NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rezerwat przyrody Duszniczki

Rezerwat przyrody Duszniczki – leśny rezerwat przyrody położony w gminie Duszniki w powiecie szamotulskim, w województwie wielkopolskim, 3 km na wschód od wsi Duszniki. Rezerwat utworzono w 1958 roku, obejmuje obszar jedynie 0,77 ha lasu dębowo-grabowego ze stanowiskami modrzewia polskiego (Larix polonica). W latach 70. XX wieku było ich 15 i liczyły 120 lat, osiągając 32 m wysokości. „Duszniczki” są częścią większego kompleksu leśnego. W pobliżu znajdują się rezerwaty: Brzęki przy Starej Gajówce, Bytyńskie Brzęki i Huby Grzebieniskie. Do wszystkich można dotrzeć z zielonego szlaku pieszego Bytyń – Duszniki. W sąsiedztwie wyznaczono też ścieżkę dydaktyczną od pobliskiej leśniczówki. Podstawa prawna Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 15.07.1958 r., Monitor Polski z 1958 r, Nr 62, Poz. 353 Obwieszczenie Wojewody Wielkopolskiego z dn. 4.10.2001 r. w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dn. 31.12.1998 r. Zarządzenie Nr 6/10 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 25 stycznia 2010 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Duszniczki”; zmienione przez: Obwieszczenie Wojewody Wielkopolskiego z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie sprostowania błędów (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego Nr 147, poz. 2827) Przypisy
Rezerwat przyrody Dylewo

Rezerwat przyrody „Dylewo” – rezerwat leśny położony na Pojezierzu Chełmińsko-Dobrzyńskim, na terenie gminy Ostróda (województwo warmińsko-mazurskie), w obrębie Parku Krajobrazowego Wzgórz Dylewskich. Obszar leśny znajduje się w zarządzie Nadleśnictwa Olsztynek. Utworzony w 1970. Powierzchnia 10,12 ha (akt powołujący podawał 9,46 ha). Ochroną obejmuje kompleks 115-letniej buczyny pomorskiej, która porasta wschodnie zbocza Dylewskiej Góry. W drzewostanie dominuje buk zwyczajny, w domieszce występuje jawor, modrzew europejski, dąb bezszypułkowy, świerk pospolity i sporadycznie inne gatunki drzew. Na terenie rezerwatu występuje ponadto rzadki w tym rejonie pióropusznik strusi, a także marzanka wonna, kostrzewa leśna, perłówka jednokwiatowa i gnieźnik leśny. Przypisy
Rezerwat przyrody Dziektarzewo

Rezerwat przyrody Dziektarzewo – leśny rezerwat przyrody o powierzchni 5,35 ha, położony na terenie gminy Baboszewo w województwo mazowieckie. Założony w 1964 r. Znajduje się nieopodal wsi Dziektarzewo. Celem ochrony jest zachowanie ze względów naukowych, przyrodniczych i krajobrazowych fragmentów lasu pochodzenia naturalnego położonych na skarpie rzeki Wkry. Występują tu takie rośliny chronione jak: brodaczka kępkowa, przylaszczka pospolita, kruszczyk szerokolistny, widłak jałowcowaty, paprotka zwyczajna. Świat zwierząt reprezentują m.in. puszczyk, rzekotka drzewna, padalec, jaszczurka zwinka i biegacze. Przypisy
Rezerwat przyrody Dyrbek

Dyrbek – rezerwat przyrody znajdujący się na terenie gmin Lesko i Olszanica, w powiecie leskim, w województwie podkarpackim. Leży w obrębie Parku Krajobrazowego Gór Słonnych, na południowo-zachodnim stoku wzniesienia o wysokości 640 m n.p.m. numer według rejestru wojewódzkiego – 57 powierzchnia – 130,11 ha (akt powołujący podawał 130,88 ha) dokument powołujący – M.P. z 1996 r. Nr 75, poz. 678 (ISAP) rodzaj rezerwatu – leśny typ rezerwatu – fitocenotyczny podtyp rezerwatu – zbiorowisk leśnych typ ekosystemu – leśny i borowy podtyp ekosystemu – lasów górskich i podgórskich przedmiot ochrony (według aktu powołującego) – naturalne zbiorowisko buczyny karpackiej Na terenie rezerwatu bytuje wiele cennych gatunków ptaków m.in. orlik krzykliwy, puchacz, bocian czarny i puszczyk uralski. W pobliżu znajduje się rezerwat „Buczyna w Wańkowej”. Przypisy Linki zewnętrzne Dyrbek. [w:] Zielone Podkarpacie [on-line]. [dostęp 2019-05-06]. PLAN OCHRONY REZERWATU PRZYRODY DYRBEK na lata 2003 - 2022. czerwiec 2002. [dostęp 2019-05-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-05-18)].
Rezerwat przyrody Dziki Kąt

Rezerwat przyrody Dziki Kąt – rezerwat leśny położony w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie gołdapskim, w gminie Dubeninki. Rezerwat znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego Puszczy Rominckiej. Utworzony został w 1973 roku w celu zachowania naturalnego fragmentu Puszczy Rominckiej, głównie drzewostanów sosnowo-świerkowych w wieku 120–140 lat. Rezerwat zajmuje powierzchnię 35,79 ha (akt powołujący podawał 34,10 ha). Rezerwat leży w nadleśnictwie Gołdap. Na swoim północno-wschodnim krańcu graniczy z rezerwatem „Struga Żytkiejmska”. Przypisy
Rezerwat przyrody Dziki Ostrów

Rezerwat przyrody Dziki Ostrów – rezerwat leśny o powierzchni 74,68 ha, położony w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie bydgoskim i gminie Nowa Wieś Wielka. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Lokalizacja Pod względem fizycznogeograficznym rezerwat znajduje się w mezoregionie Kotlina Toruńska, na ostrowie leśnym, wyniesionym ok. 5 m ponad otaczające łąki nadnoteckie. Rezerwat znajduje się w północno-zachodniej części Obszaru Chronionego Krajobrazu Łąk Nadnoteckich, w obrębie leśnictwa Smolno. Dziki Ostrów znajduje się na terenie położonym pomiędzy Brzozą Bydgoską a Kobylarnią, w zakolu Kanału Noteckiego i w pobliżu jeziora Jezuickiego. Najbardziej wygodne wejście do rezerwatu wiedzie drogą polną od wsi Brzoza, za mostkiem na Nowym Kanale Noteckim. Charakterystyka Zasadniczym celem utworzenia rezerwatu była ochrona zespołu dąbrowy świetlistej ze starodrzewem dębu bezszypułkowego oraz z rzadkimi gatunkami roślin w runie. W zbiorowisku rośnie również kontynentalny bór mieszany oraz ols. Las ten położony jest na ostrowiu, o dobrych glebach i uregulowanych stosunkach wodnych. Jest to miejsce dość tajemnicze ze względu na występowanie nietypowej i rzadkiej dla tych okolic roślinności (żebrowiec górski Pluerospermum Austriacum i inne). Wartością rezerwatu są nie tylko zbiorowiska dąbrów z bardzo rzadkimi gatunkami runa leśnego, ale także występujące w obniżeniach terenu fragmenty łęgów i olsów z dużym udziałem olszy czarnej. Obszar rezerwatu charakteryzuje się dość urozmaiconą rzeźbą terenu. Tworzą ją pagórki wydmowe w postaci garbów lub wałów ułożonych w kierunku wschód-zachód, powstałe na skutek erozji i sedymentacji materiału polodowcowego, rozmytego przez płynące wody. W 1971 roku Jadwiga Wilkoń-Michalska przedstawiając przyszły rezerwat, opisywała go następująco: Badania fitosocjologiczne i florystyczne prowadzone po 2000 r. potwierdziły występowanie niemal wszystkich osobliwości florystycznych w rezerwacie. Flora Do najcenniejszych gatunków roślin rezerwatu należą: lilia złotogłów , kosaciec syberyjski , rutewka orlikolistna, rutewka żółta, miodunka wąskolistna, pszczelnik wąskolistny (gatunek zagrożony), czosnek kątowy (gatunek zagrożony), podejźrzon księżycowy (gatunek rzadki), dzwonek szczeciniasty (gatunek rzadki), buławnik czerwony , konwalia majowa (ochrona częściowa), goździk pyszny , kruszczyk szerokolistny , kruszyna pospolita (ochrona częściowa), turówka leśna , listera jajowata , widłak jałowcowaty , widłak goździsty , podkolan biały , podkolan zielonawy , paprotka zwyczajna (ochrona częściowa) Szlaki turystyczne Przez Dziki Ostrów przebiega pieszy, znakowany szlak turystyczny „Pałucki” Brzoza - Gąsawa 61 km. Galeria Zobacz też Obszar Chronionego Krajobrazu Łąki Nadnoteckie Ochrona przyrody w Bydgoszczy Rezerwaty przyrody w Polsce Przypisy Bibliografia Marcysiak Katarzyna: Ochrona przyrody - Bydgoszcz i okolice. [w.] Banaszak Józef red.: Przyroda Bydgoszczy. Wydawnictwo Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2004. ISBN 83-7096-531-8
Rezerwat przyrody Dąbie

Rezerwat przyrody Dąbie – stepowy rezerwat przyrody w gminie Racławice, w powiecie miechowskim, w województwie małopolskim. Znajduje się na gruntach Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Miechów (leśnictwo Klonów). Zajmuje powierzchnię 2,61 ha. Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa z 19 lutego 1955 roku (M.P. z 1955 r. Nr 19, poz. 194 (ISAP)). Według aktu powołującego, rezerwat utworzono w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych stanowiska roślinności stepowej występującej tu w zespole naturalnym na stromym zboczu wzgórza kredowego. Rezerwat jest położony w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Wyżyny Miechowskiej. Prawie cały teren rezerwatu leży też w granicach obszaru siedliskowego sieci Natura 2000 „Dąbie” PLH120064 o powierzchni 4,01 ha. Przypisy
Rezerwat przyrody Dąbrowa Brzeźnicka im. Bolesława Grochowskiego

Dąbrowa Brzeźnicka im. Bolesława Grochowskiego – leśny rezerwat przyrody w województwie lubuskim, w powiecie żagańskim, w gminie Brzeźnica. Obszar rezerwatu objęty jest ochroną ścisłą. Rezerwat Dąbrowa Brzeźnicka został utworzony w 1989 roku. W 2012 roku nadano mu imię inż. Bolesława Grochowskiego – byłego dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Zielonej Górze. Podstawa prawna Utworzony Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 3 marca 1989 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (M.P. z 1989 r. Nr 9, poz. 77 (ISAP)). Obszar rezerwatu W skład rezerwatu wchodzi obszar położony w granicach administracyjnych powiatu żagańskiego, gm. Brzeźnica o powierzchni 5,88 ha w tym: obręb ewidencyjny Stanów 0,44 ha (dz. nr 148/3 – 0,44 ha), obręb ewidencyjny Brzeźnica 5,44 ha (dz. nr 156/1 – 5,44 ha), w zarządzie Nadleśnictwa Krzystkowice. Przyroda Celem ochrony jest zachowanie fragmentu grądu oraz dąbrowy świetlistej z licznymi dębami pomnikowymi. Rosną tu takie gatunki roślin jak: czeremcha, trzmielina, kruszyna, porzeczka czarna, gwiazdnica wielkokwiatowa, konwalijka dwulistna, borówka czernica, dziurawiec zwyczajny, jasnota biała, czyściec leśny, trzcinnik piaskowy, glistnik jaskółcze ziele, szczawik zajęczy, fiołek leśny i liczne gatunki bodziszka. Drzewa sztucznie nasadzone to mające około 120 lat sosna wejmutka i daglezja zielona. Faunę reprezentują m.in.: sarna, dzik, lis i zając. Przypisy
Rezerwat przyrody Dąbrowa Grotnicka

Rezerwat przyrody Dąbrowa Grotnicka – leśny rezerwat przyrody w gminie Zgierz, w powiecie zgierskim, w województwie łódzkim. Znajduje się w pobliżu miejscowości Zimna Woda, na południe od Autostrady Wolności (A2). Zajmuje powierzchnię 100,47 ha. Został powołany Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 25 czerwca 1990 roku (M.P. z 1990 r. Nr 31, poz. 248 (ISAP)). Według aktu powołującego, rezerwat utworzono w celu zachowania rzadko już spotykanego zespołu dąbrowy świetlistej, a także stanowisk roślin ciepłolubnych oraz chronionych. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2013 roku (zmienionego w 2015), obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Przypisy
Rezerwat przyrody Dąbrowa Polańska

Rezerwat przyrody Dąbrowa Polańska – leśny rezerwat przyrody utworzony w 2000 r. na terenie gminy Iłża w powiecie radomskim, na gruntach Nadleśnictwa Marcule. Zajmuje powierzchnię 28,55 ha. Celem ochrony jest zachowanie zanikającego w Polsce zespołu świetlistej dąbrowy z licznym udziałem roślin chronionych i rzadkich. Rezerwat położony jest w centralnej, najwyższej części uroczyska „Polany” w przedziale wysokości 200–211 m n.p.m. Na terenie rezerwatu występuje około 100-letni drzewostan dębu bezszypułkowego i sosny pospolitej. Stwierdzono tu obecność 150 gatunków roślin naczyniowych, z ciekawszych gatunków występują tu: orlik pospolity, parzydło leśne, pomocnik baldaszkowy, naparstnica zwyczajna, lilia złotogłów, podkolan biały, gnieźnik leśny, wawrzynek wilczełyko, miodunka wąskolistna, jaskier wielokwiatowy, dzwonek brzoskwiniolistny, dziurawiec skąpolistny, miodownik melisowaty, pierwiosnek lekarski, przylaszczka pospolita, kłosownica leśna, perłówka zwisła, wilczomlecz słodki, wiechlina gajowa, groszek czerniejący, bukwica lekarska, rozchodnik wielki, ciemiężyk białokwiatowy. Przypisy
Rezerwat przyrody Dąbrowa Krzymowska

Rezerwat przyrody „Dąbrowa Krzymowska” – rezerwat leśny utworzony 11 kwietnia 1985, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Chojna, 4 km na południowy zachód od Krzymowa, 4,5 km na zachód-północny zachód od Stoków i 10,5 km na zachód-południowy zachód od Chojny. Położony jest w Puszczy Piaskowej, na terenie Wzgórz Krzymowskich (najwyższe wzniesienie Zwierzyniec 167 m n.p.m.), w Cedyńskim Parku Krajobrazowym. Obszar rezerwatu leży na osi północny zachód – południowy wschód (długość 1,2 km, szerokość 0,5 km). Zajmuje powierzchnię 34,86 ha (akt powołujący podawał 30,44 ha). Celem ochrony jest zachowanie naturalnych fragmentów środkowoeuropejskiej kwaśnej dąbrowy trzcinnikowej (Calamagrostio arundinaceae-Quercetum petraeae) z wieloma pomnikowymi okazami dębów bezszypułkowych (Quercus petraea) i sosny zwyczajnej (Pinus silvestris) o rzadko spotykanej formie korowiny, tzw. pręgowatej (krezowatej), odznaczającej się regularnym, poprzecznym spękaniem. Wiek tych drzew szacuje się na od 250 do 400 lat. Rezerwat jest pod zarządem Nadleśnictwa Chojna. Nadzór sprawuje Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2009 roku (z późniejszymi zmianami), obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Turystyka Głazy Bliźniaki, pomnik przyrody, w pobliżu południowo-wschodniego skraju rezerwatu (poza jego granicami), dwa głazy narzutowe, większy Szeroki Kamień (obwód 25 m, wysokość 4,4 m) i mniejszy Mały Kamień (obwód 10,5 m, wysokość 1,2 m) Przy Głazach Bliźniakach węzeł szlaków turystycznych: Szlak Nadodrzański (długość 144,1 km; Radziszewo→ Szczeciński Park Krajobrazowy „Puszcza Bukowa”→ Gryfino→ Chojna→ Stoki→ Głazy Bliźniaki→ Dąb Król→ Lubiechów Dolny→ Cedynia→ Góra Czcibora (pomnik)→ Osinów Dolny→ Siekierki→ Gozdowice→ Mieszkowice) Szlak Wzgórz Morenowych (długość 55,2 km; Lubiechów Dolny→ Bielinek→ Piasek→ Głazy Bliźniaki→ Mętno→ Moryń→ Mieszkowice) Szlak do Głazów Bliźniaków (długość 7,5 km; Krzymów→ leśniczówka Kuropatniki→ Głazy Bliźniaki) Przypisy Bibliografia Kosacki Jerzy, Kucharski Bogdan, Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik, Sport i Turystyka, Warszawa 2001, ISBN 83-7200-583-4.
Rezerwat przyrody Dąbrowa Smoszew

Rezerwat przyrody Dąbrowa Smoszew – leśny rezerwat przyrody położony w gminie miejsko-wiejskiej Krotoszyn, w powiecie krotoszyńskim, w województwie wielkopolskim, ok. 8 km na południowy wschód od Krotoszyna i ok. 13 km na zachód od Ostrowa. Charakterystyka Obejmuje obszar 13,85 ha (akt powołujący podawał 9,82 ha) naturalnych lasów dębowych, w pobliżu Chwaliszewa. Wokół rezerwatu utworzono otulinę o powierzchni 10,41 ha. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Rezerwat został utworzony w 1963 roku, a przedmiotem ochrony jest naturalny las mieszany z przewagą dębu, ze starodrzewem i drzewostany na pograniczu lasu dębowo-grabowego łęgu jesionowo-wiązowego i łęgu olszowego. Średni wiek drzew wynosi 120–150 lat. Przeciętna wysokość drzew (dąb, sosna, modrzew, grab, olsza czarna i wiąz) to około 30 metrów. Całość rezerwatu znajduje się na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Dąbrowy Krotoszyńskie Baszków-Rochy oraz dwóch obszarów sieci Natura 2000: „Dąbrowy Krotoszyńskie” PLB300007 i „Uroczyska Płyty Krotoszyńskiej” PLH300002. Ochrona ścisła: jarząb brekinia (Sorbus torminalis). Ochrona częściowa: marzanka wonna (Asperula odorata), konwalia majowa (Convallaria maialis), kruszyna pospolita (Frangula alnus), kalina koralowa (Viburnum opulus). Występują tu też: wawrzynek wilczełyko, lilia złotogłów i rzadko spotykany jaskier kaszubski. Na granicy rezerwatu, przy Leśniczówce Smoszew, rośnie pomnik przyrody – potrójna lipa. W okolicy rozsiane są stanowiska archeologiczne – zgrupowania kurhanów. Podstawa prawna Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 8.07.1963., Monitor Polski z 1963 r, Nr 65, Poz. 326 Obwieszczenie Wojewody Wielkopolskiego z dn. 4.10.2001 r. w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dn. 31.12.1998 r. Zarządzenie Nr 21/11 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2011 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Dąbrowa Smoszew” Zobacz też Dąbrowy Krotoszyńskie Rezerwat przyrody Baszków Potrójna lipa (Leśniczówka Smoszew) Przypisy
Radziejowská doubrava

Radziejowská doubrava je přírodní rezervace nacházející se v Polsku, v Mazovském vojvodství, v gmině Radziejowice, v blízkosti vesnice Radziejowice. Cílem ochrany je zachování fragmentů dubových lesů a stanovišť lilie zlatohlavé a konvalinky vonné. V lesním porostu roste dub s výskytem břízy a topolu osiky. Horní vrstva podrostu je málo utvořená, což způsobuje, že sluneční paprsky se dostávají až na dno lesa a prosvětlují ho. V horní vrstvě lesního podrostu rostou mj.: jeřáb ptačí hrušeň obecná hloh jednosemenný hloh obecný řešetlák počistivý dřišťál obecný trnka obecná V dolní vrstvě lesního podrostu rostou mj.: lilie zlatohlavá konvalinka vonná mochna bílá plicník úzkolistý bedrník obecný kozinec sladkolistý Turistické stezky Rezervací vede turistická stezka: Międzyborów – Radziejowská doubrava – Radziejowice Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Rezerwat przyrody Dąbrowa Radziejowska na polské Wikipedii. Externí odkazy Galerie Radziejowská doubrava na Wikimedia Commons Obrázky, zvuky či videa k tématu Radziejowská doubrava na Wikimedia Commons
Rezerwat przyrody Dąbrowa Radziejowska

Dąbrowa Radziejowska – rezerwat przyrody znajdujący się na terenie gminy Radziejowice w województwie mazowieckim, w obrębie kompleksu Lasów Radziejowskich. Wchodzi w skład Bolimowsko-Radziejowickiego z doliną środkowej Rawki Obszaru Chronionego Krajobrazu. powierzchnia – 51,71 ha rok utworzenia – 1984 rodzaj rezerwatu – leśny dokument powołujący – M.P. z 1984 r. Nr 17, poz. 125 cel ochrony – zachowanie zespołu dąbrowy świetlistej z chronionymi gatunkami roślin w runie. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Luźny drzewostan stanowi dąb z domieszką brzozy i topoli osiki. Podszyt jest słabo wykształcony, co sprawia, że promienie słoneczne docierają do dna lasu i oświetlają je. W warstwie podszytu występują: jarząb pospolity grusza dzika głóg jednoszyjkowy głóg dwuszyjkowy szakłak pospolity berberys zwyczajny śliwa tarnina W warstwie runa leśnego rosną m.in.: lilia złotogłów konwalia majowa pięciornik biały miodunka wąskolistna dzwonek brzoskwiniowy biedrzeniec mniejszy traganek szerokolistny Przez rezerwat przebiega szlak turystyczny: Międzyborów – rez. Dąbrowa Radziejowska – Radziejowice Przypisy
Rezerwat przyrody Dąbrowa koło Biadek Krotoszyńskich

Dąbrowa koło Biadek Krotoszyńskich – leśny rezerwat przyrody położony w gminie wiejskiej Ostrów Wielkopolski, w powiecie ostrowskim, w województwie wielkopolskim, ok. 15 km na zachód od Ostrowa Wielkopolskiego. Utworzony na mocy zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 26 kwietnia 1963 roku, obejmuje obszar 16,20 ha (akt powołujący podawał 16,62 ha) naturalnych lasów dębowych z domieszką grabów, w pobliżu Chruszczyn, w oddziale leśnym nr 76 leśnictwa Kamionka. Są to lasy typowe dla południowej Wielkopolski. Wokół rezerwatu utworzono otulinę o powierzchni 13,14 ha. Przedmiotem ochrony jest naturalny, urozmaicony las dębowy ze starodrzewem. Występują tu: las świeży, las mieszany świeży, las wilgotny i bagno. Dęby mają ponad 275 lat, wysokość do 30 metrów, a obwody do 330-420 cm. W domieszce występuje sosna zwyczajna w wieku ponad 180 lat, a także osiki, brzozy, buki, olsze czarne, świerki i kruszyna pospolita. W podszycie występują: trzcinnik leśny, borówka czarna, turzyca pigułkowata, kłosówka miękka, gwiazdnica wielkokwiatowa, kostrzewa olbrzymia, gajowiec żółty oraz przytulia wonna. Stwierdzono tu występowanie 187 gatunków roślin naczyniowych (2004), m.in. były to: gnieźnik leśny, gwiazdnica bagienna, szczaw gajowy, klon polny i jarząb brekinia. Najliczniej gniazdowały na tym terenie szpak i zięba, a także: świstunka, sikora bogatka, modraszka zwyczajna, muchołówka żałobna, rudzik, dzięcioł czarny, dzięcioł średni, grubodziób zwyczajny i wilga. Zalatywały natomiast: gołąb siniak, turkawka zwyczajna, zniczek, raniuszek zwyczajny i dudek. Całość rezerwatu znajduje się na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Dąbrowy Krotoszyńskie Baszków-Rochy. Gatunki roślin chronionych Ochrona ścisła: jarząb brekinia (Sorbus torminalis) Ochrona częściowa: marzanka wonna (Asperula odorata) konwalia majowa (Convallaria maialis) kruszyna pospolita (Frangula alnus) kalina koralowa (Viburnum opulus) Podstawa prawna Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 26.04.1963 r. Monitor Polski z 1963 r, Nr 41, Poz. 202 Obwieszczenie Wojewody Wielkopolskiego z dn. 4.10.2001 r. w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dn.31.12.1998 r. Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2015 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Dąbrowa koło Biadek Krotoszyńskich” Zobacz też Dąbrowy Krotoszyńskie Przypisy Linki zewnętrzne Małgorzata Klimko, Piotr Górski, Aneta Czarna. Rośliny naczyniowe rezerwatu przyrody „Dąbrowa koło Biadek Krotoszynskich”. „Roczniki Akademii Rolniczej w Poznaniu”. CCCLXIII, s. 85–93, 2004.
Rezerwat przyrody Dąbrowa w Niżankowicach

Rezerwat przyrody Dąbrowa w Niżankowicach – leśny rezerwat przyrody położony w gminie Działoszyn, powiat pajęczański (województwo łódzkie). Znajduje się w granicach Załęczańskiego Parku Krajobrazowego. Powierzchnia wynosi 102,54 ha (akt powołujący podawał 102,25 ha). Przedmiotem ochrony jest naturalna kwaśna dąbrowa trzcinnikowa i dąbrowa świetlista oraz stanowiska rzadkich gatunków roślin. W runie rosną tu m.in.: konwalia majowa, konwalijka dwulistna, dąbrówka rozłogowa, koniczyna dwukłosowa, zawilec gajowy. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2011 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Przypisy
Rezerwat przyrody Dąbrowa Łącka

Rezerwat przyrody Dąbrowa Łącka – leśny rezerwat przyrody położony w gminie Łąck (powiat płocki, województwo mazowieckie). Leży w obrębie otuliny Gostynińsko-Włocławskiego Parku Krajobrazowego. Powołany został Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 25 czerwca 1990 r.. Zajmuje powierzchnię 304,83 (dawniej 305,87) ha. Wokół rezerwatu utworzono otulinę o powierzchni 537,70 ha (została zmniejszona w 2023 r.). Według zarządzenia celem ochrony rezerwatu jest zachowanie licznych zbiorowisk roślinnych o charakterze naturalnym, obejmujących m.in. bory mieszane, grądy, łęgi i olsy, jak też Jeziora Łąckiego Małego oraz urozmaiconej rzeźby terenu. Przedmiotem ochrony są ekosystemy leśne, bagienne i jeziorowe. Klasyfikacja rezerwatu Jest to rezerwat leśny (L). według dominującego przedmiotu ochrony: typ – fitocenotyczny (PFi), podtyp – zbiorowisk leśnych (zl). według głównego typu ekosystemu: typ – różnych ekosystemów (EE), podtyp – lasów i wód (lw). Walory przyrodnicze Teren rezerwatu położony jest na utworach trzeciorzędowych, składających się z iłów, piasków i żwirów, natomiast gliny zwałowe są utworami czwartorzędowymi, pochodzącymi z glacjału bałtyckiego. Wartość krajobrazową rezerwatu podkreślają ozy, kemy i jeziora wytopiskowe. Gwarancją utrzymania ich w stanie naturalnym jest pokrywa leśna rezerwatu. Urozmaiceniem rzeźby terenu (która powstała wskutek lodowacenia i procesów peryglacjalnych) jest Jezioro Łąckie Małe, a także bagna, obniżenia nadjeziorne porośnięte lasem oraz kilkumetrowe wyniosłości terenu powstałe po ustąpieniu lodowca. Do rezerwatu od strony zachodniej przylega zespół przyrodniczo-krajobrazowy „Jezioro Łąckie Duże”. Na terenie rezerwatu stwierdzono występowanie 280 gatunków roślin naczyniowych, 4 gatunki ramienic, 3 gatunki porostów, 1 gatunek wątrobowca oraz 23 gatunki mchów. Należą do nich m.in. hydrofity: grzybienie białe (Nymphaea alba), grążel żółty (Nuphar luteum), jezierza morska (Najas marina) oraz turzyca tunikowa (Corex paradoxa). Do chronionych i rzadkich roślin lądowych występujących w rezerwacie należą: lilia złotogłów (Lilium martagon), listera jajowata (Lisfera ovala), kruszczyk szerokolistny (Epipactis latifolia), wawrzynek wilczełyko (Daphne mezererum), jarzmianka większa (Astrantia major) i zdrojówka rutewkowata (Isopyrum thalictroides). Przypisy