NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Dwór w Grudnej Kępskiej

Dwór w Grudnej Kępskiej – dwór w miejscowości Grudna Kępska, w powiecie Gorlickim, w gminie Biecz. Jedna z najstarszych tego typu budowli na ziemi gorlickiej. Historia Dwór został wybudowany około 1736 (według karty ewidencyjnej drewniany dwór powstał w 1676, a murowany – w 1927). W czasie swojej historii budynek ten pełnił wiele funkcji – mieściły się w nim m.in. mieszkania i sklep. Przez ostatnie kilka dekad, służył Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej. Po jej likwidacji został zakupiony przez gminę Biecz. Budynek nie jest wpisany do wojewódzkiego rejestru zabytków ani do gminnej ewidencji zabytków. Plany gospodarcze Pojawiły się spekulacje, jaką funkcję będzie pełnił dwór. Wśród propozycji były np. restauracja, miejsce noclegowe lub nawet remiza straży pożarnej. Wpierw musi on jednak zostać wyremontowany. Radni liczą na pozyskanie zewnętrznych funduszy, aby wyremontować budynek. Przypisy
Dwór w Rudzinach

Dwór w Rudzinach (niem. Schloss Reuthau) – dwór z XVI w. we wsi Rudziny (województwo lubuskie) w powiecie żagańskim, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa lubuskiego. Zabytkowy dwór wybudowany w pierwszej połowie XVI w. przez rodzinę von Lutwitz, przebudowany w stylu klasycystycznym na początku XIX w.. Obecnie w ruinie. Opis Piętrowy dwór zbudowany na planie prostokąta z wysokim piętrem; kryty dachem czterospadowym. Od frontu główne wejście w ozdobnym, kamiennym portalu, do którego prowadziły schody. Nad wejściem, przy dachu, trójkątny szczyt, po jego bokach wole oczy. Obok dworu park z połowy XIX w. oraz brama z 1698 r. zwieńczona trójkątnym frontonem z kartuszem na szczycie zawierającym herby: Balthasara Fryderyka von Logau (1645-1702; P) i Marii Elżbiety von Redern (1667-1752; L) i datą na architrawie: ANNO CHRISTI MDCXIIX (MDCXVIII). Po bokach otworu bramnego pilastry imitujące kolumny z inskrypcjami: BALTHASAR FRIDRICUS FREIHER V. LOGAU UND ALTENDORF (L) i MARIA ELISABETH SIDONIA GEBOHR GRAFFIN V. REDERN (P). Przypisy
Dwór w Nowym Śleszowie

Dwór w Nowym Śleszowie – dwór z XIX w. w Nowym Śleszowie, w powiecie wrocławskim, wpisany do gminnej ewidencji zabytków. Parterowy dwór zbudowany pod koniec XIX w. Zamieszkały przez niemieckich właścicieli do 1944. Dwór wybudowany na planie prostokąta, kryty dachem dwuspadowym. Od frontu piętrowy ryzalit zamknięty trójkątnym frontonem i ganek z wejściem usytuowanym z boku, do którego prowadzą schody na wysokie parter. Nad gankiem balkon z pełną balustradą. Po lewej stronie trzypiętrowa wieża zegarowa wybudowana na rzucie kwadratu, zwieńczona attyką. Od zaplecza murowana weranda z balkonem otoczonym balustradą, do której prowadzą schody również z balustradą. Przy obiekcie park z końca XIX w. o pow. 3,15 ha. Obiekt został wpisany do gminnej ewidencji zabytków gminy Żórawina. Przypisy
Flugplatz Warschau-Babice

Der Flugplatz Warschau-Babice (polnisch: Lotnisko Warszawa-Babice, ICAO-Code EPBC) ist ein Flugplatz in Warschau. Er liegt etwa sieben Kilometer nordwestlich des Stadtzentrums im Stadtbezirk Bemowo auf einer Höhe von 106 m AMSL. Flugbetrieb Der Flugplatz ist werktags von 6 bis 22 Uhr LMT geöffnet. Er ist ausschließlich für VFR-Verkehr zugelassen. Infrastruktur Der Flugplatz verfügt über zwei parallele Start- und Landebahnen mit ost-westlicher Ausrichtung. Die 1301 m lange, befeuerte Hauptbahn 10R/28L besteht aus Betonplatten. Nördlich davon liegt die 1000 m lange Graspiste 10L/28R. Südlich des Bahnsystems befinden sich der Tower und mehrere befestigte Rollbahnen, die zu den südlichen Vorfeldern und Hangars führen. Auf der Nordseite befinden sich Gebäude und Hangars des Luftrettungsdienstes Lotnicze Pogotowie Ratunkowe und des Luftsportvereins Aeroklub Warszawski. Geschichte Beim jetzigen Flugplatz handelt es sich um einen teilweise zurückgebauten Flugplatz der Polnischen Luftstreitkräfte. Dieser verfügte ursprünglich über zwei Start- und Landebahnen: 5/23 (Beton, 2000 m × 80 m) und 10/28 (Beton, 2500 m × 90 m). Die erstgenannte wurde nach dem Fortfall der Militärnutzung Anfang der 1980er Jahre in die zunächst die Betondeckschicht nutzende öffentliche Straße ulica Powstańców Śląskich (Straße der Schlesischen Aufständischen) umgewidmet, während die zweite, gekürzt und östlich der Bahnenkreuzung abgebaut, die jetzige SLB 10R/28L bildet. Seitdem hat sich die großenteils aus Hochhäusern bestehende Wohnbebauung an den Flugplatz genähert und die Schließung des Flugplatzes ist seit über 30 Jahren geplant. Im Jahr 1959 landete die Maschine des amerikanischen Vizepräsidenten Richard Nixon anlässlich dessen Moskau-Reise auf dem Flugplatz Babice. Literatur Polska Agencja Żeglugi Powietrznej: AIP VFR Poland – AD 4 EPBC Weblinks Offizielle Website Website des Aeroklub Warszawski Einzelnachweise
Warsaw Babice Airport

Warsaw-Babice (IATA: QPB, ICAO: EPBC) is an airport in Warsaw, located in the residential district of Bemowo, near the border with the district of Bielany. It is also unofficially known as Bemowo. The airport is administered by the Centre for Logistics "Warsaw-Babice" (Centrum Usług Logistycznych "Lotnisko Warszawa-Babice") and organisations based there include: the Warsaw Aero Club (Aeroklub Warszawski) and Polish Air Rescue (Lotnicze Pogotowie Ratunkowe). It has been used for various events and celebrity arrivals including Michael Jackson (1996), Madonna (2009), AC/DC (2010), and the Sonisphere Festival (2010, 2011, 2012). Infrastructure The airport has a concrete runway 10R/28L, measuring 1,300 m x 90 m, and, parallel to it, a grass runway 10L/28R, measuring 1,000 m x 150 m. The airport was established at the former military airport in Bemowo. It had two concrete runways 5/23 measuring 2,000 m x 80 m and 10R/28L measuring 2,500 m x 90 m. One of the former runways was used as an extension to the residential Powstańców Śląskich Street. Only part of the second, longer runway was used for the new airport. Radio frequencies 119.180 MHz - Babice Informacja (Babice Information for English speakers) 126.555 MHz - Babice Radio for glider flights History The site of the current airport was used as a landing strip for Russian and German airplanes. In 1918, it was one of the bases for the Research Institute of Aviation Technology (Instytutu Badań Techniki Lotniczej - IBTL) which then changed into the Technical Institute of Aviation (Instytut Techniczny Lotnictwa - ITL). The airport was reestablished after World War II, at "Szwedzkie Górki" (Swedish Hills) between Fort P (part of the Warsaw Fortress) and Boernerowo outside Warsaw (during this period, it was in the municipality of Gmina Blizne based in Old Babice, hence the name of the airport). In 1959, a Boeing 707 transporting U.S. Vice-president Richard Nixon, used the airport. Singer Michael Jackson performed at Bemowo on 20 September 1996 during his HIStory World Tour in front of 120,000 people. Due to the heavy urbanization around the airport, to ensure safety and to ease the burden of airport operations for locals, a custom procedure (the only one of its kind in Poland) to circulate traffic was introduced, which caused controversy among pilots and instructors. There still is a conflict between the airport and local residents. Bibliography AIP Polska en (registration required)
Варшава-Бабиці

Аеропорт Варшава-Бабиці (IATA: QEB, ICAO: EPBC) — цивільний і військовий аеропорт Варшави, що знаходиться районі Бемово. Один з чотирьох летовищ міста (після трьох основних: Варшава-Шопен, Варшава-Модлін та Варшава-Радом). Аеропорт не є міжнародним і в цивільних цілях використовується тільки для прийому важливих гостей. Див. також Міжнародний аеропорт «Варшава» імені Фредерика Шопена Міжнародний аеропорт «Варшава-Модлін» Аеропорт «Варшава-Радом»
Kurza Stopka

Kurza Stopka (deutsch Hühnerfuß) ist ein Wohnturm auf dem Krakauer Wawelhügel in gotischem Baustil. Beschreibung Die Kurza Stopka wurde im 14. Jahrhundert als Belvedere an der gotischen Burg errichtet und zur Regierungszeit von Władysław II. Jagiełło ausgebaut. Wahrscheinlich befanden sich hier ursprünglich in den Kellergewölben die Waffenkammer und die Schatzkammer der Wawel-Burg. Im Inneren erhalten sind noch gotische Säle wie der Kasimir-Saal aus der Zeit um 1350 und barocke Appartements wie der Saal unter den Vögeln. Der heute als Alchemie bezeichnete Renaissance-Saal diente König Sigismund I. als Schlafgemach. Hierhin zog sich der König auch mit seinen Beratern zurück und unterzeichnete wichtige Dokumente. Heute befinden sich im Turm mehrere Ausstellungsräume, unter anderem Teile der Ausstellung der Schatzkammer. Vor der Kurza Stopka und dem Dänischen Turm steht in den Königsgärten ein Denkmal für Hamlet von Zdzisław Beksiński. Weblinks Literatur Antoni Franaszek, Budowle gotyckie zamku królewskiego na Wawelu na tle dziejów w czasach nowożytnych, seria: Biblioteka Wawelska, Wyd: Zamek Królewski na Wawelu, Kraków 1989 Kazimierz Kuczman, Wzgórze Wawelskie: Przewodnik; Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu, Ministerstwo Kultury i Sztuki, Zarząd Muzeów i Ochrony Zabytków, Kraków 1988
Tyúkláb-bástya (Wawel)

A Tyúkláb-bástya (lengyelül: Kurza Stopka) a krakkói Wawel királyi palotájának 14. században épült része a palota délkeleti oldalán. Nevét a tyúklábra emlékeztető támfalakról kapta. I. Zsigmond lengyel király a királyi palota 16. századi átépítése során a bástyát érintetlenül hagyta, így maradt meg e gótikus stílusban épült építmény. A legenda szerint Hedvig királynő itt hímezgetett, miközben gyönyörködött Krakkóban. Külső hivatkozások Kazimierz Kuczman: Wzgórze Wawelskie: Przewodnik; Krakkó, 1988 Krakkó – képes útikönyv, Kier Kiadó, Krakkó, 2006
Primate's Palace, Warsaw

The Primate's Palace (Polish: Pałac Prymasowski) is a historical palace at the Senatorska Street in the Śródmieście district of Warsaw, Poland. History The construction of the palace began in 1593, from the initiative of the Bishop of Płock Wojciech Baranowski. After he became the Primate of Poland, he transformed the palace into the headquarters of the primate. It was demolished during the years of the Swedish Deluge in 1655–1657. Architect Józef Fontana was hired for the reconstruction. It was however plundered again in 1704 by Saxons, Vlachs and Cossacks. Until 1795 the rooms in the palace served as the home of the primates of Poland. The building was gradually expanded. At the end of the 17th century it was expanded by architect Tylman van Gameren. In the first half of the 18th century it was rebuilt in rococo style to serve as a residence of Primate Adam Ignacy Komorowski. From 1777 to 1786 the palace was thoroughly reconstructed in the Classicist style. The main body of the building was expanded with the side wings with pavilions. Architects of the interior were Jan Chrystian Kamsetzer and Szymon Bogumił Zug. Since the 18th century it served various purposes and housed numerous institutions. In the interwar period it housed the Ministry of Agriculture. The palace was destroyed during the Nazi Invasion of Poland, after the war it was gradually restored. It then served the city administration and, among other things, civil weddings occurred there. It used to house offices of various companies and its historical halls were used for conference and exhibition purposes. Since 2016 the palace has been refurbished and turned into a five-star hotel. It features 20 high-end rooms, a restaurant, a café and a casino. Gallery References
Palais des Primats

Le palais des Primats (en polonais Pałac Prymasowski w Warszawie,) construit dans le style classiqueXVIIe siècle, est situé au n°13/15 rue Senatorska, aux environs du Palais Royal, dans l'arrondissement de Śródmieście (Centre-ville) à Varsovie. Siège, à l’époque, du primat de Pologne, il fait partie des résidences les plus imposantes de la ville. On le considère comme le premier palais de Pologne en style classique. Aujourd'hui, propriété privée, il est utilisé comme hôtel. Portail de Varsovie
Pałac Prymasowski w Warszawie

Pałac Prymasowski – zabytkowy pałac znajdujący się przy ulicy Senatorskiej 13/15 w Warszawie, w dzielnicy Śródmieście. Historia Budowa pałacu rozpoczęła się pod koniec XVI wieku z inicjatywy biskupa płockiego Wojciecha Baranowskiego. Gdy został prymasem przekazał pałac kapitule gnieźnieńskiej w roku 1610. Pałac został zniszczony w czasie potopu szwedzkiego. Do jego odbudowy zatrudniono Józefa Fontanę. Po raz kolejny spustoszony przez Sasów, Wołochów i Kozaków w 1704. Odbudował go ze zniszczeń prymas Stanisław Szembek. Do roku 1795 wnętrza pałacu pełniły funkcję mieszkań prymasów. W tym czasie był kilkakrotnie rozbudowywany. Pod koniec XVII wieku rozbudową pałacu zajął się Tylman z Gameren. Natomiast w pierwszej połowie XVIII wieku przebudowano pałac w stylu rokokowym na rezydencję prymasa Adama Ignacego Komorowskiego. W listopadzie 1767 w pałacu odbywały się posiedzenia delegacji wyłonionej przez Sejm repninowski do traktowania z posłem rosyjskim Nikołajem Repninem w sprawie równouprawnienia innowierców. W latach 1777–1783 Antoni Kazimierz Ostrowski podjął generalną przebudowę pałacu. Architektem za nią odpowiedzialnym był Efraim Szreger; ukończył ją Michał Jerzy Poniatowski w stylu klasycystycznym. Korpus główny został wtedy wzbogacony o skrzydła boczne z pawilonami, ryzalit korpusu zyskał zaś czterokolumnowy portyk. Architektami wnętrz pałacu byli Jan Chrystian Kamsetzer i Szymon Bogumił Zug. Po trzecim rozbiorze pałac przeznaczony był na różne cele. Mieściła się w nim m.in. kamera warszawska i Komisja Rządowa Wojny. W dwudziestoleciu międzywojennym pałac po remoncie stał się siedzibą Ministerstwa Rolnictwa i Reform Rolnych. Nad wejściem umieszczono napis MINISTERIUM ROLNICTWA. Pałac został spalony podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939. Po wojnie zniszczenia budynku oszacowano na ok. 60%. Pałac został odbudowany w latach 1949–1950 i stał się siedzibą Centralnego Zarządu Muzeów i Ochrony Zabytków. W 1965 w Sali Kolumnowej pałacu wystawiono trumnę ze zwłokami Marii Dąbrowskiej, a w 1977 ludowca Czesława Wycecha. W 1976 na skwerze przed pałacem odsłonięto pomnik Stanisława Staszica (przeniesiony po 2007 na teren kampusu Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego na Ursynowie). Przez wiele lat był oddziałem urzędu stanu cywilnego. Obecnie właścicielem obiektu jest spółka ZPR Media. W kwietniu 2016 w pałacu otwarto butikowy hotel Bellotto. Inne informacje Na skwerze przed pałacem rośnie wiąz szypułkowy będący pomnikiem przyrody. Zobacz też Pałac Borchów (Dom Arcybiskupów Warszawskich) Przypisy Linki zewnętrzne Archiwalne widoki i publikacje o pałacu w bibliotece Polona
Дворец примаса (Варшава)

Дворец примаса в Варшаве (пол. Pałac Prymasowski w Warszawie) — классический дворец в Варшаве (Польша), расположенный на улице Сенаторской, дом 13/15. История Строительство дворца началось в конце XVI века для епископа Плоцка Войцеха Барановского. Когда он стал архиепископом Гнезно, то перенёс резиденцию архиепископа Гнезно в свой дворец в 1612 году. Во время Шведского потопа 1655—1660 годов дворец был разрушен. Позже его восстанавливал польский архитектор Йозеф Фонтана. Ещё раз дворец был разорён саксонцами, итальянцами и казаками в 1704 году. Из руин его на этот раз восстанавливал примас Польши Станислав Шембек. До 1795 года дворец служил резиденцией для примасов Польши. В то время он неоднократно перестраивался и расширялся. В конце XVII века над увеличением площади дворца работал голландский архитектор Тильман ван Гамерен. Однако уже в первой половине XVIII века дворец был перестроен в стиле рококо в качестве резиденции примаса Адам Игнация Коморовского. В ноябре 1767 года здесь заседал чрезвычайный сейм, созванный в ответ на действия российского посла Николая Репнина. В 1777—1783 годах были начаты работы по полной реконструкция дворца при Антонии Казимире Островском. Архитектором, отвечавшим за эти работы, был Эфраим Шрёгер. Заканчивалась же перестройка дворца при примасе Михаиле Ежи Понятовском, при котором резиденция приобрела классический архитектурный стиль. К основному корпусу тогда были добавлены боковые крылья с павильонами и четырёхколонный портик. Интерьером дворца занимались тогда архитекторы Ян Кристиан Камсетзер и Шимон Богумил Цуг. В XVIII веке дворец выполнял разные функции, в нём располагались различные правительственные, военные и другие учреждения. В межвоенный период во дворце размещалось Министерство сельского хозяйства и аграрной реформы. Дворец был разрушен во время Польской кампании вермахта в 1939 году и восстановлен после окончания Второй мировой войны. В 1983 году во дворце непродолжительное время располагался Музей карикатуры. 28 апреля 2015 года во дворце состоялась церемония передачи Кубка УЕФА городу Варшаве от футбольного клуба «Севилья», который, однако же, выиграв в финале Лиги Европы УЕФА 2015, проходившем на «Национальном стадионе» в Варшаве 27 мая, заполучил его обратно. Библиография Julius A. Chroscicki und Andrzej Rottermund, Architekturatlas von Warschau, 1. Auflage, Arkady, Warschau 1978, S. 179 Tadeusz S. Jaroszewski, Paläste und Residenzen in Warschau, Verlag Interpress, ISBN 83-223-2049-3, Warschau 1985, S. 94f. Janina Rukowska, Reiseführer Warschau und Umgebung, 3. Auflage, ISBN 83-217-2380-2, Sport i Turystyka, Warschau 1982, S. 55 Примечания Ссылки Сайт дворца (пол.) Дворец на фотографиях 1939 года (пол.)
Palace of the Four Winds

The Palace of the Four Winds (Polish: Pałac Pod Czterema Wiatrami), also known as the Tepper Palace, is a rococo palace in Warsaw located at ulica Długa (Long Street) 38/40. History The palace was built about 1680, probably to Tylman van Gameren's design, for the high official and royal secretary Stanisław Kleinpolt. The palace was subsequently sold in 1685 to Jan Dobrogost Krasiński, in 1698 to Andrzej Chryzostom Załuski, and in the early 18th century to the Bishop of Płock, Andrzej Stanisław Kostka Załuski. From the 1730s the proprietor was Franciszek Maksymilian Ossoliński, and later Michał Kazimierz ("Rybeńko") Radziwiłł, who reconstructed the palace in the rococo style, probably to a design by Johann Sigmund Deybel. The magnificent sculptures of the Four Winds (Notus, Boreas, Zephyrus and Eurus) atop the fence posts date from that period. The artist is unknown, but probably also participated in decorating the Saxon Garden. In 1769–71 the palace was rebuilt by Szymon Bogumił Zug for Piotr Tepper. The right wing was widened, and a new annex was erected adjacent to ulica Długa, with an early-classicist front elevation. In 1801 the palace was purchased at auction by Karol Fryderyk Dückert. Until 1891 it belonged to his heirs. In 1808–1914 it served as an elegant hotel, the Hôtel de Dresde (Dresden Hotel). After World War I the palace fell into decline, becoming a tenement house. In 1927 it was purchased by the Polish Treasury, restored, and made the seat of the Ministry of Labor and Social Welfare. In 1944 the palace was deliberately burned by the Germans after they had suppressed the Warsaw Uprising. It was rebuilt between 1949 and 1951 according to a design by Ludwik Borawski. See also Saxon Garden Krasiński Palace Brühl Palace Notes External links (in Polish) www.warszawa1939.pl (in Polish) fotohistoria.pl Picture shortly after the war.
Palácio Teppera-Dückerta

O Palácio Teppera-Dückerta (em polaco: Pałac Teppera-Dückerta), também conhecido como Palácio sob os Quatro Ventos (em polaco: Pałac pod Czterema Wiatrami), é um palácio barroco localizado nos números 38 e 40 da Ulica Długa (Rua Longa) em Varsóvia, Polónia. História O palácio foi construído por volta de 1680, provavelmente segundo o desenho de Tylman van Gameren, para o alto oficial e secretário real Stanisław Kleinpolt. Posteriormente, foi vendido em 1685 a Jan Dobrogost Krasiński, em 1698 a Andrzej Chryzostom Załuski e no início do século XVIII ao Bispo de Płock, Andrzej Stanisław Kostka Załuski. A partir da década de 1730, o proprietário foi Franciszek Maksymilian Ossoliński e, mais tarde, Michał Kazimierz "Rybeńko" Radziwiłł, que reconstruiu o palácio no estilo rococó, provavelmente segundo desenho de Johann Sigmund Deybel. As magníficas esculturas dos Quatro Ventos (Noto, Bóreas, Zéfiro e Eurus) no alto dos pilares de vedação datam deste período. O artista é desconhecendo, mas provavelmente também participou na decoração do Jardim Saxão. Entre 1769 e 1771, o palácio foi reconstruído por Szymon Bogumił Zug para Piotr Tepper. A ala direita foi alargada e um novo anexo foi erguido junto à Ulica Długa, com uma frente elevada em estilo classicista inicial. Em 1801, o palácio foi comprado em leilão por Karol Fryderyk Dückert, pertencendo aos seus herdeiros até 1891. Entre 1808 e 1914 serviu como um elegante hotel, o Hôtel de Dresde (Hotel de Dresden). Depois da Primeira Guerra Mundial o palácio entrou em declínio, tornando-se num prédio de apartamentos. Em 1927, o palácio foi comprado pelo Tesouro Polaco, restaurado e tornado sede do Ministério do Trabalho e da Segurança Social. Em 1944 o edifício foi deliberadamente queimado pelos alemãos depois de terem suprimido a Revolta de Varsóvia. Referências Bibliografia Stefan Kieniewicz, ed. (1984). Warszawa w latach 1526-1795 (Varsóvia em 1526-1795). Varsóvia: [s.n.] ISBN 83-01033-23-1 Ligações externas www.warszawa1939.pl fotohistoria.pl Fotografia tirada pouco depois da guerra.[ligação inativa]
Дворец под четырьмя ветрами

Дворец под четырьмя ветрами (пол. Pałac Pod Czterema Wiatrami), также известный как Дворец Теппера (пол. pałac Teppera-Dückerta), — дворец в стиле рококо в Варшаве, расположенный на улице Длинной (пол. ulica Długa) 38/40. История Дворец был построен около 1680 года, вероятно, по замыслу Тильмана ван Гамерена, для главного официального королевского секретаря Станислава Кляйнпольта. Впоследствии дворец был продан в 1685 году Яну Доброгосту Красинскому, в 1698 году — Анджею Хризостому Залусскому, а в начале XVIII века — епископу Плоцкому Анджею Станиславу Залускому. С 1730-х годов владельцем был Франтишек Максимилиан Оссолинский, а затем Михаил Казимир Рыбонька Радзивилл, который реконструировал дворец в стиле рококо, вероятно, по проекту Иоганна Зигмунда Дейбеля. Великолепные скульптуры Четырех ветров (Notus, Boreas, Zephyrus и Eurus) на колоннах дворца датируются именно этим периодом. Художник неизвестен, но, вероятно, также участвовал в украшении саксонского сада. В 1769—1771 годах дворец был перестроен Шимоном Богумилом Цугом для Петра Теппера. Правое крыло было расширено, и по соседству с Длинной улицей было построено дополнительное здание, прилегающее к дворцу, с фасадом раннего классицизма. В 1801 году дворец был приобретен на аукционе Каролом Фридериком Дюкертом. До 1891 года он принадлежал его наследникам. В 1808—1914 годах он служил элегантным отелем Hôtel de Dresde. После Первой мировой войны дворец пришел в упадок, став доходным домом. В 1927 году он был куплен польским казначейством, восстановлен и превращен в резиденцию Министерства труда и социального обеспечения. В 1944 году дворец был преднамеренно сожжен немцами после того, как они подавили Варшавское восстание. Был перестроен в 1949—1951 годах по проекту Людвика Боравского. Он был предназначен для офисов учреждений, подчиненных Министерству здравоохранения и социального обеспечения, в том числе Польскому медицинскому издательству и Объединению «Польские курорты». В 1994 году на фасаде здания была установлена мемориальная доска в честь Мариана Клотта, главного инспектора по труду в межвоенный период. См. также Дворец Красиньских (Варшава) Примечания Ссылки www.warszawa1939.pl Picture shortly after the war (недоступная ссылка)