NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Miłosierdzia Bożego w Poznaniu

Kościół Miłosierdzia Bożego w Poznaniu – rzymskokatolicki kościół parafialny, zlokalizowany w Poznaniu na osiedlu Jana III Sobieskiego (Piątkowo). Historia 1 lipca 1982 władze kościelne zezwoliły na wzniesienie kościoła na niedawno zbudowanym wówczas osiedlu Jana III Sobieskiego. Prace w tym kierunku zlecono księdzu Marianowi Nowakowi. Wcześniej mieszkańcy osiedla Sobieskiego uczęszczali do kościoła Opatrzności Bożej na osiedlu Bolesława Chrobrego. 13 grudnia 1982 arcybiskup Jerzy Stroba poświęcił krzyż w miejscu planowanego kościoła. Była to pierwsza rocznica wprowadzenia stanu wojennego. 20 czerwca 1983 papież Jan Paweł II poświęcił kamień węgielny dla świątyni, wyjęty z murów katedry poznańskiej. 11 września 1983 biskup Tadeusz Etter poświęcił plac budowy kościoła. Stało się to w 300-lecie bitwy pod Wiedniem, w której król Jan III Sobieski pokonał armię muzułmańską. 22 kwietnia 1984 erygowano tutaj parafię. 10 maja 1984 władze wydały pozwolenie na budowę obiektu. Projektantem świątyni był Jerzy Liśniewicz, a kierownikiem budowy Henryk Wlaź. Dominującym elementem budowlanym jest cegła klinkierowa. 31 sierpnia 1986 arcybiskup Jerzy Stroba wmurował kamień węgielny. W 1990 parafianie ze szwajcarskiego Diepoldsau ufundowali dzwon, który zaprojektował Saturnin Skubiszyński. 19 grudnia 1991 arcybiskup Stroba konsekrował kościół. W 1992 oddano do użytku drogę krzyżową przy kościele. W 1994 poświęcono probostwo. 16 grudnia 1999 arcybiskup Juliusz Paetz poświęcił organy. 22 kwietnia 2001 ten sam arcybiskup podniósł świątynię do godności archidiecezjalnego Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. 3 marca 2004 kościół przyjął kopię Całunu Turyńskiego. W marcu 2004 zmarł ksiądz Nowak. Uroczystości pogrzebowe prowadził arcybiskup Stanisław Gądecki w obecności 150 księży. Pogrzeb odbył się w Ostrowie Wielkopolskim. 21 marca 2007 wmurowano poświęconą ku jego czci tablicę pamiątkową na zewnętrznej ścianie kościoła (biskup Grzegorz Balcerek). W 2007 ukończono malowanie świątyni i montaż oświetlenia. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne kamera na żywo z kościoła - dostęp 21.6.2018
Galeria Krakowska

Galeria Krakowska ist der Name eines der größten regionalen Einkaufszentren in Südpolen. Standort Die Galeria Krakowska wurde im Krakauer Stadtteil Kleparz an der ul. Pawia auf dem Gelände des verlegten Zentralen Omnibusbahnhofs (ZOB) errichtet. Gegenüberliegend befindet sich der Krakauer Hauptbahnhof. Geschichte Das Einkaufszentrum wurde von 2004 bis 2006 von dem Investor HGA Capital und ECE erbaut. Bauunternehmer war Strabag sp. z o.o. Einrichtung Das Einkaufszentrum hat drei Geschosse. Die Gesamtfläche beträgt fast 130.000 m², davon sind 60.000 m² Verkaufsfläche und 5.500 m² Bürofläche. Es stehen 1.400 Parkplätze im Parkhaus zur Verfügung sowie das Hotel andel's Hotel Cracow. Im Einkaufszentrum befinden sich 270 Läden, 11 Dienstleister sowie 22 Restaurants und Cafés. Verkehrsanbindung Die Galeria Krakowska liegt direkt am zentralen Verkehrsknotenpunkt Krakauer Kommunikationszentrum. Das Einkaufszentrum ist unterirdisch verbunden mit dem Hauptbahnhof, dem ZOB und der Stadtbahn Krakau. Vor dem Westeingang befindet sich eine Haltestelle der Linienbusse und Straßenbahnen der Krakauer Stadtwerke. Das Einkaufszentrum liegt ca. 300 Meter nördlich der Altstadt von Krakau. Diese ist fußläufig durch eine Unterführung zu erreichen. Der Flughafen Krakau ist mit der Bahn in ca. 18 Minuten, mit den Bussen in ca. 40 Minuten erreichbar. Der Flughafen Katowice ist mit Shuttlebussen in ca. 1,5 Stunden zu erreichen. Weblinks Webseite der Galeria Krakowska Panorama
Galeria Krakowska

Galeria Krakowska is a shopping mall in Kraków, Poland, located adjacent to the city's main railway station. Development Galeria Krakowska has 270 specialty shops, cafés, and restaurants on three floors in two roof-covered shopping malls and three plazas. Galeria Krakowska has over 55,470 square metres (600,000 sq ft) of retail floor space, 4,955 square metres (53,000 sq ft) of offices, as well as parking for 1,400 cars (free for the first hour). It is part of an urban renewal project named ‘Nowe Miasto’ (English: New City) where instead of building shopping centres in greenfield land, the German project developer, ECE developed Galeria Krakowska in the busy inner city. Galeria Krakowska set new standards in architecture of shopping centers in Poland, and the development received the 2008 ICSC European Shopping Center Award in the category of "New Developments: Large". See also List of shopping malls in Poland References External links Galeria Krakowska official webpage Archived 2013-07-03 at the Wayback Machine
Galeria Krakowska

Galeria Krakowska is een overdekt winkelcentrum nabij het centraal station van de Poolse stad Krakau. De bouw begon op 12 oktober 2004 en de opening vond plaats op 28 september 2006, waarbij 53 duizend personen aanwezig waren. In de Galeria Krakowska bevinden zich 170 winkels, waaronder een hypermarkt van Carrefour en 22 horecazaken. Het winkelcentrum heeft 3 verdiepingen, inclusief de begane grond en is verbonden met het centraal station. Het gebouw won in 2007 de prijs voor het slechtste nieuwbouwobject van Krakau (Archi-Szopa), uitgeschreven door Gazeta Wyborcza. De jury vond het gebouw architectonisch oninteressant.
Galeria Krakowska

Galeria Krakowska – centrum handlowe w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ul. Pawiej, po zachodniej stronie Dworca Głównego, z którym jest połączona podziemnym tunelem. Galeria Krakowska to jedna z kilku budowli, znajdujących się w projekcie tzw. Nowego Miasta. Budowę rozpoczęto 12 października 2004 roku, a otwarcie nastąpiło 28 września 2006 r.. Na otwarciu galerii pojawiło się około 53 tys. osób. Wraz z galerią wybudowano hotel Andel's. Znajduje się on obok głównego wejścia i ma charakterystyczny geometryczny kształt. Specyfikacja W Galerii Krakowskiej znajduje się ok. 270 sklepów, w tym hipermarkety Carrefour (na kondygnacji +1 i -1) i Media Markt (asortyment RTV/AGD), Empik, 11 punktów usługowych oraz 22 restauracje i kawiarnie. Dla klientów dostępnych jest 1400 miejsc parkingowych na płatnym parkingu Galerii Krakowskiej oraz na płycie dworca. Galeria ma trzy piętra (w tym jedno podziemne, połączone dwoma tunelami z dworcem kolejowym, stacją Krakowskiego Szybkiego Tramwaju Dworzec Główny Tunel i Małopolskim Dworcem Autobusowym przy ul. Bosackiej), a każde jest podzielone na dwa ok. 270-metrowe pasaże: "wodny" (od strony dworca kolejowego) i "lądowy" (od strony ul. Pawiej). Łączą się one ze sobą w 3 miejscach: na "Placu Europejskim" (północna część galerii), "Forum" (środkowa część) oraz "Hali Grodzkiej" (część południowa). Inwestor: HGA Capital i grupa ECE Projekt: ECE Europa Bau- und Projektmanagement Polska oraz IMB Asymetria Generalny wykonawca: Strabag sp. z o.o. Powierzchnia całkowita: ok. 129 000 m² Powierzchnia handlowa: ok. 60 000 m² Powierzchnia biurowa: ok. 5 500 m² Kontrowersje W 2007 Galeria Krakowska dostała tytuł najgorszej budowli roku przyznawanej przez stowarzyszenie Archi-Szopa. Budowli zarzucono przede wszystkim "nieciekawą formę architektoniczną, która zasysa życie do swego wnętrza". Południowa fasada widoczna z reprezentacyjnego dla miasta placu Jana Nowaka-Jeziorańskiego (znajdującego się na głównej trasie pieszej z dworca głównego do centrum miasta) została pozbawiona szklanego wykończenia w 2009 roku po serii wypadków, które ujawniły wadę konstrukcyjną mocowania tegoż wykończenia. W czerwcu 2011 roku rozpoczął się ponowny montaż szklanej elewacji w zmienionej technologii. Mural 7 maja 2013 roku odsłonięto na wschodniej ścianie Galerii Krakowskiej mural. Jest to projekt, związanej z Gdańską Szkołą Muralu, Justyny Posiecz-Polkowskiej. Został wybrany spośród 500 prac nadesłanych z całego świata na konkurs ogłoszony w grudniu 2012 roku. Mural ma powierzchnię 1400 m², malowało go przez dwa tygodnie 12 osób zużywając 460 litrów farby. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona Galerii Krakowskiej Konkurs na mural. [dostęp 2014-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-01)]. 16 lat temu otwarto Galerię Krakowską. Pamiętacie jeszcze, jak miasto wyglądało bez niej? Zobaczcie te zdjęcia
Галерея Краковська

Галерея Краковська (пол. Galeria Krakowska) — торговий та офісний центр у Кракові (Польща), розташований на західному боці центрального залізничного вокзалу, з яким з'єднаний підземним тунелем. У галереї також є готель Andel's. Щороку Галерею Краковську відвідують від 34,9 млн. (у 2009 році) до 39,5 млн. відвідувачів (у 2012). Галерея Краковська є однією з декількох будівель, частиною проекту Нове місто. Будівництво почалося 12 жовтня 2004, відкриття відбулось 28 вересня 2006. На відкритті торгового центру були присутніми 53 тис. відвідувачів. Технічні дані Інвестор: ECE Projektmanagement Комерційна площа: 60 000 м² Початок будівництва: 12 жовтня 2004 Відкриття торгового центру: 28 вересня 2006 Примітки Посилання Офіційний сайт [Архівовано 6 лютого 2015 у Wayback Machine.] Галереї Краковської (пол.)
Galeria Kazimierz

Galeria Kazimierz is a large shopping center located in the Grzegórzki borough of Kraków. The name derives from the neighbouring district of Kazimierz. Phase 1 opened in 2004. The mall has around 38,150 m2 of floor space, complete with a wide variety of eateries and large shops such as Zara, Puma, Quiksilver, H&M and Alma Market. In all there is more than 130 retail units present within the mall along with a ten screen cinema. In 2007 construction began on a 6-storey office space which is part of the shopping mall. Galeria Kazimierz was built on the site of the former city slaughterhouse and some of its building were renovated and incorporated into the complex. See also List of shopping malls in Poland References
Galeria Kazimierz

Galeria Kazimierz – galeria handlowa w Krakowie. Znajduje się przy ulicy Podgórskiej 34 w dzielnicy Grzegórzki, a jej nazwa wiąże się z sąsiadującym z Grzegórzkami Kazimierzem. W galerii znajduje się około 160 sklepów i punktów usługowych, a parking mieści 1800 samochodów. W roku 2007 rozpoczęto dobudowywanie sześciokondygnacyjnej części biurowej Galerii Kazimierz, które zakończyło się w 2009. Galeria powstała w miejscu zabudowań rzeźni miejskiej, z czego kilka budynków zachowano i odrestaurowano. Budowę obiektu rozpoczęto w 2004 roku, a centrum otworzono 16 marca 2005. Powierzchnia handlowa: 36 200 m². Inwestorem była Globe Trade Centre SA. W 2013 roku centrum handlowe kupiła za 760 mln złotych amerykańska firma Invesco. Najemcy W Galerii znajduje się głównych najemców modowych: H&M CCC GUESS Reserved 4F Oraz najemców z innych branż: Carrefour Market Premium (główny najemca) Super-Pharm Apteka Egurrola Dance Studio My Fitness Place (siłownia) Empik Natura Rossmann Smyk Pepco Action RTV Euro AGD Smart Kids Planet Endel - Med (wkrótce) Komunikacja W pobliżu galerii, na północnym brzegu Wisły znajduje się przystanek tramwaju wodnego o nazwie „Galeria Kazimierz”. Przypisy
Галерея Казімеж

Галере́я Казі́меж (пол. Galeria Kazimierz) — перша та одна з найбільших торгових галерей Кракова (Польща). Знаходиться на вулиці Подгурській, 34 (пол. ulica Podgórska) в районі Ґжеґужкі (пол. Grzegórzki), а її назва пов'язана із сусіднім з Ґжеґужками Казімежом. У галереї знаходиться 160 магазинів та закладів побутового обслуговування, а стоянка розрахована на 1 300 машиномісць. 20 грудня 2013 року Галерея Казімеж була продана за 375 млн. злотих (приблизно 90 млн. €) компанії Invesco. Попередній власник, Globe Trade Centre, мотивував це рішення тим, що виручені кошти спрямуються на будівництво нових торгових центрів у Вілянуві та Бялоленці. Технічні дані Інвестор: Globe Trade Centre S.A. Архітектор: консорціум IMB Asymetria (Краків) та HOK (міжнародна компанія) Площа земельної ділянки: 5,7 га Загальна площа: 112 000 м² Комерційна площа: 36 199 м² Початок будівництва: 2004 Відкриття торгового центру: 2005 Віртість будівництва: 70 млн. € Примітки Посилання Офіційний сайт [Архівовано 1 травня 2008 у Wayback Machine.] Галереї Казімеж (пол.) Галерея Казімеж на сайті проектного бюро IMB Asymetria (пол.)
Kościół św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Poznaniu

Kościół św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Poznaniu – rzymskokatolicki kościół parafialny, zlokalizowany w Poznaniu, na Starołęce, przy ul. Fortecznej. Historia Przyczyną wybudowania kościoła był gwałtowny wzrost liczby mieszkańców Starołęki, w tym zwłaszcza budowa osiedla wieżowców na ul. Falistej. 10 lipca 1994 arcybiskup Jerzy Stroba powierzył księdzu Markowi Balcerowi misję tworzenia parafii w tym rejonie miasta. Miejscem tymczasowego odprawiania nabożeństw była część terenu dawnego cmentarza ewangelickiego u zbiegu ulic Obodrzyckiej i Pochyłej. W październiku 1994 oddano do użytku drewniany barak obity papą, który służył jako tymczasowa kaplica. 12 kwietnia 1995 arcybiskup Stroba ustanowił tu ośrodek duszpasterski. 17 kwietnia tego samego roku dokonano w kaplicy pierwszego chrztu. We wrześniu 1996 rozpoczęto prace przygotowawcze na placu budowy przy ul. Fortecznej. W lipcu 1997 zalano ławy fundamentowe w powstałych wcześniej wykopach. 1 września 2000 arcybiskup Juliusz Paetz erygował tu parafię. W 2001 odprawiono w kościele pierwszą Pasterkę. Trzy dni później arcybiskup Paetz wmurował kamień węgielny. W marcu 2002 rozebrano starą kaplicę na dawnym cmentarzu ewangelickim, a w jej miejscu postawiono 3-metrowy krzyż. Kościół wykańczano jeszcze przez kilka następnych lat. 28 czerwca 2009 arcybiskup Stanisław Gądecki dokonał konsekracji kościoła. Opis Autorami projektu kościoła są Aleksandra Kornecka i Krystyna Weiss. Świątynię wybudowano na planie prostokąta. Jednonawowy z prosto zamkniętym prezbiterium. Na ścianie prezbiterium wąski, pionowy witraż z wyobrażeniem Ducha Świętego. Po bokach małe witraże z portretami dwunastu apostołów. W oknach świątyni sceny drogi krzyżowej. Wszystkie witraże wykonała pracownia Michała Kośmickiego. Na ścianie nawy, blisko prezbiterium, obraz patrona kościoła św. Jana Apostoła i Ewangelisty. Po lewej stronie ołtarza obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy, a po prawej obraz Serca Jezusowego. Kościół połączony jest z budynkiem domu parafialnego. Galeria Przypisy Bibliografia JerzyJ. Sobczak JerzyJ., Kościoły Poznania, ZbigniewZ. Szmidt, MichałM. Woźniak (ilustr.), Poznań: Wydawnictwo Debiuty, 2006, s. 36, ISBN 83-922466-4-0, OCLC 832205456 . Alicja Lepiarz, Agnieszka Meissner, "Poznańskie parafie", Wydawnictwo Kwartet, Poznań, 2008, s. 96-97, ISBN 978-83-60069-54-7
Gdańsk Power Station

Gdańsk Power Station (Polish: Elektrociepłownia Gdańska) is a combined heat and power station in Gdańsk, Poland. It is operated by PGE Energia Ciepła Oddział Wybrzeże, a subsidiary of PGE. The power station has 5 power generation units and 2 boilers without electricity generation. The parameters of these installations are: Gdansk Power Station has three flue gas stacks: one with a height of 200 metres (660 ft), which is the tallest structure in Gdańsk, and two with a height of 120 metres (390 ft). References
Elektrociepłownie Wybrzeże

Elektrociepłownie Wybrzeże – jedna z największych energetycznych firm na Pomorzu, w skład której aktualnie wchodzą dwie elektrociepłownie: Elektrociepłownia Gdańska (Ec2), ul. Wiślna 6 Elektrociepłownia Gdyńska (Ec3), ul. Pucka 118 Przedsiębiorstwo produkuje ciepło i energię elektryczną na potrzeby mieszkańców oraz wielu przedsiębiorstw i instytucji. Wyprodukowane ciepło pokrywa w 100% potrzeby miejskiej sieci ciepłowniczej w Gdańsku, Gdyni, Sopocie i Rumi. Przedsiębiorstwo jest trzecim w kraju pod względem wielkości producentem energii elektrycznej wytwarzanej w wyniku kogeneracji, tj. w skojarzeniu z ciepłem. Głównym inwestorem Spółki jest PGE Energia Ciepła. Firma uczestniczy w procesie produkcji tzw. zielonej energii. W 2008 spółka w ramach inwestycji własnych wdrożyła system współspalania biomasy w istniejących kotłach energetycznych Elektrociepłowni Gdańskiej i Elektrociepłowni Gdyńskiej. Historia 1899 – rozruch Elektrowni Ołowianka w Gdańsku 1936 – rozruch Elektrowni Gdynia 1 1942 – rozruch Elektrociepłowni Gdynia 2 1960 – powstanie Zespołu Elektrociepłowni Wybrzeże 1970 – rozruch Elektrociepłowni Gdańskiej 1974 – rozruch Elektrociepłowni Gdynia 3 1974 – połączenie 5 elektrociepłowni w jedną spółkę 1993 – przekształcenie Zespołu Elektrociepłowni Gdańsk w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa 1996-1997 – wycofanie z eksploatacji trzech najstarszych elektrociepłowni 2000-2004 – prywatyzacja firmy 2012 – zmiana nazwy na EDF Wybrzeże SA 2014 – wykreślenie spółki EDF Wybrzeże SA z KRS; przedsiębiorstwo funkcjonuje jako oddział EDF Polska SA 2015-2016 – rozpoczęcie przygotowań do sprzedaży przedsiębiorstwa 2020 - wmurowanie kamienia węgielnego pod budowę do połowy 2021 pierwszej w Polsce kotłowni wyposażonej w 2 kotły elektrodowe o mocy 35 MWt każdy (a także 2 kotły olejowo-gazowe o mocy 30 MWt każdy, wartość inwestycji: 80 mln zł). Wytwarzanie Elektrociepłownie Wybrzeże S.A. posiadają trzy koncesje: na wytwarzanie ciepła, na wytwarzanie energii elektrycznej, na obrót energią elektryczną. Produkcja ciepła i energii elektrycznej odbywa się w jednym procesie technologicznym zwanym skojarzeniem lub kogeneracją. W porównaniu z oddzielnym wytwarzaniem ciepła w ciepłowni i energii elektrycznej w elektrowni kondensacyjnej proces gospodarki skojarzonej daje duże oszczędności paliw energetycznych. Z uwagi na mniejsze zużycie paliw dzięki gospodarce skojarzonej uzyskuje się efekt ekologiczny w postaci zmniejszenia emisji szkodliwych zanieczyszczeń do atmosfery. Dane techniczne Ec2 Gdańsk Wysokość najwyższego komina wynosi 210 m. Ec3 Gdynia Przypisy Linki zewnętrzne http://ecwybrzeze.pl http://www.cieplodlatrojmiasta.pl https://web.archive.org/web/20171201041112/https://www.gkpge.pl/PGE-Energia-Ciepla https://www.pgeenergiaciepla.pl/
Most Gdański

Die Most Gdański (polnisch für „Danziger Brücke“) ist eine doppelstöckige Flussbrücke in Warschau. Sie überquert die Weichsel und wurde nach dem nahegelegenen, gleichnamigen Bahnhof (Warszawa Gdańska) benannt. Über die Brücke wird die Ringstraße der Warschauer Innenstadt geführt. Ebenso verlaufen hier die DW 634 und 637. Sie überführt am westlichen Flussufer die Ulica Wybrzeże-Gdyńskie sowie die Uferpromenade Bulwar Zbigniewa Religi und schließt an die Ulica Zygmunta-Słomińskiego an; am ostwärtigen Ufer überbrückt sie die Ulica Wybrzeże Helskie (DW 801) und schließt an die Ulica Stefana-Starzyńskiego an. Sie verläuft parallel zur etwa 20 Meter entfernten Eisenbahnbrücke an der Zitadelle. Technische Daten Die Most Gdański ist als Stahlfachwerkkonstruktion konzipiert. Sie besteht aus zwei Stockwerken – auf dem oberen werden zwei je doppelspurige Straßen mit Bürgersteigen, auf dem unteren zwei Straßenbahntrassen mit Fahrrad- und Fußgängerweg (an der südlichen Seite) geführt. Die Decke der unteren Ebene besteht aus Eichenholzbalken. Die Brücke ist 406,5 Meter lang, die beiden zuführenden Viadukte, die von Stefan Piwoński und Witold Witkowski entworfen wurden, verfügen über Längen von 44,8 Metern (Ostseite) und 85,2 Metern (Westseite). Der Überbau besteht aus sechs Tragwerken mit Längen von 60,90 bis 67,60 Metern. Die Breite der Brücke beträgt 14,00 Meter für die Fahrtrassen sowie je 1,50 Meter für die beiden Gehwege. Die Fachwerkkonstruktion ist genietet und geschweißt. Im Jahr 2018 passierten die Brücke im Tagesdurchschnitt knapp 51.000 Fahrzeuge. Baugeschichte Die Brücke wurde von 1957 bis 1959 nach dem Entwurf von Janusz Ratyński auf den Pfeilern einer im Zweiten Weltkrieg zerstörten Doppelstockbrücke errichtet. Bereits Ende 1945 waren die Widerlager und die Pfeiler zum Wiederaufbau der Brücke vorbereitet worden; es kam dann jedoch bis 1957 zur Einstellung weiterer Baumaßnahmen. Die Bauarbeiten wurden von Mostostal Warszawa durchgeführt. In den Jahren 1997 und 1998 erfolgte eine Sanierung der Brücke. Dabei erhielt sie einen grünen Anstrich und wurde mit Lampen zur nächtlichen Außen-Illumination ausgerüstet. Miło Cię widzieć Im Jahr 2013 wurde vom Warschauer Muzeum Neonów und dem Energieversorger RWE ein Wettbewerb für ein Leuchtröhrenprojekt ausgeschrieben (Neon dla Warszawy). Den ersten Preis erhielt der Grafiker Mariusz Lewczyk für die Idee zum Schriftzug „MIŁO CIĘ WIDZIEĆ“ (deutsch: Schön, Dich zu sehen). Im Juni 2014 wurde dieser Satz in Neonbuchstaben an der Südseite der Brücke angebracht. Weblinks Most Gdanski. In: Structurae Eintrag bei MostyPolskie.pl (Archivlink; polnisch) Einzelnachweise
Puente Gdański

El puente Gdański (en polaco: Most Gdański) es un puente de acero de seis partes de 406,5 m de largo y 17 m de ancho, que pasa a través del Vístula en Varsovia, Polonia.​ Fue inaugurado el 31 de julio de 1959, después de que la construcción llevase unos tres años. Tiene dos elevaciones. La parte superior sirve de transporte por carretera, con cuatro carriles y una acera. La parte inferior sirve de transporte de tranvía con dos pistas, y también cuenta con una acera y carril para bicicletas. Entre 1997 y 1998 el puente se sometió a un proceso de reconstrucción. Fue pintado de verde y la parte inferior se equipó con bombillas de color para la iluminación nocturna. Véase también Puente Puentes más largos del mundo Puentes más altos del mundo Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Puente Gdański.
Most Gdański

Most Gdański – dwupoziomowy stalowy most na Wiśle w Warszawie, będący częścią obwodnicy śródmiejskiej. Został wybudowany w latach 1957–1959 na filarach pierwszego mostu pod Cytadelą. Opis Most został wzniesiony w latach 1957–1959 według projektu Janusza Ratyńskiego. Był elementem Trasy Mostowej im. Stefana Starzyńskiego, której nazwę nadano uchwałą Rady Narodowej m.st. Warszawy z dnia 27 września 1957. Został wzniesiony na filarach wysadzonego 13 września 1944 przez Niemców pierwszego, tj. wybudowanego w latach 1873–1875 jako most kolejowo-drogowy, a następnie wyłącznie drogowego, mostu pod Cytadelą. W jego konstrukcji powtórzono przyjęte rozwiązanie istniejącego w tym miejscu mostu dwupoziomowego. Dla nowo wzniesionej przeprawy proponowano wiele nazw m.in. „most Pokoju”, „most Piętnastolecia”, „most Wolności”, „most imienia Traugutta”, „most Bohaterów Warszawy” i „most pod Cytadelą”. Ostatecznie zdecydowano się na nazwę „most Gdański”, którą nadano w dniu otwarcia całej Trasy, 21 lipca 1959. Cała przeprawa składa się z: dwupoziomowego wiaduktu dojazdowego nad ul. Wybrzeże Helskie o długości 44,76 m, dwupoziomowego mostu głównego o długości 406,53 m, dwupoziomowego wiaduktu nad ul. Wybrzeże Gdańskie o długości 85,17 m. Konstrukcja nośna mostu to sześcioprzęsłowa stalowa kratownica. Wiadukty dojazdowe to ramownice wykonane w technologii sprężonej. Zostały zaprojektowane przez Stefana Piwońskiego i Witolda Witkowskiego. Na dolnym poziomie znajdują się tory tramwajowe ułożone na mostownicach dębowych, chodniki oraz ścieżka rowerowa (po stronie południowej), a na górnym poziomie – czteropasmowa jezdnia oraz chodniki. Łączny koszt budowy mostu Gdańskiego wyniósł 25 mln złotych. Most jest obecnie częścią obwodnicy śródmiejskiej. Łączy lewobrzeżną ul. Słomińskiego, z prawobrzeżną ul. Starzyńskiego. Podobnie jak most Świętokrzyski, spełnia on bardziej rolę lokalną niż tranzytową. Wynika to m.in. z braku rozbudowanych węzłów drogowych po obu stronach Wisły. W latach 2005–2007 przeprowadzono gruntowną przebudowę ronda Starzyńskiego (z budową estakad) – była to jedna z inwestycji mających usprawnić płynność ruchu na obwodnicy śródmiejskiej. W latach 90. most przeszedł remont z powodu złego stanu nawierzchni oraz odpadającego żelbetonu po poziomie torowiska tramwajowego. Oczyszczenia wymagał również pomost po którym jeździły tramwaje. Został pomalowany na zielono, a dolny poziom został oświetlony kolorowymi świetlówkami. Cechą charakterystyczną dolnego poziomu mostu są drewniane podkłady torowisk, które mają być w przyszłości wymienione. W czerwcu 2014 po południowej stronie mostu (bliżej strony śródmiejskiej) umieszczono neon z napisem Miło cię widzieć autorstwa Mariusza Lewczyka, który w 2013 zwyciężył w konkursie „Neon dla Warszawy”. Galeria Przypisy