NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Dworek (Neder-Silezië)

Dworek (Duits: Höfel) is een dorp in het Poolse woiwodschap Neder-Silezië. Bestuurlijke indeling Vanaf 1975 tot aan de grote bestuurlijke herindeling van Polen in 1998 viel het dorp bestuurlijk onder woiwodschap Jelenia Góra, vanaf 1998 valt het onder woiwodschap Neder-Silezië, in het district Lwówecki. Het maakt deel uit van de gemeente Lwówek Śląski en ligt op 6 km ten oosten van Lwówek Śląski, en 97 km ten westen van de provinciehoofdstad (woiwodschap) Wrocław Demografie Tijdens de Dertigjarige Oorlog werd Dworek volledig verwoest, met als gevolg dat er in 1642 nog slechts 2 permanente bewoners waren, In 1933 telde Dworek 154 inwoners, en zes jaar later, in 1939, 157 inwoners. Volgens de laatste volkstelling in 2011 heeft Dworek 100 inwoners. Natuurmonument Ten oosten van het dorp staat een oude Zomereik (Quercus Robur) met een omtrek van 440 cm.
Dworek (województwo dolnośląskie)

Dworek (niem. Höfel) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lwówek Śląski. Położenie Dworek położony jest w południowo-zachodniej części mikroregionu Wzniesień Płakowickich, w mezoregionie Pogórza Kaczawskiego na Pogórzu Zachodniosudeckim. Sołectwo Dworek graniczy od zachodu z Lwówkiem Śląskim, od północy z Bielanką, od wschodu z Pieszkowem, od południowego wschodu z Sobotą a od południowego zachodu z Dębowym Gajem. Dworek położony jest częściowo na terenie Parku Krajobrazowego Doliny Bobru. Historia Rozwój wsi związany był z położonymi na wschód od niej sztolniami złota. Pierwsza pisemna wzmianka o Dworku pochodzi z roku 1326, gdy jej właściciel Albrecht Bogaty ożenił się z panią Berlingen. Po jego śmierci pani Berlingen powtórnie wyszła za mąż za Henryka von Bach, lecz jego również przeżyła. Jej córki poszły do klasztoru magdalenek w Nowogrodźcu a jako wiano dostały mający dwa folwarki Dworek (1334). W roku 1405 przeorysza klasztoru w Nowogrodźcu Anna von Berschdorf sprzedała wieś razem z udziałami w sztolniach radzie miejskiej Lwówka Śląskiego. Dworek został spalony przez Husytów. W czasie Wojny trzydziestoletniej został zniszczony tak doszczętnie, że w roku 1642 miał tylko dwóch mieszkańców - Georga Grüttnera i Caspara Ueberschara. W 1654 roku całe plony zostały zniszczone przez grad. W latach 1590–1604 działali w Dworku Szwenkfeldyści. Demografia W roku 1642 miał zaledwie 2 stałych mieszkańców. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczył 100 mieszkańców. Liczba ludności w latach 1642–2011. Podział administracyjny W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego. Dwunastu Apostołów Do drugiej wojny światowej w ogrodzie miejscowego dziedzica Hermanna Vogta znajdowało się 20 rzeźbionych w drewnie Uli figuralnych zwanych dwunastoma apostołami. Pierwsze ule mogły powstać już w XIV w.. Figury przedstawiały postacie biblijne (Mojżesz, Aaron, Piotr, Paweł, Szymon z dzieciątkiem Jezus), duchownych (Biskup, Opat, Mnich i Przeorysza), słynnego miejscowego pszczelarza z XVIII w. Gottfrieda Ueberschära i na jego zlecenie wykonane postacie wartowników z halabardami oraz Polaka z ogromną butelką wódki. Pasieka przetrwała kolejne wojny a została rozproszona i częściowo zniszczona w czasie II wojny światowej i po jej zakończeniu. Zachowane ule trafiły do zbiorów kilku muzeów. W 2012 r. odtworzono 4 ule. Pomniki przyrody Na wschód od wsi rośnie Dąb szypułkowy "Łowczy" Quercus robur o obwodzie 440 cm. Zobacz też Dworek Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 7 Pogórze Kaczawskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, ISBN 83-85773-47-9 Góry i Pogórze Kaczawskie. Skala 1:40.000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2004. wyd. II. ISBN 83-88049-02-X. Die Geschichte von Löwenberg aus Urkunden und Handschriften gesammlet: Erster Theil, Benjamin Gottlieb Sutorius, str. 94 Linki zewnętrzne Daten und Fakten zum Landkreis. geschichte-on-demand.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-27)].
Дворек (Нижньосілезьке воєводство)

Дворек (пол. Dworek) — село в Польщі, у гміні Львувек-Шльонський Львувецького повіту Нижньосілезького воєводства. Населення — 100 осіб (2011). У 1975-1998 роках село належало до Єленьоґурського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Jan Matejko Manor House

Jan Matejko's Manor House in Krzesławice (Polish: Dworek Jana Matejki w Krzesławicach) is a museum dedicated to Jan Matejko and Hugo Kołłątaj, on 25 Wańkowicza Street in Kraków, Poland. It was established in 1965. The owner is Kraków Society of Friends of Fine Arts. Bibliography (in Polish) * Praca zbiorowa Encyklopedia Krakowa, wydawca Biblioteka Kraków i Muzeum Krakowa, Kraków 2023, ISBN 978-83-66253-46-9 volume I page 300 (Encyclopedia of Krakow) See also Jan Matejko House List of single-artist museums References External links Media related to Jan Matejko Manor House in Krzesławice at Wikimedia Commons Official website
Усадьба Яна Матейко

Усадьба Яна Матейко, полное название «Усадьба Яна Матейко в Кшеславице — Музей памяти Гуго Коллонтая и Яна Матейко» (пол. Dworek Jana Matejki, Dworek Jana Matejki w Krzesławicach — Muzeum Pamiątek po Hugonie Kołłątaju i Janie Matejce) — наименование музея, находящегося в Кракове в историческом районе Кшеславице на улице Ваньковича, 25. Представляет собой характерную старопольскую усадьбу первой половины XIX века. В настоящее время музей находится в собственности краковского Общества любителей изящных искусств, которое основало в нём музей, посвящённый польскому художнику Яну Матейко и учёному Гуго Коллонтаю. Усадьба вместе с парком площадью около 4 гектаров внесена в реестр охраняемых памятников Малопольского воеводства. История Первыми владельцами деревни Кшеславице были рыцари шляхетского рода Грифитов. Около первой половины XVIII века Кшеславице перешла в собственность Краковской академии. В 1788 году деревня стала собственностью ректора Краковской академии Гуго Коллонтая, который построил здесь для себя усадьбу, не сохранившуюся до нашего времени. После Конституции 3 мая усадьба перешла в собственность аптекаря Кароля Глембоцкого и последним владельцем этой усадьбы была семья Кихмайеров, которые в 1826 году снесли здание усадьбы и построили новое здание, которое сохранилось до нашего времени. В 1876 году усадьбу купил Ян Матейко на средства от проданной картины «Стефан Баторий под Псковом». Дом усадьбы был перестроен и значительно расширен Яном Матейко под нужды художественной мастерской. Во время перестройки дома Ян Матейко добавил крыльцо, сделанное им по его собственному проекту. В усадьбе Ян Матейко написал большинство своих портретов, эскизов и картин, в частности серию «История цивилизации в Польше», картины «Богдан Хмельницкий с Туха-беем подо Львом», «Священник Кордецкий защищает Ясна-Гуру» и Костюшко под Раславицами". После смерти Яна Матейко перешла в собственность его жены и сына Тадеуша, который позднее продал усадьбу семье Цыбульских. С 1959 года усадьба была передана в дар Обществу любителей изящных искусств, которое основало в здании музей, посвящённый Яну Матейко. 30 июня 1961 года усадебный комплекс вместе с парком был внесён в реестр памятников культуры Малопольского воеводства (№ А-683). 17 января 1966 года состоялось торжественное открытие музея. Кроме экспонатов, посвящённых Яну Матейко, в отдельном помещении была открыта выставка, посвящённая Гуго Коллонтаю. Открыт каждую пятницу с 10.00 по 14.00. Примечания Литература Jaroszewski Tadeusz Stefan, Dwory i dworki w Polsce, Wydawnictwo «Sport i Turystyka» MUZA S.A., Warszawa, 1997. Michał Rożek, Przewodnik po zabytkach i kulturze Krakowa, Wydawnictwo naukowe PWN, 2000. Rożek Michał, Zwiedzamy Kraków: przewodnik turystyczny, Wydawnictwo PTTK Kraj, Warszaw, Kraków, 1989. Julian Zinkow, Podkrakowskie wycieczki, Wydawnictwo Krakowski Ośrodek Informacji i Reklamy Turystycznej «Wawel — Tourist», Kraków, 1977. Maciej Miezian, Nowa Huta. Socjalistyczna w formie, fascynująca w treści, Wydawnictwo Bezdroża, Kraków 2004.
Dworki (Nowa Ruda)

Dworki (deutsch: Vierhöfe) ist ein Ort in der Landgemeinde Nowa Ruda im Powiat Kłodzki der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen. Es liegt sieben Kilometer nordwestlich von Nowa Ruda (Neurode). Geographie Dworki gehört geographisch zum Glatzer Kessel. Nachbarorte sind Świerki (Königswalde) im Norden, Sośnina (Fichtig), Ludwikowice Kłodzkie (Ludwigsdorf) und Borek (Hain) im Osten, Krajanów (Krainsdorf), Krajanówek (Klein Krainsdorf) und Sokolica (Zaughals) im Südosten sowie Granicznik (Markgrund) und Bartnica (Beutengrund) im Nordwesten. Jenseits der Landesgrenze zu Tschechien, die westlich verläuft, liegen die grenznahen Naturschutzgebiete „Vysoká skála“ und „Pod Vysokou skálou“ sowie im Steinetal die zum Braunauer Land (tschechisch Broumovsko bzw. Broumovský výběžek) gehörenden Dörfer Šonov (Schönau), Rožmitál (Rosental) und Benešov (Straßenau). Nordwestlich von Dworki befindet sich der Grenzübergang Janovičky (Johannesberg). Geschichte Vierhöfe ist für das Jahr 1669 erstmals urkundlich belegt. Es gehörte zum Neuroder Distrikt in der Grafschaft Glatz und war damals ein „Vorwerk mit vier Häusern“, das im Besitz der stillfriedschen Herrschaft Neurode war. Zusammen mit der Grafschaft Glatz, die unmittelbar zu Böhmen gehörte, fiel es nach dem Ersten Schlesischen Krieg 1742 und endgültig mit dem Hubertusburger Frieden 1763 an Preußen. Im 18. und 19. Jahrhundert entwickelte es sich zu einem größeren Dorf. Nach der Neugliederung Preußens gehörte Vierhöfe ab 1815 zur Provinz Schlesien, die in Landkreise aufgeteilt wurde. 1816–1853 war der Landkreis Glatz, 1854–1932 der Landkreis Neurode zuständig. Nach dessen Auflösung 1933 gehörte Vierhöfe bis 1945 wiederum zum Landkreis Glatz. 1874 wurde aus den Landgemeinden Vierhöfe, Beutengrund, Königswalde und Markgrund sowie den Gutsbezirken Beutengrund und Königswalde der Amtsbezirk Königswalde gebildet. 1890 ist in Vierhöhe eine Schule belegt; 1939 bestand es aus 427 Einwohnern. Als Folge des Zweiten Weltkriegs fiel Vierhöfe 1945 mit dem größten Teil Schlesiens an Polen und wurde in Dworki umbenannt. Die deutsche Bevölkerung wurde, soweit sie nicht schon vorher geflohen war, 1946 weitgehend vertrieben. Die neu angesiedelten Bewohner waren zum Teil Heimatvertriebene aus Ostpolen, das an die Sowjetunion gefallen war. Da die Bewohner den abgelegenen Ort in der nachfolgenden Zeit größtenteils wieder verließen, ging die Einwohnerzahl deutlich zurück. 1975–1998 gehörte Dworki zur Woiwodschaft Wałbrzych (Waldenburg). Literatur Peter Güttler u. a.: Das Glatzer Land. Verlag Aktion West-Ost e. V., Düsseldorf 1995, ISBN 3-928508-03-2, S. 55. Weblinks Historische und aktuelle Aufnahmen sowie geographische Lage Einzelnachweise
Dworki (Basse-Silésie)

Dworki est une localité polonaise de la gmina de Nowa Ruda, située dans le powiat de Kłodzko en voïvodie de Basse-Silésie. Histoire Après la réorganisation de la Prusse, Vierhöfe fait partie à partir de 1815 de la province de Silésie, qui est divisée en arrondissements. De 1816 à 1853, la ville est rattachée à l'arrondissement de Glatz et de 1854 à 1932 à l'arrondissement de Neurode. Notes et références Liens externes Portail de la Pologne Portail du royaume de Prusse
Dworki (województwo dolnośląskie)

Dworki (niem. Vierhoff 1743 r., Vierhöfe 1765 r.) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda; w Sudetach Środkowych, na granicy Gór Suchych i Wzgórz Włodzickich, w górnej części rowu Włodzicy, na wysokości 600–650 m n.p.m. Podział administracyjny W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego. Historia Dworki powstały w pierwszej połowie XVIII w., początkowo była to mała kolonia, w 1765 r. mieszkał tu kmieć i było 59 gospodarstw. W 1787 r. głównym zajęciem mieszkańców było tkactwo, w miejscowości istniało 31 warsztatów tkackich. Na początku XIX w. wieś stała się własnością hrabiego von Magnisa. W 1825 r. było tutaj 66 budynków, a w 1840 r. aż 114, tak duży rozwój Dworki zawdzięczały tkactwu. W tym czasie w miejscowości było ponad 200 warsztatów wytwarzających tkaniny bawełniane i lniane. W drugiej połowie XIX w. tkactwo chałupnicze upadło i rozwój wsi wyraźnie zwolnił pomimo tego, że Dworki nabrały znaczenia turystycznego. Miejscowość znalazła się na trasie turystycznej prowadzącej na Włodzicką Górę, a w górnej części wsi powstała popularna gospoda Wagner's Gasthaus zum Gebirgs-Bäckerei. Po 1945 r. wieś częściowo wyludniła się. W 1978 r. było tu 30 gospodarstw rolnych, w 1988 r. ich liczba zmalała do 17. Zabytki i inne obiekty historyczne W Dworkach są następujące obiekty zabytkowe: dom nr 1 z XIX w. oraz inne budynki, kamienny krzyż przydrożny z XIX w., stojący w górnej części wsi dawna gospoda (niem. Wagner's Gasthaus zum Gebirgs-Bäckerei), Dworki 28 kapliczka słupowa z 1935 r. przy posesji nr 17 z drewnianą płaskorzeźbą przedstawiającą Maryję z dzieciątkiem autorstwa Augusta Wittiga z Nowej Rudy. Przypisy Bibliografia Marek Staffa (redakcja) Słownik geografii turystycznej Sudetów ''Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie'', T. 11, Wrocław: Wyd: I-Bis 1995, ISBN 83-85773-12-6.
Дворкі (Нижньосілезьке воєводство)

Дворкі (пол. Dworki, нім. Vierhöfe) — село в Польщі, у гміні Нова Руда Клодзького повіту Нижньосілезького воєводства. Населення — 61 особа (2011). У 1975-1998 роках село належало до Валбжиського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Дворкі (Нижньосілезьке воєводство) .
Palais Działyński

Le palais Działyński à Poznań, en Pologne, est un palais baroque construit en 1773-1776. Le bâtiment présente un intérieur richement décoré en stuc de sa « salle rouge » et une façade classique décorée de sculptures. Le palais est aujourd'hui l'un des emplacements de la bibliothèque Kornik. Notes et références Liens externes Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du baroque Portail de la Pologne
Schloss Tarnobrzeg

Das Schloss Tarnobrzeg (polnisch Zamek w Tarnobrzegu) ist ein Stadtpalais des polnischen Adelsgeschlechts Tarnowski in dem Stadtteil Dzików von Tarnobrzeg in der polnischen Woiwodschaft Karpatenvorland. Geschichte An der Stelle des heutigen Schlosses befand sich im 15. Jahrhundert eine Burg der Ossoliński. 1522 erwarb Spytek Tarnowski Dzików mit der Burg und baute die Burg im Stil der Renaissance aus. 1638 ließ Michał Stanisław Tarnowski die Burg in ein befestigtes Barockschloss mit Basteien und Festungsmauern ausbauen. Einen erneuten Umbau erfuhr das Schloss in den 1770er Jahren unter Jan Jacek Tarnowski. 1809 wurde das Schloss von österreichischen Truppen beschädigt. Seit 1834 diente es den Tarnowski als Hauptresidenz, und Jan Feliks Tarnowski ließ es von Francesco Maria Lanci im Stil der Neugotik umgestalten. Um das Schloss wurde ein englischer Garten angelegt. 1927 wurde das Schloss durch ein Feuer beschädigt und bis 1931 von Wacław Krzyżanowski restauriert, wobei er den neugotischen Umbau weitgehend rückgängig machte. 1945 wurde das Schloss verstaatlicht. Seit 2011 befindet sich hier das Stadtmuseum. Siehe auch Jagdschloss Tarnobrzeg Liste der Burgen und Schlösser in der Woiwodschaft Karpatenvorland Literatur Marek Florek: Fortyfikacja Zamku w Dzikowie w świetle badań archeologicznych. "Tarnobrzeskie Zeszyty Historyczne" (4), 1992, S. 41–45 Weblinks Homepage des Museums
Дворец Тарновских

Дзиковский замок или Замок Тарновских, Дворец Тарновских (пол. Zamek Dzikowski, Zamek Tarnowskich, Pałac Tarnowskich) — историческо-архитектурный памятник, находящийся в городе Тарнобжег, Польша. Дзиковский замок являлся родовым поместьем графского рода Тарновских. История Строительство Дзиковского замка было начато в XV веке. Первоначально замок планировался как оборонное здание. В XVII и XVIII веках замок был переоборудован для нужд шляхетского рода Тарновских, именем которого он стал называться. К замку были добавлены фортификационные сооружения. В 1830 году замок был перестроен в неоготическом стиле по проекту архитектора Франциска Марии Ланци. В нём расположился музей, в котором разместились произведения искусства, библиотека и архив, предоставленные жителями Тарнобжега. В 1834 году в музей были переданы коллекция Тарновских, содержащая картины европейских художников XVI—XVIII вв., обширную библиотеку с рукописью книги «Пан Тадеуш» Адама Мицкевича, родовой архив Тарновских, а также предметы народного искусства. XIX веке вокруг замка был разбит парк. В 1929 году случился пожар, после которого здание было перестроено в барочном стиле. В 2003 году Министерство культуры Польши объявило Дзиковский замок музеем. С 2006 года в замке проводится ремонт, который планируется закончить в 2011 году. После ремонта в замке планируется разместить часть Дзиковской коллекции. В 2007 году замок был передан Историческому музею города Тарнобжега. Ссылки История замка (пол.)
Dąbrowa (Piotrków)

Dąbrowa (prononciation [dɔmˈbrɔva]) est un village de la gmina de Łęki Szlacheckie, du powiat de Piotrków, dans la voïvodie de Łódź, situé dans le centre de la Pologne. Histoire Administration De 1975 à 1998, le village était attaché administrativement à l'ancienne voïvodie de Piotrków. Depuis 1999, il fait partie de la nouvelle voïvodie de Łódź. Références Portail de la Pologne
Домброва (гміна Ленкі-Шляхецькі)

Домброва (пол. Dąbrowa) — село в Польщі, у гміні Ленки-Шляхецькі Пйотрковського повіту Лодзинського воєводства. Населення — 81 особа (2011). У 1975-1998 роках село належало до Пйотрковського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Dąbrowa Górnicza (nádraží)

Dąbrowa Górnicza je železniční stanice ve městě Dąbrowa Górnicza ve Slezském vojvodství v Polsku. Stanice se nachází v centru města na ulici Kolejowa 3, nedaleko významných bodů, jako jsou Palác kultury Zagłębie (550 m), Obchodní centrum Pogoria (600 m) nebo Fabryka Pełna Życia (400 m). Stanice byla postavena v 19. století jako zastávka na Varšavsko-vídeňské dráze. Jedná se o hlavní železniční stanici města, která zajišťuje přímá spojení do Varšavy, Białystoku, Čenstochové a Bielska-Białé. Budova nádraží Budova nádraží byla postavena v roce 1888 a v roce 2023 prošla kompletní rekonstrukcí. Modernizace zahrnovala nové základy, stropy a krovy. Budova získala moderní interiéry, včetně klimatizované čekárny, pokladen, toalet a místnosti pro péči o děti. V budově se také nachází Dąbrowský podnikatelský inkubátor. Infrastruktura Stanice má dvě nástupiště, která jsou přizpůsobena pro obsluhu osob se sníženou pohyblivostí. Jsou vybavena výtahy a rampami pro invalidní vozíky. Nástupiště mají přístřešky, lavičky a elektronické informační tabule. Podchod spojuje nástupiště s budovou nádraží a také umožňuje přístup na obě strany kolejiště. V roce 2023 byl v okolí nádraží vybudován integrovaný dopravní uzel s parkovištěm o kapacitě 375 míst, což je součást infrastruktury P+R. Ve stanici je zastřešený stojan na kola (20 krytých míst) a stojany na kola (30 otevřených míst). V blízkosti se nachází stanice sdílených městských kol, přičemž síť stanic pokrývá celé město. Ke stanici vedou také cyklostezky. Dopravní dostupnost Přímo u stanice se nachází dopravní uzel s čtyřstanovištní autobusovou zastávkou „Dąbrowa Górnicza Dworzec PKP“, která obsluhuje 9 městských a jednu metropolitní linku. Ty zajišťují spojení s centrem města, dalšími částmi Dąbrowy Górnicze i sousedními městy. V okolí se nachází parkoviště systému P+R, B+R, K+R, stanoviště taxi a zastávka systému sdílených městských kol. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Dąbrowa Górnicza na Wikimedia Commons
Bahnhof Dąbrowa Górnicza

Der Bahnhof Dąbrowa Górnicza ist ein Bahnhof in Dąbrowa Górnicza in der Woiwodschaft Schlesien in Polen. Er liegt im Stadtzentrum an der ul. Kolejowa 3, in der Nähe u. a. des Pałac Kultury Zagłębia, des Einkaufszentrums Pogoria und des Areals Fabryka Pełna Życia. Der Bahnhof entstand im 19. Jahrhundert als Durchgangsbahnhof an der Warschau–Wiener Eisenbahn. Er ist der wichtigste Personenbahnhof der Stadt und wird von Regionalzügen (u. a. Koleje Śląskie) sowie von Fernverkehrszügen der PKP Intercity bedient. Zugverkehr Der Bahnhof wird (Auswahl) u. a. von folgenden Fernverkehrsverbindungen der PKP Intercity bedient: IC Olsztyn – Warszawa – Skierniewice – Częstochowa – Katowice – Bielsko-Biała IC Olsztyn – Warszawa – Skierniewice – Częstochowa – Katowice – Gliwice – Racibórz Verkehrsanbindung Direkt am Bahnhof befindet sich ein Umsteigepunkt mit Busbahnhof (Haltestelle Dąbrowa Górnicza Dworzec PKP), der von mehreren Stadt- und Metropollinien bedient wird. Zum Bahnhofsumfeld gehören außerdem Anlagen für intermodale Mobilität (u. a. Park-and-Ride/Bike-and-Ride), ein Taxistand sowie Stationen des Metropolfahrradsystems Metrorower. Weblinks Einzelnachweise
Dąbrowa Górnicza railway station

Dąbrowa Górnicza railway station is a railway station in Dąbrowa Górnicza, located in the Silesian Voivodeship, Poland. The station is situated in the city center at Kolejowa Street 3, close to key landmarks, including the Palace of Culture of the Zagłębie (550 m), Pogoria Shopping Center (600 m), and Fabryka Pełna Życia (400 m). It was established in the 19th century as a through station on the Warsaw–Vienna railway. It serves as the city’s main station, providing direct train connections to Warsaw, Białystok, Częstochowa, and Bielsko-Biała. As of 2012, it is served by Polregio (local and InterRegio services) and PKP Intercity (TLK services). InterRegio and TLK services are on the line between Warsaw and Katowice. Trains of nearly all categories depart from here, including TLK (Twoje Linie Kolejowe), PKP Intercity, Express InterCity, and regional trains operated by Silesian Railways. The station is an important transport hub, connecting Dąbrowa Górnicza to other cities in the Upper Silesian metropolitan area and the Upper Silesian-Zagłębie Metropolis. Train services The station is served by the following services (selection): Intercity services (IC) Olsztyn - Warszawa - Skierniewice - Częstochowa - Katowice - Bielsko-Biała Intercity services (IC) Olsztyn - Warszawa - Skierniewice - Częstochowa - Katowice - Gliwice - Racibórz Connections Directly adjacent to the station is a transportation hub featuring a four-stand bus stop, Dąbrowa Górnicza Dworzec PKP, serving nine municipal bus lines and one metropolitan line. These routes connect the station with the city center, various districts of Dąbrowa Górnicza, and neighboring cities. The station area also includes a Park and Ride (P+R) parking lot, a Bike and Ride (B+R) facility, a taxi stand, Kiss and Ride (K+R) parking spaces, and station no. 27768 of the metropolitan bike-sharing system, Metrorower. Within 100 meters north of the station, there are additional bus stops at Dąbrowa Górnicza Limanowskiego. About 700 meters south of the station is the city’s main transportation hub, Dąbrowa Górnicza Centrum, which serves 27 bus lines and 3 tram lines operated by the Metropolitan Transport Authority (ZTM), along with private transportation services. References External links Media related to Dąbrowa Górnicza train station at Wikimedia Commons
Estación de tren Dąbrowa Górnicza

Dąbrowa Górnicza Estación de ferrocarril es la principal estación de ferrocarril de Dąbrowa Górnicza, Polonia — encuentra cerca del centro de la ciudad. Cuando de 2012, está servido por Przewozy Regionalne (local y InterRegio servicios) y PKP Intercity (TLK servicios). InterRegio Y TLK los servicios son en la línea entre Varsovia y Katowice.​ Referencias
Gare de Dąbrowa Górnicza

La gare de Dąbrowa Górnicza est la principale gare de Dąbrowa Górnicza, en Pologne. Elle se situe près du centre-ville. Depuis 2012, elle est desservie par Przewozy Regionalne (services locaux et InterRegio) ainsi que par PKP Intercity (services TLK). Les services InterRegio et TLK relient Varsovie à Katowice. Références Portail des transports Portail de la Pologne