NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Jadwigi Śląskiej w Brzegu

Kościół św. Jadwigi Śląskiej – rzymskokatolicki kościół filialny, kościół zamkowy w Brzegu w województwie opolskim. Świątynia należy do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Brzegu w dekanacie Brzeg północ, archidiecezji wrocławskiej. Dnia 15 listopada 1958 roku, pod numerem 514/58 świątynia została wpisana do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia i architektura Przylegająca do zamku od południowego zachodu gotycka, kamienno-ceglana dawna kaplica zamkowa powstała na miejscu kolegiaty z lat 1368–1369, w wyniku jej przebudowy w połowie XVI stulecia. Zniszczona w 1741 roku bombardowaniem przez Prusaków – ocalało tylko prezbiterium, które po przebudowie w latach 1783–1784 stało się mauzoleum Piastów brzeskich (do 1945 roku w krypcie znajdowały się 22 sarkofagi). Po częściowym zniszczeniu w czasie II wojny światowej (mimo to w tymże roku odprawiono tu pierwszą po wojnie mszę świętą dla ludności polskiej), odbudowana i regotyzowana (z inicjatywy księdza prałata K. Makarskiego) oraz powtórnie poświęcona jako kościół w 1989 roku. W obecnym wystroju m.in. współcześnie namalowane drzewo genealogiczne Piastów i marmurowe epitafium upamiętniające miejsce pochówku Piastów brzeskich (obecnie sarkofagi, znajdują się w przyległym Muzeum Piastów Śląskich). Przypisy Bibliografia Brzeg: plan miasta. Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. E. Romera, Warszawa-Wrocław 1996. Linki zewnętrzne Kościół św. Jadwigi Brzeg: kościół św. Jadwigi (Zamkowy) Kościół zamkowy św. Jadwigi fotopolska.eu
Kościół św. Jadwigi w Dębowej Łęce

Kościół pw. św. Jadwigi w Dębowej Łęce – gotycki kościół parafialny zlokalizowany we wsi Dębowa Łęka (województwo lubuskie), pod wezwaniem św. Jadwigi. Wzniesiony w XV wieku, w XVI w. zamieniony na zbór protestancki, w roku 1610 zwrócony katolikom. Architektura Murowany z cegły o układzie polskim, z użyciem kamienia w ścianie zachodniej. Jednonawowy z wyodrębnionym węższym, zamkniętym trójbocznie prezbiterium. Nad główną nawą widnieje wieżyczka. Wystrój wnętrza jest barokowy, z XVII i XVIII wieku. Szkarpy o dwóch uskokach. Wyposażenie Kościół posiada ołtarz wczesnobarokowy z XVII w., bogato zdobiony ornamentem, kartuszami i herbami. Znajduje się w nim rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego, oraz obraz św. Jadwigi z XVII/XVIII w. W zwieńczeniu ołtarza bocznego znajduje się gotycka rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem Jezus, z 2 poł. XIV w. W ścianie znajduje się piaskowcowy nagrobek Alberta Ossowskiego, renesansowy (1572 r.) z płaskorzeźbioną postacią zmarłego. Umieszczona przy kościele dzwonnica z 1793 roku jest drewniana, parterowa z przeźroczem podokapowym, nakryta dachem namiotowym. Zachował się gotycki dzwon z 1460 roku. Organy znajdujące się w kościele są mechaniczne, posiadają jeden manuał i pedał oraz 6 głosów. Po 1945 roku nie przeprowadzono jeszcze remontu organów. Wymagają koniecznie strojenia głosów. Galeria Bibliografia A. Walkowiak, Organy w kościołach regionu głogowskiego i dekanatu wschowskiego, Głogów 2002. J. Z. Wojciechowski, Zabytki Wschowy i okolic, Wschowa 1997.
Kościół św. Jadwigi w Raciborzu

Kościół św. Jadwigi – zabytkowy, neogotycki kościół parafialny parafii św. Jadwigi położony w Raciborzu-Markowicach. Został wybudowany w latach 1874–1877 w miejsce dawnej drewnianej świątyni. Pierwsza drewniana świątynia w Markowicach istniała już w 1247 roku, gdyż wtedy to erygowano tamtejszą parafię. Wielkość budowli nie jest znana. Istnienie drewnianego kościoła parafialnego w Markowicach potwierdzają dane o archidiakonacie opolskim pochodzące z 1447 roku. W 1623 roku po tym, jak poprzedni kościół uległ pożarowi, w jego miejsce wybudowano nową, również drewnianą świątynię. Była to budowla zrębowa, orientowana z wysokimi dachami krytymi gontem. Posiadała wieżę o kwadratowym rzucie, zwężającą się ku górze i zakończoną szpiczastym dachem. W górnej części, na wysokości szczytu dachu nawy głównej, w miejscu zawieszenia dzwonów wieża była szersza. Nawa była kwadratowa, z niewielką wieżą z sygnaturką na jej dachu. Za nawą znajdowało się dłuższe od niej prezbiterium, do którego od strony północnej przylegała zakrystia. W latach 1874–1877, dzięki inicjatywie ówczesnego proboszcza parafii, Teodora Neumanna, w miejsce drewnianej świątyni wybudowano nowy, murowany kościół. Nową budowlę wybudowano w stylu neogotyckim, na kształcie krzyża z nawą poprzeczną krytą stropem, do której dobudowano niższe, pięcioboczne, sklepione prezbiterium. Od strony zachodniej wybudowano smukłą wieżę z portalem, ostrołukowymi oknami z maswerkami, balustradą w górnej części i ośmiobocznym szczytem zakończonym ostrosłupowym, blaszanym hełmem. Mimo zakończenia prac w roku 1877, konsekracji kościoła dokonano dopiero sześć lat później. W roku 1945, z powodu działań wojennych kościół poważnie ucierpiał. 11 lutego 2008 roku obiekt wpisano do rejestru zabytków. Przypisy
Kostel svaté Hedviky Slezské (Zabrze)

Kostel svaté Hedviky Slezské (polsky: Kościół św. Jadwigi Śląskiej) je historický římskokatolický dřevěný kostel v městě Zabrze, městská gmina Zabrze, okres Zabrze, Slezské vojvodství a náleží k děkanátu Zabrze, diecéze gliwická, je farním kostelem farnosti svaté Hedviky v Zabrze. Dřevěný kostel je v seznamu kulturních památek Polska pod číslem A/225/08 z 8. června 2008 a je součástí Stezky dřevěné architektury v Slezském vojvodství. Historie Kostel byl postaven v letech 1928–1929 z iniciativa kněze Józefa Benneka faráře z farnosti sv. Františka z Assisi. Projekt vypracoval architekt Karol Kuttentodt. První výkop byl proveden 16. května 1928, základní kámen položen 8. července 1928. Kostel byl vysvěcen 25. srpna 1929. Do roku 1945 byl kostelem filiálním. Kostel byl opravován v letech 1946, 1952 (střecha), 1977 a 2005–2006. Architektura Jednolodní orientovaná dřevěná stavba roubené konstrukce, bedněna deskami. Kostel je postaven na 57 tunové železobetonové desce. Půdorys kostela je dvanácti stěn se čtyřmi osmibokými věžemi po obvodu. Střecha lodi je sedlová, věže jsou zakončeny jehlicovitou střechou pokryté měděným plechem. Střechy lodi, kněžiště a boční přístavby jsou kryté střešními taškami. V horní části lodi jsou prolomena oválná osmiboká okna. Okna ve věžích a nižších partiích jsou obdélníková. V roce 1997 byl změněn venkovní vzhled kostela, když bednění z modřínových desek namísto vodorovné polohy byly položeny svisle. Vodorovné bednění je zachováno na věžích. Interiér V lodi je plochý strop. Vnitřní vybavení je převážně z období 1930–1941. V hlavním oltáři se nacházejí dva vyřezávané obrazy sv. Hedviky Slezské jak staví kostel a jak rozdává chléb chudým. V kostele jsou čtyři boční oltáře. Šestý oltář se nachází v kapli sv. Barbory a je zhotoven z černého uhlí. Na hudební kruchtě se nacházejí varhany z roku 1883 vyrobené firmou Gebruder Walter (Góra u Poznaně). Varhany byly přemístěny z Lutně (Polsko). V kostele se nacházejí plastiky sv. Jozefa, sv. Barbory nebo Panny Marie Fatimské. V letech 1994–2001 byla provedena generální oprava interiéru a instalováno 18 vitráží. Odkazy Poznámky Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kościół św. Jadwigi w Zabrzu na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel svaté Hedviky Slezské na Wikimedia Commons
Hedwigskirche (Zabrze)

Die Hedwigskirche im oberschlesischen Zabrze (Hindenburg O.S.) ist eine katholische Pfarrkirche. Die denkmalgeschützte moderne Holzkirche im expressionistischen Stil mit vier Kirchtürmen stammt aus den 1920er Jahren und ist der heiligen Hedwig von Schlesien (1174–1243) geweiht. Die Hedwigskirche gehört der Pfarrgemeinde St. Hedwig in Zabrze (Hindenburg O.S.) im Dekanat Zabrze des Bistums Gliwice an. Sie befindet sich im Stadtteil Zaborze an Ulica Wolności 504. Durch ihren expressionistischen Stil unterscheidet sie sich deutlich von anderen Kirchen in Oberschlesien. Im Volksmund wurde sie auch als Kumpelkirche bezeichnet. Geschichte Initiator des Kirchenneubaus im damaligen deutschen Anteil Oberschlesiens war Pfarrer Joseph Bennek. 1926 wurde das Grundstück erworben. Der Entwurf der Kirche stammt vom Architekten Karl Kattentidt (1865–1931), der auch Bauleiter war. Der Bau der Kirche begann am 16. Mai 1928, am 8. Juli 1928 erfolgte die Grundsteinlegung durch Pfarrer Joseph Bennek, 1929 wurde sie vollendet. Am 30. August 1932 wurde die Kirche geweiht. Architektur Wegen Bergwerksschäden musste die Kirche im Leichtbau gebaut werden. Kattenntidt war durch seine mehrjährige Tätigkeit in Clausthal mit der Holzbauweise der Kirchen im Harz bekannt. Der Entwurf orientierte sich an den historischen oberschlesischen Schrotholzkirchen, beruht aber auf einem atypischen Zentralbau. Das dodekagonale Kirchenschiff (zwölfeckig, dabei grob betrachtet oval) ist von einem Kapellenumgang umgeben und seitlich von rechteckigen Vorhallen und, im Westen, vom Chor flankiert. Vier Türme in den Zwickeln zwischen Schiff, Vorhallen, und Chor tragen kronenartige Helme, die die Patronin Hedwig symbolisieren. Im Inneren der Kirche befinden sich sechs Altäre. Der Hauptaltar ist ein Werk von Franz Schink aus Beuthen. Die Orgel wurde 1930 eingebaut und stammte ursprünglich aus der Kirche in Leuthen bei Breslau und wurde dort 1833 durch die Firma Gebrüder Walter erbaut. Weblinks Einzelnachweise
Костел Святої Ядвіги (Забже)

Костел Святої Ядвіги в Забже — дерев'яна католицька церква, побудована в 1928—1929 рр. у Забже, Польща, Сілезьке воєводство, внесена до реєстру нерухомих пам'яток Сілезького воєводства. Історія Внаслідок міграції населення в районі Забже, Поремба, мешкало понад 5000 католицьких віруючих після Першої світової війни. З цієї причини було вирішено побудувати там нову церкву; ініціатором проєкту був священник парафії св. Франциск у Забже, батько Юзефа Беннека, його реалізація розпочалася лише у 1920-х роках, парафія св. 13 квітня 1926 року Франциска придбала у Грігера ділянку для будівництва нового храму. Засновниками були: Єпископські курії у Вроцлаві, Державний шахтний комплекс та Верхньосілезький коксохімічний завод. Керівником сайту та дизайнером храму був Карл Каттентідт, будівельник регентства, а будівельний радник Бек готував технічну документацію. Було прийнято рішення використовувати деревину як основний будівельний матеріал через ризик пошкодження гірничих робіт. Будівельні роботи розпочалися 16 травня 1928 р., а 8 липня 1928 р. Отець Юзеф Беннек заклав камінь-фундамент у склепі під вівтарем. Храм був побудований у 1928—1929 рр., хоча дозвіл на будівництво було отримано лише у 1929 р. Загальна вартість будівництва становила 360 тисяч марок. 25 серпня 1929 р. Отець Юзеф Беннек благословив нову церкву. 23 лютого 1930 р. Храм набув статусу приміщень, підпорядкованих парафії св. Франциска. 30 серпня 1932 єпископ Валентин Войцех освятив храм. 4 серпня 1937 р. Кардинал Адольф Бертрам видав указ про підняття нинішніх приміщень до рангу звернення, який набув чинності 1 жовтня того ж року. Після Другої світової війни церковна влада без указу була визнана самостійною одиницею — парафія св. Ядвіги в Забже, У 1994—2001 роках церква була відремонтована, встановлено 18 нових вітражів та придбано картини із зображенням Богоматері вічної допомоги та милосердного Ісуса. 8 червня 2008 р. Церква була внесена до реєстру нерухомих пам'яток Сілезького воєводства; також знаходиться на дерев'яній архітектурній стежці Сілезького воєводства. Архітектура Дерев'яна будівля, заснована на залізобетонній плиті вагою 57 тонн, за планом овальної дванадцятигранної з чотирма восьмикутними кутовими вежами в стилі модернізму з елементами експресіонізму. Накритий високим шатровим дахом, закінчений керамічною черепицею, вежі-шоломи, покриті мідним листом. Шість вівтарів розмістили всередині. Головний вівтар у вигляді триптиху виготовив Франц Шинк, скульптор з Битом. Група розп'яття була розміщена на райдужному промені. у вигляді скульптур. На стелі були встановлені комори, картини були нанесені на оштукатурені стіни. На галереї органи, побудовані Гебрюдером Вальтером 1833 року, які були розміщені в церкві в 1930 році, раніше були в Лутинії поблизу Вроцлава. У 2005—2006 роках через пошкодження морозом о. священик Єжи Пайчок вирішив змінити черепицю на нижній частині даху церкви. Примітки
Kościół św. Jadwigi w Łodzi (gmina Stęszew)

Kościół św. Jadwigi – rzymskokatolicki kościół parafialny zlokalizowany w Łodzi (gmina Stęszew). Architektura Obiekt drewniany, zbudowany w 1610 roku, a gruntownie odnowiony w 1784 i przebudowany w 1854. Do 1959 dach kryła strzecha, lecz ze względów praktycznych wymieniono ją na gont. Ponowny poważny remont miał miejsce w 1981. Świątynia stoi w otoczeniu starego drzewostanu. Otacza ją mur, w którym znajduje się pochodząca z XVIII wieku barokowa brama. Jest to kościół salowy, w którym nie ma wydzielonego prezbiterium. Konstrukcję zamyka murowana zakrystia na planie ośmioboku, zbudowana w 1936 według projektu Lucjana Michałowskiego. Kopulasty dach zakrystii wieńczy blaszany hełm z latarnią. Z 1854 pochodzi murowana kaplica grobowa Potockich, wzniesiona w stylu neoromańskim. Na dachu świątyni znajdują się dwie wieżyczki kryte blachą z latarniami. Wewnątrz uwagę zwraca belka tęczowa z krucyfiksem pochodzącym z początku XVI wieku. Strop zdobią fasety. Ołtarz główny, utrzymany w stylu barokowym, pochodzi z około 1670 r. W ołtarzu znajduje się obraz z 1866, który powstał jako wotum po epidemii cholery. Kaplica Potockich urządzona została w stylu neobarokowym. Wewnątrz znajduje się osiem epitafiów członków rodziny z czarnego marmuru. Pochodząca z 1863 drewniana dzwonnica ma konstrukcję słupowo–ramową, kryje ją dwuspadowy dach. W jej wnętrzu znajduje się dzwon odlany w 1684 dla uczczenia zwycięstwa Jana III Sobieskiego pod Wiedniem. Zbór Naprzeciw kościoła znajduje się pochodzący z 1911 roku zbór ewangelicki. Przypisy Bibliografia Historia obiektu
Kościół św. Jadwigi w Żukowicach

Kościół pw. św. Jadwigi Śląskiej w Żukowicach – kościół parafialny należący do parafii pw. św. Bartłomieja w Kłodzie, dekanatu Głogów – NMP Królowej Polski, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Żukowicach, w gminie Żukowice, w powiecie głogowskim, w województwie dolnośląskim. Historia Po raz pierwszy wzmiankowany w 1376 roku. Obecna bryła wykonana jest z czerwonej cegły. Wieża została dobudowana w 1583 roku, ożywiona małymi oknami. Wnętrze kościoła w 1587 r. nakryte sklepieniem krzyżowo renesansowym. Wystrój wnętrza jest renesansowy i barokowy. Ołtarz główny barokowy poświęcony św. Jadwidze i jej siostrzenicy Elżbiecie z Turyngii. W jego centralnej części umieszczono figurkę patronki kościoła, a po lewej i prawej stronie św. Jakuba i św. Józefa. Antepedium rzeźbione przedstawiające zwiastowanie NMP. W północnej części nawy głównej znajduje się drugi ołtarz. Główną jego figurą jest św. Maria z Dzieciątkiem, szczyt zdobią dwa herby (być może fundatorów). Rzeźba św. Elżbiety umieszczona została na pewnej wysokości przy łuku tęczowym (dawniej stała na głównym ołtarzu). Organy posiadają formy późnobarokowe z II poł. XVIII w. Są typu mechanicznego i aktualnie nieczynne. Z jednej strony organów znajduje się obraz z 1585 roku (namalowany na deskach) poświęcony Henrykowi von Berge, natomiast z drugiej strony epitafium z początku XVIII w. z portretem Hansa Krzysztofa von Berge. Poza tym w kościele znajduje się więcej nagrobków poświęconych rodzinie von Berge, także na ścianie zewnętrznej znajduje się płaskorzeźba Christoph von Berge i żona. Najstarszy element kościoła to chrzcielnica wykonana z piaskowca z XIII-XIV wieku. Przypisy Bibliografia Encyklopedia Ziemi Głogowskiej, Zeszyt 5, TMG Głogów 1993 (Jerzy Dymytryszyn). Die Katholischen Kirchen des Landkreises Glogau, Biblioteka podręczna działu historycznego, nr 99. (1937)
Kościół św. Jadwigi we Wrocławiu-Jerzmanowie

Kościół św. Jadwigi w Jerzmanowie we Wrocławiu – czternastowieczny kościół katolicki, znajdujący się przy dzisiejszej ulicy Jerzmanowskiej nr 87, nieopodal innego, wybudowanego w 1880 r. kościoła pod wezwaniem Matki Boskiej Królowej Polski. Historia Kościół w ówczesnej wsi Gezmanouo wzmiankowany był po raz pierwszy w 1316. Pierwotnie było tu zbudowane w XIV w. samodzielne gotyckie prezbiterium, do którego w II połowie wieku następnego (ale przed 1483) dobudowano wieżę i zakrystię, a w stuleciu następnym – przedsionek wykorzystywany jako kaplica chrztów. W tym samym czasie prawdopodobnie podwyższono też wieżę. Przejęty przez ewangelików w 1529, wrócił do katolików w 1654; w tym też czasie jego dach pokryto nową dachówką. Kolejne (odnotowane) remonty i przebudowy przeprowadzono w latach: 1706 - wzniesienie nowej zakrystii w miejscu starej, 1835 - przedłużenie empory, 1852 - odnowienie wyposażenia, 1858 - remont dzwonnicy, 1891 - założenie kotew na wieżę, 1896 - wybudowanie ośmiogłosowych organów mechaniczno-pneumatycznych przez świdnicką firmę organmistrzowską Schlag und Söhne (Opus 414). Wokół kościoła znajduje się niewielki cmentarz parafialny, mający również status zabytku (nr rej. 590/Wm z 25.04.2000); całość ogrodzona jest murem. Obecnie kościół pełni rolę pomocniczą wobec XIX-wiecznego kościoła parafialnego, położonego w pobliżu, przy tej samej ulicy pod nr 83). Bibliografia ZygmuntZ. Antkowiak ZygmuntZ., Kościoły Wrocławia, Wrocław: Muzeum Archidiecezjalne, 1991, ISBN 83-900018-1-1, OCLC 750827897 . Linki zewnętrzne Zdjęcia kościoła w portalu Wratislaviae Amici
Kościół św. Jadwigi Śląskiej w Kamiennej

Kościół św. Jadwigi Śląskiej – rzymskokatolicki kościół filialny w Kamiennej, pochodzącym z 1805 roku. Świątynia należy do parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Kowalowicach w dekanacie Namysłów wschód, archidiecezji wrocławskiej. Dnia 4 lutego 1966 roku, pod numerem 1105/66, kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego. Historia Najwcześniejsza wzmianka o kościele w Kamiennej pochodzi z 1359, dotyczy wcześniejszego kościoła drewnianego, rozebranego w latach 1804–1805. Na jego miejscu w 1805 Anna Józefa von Warneri ufundowała murowany kościół, zbudowany w stylu klasycznym najprawdopodobniej przez architekta Pohlmanna. Wyglądem nawiązuje do nieistniejącego dziś kościoła św. Andrzeja w Namysłowie. W centralnym punkcie ołtarza z 1805 (z elementami wcześniejszego ołtarza z 1700) znajduje się figura św. Jadwigi Śląskiej, na podstawie której widniej napis, informujący, że kościół został wzniesiony za proboszcza Johannesa Heckera. Prospekt organowy i ławy pochodzą z 1805, w 1880 Edward Horn z Wrocławia wykonał nowe organy, które w 1933 odrestaurowano. Cały kościół odnawiany był w 1890 i 1912–1913. W podziemiach kościoła znajdują się grobowce dziedzica Kamiennej – Karola Augusta Juliusza Mullera (zm. 1838) i jego małżonki – Zuzanny Wilhelminy z domu Goldman (zm. 1839). Istniał także grobowiec fundatorki, Anny Józefy von Warneri, lecz nie zachował się do naszych czasów. Po 1945 kościół służył Armii Czerwonej jako magazyn, po odejściu wojsk został uporządkowany i zabezpieczony. W 1946 repatrianci z Krotoszyna koło Lwowa przywieźli z tamtejszego kościoła obraz Matki Boskiej i całe jego wyposażenie. Obecnie kościół jest zadbany, remontu wymagają organy. Architektura Kościół jest z cegły, otynkowany, z dachem siodełkowym pokrytym dachówką. Okna półkoliste, w ostrołukowych wnękach. Wieża kościelna ma dwie kondygnacje, zwieńczona jest namiotowym hełmem. Bibliografia Kamienna k. Namysłowa : 200 lat kościoła pw. św. Jadwigi Śląskiej: 700-lecie pierwszej wzmianki o miejscowości, JanuszJ. Szetelnicki (oprac.) i inni, Namysłów: Namislavia, 2005, ISBN 83-922091-4-1, OCLC 749490114 . Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. VII, Województwo opolskie (red. T. Chrzanowski, M. Kornecki), zeszyt 7 (powiat namysłowski), Warszawa 1965. Przypisy
Kościół św. Jadwigi Śląskiej w Kraskowie

Kościół parafialny pw. Św. Jadwigi Śląskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny Parafii św. Jadwigi Śląskiej w Kraskowie znajdujący się we wsi Krasków, należący do dekanatu kluczborskiego w diecezji opolskiej. Historia Kraskowianie chodzili na nabożeństwa do Kuniowa, który był ich kościołem parafialnym. W latach 1870–1872 wybudowano neogotycką kaplicę pw. Św. Jadwigi Śląskiej ufundowaną przez Marię Stanosek. W latach 1932–1952 następuje rozbudowa kościoła. W tym też czasie Krasków odłączył się od Kuniowa i powstaje samodzielna parafia. Pierwszym proboszczem był ksiądz Hugo Springer (do 1945 roku), następnie ksiądz Szczepan Sadowy (w latach 1945-1947), później w latach 1947-1976 ksiądz Józef Kluba, a od 1976 roku do 2008 roku ksiądz Dziekan Antoni Dudar. Od roku 2008 do dzisiaj proboszczem jest ksiądz Piotr Glinka. Wnętrze i architektura kościoła Przepiękny fresk namalowany został za ołtarzem głównym przez malarza świątyń Berlina i Wrocławia Karola Platzka w 1942 roku. Przedstawia on postacie ze Starego i Nowego Testamentu połączone osobą Jezusa. Po prawej i lewej stronie ołtarza znajdują się mozaiki z firmy Augusta Wagnera z Berlina Treptow. Jedna przedstawia św. Józefa z 12 – letnim Jezusem, a druga Matkę Boską z Dzieciątkiem. W kościele znajdowało się również kilka gotyckich rzeźb z przełomu XV i XVI wieku, znajdują się one obecnie w Muzeum Diecezjalnym w Opolu oraz barokowa rzeźba przedstawiająca postać Św. Piotra (rzeźba ta również znajduje się w Muzeum w Opolu). W 2003 roku do świątyni dobudowana została wieża. Dzwony Na kościelnej wieży wiszą trzy dzwony. Poświęcone zostały przez Biskupa Jana Bagińskiego w 2003 roku. Największy dzwon poświęcony został św. Jadwidze, patronce kościoła i papieżowi Janowi Pawłowi II. Średni dedykowany jest Matce Boskiej Opolskiej i arcybiskupowi Alfonsowi Nossolowi w 26. rocznicę sakry biskupiej. Najmniejszy ma wygrawerowane napisy informujące, że poświęcony jest św. Antoniemu oraz proboszczowi parafii, księdzu Antoniemu Dudarowi, z okazji 44. rocznicy święceń kapłańskich. Podczas wojny zabrano jeden dzwon, noszący prawdopodobnie imię Jadwiga, odlany prawdopodobnie w XIX wieku przez nieznaną firmę. Przypisy
Kościół św. Jadwigi Śląskiej w Kobylej Górze

Kościół św. Jadwigi Śląskiej w Kobylej Górze – rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Kobyla Góra, w gminie Kobyla Góra, w powiecie ostrzeszowskim, w województwie wielkopolskim. Należy do dekanatu Ostrzeszów. Mieści się przy Placu Wolności. Historia i architektura Świątynia została wybudowana w stylu klasycystycznym w 1807 roku, zaprojektowana przez architekta Jana Nepomucena Baranowskiego. Fundatorem był Ignacy Cielecki. Jest to budowla o jednej nawie zwieńczona półkolistym prezbiterium wybudowana na planie prostokąta o wymiarach 30 m długości i 13 m szerokości z dostawionymi później z lewej i prawej strony tak zwanymi kruchtami. Kościół posiada dwuspadowy dach, nad którym jest umieszczona mała barokowa wieżyczka z sygnaturką. Portal wejściowy posiada pilastry naśladujące kolumny oraz tak zwany przyczółek w kształcie trójkąta. Wnętrze i zabytki W wystroju wnętrza kościoła należy zwrócić uwagę na ołtarz główny z figurą patronki, wyrzeźbioną przez Alfreda Wiśniewskiego, wykonany w 1947 roku oraz dwa klasycystyczne ołtarze boczne z obrazami: Matki Bożej Częstochowskiej i Przemienienia Pańskiego. Interesujące są także cztery plafony na stropie, przedstawiające św. Maksymiliana, Chrystusa, symboliczną wizję wyboru Jana Pawła II na papieża oraz Maryję Pannę. Plafony te zostały namalowane na początku lat osiemdziesiątych XX wieku. Z ocalałych zabytków zachowały się monstrancja z drugiej połowy XVIII stulecia, ozdobiona rodzinnym herbem rodziny Wieniawa, dawnych właścicieli Kobylej Góry, dwa kielichy z XVII stulecia oraz lawaterz z XIX stulecia. Zachował się także barokowy krzyż procesyjny. Organy wybudował Władysław Kaczmarek w 1935 roku. Przypisy