NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Radowie Wielkim

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Radowie Wielkim – katolicki kościół parafialny zlokalizowany we wsi Radowo Wielkie w gminie Radowo Małe, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Historia i architektura Pierwszy kościół w Radowie Wielkim powstał w 1491 roku z fundacji rodziny von Borcków. W 2. połowie XVII wieku na jego miejscu postawiono istniejącą do dzisiaj świątynię. Jest to budowla na planie prostokąta, murowana z cegły, z dostawioną w późniejszym okresie nawą poprzeczną. Okna zakończone są ostrołukowo. Do kościoła dostawiona jest wieża na planie czworoboku, z ostrołukowymi oknami w izbie dzwonów, w wyższej kondygnacji oszalowana i nakryta niskim, czterospadowym dachem. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. Nad wejściem znajduje się drewniana empora, wsparta na dwóch słupach. Nawa poprzeczna otwarta jest ku reszcie kościoła wielkim łukiem odcinkowym, jej gładkie ściany nie są związane z nawą główną. W prezbiterium znajduje się XVII-wieczny, renesansowy ołtarz z okuciami na gzymsach. Zachowała się także przyścienna, drewniana ambona z XVIII wieku, XVII-wieczna chrzcielnica, XVII-wieczny świecznik i dwa cynowe lichtarze z około 1797 roku. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 7 września 1945 roku. Od 1975 roku jest kościołem parafialnym. Przypisy
Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Rekowie

Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Rekowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Rekowo w gminie Radowo Małe, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii św. Józefa Oblubieńca w Mieszewie. Historia i architektura Kościół, murowany w technice ryglowej, został wzniesiony w 1802 roku z fundacji Philippa Georga Johana von Borcke. Wzniesiony na rzucie prostokąta, na kamiennej podmurówce, jest budowlą salową z zamkniętym trójbocznie prezbiterium. W zachodniej części korpusu nawowego znajduje się drewniana, dwukondygnacyjna wieża, zakończona ośmioboczną latarnią z barokowym hełmem. Otwory okienne oraz portal wejściowy mają kształt prostokąta. Świątynię nakrywa pięciospadowy dach. W środku kościoła znajduje się obiegająca trzy ściany empora, wsparta na filarach. Zachowały się dwa cynowe lichtarze z 1802 roku. Po II wojnie światowej został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 29 czerwca 1946 roku. Przypisy
Kościół św. Michała Archanioła w Rogowie

Kościół św. Michała Archanioła w Rogowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Rogowo w gminie Radowo Małe, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Matki Bożej Szkaplerznej w Radowie Małym. Historia i architektura Kościół został wzniesiony w 2. połowie XVII wieku, przypuszczalnie na miejscu wcześniejszej świątyni. Głównym fundatorem był Joachim Balthasar von Dewitz. Wzniesiony z kamienia polnego na planie prostokąta, jest budowlą salową, orientowaną. Od strony wschodniej posiada trójbocznie zamknięte prezbiterium. Od zachodu do kościoła dostawiona jest dwukondygnacyjna wieża. Nawę główną nakrywa dwuspadowy dach, wieżę natomiast czterospadowy. W ścianie południowej umieszczony jest trójuskokowy, ostrołukowy portal wejściowy z tympanonem. W 1870 roku kościół przeszedł gruntowną przebudowę w duchu neogotyckim. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany, malowany strop. Ściany są pobielane, posadzka wylana cementem. W prezbiterium znajduje się dwukondygnacyjny ołtarz barokowy z 1694 roku, z obrazem przedstawiającym Ostatnią Wieczerzę w predelli, w pierwszej kondygnacji ze sceną Ukrzyżowania, w drugiej ze sceną Zmartwychwstania. Ponadto w kościele zachowały się: barokowa ambona z wizerunkami czterech Ewangelistów i sześciobocznym baldachimem, pozostałości po emporze kolatorskiej, XIX-wieczna chrzcielnica ze sztucznego piaskowca. W oknach znajdują się witraże, wykonane w 1980 roku przez Bernarda i Michała Ratajskich ze Szczecina. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 29 września 1945 roku. Przypisy
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Siedlicach

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Siedlicach – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Siedlice w gminie Radowo Małe, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii św. Józefa Oblubieńca w Mieszewie. Historia i architektura Murowany w technice ryglowej kościół został zbudowany w połowie wieku XVIII. Sytuowany na planie prostokąta, jest budowlą salową, zamkniętą od wschodu pięciobocznym prezbiterium. Okna w korpusie nawowym zakończone są trójkątnie. Od strony zachodniej znajduje się dwukondygnacyjna wieża, częściowo wchodząca w nawę, zakończona osadzonym na bębnie barokowym hełmem, zwieńczonym kulą z krzyżem. W ścianach wieży umieszczone są okrągłe otwory, w jej przyziemiu natomiast znajduje się prostokątny portal wejściowy. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. W prezbiterium znajduje się ołtarz w formie tryptyku, z figurą Matki Bożej z Dzieciątkiem w części centralnej. W oknach za ołtarzem wstawione są witraże z postaciami św. Piotra i św. Pawła. Zachowała się też XIX-wieczna ambona w kształcie kielicha. Nad ścianą zachodnią i częściowo nad ścianami bocznymi znajduje się drewniana empora chórowa z ażurową balustradą, wsparta na czterech filarach. Po II wojnie światowej został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 8 grudnia 1945 roku. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła i św. Andrzeja Apostoła w Strzmielach

Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła i św. Andrzeja Apostoła w Strzmielach – rzymskokatolicki kościół filialny, znajdujący się we wsi Strzmiele w gminie Radowo Małe w powiecie łobeskim. Należy do parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Łobzie. Historia i architektura Kościół został wzniesiony w 1722 roku na miejscu wcześniejszej, XIV-wiecznej świątyni. Budowę upamiętnia data, umieszczona w polichromii nad portalem wejściowym. Murowana z cegły budowla jest kościołem salowym, orientowanym. Od strony wschodniej zamyka ją pięcioboczne prezbiterium. Nawa kryta jest dachem dwuspadowym. Okna zamknięte są pełnołukowo. W ścianie południowej znajduje się barokowy portal. Od zachodu do kościoła przylega ośmioboczna wieża, kryta dachem typu namiotowego. W jej licu umieszczone są podłużne otwory okienne, w przyziemiu natomiast pełnołukowy portal. Po II wojnie światowej kościół był czynny do 1953 roku, następnie został opuszczony. Początkowo wykorzystywany był na budynek owczarni, później ulegał stopniowej dewastacji. W 1992 roku z inicjatywy ks. proboszcza Wacława Pławskiego rozpoczęła się odbudowa świątyni na zasadzie rekonstrukcji. Poświęcenia kościoła dokonał w dniu 8 sierpnia 1995 roku biskup Marian Przykucki. Przypisy
Kościół św. Antoniego w Dorowie

Kościół św. Antoniego w Dorowie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Dorowo w gminie Resko, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Radowie Wielkim. Historia i architektura Murowany w konstrukcji ryglowej kościół wzniesiony został w XVIII wieku. Sytuowany na planie prostokąta, posadowiony jest na ceglanej podmurówce. Od strony wschodniej budowlę zamyka trójboczne prezbiterium. Otwory okienne zakończone są półokrągło. Od zachodu do kościoła przylega węższa od nawy wieża na planie kwadratu, wzniesiona w konstrukcji ryglowej. Górna kondygnacja wieży, oszalowana, zakończona jest ośmioboczną latarnią zwieńczoną barokowym hełmem krytym gontem. W prezbiterium znajdują się współczesne, wykonane z drewna ołtarz, mensa ołtarzowa i pulpit. W centralnej części ołtarza umieszczona jest figura św. Antoniego z Dzieciątkiem Jezus na ręce. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 1 października 1945 roku. Przypisy
Kościół św. Stanisława Kostki w Iglicach

Kościół św. Stanisława Kostki w Iglicach – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Iglice w gminie Resko, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Resku. Historia i architektura Murowany w technice ryglowej kościół wzniesiony został w 1696 roku. Należy do najstarszych kościołów ryglowych na Pomorzu, obok budowli w Dzisnej i Tatyni. Ufundowany został przez rodzinę von der Osten. Sytuowany na rzucie prostokąta, jest budowlą salową, z drewnianą wieżą dobudowaną nad korpusem nawowym pod koniec XIX wieku. Wieżę nakrywa ostrosłupowy dach hełmowy z krzyżem na szczycie. Wewnątrz kościoła, przy ścianie zachodniej ustawiona jest empora muzyczna, częściowo zachodząca na ściany boczne. W zdobionym roślinnym ornamentem kolumnowym ołtarzu umieszczony jest współczesny obraz św. Stanisława Kostki. Zachowała się XIX-wieczna ambona i część ławek. Dawniej w kościele znajdował się także grobowiec Ernestine Christine von der Osten. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 1 października 1946 roku. Przypisy
Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Łabuniu Wielkim

Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Łabuniu Wielkim – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Łabuń Wielki w gminie Resko, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Resku. Historia i architektura Kościół został zbudowany w XIX wieku na miejscu wcześniejszej, XV-wiecznej świątyni. Wzniesiony z cegły na kamiennej podmurówce, na planie prostokąta, posiada od wschodu wyodrębnione, zamknięte pięciobocznie prezbiterium. Kryty jest dwuspadowym, ceramicznym dachem. Nad zachodnią częścią korpusu nawowego nasadzona jest czworoboczna, drewniana wieża o konstrukcji szkieletowej. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 1 września 1945 roku. Przypisy
Kościół Ducha Świętego w Łosośnicy

Kościół Ducha Świętego w Łosośnicy – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Łosośnica w gminie Resko, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Resku. Historia i architektura Kościół został wzniesiony w XV wieku. Murowany z kamieni narzutowych, jest budowlą bezwieżową, sytuowaną na rzucie prostokąta. W XIX wieku przeszedł przebudowę, w trakcie której przemurowano okna, zmieniając ich pierwotny kształt i proporcje. W ścianie południowej znajduje się trójuskokowy, ostrołukowy portal. Dwuuskokowe okna zamknięte są łukiem koszowym. Ościeża okien i portalu murowane są z cegły. Świątynia kryta jest dwuspadowym dachem z dachówki karpiówki. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany strop. Na wyposażeniu zachowały się XVII-wieczna ambona i stalle, XVIII-wieczna chrzcielnica i XIX-wieczny krucyfiks. Przed kościołem ustawiony jest głaz z wyrytym symbolem miecza, upamiętniający poległych w I wojnie światowej. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 2 sierpnia 1945 roku. Przypisy
Zamek Borcków w Resku

Zamek Borcków w Resku – jeden z rejestrowanych zabytków miasta Resko, w powiecie łobeskim, w województwie zachodniopomorskim. Obecnie w stanie ruiny. Zamek powstał oryginalnie jako budowla drewniano-ziemna. Należał do rycerskiego rodu Borcków. Murowany budynek został zbudowany zapewne w II połowie XIV wieku. Na przełomie XVII/XVIII wieku warownia uległa zniszczeniu. Zmienili się w tym czasie jej właściciele. Do dziś można zobaczyć małe wzniesienie, na obrzeżach którego w paru miejscach zachowały się kamienie, będące dawniej częścią muru obwodowego. Przypisy
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Siwkowicach

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Siwkowicach – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Siwkowice w gminie Resko, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Przemienienia Pańskiego w Płotach. Historia i architektura Kościół wzniesiony został w XIV wieku. W XVI lub XVII wieku od strony zachodniej dobudowana została drewniana wieża, którą w 1903 roku zastąpiono nową, murowaną. Kościół jest budowlą salową, sytuowaną na rzucie prostokąta. Jako budulec wykorzystany został kamień, narożniki, obramienia okien i portali oraz najwyższą kondygnację wieży wymurowano natomiast z cegły. Od strony południowej do nawy przylega zakrystia. Szczyt ściany wschodniej zdobiony jest maswerkami i fryzami. W górnej partii wieży znajdują się trzy okna i dwie dubeltowo zakończone blendy. W jej przyziemiu umieszczony jest ostrołukowy portal wejściowy. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. Nad wejściem znajduje się XIX-wieczna empora z prospektem organowym. Zachowała się XVIII-wieczna ambona i neogotycki ołtarz zwieńczony kwiatonami. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w 1946 roku. Przypisy
Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Starej Dobrzycy

Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Starej Dobrzycy – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Stara Dobrzyca w gminie Resko, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Starogardzie. Historia i architektura Kościół wzniesiony został w 1711 roku, na miejscu wcześniejszej świątyni. Murowany w konstrukcji ryglowej, rozplanowany został na rzucie prostokąta, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium od strony wschodniej. W 1886 roku kościół został otynkowany z zewnątrz. Od strony zachodniej znajduje się masywna wieża, murowana z kamieni narzutowych i cegieł. W wyższej kondygnacji wieża nadbudowana jest w konstrukcji ryglowej i nakryta dachem namiotowym. Zawieszony na wieży dzwon został najprawdopodobniej odlany w warsztacie Kredewitza w Kołobrzegu w 1678 roku. Wnętrze kościoła nakrywa płaski, drewniany strop. Nad wejściem znajduje się empora z wejściem po schodkach, z której można przejść do wieży. Z wyposażenia zachował się XVIII-wieczny ołtarz ambonowy z kolumienkami i akantową dekoracją oraz XVII-wieczne stalle. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 10 sierpnia 1946 roku. W 1997 roku miały miejsce prace restauratorskie. Przypisy
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chwarstnie

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chwarstnie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Chwarstno w gminie Węgorzyno, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii św. Tomasza Apostoła w Runowie. Historia i architektura Wzniesiony w XVI wieku kościół murowany jest z kamieniu narzutowych. Sytuowany jest na planie prostokąta. Szczyt wschodni murowany jest w konstrukcji ryglowej. Dwa okna w ścianie wschodniej zamknięte są łukiem okrągłym, pozostałe okna zostały przemurowane w XIX wieku. Od strony zachodniej do kościoła dostawiona jest drewniana, oszalowana wieża, nakryta hełmem. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany strop. Nad wejściem znajduje się wsparta na filarach empora. W kościele zachowała się rzeźbiona ambona z postaciami Ewangelistów. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 15 sierpnia 1945 roku. Przypisy
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Cieszynie

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Cieszynie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Cieszyno w gminie Węgorzyno, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii św. Tomasza Apostoła w Runowie. Historia i architektura Kościół, murowany w technice ryglowej, rozplanowany został na rzucie prostokąta. Wzniesiony został w 1740 roku. Zakończony jest pięciobocznie zamkniętym prezbiterium. Nawa kryta jest dwuspadowym dachem. Otwory okienne mają kształt prostokątny. Od strony południowej dostawiona jest murowana w technice ryglowej wieża na planie kwadratu, zwieńczona ośmiobocznym strzelistym hełmem, zakończonym kulą z krzyżem. Obok kościoła znajduje się także wolnostojąca, drewniana dzwonnica. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. Na ścianie południowej umieszczona jest empora muzyczna, wsparta na czterech profilowanych słupach. Zachowały się elementy zdobień XVII-wiecznego ołtarza, w którym wstawiony jest współczesny obraz Najświętszego Serca Pana Jezusa. Na wewnętrznej ramie drzwi prowadzących z nawy do wieży umieszczony jest barokowy kartusz. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 15 września 1946 roku. Przypisy
Kościół św. Mateusza Apostoła w Gardnie

Kościół św. Mateusza Apostoła w Gardnie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Gardno w gminie Węgorzyno, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Węgorzynie. Historia i architektura Kościół został zbudowany w 1737 roku z fundacji ówczesnego właściciela Gardna, Augustina Heinricha von Borck. Wzniesiony został w konstrukcji ryglowej, na kamiennej podmurówce. Sytuowany na rzucie prostokąta, nakryty jest dachem dwuspadowym. Portal wejściowy i okna mają kształt prostokątny. Od strony zachodniej do kościoła przylega wolnostojąca, drewniana wieża na planie czworoboku, z ośmioboczną latarnią nakrytą hełmem. Przy południowo-wschodnim narożniku kościoła znajduje się niewielka przybudówka. Obok kościoła ustawiony jest pomnik ku czci poległych w I wojnie światowej. Wnętrze kościoła nakrywa płaski, drewniany strop. Nad wejściem znajduje się wsparta na filarach empora. Druga empora, mająca kształt podkowy, znajduje się za ołtarzem, pod nią umieszczona jest zakrystia. Drewniany ołtarz wykonany jest w stylu późnobarokowym. W centralnej części nawy, pod posadzką, znajduje się krypta grzebalna. Po II wojnie światowej został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 21 września 1947 roku. Przypisy
Kościół św. Anny w Ginawie

Kościół św. Anny w Ginawie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Ginawa w gminie Węgorzyno, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii Matki Bożej Różańcowej w Storkowie. Historia i architektura Murowany w technice ryglowej kościół został zbudowany w 1787 roku. Na belce nadproża zachowała się inskrypcja o treści Gloria in Exelsis Deo F. W. v. Hertzberg Anno He Honing, zur October 1 1787, upamiętniająca jego fundatora, F.W. von Hertzberga. Jest to budynek salowy, zakończony trójbocznie zamkniętą absydą. Dostawiona jest do niego kruchta, w której znajduje się portal wejściowy. W środku, nad wejściem, znajduje się drewniana empora, wsparta na pięciu słupach. Otwory okienne mają kształt prostokątny. W latach 1868–1869 miał miejsce remont świątyni. Od strony zachodniej kościół posiada wieżę zwieńczoną barokowym hełmem, częściowo wchodzącą w obręb budynku. Wieża, oryginalnie drewniana, podczas remontu w 2009 roku została wymieniona na murowaną. Po II wojnie światowej został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 6 stycznia 1949 roku. Przypisy
Kościół Matki Bożej Gromnicznej w Kraśniku Łobeskim

Kościół Matki Bożej Gromnicznej w Kraśniku Łobeskim – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Kraśnik Łobeski w gminie Węgorzyno, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii św. Jana Chrzciciela w Sielsku. Historia i architektura Murowany z cegły, neogotycki kościół został zbudowany w XIX wieku. Sytuowany na rzucie prostokąta, jest budowlą bezwieżową, zakończoną od strony prezbiterialnej trójbocznie. Wsparty jest przyporami. W zachodniej części kalenicy osadzona jest otwarta dzwonnica z małym dzwonem. Okna i portale zakończone są ostrołukowo. Nad wejściem głównym umieszczone są dwa oculusy, osadzone w niszach. Wnętrze nakryte jest podwyższonym, belkowanym stropem. Nad wejściem umieszczona jest empora chórowa. Trójbocznie zamknięta część prezbiterium pełni funkcję zakrystii, znajduje się w niej także przejście na ambonę. Ambona oraz stalle pochodzą z XVIII wieku. W kościele znajduje się XVII-wieczny ołtarz ze sceną Ukrzyżowania, ozdobiony kolumienkami, figurkami aniołów i rzeźbą Chrystusa Zmartwychwstałego na szczycie. W zakrystii zachował się malowany temperą na drewnie XVIII-wieczny obraz, przedstawiający głowę Chrystusa w cierniowej koronie. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 2 lutego 1946 roku przez ks. Franciszka Jastrzębskiego. Poza kościołem, na wschód od niego, znajduje się XIX-wieczne mauzoleum o półkolistym kształcie. Umieszczone są w nim nisze z osadzonymi w nich płytami nagrobnymi, poprzedzielane kolumnami zwieńczonymi główkami aniołków. W centralnej części mauzoleum umieszczony jest medalion z głową Chrystusa. Przypisy
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Mielnie

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Mielnie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Mielno w gminie Węgorzyno, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii św. Jana Chrzciciela w Sielsku. Historia i architektura Murowany w konstrukcji ryglowej kościół powstał na przełomie XVII i XVIII wieku z fundacji rodziny Wedlów. Jest budowlą salową, sytuowaną na planie prostokąta, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Okna i portal wejściowy mają kształt prostokątny. Przy zachodniej ścianie kościoła dostawiona jest wolnostojąca wieża dzwonna w konstrukcji drewnianej, nakryta hełmem. Obok kościoła znajduje się cmentarz, otoczony drewnianym płotem. Wnętrze kościoła nakrywa belkowany strop drewniany, wsparty na dwóch drewnianych kolumnach. Nad wejściem znajduje się wsparta na dwóch słupach drewniana empora chórowa. Zachował się neogotycki ołtarz w formie tryptyku, w którym wstawiona jest współczesna rzeźba Matki Boskiej. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 14 października 1945 roku przez ks. Franciszka Jastrzębskiego. Przypisy
Kościół św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Mieszewie

Kościół św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Mieszewie – katolicki kościół parafialny zlokalizowany we wsi Mieszewo w gminie Węgorzyno, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Historia i architektura XV-wieczna, gotycka bryła kościoła została wzniesiona z kamieni narzutowych. Rozplanowana została na rzucie prostokąta. Otwory okienne i portal zakończone są łukami ostrymi. W XIX wieku od strony zachodniej została dobudowana czterokondygnacyjna wieża na planie kwadratu, nakryta ośmiobocznym hełmem. W ścianach wieży umieszczone są ostrołukowe okna i oculusy. Zawieszone są na niej dwa dzwony, z 1865 i 1895 roku. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. Nad wejściem znajduje się empora chórowa z 1623 roku. W posadzce zachowała się XVIII-wieczna płyta nagrobna. Przy kościele znajduje się cmentarz poległych w I wojnie światowej z pomnikiem poświęconym dawnym właścicielom Mieszewa, rodzinie von Dewitz. Po II wojnie światowej został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 19 marca 1946 roku. Od 1985 roku pełni funkcję kościoła parafialnego. Przypisy
Kościół św. Marii Magdaleny w Przytoniu

Kościół św. Marii Magdaleny w Przytoniu – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Przytoń w gminie Węgorzyno, w powiecie łobeskim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Węgorzynie. Historia i architektura Kościół, wzniesiony na początku XVIII wieku, zbudowany został w technice ryglowej, na kamiennej podmurówce. Rozplanowany został na rzucie prostokąta, z pięciobocznym zamknięciem od strony wschodniej. Małe okna, umieszczone wysoko pod okapem, mają czworokątny kształt. Drzwi wejściowe znajdują się na południowej ścianie kościoła. Od zachodu do świątyni dostawiona jest niewysoka, wolnostojąca drewniana wieża, na której zawieszone są dwa dzwony z 1582 i 1592 roku. Teren kościoła otacza dawny cmentarz ogrodzony kamiennym murem, z pomnikiem ku czci poległych w I wojnie swiatowej. Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. W środku znajdują się wykonane z drewna empora, chrzcielnica i ławki. Zachował się barokowy ołtarz z 1707 roku, zdobiony czterema kolumnami oraz rzeźbami świętych i aniołów, w środku którego wstawiony jest obraz św. Marii Magdaleny. Zaginęły znajdujące się dawniej na wyposażeniu świeczniki z około 1600 roku i świecznik z 1678 roku. Po II wojnie światowej został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 22 lipca 1946 roku. Przypisy