NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kloster Jędrzejów

Kloster Jędrzejów (lateinisch Abbatia B.M.V. de Andreovia) ist eine der Gottesmutter und dem hl. Adalbert von Prag geweihte Zisterzienserabtei in der Stadt Jędrzejów in der Woiwodschaft Heiligkreuz in Polen. Sie liegt, 38 km südwestlich von Kielce. Geschichte Das Kloster wurde 1140 durch Janik, den späteren Bischof von Breslau sowie Erzbischof von Gnesen, für Zisterzienser aus dem Kloster Morimond gegründet und 1149 besiedelt. Es war die 21. Tochter der Primarabtei Morimond. Von Jędrzejów wurden Kloster Szczyrzyc und Kloster Rauden gegründet. 1819 wurde das Kloster aufgehoben. 1865 bis 1875 lebten dort Franziskaner. 1945 kehrten die Zisterzienser zurück. Bauten und Anlage Die Kirche wurde unter Einbeziehung von Teilen einer romanischen Anlage in der Westwand im ersten Viertel des 13. Jahrhunderts errichtet. Sie ist eine Pfeilerbasilika mit vierjochigem Langhaus und Querschiff, an dessen Armen sich je zwei Seitenkapellen befinden (vgl. Kloster Sulejów). Sie wurde mehrfach verändert, so in der zweiten Hälfte des 15. Jahrhunderts sowie im Barock 1728 bis 1730, 1732 bis 1742 und 1751 bis 1754. Dabei wurden im Osten eine Blendfassade sowie Türme hinzugefügt. Gestühl, Kanzel, Orgel und Hochaltar stammen aus dem Spätbarock. Eine Seitenkapelle birgt die Reliquien des Krakauer Bischofs Wincenty Kadłubek. Die Klausur liegt rechts von der Kirche. Die Klostergebäude wurden Anfang des 20. Jahrhunderts teilweise abgetragen. Mönche Bernard Bogdanowicz (* um 1640 in Koprzywnica; † 23. November 1722 in Rom), geistlicher Autor Literatur Jerzy Loziński: Kunstdenkmäler in Polen, Krakau und Südostpolen. Deutscher Kunstverlag, München und Berlin 1984, S. 420 f (mit Plan), ISBN 3-422-00385-1 Hanna Faryna-Paszkiewicz, Małgorzata Omilanowska, Robert Pasieczny: Atlas zabytków architektury w Polsce. Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2001, S. 459, ISBN 83-01-13478-X Günther Binding, Matthias Untermann: Kleine Kunstgeschichte der mittelalterlichen Ordensbaukunst in Deutschland. Wissenschaftliche Buchgesellschaft Darmstadt, 2001 (3., erg. Aufl.), S. 248 (Plan), ISBN 3-534-15061-9 Joanna Szarska: Das Zisterzienserkloster Jędrzejów und die Klöster in Kleinpolen. In: Ulrich Knefelkamp, Wolfgang F. Reddig: Klöster und Landschaften, Zisterzienser westlich und östlich der Oder. 2. Aufl. scripvaz Verlag Frankfurt/O. 1999, S. 171–174, ISBN 3-931278-19-0, m. LitVerz. Dobosz: Proces fundacyjny i pierwone uposażenie opactwa Cystersów w Jędrzejowie. In: Cystersi w Polsce, 1990, S. 40–79 Weblinks Website der Zisterzienserabtei Jędrzejów (polnisch)
Jędrzejów Abbey

Jędrzejów Abbey is a Cistercian abbey founded in the 12th century in Poland. The town of Jędrzejów grew around it. Blessed Polish bishop of Kraków and historian, Wincenty Kadłubek, lived in this monastery for 5 years and was buried there. In the 15th century, the sculptor Veit Stoss (Polish: Wit Stwosz) worked there. External sources Media related to Church of Blessed Wincenty Kadłubek, Jędrzejów at Wikimedia Commons
Cisterciënzenklooster in Jędrzejów

Het Cisterciënzenklooster in Jędrzejów (Pools: Archiopactwo Cystersów w Jędrzejowie) is een 12e-eeuwse Cisterciënzenklooster nabij Jędrzejów. Het klooster is een beschermd architectonisch monument. Geschiedenis Het van oorsprong gefortificeerde klooster is in 1149 door de bisschop Jan Gryfita als het eerste Cisterciënzenklooster in Polen gesticht en in 1210 door Maurus van Krakau ingewijd. De bouwstenen waren afkomstig uit het Skowronna-gebied. Het klooster werd bekend als de residentie van de kroniekschrijver Vincentius Kadłubek, die in 1218 afstand had genomen van zijn bisschopsamb, en aldaar in 1223 stierf. In 1633 werden zijn relikwieën opgegraven en naar het altaar gebracht. Het klooster is in 1260, tijdens de Tweede Mongoolse invasie van Polen door de Gouden Horde geplunderd en in de 18e eeuw, na een verwoestende brand, in de barokstijl herbouwd. Het interieur stamt uit de periode 1728-1754. De oudste constructies zijn romaans. Na de Tweede Wereldoorlog keerden de Cisterciënzers terug in het klooster. De schilderijen in het klooster weergeven en eren de lange geschiedenis van de Cisterciënzers. Abten Wojciech Ziemicki Galerij
Abația Jędrzejów

Abația Jędrzejów este o fostă abație cisterciană fondată în secolul al XII-lea în Polonia. Orașul Jędrzejów s-a format în jurul ei. Fericitul episcop de Cracovia și istoric polonez, Wincenty Kadłubek, a trăit în această mănăstire timp de 5 ani și a fost înmormântat acolo. În secolul al XV-lea sculptorul Veit Stoss (în poloneză Wit Stwosz) a lucrat acolo. Legături externe Materiale media legate de Abația Jędrzejów la Wikimedia Commons
Kołbacz Abbey

The Kołbacz Abbey is a former Cistercian monastery located in Kołbacz, Poland, listed as a Historic Monument of Poland. It had several subsidiaries, with the other main centers located in Oliwa, Bierzwnik, and Mironice. It was itself a subsidiary of Clairvaux Abbey, Ville-sous-la-Ferté, although the funding monks originally arrived from the Danish Esrum Abbey in Zealand. The abbey was founded in 1173 with the original Latin name "Mera Vallis", but eventually the older Slavic name, Kołbacz became closely associated with the place. The monks were invited into Pomerania by Warcisław II Świętoborzyc, a castellan of Szczecin, as part of an agreement with Valdemar I of Denmark, who had besieged Szczecin and made Warcisław his vassal. The foundation was affirmed by Duke Bogusław I in 1173. The first abbot was Reinhold and the abbey began its activities in 1174. The wealth of the Abbey was based on banking, as much as land ownership. The abbey played an important role in the development of German settlements in the area, which was very popular in Poland. as the first villages of German-speaking inhabitants were founded close to the abbey. Currently it is the site of an agricultural complex near Szczecin, which partly houses the Zoological Experimental Institute of the Kraków Technical Institute. Gallery References See also List of abbeys and priories in Europe
Цистерцианское аббатство (Колбач)

Цистерцианское аббатство в Колбаче — соборный монастырский комплекс цистерцианцев в поселении Колбач (Кольбац) Старе-Чарновой гмины Грыфинского повета (Западно-Поморское воеводство, Польша) периода XIII—XVI веков. Один из самых ценных древних исторических памятников кирпичной кладки готического зотчества в Западной Померании. История В 1173 году кастеляном Щецина Вартиславом II Свантибором, по согласованию с Вальдемаром I Великим, с севера датского острова Зеландия были приглашены в Колбач монахи цистерцианского ордена, которые впоследствии прибыли из Эсрумского аббатства — ответвления цистерцианского аббатства Клерво (фр. Clairvaux от лат. Clara Vallis «Ясная долина») во Франции, основав новое поселение. Основание аббатства было одобрено князем Богуславом I. Первоначально данное место планировалось назвать «Чистая долина» (лат. Mera Vallis), но по неизвестным причинам оно осталось под старым славянским наименованием Колбач. Первым настоятелем к началу деятельности аббатства в 1174 году был Рейнхольд. Появление аббатства послужило толчком к зарождению и развитию поселений всего региона: селений Реково и Рептово Старгардского повета Западно-Поморского воеводства, Струг, Сосновка (в настоящее время — Плония), и Жмерница — часть города Щецин), Домбе (пол. Dabie, нем. Altdamm, Alt-Damm — Альтдамм). Финансовое благополучие аббатства строилось за счёт банковской деятельности и на праве собственности на землю. Кольбацский монастырь основал три дочерние ветви: 1186 год — Цистерцианское аббатство в Оливе (село Олива (район Гданьска) пол. Oliwa, нем. Oliva); 1280—1294 годы — Цистерцианское аббатство в Бержвнике (поселение Бержвник пол. Bierzwnik, нем. Marienwalde); 1278 (?) — Цистерцианское аббатство в Миронице (село Миронице пол. Mironice, нем. Himmelstadt). Фотогалерея Литература Michał Franiak, Dzieje opactwa cystersów w Kołbaczu (1173—1535), WAW, Racibórz 2015. Helena Chłopocka, Powstanie i rozwój wielkiej własności ziemskiej opactwa cystersów w Kołbaczu w XII—XIV wieku, Prace Komisji Historycznej / Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk. Wydział Historii i Nauk Społecznych; t. 17, z. 2, s. 190—305. Krzysztof Guzikowski, Procesy kolonizacyjne w posiadłościach cystersów z Kołbacza w XII—XIV wieku. Przestrzeń i ludzie, Szczecin 2014. Примечания Ссылки Постцистерцианский монастырь в Колбаче.
Klášter Lubuš

Klášter Lubuš (polsky Opactwo Cysterskie w Lubiążu) je zaniklý cisterciácký klášter a opatství v polské Lubuši. Jedná se o nejstarší cisterciácký klášter na území Slezska, pochází z morimondské filiační řady. Je také největším cisterciáckým klášterem a druhou největší církevní stavbou na světě. Historie Donační listina knížete Boleslava Vysokého pochází z roku 1175, ale prvotní konvent z německé Pforty údajně přišel již 16. srpna 1163. První konventní kostel byl dobudován zřejmě okolo roku 1200 a o rok později v něm byl pochován fundátor kláštera. Původní kostel byl nahrazen novou budovou, vysvěcenou roku 1330, která architektonicky navazovala na klášterní chrám na české Zbraslavi a sloužila jako piastovské pohřebiště. V „Knížecí kapli“ byly umístěny hroby slezských knížat, jejichž štědrým donátorem byl Jindřich III. Hlohovský. Klášter se stal střediskem slezského písemnictví, vznikly zde například spisky Život svaté Hedviky, Kronika polská či Katalog vratislavských biskupů. Kromě dceřiných klášterů patřil k Lubuši podřízeně také ženský klášter v Třebnici. Pohřbení slezští Piastovci Boleslav I. Vysoký Boleslav III. Marnotratný Jindřich III. Hlohovský Přemek Stínavský Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Klášter Lubuš na Wikimedia Commons (polsky) Oficiální stránky kláštera
Cisterciënzenklooster van Leubus

Het Cisterciënzenklooster van Leubus (Pools:Opactwo Cysterskie w Lubiążu) (Latijn: Abbatia Lubensis) en veel bekender onder zijn Duitse naam: Kloster Leubus in de gelijknamige plaats en is gelegen in Silezië en het grootste en oudste klooster van deze regio. Het klooster ligt op 54 km van de Silezische hoofdstad Wrocław / Breslau aan de rivier de Oder, in de gelijknamige laagvlakte. Deze abdij werd gesticht als dochterabdij van de Cisterciënzenabdij van Pforta in de omgeving van de stad Naumburg (Saale), waarvan de moederabdij de Franse Abdij van Morimond in het toenmalige graafschap Champagne was. Klooster Leubus stichtte zelf meerdere dochterabdijen in Koejavië, Klein-Polen en Silezië, waaronder het Cisterciënzenklooster van Kamenz, de Mogiła-abdij in Nowa Huta bij Krakau en indirect de Abdij van Grüssau. Het klooster is een van de grootste in zijn soort door de 223 meter lange hoofdgevel van het Klooster Leubus, langer dan die van de het Paleis/Klooster Escorial met een lengte van 207 meter, in de omgeving van het Spaanse Madrid. Tegenwoordig bevinden zich in het gebouwencomplex, een museum en een bezinningscentrum. Geschiedenis Het Cisterciënzenklooster werd formeel gesticht, via een charter uit 1175, door de Piastische hertog van Silezië-Breslau Bołeslaw I de Lange. Echter waren er in 1163 al monniken van de cisterciënzerabdij van Sint-Maria aan bij de poort uit de omgeving van Naumburg in Leubus aangekomen en stichtten de nieuwe abdij op de toen dichtbeboste oever van de Oder, waar ze al begonnen waren met het omkappen van bomen. Leubus ontwikkelde zich tot de belangrijkste abdij van Silezië en speelde een belangrijke rol bij de migratie naar en bevolken van en de ontwikkeling van het land. Vanaf hier werden vanaf 1220 nog zeven kloosters in Polen gesticht. In 1432 werd de abdij door hussieten vernield en drie broeders (Johannes Cossek, Petrus Bogener en Stefanus) en een knecht van de abdij werden gedood door de hussieten. Zij worden door de katholieke kerk vereerd als de Martelaren van Leubus. In de Dertigjarige Oorlog werden de abdij en haar goederen opnieuw verwoest, onder de bezielende leiding van abt Arnold Freiberger werd het klooster hebouwd. Het huidige grotendeels in Barokstijl, gebouwde klooster werd gebouwd tussen 1681 en 1720. De Kloosterkerk stamt echter uit de Gotiek. De abdij werd in 1810 afgeschaft en geseculariseerd. Gebouwen In het klooster zijn veel schilderijen van de kunstenaar Michael Willmann te vinden. Willmann wordt ook wel de Silezische Rembrandt van Rijn genoemd. In de crypte van het kloostercomplex bevinden zich 98 gemummificeerde lichamen van Silezische hertogen/hertoginnen, die over het gebied heersten tussen 1138 en 1681. Afbeeldingen
Abbaye de Mogila

L'abbaye de Mogila (en polonais « Opactwo Cystersów w Mogile », en latin « Abbatia Clara Tumba » est une abbaye cistercienne d'hommes en activité. Fondée en 1222 par les moines de Lubiąż, elle est ruinée par la guerre de Trente Ans, puis reconstruite. Fermée au XIXe siècle, elle rouvre en 1925 et devient l'abbaye-mère des abbayes cisterciennes polonaises actives. Localisation L'abbaye de Mogila est située à Mogiła (pl), ancienne gmina située à peu de distance à l'est de Cracovie, désormais absorbée par cette dernière et rattachée au grand quartier de Nowa Huta. L'abbaye est placée au cœur du village, à moins d'un kilomètre à l'ouest de l'aciérie Tadeusz Sendzimir (pl) et plus près encore du Stade Hutnik de Cracovie (pl). Histoire Fondation L'abbaye est fondée à l'initiative d'Iwo Odrowąż, évêque de Cracovie, et de son frère Wisław, qui appellent en ce dessein des moines de Lubiąż. La première fondation date de 1218, et est située à Kasice, puis la communauté déménage dans le site de Mogiła plus propice, où la construction démarre en 1222. Iwo Odrowąż, avant sa mort, obtient du pape Grégoire IX une bulle par laquelle ce dernier accorde sa protection à l'abbaye et garantit les donations qui lui ont été faites. Développement Iwo se préoccupe de la sécurité des moines dans cette région qui n'est encore que partiellement évangélisée. Le monastère est donc fortifié, avec des douves entourant le mur de clôture, et prévu pour être autosuffisant, en nourriture comme en eau. Ces précautions n'empêchent pas le monastère d'être détruit par les invasions mongoles en 1241. L'église abbatiale est consacrée en 1266. Aux XVIe et XVIIe siècles, l'abbaye atteint une période de grande prospérité, durant laquelle elle crée une brasserie et une papeterie ainsi qu'une fonderie de cuivre. Destruction Durant la guerre de Trente Ans, alors que les troupes autrichiennes du général Wirtz stationnent à l'abbaye, celle-ci est brûlée par les et tous ses moines tués à l'exception de deux. L'abbaye L'église abbatiale L'église abbatiale de Mogila était, jusqu'à la construction de la cathédrale du Wawel, la plus grande église de Petite-Pologne. Elle mêle des éléments d'architecture romane et gothique. La façade baroque a quant à elle été ajoutée en 1780, sur les plans de L'église est décorée de peintures polychromes réalisées au début du XVIe siècle par Stanisław Samostrzelnik et couvrant toute la structure gothique, en particulier les voûtes. Notes et références Voir aussi Liens externes Site officiel Ressource relative à la religion : Klosterdatenbank Ressource relative aux beaux-arts : Biblissima Portail de l'Ordre cistercien Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Pologne
Abbazia di Mogiła

L'abbazia di Mogiła (in polacco Opactwo Cystersów w Mogile, in latino Abbatia B.M.V. de Clara Tumba) è un'abbazia cistercense situata a Cracovia, in Polonia. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su abbazia di Mogiła Collegamenti esterni Sito ufficiale, su mogila.cystersi.pl.
Mogiła-abdij

De Mogiła-abdij (Pools: Opactwo Cystersów w Mogile, Latijn: Abbatia B.M.V. de Clara Tumba) is een cisterciënzer klooster in het district Nowa Huta in Krakau, Polen. De abdij werd in 1222 gesticht door de bisschop van Krakau, Iwo Odrowąż. De abdij diende als begraafplaats voor de familie Odrowąż, Mogiła betekent letterlijk graf. De Mogiła-abdij ligt dus ook dicht bij de grafheuvel van Wanda. Het complex omvat een gestuukte Poolse gotische kerk, de basiliek van het Heilige Kruis en er is ook nog het later aangebouwde (1569) Pools renaissance abtpaleis. Het moederklooster van deze abdij is het voormalige Cisterciënzenklooster van Leubus in Silezië. Bouw en renovatie De abdij werd gebouwd tussen 1219 en 1222 in opdracht van monniken. Toen de abdij in 1241 geplunderd werd tijdens de Eerste Mongoolse invasie van Polen, was er weinig van over, de abdij moest daarom ook gerenoveerd worden. Deze renovatie duurde veel langer dan de bouw zelf (renovatie 25 jaar om bouw 3 jaar). De abdij is in 1260, tijdens de Tweede Mongoolse invasie van Polen door de Gouden Horde opnieuw geplunderd. In 1447 werd de abdij verwoest door een brand. De abdij werd opnieuw verwoest in de 17de eeuw tijdens de Zweedse invasie, de abdij werd vernietigd en alle bewoners werden vermoord, op twee monniken na. Galerij Zie ook Lijst van bouwwerken gesticht door de bisschoppen van Krakau Externe link (pl) Website
Opactwo Cystersów w Mogile

Opactwo Cystersów – zabytkowy klasztor oraz kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Wacława znajdujące się we wschodniej części Krakowa w dzielnicy XVIII Nowa Huta przy ulicy Klasztornej 11, w Mogile. Od 14 września 2023 pomnik historii. Historia Pierwotnym miejscem lokacji klasztoru miały się stać Kacice położone niedaleko Słomnik. Kilka lat później fundator zrezygnował z tego miejsca i wymienił się z jednym z członków swojej rodziny na znajdujące się w Mogile pod Krakowem tzw. „pole św. Wacława”. Cystersi przybyli do Mogiły w 1222 roku z klasztoru w Lubiążu na Dolnym Śląsku. Zostali tam sprowadzeni przez biskupa krakowskiego Iwona Odrowąża. Zwieńczeniem pracy zakonników było powstanie kościoła pod wezwaniem Matki Bożej Wniebowziętej i św. Wacława męczennika (być może wezwanie to nawiązuje od wcześniejszej nazwy tego miejsca „pole św. Wacława”) oraz klasztoru, który przetrwał do czasów dzisiejszych. Klasztor został spustoszony w XIII w. przez najazd Mongołów oraz przez najazd Szwedów w XVII w.. Mocą zawartego ze Stolicą Apostolską konkordatu wschowskiego w 1737 roku królowie Polski mieli prawo mianować tutaj opatów komendatoryjnych. Gościli tu władcy tacy jak książę Bolesław V Wstydliwy i jego żona św. Kinga, królowie Kazimierz III Wielki (z jego pomocą rozbudowano krużganki klasztorne), Władysław II Jagiełło z królową św. Jadwigą. Bywali tu także Zygmunt I Stary oraz królowa Bona z synem Zygmuntem II Augustem, Stefan Batory, Maksymilian III Habsburg, Zygmunt III Waza, Michał Korybut Wiśniowiecki, car Aleksander I Romanow i jego brat wielki książę Konstanty. Zaś z ludzi kultury, sztuki i nauki: Jakub z Paradyża, Andrzej Gałka, Stanisław Samostrzelnik, Tomasz Dolabella, Wojciech Bogusławski, Cyprian Kamil Norwid, Jan Matejko, Józef Szujski, Władysław Łuszczkiewicz, Witold Pruszkowski, Adam Chmielowski, Stanisław Wyspiański. Od powstania klasztoru po dziś dzień jego gospodarzami są cystersi. W kościele opackim (od 1970 mającym status bazyliki mniejszej) znajduje się kaplica Krzyża Świętego. Kościołem parafialnym został dopiero w 1851 roku, wcześniej służył tylko zakonnikom a wierni mieli do niego wstęp tylko kilka razy w roku. Opatami mogilskimi byli m.in.: Piotr z Lubiąża, Jan Stecher, Piotr Hirszberg, Erazm Ciołek, Wawrzyniec Goślicki, Marcin Białobrzeski, Paweł Piasecki, Paweł Wołucki, Jan Kazimierz Denhoff, Stanisław Szembek, Krzysztof Antoni Szembek, Michał Szembek, Jan Aleksander Lipski, Michał Ignacy Kunicki, Michał Wodzicki, Jan Kanty Wodzicki, Jan Chrzciciel Schindler. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona opactwa cystersów w Mogile Dzieje zakonu i kościoła cystersów w Mogile Archiwalne zdjęcia klasztoru w bibliotece Polona
Цистерціанське абатство в Могилі

Цистерціанське абатство — монастир і костел Успіння Пресвятої Діви Марії і св. Вацлава, розташоване у східній частині Кракова у 18-му районі на вулиці Клашторній, 11, у Могилі. Історія Початковим місцем розташування монастиря мало бути Качице, розташоване поблизу Сломників. Через кілька років засновник звільнився з цього місця і обмінявся з кимось із родини на т. зв. «Поле св. Вацлава». Цистерціанці прийшли до Могили в 1222 році з монастиря в Любонжі в Нижній Сілезії. Туди їх привіз краківський єпископ Іво Одровонж. Вершиною праці монахів стало зведення храму Успіння Богоматері та св. Мученика Вацлава (можливо, цей заклик відноситься до ранішої назви цього місця «Св. Вацлава») і монастир, що зберігся донині. Історія не оминула монастир історичними переживаннями. У 13 столітті воно було спустошено татарськими нападами та нашестям шведів у 17 столітті. Це місце пов'язане з історією Польщі. На підставі Вшовського конкордату, укладеного зі Святим Престолом у 1737 році, польські королі мали право призначати тут наказних абатів. Тут були правителі, такі як князь Болеслав V Соромязливий і його дружина св. Кінга, королі Казимир ІІІ Великий (за його сприяння було розширено монастирські обителі), Владислав ІІ Ягайло з королевою св. Ядвігою. Тут також зупинялися Сигізмунд I Старий і королева Бона з сином Зигмунтом II Августом, Стефан Баторій, Максиміліан III Габсбург, Сигізмунд III Ваза, Міхал Корибут Вишневецький, цар Олександр I Романов і його брат великий князь Костянтин. А з діячів культури, мистецтва та науки тут були: Якуб із Парадижа, Анджей Галка, Станіслав Самострільник, Томаш Долабелла, Войцех Богуславський, Ципріан Каміль Норвід, Ян Матейко, Юзеф Шуйський, Владислав Лущкевич, Вітольд Прушковський, Адам Хмільовський, Станіслав Виспянський.Від заснування монастиря і донині його господарями є цистерціанці. При абатському костелі (з 1970 р. має статус малої базиліки) знаходиться каплиця Святого Хреста. Парафіяльним костел став лише в 1851 році, раніше в ньому служили лише монахи, і вірні мали доступ до неї лише кілька разів на рік. Могилянськими абатами були: Пьотр з Люб'яжа, Ян Стехір, Пьотр Гіршберг, Еразм Чьолек, Вавжинець Ґошліцький, Марцін Бялобжеський, Павел П'ясецький, Павел Волуцький, Ян Казімеж Денхофф, Станіслав Шембек, Кшиштоф Антоні Шембек, Міхал Шембецький Міхандерський, Ян Куч, Міхал Водзіцький, Ян Канти Водзіцький, Ян Баптист Шиндлер. Виноски Посилання Офіційний сайт Цистерціанського абатства в Могилі Історія цистерціанського ордену та костелу в Могилі Архівні фотографії монастиря в бібліотеці Полони
Abbazia di Oliwa

L'abbazia di Oliwa, nei pressi di Danzica, è un ex monastero cistercense. Storia Fu fondata attorno al 1170 da Subislao I, duca di Pomerelia, e dotata nel 1187 da suo figlio Sambor. Fu affidata ai cistercensi provenienti dall'abbazia di Kołbacz, della linea di Clairvaux. Da Oliwa proveniva il vescovo Cristiano, missionario presso i prussiani, che nel 1224 e nel 1234 distrussero l'abbazia. Sotto la protezione dell'ordine teutonico, dal 1309 fino alla seconda pace di Toruń del 1466, conobbe un lungo periodo di prosperità. In origine era popolato essenzialmente da monaci tedeschi, ma poi dovette accettare che i religiosi fossero polacchi per oltre la metà del totale. Fu incendiata dai rivoltosi di Danzica nel 1577, ma fu presto ricostruita; nel 1660 polacchi e svedesi vi firmarono una pace. L'abbazia fu secolarizzata nel 1831: la chiesa abbaziale divenne parrocchiale e poi, nel 1925, fu elevata a cattedrale. A Oliwa esiste un priorato cistercense della congregazione polacca di Maria Regina. Note Bibliografia Guerrino Pelliccia e Giancarlo Rocca (curr.), Dizionario degli Istituti di Perfezione (DIP), 10 voll., Edizioni paoline, Milano 1974-2003. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su abbazia di Oliwa