NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Silesia City Center

Silesia City Center is a shopping mall in Katowice, Silesia, Poland. It was opened in 2005 as the first modern shopping mall in Katowice. In 2015 it has been described as the "largest shopping mall in the Silesia region". Its total area covers a few thousand square metres, of which 650 000 sq metres is a trade zone, 100 000 sq metres is a housing estate and 600 000 sq metres is an office site. It is situated in Katowice along 107 Chorzowska Road (the land previously belonged to the coal mine KWK Gottwald). The edifice was opened 18 November 2005. An investor is Hungarian company - TriGranit Development Corporation. Inside In total, in Silesia City Center there are almost 850 shops, 40 cinema chambers (Cinema City), the centre of entertainment Fun City (with amusement arcade, club, billiards and bowling alley), banks and restaurants. On a rooftop there is a garden. There are partly underground car parks for 3000 cars as well (a red and a blue one), two guarded car parks and a free one for bicycles. Inside, in Tropical Square, there is a fountain, whose water is flipped approximately 13 metres up. The centre is divided into 43 avenues, named after main cities in Śląsk and Zagłębie Region, and 145 squares, acting as places facilitating meetings and leisure. Shops are situated round these squares and avenues, whose total length amounts over 10 kilometre. In January 2007 on SCC's area new points enabling access to the Internet were introduced. The Internet is available also in Tropical Square and the centre of entertainment Fun City. SCC has prepared payable skating rink, cloakrooms and skate hiring which are to be open from December to March. Surroundings Historic buildings of a former mine, situated in a central point – nearby the entrance to the new object – have been restored, and their function has changed. Antique tower of a shaft ‘Jerzy’ is a symbol of combination the past with the future. Outside, exhibits connected with mining are assembled. Their aim is to remind of the former nature of this place. In a restored building there are, for example, there was an Almi Decor art gallery, more recently repurposed as a restaurant. Nearby, there is also a Saint Barbara's chapel (a patron saint of miners), which was consecrated 3 December 2005. References External links https://web.archive.org/web/20140315173854/http://silesiacitycenter.com.pl/pl/
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Rawie Mazowieckiej

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Rawa Mazowiecka diecezji łowickiej. Historia Pierwszy kościół powstał w mieście około 1100. Nosił on wezwanie św. Piotra i Pawła. Na jego miejscu, w XV wieku postawiono gotycką, orientowaną świątynię murowaną, którą strawił pożar 9 września 1765. Z przyczyn finansowych i dziejowych nie został on już odbudowany. Obecna świątynia została wybudowana na początku XVII wieku, jako kościół przy kolegium Jezuitów. Ufundowana została przez Pawła Wołuckiego, biskupa kujawskiego (jednego z mecenasów tego zakonu) w 1613. Trójnawowa murowana świątynia została wzniesiona w stylu baroku Jezuickiego. Do jej wyposażenia należy siedem ołtarzy. Poświęcony patronce świątyni ołtarz główny, ozdobiony rzeźbami świętych i posiadający wyraźne cechy baroku, powstał w pierwszej połowie XVIII wieku. Pozostałe sześć ołtarzy z wyraźnymi cechami barokowymi poświęconych jest: Matce Bożej Nieustającej Pomocy, św. Stanisławowi biskupowi, św. Ignacemu Loyoli, Matce Bożej Częstochowskiej, św. Stanisławowi Kostce, św. Annie Samotrzeciej i Panu Jezusowi Ukrzyżowanemu. Krypty i wieża W podziemiach kościoła znajdują się krypty ze zmumifikowanymi ciałami zakonników, które zostały udostępnione zwiedzającym po odnowieniu w ramach projektu „Rewitalizacja zespołu obiektów sakralnych pod wezwaniem NP NMP w Rawie Mazowieckiej w celu rozszerzenia oferty kulturalnej Parafii”. Dzwonnica pełni też funkcję wieży widokowej, z której oglądać można panoramę miasta i okolic. Galeria zdjęć Przypisy Linki zewnętrzne Jadwiga Przeworska: Strop z XVI w. kościoła w Boguszycach (1929) w bibliotece Polona
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Rawie Mazowieckiej

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Rawa Mazowiecka diecezji łowickiej. Do 1864 roku należał do augustianów, od 1938 roku należy do pasjonistów. Historia i architektura Świątynia zbudowana została w 1790 roku i następnie była dwukrotnie odnawiana. Jest to budowla orientowana, murowana, jednonawowa, składająca się z prostokątnej nawy, nieco węższego od niej prezbiterium zamkniętego wielobocznie i kwadratowego ryzalitu przy fasadzie zachodniej z kruchtą w przyziemiu i niską nadbudówką. Do prezbiterium od strony północnej dobudowana jest zakrystia na planie prostokąta i kruchtą, nad którą jest umieszczone oratorium, otwarte oknem do prezbiterium, a połączone z klasztorem korytarzem podpartym przez spłaszczoną arkadę. Elewacje ozdobione są profilowanym belkowaniem, na narożnikach zachodniej elewacji nawy i ryzalitu znajdują się pilastry. Nawa i prezbiterium nakryte są sklepieniem kolebkowym z lunetami, opartym na gurtach, które w nawie są oparte na przyściennych filarach z dekoracją stiukową, z kolei w prezbiterium oparte są na konsolach. Chór muzyczny podparty jest trzema arkadami filarowymi. Do wyposażenia kościoła należą: ołtarz główny wzniesiony w stylu barokowym w drugiej połowie XVIII wieku, ozdobiony rzeźbami świętych, płaskorzeźbą Boga Ojca i obrazem Matki Bożej Pocieszenia umieszczonym w sukienkach z XVII wieku, oraz obrazem św. Grzegorza papieża powstałym na przełomie XVIII i XIX wieku, dwa ołtarze boczne w stylu późnorenesansowym powstałe w pierwszej połowie XVII wieku i ozdobione rzeźbami świętych biskupów i zakonników. Galeria Przypisy
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Bielawach

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny w Bielawach, należący do dekanatu Piątek diecezji łowickiej. Obecna świątynia to budowla trójnawowa, orientowana, wybudowana w pierwszej połowie XV wieku w stylu gotyku nadwiślańskiego (według niektórych źródeł w 1403 roku ukończono budowę kościoła). Świątynia składa się z dwuprzęsłowego wielobocznie zamkniętego prezbiterium i pięcioprzęsłowych naw. Gotyckie ostrołukowe arkady między nawami opierają się na prostokątnych filarach. W czasie remontu wykonanego w latach 1929–1930 zostało założone w świątyni murowane sklepienie krzyżowo-żebrowe, a także zostały dobudowane kruchty i chór muzyczny. W 1932 roku została wykonana polichromia przez Zofię Baudouin de Courtenay. Na zewnątrz budowla wzmocniona jest przyporami. Szczyt zachodni kościoła jest ozdobiony blendami i podzielony lizenami. We wnętrzu budowli są umieszczone trzy ołtarze z XVIII wieku. W ołtarzu głównym znajduje się otaczany czcią obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Przypisy
Kościół Świętej Trójcy w Bolimowie

Kościół Świętej Trójcy – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Sochaczew – Matki Bożej Nieustającej Pomocy diecezji łowickiej. Obecna świątynia jest orientowana, wzniesiona w stylu późnorenesansowym w 1667 roku na miejscu drewnianej. Kilkakrotnie była przebudowywana. Kościół posiada jedną nawę z wielobocznie zamkniętym prezbiterium. Od strony południowej jest dobudowana kwadratowa kruchta a od strony północnej kaplica wzniesiona w latach 1885-95, dalej przy prezbiterium są umieszczone zakrystia i skarbczyk. W prezbiterium sklepienie kolebkowe z lunetami ozdobione jest późnorenesansowymi sztukateriami w typie lubelsko-kaliskim. Na zewnątrz świątynia jest wzmocniona przyporami. Fasada Kościoła jest prosta, wejście jest oflankowane półkolumnami. Na dachu znajduje się półkolista wieżyczka. Do wyposażenia budowli należą cztery ołtarze. W ołtarzu głównym jest umieszczony obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, natomiast boczne poświęcone są: św. Józefowi, Panu Jezusowi Ukrzyżowanemu i św. Franciszkowi. Bibliografia Jerzy Kwiatek: Polska. Urokliwy świat małych miasteczek.. Warszawa: MUZA SA, 2002. ISBN 83-7200-965-1. Przypisy
Kościół Trójcy Świętej w Cielądzu

Kościół Trójcy Świętej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Rawa Mazowiecka diecezji łowickiej. Obecna neogotycka świątynia została wybudowana w 1856 roku. W czasie I wojny światowej Niemcy za pomocą dynamitu wysadzili wieżę budowli. Zniszczone zostały również dach kościoła, sklepienie, organy i wewnętrzne wyposażenie świątyni. Dzięki ofiarom parafian budowla została odbudowana w 1919 roku. Od 1971 roku kościołem opiekują się ojcowie ze Zgromadzenia Ducha Świętego. W 1985 roku zostało przebudowane prezbiterium świątyni. Nowy ołtarz główny oraz witraże zostały zaprojektowane i wykonane przez księdza Tadeusza Furdynę SDB. Przypisy
Kościół św. Anny w Bolimowie

Kościół Świętej Anny – rzymskokatolicki kościół filialny należący do dekanatu Sochaczew – Matki Bożej Nieustającej Pomocy diecezji łowickiej. Obecna świątynia została zbudowana w 1635 roku. Jest to budowla późnorenesansowa, jednonawowa, orientowana. Składa się z prostokątnej nawy i kwadratowego zakończonego apsydą prezbiterium. W elewację zachodnią wbudowana jest czworokątna wieża zwieńczona smukłym hełmem ostrosłupowym z ażurową latarnią. W przyziemiu wieży jest umieszczona kruchta, a nad nią chór muzyczny. Wnętrze nakryte jest sklepieniem kolebkowym z lunetami, natomiast prezbiterium nakryte jest sklepieniem kolebkowo-krzyżowym ozdobionym dekoracją sztukatorską w typie lubelsko-kaliskim. Nawa wzmocniona jest szkarpami. Ołtarz główny w stylu barokowym (z około 1640 roku) dedykowany jest patronce świątyni św. Annie, lewy boczny ołtarz poświęcony jest św. Antoniemu Padewskiemu natomiast prawy Panu Jezusowi Ukrzyżowanemu. Do wyposażenia należą także kamienne kropielnice i obrazy z XVII wieku. Przypisy Bibliografia Jerzy Kwiatek: Polska. Urokliwy świat małych miasteczek.. Warszawa: Muza SA, 2002. ISBN 83-7200-965-1. Linki zewnętrzne Kościół św. Anny polska-org.pl
Градски стадион (Хожов)

Градски стадион (на полски: Stadion Miejski) е многофункционален стадион в Хожов, Полша. Построен е през 1935 година. Използва се най-много за футболни мачове и е дом на местния Рух (Хожов). Стадионът има капацитет от 10 000 седящи места. Технически данни Капацитет: 10 000 места Размери: 107 х 67 м Осветление: 1715 лукса Връзки и източници Профил на стадиона в сайта allstadiums.ru Архив на оригинала от 2016-08-06 в Wayback Machine. Oфициален сайт на Рух (Хожов)
Ruch Chorzów Stadium

The Ruch Chorzów Stadium (Polish: Stadion Ruchu Chorzów), also known as the Cicha Street Stadium (Stadion przy ulicy Cichej), is a multi-purpose stadium in the Batory district of the town Chorzów, Poland. Built in the years 1934–1935 for the successful Ruch Wielkie Hajduki team and currently is also used mostly for football matches and serves as the home of that club, now known as Ruch Chorzów. The stadium has a capacity of 9,300 people. References
Estadio Ruch Chorzów

El estadio Ruch Chorzów (en polaco: Stadion Ruchu Chorzów) es un estadio multiusos de la ciudad de Chorzów, Polonia. El estadio fue inaugurado en 1935 y tiene una capacidad de 10.000 espectadores sentados. Sirve, principalmente, para la práctica de partidos de fútbol donde ejerce como local el Ruch Chorzów. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Polonia Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estadio Ruch Chorzów. Sitio web oficial
Stade municipal de Chorzów

Le stade municipal de Chorzów est un stade multi-usages situé à Chorzów en Pologne et construit en 1935. Il est utilisé pour les matchs à domicile du Ruch Chorzów, club aux 14 titres de champion de Pologne. Il a une capacité d'environ 10 000 places. Historique Liens externes (pl) Présentation du stade sur ruchchorzow.com (pl) Fiche du stade sur stadiony.net Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail de la Pologne
Stadio municipale (Chorzów)

Lo Stadio municipale (in polacco Stadion Miejski) è uno stadio polacco della città di Chorzów di proprietà dello stato, costruito tra il 1934 e il 1935. Ospita le partite casalinghe del Ruch Chorzów. Il riammodernamento Per il 2012 sono previsti i lavori di ristrutturazione, riammodernamento ed ampliamento dello stadio. La nuova struttura potrà ospitare fino a 18.000 spettatori con tribune a ridosso del manto erboso. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stadion Ruchu Chorzów
Stadion Miejski (Chorzów)

Het Stedelijk Stadion in Chorzów, het Stadion Ruchu Chorzów of het Stadion Miejski w Chorzowie is een voetbalstadion uit de Poolse stad Chorzów in het woiwodschap Silezië. Het wordt sinds de opening in 1935 bespeeld door Ruch Chorzów, ooit een grootmacht in het Poolse voetbal. Geschiedenis Ten tijde van de opening in 1935 had het Stadion Ruchu een capaciteit van 40.000 toeschouwers en was het het meest moderne stadion in Polen. Een half jaar later werd de bouw van de hoofdtribune voltooid, wat de eerste overdekte tribune ter wereld was zonder dragende steunpilaren, waardoor de toeschouwers een vrij zicht konden genieten. In 1939 werd een klok van het Zwitserse bedrijf Omega in het stadion geplaatst, die er tot op de dag van vandaag nog staat. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd het stadion dusdanig beschadigd dat zelfs na renovatie, de capaciteit beperkt was tot 20.000. Na een nieuwe renovatie in 1961 werd deze weer verhoogd tot 41.000 en werd er ook een geheel nieuw speelveld aangelegd. Een volgende renovatie zeven jaar later bracht een lichtinstallatie. Toen in 1993 na een bommelding schade was aangebracht, werd besloten tot een nieuwe renovatie. Toen in 1998 een nieuwe verbouwing op de planning stond, wakkerde de discussie aan of het niet beter was een geheel nieuw stadion te bouwen. Hiertoe werd niet besloten en in 2002 was de renovatie afgesloten. Nu werd het aantal zitplaatsen teruggebracht tot 1.700, werd er een nieuwe ingang gebouwd en werden de tribunes dichter bij het veld geplaatst. In 2004 werd het Ruchu Stadion opnieuw onder handen genomen en werd het aantal zitplaatsen weer verhoogd, namelijk naar 7.500 plaatsen. Vijf jaar later werd er veldverwarming toegediend. Enkele jaren later ontstond de vraag voor een nieuwe (overdekte) zittribune, waarmee het Stedelijk Stadion tot 18.000 toeschouwers aan zou moeten kunnen. Zo ver is het nog niet en tot dan zal de capaciteit beperkt blijven tot 10.000.
Стадион Рух Хожов

Стадион Рух Хожов (пољ. Stadion Ruchu Chorzów) познат и као Стадион у улици Чихај (Stadion przy ulicy Cichej), је вишенаменски стадион у округу Батори у граду Хожов, Пољска. Изграђен у периоду од 1934. до 1935. године као домаћи терен за пољски тим Рух Хајдуки Вјелке и тренутно се такође користи углавном за фудбалске утакмице и служи као дом тог клуба, сада познатог као Рух Хожов. Стадион има капацитет за 9.300 гледалаца. Историја стадиона у ул. Чихај Недуго после освајања првог шампионата Пољске од стране Руха 1933. године, општина Велики Хајдуци доделила је парцелу за изградњу новог стадиона на улици Кролевскохуцка (данас Чихај), недалеко од железничке станице. Изградња је трајала од 1. јула 1934. до лета 1935. по пројекту инжењера Новака, а отварање је било 29. септембра те године. Завршени стадион је могао да прими 40.000 гледалаца и био је најмодернији у Пољској. Кровна конструкција без потпорних стубова, који би ометали видик, пуштена је у употребу годину и по дана касније и била је најсавременија таква конструкција у свету у то време. Пројектовао ју је инжењер Диц из Хуте Кролевске. Конструкција је, срећом, стигла на стадион Рух, јер ју је општина Велики Хајдуци случајно набавила на Међународном сајму у Познању, пошто је „Wielkopolskie Towarzystwo Wyścigów Konnych” није успело да продa. После Другог светског рата, стадион је претрпео само мања реновирања која су омогућила одржавање утакмица. Опште реновирање изведено је 1961. године, када је капацитет повећан са 20.000 на 41.000 гледалаца. Вештачко осветљење инсталирано је 1968. године. Додатна реновација обављена је 1993. године са постављањем седишта на главној трибини. Године 2002, број седишта је увећан за 1.700, а стадион је добио нове улазне капије и благајне. После инцидената 2004. године, капацитет седишта је повећан на 7.500. Стадион тренутно располаже са 10.000 места и подгрејаним тереном инсталираним 2009. године. Референце Спољашње везе Историја "Хасиока"' Стадион Рух на stadiony.net
Стадіон Руху (Хожув)

«Стадіон Руху Хожув» (пол. «Stadion Ruchu Chorzów») — багатофункціональний стадіон у місті Хожув, Польща, домашня арена однойменного футбольного клубу. Стадіон відкритий 1935 року. Арена мала місткість 40 000 глядачів і була найсучаснішою у Польщі. У 1937 році було споруджено головну трибуну під дахом без опорних стійок. Після Другої світової війни стадіон зазнав незначної реконструкції для можливості проведення футбольних матчів. Капітальну реконструкцію було здійснено у 1961 році, в результаті чого потужність арени збільшено до 41 000 глядачів. У 1968 році встановлено систему освітлення. 1993 року на головній трибуні встановлено окремі крісла. У 2002 році кількість місць була збільшена на 1 700 осіб. Облаштовано новий вхід та каси. 2004 року місткість стадіону зменшено до 7 500 глядачів. У 2009 році встановлено систему підігріву поля, а місткість трибун збільшено до 9 300 глядачів. На стадіоні встановлений історичний хронометр швейцарської компанії «Омега», який є символом арени. Годинник встановлений на стадіоні ще з часу його відкриття, однак після кожної реконструкції змінював розташування. Нині він встановлений над головною трибуною. У 2012 році було заплановано здійснити капітальну реконструкцію арени зі збільшенням потужності глядацьких трибун до 18 000 глядачів, однак місткість стадіону не було збільшено, а розширення арени заплановано на майбутнє. Було здійснено перший етап реконструкції, в результаті якого глядацькі місця переміщено ближче до ігрового поля. Посилання Про стадіон на офіційному сайті ФК «Рух (Хожув)» (пол.) Stadion Miejski w Chorzowie (Stadion Ruchu Chorzów) (пол.) Tam był sport: Boisko na Kalinie i inne dawne obiekty piłkarskie Ruchu Chorzów[недоступне посилання з липня 2019] (пол.)
Sobański Palace, Warsaw

The Sobański Palace (Polish: Pałac Sobiańskich w Warszawie) is a historical building, located on Ujazdów Avenue in Warsaw, Poland. History The building was constructed in 1876, under Polish architect Leandro Marconi's plans. In the 1930s, the palace's gardens were sold for the construction of a new road - the Avenue of Friends (Aleja Przyjaciół). During the Polish People's Republic, the building housed the headquarters for the Front of National Unity, proceeded by the Patriotic Movement for National Rebirth. In the 1990s, the building served as the centre for the Solidarity Citizens' Committee, later for the Institute of Lech Wałęsa. In 1996, the building was purchased by Jan Wejchert, Polish billionaire media mogul and founder of TVN Group. Presently, the palace houses the Polish Business Council (Polska Rada Biznesu) and a restaurant. Gallery See also Sobański Palace in Guzów Sobański family List of palaces in Poland References
Palais Sobański

Le palais Sobański (polonais : Pałac Sobańskich) est un palais situé Ulica Jasna (pl), n°5, dans l'arrondissement de Śródmieście, à Varsovie. Histoire Sources (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Pałac Sobańskich w Warszawie » (voir la liste des auteurs). Portail de Varsovie
Pałac Sobańskich w Warszawie

Pałac Sobańskich – zabytowy pałac znajdujący się w Alejach Ujazdowskich 13 w Warszawie. Historia W latach 1852–1854 na miejscu obecnego pałacu wzniesiono renesansową willę zaprojektowaną przez Juliana Ankiewicza. W 1876 wzniesiono nowy budynek według projektu Leandra Marconiego dzięki właścicielce hrabinie Emilii Łubieńskiej. Architekt prawdopodobnie dokonał całkowitej przebudowy willi Ankiewicza na pałacyk – neorenesansowy, dwukondygnacyjny budynek z tarasem. Przed pałacem umieszczono posąg – kopię Dawida Donatella. Po obu stronach budynku wzniesiono niewielkie oficyny. W latach 1921–1923 pałac był rezydencją Karola Jaroszyńskiego. W latach 30. rozparcelowano ogród znajdujący się za pałacem, wytyczając w jego miejscu nową ulicę – aleję Przyjaciół. Po wojnie pałac był tymczasową siedzibą Warszawskiego Konserwatorium Muzycznego. Następnie był siedzibą Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu i Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego. W 1965 pałac i dwa pawilony, a w 1999 także ogród zostały wpisane do rejestru zabytków. Na początku lat 90. XX wieku siedziba Komitetu Obywatelskiego, później Instytutu Lecha Wałęsy. Obecnie znajduje się tutaj m.in. Klub Polskiej Rady Biznesu. Przy pałacu rośnie dąb szypułkowy będący pomnikiem przyrody. W filmie W początkowych scenach filmu Znachor (1982, reż. Jerzy Hoffman) pałac pełnił funkcję rezydencji profesora Rafała Wilczura. Przypisy Bibliografia Tadeusz S. Jaroszewski: Księga pałaców Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1985, s. 145. ISBN 83-223-2047-7.
Kościół św. Andrzeja Apostoła i św. Małgorzaty w Dmosinie

Kościół Świętego Andrzeja Apostoła i Świętej Małgorzaty – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Głowno diecezji łowickiej. Obecna murowana i orientowana świątynia została wzniesiona w 1728 roku. W 1761 roku została konsekrowana. W 1914 roku została zniszczona przez pożar, natomiast w 1918 roku została odbudowana. Oryginalnie była to budowla jednonawowa w stylu barokowym, następnie została rozbudowana i przekształcona w latach 1927-1928. Do istniejącej nawy głównej zostały dobudowane dwie nawy boczne. W świątyni znajdują się trzy ołtarze; w ołtarzu głównym jest umieszczony obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z XVIII wieku. W 1931 roku budowla została konsekrowana przez Wincentego Tymienieckiego, biskupa łódzkiego. Przypisy
Kościół św. Stanisława w Grabowie

Kościół Świętego Stanisława – rzymskokatolicki kościół parafialny parafii św. Stanisława w Grabowie (dekanat Łęczyca w diecezji łowickiej). Historia i architektura Obecna murowana, klasycystyczna, jednowieżowa świątynia, została wzniesiona w latach 1835 - 38 i ufundowana przez rodzinę Kretkowskich, konsekrował ją biskup pomocniczy włocławski Józef Goldtmann. Jest to budowla jednonawowa na planie prostokąta. Nad elewacją frontową, zwieńczoną attykowym szczytem, znajduje się wieża na planie kwadratu zakończona dachem w kształcie ostrosłupa. Ściany zewnętrzne są ozdobione boniowaniem, a pod okapem biegnie gzyms podtrzymywany przez kroksztyny. Wnętrze nakrywa strop płaskim, tylko w prezbiterium jest umieszczone sklepienie konchowe. W ołtarzu głównym, w stylu barokowym, znajduje się obraz św. Stanisława z początku XIX wieku. Pozostałe elementy wyposażenia wnętrza reprezentują głównie styl klasycystyczny (należą do nich ołtarze boczne, ambona, chrzcielnica). Z początku XIX wieku pochodzi chrzcielnica w stylu empire w formie wazy na trójnogu, pochodząca z kaplicy ewangelickiej w Besiekierach. Przy kościele znajduje się klasycystyczny grobowiec Feliksa Kretkowskiego i jego żony. Na położonym obok cmentarzu stoi symboliczna mogiła poświęcona Polakom zamęczonym w niemieckich obozach. Świątynia została wpisana do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: 443 z 25.07.1967). Galeria Przypisy
Kościół św. Michała Archanioła w Inowłodzu

Kościół świętego Michała Archanioła – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Lubochnia diecezji łowickiej. Świątynia została zbudowana w 1520 roku. Jest to budowla orientowana, jednonawowa wzniesiona w stylu gotycko-renesansowym. Gruntownie została przebudowana w 1875, w stylu neogotyckim. Do wyposażenia kościoła należą trzy ołtarze. Neobarokowy ołtarz główny został wykonany przez rzeźbiarza Urbanowskiego i jest ozdobiony obrazem Matki Boskiej Bolesnej. Z pozostałych elementów wyposażenia można wyróżnić: późnogotycką kamienną chrzcielnicę, wykonaną w XVI wieku, gotycki relikwiarz ze szczątkami św. Idziego, drewnianą suknię z obrazu Matki Boskiej Bolesnej. W ścianie północnej jest umieszczony gotycki portal wykonany z piaskowca w stylu gotyckim, którego kształt nie zmienił się od XVI wieku. Przypisy