NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cerkiew św. Mikołaja w Koźlikach

Cerkiew pod wezwaniem św. Mikołaja Cudotwórcy – prawosławna cerkiew filialna w Koźlikach. Należy do parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Klejnikach, w dekanacie Narew diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Historia Cerkiew wzniesiono w XVIII w. w Wieżance, w 1834 przeniesiono ją do Klejnik (gdzie pełniła funkcję świątyni parafialnej), a na początku XX w. została po raz kolejny przeniesiona – na obecne miejsce. W drugiej połowie XX w., w związku ze zmianą biegu rzeki Narwi (co zagrażało istnieniu świątyni) przeprowadzono prace zabezpieczające – umocniono brzeg rzeki i fundamenty cerkwi. W latach 2013–2016 przeprowadzono generalny remont świątyni – wymieniono część ścian i całość wewnętrznego oszalowania oraz poszycie dachowe, a także wzmocniono fundamenty i zabezpieczono je od wilgoci. Całą budowlę podniesiono o 70 cm w górę względem podłoża. Uporządkowano też teren wokół cerkwi i naprawiono ogrodzenie. Po zakończeniu remontu, cerkiew została 14 sierpnia 2016 poświęcona przez metropolitę warszawskiego i całej Polski Sawę. Architektura Budowla na planie wydłużonego ośmioboku, drewniana, konstrukcji zrębowej, salowa. Od frontu kruchta. Wieża na planie kwadratu, osadzona na nawie. Przed ostatnim remontem (2013–2016) dachy cerkwi były blaszane. Nad kruchtą dach dwuspadowy. Wieża zwieńczona dachem namiotowym z kulistym hełmem. Nad nawą dach jednokalenicowy. Wokół cerkwi murowane ogrodzenie z metalową bramą. Świątynię wpisano do rejestru zabytków 30 grudnia 1987 pod nr 674. Przypisy Linki zewnętrzne Kościoły drewniane, Koźliki
Cerkiew św. Mikołaja w Zyndranowej

Cerkiew pod wezwaniem św. Mikołaja Cudotwórcy – prawosławna cerkiew parafialna w Zyndranowej, w dekanacie Sanok diecezji przemysko-gorlickiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia znajduje się w centrum wsi. Budowla murowana, trójdzielna (kruchta, nawa, prezbiterium), w stylu łemkowskim. Wzniesiona w latach 1983–1985, poświęcona w sierpniu 1985. Była pierwszą cerkwią zbudowaną na Łemkowszczyźnie po II wojnie światowej. W 2015 nad wejściem do świątyni umieszczono kopułkę. W trakcie uroczystości w dniu 30 sierpnia 2015 (z udziałem arcybiskupa lubelskiego i chełmskiego Abla oraz biskupa gorlickiego Paisjusza), upamiętniającej 30-lecie oddania do użytku i poświęcenia cerkwi, świątynia została ponownie konsekrowana. Przypisy Linki zewnętrzne Polska Niezwykła – Zyndranowa. Cerkiew prawosławna pw. św. Mikołaja
Cerkiew św. Proroka Eliasza w Nowej Łuce

Cerkiew pod wezwaniem św. Proroka Eliasza – prawosławna cerkiew filialna w Nowej Łuce. Należy do parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Lewkowie Starym, w dekanacie Hajnówka diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia powstała z inicjatywy proboszcza parafii w Lewkowie Starym, ks. Leonidasa Jankowskiego oraz dawnych mieszkańców nieistniejących już wsi: Bołtryki, Budy, Garbary, Łuka i Rudnia. Cerkiew wzniesiono w lesie na obrzeżach Nowej Łuki w latach 1999–2005; konsekracji dokonał metropolita Sawa 17 września 2005. Budowla murowana, o 3 kopułach. Wewnątrz mieści się ikonostas (wykonany przez miejscowego stolarza i ówczesnego sołtysa wsi Nowa Łuka, Wiaczesława Korolczuka) z ikonami napisanymi w Policealnym Studium Ikonograficznym w Bielsku Podlaskim. Zobacz też Jezioro Siemianowskie Nowa Łuka Uwagi Bibliografia MichałM. Bołtryk MichałM., Święto parafii, święto Cerkwi, „Przegląd Prawosławny” (10 (244)), październik 2005 . Linki zewnętrzne Małgorzata Sadłowska-Suprun – Jak cerkiew, to na wieki, artykuł w Kurierze Porannym z 30 września 2005
Cerkiew św. Serafina z Sarowa w Kostomłotach

Cerkiew św. Serafina z Sarowa – prawosławna cerkiew parafialna w Kostomłotach. Należy do dekanatu Terespol diecezji lubelsko-chełmskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia służy również miejscowemu monasterowi. Historia Cerkiew została zbudowana na początku lat 50. XX w. w Dobrowodzie koło Kleszczel. Przeniesiona do Kostomłotów w 2003, w związku z utworzeniem tam męskiego monasteru i reaktywacją parafii prawosławnej. Po rekonstrukcji (2003–2005) wymieniono całe wyposażenie świątyni. Konsekracja cerkwi miała miejsce 3 maja 2005. Architektura Budowla drewniana, konstrukcji zrębowej, trójdzielna. Nad kruchtą ośmioboczna wieża-dzwonnica. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie. Dachy cerkwi blaszane. Wieża zwieńczona ośmiobocznym dachem z cebulastą kopułą. Nad nawą dach jednokalenicowy, z cebulastą kopułą w centralnej części. Nad prezbiterium dach trójspadowy, również z cebulastą kopułą. Wewnątrz ikonostas wykonany przez Mirosława Trochanowskiego, z kopią Iwerskiej Ikony Matki Bożej, podarowaną przez mnichów z Góry Athos. Obok cerkwi drewniany budynek monasterski. Posesja ogrodzona murem z kamienia polnego. Galeria Zobacz też Cerkiew św. Paraskiewy w Dobrowodzie Monaster św. Serafina z Sarowa w Kostomłotach Linki zewnętrzne Kościoły drewniane, Kostomłoty (cerkiew prawosławna)
Chata Kordowiec

Chatka na Kordowcu (Chata Kordowiec) – prywatne sezonowe schronisko turystyczne, które położone było na podszczytowej polanie Kordowca (763 m n.p.m.) w Paśmie Radziejowej Beskidu Sądeckiego. Obiekt był czynny w weekendy lub po wcześniejszym uzgodnieniu terminu. Schronisko oferowało 12 miejsc noclegowych oraz możliwość rozbicia namiotu. Budynek był zelektryfikowany oraz posiadał bieżącą wodę i dwie łazienki. Goście mogli skorzystać z kuchni. Znajdował się na Kordowcu należącym do wsi Młodów w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Piwniczna-Zdrój. Schronisko przerobiono na dom mieszkalny i nie oferuje usług turystycznych. Piesze szlaki turystyczne Główny Szlak Beskidzki na odcinku: Rytro – Kordowiec – Trześniowy Groń (995 m) – Wielki Rogacz (1182 m) – Radziejowa (1226 m) gminny do Rytra, gminny do Młodowa. Przypisy
Chata Pieniny

Chata Pieniny – schronisko turystyczne (określane czasami jako hotel), w miejscowości Leśnica na Słowacji w Pieninach. Położone jest na wysokości 485 m, w dolnym biegu Leśnickiego Potoku u stóp Bystrzyka (704 m). Obiekt dysponuje 51 miejscami noclegowymi w pokojach 1-6 osobowych. Prowadzi pełne wyżywienie (restauracja, winiarnia), zajmuje się również organizacją imprez okolicznościowych i regionalnych. Piesze szlaki turystyczne Czerwony Klasztor – Przełęcz pod Klasztorną Górą (605 m) – Limierz (677 m) – Leśnica – Chata Pieniny – ujście Leśnickiego Potoku do Dunajca (Droga Pienińska, dojście do do Szczawnicy lub Czerwonego Klasztoru). Bibliografia Informacje na stronie www.pieniny.sk dostęp [2012-09-26], mapa turystyczna Beskid Sądecki, 1:50 000, wyd. Sygnatura, dostęp [2013-09-25]
Cmentarz rzymskokatolicki w Puszczykowie

Cmentarz rzymskokatolicki w Puszczykowie – cmentarz parafii Matki Boskiej Wniebowziętej w Puszczykowie, którego budowa została zakończona 12 grudnia 1947. Znani i zasłużeni pochowani na cmentarzu Bibliografia Parafia Matki Boskiej Wniebowziętej w Puszczykowie. parafiapuszczykowo.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-19)]. Linki zewnętrzne Plan cmentarza. parafiapuszczykowo.pl. [dostęp 2024-07-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-11)].
Cmentarz wielowyznaniowy „Strzelba”

Cmentarz wielowyznaniowy „Strzelba” – nieczynny cmentarz znajdujący się przy ul. Strobowskaiej w Skierniewicach. W 1967 roku utworzono przy ulicy Strobowskiej, po stronie zalewu, nowy cmentarz komunalny. Jednak bliskość zbiornika wodnego sprawiła, że cmentarz ten musiał zostać zamknięty ze względów sanitarnych. Obecnie na cmentarzu znajduje się kilkanaście grobów z lat 1967–1980. Pozostała też z tamtego czasu ozdobna brama wejściowa na cmentarz. Istniejący obok niego cmentarz zwany „Strzelbą” przyjmował w okresie międzywojennym samobójców, ludzi zmarłych w przytułkach i domach starców, których umieszczano we wspólnych mogiłach. Na tym cmentarzu zostali pochowani także żołnierze radzieccy, którzy w styczniu 1945 roku wyzwalali miasto i okolice. Bibliografia Jan Józefecki: Dzieje Skierniewic: 1359-1975, Warszawa: PWN, 1988. Dane:Urząd Miasta Skierniewic
Cmentarz wojenny nr 272 – Przyborów

Cmentarz wojenny nr 272 – Przyborów – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się we wsi Przyborów w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Borzęcin. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VIII okręgu brzeskim cmentarzy tych jest 52. Położenie Znajduje się w zachodniej części miejscowości Przyborów, po prawej stronie drogi Brzesko-Szczurowa. Położony jest pomiędzy zabudowaniami wsi, na niewielkim piaszczystym wzgórku Opis cmentarza Zbudowany jest na planie prostokąta. Pochowano na nim 103 żołnierzy austro-węgierskich i 27 żołnierzy rosyjskich. Pomnikiem centralnym jest wysoki betonowy krzyż z umieszczoną pod nim tablicą z inskrypcją w języku niemieckim: Żołnierska śmierć jest święta i łamie wszelki nakaz nienawiści. Przyjaciel czy wróg, niech nikt nie pamięta jednaką cześć i miłość winniśmy im w darze. Na grobach brak jest tabliczek imiennych. Cmentarz projektował Robert Motka. Przypisy Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa, Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0
Cmentarz wojenny nr 278 – Jadowniki Podgórne

Cmentarz wojenny nr 278 – Jadowniki Podgórne – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się we wsi Jadowniki w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Brzesko. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VIII okręgu brzeskim cmentarzy tych jest 52. Położenie Znajduje się na cmentarzu parafialnym, naprzeciwko kościoła, po drugiej stronie drogi. Stanowi oddzielną kwaterę znajdującą się przy głównej alejce cmentarza. Historia Pochowano tutaj żołnierzy armii austro-węgierskiej i rosyjskiej, którzy zginęli w walkach na okolicznych terenach w dniach 20–21 listopada 1914 roku. Był to okres porażek armii austriackiej, która pod naporem wojsk rosyjskich została wyparta, a Rosjanie obsadzili tereny wzdłuż linii kolejowej Przemyśl – Kraków i posunęli się na południe aż po linię kolejową Nowy Sącz – Limanowa – Mszana Dolna. Ogółem na cmentarzu w Jadownikach pochowano 77 żołnierzy, z nazwiska znanych jest 2. Wśród nich jest: 67 żołnierzy armii austro-węgierskiej 10 żołnierzy armii rosyjskiej. Opis cmentarza Cmentarz zbudowano na planie prostokąta. Głównym elementem ozdobnym są trzy zwrócone w stronę alejki cmentarza betonowe ściany pomnikowe zwieńczone dużymi, również betonowymi krzyżami. Dwa krzyże są jednoramienne typu austriackiego, jeden dwuramienny typu rosyjskiego. Na środkowej ścianie jest duży napis w języku niemieckim, nad nim zamontowano tabliczkę z tłumaczeniem na język polski: 1914. Nie martwcie się, że nasze usta zamilkły. Nasze groby powinny mówić do was o miłości do ojczyzny. T. M. Z. J. Ogrodzenie cmentarza stanowią solidne betonowe słupki, pomiędzy którymi zawieszono masywne żelazne łańcuchy. Żołnierzy pochowano w zbiorowych mogiłach, teren nad nimi stanowi równy, wykoszony trawnik. Losy cmentarza Austriacy budowali cmentarze wojenne jeszcze w czasie wojny, gdy po zwycięskiej bitwie pod Krakowem i bitwie pod Limanową wyprali Rosjan z tych terenów i front przesunął się dalej na wschód. Miały być one miejscem patriotycznych spotkań. Po II wojnie ranga cmentarza w świadomości społeczeństwa i ówczesnych władz jednak zmalała. Cmentarz ulegał w naturalny sposób niszczeniu. Dopiero w latach 80. zaczęła narastać świadomość potrzeby ochrony. Cmentarz w Jadownikach zachowany jest w dobrym stanie. Został odnowiony, zamontowano tabliczkę z tłumaczeniem napisu na język polski, przed ścianami pomnikowymi zasadzono ozdobne rośliny. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 280 – Porąbka Uszewska

Cmentarz wojenny nr 280 – Porąbka Uszewska – cmentarz z I wojny światowej, obecnie znajdujący się we wsi Doły w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Dębno. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VIII okręgu brzeskim cmentarzy tych jest 52. Położenie Cmentarz położony jest w północnej części wsi Doły, w pobliżu granicy z Porąbką Uszewską. Znajduje się na oddzielnej kwaterze w obrębie dawnego cmentarza parafialnego. Z przystanku autobusowego w centrum Porąbki Uszewskiej prowadzi do niego asfaltowa szosa, która mostkiem przekraczająca potok Niedźwiedź i przechodzi obok Groty Matki Bożej z Lourdes w Porąbce Uszewskiej. Odległość ok. 500 m. Cmentarz znajduje się w zaroślach po lewej stronie tej szosy, w odległości ok. 100 m od niej. Historia Pochowano tutaj żołnierzy armii austro-węgierskiej i rosyjskiej, którzy zginęli w walkach na okolicznych terenach w 1915. Po zwycięstwie połączonych sił austriackich i niemieckich w bitwie pod Krakowem i bitwie pod Limanową wojska rosyjskie wycofały się na wschód, broniąc linii kolejowej Przemyśl – Bochnia. W otaczających ją miejscowościach znajdowały się ich transzeje i okopy, szczególnie na wznoszących się w tej okolicy po jej południowej stronie wzgórzach Pogórza Wiśnickiego. Toczyły się tutaj zacięte walki, stąd też w miejscowościach wzdłuż tej linii kolejowej znajdują się liczne cmentarze wojenne. Ogółem na cmentarzu pochowano 67 żołnierzy, z nazwiska znanych jest 41; Wśród nich jest : 41 żołnierzy armii austro-węgierskiej 26 żołnierzy armii rosyjskiej. Opis cmentarza Głównym elementem ozdobnym jest betonowa ściana pomnikowa zwieńczona dużym krzyżem. Zamontowana jest na niej tablica z nazwiskami 24 poległych żołnierzy. Oprócz tego są nagrobki w postaci betonowych stel zwieńczonych dużymi, ażurowymi, żeliwnymi krzyżami. Są 2 rodzaje tych krzyży; jednoramienne austriackie i dwuramienne rosyjskie. Na stelach zachowały się tabliczki z nazwiskami. Losy cmentarza Austriacy budowali cmentarze wojenne jeszcze w czasie wojny. Miały być one miejscem patriotycznych spotkań. Po II wojnie ranga cmentarza w świadomości społeczeństwa i ówczesnych władz jednak zmalała. Cmentarz ulegał w naturalny sposób niszczeniu. Dopiero w latach 80. zaczęła narastać świadomość potrzeby ochrony. Cmentarz nr 280 uległ w dużym stopniu zniszczeniu. Z oryginalnego ogrodzenia pozostały tylko betonowe słupki. Cmentarz został odnowiony, a niszczące go krzewy i drzewa usunięto. Jest też na bieżąco pielęgnowany. Poniżej jego dolnego końca znajduje się nagrobek żołnierza radzieckiego pochowanego tutaj w 1945. Była na nim gwiazda, która jednak znikła. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 298 – Tymowa

Cmentarz wojenny nr 298 – Tymowa – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się we wsi Tymowa w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Czchów. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VIII okręgu brzeskim cmentarzy tych jest 52. Położenie Cmentarz wojenny to kwatera na cmentarzu parafialnym w Tymowej, po lewej stronie drogi Muchówka – Tymowa, nieco powyżej kościoła w Tymowej. Położony jest na wysokości około 290 m n.p.m. na południowym stoku opadającym do doliny potoku Tymówka. Historia Pochowano tutaj żołnierzy armii austriackiej i rosyjskiej, którzy zginęli w walkach na okolicznych terenach w listopadzie i grudniu 1914 oraz od stycznia do maja 1915. Front przechodził tędy dwukrotnie; w listopadzie 1914 armia rosyjska zajęła te tereny, w 1915 natomiast, po zwycięstwie połączonych sił austriackich i niemieckich w bitwie pod Krakowem i bitwie pod Limanową wojska rosyjskie wycofywały się na północ i wschód, broniąc linii kolejowej Przemyśl – Bochnia. Ogółem na cmentarzu pochowano 56 żołnierzy austro-węgierskiej i 34 żołnierzy armii rosyjskiej. Zidentyfikowano 29 żołnierzy, głównie z armii austro-węgierskiej: Opis cmentarza Cmentarz wojenny ma postać prostokąta i stanowi odrębną, ogrodzoną kwaterę. Głównym jego elementem ozdobnym jest sporej wielkości pomnik. Jest to zwieńczona betonowym krzyżem maltańskim ściana pomnikowa z otworem, w którym znajduje się ażurowa, metalowa konstrukcja. Ściana wkomponowana jest w północną część ogrodzenia cmentarza, które tworzą betonowe słupki i położona na nich żelazobetonowa pergola. Pozostałe trzy boki ogrodzenia obecnie wykonane są z metalowych sztachet i dwóch solidnych betonowych słupków na rogach cmentarza. Wejście przez furtkę pomiędzy dwoma betonowymi słupkami zwieńczonymi ozdobnikami w postaci betonowej kuli. Oryginalna furtka wykonana jest ze stalowej blachy z wyciętymi ozdobnikami i stylizowanym maltańskim krzyżem. Nagrobki żołnierzy ułożone w rzędach. Posiadają betonowe cokoły, na których osadzono duże, żeliwne, ażurowe krzyże dwóch rodzajów; z pojedynczymi ramionami na nagrobkach żołnierzy austro-węgierskich i podwójnymi na nagrobkach żołnierzy armii rosyjskiej. Losy cmentarza W okresie Polski międzywojennej cmentarz jako nowy był jeszcze w dobrym stanie. Młodzież szkolna uporządkowywała cmentarz przed dniem Wszystkich Świętych i zapalała znicze, jednak cmentarz ulegał w naturalny sposób niszczeniu przez czynniki pogody i roślinność. Dopiero od lat 80. zaczęto bardziej dbać o cmentarze z I wojny światowej. Cmentarz w Tymowej odnowiono, obecnie jest w bardzo dobrym stanie i jest pielęgnowany. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 299 – Lipnica Murowana

Cmentarz wojenny nr 299 – Lipnica Murowana – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się w miejscowości Lipnica Dolna w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Lipnica Murowana. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Z tej liczby w okręgu bocheńskim cmentarzy jest 46 Położenie Znajduje się w Lipnicy Dolnej, pomiędzy kościołem św. Leonarda a rzeką Uszwicą. Jest to kwatera na starym cmentarzu parafialnym. Dojść można tutaj od szosy Lipnica Murowana – Tymowa, lub ścieżką spacerową z rynku w Lipnicy Murowanej (ok. 200 m). Historia Pochowano tutaj żołnierzy armii rosyjskiej i austro-węgierskiej, a także 2 żołnierzy Legionów Polskich, którzy zginęli na okolicznych polach na początku grudnia 1914. Rosjanie zajęli Lipnicę murowaną, Rajbrot i okoliczne tereny już 11 listopada 1914. Ówcześni komentatorzy piszą: „"Zjawiają się Moskale, którzy jak mrowie zajmują na kwatery wszystkie niemal domy". Szykowali się do zdobycia fortyfikacji Krakowa. Austriacy zaatakowali ich od południa na linii Limanowa – Łapanów w ramach dużej operacji wojennej zwanej Bitwą pod Limanową. Po kilkudniowych niezwykle zaciętych walkach wyparli wojska rosyjskie z tych terenów. 13 grudnia Rosjanie rozpoczęli odwrót dalej na wschód. Na cmentarzu tym pochowano łącznie 63 żołnierzy, zidentyfikowano 9. Opis cmentarza Cmentarz wykonano na planie prostokąta. Ogrodzony jest murem składającym się z betonowych słupków, pomiędzy którymi znajdują się grube żelazne rury. W furtce znajduje się nisko zwieszony, gruby łańcuch. W obrębie cmentarza jest 14 zbiorowych mogił z betonowymi nagrobkami i żelaznymi krzyżami. Są 4 rodzaje krzyżów: 1 ażurowy, żeliwny typu austriackiego (jednoramienny) 1 ażurowy żeliwny typu rosyjskiego (dwuramienny) mniejsze jednoramienne wykonane z płaskowników żelaznych mniejsze dwuramienne wykonane z płaskowników żelaznych Oprócz tego jest jeden nagrobek z pojedynczym, ale odmiennym krzyżem i odmiennym betonowym nagrobkiem, oraz jedna kamienna płyta również zwieńczona krzyżem (jednoramiennym). Na płycie tej jest napis: Henryk Halski. 1. P. Leg. Pol.. Jest jeszcze jedna tabliczka z napisem: Józef Salski podoficer 1p. legionów mając 18 lat zginął d. 7 III 1915 w walkach o wolność ojczyzny. Na pozostałych mogiłach brak tabliczek. Losy cmentarza Austriacy projektowali cmentarze wojenne z myślą, że będą one miejscem patriotycznych spotkań. W okresie Polski międzywojennej doceniano rangę cmentarza i był wówczas pielęgnowany przez miejscową społeczność. Po II wojnie ranga cmentarza w świadomości społeczeństwa i ówczesnych władz zmalała. Cmentarz ulegał w naturalny sposób niszczeniu. Dopiero w latach 80. zaczęła narastać świadomość potrzeby ochrony. Ten cmentarz ostał się jednak w dobrym stanie. Obecnie jest odnowiony i pielęgnowany. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 322 – Grobla

Cmentarz wojenny nr 322 – Grobla – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu IX Bochnia. Jest to kwatera na cmentarzu parafialnym, znajdującym się w południowo-zachodniej części miejscowości Grobla w gminie Drwinia województwa małopolskiego, po północnej stronie drogi Niepołomice-Szczurowa. Niewielka, około 1 ara powierzchni, żołnierska nekropolia położona jest w centrum cmentarza, ma kształt prostokąta. Pochowano na nim 22 żołnierzy austro-węgierskich oraz 5 żołnierzy rosyjskich. Na grobach brak jest tabliczek imiennych a krzyże są tylko łacińskie. Cmentarz projektował Franz Stark. Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa, Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0
Cmentarz wojenny nr 330 – Podłęże

Cmentarz wojenny nr 330 – Podłęże – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu IX Bochnia. Znajduje się na zachód od stacji kolejowej w Podłężu w gminie Niepołomice województwa małopolskiego. Niewielka nekropolia ma powierzchnię ok. 0,4 ara i zbudowana została na planie prostokąta. Zachowała się w prawie nienaruszonym stanie. Jest ogrodzona słupkami połączonymi łańcuchem. Pomnikiem centralnym jest wysoki, betonowy, stojący na postumencie krzyż. Pod nim umieszczono niewielki, żeliwny krzyż z wieńcem laurowym i datą 1914. Po bokach znajdują się cztery metalowe krzyże. Pochowano na nim 1 żołnierza armii austriackiej oraz 3 żołnierzy armii rosyjskiej. Projektował cmentarz Franz Stark. Przypisy Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa (Okręgi VIII-XI), Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0
Cmentarz wojenny nr 332 – Brzezie

Cmentarz wojenny nr 332 – Brzezie – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu IX Bochnia. Znajduje się w centrum miejscowości Brzezie w gminie Kłaj województwa małopolskiego. Ta żołnierska nekropolia to kwatera na cmentarzu parafialnym. Ma powierzchnię ok. 0,8 ara i zbudowana została na planie prostokąta. Pochowano na nim 3 żołnierzy armii austriackiej oraz 11 żołnierzy armii rosyjskiej. Projektował cmentarz Franz Stark. Z oryginalnego projektu zachowały się tylko słupki bramy oraz krzyże ustawione wzdłuż ogrodzenia po stronie południowej: dwa duże-łaciński i patriarchalny oraz sześć mniejszych, trzy patriarchalne oraz trzy łacińskie. Ogrodzenie cmentarza i betonowe ogrodzenia kwater są współczesne. Pod pierwszym od dawnej bramki małym patriarchalnym krzyżem, na postumencie umieszczono niewielką, współczesną tablicę z tekstem: Zbiorowa mogiła żołnierzy polskich i rosyjskich poległych w okresie I wojny światowej. Cześć ich pamięci. Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa (Okręgi VIII-XI), Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0