NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
St. Hyazinth (Legnica)

St. Hyazinth (polnisch Kościół św. Jacka) ist eine römisch-katholische Pfarrkirche in Legnica (deutsch: Liegnitz) in der Woiwodschaft Niederschlesien. Die als Kaiser-Friedrich-Gedächtniskirche errichtete ehemalige evangelische Pfarrkirche wurde nach 1945 dem Erzbistum Breslau zugewiesen und 1992 dem neu geschaffenen Bistum Legnica eingegliedert. 2002 wurde sie in den Rang eines lokalen Sanktuariums erhoben. Geschichte Die ehemalige Kaiser-Friedrich-Gedächtniskirche wurde als kirchliches Zentrum des Liegnitzer Stadtteils Carthause im Gedenken an den 1888 verstorbenen Kaiser Friedrich III. gegründet. Die Grundsteinlegung der Kirche erfolgte am Geburtstag Kaiser Friedrichs, dem 18. Oktober 1904, die feierliche Weihe, an der Kaiser Wilhelm II. und dessen Sohn Prinz Oskar von Preußen teilnahmen, fand am 9. Juni 1908 statt. Beim Einmarsch der Roten Armee am Ende des Zweiten Weltkriegs 1945 wurde die teilzerstörte Kirche profaniert. Später diente sie nach Umbauten als Hilfskirche der römisch-katholischen Pfarrei der hl. Dreieinigkeit. Ab 1966 wurde sie renoviert und 1972 unter dem Patrozinium des aus Oberschlesien stammenden St. Hyazinth zur Pfarrkirche der neu gegründeten Pfarrei St. Jacek erhoben. Architektur Die Kaiser-Friedrich-Gedächtniskirche wurde in den Jahren 1904–1908 vom preußischen Baubeamten Oskar Hossfeld als neugotischer Backsteinbau in den Formen der Märkischen Gotik als dreischiffige Hallenkirche auf kreuzförmigem Grundriss mit schmalen Seitenschiffen errichtet. Der sechsseitig geschlossene Chor mit seitlichen Anbauten einer Sakristei und einer Kapelle zeigt im Innenraum Stern- und Netzgewölbe. Der nordwestlichen Ecke ist ein quadratischer, 73 m hoher Turm mit Spitzhelm angefügt, die Vierung wird durch einen Dachreiter betont. Die Staffelgiebel von Westfassade und Querhaus sind durch Blenden gegliedert. In den Seitenschiffen und im Querhaus sind Emporen eingebaut. Ausstattung Das Portalrelief mit den Segnungen des Christentums und dem gekreuzigten Christus im Tympanon schuf der Bildhauer Ferdinand Riedel aus Straßburg. Die erhaltene baugleiche Ausstattung besteht aus dem Hauptaltar-Triptychon mit Gemälden von Raffael Schuster-Woldan, die Farbverglasung schufen die Brüder Rudolf und Otto Linnemann aus Frankfurt am Main. Die Ausstattung der dem verstorbenen Kaiser gewidmeten Kapelle mit Wappen und Gedenktafel, über der zwei Engel die Krone des Deutschen Reichs hielten, wurde nach 1945 zerstört. Orgel Die Kirche besitzt eine Orgel der Orgelbaufirma Schlag & Söhne in Schweidnitz hinter einem neugotischen Prospekt. Die Disposition lautet wie folgt: Koppeln: II/I, I/P, II/P, Suboktavkoppel II/I, Superoktavkoppel II/I Literatur Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen: Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München 2005, S. 528. ISBN 3-422-03109-X Weblinks Kościół św. Jacka (Kaiser-Friedrich-Gedächtnis-Kirche) digitalisat Historische und aktuelle Aufnahmen Fotogalerie auf fotopolska.eu Einzelnachweise
Church of Saint Hyacinth in Legnica

The Church of St. Hyacinth in Legnica is Roman Catholic, neogothic Parish church built in the year 1908. It was originally a Protestant church. History When the Red Army captured Legnica in 1945, the soldiers used the church building as a stable. Later, the building was renovated and became a Catholic parish church in 1968, until 1945, it was Protestant. In 1977, the parish got permission to build a rectory, its roof was finished in 1979. Eucharistic miracle A miracle similar to that of Sokółka took place in Legnica. On Christmas 2013, A priest dropped a consecrated host on the floor, which was then placed into a dish with holy water to dissolve. After two weeks, a red substance appeared on the host. Two independent studies found human DNA and heart tissue of a person in a state of agony. See also Eucharistic miracle of Sokółka Eucharistic miracle Legnica References
St. Hyazinth (Stepnica)

St. Hyazinth (polnisch Kościół św. Jacka) ist die römisch-katholische Pfarrkirche des pommerschen Stepnica (deutsch Groß Stepenitz). Geschichte Die frühesten Überlieferungen über die Kirche sind seit einem Brand verloren. Kirche und Kirchturm sind 1654 erwähnt. 1733 brannte die Kirche erneut ab. 1735 entwarf I.G. Dames einen neuen Kirchbau. Das gesamte Holz stiftete Friedrich Wilhelm I. aus den königlichen Wäldern. Jedoch brannte die Kirche vor Fertigstellung am 1. Juni 1739 erneut. Nach überarbeiteten Plänen wurde der Bau 1741 fertiggestellt. In den Jahren 1840–41 wurden die Fachwerkwände verputzt und die Kirche erweitert. Zu Beginn des 20. Jahrhunderts wurde die Kirche renoviert. 1939 wurden die Wände verputzt, und die Kirche erhielt neue Fenster sowie ein flach gedecktes Dach. Vor 1945 gehörten zur Gemeinde Stepnitz die Dörfer Flacke, Mankow, Stepenitz, Sandhof, Hohenbrück und Schutzendorf. Die Kirchengemeinde gehörte bis dahin zum Kirchenkreis Wollin (Wolin) in der Kirchenprovinz Pommern der Kirche der Altpreußischen Union. Am 17. Juni 1946 wurde der erste polnische Pfarrer eingesetzt. 1997 brach in der Kirche erneut ein Feuer aus, das den Kirchturm schwer beschädigte. Bauwerk Die heutige Kirche hat den Grundriss eines Griechischen Kreuzes. Der Turm hat eine achteckige Laterne mit einer Wetterfahne und der Jahreszahl 1741. Der Altaraufsatz aus Kiefernholz hat korinthische Säulen und einem Kanzelkorb mit Akanthuswerk. Darüber befindet sich ein Engel mit einer Posaune. Die Holzgalerie ist mit Malereien aus dem 18. Jahrhundert verziert. Die Orgel von 1841 stammt von Schulze aus Paulinzella. Das Altarkreuz aus Gusseisen stammt aus dem 19. Jahrhundert. Der Taufengel aus dem 18. Jahrhundert ist 120 cm hoch und trägt die Inschrift „Johann Engel, Johann David Engel“. In der Kirche befinden sich Grabsteine von Martin Lamprecht, Friedrich Graf, und Johanna David Engel. Auch ein Klingelbeutel aus deutscher Zeit ist erhalten. Weblinks Website der Pfarrei Wojciech Janda: Kościół katolicki w Stepnicy (do 1945 kościół protestancki w Groß Stepenitz ). Abgerufen am 26. Oktober 2024
Kościół św. Jacka w Stepnicy

Kościół św. Jacka – rzymskokatolicki (wcześniej ewangelicki) kościół parafialny w Stepnicy. Świątynię wzniesiono w 1741 na planie krzyża greckiego (duża rzadkość na Pomorzu Zachodnim). Ściany kościoła zbudowano w technice ryglowej, jednak z powodu późniejszego otynkowania cecha ta nie jest widoczna. Interesującym elementem wyposażenia jest częściowo przebudowany ołtarz ambonowy. Historia Pierwszy kościół na terenie parafii Stepnica powstał we wsi Świętowice podczas wypraw misyjnych św. Ottona z Bambergu na Pomorze (lata: 1124, 1128). W późniejszym okresie w Stepnicy lub jej najbliższej okolicy zbudowany został kościół i klasztor klarysek, przebywali tu także joannici. Pierwsza wzmianka o proboszczu w Stepnicy pochodzi z 1406. Średniowieczny kościół w Stepnicy został zniszczony przez pożar w 1564. Wzniesiona na jego miejscu świątynia przetrwała do pierwszej połowy XVIII w., kiedy to została rozebrana. Wkrótce zaczęto wznosić nowy kościół lecz w czasie prac budowlanych, wybuchł pożar, który zniszczył wznoszoną świątynię. Kolejny (istniejący do dziś) kościół w Stepnicy zbudowano w 1741 w technice ryglowej na planie równoramiennego krzyża. W 1840 budowla została otynkowana. W 1997 w wyniku pożaru poważnemu uszkodzeniu uległa wieża kościoła. Odbudowano ją w niedługim czasie. Obecnie przed kościołem eksponowane są popękane dzwony, które uległy uszkodzeniu w czasie tego pożaru. Wyposażenie Świątynia przykryta jest podwyższonym i odeskowanym stropem. Wewnątrz, częściowo przebudowany, barokowy ołtarz ambonowy (kosz ambony został odjęty od ołtarza i umocowany do bocznej ściany prezbiterium, baldachim ambony pozostał przy ołtarzu). Na emporze zdekompletowany prospekt organowy. W kościele zachowały się drewniane empory boczne, empora chórowa oraz ławki z połowy XVIII w. Kościół św. Jacka w Stepnicy został w dniu 5 grudnia 1963 wpisany do rejestru zabytków pod numerem 412 (nowy numer A-1264). Przypisy
Kościół św. Jadwigi Królowej Wawelskiej w Poznaniu

Kościół św. Jadwigi Królowej Wawelskiej w Poznaniu – postmodernistyczna katolicka świątynia parafialna, zlokalizowana na poznańskim Umultowie, przy ul. Umultowskiej, nad Jeziorem Umultowskim. Parafia Tutejsza parafia pw. św. Jadwigi Królowej została erygowana 7 września 1997. Prowadzili ją od początku księża Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej. Obecnie parafia liczy ok. 4000 wiernych. Biuro parafialne mieści się przy ul. Mleczowej 1. Historia kościoła W czerwcu 1991 roku prałat Tadeusz Neumann rozpoczął proces pozyskiwania lokalizacji pod nową świątynię dla mieszkańców Różanego Potoku, Umultowa i studentów z Kampusu Morasko. W 1995 roku powstał projekt autorstwa Mariana Fikusa i Rafała Lisiaka. 7 września 1997 abp Juliusz Paetz erygował parafię św. Jadwigi Królowej Wawelskiej. 3 września 1999 nastąpiło wzniesienie krzyża i pobłogosławienie placu budowlanego. Dokonał tego ksiądz Antoni Klein ówczesny Wikariusz Generalny Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej. Prace budowlane rozpoczęto w czerwcu 2000 roku. 22 grudnia 2002 rozpoczęto sprawowanie liturgii w nowym kościele. W tym samym miesiącu zawieszono krucyfiks wykonany przez Jacka Nowaka w prezbiterium. 8 czerwca 2003 abp Stanisław Gądecki wmurował kamień węgielny pozyskany z murów katedry na Wawelu. W listopadzie i grudniu 2008 utwardzono plac przedkościelny (kostka betonowa). W październiku 2010 zamontowano organy firmy Ahlborn, a w 2011 przystąpiono do prac budowlanych przy domu parafialnym i zakonnym. Galeria Zobacz też dwór na Umultowie w Poznaniu (w sąsiedztwie) Przypisy Bibliografia Parafia św. Jadwigi Królowej Wawelskiej w Poznaniu: strona oficjalna. [dostęp 2010-12-11]. Tablice informacyjne i pamiątkowe
Kościół św. Jadwigi Królowej w Krakowie (ul. Łokietka)

Kościół św. Jadwigi Królowej – rzymskokatolicki kościół parafialny, znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy IV Prądnik Biały przy ul. Władysława Łokietka 60. Historia Zanim powstał kościół w obecnym wyglądzie, pierwsze nabożeństwa odbywały się kilkaset metrów dalej, w prowizorycznej kaplicy i punkcie katechetycznym przy ul. Pod Fortem. Niedzielne msze najczęściej odbywały się pod gołym niebem, gdyż mała kaplica nie była w stanie pomieścić wszystkich mieszkańców nowo powstającego osiedla XXX-lecia PRL (obecnie Krowodrza Górka) oraz części Azorów. Zezwolenie na budowę kościoła zostało wydane 27 listopada 1977 r., a lokalizacja 25 maja 1978. W roku 1979 zatwierdzono projekt architektoniczny i rozpoczęto budowę. 17 maja 1983 r. ksiądz kardynał Franciszek Macharski poświęcił dolny kościół, w którym od tej pory odbywały się nabożeństwa aż do zakończenia budowy. Wybudowany kościół poświęcił ksiądz kardynał Franciszek Macharski 17 listopada 1988 r. Konsekracja kościoła nastąpiła 10 czerwca 1990 roku. 8 czerwca 1997 r. podczas swojej szóstej pielgrzymki do ojczyzny Jan Paweł II kanonizował błogosławioną Jadwigę Królową Polski, a w dniu następnym w godzinach południowych złożył wizytę w kościele. Na pamiątkę tego wydarzenia wybudowano kapliczkę przy ul. Krowoderskich Zuchów. Architektura Kościół został zbudowany na planie krzyża greckiego. Został zaprojektowany przez Romualda Loeglera i Jacka Czekaja. Jego masywna, modernistyczna bryła dobrze wtapia się w osiedlowy krajobraz. Ołtarz wykonany w formie sarkofagu zawiera relikwie patronki kościoła przekazane przez papieża Jana Pawła II. W prezbiterium kościoła, na stalowym krzyżu, znajduje replika Chrystusa ukrzyżowanego z katedry wawelskiej oraz wielki odlew – pomnik modlącej się Jadwigi Królowej. Upamiętnienie 24 maja 2013, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, przy kościele św. Jadwigi Królowie został zasadzone cztery Dęby Pamięci honorujące ofiary zbrodni katyńskiej; upamiętnieni zostali: Zygmunt Ertel, Franciszek Gan, Feliks Zaboklicki, Henryk Zarybnicki. W podziemiach kościoła mieści się Panteon Narodowy Żołnierzy Armii Krajowej Polskich Kresów Wschodnich, gdzie znajduje się m.in. tablica poświęcona twórcy i pierwszemu dowódcy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK gen. Janowi W. Kiwerskiemu. Kościół św. Jadwigi Królowej jest kościołem patronalno-garnizonowym żołnierzy AK Polskich Kresów Wschodnich. Przed głównym wejściem do kościoła ustawiono krzyż, który był elementem ołtarza papieskiego na Błoniach podczas pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Polski. W pobliżu krzyża 19 lipca 1992 roku odsłonięto Kamień Wiary i Niepodległości, którego duży fragment stanowi kamień – fragment pierwszego pomnika Grunwaldzkiego z pl. Matejki w Krakowie. Zobacz też Parafia św. Jadwigi Królowej w Krakowie (Prądnik Biały) Osiedle Krowodrza Górka Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona parafii Sylwetka i galeria na stronie Krakow4u.pl
Kościół św. Jadwigi i św. Stanisława w Odrzywole

Kościół św. Jadwigi i św. Stanisława w Odrzywole datowany na XIX wiek wybudowany na miejsce starej świątyni z XV wieku. Historia kościoła Pierwszy, drewniany kościół został zbudowany w 1413 roku. Jego fundatorem był starosta radomski Dobrogost Czarny Odrzywolski. W 1640 roku za sprawą Mikołaja Odrzywolskiego, została dobudowana murowana kaplica. Po pożarze Odrzywołu w 1740 roku ks. Adam Liźniewicz ufundował nową świątynię z piaskowca. W 1858 roku spłonął dach kościoła, a pozostałe ściany zniszczyła wilgoć. Obecny kształt trójnawowego neogotyckiego kościoła został nadany w latach 1898–1907. Jego projektantami byli Konstanty Wojciechowski i Jarosław Wojciechowski. W 1968 w kościele tym gościł kardynał krakowski Karol Wojtyła, przyszły papież Jan Paweł II. Zabytki sztuki w kościele W świątyni, na ołtarzu głównym, znajduje się obraz Matki Boskiej Bolesnej pochodzący z 1692 roku. Z tego samego wieku pochodzą płaskorzeźby sakralne, wczesnobarokowe epitafium marmurowe Abrahama Odrzywolskiego (1640 r.) oraz portret trumienny K. Odrzywolskiej. Z późniejszego okresu, z XIX wieku, pochodzi pasja żeliwna. Przypisy
St. Hedwig (Bolków)

St. Hedwig (polnisch Kościół św. Jadwigi) ist die römisch-katholische Pfarrkirche von Bolków (deutsch Bolkenhain) im Powiat Jaworski der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen. Geschichte Die Kirche ist 1298 als Heiligkreuzkirche ersterwähnt. Im dritten Viertel des 14. Jahrhunderts wurden dem Bau Seitenschiffe und Kapellen angefügt, wahrscheinlich aufgrund der wachsenden Einwohnerzahl. Dabei wurde auch ein Durchgang zwischen dem Querschiff und dem Erdgeschoss des Turms geschaffen, so dass der westliche Teil der Kirche die Form einer dreischiffigen Halle erhielt. Der Kirchturm wurde während des Hussiteneinfalls von 1428 und der Eroberung der Stadt 1444 beschädigt. In der Reformationszeit wurde die Kirche lutherisch, aber während des Dreißigjährigen Krieges rekatholisiert und 1654 endgültig der römisch-katholischen Kirche übergeben. 1646 zerstörten schwedische Truppen die beiden oberen Stockwerke des Turms durch Beschuss. Eine erste Restaurierung fand 1816 statt, gefolgt von weiteren Renovierungsarbeiten 1846. Dabei wurden die gotischen Giebel entfernt und das heutige Walmdach aufgesetzt, auch einige der frühgotischen kleinen Fenster wurden entfernt. Architektur Ungewöhnlich für eine städtische Pfarrkirche steht der Bau auf einem kreuzförmigen Grundriss. Die Außenfassaden der Kirche sind von Strebepfeilern und einem profilierten Sockel eingerahmt. Dazwischen befinden sich hohe und schmale Spitzbogenfenster. Etwas breitere Fenster befinden sich in der Ostwand des Chors und in den Giebeln des Querschiffs. Die Fenster im Altarraum zeichnen sich in den Archivolten durch Relieffriese mit floralen und geometrischen Motiven aus. Die Westwand des Kirchenschiffs weist dagegen ein gestuftes Ochsenauge mit einer Maskenrosette auf. Der Eingang zur Kirche führt von Westen her durch ein spitzbogiges, reich profiliertes Portal, das von einem rechteckigen Gesims eingerahmt wird. Zwischen Sakristei und Altarraum befindet sich ein einfaches Spitzbogenportal. Alle Gebäudeteile sind mit Kreuzgewölben versehen. Im nördlichen Kirchenschiff zeigen Schlusssteine das Wappen der Herzöge von Jauer-Schweidnitz. Die Schlusssteine der Gewölberippen im Querschiff tragen figürlichen Skulpturen. Sie stellen eine Frauenbüste mit Mitra, einen bärtigen Mann und vier Männerköpfe dar, vermutlich die Herzogin Hedwig, ihr Ehemann Heinrich den Bärtigen und ihre vier Enkel Boleslaus II., Konrad I. von Glogau, Heinrich III. und Wladislaw von Schlesien. Bemerkenswert ist die reiche Ausstattung mit hochwertiger Bauskulptur. Daher handelte es sich bei der Bolkenhainer Kirche wohl nicht nur um eine normale Stadtpfarrkirche, sondern sie diente auch als herrschaftliche Kirche für die über dem Ort thronende große Bolkoburg. In Schlesien vergleichbar ist lediglich die Kirche in Kalkau. Literatur Christofer Herrmann: Schlesien. In: Mittelalterliche Architektur in Polen. Romanische und gotische Baukunst zwischen Oder und Weichsel. Petersberg 2015, S. 678–679 Weblinks Seite der Pfarrei Bolków – kościół św Jadwigi. In: medievalheritage.eu. Abgerufen am 22. Februar 2025 (polnisch). Eintrag auf polska-org.pl Einzelnachweise
Kościół św. Jadwigi w Bolkowie

Kościół św. Jadwigi w Bolkowie – kościół parafialny w Bolkowie wpisany do rejestru zabytków (76 z dn. 29.03.49). Znajduje się w Dekanacie Bolków. Gotycka budowla pierwotnie na planie krzyża greckiego. Datowany na połowę XIII w. Historia Kościół zbudowano zapewne około 1250 r. Wzmiankowano go po raz pierwszy w 1298 r. w tym czasie został ochrzczony im. św. Jadwigi przez biskupa wrocławskiego Tomasza II. Wcześniej nosił nazwę Kościół Krzyża. W XVI w. dobudowano dwie boczne nawy. W 1846 w. za sprawą proboszcza Faustmanna usunięto gotyckie szczyty i osadzono obecny czterospadowy dach usunięto też wczesnogotyckie małe okna zostały one zastąpione obecnymi, kościół stał się budowlą trójnawową. W tym czasie znajdujące się na kościelnej podłodze epitafia odwrócono napisami do dołu. Przykrywają one krypty (w podpiwniczeniu nawy) z trumnami członków rodów: Zedlitzów, Tschirnhausów, Saltzów, oraz bogatych mieszczan i przywódców miasta. Natomiast w podpiwniczeniu zakrystii znajduje się krypta szczelnie wypełniona kośćmi. W kościele zachowała się ambona z 1619 r., sklepienia krzyżowe w części wczesnogotyckiej i kamienne rzeźby na szczycie północnej kruchty. Obok kościoła zachowała się murowana barokowa kaplica, pochodząca z 20. lat XVIII w. oraz figura św. Jana Nepomucena z 1724 r. Przykościelny cmentarz Do końca XVII w. teren wokół świątyni był miejscem licznych pochówków, cmentarz rozciągał się w kierunku południowo-wschodnim aż do miejskiego muru. Na cmentarzu dokonywano także pochówków w masowych grobach. Kalendarium 1248–1252 – założenie kościoła 1428 – spalenie wieży przez Husytów 1646 – Szwedzi niszczą pozostałości wieży 1816 – odbudowa wieży w obecnej formie 1863 – prace remontowano-budowlane 1875 – remont kościoła i nadanie mu cech neogotyckich 1927 – podczas renowacji pod dachem zakrystii zostaje znaleziono około 80 czaszek i trochę kości, po analizie w Instytucie Etnologiczno-Antropologicznym w Lipsku orzeczono, że są to szczątki rodzimej ludności, prawdopodobnie z pewnym szczątków rasy azjatyckiej, w kilku czaszkach znaleziono czworokątne otwory, jako jedną z hipotez postawiono, że był to pochówek Husytów (dr Hesch, asystent w instytucie dokonał odpowiednich pomiarów). 2 kwietnia 2006 – na placu przed wschodnim wejściem do kościoła stanął pomnika Jana Pawła II, specjalnie na tę okazję z części ulicy Karola Świerczowskiego wydzielono Plac Jana Pawła II, przy którym obecnie znajduje się także plebania. Zobacz też Zamek w Bolkowie Przypisy Linki zewnętrzne Kościół św. Jadwigi - Katholische Kirche na str. polska-org.pl Kościół św. Jadwigi fotopolska.eu
Kościół św. Jadwigi w Brennie

Kościół św. Jadwigi w Brennie – rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Brenno, w powiecie leszczyńskim. Mieści się przy ulicy Jeziornej. Należy do dekanatu przemęckiego. Obecny budowla murowana została wybudowana w 1781 roku. Wieża i wnętrze kościoła – ambona, boczne ołtarze i aniołki reprezentują styl barokowy a sam ołtarz główny został wykonany w stylu neoklasycystycznym. W czasie II wojny światowej kościół, został zamieniony na magazyn materiałów biurowych. Pierwszy powojenny proboszcz, ksiądz Stefan Hanas odnowił zniszczoną świątynię. Zostało wymienione pokrycie dachowe z gontu drewnianego na czerwoną dachówkę, został zbudowany nowy mur otaczający budowlę, została wyremontowana wieża, zostały zamontowane dwa nowe dzwony „Szczepan” i „Stefan”. W dniu 1 maja 1954 obraz Matki Bożej Częstochowskiej został ozdobiony srebrną sukienką w czasie urzędowania proboszcza Antoniego Nowaka (1952–1978). W czasie urzędowania proboszcza Bernarda Kusa (1978–1981) zostały zamontowane nowe ławki, została wyremontowana stara wieża, została rozbudowana kruchta, wybudowano nową wieżyczkę wentylacyjną, nowy drewniany strop, został powiększony chór, i została rozbudowana zakrystia. W czasie urzędowania proboszcza Zbigniewa Zielińskiego (1981–1991) został zamontowany elektroniczny system dzwonienia. Przypisy
Kościół św. Jadwigi w Dębicy

Kościół św. Jadwigi w Dębicy – kościół farny w Parafii św. Jadwigi w Dębicy. Historia Parafia w Dębicy powstała w XIII w. Początkowo kościołem parafialnym był drewniany kościół św. Małgorzaty, który spłonął w 1554 r. podczas pożaru Dębicy. W 1558 r. rozpoczęto budowę nowego murowanego kościoła, który konsekrowany został dopiero w 1650 r. Wtedy też otrzymał wezwanie św. Jadwigi Śląskiej. Kościół był wielokrotnie remontowany i rozbudowywany. Pierwszy gruntowny remont przeprowadzono w latach 1705-1725, po zniszczeniach doznanych w czasie potopu szwedzkiego. Po pożarach w XIX w. nastąpił kolejny remont w latach 1890-1900. Kościół został wtedy rozbudowany o część chóralną, południową kruchtę i wieżę. Podczas II wojny światowej kościół doznał kolejnych zniszczeń, które usunięto w 1949 r. Architektura Kościół św. Jadwigi jest murowany z cegły, w stylu gotyckim o częściowo zatartych cechach stylowych oraz neogotyckim. Jest to budowla jednonawowa, czteroprzęsłowa z prezbiterium dwuprzęsłowym zamkniętym trójbocznie, przy którym jest zakrystia. Przy nawie od północy mieści się kaplica, od południa kruchta, a od zachodu 47 metrowej wysokości wieża z przedsionkiem w przyziemiu. Wewnątrz znajduje się m.in. późnobarokowy ołtarz główny (I połowa XVIII w.), obok renesansowe epitafium z 1507 r. wmurowane w 1892 r. w nagrobek Anieli Trzecieskiej i jej synów. Ołtarze boczne późnobarokowe i jeden rokokowy pochodzą z XVIII w., natomiast rokokowa ambona i chrzcielnica z II połowy XVIII w. W podziemiach pochowany jest m.in. Antoni Mikołaj Radziwiłł, kanonik archikatedry gnieźnieńskiej i referendarz wielki koronny. Przy kościele stoi murowana dzwonnica z początku XX w. Najstarszy gotycki dzwon pochodzi z 1423 r. Obok dzwonnicy mogiła ze szczątkami pochodzącymi prawdopodobnie z przełomu XV i XVI w, odkrytymi podczas remontu w 2010 r. Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna parafii
St. Jadwiga's Church, Brzeg

St. Jadwiga's Church in Brzeg, Poland, is a Gothic castle church built in the fourteenth century. The Gothic brick-built chapel, adjoined to the south-western portion of Brzeg Castle was built in the former location of a collegiate church of St Hedwig built between 1368 and 1369. In 1741, the chapel was destroyed due to Prussian bombardment, with only the presbytery having had survived. After its reconstruction in 1783–1784, the chapel served as the mausoleum for dukes from the Brzeg line of the Piast dynasty (after 1945, 22 sarcophagi were found in the crypt). The chapel suffered damage during World War II, and was reconsecrated as a church in 1989. Presently, the sarcophagi are located in the adjoined Silesian Piasts Brzeg Castle Museum. Along with the castle, it is listed as a Historic Monument of Poland. See also Brzeg Castle Holy Cross Church, Brzeg St. Nicholas' Church, Brzeg References