NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Kasinie Wielkiej

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Kasinie Wielkiej – murowana świątynia rzymskokatolicka w Kasinie Wielkiej, pełniąca funkcję kościoła parafialnego miejscowej parafii. Kościół został wybudowany za probostwa ks. Mariana Juraszka, który dostał polecenie od kard. Karola Wojtyły, aby w Kasinie wybudować nowy kościół. Fakt ten upamiętnia obraz na bocznej ścianie kościoła przedstawiający Jana Pawła ll, a w tle nowy kościół Matki Boskiej Częstochowskiej. Zezwolenie na budowę nowego kościoła w Kasinie uzyskano 2 grudnia 1980. 14 sierpnia 1982 kardynał Franciszek Macharski poświęcił plac pod budowę kościoła. 13 września 1987 wmurowano kamień węgielny i odprawiona została w jeszcze budowanej świątyni pierwsza msza święta. Uroczystego poświęcenia kościoła dokonał kardynał Macharski 22 lipca 1999. W ołtarzu głównym umieszczono duży kamienny krzyż, obok którego wisi obraz Matki Bożej Bocheńskiej, przeniesiony ze starego kościoła. Kościół posiada dwie kaplice, Miłosierdzia Bożego i Matki Boskiej Fatimskiej. W kościele wisi wiele obrazów. Bibliografia Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 222–224. ISBN 978-83-88383-43-4.
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Kosobudzu

Kościół pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Kosobudzu (pot. Matki Boskiej Częstochowskiej) – kościół w Kosobudzu w gm. Łagów w woj. lubuskim. Najcenniejszy zabytek wsi. Architektura neogotycka. Bibliografia Strona diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. kuria.zg.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-03)]. www.kosobudz.eu
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Krupem

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Krupem – katolicki kościół w Krupem, wzniesiony jako cerkiew prawosławna. Świątynia prawosławna w Krupem została wzniesiona ok. 1905. Jej patronem był św. Jan Teolog. Autorem jej projektu był Aleksandr Puring, architekt eparchii chełmskiej. Według tego samego planu wzniesiono także cerkwie w Oszczowie, Sławatyczach, Kryłowie i Topólczy. W dwudziestoleciu międzywojennym świątynia była czynna jako cerkiew filialna parafii w Bończy. Po II wojnie światowej i wywiezieniu z Chełmszczyzny ludności ukraińskiej wyznania prawosławnego została zaadaptowana na kościół katolicki. W 1946 w Krupem erygowana została łacińska parafia Matki Bożej Częstochowskiej. W związku ze zmianą wyznania w architekturze obiektu wprowadzono zmiany zacierające pierwotny styl budynku; zmiany w partii dachowej wprowadzono w 1946 i 1965. Cerkiew w Krupem wzniesiona była w stylu bizantyńsko-rosyjskim. Był to obiekt trójdzielny, z kwadratową nawą, prostokątnym przedsionkiem i poligonalną absydą zamykającą prezbiterium. Nad przedsionkiem znajdowała się dzwonnica zwieńczona dachem namiotowym. Przypisy
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Licheniu Starym

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Licheniu Starym – kościół filialny rzymskokatolickiej parafii św. Doroty w Licheniu Starym. Historia Pierwotnie w miejscu dzisiejszej świątyni znajdował się drewniany kościół parafialny z 1728 r. 29 września 1852 r. do kościoła sprowadzono z Lasu Grąblińskiego kopię obrazu Matki Bożej z Rokitna, przy którym objawień Maryi doświadczał Mikołaj Sikatka, a który wcześniej przywiózł w okolice Lichenia Tomasz Kłossowski. W 1858 r. kościół Matki Bożej Częstochowskiej utracił funkcję parafialnego na rzecz nowo wybudowanego, większego kościoła św. Doroty, przy którym z czasem powstało sanktuarium maryjne. Kościół po utracie funkcji sakralnych niszczał i z czasem uległ ruinie. Został odbudowany w obecnej formie w latach 1969–1971. Od tego czasu pełni funkcję kościoła filialnego. W 1983 r. na chór muzyczny przeniesiono z kościoła św. Doroty zabytkowe organy firmy Gebrüder Walter z Góry Śląskiej (wybudowane w 1870 r. jako numer 77 w katalogu firmy; 9 głosów realnych, 1 manuał i pedał, mechaniczne traktury gry i rejestrów). Świątynia składa się obecnie z dwóch części: górnej i dolnej. W części dolnej znajduje się kaplica Krzyża Świętego, gdzie przechowywany jest krucyfiks, który został ostrzelany z pistoletu przez Bertę Bauer – niemiecką nauczycielkę z licheńskiej szkoły Hitlerjugend w 1944 r. Przypisy Zobacz też Bazylika Matki Bożej Bolesnej Królowej Polski w Licheniu Starym Literatura Eugeniusz Makulski: Sanktuarium w Licheniu. Wrocław: Wydawnictwo ZET, 1998. ISBN 83-87841-03-X.
Kirche Unserer Lieben Frau von Tschenstochau (Lubin)

Die römisch-katholische Kirche Unserer Lieben Frau von Tschenstochau (polnisch kościół Matki Bożej Częstochowskiej) in Lubin (deutsch: Lüben) in der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen war bis 1945 die evangelische Stadtpfarrkirche St. Maria von Lüben. Die Kirche gehörte zum Kirchenkreis Lüben der Kirchenprovinz Schlesien. Seit dem Übergang Schlesiens an Polen 1945 gehörte sie zum Erzbistum Breslau. 1992 wurde sie dem neu geschaffenen Bistum Legnica eingegliedert. Bauwerk Die Kirche wurde im 14. Jahrhundert als Saalbau mit eingezogenem Rechteckchor errichtet. Dieser einfache Ursprungsbau wurde im Laufe des 15. und zu Beginn des 16. Jahrhunderts in mehreren Schritten erweitert und vergrößert. Der Bau kombiniert heute verschiedenste Bautypen: nach Süden handelt es sich um eine Basilika, nach Norden um eine Stufenhalle. Das hohe nördliche Seitenschiff wird seitlich des Chores noch weitergeführt, und es entstand dort ein halber Pseudo-Umgangschor. Schließlich wurde an der Nordseite eine Kapellenreihe angebaut, die dem Straßenverlauf folgend eine schräge Außenmauer aufweist. Eine weitere Besonderheit ist die Nutzung des südlich der Kirche stehenden Wehrturms der Lubiner Stadtmauer als Glockenturm, wobei man von der Sakristei über einen kleinen Verbindungsgang in den Turm gelangen kann. Literatur Christofer Herrmann: Schlesien. In: Mittelalterliche Architektur in Polen. Romanische und gotische Baukunst zwischen Oder und Weichsel. Petersberg 2015, S. 677. Weblinks Website der Pfarrei alte Fotos der Kirche Einzelnachweise
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Pile-Motylewie

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Pile-Motylewie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Pile-Motylewie, dekanatu Piła, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, zlokalizowany w Pile (w dzielnicy Motylewo), w powiecie pilskim, w województwie wielkopolskim. Historia Jest to najstarszy kościół w Pile. Świątynia została wybudowana w latach 1887–1893 w stylu neogotycko-neoromańskim jako kościół filialny parafii ewangelicko-augsburskiej w Pile. Budowla została wzniesiona na działce, której właścicielką była Marta Petter. 17 września 1892 roku świątynia zyskała rangę samodzielnego kościoła parafialnego. Po II wojnie światowej kościół został przejęty przez katolików. Poświęcony w 1946 roku otrzymał obecne wezwanie. Do 27 sierpnia 2002 roku pełnił funkcję kościoła filialnego parafii św. Rodziny. Od tej daty jest samodzielnym kościołem parafialnym parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Pile-Motylewie. Przypisy
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Ostrowitem

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Ostrowitem – rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Ostrowite. Należy do dekanatu kleczewskiego. Mieści się przy ulicy Kościelnej. Jest to świątynia murowana neogotycka, wybudowana w latach 1916–1918 na miejscu drewnianej z 1639, rozebranej w 1914. Stan techniczny obiektu jest dobry. Świątynia jest obecnie wpisana do rejestru zabytków. Kościół posiada starsze wyposażenie wnętrza m.in. wpisane do ewidencji zabytków trzy barokowe ołtarze z połowy XVIII wieku. Wyposażenie świątyni jest zachowane w stanie dostatecznym, nie znajduje się w rejestrza zabytków. W 2008 została odnowiona kaplica boczna. Budowniczym kościoła był ksiądz Antoni Albin. Przypisy
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Przydrożu Wielkim

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Przydrożu Wielkim – zabytkowy kościół filialny w Przydrożu Wielkim, należący do utworzonej w 1989 roku, parafii pw. św. Floriana w Przydrożu Małym, w Dekanacie Biała Diecezji opolskiej. Przypisy
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Radomiu

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny mieszczący się przy ulicy Warneńskiej 10 w Radomiu, należący do dekanatu Radom-Zachód w diecezji radomskiej. Historia kościoła W grudniu 1982 roku w radomskiej dzielnicy Kaptur został poświęcony krzyż i plac pod budowę przyszłego kościoła. Szybko postawione zostało prowizoryczne zadaszenie, gdzie sprawowana była niedzielna msza św. W latach 1983–1984 została zbudowana tymczasowa kaplica. Budowę kościoła rozpoczęto w 1998 roku. Projekt kościoła wykonał architekt Mariusz Rodak, a opiekę kapłańską sprawował ksiądz Edward Poniewierski. Przypisy Linki zewnętrzne Rocznik Diecezji Radomskiej – 2007, ISBN 978-83-920767-7-3 Informacje o parafii na stronie diecezji radomskiej
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Słopnicach

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Słopnicach Górnych – murowana świątynia rzymskokatolicka w miejscowości Słopnice, pełniąca funkcję kościoła parafialnego miejscowej parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej. Historia W XIX wieku dzisiejsze Słopnice Górne stanowiły osobną wieś o nazwie Zarąbki. Jej mieszkańcy należeli do parafii w Słopnicach, ale ze względu na rozległość wsi mieli osobną kaplicę do sprawowania liturgii, ufundowaną przez Błażeja Kaima. Patronką kaplicy była Matka Boża Anielska. W XX wieku rozpoczęto starania o zezwolenie na budowę nowego kościoła, skutecznie blokowane przez komunistyczne władze. Udało się jedynie uzyskać pozowlenie na prowizoryczną rozbudowę kaplicy w 1972. W 1974 do kaplicy sprowadzono kopię obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. 8 września 1980 dzięki staraniom mieszkańców i księdza Jana Orlofa - rektora kaplicy, udało się uzyskać zgodę na budowę kościoła. Wybrano projekt krakowskiego architekta Krzysztofa Biedy. Prace ruszyły 8 września 1981 i trwały do 1992. 19 czerwca 1982 biskup Jerzy Ablewicz poświęcił i wmurował kamień węgielny. W 1992 ukończono budowę wieży, a w 1996 wykonano ostatnie elementy wyposażenia. Opis Kościół w Słopnicach jest przykładem nowoczesnej architektury sakralnej. Jego wnętrze pomalowane jest na biało i oświetlone przez światło wpadające przez barwne witraże. W ołtarzu głównym umieszczono kopię obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, wykonaną przez Marka Niedojadło. Po obu jej stronach znajdują się wizerunki świętych oddających Jej cześć: św. Stanisław Kostka, św. Kinga, św. Jacek, św. Wojciech, św. Stanisław ze Szczepanowa, św. Jan z Dukli, św. Jadwiga i św. Maksymilian. Po bokach ołtarza znajdują się nisze: w jednej umieszczono obraz Jezu, Ufam Tobie, a w drugiej znajduje się chrzcielnica i malowidło Chrzest w Jordanie. W podobnej stylistyce, jak postacie świętych w ołtarzu głównym wykonano również malowane stacje Drogi Krzyżowej. W kościele znajdują się również trzy ołtarze boczne: ołtarz Jana Pawła II; z portretem papieża, pieczęcią papieską i z wizerunkami bazyliki św. Piotra i katedry wawelskiej; ołtarz św. Józefa, przy którym znajduje się również tablica pamiątkowa poświęcona o. Bogumiłowi Lubeckiemu - misjonarzowi ze Słopnic. ołtarz Najświętszej Maryi Panny: w jego centralnej części umieszczono wizerunek Madonny z Dzieciątkiem, a w zwieńczeniu portret św. Andrzeja, patrona kościoła w Słopnicach Dolnych, w którym dawniej modliła się cała wieś. Bibliografia Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 296-301. ISBN 978-83-88383-43-4.
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Słońsku

Kościół pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Słońsku – rzymskokatolicki kościół parafialny w Słońsku, w gminie Słońsk, w powiecie sulęcińskim, w województwie lubuskim. Obecnie należy do dekanatu Kostrzyn. Do 1945 roku kościół zakonu joanitów. Mieści się przy Placu Wolności. Historia Jest to dawna kaplica zamku joannitów. Reprezentuje architekturę późnogotycką. Wybudowany w latach 1475–1508, przebudowany w latach 1652–1667. W 1818 roku wieża została nadbudowana według projektu Karla Friedricha Schinkla, co nadało jej wygląd przypominający wieże gotyckich świątyń w południowej Anglii. Po 1945 roku kościół, wraz z pozostałymi nieruchomościami zakonu, został znacjonalizowany. Dawną kaplicę przekazano kościołowi łacińskiemu, a zamek miastu. Architektura Budowla halowa, trzynawowa, z poligonalnie zamkniętym chórem i obejściem, z zakrystią od strony północnej. Kościół posiada sklepienie gwiaździste z 1522 roku z późnogotycką polichromią. Wyposażenie Do wyposażenia świątyni należą: ołtarz główny w stylu renesansowym z XVI stulecia, który został przeniesiony z zamku Hohenzollernów w Berlinie, ambona, która została wykonana z czarnego marmuru w 1773 roku, krzesło które jest ozdobione krzyżami joannitów, barokowa chrzcielnica, która pochodzi z 1658 roku, organy z 1845 roku, belka tęczowa z figurą Jezusa Ukrzyżowanego, która została odnowiona w 1995 roku, płyta nagrobna Agnieszki Hochenstein (siostrzenicy baliwa Zakonu Joannitów) oraz okna witrażowe zawierające herby rodowe joannitów poległych w I wojnie światowej. Zobacz też ołtarz z kościoła Matki Bożej Częstochowskiej w Słońsku Przypisy Bibliografia Jerzy Kwiatek: Polska. Urokliwy świat małych miasteczek.. Warszawa: Sport i Turystyka – Muza SA, 2002, s. 163. (pol.).
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Warnołęce

Kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej w Warnołęce – zabytkowa świątynia ryglowa w miejscowości Warnołęka w gminie Nowe Warpno. Historia Kościół filialny parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Nowym Warpnie, wybudowana w XVIII wieku, do 1945 świątynia ewangelicka, 26 sierpnia 1946 poświęcona i od tego czasu użytkowana jako kościół rzymskokatolicki. Świątynia wraz z otoczeniem znajduje się w rejestrze zabytków (nr. rej. A-518 z 30.10.1997). Architektura Kościół wzniesiono na planie prostokąta, od wschodu zamknięto go trójbocznie, zabytek jest orientowany. Ściany postawiono na fundamentach z kamienia i podwalinie, w niej osadzono drewniane słupy. Konstrukcję podtrzymuje oczep i legary stropowe. Belki łączone są ryglami i zastrzałami. W części zachodniej znajduje się wieża, również o konstrukcji szkieletowej. Wieża jest zwieńczona hełmem w kształcie ostrosłupa z kulą i krzyżem. Fanych są wypełnione cegłami i otynkowane na biało. Świątynia jako budynek szachulcowy prezentuje się imponująco. Wnętrze przykryto stropem drewnianym i dachem dwuspadowym, wejście od strony zachodniej, okna szczelinowe. Od strony północnej znajduje się dobudowana zakrystia na planie kwadratu. Wyposażenie cynowy świecznik z 1740, empora chórowa, dzwon spiżowy z 1727 na wieży. Otoczenie Kościół stoi na niewysokim wzgórzu, w zachodniej części wsi, z dala od głównej drogi (nr 114), łączącej Police z Nowym Warpnem. Teren okalający pełnił dawniej funkcje cmentarza, obecnie zachował się cenny starodrzew, kontrastujący z barwami kościoła (czerń i biel). Przypisy Bibliografia Encyklopedia Szczecina. T. Suplement 2 A-Ż. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2007, s. 324. ISBN 978-83-89341-53-2. (pol.).
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Wodzisławiu Śląskim

Kościół MB Częstochowskiej w Wodzisławiu Śląskim wybudowany został w dzielnicy Wilchwy. W kościele tym znajduje się figura Św. Barbary, wraz z krzyżem i obrazem, które kiedyś znajdowały się na cechowni KWK 1 Maja. Mieści się w nim także okolicznościowy pomnik od NSZZ „Solidarność”, poświęcony wszystkim zmarłym tragicznie górnikom w KWK 1 Maja. Mieści się tu także figura Św. Józefa z 1887 r. wykonana przez F. Kokes z Raciborza. Historia Budowę rozpoczęto w marcu 1967 r. natomiast poświęcenia dokonano 08 grudnia 1968 r. W latach 1982–1984 r. kościół został rozbudowany o nawy boczne, prezbiterium, salki katechetyczne oraz wejście do kościoła wraz z wieżą. Konsekracja kościoła parafialnego została dokonana 12.10.1985 r. przez biskupa katowickiego Damiana Zimonia. Od września 1998 r. z powodu szkód górniczych rozpoczęto remont kościoła.
Muttergottes von Tschenstochau (Zakopane)

Die Holzkirche Gottesmutter von Tschenstochau (Matki Bożej Częstochowskiej w Zakopanem) wurde im Jahr 1847 auf Initiative von Pfarrer Józef Stolarczyk von Sebastian Gąsienica-Sobczak im Stil der Kleinpolnischen Holzkirchen erbaut. Das auch Alte Kirche genannte Gotteshaus gehört zur Pfarrei Heilige Familie. Beschreibung Der von Klementyna Homolacs finanzierte Bau aus Lärchenholz in Blockbauweise wurde zunächst als St. Klemens-Kirche geweiht. Er besteht aus einem polygonal geschlossenen Presbyterium und einem zweiteiligen Kirchenschiff. Die Sakristei grenzt an das Presbyterium und das Kirchenschiff ist mit der Vorhalle verbunden. Das Satteldach ist mit Schindeln gedeckt und wird von einem Türmchen mit Glockenturm gekrönt. Der Hauptaltar und die Seitenaltäre stammen aus der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts und wurden vom Volksbildhauer Wojciech Kułach angefertigt. Im Hauptaltar befindet sich eine Kopie des Gemäldes Unserer Lieben Frau von Tschenstochau. Die Schwarzen Madonna von Tschenstochau ist seit den 1930er Jahren die Schutzpatronin der Kirche. Die Kirche verfügt über eine 1957 von Fryderyk Szwarc erbaute Orgel mit 8 Registern, verteilt auf 2 Manuale und Pedal. Neben der Kirche befindet sich der Alte Friedhof und die gemauerte Kapelle der Heiligen Zoërard und Benedikt von 1810, der älteste Sakralbau Zakopanes, wenn man von den später von anderen Orten verbrachten barocken Kirchen absieht. In der Kirche werden auch orthodoxe Messen für Touristen aus osteuropäischen Ländern gefeiert, insbesondere die Weihnachtsmesse am 7. Januar. Geographische Lage Die Kirche befindet sich im Vortatragraben am Fuße der Tatra im Zakopaner Zentrum an der DW 958, die hier Kościeliska heißt, unweit der Flaniermeile Krupówki. Das denkmalgeschützte Gebäude ist Teil des kleinpolnischen Holzarchitekturwegs. Literatur M. Pinkwart, Przewodnik Cmentarz na Pęksowym Brzyzku, 2007. Weblinks Homepage der Pfarrei Einzelnachweise
Miasszonyunk-templom (Zakopane)

A zakopanei Miasszonyunk-templom, hivatalos nevén Częstochowai Miasszonyunk és Szent Kelemen-templom (Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Zakopanem) a város legrégebbi ilyen jellegű épülete, amelyet a 19. században emeltek. Története A templomot a 19. század közepén építették a település első, 1800-ban, Paweł Gąsienica révén alapított kápolnája szomszédságában. A fatemplom a Kościeliska utcában kapott helyet, köszönhetően az ingatlantulajdonos, Klementyna Homolacsowának. A templomot először ohridi Szent Kelemennek ajánlották, így hálálva meg az adományt. Az épület északi része 1847-ben készült el, építője egy helyi ács, Sebastian Gąsienica-Sobczak volt. Az első misét 1848 vízkeresztjén tartották. 1850-1851-ben az építményt kibővítették, ekkor nyerte el ma formáját. A déli rész mellé emeltek egy harangtornyot, de az elpusztult az idők során. Építettek egy óvodát és egy plébániát is a templom mellé, ezen a területen ma a Cantalicei Szent Félixről nevezett nővérek zárdája működik. Az utca túlsó oldalán építettek egy házat a templom orgonistájának. Az egyhajós templom a környéken kivágott vörösfenyőkből épült. Belső területe relatíve kicsi: a főoltárt és a két oldalsó oltárt a 19. század második felében Wojciech Kulach-Wawrzyńcok gliczarówi szobrász készítette. Az 1930-as években a főoltáron elhelyezték a częstochowai Miasszonyunk-festmény másolatát, és a templomot ekkor átnevezték. A kép Szent Kelemen portréjának a helyére került, amelyet a templom baloldali falára tettek át. A helyiséget helyi népművészek szenteket ábrázoló képei és szobrai díszítik. Ezek közül a legkiemelkedőbbnek egy ismeretlen művész alkotását tartják, amely azt ábrázolja, amikor Szent Pál leesik a lováról Damaszkusz felé tartva. Jegyzetek Források ↑ Visitmalopolska: Church of Our Lady of Częstochowa and Saint Clement – Zakopane. Visitmalopolskan. Hozzáférés: 2022. október 8..
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Zakopanem

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Zakopanem – zabytkowa świątynia chrześcijańska przy ulicy Kościeliskiej, nazywana często „starym kościółkiem”. Historia i architektura Niewielka świątynia z modrzewiowego drewna została ufundowana przez właścicielkę dóbr zakopiańskich Klementynę Homolacsową. Została usytuowana w osi północ-południe. Północna część kościoła, od strony prezbiterium, powstała w 1847 r. Budowę prowadził miejscowy doświadczony cieśla, Sebastian Gąsienica-Sobczak. Kościół został poświęcony świętemu Klemensowi na cześć fundatorki. W latach 1850–1851 z inicjatywy pierwszego proboszcza Zakopanego, ks. Józefa Stolarczyka, kościół powiększono i dobudowano wieżę. Remont generalny przeprowadzono w latach 50. XX wieku. Świątynia o konstrukcji zrębowej składa się z wielobocznie zamkniętego prezbiterium oraz dwuczęściowej nawy. Do prezbiterium przylega zakrystia, zaś nawa łączy się z kruchtą. Dwukalenicowy dach pokryty jest gontem i zwieńczony wieżyczką na sygnaturkę. Ołtarz główny oraz ołtarze boczne pochodzą z drugiej połowy XIX wieku i zostały wykonane przez rzeźbiarza ludowego Wojciecha Kułacha-Wawrzyńcoka. W ołtarzu głównym znajduje się kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, która od lat 30. XX wieku jest patronką świątyni. Wnętrze zdobią ponadto ludowe świątki oraz malowidła. W kościele znajdują się 8-głosowe organy zbudowane przez Fryderyka Szwarca w 1957. W 1863 r. w osi kościoła, przed jego głównym wejściem, wybudowano drewnianą dzwonnicę konstrukcji słupowej. Rozebrano ją kilka lat przed I wojną światową w związku z regulacją ul. Kościeliskiej. W pobliżu kościoła znajduje się Cmentarz Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku oraz murowana kaplica śś. Świerada i Benedykta z około 1810 roku, będąca najstarszą budowlą sakralną Zakopanego. Kościół znajduje się na małopolskim Szlaku Architektury Drewnianej. Nabożeństwa prawosławne Od 2005, corocznie w dniu 7 stycznia (25 grudnia według starego stylu) odprawiane było w tutejszym kościele przez duchownego z Krakowa bożonarodzeniowe nabożeństwo prawosławne. Od marca 2022 nabożeństwa prawosławne celebrowane są co drugą niedzielę. Przypisy Bibliografia Maciej Pinkwart: Przewodnik Cmentarz na Pęksowym Brzyzku, 2007.