NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Babsku

Kościół pw. św. Antoniego Padewskiego w Babsku – parafialna świątynia rzymskokatolicka w miejscowości Babsk, w gminie Biała Rawska, powiecie rawskim, w województwie łódzkim. Historia Kościół zbudowany został w latach 1803–1809 z inicjatywy ówczesnego właściciela Babska – Józefa Okęckiego na miejscu drewnianego kościoła pw. św. Stanisława, pochodzącego z 1540 r., który w 1778 r. zawalił się ze starości. Kościół jest obiektem murowanym, jednonawowym, zbudowanym w stylu neoklasycystycznym. Zbudowany został prawdopodobnie według projektu architekta Piotra Aignera (1746–1841). Opis zewnętrzny Kościół pw. św. Antoniego Padewskiego położony jest na wzgórzu górującym nad wsią, na zachodnim krańcu osady, około 300 metrów od drogi szybkiego ruchu E67. Kilkadziesiąt metrów od świątyni, po drugiej stronie szosy do Białej Rawskiej znajduje się cmentarz parafialny. Kościół otoczony jest murem, w którym znajdują się 4 kapliczki. Prowadzi do niego wysadzana lipami aleja, obecnie stanowiąca część szosy do Białej Rawskiej. Obok świątyni znajdują się pochodzące z I poł. XIX w. murowane plebania i dzwonnica. Wnętrze kościoła Wnętrze jest dość ciemne z powodu małych okien. Nawa kościoła zbudowana jest na planie prostokątnym, z węższym, kwadratowym prezbiterium. W kościele znajdują się trzy ołtarze oraz nietypowa ambona w kształcie łodzi z orłem na dziobie, a jak również XVIII-wieczny obraz Matki Boskiej Częstochowskiej z Dzieciątkiem w wielkim ołtarzu oraz organy, także pochodzące z XVIII wieku. Dwa boczne ołtarze w nawie poświęcone św. Antoniemu i św. Józefowi. Chór z organami wsparty na dwóch kolumnach kwadratowych. Stylowy konfesjonał z XIX w., chrzcielnica drewniana obita blachami, pod prezbiterium – groby fundatorów i ich rodzin. Nad wejściem do zakrystii wisi portret fundatora budowli – bp. Antoniego Okęckiego. Kościół posiada podłogę wykonaną z drewna modrzewiowego. Na ścianach znajdują się epitafia, tablice marmurowe w ozdobnych marmurowych ramach, poświęcone pamięci zmarłych dwóch rodzin: Okęckich i Węgrzeckich. Zarówno sam kościół, jak i dzwonnica oraz plebania, a także otaczające ten zespół zabudowań murowane ogrodzenie wraz z kapliczkami wpisane są do rejestru zabytków. Parafia św. Antoniego Padewskiego Parafia św. Antoniego Padewskiego należy do dekanatu Biała Rawska w diecezji łowickiej i obejmuje: Babsk, Franopol, Julianów Raducki, Raducz, Studzianek i Wólka Babska. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii św. Antoniego Padewskiego w Babsku Opis kościoła w Babsku na odyssei.com. odyssei.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-27)]. Opis kościoła w Babsku na portalu Ziemia Łódzka
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Boleszkowicach

Kościół Świętego Antoniego Padewskiego w Boleszkowicach – rzymskokatolicki kościół parafialny w Boleszkowicach, w gminie Boleszkowice, w powiecie myśliborskim, w województwie zachodniopomorskim. Należy do dekanatu Mieszkowice archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Mieści się przy ulicy Warszawskiej. Historia Kościół został wzniesiony w XIV wieku, po raz pierwszy wzmiankowany jest w źródłach w 1401 roku. W 1536, 1633 i 1718 roku niszczony był w pożarach miasta. W połowie XIX wieku świątynia została rozebrana, po czym wybudowana na nowo z częściowym wykorzystaniem pierwotnego materiału budowlanego. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako katolicki w dniu 13 czerwca 1946 roku przez ks. Antoniego Kołodziejczaka SDB. Obecna świątynia jest budowlą neogotycką. Orientowana, sytuowana jest na planie krzyża łacińskiego, z transeptem i pięciobocznie zamkniętą absydą od strony wschodniej. Murowana jest z kamienia, z ceglanym wykończeniem detali. Z pierwotnej budowli zachowały się granitowe mury w dolnej części wieży. Nawę przykrywa dwuspadowy dach. Okna zamknięte są ostrołukowo. Do ramion transeptu dostawione są kruchty z uskokowymi portalami. Powyżej nich, w szczytach, znajdują się rozety. Od strony zachodniej wznosi się dwukondygnacyjna wieża z trójkątnymi szczytami i wieżyczkami, nakryta stożkowym hełmem. W elewacji wieży znajdują się ostrołukowe blendy oraz okna z maswerkami, umieszczone są na niej także tarcze zegara. W przyziemiu wieży znajduje się portal. Wnętrze i wyposażenie Wnętrze kościoła nakryte jest drewnianym stropem, pomalowanym na niebiesko. Łuk tęczowy oddzielający nawę od prezbiterium oraz sklepienie w prezbiterium pokryte są polichromiami z motywami kwiatowymi i geometrycznymi oraz główkami aniołków. Ścianę zachodnią oraz ściany boczne obiega wsparta na podtrzymujących strop słupach empora ze zdobionymi balustradami, sięgająca swoimi ramionami aż do prezbiterium. Na emporze umieszczony jest prospekt organowy. W prezbiterium umieszczony jest drewniany, polichromowany neogotycki ołtarz. W jego centralnej części znajduje się obraz świętego Antoniego z Dzieciątkiem Jezus na rękach, flankowany przez umieszczone na skrzydłach figury św. Józefa i św. Franciszka. W predelli znajdują się obrazy z przedstawianiami Ostatniej Wieczerzy, św. Michała Archanioła oraz chrztu Jezusa w Jordanie. Na wieży kościelnej zawieszone są 3 żeliwne dzwony z początku XX wieku. Przypisy
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Człopie

Kościół Świętego Antoniego Padewskiego w Człopie – rzymskokatolicki kościół parafialny, należący do dekanatu Mirosławiec, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, zlokalizowany w Człopie, w powiecie wałeckim, w województwie zachodniopomorskim. Historia Świątynia została wybudowana w stylu neogotyckim w latach 1934-1938, konsekrowana w dniu 23 października 1938 roku przez księdza prałata Franza Hartza z Piły. W ołtarzu głównym zostały złożone szczątki świętych męczenników Wenustusa i Konkordii. Budowla murowana, dwunawowa z wieżą. Wnętrze zostało urządzone w stylu tyrolskim. Przypisy
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Gnojnie

Kościół św. Antoniego Padewskiego w Gnojnie – rzymskokatolicka świątynia w Gnojnie, wzniesiona w latach 1880–1883 jako cerkiew prawosławna. Cerkiew prawosławna istniała w Gnojnie przed 1592. W 1633 na jej miejscu wzniesiono świątynię unicką, jej fundatorem był Karol Odrowąż. Parafia unicka funkcjonowała w Gnojnie do likwidacji unickiej diecezji chełmskiej w 1875, gdy miejscowa ludność została przymusowo włączona do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W latach 1880–1883 wzniesiono, ze składek miejscowych wiernych, nową murowaną świątynię w stylu neorosyjskim. Cerkiew św. Paraskiewy poświęcił 6 sierpnia 1883 proboszcz parafii prawosławnej w Janowie Podlaskim. W 1910 obiekt był remontowany. Cerkiew pozostawała w rękach prawosławnych do 1947, gdy została przejęta przez Kościół katolicki (po wysiedleniu ludności ukraińskiej, wyznania prawosławnego) i zaadaptowana na kościół św. Antoniego Padewskiego. Na sklepieniu obiektu zachowano fragment dawnej dekoracji malarskiej z wizerunkami świętych Marka i Mateusza. Przypisy Linki zewnętrzne Parafia na stronie diecezji drohiczyńskiej
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Krakowie

Kościół św. Antoniego Padewskiego oraz Matki Boskiej Różańcowej – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy VI Bronowice przy ulicy Pod Strzechą 18, w Bronowicach Małych. Projektantem kościoła jest architekt Antoni Mazur. Bryła kościoła to dawny Dwór Mariacki, dwór należący do archiprezbitera kościoła Mariackiego, którego własnością była wieś Bronowice Małe. Obecny dwór pochodził z pocz. XIX wieku, w 1963 postanowiono go przerobić i zaadaptować na kościół parafialny. Do 1979 architektura kościoła istotnie nawiązywała do tradycji dawnego dworu szlacheckiego. Od strony ul. Pod Strzechą fasadę zdobił portyk wzniesiony na czterech żelbetonowych kolumnach. W latach 1979–1983 kościół został powiększony kosztem tego właśnie portyku. Ostatnią ukrytą już pozostałością dworu są piwnice dzisiejszego kościoła pochodzące prawdopodobnie z XVI wieku. Kościół został konsekrowany przez kardynała Franciszka Macharskiego. W ołtarzach kościelnych można zobaczyć obraz Matki Boskiej z XVIII wieku przeniesiony tutaj z kościoła Mariackiego oraz rzeźbę Chrystusa Bolesnego z 1480 dzieło przypisywane Mikołajowi Haberschrackowi. Na wewnętrznej ścianie fasady głównej (z prawej strony od wejścia) znajduje się tryptyk Leona Kowalskiego z 1 poł. XX wieku przedstawiający adorację Dzieciątka W Bronowicach. Obok kościoła można zobaczyć zachowane jeszcze budynki dawnego folwarku, starą dworską oficynę z 1 poł. XIX wieku oraz otaczające niegdyś dwór resztki dworskiego parku. Przypisy Bibliografia Stanisław Waltoś, Krajobraz „Wesela”, Kraków 1992.
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Jarocinie

Kościół św. Antoniego Padewskiego – polski rzymskokatolicki kościół parafialny położony w Jarocinie przy ulicy Franciszkańskiej 3, należący do dekanatu jarocińskiego w diecezji kaliskiej. Historia kościoła Kościół parafialny w Jarocinie został wybudowany w latach 1976-1978. Przypisy Linki zewnętrzne Strona parafii Franciszkański Ruch Apostolski w Jarocinie Franciszkanie Poznań Diecezja kaliska
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Krzyżu Wielkopolskim

Kościół pw. Świętego Antoniego Padewskiego w Krzyżu Wielkopolskim – jeden z dwóch rzymskokatolickich kościołów parafialnych, należący do parafii pw. św. Antoniego Padewskiego w Krzyżu Wielkopolskim, dekanatu Trzcianka, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Krzyżu Wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w województwie wielkopolskim. Historia Budowla powstała w 1882 roku jako kościół ewangelicki dla powstałej gminy luterańskiej. Poświęcony został w dniu 2 października tego samego roku. Po 1945 roku świątynia została przejęta przez katolików i poświęcona w dniu 12 czerwca 1946 roku. Początkowo był to kościół pomocniczy parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa. W dniu 24 sierpnia 1999 biskup Marian Gołębiewski utworzył nową parafię św. Antoniego Padewskiego, obejmującą część miasta i kilka wiosek. Tym samym, świątynia awansowała do roli samodzielnego kościoła parafialnego. Pierwsza msza święta po kapitalnym remoncie świątyni została odprawiona w dniu 25 września 1999 roku. Przypisy
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Lublinie

Kościół pw. św. Antoniego Padewskiego w Lublinie – kościół parafialny wyznania rzymskokatolickiego powstały na terenie dzielnicy Ponikwoda i Kalinowszczyzna. Historia kościoła Pozwolenie na budowę kościoła zostało wydane 20 stycznia 1986 roku, a pierwszym proboszczem i budowniczym kościoła został ks. Stanisław Róg. Projekt kościoła i kompleksu duszpasterskiego wykonał zespół lubelskich inżynierów: Antoni Herman – architektura, Jan Wacko – konstrukcja, Feliks Dragan – instalacje wod-kan-co-gaz, Henryk Burdzanowski – instalacje elektryczne. Kierownik budowy – inż. Tadeusz Lipski. 30 października została przywieziona tymczasowa kaplica podarowana parafii przez ks. Józefa Kozłowicza, proboszcza parafii w Poniatowej, a montaż nadzorował Bolesław Sobiecha. 29 listopada 1986 roku ustalono, że patronem kościoła i parafii będzie św. Antoni Padewski. 8 grudnia 1986 roku została w niej odprawiona pierwsza msza św., a 14 grudnia bp. Bolesław Pylak wraz z 30 księżmi odprawia Mszę świętą i dokonuje poświęcenia placu, krzyża i kaplicy. W 1987 roku rozpoczęto budowę domu katechetycznego i plebanii, a 9 września 1988 wykopy pod fundamenty kościoła. Kamień węgielny został wmurowany 10 czerwca 1990 roku przez bp. Bolesława Pylaka, który 13 czerwca 1992 roku poświęcił kościół odprawiając pierwszą mszę świętą w jego murach. Kościół został konsekrowany 29 października 2000 roku przez bp Józefa Życińskiego. Przed kościołem umieszczono w 1995 roku figurę Matki Bożej Fatimskiej ufundowaną przez Kółka Różańcowe. Wyposażenie 14.lipca 1986 Grażynę Karolewicz.podarowała do budującego się kościoła obraz Jezusa Miłosiernego. W 1995 roku niemiecka parafia w Holfeld podarowała na wyposażenie kościoła 26-głosowe organy piszczałkowe, które złożył i nastroił organmistrz z Bielska-Białej Jerzy Kukla, a poświęcił 13 czerwca 1985 roku abp. Bolesław Pylak. Kompleks kościelny tworzą: nawa główna, dzwonnica, kaplica tygodniowa pw. Matki Bożej, Świętych i Błogosławionych Polskich oraz dom katechetyczny im. ks. Stanisława Roga z plebanią i plac. Zobacz też Kalinowszczyzna Dekanat Lublin – Wschód Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona parafii Parafia na stronie kurii. kuria.lublin.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-04-23)].
Церковь Святого Антония Падуанского (Люблин)

Церковь Святого Антония Падуанского (пол. Kościół św. Antoniego Padewskiego) — приходская церковь католической архиепархии Люблина в Польше. Строительство храма велось с 1986 по 2000 год. Храм расположен в Люблине на улице Каштанова, 1. История 20 января 1986 года ксёндзу Станиславу Рогу городские власти выдали разрешение на строительство церкви. Проект будущего храма и пастырского корпуса был разработан группой местных архитекторов и инженеров, во главе с архитектором Антонием Германом и инженером Тадеушем Липским. Сначала на месте будущего храма возвели часовню, которая 29 ноября того же года была посвящена Святому Антонию Падуанскому. Тогда же в часовне было совершено первое богослужение. 4 декабря 1986 года ординарный люблинский епископ Болеслав Пилак во время богослужения на месте будущего храма освятил строительную площадку, крест и часовню. Строительные работы на участке начались с возведения центра катехизации и плебании в июле 1987 года. В декабре 1988 года вспомогательный любленский епископ Ришард Карпиньский освятил центр катехизации. 10 июня 1990 года епископ Болеслав Пилак заложил камень в основание будущего храма. Спустя два года было проведено первое богослужение в стенах ещё строившейся церкви. 27 ноября 1993 года состоялась церемония интронизации креста. В 1995 году в храме был установлен орган, а перед самим храмом была поставлена статуя Фатимской Богоматери. Все работы по возведению церкви были завершены к 2000 году, и 29 октября 2000 года любленский архиепископ Юзеф Жициньский торжественно освятил церковь. Современный храмово-приходской комплекс состоит из нефа, колокольни, часовни Божией Матери и Польских Святых и Блаженных, центра катехизации с плебанией и площади. Примечания Ссылки Parafia pw. św. Antoniego Padewskiego w Lublinie (пол.). www.antoni.lublin.pl. — Официальный сайт прихода Святого Антония Падуанского в Люблине. Дата обращения: 15 декабря 2016. Архивировано из оригинала 6 ноября 2016 года.
Kostel svatého Antonína Paduánského (Přemyšl)

Kostel svatého Antonína Paduánského v Přemyšlu (Kościół św. Antoniego Padewskiego) v Podkarpatském vojvodství, pochází ze 17. století, a byl postaven františkánským řádem, zvaným Reformátoři. Historie 17. století V roce 1627, na místě dnešního kostela, vznikl dřevěný kostel s františkánským klášterem. Nacházel se tehdy hned za městskými hradbami, naproti tzv. Lvovské bráně. V roce 1657 ho při obléhání Přemyšlu úplně vypálili Rákócziho vojska. Mniši byli zavražděni, hroby a oltáře znesvěceny. Díky úsilí a financím hraběte Andrzeje Maksymiliana Fredra (1620–1679; politik, filosof, spisovatel, pedagog, úspěšný hospodář, mecenáš – nazývaný polským Tacitem), byl chrám přestavěn na kamenný kostel v barokním stylu a obklopen zdí se čtyřmi obrannými baštami, plnícími předsunuté opevnění města. 19. století V devatenáctém století prošel kostel restaurací, při které byly, mimo jiného, odstraněny z fasády nástěnné malby. Současnost V současné době se kostel nachází 3 metry pod úrovní ulice a skládá se z jednolodního chrámu, propojeného s klášterem. Ambity, obklopující Rajskou zahradu, slouží během bohoslužeb pro zvýšení kapacity lodi. Dochoval se areál bývalého hřbitova, který je obklopen opevněnou zdí se zachovanou baštou, kde jsou umístěna zastavení Křížové cesty, z počátku 19. století. V podzemí kláštera je pohřben i mecenáš Andrzej Maksymilian Fredro. Vybavení kostela Vybavení kostela pochází převážně ze 2. poloviny 18. století, výjimkou je, mimo jiné, krucifix na hlavním oltáři od sochaře Tomáše Huttery, ze 17. století. Součástí ambitu je kamenný barokní portál a křtitelnice ze 17. století. Kostel zdobí fresky od lvovského malíře Stanislava Stroynického (18. století). Na vnější straně zdi je památník z 19. století, připomínající představeného kláštera Krystyna Szykowskiego, který 9. října 1672 shromáždil obyvatele Přemyšlu a pod rouškou noci vítězně zaútočil na tábor Tatarů u vesnice Kormanice. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kościół św. Antoniego Padewskiego w Przemyślu na polské Wikipedii. Literatura Marek Motak, Przemyśl - mini przewodnik, Przemyśl 2003, ISBN 8388417533. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu kostel svatého Antonína Paduánského na Wikimedia Commons Franciszkanie-Reformaci w Przemyślu
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Przemyślu

Kościół św. Antoniego Padewskiego w Przemyślu – kościół wybudowany w XVII wieku w stylu barokowym, użytkowany przez Zakon Franciszkanów nazywanych w Przemyślu Reformatami. W 1629 w miejscu dzisiejszego kościoła powstał drewniany kościółek z klasztorem Franciszkanów (Reformatów) jako fundacja szlachecka z inicjatywy zakonnika o. Bonawentury pochodzącego z Przemyśla. Znajdował się on tuż poza murami miasta, naprzeciw bramy Lwowskiej. Podczas pożaru miasta w 1637 roku został całkowicie spalony. Dzięki fundacji Hermolausa Tyrawskiego zostaje odbudowany jako kościół murowany i poświęcony w 1645 roku. Po najeździe oddziałów Rakoczego w 1657 roku, zabudowania zostają ponownie zniszczone. Zakonnicy zostali wymordowani, a groby i ołtarze zostały sprofanowane. Staraniem Andrzeja Maksymiliana Fredry świątynia została ponownie odbudowana i zostaje dodatkowo otoczona murem obronnym z czterema basztami, pełniąc rolę barbakanu obronnego. Kościół przeszedł w XIX wieku restaurację, która polegała m.in. na usunięciu fresków z fasady. Obecnie kościół znajduje się 3 metry poniżej poziomu ulicy i składa się z jednonawowej świątyni połączonej z klasztorem, którego krużganki obiegające wirydarz służą podczas nabożeństw jako uzupełnienie nawy. Zachował się również teren dawnego cmentarza, otoczonego murem obronnym z zachowaną basztą, na której umieszczono stacje Męki Pańskiej z początku XIX wieku. W podziemiach klasztoru pochowany został Andrzej Maksymilian Fredro. Wyposażenie kościoła pochodzi głównie z drugiej połowy XVIII wieku, a wyjątkiem jest m.in. krucyfiks na ołtarzu głównym dłuta Tomasza Huttera. Na krużgankach znajduje się kamienny barokowy portal i chrzcielnica z XVII wieku. Kościół zdobią malowidła wykonane przez Józefa Chodaczyńskiego, a odnawiane przez Mariana Strońskiego. Po zewnętrznej stronie murów znajduje się XIX-wieczny pomnik upamiętniający gwardiana klasztoru Krystyna Szykowskiego, który 9 października 1672 zebrał mieszkańców Przemyśla i pod osłoną nocy zwycięsko zaatakował obóz tatarski pod wsią Kormanice. Galeria Przypisy Bibliografia Marek Motak, Przemyśl - mini przewodnik, Przemyśl 2003, ISBN 83-88417-53-3. Linki zewnętrzne Franciszkanie-Reformaci w Przemyślu Klasztor i Kościół Reformatów. kki.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-11-03)].
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Przeźmierowie

Kościół św. Antoniego Padewskiego w Przeźmierowie – modernistyczny kościół parafialny, zlokalizowany w centrum Przeźmierowa, przy ul. Kościelnej 44 (róg Rynkowej). Pierwotnie miejscowość należała do parafii w Lusowie. Po parcelacji lokalnego majątku Leona Plucińskiego, wieś przeżywała wzrost osadnictwa, a w związku z tym wzrastała konieczność zaspokojenie potrzeb religijnych wśród wiernych. Pluciński oddał jedną działkę na cele kościelne (1,1 ha). W 1932 zezwolono na budowę kościoła. Początkowo stanęła drewniana kaplica na prywatnej działce, czynna od czerwca 1937 (rejestrowano podówczas aktywność około trzystu parafian). Do II wojny światowej powstał tylko dom parafialny (poświęcony 8 grudnia 1938). Budowali go mieszkańcy Przeźmierowa, przy wsparciu finansowym właściciela pobliskiego Baranowa - Kawczyńskiego, wyznającego protestantyzm. Naziści, podczas wojny zawiesili działalność religijną w Przeźmierowie. Po wojnie, po dwukrotnym odrzuceniu petycji mieszkańców o utworzenie parafii (1947 i 1955), ze względu na szczupłość grona zainteresowanych (440 osób), ostatecznie erygowano wspólnotę w 1957. Parafię erygował abp Antoni Baraniak, a pierwszym proboszczem został mianowany ks. Edwarda Tomaszewskiego (od 1957 do 1971). Wszelkie prace budowlane i wyposażeniowe wykonywali parafianie ofiarowując przy tym różne przedmioty na rzecz parafii. Od 1971 parafię objął ks. Jan Szkopek, który podjął działania, mające na celu budowę nowej większej świątyni dla liczącej, w latach 90. XX wieku, ok. 5000 wiernych, parafii. W 1998 wydano pozwolenie na budowę. 13 listopada 2008 nowy kościół poświęcił abp Stanisław Gądecki. W sierpniu 2008 proboszczem parafii został ks. Tomasz Szukalski. Bibliografia Janina Pelczar - Historia parafii. parafiaprzezmierowo.pl. [dostęp 2011-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu]. Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii pw. św. Antoniego Padewskiego w Przeźmierowie
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Sławnie

Kościół pw. Świętego Antoniego Padewskiego w Sławnie – jeden z dwóch rzymskokatolickich kościołów parafialnych w Sławnie, należący do parafii pw. św. Antoniego Padewskiego w Sławnie, dekanatu Sławno, diecezji koszalińsko-kołobrzeska, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, w powiecie sławieńskim, w województwie zachodniopomorskim. Historia Został zaprojektowany przez sławieńskiego architekta Diedricha Suhra. Zbudowany w latach 1925-1928 dzięki zaangażowaniu pierwszego proboszcza kuracji rzymskokatolickiej w Sławnie, księdza Franciszka Nieringa. Świątynia konsekrowana w dniu 28 maja 1928 roku przez biskupa pomocniczego wrocławskiego z siedzibą w Berlinie Josefa Deitmera. Architektura Kościół jest budowlą salową, murowaną z cegieł klinkierowych. Wzniesiono go w stylu ekspresjonizmu ceglanego. Połączony jest z plebanią, z którą tworzy harmonijną całość. Stanowił inspirację dla projektów późniejszych kościołów na Pomorzu, m.in. w Dalęcinie i Starninie. Dach świątyni jest dwuspadowy. Frontowa wieża, skierowana w stronę centrum miasta, zbudowana jest na planie prostokąta. W jej przyziemiu znajduje się portal - dzieło Fritza Theilmanna z Kilonii. W tympanonie portalu umieszczona jest ceramiczna płaskorzeźba św. Antoniego Padewskiego z Dzieciątkiem Jezus na rękach. Wyposażenie Do wyposażenia kościoła należą: Renesansowy tryptyk z XVI stulecia, wykonany w warsztacie rzeźbiarza Józefa Schnitzera z Frankfurtu, przedstawiający pięć scen z życia Maryi. Lewe skrzydło ukazuje Zwiastowanie i Nawiedzenie św. Elżbiety, część środkowa to Pietà, zaś prawe skrzydło ukazuje Narodziny Pana Jezusa i pokłon Trzech Króli. Ołtarz jest zamknięty, przedstawia piękny ornament roślinny i świętych z czasów wczesnego chrześcijaństwa: Jana Chrzciciela, Wawrzyńca, Katarzynę i Dorotę. W oknach można zobaczyć witraże ukazujące świętych: Franciszka, Jadwigę, Jana Bożego i Teresę od Dzieciątka Jezus, Barbarę, Piotra Kanizjusza, Elżbietę z Turyngii i Ottona z Bambergu. Na ścianach świątyni znajduje się 14 płaskorzeźb, przedstawiających stacje drogi krzyżowej. Przed ołtarzem jest umieszczony krzyż z Jezusem oparty na poziomej belce. Obok krzyża są umieszczone dwie rzeźby: Maryi i św. Jana. Przypisy