NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Zduńska Wola County

Zduńska Wola County (Polish: powiat zduńskowolski) is a unit of territorial administration and local government (powiat) in Łódź Voivodeship, central Poland. It came into being on 1 January 1999 as a result of the Polish local government reforms passed in 1998. Its administrative seat and largest town is Zduńska Wola, which lies 41 kilometres (25 mi) south-west of the regional capital Łódź. The only other town in the county is Szadek, lying 12 km (7 mi) north of Zduńska Wola. The county covers an area of 369.19 square kilometres (142.5 sq mi). As of 2006 its total population is 67,704, out of which the population of Zduńska Wola is 44,370, that of Szadek is 2,007, and the rural population is 21,327. Neighbouring counties Zduńska Wola County is bordered by Poddębice County to the north, Łask County to the east and Sieradz County to the west. Administrative division The county is subdivided into four gminas (one urban, one urban-rural and two rural). These are listed in the following table, in descending order of population. References Polish official population figures 2006 at the Wayback Machine (archived 2008-05-05)
Distrito de Zduńska Wola

El distrito o powiat de Zduńska Wola (en polaco: powiat zduńskowolski) es una unidad de administración territorial y gobierno local (powiat) en el Voivodato de Łódź, en el centro de Polonia. Fue creado el 1 de enero de 1999, como resultado de las reformas del gobierno local polaco aprobadaa un año antes. Su sede administrativa y ciudad más importante es Zduńska Wola, que está a 41 km al suroeste de la capital regional Łódź. La otra ciudad del distrito es Szadek, situada a 12 km. ​​ El distrito cubre un área de 369,19 km². A partir de 2006, su población total es de 67.704 habitantes, de los cuales la población de Zduńska Wola es de 44.370, la de Szadek es de 2.007 y la población rural es de 21.327 personas. ​ Distritos vecinos El distrito de Zduńska Wola limita al norte con distrito de Poddębice, al este con el distrito de Łask y al oeste con el distrito de Sieradz. División administrativa El distrito se subdivide a su vez en cuatro gminas (una urbana, una urbano-rural y dos rurales). Estos se enumeran en la siguiente tabla, en orden descendente de población.​​​ Referencias Enlaces externos Sitio web oficial Población oficial del voivodato de Ludność. Archivo web 2007 (PDF).
Powiat de Zduńska Wola

Le powiat de Zduńska Wola (en polonais : powiat zduńskowolski) est un powiat de la voïvodie de Łódź, dans le centre de la Pologne. Il a été créé le 1er janvier 1999 à la suite de la réforme votée en 1998. Le chef-lieu est Zduńska Wola, située à 25 km au sud-oust de Łódź. Administration Le powiat est divisé en quatre gmina : 1 commune urbaine : Zduńska Wola ; 1 commune mixte : Szadek ; 2 communes rurales : Zduńska Wola et Zapolice. Liens externes (pl) Site officiel Portail de la Pologne
Distretto di Zduńska Wola

Il distretto di Zduńska Wola (in polacco powiat zduńskowolski) è un distretto polacco appartenente al voivodato di Łódź. Geografia antropica Suddivisioni amministrative Il distretto comprende 4 comuni. Comuni urbani: Zduńska Wola Comuni urbano-rurali: Szadek Comuni rurali: Zapolice, Zduńska Wola Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su distretto di Zduńska Wola Collegamenti esterni Sito ufficiale, su powiatzdunskowolski.pl.
Zduńska Wola (district)

Zduńska Wola (powiat zduńskowolski) is een Pools district (powiat) in de woiwodschap Łódź. De oppervlakte bedraagt 369,19 km², het inwonertal 62.876 (31 december 2024). De powiat is verdeeld in vier gminy (lokale overheden of gemeenschapen) dit zijn: gminy miejskie: Zduńska Wola gminy miejsko-wiejskie: Szadek gminy wiejskie: Zapolice, Zduńska Wola
Powiat zduńskowolski

Powiat zduńskowolski – powiat w Polsce (województwo łódzkie), utworzony 1 stycznia 1999 r. w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Zduńska Wola (współrzędne stolicy powiatu: 51°35′55″N 18°56′15″E). Według danych z 31 grudnia 2019 roku powiat zamieszkiwało 66 380 osób. Natomiast według danych z 30 czerwca 2020 roku powiat zamieszkiwały 66 232 osoby. Geografia Położenie i obszar Powiat zduńskowolski ma obszar 369,24 km², co stanowi 2,03% powierzchni województwa łódzkiego. Podział administracyjny W skład powiatu wchodzą: gminy miejskie: Zduńska Wola gminy miejsko-wiejskie: Szadek gminy wiejskie: Zapolice, Zduńska Wola miasta: Zduńska Wola, Szadek Ludność i powierzchnia (dane GUS z 31 grudnia 2007 r.) Powiat zduńskowolski graniczy z trzema powiatami województwa łódzkiego: łaskim, sieradzkim i poddębickim. Demografia Dane z 31 grudnia 2007 r.: Starostowie zduńskowolscy Na podstawie źródła: Janusz Kazimierz Parada (21 grudnia 1998 – 18 listopada 2002) Kazimierz Kaczmarek (18 listopada 2002 – 27 listopada 2006) Wojciech Marek Rychlik (27 listopada 2006 – 22 listopada 2018) Hanna Elżbieta Iwaniuk (22 listopada 2018 – 6 maja 2024) Wojciech Marek Rychlik (6 maja 2024 – nadal) Przypisy
Condado de Zduńska Wola

Condado de Zduńska Wola (polaco: powiat zduńskowolski) é um powiat (condado) da Polónia, na voivodia de Łódź. A sede do condado é a cidade de Zduńska Wola. Estende-se por uma área de 369,19 km², com 67 879 habitantes, segundo o censo de 2005, com uma densidade de 183,86 hab/km². Divisões admistrativas O condado possui: Comunas urbanas: Zduńska Wola Comunas urbana-rurais: Szadek Comunas rurais: Zapolice, Zduńska Wola Cidades: Zduńska Wola, Szadek Demografia População (dados de 30 de Junho de 2005): Referências Ligações externas «Sítio Oficial»
Здуньсковольский повет

Здуньсковольский повет (пол. Powiat zduńskowolski) — повет (район) в Польше, входит как административная единица в Лодзинское воеводство. Центр повета — город Здуньска-Воля. Занимает площадь 369,19 км². Население — 67 483 человека (на 31 декабря 2015 года). Административное деление города: Здуньска-Воля, Шадек городские гмины: Здуньска-Воля городско-сельские гмины: Гмина Шадек сельские гмины: Гмина Заполице, Гмина Здуньска-Воля Демография Население повета дано на 31 декабря 2015 года. Примечания Ссылки Официальная страница повета
Здунськовольський повіт

Здунськовольський повіт (пол. powiat zduńskowolski) — один з 21 земських повітів Лодзького воєводства Польщі. Утворений 1 січня 1999 року в результаті адміністративної реформи. Загальні дані Повіт знаходиться у західній частині воєводства. Адміністративний центр — місто Здунська Воля. Станом на 1.01.2008 населення становить 67 693 осіб, площа 369,24 км². Демографія Демографічні дані повіту станом на 31.12.2007: Примітки
Vtáčí ostrov (Oravská přehrada)

Vtáčí ostrov, česky Ptačí ostrov, je malý ostrov (1,6 ha) nacházející se ve vodní nádrži Oravská přehrada, v Oravské kotlině, východně od Námestova v okrese Námestovo, v Žilinském kraji, na Oravě a na Slovensku. Historie a popis Vznikl z návrší nad soutokem Bílé Oravy a Polhoranky po zaplavení jeho okolí Oravskou přehradou v roce 1953. Je jedním z největších hnízdišť rackovitých ptáků na Slovensku. Hnízdí zde racek chechtavý a racek bělohlavý, dále rybák obecný, kachna divoká a kopřivka obecná. V roce 2020 zde poprvé na Oravě zahnízdila husa velká. Proto je ostrov součástí chráněné krajinné oblasti Horní Orava a chráněného ptačího území Horná Orava v druhé nejpřísnější zóně, zóně B. Veřejnosti není přístupný. Nachází se nedaleko Slanického ostrova. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Vtáčí ostrov (Oravská priehrada) na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Vtáčí ostrov na Wikimedia Commons Poloha na turistické mapě
Vtáči ostrov

Vtáči ostrov (pol. Ptasi Ostrów, Ptasia Wyspa) – niewielka wyspa na Jeziorze Orawskim na Słowacji. Powierzchnia 1,56 ha. Wyspa powstała w 1954 r. po zalaniu wodą zbiornika zaporowego na Orawie. Leży na wschód od Namiestowa (ok. 300 m od lądu stałego) i na północny zachód od Wyspy Słanickiej. Tworzy ją szczyt wzniesienia usytuowanego dawniej w widłach Białej Orawy i Półgórzanki. Obecnie wyspa jest jednym z najważniejszych na Słowacji miejsc gniazdowania takich ptaków wodnych, jak mewa śmieszka, mewa białogłowa, rybitwa rzeczna i kilka gatunków kaczek. Cała wyspa objęta jest specjalną ochroną w ramach Obszaru Chronionego Krajobrazu Górna Orawa (słow. CHKO Horná Orava). Stanowi również część obszaru specjalnej ochrony ptaków sieci Natura 2000 utworzonej w ramach Dyrektywy ptasiej Unii Europejskiej. Wyspa nie jest dostępna turystycznie. Bibliografia Orava. Beskid Żywiecki, turistická mapa 1:50 000, 3. vydanie, VKÚ Harmanec, 2001, ISBN 80-8042-246-X; Medzihradský Vlado: Orava. Turistický sprievodca, wyd. Šport, Slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1982.
Церковь Рождества Пресвятой Богородицы (Бяла-Подляска)

Церковь Рождества Пресвятой Богородицы (пол. Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Białej Podlaskiej) — церковь в Бяла-Подляске, Польша. Церковь построена в стиле позднего барокко на средства Радзивиллов в 1747—1759 годы. История Создание церкви было связано со спором между униатами и родом Радзивиллов об обладании мощами католического блаженного Иосафата. В 1743 году при посредничестве Святого Престола было решено оставить мощи в Бяла-Подляске, но при условии строительства храма , в котором служба будет вестись по восточному обряду. Строительство началось в 1747 году и было завершено к 1759 году. Построенный храм был освящён в честь св. Варвары. В 1765 году мощи блаженного Иосафата были перенесены из замка Радзивиллов в построенную церковь. Православная церковь После подавления Январского восстания в Царстве Польском российские власти вели подготовку к постепенной ликвидации униатства. В 1864 году церковь Рождества Пресвятой Богородицы в Бяла-Подляске была передана под юрисдикцию Русской православной церкви. По другим источникам это произошло в 1875 году после окончательной ликвидации Холмской униатской епархии. В 1867 году Римский Папа Пий IX причислил Иосафата Кунцевича к лику святых. В 1873 году для предотвращения католического паломничества в церковь, где хранились мощи святого, было решено перезахоронить их в крипте храма. После передачи храма православной церкви было принято решение о её реконструкции, в ходе которой храм был переоборудован в соответствии с канонами православной церкви. В 1915 году после отступления российских войск из Бяла-Подляски церковь была оставлена православными священниками. После немецкой оккупации города, храм был преобразован в протестантскую гарнизонную церковь. В 1916 году по просьбе австро-венгерской армии в храме провели раскопки, в ходе которых были найдены мощи святого Иосафата. В 1917 году была предпринята попытка передачи мощей католикам, но по решению военного руководства австрийской армии мощи святого были вывезены в Вену. Римско-католическая церковь В 1919 году бывшая восточнокатолическая церковь святой Варвары была передана католикам западного обряда и освящена в честь Рождества Пресвятой Богородицы. Библиография Bogusław Kwiatkowski. Mumie. Władcy, święci, tyrani. Warszawa 2005. ISBN 83-207-1774-4 Ссылки Сайт Римско-католического прихода Рождества Пресвятой Богородицы в Бяло-Подляске
Kalwaria Zebrzydowska Park

Kalwaria Zebrzydowska Park is a Mannerist architectural and park landscape complex and pilgrimage park, built in the 17th century as the Counter Reformation in the late 16th century led to prosperity in the creation of calvaries in Catholic Europe. The park, located near the town of Kalwaria Zebrzydowska, which took its name from the park, was added in 1999 to the UNESCO list of World Heritage Sites. The site is also one of Poland's official national Historic Monuments (Pomnik historii), as designated November 17, 2000, and tracked by the National Heritage Board of Poland. History Kalwaria Zebrzydowska was established in 1600 by Mikołaj Zebrzydowski, voivode of Kraków for Franciscan friars (custodians of the Holy Sepulchre in Jerusalem). It was modelled on the 1584 map of Jerusalem by Christian Kruik van Adrichem. Basilica of St. Mary Basilica of St. Mary was established by Mikołaj Zebrzydowski for Bernardines. The church was designed by Giovanni Maria Bernardoni and the construction process was conducted by Paul Baudarth, an architect and goldsmith from Antwerp, between 1603 and 1609. Chapels Calvary park consists 42 chapels modelled and named after the places in Jerusalem and Holy Land. There are two main paths - one devoted to Jesus Christ and the other one devoted to Holy Mary. The first has 24 chapels, the second 11 chapels, the rest are common to both of them. The most interesting are: Ecce Homo Chapel was built on the plan of the Greek cross between 1605 and 1609 by Paul Baudarth. The vault adorned with profuse stucco decorations in the style of Dutch mannerism. Chapel of the Crucifixion is the first structure built by Mikołaj Zebrzydowski in Kalwaria and give a beginning to the whole complex. It was constructed between 1600 and 1601. Heart of Mary Chapel was built on the plan of a heart in 1615 by Paul Baudarth. The chapel commemorate Jesus' encounter with Mary on the road to Calvary. Church of the Dormition of St. Mary was built between 1615 and 1642 in mannerist style. It is one of the biggest objects in the park. Images See also Our Lady of Calvary List of mannerist structures in Southern Poland References External links Kalwaria Zebrzydowska city website The Kalwaria Zebrzydowska Sanctuary Archived 2007-10-14 at the Wayback Machine (in English and Polish)
Sanctuaire de Kalwaria Zebrzydowska

Le sanctuaire de Kalwaria Zebrzydowska se trouve en Pologne, à une distance de près de 40 km au sud-ouest de Cracovie et à 15 km à l'est de Wadowice. Le sanctuaire est constitué d'une basilique baroque dédiée à Notre-Dame des Anges, d'un couvent des Frères mineurs franciscains, et d'une série de chapelles en style baroque et maniériste distribuées le long de six kilomètres et dédiées à la Passion de Jésus et à la vie de la Vierge. En 1999, le sanctuaire de la Passion et de la Vierge de Kalwaria Zebrzydowska a été inscrit par l'UNESCO sur la liste du patrimoine mondial. Galerie Liens externes Site officiel Ressource relative à l'architecture : Liste du patrimoine mondial Portail de l’architecture chrétienne Portail du patrimoine mondial Portail de la Pologne
Kalwaria Zebrzydowska (patrimonio UNESCO)

Kalwaria Zebrzydowska è il sito del più conosciuto santuario della Polonia, dopo Jasna Góra a Częstochowa. L'architettura manierista e tutto il paesaggio che si osserva dal parco del pellegrinaggio di Kalwaria Zebrzydowska entrarono nel 1999 nel patrimonio dell'UNESCO come patrimonio dell'umanità. Onorificenze Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kalwaria Zebrzydowska Collegamenti esterni Scheda UNESCO, su whc.unesco.org. Descrizione storica del santuario di Kalwaria Zebrzydowska, su sacrimonti.net.
Кальварія-Зебжидовська (парк)

Кальварія-Зебжидовська (пол. Kalwaria Zebrzydowska) — базиліка і монастир в місті Кальварія-Зебжидовська, Польща. Монастир побудував на початку XVII століття Микола Зебжидовський (пол. Mikołaj Zebrzydowski) — державний діяч Речі Посполитої. В монастирі створено комплекс молитовних місць, що символізують окремі події страстей Господніх і життя Богоматері. Комплекс, з самого початку свого існування, залишився практично незмінним. Монастир включено до списку Світової спадщини ЮНЕСКО. Галерея Примітки Посилання Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 13 lipca 2023 [dostęp 2010-01-17]. isap.sejm.gov.pl Strona internetowa sanktuarium – Fundatorzy sanktuarium. Serwis internetowy Opoka – Historia miasta i gminy Kalwaria Zebrzydowska. Anna Mitkowska: Polskie Kalwarie. Ossolineum, 2003, s. 3–276. ISBN 83-04-04583-4. Politechnika Krakowska: Pracownicy PK:Nominacje profesorskie. [dostęp 2011-02-12]. (pol.). Strona internetowa sanktuarium – Kalendarium ważniejszych wydarzeń. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 października 2000 (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1062). Serwis internetowy Przewodnik Onet.pl – Kalwaria Zebrzydowska. Serwis internetowy Ekai.pl. ekai.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-14)]. – Kalwaria Zebrzydowska: rekordowa liczba pielgrzymów. Czesław Hernas: Barok. Wyd. VIII - 2 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 214, 463, 715, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13846-2. Powstanie i rozwój misteriów Strona internetowa sanktuarium – Homilia z okazji 400-lecia sanktuarium. Benedykt XVI w sanktuarium kalwaryjskim. [w:] kalwaria.eu [on-line]. [dostęp 2016-01-28]. (pol.). Strona internetowa sanktuarium – Przemówienie Benedykta XVI.
Schmalspurbahn Biała Podlaska–Konstantynów

Die Schmalspurbahn Biała Podlaska–Konstantynów (polnisch Koleje Wąskotorowe Bialskie, später Kolej Biała Podlaska – Konstantynów und Podlaska Kolej Wąskotorowa) war eine 29 km lange Schmalspurbahn mit einer Spurweite von 750 mm von Biała Podlaska nach Konstantynów. Geschichte Die ersten Streckenabschnitte einer militärischen Schmalspurbahn mit der Spurweite von 750 mm wurden während des Ersten Weltkriegs verlegt, als Eisenbahneinheiten der deutschen Armee im Winter 1916/1917 die 29 km lange Strecke von Biała Podlaska über Rozkosz nach Konstantynów bauten. Ihre Trasse folgte zum Teil einer 15 km langen Wirtschaftsbahn, die in den Jahren 1913–1914 von der zaristischen Armee von Biała Podlaska in den Nordosten gebaut worden war. Kurz nach der Eröffnung der Hauptstrecke wurde die 8 km lange Zweigstrecke Rozkosz–Rokitno in Betrieb genommen. Im Jahr 1918 wurde die Verwaltung der Bahn, ebenso wie die von anderen während des Krieges gebaute Schmalspurbahnen, vom Ministerium für Eisenbahnen (Ministerstwa Kolei Żelaznych) übernommen. Anfang der 1920er betrieben die polnischen Behörden unter dem Namen Koleje Wąskotorowe Bialskie folgende Streckenabschnitte: Rokitno–Cieleśnica (11 km) und Rokitno–Janów Podlaski (9,5 km). Das wahrscheinlichste Datum für die Eröffnung des ersten Abschnitts ist 1921, das des zweiten 1922, aber einige Quellen geben für beide Abschnitte das Jahr 1923 an. Im Jahr 1939 betrug die Gesamtlänge des Schmalspurbahn-Netzwerks 57 km. Während der deutschen Besetzung (1939 bis 1944) betrieb die deutsche Wehrmacht die Schmalspurbahn. In der Nachkriegszeit wurde sie unter dem Namen Podlaska Kolej Wąskotorowa der Budynek Dyrekcji Kolei Państwowych (DOKP) in Warschau unterstellt. Zunächst wurde sie von der Abteilung für Schmalspurbahnen verwaltet, dann von der Direktion der Warschauer Nahverkehrsbahnen. Das geringe Verkehrsaufkommen im Güter- und Personenverkehr sowie eine baufällige Infrastruktur waren die Hauptgründe dafür, dass der Betrieb am 23. Mai 1971 eingestellt und der Oberbau bis 1972 abgebaut wurde. Weblinks Einzelnachweise
Rašeliniská Oravskej kotliny

Rašeliniská Oravskej kotliny este o arie protejată (arie specială de conservare — SAC, sit de importanță comunitară — SCI) din Slovacia întinsă pe o suprafață de 839,56 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Rašeliniská Oravskej kotliny este situat la coordonatele 49.408018°N 19.739325°E﻿ ()49.408018; 19.739325. Înființare Situl Rašeliniská Oravskej kotliny a fost declarat sit de importanță comunitară în aprilie 2004 pentru a proteja 3 specii de animale. Situl a fost protejat și ca arie specială de conservare în martie 2004. Biodiversitate Situată în ecoregiunea alpină, aria protejată conține 5 habitate naturale: Formațiuni ierboase bogate în specii de Nardus, dezvoltate pe substraturi silicioase în zone montane (și în zone submontane, în Europa continentală), Păduri acidofile de Picea de la nivel montan la nivel alpin (Vaccinio-Piceetea), Mlaștini turboase de tranziție și turbării mișcătoare, Mlaștini împădurite, Mlaștini oligotrofe degradate, capabile încă de regenerare naturală. La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate: amfibieni (2): izvoraș-cu-burta-galbenă (Bombina variegata), Triturus montandoni nevertebrate (1): libelule (Leucorrhinia pectoralis) Pe lângă speciile protejate, pe teritoriul sitului au mai fost identificate 3 specii de plante, 3 specii de păsări, 1 specie de amfibieni, 5 specii de nevertebrate. Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Slovacia
Pilsko

Pilsko este o arie protejată (arie specială de conservare — SAC, sit de importanță comunitară — SCI) din Slovacia întinsă pe o suprafață de 701,08 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Pilsko este situat la coordonatele 49.521667°N 19.316667°E﻿ ()49.521667; 19.316667. Înființare Situl Pilsko a fost declarat sit de importanță comunitară în aprilie 2004 pentru a proteja 1 specie de plante și 3 specii de animale. Situl a fost protejat și ca arie specială de conservare în martie 2004. Biodiversitate Situată în ecoregiunea alpină, aria protejată conține 8 habitate naturale: Formațiuni ierboase bogate în specii de Nardus, dezvoltate pe substraturi silicioase în zone montane (și în zone submontane, în Europa continentală), Grohotișuri silicioase de la nivelul montan până la nivelul zăpezii (Androsacetalia alpinae și Galeopsietalia ladani), Păduri acidofile de Picea de la nivel montan la nivel alpin (Vaccinio-Piceetea), Pajiști alpine și boreale, Pante stâncoase silicioase cu vegetație casmofită, Tufărișuri cu Pinus mugo și Rhododendron hirsutum (Mugo-Rhododendretum hirsuti), Păduri de fag Asperulo-Fagetum, Mlaștini oligotrofe degradate, capabile încă de regenerare naturală. La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate: plante (1): Aconitum firmum subsp. moravicum amfibieni (1): Triturus montandoni mamifere (2): lupul (Canis lupus), râs eurasiatic (Lynx lynx) Pe lângă speciile protejate, pe teritoriul sitului au mai fost identificate 2 specii de plante. Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Slovacia
Babia hora

Babia hora este o arie protejată (arie specială de conservare — SAC, sit de importanță comunitară — SCI) din Slovacia întinsă pe o suprafață de 504,32 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Babia hora este situat la coordonatele 49.571111°N 19.507778°E﻿ ()49.571111; 19.507778. Înființare Situl Babia hora a fost declarat sit de importanță comunitară în aprilie 2004 pentru a proteja 1 specie de plante și 5 specii de animale. Situl a fost protejat și ca arie specială de conservare în martie 2004. Biodiversitate Situată în ecoregiunea alpină, aria protejată conține 10 habitate naturale: Mlaștini turboase de tranziție și turbării mișcătoare, Peșteri inaccesibile publicului, Liziere de ierburi înalte hidrofile de câmpie și de nivel montan până la alpin, Tufărișuri cu Pinus mugo și Rhododendron hirsutum (Mugo-Rhododendretum hirsuti), Păduri acidofile de Picea de la nivel montan la nivel alpin (Vaccinio-Piceetea), Pajiști alpine și boreale, Grohotișuri silicioase de la nivelul montan până la nivelul zăpezii (Androsacetalia alpinae și Galeopsietalia ladani), Păduri de fag Asperulo-Fagetum, Pajiști boreale și alpine pe substrat silicios, Formațiuni ierboase bogate în specii de Nardus, dezvoltate pe substraturi silicioase în zone montane (și în zone submontane, în Europa continentală). La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate: plante (1): Aconitum firmum subsp. moravicum amfibieni (1): Triturus montandoni mamifere (4): lupul (Canis lupus), râs eurasiatic (Lynx lynx), șoarece de tatra (Microtus tatricus), urs brun (Ursus arctos) Pe lângă speciile protejate, pe teritoriul sitului au mai fost identificate 2 specii de plante, 3 specii de nevertebrate. Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Slovacia