NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Rozalii i św. Marcina w Zagnańsku

Kościół świętej Rozalii i świętego Marcina – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu zagnańskiego diecezji kieleckiej. Kościół został wybudowany z kamienia. Budowla została konsekrowana przez biskupa Trzebickiego w 1669 roku. Barokowe wnętrze świątyni jest ozdobione dwoma ołtarzami bocznymi, przedstawiającymi patronów kościoła. Świątynia w obecnym kształcie została rozbudowana po zakończeniu II wojny światowej. Nowa budowla przylegająca do starej nawy od strony wschodniej została zaprojektowana przez inżyniera Jana Jamróza z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Świątynia wkomponowana w krajobraz jest nakryta kopułą, rozjaśniającą wnętrze wieńcem okien. W 1957 roku rozbudowany kościół został konsekrowany przez biskupa Czesława Kaczmarka. Ozdobą budowli jest polichromia wykonana w 1979 roku. Została zaprojektowana przez profesora Kazimierza Morraya – z pochodzenia Węgra. Na kobaltowym błękicie przedstawieni zostali aniołowie, pełniący różne funkcje względem Świata i człowieka. W kopule zostało ukazane dzieło stworzenia Świata i ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny oraz motywy z życia św. Rozalii i św. Marcina. W ołtarzu głównym jest przedstawiony Jezus Chrystus. W ostatnich kilku latach świątynia została gruntownie wyremontowana. Została odnowiona stara nawa razem z ołtarzami, organami i drogą krzyżową, został wyremontowany dach, został położony chodnik wokół kościoła, zostały odnowione dachy hełmowe wież na świątyni oraz elewacja fasady. Przypisy
Kościół św. Mikołaja w Solcu-Zdroju

Kościół świętego Mikołaja – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu nowokorczyńskiego diecezji kieleckiej. Historia Świątynię wybudowano w latach 1937–1939. W 1967 wyremontowany kościół został konsekrowany przez biskupa Jana Jaroszewicza. Polichromia na stropie budowli została wykonana w 1961. Prezbiterium zostało wyremontowane i wnętrze zostało wymalowane w 1995. Jednym z kilku zachowanych zabytków jest renesansowy nagrobek wmurowany w północną, zewnętrzną ścianę kościoła. Na kamiennej płycie jest przedstawiony brodaty, zakuty w zbroję rycerz. Według tradycji jest to Samuel Zborowski. Tablice pamiątkowe W kościele umieszczone są tablice pamiątkowe: ku czci św. Jana Pawła II z 2005, upamiętniająca zakończenie XIX wieku z 1900, z napisem Christus Deus Homo / Jesus Vivit Regnat Imperat, w hołdzie żołnierzom Batalionów Chłopskich poległych w walkach z Niemcami w latach 1940–1945 (z 1997). W chodnik przed kościołem wmurowana jest ponadto tablica jego fundatorów w 2016 Marty i Czesława Sztuków, właścicieli od 2011 soleckiego uzdrowiska. Przypisy
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Nagłowicach

Kościół Matki Bożej Różańcowej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu jędrzejowskiego diecezji kieleckiej. Obecna neogotycka świątynia, posiadająca strzelistą, z daleka widoczną sylwetkę została wybudowana według projektu architekta warszawskiego Marcelego Pawła Plebińskiego, w czasie urzędowania proboszcza parafii księdza Franciszka Lipińskiego. Świątynia została konsekrowana w 1914 roku przez biskupa Augustyna Łosińskiego. Świątynia posiada wezwanie Matki Bożej Różańcowej, czczonej w tryptyku w ołtarzu głównym. Obraz w 1959 roku został namalowany przez Izabelę Borowską, kielecką artystkę plastyk. Borowska wykonała także polichromię i stacje Drogi Krzyżowej. Najważniejszy i najciekawszy obraz – dar anonimowego ofiarodawcy z 1740 roku jest umieszczony tuż nad tryptykiem w ołtarzu głównym. Jest to małych rozmiarów obraz Matki Bożej pochodzący z 2 połowy XVII wieku, wykonany w konwencji szkoły Murilla i nakryty srebrną sukienką. Wszystkie ołtarze, główny i dwa boczne reprezentują styl neogotycki i zostały wykonane z drewna dębowego – są dedykowane św. Łukaszowi i Matce Bożej Nieustającej Pomocy. Wiele elementów wnętrza zostało wykonanych z drewna dębowego. Bardzo dobrze jest zachowana ambona. Drewno dębowe jest uzupełnione przez drewno lipowe, z którego m.in. została wykonana chrzcielnica z 1850 roku, znajdująca się wcześniej w starym kościele. Została wyrzeźbiona w jednym klocu drewna. Do nawy głównej jest dobudowana kaplica, w której są pochowani fundatorzy świątyni. W wyposażeniu świątyni jest ornat pochodzący z 1822 roku, zszywany z tzw. pasów słuckich, ułożonych na białym tle, który został ofiarowany kościołowi przez o. W. Drzewieckiego, opata cystersów z Jędrzejowa. Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wyszonkach Kościelnych

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Szepietowo diecezji łomżyńskiej. Historia Jest to świątynia wzniesiona w latach 1904-1912 w stylu neogotyckim. W 1950 roku zostały odbudowane wieże. Architektura Budowla jest murowana, wzniesiona z cegły i ustawiona na fundamencie wykonanym z ciosów kamiennych na zaprawie. Otwory okienne są umieszczone w uskokowych obramieniach zwieńczonych ostrołukowo. Kościół posiada plan krzyża łacińskiego z zamkniętym trójbocznie prezbiterium oraz dostawionymi do niego zakrystią i skarbcem. Elewacje są oszkarpowane i posiadają blendy umieszczone w uskokowych przyporach i zwieńczone arkadowym fryzem podokapowym i gzymsem. Fasada posiada dwie kondygnacje i dwie wieże. Korpus i skrzydła transeptu są nakryte dachem dwuspadowym, natomiast prezbiterium i aneksy są nakryte dachem wielopołaciowym. Wieże są nakryte wysokimi dachami hełmowymi. Dachy pokrywa blacha ocynkowana. Świątynia zachowała się w dobrym stanie. Przypisy
Kościół św. Michała Archanioła w Kańczudze

Kościół św. Michała Archanioła w Kańczudze – kościół znajdujący się w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, w Kańczudze. Kościół wraz z plebanią wpisany został do rejestru zabytków nieruchomych województwa podkarpackiego. Unia Europejska współfinansowała zagospodarowanie placu i odnowę ogrodzenia wokół zabytkowego kościoła, w ramach działania Odnowa i rozwój wsi Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013. Historia Kościół pw. św. Michała Archanioła gruntownie przebudowano (na bazie starszego) w latach 1605–1612. Po stronie północnej dobudowano kaplicę św. Anny, fundacji Anny Ostrogskiej, a około 1660 r. po stronie południowej przybudowano kaplicę Matki Boskiej, fundacji mieszczanina Jacentego Kwolka, następnie w 1730 dostawiono obecną zakrystię. W 1870 r. budynek oskarpowano. W latach 1924–1928 według projektu Witolda Rawskiego przebudowano elewację, dodano kruchtę i wieżę. Plebania pochodzi z 1866 roku. Architektura i wyposażenie Budynek orientowany, jednonawowy z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie. W nawie i prezbiterium sklepienia kolebkowe. Całość nakryta dwuspadowym dachem. We wnętrzu część barokowego wyposażenia z XVII i XVIII wieku. Przypisy Bibliografia Jacek Żabicki: Leksykon zabytków architektury Lubelszczyzny i Podkarpacia. Kraków: Arkady, 2013. ISBN 978-83-213-4787-5.
Kościół Znalezienia Krzyża Świętego w Małym Płocku

Kościół Znalezienia Krzyża Świętego – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Piątnica diecezji łomżyńskiej. Historia Obecna świątynia murowana została wzniesiona w latach 1878–1881 dzięki staraniom księdza Franciszka Tomkiewicza i w dniu 28 października 1883 roku została pobłogosławiona przez księdza prałata P. Andruszkiewicza. Budowla została całkowicie zniszczona podczas I wojny światowej w 1915 r., następnie została odbudowana dzięki staraniom proboszczów ks. Franciszka Łacińskiego i ks. Tadeusza Ciborowskiego. W latach 1994–1999 świątynia została odnowiona dzięki staraniom księdza proboszcza Jerzego Śleszyńskiego. Dnia 8 sierpnia 1999 roku została konsekrowana przez biskupa łomżyńskiego Stanisława Stefanka. Kościół reprezentuje styl neobarokowy, jest budowlą murowaną, wybudowaną na planie krzyża łacińskiego, halową, posiadającą trzy nawy oraz dwuwieżową fasadę. 2 maja 2020 roku odbyła się w kościele uroczystość ustanowienia Sanktuarium Matki Pocieszenia – Pani Małopłockiej, którego centralnym punktem jest słynący z wielu łask obraz Matki Bożej Pocieszenia. Pojawił się on w parafii w roku 1738 i od tego czasu trwa kult Matki Bożej Małopłockiej. Przypisy
St. Martin (Strzelce)

Die Pfarrkirche Mariä Geburt und St. Martin (polnisch Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Marcina) ist eine römisch-katholische Kirche in der schlesischen Ortschaft Strzelce (Strehlitz) in der Woiwodschaft Opole. Die Kirche ist die Hauptkirche der Pfarrei Mariä Geburt und St. Martin (Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Marcina) in Strzelce. Geschichte Eine Kirche wurde 1326 erstmals in Strehlitz erwähnt. Ein erster Bau stammt aus dem Ende des 13. Jahrhunderts. Im 14. Jahrhundert wurde an den vermutlich hölzernen Bau ein steinerner Chor angebaut. In der zweiten Hälfte des 15. Jahrhunderts entstand das Langhaus mit Gewölbe aus Stein. Um 1500 wurde der Glockenturm angebaut. Zwischen 1874 und 1877 sowie 1923 erfolgten größere Sanierungsarbeiten am Kirchengebäude. Der Kirchenbau steht seit 1965 unter Denkmalschutz. Architektur Die Backstein-Saalkirche entstand im Stil der Gotik. Das zweijochige und flachgedeckte Langhaus besitzt einen zweijochigen rechteckigen Chor mit Satteldach. An der Fassade des Chors befindet sich ein Renaissance-Epitaph von Adam von Prittwitz-Gaffron. Der Hauptaltar entstand in den 1870er Jahren im neogotischen Stil. Dieser besitzt Figuren der Muttergottes mit Kind und der Hl. Katharina und Barbara. Das Taufbecken entstand ebenfalls im neogotischen Stil. Literatur Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen. Schlesien. Deutscher Kunstverlag, München u. a. 2005, ISBN 3-422-03109-X, S. 883–884. Weblinks Geschichte und Hist. Martinskirche (poln.) Einzelnachweise
Kościół Przemienienia Pańskiego w Piątnicy Poduchownej

Kościół Przemienienia Pańskiego – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Piątnica diecezji łomżyńskiej. Historia Obecna świątynia murowana została zbudowana w latach 1914, 1927–1938 dzięki staraniom księdza Z. Skarżyńskiego; zniszczona w czasie II wojny światowej w 1944 roku, została odbudowana w latach 1945–1953 dzięki staraniom proboszczów: księdza B. Zarzeckiego i księdza S. Prószyńskiego; wieże zostały dobudowane w 1991 roku dzięki staraniom księdza proboszcza Edwarda Zambrzyckiego. Budowla została konsekrowana w 1951 roku. W latach 1995–2000 dzięki staraniom księdza proboszcza Stefana Grajewskiego zostało uporządkowane otoczenie świątyni i zostało zainstalowane nowe nagłośnienie świątyni. Przypisy
Kościół Świętego Michała Archanioła w Błociszewie

Kościół Świętego Michała Archanioła w Błociszewie – zabytkowy kościół parafialny w Błociszewie, w powiecie śremskim, w województwie wielkopolskim. Historia W 1408 dziedzice wsi, Jan i Mikołaj Błociszewscy wybudowali pierwszy kościół, który erygował Wojciech, herbu Jastrzębiec, biskup poznański. Znajdowały się w nim dwie kaplice, w których były groby rodzinne Błociszewskich i Krzyżanowskich. Architektura Obecny obiekt wybudowany przed 1736 o drewnianej, słupowo-ramowej konstrukcji. W późnobarokowym ołtarzu głównym z połowy XVIII wieku umieszczony jest barokowy obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, na ścianie bocznej wisi obraz św. Michała Archanioła. W rokokowych ołtarzach bocznych znajdują się: w prawym obraz św. Rodziny, a w lewym krucyfiks. Neorenesansowe witraże pochodzą z 1906. Do wyposażenia należą również: późnobarokowa chrzcielnica z XVIII wieku z rzeźbą św. Jana Chrzciciela, neorenesansowa ambona z 1906, ludowy krzyż procesyjny z XVIII wieku, organy z 1971. Kaplica Kęszyckich Przy kościele stoi klasycystyczna kaplica grobowa rodu Kęszyckich. Na jej ścianach wmurowano następujące tablice pamiątkowe upamiętniające m.in.: Wojciecha Marię Kęszyckiego, ps. Monokl (ur. 30 maja 1922, zm. 20 lipca 2015) – żołnierza Armii Krajowej działającego w latach 1939–1945 w Warszawie i na Rzeszowszczyźnie, Marcina Wyród-Przyborowskiego (ur. 9 lutego 1899, zm. 1943) – doktora praw Uniwersytetu Jagiellońskiego, legionistę, uczestnika kampanii wrześniowej, więzionego przez sowietów na Litwie, zmarłego w drodze na zesłanie na Syberię, Florentynę z Kęszyckich Meysztowiczową z Rohożnicy koło Wołkowyska (ur. 1887, zm. 1964), Marię z Meysztowiczów Ksawerową Pruszyńską (ur. 1907, zm. 1984) – fundatorkę figury św. Rity z miejscowego kościoła, Daniela Kęszyckiego (ur. 1884, zm. 1936) – powstańca wielkopolskiego i śląskiego, konsula generalnego RP w Opolu w latach 1920–1922, Antoniego Kęszyckiego (ur. 1914, zm. 1939) – poległego w obronie Polski, Stefana Kęszyckiego (ur. 1918, zm. 1940) – zakatowanego przez Niemców w ich obozie koncentracyjnym w Mauthausen-Gusen, Józefę Kęszycką (ur. 1920, zm. 1942) – rozstrzelaną przez Niemców w ich obozie koncentracyjnym w Ravensbrück. Otoczenie Przy kościele znajdują się stare groby, w których pochowano m.in.: ks. Wacława Jurgę (ur. 20 września 1910 w Donatowie, zm. 22 września 1959 w Paryżu), doktora teologii, profesora Polskiego Seminarium w Paryżu, więźnia niemieckich obozów koncentracyjnych w Dachau i Gusen, sprowadzonego do Polski 7 kwietnia 1960, ks. Marcelego Matuszewskiego (ur. 1875, zm. 1924) – lokalnego proboszcza, Michała Jurgę (ur. 3 września 1898, zm. 16 sierpnia 1920) – ułana z 1. Pułku Ułanów Wielkopolskich, poległego w bitwie pod Maciejowicami. Galeria Przypisy
Kościół św. Wojciecha w Dalewie

Kościół św. Wojciecha w Dalewie – zabytkowy kościół parafialny w Dalewie, w powiecie śremskim, w województwie wielkopolskim. Architektura Obiekt jest wczesnogotycki, z początku XIV wieku (przebudowany w XVII wieku). Budowla jest jednonawowa z węższym prezbiterium, przykryta dwuspadowym dachem, który wieńczy wieżyczka z żelazną chorągiewką z datą 1699 i literami LC. We wnętrzu znajduje się barokowy ołtarz sprzed 1610, a na nim obraz Adoracji Matki Boskiej z Dzieciątkiem przez świętego Stanisława i świętego Wojciecha z 1687. Po bokach znajdują się drewniane figury św. Jana Ewangelisty i św. Mateusza. Nad prezbiterium widnieją freski przedstawiające patronów kościoła z 1613. W barokowych ołtarzach bocznych są figury Chrystusa Króla i św. Jana Nepomucena. Na zewnątrz tablica ks. Piotra Wawrzyniaka z 1980 (pochodził z nieodległej Wyrzeki) oraz trzy inne tablice poświęcone poległym w wojnach światowych. Przy kościele znajduje się drewniana dzwonnica konstrukcji szkieletowej z 1878. Otoczenie Przy kościele znajduje się kilka grobów. Pochowano tu m.in.: ks. Juliana Cichowskiego (ur. 7 stycznia 1870, zm. 12 sierpnia 1948) – proboszcza dalewskiego i dziekana śremskiego, ks. Jana Konopczyńskiego (ur. 24 kwietnia 1883, zm. 17 lipca 1961) – kanonika honorowego Kapituły Prymasowskiej w Gnieźnie, proboszcza parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bydgoszczy, dziekana dekanatu Bydgoszcz I, budowniczego kościoła Matki Boskiej Nieustającej Pomocy na bydgoskim Szwederowie. Galeria Przypisy
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Rabce-Zdroju

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Rabce-Zarytem – kościół parafialny zlokalizowany w Zarytem (części Rabki-Zdroju, województwo małopolskie). Historia W 1815 wybudowano na terenie Zarytego kapliczkę murowaną, do której w 1927, z inicjatywy lokalnych właścicieli tartaku i młyna, dostawiono przybudówkę z drewna. W 1977 w miejscu tej przybudówki wymurowano ściany z pustaków oraz cegieł. Bez zezwolenia władz komunistycznych, w ciągu trzech dni powstał zalążek nowego kościoła (inicjatorem był ks. Bolesław Wawak). Obecną świątynię wybudowano w 1982, już po uzyskaniu stosownych zezwoleń. Budowę wspomagali mieszkańcy Zarytego, a wspierał ich ówczesny metropolita krakowski Karol Wojtyła (25 stycznia 1978 odwiedził Zaryte). W 1987 poświęcono kościół (kard. Franciszek Macharski), a 24 czerwca 1989 powołano lokalną parafię. Parafianie ufundowali w 2000 roku dzwonnicę z dzwonami pochodzącymi z Ludwisarni Zbigniewa Felczyńskiego w Taciszowie, są to: - "Jan Paweł II Papież" o wadze ~970kg; średnicy dolnej ~1180mm; jego ton f', dzwon nigdy nie dzwoni sam, - "Kard. Stefan Wyszyński" o wadze ~580kg; średnicy dolnej ~960mm; jego ton gis', dzwoni codziennie o 12:00, - "Ks. Jerzy Popiełuszko" o wadze ~290kg; średnicy dolnej ~780mm; jego ton c", dzwoni 10 min przed Mszami, Wszystkie dzwony odzywają się 30 min przed Mszami w niedzielę, oraz przed wieczornymi Mszami w dni powszednie. Dzwony są pamiątką Roku Jubileuszowego. Dodatkowo przed dzwonnicą umieszczono rzeźbę Chrystusa Zbawiciela. Pierwotna kapliczka z 1815 zachowana jest do dziś w obrębie kościoła. Galeria Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Szumowie

Kościół Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Zambrów diecezji łomżyńskiej. Historia Obecna świątynia została zbudowana w 1867 roku dzięki staraniom księdza Tumossa i nosiła wezwanie Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. W latach 1978–1979 budowla została znacznie rozbudowana dzięki staraniom księdza proboszcza Mariana Czerwińskiego. W dniu 26 września 1980 roku świątynia została pobłogosławiona przez biskupa łomżyńskiego Mikołaja Sasinowskiego pod nowym wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej, od którego także wzięła swój tytuł parafia. Budowla została konsekrowana w dniu 5 października 1986 roku przez biskupa łomżyńskiego Juliusza Paetza. W latach 1995–2000 dzięki staraniom księdza proboszcza Mariana Czerwińskiego została wyremontowana elewacja zewnętrzna świątyni. Architektura Jest to świątynia jednonawowa, orientowana, wzniesiona w stylu neobarokowym, posiadająca boczną neobarokową wieżę i prosty, kwadratowy portyk, wnętrze dzielą wysokie półkoliste wnęki arkadowe. Budowla nakryta jest dwuspadowym, blaszanym dachem. Strop kościoła jest płaski, natomiast okna nawy są zamknięte łukiem odcinkowym. Wewnątrz budowli są umieszczone trzy ołtarze w stylu neoklasycystycznym, wykonane w 1868 roku. Przypisy
Kościół św. Kazimierza w Nowych Piekutach

Kościół pw. Świętego Kazimierza w Nowych Piekutach – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Szepietowo diecezji łomżyńskiej. Historia Budowa obecnej świątyni murowanej rozpoczęła się w 1937 roku. Kościół został zbudowany i wyposażony dzięki staraniom proboszczów: księdza Rocha Modzelewskiego, księdza Wacława Olszewskiego i księdza Józefa Kaczyńskiego. Budowla została konsekrowana w dniu 23 listopada 1975 roku przez biskupa łomżyńskiego Mikołaja Sasinowskiego. W latach 1993–2000 dzięki staraniom księdza proboszcza Józefa Bagińskiego zostały wykonane prace renowacyjno-remontowe wnętrza świątyni, zostały wykonane elewacje zewnętrzne.
Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia w Szepietowie

Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Szepietowo diecezji łomżyńskiej. Jest to świątynia murowana wybudowana w latach 1983-1984 dzięki staraniom księdza proboszcza Józefa Lucjana Żyłowskiego, pobłogosławiona w dniu 17 listopada 1985 roku przez biskupa Juliusza Paetza. Budowla została przygotowana do konsekracji dzięki staraniom Józefa L. Żyłowskiego; konsekrował ją w dniu 2 czerwca 1997 roku biskup łomżyński Stanisław Stefanek.
Kościół Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Klukowie

Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Klukowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Szepietowo diecezji łomżyńskiej. Historia Prace związane z budową kościoła zostały rozpoczęte w dniu 1 września 1996 roku. Proboszczem parafii w tym czasie był ksiądz Ryszard Niwiński. W dniu 20 września były już ukończone fundamenty pod nową świątynię. Następną czynnością związana z budową była zbiórka drewna budowlanego. Była ona prowadzona przy współpracy z innymi parafiami. W latach 1997–1998 wybudowano dwie wieże, obłożono ściany klinkierem, wykończono je granitem. W 1999 roku świątynia została pokryta blachą dachówkową, natomiast wieże - blachą miedzianą. Przez kolejne miesiące były prowadzone prace wewnątrz kościoła: została położona posadzka granitowo-marmurowa, została wykonana stolarka z dębu parafialnego, chodniki. W dniu 26 sierpnia 2002 roku, w uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej świątynia została konsekrowana przez biskupa łomżyńskiego Stanisława Stefanka. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polskiej w Zakrzewie

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polskiej w Zakrzewie – zabytkowy kościół parafialny w Zakrzewie, w gminie Dopiewo, w powiecie poznańskim. Kościół powstał dla ewangelików z Zakrzewa i okolic, którzy do czasu jego budowy musieli uczęszczać do kościoła św. Krzyża w Poznaniu (dzisiaj kościół Maryi Królowej). Budowę zakończono w 1887 r. W dniu 18 grudnia 1887 kościół został poświęcony przez generalnego superintendenta Kościoła Ewangelickiego w Wielkopolsce, Johannesa Hesekiela. Świątynię wybudowano stylu neogotyckim. Po drugiej wojnie światowej budynek został przejęty przez katolików i stał się kościołem filialnym parafii św. Marcina i św. Wincentego Męczennika w Skórzewie. W latach 1970 – 1986 pełnił funkcję kościoła rektoralnego. Od 1 lipca 1986 jest kościołem parafialnym parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polskiej w Zakrzewie. Bibliografia Strona internetowa parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polskiej w Zakrzewie. [dostęp 2017-08-18].
Kościół św. Izydora w Sienicach

Kościół św. Izydora w Sienicach – zabytkowy rzymskokatolicki kościół filialny parafii św. Jana z Księginic Wielkich w Sienicach (powiat dzierżoniowski). Historia Obiekt wzniesiono w XVII wieku jako protestancki. W latach 1965–1967 dach świątyni pokryto blachą. Wprowadzono wówczas też nową polichromię. W latach 1999–2004 dokonano odnowienia elewacji zewnętrznej i okien. Architektura i wyposażenie Kościół jest murowany, jednonawowy. W ołtarzu głównym (prawdopodobnie pochodzącym z 1827) wisi obraz nieznanego artysty (płótno) przedstawiający Świętą Rodzinę. Do bardziej interesujących elementów wyposażenia należą także chrzcielnica i ambona. Otoczenie Wokół kościoła znajduje się cmentarz z XIX-wiecznymi kaplicami grobowymi. Umieszczono tu w 2006 płytę upamiętniającą wiele pokoleń, „dla których Sienice były do roku 1946 ziemią ojczystą” (tablica dwujęzyczna, także w języku niemieckim). Przypisy Linki zewnętrzne Kościół św. Izydora. Dolny Śląsk na fotografii. [dostęp 2017-08-18]. (pol.). – kościół na starych fotografiach
Kaplica Najświętszej Maryi Panny z Fatimy w Ciechanowcu

Kaplica Najświętszej Maryi Panny z Fatimy – kaplica parafialna należąca do dekanatu Szepietowo diecezji łomżyńskiej. Jest to murowana budowla wzniesiona w latach 1998-2000 dzięki staraniom księdza proboszcza Waldemara Krzywińskiego; pobłogosławił ją w dniu 13 października 1999 roku biskup łomżyński Stanisław Stefanek z towarzyszeniem biskupa drohiczyńskiego Antoniego Dydycza. Kaplica obecnie zastępuje kościół. Z kaplicą jest połączona murowana plebania. Parafia Najświętszej Maryi Panny z Fatimy została erygowana w dniu 29 czerwca 1998 roku. Przypisy
Kościół Krzyża Świętego w Przytułach

Kościół Krzyża Świętego – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Jedwabne diecezji łomżyńskiej. Obecna świątynia została wzniesiona w latach 1950-1960 dzięki staraniom proboszczów: księdza Stanisława Skrodzkiego i księdza Lucjana Stecia z kamienia polnego i cegły. Poprzedni kościół był drewniany i uległ zniszczeniu w czasie Ii wojny światowej w 1941 roku. Budowla nie jest konsekrowana. Dzięki staraniom księdza proboszcza Tadeusza Żura kościół został wyremontowany i otrzymał wyposażenie wnętrza. 30 września 2021 r. kościół został pisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa podlaskiego (decyzji nr 640 z dn. 30.09.2021). Przypisy
Kościół św. Jana Chrzciciela w Księginicach Wielkich

Kościół św. Jana Chrzciciela w Księginicach Wielkich – rzymskokatolicki kościół parafialny w Księginicach Wielkich (powiat strzeliński). Historia Pierwszy kościół we wsi zbudowano około 1295. Obecny obiekt wzniesiono na przełomie XV i XVI wieku. Został gruntownie przebudowany w XVIII wieku oraz poddany restauracji w XIX wieku. Architektura Obiekt jest orientowany, murowany, na rzucie prostokąta, posiada czworoboczną wieżę od strony zachodniej zwieńczoną cebulastym hełmem. We wnętrzu zachowane są barokowe: ołtarz główny (1720) i ambona z postaciami Czterech Ewangelistów w rogach, pochodzące z początku XVIII wieku. W nastawie ołtarza głównego znajduje się obraz z 1672 ukazujący św. Jana Chrzciciela. Drewniana chrzcielnica pochodzi z 1819. Przypisy