NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parafia św. Jadwigi Śląskiej w Samogoszczy

Parafia św. Jadwigi Śląskiej w Samogoszczy – parafia rzymskokatolicka w Samogoszczy. Pierwotny kościół drewniany z 1326 r. wybudowany w Tarnowie. W 1463 kościół ten uposażony został przez Stanisława Tarnowskiego. Z biegiem czasu, z powodu bliskości Wisły, przeniesiony został do Samogoszczy. Obecny kościół parafialny murowany, w stylu neogotyckim, został wybudowany w 1864 przez Stanisława Zamoyskiego. Konsekrowany w 1878 przez biskupa lubelskiego, Walentego Baranowskiego. Zasięg parafii Do parafii należą wierni z miejscowości: Bączki, Budy Podłęskie, Domaszew, Kępa Podwierzbiańska, Kraski Dolne, Nowe Kraski, Ostrów, Podłęż, Podwierzbie, Samogoszcz, Lewików, Lipniki, Ruda Tarnowska oraz Tarnów. Bibliografia Informacje o parafii na stronie diecezji siedleckiej.
Kościół św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Zabrzu

Kościół świętej Teresy od Dzieciątka Jezus – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Zabrze-Mikulczyce diecezji gliwickiej. Znajduje się w zabrzańskiej dzielnicy Mikulczyce. Historia Prace budowlane zostały rozpoczęte w 1932 roku, i za patronkę została obrana św. Teresa od Dzieciątka Jezus. Projektantem świątyni był bytomski architekt Theodor Ehl, który jednocześnie był kierownikiem prac budowlanych. Świątynia została wzniesiona w bardzo krótkim czasie. W dniu 3 października 1932 roku zostały rozpoczęte wykopy, w dniu 21 maja 1933 roku został wmurowany kamień węgielny, natomiast już w dniu 17 września 1933 roku kardynał Adolf Bertram z Wrocławia uroczyście poświęcił kościół. W 1976 roku została przeprowadzona gruntowna renowacja kościoła. W latach 2002–2005 został przeprowadzony kapitalny remont świątyni według projektu Jana Rabieja. Nowy ołtarz będący centrum kościoła został poświęcony w dniu 2 października 2005 roku przez biskupa Gerarda Kusza. Architektura Świątynię cechuje charakterystyczne dla Neues Bauen operowanie prostymi bryłami geometrycznymi. Masywna wieża z zegarem nałożonym na szczelinowe okno przypomina wieżę kościoła św. Bonifacego w Erlangen. Okrągłe, przypominające okrętowe, okna to nawiązanie do Navis Ecclesiae – okrętu wiary. Trójkątne zwieńczenia okien nawiązują do średniowiecznych zwieńczeń ostrołukowych. We wnętrzu kościoła silnie zaakcentowano elementy konstrukcji nośnej. Organy W latach 1979–1982 w świątyni zostały zamontowane 36-głosowe organy. Ich budowniczym jest Bronisław Cepka. Instrument posiada elektro-pneumatyczną trakturę gry. Wykorzystywany jest w liturgii, ale także do działalności koncertowej. Dyspozycja instrumentu: Przypisy
Kościół św. Antoniego w Zabrzu

Kościół świętego Antoniego – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Zabrze diecezji gliwickiej. Znajduje się w zabrzańskiej dzielnicy Guido. Obecna świątynia jest przebudowanym budynkiem gospody. Początkowo myślano o budowie dużej świątyni. Ponieważ parafia św. Andrzeja rozpoczęła budowę dużej świątyni pod wezwaniem św. Józefa, a parafia św. Franciszka rozpoczęła budowę świątyni pod wezwaniem św. Jadwigi, zdecydowano się na prostą adaptację pomieszczeń pod świątynię. Plany przebudowy zostały opracowane przez mistrza murarskiego Henryka Jamborka. Projekt uwzględniał budowę nowej nawy, a z sali gospody miało być urządzone prezbiterium i zakrystia. Wszystko miało być tak zrobione, aby w przyszłości budynek mógł powrócić do celów świeckich, gdyby zdecydowano się na budowę nowej świątyni. Koszty budowy zostały obliczone na 66,5 tys. marek. Kardynał Adolf Bertram przeznaczył 20 tysięcy, natomiast fundusz górniczy 16 tysięcy marek. Koszty zakupu parceli, przebudowy i adaptacji wnętrz na cele duszpasterskie wyniosły ponad 200 tysięcy marek. Jedna dziesiąta kosztów została ofiarowana przez księdza proboszcza Józefa Benneka oraz jego rodzeństwo: Ernesta i Elżbietę. Na patrona świątyni został wybrany św. Antoni – orędownik ubogich. Prace adaptacyjne zostały rozpoczęte w 1930 roku. Parafia św. Andrzeja ofiarowała w 1931 roku do świątyni XVII-wieczne ołtarze pochodzące z dawnej, drewnianej świątyni parafialnej, które po jej rozbiórce były umieszczone w tymczasowej świątyni pod wezwaniem Serca Pana Jezusa w Gliwicach-Sośnicy. W dniu 25 czerwca 1931 roku biskup Walenty Wojciech z Wrocławia pobłogosławił nową świątynię. Początkowo nabożeństwa były sprawowane przez księży z parafii pod wezwaniem św. Franciszka. Dopiero w dniu 23 maja 1936 roku świątynia otrzymała lokalistę, którym został mianowany ksiądz Alojzy Dyla (pracował w parafii do 1960 roku). Kardynał Adolf Bertram, dekretem z dnia 4 sierpnia 1937 roku, podniósł lokalię do rangi samodzielnej kuracji. Dekret został wprowadzony w życie w dniu 1 października tego samego roku. W 1945 roku nowa administracja kościelna, bez wydawania stosownych dekretów, przekształciła kurację w samodzielną parafię. Przypisy
Kalwaria Lubawska na Świętej Górze

Kalwaria Lubawska na Świętej Górze – zespół 6 kaplic oraz Drogi Krzyżowej znajdujących się na Świętej Górze w Lubawce. Położenie Znajduje się w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych w Górach Kruczych na Świętej Górze. Historia Kapliczki zostały wzniesione na przełomie XVIII/XIX w., obecne pochodzą z przełomu XIX/XX w. i świadczą o charakterze katolickiej pobożności ludowej. Jej wynikiem był wysyp na Śląsku założeń kalwaryjnych. Jest to miejsce, którego tradycje pątnicze sięgają XVIII w. W latach 1845–1846 ustawiono stacje Drogi Krzyżowej. kaplica św. Anny – z poł. XIX w. Była wielokrotnie przebudowywana za sprawą zmian kolejnych właścicieli wzgórza. kaplica Ostatniej Wieczerzy – z 1892 r. kaplica Koronowania Chrystusa – z poł. XIX w. kaplica Matki Boskiej Bolesnej – z 1866 r. kaplica Grobu Pańskiego – z poł. XIX w. kaplica Zmartwychwstania – z 1902 r. Ostatnią restaurację przeprowadzono w latach 1959–1968. Całość obiektu popada w ruinę. Kapliczki są pozbawione okien i drzwi, w niektórych zachowały się resztki polichromii ściennych oraz nieliczne uszkodzone figury. Zobacz też Kalwaria Krzeszowska Kalwaria w Niedamirowie Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów, red. M. Staffa: t. 9 – Góry Kamienne, Wrocław 1996. Elżbieta Deptuła, Andrzej Grzelak, Czesław Margas, Lidia Sarnecka, Henryk Szoka, Lubawka monografia historyczna miasta, Lubawka 1991. Radosław Gliński, Agnieszka Patała, Krajobraz kulturowy gminy Lubawka, Wrocław 2017. Schematyzm Archidiecezji Wrocławskiej, Wrocław 1979. Linki zewnętrzne Kalwaria na Świętej Górze
Kościół Matki Bożej Królowej Różańca Świętego w Przywidzu

Kościół Matki Bożej Królowej Różańca Świętego – rzymskokatolicki kościół filialny parafii św. Franciszka Ksawerego w Przywidzu, przy ulicy Gdańskiej 20. Kościół był pierwotnie świątynią ewangelicko-augsburską (do 1949 roku). Zobacz też Dekanat Kolbudy Kościół św. Franciszka Ksawerego w Przywidzu Przypisy
Kościół św. Macieja Apostoła w Zabrzu

Kościół świętego Macieja Apostoła – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Zabrze diecezji gliwickiej. Znajduje się w zabrzańskiej dzielnicy Maciejów. Historia Budowę świątyni prowadził proboszcz parafii św. Andrzeja w Zabrzu – ksiądz Oskar Golombek. Projekt świątyni został wykonany przez architekta Felixa Hinssena z Nysy. Budowa została zlecona mistrzowi budowlanemu Johannowi Golleni z Zabrza. Na mocnym i głębokim na 3,5 metrów fundamencie został osadzony drewniany stelaż konstrukcji połączony ze sobą dużymi belkami złączonymi nitami. Przestrzeń została zapełniona supremą oraz betonową zaprawą. Do świątyni o wymiarach 42 x 14 metrów i prezbiterium o wymiarach 7,5 x 7,6 metrów Jest dobudowana murowano-drewniana wieża o wysokości 27 metrów (skrócona po przejściu wichury w 1948 roku). Stropy zostały pokryte drewnianymi płytami. W ten sposób świątynia nawiązywała do tradycyjnych na Górnym Śląsku starych świątyń drewnianych. Suma kosztów budowy została oszacowana na 85 tysięcy marek, a wszystkie należności zostały spłacone do końca 1939 roku. W 1937 roku firma Carl Berschdorf z Nysy postawiła w kościele 12-głosowe organy, nie wiadomo jednak czy jest to instrument w pełni wybudowany przez ten zakład, czy jest to starszy instrument pochodzący z innej świątyni, jedynie wyremontowany i rozbudowany firmę Berschdorf. Organy stoją na emporze nad wejściem głównym, posiadają dwa manuały i pedał. Instrument wykorzystuje mieszaną trakturę, głównie mechaniczną a częściowo pneumatyczną. Świątynia została pobłogosławiona przez księdza dziekana Josefa Benneka w dniu 20 grudnia 1936 roku. Mimo przyjętych rozwiązań konstrukcyjnego, na skutek szkód górniczych świątynia uległa poważnym uszkodzeniom, z powodu których aż do 1963 roku budowla pozostawała w stanie surowym. W 1964 roku rozpoczął się generalny remontu. W listopadzie 1986 roku do świątyni została dobudowana wieża, natomiast w latach 1987–1988 zostały kupione dla świątyni nowe dzwony. Przypisy
Kaplica Matki Bożej Częstochowskiej w Krakowie

Kaplica Matki Bożej Częstochowskiej – zabytkowa kaplica rzymskokatolicka, znajdująca się w Krakowie, w Dzielnicy VIII Dębniki na terenie Szpitala Klinicznego im. dr. Józefa Babińskiego w Kobierzynie przy ul. Babińskiego 29. Jako część zespołu szpitalno-parkowego jest wpisana na listę zabytków Miasta Krakowa. Historia Kaplica została wybudowana w latach 1908–1913 jako część powstającego Szpitala Psychiatrycznego w podkrakowskim Kobierzynie. Cały zespół szpitalny był projektowany według modnej wówczas koncepcji tzw. miast-ogrodów. Oznaczało to, że szpital miał być samowystarczalny, a więc projekt zakładał od samego początku także wzniesienie kaplicy, gdzie będzie prowadzone autonomiczne duszpasterstwo pacjentów. Świątynia była czynna od momentu otwarcia szpitala w 1917 roku. Budynek w stylu modernistycznym zaprojektował Antoni Budkowski, natomiast polichromię wykonał jeden z największych małopolskich artystów okresu Młodej Polski, Jan Bukowski. Malowidła ścienne przedstawiają liczne motywy kwiatowe, a także wizerunki Ewangelistów i aniołów. Okna wypełniają ołtarze z przedstawieniami pór roku. Kaplicę MB Częstochowskiej odnowiono w latach 1994–1996 ze środków Narodowego Funduszu Rewaloryzacji Zabytków Krakowa. W maju 1998 roku kard. Franciszek Macharski nadał kaplicy status kościoła rektoralnego, a sam rektorat w Kobierzynie utworzono w 2005 roku. Obecnie kaplica służy pacjentom Szpitala Specjalistycznego, odwiedzającym ich krewnym i znajomym, a także okolicznym mieszkańcom. Bibliografia Historia kaplicy na witrynie Rektoratu. mbc.katolicki.eu. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-27)].
Kościół Matki Boskiej Różańcowej w Zabrzu

Kościół Matki Boskiej Różańcowej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Zabrze-Mikulczyce diecezji gliwickiej. Znajduje się w zabrzańskiej dzielnicy Grzybowice. Historia Obecny kościół Funkcję świątyni pełni barak, który wcześniej był użytkowany jako świetlica dla związku młodzieży (Jugendheim). W styczniu 1945 roku proboszcz parafii Trójcy Świętej w Wieszowie, ksiądz Filip Wolnik, razem z wiernymi z Grzybowic przejął pustą budowlę i rozpoczął prace adaptacyjne dla celów sprawowania nabożeństw. W dniu 23 grudnia 1945 roku kaplica została pobłogosławiona przez księdza radcę Roberta Płonkę, proboszcza z Rokitnicy. Za zgodą władz kościelnych przy kaplicy została utworzona lokalia, która została wydzielona z parafii w Wieszowie. Dzięki dekretowi biskupa Franciszka Jopa z dnia 1 stycznia 1958 roku lokalia została przekształcona w parafię. Kościół w budowie Od 2014 roku powstaje nowy kościół. Do 2018 roku budowla była już zadaszona i zaopatrzona w dzwony. W marcu 2020 odbyła się zbiórka pieniędzy na witraże, wykonanie instalacji i tynków wewnętrznych. Przypisy
Kościół św. Kazimierza w Krakowie (ul. Podgórki Tynieckie)

Kościół św. Kazimierza Królewicza – kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki przy ul. Podgórki Tynieckie 96, w Tyńcu. Jest świątynią filialną parafii w Tyńcu. Służbę pełnią ojcowie benedyktyni. Historia Kościół został wybudowany w latach 1986–1990 w stylu postmodernistycznym według projektu architekta Zbigniewa Radziewanowskiego. Wyposażenie świątyni jest skromne i składa się głównie z elementów drewnianych. Charakterystycznym elementem kościoła św. Kazimierza jest figura ukrzyżowanego Jezusa bez krzyża. Bibliografia Opis kościoła na Kraków4u
Kaplica ewangelicko-augsburska w Żyrardowie

Kaplica ewangelicko-augsburska w Żyrardowie – neogotycka kaplica Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP w Żyrardowie, w województwie mazowieckim w Polsce. Należy do parafii ewangelicko-augsburskiej w Żyrardowie, nabożeństwa odbywają się w niej w każdą niedzielę i święta. Historia Obecna kaplica, położona obok dawnego kościoła ewangelickiego w Żyrardowie, powstała jako sala katechetyczno-konfirmacyjna około 1900, podczas sprawowania urzędu proboszcza przez ks. Hugo Woscha. W dwudziestoleciu międzywojennym budynek był miejscem odbywania się nauki dla dzieci w ramach szkółki niedzielnej. Na parterze znajdowały się dwie sale, z której większa była przeznaczona na zajęcia dla dzieci nieznających języka niemieckiego, gdzie lekcje prowadzono po polsku. W drugiej odbywała się szkółka w języku niemieckim. Mniejsza sala mieściła również kancelarię parafialną. Po zakończeniu II wojny światowej i znacznym zmniejszeniu się liczby członków parafii w związku z działaniami wojennymi i ich wysiedleniami na Zachód, stan budynku pogorszył się na skutek braku środków finansowych na niezbędne remonty. Do napraw przystąpiono dopiero w okresie pełnienia funkcji proboszcza przez ks. Otto Krenza w latach 1953-1958. Plany przeniesienia miejsca sprawowania nabożeństw z niszczejącego kościoła do budynku katechetycznego pojawiły się pod koniec lat 60. XX wieku wobec bardzo złego stanu technicznego świątyni i niemożności pokrycia jej remontu przez parafię. Na zlecenie ówczesnego proboszcza ks. Karola Messerschmidta przeprowadzono ekspertyzę, na skutek której uznano tak duży budynek sakralny jako niepotrzebny dla 60-osobowej parafii i zdecydowano o jego zbyciu. W marcu 1976 dokonano sprzedaży obiektu Kościołowi rzymskokatolickiemu, a na potrzeby parafii ewangelickiej urządzono kaplicę w dawnej sali konfirmacyjnej. Przypisy
Parafia św. Jana Marii Vianneya i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wipsowie

Parafia św. Jana Marii Vianneya i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wipsowie – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w archidiecezji warmińskiej, w dekanacie Barczewo. W parafii posługują księża archidiecezjalni. Według stanu na październik 2018 proboszczem parafii był ks. mgr lic. Jan Mucha. Zgodnie ze stanem na czerwiec 2023 proboszczem parafii jest ks. Andrzej Turczyn Przypisy
Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Sułowie

Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Sułowie – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji warmińskiej, w dekanacie Lidzbark Warmiński. W parafii posługują księża diecezjalni. Funkcję proboszcza sprawuje ks. kan. mgr Leszek Kuriata. Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Sułowie zbudowano w latach 1380–1400 jako świątynię filialną parafii w Kwitach. Samodzielną parafię erygowano 29 kwietnia 1927. Przypisy
Kościół św. Jana i Pawła Męczenników w Zabrzu

Kościół świętych Jana i Pawła Męczenników – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Kochłowice archidiecezji katowickiej. Znajduje się w zabrzańskiej dzielnicy Makoszowy. Obecna świątynia jest przebudowanym budynkiem starej szkoły. W dniu 28 września 1919 roku kościół został poświęcony przez proboszcza z Przyszowic i otrzymał wezwanie świętych Jana i Pawła Męczenników. Jednocześnie w tym miejscu została utworzona kuracja, na której czele stanął ksiądz Henryk Rduch. W 1925 roku została erygowana parafia, która od 1931 roku należy do dekanatu Kochłowice. Z powodu szkód górniczych świątynia była kilkakrotnie remontowana. Pierwszy remont został wykonany w 1951 roku. Zostało wtedy wykonane kotwienie murów świątyni. W latach 1965–1972 świątynia była remontowana dwa razy. W latach 1982–1983, podczas urzędowania proboszcza księdza Joachima Smołki, został przeprowadzony kapitalny remont kościoła. Mury fundamentowe zostały zabezpieczone ściągami żelbetonowymi, fundamenty prezbiterium również zostały wzmocnione żelbetonem. Popękane mury świątyni do połowy zostały rozebrane, i następnie zbudowane ponownie. Został wykonany nowy dach i wieża świątyni. Po zakończeniu prac remontowych, w dniu 11 grudnia 1983 roku biskup Herbert Bednorz ponownie poświęcił świątynię. W 2014 roku dokonano przebudowy zwieńczenia kościelnej wieży. Przypisy
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Krakowie (ul. Półkole)

Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy II Grzegórzki, przy ul. Półkole 9a, na Dąbiu. Historia 18 listopada 1983 kard. Franciszek Macharski poświęcił plac pod budowę kościoła na Dąbiu. 27 września 1985 r. kard. Macharski dokonał wmurowania Aktu Erekcyjnego i kamienia węgielnego, pochodzącego z Grobu Św. Piotra. Projekt świątyni w stylu postmodernistycznym wykonał mieszkaniec Dąbia, architekt Henryk Kamiński. Budynek miał w założeniach przypominać mitrę biskupią. Zasadnicze prace budowlane trwały do 1994 r. Bibliografia Historia kościoła na witrynie parafii. [dostęp 2018-10-15].
Kościół św. Barbary w Żarkach

Kościół świętej Barbary – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Żarkach. Świątynia została wzniesiona jako kościół szpitalny. Jest to orientowana, jednonawowa budowla wzniesiona zapewne pod koniec XVII wieku. Kościół posiada obszerne, nieco węższe w stosunku do nawy i zamknięte półkoliście prezbiterium. Od strony zachodniej dostawiona jest kwadratowa kruchta. Świątynia posiada dachy dwuspadowe pokryte gontem. nawę zwieńcza czworoboczna, drewniana wieżyczka na sygnaturkę. We wnętrzu kościoła są umieszczone trzy ołtarze. Główny reprezentuje styl klasycystyczny i powstał w drugiej połowie XVIII wieku. Znajduje się w nim obraz patronki świątyni, św. Barbary, reprezentujący styl barokowy. Również barokowe ołtarze boczne powstałe na początku XVIII wieku, które są poświęcone św. Katarzynie i św. Agnieszce, ozdobione są ich obrazami, namalowanymi w pierwszej połowie XVIII wieku. Msza święta w kościele odprawiana jest tylko raz w roku – w dniu 4 grudnia. Przypisy
Forest School Complex in Biłgoraj

Forest School Complex in Biłgoraj (pl. Zespół Szkół Leśnych w Biłgoraju) is an educational institution in Biłgoraj, Poland, which brings together professional technical school and first-level vocational forestry school with an educational profile focused on forest management. It is one of the 11 forest schools in Poland. Organizational information The complex includes (2019) two schools: Forest Technical Secondary School, First Level Vocational Forestry School. The Forest School Complex in Biłgoraj, due to the specialized nature of education, is not, unlike other secondary schools, under the jurisdiction of the district government. The school is supervised directly by the Minister of Climate and Environment. Students are obliged to wear forest service uniforms during classes. History of the school The establishment of a forestry school in Biłgoraj was due to the proximity of the Solska Forest. The purpose of establishing the facility was to prepare a place whose graduates would be prepared to work in various branches of forest management. On 1 September 1964, a branch class of the Forestry Technical Secondary School in Krasiczyn, based in Biłgoraj, was established. From the 1964/1965 school year, the branch operated using the facilities of other school institutions in the city. In the second half of the 1960s, teaching facilities were built and the school still uses them. On 3 January 1970, by decision of the ministerial authorities, the Forest Technical School in Biłgoraj gained organizational independence. The name – Forest School Complex in Biłgoraj – has been in force since January 1987. Educational base The Forest School Complex in Biłgoraj has a main school building where classes are conducted. In addition, the unit includes a dormitory with space for 320 students, sports facilities and an experimental forest. The facility cooperates with, among others: with the State Forests, the Biłgoraj Forest District and hunting clubs, is equipped with specialized equipment used in various branches of forest management. All facilities of the Forest School Complex are located at Polna Street, in the Rożnówka housing estate. Achievements In 2011, the Student Sports Club at the Forest School Complex in Biłgoraj became the vice-champion of the Polish Amateur PlusLiga in volleyball. In 2017 and 2023, the school won first place in the Polish Forest Schools Championship of the Minister of Climate and Environment in volleyball. In 2019, at the 11th Polish School Championships in Forest Skills under the patronage of the Ministry of Climate and Environment and the General Directorate of State Forests, the school's representation took first place in the overall team classification. The school also took part in the 18th European Students Championship in Forestry Skills. References External links Official website of Forest School Complex in Biłgoraj (in Polish)
Kościół Matki Bożej Saletyńskiej w Krakowie

Kościół Matki Bożej Saletyńskiej – parafialny kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy IX Łagiewniki-Borek Fałęcki przy ul. Cegielnianej 43, na osiedlu Cegielniana. Historia Zakonnicy Zgromadzenia Misjonarzy Matki Bożej z La Salette pojawili się w Krakowie na os. Cegielnianym w 1980 r. Osiedle było do tamtego momentu pozbawione punktu duszpasterskiego, dlatego kard. Franciszek Macharski wysłał tam saletynów z misją ewangelizacji lokalnej wspólnoty, omijając w ten sposób niechęć władz komunistycznych wobec umieszczenia tam księży diecezjalnych. W listopadzie 1980 r. wzniesiono tymczasową kaplicę-barak, a 7 czerwca 1984 r. kard. Macharski poświęcił krzyż i plac pod budowę kościoła. Projekt świątyni w stylu postmodernistycznym wykonał krakowski architekt Witold Cęckiewicz, kształt wnętrza to wynik współpracy z Czesławem Dźwigajem. Budowa toczyła się ze zmiennym szczęściem. W 1985 r. wykopano fundamenty, ale w związku z toczącym wtedy Polskę kryzysem gospodarczym, rok później przerwano prace z powodu braku środków. Budowę reaktywowano dopiero w 1991 r. 1 marca 1993 r. kard. Macharski wmurował kamień węgielny w ścianę powstającej świątyni. 25 września 1999 r. kościół został konsekrowany. Przypisy Bibliografia Historia kościoła na witrynie parafii. [dostęp 2018-10-18].