NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Galeria Bronowice

Galeria Bronowice – jedna z największych galerii handlowych w Krakowie, zlokalizowana przy ulicy Stawowej, nieopodal Ronda Ofiar Katynia. Wybudowana oraz zarządzana przez francuskiego inwestora Immochan (obecnie Ceetrus), będącego zarządcą sklepów pod marką Auchan. Historia Budowę galerii rozpoczęto w pierwszym kwartale 2012 roku. Projekt przygotowało Biuro Rozwoju Krakowa (BRK). Otwarcie miało miejsce 30 listopada 2013 roku. Koszt budowy wyniósł 180 mln złotych netto. W galerii znalazło się 150 lokali handlowo-usługowych o kubaturze 850 411 m³ i powierzchni najmu 60 000 mkw. Planowana jest dalsza rozbudowa. Na trzypoziomowym parkingu mieści się 2400 samochodów. Na terenie Galerii powstały murale zaprojektowane przez Huberta Pasiecznego, a wykonane przez firmę WAKEUPTIME. Geometryczny mural został wykonany na przeciwległych ścianach o powierzchni 165 m² przy jednym z wejść do Galerii. Działa tam również urząd Poczty Polskiej oraz sala kinowa działająca jako filia Kina Mikro z 30 miejscami. W sąsiedztwie Galerii znajdują się sklepy, m.in. IKEA, Castorama, OBI oraz Makro Cash and Carry. Punkt Obsługi Mieszkańców Jest to pierwsza galeria w Krakowie, w której funkcjonuje Punkt Obsługi Mieszkańców Urzędu Miasta Krakowa. Wydział Spraw Administracyjnych załatwia sprawy związane z zameldowaniem i wymeldowaniem oraz złożeniem wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W Wydziale Ewidencji Pojazdów i Kierowców można załatwić sprawy związane ze związane z rejestracją pojazdów i złożyć wniosek o prawo jazdy. Akademia w Bronowicach W wyniku współpracy pomiędzy Galerią Bronowice a Akademią Sztuk Pięknych w Krakowie na terenie kompleksu otwarto galerię sztuki, która otrzymała nazwę Akademia w Bronowicach. Została ona otwarta 4 grudnia 2013 roku. Jej kuratorem artystycznym jest dr hab. Jan Tutaj. Na pierwszej wystawie zaprezentowano prace pedagogów ASP. Do końca 2019 roku zaprezentowano w niej 25 wystaw. Były to między innymi Na początku było Słowo (2016), Pole gry (2016), Idzie nowe (2015), MATERIA(ł) & FORMA(t) (2017), Art_up (2019) czy wystawa komiksu łańcuchowego PAN(AKA)DEMIA (2021). Biblioteka Pod koniec grudnia 2013 roku otwarto na piętrze małą bibliotekę, która funkcjonowała zgodnie z zasadami bookcrossingu. Na regałach umieszczono 500 nowych książek, które opatrzono pieczątką „Zaczytałeś się? Wypożycz mnie do domu. Gdy przeczytasz – oddaj lub przynieś inną. Galeria Bronowice”. Niestety książki zostały dość szybko rozkradzione. W 2015 roku książki wróciły do Galerii. Książki będące własnością Galerii można czytać wyłącznie na miejscu, w czytelni. Przypisy Linki zewnętrzne Galeria Bronowice. galeriabronowice.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-19)].
Galeria Leszno

Galeria Leszno – galeria handlowa w Lesznie istniejąca od maja 2011 roku, położona na Leszczynku przy alejach Konstytucji 3 Maja 12. Jest to największe centrum handlowe w mieście. Galeria Leszno liczy 39 500 m2, mieści się w niej ponad 100 sklepów, a także Multikino oraz market budowlany Castorama. Przy galerii znajduje się 1000 miejsc parkingowych. W 2016 roku ukończony został Park Leszno, a w 2024 roku zaczęła się budowa nowego parku handlowego Park Leszno 2, który został otwarty 2 października 2025 roku. Przypisy Linki zewnętrzne Film z otwarcia Galerii Leszno w serwisie Youtube.com
Blessed Ladislas of Gielniów Church, Gielniów

The Blessed Ladislas of Gielniów Church in Gielniów, Poland, is a Roman Catholic parish church belonging to the Drzewica deanery of the Radom diocese. It is dedicated to Blessed Ladislas of Gielniów. History The first church was likely founded in 1445 by Mściwój Mszczuj. The current church was built between 1861 and 1866. It is a brick building with three naves, oriented with the presbytery facing east, and constructed on a rectangular plan. The roof is adorned with a small tower (a sygnaturka). At the front, there is a bell tower, which houses three bells: one likely from 1768, another from 1777, and a third with no casting date. Inside, there are altars from the 19th century, made by Jan Szczepański from Opoczno. In the side altar, there is a painting of Our Lady of Częstochowa, topped with an Ecce Homo depiction, dating from the late 18th century, as well as a sculpture of Saint Barbara from the first half of the 18th century. Under the stone floor, according to Father Wiśniewski, there is an entrance to a crypt. Gallery References
Kościół bł. Władysława z Gielniowa w Gielniowie

Kościół błogosławionego Władysława z Gielniowa w Gielniowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu drzewickiego diecezji radomskiej. Historia Obecna świątynia została wzniesiona w latach 1861-1866. Jest to budowla murowana, posiadająca trzy nawy, zwrócona prezbiterium ku stronie wschodniej, wybudowana na planie prostokąta. Dach jest ozdobiony sygnaturką. Od frontu jest umieszczona wieża-dzwonnica, w której są zawieszone trzy dzwony: jeden zapewne z 1768 roku, drugi z 1777 roku i trzeci bez daty odlania. We wnętrzu znajdują się ołtarze pochodzące z XIX wieku, wykonana przez Jana Szczepańskiego z Opoczna. W ołtarzu bocznym jest umieszczony obraz Matki Boskiej Częstochowskiej ze zwieńczeniem Ecce Homo pochodzący z końca XVIII stulecia, oraz rzeźba św. Barbary pochodząca z pierwszej połowy XVIII stulecia. Pod kamienną posadzką, jak twierdzi ksiądz Wiśniewski, jest umieszczone wejście do grobowca. Galeria Przypisy
Kościół Niepokalanego Serca Maryi w Gniewoszowie

Kościół Niepokalanego Serca Maryi w Gniewoszowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu czarnoleskiego diecezji radomskiej. Świątynia została zbudowana w latach 1973-1975 według projektu architektów Henryka Dąbrowskiego, Arkadiusza Reszetki i Zbigniewa Rzeźniaka. Budowa polegała faktycznie na obudowaniu starej kaplicy, poświęconej w dniu 7 listopada 1943 roku przez księdza Piotra Bitnego-Szlachty. Władze komunistyczne nie zgodziły się bowiem na wybudowanie trwałego kościoła, tylko na remont starego budynku. Oficjalnie budowa była przedstawiana jako "kapitalny remont, przebudowa". Po zbudowaniu nowego kościoła, kaplica mieszcząca się wewnątrz została rozebrana w dniach 11-13 sierpnia 1975 roku. W dniu 15 lipca 1979 roku budowla została konsekrowana przez biskupa Piotra Gołębiowskiego. Jest to kościół halowy, murowany wzniesiony z czerwonej cegły. Przypisy
Kościół Aniołów Stróżów w Gostomi

Kościół Świętych Aniołów Stróżów w Gostomi − zabytkowa murowana świątynia rzymskokatolicka w Gostomi w województwie opolskim. Kościół jest własnością parafii w Gostomi. Historia Istnienie kościoła parafialnego w Gostomi potwierdza już rejestr dziesięcin z 1335. Wtedy istniała już też parafia. Obecny kościół został wybudowany lub przebudowany w 1783. Wieża jest z 1830. Wystrój wnętrza rokokowy. Zewnętrzny styl jest trudny do określenia. Przy kościele znajduje się cmentarz parafialny. Wnętrze odrestaurowano w 1956. Kościół na przełomie 2023/2024 r. został odmalowany wewnątrz. Przypisy
Kaplica św. Jakuba w Gostyninie

Kaplica świętego Jakuba – jeden z zabytków miasta Gostynina, w województwie mazowieckim. Należy do dekanatu gostynińskiego diecezji płockiej. Znajduje się na cmentarzu powstałym na terenie podgrodzia dawnego grodu kasztelańskiego. Prawdopodobnie pod obecnym kościołem znajdują się pozostałości najstarszej świątyni w Gostyninie, która istniała już w średniowieczu. Kiedy w 1382 roku miasto lokowano na nowym miejscu, w rynku zbudowano nowy kościół, a poprzednia świątynia pozostała w starym grodzie. Drewniany kościół św. Jakuba, uległ zniszczeniu w połowie XVIII w., a już w 1754 roku zbudowano tu nową świątynię, która jednak też później uległa zniszczeniu. Obecna świątynia została wzniesiona w latach 1883-1886. Corocznie, w ostatnią niedzielę lipca, odbywa się w niej odpust poświęcony świętemu Jakubowi Apostołowi. Jest to budowla zbudowana w stylu neogotyckim, murowana z cegły i otynkowana. Wybudowano ją na planie prostokąta. Od strony wschodniej mieści się półkolista absyda. Od strony zachodniej znajduje się wyraźnie wyodrębniona z górnej kondygnacji wieżyczka. Na narożnikach korpusu i wieżyczki umieszczone są pinakle. Kaplica nakryta jest dwuspadowym dachem. Wieżyczka posiada ostrosłupowy hełm. Wewnątrz kaplicy są umieszczone tablice pamiątkowe. Przypisy
Kościół św. Michała Archanioła w Goszczynie

Kościół świętego Michała Archanioła w Goszczynie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu mogielnickiego archidiecezji warszawskiej. Jest jedynym rejestrowanym zabytkiem wsi. Historia i architektura Budowla została wzniesiona w latach 1878-1887 w stylu neoromańskim i została zaprojektowana przez architekta Wojciecha Wawrzyńca Bobińskiego. Kościół powstał dzięki staraniom księdza Jakuba Gozdka i parafian. W dniu 18 czerwca 1887 roku świątynię konsekrował Biskup pomocniczy warszawski Kazimierz Ruszkiewicz. W 1913 roku budowla została przebudowana według projektu architekta Józefa Piusa Dziekońskiego. W latach 1922–1930 dzięki staraniom księdza Henryka Osińskiego świątynia została rozbudowana według projektu architekta Leona Szyllera. Prace polegały na dobudowaniu od strony południowej kaplicy posiadającej wieloboczną wieżę zwieńczoną hełmem. Obecnie kościół prezentuje się jako murowana, otynkowana, bazylika o trzech nawach z fasadą wybudowaną na planie kwadratu. W kondygnacji górnej, z lewej i prawej strony mieszczą się dwa wydłużone okna, wieża zamknięta jest czworokątnym cokołem z arkadami. Zwieńczona jest czworobocznym, wydłużonym dachem, na którym jest umieszczony krzyż. Galeria Przypisy
Kościół Wszystkich Świętych w Gozdowie

Kościół Wszystkich Świętych w Gozdowie – rzymskokatolicki kościół parafialny z przełomu XIX i XX wieku w Gozdowie, należący do dekanatu bielskiego diecezji płockiej. Historia Obecna świątynia została zbudowana w latach 1898–1908. Została zaprojektowana przez Jana Hinza (pojawia się także w źródłach jako projektant Edward Cichocki, lecz jest to mało prawdopodobne). Kościół został ufundowany przez małżeństwo Florentynę i Mariana Kuskowskich, pochodzących z Kuskowa. Na budowę świątyni państwo Kuskowscy wydali 28 tysięcy rubli w złocie. Budowa została rozpoczęta przez księdza Andrzeja Lewandowskiego i dokończona przez księdza Józefa Piekuta. Konsekracja budowli odbyła się w dniu 21 października 1909 roku pod przewodnictwem biskupa Antoniego Juliana Nowowiejskiego. W latach 1942–1945 kościół był zamknięty. 13 marca 1978 roku został wpisany do wojewódzkiego rejestru zabytków (nr rej. 442). Architektura Kościół w stylu neogotyckim, ma powierzchnię użytkową 720 m², jednonawowy z pasem arkad i okien w ścianach nawy. Aneksy dostawione do nawy są niższe od korpusu, nakrywają je dachy jednospadowe, oddzielają je od zewnątrz skarpy. Od strony fasady ma trzy wieże. Świątynia posiada ołtarz główny z bogato wyposażoną nastawą oraz dwa ołtarze boczne, poświęcone Sercu Jezusowemu i św. Antoniemu. Przy kościele znajduje się murowana dzwonnica z początku XX wieku. Przypisy
Kościół Chrystusa Króla w Grabowcu

Kościół Chrystusa Króla w Grabowcu – filialna świątynia katolicka w Grabowcu, należąca do parafii św. Wojciecha w Złotorii. Wzniesiono ją jako kościół ewangelicki. Kościół wzniesiono w 1922 dla parafii ewangelickiej liczącej ponad 1000 wiernych zamieszkujących miejscowości: Grabowiec, Kopanino i Silno, która znajdowała się w strukturach superintendentury (diecezji) toruńskiej Ewangelickiego Kościoła Unijnego. Po II wojnie światowej i opuszczeniu tych terenów przez ludność ewangelicką kościół przejął na potrzeby kultu katolickiego i pierwszą mszę odprawił 29 marca 1948 ks. Stanisław Paluszyński i nadał mu wezwanie Najświętszego Serca Pana Jezusa. W 1967 bp Bernard Czapliński zmienił wezwanie świątyni na obecne. 12 października 1969 biskup ten dokonał konsekracji ołtarza. W latach 2020–2021 kościół został odrestaurowany. Przypisy
Gumienko (jezioro)

Gumienko (dawniej: Humienic) – jezioro w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim, w gminie Sosnowica. Jezioro to jest położone nieopodal wsi Lejno. Od strony wschodniej sąsiaduje z lasem. Jako jedyne jezioro w gminie pod względem typu rybackiego i trofii posiada charakter karasiowy i słabą eutrofizację. Jest także najmniejszym jeziorem w gminie (775 m długości linii brzegowej), ale za to jednym z najgłębszych. Jezioro jest początkiem rzeki Bobrówki, a także bezimiennego cieku, który jest dopływem rzeki Piwonii. Od strony wschodniej zbudowana jest na jeziorze niewielka kładka. Odznacza się dużą ilością osadów dennych. Przypisy
Kościół Znalezienia Krzyża Świętego w Jadowie

Kościół Znalezienia Krzyża Świętego w Jadowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu jadowskiego diecezji warszawsko-praskiej. Historia Budowla została ufundowana przez hrabiego Zdzisława Zamoyskiego. Prace budowlane rozpoczęły się w 1882 roku dzięki staraniom księdza Piotra Brzozowskiego. Budowa zakończyła się w 1886 roku. Świątynię konsekrował arcybiskup warszawski, ksiądz Wincenty Teofil Popiel. Od 1893 roku w kościele znajdują się relikwie Krzyża Świętego ofiarowane przez kardynała Mieczysława Ledóchowskiego, arcybiskupa gnieźnieńskiego i poznańskiego. Obecnie są one oprawione w relikwiarz w kształcie krzyża. W dniu 15 września 2013 roku jadowski kościół został podniesiony do rangi Sanktuarium Świętego Krzyża przez arcybiskupa warszawsko-praskiego Henryka Hosera. Architektura Kościół został zaprojektowany przez architekta Józefa Piusa Dziekońskiego. Został wybudowany w stylu neogotyckim. Elementy i detale architektoniczne świątyni reprezentują styl neoromański. Budowla posiada trzy nawy. W jej wnętrzu są umieszczone organy wybudowane w stylu rokokowym. Na wieży kościelnej znajdują się trzy dzwony. Galeria Przypisy
Rezerwat przyrody Jaskinia Raj

Rezerwat przyrody Jaskinia Raj – rezerwat przyrody nieożywionej na terenie Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego w Chęcinach, w gminie Chęciny, w powiecie kieleckim, w województwie świętokrzyskim. Powierzchnia: 7,83 ha (akt powołujący podawał 7,76 ha) Rok utworzenia: 1968 Dokument powołujący: Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego (obecnie Ministerstwo Środowiska) z 5 października 1968; MP. 44/1968, poz. 316 Numer ewidencyjny WKP: 034 Charakter rezerwatu: częściowy Przedmiot ochrony: wychodnie wapieni dewońskich, Jaskinia Raj z najbogatszą w Polsce szatą naciekową oraz namuliska z cennymi zabytkami archeologicznymi. W skład rezerwatu, oprócz jaskini, wchodzi też fragment rosnącego w jej otoczeniu około stuletniego boru sosnowego. W podszycie rosną: dąb, grab, leszczyna, berberys i kilka gatunków róż. W runie leśnym występuje wiele gatunków roślin chronionych np. wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity, widłak jałowcowaty, sasanka łąkowa i lilia złotogłów. Przez rezerwat przechodzi czerwony szlak turystyczny z Kielc do Chęcin oraz Rowerowy Szlak Architektury Obronnej. Zobacz też Jaskinia Raj Przypisy
Kościół św. Jana Chrzciciela w Jastrzębiu

Kościół świętego Jana Chrzciciela w Jastrzębiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu wierzbickiego diecezji radomskiej. Historia Parafia została przeniesiona do Jastrzębia z Gąsaw Rządowych w 1434. Obecna budowla składa się z zakrystii i prezbiterium wzniesionych w 1677 oraz nawy głównej i transeptu wzniesionych na początku XX wieku. Stara część świątyni została wzniesiona dzięki staraniom i składkom parafian na miejscu drewnianego kościoła spalonego w 1676. Nowszą część świątyni zaczęto budować w 1909 według projektu architekta Jarosława Wojciechowskiego w okresie pełnienia funkcji proboszcza przez ks. Antoniego Kasprzyckiego. Władze nie zgodziły się bowiem na wybudowanie nowego kościoła, tylko na remonty i mniejsze przeróbki. Prace budowlane kontynuowane były przez następnych proboszczów: ks. Leona Tarłę, ks. Leona Wojciechowskiego i ks. Wincentego Michalskiego. W dniu 25 sierpnia 1931 świątynia została konsekrowana przez biskupa Pawła Kubickiego. W latach 40. i 50. XX wieku kościół był przebudowywany dzięki staraniom ks. Piotra Figurskiego. Wystrój W starszej części kościoła znajduje się kamienny portal z ozdobnymi drzwiami żelaznymi, znajdujący się w prezbiterium a także wyrzeźbiona głowa św. Jana Chrzciciela, umieszczona obecnie w portalu oraz epitafium Anny Dadzibosonki herbu Pobóg, posiadające rymowaną, staropolską inskrypcję. Świątynia posiada także obrazy: Matki Boskiej z Dzieciątkiem, namalowany w końcu XVI wieku i Matki Boskiej Bolesnej namalowany w 1636, znajdujący się wcześniej w kościele w Gąsawach Plebańskich. Galeria Przypisy
Kościół św. Michała Archanioła w Jezierzycach Kościelnych

Kościół św. Michała Archanioła w Jezierzycach Kościelnych – rzymskokatolicki kościół (otoczony cmentarzem grzebalnym) w Jezierzycach Kościelnych, w województwie wielkopolskim. Historia Kościół pod wezwaniem św. Michała Archanioła istniał w Jezierzycach już w XIV wieku. W 1466 był tu wymieniany pleban Michał. Przed rokiem 1510 kościół przyłączono do parafii w Gołanicach. W XVI wieku obie świątynie zostały przejęte przez protestantów. Obecna świątynia została wybudowana w 1670 r. z drewna (początkowo bez wieży); w środku ściany otynkowane i pomalowane (bez polichromii); dokumenty wizytacyjne z 1673 r. opisują jej pierwotne wyposażenie. Pożar ołtarza (ok. 1730) wymusił zakup nowej (obecnej) nastawy ołtarzowej z centralnym obrazem św. Michała Archanioła (prawdopodobnie pierwotny Matki Bożej obraz z ołtarza głównego znajduje się obecnie w górnej części). Przez lata kościół modernizowano – powstała najpierw drewniana wieża, a potem jej dolną część wymurowano zostawiając drewniany szczyt. W międzyczasie zniknęła sygnaturka (wieżyczka na środku nawy głównej). Na tynku murowanej części wieży, nad wejściem głównym widnieje napis 1806, który jest najprawdopodobniej datą przebudowy murowanej wieży (bądź jej renowacji). W 1963 wykonano (czynem społecznym mieszkańców) trwały, murowany fundament, gdyż oryginalne podwaliny uległy zniszczeniu. Kruchtę boczną i zakrystię połączono. Do rejestru zabytków kościół został wpisany 20 marca 1970. W latach 2004–2006 przeprowadzono remont wieży, dachu i odświeżono wnętrze kościoła. W 2006 zainstalowano sygnalizację przeciwpożarową i antywłamaniową. W latach 2016–20 przeprowadzono renowację ołtarza głównego, bocznego i zabytkowej ambony oraz prospektu organowego. W trakcie prac potwierdzono istnienie pierwotnej nastawy ołtarzowej (i mocowania), odkryto pierwotne belki ołtarza głównego z wyraźnymi śladami ognia (po jednej stronie). Kościół i Parafia jest pod opieką proboszcza w Gołanicach. Architektura Obiekt wzniesiono na planie prostokąta w konstrukcji zrębowej, na podmurówce. Wnętrze jest otynkowane. Dach jest kryty gontem. Wyposażenie Wyposażenie pochodzi z różnych epok: późny renesans reprezentują dwa krucyfiksy (z XVI/XVII w.). W stylu barokowym wykonano krucyfiks z ok. 1700 i ambonę. Ołtarz pochodzi z drugiej ćwierci XVIII wieku. Galeria Przypisy
Kościół mennonicki w Jeziorze

Kościół mennonicki w Jeziorze – nieużytkowana świątynia mennonitów w miejscowości Jezioro. Historia Pierwsi osadnicy mennoniccy przybyli w okolice Jeziora w 1580. Obecny kościół wzniesiony został w 1899. W pobliżu znajduje się cmentarz mennonicki z XVIII wieku. Po wysiedleniu z Żuław w 1945 ludności mennonickiej uznanej przez władze za niemiecką zamarło w Jeziorze życie religijne mennonitów. Ich świątynia pełniła później funkcję magazynu zbożowego. Obecnie jest niezagospodarowana. Zgodnie z zapowiedzią opublikowaną na witrynie Starostwa Powiatowego w Elblągu, obiekt czeka na adaptację na cele muzealne. Architektura Kościół został wzniesiony w stylu neogotyckim. Jest to budowla jednonawowa. Przypisy
Jezioro Cycowe

Jezioro Cycowe – jezioro eutroficzne na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim w gminie Sosnowica. Jezioro Cycowe jest położone pomiędzy Zienkami a Komarówką. Długość jego brzegu wynosi 1235 metrów, a objętość tego jeziora wynosi 287 tys. m³. Jezioro to ma muliste dno i brzegi, do których dostęp jest utrudniony. Jest jednym z trzech (po Gumienku i Zienkowskim) naturalnych jezior na terenie gminy Sosnowica. Jezioro ma typ rybacki linowo-szczupakowy. Opis słownika geograficznego Cycowe, jezioro we wsi Zienki, w powiecie włodawskim, w zlewie Wieprza wraz z przyległem mu jeziorem Dolne rozległe 90 mórg. (opis podaje Bronisław Chlebowski SgKP tom I strona 720) Uwagi W dacie sporządzania noty słownika wieś Komarówka jeszcze nie istniała. Przypisy
Jezioro Przystajne

Jezioro Przystajne – jezioro typu rynnowego położone w województwie podlaskim, powiecie suwalskim, gminie Przerośl. W pobliżu leży Romanówka i Przystajne, od którego bierze swoją nazwę. Jezioro ma kształt podłużnej, wygiętej rynny o brzegach łagodnie schodzących do jeziora. Linia brzegowa jest słabo urozmaicona, a dno jest piaszczyste lub piaszczysto-żwirowe, zamulone przy brzegach i gęsto porośnięte szuwarami. Obszar jeziora otaczają głównie pola. Maksymalna głębokość wynosi do 15,9 metra. Przez jezioro przepływa ciek wodny, mający źródło w Jeziorze Białym Filipowskim, a następnie płynący do Jeziora Krzywego Filipowskiego. Przy północno-zachodnim krańcu znajdują się tereny podmokłe z kolejnym małym jeziorkiem. Stwarza stosunkowo dobre warunki do wędkowania. Bibliografia Informacje na stronie Pascala Informacje na stronie TwojaSuwalszczyzna.pl Lokalizacja na Wikimapii
Kaplica św. Matki Teresy z Kalkuty w Kamionkach

Kaplica pw. św. Matki Teresy z Kalkuty - katolicka kaplica znajdująca się w Kamionkach (gmina Kórnik), poza centrum wsi, na prawym brzegu Kopla. Pełni tymczasowo rolę kościoła parafialnego do czasu wybudowania właściwego kościoła. Historia Pierwsze działania mające na celu budowę świątyni podjęto w 2012, jeszcze przed dekretem o powołaniu parafii z 1 stycznia 2013 (wydzielonej z parafii głuszyńskiej w Poznaniu). W marcu 2013 przeprowadzono pierwsze prace przygotowujące teren pod budowę. 2 czerwca 2013 abp Stanisław Gądecki poświęcił krzyż i teren pod budowę. 11 października 2013 otrzymano pozwolenie na budowę, a już w listopadzie wylano fundamenty. Wiosną 2014 budynek został ukończony. 28 września 2014 abp Gądecki poświęcił kościół. Twórcą tej neomodernistycznej świątyni był architekt Marcin Lewandowicz. Kaplica w Kamionkach jest pierwszym obiektem sakralnym w archidiecezji poznańskiej noszącym wezwanie bł. Matki Teresy z Kalkuty. Turystyka Świątynia w Kamionkach jest punktem startowym Drogi Łagodności – jednej z Rogalińskich Dróg, czyli przyrodniczych szlaków pielgrzymkowo-turystycznych utworzonych z okazji 200-lecia kościoła pw. św. Marcelina w Rogalinie. Dla tego szlaku botanik, Zbigniew Celka, napisał broszurę przyrodniczą pt. „Rośliny i człowiek”, o gatunkach towarzyszących człowiekowi i inwazyjnych. Przypisy