1988–1999. Jest to budowla o wymiarach: 32 m. szerokości i 36 m. długości, ma ponad 1600 m² i może pomieścić do 3000 osób (700 miejsc siedzących). Parafia Miłosierdzia Bożego Do parafii należą mieszkańcy ulic: Jerzmanowskiego, Kurczaba, Teligi, Konrada Wallenroda, Lilli Wenedy, Kozietulskiego oraz mieszkańcy bloków przy ulicy Księdza Piotra Ściegiennego. Na terenie parafii znajdują się również akademiki UJ przy ulicy Bandurskiego. Organy W 2017 roku proboszcz parafii, do której należy kościół, ks. Józef Bizoń, podjął starania w kierunku sprowadzenia do świątyni organów piszczałkowych z innej parafii. Po konsultacjach z Archidiecezjalną Komisją Muzyki Kościelnej, w styczniu 2018 roku zadecydowano o budowie zupełnie nowych organów. W konkursie wyłoniono węgierską firmę AerisOrgona, specjalizującą się w tworzeniu stylistycznych kopii organów z konkretnych epok. Firma budowała organy w latach 2019–2020. Organy zostały poświęcone 2 grudnia 2021 roku przez metropolitę krakowskiego, abp. Marka Jędraszewskiego. Instrument jest stylistyczną kopią organów Cavaillé-Colla, nawiązującą do francuskiego romantyzmu. Wyposażony jest w dźwignię Barkera, charakterystyczną dla instrumentów tego organmistrza.. Organy te są jedynym instrumentem w Polsce będącym wiernym odwzorowaniem organów francuskiego romantyzmu. Są także pierwszym powojennym instrumentem w Europie wykorzystującym dźwignię Barkera, co czyni je unikatowymi w skali całego kontynentu.. Zobacz też Osiedle Nowy Prokocim Przypisy Bibliografia ks. Jan Bednar: Wspomnienia o budowie jednego kościoła na tle budownictwa kościołów w drugiej połowie XX wieku. Kraków: 2009. Parafia Miłosierdzia Bożego. [dostęp 2010-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-11)]. (pol.).
Kościół Miłosierdzia Bożego w Krakowie (os. Na Wzgórzach)

Kościół Miłosierdzia Bożego – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy XVII Wzgórza Krzesławickie, na osiedlu Na Wzgórzach 1a. Historia Pod koniec lat 70. XX wieku kardynał Karol Wojtyła postanowił podzielić olbrzymie parafie nowohuckie, mogilską i bieńczycką na mniejsze. Jedną z zaplanowanych była parafia obejmująca zasięgiem terytorialnym osiedla Na Stoku, Na Wzgórzach oraz Grębałów. Wystąpiono do władz o zezwolenie na budowę kościoła i 24 maja 1980 roku otrzymano zgodę i lokalizację na osiedlu Na Wzgórzach wydane przez prezydenta Krakowa, Edwarda Barszcza. W maju 1981 roku władze kościelne zaakceptowały plan świątyni autorstwa Witolda Cęckiewicza. 22 października 1981 roku kardynał Franciszek Macharski poprowadził nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego i erygował nową parafię pod takim wezwaniem. Dekret wszedł w życie 25 października 1981. Budowę nowego kościoła rozpoczęto w maju 1982 roku. Jako że świątynia miała stanąć na podmokłym terenie, prace budowlane rozpoczęto od wbicia 224 trzynastometrowych pali pod fundamenty. Podczas mszy na krakowskich Błoniach 23 czerwca 1983 Jan Paweł II poświęcił kamień węgielny pod budowę kościoła. We wrześniu 1984 ukończono budowę żelaznej konstrukcji dachu i rozpoczęto krycie jej blachą miedzianą. Zapoczątkowano również budowę wieży, na której w 1985 zawieszone zostały trzy dzwony. Wieża ma 40 metrów wysokości. Wieńczy ją dziesięciometrowy krzyż. Konsekracji kościoła dokonał 7 czerwca 1987 roku kardynał Franciszek Macharski. Świątynia ma nowoczesną, strzelistą bryłę. Jej wnętrze nie jest podzielone na nawy – jest jedną halą. Pierwsza kondygnacja to Kaplica Niepokalanego Serca Maryi. Nad nią znajduje się właściwy kościół. Organy Organy wybudował Albert Reiser w 1961 roku jako opus 305. Ich dyspozycję zaprojektował dr. Hans Böhringer ze Stuttgartu, natomiast głosy językowe wykonała firma Giesecke z Getyngi. Instrument posiada mechaniczną trakturę gry. Pierwotnie organy znajdowały się w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła, w niemieckiej miejscowości Heilbronn. Krakowska parafia Miłosierdzia Bożego odkupiła je w 1994 roku. Ich montaż na nowym miejscu był prowadzony przez Andrzeja Guziaka. W 2009 roku organy wyremontowano. Dyspozycja instrumentu: Przypisy Bibliografia Strona parafii. [dostęp 2011-02-04].
Церковь Божьего Милосердия (Краков, На-Взгужах)

Церковь Божьего Милосердия (пол. Kościół Miłosierdzia Bożego) — католическая церковь, находящаяся в Кракове, Польша. Храм располагается в оседле На-Взгужах краковской дзельницы XVII Взгужа-Кшеславицке. История В конце 70-х годов краковский архиепископ кардинал Кароль Войтыла произвёл реорганизацию новогутских, могильских и бенчицких приходов, поделив их на меньшие размеры. Территория одного из новых приходов распространялась на оседле На Стоку, На Взгужах и Гренбалув. 24 мая 1980 года краковские власти выдали разрешение на строительство нового храма в оседле На Взгужах. В мае 1981 года церковные власти утвердили проект нового храма, составленный краковским архитектором Витольдом Церцкевичем. 25 октября 1981 года краковский архиепископ кардинал Франтишек выпустил декрет, которым утвердил новый приход в оседле На Взгужах. В мае 1982 года началось строительство храма Божьего Милосердия. 23 июня 1983 года Римский папа Иоанн Павел II во время своего пребывания в Польше освятил краеугольный камень для церкви Божьего Милосердия. В 1985 году началось строительство колокольни высотой 40 метров, на которой были установлены три колокола. 7 июня 1985 года состоялось освящение церкви Божьего Милосердия, которое совершил кардинал Франтишек Махарский. В 1994 году в церкви был установлен орган. Ссылки История прихода Божьего Милосердия в Кракове (пол.)
Kościół Miłosierdzia Bożego w Podłopieniu

Kościół Miłosierdzia Bożego w Podłopieniu – murowana świątynia rzymskokatolicka w miejscowości Podłopień w powiecie limanowskim, pełniąca funkcję kościoła parafialnego miejscowej parafii pw. Miłosierdzia Bożego. Historia Decyzja o budowie we wsi kościoła zapadła w 1983, zaraz po wydzieleniu z parafii w Tymbarku samodzielnej parafii w Podłopieniu. Prace budowlane toczyły się w latach 1985-1991, według planu inż. Romana Łomnickiego. Konsekracji świątyni dokonał 30 maja 1993 biskup Józef Życiński. Opis Kościół w Podłopieniu jest przykładem nowoczesnej architektury sakralnej. Jest to budowla dwukondygnacyjna, jednonawowa, przykryta spiczastym dachem, nad którym góruje smukła wieżyczka na sygnaturkę, pełniąca jednocześnie rolę dzwonnicy (wiszą na niej trzy dzwony). Frontową elewację nad wejściem zdobi mozaika przedstawiająca Jezusa Miłosiernego i napis "Jezu ufam Tobie". Obok kościoła stoi figura św. Faustyny Kowalskiej, orędowniczki Miłosierdzia Bożego, zaprojektowana przez Marka Benewiata i odlana 19 kwietnia 2005 przez Mariana Polańskiego. Wnętrze Wnętrze kościoła pomalowane jest na biało, a większość wyposażenia wykonana została z drewna. Wyjątek stanowią ołtarz ofiarny, ambona i chrzcielnica, które wykonano z marmuru. Światło do wnętrza wpada przez barwne witraże, Bolesława Szpechta i wykonane częściowo przez Zbigniewa Gustawa a częściowo przez Annę i Ireneusza Zarzyckich. Nad wejściem, po obu stronach mozaiki znajdują się witraże Brat Albert Chmielowski oraz Błogosławiona Karolina Kózka. Po prawej stronie nawy znajduje się duży witraż ozdobiony scenami z życia Maryi, a po lewej kolejny z wizerunkami polskich świętych: św. Kazimierzem, św. Jadwigą, św. Kingą, św. Wojciechem, św. Rafałem Kalinowskim i św. Maksymilianem. Ołtarz Nadstawę ołtarza głównego zaprojektował Bolesław Szpecht. W jej centrum znajduje się kopia obrazu Jezus Miłosierny z wizji św. Faustyny, wykonana przez Bronisława Owczarka. Otacza go 14 niewielkich obrazów ułożonych w łuk, namalowanych przez Bolesława Szpechta. Pośrodku, na zwieńczeniu łuku znajdują się dwa obrazy, przedstawiające Zmartwychwstanie Chrystusa. Poniżej artysta zobrazował czterech Ewangelistów. Prawe ramię łuku to ilustracja Bożego Miłosierdzia znanego z przypowieści Jezusa: o zagubionej owcy, o nieurodzajnym drzewie, o synu marnotrawnym i o miłosiernym Samarytaninie. Z kolei lewa strona łuku obrazuje Jezusa okazującego Miłosierdzie: nauczanie, rozgrzeszenie cudzołożnicy, wskrzeszenie młodzieńca z Naim i odpuszczenie grzechów łotrowi na krzyżu. Po bokach nadstawy wiszą dwie figury aniołów. Poniżej znajduje się tabernakulum umieszczone na promienistym krzyżu. Bibliografia Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 304-308. ISBN 978-83-88383-43-4.
Kościół Miłosierdzia Bożego w Rzeczycy Wielkiej

Kościół Miłosierdzia Bożego – rzymskokatolicki kościół filialny w Rzeczycy Wielkiej (gmina Polanów), należący do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Polanowie, dekanatu Polanów w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Historia kościoła Do lat 90. XX wieku mieszkańcy Rzeczycy Wielkiej, dojeżdżali na nabożeństwa do kościoła w Przytocku czy Polanowa. W związku z coraz większymi trudnościami z dojazdem do świątyń w wymienionych miejscowościach, postanowiono wybudować kościół w Rzeczycy Wielkiej. We wrześniu 1997 roku mieszkańcy rozpoczęli starania o zakup działki, już w październiku tego samego roku zostały wylane fundamenty pod świątynię. Następnego roku zakończono budowę i 19 grudnia 1998 roku kościół został konsekrowany. Dokonał tego ksiądz biskup Marian Gołębiewski. W następnych latach trwały jeszcze prace wykończeniowe, co nie przeszkadzało w regularnym sprawowaniu Mszy św. W 1999 roku położono w kościele posadzkę i zainstalowano ławki. Poświęcone zostały obrazy: Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, św. Wojciecha. W 1999 roku postawiono również krzyż misyjny. W 2000 roku upiększono terakotą schody wejściowe do kościoła. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół na stronie diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej
Kościół Miłosierdzia Bożego w Siedlcach

Kościół Miłosierdzia Bożego w Siedlcach – kościół murowany w stylu współczesnym w Siedlcach przy ulicy Świętej Faustyny Kowalskiej 45. Świątynia znajduje się w dzielnicy Stara Wieś, obok położony jest cmentarz Janowski. Historia Kościół wybudowany został w latach 1982–1986, staraniem ks. prałata Mieczysława Łuszczyńskiego. Konsekrowany został 29 października 2000 roku przez ks. bp. Jana Wiktora Nowaka. Dnia 18 maja 2010 roku został odsłonięty pomnik Jana Pawła II. Zobacz też Parafia Miłosierdzia Bożego w Siedlcach Przypisy
Kościół Miłosierdzia Bożego w Wieluniu

Kościół Miłosierdzia Bożego w Wieluniu – kościół cmentarny w Wieluniu. Historia Jego budowę rozpoczęto w lipcu 1992 r. Kościół wzniesiony został staraniem ks. prałata Mariana Stochniałka przy współfinansowaniu przez Urząd Miejski w Wieluniu. Świątynię konsekrował arcybiskup metropolita częstochowski Stanisław Nowak 30 października 1993 r.
Kościół Miłosierdzia Bożego w Żywcu

Kościół Miłosierdzia Bożego w Żywcu – kościół rzymskokatolicki w Żywcu, przy ul. Moszczanickiej, w dzielnicy Moszczanica, siedziba parafii Miłosierdzia Bożego. Na terenie dawnej wsi Moszczanica przed włączeniem jej w granice administracyjne Żywca w 1976 roku znajdowały się dwie kaplice: pochodząca z przełomu XIX i XX wieku kaplica św. Jana Chrzciciela w centrum miejscowości i Kaplica Matki Boskiej Różańcowej w przysiółku Rędzinie. Nowy kościół postanowiono zlokalizować na miejscu kaplicy Jana Chrzciciela. Komitet budowy świątyni został zorganizowany w 1981 r. Działkę pozyskano częściowo na mocy darowizny, a częściowo w wyniku zakupu. Projekt budynku opracował inż. Franciszek Kutscha. Kamień węgielny pod budowę kościoła poświęcił Jan Paweł II podczas mszy na Błoniach w Krakowie podczas drugiej podróży apostolskiej do Polski w 1983 r. Początkowo kościół nosił wezwanie św. Jana Chrzciciela. 15 listopada 1986 r. kościół stał się świątynią nowej, samodzielnej parafii w Moszczanicy, której wezwanie zmienił kard. Franciszek Macharski. W ołtarzu znajduje się tryptyk, w którym umieszczono obrazy Jezusa Miłosiernego, Matki Boskiej Częstochowskiej oraz przedstawienie Chrztu Pańskiego. Obok ołtarza znajdują się wizerunki św. Faustyny i Jana Pawła II. Autorem obrazu Jezusa oraz malowideł powieszonych obok ołtarza jest Piotr Kłosek ze Szczyrku. Stara kaplica została rozebrana w 1991 r. w ramach porządkowania otoczenia kościoła. Kościół został konsekrowany 25 września 1999 przez biskupa diecezji bielsko-żywieckiej ks. Tadeusza Rakoczego. Przypisy