NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stará radnice v Lehnici

Stará radnice v Lehnici – postavena v letech 1737–1741 v barokním stylu. Původně byla sídlem obecních úřadů, v roce 1928 bylo přeměněna na sídlo divadla. V současné době zde sídlí správa divadla a herecké šatny. Historie První dřevěná radnice v Lehnici byla postavena ve 14. století na základě privilegia knížete Boleslava III. Marnotratného. Tato budova, stejně jako i ta pozdější, zděná, byla zničena požáry. Současná budova byla postavena v letech 1737-1741 pod vedením Franze Michaela Sheerhofera v rámci expanze hlavního náměstí. První zasedání městské rady se konalo 15. května 1741 a poslední – o 164 let později – 8. dubna 1905. Budova byla přestavěna v roce 1836, a také následně v letech 1926-1928, tentokrát určena pro divadlo, kdy byla přidána nízká věž. Budova byla renovována v roce 1960, a naposledy letech 1977–1978. Rozhodnutím hlavního konzervátora památek vojvodství ze dne 29. března 1949 byla budova zapsána do rejstříku památek. Architektura Barokní budova má tři dráhy, prostorný sál a tři podlaží. Na ose budovy je rizalit, zvýrazněný dvěma rameny vnějších schodů. Rustikované přízemí podporuje pilastry, které dělí fasádu. Budova je přikryta mansardovou střechou s vikýři, a rizalit cibulovitou bání. Stará radnice je nyní integrálně spojena s budovou divadla, které přiléhá na její severní straně. Je sídlem správy divadla Heleny Modrzejewské v Lehnici a šaten herců. Galerie Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Stará radnice v Lehnici na Wikimedia Commons Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Stary Ratusz w Legnicy na polské Wikipedii. Bibliografie Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2005, ISBN 832134366X, OCLC 69480077. Roman Pawlak, "Zabytkowe ratusze", Warszawa, MUZA SA, 2003, ​ISBN 8372009910​.
Altes Rathaus (Legnica)

Das Alte Rathaus (polnisch Stary Ratusz) in Legnica (deutsch Liegnitz), Woiwodschaft Niederschlesien in Polen, befindet sich am Liegnitzer Ring. Geschichte Vorgeschichte Die Stadt Liegnitz erhielt im Jahr 1318 durch Boleslaus III. erstmals das Recht, ein Rathaus zu bauen. Das erste Rathaus wurde daraufhin um 1379 erbaut. 1428 brannte dieser Bau nieder und wurde 1468 wieder aufgebaut. Dieser gotische Bau bestand aus zwei Flügeln mit einem treppenartigen Giebel. Das Gebäude wurde 1737 abgerissen. Heutiger Bau Das heutige Rathaus entstand nach eine Entwurf des Architekten Franz M. Scheerhofer dem Jüngeren im barocken Stil zwischen 1737 und 1741. Die erste Sitzung des Stadtrates fand am 15. Mai 1741 im neuen Gebäude statt. Zwischen 1902 und 1905 entstand unweit des barocken Baus das Neue Rathaus. Die letzte Sitzung im nunmehr alten Rathaus wurde am 8. April 1905 abgehalten. In den ursprünglichen Plänen war geplant auf dem vortretenden Risalit eine Turmhaube zu platzieren. Dieser konnte aber aufgrund finanzieller Engpässe nicht direkt erbaut werden. Erst zwischen 1928 und 1929 erhielt das Rathaus eine Turmhaube im barocken Stil. Im Zweiten Weltkrieg blieb das alte Rathaus nahezu unbeschädigt. Es wurde zwischen 1945 und 1965 von der Sowjetunion genutzt. Nach Rückgabe des Gebäudes an die Stadt wurde das Gebäude saniert. Heute wird das Gebäude von einem Theater genutzt. Im Keller befindet sich ein Restaurant. Architektur Das alte Rathaus wurde im barocken Stil erbaut und zeigt Einflüsse der österreichisch-böhmischen Schule. An der Vorderseite existiert ein vortretender Risalit und zwei Seitenfreitreppen. Diese sind mit steinernen Laternen geschmückt. Das Alte Rathaus besitzt ein Mansardendach mit Lukanen sowie einem Turmhaube im barocken Stil. Literatur Heinrich Trierenberg, Antoni Bok (2003): Rathäuser in Niederschlesien. Bergstadtverlag Wilhelm Gottlieb Korn, Würzburg. ISBN 3-87057-258-2. S. 94 Weblinks Stary Ratusz - Altes Rathaus, Wojewódzki Dom Kulturyna portalu polska-org.pl Einzelnachweise
Old City Hall (Legnica)

The Old City Hall in Legnica, Siledia, Poland, was built between 1737 and 1741 in Baroque style. Initially, it was the seat of the municipal authorities, in 1928 it was adapted as the seat of a theater. It currently houses the administration of the theater and the actors' dressing rooms. History The first wooden city hall in Legnica was established as early as the 14th century on the basis of a privilege granted by Duke Boleslaw III the Wasteful. Similarly to the subsequent brick building, the wooden structure was subject to fire damage. The present building was erected between 1737 and 1741 under the direction of Franz Michael Sheerhofer, as a fragment of the market square complex. The first meeting of the city council took place on May 15, 1741, and the last - 164 years later - on April 8, 1905. The building was reconstructed in 1836, and then rebuilt again between 1926 and 1928, as a theater. It was renovated in 1960-1960, and most recently in 1977–1978. On March 29, 1949, by decision of the provincial conservator, the building was entered in the register of historical monuments. Architecture The Baroque building has three tracts, a large hallway and three storeys. There is a risalit on the axis of the building, emphasized by two separate rows of external stairs. The rusticated first floor supports the pilasters dividing the elevation. The building is covered with a mansard roof with dormers, and the risalit with an onion helmet. The Old City Hall is now integrally connected to the adjacent theater on the north side. It is occupied by the administration of the Helena Modrzejewska Theatre in Legnica and the actors' dressing rooms. Gallery References Literature Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2005, ISBN 83-213-4366-X, OCLC 69480077. Roman Pawlak, "Zabytkowe ratusze", Warszawa, MUZA SA, 2003, ISBN 83-7200-991-0.
Antiguo Ayuntamiento de Legnica

El antiguo ayuntamiento de Legnica, es un edificio histórico de estilo barroco construido entre 1737 y 1741 en Legnica, Polonia. Inicialmente fue la sede de las autoridades municipales pero en 1928 se convirtió en el teatro. Actualmente, el edificio alberga la administración del teatro y el vestuario. Historia El primer ayuntamiento de madera en Legnica se construyó ya en el siglo XIV, sobre la base del privilegio del duque Boleslao III el Generoso.​ Este edificio como el siguiente, de ladrillo, resultó dañado en incendios.​ La construcción actual fue erigida en los años 1737-1741 bajo la dirección de Franz Michael Sheerhofer, como una parte de las edificaciones del mercado.​ La primera reunión del concejo municipal se celebró el 15 de mayo de 1741 y la última, 164 años después, el 8 de abril de 1905.​ El edificio fue reconstruido en 1836 y luego nuevamente en los años 1926-1928, con el fin de convertirlo en el teatro,​ se agregó una torre baja,​ en aquel entonces. La edificación fue renovada en 1960, y recientemente en los años 1977-1978.​ Por decisión del conservador provincial de monumentos del 29 de marzo de 1949 el edificio fue inscrito al registro público de monumentos históricos.​ Arquitectura Este edificio barroco tiene tres tramos, una amplia entrada y tres pisos.​ En el eje del edificio hay un cuerpo adelantado, resaltado por dos tramos de escaleras externas.​ La planta baja almohadillada sostiene las pilastras que dividen la fachada.​ La edificación está cubierta con el techo inclinado con buhardillas y el cuerpo adelantado con cubierta en pabellón.​ Hoy en día, el Antiguo Ayuntamiento está conectado integralmente con el edificio del teatro contiguo en el lado norte.​ El edificio es utilizado por la administración del Teatro de Helena Modrzejewska en Legnica y también alberga el vestuario de actores.​ Galería Referencias Bibliografía Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2005, ISBN 83-213-4366-X, OCLC 69480077. Roman Pawlak, "Zabytkowe ratusze", Warszawa, MUZA SA, 2003, ISBN 83-7200-991-0.
Ancien hôtel de ville de Legnica

L’ancien hôtel de ville de Legnica, en Pologne, a été construit entre 1737 et 1741 dans le style baroque. À l’origine, il était le siège des autorités municipales, avant d'être transformé en 1928 en théâtre. Aujourd’hui, dans le bâtiment se trouvent l’administration du théâtre Helena Modrzejewska et les loges des acteurs. Historique Le premier hôtel de ville à Legnica, fait de bois, a été construit au XIVe siècle sur la base d’un privilège de duc Boleslas III le Prodigue. Le bâtiment, ainsi que son successeur (fait de pierre), fut détruit par les incendies. L'édifice actuel a été érigé entre 1737 et 1741 sous la direction de Franz Michael Sheerhofer, dans un plan d’aménagement de la place centrale de la ville. La première réunion du Conseil municipal a eu lieu le 15 mai 1741, et la dernière – 164 ans plus tard – le 8 avril 1905. Le bâtiment a été rénové en 1836, et ensuite entre 1926 et 1928 transformé en théâtre (une basse tour fut ajouté lors de cette transformation). Plus tard, il a été rénové en 1960 et entre 1977 et 1978. Par la décision du conservateur des monuments historiques de la voïvodie du 29 mars 1949, le bâtiment a été inscrit au registre des monuments historiques. Architecture L’hôtel de ville est le bâtiment baroque à trois travées, avec un vestibule spacieux et trois étages. L’avant-corps avec l’escalier permet d'y accéder de deux côtés. Sur le rez-de-chaussée décoré en bossage, des pilastres divisent la façade. L’édifice est couvert d'une toiture en mansarde avec des lucarnes et dont l’avant-corps est couvert d'un dôme. Le bâtiment du théâtre, adjacent à l’hôtel de ville du côté nord, fait partie intégrante du monument. Galerie Références Bibliographie Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2005, (ISBN 83-213-4366-X), OCLC 69480077. Roman Pawlak, "Zabytkowe ratusze", Warszawa, MUZA SA, 2003, (ISBN 83-7200-991-0). Portail de la Pologne
Ex municipio di Legnica

L'ex municipio di Legnica fu eretto negli anni 1737-1741, in stile barocco. Originariamente vi si trovava la sede delle autorità municipali. Nel 1928, in seguito alla costruzione del nuovo municipio di Legnica, quello precedente fu trasformato in un edificio teatrale. Oggi vi si trovano l’amministrazione del teatro di Legnica e i camerini degli attori. Storia Il primo municipio in legno fu costruito a Legnica già nel Trecento, sulla base del privilegio del principe Boleslao III il Prodigo. L’edificio in legno, poi trasformato in una costruzione in mattoni, veniva spesso danneggiato da vari incendi. Il municipio conosciuto oggi fu costruito dal 1737 al 1741 sotto la direzione di Franz Michael Sheerhofer per essere uno degli elementi architettonici della piazza centrale. La prima seduta del consiglio municipale ebbe luogo il 15 maggio 1741, mentre l'ultima si tenne 164 anni più tardi, l’8 aprile 1905. Nel mentre, il municipio fu ricostruito nel 1836 e di nuovo negli anni 1926-1928, questa volta per diventare un teatro; si aggiunse allora una bassa torre. L’edificio venne ristrutturato nel 1960 e poi dal 1977 al 1978. Il municipio è stato iscritto nel registro di monumenti in base alla decisione del conservatore dei monumenti del voivodato del 29 marzo 1949. Descrizione Il municipio rappresenta un edificio barocco a tre campate e tre piani con un ampio atrio. Sull’asse dell’edificio è presente un avancorpo, evidenziato da due rampe di scale esterne. Il pianterreno bugnato sostiene le paraste che dividono la facciata. La costruzione è coperta da un tetto mansardato con abbaini, l’avancorpo invece da una cuspide a forma di cipolla. Il Vecchio Municipio è adesso unito con l’edificio del teatro attiguo al suo lato nord. Gli interni costituiscono la sede dell’amministrazione del teatro di Legnica intitolato a Helena Modrzejewska nonché dei camerini degli attori. Galleria d'immagini Note Bibliografia Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2005, ISBN 83-213-4366-X, OCLC 69480077. Roman Pawlak, "Zabytkowe ratusze", Warszawa, MUZA SA, 2003, ISBN 83-7200-991-0. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ex municipio di Legnica
Stary Ratusz w Legnicy

Stary Ratusz w Legnicy – reprezentacyjny budynek zbudowany w latach 1737–1741 w stylu barokowym znajdujący się na legnickim Rynku. Początkowo był siedzibą władz miejskich, w roku 1928 został zaadaptowany na siedzibę teatru. Obecnie mieści się w nim administracja teatru oraz garderoby aktorów. Historia Pierwszy drewniany ratusz w Legnicy powstał już w XIV wieku na podstawie przywileju księcia Bolesława III Rozrzutnego. Budynek ten podobnie jak i następny, murowany, był niszczony w pożarach. Budowla obecna została wzniesiona w latach 1737–1741 pod kierunkiem Franza Michaela Sheerhofera, jako fragment zabudowy Rynku. Pierwsze posiedzenie rady miejskiej odbyło się 15 maja 1741 roku, a ostatnie - 164 lata później - 8 kwietnia 1905 roku. Obiekt był przebudowany w roku 1836, a następnie w latach 1926–1928 ponownie, z przeznaczeniem na teatr, dobudowano wówczas niską wieżę. Budowla była remontowana w latach 1960–1960, a ostatnio w latach 1977–1978. Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 29 marca 1949 roku budynek został wpisany do rejestru zabytków. Architektura Barokowy budynek ma trzy trakty, obszerną sień i trzy kondygnacje. Na osi budynku jest ryzalit, podkreślony dwoma biegami zewnętrznych schodów. Boniowany parter podtrzymuje pilastry dzielące elewację. Bryła nakryta jest dachem mansardowym z lukarnami, a ryzalit cebulastym hełmem. Stary Ratusz jest obecnie integralnie połączony z przylegającym do niego od północnej strony budynkiem teatru. Jego wnętrza zajmuje administracja Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy i garderoby aktorów. Galeria Zobacz też Kamienice Śledziowe w Legnicy – bezpośrednio przylegające do ratusza. Przypisy Bibliografia JózefJ. Pilch JózefJ., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa: Wydawnictwo „Arkady”, 2005, ISBN 83-213-4366-X, OCLC 69480077 . Roman Pawlak, "Zabytkowe ratusze", Warszawa, Muza SA, 2003, ISBN 83-7200-991-0. Linki zewnętrzne Dawne i współczesne zdjęcia ratusza na stronie "Wratislaviae Amici" Dawne i współczesne zdjęcia ratusza na stronie "Polska na fotografii"
Câmara Municipal Velha (Legnica)

A Câmara Municipal Velha em Legnica – construída nos anos 1737-1741 no estilo barroco. Inicialmente foi a sede das autoridades municipais, em 1928 foi adaptada para a sede dum teatro. Atualmente fica ali a administração do teatro e a guarda-roupa de atores. História A primeira Camara Municipal de madeira em Legnica foi construída no século XIV na base da regalia do príncipe Boleslau III Generoso. Este edifício, também como o de tijolo, estava destruído nos incêndios. O edifício atual foi emergido nos anos 1737-1741 sob a direção de Franz Michael Sheerhofer, como um fragmento da urbanização do Mercado. A primeira sessão do conselho municipal teve lugar no dia 15 de Maio de 1741 e última - 164 anos depois - no dia 8 de Abril de 1905. O objeto foi reconstruído em 1836, e seguidamente nos anos 1926-1928 para as necessidades do teatro. A construção foi renovada nos anos 1960-1960 e ultimamente nos anos 1977-1978. Pela decisão de conservador provincial de monumentos do dia 29 de Março de 1949 o edifício foi inscrito ao registro dos monumentos. Arquitectura O edifício no estilo barroco tem 3 tramos, o corredor vasto e 3 andares. No eixo da construção fica o avant-corps sublinhado por duas escadarias no exterior. A bossagem do rés-do-chão sustenta umas pilastras que dividem a elevação. O sólido está coberto pelo telhado gambrel com lucarnas, o avant-corps de capacete na forma de cebola. A Câmara Municipal Velha está atualmente integrada com o edifício do teatro da parte Norte. No seu interior fica a administração do Teatro de Helena Modrzejewska em Legnica e guarda-roupa de atores. Galeria Referências Bibliografia Pilch, Józef (2005). Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska. Varsóvia: Wydawnictwo Arkady. ISBN 83-213-4366-X. OCLC 69480077 Pawlak, Roman (2003). Zabytkowe ratusze. Varsóvia: MUZA SA. ISBN 83-7200-991-0
Stary Rynek w Kole

Stary Rynek w Kole – najstarszy, centralny plac miasta o wymiarach 75 i 100 metrów. W jego centrum usytuowany jest ratusz z XVI wieku. Położony na terenie osiedla Stare Miasto. Rys historyczny Prawdopodobnie już od uzyskania przez Koło praw miejskich w 1362 r. główny plac znajdował się w okolicach dzisiejszego Starego Rynku. Tutaj, co najmniej od 1390 r. stał drewniany dwór - siedziba wójtów kolskich. W pierwszej połowie XVI wieku w centralnym miejscu wybudowano monumentalny gmach ratusza z wysoką gotycką wieżą. Po 1830 r. budynek przebudowano w duchu klasycystycznym. 25 maja 1987 r. runęła wieża, znacznie niszcząc mury ratusza. Do 2008 r. trwała odbudowa. Od 1824 r. – po regulacji Koła według planów Tomasza Karola Pelletiera ośrodkiem miasta stał się prostokątny plac o wymiarach 75 i 100 metrów. Z każdego narożnika wytyczona jest ulica. Główny szlak komunikacyjny przebiegał ulicami Warszawską i Kaliską (obecnie Starowarszawska i Mickiewicza). Od 1828 r., po wybudowaniu nowego mostu na głównym korycie rzeki Warty ulicami Kotlarską (obecnie Nowowarszawska) i Kaliską. Połączenie z zamkiem zapewniała prawdopodobnie ulica Grodzka. Ze wschodniego narożnika Rynku prowadziły ulice Browarna i Cebrowa. W kierunku południowym - Kaliska i Farna. Z zachodniego wychodziły ulice Grodzka i Wschodnia, natomiast północnego ul. Warszawska i ul. Kotlarska. Historyk Münch zaliczył Koło do miast o tak zwanym turbinowym układzie ulic w stosunku do centralnego rynku. Na przełomie XIX i XX wieku wybudowano kamienice otaczające Stary Rynek. Dwie z nich są wpisane do rejestru zabytków. Są to trzykondygnacyjne budynki o adresach: Stary Rynek 26 oraz Grodzka 2. Do 1939 r. rynek nosił nazwę plac Józefa Piłsudskiego. W okresie okupacji niemieckiej zmieniono na Adolf-Hitler-Platz (w wolnym tłumaczeniu plac Adolfa Hitlera). W latach 50. XX wieku polskie władze przemianowały go na plac PZPR. W 1989 r. przywrócono historyczną nazwę. Przypisy
Stary Spichlerz w Krakowie

Stary Spichlerz – spichlerz wybudowany w XVIII wieku tuż za murami obronnymi miasta Krakowa. W 2002 r. budynek został wpisany do rejestru zabytków jako dawny krakowski spichlerz. Położony jest przy Placu Sikorskiego 6. Początkowo wykorzystywany był jako spichlerz. W XIX wieku był własnością Jabłonowskich, a w 1905 został sprzedany miastu. Przed II wojną światową był siedzibą Stowarzyszenia Architektów. W latach 60. XX w. został przekazany w wieczyste użytkowanie Muzeum Narodowemu w Krakowie na magazyn dawnych mebli. Po remoncie w budynku w 2013 otwarto oddział Muzeum Narodowego w Krakowie – Ośrodek Kultury Europejskiej „Europeum”, w którym prezentowane były dzieła sztuki europejskiej. Od 2021 jest siedzibą Muzeum Stanisława Wyspiańskiego. Zobacz też Spichlerz Miejski w Krakowie Przypisy Bibliografia Ł. Gazur, Spichlerz Kultury, "Dziennik Polski", 19 października 2011, http://www.dziennikpolski24.pl/artykul/3069748,spichlerz-kultury,id,t.html K.Bik, Stary spichlerz będzie ośrodkiem kultury, "Gazeta Wyborcza", dodatek "Gazeta Kraków", 13 stycznia 2008. Linki zewnętrzne Lokalizacja i zdjęcia spichlerza na WikiMapa
Старе зерносховище (Краків)

Старе зерносховище — зерносховище збудоване у XVIII столітті відразу за міськими мурами Кракова. У 2002 році будівлю внесено до реєстру пам'яток як давнє краківське зерносховище. Спочатку будівля використовувалася як зерносховище. У ХІХ столітті він був у власності родини Яблоновських, а у 1905 році його продали місту. До Другої світової війни тут була резиденція Асоціації архітекторів, а у 1960-х роках її передали на постійне користування Національному музею у Кракові під склад старовиннихих меблів. Після ремонту, у 2013 році в будівлі відкрито філію Національного музею в Кракові — Центр європейської культури „Europeum”, де експонуються твори європейського мистецтва. Примітки Джерела Ł. Gazur, Spichlerz Kultury, «Dziennik Polski», 19 жовтня 2011, http://www.dziennikpolski24.pl/artykul/3069748,spichlerz-kultury,id,t.html(пол.) K.Bik, Stary spichlerz będzie ośrodkiem kultury, «Gazeta Wyborcza», додаток «Gazeta Kraków», 13 січня 2008.(пол.) Посилання Розташування та фотографії зерносховища на WikiMapa(пол.)
Altes Theater Helena Modrzejewska

Das Alte Theater Helena Modrzejewska (polnisch Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej) ist ein Theaterbauwerk für Oper und Schauspiel in der kleinpolnischen Stadt Krakau. Lage Das Theater befindet sich im Westen der Krakauer Altstadt auf dem Szczepański-Platz unweit der Planty. Der Haupteingang des Theaters befindet sich auf der Ostseite des Baus. Geschichte Das Theater wurde am 20. Oktober 1781 von Feliks Oraczewski eröffnet und ist damit eine der ältesten polnischen Bühnen, die durchgehend bespielt wird. Jacek Kluszewski übernahm das Theater 1798 und es zog in sein heutiges Gebäude. Es wurde später nach der Krakauer Schauspielerin Helena Modrzejewska benannt. Literatur Sprawozdanie Komisji Teatralnej w Krakowie 1893–1911. Napisali Karol Estreicher i Józef Flach, Wstęp, opracowanie, przypisy Diana Poskuta-Włodek, Warszawa 1992 Weblinks
Helena Modrzejewska National Old Theatre

The Helena Modrzejewska National Old Theatre (Polish: Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej) a historic theater located at 5 Jagiellońska Street in the Old Town of Kraków, Poland. It is one of the oldest public stages in Poland and a national institution of culture, first opened in 1781. It was named after renowned Shakespearean actress Helena Modrzejewska. History The theatre was created by Feliks Oraczewski, a member of the Polish Parliament (Sejm), and the actor Mateusz Witkowski. On 17 October 1781 the Kraków city authorities gave Witkowski permission to perform comedy under the condition that he pay fifty Polish zloty a month to the municipal treasury. In 1798, Jacek Kluszewski, the starosta of Brzeg, took over the theatre and converted two of his own buildings the corner of Szczepański Square and Jagiellonian Street into its permanent home. The theatre is regarded as Poland's leading theatre. In 1997 Krystyna Meissner became the director. Her term here was difficult and the following year she left at the request of the actors. In 2016, the MICET Interactive Museum / Theatre Education Centre opened in the theatre building's 13th century cellars. References External links Official website
Старый театр (Краков)

Памятник культуры Малопольского воеводства: регистрационный номер А-118 от 5 ноября 1965 года. «Старый театр в Кракове», официально «Национальный Старый Театр им. Хелены Моджеевской» (пол. Stary Teatr w Krakowie, Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej) — драматический театр в Кракове. Старый театр возник в 1781 году, когда Краков входил в состав Речи Посполитой. Создателями были: актёр Матфей Витковский и автор комедий Феликс Орачевский. Театр начал деятельность под названием «Краковский театр» 20 октября 1781 в Спишском дворце у Рыночной площади. Первым директором театра был Витковский — до марта 1782, потом он уехал вместе с собственной актёрской труппой в Львов (затем в 1784 году вернулся в Краков вновь быть директором Краковского театра). В 1799, когда Краков входил в состав Священной Римской империи германской нации, директор Яцек Клюшевский получил разрешение императора Франца II на строительство нового здания у Ягеллонской улицы, куда театр вселился в 1801 и с тех пор он в этом месте. Теперь Старый театр располагает четырьмя сценами в центре Кракова — три сцены у Ягеллонской улицы: Большая сцена, Новая сцена, Зал Хелена (давнее Маленькая сцена) и Камерная сцена (давнее Кинотеатр «Новости», Театр Поэзии, Камерный театр) у Старовисльной улицы. 5 ноября 1965 года здание Старого театра было внесено в реестр памятников культуры Малопольского воеводства. В здании театра работает Интерактивный музей / Центр театрального обучения MICET. Известные актёры театра Примечания Ссылки Добро Пожаловать в Краков " Старый театр (рус.) История театра (пол.) Сайт театра в базе e-teatr.pl (пол.)