NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Świętego Krzyża w Poznaniu (rzymskokatolicki)

Kościół Świętego Krzyża – jedna z poznańskich świątyń rzymskokatolickich, znajdująca się pomiędzy ulicami Częstochowską, Piotra Ściegiennego i Ostrobramską na Górczynie. Od 2017 r. wielkopostny kościół stacyjny. Historia Parafia powstała w 1929 roku, lecz pierwsza świątynia powstała w 1931 roku w zaadaptowanym pawilonie zbudowanym w 1929 roku na potrzeby Powszechnej Wystawy Krajowej. Jednocześnie, w tym samym roku rozpoczęto budowę nowej świątyni, którą w czasie II wojny światowej Niemcy zamienili na magazyn mąki. 1 lutego 1945, jeszcze w czasie walk o Poznań, odbył się w świątyni wiec pod wodzą Franciszka Danielaka, późniejszego twórcy milicji proletariackiej. Na wiecu podano po raz pierwszy w Poznaniu oficjalne informacje na temat walk 2. Armii Wojska Polskiego i strukturach budowanej w ZSRR władzy komunistycznej (przybyli głównie mieszkańcy oczyszczonego z Niemców Łazarza). Kościół został gruntownie przebudowany w latach 1974–1978 według projektu Aleksandra Holasa. Świątynię konsekrowano w 1978 roku. Od początku 2022 przy świątyni działa całodobowa Kaplica Wieczystej Adoracji. Architektura Halową świątynię zbudowano na planie prostokąta. Na południowo-wschodniej ścianie znajdują się trzy ołtarze. W ołtarzu głównym grupa pasyjna: krucyfiks, a pod nim figury św. Jana i Matki Bożej dłuta Ignacego Kuczmy z 1950 roku. Ten sam autor wykonał figurę św. Józefa z Dzieciątkiem w prawym ołtarzu bocznym. W lewym ołtarzu bocznym znajduje się figura Matki Bożej autorstwa Czesława Woźniaka z 1949 roku. Ten sam autor wykonał w 1966 roku wykonał chrzcielnicę. Witraże na ścianie ołtarzowej wykonał Ryszard Janek. Na przeciwnej ścianie, północno-zachodniej znajduje się empora muzyczna z organami wykonanymi przez Bronisława Cepkę. W prawej części kościoła pod balkonami znajduje się kaplica Matki Bożej Częstochowskiej, w której, od 01.06.2022 roku, odbywa się wieczysta (nieustanna) adoracja. Na zewnątrz, na ścianie południowo-wschodniej tablica upamiętniająca wmurowanie kamienia węgielnego podczas przebudowy w 1975 roku. Na ścianie północno-zachodniej znajduje się natomiast tablica upamiętniająca górczyńskich powstańców z 1848 roku oraz lat 1918–1919. Przypisy Bibliografia JerzyJ. Sobczak JerzyJ., Kościoły Poznania, ZbigniewZ. Szmidt, MichałM. Woźniak (ilustr.), Poznań: Wydawnictwo Debiuty, 2006, ISBN 83-922466-4-0, OCLC 832205456 .
Heiligkreuzkirche (Rzeszów)

Die Heiligkreuzkirche (polnisch Kościół Świętego Krzyża w Rzeszowie) ist eine römisch-katholische Kirche in Rzeszów, Polen. Die Fassade der Kirche ist vollständig in die Fluchtlinie der Maja-Straße integriert. Geschichte und Architektur Die Kirche wurde in den 1640er Jahren im Stil der späten Lubliner Renaissance von Johann Canger aus Tirol und Giovanni Battista Falconi für die Franziskaner errichtet. Später ging das Kloster und die Kirche an die Piaristen. Über dem Portal erinnert eine lateinische Marmorinschrift in Versalien an den Stifter der Kirche. Das Giebelsprengwerk des Portals enthält ein mit einer Fürstenkrone verziertes Wappen. Die Fassade gestaltete Tylman van Gameren um 1705 im Barockstil um. Das Klostergebäude wird heute als Schulgebäude genutzt. Literatur J. Malczewski: Dzieje Rzeszowa, Band. I I. Sapetowa: Dzieje Rzeszowa, Band. I Weblinks
Kościół Świętego Krzyża w Siedliskach

Kościół Świętego Krzyża w Siedliskach został zbudowany na przełomie XV i XVI wieku przez zakon bożogrobców miechowskich. Drewniana wieża – dzwonnica została dobudowana w XVII w. W latach 70. przebudowano kościół wymieniając pokrycie gontowe na blachę, podmurowując kamieniem dolną część wieży oraz dobudowano zakrystię. Całość otaczał ceglany mur, którego jedyną pozostałością jest brama wjazdowa od strony południowej. W Wielki Piątek do kościoła w Siedliskach z kościoła klasztornego w Miechowie wyruszała procesja Drogi Krzyżowej. Procesja szła drogą przez Górę Stawną i za nią niewielkim wąwozem wyrytym przez wody opadowe między polami ornymi w kierunku kościoła Św. Krzyża. Po kasacie zakonu w Miechowie zaniechano tych uroczystości. Obecnie tradycja się odradza i okres wielkanocny jest czasem szczególnych uroczystości. Kościół Świętego Krzyża w Siedliskach znajduje się na tzw. Małopolskim Szlaku Bożogrobców. Galeria zdjęć Przypisy Bibliografia Wędrówki z Barczyńskim. Gazeta Miechowska. [dostęp 2010-03-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-06-15)]. ZABYTKI – ocalić od zapomnienia. (blog). 2010-03-08. [dostęp 2010-03-18]. Tablica informacyjna przy kościele. Linki zewnętrzne Informacje o kościele w Siedliskach na stronie opisującej Małopolski Szlak Bożogrobców
Kościół Świętego Krzyża w Stargardzie

Kościół Świętego Krzyża w Stargardzie – rzymskokatolicki kościół parafialny, położony w dzielnicy Kluczewo w południowej części Stargardu. Architektura Kościół murowany jest z kamienia narzutowego i cegły. Jego budowa, na podstawie cech architektonicznych, datowana jest na przełom XIV i XV wieku. Kościół ma formę salową, ze wschodnim szczytem zdobionym blendami i sterczynami. Od strony zachodniej wznosi się kamienno-ceglana wieża, której lico zdobią blendy i wyróżniający się fryz. W wieży umieszczony jest profilowany portal wejściowy. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. W zamkniętym prostą ścianą prezbiterium znajduje się ołtarz z figurą Chrystusa. Na zachodniej ścianie umieszczona jest empora chórowa. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia rzymskokatolicka w dniu 17 października 1945 roku. 29 lipca 1959 roku erygowana została parafia. Zobacz też Zabytki w Stargardzie Kluczewo (Stargard) Przypisy
Kościół Świętego Krzyża w Łapach

Kościół Świętego Krzyża w Łapach – rzymskokatolicki kościół położony w dekanacie Łapy w diecezji łomżyńskiej, znajdujący się w Łapach przy ul. Jana Matejki 10. Do kościoła przylega kaplica Matki Boskiej Ostrobramskiej, wzniesiona w latach 2022–2024. Historia 1982 – Zbudowano drewnianą kaplicę. 1983 – 24 kwietnia Kuria Biskupia w Łomży postanowiła wybrać do realizacji kościoła projekt architektów doc. dr inż. arch. Zdzisława Hryniaka i mgr inż. Krzysztofa Kakowskiego – pracowników Politechniki Warszawskiej. 1983–1989 – Zbudowano nowy kościół staraniem ks. proboszcza Józefa Wyznera. 1985 – 1 grudnia Biskup łomżyński Juliusz Paetz erygował Parafię pw. Świętego Krzyża. 1988 – 10 września do parafii Św. Krzyża zostały sprowadzone trzy dzwony kościelne, które z czasem zostały zainstalowane na zbudowanej wieży. Największy – Józef (z napisem „Solidarność serc mocą Kościoła i Narodu”), średni – Maryja (z napisem „Uwielbiaj duszo moja Pana”) i najmniejszy – Jan Paweł II (z napisem „Cały Twój – Ciesz się Matko Polsko”). 1999 – 19 września kościół został konsekrowany przez Biskupa łomżyńskiego Stanisława Stefanka. Architektura Kościół Świętego Krzyża jest budowlą trójnawową, w układzie promienistym, zbudowanym z cegły klinkierowej, ze schodkowym dachem i z boczną wieżą zbudowaną na planie trójkąta, z zegarem, zwieńczoną trzema krzyżami. W ołtarzu głównym znajduje się rzeźba Chrystusa ukrzyżowanego natomiast w kaplicach są obrazy – św. Józefa (w lewej) i Matki Boskiej Częstochowskiej (w prawej). Wymiary kościoła długość: 29,5 m szerokość: 40,5 m wysokość do sklepienia: 24 m (kościół dolny – 4,6 m) wysokość wieży: 45 m Kaplica Matki Boskiej Ostrobramskiej W latach 2022–2024 wzniesiona została przy kościele wierna kopia Kaplicy Ostrobramskiej w Wilnie, jako druga tego typu kaplica w Polsce (po Skarżysku-Kamiennej). W kaplicy znajduje się również kopia obrazu Matki Bożej Ostrobramskiej, poświęcona w 2023 roku w Wilnie. 16 listopada 2024 roku poświęcono kaplicę ustanawiając w niej Sanktuarium Matki Bożej Miłosierdzia. Przypisy Bibliografia Strona parafii pw. Świętego Krzyża w Łapach Strona diecezji łomżyńskiej – Dekanat Łapy: Parafia pw. św Świętego Krzyża
Kościół Świętego Krzyża w Świdnicy

Kościół Świętego Krzyża w Świdnicy - mieści się przy ul. Westerplatte. Kościół wraz z przyległościami tworzy zespół poklasztorny Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą. Zespół składa się ze wspomnianego kościoła oraz komandorii Krzyżowców. Historia Historia kościoła sięga roku 1267, kiedy to wzniesiono szpital św. Michała wraz z przyległym kościołem. Oba obiekty zostały przejęte przez Krzyżowców w 1283 roku. Nieco krótszą historię ma komandoria. Powstała w roku 1340. Wielki pożar miasta w 1633 roku strawił także zespół klasztorny. Odbudowano go wraz z komandorią w roku 1712. Ponad 150 lat później, w latach 1865–1868, przeszedł gruntowną przebudowę, dzięki czemu uzyskał wygląd klasycystyczny. W XIX wieku kościół zaadaptowano na mieszkania, przez co stracił swą pierwotna funkcję. Funkcje religijne odzyskał w II połowie XIX. W okresie powojennym zabytek doczekał się dwóch renowacji w latach 1965–1968 oraz w latach 1983–1984. W latach 90. XX wieku odbywała się w tym kościele religia dla dzieci i młodzieży. Kościół w latach 2004 – 2005 pełnił rolę budynku zastępczego dla nowo powstającej parafii pw. Miłosierdzia Bożego. W 2006 roku w kościele odbył się VII Międzynarodowy Festiwal Bachowski, co podniosło prestiż tego miejsca. Architektura Kościół jest budynkiem jednonawowym, murowanym, z trzykondygnacyjną wieżą. Wewnątrz wyposażenie barokowe i klasycystyczne. Komandoria obecnie mieści bibliotekę parafialną. Przypisy
Holy Cross Church, Września

Holy Cross Church, Września (pl. Kościół Świętego Krzyża we Wrześni) - is a wooden church (to 1966 likes chapel) in the north-western part of Września, Poland, located in the Lipówka district, on Świętokrzyska street, next to the storage reservoir Wrześnica. The church is registered as a protected monument Greater Poland Voivodeship - No. 2293/A (December 8, 1993). History and building description Funded by Września's rectors in the 17th century, the Holy Cross Church was the first chapel to be built in the Lipówka district. The church's founding is pertinently connected to a nearby spring and is regarded as miraculous. Images Notes and references External links (in Polish) Information on the Holy Cross Church, Września
Kościół Świętego Krzyża we Wrześni

Kościół Świętego Krzyża we Wrześni – drewniany zabytkowy kościół (do 1966 jako kaplica) w północno-zachodniej części Wrześni, w powiecie wrzesińskim, w województwie wielkopolskim. Zlokalizowany na osiedlu Lipówka, przy ulicy Świętokrzyskiej, nad Jeziorem Wrzesińskim. Historia i opis budowli Pierwsza kaplica na Lipówce powstała w XVII wieku i została ufundowana przez proboszczów wrzesińskich. Jej powstanie w tym miejscu łączone jest z położonym w pobliżu źródełkiem, uważanym za cudowne. Kościół orientowany, zbudowany z drewna, w konstrukcji zrębowej na planie prostokąta. Przykryty wysokim dachem, krytym gontem, zwieńczonym wieżyczką na sygnaturkę i chorągiewką. Wnętrze zdobi XIX-wieczna polichromia. W ołtarzu głównym znajduje się obraz "Ukrzyżowanie". Ołtarze boczne poświęcone są św. Rozalii i św. Rochowi. Od 1966 siedziba ośrodka duszpasterskiego, przekształconego w 1975 w samodzielną parafię. W latach 1982–1985 w pobliżu kościoła powstał murowany kościół św. Józefa. Poniżej kościoła źródełko, ocembrowane w 1927, z figurami Jezusa Chrystusa i Samarytanki ze sztucznego kamienia. Na terenie przykościelnym wyeksponowano również nieużywany dzwon z odlewni w Lauchhammer. Galeria Przypisy Bibliografia Krzysztof Jodłowski: Zabytki Wrześni. [w:] Marian Torzewski (red.): Września. Historia miasta. Muzeum Regionalne im. Dzieci Wrzesińskich we Wrześni, Września, 2006, ISBN 978-83-924220-0-6, s. 430-431 Linki zewnętrzne Informacja o kościele na stronie parafii Świętego Krzyża we Wrześni
Kościół św. Marcina w Swarzędzu

Kościół św. Marcina w Swarzędzu – rzymskokatolicki kościół w Swarzędzu, należący do dekanatu swarzędzkiego. Parafia jest najstarszą w mieście. Kościół wielostylowy, wielokrotnie przebudowywany. Historia Kościół w Swarzędzu zbudowano już w XII w. z inicjatywy rodziny Łodziów. Pierwszy murowany obiekt postawili Górkowie w XVI w. Kolejną świątynię wybudowano z cegły ok. 1638 i konsekrowano w 1656. Kościół ten jednak na przestrzeni lat podupadł. W 1792 dobudowano wieżę wysokości 90 stóp. W 1897 dziekan Dambek dodał poprzeczną nawę. W roku 1966 ówczesny proboszcz ks. Bogdan Podhalański zamówił wykonanie we wnętrzu kościoła fresków (technika al fresco) autorstwa Łucji i Józefa Oźminów. W 1970 świątynię wpisano do rejestru zabytków. Kaplice i otoczenie Kościół posiada dwie kaplice: Matki Boskiej Częstochowskiej, św. Józefa – patrona stolarzy, których miastem jest Swarzędz. Obiekt otacza cmentarz, na którym spoczywają m.in.: Czesław Grynia (1899-1927), powstaniec wielkopolski, oficer 22. Pułku Ułanów Poznańskich, zmarły w 1927, pierwotnie pochowany w miejscowości Czarnokońce Wielkie koło Lwowa, w 1928 zwłoki sprowadzono do Swarzędza, Leon Grynia (1895-1939), lotnik, zginął w kampanii wrześniowej, podczas niemieckiego nalotu na lotnisko Ławica w dniu 1 września 1939, Franciszek Grynia (1891-1961), dyrektor szkoły zawodowej, działacz społeczny i polityczny, Stanisław Roszak (1854-1923), poseł polskiego sejmu dzielnicowego, Edmund Roszak (1899-1962), powstaniec wielkopolski, Henryk Szuman (1822-1910), poseł do sejmu pruskiego, organizator Polskiej Ligi Akademickiej w Berlinie, prezes Centralnego Towarzystwa Gospodarczego (grobowiec zniszczony przez Niemców w 1939), Maksymilian Głowiński (1891-1968), powstaniec wielkopolski, żołnierz Armii Krajowej. Ponadto na cmentarzu, przy kościele stoją dwa pomniki: "W Stulecie Niepodległości 1918-2018" z listą 59 nazwisk powstańców wielkopolskich i cytatem ze św. Jana Pawła II: Nie chciejcie Ojczyzny, która Was nic nie kosztuje, "Pamięci swarzędzkich dzieci które w czasie zaboru pruskiego walczyły o nauczanie w języku polskim" postawiony w stulecie strajku szkolnego, który miał miejsce 23 października 1906, ufundowany przez mieszkańców miasta (2007). Galeria Przypisy Bibliografia Atrakcje turystyczne gminy Swarzędz, Wyd. Miasta i Gminy Swarzędz, Swarzędz, 2008 (?).
Kościół Świętego Marcina w Odolanowie

Kościół Świętego Marcina w Odolanowie – rzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Odolanów. Mieści się przy Rynku. Należy do dekanatu Odolanów. Historia Budowla powstała w latach 1794–1796. Inicjatorem budowy był proboszcz Andrzej Gomoliński, po uzyskaniu wsparcia ze strony fundatorki, księżnej Eleonory Sułkowskiej, starościny odolanowskiej. Projektantem i budowniczym był kolski architekt Franciszek Jakubowski. Była to świątynia o jednej nawie, reprezentująca styl późnobarokowy. W XIX wieku okazało się, że świątynia jest za mała dla parafian. W związku z tym proboszcz odolanowski Walenty Grośta postanowił rozbudować kościół. Prace trwały w latach 1912–1913 według projektu architekta z Poznania, Rogera Sławskiego. Powstał budynek o trzech nawach, z dwoma kruchtami i dwiema zakrystiami. Wyposażenie W ołtarzu głównym mieści się figura św. Marcina oraz posągi bł. Jolanty i bł. Salomei, a także figury św. Piotra i Pawła, przeniesione ze starej budowli. Z kolei prezbiterium starej świątyni to współcześnie kaplica Krzyża, gdzie dekorację tworzą figury z drewna autorstwa Pawła Brylińskiego. W kaplicy mieści się ołtarz z obrazem św. Barbary i czterema rzeźbami z lewej i prawej strony: św. Piotra i Pawła oraz św. Stanisława i Wojciecha. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół św. Marcina - Katholische Kirche polska-org.pl
Kościół Świętego Michała Archanioła w Kaliszu

Kościół Świętego Michała Archanioła w Kaliszu – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Kaliszu, na osiedlu Dobro przy ulicy Dobrzeckiej. Obecna świątynia została wybudowana w latach 1886–1887 w stylu anglo-gotyckim na miejscu drewnianej wybudowanej w latach 1730–1733. 11 listopada 1886 świątynia została konsekrowana. Na początku ubiegłego stulecia w prezbiterium została namalowana polichromia przez Bronisława Wiśniewskiego. W latach II wojny światowej Niemcy użytkowali kościół jako magazyn. W 1976 roku wizytę w świątyni odbył metropolita krakowski Karol Wojtyła, zaproszony przez ówczesnego proboszcza ks. Andrzeja Bazińskiego. Porównał on kościół do katedry na Wawelu. Przypisy Linki zewnętrzne Andrzej Drewicz: Przewodniki. Kościół pw. św. Michała Archanioła w Dobrzecu. wkaliszu.pl. [dostęp 2015-11-10]. (pol.). Centrum Informacji Turystycznej w Kaliszu. cit.kalisz.pl. [dostęp 2015-11-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. (pol.).
Kościół Świętego Michała Archanioła w Łazach

Kościół Świętego Michała Archanioła – kościół parafialny parafii św. Michała Archanioła. Mieści się przy ul. Tadeusza Kościuszki. Historia W 1916 roku zbudowano kaplicę, którą rozebrano podczas budowy nowej świątyni. Nowy kościół powstał w latach 1934-1949 według projektu Jerzego Struszkiewicza w stylu modernistycznym, z przerwą na czas II wojny światowej. Został on pobłogosławiony w dniu 29 września 1949 r. we wspomnienie św. Michała Archanioła i konsekrowany w dniu 21 czerwca 1953 r. przez biskupa częstochowskiego Zdzisława Golińskiego w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. Opis Trójnawowy kościół został zbudowany na rzucie prostokąta i jest zakończony półokrągłym prezbiterium. Wieża ma kształt prostokąta. Zbudowano go z żelbetonu i przykryto płaskim dachem. Ściany zewnętrzne zostały oblicowane cegłą cementową. We wnętrzu znajdują się m.in. witraże przedstawiające patrona świątyni, św. Michała Archanioła. Galeria Przypisy
Kościół Świętego Mikołaja i Świętej Konstancji w Gniewkowie

Kościół Świętego Mikołaja i Świętej Konstancji w Gniewkowie – rzymskokatolicki kościół parafialny w Gniewkowie, w powiecie inowrocławskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Mieści się przy ulicy Kościelnej. Należy do dekanatu gniewkowskiego. Historia Kościół powstał w dwóch fazach budowlanych: wczesnogotyckiej i późnogotyckiej. Faza wczesnogotycka trwała w latach 1259–1267. W tym czasie zostały wybudowane wschodnie przęsła prezbiterium z jego trójbocznym zamknięciem oraz z małą, zbliżoną do kwadratu zakrystią. Faza późnogotycka trwała w latach 1314–1331. Polegała ona na przedłużeniu prezbiterium w stronę zachodnią i zbudowaniu trójprzęsłowej nawy. Pod nowszym chórem zostały przymurowane dwie narożne kruchty. Po wojnie północnej (1700 - 1721), kościół został przebudowany. Świątynia została wyposażona w drewnianą wieżę z zegarem i ośmioboczną glorietę z sygnaturką, obie są pokryte tzw. hełmem barokowym nakrytym blachą. W zakrystii zachowane jest gotyckie sklepienie. Sklepienie w nawie jest barokowe. Wyposażenie Ołtarz główny pod wezwaniem św. Krzyża (z tabernakulum) ze Grupą Ukrzyżowania jest utrzymany w stylu regencji i pochodzi z 2 ćwierci XVIII wieku. W ołtarzu głównym umieszczone są rzeźby św. Jana i Najświętszej Maryi Panny. Z lewej i prawej strony umieszczono dwie rzeźby barokowe przedstawiające św. Jana Nepomucena oraz św. Mikołaja. W tym czasie powstał barokowy drewniany relikwiarz oraz barokowy krucyfiks umieszczony na łuku tęczowym. W drugiej połowie XVIII wieku wykonano metalowy pacyfikał ze stopą rokokową i barokowy wyściełany fotel przy ołtarzu głównym. Klasycystyczna monstrancja pochodzi z połowy XIX stulecia. Z lewej strony ołtarz boczny, gdzie umieszczono manierystyczny tryptyk św. Konstancji z towarzyszeniem św. Barbary, w bocznych skrzydłach są umieszczone sceny męczeństwa św. Urszuli i Katarzyny. Z prawej strony nawy ołtarz boczny pod wezwaniem św. Anny Samotrzeciej pochodzi z 3 ćwierci XVIII wieku, przebudowany około połowy XVIII wieku, powiększony o kolejne figury w XX wieku. Ołtarz został konsekrowany w 1775 roku, srebrna sukienka została założona w 1756 roku (data na sukience). Nadbudówką ołtarza Św. Anny Samotrzeciej jest ołtarz z obrazem św. Rocha z końca XVII stulecia. Jest on patronem chorych i zwierząt domowych, a przedstawiony został w ubraniu pielgrzyma z kijem i bukłakiem. Obok świętego znajduje się biegnący pies. Trzy szafy renesansowe pochodzą z około 1600 roku. Obok ołtarza znajduje się rokokowa chrzcielnica z 2 połowy XVIII wieku. Na prawej ścianie nawy jest umieszczony rokokowy ołtarz pod wezwaniem świętego Mikołaja z 2 połowy XVIII stulecia. W części środkowej ołtarza znajduje się obraz św. Mikołaja z 2 połowy XIX stulecia. Na głowicach kolumn są umieszczone dwie rzeźby, jedna to św. Michał Archanioł, druga to św. Jan Nepomucen. Obydwie rzeźby zostały wykonane w drugiej połowie XVIII stulecia. Piętnastogłosowy prospekt organowy, barokowy został wykonany w 1713 roku. Galeria Przypisy
Kościół Świętego Mikołaja w Zawierciu

Kościół Świętego Mikołaja w Zawierciu – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w dzielnicy Zawiercia - Kromołowie. Mieści się przy ulicy Jurajskiej. W 1651 kościół został zamieniony przez Bonerów na zbór ariański. Architektura Jest to najstarsza świątynia katolicka w mieście. Jest to kościół murowany, jednonawowy. Jego prezbiterium zakończone jest trójkątną apsydą. Świątynia powstała w XVI wieku, lecz tradycjami swymi sięga wieku XIV. Późniejsze przebudowy i przybudówki znacznie zmieniły jej bryłę. Nad drzwiami do zakrystii umieszczony jest gryf – herb rodu Cromoli - założycieli Kromołowa. Pod ołtarzem głównym znajduje się grób jednego z członków rodu, pochodzący z XIII wieku. Wyposażenie Świątynia posiada cenne zabytki. Do najważniejszych należą: kropielnica wykonana z kamienia, drzwi do zakrystii, krata z żelaza oddzielająca kaplicę św. Anny od kościelnej nawy, chrzcielnica wykonana z kamienia, posiadająca jednolitą pokrywę, osadzona na stopie, wykonanej z kamienia mieszcząca się w kaplicy św. Izydora; dzwon „Św. Mikołaj” z 1508 roku, przenośne ołtarzyki dwustronne (feretrony) oraz grób znajdujący się pod kaplicą św. Anny. Na uwagę zasługuje pomnik Konstantego Gostkowskiego, generała wojsk polskich z początków XIX w., i jego żony Zuzanny z Jordanów o nietypowym kształcie obelisku. Według tradycji, ciężkie, żelazne drzwi kościelne mają pochodzić z zamku Ogrodzieniec, a według innej legendy - ze zbójnickiego zamku na Okienniku. Kościół kromołowski ciągle znajduje fundatorów, którymi są zazwyczaj parafianie. Wśród nowych nabytków autorstwa Zdzisława Lendora znalazły się: misterny Ołtarz Soborowy, ambonka, fotel dla celebransa i dwie ławki dla ministrantów. Wszystkie prace rzeźbione i złocone w arabeski z łodyg roślinnych. Fundatorem jak i wykonawcą oświetlenia w kościele był Piotr Cieśla. Zabytek Kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa śląskiego pod numerem 775/67 w dniu 17 czerwca 1967 roku. Przypisy Bibliografia Polskie Szlaki.pl. polskieszlaki.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-07-27)].
Kościół św. Pawła Apostoła w Drawsku Pomorskim

Kościół pw. Świętego Pawła Apostoła w Drawsku Pomorskim – jeden z dwóch rzymskokatolickich kościołów parafialnych w Drawsku Pomorskim, należący do parafii pw. św. Pawła Apostoła w Drawsku Pomorskim, dekanatu Drawsko Pomorskie, diecezji koszalińsko-kołobrzeska, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, w powiecie drawskim, w województwie zachodniopomorskim. Mieści się przy ulicy Dworcowej. Historia Świątynia została wybudowana w latach 1928–1929 jako pierwsza świątynia katolicka po reformacji w ówczesnym Dramburgu. Budowla reprezentuje styl neoromański. Przebudowana została z dawnej stajni. Budowniczym kościoła był ksiądz Gerhard Kunze z Berlina. Poświęcona w dniu 30 czerwca 1929 roku. Podczas II wojny światowej kościół szczęśliwie ocalał. Po II wojnie światowej Po 1945 roku był to kościół pomocniczy parafii Zmartwychwstania Pańskiego. Od 1980 samodzielny kościół parafialny. W 1989 budowla została rozbudowana o nowe skrzydło, dobudowane do południowej fasady. We wrześniu 2002 roku kościół otrzymał nowy wystrój wewnętrzny, zamontowano nowy ołtarz i ambonkę, została położona nowa posadzka, tabernakulum i krzyż otrzymały nowe otoczenie, zostały zamontowane nowe sedilia oraz została urządzona nowa kaplica Miłosierdzia Bożego z ornamentyką ścienną i wizerunkiem Chrystusa Miłosiernego. Przypisy