NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Jastrzębiu-Zdroju

Kościół Matki Bożej Różańcowej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii Matki Bożej Różańcowej w Moszczenicy Śląskiej w dekanacie Jastrzębie-Zdrój w archidiecezji katowickiej. Znajduje się w Moszczenicy, sołectwie Jastrzębia-Zdroju. Świątynia została zaprojektowana przez architektów: H. Szołdrę i K. Kluzę. W czerwcu 1939 roku rozpoczęto kopanie fundamentów pod budowę kościoła. Jednakże wybuch II wojny światowej i zajęcie przez hitlerowców Moszczenicy spowodowało zatrzymanie prac budowlanych. Po wielu interwencjach i prośbach miejscowego proboszcza oraz dziekana wodzisławskiego Starostwo w Rybniku zgodziło się na kontynuowanie prac budowlanych. Nie trwało to jednak długo. Wybudowano jedynie mury wieży i ścian bocznych na wysokość 4 metrów ponad ziemią. Budowa została ponownie zatrzymana na polecenie władz hitlerowskich, a umieszczone na placu budowy materiały budowlane zostały zarekwirowane przez władze hitlerowskie. Materiały zostały przewiezione do Jastrzębia-Zdroju i zużyte do budowy domów. Po zakończeniu II wojny światowej, w 1947 roku dzięki staraniom księdza proboszcza Maksymiliana Kowalczyka podjęto dalszą budowę świątyni. Po trzech latach intensywnych prac, rozpoczęto przygotowanie do poświęcenia świątyni, którą oddano pod opiekę Matki Bożej Różańcowej, ponieważ rok 1950 (czyli rok zakończenia budowy) został przez papieża Piusa XII ogłoszony "Rokiem Maryjnym". Świątynia została poświęcona przez księdza biskupa Stanisława Adamskiego, ordynariusza katowickiego, w niedzielę, w dniu 8 października 1950 roku. Świątynia znajduje się w gminnej ewidencji zabytków miasta Jastrzębie-Zdrój. Przypisy
Kaplica Matki Bożej Częstochowskiej w Kluszkowcach

Kaplica Matki Bożej Częstochowskiej w Kluszkowcach – rzymskokatolicka kaplica znajdująca się w Kluszkowcach, w dekanacie Niedzica, w archidiecezji krakowskiej, w gminie Czorsztyn, przy ul. Karmelickiej. Historia Kaplica została zbudowana i konsekrowana w 1942 r. Początkowo należała do parafii Maniowy. Znajduje się na pierwszym piętrze domu ludowego w Kluszkowcach. Msze święte W niedziele i święta: 7:30 We wtorki i piątki: 7:00. Przypisy
Kościół św. Józefa Robotnika w Krośnicy

Kościół św. Józefa Robotnika w Krośnicy – rzymskokatolicki kościół filialny znajdujący się w Krośnicy, w dekanacie Niedzica, w archidiecezji krakowskiej, w gminie Krościenko nad Dunajcem, przy ul. św. Józefa Robotnika. Historia Budowę kościoła rozpoczęło w latach 80. XX w. Ludność już wcześniej chciała mieć kościół, lecz władze komunistyczne nie pozwoliły na to. Kamień węgielny wbudowano 1 maja 1986 roku, a 9 sierpnia 1987 roku odbyła się w nim pierwsza msza. Wielki wkład w budowę miał ojciec Leon Stanisław Wądrzyk OCD. Msze Święte Odpust 1 maja: suma odpustowa o godz. 11:00 Niedziele i święta: 8:30, 11:00. Dni powszednie: 17:00 (czas zimowy), 18:00 (IV, IX), 19:00 (V-VI), 7:00 (czas letni). Przypisy
Kościół św. Trójcy w Jastrzębiu-Zdroju

Kościół ewangelicko-augsburski Świętej Trójcy – dawny kościół parafialny parafii Ewangelicko-Augsburskiej. Znajduje się w sołectwie Jastrzębia-Zdroju - Ruptawie. 1 czerwca 1908 roku w wyniku rozwoju i przyrostu liczby ewangelików w okolicy Ruptawy z parafii w Wodzisławiu Śląskim oraz z parafii Golasowice, powstała samodzielna parafia w Ruptawie. Nabożeństwa początkowo odprawiane były w ruptawskiej szkole ewangelickiej. Budowa świątyni rozpoczęła się w 1910 roku na terenie odkupionym od Józefa Chodury w 1906 roku. W dniu 22 października 1912 roku nowy kościół został poświęcony. Budowlę poświęcił Generalny Superintendent ksiądz D. Nottebohm z Wrocławia z towarzyszeniem Superintendenta księdza Nowaka, księdza Jendersie z Żor i proboszcza z Ruptawy, budowniczego świątyni - księdza Karola Klausenitzera. Podczas działań wojennych w 1945 roku został zniszczony dach świątyni. Uszkodzeniu uległy również witraż nad ołtarzem i sam ołtarz. Po zakończeniu wojny parafianie rozpoczęli odbudowę zniszczonego kościoła. Uszkodzony dach został przykryty słomą. W dniu 15 sierpnia 1956 roku zostały poświęcone wyremontowane po zniszczeniach wojennych organy, uzupełnione o brakujące 350 piszczałek. W 1962 roku został zakończony całkowicie remont sklepienia świątyni i niezbędne przy tym prace malarskie. W 1976 roku zostało założone nowe pokrycie dachu wykonane z blachy cynkowej, natomiast w 1978 roku zostały założone nowe tynki zewnętrzne. W 1982 roku została wykonana izolacja pionowa fundamentów i izolacja odprowadzająca wodę deszczową. W dniu 15 listopada 1959 roku zostały poświęcone dwa dzwony zakupione od diecezji wrocławskiej. Po poświęceniu nowego kościoła w 1994 roku, stara świątynia jest nieczynna. Świątynia znajduje się w gminnej ewidencji zabytków miasta Jastrzębie-Zdrój. Przypisy
Kościół św. Mateusza Apostoła w Górznie

Kościół św. Mateusza Apostoła w Górznie – rzymskokatolicki kościół parafialny położony we wsi Górzno (powiat ostrowski, województwo wielkopolskie). Do rejestru zabytków wpisany został 19 maja 1954 pod numerem IV-73/54/54 i 22 stycznia 1991 pod numerem 571/A. Historia i architektura Kościół parafialny powstał we wsi prawdopodobnie w pierwszej połowie XVI wieku. W 1520 istniał tu kościół noszący wezwanie św. Mateusza Apostoła. Obecna świątynia jest drewniana, konstrukcja zrębowa, oszalowana, z 1755, fundacji Fabiana Moszyńskiego, z kwadratową wieżą i wielobocznym prezbiterium. W roku 1757 była wewnątrz ozdobiona przez Michała Niwskiego, a w 1883 restaurowana. W pierwszej połowie XX wieku dach (namiotowy) pokryto blachą cynkową, a wnętrze zostało obite deskami sosnowymi na wzór stylu zakopiańskiego. W 1984 i 1993 był restaurowany, a w 1999 międzywojenną blachę zdjęto z dachu i położono w jej miejsce gonty świerkowe. Wyposażenie Wyposażenie jednonawowego wnętrza (barokowo-rokokowe) jest z II połowy XVIII wieku. Ołtarz główny z obrazem Matki Boskiej Pocieszenia pochodzi z około połowy XVIII wieku, a rzeźby z połowy XVII wieku. Obraz św. Walentego to dzieło XIX-wieczne, a polichromia reprezentuje styl secesyjny (motywy geometryczne). Otoczenie Obok świątyni stoi drewniana dzwonnica z 1999, wzniesiona na planie kwadratu z izbicą i zwieńczona namiotowym dachem. Przy kościele znajduje się klasycystyczny nagrobek rodziny Bereźnickich. Galeria Przypisy
Kościół Matki Bożej Śnieżnej w Grywałdzie

Kościół Matki Bożej Śnieżnej w Grywałdzie – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się przy ul. Kościelnej w Grywałdzie, w województwie małopolskim, w dekanacie Krościenko nad Dunajcem, w diecezji tarnowskiej.. Historia W latach dziewięćdziesiątych XX w. zrodziła się idea budowy nowego kościoła. Wzrost ludności wsi sprawił, że stary kościółek nie mógł zmieścić wszystkich ludzi. Wtedy biskup Józef Życiński oddelegował do budowy kościoła, nowego proboszcza ks. Mariana Wójcika. Budowano go w latach 1992-1997 według projektu architekta Pawła Dygonia. Konsekracja odbyła się 1 czerwca 1998. Dokonał jej biskup Wiktor Skworc. Świątynia znajduje się niedaleko starego kościoła. W prezbiterium znajduje się obraz Matki Bożej Śnieżnej, który znajdował się dawniej w starym kościele. 5 sierpnia 2008 r. biskup Wiesław Lechowicz dokonał uroczystego poświęcenia dwóch nowych dzwonów wiszących w wieży kościoła. Msze święte Niedziele i święta: 8:00, 11:00, 15:30. Przypisy
Kościół Świętej Elżbiety Węgierskiej w Jaworznie-Szczakowej

Kościół Świętej Elżbiety Węgierskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu jaworznickiego Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy diecezji sosnowieckiej. Znajduje się w Szczakowej, dzielnicy Jaworzna, w województwie śląskim. Prace budowlane zostały rozpoczęte dzięki staraniom wiernych i po uzyskaniu wymaganych pozwoleń, w dniu 28 czerwca 1898 roku. Budowla nosząca cechy stylu neogotyckiego została zbudowana z miejscowego kamienia wapiennego i cegły. Uroczyście świątynia została poświęcona (konsekrowana) w dniu 8 września 1921 roku przez ówczesnego biskupa krakowskiego Adama Stefana Sapiehę. We wnętrzu znajduje się wyposażenie w stylu neogotyckim, do którego należą krucyfiks na łuku tęczowym, ołtarz główny i dwa boczne, ambona, chrzcielnica, stacje Drogi Krzyżowej, konfesjonały i ławki a także nowe witraże. Poza tym w kościele są umieszczone organy romantyczne o trakturze pneumatycznej, powstałe w latach 1898-1903. Przypisy
Kaplica śś. Fabiana i Sebastiana w Hałuszowej

Kaplica śś. Fabiana i Sebastiana w Hałuszowej – rzymskokatolicka kaplica znajdująca się przy ulicy Strażackiej w Hałuszowej, w województwie małopolskim, w dekanacie Krościenko nad Dunajcem, w diecezji tarnowskiej. Historia Na początku lat 90 XX w. zrodził się pomysł wybudowania kaplicy ku czci świętych Fabiana i Sebastiana. Budowano ją w latach 1991–1997. 24 sierpnia 1997 przybył do parafii ks. biskup Józef Gucwa, biskup pomocniczy diecezji tarnowskiej i dokonał uroczystego poświęcenia. Odpust ku czci świętych Fabiana i Sebastiana przypada 20 stycznia. Mała kaplica W dolnej części wsi, również przy ul. Strażackiej (naprzeciwko domu nr 97) stoi mała, kamienna kaplica również poświęcona św. Fabianowi i Stanisławowi. Przypisy
University of Łódź Faculty of International and Political Studies

Faculty of International and Political Studies at the University of Łódź was established on 1 September 2000. The Faculty has the first research category. In the Polish context it implies the highest quality of conducted research which is both interdisciplinary and internationalized. It is interdisciplinary because it combines various disciplines in the field of international and political studies. Additionally, studies at the Faculty of International and Political Studies combine scientific achievements of the humanities, social and economic sciences, including marketing and management, and political science. International cultural studies, focussing on diverse geographical areas and selected cultural problems of international significance, are also of high importance. Quality of teaching In both 2011 and 2012 the faculty won in the regional (Łódź Voivodeship) editions of all-Poland contest Studencki Nobel (Academic Nobel). The laureate was Paweł Rogaliński, a student of political science and management, who won both regional editions of the contest and became one of the very best academic students in Poland. Authorities Dean of the International and Political Studies Faculty - Professor Tomasz Domański Associate Dean in charge of Research and International Affairs - Professor Krystyna Kujawińska Courtney Associate Dean in charge of Teaching and Learning - Professor Małgorzata Pietrasiak Associate Dean in charge of Students’ Affairs - dr Katarzyna Dośpiał-Borysiak References
Wydział Studiów Międzynarodowych i Politologicznych Uniwersytetu Łódzkiego

Wydział Studiów Międzynarodowych i Politologicznych Uniwersytetu Łódzkiego – wydział Uniwersytetu Łódzkiego. Wydział rozpoczął działalność 1 września 2000. Specyfika badań prowadzonych na wydziale polega na ich interdyscyplinarności oraz internacjonalizacji. Interdyscyplinarność badawcza wydziału polega na łączeniu różnych dyscyplin badawczych zajmujących się studiami międzynarodowymi i nauce o polityce. Studia te łączą w sobie dorobek nauk humanistycznych, nauk społeczno-ekonomicznych w tym marketingu i zarządzania oraz szeroko rozumianej dyscypliny nauki o polityce. Dużą rolę odgrywają tutaj międzynarodowe studia kulturowe odnoszące się do różnych obszarów geograficznych całego świata oraz do wybranych aspektów międzynarodowej analizy określonych zjawisk. Biblioteka WSMiP Biblioteka Wydziału Studiów Międzynarodowych i Politologicznych, podlegająca pod Bibliotekę Uniwersytetu Łódzkiego, została powołana 1 stycznia 2009 zarządzeniem Rektora UŁ nr 48 (z 18 grudnia 2008). W skład nowo powołanej biblioteki weszły księgozbiory następujących jednostek: Biblioteki Katedry Studiów Transatlantyckich i Mediów Masowych, Biblioteki Katedry Badań Niemcoznawczych, Instytutu Studiów Politologicznych, Katedry Bliskiego Wschodu i Północnej Afryki, Zakładu Studiów Brytyjskich i Krajów Wspólnoty Brytyjskiej, Ośrodka Badań i Studiów Francuskich. Ogółem Biblioteka WSMiP posiada około 14 000 woluminów druków zwartych, około 1000 woluminów czasopism oraz około 1100 jednostek inwentarzowych zbiorów specjalnych (głównie prac magisterskich i filmów dokumentalnych o tematyce kanadyjskiej). Struktura wydziału Instytut Studiów Międzynarodowych: Katedra Bliskiego Wschodu i Północnej Afryki Katedra Europy Środkowej i Wschodniej Katedra Marketingu Międzynarodowego i Dystrybucji Katedra Studiów Transatlantyckich i Mediów Masowych Pracownia Informacyjno-Badawcza Studiów Kanadyjskich Katedra Studiów Brytyjskich i Krajów Wspólnoty Brytyjskiej Pracownia Informacyjno-Badawcza „Studia Australijskie” Zakład Studiów Latynoamerykańskich Zakład Azji Wschodniej Instytut Studiów Politologicznych Katedra Teorii Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa Katedra Systemów Politycznych Katedra Teorii Polityki i Myśli Politycznej Jednostki pozainstytutowe Ośrodek Naukowo-Badawczy Problematyki Kobiet Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne Biblioteka Wydziału Studiów Międzynarodowych i Politologicznych Władze wydziału Dziekan Wydziału Studiów Międzynarodowych i Politologicznych – dr hab. Ryszard Machnikowski, prof. UŁ Prodziekan ds. Nauki i Współpracy z Zagranicą – dr hab. Katarzyna Dośpiał-Borysiak Prodziekan ds. Studenckich – dr Agata Włodarska-Frykowska Prodziekan ds. Nauczania - dr hab. Andrzej Dubicki, prof. UŁ
Факультет міжнародних відносин і політології Лодзького університету

Факультет міжнародних відносин і політології в Лодзькому університеті було засновано 1 вересня 2000 року. Факультет має першу наукову категорію. У польському контексті це свідчить про найвищу якість проведених досліджень, які є як міждисциплінарними, так і міжнародними. Дослідження є міждисциплінарним, оскільки поєднують різні дисципліни в галузі міжнародних та політичних досліджень. Крім того, навчання на факультеті міжнародних відносин і політології поєднує в собі наукові досягнення гуманітарних, соціально-економічних наук, включаючи маркетинг і менеджмент. Варто зазначити, що велике значення мають міжнародні культурологічні дослідження, зосереджені на різноманітних географічних областях і окремих культурних проблемах міжнародного значення. Навчання на факультеті — це чудова можливість швидко вивчити дві або більше іноземних мов. На додаток до класичних мовних курсів, навчання базується на активній участі в лекціях і семінарах, що проводяться іноземними мовами на окремі теми, пов'язані з міжнародним бізнесом, політикою, ЗМІ та журналістикою. Якість викладання У 2011—2012 роках факультет міжнародних відносин і політології Лодзького університету здобув перемогу в регіональному (Лодзьке воєводство) загальнопольському конкурсі Studencki Nobel («Академічний Нобель»). Лауреатом став Павло Рогалінський, студент політології та менеджменту. Він став одним із найкращих студентів у Польщі. Гроно кваліфікованих викладачів — як іноземні науковці з Мексики, Іспанії, США, Австралії та Індії, так і польські лектори, які вільно проводять заняття з іноземних мов у Польщі та за кордоном. Адміністрація Декан факультету міжнародних відносин і політології — професор Томаш Доманський. Заступник декана з наукових досліджень та міжнародних справ — професор Христина Куявіньська Кортні. Заступник декана з викладання та навчання — професор Малгожата Петрасяк. Заступник декана зі студентських справ — доктор наук Катажина Доспял-Борисяк. Примітки
Jastrowie Wielkie

Jastrowie Wielkie (inne nazwy: Jezioro Duże, Jezioro Jastrowskie Duże lub Jezioro Leśne I) – jezioro w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie złotowskim, w gminie Jastrowie. Położenie i charakterystyka Jezioro leży w mezoregionie Doliny Gwdy na Pojezierzu Południowopomorskim, w dorzeczu Gwda–Noteć–Warta–Odra. Ma charakter przepływowy – wpada do niego od północy ciek wodny z Jeziora Małego, wody odprowadzane są natomiast do Gwdy poprzez sztuczny kanał na południowym wschodzie. Jezioro znajduje się w Jastrowiu przy ul. Jeziornej. Stanowi jeden akwen wraz z jeziorem Jastrowie Środkowe. Oddziela je naturalna wyspa, a łączy struga o szerokości około 10–11 m opływająca wyspę od zachodu. Przez wyspę biegnie kładka, która została odbudowana w 2016 roku, a która istniała w tym miejscu już na początku XX w. Zbiornik wodny o rozwiniętej linii brzegowej leży w otoczeniu lasów liściastych, na stronie zachodniej znajduje się plaża miejska i baza noclegowo-gastronomiczna. Brzegi zróżnicowane, gdzieniegdzie strome. Jezioro w procesie zarastania od północy i południa roślinnością wodną: trzciną, sitowiem i turzycą. Leży w obrębie obniżenia sandru. W skład gruntu wchodzą utwory czwartorzędowe holocenu i plejstocenu: torfy, namuły, kreda jeziorna, piaski średnie. Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego Jeziora Leśne I na cieku bez nazwy w zlewni rzeki Gwda – Nr 2. W 2008 roku powstała „Leśna Ścieżka Rowerowa Wokół Jastrowskich Jezior”, która wiedzie m.in. brzegiem Jastrowia Wielkiego. Morfometria Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 31,8 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 11,1 m, a maksymalna – 28,8 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 99,2 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 3516,8 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 1280 m, a szerokość 354 m. Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 według Państwowego Układu Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 29,5 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody – 99,2 m n.p.m. Według danych Nadleśnictwa Jastrowie powierzchnia akwenu to 32,59 ha. Przypisy
Fort Beniaminów

Fort Beniaminów is a military installation in Beniaminów, some 20 kilometres (12 mi) east of Warsaw. Designed by a Polish-born Russian General Konstanty Wieliczko, the fort was constructed in 1904 as part of the outer ring of defences of the Warsaw Fortress. Conveniently located near the southern bank of Bugonarew, it was to shield the then-Russian city of Warsaw from an enemy force trying to attack it from the East: possibly a German Army trying to outflank the Russian army from East Prussia. It was to cooperate with two earlier forts in Wawer and Kawęczyn (built between 1892 and 1893) and two more modern forts in Pustelniki and Maciołki (their construction never started). The fort was almost finished in 1909, when - in the effect of the lost Russo-Japanese War a set of military reforms was passed by the Russian government. As a consequence the Warsaw Fortress was disbanded and the Russian Army started dismantling all the forts in the vicinity of Warsaw. Fort Beniaminów was not demolished, but all armaments and supplies were removed and the construction abandoned in 1913. Consequently the fort did not play any part in World War I and in 1915 was captured by the Imperial German Army without a fight. The Germans re-militarised the construction and used its barracks as a military prison housing, among others, the soldiers of the Polish Legions following the Oath Crisis. During the Polish-Bolshevist War of 1920 the Polish Army used the fort in the Battle of Radzymin (part of the Battle of Warsaw), but the construction was not involved in direct combat as the Russian forces never reached it. Between the World Wars the barracks of the fort, located some 3 kilometres (1.9 mi) away in Białobrzegi, were used by the 2nd Radio-telegraphic Battalion. Following the German and Soviet invasion of Poland in 1939 the fort was taken over by the Wehrmacht and slightly modernised. The barracks again served as a prison, this time in the form of Stalag 368 for Soviet prisoners of war. In 1944 the fort was captured by Soviet forces and partially blown up (all gun casemates for flanking fire and the caponiers). Currently the fort is in private hands. Parts of the military infrastructure of the barracks houses the 9th Command Regiment, while the rest were transformed into apartment houses. References (in Polish) Forty.waw.pl Archived 2009-12-12 at the Wayback Machine
Fort Beniaminów

Fort Beniaminów – fort zbudowany przez Rosjan w okresie poprzedzającym I wojnę światową. Historia Umocnienie zostało zaprojektowane przez gen. inż. Konstantina Wieliczkę. Prace budowlane podjęto w roku 1904. Przerwane w roku 1909 nigdy nie zostały ukończone. Obiekt został zbudowany na planie nieregularnego pięcioboku z jednym, wysokim wałem ziemnym. Otacza go głęboka, sucha fosa, broniona przez trzy kaponiery, połączone z wnętrzem fortu poternami. W szyi fortu wzniesiono potężne, betonowe koszary dla załogi oraz kaponierę szyjową. Koszary łączyła z placami broni główna poterna. Ponadto na barkach fortu znajdowały się dwa tradytory z półwieżami obserwacyjnymi. Fort w Beniaminowie był jednym z pięciu planowanych fortów, mających zamykać od wschodu trójkąt Warszawskiego Rejonu Fortecznego. Jest też jedynym, który przetrwał do naszych czasów. W latach I wojny światowej w koszarach na zapleczu fortu (obecnie Białobrzegi) internowani byli polscy oficerowie (tzw. kryzys przysięgowy). W roku 1920 fort był broniony przez wojska polskie. W 1944 roku po zajęciu obiektu przez Armię Czerwoną, Rosjanie wysadzili część obiektów fortu – wszystkie kaponiery i tradytory. Galeria Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne na Google Maps. Widoczny jest zarys fortu w centralnej części. Fort Beniaminów
Kościół Świętego Krzyża w Jaworznie-Jeleniu

Kościół Świętego Krzyża – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu jaworznickiego św. Wojciecha BM diecezji sosnowieckiej. Znajduje się w Jeleniu, dzielnicy Jaworzna, w województwie śląskim. Historia kościoła zaczyna się w połowie XVII wieku, kiedy to hrabia Ludwik Mikołaj Grabiański, który wydzierżawił Jeleń od biskupów krakowskich, wybudował tutaj kaplicę. Obiekt ten został konsekrowany w dniu 5 listopada 1691 roku przez biskupa krakowskiego, Jana Małachowskiego. Ta murowana kaplica z półkolistą apsydą posiadała zakrystię i do jej wyposażenia należały m.in. ołtarz główny oraz dwa boczne. Należała w tym czasie do parafii Jaworzno. Odrębna parafia w Jeleniu została erygowana w 1914 roku przez biskupa krakowskiego, księcia Adama Stefana Sapiehę. Z biegiem lat kaplica okazała się za mała dla potrzeb wiernych. Projekt rozbudowy kaplicy opracował Stanisław Filipkiewicz. Stara kaplica stała się integralną częścią nowej świątyni, której kształt nawiązuje do architektury neobarokowej. Prace budowlane zostały rozpoczęte w 1934 roku. Trzynawowy korpus, nakryty dwuspadowym dachem z sygnaturką, jest zamknięty półkolistą absydą. W latach siedemdziesiątych XX wieku budowla została otynkowana i wyposażona. Do dziś zachował się ołtarz główny pochodzący z czasów fundacji Mikołaja Grabiańskiego. Ponowna konsekracja świątyni odbyła się w dniu 5 października 1975 roku. Przewodniczył jej kardynał Karol Wojtyła. W 1995 roku do gmachu kościoła została dostawiona wieża. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Jaworznie-Dąbrowie Narodowej

Kościół Najświętszej Maryi Panny Anielskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu jaworznickiego Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy diecezji sosnowieckiej. Znajduje się w Dąbrowie Narodowej, dzielnicy Jaworzna, w województwie śląskim. Świątynia została wzniesiona w latach 1931-1932. W dniu 5 lipca 1931 roku został uroczyście poświęcony kamień węgielny pod budowę kościoła. W zastępstwie i jako delegat księcia metropolity kamień węgielny poświęcił dziekan Nowo-Górski ks. kanonik Mroczek. Plany świątyni wykonał i prace budowlane prowadził pan Alojzy Golasówski, budowniczy z Mysłowic, który ofiarował również 10 000 sztuk cegieł. W dniu 6 listopada 1932 roku książę metropolita krakowski Adam Stefan Sapieha poświęcił świątynię i konsekrował ołtarz. Budowa tej świątyni została rozpoczęta przez księdza Szczepana Murasa, wikarego z Jaworzna, ale po czterech miesiącach został on mianowany proboszczem w Lipniku. Prace po nim objął za zgodą księdza kanonika Sitki, proboszcza z Jaworzna, ksiądz Jan Szarek, który dzięki poparciu parafian i komitetu z jego przewodniczącym panem Szustrem i dzięki swej ofiarności dokończył budowę. Przypisy