NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jezioro Przywidzkie Małe

Jezioro Przywidzkie Małe – jezioro w woj. pomorskim, w pow. gdańskim, w gminie Przywidz, leżące we wschodniej części Pojezierza Kaszubskiego, połączone z Jeziorem Przywidzkim Wielkim. Ogólna powierzchnia: 17 ha Zobacz też Przywidz
Jezioro Psarskie

Jezioro Psarskie – jezioro morenowe na Pojezierzu Poznańskim, w województwie wielkopolskim, na terenie powiatu szamotulskiego, w gminie Pniewy, we wsi Psarskie. Warunki naturalne Jezioro ma kształt owalny i słabo rozwiniętą linię brzegową. Zbiornik, otoczony lasem, w znacznej części zasilany jest dopływem z jeziora Zajączkowskiego, a od południa rowem melioracyjnym. Zlewnia bezpośrednia jeziora w 50% użytkowana jest rolniczo. Na podstawie wyników badań czystości wód, jezioro zalicza się do III klasy czystości. Ukształtowanie dna Dno ma charakter pagórkowaty, przy brzegach piaszczysty. Roślinność Roślinność wynurzoną stanowią głównie trzciny pospolite z niewielką ilością pałki wąskolistnej. Roślinność występuje na powierzchni ok. 4 ha i na 90% linii brzegowej. Fauna Występujące gatunki ryb to płocie, okonie, leszcze, karpie, węgorze. Warunki do wędkowania W klasyfikacji rybackiej jezioro określane jest typem sielawowym. Przypisy
Jezioro Pyszne

Jezioro Pyszne – jezioro wytopiskowe położone na wschodnim krańcu Pojezierza Bytowskiego w powiecie bytowskim, województwa pomorskiego. Całkowita powierzchnia jeziora wynosi 8 ha. Znajdujący się nad jeziorem las bukowy pobliskiego wzgórza morenowego jest objęty ochroną rezerwatu Bukowa Góra nad Pysznem.
Pątnowskie Lake

Pątnowskie Lake is a lake in central Poland known as Jezioro Pątnowskie in Polish. It is located in Konin County in Gmina Ślesin, near the town of Licheń Stary. It is a post-glacial ribbon lake with a weakly developed shoreline. To the north it is connected to Ślesińskie Lake and Mikorzyńskie Lake and forms part of the 32-kilometer navigable Ślesińskie Canal. It is one of several lakes known collectively as the heated Konin Lakes because the water temperature is raised as a result of the outflow received from two power stations. Pątnowskie Lake receives the outflow throughout the year and has a thriving population of fish including common bream, carp, common roach, tench, grass carp, silver carp, bighead carp and zander. It is popular with anglers. With its large area and open shoreline, the lake is used recreationally for sailing and windsurfing and, being permanently free of ice, a winter regatta is held here. References
Jezioro Pątnowskie

Jezioro Pątnowskie – jezioro w Polsce, położone w województwie wielkopolskim, w granicach administracyjnych Konina. Charakterystyka Według regionalizacji fizycznogeograficznej Polski akwen położony jest na obszarze Pojezierza Żnińsko-Mogileńskiego. Jezioro wchodzi w skład ciągu jezior rynnowych tworzące wraz z jeziorami Mikorzyńskim i Ślesińskim 32-kilometrowy kanał żeglowny łączący Wartę z Gopłem. Akwen jest włączony w otwarty układ chłodzenia pobliskich elektrowni ZE PAK, co sprawia, że jezioro jest przez cały rok podgrzewane. Dzięki temu dobre warunki rozwoju znajdują tu różne gatunki ryb, m.in. leszcz, karp, płoć, lin, amur biały, tołpyga biała i pstra, sandacz. Turystyka Nad jeziorem Pątnowskim znajdują się ośrodki wypoczynkowe chętnie odwiedzane przez amatorów sportów wodnych. Nieosłonięte brzegi oraz rozległy obszar sprzyjają wiatrom, co przyciąga miłośników żeglarstwa oraz windsurfingu. Przypisy
Pławie (jezioro w województwie lubuskim)

Pławie (Młynki, Dąbie Małe) – jezioro na Wysoczyźnie Czerwieńskiej, położone w pow. krośnieńskim, w pobliżu wsi Dąbie, o powierzchni 8,7 ha. Użytkowane przez Polski Związek Wędkarski Okręg w Zielonej Górze. Kilkaset metrów na północny zachód od akwenu znajduje się jezioro Dąbie. Przypisy
Jezioro Pławęcińskie

Jezioro Pławęcińskie – jezioro na Równinie Gryfickiej, położone w woj. zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, gminie Gościno. Powierzchnia jeziora wynosi 8,68 ha. Według Mapy Podziału Hydrograficznego Polski jezioro należy do zlewni strugi Ołużnej. Ok. 0,5 km na południe od jeziora znajduje się wieś Pławęcino. Przypisy
Jezioro Radolne

Jezioro Radolne (kaszb. Jezoro Redolné) – przepływowe jezioro rynnowe w mezoregionie Bory Tucholskie, na obszarze Kaszub Południowych (powiat kościerski, województwo pomorskie). Stanowi część większej rynny polodowcowej. Połączone jest z jeziorami Gołuń, Wdzydze, Jelenie i Słupinkiem stanowiąc wraz z nimi akwen zwany potocznie Kaszubskim Morzem. Cały akwen objęty jest obszarem Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego. Na północ o jeziora położone są miejscowości Czarlina i Przerębska Huta. Od strony północnej wpada też do niego Wda. Przypisy
Jezioro Raduńskie Dolne

Jezioro Raduńskie Dolne (kszb. Jezoro Reduńsczé Dólné) – przepływowe jezioro rynnowe na Pojezierzu Kaszubskim w powiecie kartuskim (województwo pomorskie). Opis Jezioro znajduje się w najatrakcyjniejszej krajobrazowo części Kaszubski Park Krajobrazowy zwanej Szwajcarią Kaszubską. Do momentu powstania sztucznej zapory w Łączynie w 1898 roku stanowiło jedną całość wespół z jeziorem Raduńskim Górnym pod nazwą "Jezioro Raduńskie (niem. Radaunen-See)". Na całej długości rynny jeziora przepływa rzeka Radunia stanowiąc element szlaku wodnego Kółko Raduńskie. Jezioro charakteryzuje się znaczną długością linii brzegowej (31,1 km) i wydłużeniem niecki (wskaźnik wydłużenia 7,1). Nad wysokimi brzegami jeziora (dochodzącymi do 35 metrów nad poziom jeziora) znajdują się ośrodki wypoczynkowe i domki letniskowe. Jezioro posiada zlewnię o powierzchni 97,0 km², z czego 21,55% stanowią lasy (głównie bukowe i sosnowe), a 58% grunty orne. System odwadniania ma charakter inicjalny, z dominacją wód podziemnych stanowiących około 23% całkowitej dostawy wody. Na północnowschodnim krańcu, w Chmielonku wypływa z jeziora Radunia przechodząc w rynnę jeziora Kłodno. W pobliżu sztucznego przesmyku Bramy Kaszubskiej, dzielącego oba jeziora Raduńskie znajduje się stacja Centrum Monitoringu i Ochrony Wód Uniwersytetu Gdańskiego, zaś koroną zapory przebiega trasa drogi wojewódzkiej nr 228. Charakterystyka hydrologiczna Jezioro Raduńskie Dolne jest zbiornikiem typu dyniktycznego, mieszanym do dna wiosną i jesienią, z letnią stratyfikacją termiczną. W sierpniu gradient termiczny w metalimnionie wynosi średnio 2,15 °C/m, a maksymalna głębokość występowania tlenu w okresie letnim sięga 30% objętości hypolimnionu. Zbiornik reprezentuje wodorowęglanowo-wapniowy typ hydrochemiczny, ze średnią przewodnością właściwą 264 µS/cm i pH wahającym się między 8,30 a 8,37. Widzialność krążka Secchiego wynosi średnio 2,0 m, a wskaźnik trofii Carlsona (TSI) wskazuje na stan eutroficzny (67,6). Ukształtowanie zachodniej linii brzegowej jeziora Zatoki Jezioro Łączyńskie (25 ha i 1,1 km długości) Jezioro Nierzostowo (22 ha i 1 km długości) Zatoka w pobliżu Borzestowskiej Huty Zatoka w pobliżu Lipowca Półwyspy Hel – na wysokości 32,2 m nad taflą jeziora, długości 1,6km i szerokości 200 metrów oddzielający główny akwen jeziora od jezior Łączyńśkiego i Nierzostowo. Paszek – na wysokości 35 m nad taflą jeziora, długości 1 i szerokości 150 metrów Knyki – na wysokości 34 m nad taflą jeziora, długości 0,4 i szerokości 200 metrów. Szpyrk Zobacz też Pojezierze Kaszubskie Brodnica Górna Chmielno Droga Kaszubska Przypisy
Jezioro Radziszewskie

Jezioro Radziszewskie – jezioro w woj. wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Chrzypsko Wielkie, leżące na terenie Pojezierza Poznańskiego. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 37,5 ha przez 40,0 ha do 40,7 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 43,0 m n.p.m. lub 44,9 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 3,5 m, natomiast głębokość maksymalna 9,2 m lub 10,5 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2004 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości i III kategorii podatności na degradację. Przypisy
Jezioro Rakowieckie

Jezioro Rakowieckie – jezioro rynnowe w Polsce położone w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Gniew przy drodze krajowej nr 91. Na wschód od jeziora w zwartym kompleksie leśnym po obu stronach nieistniejącej już linii kolejowej Smętowo Graniczne-Kwidzyn znajdują się dwa obszary przyrody chronionej, rezerwaty florystyczne Opalenie Dolne i Opalenie Górne. Ogólna powierzchnia: 32,2 ha Zobacz też Czerwińsk Kopytkowo Opalenie
Jezioro Rakutowskie

Jezioro Rakutowskie – jezioro w Polsce w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Kowal, leżące na terenie Kotliny Płockiej. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 300,5 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 72,0 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 1,1 m, natomiast głębokość maksymalna 2,8 m. Na podstawie badań przeprowadzonych w 2001 roku wody jeziora zaliczono do II klasy czystości i poza kategorią podatności na degradację. W latach 1955–67 tereny wokół jeziora zostały zmeliorowane przez Wojewódzki Zarząd Melioracji we Włocławku co spowodowało obniżenie się poziomu wód gruntowych i lustra wody w rzece Rakutówce. W roku 1994 wody jeziora zaliczono do III klasy czystości. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Rakutowskie. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Rakutowskie Wielkie. Zobacz też Rezerwat przyrody Jezioro Rakutowskie Rezerwat przyrody Olszyny Rakutowskie Przypisy Linki zewnętrzne Opis jeziora Rakutowskiego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy. wios.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-22)].. [dostęp 2015-12-14] Błota Rakutowskie – obszar specjalnej ochrony ptaków (OSO, ang. SPA) Natura 2000, PLB040001, obejmuje m.in. rezerwaty przyrody Olszyny Rakutowskie i Jezioro Rakutowskie. [dostęp 2015-12-14] Lubiechowo, jezioro w powiecie włocławskim..., [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 403 .
Jezioro Recze (Pojezierze Łagowskie)

Jezioro Recze (Pierwsze, Rakowe) – jezioro na Pojezierzu Łagowskim, w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Sulęcin, na północny zachód od Jeziora Ostrowicko. Powierzchnia jeziora to 19,7 ha. Jezioro znajduje się na terenie wędrzyńskiego poligonu wojskowego i jest w dyspozycji MON. Przypisy Bibliografia www.wwg.com.pl. wwg.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-11)]. Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 2. Wody stojące, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), ISBN 83-239-9607-5 .
Jezioro Rekowe

Jezioro Rekowe – jezioro w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Jedwabno. Według regionalizacji fizycznogeograficznej Polski jezioro położone jest na terenie Równiny Mazurskiej. Ukształtowanie Jezioro typu sandaczowego. Zbiornik wydłużony z północnego zachodu na wschód. Brzegi dość wysokie, miejscami wręcz strome. W większości porośnięte lasem, tylko na północy polami i łąkami. W środkowej części wschodniego brzegu leży leśniczówka Rekowe, na północny zachód wieś Piduń, na południowym wschodzie Rekownica. Miejsce spokojne, nie oblegane przez turystów, dość ciche. Niedaleko na wschodzie znajduje się rezerwat przyrody Galwica. Jest to jedno z grupy jezior zgrupowanych w okolicy wsi Rekownica – Piduń. Grupa tych jezior jest wzajemnie połączona i tworzy strugę Rekownica, która jest lewym dopływem Omulwi. Jeziora leżą przy drodze wojewódzkiej nr 508 łączącej Jedwabno i Wielbark. Grupa tych jezior znajduje się w odległości ok. 12 km od Szczytna licząc w linii prostej. W grupie opisanych jezior znajduje się też jezioro Kociołek, które jest obecnie hydrologicznie zamknięte. Najbliższa miejscowość to Piduń. Dojazd ze Szczytna drogą krajową nr 58 w stronę Nidzicy, następnie w miejscowości Narty, drogą gruntową w lewo. Droga nazywana jest Szeroką Drogą. Można też dojechać wyłącznie drogami utwardzonymi, wtedy krajową nr 58, a w Jedwabnie w drogę wojewódzką nr 508. Można też jechać dalej, do nieco większej miejscowości Rekownica. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 63,5 ha do 71,5 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 129,5 m n.p.m. lub 129,4 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 3,3 m lub 3,5 m, natomiast głębokość maksymalna 7,9 m. Zobacz też Rekownica (struga) Przypisy Linki zewnętrzne Jezioro Rekowe w informatorze turystyczno-przyrodniczym www.jezioro.com.pl. jezioro.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-27)].
Jezioro Reskowskie

Jezioro Reskowskie (kaszb. Réskòwsczé Jezoro) – jezioro rynnowe na Pojezierzu Kaszubskim w powiecie kartuskim (województwo pomorskie). Jezioro położone jest na obszarze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Ogólna powierzchnia: 53,6 ha Zobacz też Chmielno Łapalice (zamek) Miechucino Linki zewnętrzne Kaszubski Park Krajobrazowy
Pierścień (jezioro)

Pierścień (Rink, Tłokowskie Jezioro, Krzywe Jezioro) – jezioro w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gmimie Jeziorany, w miejscowości Tłokowo. Nazwa Nazwa jeziora pochodzi prawdopodobnie od legendy o zatopionym orszaku weselnym i młodej parze, która zginęła wraz z orszakiem weselnym pod taflą lodu (nazwa od zatopionych obrączek młodej pary). Dane morfometryczne Powierzchnia jeziora wynosi 30,3 ha, a jego maksymalna głębokość 19 m. Przypisy
Jezioro Rokickie

Jezioro Rokickie – jezioro w woj. pomorskim, w pow. tczewskim, w gminie Tczew na południowy zachód od Tczewa, położone między miejscowościami Rokitki i Lubiszewo Tczewskie. Jezioro leży na terenie Pojezierza Starogardzkiego. Z jeziora wypływa rzeka Motława łącząca je z jeziorem Rokickim Małym. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 18,5 ha przez 20,5 ha do 24,1 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 16,5 m n.p.m. lub 18,5 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 2,1 m, natomiast głębokość maksymalna 4,2 m. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Rokickie. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Duże Rokitki lub Rokickie Duże. Ze względu na położenie obok miejscowości Lubiszewo (Tczewskie), jezioro jest także czasem (np. w Google maps) nazywane jeziorem Lubiszewskim. Zobacz też Jezioro Lubiszewskie w powiecie kościerskim województwa pomorskiego Przypisy
Jezioro Rogowskie

Jezioro Rogowskie – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Rogowo (jak również lokalizacyjne w samej wsi Rogowo), leżące na terenie Pojezierza Gnieźnieńskiego. Jezioro jest otoczone głównie obszarami leśnymi. Niedaleko znajduje się Jezioro Rogowskie Małe. Przez rzekę Wełnę połączone jest z jeziorem Zioło. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 262,5 ha do 285,3 ha do 293 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 92,5 m n.p.m. lub 93,5 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 4,3 m, natomiast głębokość maksymalna 14,3 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 2001 roku wody jeziora zaliczono wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych i III kategorii podatności na degradację. W roku 1985 wody jeziora również zaliczono do wód pozaklasowych. Zobacz też Jezioro Zioło Jezioro Tonowskie Przypisy
Jezioro Rosnowskie

Jezioro Rosnowskie (pot. Rosnowo) – sztuczny zbiornik wodny położony 59,8 m n.p.m., w północno-wschodniej części województwa zachodniopomorskiego w powiecie koszalińskim, w gminie Manowo, powstały wskutek spiętrzenia rzeki Radew zaporą ziemną w 1922 roku. Zbiornik Rosnowo jest jednym z najstarszych zbiorników rentencyjnych w Polsce, powierzchnia równa jest około 190 hektarom, jego średnia głębokość mieści się w granicach od 6 do 8 metrów w dawnym korycie rzeki Radwi, a w pobliżu zapory ziemnej nawet 12 m. Długość zbiornika wynosi 10 km, szerokość do 400 m, a pojemność całkowita ma około 8,7 mln m³. Zbiornik wykorzystywany jest do produkcji energii elektrycznej (elektrownia, moc 3,2 MW), ochrony przeciwpowodziowej, a także w celach rekreacyjnych. Posiada dość wysokie brzegi z licznymi zatoczkami, całkowicie pokryte lasem. Na Jeziorze Rosnowskim w okresie od 1 kwietnia do 30 września obowiązuje całodobowy zakaz używania jednostek pływających o napędzie spalinowym. Zakaz nie dotyczy jednostek pływających, których użycie jest konieczne do celów bezpieczeństwa publicznego lub utrzymania jeziora. W 1922 r. z powodu powstania zbiornika została w tym miejscu skorygowana trasa kolejki wąskotorowej. Przypisy Bibliografia Wojciech Krzyszczyk: Sto najlepszych łowisk w Polsce. Chorzów: VIDEOGRAF II, 2004, s. 161. ISBN 83-7183-310-5. (pol.).
Jezioro Rudnickie

Jezioro Rudnickie – jezioro w woj. wielkopolskim, w pow. pilskim, w granicach miasta Piła, leżące na terenie Doliny Gwdy. Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 18,5 ha przez 19,6 ha do 34,15 ha . Zwierciadło wody położone jest na wysokości 57,8 m n.p.m. lub 58,4 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 2,3 m, natomiast głębokość maksymalna 3,7 m. Jezioro położone około 5 km na północ od centrum Piły na terenie rezerwatu Kuźnik. Jezioro leży przy drodze krajowej nr 10. Z jeziora wypływa rzeka Rudnica, która kończy swój bieg w pobliskim zalewie Koszyce. Nad tymże zalewem znajduje się także parking oddalony o około 1,2 km od jeziora. W okolicy jeziora znajdują się małe zbiorniki wodne oraz rozległe bagna. Przypisy
Rudno (jezioro w województwie wielkopolskim)

Rudno, zwane również Jeziorem Jesieńskim (inne nazwy jeziora to Jezioro Rudzieńskie oraz Jezioro Rudzienko. Nazwa oboczna jeziora to Jezioro Orchowe) – jezioro o powierzchni 163 hektarów. Jezioro położone jest na terenie dwóch województw. Południowo-zachodnia część leży w województwie lubuskim w powiecie nowosolskim, na terenie gminy Kolsko. Natomiast północno-wschodnia część należy do gminy Wolsztyn w powiecie wolsztyńskim w województwie wielkopolskim. Podział jeziora na dwa osobno nazywane akweny pokrywa się z dawnym podziałem administracyjnym Niemiec. Przez jezioro przepływa rzeka Obrzyca. Przypisy Bibliografia Informacje o jeziorze
Jezioro Runowskie

Jezioro Runowskie – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim, w gminie Więcbork, leżące na terenie Pojezierza Południowokrajeńskiego. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 53,9 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 105,3 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 2,4 m, natomiast głębokość maksymalna 4,3 m. Na podstawie badań przeprowadzonych w 2006 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości i w kategorii podatności na degradację, określono je jako poza kategorią. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Runowskie. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Runowskie Duże. Przypisy Linki zewnętrzne Opis jeziora Runowskiego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy. wios.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-08)].
Jezioro Rybackie

Jezioro Rybackie – jezioro w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Białogard, leżące na terenie Równiny Białogardzkiej. Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 14,0 ha do 15 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 37,6 m n.p.m. Przypisy
Jezioro Rybne

Białe (Rybne) (niem. Klare See, Klarer See, Klare Pfuhl, Klare Wasch, Schafwasch) – jezioro na Wzgórzach Bukowych, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, gminie Stare Czarnowo, w otulinie Puszczy Bukowej. Powierzchnia akwenu wynosi 0,94 ha. Jezioro Białe jest niewielkim zbiornikiem wodnym położonym na wschodnim krańcu Polany Kołowskiej w pobliżu wsi Kołowo, w lejkowatym dość głębokim obniżeniu. Jest to najwyżej położone jezioro na obszarze Puszczy Bukowej. Nad jeziorem domek wypoczynkowy Rejonowej Dyrekcji Zarządu Lasów Państwowych (tzw. "Baba Jaga"). Nazwa jeziora przypomina, że w XIX w. w pobliskim folwarku Osetne Pole była duża owczarnia i owce przed strzyżeniem były myte w wodach tego jeziora. Przypisy
Jezioro Sedraneckie

Jezioro Sedraneckie (niem. Sedranki See) – jezioro w Polsce, położone na północ od Olecka, nieopodal miejscowości Sedranki. Ma silnie wydłużony kształt. Długość maksymalna wynosi 2750 m, zaś największa szerokość 450 m. Na krańcach znajdują się zatoki oddzielone obecnie od misy głównej płytkimi przesmykami (ok. 1 m). Brzegi jeziora są wysokie, otaczają je grunty orne, łąki oraz (30% linii brzegowej) las liściasty. Roślinność wynurzona bardzo uboga (4,4 ha, 71,0% linii brzegowej), tworzy nieduże kępy sitowia i niewielkie skupiska trzciny wzdłuż brzegów. Całkowita długość linii brzegowej w rozwinięciu wraz z zatoką Młyńską wynosi 7600 m. Fauna i flora Trzcina pospolita, sitowie, moczarka, ramienice, wywłócznik, rdestnice. Można złowić następujące gatunki ryb: troć jeziorowa, sieja, sielawa, płoć, wzdręga, leszcz, karp, ukleja, lin, karaś, okoń, jazgarz, sandacz, szczupak, sum, miętus, węgorz. Sprzedaż licencji na łowisko wędkarskie na Jeziorze Sedraneckim prowadzi m.in. Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w Olecku, koło PZW w Olecku. Ze względu na dość znaczne oddalenie od miasta. a tym samym mniejszą penetrację jest ono jednym z czystszych jezior w regionie. Lasy porastające jego wysokie i stosunkowo strome brzegi składają się głównie ze starych drzewostanów wielogatunkowych stanowiących fragmentami namiastkę lasu pierwotnego. W runie występują rośliny charakterystyczne dla grądów (typ lasów liściastych) takie jak zawilce i przylaszczki. Bibliografia Szlakami Mazur Garbatych, Ziemia olecka i okolice, Urząd Miejski w Olecku 2004 ISBN 83-9138-10-1-3. T. Darmochwał, M. Rumiński. 1996. Warmia Mazury, Przewodnik, Białystok 1996. Wokół Olecka, Stowarzyszenie Kulturalne „Przypisani Północy”
Jezioro Sicieńskie (powiat wąbrzeski)

Jezioro Sicieńskie – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie wąbrzeskim, w gminie Wąbrzeźno, leżące na terenie Pojezierza Chełmińskiego. Charakteryzuje się dość regularną nieregularną linią brzegową – ma kształt wydłużony w kierunku północ-południe. W południowej części, którą jezioro wcina się w zabudowę miasta znajduje się niewielka wyspa. Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 48,3 ha do 51,0 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 95,7 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 1,1 m, natomiast głębokość maksymalna 3,0 m. W oparciu o badania przeprowadzone w 1998 roku wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych i poza kategorią podatności na degradację. Wody jeziora są znacznie zanieczyszczone – stwierdzono w nich obecność substancji toksycznych (m.in. fenoli) i ślady metali ciężkich. Hydronimia Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Sicieńskie. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Sitno. Przypisy Linki zewnętrzne Opis jeziora Sicieńskiego na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Bydgoszczy. wios.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-28)].
Jezioro Sieniawskie

Das Jezioro Sieniawskie ist ein Stausee am Wisłok in der polnischen Woiwodschaft Karpatenvorland. Er liegt in dem Jasło-Krosno-Becken. Beschreibung Hinter der 38 Meter hohen Staumauer wird das Wasser des Wisłok sowie kleinerer Zuflüsse aufgestaut. Bei Vollstau beinhaltet der Stausee 14,18 Millionen Kubikmeter Wasser. Die Wasserfläche beträgt dann 1,3 Quadratkilometer. Geschichte Der Stausee wurde 1978 geflutet. Er wird sowohl als Badesee als auch als Schutzspeicher gegen Überflutungen sowie als Wasserkraftwerk genutzt. Tourismus Am Ufer des Sees befinden sich mehrere Strände und Marinas. Weblinks Literatur Kęsy Robert i in. 2011. Zbiorniki Wodne w Polsce. Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej, Warszawa, s.44.