NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rezerwat przyrody Mszar Bogdaniec

Rezerwat przyrody Mszar Bogdaniec – rezerwat przyrody zlokalizowany w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, w gminie miejsko-wiejskiej Zduny, na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Dąbrowy Krotoszyńskie, pomiędzy wsiami Baszków i Konarzew. Powstał na mocy zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 11 grudnia 1995 roku. Jest rezerwatem torfowiskowym o powierzchni 21,98 ha. Na obszarze rezerwatu chronione jest torfowisko przejściowe z elementami torfowiska wysokiego, ponadto na terenie tym występuje wiele rzadkich gatunków zwierząt (m.in. 44 gatunki ptaków, w tym żurawie, cyraneczki, brodziec samotny, kokoszka zwyczajna, perkozy, krzyżówka). Inne zwierzęta obecne na terenie rezerwatu to: traszka zwyczajna, ropucha szara, ropucha zielona, żaba jeziorkowa, żaba wodna, żaba trawna, żaba moczarowa, rzekotka drzewna, zaskroniec zwyczajny, padalec, jaszczurka żyworodna i jaszczurka zwinka. Rosną tu rzadkie mchy i porosty, a także rosiczka okrągłolistna. Ponadto napotkać można takie rośliny jak: sosna zwyczajna, brzoza brodawkowata, kruszyna pospolita, wełnianka pochwowata, wełnianka wąskolistna, pałka szerokolistna, oczeret jeziorny, turzyca siwa, czy sześć gatunków mchów torfowców. Torfowisko wypełnia podłużną nieckę usytuowaną u podnóża pasa wydmowego. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Zobacz też mszar Przypisy
Mszar koło Starej Dobrzycy

Rezerwat przyrody „Mszar koło Starej Dobrzycy” – torfowiskowy rezerwat przyrody w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Resko, 1,5 km na południe od Starej Dobrzycy, po zachodniej stronie drogi do Starogardu. Został utworzony na mocy zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 10 listopada 1976, na powierzchni 11,17 ha. Celem ochrony jest zachowanie torfowiska wysokiego z zarastającym oczkiem wodnym, z siedliskami typowymi dla zespołów mszarnych, z rzadkimi i ginącymi roślinami, takimi jak: wełnianka pochwowata (Eriophorum vaginatum), żurawina drobnolistkowa (Oxycoccus microcarpus), rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia), bagnica torfowa (Scheuchzeria palustris). Rezerwat leży w granicach obszaru siedliskowego sieci Natura 2000: „Dorzecze Regi” PLH320049. Nadzór: Nadleśnictwo Resko. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. 2 km na wschód, z południa na północ płynie rzeka Mołstowa, prawy dopływ Regi. Przypisy
Mszar nad jeziorem Piaski

Rezerwat przyrody „Mszar nad jeziorem Piaski” – florystyczny rezerwat przyrody, o powierzchni 4,06 ha, utworzony 10 listopada 1976, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Resko, 2,3 km na północny wschód od Radowa Wielkiego, na północ od ujścia Piaskowej do jeziora Piaski. Celem ochrony jest utrzymanie procesu torfotwórczego z siedliskami typowymi dla torfowiska przejściowego w bliskim sąsiedztwie ramienicowego jeziora Piaski, z rzadkimi i ginącymi roślinami jak: żurawina drobnolistkowa (Oxycoccus microcarpus), rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia), przygiełka biała (Rhynchospora alba), modrzewnica błotna (Andromeda polifolia), turzyca obła (Carex diandra), turzyca bagienna (Carex limosa), nerecznica grzebieniasta (Dryopteris crista), bagnica torfowa (Scheuchzeria palustris), pływacz drobny (Utricularia minor), oraz zwierzętami: trzcinniczek (Acrocephalus scirpaceus), pierwiosnek (Phylloscopus collybita), sikorki, jaszczurka żyworodna (Lacerta vivipara), żaba wodna (Rana esculenta), żaba moczarowa (Rana temporaria), ropucha szara (Bufo bufo). Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2008 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Przypisy
Rezerwat przyrody Mszary Tuczyńskie

Rezerwat przyrody „Mszary Tuczyńskie” – torfowiskowy rezerwat przyrody o powierzchni 7,22 ha, utworzony 18 stycznia 1988, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, w gminie Tuczno, w zachodniej części miasta Tuczno, na północno-wschodnim brzegu jeziora Tuczno. Rezerwat o charakterze mszarowym, położony na Obszarze Chronionego Krajobrazu Puszcza nad Drawą, a jednocześnie w otulinie Drawieńskiego Parku Narodowego. Celem ochrony jest zachowanie torfowiska źródliskowego wapiennego, łąki i muraw kserotermicznych z licznymi stanowiskami chronionych roślin naczyniowych i mszaków, takich jak: kukułka krwista (Dactylorhiza pratermisa), kukułka plamista (Dactylorhiza maculata), kukułka szerokolistna (Dactylorhiza majalis), kukułka zaniedbana (Dactylorhiza pratermisa), kruszczyk błotny (Epipactus palustris), listera jajowata (Listera ovata), grążel żółty (Nuphar lutea), podkolan biały (Platanthera bifolia), mokradłosz kończysty (Carielgonella cuspidata), drabik drzewkowaty (Climacium dendroides), fałdownik nastroszony (Rhytidiadelphus squarrosus), tujowiec delikatny (Thuidium dellicatulum). Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Przypisy
Rezerwat przyrody Murowaniec

Rezerwat przyrody Murowaniec – leśny rezerwat przyrody w gminie Pajęczno, w powiecie pajęczańskim, w województwie łódzkim. Znajduje się na terenie Nadleśnictwa Radomsko. Zajmuje powierzchnię 42,18 ha (akt powołujący podawał 41,60 ha). Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 26 kwietnia 1963 roku (M.P. z 1963 r. Nr 43, poz. 213 (ISAP)). Według aktu powołującego, rezerwat utworzono w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu wielowarstwowego lasu mieszanego naturalnego pochodzenia, z dużym udziałem jodły na krańcu jej zasięgu, o charakterze lasu pierwotnego. Dominującym zespołem leśnym jest wyżynny jodłowy bór mieszany, a drzewostan buduje głównie jodła z domieszką dębu szypułkowego i sosny zwyczajnej. Podszyt tworzą jodła, dąb i leszczyna pospolita. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2007 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną ścisłą (25,2 ha) i czynną (16,98 ha). Przypisy
Rezerwat przyrody Muńcoł

Rezerwat przyrody Muńcoł – rezerwat florystyczny, o powierzchni 45,20 ha, utworzony w 1998 roku. Położony w Soblówce, gmina Ujsoły, obejmuje wschodnie stoki masywu Muńcuła i Kotarza (925–1120 m n.p.m.). Leży w granicach Żywieckiego Parku Krajobrazowego. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Celem utworzenia rezerwatu Muńcoł w Beskidzie Żywieckim była ochrona licznego stanowiska śnieżyczki przebiśnieg (Galanthus nivalis), występującej w płacie żyznej buczyny karpackiej, w podzespole z kokoryczą pustą (Dentario glandulosae-Fagetum corydaletosum), który należy do zbiorowisk rzadkich w skali kraju. Runo, o pokryciu 60-90%, w zależności od pory roku charakteryzuje się zróżnicowaną kolorystyką. Wczesną wiosną, co ma miejsce w szczytowych partiach Muńcoła na przełomie kwietnia i maja, jest ono białe od kwitnącej masowo śnieżyczki przebiśnieg, która zdecydowanie dominuje w tej warstwie. Później, z końcem maja, runo staje się różowe od kokoryczy pustej (Corydalis cava) i żywca cebulkowego (Dentaria bulbifera). W pełni lata, kiedy do dna lasu dociera niewielka ilość światła, runo staje się soczystozielone od dominującej gwiazdnicy gajowej (Stellaria nemorum), przytulii wonnej (Galium odoratum) i niecierpka pospolitego (Impatiens noli-tangere). Latem można obserwować gdzieniegdzie okazy lilii złotogłów (Lilium martagon), której największe skupienia liczą do 30 okazów. Stanowisko śnieżyczki przebiśnieg na Muńcole, liczące kilka tysięcy osobników, jest największym na terenie powiatu żywieckiego. Poza przebiśniegiem w rezerwacie można spotkać inne gatunki podlegające ochronie prawnej. Są nimi: wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum), lilia złotogłów (Lilium martagon), ciemiężyca zielona (Veratrum lobelianum), paprotnik kolczysty (Polystichum aculeatum), podrzeń żebrowiec (Blechnum spicant), kruszczyk szerokolistny (Epipactis helleborine), przytulia wonna (Galium odoratum) i kopytnik pospolity (Asarum europaeum). Ze względu na łatwy dostęp, oznakowanie za pomocą tablic informacyjnych, usytuowanie w pobliżu szlaku turystycznego, wzdłuż którego wyznaczono ścieżkę dydaktyczną, rezerwat stanowi znaczną atrakcję turystyczną. Przypisy Bibliografia Blarowski A., Wilczek Z. 2008. Powiat Żywiecki. Informator przyrodniczo-krajoznawczy. Ekoturystyka w obszarach górskich. Szkolne Schronisko Młodzieżowe – Ośrodek Edukacji Ekologicznej w Rajczy Nickulinie. ss.191
Rezerwat przyrody Mójka

Rezerwat przyrody Mójka – rezerwat przyrody znajdujący się na terenie wsi Kąkolówka i Futoma, w gminie Błażowa, w powiecie rzeszowskim, w województwie podkarpackim. Leży w obrębie Hyżnieńsko-Gwoźnickiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, w leśnictwie Kąkolówka (Nadleśnictwo Strzyżów). numer według rejestru wojewódzkiego – 60 powierzchnia – 288,41 ha (akt powołujący podawał 285,56 ha) dokument powołujący – M.P. z 1997 r. Nr 56, poz. 542 (ISAP) rodzaj rezerwatu – leśny przedmiot ochrony (według aktu powołującego) – las bukowo-jodłowy oraz osiedlony w zbiorowiskach wodno-błotnych bóbr. Stwierdzono tu występowanie 340 gatunków roślin naczyniowych, w tym 24 chronionych (18 objętych ochroną ścisłą). Przez teren rezerwatu prowadzi ścieżka przyrodniczo-edukacyjna. Przypisy Linki zewnętrzne Mójka. [w:] Zielone Podkarpacie [on-line]. [dostęp 2018-05-15].
Rezerwat przyrody Mętne

Rezerwat przyrody Mętne – torfowiskowy rezerwat przyrody na obszarze gminy Czersk, w kompleksie leśnym Borów Tucholskich. Został utworzony w 1963 roku, zajmował wówczas powierzchnię 53,28 ha. W 2006 roku został powiększony do 103,35 ha. Ochronie rezerwatu podlegają torfowiska wysokie i przejściowe, zarastające śródleśne jezioro Mętno i otaczające je połacie leśne z występującą tu brzozą niską objętą ścisłą ochroną gatunkową. Występuje tu ważka iglica mała – gatunek chroniony i uznany za silnie zagrożony w Polsce, a ponadto z ciekawszych gatunków: rosiczka okrągłolistna, bagno zwyczajne, turzyca bagienna, żmija zygzakowata, zaskroniec, padalec, żuraw. Rezerwat jest położony na terenie Nadleśnictwa Czersk. Nadzór sprawuje Regionalny Konserwator Przyrody w Gdańsku. Na mocy obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2007 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Rezerwat leży w granicach Chojnicko-Tucholskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz dwóch obszarów sieci Natura 2000: siedliskowego „Mętne” PLH220061 i ptasiego „Bory Tucholskie” PLB220009. W pobliżu rezerwatu znajdują się wioski Ostrowy, Małe Wędoły oraz Duże Wędoły. Najbliższa większa miejscowość to Rytel. Przypisy
Młochowská dubohabřina

Młochowská dubohabřina je přírodní rezervace nacházející se v Polsku, v Mazovském vojvodství, v gmině Nadarzyn, v blízkosti vesnice Młochów. Cílech ochrany je zachování přirozených lesů s celky dubohabřiny a kontinentálních smíšených lesů. Rostou zde dubové a borovicové porosty až 180 let staré. V dolním patře vegetace roste habr a dub, v podrostu převažuje krušina olšová. V roce 2003 zde byl introdukován daněk.[zdroj?] Přírodní rezervací vede turistická stezka: Żelechów – Młochowský luh – Młochowská dubohabřina – Młochów Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Rezerwat przyrody Młochowski Grąd na polské Wikipedii.
Rezerwat przyrody Młochowski Grąd

Rezerwat przyrody Młochowski Grąd – leśny rezerwat przyrody znajdujący się na terenie gminy Nadarzyn w województwie mazowieckim. Cel ochrony (według tablicy informacyjnej) – zachowanie fragmentów naturalnych zbiorowisk leśnych z zespołami grądu wysokiego i boru mieszanego kontynentalnego. Rosnące tutaj drzewostany dębowo-sosnowe liczą sobie 180 lat. W dolnym piętrze rośnie grab i dąb, a w poszyciu dominuje kruszyna pospolita. W 2003 roku została tu zaaklimatyzowana grupa danieli. W 2016 roku sześć wydzieleń leśnych rezerwatu posłużyło do walidacji algorytmu automatycznego oszacowania zróżnicowania gatunkowego drzewostanu z wykorzystaniem zdjęć RGB koron drzew. Skrajem rezerwatu przebiega szlak turystyczny: Żelechów - rez. Młochowski Łęg - rez. Młochowski Grąd - Młochów Przypisy
Młochowský luh

Młochowský luh je přírodní rezervace nacházející se v Polsku, v Mazovském vojvodství, v gmině Nadarzyn, v blízkosti vesnice Krakowiany. Cílech ochrany je zachování lužních lesů s převahou jasanu a olše se zlomkem dubohabřiny v dolině řeky Utraty. V dolině řeky Utraty roste olše se sporadickými výskyty jasanu a smrku. Ve vrstvě podrostu vystupují: střemcha obecná černý a červený rybíz brslen evropský jeřáb ptačí bez černý krušina olšová V roce 2002 byla vypuštěna do rezervace rodina bobrů čítající 7 jedinců. Přírodní rezervací vede turistická stezka: Żelechów – Młochowský luh – Młochowská dubohabřina – Młochów Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Rezerwat przyrody Młochowski Łęg na polské Wikipedii.
Rezerwat przyrody Młochowski Łęg

Rezerwat przyrody Młochowski Łęg – leśny rezerwat przyrody znajdujący się na terenie gminy Nadarzyn w województwie mazowieckim. Cel ochrony (według tablicy informacyjnej) – zachowanie lasu łęgowego jesionowo-olszowego oraz fragmentów lasu grądowego w dolinie rzeki Utraty. Dolinę rzeki Utraty porasta drzewostan olszowy ze sporadycznie występującymi jesionem i świerkiem. W warstwie podszytu występują tu: czeremcha pospolita porzeczka czarna i czerwona trzmielina pospolita jarząb pospolity bez czarny kruszyna pospolita W 2002 wpuszczono do rezerwatu rodzinę bobrów liczącą 7 sztuk. Przez rezerwat przebiega szlak turystyczny: Żelechów - rez. Młochowski Łęg - rez. Młochowski Grąd - Młochów Przypisy
Rezerwat przyrody Na Opalonym

Na Opalonym – rezerwat przyrody znajdujący się na gruntach miejscowości Wojtkówka i Wojtkowa, w gminie Ustrzyki Dolne, w powiecie bieszczadzkim, w województwie podkarpackim. Leży w obrębie leśnym Wojtkowa, w Nadleśnictwie Bircza. numer według rejestru wojewódzkiego – 58 powierzchnia – 216,98 ha (akt powołujący podawał 216,54 ha) dokument powołujący – M.P. z 1996 r. Nr 75, poz. 687 (ISAP), zmieniony przez: Dz. Urz. Woj. Podkarpackiego 03.110.1681 rodzaj rezerwatu – leśny typ rezerwatu – fitocenotyczny podtyp rezerwatu – zbiorowisk leśnych typ ekosystemu – leśny i borowy podtyp ekosystemu – lasów górskich i podgórskich przedmiot ochrony (według aktu powołującego) – naturalne zbiorowisko buczyny karpackiej porastającej zbocze poprzecinane licznymi potokami Buczynie karpackiej towarzyszą fragmenty bagiennej olszyny górskiej. Odnotowano tu około 170 taksonów flory naczyniowej. Rezerwat znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego Gór Słonnych oraz w granicach dwóch obszarów sieci Natura 2000: siedliskowego „Ostoja Góry Słonne” PLH180013 oraz ptasiego „Góry Słonne” PLB180003. Przypisy Linki zewnętrzne Na Opalonym. [w:] Zielone Podkarpacie [on-line]. [dostęp 2018-08-11].
Rezerwat przyrody Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego

Rezerwat przyrody Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego – faunistyczny rezerwat przyrody leżący na terenie Karczewa na południe od Otwocka w granicach Mazowieckiego Parku Krajobrazowego (województwo mazowieckie). Obejmuje jezioro Torfy o powierzchni 7 ha i podmokłe lasy. Obok znajduje się stara leśniczówka z ośrodkiem edukacji ekologicznej. Do leśniczówki można dotrzeć drogami gruntowymi z Otwocka i Karczewa lub szlakami turystycznymi (czarnym i niebieskim) ze stacji kolejowej w Otwocku. Rezerwat jest częściowo otwarty dla turystyki. Celem ochrony jest jezioro zasilane wodami źródliskowymi z otaczającym je borem bagiennym i mieszanym. Powierzchnia rezerwatu wynosi 21,13 ha (akt powołujący podawał 20,97 ha). Imię Janusza Kozłowskiego zostało nadane rezerwatowi na posiedzeniu Regionalnej Rady Ochrony Przyrody w dn. 23 marca 2013 r. Walory przyrodnicze Centralną część rezerwatu zajmuje płytkie zatorfione jezioro porośnięte roślinnością wodną. Zbiornik jest potorfiem, czyli dawnym wyrobiskiem torfu. Na północnym brzegu występują bogate w wodę źródliska zasilające jezioro. Wokół jeziora występują zespoły leśne charakterystyczne dla terenów zatorfionych i podmokłych. Jak wynika z prowadzonych dotychczas obserwacji w rezerwacie, jest on ostoją wielu gatunków gadów i płazów oraz miejscem gniazdowania ptactwa błotnego i przebywania wielu gatunków zwierząt takich jak łoś, sarna, kuna leśna czy borsuk. Z płazów spotkać tu można m.in. ropuchy, żaby, traszkę grzebieniastą i grzebiuszkę ziemną. Do gatunków rzadkich należą: muchołówka mała, dzięcioł czarny, gniewosz plamisty, zaskroniec zwyczajny, żmija zygzakowata. Od kilku lat nie spotkano tu wcześniej występującego żółwia błotnego. W jeziorku spotyka się takie gatunki jak szczupak, płoć, lin, sumik karłowaty, węgorz, karaś okoń, wzdręga, amur biały, karp, leszcz, piskorz, różanka, słonecznica pospolita, strzebla potokowa, świnka, ukleja oraz chroniona szczeżuja wielka. Rezerwat położony jest w Mazowieckim Parku Krajobrazowym, obszarze specjalnej ochrony ptaków (OSO) Natura 2000 „Bagno Całowanie” oraz specjalnym obszarze ochrony siedlisk (SOOS) Natura 2000 „Ostoja Bagno Całowanie”. Zobacz też rezerwaty przyrody w Polsce jezioro Torfy w Warszawie Galeria Uwagi Przypisy
Rezerwat przyrody Na Policy

Rezerwat przyrody Na Policy – leśny rezerwat przyrody w gminie Bystra-Sidzina, w powiecie suskim, w województwie małopolskim, na terenie nadleśnictwa Myślenice. Przylega do Rezerwatu na Policy im. prof. Zenona Klemensiewicza, utworzonego w 1972 roku. Znajduje się w Paśmie Policy, które w regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego zaliczane jest do Beskidu Żywieckiego, w nowszej regionalizacji z 2018 roku do Beskidu Żywiecko-Orawskiego. Zajmuje powierzchnię 13,21 ha. Został powołany Rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 21 grudnia 1998 roku (Dz. U. z 1998 r. Nr 161, poz. 1095 (ISAP)). Według aktu powołującego, rezerwat utworzono w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych naturalnego boru świerkowego. Teren rezerwatu stanowi część dwóch obszarów Natura 2000: „Na Policy” PLH120012 i „Pasmo Policy” PLB120006. Przyroda rządzi się tutaj swoimi prawami. Silna wichura spowodowała powalenie znacznej ilości świerków porastających teren rezerwatu. Powalonych świerków nie usunięto, jedynie odcięto kawałki pni zawalające szlak turystyczny i odrzucono je na bok. Ocalałe z wichury świerki zaatakowane zostały przez kornika drukarza i uschły. Miejsca po powalonych i uschniętych świerkach zarastają roślinnością trawiastą i krzaczastymi jarzębinami. W 2006 znaczna część rezerwatu to wiatrołomy, dzięki temu ze szlaku turystycznego prowadzącego przez teren rezerwatu rozciągają się widoki na południową stronę. Zobacz też Rezerwat na Policy im. prof. Zenona Klemensiewicza Przypisy
Rezerwat przyrody Nad Białką

Rezerwat przyrody Nad Białką – rezerwat przyrody nieożywionej w gminie Głuchołazy, w powiecie nyskim, w województwie opolskim. Jest położony na terenie Parku Krajobrazowego Góry Opawskie oraz obszaru Natura 2000 „Góry Opawskie”. Został powołany w 1999 roku (Dz. Urz. Woj. Op., 1999, Nr 14, Poz. 40). Obejmuje przełom rzeki Białej Głuchołaskiej zawierający ślady po eksploatacji złota w XII i XIII wieku, oraz las świerkowo-bukowy. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Przypisy
Rezerwat przyrody Nad Groblą

Rezerwat przyrody Nad Groblą – leśny rezerwat przyrody w południowo-zachodniej Polsce, w woj. dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Paszowice. Rezerwat został utworzony 5 stycznia 2001 r. na podstawie Rozporządzenia Wojewody Dolnośląskiego Dz. Urz. Woj. Dol. Nr 2 poz. 21 z 2001 r. W roku 2010 powiększono obszar rezerwatu do 88,41 ha. Położenie Znajduje się na Pogórzu Kaczawskim nad rzeką Młynówka, w południowej części Parku Krajobrazowego „Chełmy”, ok. 0,5 km na zachód od miejscowości Grobla. Rezerwat obejmuje fragment południowo-zachodniego zbocza wzniesienia Nad Groblą oraz część doliny Młynówki, położonych między miejscowościami Siedmica i Grobla. W całości znajduje się w obszarze Natura 2000 Góry i Pogórze Kaczawskie PLH020037. Charakterystyka Jest to rezerwat leśny utworzony dla ochrony ciekawych form geologicznych i wielu rzadkich gatunków roślin chronionych, oraz naturalnych zbiorowisk leśnych, głównie kwaśnych dąbrów. W rezerwacie znalazły również ochronę fragmenty interesujących zbiorowisk roślin naskalnych szczelinowych i suchych zboczy. Osobliwością florystyczną rezerwatu jest największe w Polsce skupisko drzewiastych form jarzębu brekinii, które tworzą rzadki zespół podgórskiej dąbrowy brekiniowej Sorbo torminalis-Quercetum, znanej w Polsce wyłącznie z terenów Pogórza Kaczawskiego. We florze na uwagę zasługują również: lilia złotogłów, naparstnica zwyczajna, pierwiosnek lekarski, wiciokrzew pomorski, miodownik melisowaty, rojownik pospolity, cis pospolity, dzwonek brzoskwiniolistny, podkolan biały i kruszczyk szerokolistny. Flora rezerwatu liczy ponad 200 gatunków roślin, w tym ponad 20 objętych ochroną. W pobliżu potoku występuje salamandra plamista. Obszar rezerwatu obejmuje teren zbudowany ze skał przeobrażonych metamorfiku kaczawskiego – zieleńców, łupków zieleńcowych i diabazów, powstałych w starszym paleozoiku – od kambru do syluru. Turystyka Wąwozem prowadzi szlak turystyczny zielony – z Grobli do Muchowa Przypisy Linki zewnętrzne Rezerwaty przyrody. Nadleśnictwo Jawor – Lasy Państwowe. [dostęp 2018-06-05]. -mapa rezerwatu Szczegółowy opis rezerwatu. [w:] Przyroda Dolnego Śląska [on-line]. [dostęp 2018-06-05].
Rezerwat przyrody Nad Jeziorem Myczkowieckim

Rezerwat przyrody Nad Jeziorem Myczkowieckim – rezerwat przyrody położony w miejscowościach Bereżnica Niżna, Myczkowce i Solina, w gminie Solina, w powiecie leskim, w województwie podkarpackim. Leży na zachodnim brzegu Jeziora Myczkowskiego, w obrębie Wschodniobeskidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz obszaru siedliskowego sieci Natura 2000 „Dorzecze Górnego Sanu” PLH180021. Jest położony na terenie leśnictwa Myczków (Nadleśnictwo Lesko). numer według rejestru wojewódzkiego – 85 powierzchnia – 164,25 ha (akt powołujący podawał 164,17 ha) dokument powołujący – Dz. Urz. Woj. Podkarpackiego 03.90.1538 rodzaj rezerwatu – krajobrazowy przedmiot ochrony (według aktu powołującego) – grzbiet górski Berdo położony nad Jeziorem Myczkowskim i porastające go lasy z licznymi stanowiskami roślin chronionych i rzadkich w runie. W rezerwacie stwierdzono występowanie około 230 gatunków roślin, spośród których liczną grupę stanowią rośliny górskie oraz chronione i rzadkie. Do najcenniejszych należą: języcznik zwyczajny, kruszczyk szerokolistny i siny, lulecznica kraińska, groszek wschodniokarpacki, naparstnica zwyczajna, obrazki alpejskie, tojad mołdawski, sałatnica leśna, czosnek niedźwiedzi. Przypisy
Rezerwat przyrody Nad Kotelniczym Potokiem

Rezerwat przyrody Nad Kotelniczym Potokiem – leśny rezerwat przyrody we wsi Jaworki, w gminie Szczawnica, w powiecie nowotarskim, w województwie małopolskim. Leży na gruntach Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Krościenko (leśnictwo Czarna Woda), w granicach Popradzkiego Parku Krajobrazowego oraz obszaru siedliskowego sieci Natura 2000 „Ostoja Popradzka” PLH120019. Zajmuje powierzchnię 24,8 ha (akt powołujący podawał 26,50 ha). Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 25 listopada 1959 roku (M.P. z 1960 r. Nr 5, poz. 24 (ISAP)). Według aktu powołującego, rezerwat utworzono w celu zachowania ze względów naukowych, dydaktycznych i turystycznych pierwotnego fragmentu puszczy karpackiej regla dolnego w postaci typowo wykształconej buczyny karpackiej. Przypisy