NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Grochowcach

Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Grochowcach – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji przemyskiej, w dekanacie Kalwaria Pacławska. Historia Grochowce zostały założone w 1323 roku. Od 1447 roku wieś stała się własnością dziedziców Grochowskich. W 1867 roku ks. Józef Ziemiański przy wsparciu fundacji hrabiny Weisenwolffowej ze Stadnickich, zbudował drewniany kościół filialny. W 1887 roku ks. Józef Ziemiański ufundował ziemię pod ochronkę dla dzieci, która następnie została zbudowana i przybyły siostry Służebniczki starowiejskie. W 1912 roku została utworzona ekspozytura, a duchowni z katedry przemyskiej odprawiali msze święte w miejscowej cerkwi. W 1914 roku zbudowano drewniany kościół i murowaną plebanię z fundacji hrabiny Anny Konarskiej i baronów Anny i Aleksandra De Lego. W 1914 roku po wybuchu I wojny światowej zabudowania wiejskie, kościół i plebania zostały zniszczone. W 1928 roku powstał komitet budowy kościoła na czele z baronową Anną De Lagi i kierowniczką szkoły siostrą Klarą Kisiorówną. W 1932 roku dekretem bpa Anatola Nowaka została erygowana parafia pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, z wydzielonego terytorium parafii Przemyśl-Katedra i parafii Niżankowice. Obecny murowany kościół został zbudowany, według projektu arch. inż. Orlewskiego i w 1935 roku poświęcony. W 2010 roku w kościele został zainstalowany zabytkowy ołtarz Na terenie parafii jest 1 560 wiernych (w tym: Grochowce – 713, Kniażyce – 392, Koniuszki – 52, Witoszyńce – 405). Proboszczowie parafii: 1932–1937. ks. Jan Karnasiewicz. 1937–1984. ks. Michał Kędra. 1984–1988. ks. Wojciech Cholewa. 1988–2001. ks. Jan Łojek. 2001–2006. ks. Zygmunt Balawender. 2006–2018. ks. Zbigniew Szewczyk. 2018–nadal ks. Robert Adamski. Kościoły filialne Kniażyce – W latach 1924–1925, dziedzic Jan Gwalbert Pawlikowski zbudował drewniany kościół dla polskich osadników. W latach 2004–2007 zbudowano murowany kościół, który 15 sierpnia 2007 roku został poświęcony pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi panny. Witoszyńce – W 1913 roku z budowano murowany kościół. W 1916 roku wymieniono zniszczony podczas wojny dach i wykończono kościół. W 1932 roku wieś stała się filią parafii w Grochowcach. Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o parafiach na stronie archidiecezji przemyskiej
Kościół św. Wojciecha w Gorzędzieju

Kościół świętego Wojciecha w Gorzędzieju – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w dawnym mieście, obecnie wsi Gorzędziej, w województwie pomorskim. Należy do dekanatu Tczew diecezji pelplińskiej. Historia Świątynia została wzniesiona na przełomie XIII i XIV wieku w stylu gotyku nadwiślańskiego. W latach 1992–1995 kościół został wyremontowany przez ówczesnego proboszcza, księdza Zdzisława Ossowskiego. Od dnia 30 kwietnia 1995 roku kościół stanowi Diecezjalne Sanktuarium Świętego Wojciecha dzięki decyzji biskupa pelplińskiego Jana Bernarda Szlagi. Od dnia 30 listopada 1996 roku kościół razem ze zbudowanym obok domem rekolekcyjnym należy do karmelitów bosych Prowincji Warszawskiej. Dom zakonny wspólnoty został powołany przez Definitorium Generalne w dniu 9 stycznia 1999 roku. W latach 2001–2002 świątynia przeszła kolejny remont, polegający m.in. na wymianie posadzki, witraży, stalli, świeczników ołtarzowych, podstawy pod paschał i krzyż, drogi krzyżowej, zainstalowaniu obrazu Miłosierdzia Bożego, obrazu Chrystusa Zmartwychwstałego oraz kupnie nowego konfesjonału, katafalku i klęcznika. Architektura i wyposażenie Jest to jednonawowa budowla wzniesiona z czerwonej cegły. Posiada wieżę, która pierwotnie była nakryta drewnianym hełmem zastąpionym w 1995 roku murowanym za zgodą konserwatora zabytków. Wyposażenie wnętrza reprezentuje styl barokowy. Do jego elementów należą m.in. krucyfiks z rzeźbami Matki Bożej i świętego Jana Ewangelisty pochodzącymi z 1510 roku i wykonanymi w warsztacie mistrza Pawła, ołtarz boczny z obrazem św. Barbary pochodzący z XVII stulecia, ołtarz główny w stylu barokowym z obrazem św. Wojciecha pochodzący również z XVII stulecia na którym święty jest przedstawiony w trakcie chrystianizowania Prusów oraz relikwie świętego przywiezione z archikatedry gnieźnieńskiej przekazane w dniu 29 kwietnia 1995 roku. Przypisy
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Zapałowie

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Zapałowie – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji przemyskiej, w dekanacie Jarosław III. Historia Zapałów najpierw należał do parafii Jarosław-Kolegiata, a następnie parafii Radawa. Z powodu dalekiej odległości wierni mieli utrudniony dostęp do kościoła, dlatego ks. dziekan Ludwik Bikowski z Laszek i ks. Józef Wojnar z Radawy podjęli decyzję o budowie kaplicy w Zapałowie. Na synodzie diecezjalnym w Przemyślu rozważano propozycję budowy kaplicy, a książę Władysław Sapieha zdecydował się na fundowanie kosztów budowy. W latach 1909–1910 zbudowano murowany kościół, który w 1911 roku został poświęcony pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. W 1911 roku Schematyzmie Diecezji Przemyskiej z 1911 roku podano wzmiankę: In Zapałów adest nova Capella cultui divino adaptata, a z 1912 roku: In Zapałów adest Capella cultui divino adaptata in qua semel in mense Missae sacrif peragitur. W 1915 roku podczas frontu wojennego kościół został uszkodzony. W 1917 roku została utworzona ekspozytura w Zapałowie, której ekspozytem został ks. Józef Czerkies. W 1918 roku kościół odbudowano i powiększono w stylu neogotyckim, według projektu arch. Röbbenbauera. W 1927 roku dekretem bpa Anatola Nowaka została erygowana samodzielna parafia, która objęła: Zapałów, Wólkę Zapałowską, Ryszkową Wolę i Surmaczówkę. W 1978 roku do kościoła dobudowano kaplicę. W latach 1989–1990 artysta S. Makara wykonał polichromię. Z powodu upływu czasu kościół wymagał remontu. Gdy w 2012 roku rozpoczęto remont, okazało się, że popękane mury groziły zawaleniem, dlatego większość murów rozebrano, a pozostawiono tylko ścianę frontową, którą wkomponowano w nowo budowany kościół. 7 grudnia 2014 roku, Abp Józef Michalik poświęcił nowy kościół. 3 marca 2019 roku odbyła się konsekracja kościoła, której dokonał abp Adam Szal. Na terenie parafii jest 1 642 wiernych (w tym: Zapałów – 1 339, Surmaczówka – 180, Wólka Zapałowska – 87, Podchodaje – 53). Proboszczowie parafii: 1917–1959. ks. Józef Czerkies (w latach 1917–1927 ekspozyt). 1959–2001. ks. Józef Makara. 2001–2019. ks. kan. Władysław Pieniążek. 2019– nadal ks. Stanisław Wojdyła. Kościół filialny W latach 1985–1987 w Surmaczówce zbudowano drewniany kościół filialny, według projektu ks. Józefa Muchy i arch. J. Noska. W 1987 roku bp Stefan Moskwa poświęcił kościół pw. św. Józefa Rzemieślnika. Zobacz też Prawosławna cerkiew pw. Świętych Kosmy i Damiana Przypisy Bibliografia Informacje o parafiach na stronie archidiecezji przemyskiej
Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Tuczempach

Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Tuczempach − parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji przemyskiej, w dekanacie Jarosław II. Historia W 1890 roku w Tuczempach było 620 grekokatolików i 597 rzymsko-katolików. Grekokatolikami byli też Polacy, którzy w miejscowej filialnej cerkwi pw. Zmartwychwstania Chrystusa, śpiewali polskie pieśni. Gdy w 1892 roku proboszcz z parochii w Ostrowie zabronił śpiewania po polsku, wierni opuścili cerkiew, przechodząc chwilowo na wyznanie ewangelickie, a następnie na rzymskokatolickie. W 1900 roku w Tuczempach było 1050 rzymsko-katolików i 198 grekokatolików. Edward Micewski właściciel Tuczemp ofiarował plac pod budowę kościoła. W latach 1908–1911 zbudowano jednonawowy murowany kościół w stylu renesansowo-romańskim. W 1911 roku dekretem bpa Józefa Sebastiana Pelczara została erygowana espozytura z wydzielonego terytorium parafii Jaroslaw-Kolegiata, a pierwszym expozytem został ks. Jakub Zych. Kościół był zniszczony podczas wojen światowych i odbudowywany. Gdy kościół okazał się za mały, podjęto decyzję o jego rozbudowie. W latach 2001–2002 dobudowano pierwszą nawę, którą 1 września 2002 roku poświęcił bp Stefan Moskwa. W 2003 roku prowadzono budowę drugiej nawy. W 2000 roku przy trasie międzynarodowej E-4 parafia postawiła metalowy Krzyż Milenijny, który ma symbolizować przekroczenie progu nowego tysiąclecia w życiu duchowym parafian, a także zawierzenia parafii opatrzności bożej. Krzyż powstał z inicjatywy ówczesnego księdza proboszcza oraz władz lokalnych. Na terenie parafii jest 1 514 wiernych. Proboszczowie parafii: 1911–1919. ks. Jakub Zych (ekspozyt). 1919–1938. ks. Józef Hajduk (ekspozyt). 1938–1950. ks. Józef Kluz. 1950–1969. ks. Jan Bielec (administrator). 1969–2000. ks. Ignacy Gerlach. 2000–2006. ks. Czesław Jaworski. 2006. ks. Franciszek Kida. 2006– nadal ks. Zygmunt Balawender. Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o parafiach na stronie archidiecezji przemyskiej
Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Pełkiniach

Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Pełkiniach − parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji przemyskiej, w dekanacie Jarosław I. Historia W 1945 roku dawną cerkiew zaadaptowano na kościół rzymskokatolicki w Pełkiniach. 24 sierpnia 1945 roku została erygowana ekspozytura z wydzielonego terytorium parafii Jarosław-Kolegiata. Indultem kardynała Adama Sapiehy z 13 maja 1949 roku parafia otrzymała prawo do odpustu 3 maja (Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski). Na terenie parafii jest 1 308 wiernych. Proboszczowie parafii: 1945–1970. ks. Jan Markiewicz (ekspozyt) 1970–1987. ks. Tadeusz Tarnawski. 1987–1999. ks. Władysław Gąska. 1999–2005. ks. Jan Rzeszutek. 2005–2010. ks. Ryszard Śnieżek. 2010 – nadal ks. Roman Cieśla Znani duchowni ks. Józef Miś. Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o parafiach na stronie archidiecezji przemyskiej
TV Trwam

TV Trwam (dt. ich halte durch/ich beharre/ich verbleibe) ist ein seit dem 12. Juni 2003 existierendes katholisches Fernsehprogramm in Polen, dessen Trägerin die Stiftung Fundacja Lux Veritatis ist. Gründer des Senders ist Pater Tadeusz Rydzyk vom Redemptoristen-Orden, der auch bei der Leitung von Radio Maryja maßgeblich beteiligt ist. Die Programminhalte beider Multiplikatoren ähneln sich, werden in Polnisch ausgestrahlt und richten sich via Kabel, Satellit und Internet an katholisch-konservative Empfänger im In- und Ausland. Die Kritik an den Programminhalten (nicht nur aus linken und liberalen Kreisen) ist ähnlich wie bei Radio Maryja auf die nationalkonservativen, antisemitischen und fremdenfeindlichen Tendenzen in TV Trwam gerichtet. Ein weiterer Kritikpunkt ist die einseitige Berichterstattung und Programmgestaltung zu Gunsten der nationalkonservativen PiS, und zwar nicht nur während des Wahlkampfes zu den Sejmwahlen im Oktober 2007. Der Sender hatte zwischen Januar und April 2007 eine durchschnittliche Einschaltquote von 0,15 %, die meisten Zuschauer sind über 50, weiblich und kommen aus kleinen und mittelgroßen Orten. Der Sender ist über Satellit in Europa und in Nordamerika empfangbar, weltweit über Internetstream und wird in polnische Kabelnetze eingespeist. Im Januar 2012 verweigerte der polnische Rundfunkrat TV Trwam die Lizenz für die Ausstrahlung im ab Sommer 2013 startenden DVB-T. Grund ist, dass der größte Teil des Sendervermögens ein Darlehen der polnischen Redemptoristen-Provinz ist, für das kein Rückzahlungszeitpunkt genannt wurde. Damit ist unklar, ob die jährlichen Kosten für die Digital-Frequenz getragen werden können. Berichte, dass durch die fehlende terrestrische Lizenz auch die Ausstrahlung im Kabelfernsehen eingestellt werden müsste, wurden dementiert. Am 21. April 2012 demonstrierten in Warschau 20.000 Menschen gegen die Ablehnung einer terrestrischen Digitalfrequenz. Weitere Demonstrationen wurden angekündigt. Weblinks Offizielle Webpräsenz (polnisch) TV Trwam als Video-Stream Fußnoten
Telewizja Trwam

TV Trwam is a Polish TV channel in Toruń, Poland, belonging to the Lux Veritatis Foundation. The station is associated with the Catholic media. Ownership and financing The station is owned by the Warsaw Province of the Congregation of the Most Holy Redeemer and is financed through donations from its audience, the Radio Maryja Family. That is unlike most other Polish television stations, which are publicly funded or dependent on advertising revenue. Distribution It is available in many countries around the world by cable or satellite, including the United States, Germany, Canada, France, Italy and Switzerland. It is also transmitted free to air from Astra 1L 19,2E satellite in Europe and Galaxy 19 satellite in North America. History The station has its television studios in Toruń and Warsaw. The television studio is the second largest in the country (over 700 sq m). TV Trwam received its license on 13 February 2003 and launched its terrestrial broadcast on 13 May 2003 as well as regular broadcasting via satellite. The station's motto is "a means of social communication, not media manipulation". The station is funded by donations from viewers, listeners of Radio Maryja, readers of "Nasz Dziennik" (Our Journal) and sales of satellite television receivers. In contrast to Radio Maryja, TV Trwam does not have the status of "public broadcaster" and can place advertisements. The station broadcasts news and social affairs as well as political, religious and musical programming. See also Catholic television Catholic television channels Catholic television networks Media in Poland Politics of Poland Radio Maryja References External links Official Site
Telewizja Trwam

TV Trwam é um canal de TV polonês em Toruń, Polônia, pertencente à Fundação Lux Veritatis. Propriedade e financiamento A estação é de propriedade da Província de Varsóvia da Congregação do Santíssimo Redentor e é financiada por doações de sua audiência, a Família Radio Maryja . Isso é diferente da maioria das outras estações de televisão polonesas, que são publicamente financiadas ou dependem da receita de publicidade. Uma concordância com o Vaticano que concede certos privilégios à Igreja torna a TV Trwam isenta das regras contábeis normais, pois é considerada como sendo operada pela Igreja. Distribuição Está disponível em muitos países do mundo por cabo ou satélite, incluindo Estados Unidos, Alemanha, Canadá, Itália e Suíça. Também é transmitido gratuitamente ao ar a partir do satélite Astra 1L 19,2E na Europa e do satélite Galaxy 19 na América do Norte. História A estação possui estúdios de televisão em Toruń e Varsóvia . O estúdio de televisão é o segundo maior do país (mais de 700 m²). A TV Trwam recebeu sua licença em 13 de fevereiro de 2003 e lançou sua transmissão terrestre em 13 de maio de 2003, bem como a transmissão regular via satélite. O lema da estação é "um meio de comunicação social, não de manipulação da mídia". A estação é financiada por doações de telespectadores, ouvintes da Rádio Maryja, leitores do " Nasz Dziennik " ( Our Journal ) e vendas de receptores de televisão por satélite. Ao contrário da Rádio Maryja, a TV Trwam não tem o status de "emissora pública" e pode colocar anúncios. A estação transmite notícias e assuntos sociais, bem como programação política, religiosa e musical. Ligações externas Site oficial Referências
Trwam

«Trwam», полное наименование «Telewizja Trwam» (в переводе с польского языка «trwam» [tr̥fam] — «я остаюсь») — наименование польского телевизионного канала, зарегистрированного в Варшаве. Содержание программ транслируется на польском языке через интернет, кабельное и спутниковое телевидение и предназначено для католической консервативной аудитории в Польше и заграницей. Канал имеет собственный телетекст «TRWAM-TEXT» и телевизионные студии в Торуне, Варшаве, Люблине, Чикаго и Оттаве. Чикагский и оттавский филиалы создают новостные программы и передачи, посвящённые культурной и духовной жизни для польской общины в США и Канаде. Телевизионный канал Trwam был основан 12 июня 2003 года католическим священником из монашеской конгрегации редемптористов Тадеушем Рыдзыком. Владельцем канала является польский фонд «Lux Veritatis». С 15 сентября 2009 года канал доступен для работы на тестовой платформе TVP. С 3 февраля 2011 года телевизионный канал можно просматривать с iPhone и iPad. В настоящее время директором телевизионного канала является католический священник Тадеуш Рыдзык. Телевизионный канал придерживается правых политических взглядов. Канал подвергался в Польше неоднократной критике со стороны левых политических партий и движений за свои антисемитские, ксенофобские, националистические и консервативные взгляды. Также канал подвергался критике за поддержку партии «Право и справедливость» во время избирательной кампании 2007 года. В январе 2012 года Польское телевидение лишило лицензии канал «Trwam» в связи с тем, что большинство филиалов телеканала вовремя не оплатило годовую стоимость за передачу на стандарте DVB-T. 21 апреля 2012 года в Польше в различных городах и населённых пунктах состоялись демонстрации, организованные польской партией «Право и справедливость» в защиту деятельности телевизионного канала. Считается, что в этой акции на всей территории Польши приняло участие около 120 тысяч человек. Примечания Ссылки Официальный сайт (пол.)
Телебачення Trwam

Телебачення Trwam — польський телеканал зареєстрований у Варшаві. Телебачення має власний телетекст. Станція має телевізійні студії в Торуні, Варшаві, Чикаго і Торонто. Директор о. Тадеуш Ридзик. Філія Чиказької телебачення TRWAM створює ряд програм і передач, а також розповідає про події тих місць, важливих для культурного і духовного життя польської громади в США. Цей же центр відповідає за проведення передачі щорічного паломництва слухачів Радіо Марія в Польщі. Телевізійний канал Trwam був заснований 12 червня 2003 року католицьким священником із монаської конгрегації редемптористів Тадеушем Ридзиком. Власником каналу є польський фонд фонд «Lux Veritatis». З 15 вересня 2009 року канал був доступний для роботи на TVP тестової платформи. З 3 лютого 2011 канал можна переглядати прямо з iPhone і IPad від Apple. У Польщі організували демонстрації на захист телебачення TRWAM і свободу висловлювання думок. Національний марш на захист станції відбувся у Варшаві 21 квітня 2012, в якому взяли участь десятки тисяч людей. Акцію на захист католицької телестанції організувала консервативна партія «Право і справедливість», очолювана Ярославом Качинським. Посилання Телебачення Trwam TV Trwam
Château d'Ujazdów

Le château d'Ujazdów (en polonais : Zamek Ujazdowski) est un édifice historique situé à Varsovie, capitale de la Pologne. Situation Le château s'élève au centre de Varsovie, entre les parcs Ujazdowski et Łazienki, dans l'arrondissement de Śródmieście. Histoire D'après la Brève Description de Varsovie par Adam Jarzębski de 1643, l'entrée du château d'Ujazdów à Varsovie a été ornée de chaque côté de quatre lions en marbre - I lwy cztery generalne, Między nimi, naturalne, Właśnie żywe wyrobione, A z marmuru są zrobione; Nie odlewane to rzeczy, Mistrzowską robotą grzeczy (2273-2278). Comme de nombreux bâtiments de Varsovie, il subit de nombreux dégâts en 1944, lors de l'insurrection de Varsovie. Reconstruit en 1974, il abrite aujourd'hui le Centre d'art contemporain (pl) de Varsovie. Notes et références Portail des châteaux Portail de la monarchie Portail de Varsovie
Castello di Ujazdów

Il Castello di Ujazdów (in polacco: Zamek Ujazdowski), noto anche come Palazzo di Ujazdów, è un castello situato nello storico quartiere di Ujazdów, tra il Parco Ujazdów e il Parco Łazienki di Varsavia. L'edificio venne inizialmente eretto nel XIII secolo e fu più volte ricostruito. Come molte altre strutture di Varsavia, subì ingenti e pesanti danni durante la rivolta di Varsavia (1944). In seguito nel secondo dopoguerra, nel 1974 venne totalmente ricostruito, ospitando dagli anni '90 il Centro per l'Arte Contemporanea di Varsavia. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello di Ujazdów Collegamenti esterni Sito ufficiale, su u-jazdowski.pl. Castello di Ujazdów, su castles.info. URL consultato il 7 novembre 2022 (archiviato dall'url originale il 30 aprile 2006).
Castelo de Ujazdów

O Castelo de Ujazdów (Polaco: Zamek Ujazdowski) é um castelo na região histórica de Ujazdów, entre o Parque de Ujazdów e o Parque dos Banhos Reais (Łazienki Królewskie), em Varsóvia, Polónia. História O primeiro castelo no local foi eregido pelos Duques da Mazóvia, no século XIII. Contudo, no século seguinte, a sua corte moveu-se para o futuro Castelo Real de Varsóvia, pelo que o castelo de Ujazdów foi praticamente abandonado. No Século XVI, uma casa senhorial foi construída para a Raínha Bona Sforza. E foi a 12 de Janeiro de 1578, no Castelo de Ujazdów, que a tragédia em versos brancos The Dismissal of the Greek Envoys de Jan Kochanowski, foi inaugurada, durante o casamento de Jan Zamoyski e Krystyna Radziwiłł. As ruínas do castelo dos príncipes Mazovianos foram incorporadas na nova casa senhorial construída a mando do Rei Sigismundo III Vasa para o seu filho, o futuro Rei Władysław IV Vasa. Contudo, existem poucas evidências de que o jovem príncipe teria usufruido da residência, pois passava grande parte do seu tempo na corte do pai. Novamente negligenciado, em 1674 o castelo foi comprado por Stanisław Herakliusz Lubomirski e arrendado pelo Rei Augusto II, que mandou construir uma nova residência real. O castelo, incorporando muito das construções anteriores do local, foi construído pelo arquiteto e engenheiro do Séc. XVII Tylman de Gameren. Coordenadas Ver também Castelo Real de Varsóvia Parque Łazienki Notas
Уяздовский замок

Уяздовский замок (пол. Zamek Ujazdowski) — варшавская резиденция польского короля Августа II, которая занимает участок между Уяздовским и Лазенковским парками. Её история восходит к XVI веку, однако нынешнее здание было в основном сооружено в конце XVII века по проекту Тильмана Гамерского. Станислав Понятовский надстроил дворец ещё одним этажом, но после раздела Польши он был перестроен под казармы и военный госпиталь. Во время фашистской оккупации дворец был сожжён, а его стены в 1954 году решено было снести, несмотря на протесты архитекторов и историков искусства, чтобы по приказу главнокомандующего польской армией Маршала Польши Константина Рокоссовского построить здание театра Войска Польского. В 1975 году, однако, замок был вновь отстроен в том виде, который он должен был иметь во времена Августа II. Автор проекта реконструкции и восстановления - архитектор Пётр Беганьский. В настоящее время в нём размещён центр современного искусства. Примечания См. также Варшавский замок Вилянувский дворец Лазенковский дворец
Уяздовський замок

Уяздо́вський за́мок — варшавська резиденція польського короля Августа II. Уяздовський палац розташований між Уяздовським і Лазенковським парками, на вулиці Уяздів у Варшаві. Він був зведений королівським придворним архітектором, швейцарцем Маттео Кастеллі, в XVII столітті за велінням Сигізмунда III Вази на місці селища Уязд. Перший замок був дерев'яним, з внутрішнім двором, двоповерховими вежами по кутах і монастирем. У другій половині XVII століття за бажанням нового господаря Станіслава Любомирського був змінений інтер'єр палацу за проєктом Тильмана Ґамерського. У 1717 року під палацом був виритий канал довжиною 820 метрів, а в 1766 році будівлю купив Станіслав Понятовський, який надбудував ще один поверх. У 1784 році будівлю віддали на військові цілі і в палаці з'явилися казарми. А в 1809 році відкрили військовий госпіталь, в якому рятували життя солдатів під час Другої світової війни. У період фашистської окупації будівлю палацу було спалено. Реконструювали Уяздовський палац тільки в 1975 році, і в даний час у ньому розташовується центр сучасного мистецтва. Примітки Література Kwiatkowski Marek. Wielka Księga Łazienek. — Warszawa : Prószyński i S-ka SA, 2000. — S. 13-16. —ISBN 83-7255-684-9. Mórawski Karol i Głębocki Wiesław. Bedeker Warszawski. ISKRY. — 1996. — (Roman Szałas (малюнки в тексті), Krystyna Töpfer (графічне оформлення)) Baranowska Małgorzata. Warszawa. Miesiące, lata, wieki. — Wydawnictwo Dolnośląskie, 1996. — (Andrzej Adamus i Jan Stolarczyk (проєкт серії), Ryszard Puchała i Jan Stolarczyk (графічне оформлення серії)) Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Уяздовський замок Історія замку Castles.info — Ujazdow castle in Warsaw satellite image of the castle and the canal