NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ogród Dendrologiczny w Glinnej

Ogród Dendrologiczny w Glinnej im. prof. Jerzego Tumiłowicza – arboretum znajdujące się w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Stare Czarnowo. Lokalizacja i historia Zlokalizowane jest na skraju Puszczy Bukowej, na gruntach zarządzanych przez Nadleśnictwo Gryfino. Ogród powstał najprawdopodobniej około 1911 (brak szczegółowych danych archiwalnych). Jednak już w 1823 na tym terenie powstały prywatne szkółki drzew, przejęte w 1870 przez nadleśnictwo państwowe w Śmierdnicy. Z tego okresu pochodzi większość najstarszych, pomnikowych dzisiaj okazów egzotycznych drzew, w czym szczególnie zasłużył się niemiecki nadleśniczy Carl Ludwig Gené. Po II wojnie światowej arboretum zostało zaniedbane. Odnowiono je w latach 70. XX wieku staraniem Lasów Państwowych i arboretum w Rogowie. Obecnie znajduje się w ogrodzie ponad 800 gatunków i odmian drzew i krzewów, przede wszystkim egzotycznych. Powierzchnia wynosi 6 hektarów. Najstarszym drzewem na obszarze ogrodu jest orzesznik pięciolistkowy, który ma około 180 lat. Flora Na terenie ogrodu rosną między innymi: aralia kolczasta, aralia chińska, guzikowiec zachodni, Eleutherococcus leucorrhizus, eleuterokok kolczasty, kolcosił straszliwy, kwaśnodrzew amerykański, Sophora flavescens, trochodendron araliowaty, szczęślin późny, orszelina szara, franklinia amerykańska, heptakodium chińskie, perowskia łobodolistna, perełkowiec japoński i roztrzeplin wiechowaty. Przypisy Linki zewnętrzne Ogród Dendrologiczny w Glinnej. Nadleśnictwo Gryfino. [dostęp 2021-01-02]. (pol.).
Arboretum w Kopnej Górze

Arboretum w Kopnej Górze im. Powstańców 1863 – znajduje się w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Supraśl. Arboretum założone zostało w roku 1988 w Kopnej Górze. Z inicjatywą jego utworzenia oraz za jego utrzymanie odpowiada Nadleśnictwo Supraśl. W październiku 2023 roku uzyskało status ogrodu botanicznego. Zajmuje 26 hektarów. Kolekcja Kolekcja obecnie obejmuje ok. 500 gatunków i odmian drzew i krzewów zdolnych do rozwoju w surowych warunkach klimatu Podlasia o cechach klimatu kontynentalnego. Rośliny w arboretum podzielone są na 10 kolekcji. Wśród nich znajdują się drzewa, krzewy oraz rośliny ozdobne. W Kopnej Górze w pobliżu budynków administracyjnych znajduje się szkółka roślin ozdobnych. Godziny otwarcia Udostępniane do zwiedzania od kwietnia do września. Nie pobiera się opłat za wstęp. Turystyka i edukacja Zajęcia edukacyjne Zajęcia edukacyjne prowadzone są w Arboretum oraz w Leśnej Szkole czyli sali edukacyjnej otwartej w 2004 roku. Odwiedzający mogą zapoznać się z historią Puszczy Knyszyńskiej w otwartym w roku 2008 Muzeum historii Puszczy Knyszyńskiej. Ścieżka edukacyjna "Kopna Góra" Ścieżka rozpoczyna się przy bramie Arboretum, jest pętlą o długości ok. 4 km Ścieżka w swym przebiegu prezentuje przyrodę doliny rzeki Woronicza chronionej jako rezerwat przyrody Woronicza, oraz sposoby gospodarowania w lesie. Ostatnim przystankiem jest dawna składnica drewna, w której dla turystów przygotowano wiatę oraz miejsce na ognisko. Przypisy Linki zewnętrzne Strona WWW arboretum w Kopnej Górze
Arboretum w Zielonce

Arboretum w Zielonce – arboretum położone na północny wschód od Poznania w Puszczy Zielonce w województwie wielkopolskim. Utworzone w 1979 r. od 2004 roku działa w ramach Leśnego Zakładu Doświadczalno-Dydaktycznego Murowana Goślina. Arboretum w Zielonce pełni funkcje dydaktyczne, naukowe, przyrodnicze i kulturowe. Powstanie Powstało z inicjatywy prof. dr. hab. Jana Meixnera, dziekana Wydziału Leśnego Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. W jego utworzenie zaangażowanych było szereg studentów i pracowników Akademii Rolniczej w Poznaniu. Zagospodarowanie Zajmuje powierzchnię 86 ha. Kolekcja liczy około 1100gatunków i odmian drzew i krzewów, zinwentaryzowano występowanie 560 gatunków roślin zielnych, które wprowadzono do kolekcji zgodnie z ich wymaganiami siedliskowymi. W kolekcji znajdują się także rośliny wodne, bagienne, wrzosowate oraz użytkowe. Arboretum składa się z dwóch części: parku dendrologiczno-krajobrazowego, obszar 23 ha arboretum drzewostanowego, obszar 63 ha Badania naukowe Na terenie arboretum prowadzą badania pracownicy naukowi wydziałów: Leśnego, Ogrodniczego, Melioracji i Inżynierii Środowiska na Uniwersytecie Przyrodniczym, oraz ćwiczenia terenowe studentów z kierunków Leśnictwo i Ogrodnictwo. Edukacja i turystyka Wstęp do Arboretum jest całkowicie bezpłatny, otwarte jest przez cały rok we wszystkie dni tygodnia. Na jego terenie organizowane są zajęcia dla dzieci, młodzieży, studentów oraz osób dorosłych. Na terenie Arboretum powstały dwie ścieżki dydaktyczne: ‘Owadogród’ oraz druga ścieżka na obszarze bagiennym doliny rzeki Trojanki w Arboretum Leśnym w Zielonce. Upamiętnienie W obrębie obiektu zlokalizowane są dwa głazy pamiątkowe: ku czci Jana Meixnera z tablicą pamiątkową z 1998, przy wejściu – z tablicą Arboretum leśne w Zielonce. Dla upamiętnienia 35-lecia działalności Arboretum we wrześniu 2014 roku, władze Uczelni zasadziły drzewo - buka pospolitego „Dawyck Purple” (Fagus sylvatica ‘Dawyck Purple’). Ponadto poszczególne aleje noszą nazwy wybitnych naukowców środowiska poznańskiego. Przypisy Bibliografia LZDMG – dostęp 5.9.2013 Linki zewnętrzne Audycja „Mój Poznań, moja Wielkopolska - Arboretum Leśne w Zielonce” w serwisie YouTube, Ratajska Telewizja Kablowa
Дендрарий (Пуща-Зелёнка)

Дендрарий в Пуще-Зелёнке (пол. Arboretum w Zielonce) — дендрарий, находящийся на востоке от города Познань в ландшафтном парке «Пуща-Зелёнка» на территории села Зелёнка, Познанский повят, Польша. История Дендрарий в Пуще-Зелёнке был основан в 1978 году по инициативе декана лесного факультета Познанской аграрной академии профессора Яна Мейкснера. Дендрарий был основан на территории Лесной опытной станции гмины Мурована-Гослина. Описание В настоящее время дендрарий состоит из двух частей: дендрологического-ландшафтного парка и древоставного дендрария. Площадь дендрария составляет 83 гектара. В дендрарии собрано около 800 видов деревьев и кустарников. На территории дендрария проводятся научные исследования кафедр лесного, садового хозяйств, мелиорации и экологических технологий Познанского университета естественных наук. В дендрарии находится учебный центр под названием «Ośrodek Naukowo — Dydaktyczny w Zielonce», в котором проходят полевые учения студентов лесного и садового хозяйства. Территория дендрария разделена на аллеи, которые названы именами известных познанских учёных. В дендарарии находится памятный знак в память об Яне Мейкснере. Ссылки Информация (пол.) Ośrodek Naukowo — Dydaktyczny w Zielonce Архивная копия от 28 августа 2012 на Wayback Machine (пол.)
Archiwum Dokumentacji Osobowej i Płacowej

Archiwum Dokumentacji Osobowej i Płacowej (dawniej Archiwum Państwowe Dokumentacji Osobowej i Płacowej)– polskie archiwum z siedzibą w Milanówku. Powstało w 2004 roku i początkowo stanowiło samodzielną instytucję o statusie jednego z archiwów państwowych. Od 2013 jest częścią Archiwum Państwowego w Warszawie. Zadania Podstawowym zadaniem archiwum jest przechowywanie i udostępnianie dokumentacji płacowej i osobowej pracowników, do której przechowywania zasadniczo przepisy zobowiązują pracodawców, w przypadku, gdy pracodawca zostanie postawiony w stan likwidacji lub upadłości, zaś sąd rejestrowy stwierdzi brak środków na dalsze właściwe przechowywanie tej dokumentacji. Archiwum z mocy prawa przejmuje także zasoby prywatnych archiwów tego rodzaju (firm usługowo trudniących się przechowywaniem dokumentacji) w momencie ich likwidacji. Archiwum może także świadczyć usługi na zasadach komercyjnych. Od 2010 roku archiwum przechowuje też materiały archiwalne. Struktura zasobu archiwalnego W skład zasobu Archiwum wchodzi: 21 980 mb materiałów archiwalnych, 3 979 mb dokumentacji pracowniczej przejętej na postanowienia sądowe, 10 598 mb dokumentacji pracowniczej przejętej na zasadach komercyjnych, 825 mb akt znajdujących się w depozycie, Łącznie: 37 382 mb przechowywanej dokumentacji. Przypisy Linki zewnętrzne Ewidencja miejsc przechowywania dokumentacji osobowej i płacowej pracodawców
Státní archiv v Poznani

Státní archiv ve Poznani (pol. Archiwum Państwowe w Poznaniu) je jedním ze třiceti regionálních státních archivů v Polsku. Byl vytvořen roku 1919 a navázal na činnost dřívějšího pruského státního archivu (Staatsarchiv Posen), založeného roku 1869. V jeho sbírkách se nachází nejstarší listina uchovávaná státními archivy v Polsku, a to zakládací listina Łeckého kláštera z roku 1153. Pro české dějiny má největší význam fond Akta Braci czeskich (Akta Jednoty bratrské), obsahující archiválie od 16. do 20. století (v letech 2006–2007 byl plně digitalizován). Galerie (ze sbírek archivu) Odkazy Literatura SZYMAŃSKA, Kamila: Akta Braci Czeskich w zbiorach Archiwum Państwowego w Poznaniu. Dzieje – zawartość – znaczenie dla badań komeniologicznych. Siedleckie Zeszyty Komeniologiczne, seria Pedagogika, 2016, sv. III, s. 115-121. SKUTIL, Jan: Velkopolský archív českých bratří. Časopis moravského muzea – vědy společenské, 1989, roč. 74, č. 1/2, s. 283-300. SPURNÝ, F. a ZEMEK, M.: Listiny českých bratří v Poznani 1507-1616. Jižní Morava (vlastivědný sborník), 1983, roč. 19, s. 139-191. Související články Státní archiv ve Vratislavi Státní archiv v Katovicích Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Státní archiv v Poznani na Wikimedia Commons (polsky) Oficiální stránky archivu (česky) Poznaňský archiv českých bratří zařazen na seznam památek UNESCO (ČTK, 16. 10. 2015; denik.cz) (polsky) Akta Braci Czeskich Archivováno 20. 8. 2022 na Wayback Machine. (popis fondu) (polsky) Digitalizované dokumenty z fondu Akta Braci Czeskich (Wilkopolska Biblioteka Cyfrowa)
Arena Legionowo

Arena Legionowo w Legionowie została oddana do użytku 4 września 2010 r. Może pełnić funkcje sportowe, wystawowe i koncertowe. Jest to czwarta pod względem wielkości, po Hali Torwar w Warszawie, hali sportowej w Pruszkowie (3000 miejsc), a także po Arenie Ursynów (2000 miejsc), hala sportowa w aglomeracji warszawskiej. Najbliższe, większe obiekty tego typu znajdują się w Płocku (104 km), Łodzi (161 km), Lublinie (187 km), Olsztynie (194 km). W latach 2018–2021 sponsorem tytularnym obiektu była firma kurierska Dynamic Parcel Distribution, zaś w latach 2021-2022 była nim firma IŁ Capital. Najważniejsze informacje liczba miejsc siedzących: 1988 wymiary boiska: 45x28, wysokość hali 12,7 m. Arena jest usytuowana u zbiegu ulic Jana III Sobieskiego i Bolesława Chrobrego na terenie działki Stadionu Miejskiego (ul. Chrobrego 50b). Jest to budynek o powierzchni użytkowej 6116 m² i kubaturze 49291 m³, w konstrukcji stalowo-żelbetowej, w formie dwóch przenikających się brył. Głównym projektantem i autorem projektu był architekt Radek Guzowski. Generalnym wykonawcą areny było konsorcjum firm: Mostostal Warszawa S.A. i Mostostal Puławy S.A, a jej otwarcie miało miejsce we wrześniu 2010 r. W Arenie Legionowo, mogą odbywać się zawody na szczeblu ogólnopolskim i międzynarodowym. Na co dzień obiekt jest użytkowany przez legionowskie kluby sportowe. Przewiduje się udostępnianie hali dla klubów sportowych z innych miast, polskich związków sportowych, na organizacje rozgrywek, treningów i zgrupowań. Mecze w Arenie mogą rozgrywać zespoły siatkówki, koszykówki, piłki ręcznej, piłki halowej. Mogą się tam odbywać również wystawy, koncerty itp. Obiekt posiada w ofercie: Fitness Club, siłownia, ścianka wspinaczkowa, sala konferencyjna, wypożyczalnia rowerów. Cykliczne wydarzenia sportowe i widowiska Mecze IŁ Capital Legionovia Legionowo (siatkówka kobiet) Mecze KS LEGION Legionowo (koszykówka mężczyzn) Mecze KPR Legionowo (piłka ręczna mężczyzn) Koncerty, wystawy, imprezy sportowe itp. Przypisy
Arena Ursynów

Arena Ursynów – hala widowiskowo-sportowa znajdująca się przy ul. rtm. Witolda Pileckiego 122 na warszawskim Ursynowie. Opis Operatorem hali jest Ursynowskie Centrum Sportu i Rekreacji (UCSiR). Corocznie na przełomie września i października w hali rozgrywany jest Memoriał Zdzisława Ambroziaka. Arena umożliwia przeprowadzanie profesjonalnych rozgrywek krajowych, a także zawodów międzynarodowych rangi mistrzowskiej, w takich dyscyplinach jak: siatkówka, koszykówka, piłka ręczna, halowa piłka nożna, tenis ziemny, badminton, tenis stołowy, sporty walki, gimnastyka oraz taniec. Poza funkcjami sportowymi w hali organizowane mogą być koncerty (grał tu m.in. amerykański zespół Sum 41), widowiska artystyczne, wystawy, targi i inne tego typu imprezy (np. eliminacje do FIFA Interactive World Cup). Wyposażenie pełnowymiarowa arena do gier zespołowych z płytą boiska o wymiarach 49 m x 38 m i wysokości 13 m mała sala treningowa sala konferencyjna z zapleczem na 100 osób widownia na 2000 widzów szatnie i parkingi Przypisy Linki zewnętrzne Strona UCSiR – operatora Areny Ursynów
Areszt Śledczy w Kędzierzynie-Koźlu

Areszt Śledczy w Kędzierzynie-Koźlu – znajduje się na terenie województwa opolskiego, podlega Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więziennej w Opolu, przeznaczony jest dla mężczyzn. W jednostce znajduje się oddział zakładu karnego typu zamkniętego dla recydywistów penitencjarnych. Budynek aresztu jest wpisany do rejestru zabytków pod nr rej.: A-2380/98 z 18.05.1998 Historia i architektura budynku Budynek aresztu wraz z wartownią i otaczającym je murem został wybudowany pod koniec XIX w. w stylu typowym dla niemieckiego budownictwa obiektów przemysłowych i użyteczności publicznej, z zastosowaniem blokowej bryły, w stylu racjonalnym, geometrycznym, bez dekoracji architektonicznej. Decyzją z 18 maja 1998 budynek aresztu wraz z wartownią i otaczającym je murem został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego. W ostatnich dziesięciu latach przeprowadzono szereg remontów jednostki, które były spowodowane między innymi przez powódź z 1997 r. Do najważniejszych inwestycji remontowych należą: budowa nowej kotłowni gazowej, budowa dwóch pól spacerowych, remont magazynów, kuchni, likwidacja starej i budowa nowej bramy wjazdowej do jednostki, wybrukowanie placów gospodarczych wewnątrz jednostki, budowa parkingu samochodowego dla funkcjonariuszy, remont gabinetu stomatologicznego. Polepszono warunki pracy administracji poprzez wygospodarowanie nowych pomieszczeń na piętrze budynku warsztatowego. Budynek wpisany jest do rejestru zabytków pod nr rej.: A-2380/98 z 18.05.1998 Areszt Śledczy Areszt Śledczy w Kędzierzynie-Koźlu realizuje swoje zadania statutowe w zakresie readaptacji społecznej w oparciu o współpracę z instytucjami lokalnymi: Powiatowym Urzędem Pracy w zakresie podnoszenia umiejętności osadzonych do samodzielnego poszukiwania pracy, Opolskim Ruchem Obrony Bezrobotnych w zakresie realizacji programu integracji społecznej i zawodowej skazanych, Stowarzyszeniem Abstynent w zakresie działalności pro-trzeźwościowej wśród osadzonych uzależnionych od alkoholu lub nadużywających alkoholu, Monarem w zakresie profilaktyki uzależnień oraz readaptacji społecznej osób uzależnionych od narkotyków. Areszt Śledczy obsługuje sąd i prokuraturę w Kędzierzynie-Koźlu. Liczba miejsc: 124 w 33 celach. Przypisy Linki zewnętrzne Strona Służby Więziennej
Areszt Śledczy w Piotrkowie Trybunalskim

Areszt Śledczy w Piotrkowie Trybunalskim – areszt śledczy znajdujący się w Piotrkowie Trybunalskim przy ulicy Wroniej 76/90. Przeznaczony dla tymczasowo aresztowanych mężczyzn. Odbywają tutaj również karę pozbawienia wolności skazani mężczyźni skierowani do zakładu karnego typu zamkniętego dla recydywistów penitencjarnych oraz zakładu karnego typu półotwartego dla odbywających karę po raz pierwszy. Obsługuje sądy i prokuratury Piotrkowa Trybunalskiego, Bełchatowa, Opoczna, Tomaszowa Mazowieckiego, Radomska i Pabianic. Pod jednostkę podlegają również: Oddział Zewnętrzny w Goleszach Dużych (do 71 osadzonych) Ośrodek Tymczasowego Zakwaterowania Skazanych przy ODK SW „Pilica” w Sulejowie (do 30 osadzonych) Historia Historia więziennictwa w Piotrkowie sięga 1793 roku, kiedy to ówczesna administracja pruska podjęła decyzję o utworzeniu więzienia. Więźniów zaczęto wówczas osadzać w klasztorze pijarskim przy ulicy Rwańskiej (ta część starego więzienia pozostała w niemal niezmienionej formie). Po II wojnie światowej jednostka znajdowała się przy ulicy Wojska Polskiego 24. Miejsce znane przez mieszkańców Piotrkowa jako Stary Areszt znalazło odzwierciedlenie w nazwie galerii powstałej w miejscu zlikwidowanej jednostki penitencjarnej: Stary Areszt. Stara jednostka miała VI oddziałów. Oddział I mieścił się na parterze budynku, którego odnowiona zabytkowa fasada nadal jest widoczna dla osób przejeżdżających ul. Wojska Polskiego. Oddział II zlokalizowany był na pierwszym i drugim piętrze tego budynku. Znajdowały się tam cele mieszkalne oraz cele przejściowe. Oddział III przylegał ścianami szczytowymi do budynku, w którym były oddziały I, II i do budynku, w którym był oddział IV. W oddziale III znajdowały się cele mieszkalne oraz oddział szpitalny z celą szpitalną c.39. Oddział IV znajdował się na rogu ulic Rycerskiej i Wojska Polskiego. Znajdowały się tam cele wieloosobowe i więzienna biblioteka. Oddział V zlokalizowany był w dalszej części więzienia przyległej do ul. Rycerskiej. Zewnętrznie był kontynuacją oddziału IV. Oddział VI zlokalizowany był w istniejącym nadal budynku przy ulicy Rwańskiej. Cele wieloosobowe znajdowały się na pierwszym i drugim piętrze budynku. Z oddziału VI uciekał więzień o pseudonimie Cygan w filmie Uprowadzenie Agaty. Więzienie będąc czynną jednostką penitencjarną było miejscem takich produkcji jak: Nowy Jork, czwarta rano Krzysztofa Krauzego z 1988 roku, Psy Władysława Pasikowskiego z 1992 roku. Nieczynny już areszt można również zobaczyć w dramacie Agnieszki Holland W ciemności z 2011 roku. Jednostkę penitencjarną przeniesiono w nowe miejsce w 2003 roku. Nowy areszt uchodzi za jedną z najbardziej nowoczesnych jednostek penitencjarnych w Polsce. Współpraca Areszt Śledczy współpracuje z samorządem lokalnym: Piotrkowa Trybunalskiego Sulejowa Wolborza Moszczenicy. Zobacz też Budynek Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim Przypisy
Areszt Śledczy w Szamotułach

Areszt Śledczy w Szamotułach – areszt w Szamotułach, podlegający pod Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w Poznaniu. Zlikwidowany został 30 listopada 2018 r. i włączony w struktury Zakładu Karnego we Wronkach, jako oddział zewnętrzny tej jednostki. Przeznaczony był dla mężczyzn tymczasowo aresztowanych, skazanych i ukaranych, będących do dyspozycji: Prokuratury Rejonowej i Sądu Rejonowego w: Szamotułach Obornikach Wielkopolskich Chodzieży Trzciance Areszt Śledczy w Szamotułach powstał w dwudziestoleciu międzywojennym. Przy areszcie znajdował się sąd grodzki, który spalono po II wojnie światowej. Do końca lat 70. szamotulska jednostka mieściła się w jednym pawilonie. Po kapitalnym remoncie i dobudowaniu budynku administracji oraz budynku gospodarczego, w drugiej połowie 1983 roku, areszt został oddany do ponownego użytku. Od lat 80. do początku lat 90. przy areszcie istniał Oddział Zewnętrzny w Mrowinie, 15 km od Szamotuł. Kierowani byli tam recydywiści, którzy pracowali w rolnictwie i budownictwie. Osadzeni w szamotulskim areszcie zatrudniani byli do prac na rzecz Miasta i Gminy Szamotuły oraz powiatu szamotulskiego. W jednostce znajdował się również oddział zakładu karnego typu półotwartego dla recydywistów penitencjarnych. W jednostce mogło znajdować się 202. osadzonych. AŚ Szamotuły sąsiadował z nowym budynkiem Sądu Rejonowego i Prokuratury Rejonowej w Szamotułach. Oba budynki mają podziemne połączenie. Przypisy Bibliografia Ogólnopolski Portal Służby Więziennej. sw.gov.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-03-23)].
Areszt Śledczy w Warszawie-Białołęce

Areszt Śledczy w Warszawie-Białołęce – areszt śledczy znajdujący się w Warszawie, w dzielnicy Białołęka. Przeznaczony dla około 1770 osadzonych. Historia Jego projekt został wykonany w 1951 roku. Zgodnie z decyzją ówczesnych władz nowe Centralne Więzienie (dzisiejszy Areszt Śledczy) zostało wybudowane przez więźniów. Obiekt został oddany do użytku w 1962. Pierwszym naczelnikiem więzienia był Ludwik Rokicki. Pełnił tę funkcję od 2 listopada 1960 do 6 lipca 1968. 28 kwietnia 1964 zmieniono nazwę na Więzienie Karno-Śledcze Warszawa Białołęka. Po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce areszt śledczy wraz z zakładem karnym zostały największym ośrodkiem internowanych przywódców i działaczy „Solidarności”. Wśród internowanych znaleźli się m.in. Bronisław Komorowski, Adam Michnik i Jacek Kuroń. Areszt Śledczy składa się z czterech pawilonów Oddziałów Penitencjarnych oraz Oddziału Szkoły. W kulturze masowej Na terenie aresztu kręcono polski film Symetria (2004) oraz niektóre sceny serialu Oficer oraz jego kontynuacji. Zobacz też Areszt Śledczy Warszawa-Mokotów Areszt Śledczy Warszawa-Służewiec Przypisy
Areszt Śledczy w Warszawie-Służewcu

Areszt Śledczy w Warszawie-Służewcu – areszt śledczy znajdujący się przy ulicy Kłobuckiej 5 w warszawskiej dzielnicy Ursynów. Areszt zdolny jest pomieścić 1080 osadzonych. Zatrudnia ok. 280 funkcjonariuszy i 20 pracowników cywilnych. Historia W latach 1944–1956 jednostka funkcjonowała jako Ośrodek Pracy Służewiec. Od roku 1957 funkcjonowała jako więzienie karno-śledcze I klasy zdolne pomieścić do 1000 więźniów. Od 1964 r. Zakład Karny w Warszawie Służewcu podlegał Centralnemu Więzieniu nr 1 w Warszawie (obecnie Areszt Śledczy Warszawa-Mokotów). W 1975 r. jednostka ponownie stała się ośrodkiem pracy, a kilka lat później, na początku lat 80., ponownie została przekształcona w zakład karny. W okresie od stycznia 1984 do czerwca 1985 zakład posiadał oddział w Grodzisku Mazowieckim (przywrócony ponownie 1 stycznia 1994 r.). Od sierpnia 1996 r. obiekt funkcjonował jako Areszt Śledczy posiadający oddziały typu półotwartego dla młodocianych i dorosłych mężczyzn odbywających karę po raz pierwszy (zawieszony od 9 lipca 2009), oddział terapeutyczny dla mężczyzn uzależnionych od alkoholu oraz oddział terapeutyczny dla mężczyzn uzależnionych od środków odurzających lub psychoaktywnych. Aktualnie areszt jest przeznaczony dla skazanych mężczyzn młodocianych i dorosłych odbywających karę po raz pierwszy w warunkach zakładu karnego typu zamkniętego, tymczasowo aresztowanych, pozostających do dyspozycji Prokuratury Rejonowej Warszawa-Wola, Prokuratury Rejonowej Warszawa-Mokotów, Prokuratury Rejonowej Warszawa-Ochota, Prokuratury Rejonowej w Pruszkowie, Prokuratury Rejonowej w Grodzisku Mazowieckim oraz Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli, Sądu Rejonowego m. st. Warszawy, Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa, Sądu Rejonowego w Pruszkowie, Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim, XVIII Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Warszawie, jak również skazanych i ukaranych wzywanych do udziału w czynnościach procesowych przez wyżej wymienione organy. Od 2005 r. rozpoczęła się przebudowa i modernizacja budynków aresztu. Stare pawilony zostały zastąpione nowoczesnymi budynkami piętrowymi. W maju 2012 r. został otwarty piąty nowo wybudowany pawilon mieszkalny. Przypisy Linki zewnętrzne Opis jednostki na stronie Służby Więziennej