NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Jacka w Rydułtowach

Kościół świętego Jacka – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Niedobczyce archidiecezji katowickiej. Znajduje się w rydułtowskim osiedlu Radoszowy. W 1919 roku został powołany komitet budowy świątyni, natomiast w 1920 roku zostały rozpoczęte prace. Świątynia została poświęcona w dniu 22 lutego 1922 roku. W dniu 18 lipca 1925 kościół został uroczyście konsekrowany przez księdza Augusta Hlonda. Podczas konsekracji zostały poświęcone trzy dzwony, które następnie zostały zawieszone na wieży. Eksploatacja górnicza pod świątynią doprowadziła do jej poważnych uszkodzeń. W 1968 roku został rozpoczęty remont. Zostały wzmocnione fundamenty, został zmieniony sufit, ołtarze i cały wystrój świątyni. W 2017 roku został zmieniony wystrój świątyni. Świątynia posiada trzy nowe ołtarze, nawiązujące do usuniętych ze świątyni ponad 40 lat temu. Nowe ołtarze - główny i boczne - są dopasowane stylowo do neobarokowego stylu kościoła i nawiązują do ołtarzy oryginalnych z 1922 roku. Po zmianach wprowadzonych przez Sobór Watykański II zostały ze świątyni szybko zdemontowane i wystrój został zmieniony na nowoczesny. Obraz w nowym ołtarzu głównym przedstawia wydarzenie z życia św. Jacka - święty podczas ataku Tatarów na Kijów wynosi ze świątyni nie tylko Najświętszy Sakrament, ale również figurę Matki Boskiej. Z lewej i prawej strony zostali przez artystę wyrzeźbieni krewni św. Jacka - błogosławieni: Czesław i Bronisława. Zbliżone figury i obraz były umieszczone w pierwszym ołtarzu świątyni z 1922 roku. Na samej góry ołtarza głównego został odrestaurowany obraz Chrystusa - jest to zachowany element pochodzący z pierwszego ołtarza głównego. Z ołtarza, który został zamontowany po soborze do nowego zostało wstawione tabernakulum. Z kolei najcenniejszy pod względem artystycznym element "posoborowego" ołtarza - wielki krucyfiks wyrzeźbiony z drewna przez profesora Zygmunta Brachmańskiego został przeniesiony do kruchty świątyni. Przypisy
Oderstellung

Die Oderstellung war eine deutsche Befestigungslinie längs des Flusses Oder in Schlesien und Ostbrandenburg. Sie bestand aus einem System von rund 650 (von ca. 780 geplanten) einstöckigen Stahlbetonbunkern, Beobachtungsbunkern oder Artilleriebunkern mit Panzerkuppeln. Die Stellung war eine strategische Südverlängerung des Festungsbogens Oder-Warthe. Sie wurden in den Jahren von 1928 bis 1939 errichtet und nochmals modernisiert in den Jahren 1944 bis 1945. Die Befestigungslinie verlief entlang des linken Ufers der Oder von Breslau bis nach Crossen an der Oder (heute Krosno Odrzańskie). Neben Betonbefestigungen waren Hunderte von Holz- und Erdunterkünften, betonierte Maschinengewehrstellungen, Schützengräben, Panzergräben und verstärkten Artilleriestellungen gebaut worden. Die Brückengebiete waren von Stacheldrahtzäunen und Minenfeldern umgeben. Neben der Hauptverteidigungslinie wurden auch Befestigungen im Vorfeld (Brückenköpfe am rechten Oderufer) und im Hinterland (Bober-Linie) errichtet. Literatur Albert Molt: Der deutsche Festungsbau von der Memel zum Atlantik 1900–1945. Müller, Erlangen 2000, ISBN 3-86070-905-4. T. Andrzejewski, K. Motyl: Charakterystyka obiektów „Oderstellung“ w rejonie Bytomia Odrzańskiego, [w:] Budownictwo obronne Środkowego Nadodrza. Powiat nowosolski. Nowa Sól 2003, ISBN 83-907515-8-5. K. Zdanowicz: Charakterystyka Schronów obserwacyjnych. Rejon Milsko. (= Fortyfikacje na Ziemi Lubuskiej. Nr. 3). 1997. Karten Karte der Wehrmacht zum Verlauf der Oderstellung (erbeutet am 7.3.1945) – M 1:200.000, in: Deutsch-Russisches Projekt zur Digitalisierung deutscher Dokumente in Archiven der Russischen Föderation
Majaland Kownaty

Majaland Kownaty est un parc à thème ouvert en 2018, situé dans le village de Kownaty, dans la commune de Torzym, dans la voïvodie de Lubusz en Pologne. Une partie du parc est en intérieur, lui permettant d'être ouvert toute l'année. Le thème du parc est basé sur le personnage de Maya l'abeille et d'autres personnages issus des animations développées par Studio 100. Majaland Kownaty doit faire partie d'un ensemble plus vaste baptisé Holiday Park Kownaty. Histoire La construction du parc a commencé par la conduite symbolique d'un engin le 22 septembre 2016, suivie de la première pierre le 8 décembre 2016. En mai 2018, la construction du hall intérieur a été achevée. En juin 2018, les premières attractions sont arrivées sur le site. Le 29 septembre 2018, le parc a été ouvert aux visiteurs, tandis que la construction des montagnes russes en bois, qui sont une copie miroir des montagnes russes Heidi the Ride à Plopsaland De Panne, était toujours en cours. Lors de l'ouverture, le parc avait une superficie de 30 ha. Fin juin 2019, des plans pour une nouvelle zone extérieure sont apparus : Wickieland sur le thème du personnage de Wicki et comprenant la construction de nouvelles attractions : Disk'O de Zamperla et Splash Battle de Mack Rides. Le 29 juin 2019, le parc a été ouvert par les montagnes russes en bois Wilkołak. À la fin de septembre 2019, il a été annoncé qu'en 2022, un deuxième site de Majaland serait construit en Pologne, à Góraszka, près de Varsovie. Attractions Montagnes russes Autres attractions Farma Heidi - mini zoo Klasa Heidi - activités éducatives pour les enfants Tańcząca fontanna - fontaine interactive Karuzela Kwiatów - manège Mali strażacy - attraction interactive sur les pompiers Przygoda z Filipem - chevaux galopants Plac zabaw Gucia - aire de jeux Miasteczko samochodowe - piste pour apprendre les règles de circulation pour les enfants Wulkan - structure d'escalade en forme de cône Zakręcona farma - carrousel Teatr - scène de spectacle présentant des personnages de Studio 100 Karuzela motyli - chaises volantes Plac zabaw Mai - aire de jeux Las zabaw - parcours d'obstacles Kulki - piscine à boules Samochodziki - voitures électriques Super ślizg - toboggan Szkoła latania - Magic Bikes Totem Wikingów - tour de chute libre junior Tratwa - radeau sur un petit étang Wielki Drakkar - Rockin' Tug Żabki - Jump Around Łódeczki - balade en bateaux Łodzie Wikingów - carrousel sur l'eau de petits drakkars Références Lien externe (en) Site officiel Portail des parcs de loisirs Portail de la Pologne
Majaland Kownaty

Majaland Kownaty is een attractiepark in de Poolse gemeente Torzym dat is geopend op 29 september 2018. Het park is voor 21% eigendom van Plopsa en voor 79% van Momentum Capital. Geschiedenis Op 29 september 2018 werd het park officieel geopend. Het bestaat uit een binnen- en buitengedeelte.De bouw van het park kostte 20 miljoen euro. Het park opende een jaar later een houten achtbaan, Wilkołak (weerwolf) genoemd. Deze is gebouwd door Great Coasters International. De baan is 22 meter hoog, 618 meter lang, en de topsnelheid is 71 km/u. De attractie is een kopie van Heidi The Ride, maar dan in spiegelbeeld. Datzelfde jaar kreeg Majaland de "Special Pearl of Tourism" in ontvangst, een Poolse toerismeprijs. In 2020 opende een outdoor gebied rond Wickie de Viking, Wickieland, met o.a. een splash battle van MACK Rides en een Disk'O Coaster van Zamperla. In 2021 opende het park een nieuw themagebied rondom Super Wings. Het gedeelte heeft een Gerslauer Skyflight en onder andere meer attracties voor het gezin. Plopsa heeft de ambitie om het park uit te bouwen tot een oppervlakte van 30 hectare. Attracties Achtbanen Fotogalerij
Majaland Kownaty

Majaland Kownaty – rodzinny tematyczny park rozrywki otwarty w 2018 roku, położony na terenie wsi Kownaty w gminie Torzym w województwie lubuskim w Polsce. Część atrakcji znajduje się w zamkniętym pomieszczeniu, dzięki czemu park czynny jest cały rok. Tematyzacja parku oparta jest na postaci Pszczółki Mai i innych postaciach z animacji opracowanych przez Studio 100, którą rozszerzono o postacie z innych franczyz. Majaland Kownaty ma stać się częścią większej całości pod nazwą Holiday Park Kownaty o docelowej powierzchni ok. 205 ha, z czego sam Majaland ma zająć ok. 30 ha. Historia Budowa parku rozpoczęła się od symbolicznego wbicia łopaty w dniu 22 września 2016 roku, a następnie kamienia węgielnego w dniu 8 grudnia 2016 roku. W maju 2018 ukończona została budowa hali, w której znajdować się będą atrakcje czynne przez cały rok. W czerwcu 2018 roku na teren budowy parku dotarły pierwsze urządzenia rozrywkowe. 29 września 2018 roku park został otwarty dla gości, wciąż natomiast trwała budowa drewnianej kolejki górskiej firmy GCI będącej lustrzaną kopią kolejki górskiej Heidi the Ride w Plopsaland De Panne. Podczas otwarcia ogłoszono, iż park docelowo ma posiadać powierzchnię 30 ha. Pod koniec czerwca 2019 roku pojawiły się plany nowej strefy zewnętrznej: Wickieland związanej z postacią Wickiego i budowy tam atrakcji: Disk’O firmy Zamperla oraz Splash Battle firmy Mack Rides. 29 czerwca 2019 roku park otworzył rodzinny drewniany roller coaster Wilkołak firmy GCI. Pod koniec września 2019 roku ogłoszono, że w 2022 roku powstanie druga lokalizacja Majalandu w Góraszce pod Warszawą. 11 grudnia 2020 roku rozpoczęła się jego budowa. W listopadzie 2019 roku Steve Van Den Kerkhof, dyrektor generalny Plopsa, zapowiedział, że kolejne Majalandy w Polsce powstaną w Gdańsku i okolicach Katowic. W czerwcu 2024 roku otwarty został Majaland w Gdańsku. W lipcu 2026 roku, holenderska spółka Momentum Leisure, zarządca parków, poinformowała, że marka Majaland zostanie przekształcona na Episodię. Miejsce w rankingach Park Majaland Kownaty został wyróżniony 8. i 9. miejscem w rankingu European Star Award najlepszych nowych atrakcji otwartych w Europie w 2020 roku. Atrakcje Kolejki górskie W roku 2023 w parku znajdowały się 2 czynne kolejki górskie. Pozostałe atrakcje W parku Majaland Kownaty znajdują się, poza kolejkami górskimi, jeszcze 24 inne atrakcje dla dzieci i dorosłych. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa Majalandu Kownaty
Fort Tscha-M der Festung Warschau

Das Fort Tscha-M der Festung Warschau (auch Fort „Rakowiec“ genannt) war eines der kleineren Forts des inneren Fortgürtels Warschaus und diente der Kontrolle der Straße nach Krakau. Das ehemalige Fort befindet sich südwestlich der Warschauer Altstadt. Die russische Originalbezeichnung war Щ-M. Im Polnischen wird es auch nur als Verteidigungsstelle („Punkt oporu“) bezeichnet. Die Bezeichnung Tscha-M (das Anschlussfort Tscha lag westlich, Fort M ostwärts) deutet darauf hin, dass es sich um eines von drei nachträglich in die bestehende Verteidigungslinie eingefügten Werke handelte. Die in deutschen Militärkarten verwendeten Bezeichnungen der Warschauer Forts sind abgeleitet aus der deutschen Transkription der russischen Buchstaben. Dabei wurde Tscha (die Transkription von Щ ist schtsch) von Tsche (Ч, tsch) nur durch den angehängten Vokal unterschieden. Im Polnischen wurde das Fort nach der nahegelegenen und später in Warschau eingemeindeten Ortschaft Rakowiec benannt. Die Straßen Władysława Korotyńskiego, Waclawa Sierpinskiego, Szczepan Grzeszczyka umgeben die Parkanlage. Geschichte Das Werk wurde etwa in den Jahren 1890 bis 1892 in den bereits bestehenden inneren Fortgürtel der Festung Warschau eingefügt. Es bestand aus einem Erdwall mit wasserverfülltem Graben sowie zwei betongesicherten Unterständen. Die Hauptkampfrichtung lag Richtung Südwesten. Durch ein Absacken des Grundwasserspiegels stehen die Grabenreste heute trocken. Das Werk umfasste mit Graben eine Fläche von rund 11.000 Quadratmetern, die Front betrug 250, die Tiefe etwa 100 Meter. Eine der Aufgaben von Fort „Tscha-M“ war die Sicherung der Straße nach Krakau. Bereits während des Novemberaufstand im Jahre 1830/1831 gab es an gleicher Stelle eine Schanze, da sich die Stellung wegen damals großer Feuchtgebiete im Bachverlauf des Służewiecki gut verteidigen ließ. Der Befehl zur Schleifung der Warschauer Befestigungsanlagen von 1909 wurde an Fort Tscha-M nicht vollstreckt, die Erdwälle sind – wenn auch durch Erosion abgetragen – noch vorhanden, sichtbare Betonbauteile darunter scheinen unzerstört. Heute wird das Gelände der ehemaligen Festungsanlage als Parkanlage für die nach dem Krieg erbauten Wohnsiedlung in Rakowiec genutzt. Die ursprünglichen Strukturen der Festungsanlage mit den Erdwällen sind noch gut erkennbar. Einzelnachweise und Anmerkungen Weblinks Satellitenaufnahme bei Google Maps Fort Tscha-M "Rakowiec" bei Varsovia.pl (in Polnisch)
Fort Szcza-M Twierdzy Warszawa

Fort Szcza-M (ros. Щ-М), także fort Rakowiec – punkt oporu pierścienia wewnętrznego Twierdzy Warszawa, wzniesiony w latach 90. XIX wieku. Opis Fort jest jednym z sześciu standardowych punktów oporu Imperium Rosyjskiego, jakimi w latach 1889–92 uzupełniono pierścienie Twierdzy Warszawa i jedyny, jaki przetrwał do dziś (pozostałe to: XIA, XIIA, XIVA, M-Cze (М-Ч) oraz W-Szcza (В-Щ)). Projekt zakładał budowę dzieła ziemnego o charakterystycznym narysie – styk czół cofnięto względem styków z barkami. Punkt otaczała szeroka fosa. Pod wałem, na styku barków i czół wzniesiono dwa betonowe schrony amunicyjne. Po roku 1909, w ramach likwidacji twierdzy, punkt został przeznaczony do kasacji, ale rozkazu z nieznanych powodów nie wykonano. Obecnie bardzo dobrze zachowane dzieło jest częścią parku na osiedlu Rakowiec (pomiędzy ulicami Grzeszczyka i Korotyńskiego) i praktycznie jedynym obiektem fortecznym w Warszawie włączonym w tkankę urbanistyczną miasta – bez szkody dla jego wartości zabytkowej, a z korzyścią dla mieszkańców. Istnieją również odcinki wałów, łączących punkt z sąsiednimi fortami. Przypisy Bibliografia Lech Królikowski, Twierdza Warszawa, Warszawa 2002. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne na Google Maps. Wyraźnie widoczny charakterystyczny kształt umocnienia.
Manggha

Manggha je orientální muzeum nacházející se v polském městě Krakov, které bylo otevřeno v roce 1994. Svůj název získalo na počet význačného sběratele japonského umění Feliksi Manggha Jasieńském, který žil v letech 1861 až 1929. Japonský architekt Arata Isozaki pro instituci navrhl futuristickou stavbu, jejíž budování financoval polský filmový režisér Andrzej Wajda, který ve městě od roku 1946 po dobu tří let studoval na vysoké škole obor výtvarného umění. K Japonsku měl navíc Wajda osobní vztah. Objekt se nachází na pravém břehu řeky Visly v místech, kde se na druhém břehu vypíná hrad Wawel. V muzeu se nachází sbírky brnění samurajů nebo jejich keramiky. Roku 2011 věnoval Wajda muzeu svůj archiv, jenž obsahuje jak soukromé, tak rovněž pracovní dokumenty, dále fotografie, scénáře, knihy, filmy a poznámkové bloky. Bloky obsahují množství kreseb, které režisér vytvořil. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Manggha na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Manggha

Manggha (Langname: Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, dt. „Museum der Japanischen Kunst und Technik Manggha“) ist ein Museum in Krakau. Seit dem 1. Dezember 2004 ist es eine selbständige Kulturanstalt, vorher war es eine Zweigstelle des Krakauer Nationalmuseums. Geschichte Im Jahr 1920 vermachte der Kunstsammler Feliks „Manggha“ Jasieński (1861–1929) dem Nationalmuseum Krakau seine Sammlung von etwa 6.500 japanischen Kunstgegenständen unter der Bedingung, die Sammlung solle öffentlich zugänglich sein und ein unzertrennbares Ganzes bleiben. Jasieński wurde ehrenamtlicher Direktor der Sammlung. Trotzdem blieben die Kunstwerke über den Tod Mangghas 1929 hinaus in Kisten verpackt. Während des Zweiten Weltkrieges wurde die Sammlung von den Behörden des Generalgouvernements beschlagnahmt und 1944 in den Krakauer Tuchhallen ausgestellt. Damals erblickte sie der achtzehnjährige zukünftige Filmregisseur Andrzej Wajda. Das war der Anfang seiner lebenslangen Verbindung. Als Andrzej Wajda 1987 den Kyoto-Filmpreis der Inamori-Foundation erhielt, beschloss er die Summe zur Errichtung eines Museums für japanische Kunst in Krakau zu stiften, um dort die Feliks-Jasieński-Sammlung ausstellen zu können. Das Bauvorhaben wurde von der japanischen Regierung sowie von der Krakauer Kyoto-Krakau-Stiftung unterstützt. Sogar die japanische Eisenbahnergewerkschaft spendete eine Million Dollar. Den Entwurf lieferte unentgeltlich der japanische Architekt Arata Isozaki. Das Manggha-Museum wurde am 30. November 1994 feierlich eröffnet. Neben der Ausstellung der Feliks-Jasieński-Sammlung bietet das Museum Raum für verschiedene Veranstaltungen wie japanische Sprachkurse, Ikebana-Ausstellungen und Teezeremonien. Ebenso hat dort die Bonsai-Gesellschaft ihren Sitz erhalten. Am 11. Juli 2002 kam der japanische Kaiser Akihito mit seiner Gemahlin, der Kaiserin Michiko zu Besuch. Weblinks Homepage
Manggha

Manggha, nome completo in lingua polacca Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, (in lingua italiana: Museo Manggha dell'arte e della tecnologia giapponese), fino al 2007 chiamato "Centro Manggha dell'arte e della tecnologia giapponese", è un museo, dedicato alla cultura giapponese, che sorge a Cracovia. Fino al 2005 è costituiva una sezione del Museo nazionale di Cracovia. Storia Nel 1920 il critico, scrittore e collezionista d'arte Feliks Jasieński, donò la propria collezione di oggetti d'arte giapponese al Museo nazionale di Cracovia. La sua collezione, per motivi di spazio, non fu mai esposta, se non in un'unica occasione, nel 1944, quando i tedeschi organizzarono l'esposizione al Mercato dei tessuti (Sukiennice). Andrzej Wajda fu uno degli spettatori dell'esposizione e, rimastone affascinato per tutta la vita, dopo aver ricevuto un riconoscimento a Kyoto, decise di finanziare la costruzione di un edificio atto ad ospitare le opere d'arte. Il nuovo edificio fu disegnato da Arata Isozaki e, inaugurato il 30 novembre 1994; ospita sia mostre temporanee che un'esposizione permanente. L'11 luglio 2002 il centro ha ricevuto la visita ufficiale dell'imperatore del Giappone Akihito e della consorte Michiko. Galleria d'immagini Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Manggha Collegamenti esterni (PL) Sito ufficiale, su manggha.pl. (EN) Sito ufficiale, su manggha.pl. (JA) Sito ufficiale, su manggha.pl.
Манггха (Краков)

Манггха (полное название — пол. Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha; Музей японского искусства и техники «Манггха») — музей японского искусства и техники в Кракове. Зарегистрирован в Государственном реестре музеев. Находится на Полеском бульваре, недалеко от берега Вислы. История В 1920 году краковский критик, писатель и коллекционер Феликс «Манггха» Ясенский (пол. Feliks «Manggha» Jasieński) подарил Национальному музею в Кракове свою коллекцию, насчитывавшую около 6500 предметов японского искусства. Термин «Манггха» является транскрипцией японского слова, в русском языке более известного как «манга», но в его исходном классическом значении. Он было взят от названия альбома рисунков «Хокусай манга» японского художника Кацусики Хокусая. Ясенский поставил только одно условие: коллекция должна выставляться посетителям музея как единое целое. Ясенский стал почётным директором коллекции. Несмотря на это, после смерти Ясенского в 1929 году его коллекция пролежала запакованной в ящиках и в таком состоянии дождалась Второй мировой войны. Лишь немецкие оккупационные власти Генерал-губернаторства реквизировали коллекцию и выставили её в залах Суконных рядов в Кракове. Там увидел коллекцию девятнадцатилетний Анджей Вайда. Тогда Вайда был очарован на всю жизнь японским искусством. Музей Когда Анджей Вайда получил в 1987 году кинематографическую Премию Киото, он решил пожертвовать всю сумму на создание в Кракове музея японского искусства, чтобы разместить в нём коллекцию Феликса Ясенского. Инициативу поддержали городские власти Кракова, японское правительство, а также друзья Вайды из Фонда «Киото-Краков». Даже японский профсоюз железнодорожников пожертвовал миллион долларов. Проект создал бесплатно японский архитектор Арата Исодзаки. Музей был торжественно открыт 30 ноября 1994 года. С 1 декабря 2004 он стал самостоятельным учреждением культуры (до этого он был филиалом краковского Национального музея). В музее, помимо экспонирования коллекции Феликса «Манггха» Ясенского, проходят выставки и мероприятия, а также осуществляется постоянная деятельность, такая как курсы японского языка, курсы чайной церемонии, курсы и выставки искусства икебаны. В музее также располагается польское общество Бонсай. 11 июля 2002 музей посетил японский император Акихито со своей супругой императрицей Митико. Примечания Ссылки Сайт музея
Манггха

Манггха (повна назва пол. Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha: Музей японського мистецтва і техніки Манггха) — музей японського мистецтва і техніки у Кракові. Зареєстрований у Державному реєстрі музеїв. Знаходиться на Поліському бульварі неподалік від берега Вісли. Історія В 1920 р. краківський критик, письменник і колекціонер Фелікс «Манггха» Ясенський (пол. Feliks «Manggha» Jasieński) подарував Національному музею у Кракові свою колекцію з близько 6500 предметів японського мистецтва. Термін «Манггха» є транскрипцією японського слова, в українській мові більш відомого як «Манґа», але в його вихідному класичному значенні, його було взято від назви альбому малюнків «Хокусай манґа» японського художника Кацусіка Хокусай. Ясенський поставив тільки одну умову: колекція мала виставлятися відвідувачам музею як єдине ціле. Ясенський став почесним директором колекції. Незважаючи на це, скарби мистецтва залишилися після смерті Ясенського, що послідувала в 1929 р., лежати запакованими в ящиках і в такому стані дочекалися другої світової війни. Лише німецькі окупаційні власті Генерал-губернаторства реквізували колекцію і виставили її в залах т. зв. Сукняних рядів у Кракові. Там побачив колекцію дев'ятнадцятирічний Анджей Вайда. Тоді Вайда був зачарований на все життя японським мистецтвом. Музей Коли Анджей Вайда отримав в 1987 р. кінематографічну Премію Кіото, він вирішив пожертвувати всю суму на створення в Кракові музею японського мистецтва, щоб розмістити в ньому колекцію Фелікса Ясенського. Ініціативу підтримали міська влада Кракова, японський уряд, а також друзі Вайди з Фонду «Кіото-Краків». Навіть японська профспілка залізничників пожертвувала мільйон доларів. Проект створив безкоштовно японський архітектор Арата Ісодзакі. Музей був урочисто відкритий 30 листопада 1994 р. З 1 грудня 2004 р. він став самостійним закладом культури (до цього він був філією краківського Національного музею). У музеї, окрім експонування колекції Фелікса «Манггха» Ясенського, проходять виставки та заходи, а також здійснюється постійна діяльність, така як курси японської мови, курси чайної церемонії, курси та виставки мистецтва ікебани . У музеї також розташовується польське товариство Бонсай. 11 липня 2002 р. музей відвідав японський імператор Акіхіто зі своєю дружиною імператрицею Мітіко. Примітки Ресурси Інтернету Сайт музею [Архівовано 10 липня 2012 у Wayback Machine.]