NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Michała Archanioła w Chróścinie

Kościół św. Michała Archanioła w Chróścinie – rzymskokatolicki kościół parafialny zlokalizowany w centrum miejscowości Chróścina (powiat górowski, województwo dolnośląskie). Siedziba parafii św. Michała Archanioła. Historia Pierwsza wzmianka o świątyni we wsi figuruje w dokumencie wystawionym w 1289 roku. Wymieniano w nim plebana „Thomasa in Croszyna”. Obiekt został wzniesiony w stylu późnogotyckim w końcu XV wieku. Data "1483" widniała na jednym z niezachowanych dzwonów kościelnych. Fundatorem mógł być właściciel lokalnych dóbr, Henryk IV von Dohna. Kościół przejęli protestanci albo w roku 1522, albo w 1530 - pozostawał on w ich rękach do roku 1654. W 1646 roku na wieży położono nowy hełm. Inicjatorką tej modernizacji była Marianna Jadwiga von Dohna. W drugiej ćwierci XVIII wieku kościół oraz lokalne dobra przejęły klaryski z Głogowa. W 1743 roku wykonano ambonę z fundacji opatki głogowskich klarysek. W 1810 roku nastąpiła w Prusach sekularyzacja dóbr klasztornych, w tym chróścińskich. W latach 60. XIX wieku dobudowano do kościoła ceglaną kruchtę od południa i poddano przebudowie otwory okienne. W końcu XIX wieku obiekt wyposażono w ołtarz neogotycki, ołtarze boczne i neogotyckie stalle. W 1920 roku silna burza uszkodziła ściany wieży (ostatecznie zawaliła się w 1929 roku, a odbudowano ją w 1933 roku). W 1933 roku zbudowano też emporę organową i posadowiono organy. W 1961 roku świątynia została poddana renowacji. Architektura Kościół jest ceglany, jednonawowy, oszkarpowany, z przylegającym do nawy węższym, dwuprzęsłowym, zamkniętym trójbocznie prezbiterium, przykrytym sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Nawa kryta jest natomiast kasetonowym stropem. Od północy do prezbiterium przylega zakrystia ze sklepieniem kolebkowym. Do korpusu nawowego od zachodu przystawiono wieżę o rzucie kwadratu. Od południa do korpusu przylega kruchta. Ceglane elewacje mają otwory okienne pozamykane ostrołukami. Zarówno wschodnia, jak i zachodnia ściana nawy zwieńczone są szczytami ze smukłymi sterczynami. Wieża z otworami dźwiękowymi na ostatniej kondygnacji licowana jest cegłą klinkierową. Główny portal wejściowy (ostrołukowy) mieści się w wieży. Przy ścianach wyeksponowane są renesansowe epitafia, a pod prezbiterium usytuowana jest krypta. Wyposażenie Do wyposażenia świątyni należą m.in.: barokowa ambona wspierana przez figurę anioła (fundacja opatki głogowskiego klasztoru klarysek), gotycka figurka Madonny z Dzieciątkiem z końca XV w, dwa kamienne sakramentaria, neogotycki ołtarz główny, neogotyckie ołtarze boczne, neogotyckie stalle pochodzą z końca XIX wieku, organy i empora organowa z początku lat 30. XX wieku. Otoczenie Obiekt otacza ceglany, tynkowany mur z XIX-wieczną, ceglaną kapliczką (neogotyk), wewnątrz którego znajduje się cmentarz. Na teren ten prowadzą dwie bramy. Na obszarze nekropolii licznie reprezentowane są nagrobki z XIX i XX wieku. Galeria Przypisy
St. Peter und Paul (Sułów Wielki)

Die römisch-katholische Kirche St. Peter und Paul (polnisch Kościół ś. Piotra i Pawła) ist eine ursprünglich evangelische Kirche im niederschlesischen Sułów Wielki (Groß Saul). Geschichte Zwischen 1656 und 1673 wurde anstelle der katholischen Kirche eine neue evangelische Kirche gebaut, wobei der frühere Turm erhalten blieb. Die Wetterfahne trägt die Jahreszahl 1615, könnte aber auch vom Vorgängerbau stammen. Das Kirchengebäude steht seit 1961 unter Denkmalschutz. Bauwerk Die Kirche ist ein Beispiel für einen kreuzförmigen Zentralbau. Der flachgedeckte Innenraum und wird von einer farbig bemalten Empore umzogen. Kanzel, Altar und Orgel befinden sich in einem der Kreuzarme. Die Kreuzarme sind jeweils mit drei Seiten eines Achtecks geschlossen. Orgel und Kirchenbänke stammen aus dem 17. Jahrhundert. Der Altar enthält Statuen von Maria mit dem Kind, der heiligen Barbara und der heiligen Katharina. Die barocke Kanzel aus dem Jahr 1674 zeigt ein Gemälde, das den Evangelisten Johannes, Christus in einem Boot, Lukas, Markus und Matthäus darstellt. Die Fensteröffnungen sind klein und quadratisch, sowohl im unteren als auch im oberen Stockwerk. Bemerkenswert ist auch das Tabernakel mit einem gemalten Adler der schlesischen Piasten. Verweise Eintrag auf dem Webauftritt der Diözese Breslau Weblinks Einzelnachweise
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Sułowie Wielkim

Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła – rzymskokatolicki kościół położony w Sułowie Wielkim (powiat górowski, województwo dolnośląskie). Funkcjonuje przy nim parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła należąca do dekanatu Góra wschód. 30 czerwca 1961 został wpisany do rejestru zabytków (nr A/1106/898). Historia Pierwszy kościół we wsi wzniesiono w XV wieku i była to świątynia katolicka. Obecny, na jego miejscu (już jako protestancki) zbudowano w latach 1656–1673, ale pozostawiono starą wieżę. W XIX i XX wieku obiekt przeszedł poważne remonty. W latach 1911–1913 odbudowano wieżę, a w 1935 doszło do wymiany pokrycia dachowego. Prace renowacyjne z lat 60. XX wieku spowodowały zatarcie wielu pierwotnych cech stylowych świątyni. Architektura Szachulcowy, orientowany kościół, kryty dachem gontowym, został wzniesiony na planie krzyża greckiego. Okna umieszczono w dwóch kondygnacjach, przy czym te położone w wyższej są większe. Od zachodu do nawy przylega dwukondygnacyjna, szachulcowa wieża z oszalowaną, węższą górną częścią, kryta dachem namiotowym. Zwieńcza ją krzyż na kuli. Wyposażenie Wewnątrz kościół jest otynkowany, ma empory (dwie kondygnacje) oraz deskowane stropy. Zachowany jest późnogotycki tryptyk z 1498 (na przełomie XVII i XVIII wieku przerabiany), a także barokowa, wieloboczna ambona z 1674 o bogatej ikonografii (św. Jan Ewangelista, Chrystus nauczający z łodzi, św. Łukasz, św. Marek oraz św. Mateusz, a na schodach święci Piotr i Paweł). Ławki pochodzą z XVII wieku. Cenny jest również XVIII-wieczny prospekt organowy. W ołtarzu stoją rzeźby Marii z Dzieciątkiem, św. Barbary i św. Katarzyny, a w awersie św. Małgorzaty i św. Doroty (u dołu tej drugiej rzeźby wyryta jest data 1498). W górnej części ołtarza ukazano krajobraz z zamkiem, który ma wieżę obronną. Istotnym zabytkiem jest loża kolatorska, na której wymalowany jest orzeł Piastów śląskich. Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Małuszowie

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny w dekanacie Legnica Zachód diecezji legnickiej. Historia i architektura Jest to budowla wzniesiona w końcu XV w., przebudowana w poł. XVIII w.,remontowana w 60. latach XX w. Orientowana, murowana, jednonawowa, z węższym prostokątnym w planie prezbiterium, zakrystią i kruchtą od północy, z wieżą od zachodu ozdobioną schodkowymi szczytami, nakryta dwuspadowymi dachami. Nad nawą znajduje się płaski strop, nad zakrystią zaostrzona kolebka. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Kościół Narodzenia NMP (Katholische Kirche) polska-org.pl
Kościół św. Andrzeja Apostoła w Męcince

Kościół świętego Andrzeja Apostoła – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Jawor diecezji legnickiej). Świątynia była wzmiankowana w 1327 roku, obecna została wzniesiona w XVII wieku. Architektura i wnętrze Kościół został przebudowany w 1818 roku. Niezmieniona została czworokątna wieża, zwieńczona attyką i szpiczastym dachem hełmowym. Korpus świątyni zbudowany został na planie prostokąta z salowym wnętrzem i wyodrębnionym, węższym prezbiterium. Nakryty jest tynkowanym strop. Kościół posiada dach trójspadowy, w elewacjach są umieszczone okna w dwóch rzędach, nawa z trzech stron jest opasana jednopoziomową emporą. We wnętrzu można zobaczyć wystrój i wyposażenie pochodzące z czasów ostatniej przebudowy. Należą do niego: ołtarz, ambona przyścienna, kamienna chrzcielnica, obrazy olejne i rzeźby, a także kilka witraży. Przypisy
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Mściwojowie

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Jawor diecezji legnickiej). Świątynia była wzmiankowana w 1251 roku, obecny kościół został zbudowany w 1792 roku i przebudowany w 1844 roku. Architektura i wnętrze Budowla posiada jedną nawę, została wzniesiona na planie prostokąta ze ściętymi i zaokrąglonymi narożnikami, z wnętrzem nakrytym sklepieniem żaglastym i zamkniętym półkoliście prezbiterium, z wieżą znajdującą się w przęśle poprzedzającym i zwieńczoną ośmiobocznym stożkowym dachem hełmowym. Świątynia posiada dachy dwuspadowe przełamane na styku nawy i prezbiterium. Elewacje kościoła są podzielone pilastrami z prostymi oknami zamkniętymi łukiem. Do wystroju i wyposażenia wnętrza należą: rozbudowana polichromia sklepień i ścian, a także wolnostojący architektoniczny ołtarz główny, ambona powstała pod koniec XVIII wieku, kamienna chrzcielnica, prospekt organowy oraz obrazy przedstawiające czterech Ewangelistów, wolnostojące rzeźby i witraże wykonane w pracowni Franza Mayera w Monachium. Budowla posiada również cudowną figurkę Matki Bożej Bolesnej, powstałą w XVIII wieku. Przypisy
Kościół św. Trójcy w Paszowicach (stary)

Kościół świętej Trójcy – rzymskokatolicki kościół pomocniczy należący do parafii Świętej Trójcy w Paszowicach (dekanat Jawor diecezji legnickiej). Jest to świątynia wzmiankowana w 1288 roku, obecna została zbudowana w XIV wieku, następnie została przebudowana w XVII wieku., reastaurowany w XIX w. Architektura i wnętrze Budowla posiada jedną nawę nakrytą drewnianym stropem z odkrytą więźbą dachową. Dwuprzęsłowe węższe prezbiterium nakrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe, na osi fasady jest umieszczona czworokątna wieża zwieńczona attyką i wysokim, czterospadowym dachem. Kościół nakrywają dachy dwuspadowe, we wnętrzu można zobaczyć drewnianą emporę muzyczną i zachowane elementy wyposażenia m.in. ołtarz w stylu barokowym ozdobiony obrazem Trójcy Świętej i ambonę w stylu renesansowym, ławki z zapleckami, kamienną kropielnicę. Przypisy
Kościół św. Trójcy w Paszowicach

Kościół świętej Trójcy – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Jawor diecezji legnickiej). Historia Jest to świątynia wzniesiona przez protestantów w 1784 roku, przebudowana w 1910 roku, restaurowana w 1970-1976. Architektura i wnętrze Budowla posiada jedną nawę, z dwoma poziomami drewnianych empor otaczających wnętrze oraz płaskim stropem posiadającym sztukatorskie podziały. Korpus świątyni jest pokryty dachem mansardowym, wieża jest czworokątna, w górnej partii posiada ścięte narożniki, zwieńcza ją dach hełmowy z latarnią, elewacje posiadają podziały architektoniczne, portale i okna są zamknięte półkoliście i znajdują się w opaskach. We wnętrzu można zobaczyć m.in. ołtarz i częściowo zachowaną ambonę, chrzcielnicę w stylu manierystycznym, wykonaną z piaskowca, obrazy namalowane na płótnie pochodzące z różnych epok. Organy zostały zbudowane przez firmę Schlag und Söhne ze Świdnicy jako opus 730. Mają jeden miech magazynowy zasilany dmuchawą elektryczną, znajdującą się na wieży kościoła oraz sprawne urządzenie do kalikowania. Na początku lat 90. były remontowane przez braci Broszko. Zobacz też Kościół św. Trójcy w Paszowicach (stary) Przypisy
Kościół Podwyższenia Krzyża w Pogwizdowie

Kościół Podwyższenia Krzyża w Pogwizdowie – zabytkowy kościół we wsi Pogwizdów (województwo dolnośląskie). Kościół wybudowany w XIII/XIV w. jako założenie późnoromańskie. Jest świątynią cmentarną w parafii w Kwietnikach. W skład otoczenia świątyni wchodzą zabytkowe: cmentarz przykościelny ogrodzenie, murowanie z XIII-XVIII w., z wyłączeniem bram W kościele znajdują się płyty i epitafia nagrobne, m.in.: Anny Eleonory von Eben und Grünnen (1674–1752), żony Gotthard von Reibnitz z podpisanymi herbami szlacheckimi, von: ojcowskimi: D.F.V. Ebena (ojca), D.V. Martin matczynymi: D.V. Luck, D.V. Hessen. Gottharda Friedricha von Reibnitza (1668–1714), żonaty z Anną Eleonora Freyin von Eben und Grünnen. ojcowskimi: D.V. Reibnitza (ojca), D.V. Lobschitz, matczynymi: D.V.(zatarte), D.V. Salda Charlotty Magdaleny Wilhelminy von Reibnitz (1739–1762), z herbami, von: ojcowskimi: Georga Wilhelma von Reibnitza (ojca), Fr. V. Eben matczynymi: Charlotty Constantiny von Studnitz, V. Tschammer. małżeństwa Barbary i Caspra von Schindel Caspra von Schindela (zm. 1557), syna Caspra i Barbary von Schindel Evy von Schindel (zm. 1554), córki Caspra i Barbary von Schindel Anny von Gotsch (1559–1617), żony Hermanna von Zettritz Hermanna von Zettritza (1558–1618) Hansa von Nimptscha (zm. 1499) Reginy Werner (1575–1581) córki Davida Wernera Antoniusa von Nimptscha (zm. 1561), postaciowa Antoniusa von Nimptscha (zm. 1561), w kształcie prostokąta Hansa von Nimptscha (zm. 1567) Anny Rosiny Pehles (ur. 1736), żony Seyno Przypisy Bibliografia Schematyzm Diecezji Świdnickiej, 2010, s. 151
Kościół Podwyższenia Krzyża w Wiadrowie

Kościół Podwyższenia Krzyża w Wiadrowie – zabytkowy kościół wybudowany w Wiadrowie – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Paszowice. Kościół filialny zbudowany w XIII w., przebudowany w XVII-XIX w. Obok cmentarz przykościelny. Na ścianach świątyni epitafia z herbami szlacheckimi, m.in.: Günzela starszego Reibnitza (zm. 1572) ojcowskie (po lewej), von: Reibnitz matczyne (po prawej), von: Predel, Niebelschütz Kathariny Schindel (zm. 1572), zamężnej z Reibnitz ojcowskie (po lewej), von: Schindel matczyne (po prawej), von: Niebelschütz, Stosch Günzela młodszego von Reibnitz, (zm. 1596) ojcowskie (po lewej), von: Reibnitz matczyne (po prawej), von: Bock, Niebelschütz Fridricha von Borschnitz (zm. 1606) ojcowskie (po lewej), von: Borschnitz, Nimptsch, Schenck, Redern matczyne (po prawej), von: Czettritz, Dohna, Reibnitz, Bischofsfeld Anny Reibnitz, żony von Borschnitz ojcowskie (po lewej), von: Reibnitz, Predel (?), Bock (?), Niebelschütz matczyne (po prawej), von: Schindel, Stosch, Niebelschütz, X Anny von Reibnitz (zm. 1614) zamężnej z von Buchta ojcowskie (po lewej), von: Reibnitz, Seidlitz matczyne (po prawej), von: Nimptsch, Brauchitsch Catariny von Reibnitz (zm. 1612) ojcowskie (po lewej), von: von Nimptsch, Czettritz matczyne (po prawej), von: Brauchitsch, Prittwitz. Hedwig von Buchta (zm. 1612) zamężnej z von Reibnitz ojcowskie (po lewej), von: Buchta, Bilitsch matczyne (po prawej), von: Grudschreiber Davida von Reibnitz (dziecka), (zm. 1618) ojcowskie (po lewej), von: Reibnitz matczyne (po prawej), von: Gellhorn Friedrich von Reibnitz (dziecka), (zm. 1622) ojcowskie (po lewej), von: Reibnitz matczyne (po prawej), von: Gellhorn Hedwige von Reibnitz (dziecka), (zm. 1626) ojcowskie (po lewej), von: Reibnitz matczyne (po prawej), von: Gellhorn Galeria Przypisy
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Mierczycach

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Mierczycach – zabytkowy kościół parafialny we wsi Mierczyce, w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, gminie Wądroże Wielkie. Jest to przykład architektury wczesnogotyckiej. Historia Wczesnogotycki kościół (obecnie parafialny pw. Wniebowzięcia NMP) wzmiankowany był już w 1335 roku jako "ecclesia de Marticz". Pod koniec XV w. dobudowano wieżę i przebudowano zakończenie prezbiterium W XVIII w. protestanci dobudowali zakrystię i przybudówkę, nadając mu barokowy charakter. Architektura Jest to jednonawowa budowla murowana z kamienia łamanego z prostokątną nawą (12,35 x 8,95 m) przekrytą stropem i nakrytą dachem dwuspadowym krytym dachówką. Węższe (5,80 m), oskarpowane, pięciobocznie zamknięte, przesklepione prezbiterium również nakryte dachem jedno kalenicowym. Na osi wieża założona w późnym średniowieczu na planie kwadratu, górą przechodząca w oktagonon, zwieńczona barokowym hełmem z dwoma prześwitami. W kruchcie ostrołukowy portal z II poł. XIII w. wykonany z ciosów piaskowca. Z gotyckiego kościoła zachowały się mury nawy i częściowo prezbiterium. W południowej ścianie nawy jest osadzony piaskowcowy portal ostrołukowy (pozwala on datować pierwotny kościół na koniec XIII w.) z parą kolumienek ze spłaszczonymi bazami na wysokim ośmiobocznym cokole, z profilowanymi uskokami. W kościele są odrestaurowane i udostępnione do użytku dwa balkony po obu stronach ołtarza i trwają prace rekonstrukcji drugiego chóru, który został zlikwidowany po drugiej wojnie światowej. Na kościelnej wieży znajdują się także zegary. Przy kościele znajduje się również cmentarz przykościelny, z XIII w. Przypisy
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Wądrożu Wielkim

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Wądrożu Wielkim – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Mierczycach (dekanat Jawor diecezji legnickiej). Jest to świątynia wybudowana w II ćwierci XIII wieku, następnie została przebudowana i rozbudowana w XIX wieku. Architektura i wnętrze Budowla jest orientowana, jednonawowa, posiada wyodrębnione węższe prezbiterium, zamknięte półkolistą absydą i nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym, oraz wieżę powstałą w XIX wieku, od strony zachodniej zwieńczoną iglicowym dachem hełmowym i dzwonem odlanym w 1658 roku. Kościół nakryty jest dachami dwuspadowymi, nawę nakrywa drewniany strop z odkrytą więźbą dachową i drewnianą emporą, natomiast prezbiterium nakrywa sklepienie krzyżowe, w elewacjach są umieszczone okna o zróżnicowanym wykroju. Wnętrze posiada wystrój i wyposażenie z różnych epok, m.in. nieczytelny fragment gotyckiej polichromii powstałej w XIV wieku, umieszczonej na łuku tęczowym i w absydzie, drewnianą ambonę w stylu renesansowym, wykonaną na początku XVII wieku, drewniany ołtarz w stylu barokowym powstały na początku XVIII wieku, klasycystyczny, drewniany prospekt organowy wykonany na przełomie XVIII i XIX wieku, oraz kamienną chrzcielnicę powstałą w 1828 roku. W murach zachowały się kamienne płyty nagrobne i epitafia w stylu barokowym, wykonane pod koniec XVII wieku. Przypisy
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Janowicach Wielkich

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół pomocniczy należący do parafii Chrystusa Króla w Janowicach Wielkich (dekanat Jelenia Góra Wschód diecezji legnickiej). Historia i architektura Jest to świątynia wybudowana w XV wieku, następnie w wiekach XVI i XVIII została przebudowana, później były kilkakrotnie przeprowadzane w niej remonty. Budowla jest orientowa­na, posiada jedną nawę, z niewyodrębnionym prezbiterium z oskarpowaną wieżą na planie kwadratu, umieszczoną na osi, zwieńczoną dachem hełmowym z prześwitem i dzwonem odlanym w 1492 roku. Kościół nakryty jest dachami dwuspadowymi, strop jest drewniany i ozdobiony dekorowanymi kasetonami, w elewacjach są umieszczone późnogotyckie kamienne portale i ostrołukowe okna. We wnętrzu znajdują się m.in. gotyckie kamienne sakramentarium przyścien­ne wykonane w XV wieku, ostrołukowy kamienny portal i renesansowa chrzcielnica z początku XVII wieku. W murach obwodowych jest umieszczony zespół siedmiu kamiennych nagrobków i epitafiów pochodzących z XVI – XVIII stulecia. Przypisy
Kościół Chrystusa Króla w Janowicach Wielkich

Kościół Chrystusa Króla – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Jelenia Góra Wschód diecezji legnickiej). Historia Obiekt został wzniesiony jako kościół ewangelicki w 1862, na miejscu wcześniejszego kościoła z 1744 o konstrukcji szachulcowej. Razem z pierwotnym budynkiem wybudowana została sąsiadująca z nim pastorówka, powstała w latach 1744–1749 i zachowana do czasów współczesnych. Kościół charakteryzował się skromnym wyposażeniem. W 1945 kościół został przejęty przez katolików. W jego wnętrzu umieszczone zostały następnie elementy przeniesione z sąsiedniego kościoła rzymskokatolickiego Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, jak również figury z kościoła św. Jana Chrzciciela w Miedziance. Architektura Budowla jest kościołem salowym, została zbudowana na planie prostokąta, posiada wieżę na planie kwadratu znajdującą się na osi nawy, zwieńczoną dachem hełmowym z iglicą. Dach świątyni jest trójspadowy, elewacje posiadają przypory, portale i okna są zamknięte półkoliście i umieszczone są w opaskach. We wnętrzu można zobaczyć późnobarokową drewnianą polichromowaną ambonę, pochodzącą z XVIII wieku, a także elementy wyposażenia w stylu gotyckim przeniesione z pobliskiej świątyni pomocniczej − m.in. środkową szafę ołtarza gotyckiego, kamienną chrzcielnicę, rzeźbę Piety, posągi świętych, krucyfiks oraz drewnianą chrzcielnicę wykonaną w XIX wieku. Przypisy
Kostel svatého Josefa (Komarno)

Kostel svatého Josefa je barokní dominantou vsi Komarno z 18. století. Je památkově chráněný stejně jako sousední gotický kostel svatého Jana Křtitele. Vystavěn je na osmiúhelníkovém půdorysu. Kostel vystavěný v letech 1769–1772 byl využíván až do II. světové války k evangelickým bohoslužbám. Následně se stal filiálním římskokatolickým kostelem. V roce 1997 stavbu zasáhla ničivá povodeň, jejíž následky jsou znatelné ještě v roce 2019. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel svatého Josefa na Wikimedia Commons
Kostel svatého Jana Křtitele (Komarno)

Kostel svatého Jana Křtitele je gotický kostel z počátku 14. století ve vsi Komarno v Dolnoslezském vojvodství, asi 10 km východně od Jelení Hory. Jednolodní stavba s vysokou střechou, zaklenutá křížovou klenbou a s věží v průčelí. Kostel je památkově chráněný stejně jako vedle stojící barokní kostel svatého Josefa. Poslední velká rekonstrukce proběhla v roce 1979. Z původní části kostela se zachovala věž a část zdiva lodi. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel svatého Jana Křtitele na Wikimedia Commons
Kościół św. Jana Chrzciciela w Komarnie

Kościół św. Jana Chrzciciela w Komarnie – zabytkowy kościół w miejscowości Komarno (województwo dolnośląskie). Kościół wybudowany w XV w. Od południa do wieży przylega barokowa kaplica grobowa. Nad wejściem znajduje się kartusz zawierający herb von Bothmer oraz tablica fundacyjna. Od 1765 właścicielem wsi był baron von Bothmer, od 1770 Johann August von Bothmer a od 1786 jego potomkowie. Przypisy
Kościół św. Michała Archanioła w Czernicy

Kościół św. Michała Archanioła w Czernicy – zabytkowy kościół we wsi Czernica (powiat karkonoski). Kościół parafialny z XIV w. przebudowywany do XIX w. Obok świątyni nieczynny cmentarz oraz ogrodzenie z bramą. Wewnątrz m.in. kamienna chrzcielnica z herbami szlacheckimi (od lewej) von: Hochberg, Lest, Axleben Magnus, Stosch. Na murach kościoła znajdują się epitafia: kaplicy obok kruchty z początku XVII w.; na murze zewnętrz barokowe; w prezbiterium renesansowe nagrobki rycerskie. Płyty m.in.: Melchera von Loebena (zm. 1561) z herbami, od lewej, von: Loeben, Bomsdorff, Kalckreuth, Rothenburg. Magdaleny von Kittlitz (zm. 1588), córki Baltazara II, żony Balthasara Schaffgotscha (ślub 1549) ojcowskie, von: Kittlitz, Promnitz, Knobelsdorff, Lamminger matczyne, von: Loeben, Schaffgotsch, Bischofswerdt, Schwenckfeld dziewczynki von Lest (zm. 1606), córki Abrahama ojcowskie, von: Lest, Hohberg matczyne, von: Axleben, Stosch. dziewczynki von Lest (zm. 1611), córki Abrahama ojcowskie, von: Lest, Hohberg matczyne, von: Axleben, Stosch. dziewczynki von Lest (zm. 1613), córki Abrahama ojcowskie, von: Lest, Hohberg matczyne, von: Axleben, Stosch. Niklausa von Lest (zm. 1672) ojcowskie, von: Lest, Axleben matczyne, von: Tschammer, Schaffgotsch Oswalda von Lest (zm. 1685) ojcowskie, von: Lest, Axleben matczyne, von: Tschammer, Schaffgotsch. Johannesa von Lest (zm. 1679) ojcowskie, von: Lest, Tschammer matczyne, von: Reibnitz, Nostitz. Przypisy