NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kamienica pod Aniołkiem w Krakowie

Kamienica pod Aniołkiem (znana również jako Kamienica pod Aniołkami lub Sub Aethiopibus) – zabytkowa, XV-wieczna kamienica wpisana w rejestrze zabytków zlokalizowana w Krakowie przy ulicy Floriańskiej 11. Historia Jest to obecnie wąska, pomarańczowa kamienica z wysoką w stosunku do wysokości samej kamienicy, białą attyką. W XVI wieku kamienica była własnością rodziny kupieckiej Pernusów, którzy przebudowali ją w stylu renesansowym. Prawdopodobnie z tego okresu pochodzi znajdująca się między oknami na pierwszym piętrze płaskorzeźba aniołka z tarczą herbową, od którego kamienica wzięła swą obecną nazwę. Renesansowy jest również drewniany strop ozdobiony rozetami wykonanymi z masy papierowej. Kamienica wielokrotnie zmieniała właścicieli. W 1607 kupił ją Gabriel Janicius, który posiadał tytuł doktora medycyny Jego Królewskiej Mości. Od jego nazwiska nosiła wtedy nazwę kamienicy Janiczego. W 1730 kupił ją pochodzący z Saksonii Jan Henryk Klug. Jego rodzina była właścicielem kamienicy do końca XVIII wieku. W 1812 ówcześni właściciele wystarali się o pozwolenie na podział parteru i północnej części sieni powstał sklep. W 1840 Fryderyk Gronnemajer po raz kolejny przebudowuje kamienicę. Po II wojnie światowej mieścił się tu Dom Filatelisty. W latach 70. XX wieku pod nadzorem Pracowni Konserwacji Zabytków został przeprowadzony remont kamienicy. Obecnie kamienica ma prywatnego właściciela. Oprócz renesansowego stropu na I piętrze, na ścianach kamienicy zachowały się malowidła, a w sieni monochromatyczny fryz z XVI wieku. W kamienicy na wszystkich trzech poziomach mieści się restauracja. Zobacz też Kamienica pod Aniołkami (ul. Kanonicza 2 / ul. Senacka 7) Przypisy Bibliografia J. Adamczewski, Kraków od A do Z, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1992, s. 294-296. Encyklopedia Krakowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa - Kraków 2000, s. 208-209. M. Rożek, Przewodnik po zabytkach Krakowa, Wydawnictwo WAM, Kraków 2006, s. 69-82.
Maison des Géants

La maison des Atlantes ou maison des géants (polonais : Kamienica pod Gigantami) est un immeuble situé Aleje Ujazdowskie, n° 24, dans l'arrondissement de Śródmieście, à Varsovie. Histoire Sources (pl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en polonais intitulé « Willa Gawrońskich w Warszawie » (voir la liste des auteurs). Portail de Varsovie
Kamienica pod Koroną w Poznaniu

Kamienica pod Koroną – zabytkowa, neorenesansowa kamienica w Poznaniu, stanowiąca jeden z elementów neorenesansowego programu zabudowy Rynku Wildeckiego z początku XX wieku. Charakterystyka Dom znajduje się przy ul. Górna Wilda 107 i został zbudowany w 1904, w ramach procesu regulacji i urbanizacji Wildy, włączonej do Poznania w 1900. Należy do najlepszych w Poznaniu zastosowań stylu neorenesansowego. Fasada kamienicy jest przełamana i dostosowana do biegu pierzei Rynku oraz ulicy w tym miejscu. Dominantą obiektu jest neorenesansowy, monumentalny szczyt, wieżyczka i loggie w centrum. Całość zdobi ornament okuciowy, charakterystyczny dla zdobnictwa renesansowego. Nad jednym z wejść umieszczono koronę, co wiązało się z nazwą apteki, zlokalizowanej w części parterowej do dziś (jest to jedna z najstarszych działających aptek w mieście). Kamienica pod Koroną jest jednym z monumentalnych obiektów w stylu neorenesansowym przy Rynku Wildeckim. Z pozostałych najważniejsze to: Kościół Maryi Królowej, dawniej św. Mateusza, 1904 – 1907, architekt Oskar Hossfeld, Państwowa Wyższa Szkoła Budowy Maszyn (Königlische Höhene Maschinenbauschule), obecnie rektorat Politechniki, 1907, architekt Adolf F. Binder, Dom Starców (obecnie część Politechniki), sierpień 1909, architekt Fritz Teubner. Budynek sąsiaduje bezpośrednio z postmodernistyczną siedzibą Regionalnego Oddziału Detalicznego PKO BP, zbudowaną po 1994. Inne budynki W pobliżu znajdują się inne istotne elementy zabudowy Wildy: Willa Bajerleina w Poznaniu Budynek Spar- und Bauverein w Poznaniu Paulinum w Poznaniu Przypisy Bibliografia MagdalenaM. Mrugalska-Banaszak MagdalenaM., Wilda – dzielnica Poznania 1253-1939, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 1999, ISBN 83-87847-20-8, OCLC 177304975 . Atlas architektury Poznania, JanuszJ. Pazder (red.), AleksandraA. Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 139, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366 . Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.104, ISBN 83-89525-07-0 Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8 Praca zbiorowa, 75 lat minęło – ilustrowane dzieje poznańskiego PKO, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 1996, ISBN 83-906391-2-2
Lion Tenement

Under the Lion Tenement House (also known as the Boreckiego Tenement, Koczowiczowska Tenement, formerly the Inn Under the Lion) (Polish: Kamienica pod Lwem) is a tenement house located at 4 Józefińska Street in Kraków in the district Podgórze. History The Neoclassical building likely dates back to the late 18th century (around 1785) and was reconstructed in the early 19th century. In the second half of the 19th century, the roof was remodeled from a mansard to a hipped roof. The facade's ornamentation, including a large lion relief, has been preserved, as well as the historic vaults on the ground and first floors. The building served as an inn near the border bridge (initially Charles Bridge, later Podgórski Bridge) between Austria and Kraków. On April 20, 1936, the villa was entered into the Registry of Cultural Property. It is also entered into the municipal register of monuments of the Lesser Poland Voivodeship. References
Kamienica pod Lwem w Krakowie

Kamienica pod Lwem (także Kamienica Boreckiego, Kamienica Koczowiczowska, dawniej Zajazd "Pod Lwem") – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy XIII przy ulicy Józefińskiej 4, w Podgórzu. Klasycystyczny budynek pochodzi przypuszczalnie z końca XVIII wieku (ok. 1785), przebudowany na początku XIX wieku. W II połowie XIX wieku przebudowano dach z łamanego na czterospadowy. Zachowany został wystrój fasady z dużą płaskorzeźbą lwa, jak również zabytkowe sklepienia na parterze i I piętrze. Budynek pełnił funkcję zajazdu przy granicznym moście Karola (a później Podgórskim) pomiędzy Austrią a Krakowem. Przypisy Bibliografia Praca zbiorowa Encyklopedia Krakowa, wydawca Biblioteka Kraków i Muzeum Krakowa, Kraków 2023, ISBN 978-83-66253-46-9, t. I s. 586 Praca zbiorowa Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, Warszawa 2007, ISBN 978-83-9229-8-1, s. 186
Дом подо львом

Дом подо львом, другие названия — Дом Борецкого, Дом Кочовичовой, Корчма «Подо львом» (пол. Kamienica pod Lwem, Kamienica Boreckiego, Kamienica Koczowiczowska, Zajazd "Pod Lwem") — дом, находящийся на улице Лясоты, 2 в краковском районе Подгуже, Польша. Памятник культуры Малопольского воеводства. Дом был построен в XVIII веке. Был перестроен в начале XIX века. В первой половине XIX века дом находился поблизости моста Кароля и был гостиницей на границе между Краковом и Австро-Венгрией. До нашего времени сохранился первоначальный оригинальный фасад с большим барельефом льва, а также своды на первом и втором этажах. 20 апреля 1936 года здание было внесено в реестр памятников культуры Малопольского воеводства (№ А-229). Примечания Литература Encyklopedia Krakowa red. Antoni Henryk Stachowski, PWN 2000, ISBN 83-01-13325-2 Joanna Czaj-Waluś, Zabytki architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, 2007, ISBN 83-922906-8-2 Wolne Król. Miasto Podgórze-Płaszów-Rybitwy-Przewóz, Zarys przemian historycznych, Praca zbiorowa — redakcja Jarosław Żółciak, Rada Dzielnicy XIII, Kraków 1996, ISBN 83-908027-0-8
Kamienica Pod Murzynami

Kamienica Pod Murzynami (zwana również Kamienicą Pod Etiopy lub Sub Aethiopibus a także Nyczowska) – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Floriańskiej 1, na rogu z placem Mariackim 1, na Starym Mieście. Nazwa „Pod Etiopy” nawiązuje do nazwy mieszczącej się tu na początku XVI wieku apteki Grygiera i Jacentego Kwapińskich. Pierwsze, narożne piętro wspiera pochodząca z XVI wieku płaskorzeźba przedstawiająca dwóch Murzynów, która miała stanowić reklamę apteki. Rodzina Kwapińskich jest również odpowiedzialna za współczesny wygląd kamienicy. W połowie XVII wieku Grygier Kwapiński przebudował kamienicę z drewnianej na murowaną, a pod koniec XVII wieku jego syn Jacenty Kwapiński dodał drugie piętro (pisownia oryginalna): Po pożarze w 1821 kamienica została odbudowana i wtedy dodano trzecie piętro połączone z całością. To tą kamienicą zachwycał się Konstanty Ildefons Gałczyński w wierszu Zaczarowana dorożka: Obok kamienicy, na pl. Mariackim, znajdował się postój dorożek, gdzie zatrzymywał się także mówiący wierszem fiakier Jan Kaczara, z którego usług korzystał Gałczyński i którego uwiecznił w swoich utworach. Na ścianie budynku umieszczono w 1989 roku tablicę upamiętniającą K. I. Gałczyńskiego i Zaczarowaną Dorożkę. 25 czerwca 1931 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków. Przypisy Bibliografia Jan Adamczewski: Kraków od A do Z, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1992, s. 294-296. Encyklopedia Krakowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa - Kraków 2000, s. 208-209. Michał Rożek: Przewodnik po zabytkach Krakowa, Wydawnictwo WAM, Kraków 2006, s. 69-82.
Дом под неграми

Дом под неграми, другие наименования — Дом под эфиопами, Sub Aethiopibus (пол. Kamienica pod Murzynami, Kamienicą pod Etiopy, Sub Aethiopibus) — четырёхэтажный дом, историческо-архитектурный памятник, находящийся на улице Флорианская, 1 в краковском районе Старый город, Польша. Памятник культуры Малопольского воеводства. Двухэтажный дом был построен в XVI веке. Название дома произошло от аптеки под названием «Sub Aethiopibus» (Под эфиопами), находившейся в нём с XVI века. На углу здания на уровне второго этажа был барельеф с изображением двух негров, сохранившийся до нашего времени. После пожара 1821 года здание было отремонтировано и к нему были пристроены третий и четвёртый этажи. 25 июня 1931 года здание было внесено в реестр памятников культуры Малопольского воеводства (№ А-185). Примечания Литература Encyklopedia Krakowa red. Antoni Henryk Stachowski, PWN 2000, ISBN 83-01-13325-2 J. Adamczewski, Kraków od A do Z, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1992, стр. 294—296. M. Rożek, Przewodnik po zabytkach Krakowa, Wydawnictwo WAM, Kraków 2006, стр. 69-82.
Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 12 w Kłodzku

Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 12 – zabytkowa kamienica położona na rynku, w jego południowej pierzei. Historia Pierwsze domy w tym miejscu powstały na przełomie XIII/XIV w., co wiązało się z lokacją Kłodzka oraz wytyczeniem rynku. Były to zabudowania prawdopodobnie drewniane. W ciągu kolejnych stuleci, a zwłaszcza w XVI w. rozpoczął się trwający dwa stulecia okres przebudowy kłodzkiej starówki, w efekcie czego powstało wiele nowych kamienic renesansowych, a następnie barokowych. Wśród nich powstała także obecna kamienica nr 12, jako jedna wzniesiona w stylu gotyckim, która poddawana była do naszych czasów kilku przeróbkom. Zarządzeniem wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 2 sierpnia 2005 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Architektura Kamienica nr 12, czterokondygnacyjna, należy do rzadkich już kamienic powstałych na planie gotyckim, mierzy 7,30 m szerokości. Jej głębokość wraz z podwórkiem i późniejszą oficyną wynosi 34,25 m. Sam układ zawierający trzy trakty, ma 23,5 m głębokości. Obecnie został on całkowicie przerobiony w XIX w. i na początku XX w. Galeria Zobacz też Rynek w Kłodzku Przypisy Bibliografia Kłodzko. Dzieje miasta, pod red. R. Gładkiewicza, Muzeum Ziemi Kłodzkiej, Kłodzko 1998. Broniewski, W., Kłodzko. Śląsk w zabytkach sztuki, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970. Marcinek K, Prorok W., Ziemia Kłodzka. Informator turystyczny, Fundacja Rozwoju Miasta Kłodzka i Ziemi Kłodzkiej "Actus". Linki zewnętrzne Plac Bolesława Chrobrego na stronie "Dolny Śląsk na starej fotografii"
Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 13 w Kłodzku

Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 13 w Kłodzku – zabytkowa kamienica położona na kłodzkim rynku (plac Bolesława Chrobrego), w jego południowo-zachodniej pierzei. Historia Pierwsze domy w tym miejscu powstały na przełomie XIII/XIV w., co wiązało się z lokacją Kłodzka oraz wytyczeniem rynku. Były to zabudowania prawdopodobnie drewniane. W ciągu kolejnych stuleci, a zwłaszcza w XVI w. rozpoczął się trwający dwa stulecia okres przebudowy kłodzkiej starówki, w efekcie czego powstało wiele nowych kamienic renesansowych, a następnie barokowych. Wśród nich powstała także obecna kamienica "Pod Murzynem". W 1644 r. dom ten został odsprzedany przez pisarza rady miejskiej, Adama Opitza, aptekarzowi – Erasmusowi Lyranusowi. W 1722 r. kamienica otrzymała miano "Pod Murzynem", a jej właściciele zmieniali się wielokrotnie aż do 1887 r., kiedy budynek nabył aptekarz Johannes Schittny, pochodzący z Żagania. Nastał okres stabilizacji, który został utrwalony uzyskaniem w 1892 r. koncesji na produkcję Balsamu Jerozolimskiego (obecnie zwany Balsamem Pustelnika). W 1910 r. zlecił on gruntowną przebudowę apteki i kamienicy w modnym wówczas stylu secesyjnym. J. Schittny zmarł w 1914 r., a kamienica znajdowała się w rękach jego potomków do roku 1945. W 1945 r. apteka, która nadal mieści się na parterze, została upaństwowiona, a rodzina Schittnych wyjechała do Gütersloh, gdzie kontynuuje do dziś tradycje aptekarskie. Zarządzeniem wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 3 kwietnia 1984 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Architektura Kamienica "Pod Murzynem" jest budynkiem dwuosiowym, czterokondygnacyjnym o bliźniaczych oknach, reprezentującym styl secesyjny. Zwieńczona jest fantazyjnym szczytem. Elewację zdobi fryz figuralny, zaś na drugim piętrze występują wykusze okienne. Galeria Zobacz też Plac Bolesława Chrobrego w Kłodzku Przypisy Bibliografia Ryszard Gładkiewicz (redakcja), "Kłodzko. Dzieje miasta", Kłodzko, MZK, 1998, ISBN 83-904888-0-9 Tadeusz Broniewski, "Śląsk w zabytkach sztuki. Kłodzko", Wydanie II, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1970 Marcinek K, Prorok W., Ziemia Kłodzka. Informator turystyczny, Fundacja Rozwoju Miasta Kłodzka i Ziemi Kłodzkiej "Actus". Marek Staffa (redakcja), "Słownik geografii turystycznej Sudetów", tom 15, Wrocław, I-BiS, 1994, ISBN 83-85773-06-1 Linki zewnętrzne Plac Bolesława Chrobrego na stronie "Dolny Śląsk na starej fotografii"
Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 32 w Kłodzku

Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 32 w Kłodzku – zabytkowy dom położony na kłodzkim rynku w jego wschodniej pierzei. Opis Dom pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku. Posiada trzy kondygnacje. W sieni, podcieniach, przyziemiu i trzech pokojach parteru zachowały się oryginalne sklepienia. Budynek został całkowicie przerobiony około 1900 roku, wtedy między innymi poprzez przebudowę parteru utworzono charakterystyczne podcienia. Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 30 kwietnia 1984 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków Galeria Zobacz też Rynek w Kłodzku Przypisy Bibliografia Marek Staffa (redakcja), "Słownik geografii turystycznej Sudetów", tom 15, Wrocław, I-BiS, 1994, ISBN 83-85773-06-1 Tadeusz Broniewski, "Śląsk w zabytkach sztuki. Kłodzko", Wydanie II, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1970. Linki zewnętrzne Dawne i współczesne zdjęcia kamienicy na stronie "Wratislaviae Amici"
Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 34 w Kłodzku

Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 34 w Kłodzku – zabytkowy dom położony na kłodzkim rynku w jego wschodniej pierzei. Opis Kamienica pochodzi z okresu renesansu. Ma pięć kondygnacji i elewację trójosiową, przerabianą w baroku i klasycyzmie. Około 1910 roku fasada otrzymała wystrój pseudoempirowy w połączeniu ze schyłkową secesją. Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 30 kwietnia 1984 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków Galeria Zobacz też Plac Bolesława Chrobrego w Kłodzku Przypisy Bibliografia Tadeusz Broniewski, "Śląsk w zabytkach sztuki. Kłodzko", Wydanie II, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1970. Linki zewnętrzne Dawne i współczesne zdjęcia kamienicy na stronie "Wratislaviae Amici"
Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 35 w Kłodzku

Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 35 w Kłodzku – pochodząca z drugiej połowy XVII wieku zabytkowy dom położony na kłodzkim rynku w jego wschodniej pierzei Historia Budynek został wzniesiony w drugiej połowie XVII wieku, elewacja pochodzi z połowy XVII wieku. W 1886 roku na parterze wybito otwór na okno wystawowe. Pierwotnie najwyższa kondygnacja miała tylko jedno okno, dwa skrajne dorobiono około 1900 roku. Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 30 kwietnia 1984 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Architektura Dom ma cztery kondygnacje, elewacja jest czteroosiowa (w IV kondygnacji trójosiowa), zwieńczona szczytem. Wejście ujęte jest w delikatny portal o smukłych węgarach, cienkiej koszowej archiwolcie ze zwornikiem, zamknięty gzymsem w kształcie łuku odcinkowego nadwieszonego, na końcach obciążonego wazonami. Reszta parteru została zniszczona jeszcze przed 1880 rokiem wybiciem wielkiego okna sklepowego. Powyżej parteru elewacja została skomponowana w sposób bardzo dekoracyjny. Okna są prostokątne, w obramieniach z delikatnymi uszakami, na cienkich parapetach. Okna I piętra podkreślone są podwójnymi gzymsami nadokiennymi (bezpośrednio nad oknem gzyms odcinkowy, powyżej - gzyms o formie łuku wklęsło-wypukłego lub, w dwóch środkowych oknach, dzwonowatego), pomiędzy którymi znajduje się płycina ujęta po bokach w dwie strome woluty. Okna I piętra dodatkowo akcentują znajdujące się pod nimi płyciny o zróżnicowanych kształtach. Skrajne partie II i III kondygnacji są boniowane, IV kondygnację wydziela profilowany gzyms, na którym wspierają się cztery gładkie pilastry toskańskie na postumentach. Okna IV kondygnacji dekorowane są gzymsami nadokiennymi w kształcie łuku nadwieszonego, z dekoracją rzeźbiarską pośrodku. Okno środkowe, z małym eliptycznym okienkiem powyżej, jest autentyczne. Dwa pozostałe okna tej kondygnacji dorobiono poprawnie około 1900 roku. Całość elewacji wieńczy szeroko rozłożony szczyt, o umiarkowanie bujnej sylwecie. Galeria Zobacz też Rynek w Kłodzku Przypisy Bibliografia Tadeusz Broniewski, "Śląsk w zabytkach sztuki. Kłodzko", Wydanie II, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1970. Linki zewnętrzne Dawne i współczesne zdjęcia kamienicy na stronie "Wratislaviae Amici"
Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 36 w Kłodzku

Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 36 w Kłodzku – pochodząca z XVIII wieku, barokowy dom położony na kłodzkim rynku w jego wschodniej pierzei. Historia Budynek został wzniesiony z XVIII wieku na istniejącym wcześniej renesansowym zrębie. Elewacja jego była poprawiana w czasach późniejszych. W 1886 roku na parterze wybito otwór na okno wystawowe. Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 3 grudnia 1984 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Architektura Parter jest płytko boniowany, portal gładki (z około 1700 roku) o dość szerokiej pasowej archiwolcie koszowej. W miejscu dzisiejszego okna wystawowego było przed 1886 rokiem zwyczajne okno ładnie okratowane. Parter wieńczy gładka, nieco ciężka płyta. Na niej stoją cztery silne pilastry, ostro żłobkowane, z niskimi, fantazyjnymi głowicami. Pilastry idą też przez dwa piętra. Okna, o gładkich uszatych ramach i parapetach, podparte są lustrami. belkowanie składa się z gładkiego gzymsu podpartego kostkami fryzu i architrawu na osiach pilastrów. Na kostkach fryzu osadzono głowy lwów w płaskorzeźbie. Ładny szczyt podzielony jest na trzy pola pilastrów zbliżonych do poprzednich – z uwzględnieniem skali. Pilastrom skrajnym pierwszego i drugiego piętra odpowiadają postumenty zakończone piramidkami. Biegną od nich ku środkowi lekkie wydłużone woluty, wspierające naczółek łukowy. W polach po jednym oknie; nad środkowym okienko koliste ujęte jest w podokiennik i dwie małe woluty. Elewacja ta, pomijając parter, na ogół mało była przerabiana. W każdym razie w połowie XIX wieku miała prawie ten sam wystrój. Zarówno głowice, zbliżone do jońskich, jak i głowy lwów oraz piramidki, istniały już wtedy i nie są nowoczesną naleciałością, jak sądzi mylnie wiele osób. Jedynie łukowy naczółek szczytu znalazł się w miejsce ogromnego orła pruskiego z rozpostartymi skrzydłami, który nie był dziełem ani pięknym, ani związanym z wytworną fakturą elewacji. Od strony ulicy Wodnej fasada była jeszcze mniej przerabiana. Dwie kondygnacje niższe wykazują resztki detalu renesansowego, dwie wyższe należą już do baroku. Galeria Zobacz też Rynek w Kłodzku Przypisy Bibliografia Tadeusz Broniewski: Śląsk w zabytkach sztuki. Kłodzko. Wyd. II. Wrocław-Warszawa-Kraków: Ossolineum, 1970. Linki zewnętrzne Dawne i współczesne zdjęcia kamienicy na stronie "Wratislaviae Amici"
Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 4 w Kłodzku

Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 4 w Kłodzku – zabytkowa kamienica położona na kłodzkim rynku, w jego południowo-wschodniej pierzei, na rogu placu Bolesława Chrobrego i ulicy Wita Stwosza. Historia Pierwsze domy na miejscu dzisiejszej kamienicy nr 4, powstały na przełomie XIII/XIV w., co wiązało się z lokacją Kłodzka oraz wytyczeniem rynku. Były to zabudowania prawdopodobnie drewniane. Wszystkie obiekty znajdujące się na tym narożniku pełniły funkcję gospody miejskiej. Pierwsza wzmianka na temat budynku na tym miejscu pochodzi z 1418 r. i mówi o gospodzie (Teberne), w której zatrzymywali się m.in. podróżujący przez Kłodzko w kierunku Pragi i Wrocławia. W 1477 r. hrabia kłodzki, Henryk I Starszy przyznał jej prawo wyszynku piwa i wina. Z kolei w 1517 r. hrabia Ulryk von Hardeck zezwolił na warzenie piwa w gospodzie. Ten pierwszy gmach spłonął podczas pożaru jaki miał miejsce 25 marca 1676 r. Został zastąpiony przez nowy budynek w 1751 r., co upamiętniała uwieczniona na nim data i herb. Sto lat później został on zastąpiony nową, dwukondygnacyjną budowlą o cechach stylu neorenesansowego, w którym mieściła się restauracja Taberne oraz swoje wystąpienia dawał teatr miejski. Pod koniec XIX w. gmach restauracji został zburzony i rozpoczęto budowę gmachu neobarokowego, w którym swoją siedzibę znalazł m.in. ówczesny Glatzer Bank (Bank Kłodzki). Prace budowlane ostatecznie zakończono w 1904 r. Obecnie w części budynku mieści się Bank Spółdzielczy. Architektura Jest to budynek narożny, znacznych rozmiarów o rzucie poziomym, powstały w stylu neobarokowym, który nawiązuje swoimi formami do wczesnego okresu tej epoki. Uwagę zwraca znajdująca się na rogu wieża-wykusz, zwieńczona hełmem oraz ozdobny szczyt, portal i obramienia okienne. Galeria Zobacz też Plac Bolesława Chrobrego w Kłodzku Przypisy Bibliografia Kłodzko. Dzieje miasta, pod red. R. Gładkiewicza, Muzeum Ziemi Kłodzkiej, Kłodzko 1998. Broniewski, W., Kłodzko. Śląsk w zabytkach sztuki, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970. Marcinek K, Prorok W., Ziemia Kłodzka. Informator turystyczny, Fundacja Rozwoju Miasta Kłodzka i Ziemi Kłodzkiej "Actus". Linki zewnętrzne Kamienica nr 4 na stronie "Dolny Śląsk na starej fotografii"
Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 8 w Kłodzku

Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 8 w Kłodzku – zabytkowy dom położony na kłodzkim rynku w jego południowej pierzei. Historia Dom został wzniesiony w 1589 roku, był przebudowywany w 1865 roku, oraz w pierwszej połowie XX wieku. Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 13 marca 1997 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Architektura Budynek posiada cztery kondygnacje i cztery osie fasady. Na ścianie sieni, po prawej stronie od wejścia, widnieje owalny kartusz herbowy, z datą „1589”. Jest on ujęty w pięcioboczną ramę z monogramem „F.S.” i datą „1865” (przypuszczalnie jest to rok przebudowy domu). Galeria Zobacz też Rynek w Kłodzku Przypisy Bibliografia Marek Staffa (redakcja), "Słownik geografii turystycznej Sudetów", tom 15, Wrocław, I-BiS, 1994, ISBN 83-85773-06-1 Tadeusz Broniewski, "Śląsk w zabytkach sztuki. Kłodzko", Wydanie II, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1970. Linki zewnętrzne Dawne i współczesne zdjęcia kamienicy na stronie "Wratislaviae Amici"