NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sułkowicach

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sułkowicach – rzymskokatolicka parafia należąca do dekanatu sułkowickiego w archidiecezji krakowskiej. Kościół parafialny został zbudowany w stylu neoromańskim, na wzór bazylik wczesnochrześcijańskich, ma trzy nawy. Budowa, z dużymi przerwami, trwała od 1936 do 1964 r. Świątynię konsekrował bp Julian Groblicki 8 listopada 1964 r. Wyposażenie kościoła stanowią m.in. 24-głosowe organy piszczałkowe o dwóch manuałach (klawiaturach) i pedale, wybudowane w 1985 r. przez firmę organmistrzowską Włodzimierza Truszczyńskiego z Warszawy, ołtarze boczne Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej i św. Józefa. Parafia posiada cztery dzwony m.in. Dzwon „Karol” poświęcony przez kard. Karola Wojtyłę. Dwa dzwony pękły. W ich miejsce zostały odlane nowe dzwony: „Serce Jezusa” i „Święty Jan Kanty”. Zostały poświęcone przez księdza kardynała Stanisława Dziwisza podczas bierzmowania 20 czerwca 2007. W 2008 roku został wymieniony dach. Grupy parafialne Rada Duszpasterska, Grupa Apostolska, Róże Różańcowe, Straż Honorowa NSPJ, Oaza Dzieci Bożych, Koło Misyjne, Koło Stacyjne, Chór Apassionata, ministranci, lektorzy, gazeta parafialna „Od serca”. Inne kościoły i kaplice na terenie parafii Kaplica Podwyższenia Krzyża Świętego, tzw. Kaplica „Na Oblasku”, ok. 500 m od kościoła Kaplica św. Zofii, ok. 300 m od kościoła Przypisy
Парафія Пресвятого Серця Ісуса в Сулковіцах

Парафія Пресвятого Серця Ісуса в Сулковіцах — римо-католицька парафія, що належить до Сулковицького деканату Краківської архієпархії . У XII столітті Сулковиці вже були організованою парафією. У них була дерев'яна церква Всіх Святих, побудована за правління Болеслава Честного. До парафії належали села: Бєнькувка (до 1799 р.), Тшебуня (до 1809 р.), Гарбутовіце (до 1823 р.), Руднік (до 1949 р.), Ясениця (до 1982 р.), Бертовіце (до 2006 р.). Лише на короткий період у 19 столітті парафія належала до Тарновської єпархії. Від початку свого існування вона була і зараз перебуває в Краківській дієцезії.Парафіяльний костел збудований у неороманському стилі за зразком ранньохристиянських базилік, має три нави. Будівництво, з великими перервами, тривало з 1936 по 1964 рік. Храм освятив єпископ Юліан Ґроблицький 8 листопада 1964 року. Обладнання церкви включає в себе 24-голосний сопілковий орган з двома мануалами ( клавіатурами ) та педаллю, збудований у 1985 році органобудівною компанією Влодзімєжа Трущинського з Варшави. Костел має бічні вівтарі Непорочного Зачаття Матері Божої та св. Йосипа. Парафія має чотири дзвони, в т.ч дзвін "Кароль" освячений кардиналом Каролем Войтилою . Розбилися два дзвони. На їх місці відлито нові дзвони: «Серце Ісуса» та «Святого Яна Канті». Їх поблагословив кардинал Станіслав Дзівіш під час конфірмації 20 червня 2007 року. У 2008 році замінено дах. Парафіяльні групи Душпастирська Рада, Апостольська Група, Троянди Вервиці, Почесна Варта NSPJ, Оаза Божих Дітей, Місійне Коло, Стаційне Коло, Хор Апасіоната, вівтарники, лектори, парафіяльна газета «Від серця». Інші церкви та каплиці парафії Каплиця Воздвиження Святого Хреста т. зв. каплиця "На Обласку", приблизно 500 м від костелу Каплиця Святої Софії, приблизно за 300 м від костелу Виноски
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szówsku

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szówsku – rzymskokatolicka parafia należąca do dekanatu Jarosław III, w archidiecezji przemyskiej. Historia Szówsko należało do parafii Kolegiackiej w Jarosławiu. W 1905 roku z inicjatywy wójta Marcina Berezy, Feliksa Krauza i Marcina Ochaba założono cmentarz. W latach 1905–1910 książę Jerzy Konstanty Czartoryski zbudował ochronkę dla sióstr Służebniczek Starowiejskich, w której znajdowała się kaplica dla mszy pogrzebowych. W 1938 roku rozpoczęto budowę murowanego kościoła, według projektu arch. Wawrzyńca Dajczaka, a w 1939 roku bp Franciszek Barda dokonał poświęcenia kamienia węgielnego i fundamentów. W 1942 roku kościół został poświęcony przez o. Jerzego Bajorskiego pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Dalsza budowa kościoła trwała do 1960 roku. 12 marca 1942 roku erygowano ekspozyturę, a 7 stycznia 1943 roku potwierdzono erygowanie ekspozytury w Szówsku. W 1964 roku artysta Józef Piątek wykonał polichromię. Gdy kościół okazał się za mały na potrzeby parafii, w latach 1997–2009 dokonano rozbudowy i remontu kościoła. 23 października 2009 roku odbyła się konsekracja kościoła, której dokonał abp Józef Michalik. 1 czerwca 2025 roku w kościele odbyły się święcenia diakonatu, których udzielił bp Krzysztof Chudzio. Na terenie parafii jest 2550 wiernych. Teren parafii obejmuje ulice w Szówsku: Dojazdowa, Farmerów, Floriańska, Kasztanowa, Koniaczowska, Kościelna, Lubelska, Parkowa, Pieczarkowa, Pogodna, Sanowa, Setna, Słoneczna, Sportowa, Wiosenna, Wola, Wolska, Zielona. Proboszczowie parafii: 1943–1960. ks. Józef Kilar (ekspozyt). 1960–1982. ks. Zbigniew Chimiak (ekspozyt). 1982–1989. ks. Czesław Wojnar. 1989–2016. ks. prał. Marian Wrona. 2016– nadal ks. Andrzej Więcek. Przypisy Bibliografia Bogdan Łaciński. Dzieje parafii Szówsko Linki zewnętrzne Informacje o parafiach na stronie archidiecezji
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Węglińcu

Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Węglińcu znajduje się w dekanacie Nowogrodziec w diecezji legnickiej. Jej proboszczem jest ks. Andrzej Jarosiewicz, od 2025 funkcję administratora pełni ks. Daniel Kościelny. Obsługiwana przez księży diecezjalnych. Erygowana w 1930. Mieści się przy ulicy Tadeusza Kościuszki. Przypisy Linki zewnętrzne Informacje na stronie diecezji legnickiej
Parafia Najświętszego Zbawiciela i Wszystkich Świętych w Dobrym Mieście

Parafia Najświętszego Zbawiciela i Wszystkich Świętych w Dobrym Mieście – rzymskokatolicka parafia w Dobrym Mieście, należącym do archidiecezji warmińskiej i dekanatu Dobre Miasto. Została utworzona przed 1329. Kościół parafialny jest budowlą gotycką wybudowaną w latach 1359–1389. Mieści się przy ulicy Orła Białego. Przy parafii istnieje ośrodek rekolekcyjny „Źródło Jakuba”. Kościół od 1989 roku posiada tytuł Bazyliki mniejszej. Istnieje kapituła kolegiacka, wskrzeszona przez kard. Wyszyńskiego. Linki zewnętrzne Opis parafii na stronie archidiecezji warmińskiej
Parafia Najświętszego Zbawiciela w Łodzi

Parafia Najświętszego Zbawiciela w Łodzi – rzymskokatolicka parafia położona w dekanacie Łódź Teofilów-Żubardź archidiecezji łódzkiej. Leży w zachodniej części miasta i swoim obszarem obejmuje osiedla Koziny, Mania i im. Montwiłła-Mireckiego oraz park im. Józefa Piłsudskiego. Na linii północ-południe przez całą parafię przebiega linia kolejowa (między dworcami Łódź Kaliska-Łódź Żabieniec). Historia parafii Parafia została erygowana 17 września 1932 roku przez bp. Wincentego Tymienieckiego. 27 września 1931 biskup Kazimierz Tomczak poświęcił kamień węgielny pod budowę kościoła parafialnego. Po niemal roku (25 września 1932) wybudowaną według projektu Władysława Kwapiszewskiego z modrzewiowych bali świątynię poświęcił ordynariusz łódzki biskup Wincenty Tymieniecki. Następnie przy kościele wzniesiono zakrystię, a w 1934 murowaną plebanię. Proboszczowie ks. Stanisław Wilk (1932–1941, zm. 28 listopada 1942) ks. Franciszek Jeliński (1945–1966, zm. 14 czerwca 1971) ks. Edwin Grochowski (1966–1988, zm. 23 lutego 1991) ks. prałat Bolesław Kowalczyk (1988–2007, zm. w 2014) ks. kanonik Grzegorz Klimkiewicz (od 5 lipca 2007 do 7 lipca 2024) ks. Robert Nowak (od 7 lipca 2024) Cmentarz grzebalny św. Antoniego, ul. Solec 11 (popularnie nazywany „cmentarzem na Mani”) Grupy parafialne Oaza Dzieci, Rycerstwo Niepokalanej, III Zakon Świętego Franciszka, Wspólnota Najświętszego Sakramentu i Niepokalanej, Żywa Róża, Wspólnota modlitewna „Zawierzenie”, Liturgiczna Służba Ołtarza. Zasięg parafii Ulice: Augustynianka, Piotra Bardowskiego, Bobowa, Ciepła, Gustawa Daniłowskiego, Jana Długosza, Drewnowska (numery parzyste od 130 do końca), Floriańska, Gazowa, Górna, Grochowa, Grzybowa, Jarzynowa, Jęczmienna, Marcina Kasprzaka (numery nieparzyste 1-59 i parzyste 2-64a), Konstantynowska (numery nieparzyste 1-71 i parzyste 2-56/60), Krakowska (numery parzyste 2-16), Krańcowa (numery nieparzyste 1-13), Zygmunta Lorentza, Odolanowska (numery nieparzyste 1-5, parzyste 2, 4 A, B, C), Stefana Okrzei, Orzechowa, Michała Ossowskiego, Owsiana, Feliksa Perla, Perłowa, Jana Pietrusińskiego, Pszenna, Tomasza Rychlińskiego, Saperów, Siewna, Solec, Srebrzyńska, al. Unii Lubelskiej (numery parzyste 6-20), Wapienna, Ludwika Waryńskiego, Thomasa Woodrowa Wilsona, al. Włókniarzy (numery parzyste 178-198 i nieparzyste 185-187), Tomasza Zana, Zdrowie, Zimna. Bibliografia Archidiecezja Łódzka. Informator 2007. Archidiecezjalne Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 2007, s. 408-409. Informacje o parafii na oficjalnym serwerze archidiecezji łódzkiej „O parafii” – na stronie internetowej parafii Przypisy Linki zewnętrzne Henryk Tomczyk. Ja jestem Zmartwychwstanie i Życie. „Tygodnik Katolicki Niedziela”. 14/2007.
Parafia Najświętszej Eucharystii w Łodzi

Parafia Najświętszej Eucharystii w Łodzi – rzymskokatolicka parafia położona w zachodniej części Łodzi na osiedlu Retkinia, wchodząca w skład dekanatu Łódź-Retkinia-Ruda archidiecezji łódzkiej. Parafia została erygowana 13 czerwca 1987 przez biskupa Władysława Ziółka, ordynariusza archidiecezji łódzkiej. Parafia powstała poprzez wydzielenie części obszaru parafii Najświętszego Serca Jezusowego. Jej powstanie zbiegło się w czasie z wizytą w Łodzi papieża Jana Pawła II. Obecnie obejmuje ona fragment osiedla Retkinia-Balonowa, a także osiedla Smulsko i Lublinek. Nabożeństwa odbywały się początkowo w tymczasowej kaplicy, obecnie zaś w kościele postawionym w 1999 roku. Nowo postawiona część kościoła została pokryta dachem i wstawiono witraż pomiędzy dwie części dachu. 13 czerwca 2007, w dwudziestą rocznicę powstania parafii arcybiskup Władysław Ziółek dokonał poświęcenia nowej części kościoła. Z parafii pochodzą księża: Adam Pieńkowski, Stanisław Kotowski, Przemysław Szewczyk i Piotr Stępień oraz zakonnik Mateusz Przanowski OP. Przy parafii działają grupy młodzieżowe: ewangelizacyjna Wspólnota Emmanuel oraz Wspólnota Serca Jezusa. Proboszczowie ks. kan. Bohdan Papiernik (1987–2009) ks. kan. Andrzej Ścieszko (2009–2023) ks. kan. Paweł Bogusz (od 2023) Bibliografia Parafia Najświętszej Eucharystii w Łodzi. oficjalna strona. [dostęp 2012-09-02]. Linki zewnętrzne Opis parafii na stronie archidiecezji łódzkiej
Parafia Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej w Śmiglu

Parafia NMP Wniebowziętej w Śmiglu – jedna z dwóch rzymskokatolickich parafii w Śmiglu, należy do dekanatu śmigielskiego. Historia Parafia powstała około 1385 roku. Obecny gotycki kościół został zbudowany w XV wieku, kilkakrotnie palony i restaurowany. Mieści się przy ulicy Farnej. W 2016 roku ukazała się książka Tadeusza Dekierta 600 lat parafii farnej w historii Śmigla. Przypisy Linki zewnętrzne Strona archidiecezji poznańskiej
Parafia Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej w Śremie

Parafia Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej w Śremie – parafia w dekanacie śremskim obejmująca mieszkańców Starego Miasta. Proboszczem jest dziekan dekanatu śremskiego ks. prał. Marian Brucki. Kościołem parafialnym jest kościół pw. Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej. Pod opieką parafii jest remontowany kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny oraz kaplica w Mechlinie. Kościół parafialny Późnogotycki kościół zwieńczony 62-metrową wieżą. Czas jego powstania jest nieokreślony. Źródła podają datę 1393 rok. Jedna z kaplic, obecnie zakrystia, została dobudowana w 1504 roku, kilka lat później wzniesiono wieżę. Kaplica Chłapowskich powstała w 1627 roku. Jednonawowe wnętrze przykrywa sklepienie gwiaździste z XV/XVI wieku. Do wnętrza kościoła należą: ołtarz boczny, późnorenesansowy obraz Adoracja Matki Boskiej przez św. Wojciecha i św. Stanisława z ok. 1620 roku, ołtarz główny z 1892 roku, a w nim kopia obrazu Tycjana Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny z tego samego okresu, przyścienny manierystyczny nagrobek Jerzego Jączyńskiego, podstarościego śremskiego zmarłego w 1597 roku, obecnie w kruchcie pod wieżą. Cmentarz przy kościele kryje prochy wielu pokoleń śremian. Pośrodku znajduje się wspólna mogiła ofiar egzekucji z 1939 roku w Śremie i Zbrudzewie. Zespół poklasztorny Franciszkanów Otoczony wysokim murem z dwoma barokowymi bramkami z 1770 roku. Zespół powstał na przełomie XVII i XVIII wieku, składa się z kościoła pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny i dawnego klasztoru Franciszkanów W skład barokowego i rokokowego wyposażenia wchodzą: ołtarz główny z obrazem Adoracji Matki Boskiej z Dzieciątkiem przez dwóch franciszkanów z XVIII wieku, stalle w prezbiterium. Zabudowania klasztorne złożone są z trzech skrzydeł kryjących kwadratowy wirydarz. W krużganku znajduje się tablica poświęcona ojcu Hieronimowi Gruszeckiemu. Nabożeństwa msze święte: w niedziele: 8:00, 9:00 (Mechlin), 10:00, 11:15, 12:15, 16:00 (kościół Narodzenia N.M.P.), 18:00 w dni powszednie: 7:00, 18:30 w święta w dni pracy: 8:00, 10:00, 16:00 (Mechlin), 17:00, 18:30 Przypisy Linki zewnętrzne „Tygodnik Parafialny Kościoła Wniebowzięcia Najśw. Marii Panny w Śremie” (roczniki 1938–1939) w bibliotece Polona
Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Kaliszu

Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Kaliszu – rzymskokatolicka parafia w dekanacie Kalisz I. Erygowana w roku 1984 przez księdza arcybiskupa Henryka Muszyńskiego. Mieści się przy ulicy Żeromskiego. Linki zewnętrzne Informacje o parafii w internetowym katalogu Diecezji kaliskiej
Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Miętustwie

Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Miętustwie – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Czarny Dunajec archidiecezji krakowskiej. Proboszczowie ks. Antoni Kudłacik (1908–1910) ks. Stanisław Jeż (1910–1927) ks. Karol Wójcik (1927–1953) ks. Władysław Chowaniec (1953–1961) ks. Stefan Kajdas (1961–1976) ks. Tadeusz Topa (1976–1985) ks. Wieslaw Macuda (1985–1989) ks. Józef Ślazyk (1989–2004) ks. Michał Kliś (2004–2012) ks. Janusz Rzepa (od 2012) Przypisy Bibliografia Opis parafii na stronie archidiecezji krakowskiej
Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Polańczyku

Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Polańczyku – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji przemyskiej w dekanacie Solina. Parafia jest siedzibą dekanatu Solina. Historia W 1909 roku staraniem Cieślińskich zbudowano w Polańczyku mała kaplicę dworską pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, w której odprawiano msze święte raz w miesiącu. W 1948 roku dekretem bpa Franciszka Bardy została erygowana ekspozytura, z wydzielonego terytorium parafii Wołkowyja i parafii Hoczew. Gdy kaplica dworska okazała się za mała, przejęto i zaadaptowano na kościół parafialny dawną cerkiew, który poświęcono pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. W 1949 roku do kościoła sprowadzono z Łopienki cudowny Obraz Matki Bożej Pięknej Miłości. 11 września 1999 roku odbyła się koronacja Cudownego Obrazu, a kościół dekretem abpa Józefa Michalika otrzymał tytuł Sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości. W 2007 roku na potrzeby sanktuarium dokonano rozbudowy kościoła. W maju 2007 roku poświęcono miejscowe źródełko. W 2011 roku przy ul. Zdrojowej zbudowano kaplicę sanatoryjną pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Na terenie parafii jest 635 wiernych. Proboszczowie parafii: 1948–1970. ks. prał. Franciszek Stopa (ekspozyt). 1970–2000. ks. kan. Wiktor Obrocki. 2000– nadal ks. prał. Wojciech Szlachta. Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o parafiach na stronie archidiecezji przemyskiej
Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Supraślu

Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Supraślu – rzymskokatolicka parafia należąca do dekanatu Wasilków, archidiecezji białostockiej, metropolii białostockiej. Historia parafii Parafię erygował abp Wojciech Ziemba dekretem z 23 czerwca 2005 r. Wydzielono ją z terytorium rzymskokatolickiej parafii pw. Trójcy Świętej w Supraślu. Pierwszym proboszczem został ks. Wojciech Kraśnicki. Od 8 lipca 2018 do 1 lipca 2024 proboszczem parafii był ks. Wiesław Kulesza. Od 1 lipca 2024 administratorem parafii jest ks. Jerzy Sęczek. Miejsca kultu Kościół parafialny Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Supraślu Na świątynię parafialną przeznaczono dawny zbór ewangelicki, ufundowany przez fabrykantów supraskich wyznania ewangelicko-augsburskiego i wyświęcony w 1885 r. W czasie II wojny światowej obiekt przestał pełnić funkcje kultowe. W latach 1940–1968 służył jako magazyn i uległ dewastacji. Próbowano go zaadaptować, m.in. na salę gimnastyczną, koncertową, punkt PTTK. W latach 1979–1986 przeprowadzono prace rewaloryzacyjne kościoła. W 1989 r. Konsystorz Ewangelicko-Augsburski w Warszawie odzyskał prawo własności do świątyni, którą w 1990 r. wykupiła Kuria Arcybiskupia w Białymstoku. Świątynię wzniesiono w stylu eklektycznym z przewagą form neogotyckich. Została wyremontowana i dostosowana do potrzeb kultu katolickiego po erygowaniu nowej parafii. Kościoły filialne i kaplice Neogotycka kaplica grobowa rodziny Buchholtzów z 1904 roku, zaprojektowana przez Hugo Kudera, znajdująca się na cmentarzu w Supraślu. Cmentarz Były cmentarz protestancki o powierzchni 2 ha jest własnością tutejszego kościoła od 27 maja 1998 r. Zasięg parafii W granicach parafii znajdują się miejscowości oraz ulice Supraśla Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii
Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Zahutyniu

Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Zahutyniu – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji przemyskiej w dekanacie Sanok II. Prowadzą ją ojcowie oblaci. Historia Po II wojnie światowej w Zahutyniu były odprawiane msze święte raz w miesiącu w budynku szkolnym. W 1956 roku na miejscu dawnej cerkwi zbudowano drewniany kościół pw. Najświętszej Marii Panny Królowej Polski. W 1956 roku do Zahutynia sprowadzono Obraz Matki Bożej Szkapleżnej, pochodzący ze spalonego klasztoru karmelitów w Zagórzu. Pod koniec lat 60. XX wieku rozpoczęto generalne prace wykończeniowe kościoła, a w 1976 roku zbudowano drewnianą dzwonnicę. 8 maja 1978 roku bp Tadeusz Błaszkiewicz poświęcił kościół. 2 sierpnia 1979 roku dekretem bpa Ignacego Tokarczuka została erygowana parafia w Zahutyniu, z wydzielonego terytorium parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sanoku. Parafia została przekazana Oblatom, którzy 19 grudnia 1981 roku zamieszkali w budowanym domu zakonnym. Kościół został rozbudowany, według projektu arch. inż. Marii Winnik. 20 maja 1997 roku abp Józef Michalik poświęcił rozbudowany kościół. 2 lipca 2006 roku odbyła się konsekracja ołtarza. Na terenie parafii jest 1600 wiernych (w tym: Zahutyń – 935, Dolina – 400). Proboszczowie 1979–1983: o. Walenty Miklaszewski OMI 1983–1989: o. Leon Witek OMI 1989–?: o. Stefan Kruk OMI ?–2005: o. Czesław Pantoł OMI 2005–2008: o. Czesław Motak OMI 2008–2011: o. Edward Ruszel OMI 2011–2018: o. Adam Jaworski OMI 2018–2021: o. Tomasz Woźny OMI 2021–: o. Karol Bucholc OMI Przypisy Bibliografia Ewa Śnieżyńska-Stolot, Franciszek Stolot: Katalog zabytków sztuki w Polsce. T. I: Województwo krośnieńskie (zeszyt 2: Lesko, Sanok, Ustrzyki Dolne i okolice). Warszawa: Instytut Sztuki PAN, 1982, s. 157. ISBN 83-221-0158-9. Linki zewnętrzne Informacje o parafiach na stronie archidiecezji przemyskiej
Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Łodzi

Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Łodzi – parafia rzymskokatolicka w dekanacie Łódź-Radogoszcz archidiecezji łódzkiej. Przy parafii swoją działalność prowadzą: Żywa Róża, Chór Parafialny, Schola Dziecięca, krąg biblijny. Znajduje się tu także diecezjalne Centrum Ruchu Światło-Życie. Historia Parafię erygował ordynariusz łódzki bp Józef Rozwadowski 15 lutego 1983 roku. Kościół został wybudowany w latach 1990–2000, według projektu architekta Mirosława Rybaka. Poświęcony 15 października 2000 r. przez abpa Władysława Ziółka. Murowana plebania została wybudowana w latach 1986–1988. Proboszczowie ks. Jan Szadkowski (1983–2020). ks. Marcin Majsik (od lipca 2020) Przypisy Bibliografia Archidiecezja Łódzka. Informator 2009. Archidiecezjalne Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 2009. Linki zewnętrzne Informacje o parafii na stronie archidiecezji łódzkiej
Parafia Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Krakowie

Parafia Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Krakowie – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Kraków-Krowodrza archidiecezji krakowskiej na Prądniku Białym przy ulicy Pasteura. Historia kościoła 1 stycznia 1983 roku nastąpiło erygowanie parafii Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła na Prądniku Białym, wydzielonej z parafii Świętego Krzyża. W latach 1986–1988 toczyła się budowa kościoła Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła. 11 listopada 1998 roku konsekracji kościoła dokonał kard. Franciszek Macharski. 8 kwietnia 2006 roku bp Jan Szkodoń podczas wizyty kanonicznej poświęcił kaplicę Matki Bożej Miłosierdzia na cmentarzu parafialnym (ul. Żwirowa / ul. Piaszczysta). 11 listopada 2013 roku do użytku oddane zostały nowe organy piszczałkowe. Proboszczowie ks. kanonik Adam Sroka 1986–2006 ks. prałat Franciszek Motyka 2006–2019 ks. prałat Franciszek Ślusarczyk – od 2019 Wspólnoty parafialne Źródło: strona internetowa Parafii Duszpasterska Rada parafialna Służba Liturgiczna Lektorzy Ministranci Domowy Kościół – Krąg Rodzin Akcja Katolicka Róże Różańcowe Grupa Modlitewna Krąg Biblijny Grupa Muzyczna Schola dzieci Grupa Apostolska Grupa Charytatywna Duszpasterstwo akademickie Redakcja gazety parafialnej „Głos Matki Kościoła” Apostolstwo Dobrej Śmierci Media Gazeta parafialna „Głos Matki Kościoła” Zasięg parafii Ulice: Bagockiego, Bałtycka 1–14, Białoprądnicka, Bularnia, Danka, Glogera, Górnickiego, Grochowiaka, Imbramowska 1 i 2, Jarzynowa, Jasna, Kluzeka, Lechonia, Mackiewicza 16, 18, 20, 22, Malinowa, Mączna, Nad Sudołem, Narutowicza 1–20, Pachońskiego 4–34, Papiernicza, Pasteura, Piaszczysta, Piaszczysta Boczna, Pigonia, Pleszowska, Proszowicka, Rybałtowska, Szopkarzy, Wyki, Zaręby, Zielińska, Zimorowicza, Żwirowa. Cmentarz parafialny Parafialny Cmentarz Białoprądnicki u zbiegu ulic Żwirowej i Piaszczystej. Przypisy Linki zewnętrzne Strona archidiecezji krakowskiej.
Parafia Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Rdzawce

Parafia Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Rdzawce – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Rabka archidiecezji krakowskiej. W 1492 r. dekretem kardynała Fryderyka Jagiellończyka utworzono nową parafię w Łętowni, w obrębie której znalazła się między innymi wieś Rdzawka. W 1581 r. w dokumentach dekanatu w Dobrzycach istnieje potwierdzenie, że Rdzawka wraz z innymi wsiami należała do parafii pw. Św. Marii Magdaleny w Rabce. W 1964 r. pracę duszpasterską zaczęli prowadzić tutaj księża marianie. W 1970 r. utworzyli oni własny dom zakonny. W 1982 r. erygowana została parafia. W 1990 r. wybudowano nowy kościół i klasztor, których poświęcenia dokonał ks. kard. Franciszek Macharski. Obecnie proboszczem jest ks. Michał Rymar MIC (Marianin). Bibliografia Informacje o parafii na stronie archidiecezji krakowskiej Przypisy
Parafia Najświętszej Maryi Panny Matki Odkupiciela i św. Jana Bożego w Łodzi

Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Odkupiciela i Świętego Jana Bożego – parafia rzymskokatolicka obejmująca teren blokowiska na łódzkim osiedlu Chojny na terenie dzielnicy Górna, wchodząca w skład dekanatu Łódź-Chojny-Dąbrowa Archidiecezji Łódzkiej. Historia Parafia została erygowana 18 sierpnia 1988 r. przez biskupa Władysława Ziółka, który powierzył misję budowy nowego kościoła dotychczasowemu wikariuszowi parafii Matki Boskiej Jasnogórskiej, ks. Władysławowi Łojanowi. Kościół wybudowany został w latach 1994–1999 według projektu architekta Aleksego Dworczaka. Wykonany w stylu nowoczesnym kościół został poświęcony 11 października 1999 r. i konsekrowany 5 marca 2000 r. przez abpa Władysława Ziółka. Msze święte W niedzielę i święta: 8.00 – dla ogółu wiernych 10.00 – dla młodzieży 12.00 – suma z udziałem dzieci 13.15 – dla ogółu wiernych (z udzieleniem Chrztu Świętego) 18.00 – dla ogółu wiernych 20.00 – dla ogółu wiernych W dni powszednie 7.00 18.00 Proboszczowie 1988–2018 – ks. prał. Władysław Łojan od 2018 – ks. kan. Jarosław Nowak Linki zewnętrzne Informacje o parafii na stronie archidiecezji łódzkiej