NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gmina Grudziądz

Gmina Grudziądz is a rural gmina (administrative district) in Grudziądz County, Kuyavian-Pomeranian Voivodeship, in north-central Poland. Its seat is the town of Grudziądz, although the town is not part of the territory of the gmina. Meer of the Gmina Grudziądz is Jan Tesmer. The gmina covers an area of 166.93 square kilometres (64.5 sq mi), and as of 2006 its total population is 10,359. Villages Gmina Grudziądz contains the villages and settlements of Biały Bór, Brankówka, Dusocin, Gać, Gogolin, Grabowiec, Mały Rudnik, Mokre, Nowa Wieś, Parski, Piaski, Pieńki Królewskie, Rozgarty, Ruda, Sosnówka, Stary Folwark, Świerkocin, Sztynwag, Szynych, Turznice, Wałdowo Szlacheckie, Węgrowo, Wielki Wełcz, Wielkie Lniska and Zakurzewo. Neighbouring gminas Gmina Grudziądz is bordered by the town of Grudziądz and by the gminas of Chełmno, Dragacz, Gruta, Nowe, Płużnica, Radzyń Chełmiński, Rogóźno, Sadlinki and Stolno. Notes References Polish official population figures 2006
Grudziądz (gmina)

Grudziądz est une gmina rurale du powiat de Grudziądz, Couïavie-Poméranie, dans le centre-nord de la Pologne. Son siège est la ville de Grudziądz, bien qu'elle ne fasse pas partie du territoire de la gmina. La gmina couvre une superficie de 166,93 km2 pour une population de 10 359 habitants. Géographie La gmina est bordée par la ville de Grudziądz et les gminy de Chełmno, Dragacz, Gruta, Nowe, Płużnica, Radzyń Chełmiński, Rogóźno, Sadlinki et Stolno. Annexes Liens internes Liste des gminy de Couïavie-Poméranie Références Portail de la Pologne
Grudziądz (comune rurale)

Grudziądz (in tedesco Graudenz) è un comune rurale polacco del distretto di Grudziądz, nel voivodato della Cuiavia-Pomerania.Ricopre una superficie di 166,93 km² e nel 2007 contava 11 134 abitanti. Il capoluogo è Grudziądz, che non fa parte del territorio ma costituisce un comune a sé. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Grudziądz Collegamenti esterni Sito ufficiale, su grudziadz.ug.gov.pl. (EN) Grudziądz, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Grudziądz (gemeente)

De gemeente Grudziądz is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Koejavië-Pommeren, in powiat Grudziądzki. De zetel van de gemeente is in Grudziądz. Op 30 juni 2004 telde de gemeente 10 085 inwoners. Oppervlakte gegevens In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Grudziądz 168,93 km², waarvan: agrarisch gebied: 64% bossen: 21% De gemeente beslaat 22,92% van de totale oppervlakte van de powiat. Demografie Stand op 30 juni 2004: In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1261,23 zł. Administratieve plaatsen (sołectwo) Dusocin, Sosnówka, Gogolin, Grabowiec, Turznice, Węgrowo, Mokre, Skarszewy, Ruda, Rozgarty, Pieńki Królewskie, Nowa Wieś, Sztynwag, Świerkocin, Mały Rudnik, Stary Folwark, Biały Bór, Zakurzewo, Wielkie Lniska, Wielki Wełcz, Piaski, Parski, Szynych, Wałdowo Szlacheckie. Zonder de status sołectwo: Brankówka, Gać. Aangrenzende gemeenten Chełmno, Dragacz, Gruta, Nowe, Płużnica, Radzyń Chełmiński, Rogóźno, Sadlinki, Stolno
Grudziądz (gmina wiejska)

Grudziądz – gmina wiejska w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie toruńskim. Siedzibą gminy jest miasto Grudziądz. Liczba ludności w 2018 roku wynosiła 12 544 osoby. Na terenie gminy funkcjonuje lotnisko Grudziądz-Lisie Kąty oraz prywatne lądowisko Wielkie Lniska dla śmigłowców. Struktura powierzchni Według danych z roku 2005 gmina Grudziądz ma obszar 166,93 km², w tym: użytki rolne: 64% użytki leśne: 21% Gmina stanowi 22,92% powierzchni powiatu. Demografia Dane z 2017: Piramida wieku mieszkańców gminy Grudziądz w 2014 roku. Zabytki Wykaz zarejestrowanych zabytków nieruchomych na terenie gminy: zagroda wiejska nr 39 w Dusocinie (dom mieszkalny, obora) z ok. połowy XIX w., nr A/637/1-3 z 03.07.1993 roku kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny z 1641 roku w Mokrem, nr A/298 z 13.07.1936 roku kościół parafii pod wezwaniem św. Mikołaja z 1742 roku w Szynychu, nr A/297 z 30.11.1929 roku park dworski z XIX w. w Węgrowie, nr A/300 z 25.11.1986 roku park dworski z początku XX w. w Wielkich Lniskach, nr A/299 z 24.11.1986 roku fort grupowy Wielka Księża Góra (17 obiektów) z lat 1890-1914 w Wielkich Lniskach, nr A/709/1-17 z 04.12.1998 roku Transport Drogi dojazdowe do gminy: drogi krajowe A1, 16, 55 drogi wojewódzkie 534 Międzynarodowy Szlak rowerowy R1 Wiślana Trasa Rowerowa Jedyny przystanek kolejowy w gminie znajduje się na linii nr 207 w miejscowości Wałdowo Szlacheckie. W ramach umowy z władzami gminy Irex-Trans od 3 stycznia 2022 roku obsługuje 21 linii autobusowych, funkcjonujące w ramach powiatowego transportu publicznego. Edukacja W gminie znajduje się: 7 szkół podstawowych, w tym: 5 publicznych Wałdowo Szlacheckie Sztynwag Mokre Piaski Nowa Wieś 2 niepubliczne Węgrowo Dusocin 2 przedszkola 1 publiczne Mały Rudnik 1 niepubliczne Nowa Wieś oddziały przedszkolne przy szkołach podstawowych Gminny Żłobek w Białym Borze Sołectwa Biały Bór, Dusocin, Gogolin, Grabowiec, Mały Rudnik, Mokre, Nowa Wieś, Parski, Piaski, Pieńki Królewskie, Rozgarty, Ruda, Skarszewy, Sosnówka, Stary Folwark, Sztynwag, Szynych, Świerkocin, Turznice, Wałdowo Szlacheckie, Węgrowo, Wielkie Lniska, Wielki Wełcz, Zakurzewo, Marusza. Miejscowości bez statusu sołectwa Brankówka, Gać, Hanowo, Kobylanka, Leśniewo, Linarczyk, Lisie Kąty, Małe Lniska, Sadowo. Sąsiednie gminy Chełmno, Dragacz, Grudziądz (miasto), Gruta, Nowe, Płużnica, Radzyń Chełmiński, Rogóźno, Sadlinki, Stolno Przypisy
Comuna de Grudziądz

Grudziądz (polaco: Gmina Grudziądz) é uma gminy (comuna) na Polónia, na voivodia de Cujávia-Pomerânia e no condado de Grudziądzki. A sede do condado é a cidade de Grudziądz. De acordo com os censos de 2007, a comuna tem 11 134 habitantes, com uma densidade 66,7 hab/km². Área Estende-se por uma área de 166,93 km², incluindo: área agricola: 64% área florestal: 21% Demografia Dados de 21 de Maio 2007: De acordo com dados de 2005, o rendimento médio per capita ascendia a 1616,25 zł. Ligações externas Sítio Oficial Referências
Грудзёндз (гмина)

Грудзёндз (пол. Grudziądz) — сельская гмина (волость) в Польше, входит как административная единица в Грудзёндзский повет, Куявско-Поморское воеводство. Население — 10 085 человек (на 2004 год). Сельские округа Дусоцин Соснувка Гоголин Грабовец Тужнице Венгрово Мокре Скаршевы Руда Розгарты Пеньки-Крулевске Нова-Весь Штынваг Сверкоцин Малы-Рудник Стары-Фольварк Бялы-Бур Закужево Вельке-Льниска Вельки-Велч Пяски Парски Шиных Валдово-Шляхецке Бранкувка Гад Соседние гмины Гмина Хелмно Гмина Драгач Грудзёндз Гмина Грута Гмина Нове Гмина Плужница Гмина Радзынь-Хелминьски Гмина Рогузьно Гмина Садлинки Гмина Стольно Ссылки Официальная страница
Грудзьондз (гміна)

Гміна Грудзьондз (пол. Gmina Grudziądz) — сільська гміна у північній Польщі. Належить до Грудзьондзького повіту Куявсько-Поморського воєводства. Станом на 31 грудня 2011 у гміні проживало 11845 осіб. Площа Згідно з даними за 2007 рік площа гміни становила 166.93 км², у тому числі: орні землі: 64.00% ліси: 21.00% Таким чином, площа гміни становить 22.92% площі повіту. Населення Станом на 31 грудня 2011: Сусідні гміни Гміна Грудзьондз межує з такими гмінами: Хелмно, Драґач, Ґрута, Нове, Плужниця, Радзинь-Хелмінський, Роґужно, Садлінкі, Стольно. Примітки
Riesengebirgsmuseum Hirschberg

Das Riesengebirgsmuseum Hirschberg (polnisch Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze) ist ein Heimat- und Glasmuseum in Jelenia Góra. Träger des Museums ist die Woiwodschaft Niederschlesien. Die Sammlungen umfassen archäologische und volkskundliche Objekte, Kunsthandwerk, Militaria, Möbel, Gemälde und schlesische Grafiken des 18. und 19. Jahrhunderts. Außerdem beinhaltet das Museum die größte Glassammlung in Polen mit einem reichen Bestand an schlesischem Glas des 14. bis 20. Jahrhunderts. Außenstellen Dem Riesengebirgsmuseum sind als Außenstellen zugeordnet: Carl-und-Gerhart-Hauptmann-Haus (Dom Carla i Gerharta Hauptmannów) in Szklarska Poręba, Bolkoburg (Zamek Bolków) in Bolków und Militär-Freilichtmuseum (Muzeum Historii i Militariów) in Jelenia Góra. Weblinks Website des Museums Website des Carl- und Gerhart-Hauptmann-Hauses Einzelnachweise
Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze

Muzeum Karkonoskie – placówka wystawienniczo-edukacyjna z siedzibą główną w Jeleniej Górze prezentująca wiedzę o rejonie karkonosko-izerskim i o Kotlinie Jeleniogórskiej. Zakres działalności muzeum obejmuje gromadzenie i udostępnianie zbiorów szczególnie związanych z Jelenią Górą, Kotliną Jeleniogórską, Karkonoszami i Górami Izerskimi w zakresie archeologii, etnografii, historii i sztuki, a także prowadzenia badań naukowych i działalności edukacyjnej w ww. tematykach. Placówkę prowadzi samorząd województwa dolnośląskiego. Muzeum w Jeleniej Górze stworzyło w oparciu o zbiory swoich członków niemieckie Towarzystwo Karkonoskie w roku 1889. Organizacja ta prowadziła muzeum do 1945. Początkowo znajdowało się przy obecnej ul. 1 Maja, a w 1902 przeniesiono je na ul. Szkolną. W roku 1914 muzeum otrzymało nowo wybudowany piętrowy budynek przy Kaiser Wilhelm Strasse (dziś Jana Matejki 28), dzieło architekta Carla Grossera. Jest on główną siedzibą placówki do dziś. Pierwszym kustoszem i dyrektorem muzeum był Hugo Seydel, pełniąc te funkcje do 1932 r. Ekspozycja w nowej siedzibie obejmowała zbiory rzemiosła, w tym tkackiego i szklarskiego, kolekcje oręża i sztuki sakralnej, przyrodnicze, galerię obrazów, ponadto rekonstrukcję salonu mieszczańskiego z wystrojem, a na podwórzu wiejską chatę wraz z wyposażeniem. Przy muzeum urządzono ogród z roślinnością karkonoską. Po przejściu Dolnego Śląska w granice Polski w 1945, zmieniono nazwę placówki na Muzeum Miejskie im. Jana Matejki, w 1949 na Muzeum Regionalne, a w 1975 na Muzeum Okręgowe, jednak do 1948 włącznie i w latach 1950–1952 nie udostępniano zbiorów publiczności, powiększając jednocześnie zbiory o eksponaty z różnych muzeów i instytucji regionu zachodniosudeckiego. Od 1953 muzeum prowadzi stałą działalność ekspozycyjno-wystawienniczą. Począwszy od 1964 placówka zaczęła się specjalizować w zbiorach artystycznych wyrobów szklanych, a podstawą tej kolekcji stają się eksponaty z Huty Szkła „Julia” z pobliskich Piechowic. W 2001 r. placówka otrzymała współcześnie obowiązującą nazwę – Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze, a w latach 2009–2011 budynek główny przeszedł remont. Oprócz głównej siedziby, muzeum ma trzy oddziały: Dom Carla i Gerharta Hauptmannów w Szklarskiej Porębie (ul. 11 Listopada, nr 23) (od 1995) Muzeum Zamek Bolków (ul. Zamkowa 1) (od 1977) Muzeum Historii i Militariów w Jeleniej Górze (ul. Sudecka 81) Muzeum Walki i Pracy w Cieplicach (od 1980; zlikwidowany) Muzeum posiada działy: archeologii, etnografii, historii, sztuki, szkła artystycznego im. Mieczysława Buczyńskiego i działy obsługujące, a także bibliotekę W 2014 odznaczone Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, w dziedzinie muzealnictwo. Dyrektorzy muzeum Hugo Seydel (1889–1932) Heinrich Meuß (1932–1945) 1945–1948 – kolejno: Borys Borkowski, Karol Dąbrowski, Zygmunt Wereszczyński Stefan Górka (1948–1950) Jadwiga Bielska Zbisław Michniewicz Henryk Szymczak (1968–1982) Barbara Rymaszewska (1983-1986) Stanisław Firszt (1987–2008) Gabriela Zawiła (2008-2 I 2020) Przemysław Wiater (od marca 2020 do 17 listopada 2020) Julita Izabela Zaprucka (od 2021) Przypisy
Jewish cemeteries in Ostrów Wielkopolski

There were two Jewish cemeteries in Ostrów Wielkopolski, Poland. Under an agreement between the town administration and the Jewish community, a lapidarium, collection of stone monuments was made using remaining gravestones from the two sites. In 2006, the architectural recording and preservation of the surviving tombstones work began and a proposal for the construction of the monument was initiated; the construction was made by April 2007. The Old Cemetery The first cemetery was built in the center of the Jewish quarter (the west side of the town square) in the beginning of the eighteenth century. It measured only 1,902 square feet (176.7 m2) and was closed by 1780. In 1877, the site was cleared and planted over with greenery. To commemorate the peace following the Franco-German War (1870–1871), the area was named Lasek Przyjaźni (The Grove of Friendship). During World War II, the entire area along with the Jewish quarter was destroyed. During the communist era an electric transformer was set up on the site. The New Cemetery The new cemetery was created on the northern outskirts of Ostrów (western edge of the so-called New Quarter), the same year the old cemetery was closed. In 1873, a funeral home was raised up on a 6.9-acre (28,000 m2) lot nearby. During World War II, the tombstones were removed and used as building material. Until 1960, a gardening center operated on its place and then in the 70s, a school was built there. Parts of the land along with the burial remains were then used to build a route into the town center. Six Branch Menorah In April 2007, to commemorate the Jewish residents of Ostrów Wielkopolski, the town authorities erected monuments and fenced some of the former cemetery. Unfortunately, the menorahs that are the elements of the fence have only six branches. According to the town authorities' agreement with the Jewish community, the local government was supposed to contact the representatives of the Jewish community regarding any construction work. This did not happen. Also the authorities underestimated its citizenry who pointed out the error in the fence. Its construction was finalized with the error. Notes and references Nowy cmentarz żydowski w Ostrowie Wielkopolskim na portalu Virtual Shtetl (Wirtualny Sztetl) Stray cmentarz żydowski w Ostrowie Wielkopolskim na portalu Wirtualny Sztetl Lapidarium z Alei słowackiego Oddanie Lapidarium z Placu 23 stycznia gminie żydowskie z Wrocławia Zdjęcia archiwalne z rozbieranych cmentarzy oraz oczyszczanie pozostałych fragmentów macew
Cmentarze żydowskie w Ostrowie Wielkopolskim

W historii Ostrowa Wielkopolskiego odnotowano dwa cmentarze żydowskie. Na mocy umowy miasta Ostrów Wielkopolski z gminą żydowską o zagospodarowaniu kirkutów na miejscu cmentarzy pobudowane zostały, z wykorzystaniem zachowanych macew, lapidaria. W roku 2006 rozpoczęto prace ewidencyjne i konserwatorskie nad ocalałymi nagrobkami oraz rozpisano przetarg na budowę lapidariów, które wykonano na początku kwietnia 2007 roku. Stary cmentarz Pierwszy kirkut powstał w centrum dzielnicy żydowskiej (za zachodnią pierzeją Rynku) na początku XVIII wieku. Liczył zaledwie 580 m² i został zamknięty już w 1780 roku. W 1877 r. teren uporządkowano, zazieleniono i nazwano Laskiem Przyjaźni, na pamiątkę pokoju po wojnie francusko-pruskiej 1870–1871. Podczas II wojny światowej zniszczono prawie całą dzielnicę żydowską. Na terenie Placu 23 Stycznia utworzono murek z porozbijanych macew z II cmentarza na alejach Słowackiego i obsadzono go zielenią. W czasach PRL w północno-zachodnim krańcu parku postawiono transformator. Nowy cmentarz Nowy kirkut utworzono na ówczesnym północnym przedmieściu Ostrowa (zachodni skraj tzw. Nowej Dzielnicy), w roku zamknięcia starego cmentarza. W 1873 roku wybudowano na nim dom pogrzebowy. Liczył do 2,8 ha. Zlikwidowany został w latach II wojny światowej, a macewy posłużyły jako materiał budowlany. Do roku 1960 funkcjonował w jego miejscu zakład zieleni, a w latach 70. wybudowano tam zespół szkół. Część ziemi wraz ze szczątkami została wówczas wykorzystana przy budowie trasy komunikacyjnej w Śródmieściu Ostrowa. Zobacz też stara synagoga w Ostrowie nowa synagoga w Ostrowie Linki zewnętrzne Nowy cmentarz żydowski w Ostrowie Wielkopolskim na portalu Wirtualny Sztetl Cmentarze żydowskie w Ostrowie Wielkopolskim -Zdjęcia archiwalne z rozbieranych cmentarzy oraz oczyszczanie pozostałych fragmentów macew Oddanie Lapidarium z Placu 23 stycznia
Jüdischer Friedhof (Chrzanów)

Der Jüdische Friedhof in Chrzanów, einer polnischen Stadt in der Woiwodschaft Kleinpolen, wurde in den 1760er Jahren angelegt. Der jüdische Friedhof ist ein geschütztes Kulturdenkmal. Auf dem circa 1,71 Hektar großen Friedhof sind heute noch etwa 1500 Grabsteine vorhanden, der älteste stammt aus dem Jahr 1802. Im Jahr 1949 fand die letzte Bestattung statt. Bestattete Persönlichkeiten Rabbiner David Halberstam (gest. 1894) Weblinks Jüdischer Friedhof in Chrzanów, polnisch bei Virtuelles Schtetl
Jewish Cemetery, Chrzanów

The Jewish cemetery of Chrzanów in the Lesser Poland Voivodeship is located outside the centre. History It was founded in the middle of the 18th century. It covers an area of 1.71 ha and houses over 3,700 places of burial. The oldest gravestone preserved until now dates back to 1802 and the most recent one to 1949. There are two ohelim at the cemetery: one of Rabbi Salomon Bochner, who died in 1828, who was a student of Elimelech of Lezajsk, and the other one of six representatives of the rabbinic dynasty of the Helbersztams who lived at the turn of the 19th and 20th century. A collective tomb has been situated in the centre of the cemetery for 37 people who were murdered in 1939 in Trzebinia by the Nazis. On August 7, 2007, a thorough renovation of the cemetery was concluded with an international ceremony, and in December 2007 the cemetery was entrusted to the care of the Chrzanów Museum. Admission for prayer purposes is possible as well as guided tours through the Chrzanów Museum. The cemetery remains closed on Saturdays and Jewish holidays. Further reading Przemysław Burchard: Pamiątki i zabytki kultury żydowskiej w Polsce. Warsaw: 1990, pp. 188. External links [1] documentation and pictures of all Tombstones Media related to Jewish cemetery in Chrzanów at Wikimedia Commons Images Jewish cemetery of Chrzanów on Virtual Sztetl
Cmentarz żydowski w Chrzanowie

Cmentarz żydowski w Chrzanowie – został założony najprawdopodobniej w 1763 i zajmuje powierzchnię 1,6 ha, na której zachowało się około 1500 macew, z których najstarsza pochodzi z 1802. Na kirkucie znajdują się też dwa ohele, z których jeden kryje szczątki cadyków z rodziny Halberstamów, a drugi jest miejscem pochówku miejscowego cadyka Salomona Buchnera (zm. 1828 r.). Cmentarz znajduje się przy ul. Borowcowej. Poza ogrodzeniem, bezpośrednio za cmentarzem znajduje się Cmentarz wojenny nr 445 – Chrzanów z okresu I wojny światowej, odrestaurowany w 2022 roku. Cmentarz wpisany jest do rejestru zabytków województwa małopolskiego (decyzja nr A/1524/M z 29.08.2019). Przypisy Bibliografia Przemysław Burchard: Pamiątki i zabytki kultury żydowskiej w Polsce. Warszawa: 1990, s. 188. Linki zewnętrzne Opis wraz z ilustracjami Cmentarz żydowski w Chrzanowie na portalu Wirtualny Sztetl
Ойцовски национален парк

Ойцовският национален парк (на полски: Ojcowski Park Narodowy) е национален парк в Южна Полша, Малополско войводство. География Паркът се намира в южната част на Краковско-Ченстоховска равнина. Той е най-малък от полските национални паркове. Смята се, че има приблизително 700 пещери. Най-дългите от тях са: Пещера на Локетек, Чемна, Збойецка, Сомсповска, Кожярня. Много характерни за парка са прилепите. Фауна Броят на видовете срещани тук се оценяват на 11 000, сред тях: голям нощник, малък подковонос, лисица, европейски бобър, див заек, сърна, хермелин, дива свиня, златка, черен пор, бял щъркел, язовец, лешников сънливец, ондатра, голям ястреб, воден кос, земеродно рибарче, горска улулица, горска ушата сова, Кълвачови, жълтоглаво кралче, гривяк, гургулица, копринарка, хвойнов дрозд, малък гребенест тритон, червенокоремна бумка, кафява крастава жаба, планинска жаба, дървесница, водна змия, ливаден гущер, слепок, усойница, Salmo trutta fario, дъгова пъстърва. Флора На територията на националния парк се срещат: ела, габър, Betula oycoviensis, Rosa pendulina, Prunus fruticosa, Hippophae rhamnoides, Epipactis palustris, Pedicularis sylvatica, Gentianopsis ciliata, Tofieldia calyculata, Listera ovata, Equisetum telmateia, Aconitum moldavicum, Stipa joannis, Aster amellus, Phyteuma orbiculare, Cardamine glanduligera, Chrysosplenium alternifolium, Pulmonaria obscura, гълъбови очички, Anemone nemorosa, Omphalodes scorpioides, Anemone ranunculoides, Arum maculatum. Източници ((pl)) Ojcowski Park Narodowy Архив на оригинала от 2014-12-18 в Wayback Machine.
Ojcowský národní park

Ojcowský národní park (polsky Ojcowski Park Narodowy) je národní park v Polsku, v krakovském okrese Malopolského vojvodství. Založen byl roku 1956. V současnosti má rozlohu 21,46 km², jde o nejmenší národní park v Polsku. Název nese podle malé vesnice Ojców, v níž sídlí vedení parku, a nedaleko níž se nachází stejnojmenná ruina hradu. Geologické a přírodní bohatství parku je tvořeno zvláště Krakovsko-čenstochovskou jurou (Wyżyna Krakowsko-Częstochowska), přesnějí její částí Wyżyna Olkuska. Park zahrnuje dvě říční údolí (Prądniku a Saspówky), četné vápencové útesy (nejznámější je 25 metrů vysoký Herkulův kyj) a přes 400 jeskyní. Největší z nich je jeskyně Łokietek (podle pověsti, se v ní ukrýval král Władysław I. Łokietek, po němž byla pojmenována). Je hluboká 320 metrů. V parku žije více než 5500 živočišných druhů. Patří mezi ně 4600 druhů hmyzu (včetně 1700 brouků a 1075 motýlů) a 135 ptáků. Mezi zdejší savce patří bobr, jezevec nebo hranostaj. Žije zde také 15 druhů netopýrů, z nichž mnozí přes zimu hibernují v jeskyních parku. Netopýr je i ve znaku parku. Nejstarší osídlení v této oblasti se datuje do paleolitu, do doby přibližně před 120 000 lety. Oblast je totiž bohatá na pazourek, pro pravěké lidi velmi cenný. Krom ruiny gotického hradu Ojców se na území parku nachází i další historická památka, velmi dobře zachovalý renesanční zámek Pieskowa Skała. Související články Národní parky v Polsku Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Ojców National Park na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ojcowský národní park na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Ojców Nationalpark

Ojców Nationalpark (polsk: Ojcowski Park Narodowy) er en nationalpark i Powiat Kraków, Lillepolens Voivodeship i det sydlige Polen, etableret i 1956. Det har sit navn fra landsbyen Ojców, hvor den også har sit hovedkvarter. Komponisten Chopin besøgte Ojców i 1829. Det er Polens mindste nationalpark med et oprindeligt areal på 14,40 km², siden udvidet til 21,46 km². Af dette område 15,28 km² er skovklædt og 2,51 km² er strengt beskyttet. Parken ligger 16 kilometer nord for Kraków, i Kraków-Częstochowa Jura. Geografi Parken er karakteriseret af grundfjeld afbrudt af karstområder, og to floder (Prądnik og Sąspówka) hvis dale indeholder talrige kalkstens klipper, kløfter og over 400 huler. Den største af disse, Łokieteks hule (siges at have beskyttet kong Władysław I Łokietek, som den er opkaldt efter), er 320 meter dyb. Området er også kendt for sine klippeformationer, hvor den mest berømte er Maczuga Herkulesa (eller Hercules Køllen), en 25 meter høj kalkstensøjle. Ojcowski Park har en høj biodiveristet: over 5.500 arter bor i parken, heriblandt 4600 arter af insekter (inklusive 1700 biller og 1075 sommerfugle) og 135 fugle . Pattedyr inkluderer bæver, grævling, lækat og 15 arter af flagermus, hvoraf mange ligger i dvale i parkens huler om vinteren. Vandløb Vandløbene udviklede sig i slutningen af tertiærperioden til sin nuværende form som et resultat af dybt erosion. Det vigtigste vandløb er Pradnik. Dens biflod i parken er Saspowka. Vandløbene forsynes med vand fra ca. 20 kilder i karst-revner, kaldet "wywierzyska" (stigende kilder). Menneskelig beboelse og kultur Den tidligste bosættelse i området daterer sig til ældste stenalder for cirka 120.000 år siden. Ojców- regionen er rig på flint, der tiltrak de tidlige mennesker. Parken indeholder adskillige slotte, herunder et ødelagt gotisk slot ved Ojców og et bedre bevaret renæssanceslot ved Pieskowa Skała, begge på turistruten Ørnereden . Der er to museer i parken, professor Władyslaw Szafer-museet (opkaldt efter den første person, der talte for oprettelsen af en nationalpark i Ojców-området) og en afdeling af den Krakow-baserede National Art Collection, der ligger i Pieskowa Skała slottet. Galleri Kilder og henvisninger Bestyrelsen for polske nationalparker Ojcowski National Park ved polske nationalparker af Zbigniew Zwolińsky Officiel hjemmeside Internetarkiv Turistinformation i Ojcow National Park