NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Сілезька політехніка

Сілезька політехніка (пол. Politechnika Śląska; Польська вимова: [pɔliˈtɛxɲika ˈɕlɔ̃ska]), Сілезький технологічний університет (англ. Silesian University of Technology) — університет, розташований у польській провінції Сілезія, з більшістю своїх приміщень у місті Гливиці. Він був заснований у 1945 році польськими професорами Львівської політехніки, які були змушені покинути рідне місто та переїхати на «повернені території». У 2021 році престижний фонд «Perspektywy» поставив його на 6-у позицію серед найкращих технологічних університетів в Польщі та на 13-у в загальному рейтингу. Структура Сілезька політехніка складається з 13 факультетів, 1 коледжу та 1 науково-дослідного інституту: Факультет архітектури Факультет автоматичного керування, електроніки та комп'ютерних наук Факультет будівництва Хімічний факультет Факультет електротехніки Гірничо-геологічний факультет Факультет біомедичної інженерії Факультет матеріалознавства та металургії Факультет енергетики та інженерії довкілля Факультет прикладної математики Факультет механічної інженерії Факультет організації та менеджменту Транспортний факультет Коледж соціальних наук та іноземних філологій Інститут фізики — Центр науки і освіти Одинадцять із них знаходяться в Гливиці, два в Катовиці і два в Забже. Асоціації Університет асоційований із такими організаціями: Європейська асоціація університетів (EUA) Європейське товариство інженерної освіти (SEFI) Інноваційний кластер підприємницької освіти програми Erasmus+ Альянс університетів за демократію (AUDEM) Транс'європейська програма мобільності для університетських досліджень (TEMPUS) Програма Erasmus, яка перетворилася на програму Сократес Програма Леонардо Центральноєвропейська програма обміну для університетського навчання (CEEPUS) Index Copernicus Європейське співробітництво в галузі науки і технологій (COST) Міжурядова організація «EUREKA» Примітки Посилання Домашня сторінка Сілезького технологічного університету Офіційний сайт (польська версія)
Schmiedemuseum in Warschau

Das Warschauer Schmiedemuseum (polnisch: Muzeum Kowalstwa w Warszawie) ist ein aus einer 30 Quadratmeter großen Schmiede (Werkstatt) vom Anfang des 20. Jahrhunderts bestehendes Handwerksmuseum (Gebäude nachgebaut, Innenausstattung in Teilen original). Es wurde 1999 eröffnet und befindet sich in Privatbesitz. Es ist das einzige Museum seiner Art in Warschau. Die Schmiede wird heute noch betrieben. Das Museum Der Bau der Schmiede und die Gründung des Museums gehen auf die Initiative des Ehepaars Eleonora und Zdzisław Gałecki zurück, die hier eine der ältesten Schmieden Masowiens fortführten. Teile des nach ursprünglicher Bauweise neuerrichteten Gebäudes gehörten zur Schmiede der Ortschaft Służew, die im 20. Jahrhundert in den Warschauer Stadtteilen Mokotów und Ursynów (Stary Służew) aufging. Die Schmiede liegt an der Kreuzung der stark befahrenen Straßen Dolina Służewiecka und Aleja Wilanowska unterhalb der Kirche Św. Katarzyna und damit auch unterhalb der Weichselböschung. Das Statut des Privatmuseums wurde vom Ministerium für Kultur und nationales Erbe genehmigt; der Museumsträger ist Mitglied im Verband der Freilichtmuseen in Polen (polnisch: Stowarzyszenie Muzeów na Wolnym Powietrzu w Polsce). Zur Ausstattung gehören ein die Esse anheizender Zwei-Kammer-Blasebalg, ein Schleifstein, diverse Ambosse, Zangen, Schmiedehämmer und Handbohrer. Die Schmiede ist umgeben von verschiedenen historischen landwirtschaftlichen Geräten, einem Taubenschlag und einer kleinen Standkapelle des Heiligen Josef. Neben der ständigen Ausstellung werden temporär Skulpturen und Malerei zum Thema präsentiert. Das kleine Museum ist der Veranstaltungsreihe Warschauer Museen „Noc Muzeów“ (Nacht der Museen) angeschlossen. Literatur Jerzy S. Majewski, Dariusz Bartoszewicz und Tomasz Urzykowski, Spacerownik Warszawski, Agora SA, ISBN 978-83-60225-96-7, Warschau 2007, S. 155 Weblinks Website des Museums (in Polnisch) Marcin Marciniak-Mierzejewski, Ausführliche Information bei Skanseny.net (in Polnisch)
Muzeum Kowalstwa w Warszawie

Muzeum Kowalstwa – prywatne muzeum w Warszawie założone na początku lat 90. XX wieku przez małżeństwo Eleonorę i Zdzisława Gałeckich. Obecnie prowadzone jest przez mistrza kowalstwa – Kamila Gałeckiego. W skład muzeum wchodzi kuźnia drewnianej, dębowej konstrukcji o powierzchni 30 m², zakończona na jaskółczy ogon. Posiada wyposażenie charakterystyczne dla podmiejskich kuźni z początku XX wieku z terenów Mazowsza. To pierwszy i jedyny tego typu obiekt w Polsce ze statutem zatwierdzonym przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Zlokalizowane jest na skraju Dolinki Służewieckiej na warszawskim Mokotowie przy ul. Przy Grobli 84. Historia Kuźnia na skraju Dolinki Służewieckiej została założona przez Zdzisława Benedykta Gałeckiego – mistrza kowalstwa, absolwenta i magistra Akademii Sztuk Pięknych w Toruniu oraz aktywnego działacza Polskiego Związku Artystów Plastyków. Obiekt został wyciosany przez mistrza ciesielskiego – Władysława Pyzę w latach 80. XX wieku. Kuźnia pod koniec lat 90. XX wieku zmieniła swój dotychczasowych charakter i z typowej pracowni artystycznej stała się obiektem ogólnodostępnym dla zwiedzających. Dzięki inicjatywie małżeństwa – Eleonory i Zdzisława Gałeckich przekształcona została w pierwsze prywatne muzeum w Polsce. Posiada statut zatwierdzony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i kontynuuje tradycje dawnej kuźni służewskiej, jednej z najstarszych na Mazowszu. Noc Muzeów Kuźnia corocznie jest uczestnikiem warszawskiej Nocy Muzeów. Żywe lekcje historii W muzeum organizowane są regularnie żywe lekcje historii dla szkół oraz zorganizowanych grup i wycieczek szkolnych. Podczas zajęć przedstawiana jest kompleksowa obróbka żelaza na żywo. Działalność Muzeum nadal pełni funkcje profesjonalnej twórczej pracowni, w której powstają różnego rodzaju dzieła sztuki użytkowej z żelaza i metalu, a także aranżacje i wykończenia przestrzeni oraz wnętrz loftowych i industrialnych. Obiekt jest samowystarczalny i nie wymaga prądu. Posiada wszystkie niezbędne urządzenia i narzędzia (będące jednocześnie eksponatami) potrzebne do artystycznej pracy kowalskiej. W kuźni powstają następujące przedmioty (m.in.): Eksponaty i narzędzia kowalskie Wyposażenie muzeum stanowią narzędzia i przedmioty wykorzystywane w dawnych warsztatach kowalskich pochodzące z obszaru całej Polski. Wśród nich znajdują się m.in.: Poza stałą ekspozycją wnętrza prezentowane są także czasowo malarstwo nawiązujące tematyką do charakteru muzeum oraz rzeźba. Przypisy Linki zewnętrzne Muzeum Kowalstwa Prawdziwa Kuźnia Loft & Design – Historia
Langgasser Tor

Das Langgasser Tor in Danzig (auch Goldenes Tor, poln. Złota Brama) liegt am westlichen Ende der Danziger Langgasse. Geschichte Das Stadttor wurde in den Jahren 1612–1614 nach einem Entwurf von Abraham van den Blocke gebaut, zuvor stand an dieser Stelle ein gotisches Tor aus dem 13. Jahrhundert. Im Zweiten Weltkrieg wurde das Tor weitestgehend zerstört und erst 1957 wieder aufgebaut. Architektur Die Architektur ist im Stil des flämischen Manierismus gehalten. Direkt daneben befindet sich der spätgotische Sitz der St. Georg-Bruderschaft (Dwór Bractwa św. Jerzego). Auf beiden Seiten hat Jeremias Falck im Jahre 1648 jeweils vier Statuen angebracht. Die Figuren auf der Westseite/Außenseite symbolisieren: Pax (Frieden), Libertas (Freiheit), Fortuna (Reichtum) und Fama (Ruhm). Auf der Ostseite (von der Langgasse her) stehen die Symbolfiguren für: Concordia (Eintracht), Iustitia (Gerechtigkeit), Pietas (Frömmigkeit) und Prudentia (Weisheit). In die Friese auf der Vorderseite ist ein Zitat aus dem Psalm 122 eingemeißelt: „Es müsse wohl gehen denen, die dich lieben. Es müsse Friede sein inwendig in deinen Mauren und Glück in deinen Palästen!“ In lateinischer Sprache steht auf der der Langgasse zugewandten Seite: „Concordia res publicæ parvæ crescunt – discordia magnæ concidunt.“ (Durch Eintracht gedeihen kleine Staaten; durch Zwietracht gehen große zugrunde). Es handelt sich hierbei um ein abgewandeltes Zitat aus Sallusts „Bellum Igurthinum“ (10,6): „…concordia parvae res crescunt, discordia maximae dilabuntur.“ Bei genauem Hinsehen stellt man allerdings fest, dass am Tor statt des Ablativs „discordia“ falsch „discordiae“ zu lesen ist. Weblinks Polnische Website
Golden Gate (Gdańsk)

The Golden Gate (Polish: Brama Złota, German: Langgasser Tor) is a historic Renaissance city gate in Gdańsk, Poland. It is located within the Royal Route, the most prominent part of the Old Town and is one of its most notable tourist attractions. History It was created in 1612–14 in place of a 13th-century Gothic gate, the Brama Długouliczna (Long Street Gate). It is located at one end of Ulica Długa (Long Lane), where, together with Brama Wyżynna (Highland Gate) and Wieża Więzienna (Prison Tower), it forms a part of the old city fortifications. Architecture The present gate was designed by architect Abraham van den Blocke and built by Jan Strakowski. The architectural style of the gate is Dutch Mannerism. Next to it is the late-Gothic building of the Brotherhood of St. George. Both sides of the gate have attiques, with figures symbolizing the qualities of the ideal citizen. They were designed in 1648 by Jeremias Falck ("Polonus"), and reconstructed in 1878 due to the originals being damaged by weathering over time. From the west side they represent (in Latin): Pax (Peace), Libertas (Freedom), Fortuna (Wealth) and Fama (Fame). From the east (Long Lane) side they are Concordia (Agreement), Iustitia (Justice), Pietas (Piety) and Prudentia (Prudency). The Latin inscription on the gates reads: Concordia res publicæ parvæ crescunt – discordia magnæ concidunt ("In agreement small republics grow, because of disagreement great republics fall"). The gate was damaged by Soviet shelling in World War II, but escaped destruction. It was repaired in 1957. An original German inscription on the gate was restored in the 1990s: Es müsse wohl gehen denen, die dich lieben. Es müsse Friede sein inwendig in deinen Mauern und Glück in deinen Palästen ("They shall prosper that love thee. Peace be within thy walls, and prosperity within thy palaces". – Psalm 122). Gallery References External links Media related to Golden Gate in Gdańsk at Wikimedia Commons
Porte Dorée (Gdańsk)

La Porte Dorée (en polonais: Zlota Brama; en allemand : Langgasser Tor) dans le centre de Gdańsk, (ancien nom allemand: Danzig), en Pologne, est l'une des plus importantes attractions touristiques de la ville. Description et histoire Elle date de 1612–14 en lieu et place d'une porte de style gothique du XIIIe siècle, la Brama Długouliczna (Porte de la Rue Longue). Elle est située à l'extrémité de la Rue Longue (rue Dluga; allemand : Langgasse), où, avec Brama Wyżynna (en allemand : Hohes Tor = Porte Haute) et Wieża Więzienna (en allemand : Stockturm = Tour de la Prison), elle forme une partie des fortifications de la vieille ville. Le style architectural de la porte est le maniérisme anversois, très répandu dans les villes hanséatiques à cette époque. Juste à côté, se trouve l'édifice de style gothique finissant de la Confrérie de Saint-George. Les deux côtés de la porte présentent des attiques, avec des figures symbolisant les qualités du citoyen idéal. Ils ont été conçus en 1648 par Jeremias Falck ("Polonus"), et reconstruits en 1878, en raison des dommages causés par le temps aux originaux. Du côté ouest ils représentent (en Latin): Pax (la Paix), Libertas (la Liberté), Fortuna (la Richesse) et Fama (la Renommée). Du côté est (Rue Longue) : ce sont Concordia (la Concorde), Iustitia (la Justice), Pietas (la Piété) et Prudentia (la Prudence). L'inscription en Latin sur les portes dit: Concordia res publicæ parvæ crescunt – discordia magnæ concidunt ("Les petites républiques croissent dans la concorde, les grandes chutent en raison de la discorde"). La porte a été en grande partie détruite par les bombardements Soviétiques de la Seconde Guerre Mondiale, mais a été reconstruite en 1957. Bien que la plupart des artefacts en allemand aient été alors éradiqués après que la ville devienne polonaise en 1945, une inscription originale allemande sur la porte a été restaurée dans les années 1990: Es müsse wohl gehen denen, die dich lieben. Es müsse Friede sein inwendig in deinen Mauern und Glück in deinen Palästen ("Ne prospèrent que ceux qui sont dans l'amour. Que la paix soit dans tes murs, et la prospérité dans tes palais." – Psaume 122) Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Pologne
Porta d'Oro (Danzica)

La Porta d'Oro (in polacco: Złota Brama; in tedesco: Langgasser Tor) è una porta di ingresso monumentale della città di Danzica, in Polonia. Storia La porta fu costruita negli anni 1612-1614 su progetto di Abraham van den Blocke; in precedenza si trovava in questo punto una porta gotica del XIII secolo. Durante la seconda guerra mondiale, la porta fu danneggiata e ricostruita nel 1957. Architettura L'architettura è quella dello stile del manierismo olandese. Accanto ad esso si trova la sede tardogotica della Confraternita di San Giorgio (Dwór Bractwa św. Jerzego). Su entrambi i lati, Jeremias Falck inserì quattro statue nel 1648. Le figure sul lato ovest (quello esterno) simboleggiano Pax (pace), Libertas (libertà), Fortuna (ricchezza) e Fama (fama). Sul lato est (dalla Via Lunga, Ulica Długa) le statue rappresentano Concordia (concordia), Giustitia (giustizia), Pietas (pietà) e Prudentia (saggezza). Nel fregio sul davanti è cesellata una citazione dal Salmo 122: "Quelli che ti amano vivano tranquilli / Ci sia pace all'interno delle tue mura / e tranquillità nei tuoi palazzi!" In latino sul lato che fronteggia la Via Lunga: "Concordia res publicæ parvæ crescunt - discordia magnæ concidunt." (I piccoli stati prosperano attraverso la concordia, i grandi periscono attraverso la discordia). Questa è una citazione modificata dal Bellum Iugurthinum di Sallustio (10.6): "... concordia parvae res crescunt, discordia maximae dilabuntur." Ad un esame più attento, tuttavia, si nota che sulla porta invece di "discordia" (ablativo) si legge "discordiae". Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Porta d'Oro
Gouden Poort (Gdańsk)

De Gouden Poort (Pools: Złota Brama; Duits: Goldenes Tor of Langgassertor) is een stadspoort in de Poolse stad Gdańsk. De poort geeft toegang tot de Langstraat. De poort werd tussen 1612 en 1614 gebouwd naar een ontwerp van Abraham van den Blocke. Boven op de poort werden later figuren geplaatst die de zeven deugden representeren. Nadat de poort tijdens de Tweede Wereldoorlog net als een groot deel van de stad verwoest was bouwde men hem in 1957 opnieuw op. De Duitstalige inscripties op het gebouw werden bij de herbouw weggelaten omdat er in de jaren na de oorlog veel aversie tegen het Duits was. Ze zijn eind twintigste eeuw weer aangebracht op de toeristische bezienswaardigheid.
Brama Złota w Gdańsku

Brama Złota (właściwie: Brama Długouliczna, Brama Ulicy Długiej, niem. Langgasser Tor) – zabytkowa brama miejska Głównego Miasta w Gdańsku. Stanowi początek ulicy Długiej, jest częścią Drogi Królewskiej. Historia Pierwotnie w tym miejscu znajdowała się średniowieczna, gotycka Brama Długouliczna. Została zburzona, celem zastąpienia jej obecnie istniejącą bramą, która miała pełnić funkcję reprezentacyjną, a nie obronną. Brama Złota została ukończona w roku 1612, według projektu architekta Abrahama van den Blockego. Budowla utrzymana w stylu manierystycznym z nawiązaniami do architektury klasycznej – kształt wrót podobny do łuku triumfalnego, kolumny w porządku jońskim i kompozytowym. Od północy do bramy przylega Dwór Bractwa św. Jerzego. Szczyt bramy ozdobiono rzeźbami w 1648 roku. Co najmniej do końca XVIII wieku posiadała zamykane wrota. W XIX wieku brama mieściła Królewską Szkołę Sztuk Pięknych. Budynek został uszkodzony w 1945 r. Odbudowany w 1957 roku. Obecna nazwa bramy jest ahistoryczna i została przyjęta po II wojnie światowej. Budynkiem zarządza Oddział Wybrzeże Stowarzyszenia Architektów Polskich. Detale architektoniczne Figury Obie fasady bramy są zwieńczone attykami, na których ustawiono osiem rzeźb alegorycznych (po cztery z każdej strony). Obecne są rekonstrukcją posągów z 1878 będących kopiami oryginalnych, zniszczonych działaniem czynników klimatycznych rzeźb Piotra Ringeringa wykonanych w 1648 roku na podstawie projektu Jeremiasza Falcka. Figury od strony zachodniej symbolizują dążenia mieszczan: Pax („Pokój”), Libertas („Wolność”), Fortuna („Szczęście”) oraz Fama („Sława”). Od strony wschodniej (od ulicy Długiej) widać figury symbolizujące cnoty obywatelskie: Concordia („Zgoda”), Iustitia („Sprawiedliwość”)', Pietas („Pobożność”) oraz Prudentia („Rozwaga”). Inskrypcja We fryzie na ścianie frontowej umieszczono cytat z Psalmu 122: ES MVSSE WOLGEHEN DENEN DIE / DICH LIEBEN ES MVSSE FRIEDE SEIN INWENDIG IN DEINE MAVREN VND / GLVCK IN DEINEN PALASTEN PSA - 122 („Niech zażywają pokoju ci, którzy ciebie miłują. Niech pokój będzie w twoich murach, a bezpieczeństwo w twych pałacach!”). Łaciński napis na bramie od strony ulicy Długiej głosi: Concordia res publicæ parvæ crescunt - discordia magnæ concidunt („Zgodą małe republiki rosną - niezgodą wielkie upadają”). Galeria Przypisy
Золотые ворота (Гданьск)

Золотые ворота (пол. Złota Brama) Гданьска располагаются на улице Длуга, одной из самых известных туристических достопримечательностей города. Золотые Ворота были возведены в 1612—1614 годах на месте готических ворот XIII века (Длугоуличные ворота — пол. Brama Długouliczna). Они расположены на одном конце Длугой улицы, являясь частью старых городских укреплений вместе с тюремными воротами и тюремной башней. Ворота были построены Яном Страковским по проекту архитектора Абрахама ван ден Блока. Архитектурный стиль сооружения определяют как голландский маньеризм. Рядом с ним находится позднеготический двор Братства Святого Ежи. Обе стороны ворот имеют аттик с фигурами, символизирующими гражданские добродетели. Они были созданы в 1648 году Иеремиасом Фальком и реконструированы в связи с изношенностью в 1878 году. С западной стороны фигуры представляют Мир, Свободу, Счастье и Славу. С восточной стороны фигуры олицетворяют (справа налево) Согласие, Справедливость, Благочестие и Осторожность. Латинская надпись на воротах гласит: «Concordia res publicæ parvæ crescunt — discordia magnæ concidunt», что означает «В согласии малые республики растут, из-за разногласий большие республики распадаются». Восстановлены после поврежений военного времени в 1957 году. Оригинальная надпись на немецком языке была недавно восстановлена: «Es müsse wohl gehen denen, die dich lieben. Es müsse Friede sein inwendig in deinen Mauern und Glück in deinen Palästen» (Псалом 122). Ссылки Основные достопримечательности Гданьска
Zlata vrata, Gdansk

Zlata vrata (poljsko Brama Złota, nemško Langgasser Tor) so zgodovinska renesančna mestna vrata v Gdansku na Poljskem. Stojijo znotraj Kraljeve poti, najvidnejšega dela starega mestnega jedra in so ena njegovih najpomembnejših turističnih znamenitosti. Zgodovina Zgrajena so bila v letih 1612–14 namesto gotskih vrat iz 13. stoletja, Brama Długouliczna (Dolga ulica). Stojijo na enem koncu Ulice Długa (Dolga ulica), kjer skupaj z Brama Wyżynna (Visokimi vrati) in Wieża Więzienna (Zaporniškim stolpom) tvorijo del starega mestnega obzidja. Arhitektura Sedanja vrata je zasnoval arhitekt Abraham van den Blocke, zgradil pa jih je Jan Strakowski. Arhitekturni slog vrat je nizozemski manierizem. Zraven njih stoji poznogotska stavba Bratovščine sv. Jurija. Obe strani vrat imata atiko s figurami, ki simbolizirajo lastnosti idealnega državljana. Zasnoval jih je leta 1648 Jeremias Falck (Polonus) in jih leta 1878 rekonstruiral, ker so originali sčasoma utrpeli škodo zaradi vremenskih vplivov. Z zahodne strani predstavljajo (v latinščini): Pax (mir), Libertas (svoboda), Fortuna (bogastvo) in Fama (slava). Z vzhodne (Long Lane) strani so Concordia (sporazum), Iustitia (pravičnost), Pietas (pobožnost) in Prudentia (razsodnost). Latinski napis na vratih se glasi: Concordia res publicæ parvæ crescunt – discordia magnæ concidunt (V soglasju rastejo majhne republike, zaradi nesoglasja padejo velike republike). Vrata so bila med drugo svetovno vojno poškodovana zaradi sovjetskega obstreljevanja, vendar so se izognila uničenju. Popravili so jih leta 1957. Izvirni nemški napis na vratih je bil obnovljen v 1990-ih: Es müsse wohl gehen denen, die dich lieben. Es müsse Friede sein inwendig in deinen Mauern und Glück in deinen Palästen (»Uspeli bodo tisti, ki te ljubijo. Mir bodi med tvojimi zidovi in ​​blagostanje med tvojimi palačami« – Psalm 122). Galerija Sklici Zunanje povezave Poljska spletna stran
Florian Krygier Municipal Stadium

The Florian Krygier Municipal Stadium (Stadion Miejski im. Floriana Krygiera) is a football stadium in Szczecin, Poland. It is the home ground of Pogoń Szczecin. The stadium was originally built in 1925 and last reconstructed in 2022. The stadium currently has the capacity of 21,163 people. It is named in honour of Florian Krygier, Polish football coach and an instrumental figure in the history of Pogoń Szczecin. A major reconstruction was initiated in 2019 and completed in 2022, reaching the capacity of 21,163. See also List of football stadiums in Poland References
Estadio Municipal Florian Krygier

El Estadio Municipal de Florian Krygier (en polaco:Stadion Miejski imienia Floriana Krygiera) es un estadio multiusos ubicado en Szczecin, Polonia. El estadio es sede del Pogoń Szczecin, donde juega sus partidos como local. El estadio tiene capacidad para 21 163 personas y fue construido en 1925. El nombre del estadio es en honor al entrenador y jugador polaco Florian Krygier, uno de los jugadores clave de la historia del Pogoń.​ Historia El Estadio Municipal Florian Krygier se encuentra en pleno centro de la ciudad de Szczecin, en el Voivodato de Pomerania Occidental. Se puede acceder mediante tranvía, autobús y hasta en tren (aunque desde 2002 se cerró la parada que había cerca del estadio). Desde los años 50 hasta 1989, el estadio era propiedad del club de MKS Pogoń Szczecin. Actualmente pertenece al municipio de la ciudad de Szczecin y es gestionado por el Consejo Municipal de Deportes, Recreación y Rehabilitación. Hasta principios de 2007 fue el estadio más grande de la Ekstraklasa, aunque tras la Eurocopa de 2012, celebrada por Polonia y Ucrania, y el dinero aportado por la UEFA para mejorar los estadios que iban a acoger partidos, perdió su récord.​ El estadio es llamado comúnmente "Papricana", una mezcla del estadio de Río de Janeiro Maracaná y de la palabra papri (traducido al español como "Pimentón"), debido a los colores del equipo, el azul y el rojo.​ Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Polonia Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estadio Municipal Florian Krygier.
Stade municipal de Szczecin

Le stade municipal de Szczecin ou stade municipal Florian Krygier (Stadion Miejski w Szczecinie ou Stadion Miejski im. Floriana Krygiera en polonais) est un stade polonais de football situé à Szczecin, en Pologne. En 2019, la reconstruction complète du stade au même endroit a débuté et s'achèvera en septembre 2022. La capacité de la nouvelle enceinte atteindra 21 163 places homologuées UEFA catégorie 3. Le complexe comprend aussi le nouveau siège du club, un stade pour l'équipe réserve et trois autres terrains d'entraînement dont un terrain disposant d'un dôme amovible pour l'hiver. Histoire Événements Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Pogoń Szczecin Liens externes (pl) Le stade municipal de Szczecin sur le site officiel du Pogoń Szczecin (pl) Le stade municipal de Szczecin sur stadiony.net Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de la Pologne
Florian Krygerstadion

Het Florian Krygerstadion (Pools: Stadion Miejski imienia Floriana Krygiera) is een voetbalstadion in de Poolse stad Szczecin, dat plaats biedt aan 21.163 toeschouwers. De bespeler van het stadion is de voetbalclub Pogoń Szczecin. Het stadion werd in 1925 geopend. Het stadion is vernoemd naar Florian Krygier, een Pools voetbalcoach en een belangrijke persoon in de historie van Pogoń Szczecin.