NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Matki Bożej Szkaplerznej w Żeleźniku

Kościół Matki Bożej Szkaplerznej w Żeleźniku – zabytkowy, rzymskokatolicki kościół filialny we wsi Żeleźnik (gmina Strzelin, powiat strzeliński). W drugiej połowie XVI w. wieś należała do rodziny Bischofsheimów. W 1556 w dokumentach wymieniony jest Leonhard von Bischofsheim (zm. 1556). Jego tablica nagrobna znajduje się w kościele. Ponownie rodzina wymieniana jest w 1590. W 1604 właścicielem był Nickel von Gersdorf. Potem wieś należała do Nickela von Posadowsky’ego. Tablica nagrobna dzieci von Posadowsky znajduje się w kościele. Następnie do Adama i Sigismunda (1631) von Gregersdorfa. Po wojnie trzydziestoletniej (1618–1648) posiadaczami byli Melchior von Dyhrn (zm. 1666), Franz Hohenhaus (zm. 1686) i jego synowie. Kościół wybudowany w XIV wieku, przebudowany w połowie XVII w. i w XVIII w. W świątyni znajdują się płyty nagrobne i epitafia gotyckie i renesansowe z XV i XVI w., m.in.: Leonharda von Bischofsheima (zm. 1556) z ośmioma herbami, von: ojcowskimi: Bischofsheim (ojca), Kottwitz, Reideburg matczynymi: Reideburg (matki), Kalckreuth, Reibnitz, Logau Evy von Bischofsheim (zm. 1583), żony Karla von Sobottendorfa z ośmioma podpisanymi herbami, von: ojcowskimi: Bischofsheim (ojca), Reideburg, Reideburg, Reibnitz, matczynymi: Parchwitz (matki), Schellendorf, Schaffgotsch, Pogrel dwojga dzieci von Posadowsky z XVII w., z czterema herbami, von: ojcowskimi: Posadowsky (ojca), nieczytelny matczynymi: Gregersdorf, Pogrel Przypisy
Kościół Matki Bożej Loretańskiej w Wawrzyszowie

Kościół Matki Bożej Loretańskiej – rzymskokatolicki kościół filialny w miejscowości Wawrzyszów (województwo dolnośląskie). Świątynia należy do parafii Matki Bożej Różańcowej w Gnojnej w dekanacie Grodków, diecezji opolskiej. Dnia 14 lipca 2008 roku, pod numerem A/1073 kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa dolnośląskiego. Historia kościoła Kościół został wybudowany w XVI wieku. W 1817 i 1925 roku przebudowany. Do 1945 roku była to świątynia obrządku ewangelicko-augsburskiego. Po zakończeniu II wojny światowej przeszła w ręce katolików. Jest to budowla kamienna, orientowana, jednonawowa z wieżą od strony zachodniej. Wokół kościoła znajdują się pozostałości po cmentarzu ewangelickim, w postaci zniszczonych płyt nagrobnych. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcia kościoła w Wawrzyszowie
Dwór w Lisowicach (powiat średzki)

Dwór w Lisowicach – zabytkowy obiekt wybudowany w miejscowości Lisowice. Dwór z drugiej połowy XVI w., przebudowany na początku XIX w. jest częścią zespołu dworsko-folwarcznego, w skład którego wchodzą: dwie oficyny mieszkalne z połowy XIX w. obora z połowy XIX w. chlewnia z połowy XIX w. stajnia z połowy XIX w. park z fosą i ogrodami z XVI-XIX w. Przypisy
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Piotrowicach

Kościół św. Katarzyny Panny i Męczennicy – gotycka świątynia katolicka w Piotrowicach. Historia O istnieniu kościoła w Piotrowicach w 1298 roku wnosi się w związku ze świadkowaniem w dokumencie z tego roku proboszcza Benedykta. Obecny budynek świątynny został wzniesiony najwcześniej w drugiej połowie XV wieku. Patronat nad kościołem przysługiwał pod koniec XIX w. hrabiom Limburg-Stirum. W 1753 roku został przebudowany; wnętrza świątyni otrzymały barokowy wystrój w pierwszej połowie XVII wieku. Kolejne przebudowy miały miejsce w 1860 roku, a także w roku 1937, 1969, 1972 i po 2008 roku, kiedy to w wyniku źle prowadzonego remontu bez zgody konserwatora zabytków zniszczono barokową polichromię znajdującą się na sklepieniu prezbiterium. Opis architektoniczny Kościół jest orientowany, jednonawowy, w części zachodniej znajduje się wieża. Prezbiterium na planie ośmioboku zamknięte jest z trzech stron, przyparte przyporami i nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym charakterystycznym dla okresu późnośredniowiecznego. W 1753 roku sklepienie zostało ozdobione barokową polichromią. Okna świątyni były dwuczęściowe zakończone maswerkami. W 1937 roku świątynia została gruntownie wyremontowana. Wówczas spod tynku ścian wewnętrznych wydobyto epitafia z XVI wieku. Obecnie jest to dziewięć nagrobków figuralnych należących do rodzin Niemitzów i Seidlitzów (Silbitzów) datowanych na lata 1567–1610. Najstarszy z nich poświęcony jest Konradowi von Nimitz zmarłemu w 1563 roku oraz jego żonie Margarecie z domu Gotsch von der Schwartzbach (Schaffgotsch), zmarłej w 1567 roku. Ich epitafium zostało ustawione przy ścianie prezbiterium. Początkowo epitafia miały oryginalne obramienia z pilastrów zakończone belkowaniem z bogato zdobionym fryzem herbowym oraz akroterionami. Wypełnienia pilastrów wczesnorenesansowymi liśćmi należały do najnowszych rozwiązań w ówczesnym okresie. Pozostałe epitafia należą do kolejnych członków rodziny i znajdują się wewnątrz kościoła. Wśród nich znajdują się m.in. epitafium niemowlaka, syna Christopha von Nimitza, zmarłego w 1594 roku; epitafium Christopha von Nimitza, zmarłego 22 sierpnia 1595 roku w wieku 7 lat, 19 tygodni i 2 dni, syna Christopha von Nimitza; epitafium syna Christopha von Nimitza, zmarłego w 1595 roku; epitafium Anny von Niemitz zd. von Seidlitz, zmarłej w 1610 roku; epitafium Friedricha von Niemitza, zmarłego 8 września 1615 roku w wieku 28 lat; epitafium George’a von Seidlitza z Szymanowic, zmarłego w maju 1607 roku w wieku 38 lat; epitafium Cunradta von Niemitza, zmarłego w 1656 roku; epitafium Davida Zuckmantela, z 1708 roku We wnętrzu kościoła zachowały się również późnogotyckie sakramentarium przyścienne oraz renesansowa chrzcielnica z 1616 roku. W zachodniej części kościoła znajduje się pomnik poświęcony ofiarom hitlerowskiego obozu pracy, którzy zostali zamordowani w Piotrowicach w 1945 roku. Przypisy Bibliografia Hans Lutsch: Die Kunstdenkmäler der Landkreise des Reg.-Bezirks Breslau. Breslau: 1891. Józef Plich: Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska. Warszawa: Arkady, 2005. Nieznane pola: 1.
Ehemalige Evangelische Kirche Groß Peterwitz

Die ehemalige evangelische Kirche in Piotrowice (deutsch: Groß Peterwitz) in der Landgemeinde Kostomłoty (Kostenblut) der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen ist ein Bau der Schule des preußischen Architekten Karl Friedrich Schinkel. Bis 1945 lag der Bau im Landkreis Neumarkt. Geschichte Erste Belege für die Existenz einer evangelischen Gemeinde stammen aus dem Jahr 1540. Sie nutzte während der Reformation die bis dahin katholische St. Katharinenkirche in Peterwitz. Für 1575 ist ein Pastor belegt, der auch für das benachbarte Rackschütz zuständig war. 1653 musste die Kirche im Zuge der Gegenreformation den Katholiken zurückgegeben werden. Erst 1743 wurde eine eigene evangelische Bethauskirche in Groß Peterwitz errichtet. Da diese nach 90 Jahren unbrauchbar geworden war, entstand 1832/1833 die heutige Kirche. Sie wurde am 20. Oktober 1833 eingeweiht und erhielt 1840 neue Glocken. Von 1818 bis 1945 gehörte die evangelische Gemeinde zum Kirchenkreis Neumarkt in der Kirchenprovinz Schlesien der Evangelischen Kirche in Preußen. Infolge des Zweiten Weltkriegs und der Flucht und Vertreibung der deutschen Bevölkerung kamen die Glocken der Kirche in den Westen Deutschlands und sind nun in der Kirche im schwäbischen Krumbach in Dienst. Der vormalige Kirchenbau wird heute als Lager genutzt. Bauwerk Der Bau variiert die Evangelische Kirche Kanth. Die Fenster und Türen sind im Rundbogenmotiv gestaltet. Auch der Saalcharakter des Innenraums mit Holzempore und Kanzel ähnelt der Kirche von Kanth. Die Kirche ist mit einem Satteldach mit über die Dachschräge hinausragenden Giebeln gedeckt. Der Baukörper erhält durch vorspringende Pylone an jeder Ecke einen neuen Akzent. Der Bau ist verputzt und mit einer durch Rillen angedeuteten Quaderung versehen. Literatur Günther Grundmann: Der Evangelische Kirchenbau in Schlesien. W. Weidlich, 1970, S. 76. Dietmar Neß: Schlesisches Pfarrerbuch: Dritter Band: Regierungsbezirk Breslau, Teil III. Leipzig, Evangelische Verlagsanstalt 2014, S. 143–146. Weblinks Eintrag auf www.polska-org.pl
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Malczycach

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Środa Śląska archidiecezji wrocławskiej). Jest to neogotycka świątynia wybudowana w 1905 roku, remontowana w latach 1975-1976. Budowla jest jednonawowa, murowana, nakrywają ją dachy dwuspadowe. Parafia rzymskokatolicka we wsi Malczyce została obsadzona przez polskch kapłanów już w 1945 roku po zakończeniu działań wojennych prowadzonych pod koniec stycznia i na początku lutego 1945 roku. Podczas walk zostały uszkodzone wieża i dach oraz zniszczone zostały organy. W sierpniu 1945 roku władzę nad budowlą przejęli Sowieci. Ołtarze zostały demontowane, natomiast w nawie głównej została wybudowana z desek scena. W kościele były organizowane imprezy taneczne. W listopadzie 1945 roku władza główna odsunęła Sowietów i świątynia została uwolniona od opieki Armii Czerwonej. Parafianie odrestaurowali budowlę i przywrócili ją do świetności. W dniu 6 stycznia 1946 roku do polskich osadników został przysłany polski ksiądz Antoni Kij. W latach 1975–1976 świątynia była remontowana. Przypisy
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Gałowie

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Gałowie zabytkowy kościół w miejscowości Gałów. Opis Kościół filialny wybudowany w 1509, przebudowany w 1848. Na kościele tablica o przebudowie świątyni z herbami von Seydlitz (L) i Czettritz (P). Wewnątrz epitafia z herbami, m.in.: Marii [C]Zetritz zm. 15.04.1608 ojcowskie (L) von: Czetritz, Jendorf matczyne (P) von: Zedlitz, Zedlitz Hansa von Seidlitz ojcowskie von: Seidlitz, Seidlitz matczyne von: Seidlitz, Haunolt Evy von Pritwitz, zm. 1598 ojcowskie von: Pritwitz, Schindel matczyne von: Franckenberg, [Schaff]Gotschen Hansa von Seidlitz, zm. 18.01.1618 ojcowskie von: Seidlitz, Seidlitz matczyne von: Czettritz, Zedlitz Hansa von Seidlitz, ur. 16.07.1597. Ludemilly Nimtzin [Niemitz] zm. 19.12.1559 ojcowskie von: Niemitz, Reibnitz matczyne von: Nimptsch kobiety von Seidlitz, ojcowskie von: Seidlitz, Niemitz matczyne von: Haunolt, X mężczyzny von Seidlitz, ojcowskie von: Seidlitz, Reichenbach matczyne von: Niemitz, Nimptsch mężczyzny von Seidlitz, ojcowskie von: Seidlitz, Nimptsch matczyne von: Reichenbach, Reibnitz Przypisy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Miękini

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Miękinia archidiecezji wrocławskiej). Jest to świątynia wzmiankowana w 1335 roku. Obecna budowla, oryginalnie gotycka, wzniesiona pod koniec XV wieku, została gruntownie przebudowana po pożarze w 1710 roku. Kościół jest orientowany, murowany, posiada jedną nawę oraz wieżę od strony zachodniej i węższe, trójbocznie zakończone prezbiterium, zwieńczone bogato rozczłonkowanym ujętym w wolutowe spływy szczytem wschodnim. Wnętrze nakryte jest sklepieniami kolebkowymi i lunetami. We wnętrzu można zobaczyć, pochodzące z XVIII wieku, wyposażenie w stylu barokowym. Przypisy
Kościół św. Urszuli w Udaninie

Kościół świętej Urszuli – cmentarny kościół filialny należący do parafii św. Jana Chrzciciela w Piekarach (dekanat Strzegom diecezji świdnickiej). Jest to świątynia wzmiankowana w 1223 roku, obecna została zbudowana w 2. połowie XIII wieku, następnie została przebudowana w 1663 roku i odrestaurowana w XIX wieku. Budowla jest orientowana, murowana, wzniesiona z kamienia, Kościół posiada jedną nawę, wieżę od strony zachodniej oraz prostokątne prezbiterium. Wnętrze nawy nakrywa drewniany strop, z kolei prezbiterium jest nakryte dwuprzęsłowym sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Przypisy
Kościół św. Michała Archanioła w Milikowicach

Kościół św. Michała Archanioła w Milikowicach – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Milikowice, w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Jaworzyna Śląska. Świątynia parafii św. Michała Archanioła. Historia Obiekt został wzniesiony prawdopodobnie w drugiej połowie XIII wieku. Wzmiankę o nim umieszczono z regeście dziesięcinnym Gabriela von Rimini z 4 października 1318, gdy proboszczem był Mikołaj. Do obecnego wyglądu przekształcono go w wieku XV, nadając mu styl wczesnogotycki. W XVIII wieku podwyższono wieżę oraz zawieszono dzwony. W 1969 i 1972 przeprowadzono renowację wnętrz, a także zmieniono rodzaj pokrycia dachowego, z dachówki na blachę. W latach 1999 i 2002 kościół przeszedł remont kapitalny, w trakcie którego m.in. przywrócono dachówkę. Architektura Do wyposażenia kościoła należy m.in. neogotycki ołtarz z drewna pochodzący z XIX wieku. Ołtarze boczne, jak również organy skonstruowano w 1879. W świątyni (ołtarz główny) znajdują się relikwie I stopnia św. Jana Pawła II (kropla krwi wsączona w białe płótno) przekazane przez kardynała Stanisława Dziwisza. Płyty nagrobne W ściany kościoła wmurowane są płyty epitafijne: Dorothei von Schindel (żony Samuela von Schindel), zm. 1597, rycerza von Schindela, zm. 1595, rycerza z rodziny von Schindela, z herbami, von: ojcowskimi: Schindel, Üchtritz matczynymi: Ebel, Czirn rycerza von Schindela, zm. w początku XVII w. z herbami, von: ojcowskimi: Schindel, Üchtritz matczynymi: Ebel, Czirn dzieci z rodziny Wentzig (Reinholda, ur. 9 grudnia 1839, zm. 9 stycznia 1858 i jego siostry, Anny, ur. 30 maja 1833, zm. 26 marca 1848). Galeria Przypisy
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Piotrowicach Świdnickich

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Piotrowicach Świdnickich – zabytkowy kościół z XIII w. w Piotrowicach Świdnickich, w powiecie świdnickim, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa dolnośląskiego. Rzymskokatolicki kościół filialny z 1226 parafii św. Barbary w Pastuchowie, przebudowywany w 1500, i pod koniec XIX w. należy do parafii św. Barbary w Pastuchowie. Na zewnętrznych ścianach świątyni znajduje się siedem płyt kamiennych przedstawicieli rodzin rycerskich (umiejscowionych wtórnie), m.in. Mikołaja (Niclasa, Nicola, zm. 1536) Reibnitza, syna Dypranda I (zm. przed 1492) i Małgorzaty von Lest. Z herbami m.in. ojca i matki. Syn Mikołaja bezdzietny Jerzy (zm. 1571), żonaty z Anną von Schindel, w 1559 sprzedał Piotrowice braciom Krzysztofowi, Jakubowi i Jerzego von Zedlitz z Płoniny. Przypisy Bibliografia Schematyzm Diecezji Świdnickiej, 2010, s. 579
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Starym Jaworowie

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Starym Jaworowie – zabytkowy rzymskokatolicki kościół filialny parafii św. Michała Archanioła w Milikowicach we wsi Stary Jaworów w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim. Historia Pierwsza wzmianka o kościele we wsi pochodzi z 1376. Obiekt zbudowano na przełomie XIII i XIV wieku. Reprezentował wówczas styl gotycki. W XVIII wieku (w latach 1706-1708) został przebudowany w stylu barokowym. Był konsekrowany w 1726. W końcu XIX wieku został regotyzowany. Był remontowany w latach 1969 oraz 1972. Architektura Jednonawowy kościół posiada od wschodu prostokątne prezbiterium. Wieża wzniesiona jest na planie kwadratu od strony zachodniej. Nawa kryta jest stropem z podciągiem i fasetami. Prezbiterium nakrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe. Od północy do prezbiterium przylega dwukondygnacyjna dobudówka z lożą kolatorską, która ma sklepienie kolebkowo-krzyżowe z lunetami. Dachy dwuspadowe są pokryte dachówką. Wieża jest oszkarpowana w narożnikach i kryta dachem namiotowym. Od południa do nawy przylega kruchta. Prowadzi doń ostrołukowy, sfazowany portal. Wyposażenie Wyposażenie reprezentuje styl neogotycki. W kościele są regotyzowane otwory okienne (ostrołukowe) oraz ostry łuk tęczowy. We wnętrzu zachowały się dwa nagrobki z XVII wieku, piaskowcowa chrzcielnica ze sceną chrztu Jezusa w Jordanie, rzeźby św. Anny i św. Joachima oraz witraż maryjny. Otoczenie Kościół otacza dawny cmentarz (zamknięty), na którym zachowało się kilka starych nagrobków. Otoczony jest zachowanym tylko od południa i południowego wschodu kamiennym murem. Od północy teren cmentarny był powiększany i otoczony murem z cegły. Przy murze stoją dwa krzyże pokutne z XIV-XVI wieku. Galeria Przypisy
Kościół św. Marcina w Goli Świdnickiej

Kościół pw. św. Marcina w Goli Świdnickiej – zabytkowy kościół z XVI w. w Goli Świdnickiej (gmina Marcinowice, powiat świdnicki (województwo dolnośląskie), na terenie diecezji świdnickiej; filialny parafii Wszystkich Świętych w Strzelcach. Architektura Kościół jednonawowy w stylu gotyckim z prezbiterium nakrytym sklepieniem gwiaździstym, z wieżą. Przypisy
Kościół św. Wacława w Marcinowicach

Kościół świętego Wacława – zabytkowy rzymskokatolicki kościół filialny parafii św. Wawrzyńca w Śmiałowicach (dekanat Świdnica-Wschód diecezji świdnickiej). Jest to świątynia w stylu późnobarokowym, wybudowana w l połowie XVIII wieku, restaurowana była w latach 1830 i 1871, następnie remontowana ok. 1920 i w 1964 r. Budowla jest murowana, wzniesiona została na planie krzyża greckiego, jej wnętrze jest nakryte sklepieniami kolebkowymi z lunetami. Wystrój wnętrza reprezentuje styl barokowy i powstał w czasie budowy świątyni. Przypisy
Kościół Wszystkich Świętych w Strzelcach

Kościół pw. Wszystkich Świętych w Strzelcach – zabytkowy, główny kościół parafii pw. Wszystkich Świętych w Strzelcach diecezji świdnickiej z pierwszej połowy XIV wieku we wsi Strzelce (powiat świdnicki) (gmina Marcinowice, województwo dolnośląskie). Architektura Kościół wybudowany w stylu wczesnogotyckim murowany z kamienia łamanego, jednonawowy, z prezbiterium nakrytym sklepieniem krzyżowo-żebrowym, z wieżą. Przypisy
Kościół Matki Bożej Różańcowej w Szczepanowie

Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej w Szczepanowie – zabytkowy kościół filialny parafii Wszystkich Świętych w Strzelcach z XVI w. we wsi Szczepanów (powiat świdnicki), w gminie Marcinowice (województwo dolnośląskie), na terenie diecezji świdnickiej. Architektura Późnogotycki kościół murowany, jednonawowy z wieżą. We wnętrzu bogato rzeźbiony barokowy ołtarz główny i figura Madonny z XV w. oraz epitafia: Dippranta von Nimptsch (zm. 1584), z herbami: ojcowskimi, von: Nimptsch, Zedlitz matczynymi, von: Zedlitz, Schweinichen. Margarete von Seidlitz, żony Dippranta von Nimptsch, z herbami: ojcowskimi, von: Seidlitz, Hochberg matczynymi, von: Gregersdorf, Peterswald Dippranta von Nimptsch Młodszego (zm. 1583), z herbami: ojcowskimi, von: Nimptsch, Zedlitz matczynymi, von: Seidlitz, Gregersdorf. Sigmunta von Nimptsch (zm. 1571), syna Dippranta, z herbami: ojcowskimi, von: Nimptsch, Zedlitz matczynymi, von: Seidlitz, Gregersdorf. Przypisy
Kościół Trójcy Świętej w Olszanach

Kościół Trójcy Świętej w Olszanach – zabytkowy kościół parafialny we wsi Olszany (powiat świdnicki) w diecezji świdnickiej . Kościół pierwotnie wzmiankowany w 1239, pod koniec XIV w. wczesnogotycki, gruntownie przebudowany w 1552 na renesansowy. Kolejna przebudowa miała miejsce w XIX w. Na murach renesansowe epitafia z lat 1587–1655 przedstawicieli szlacheckich rodów: Heinricha von Hoberga und Fürstensteina auf Oelse (1564-1613), Evy von Czettritz (1565-1587), żony Heinricha von Hoberga Evy von Hoberg (zm. 1601), córki Heinricha von Hoberga Joachima Gelhorna (1573-1629) Hansa von Nimptscha (1585-1651) Barbary von Falkenhayn (1587-1649), żony Hansa von Nimptscha. Herby z epitafiów Przypisy Linki zewnętrzne Opis kościoła na stronie zabytek.pl
Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Rusku

Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Rusku – zabytkowy kościół filialny parafii św. Jana Chrzciciela w Jaroszowie we wsi Rusko (powiat świdnicki), w województwie dolnośląskim, w gminie Strzegom. Kościół wybudowany około 1500, przebudowany w drugiej połowie XVII w. Przy murze cmentarza kościelnego znajduje się kamienny krzyż pokutny. We wsi również są trzy kamienne krzyże pokutne, jeden w rozwidleniu dróg do Osieka i Mielęcina oraz dwa na wschodnim krańcu wsi po obu stronach drogi. Płyty nagrobne i epitafia w kościele postaciowa, Ursuli von Schafberger (1580–1608), żony Georga von Schramba z Mąkolic Ursuli von Schafberger (1580–1608), żony Georga von Schramba z Mąkolic, z herbami, von: Schafberger, Schramb Georga von Kalckreutha (1522–1585) z Mikoszowa, z herbami, von: ojcowskimi: Kalckreuth, Gelhorn matczynymi: Pannwitz Magdaleny von Schafeberger (1589–1599), córki Antoniego von Schafebergera, z dwoma herbami, von: ojcowskim: Schafeberger dziecka, Christofa von Landsckrona, syna Georga von Landsckrona z czterema herbami. rodziny Antoniego von Schafbergera, jego dzieci i żony pary małżeńskiej klęczącej u stóp ukrzyżowanego Chrystusa. Płyty nagrobne w murze Przypisy Bibliografia Schematyzm Diecezji Świdnickiej, 2010, s. 402
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Bystrzycy Górnej

Kościół Wniebowzięcia NMP w Bystrzyca Górnej – zabytkowy kościół we wsi Bystrzyca Górna. Kościół parafialny wzmiankowany w 1376, pierwotnie z XIV w. przebudowany w XVII w. i XIX w. Na murach kościoła znajduje się dwanaście renesansowych epitafiów z lat 1587-1687 należących do rodów von Seidlitz i Schindel, m.in.: Adama von Seidlitz z herbami, von: ojcowskimi (po lewej): Seidlitz (ojca), Nimptsch, matczynymi (po prawej): Czettritz, Schaffgotsch. kobiety von Zedlitz (zm. 1595), z herbami, von: ojcowskimi: Zedlitz (ojca), Gelhorn matczynymi: Falkenhayn kobiety von Seidlitz (zm. 1598), z herbami, von: ojcowskimi: Seidlitz (ojca), Czettritz, matczynymi: Reichenbach Friedricha von Schindel (zm. 1590), z herbami, von: ojcowskimi: Wiglassa Schindela (ojca), Borwitz matczynymi: Zedlitz, Falkenhayn Adolfa von Schindel (zm. 1605), z herbami, von: ojcowskimi: Niclasa Schindela (ojca), Borwitz matczynymi: Hundt, Rothkirch Marii von Schindel (zm. 1606), z herbami, von: ojcowskimi: Niclasa Schindela (ojca), Borwitz matczynymi: Hundt, Rothkirch Christianusa von Schindel (zm. 1607), z herbami, von: ojcowskimi: Martena Schindela (ojca), Borwitz matczynymi: Hundt, Rothkirch Elenory von Schindel (zm. 1616), córki Niclasa Kobiety von Reichenbach (zm. 1587), z herbami, von: ojcowskimi: Reichenbach (ojca), Kottwitz matczynymi: Nimptsch Przypisy Bibliografia Marek Staffa (redakcja), Słownik geografii turystycznej Sudetów, Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie T. 11. Wrocław: Wyd: I-Bis 1995, ISBN 83-85773-12-6, s. 85-86