NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Marii Magdaleny w Rabce-Zdroju

Kościół św. Marii Magdaleny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Rabka archidiecezji krakowskiej, mieszczący się przy ulicy Władysława Orkana 8. Historia budowy Kościół został wybudowany w stylu neogotyckim, w latach 1902–1908. Do budowy kościoła przystąpiono z chwilą, gdy stary, drewniany kościół (obecnie Muzeum im. Orkana) stał się niewystarczający dla potrzeb rozrastającej się parafii. Zasługi przy budowie położył ówczesny proboszcz ks. Jakub Zych, rodem z Chochołowa i wikariusz ks. St. Kwiatkowski, uchodźca z Królewca. Budowę prowadził architekt Sławomir Odrzywolski. Świątynię konsekrował w 1923 roku ks. bp Anatol Nowak Sufragan krakowski. W 1929 roku kościół otrzymał piękną polichromię wykonaną przez artystę malarza Giebułtowskiego z Oświęcimia. W 2004 w kościele odbył się I Festiwal Muzyki Organowej, w tym samym roku rozpoczęto remont kapitalny organów. Zespół kościelny W ołtarzu głównym znajdują się dwa obrazy: św. Marii Magdaleny, którą obrano patronką Kościoła i parafii oraz łaskami słynący obraz Matki Bożej Rabczańskiej, przeniesiony ze starego kościoła. W skład zespołu wchodzi kościół, cmentarz przykościelny, ogrodzenie z pseudo-bastionami, budynek gosp. (w linii ogrodzenia). Kaplica Przy parafii św. Marii Magdaleny znajduje się kaplica Wieczystej Adoracji pw. św. Michała Archanioła i Matki Bożej Fatimskiej. Powstała w miejscu dawnego sklepiku parafialnego; budowę rozpoczęto w grudniu 2018 roku. Wymagała gruntownej przebudowy i nowej aranżacji wnętrza z użyciem marmuru, granitu i szkła. Centrum stanowi podświetlana monstrancja w formie szklanego obelisku (ok. 200 kg). Obok umieszczono figury Matki Bożej Fatimskiej (z Fatimy) i św. Michała Archanioła (z Monte Sant’Angelo). Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcia panoramiczne kościoła św. Marii Magdaleny w Rabce-Zdroju
Kościół św. Marii Magdaleny w Rudzie Śląskiej

Kościół świętej Marii Magdaleny w Rudzie Śląskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny w Rudzie Śląskiej, w województwie śląskim. Należy do dekanatu Kochłowice archidiecezji katowickiej. Mieści się przy ulicy Edmunda Kokota, w dzielnicy Bielszowice. Historia Jest to świątynia wybudowana w 1883 roku dzięki staraniom ówczesnego proboszcza parafii w Bielszowicach, księdza Jana Hrubego. Konsekrowana pod koniec października tego samego roku. Projektantami budowli byli architekci Phillip i Traufeld z Gliwic. Budowla reprezentuje styl neogotycki Przy kościele znajduje się od 1943 roku figura świętego Jana Nepomucena, prawdopodobnie pochodzi z 1744 roku. Galeria Przypisy
Kościół św. Marii Magdaleny w Sompolnie

Kościół Świętej Marii Magdaleny w Sompolnie – rzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Sompolno. Mieści się przy ulicy 11 Listopada. Jest to świątynia składająca się ze starszej i nowszej budowli. Starsza część to neogotycki kościół wybudowany w latach 1845–1847. Jest to świątynia jednonawowa otynkowana, wybudowana z cegły. Posiada drewniany, płaski strop. Nowsza część budowli została wybudowana w latach 1978–1980 według projektu architekta Bronisława Awgula. Pokryta jest blachą ocynkowaną. Jej ściany są otynkowane. W 1984 rozbudowana budowla została konsekrowana przez biskupa włocławskiego Jana Zarębę. Do wyposażenia świątyni należą drewniana barokowa figura Chrystusa Ukrzyżowanego z drugiej połowy XVIII wieku oraz monstrancja z XVIII wieku. Przypisy
Kościół św. Marii Magdaleny w Wielichowie

Kościół świętej Marii Magdaleny w Wielichowie – rzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Wielichowo. Wskutek kilku przebudów utracił jednolity styl. Należy do dekanatu wolsztyńskiego. Mieści się przy ulicy Szkolnej. Historia Świątynia została wybudowana w latach 1762–1779 albo 1784 przez ówczesnych proboszczów Józefa Korytkowskiego i Władysława Walknowskiego. Konsekrowana w 1896 przez biskupa Edwarda Likowskiego. W latach 1934–1937 została przebudowana poprzecznie do osi przez księdza proboszcza Ludwika Górskiego. Powstała wtedy od południa nowa nawa główna, a dawne prezbiterium zostało zamienione na kaplicę Świętej Marii Magdaleny. W 1950 dawna kruchta pod wieżą została przebudowana na kaplicę przez proboszcza Bolesława Filipowskiego. Budowa i wyposażenie Obecnie w ołtarzu głównym umieszczona jest figura Chrystusa Króla. Dawny ołtarz główny z końca XVII stulecia, posiadający cechy baroku i klasycyzmu umieszczony jest w bocznej kaplicy. W jego centralnym miejscu mieści się obraz św. Marii Magdaleny, z lewej i prawej strony pomiędzy kolumnami stoją rzeźby św. Piotra i Pawła, a w zwieńczeniu obraz Najświętszego Serca Pana Jezusa. W prawej kaplicy bocznej jest umieszczony ołtarz z rzeźbą Matki Bożej Wniebowziętej w towarzystwie aniołów, na sklepieniu mieści się malowidło ukazujące scenę Koronacji Matki Bożej. Przypisy
Kościół św. Marii Magdaleny w Starym Oleśnie

Kościół św. Marii Magdaleny w Starym Oleśnie – zabytkowa drewniana świątynia pod wezwaniem Marii Magdaleny, jedna z najstarszych w powiecie oleskim. Kościół stanowi jeden z 70 starych, drewnianych kościółków Śląska Opolskiego, będących na szlaku drewnianego budownictwa sakralnego, który w całości znajduje się w województwie opolskim. Historia Kościół został zbudowany w 1680 roku przez oo.Augustianów z Olesna. Do 1910 roku wioski: Stare Olesno, Gronowice i Ciarka obsługiwali oo. Augustianie. Od 1911 roku Stare Olesno wraz z sąsiednimi wioskami stało się samodzielną parafią. Kościółek został w latach 1955–1957 i w 1959 roku gruntownie odnowiony. Architektura Orientowany, drewniany o konstrukcji zrębowej z wieżą o konstrukcji słupowej. Prezbiterium jest zamknięte ścianą prostą. Od północy szersza nawa prostokątna z wieżą od zachodu, po bokach której są dwa nowe składziki. Prezbiterium nakryte pozornym sklepieniem kolebkowym z płaskimi odcinkami. W nawie widoczny jest strop płaski. Wnętrze nowo oszalowane. Tęcza o ściętych górą narożnikach. Chór wsparty na dwóch słupach. Okna sklepione półkoliście. Na zewnątrz ściany obite gontem. Dachy są siodłowe również obite gontem. Wieża o ścianach pochyłych, szalkowana o nieznacznie nadwieszonej izbicy o ścianach pionowych, nakryta jest ośmiobocznym namiotowym dachem gontowym. Izbica okienka o wykroju kwadratu przenikającego się czworoliściem. Nad nawą sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę, nakryta jest daszkiem namiotowym gontowym. W północnym składziku odrzwia przeniesione zostały z wejścia od nawy pod wieżą z nadprożem wyciętym w kształcie oślego grzbietu. Wewnątrz kościółka znajduje się obraz Matki Boskiej z XVII w. oraz stacje drogi krzyżowej o charakterze ludowym z XIX w. Świątynia należy do Szlaku Drewnianego Budownictwa Sakralnego. Przypisy Linki zewnętrzne Drewniany kościół parafialny w Starym Oleśnie Parafia Stare Olesno Szlak Drewnianego Budownictwa Sakralnego - Stare Olesno: kościół św. Marii Magdaleny
Kościół św. Marii Magdaleny w Wodzisławiu Śląskim

Kościół św. Marii Magdaleny w Wodzisławiu Śląskim wybudowany w stylu neobarokowym w 1929 roku według projektu Affa z Raciborza. Położony jest w dzielnicy Radlin II. Kościół należy do parafii Radlin w Wodzisławiu Śląskim. Historia Radlin jako wioska na prawie niemieckim został założony około 1300 roku. Prawdopodobnie w wyniku wojen husyckich, kościół został zniszczony - wynika to o braku zapisu parafii, w spisie świętopietrza z 1447 r. W 1652 już odbudowany kościół, który do 1904 był filią parafii w Wodzisławiu. W 1929 r. rozpoczęła się budowa obecnego kościoła, który poświęcono 21 września 1930 r.
Magdalenenkirche (Kaltwasser)

Die Magdalenenkirche (auch Maria-Magdalenen-Kirche) im oberschlesischen Kaltwasser in der Gemeinde Ujest ist eine römisch-katholische Filialkirche. Die Schrotholzkirche im barocken Stil stammt aus dem 18. Jahrhundert und ist der heiligen Maria Magdalena geweiht. Die Magdalenenkirche gehört der Pfarrgemeinde St. Elisabeth in Klutschau an, die dem Dekanat Ujest des Bistums Opole (Oppeln) zugehörig ist. Sie befindet sich an der Ulica Ujazdowska 20 auf einer kleinen Anhöhe. Geschichte Im 14. Jahrhundert wurde eine Pfarrei im Ort erwähnt. Die erste Holzkirche wurde wohl im 15. Jahrhundert errichtet. Von 1524 bis 1701 war sie protestantisch, danach katholisch. 1679 war die Kirche laut Visitation noch Filiale von Jarischau, bereits 1687/1688 war sie Filiale von Klutschau. In der Visitation von 1687/1688 wurde sie als Adalbert-und-Maria-Magdalenenkirche bezeichnet. 1748 wurde die Kirche im barocken Stil umfangreich umgebaut bzw. neu gebaut. Am 10. Juni 1954 wurde sie unter Denkmalschutz gestellt. Bei Renovierungsarbeiten im Jahr 2006 wurde ein historisches steinernes Taufbecken im Boden entdeckt. Architektur Bei der Magdalenenkirche handelt es sich um ein barockes Bauwerk in Blockbauweise aus Schrotholz auf einem Fundament aus Stein. Die Kirche ist einschiffig, geostet und heute von außen mit Holzbrettern verkleidet. Der Chor ist an drei Seiten geschlossen, daneben befindet sich die Sakristei. Die Eingangstür besitzt einen antiken Schlosseinsatz aus dem 18. Jahrhundert in Form eines Soldaten. Sie besitzt an ihrer Vorderseite einen einzelnen kleinen Kirchturm, der sich nach oben hin verjüngt und seit einer Umgestaltung und Vergrößerung des Kirchenschiffs jedoch nicht über das Dach hinausragt. Anfang des 20. Jahrhunderts ragte der ursprüngliche Turm ein wenig über das Dach des Kirchenschiffs hinaus. Ein weiterer kleiner achteckiger Turm mit Zwiebelhaube befindet sich auf dem Dach als Dachreiter. Das Dach ist mit Schindeln gedeckt. Die Kirche besitzt eine Empore auf vier Säulen mit einer Orgel. Zur Ausstattung der Kirche gehören barocke Altäre mit Reliefs und Skulpturen des heiligen Johannes der Evangelist und des heiligen Rochus. Der Hauptaltar besitzt ein Bild der heiligen Maria Magdalena. Eine Kanzel aus der ersten Hälfte des 19. Jahrhunderts. Zwei Weihwasserbecken aus dem 17. Jahrhundert. Ein barockes Kruzifix aus der Wende vom 17. zum 18. Jahrhundert. Ein Leuchter aus dem 19. Jahrhundert. Eine gotische Glocke aus dem 15. Jahrhundert. Neben der Kirche finden sich eine Mariengrotte mit Marienfigur, ein Bildstock mit einer Nepomukstatue, eine Holzkonstruktion, an der mehrere Kirchenglocken angebracht sind, ein Wegkreuz aus Stein mit einer Marienfigur, ein Wegkreuz aus Holz und ein Grabkreuz. Ursprünglich befand sich der Friedhof an der Kirche. Literatur A. Wierzgoń: Kościoły Drewniane na Śląsku Opolskim, Oppeln 1995 Weblinks Website der Kirchengemeinde Einzelnachweise
Kościół św. Marii Magdaleny w Zimnej Wódce

Kościół pw. św. Marii Magdaleny w Zimnej Wódce – rzymskokatolicki kościół filialny znajdujący się we wsi Zimna Wódka (województwo opolskie, powiat strzelecki). Historia Jest to drewniana, barokowa świątynia, jednonawowa, o konstrukcji zrębowej, na podmurowaniu kamiennym, znajdująca się w gminie Ujazd (woj. opolskie), wzniesiona w 1524, przebudowana w 1748. Kościół stoi na wzniesieniu, w centralnym miejscu wsi. W okresie 1524–1701 należał do protestantów, po czym przeszedł w ręce katolików. Architektura Trójbocznie zamknięte prezbiterium, ze znajdującą się przy nim zakrystią, z lożą kolatorską na piętrze. Chór muzyczny, posiadający prosty parapet, jest wsparty na 4 słupach z głowicami. Od frontu znajduje się wieża o konstrukcji słupowej, której ściany nieznacznie zwężają się ku górze. W przyziemu jest wtopiona w nawę z kruchtą. Pokryta wielopołaciowym dachem, łączącym się z dachem nawy. Okna i wejścia są zamknięte spłaszczonym łukiem. Dachy o charakterze siodłowym, pokryte gontem. Dach prezbiterium przechodzi nad zakrystię. Nad nawą znajduje się ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę, wykończona barokowym hełmem, pokrytym gontem. Drzwi od frontu klepkowe, wraz z zabytkową, XVIII-wieczną wkładką zamka przybierającą postać żołnierza. Galeria Ważniejsze wyposażenie Barokowe ołtarze z płaskorzeźbami oraz rzeźbami św. Jana Ewangelisty i św. Rocha; Ambona z I poł. XIX w.; Dwie kropielnice z XVII w.; Barokowy krucyfiks z przełomu XVII i XVIII w.; Lichtarz z XIX w.; Gotycki dzwon z XV w. Przypisy Bibliografia Wierzgoń A., Kościoły Drewniane na Śląsku Opolskim, Opole 1995. http://www.nto.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20060622/AKTUALNOSCI/60622034 http://www.nto.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20070419/AKTUALNOSCI/70419033
Kościół św. Marii Magdaleny w Łambinowicach

Kościół pod wezwaniem św. Marii Magdaleny w Łambinowicach – w miejscowości Łambinowice w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Łambinowice. Kościół parafialny należący do parafii pod wezwaniem św. Marii Magdaleny, w Łambinowicach, w Dekanacie Skoroszyce, w Diecezji Opolskiej.
Kościół św. Marka Ewangelisty w Poznaniu

Kościół św. Marka Ewangelisty – katolicka świątynia parafialna, zlokalizowana na Osiedlu Czecha w Poznaniu. Przynależy do Dekanatu Poznań-Rataje. Historia W 1989 parafia Pierwszych Polskich Męczenników otrzymała pozwolenie na budowę świątyni na terenie Osiedla Czecha. We wrześniu tegoż roku bp Stanisław Napierała poświęcił krzyż na terenie przyszłego ośrodka. 1 maja 1992 arcybiskup Jerzy Stroba erygował nową parafię pw. Św. Marka Ewangelisty. Prace budowlane według projektu Aleksandra Holasa ruszyły w 1994 i trwały do 2002. Konsekracji dokonał arcybiskup Stanisław Gądecki 10 października 2010. Architektura Kościół jest budowlą o założeniu centralnym, zbudowaną na planie pięcioboku (wpisanego w koło o promieniu 14,6 m), rozbudowanego o kaplicę i zakrystię. U zbiegu ścian bocznych znajdują się okna, w dwa z nich wstawiono witraże ze scenami chrztu Jezusa w rzece Jordan oraz Przemienienia Pańskiego na górze Tabor. Kościół nakryty stromym dachem z latarnią. Bibliografia Praca zbiorowa, Kronika Miasta Poznania nr 3/2001, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2001, s.332, JerzyJ. Sobczak JerzyJ., Kościoły Poznania, ZbigniewZ. Szmidt, MichałM. Woźniak (ilustr.), Poznań: Wydawnictwo Debiuty, 2006, s. 51, ISBN 83-922466-4-0, OCLC 832205456 .
Markuskirche (Krakau)

Die Markuskirche (poln. Kościół św. Marka) in Krakau ist eine römisch-katholische Kirche an der ul. św. Marka 10 im nördlichen Teil der Krakauer Altstadt. Sie wurde für die Polnischen Kreuzherren erbaut. Geschichte Die Kirche wurde mit dem dazu gehörenden Kreuzherrenkloster in den Jahren 1263 bis 1295 im Stil der Backsteingotik erbaut. Die Kirche wurde viermal von Bränden heimgesucht – 1494, 1528, 1589 und zuletzt 1724 sowie stets wieder aufgebaut. Das Innere der Kirche wurde im 17. Jahrhundert im Stil des Frühbarocks barockisiert. Kunstwerke An der Ostwand der Kirche befindet sich die spätgotische Gruppe Golgata aus der Zeit um 1500 mit dem gekreuzigten Jesus, Maria und Johannes. Sie befand sich ursprünglich zwischen dem Presbyterium und dem Hauptschiff der Kirche. Der Hauptaltar stammt von Baltazar Kuncz, der ihn um 1618 schuf. Die Engelsfigur stammt von Baldassare Fontana. Geographische Lage Die Kirche befindet sich am nördlichen Teil der Krakauer Altstadt an der Kreuzung der ul. św. Marka und der ul. Sławkowska. Weblinks Homepage
Church of St. Mark the Evangelist, Kraków

The Church of St. Mark the Evangelist (Polish: Kościół św. Marka Ewangelisty), is a historic Roman Catholic church located at 10 św. Marka Street in Old Town of Kraków, Poland. Former conventual church of the Canons Regular of the Penitence of the Blessed Martyrs. Footnotes Bibliography (in Polish) Michał Rożek, Barbara Gądkowa Leksykon kościołów Krakowa, Wydawnictwo Verso, Kraków 2003, ISBN 83-919281-0-1 pp 85-86 (Lexicon of Krakow churches) (in Polish) Praca zbiorowa Encyklopedia Krakowa, wydawca Biblioteka Kraków i Muzeum Krakowa, Kraków 2023, ISBN 978-83-66253-46-9 volume I page 751 (Encyclopedia of Krakow) External links (in Polish) Church of St. Mark
Église Saint-Marc de Cracovie

L'église Saint-Marc (en polonais Kościół św. Marka) à Cracovie est une église catholique romaine située dans la partie nord de la vieille ville de Cracovie en Pologne. Elle a été construite pour les croisés polonais. Historique L'église a été construite avec le Kreuzherrenkloster associé dans les années 1263 à 1295 en style gothique en brique. L'église a été ravagée par des incendies à quatre reprises - en 1494, 1528, 1589 et plus récemment en 1724 et a été reconstruite à chaque fois. L'intérieur de l'église a été rénové au XVIIe siècle dans le style du baroque primitif. Œuvres d'art Sur le mur est de l'église se trouve le groupe gothique tardif Golgata d'environ 1500 avec Jésus[Quoi ?], Marie et Jean crucifiés. Il était à l'origine situé entre le presbytère et la nef de l'église. Le maître-autel est de Baltazar Kuncz, qui l'a créé vers 1618. La figure de l'ange vient de Baldassare Fontana. Localisation géographique L'église est située dans la partie nord de la vieille ville de Cracovie, à l'intersection des rues Św. Marka et Slawkowska. Liens externes Site officiel Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail du catholicisme Portail de l’architecture chrétienne Portail de Cracovie Portail du patrimoine mondial
Kościół św. Marka w Krakowie

Kościół św. Marka – zabytkowy gotycki kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ul. św. Marka 10, na rogu z ul. Sławkowską, na Starym Mieście. Historia Bolesław V Wstydliwy sprowadził z Pragi, przed 1263 rokiem, zakonników reguły św. Augustyna. Od imienia patrona kościoła zakonników nazwano markami, a od kształtu noszonych przez nich kapeluszy — rogaczami. Pełna ich nazwa brzmi: Ordo Canonicorum Regularium Mendicantium S. Mariae de Metro de Poenitentia Sanctorum Martyrum. Jak podał Jan Długosz, kościół rozpoczęto budować w 1263, a pierwsza wzmianka pisana dotycząca „klasztornego kościoła pw. św. Marka Ewangelisty, przynależącego do zakonu Augustianów tzw. Marków od pokuty i umartwienia”, pochodzi z 1295 r. Budynek przeszedł cztery wielkie pożary (w 1494, 1528, 1589, 1724) i po każdym wciąż odbudowywany, zmieniał nieco swój wygląd. Gdy w 1807 r. zakon został skasowany przez rząd austriacki — do klasztoru przeniesiono z kościoła św. Marcina dom księży emerytów. Do XXI wieku dotrwał jako gotycki z wczesnobarokowym wnętrzem. Badania prowadzone podczas prac konserwatorskich potwierdziły dwa etapy budowy: prezbiterium jest najstarszą częścią kościoła, a korpus sklepiony beczkowo, został dobudowany pod koniec XV wieku. W latach 1936–1938 część klasztoru od strony ul. Sławkowskiej zburzono i przebudowano na sklepy. W latach 1972–1974 kościół poddano gruntownej restauracji. W 1974 świątynia została wpisana do rejestru zabytków. Wnętrze i zabytkowe wyposażenie Na zewnętrznej ścianie prezbiterium, od ul Sławkowskiej, znajduje się kopia, wykonana przez Mariana Paciorka, Golgoty: gotycki krzyż z Chrystusem oraz figury Matki Boskiej Bolesnej i św. Jana Ewangelisty. Rzeźba, z początków XVI wieku, pierwotnie wisiała w tęczy i według tradycji miała przemówić do bł. Michała Giedroycia, który jest pochowany przy ołtarzu głównym. Do nawy południowej przylega kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej, dawnego Bractwa Świętej Zofii, w której ołtarzu znajduje się obraz Madonny. Drewniany ołtarz główny wykonano około 1618 roku w warsztacie snycerza Baltazara Kuncza. Figura Archanioła Michała między prezbiterium a nawą główną jest dziełem Baltazara Fontany lub artysty z kręgów oddziaływania Fontany. W kościele znajduje się również ambona w kształcie serca z krzyżem. Emblemat taki był symbolem zakonu marków, którzy nosili go na habicie. W kruchcie znajduje się niewielka kaplica Matki Boskiej Bolesnej. Przypisy Bibliografia Michał Rożek, Barbara Gądkowa Leksykon kościołów Krakowa, Wydawnictwo Verso, Kraków 2003, ISBN 83-919281-0-1 Linki zewnętrzne Oficjalna strona Kościoła św. Marka w Krakowie
Костёл Святого Марка (Краков)

Костёл святого Марка (пол. Kościół św. Marka w Krakowie) — римско-католический храм в центре Кракова, расположенный в Старом Городе на пересечении улиц Славковская (пол. Sławkowska) и Святого Марка (пол. św. Marka). История Согласно Яну Длугошу, костёл был основан в 1263 году князем Болеславом V Стыдливым. Строительство храма началось во второй половине XIII в., (первое упоминание относится к 1295 году) и продолжалось до конца XV в. В 1494 году произошёл крупный пожар, в результате которого уцелели только стены пресвитерия, впоследствии костёл пережил ещё три пожара (1528, 1589 и 1724) и каждый раз был восстановлен, меняя при этом свой облик. Значительную роль в строительстве и восстановительных работах играла общественность Кракова, жертвуя средства и оставляя завещания в пользу храма (известны завещания 1416, 1439, 1473, 1501 и 1504 годов). С момента основания и вплоть до начала XIX в. костёл был связан с монахами-августинцами, приглашёнными князем Болеславом из Праги и считавшими своим покровителем святого Марка. Храм стал частью их монастыря, просуществовавшего до 1807 года и закрытого австрийскими властями, после чего в монастырских строениях был организован дом для священников на покое. В 1843 были проведены ремонтные работы, а 1894-1896 годах, благодаря усилиям ректора дома священников на покое Вавжиньца Цента, была проведена реставрация. В 1936-1938 годах часть монастырских строений со стороны улицы Славковской была снесена, на их месте были построены магазины. Последняя на настоящее время масштабная реставрация происходила в 1972-1974 годах. Архитектура На внешней стороны пресвитерия со стороны улицы Славковской находится копия выполненной около 1500 года скульптуры Голгофы, изначально находившейся внутри храма: готический крест с Иисусом, у подножия которого находятся фигуры Богоматери и святого Иоанна Евангелиста. К южному нефу прилегает часовня Ченстоховской иконы Божией Матери в алтаре которого размещён размещён образ этой иконы. Деревянный главный алтарь создан около 1618 года в мастерской резчика Бальтазара Кунча. Рядом с ним похоронен блаженный Михаил Гедройц. Фигура Ангела между пресвитерием и главным нефом является работой Бальтазара Фонтаны или скульптора из его мастерской. В костёле также находится амвон в форме сердца с крестом. Данная эмблема была символом ордена монахов-августинцев (марков), которым до начала XIX в. принадлежал храм. Литература Rożek M., 2000, Przewodnik po zabytkach i kulturze Krakowa, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa-Kraków, s. 102-105. (пол.) Adamczewski J., 1992, Kraków od A do Z, Krajowa Agencja Wydawnicza Kraków, s. 128. (пол.) Ссылки Костёл св. Марка на официальном сайте города Кракова (недоступная ссылка) Официальный сайт костёла святого Марка в Кракове (недоступная ссылка) (пол.)