Mazurski Park Krajobrazowy

Mazurski Park Krajobrazowy – park krajobrazowy położony w województwie warmińsko-mazurskim (na terenie gmin Piecki, Mrągowo, Świętajno, Ruciane-Nida, Mikołajki, Orzysz i Pisz) w powiatach mrągowskim, piskim i szczycieńskim. Jest to jeden z największych parków krajobrazowych w Polsce. Został utworzony w grudniu 1977 roku mocą uchwał Wojewódzkich Rad Narodowych w Suwałkach i w Olsztynie (na podstawie uchwały Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie z 1970 roku). Celem jego utworzenia było zachowanie wartości malowniczego, jeziornego krajobrazu polodowcowego, bogatej fauny i flory, a także wartości kulturowych i historycznych Polski północno-wschodniej. W regionie, w którym powstał Park ścierają się wpływy klimatu kontynentalnego i morskiego z czynnikami lokalnymi, tworząc specyficzny mikroklimat. Powierzchnia całkowita: 53 655 ha Powierzchnia leśna: 29 tys. ha Powierzchnia wód (rzeki i jeziora): 18 tys. ha Strefa ochronna (otulina): 18 608 ha Osady ludzkie: 29 Liczba stałych mieszkańców: ok. 4,8 tys. Na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego znajduje się największe w Polsce jezioro Śniardwy o powierzchni 11 416 ha (wraz z jeziorami Kaczerajno i Seksty). Inne większe jeziora to: Bełdany (940,6 ha), Mokre (814,78 ha), Łuknajno (692,3 ha), Mikołajskie (498 ha), Warnołty (465 ha) i Zdróżno (252,3 ha). W dorzeczu Krutyni znajduje się ponad 20 małych, śródleśnych jeziorek dystroficznych. W skład Parku wchodzi północna część Puszczy Piskiej z rzeką Krutynią. W przyszłości planowane jest na części Mazurskiego Parku Krajobrazowego utworzenie parku narodowego. Fauna Do zwierzęcych unikatów parku należy zaliczyć kiełża (Pallasea quadrispinosa) – skorupiaka, uznanego za morski relikt polodowcowy, rzadkie odmiany gąbek (m.in. Euspongilla lacustris) spotykane w jeziorze Bełdany i rzece Krutyni oraz przedstawiciela epoki przedlodowcowej żółwia błotnego. Atrakcją są również koniki polskie, które przebywają w Popielnie, niedaleko Rucianego-Nidy. Okazy fauny spotykane na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego: jeleń szlachetny (Cervus elaphus) sarna europejska (Capreolus capreolus) dzik euroazjatycki (Sus scrofa) zając szarak (Lepus europaeus) zając bielak (Lepus timidus) wiewiórka pospolita (Sciurus vulgaris) lis rudy (Vulpes vulpes) jenot azjatycki (Nyctereutes procynoides) kuna leśna (Martes martes) kuna domowa (Martes foina) łasica pospolita (Mustela nivalis) tchórz zwyczajny (Mustela putorius) jeż zachodni (Erinaceus europaeus) kret europejski (Talpa europaea) ryjówka aksamitna (Sorex araneus) nietoperze (Chiroptera) łoś euroazjatycki (Alces alces) wilk szary (Canis lupus) wydra europejska (Lutra lutra) gronostaj europejski (Mustela erminea) borsuk europejski (Meles meles) bóbr europejski (Castor fiber) norka amerykańska (Mustela vison) (gatunek obcy, problematyczny) Ptaki: bielik zwyczajny (Haliaeetus albicilla) rybołów zwyczajny (Pandion haliaetus) orlik krzykliwy (Aquila pomarina) bocian czarny (Ciconia nigra) bocian biały (Ciconia ciconia) żuraw zwyczajny (Grus grus) puchacz zwyczajny (Bubo bubo) cietrzew zwyczajny (Lyrurus tetrix) – na granicy wyginięcia kania czarna (Milvus migrans) i ruda (Milvus milvus) trzmielojad zwyczajny (Pernis apivorus) kobuz (Falco subbuteo) błotniak zbożowy (Circus cyaneus) puszczyk uralski (Strix uralensis) kormoran zwyczajny (Phalacrocorax carbo sinensis) łabędź niemy (Cygnus olor) nurogęś (Mergus merganser) czapla siwa (Ardea cinerea) rybitwa czarna (Chlidonias nigier) bąk zwyczajny (Botaurus stellaris) czajka zwyczajna (Vanellus vanellus) dzięcioł czarny (Dryocopus martinus) i dzięcioł zielony (Picus viridis) jarząbek zwyczajny (Tetrastes bonasia) orzechówka zwyczajna (Nucifraga caryocatactes) krzyżodziób świerkowy (Loxia curvirostra) wilga (Oriolus oriolus) siniak (Columba oenas) dudek (Upupa epops) zimorodek (Alcedo atthis) pluszcz (Cinclus cinclus) – nad górną Krutynią i na strumieniu Pierwos Bezkręgowce: paź królowej (Papilion machaon) rusałka żałobnik (Nymphalis antiopa) rusałka admirał (Vanessa atalanta) mieniak tęczowiec (Apatura iris) kozioróg dębosz (Cerambyx cerdo) wałkarz lipczyk (Polyphylla fullo) Flora Spośród roślinnych reliktów należy wymienić mchy takie jak mszar, koimek, widłoząb długolistny i torfowiec oraz drzewa – borealna wierzba borówkolistna i wierzba lapońska. cis (2 stanowiska) storczykowate: listera sercowata listera jajowata obuwik storczyk szerokolistny kruszczyk błotny kruszczyk rdzawoczerwony tajęża jednostronna gnieźnik leśny żłobik koralowy rosiczka okrągłolistna pływacz zwyczajny i pływacz średni pełnik europejski kosaciec syberyjski mieczyk dachówkowaty goździk pyszny dzwonecznik wonny orlik pospolity lilia złotogłów sasanka otwarta i sasanka łąkowa zawilec wielkokwiatowy dzwonek boloński ciepłolubny miodownik melisowaty kokoryczka okółkowa Relikty glacjalne i borealne: chamedafne północna (największe stanowisko w Polsce) zimoziół północny wielosił błękitny turzyca strunowa turzyca luźnokwiatowa i wierzba borówkolistna widłak wroniec wełnianka delikatna bażyna czarna bagnica torfowa turzyca bagienna żurawina drobnolistkowa Rośliny wodne i związane z wodą: kłoć wiechowata (brzegi jeziora Lisunie) jeżogłówka najmniejsza rdestnica nitkowata mech wodny (Fontinalis dalecarlica) krasnorost (Hildebrandtia rivularis) mech (Paludella squarrosa) Zbiorowiska roślinne: grąd bór sosnowy ols i ols torfowcowy Rezerwaty przyrody Rezerwaty przyrody znajdujące się na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego to: Stary Czapliniec – ornitologiczny, o powierzchni 17,10 ha Ławny Lasek – leśny, o powierzchni 7,66 ha Jezioro Lisunie – wodny, o powierzchni 19,0 ha Jezioro Łuknajno – ornitologiczny, o powierzchni 1189,11 ha Jezioro Warnołty – krajobrazowo-ornitologiczny, o powierzchni 373,3 ha Królewska Sosna – leśno-torfowiskowy, o powierzchni 103,76 ha Krutynia Dolna – krajobrazowo-florystyczno-faunistyczny, o powierzchni 969,33 ha Krutynia Górna – krajobrazowo-leśny, o powierzchni 273,12 ha Pierwos – krajobrazowo-florystyczno-faunistyczny, o powierzchni 605,48 ha Strzałowo – leśny, o powierzchni 14,12 ha Zakręt – torfowiskowo-leśny, o powierzchni 105,8 ha Adres Krutyń 66 11-710 Piecki Zobacz też parki krajobrazowe w Polsce Przypisy Linki zewnętrzne https://mpk.warmia.mazury.pl/ Strona internetowa o Mazurskim Parku Krajobrazowym Rozporządzenie Nr 4 Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 14 stycznia 2005 r. w sprawie Planu Ochrony Mazurskiego Parku Krajobrazowego. [w:] Dziennik Urzędowy Województwa Warmińsko-Mazurskiego Nr 7 [on-line]. 2005-02-03. [dostęp 2018-06-15].