NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Wirtschaftsuniversität Poznań

Die Wirtschaftsuniversität Poznań (in Polnisch Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu, international Poznań University of Economics and Business) ist eine Wirtschaftsuniversität in Polen. Der Hauptcampus der Universität befindet sich in Posen. Es ist die größte und älteste Wirtschaftsuniversität in der Region Großpolen. Die Wirtschaftsuniversität Posen gehört zu den führenden Wirtschaftsuniversitäten in Polen, was sowohl die Einschreibung als auch das wissenschaftliche und akademische Potential betrifft. Die Ursprünge der Hochschule gehen auf das Jahr 1926 zurück, als die Stiftung der Industrie- und Handelskammer das Handelskolleg gründete. Als Privatschule hatte sie keine Befugnis, Abschlüsse zu erteilen. Die Schule wurde im Jahre 1938 genehmigt und im selben Jahr wurde sie zur Handelsakademie ernannt. Seit 2016 ist Maciej Żukowski Rektor der Hochschule (Stand 2018). Weblinks Offizielle Website der Wirtschaftsuniversität Posen Einzelnachweise
Università di economia di Poznań

L'Università di economia di Poznań (PUEB, in polacco Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu) è una università polacca di tipo business school. È la più grande e antica università economica della regione della Grande Polonia, nella parte occidentale del paese, e attrae studenti anche da altre zone. Il campus principale dell'università è localizzato a Poznań, ma ci sono corsi di studio anche in altre sette località (detti istituti di educazione superiore) situati ad una distanza che varia tra i 30 e i 100 km da Poznań (Bydgoszcz, Kalisz, Konin, Piła, Leszno, Zielona Góra, Szamotuły). Storia L'Università nasce nel 1926, quando la Fondazione della Camera di commercio e dell'industria locale fonda il Collegio del commercio. In quanto scuola privata, non aveva nessuna autorità che ne validasse i titoli di studio. L'istituto acquisì tale autorità nel 1938 e, nello stesso anno, venne rinominata col nome di Accademia del commercio. Nel 1950 vi studiavano 2026 studenti. In quell'anno, l'Accademia venne acquisita dallo Stato e rinominata Alta scuola di economia, inizialmente con due facoltà, poi diventate tre. Nel 1954 l'università offriva sia corsi di laurea della durata di 5 anni che Master. Nel 1974 la scuola venne rinominata Accademia di economia con possibilità di offrire titoli di laurea ufficialmente riconosciuti. Nel 1990 l'Accademia di economia di Poznań ristrutturò le sue facoltà, i corsi di laurea, le specializzazioni e i curricula. Durante gli anni 1998-2000 è stata testimone di una rapida crescita nel numero di studenti iscritti. Ulteriori modifiche nei programmi dei corsi di laurea le hanno poi permesso di adeguarsi agli standard educativi europei in tutti i principali campi di studio e specializzazione. Il 27 dicembre del 2008, alla scuola venne garantito lo status di università e gli venne conferita la denominazione attuale di Università di economia. A partire dal 1 ottobre del 2015 c'è stata l'ultima variazione del nome in Università di economia e Business. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università di economia di Poznań Collegamenti esterni Sito ufficiale, su ue.poznan.pl.
Экономический университет в Познани

Экономический университет в Познани (пол. Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu; до 2008 г.: Akademia Ekonomiczna w Poznaniu) — один из пяти университетов народного хозяйства в Польше. В 2019 году был признан лучшим экономическим университетом в Польше. История Университет был основан в 1926 году как частная Высшая торговая школа в Познани, которую в 1938 году переименовали в Торговую академию. В 1950 году её национализировали, после чего она стала называться — Высшая экономическая школа в Познани. Затем с 1974 года стала известна как Экономическая академия в Познани. Современное название учебное заведение приобрело 27 декабря 2008 года. Известные преподаватели и студенты Тадеуш Грабский Филипп Анджей Качмарек Ян Кульчик Лех Конопиньский Владислав Русиньский Громослав Чемпиньский Киллион Муньяма Примечания Ссылки Официальный сайт университета (англ.)
Познанський економічний університет

Державний економічний університет в Познані (пол. Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu) — один із п'яти університетів народного господарства в Польщі. Історія Університет був заснований у 1926 році як приватна Вища торгова школа в Познані, котру в 1938 році перейменували на Торговельну академію. У 1950 році її націоналізували і перейменували на Вищу економічну школу в Познані. Потім з 1974 року вона працювала як Економічна академія в Познані. Чинна назва з 27 грудня 2008 року. Відомі викладачі та студенти Тадеуш Грабський Філіп Анджей Качмарек Ян Кульчик Лех Конопиньский Владислав Русиньский Громослав Чемпиньський Примітки Посилання Офіційний сайт університету [Архівовано 31 січня 2018 у Wayback Machine.](англ.)
Cerkiew św. Symeona w Maćkowicach

Cerkiew św. Szymona Słupnika w Maćkowicach – murowana parafialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Maćkowicach. Cerkiew wzniesiono w latach 1813–1830. Należała do dekanatu przemyskiego. Należała do świątyni filialna cerkiew w Kosienicach. Po wojnie wykorzystywana jako magazyn, obecnie w stanie ruiny. Bibliografia Dmytro Błażejowśkyj, Istorycznyj szematyzm Peremyśkoji Eparchiji z wkluczenńiam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939), Lwów 1995. ISBN 5-7745-0672-X. Linki zewnętrzne Wycięto drzewa otaczające cerkiew
Mielec Airport

Mielec Airport - a general aviation airport located in the city of Mielec. The airport offers an APV-I instrument approach and an aviation fuel station. History The airport opened in 1938. Formerly the airport served military and industrial purposes, being managed by the company PZL Cargo. During the renovation of the runway of Rzeszów airport in December 2004 the airport was intended to be used as a replacement for the runway at Rzeszów-Jasionka Airport. Airport infrastructure There exists a railroad line next to the terminal that can be used for passenger service or industry. Airport offers an APV-I instrument approach and an aviation fuel station with avgas and Jet A-1 type fuels. Experts estimate that it could handle even large aircraft. Its location offers a chance to serve the parts of Świętokrzyskie and Małopolska regions, that are otherwise not covered by other airports. References External links Official website Lotnisko Mielec- unofficial website AIP Poland (Mielec Airport can be found under "eAIP VFR")
Malé Žabie pleso Mengusovské

Malé Žabie pleso Mengusovské je jezero ve skupině Žabích ples Mengusovských v Kotlině Žabích ples, která tvoří boční větev Mengusovské doliny ve Vysokých Tatrách na Slovensku. Má rozlohu 1,2060 ha. Je 160 m dlouhé a 105 m široké. Dosahuje maximální hloubky 12,6 m a objemu 45 696 m³. Leží v nadmořské výšce 1919,5 m. Okolí Na východě se zvedají stěny hřebene Kôpek a skalní práh Dolinky pod sedlem Váha, ve které se nachází chata pod Rysmi. Na severu se výše se kotlina rozděluje a mírně stoupá k hraničnímu hřebeni s výraznými vrcholy Žabí Kôň, Žabia veža a Volia veža, které jsou oblíbeným cílem horolezců. Hraniční hřeben odděluje Mengusovskou dolinu od Doliny Rybiego potoku v Polsku. Na západě se zvedá v několika stupních rameno Mengusovského Volovce. Na jih se táhne Mengusovská dolina. Vodní režim Pleso nemá žádný viditelný přítok. Odtéká z něj Žabí potok, který níže v Mengusovské dolině ústí do Hincova potoku. Okolí plesa je kamenité. Rozměry jezera v průběhu času zachycuje tabulka: Přístup Přístup je možný pěšky jen k nedaleko ležícímu Veľkému Žabímu plesu Mengusovskému a to pouze v letním období od 16. června do 31. října. Výstup je možný od rozcestí nad Popradským plesem: po modré turistické značce k rozcestí nad Žabím potokem (0:30) a dále po červené turistické značce (1:00), která pokračuje dále k chatě pod Rysmi na Rysy a do Polska. K rozcestí nad Popradským plesem je možné se dostat od: Popradského plesa po červené turistické značce (0:05), Štrbského plesa po červené turistické značce (1:40), železniční zastávky Popradské Pleso po modré turistické značce k rozcestí nad Popradským plesem (1:20). Poznámky Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Malé Žabie pleso Mengusovské na Wikimedia Commons (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Żabi Staw Mięguszowiecki, Mały
Malé Žabie pleso mengusovské

Malé Žabie pleso mengusovské (deutsch Mengsdorfer Kleiner Froschsee, ungarisch Menguszfalvi-Kis-Békás-tó, polnisch Mały Żabi Staw Mięguszowiecki) ist ein Bergsee auf der slowakischen Seite der Hohen Tatra. Er befindet sich im oberen Teil des Hochtals Žabia dolina mengusovská (deutsch Froschseetal) im Talsystem der Mengusovská dolina (deutsch Mengsdorfer Tal) und seine Höhe beträgt 1919 m n.m. Seine Fläche liegt bei 12.060 m², er misst 160 × 105 m und seine maximale Tiefe beträgt 12,6 m. Der See gehört zum Einzugsgebiet des Poprad über die Nebenflüsse Žabí potok und Hincov potok und war in der Vergangenheit mit dem Nachbarsee Veľké Žabie pleso mengusovské (deutsch Mengsdorfer Großer Froschsee) ein gemeinsamer See, nach der Senkung des Wasserpegels sind sie durch einen kleinen Wall getrennt. Da es in der Tatra mehrere Seen mit dem Teilnamen Žabie pleso gibt, wird die Lage durch das Adjektiv mengusovské (Mengsdorfer, nach dem Talort Mengusovce) präzisiert. Zum Seeufer führt kein touristischer Wanderweg, er ist jedoch einfach vom rot markierten Wanderweg zwischen der Gabelung Nad Žabím potokom und dem polnisch-slowakischen Grenzberg Rysy zu erreichen. Literatur Milan Lackovič: Prírodné Krásy Slovenska – Plesá. Hrsg.: DAJAMA. 1. Auflage. Bratislava 2015, ISBN 978-80-8136-049-7, S. 65. Weblinks Einzelnachweise
Mały Żabi Staw Mięguszowiecki

Mały Żabi Staw Mięguszowiecki (słow. Malé Žabie pleso Mengusovské, niem. Kleiner Froschsee, Mengsdorfer Kleiner Froschsee, węg. Kis-Békás-tó, Menguszfalvi Kis-Békás-tó) – staw położony na wysokości 1919 m n.p.m., w Dolinie Żabiej Mięguszowieckiej (odnoga Doliny Mięguszowieckiej), w słowackich Tatrach Wysokich. Pomiary wykazują, że ma on powierzchnię 1,19 ha i głębokość ok. 12,6 m. Ze stawu wypływa Żabi Potok Mięguszowiecki, który jest dopływem Hińczowego Potoku. Staw nie leży bezpośrednio przy szlaku czerwonym na Wagę i dalej prowadzącym na Rysy, ale znajduje się od niego w niewielkiej odległości. W pobliżu znajduje się Wielki Żabi Staw Mięguszowiecki, a nieco wyżej Wyżni Żabi Staw Mięguszowiecki. Wielki Żabi Staw Mięguszowiecki otoczony jest: od zachodu przez Wołowiec Mięguszowiecki, od północy przez Wołową Turnię, od północnego wschodu przez Żabiego Konia i Rysy, od południowego wschodu przez Kopę Popradzką. Dawniej Mały Żabi Staw był połączony z Wielkim, wał pomiędzy nimi wznosi się jedynie kilkadziesiąt centymetrów powyżej powierzchni wody. Przypisy Bibliografia Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
Jezioro Borzymowskie

Jezioro Borzymowskie – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Choceń, leżące na terenie Pojezierza Kujawskiego. Hydronimia Jezioro pojawia się w źródłach w 1839 jako Borzymskie Jez., a następnie Jezioro Chocińskie (1890), Jezioro Bożymowickie (1890). W elektronicznym słowniku hydronimów Polski nazwę jeziora wywodzi się od pobliskiej wsi Borzymowice. Państwowy rejestr nazw geograficznych jako nazwę zestandaryzowaną akwenu podaje Jezioro Borzymowskie, nie wymieniając nazw obocznych. Morfometria Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 175 ha, natomiast A. Choiński, poprzez planimetrowanie na mapach 1:50 000, określił wielkość jeziora na 190 ha. Jeziorna jednolita część wód powierzchniowych ma powierzchnię 165 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 4,2 m, a maksymalna – 10,5 m. Objętość jeziora wynosi 7358,6 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 2600 m, a szerokość 850 m. Długość linii brzegowej wynosi 8400 m. Według Atlasu jezior Polski (red. J. Jańczak, 1997) lustro wody znajduje się na wysokości 89 m n.p.m., natomiast według numerycznego modelu terenu udostępnionego przez Geoportal lustro wody znajduje się na wysokości 89,9 m n.p.m. Według Mapy Podziału Hydrograficznego Polski leży na terenie zlewni szóstego poziomu Bezpośrednia zlewnia jez. Borzymowskiego. Identyfikator MPHP to 278679. Zagospodarowanie W systemie gospodarki wodnej jezioro tworzy jednolitą część wód o kodzie PLLW20047. Administratorem wód jeziora jest Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Warszawie. Utworzył on obwód rybacki, który obejmuje między innymi wody jezior Borzymowskiego i Krukowskiego (Obwód rybacki jeziora Borzymowskiego w zlewni rzeki Chodeczka nr 6). Gospodarkę rybacką na jeziorze prowadzi Gospodarstwo Rybackie Włocławek. Jezioro pełni również funkcje rekreacyjne. W 2023 roku znajdowało się tutaj jedno kąpielisko wyznaczone zgodnie z zasadami dyrektywy kąpieliskowej – Kąpielisko Plaża Choceń. W tym samym roku jakość wód tego kąpieliska oceniono jako doskonałą. W 2023 roku kąpielisko było prowadzone przez Gminę Choceń. Czystość wód i ochrona środowiska Badania z 2021 roku zaliczyły wody jeziora do wód o słabym stanie ekologicznym, co odpowiada IV klasie jakości. Wskaźnikiem, który zadecydował o czwartej klasie, był stan fitoplanktonu, podczas gdy stan makrozoobentosu, ichtiofauny, fitobentosu oraz makrofitów oceniono jako umiarkowany. W tym samym roku stan chemiczny wód określono jako poniżej dobrego, a elementami przekraczającym normę była zawartość PBDE, rtęci i heptachloru w tkankach ryb. Przeźroczystość wód została określona na 1,35 metra. Zbiornik wytypowano do reperowej sieci monitoringu jakości wody. Jezioro nie jest objęte żadną formą ochrony przyrody. Przypisy
Chłopowo (jezioro)

Chłopowo (niem. Klopp See) – jezioro rynnowe w Polsce, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Krzęcin. Akwen leży na Pojezierzu Choszczeńskim, na północnych krańcach miejscowości Chłopowo. Największe jezioro gminy Krzęcin. W systemie gospodarki wodnej podlega regionalnemu zarządowi gospodarki wodnej w Bydgoszczy, zarządowi zlewni w Pile i nadzorowi wodnemu w Wieleniu. Jest jednolitą częścią wód powierzchniowych PLLW10797 (Chłopowo), leżąc w regionie wodnym Noteci i obszarze dorzecza Odry. Ma typ 2a (jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o małym wypływie zlewni, stratyfikowane). W 1995 jezioro oceniono w drugiej klasie czystości. W 2015 jego stan ekologiczny sklasyfikowano jako umiarkowany, o czym przesądziło słabe nasycenie wód hypolimnionu tlenem, podczas gdy stan makrofitów, przezroczystości i przewodności elektrolitycznej wody był dobry, a fitoplanktonu i fitobentosu bardzo dobry. Stan chemiczny wód w tym samym roku nie osiągnął stanu dobrego, przy czym jedyną z badanych wówczas substancji priorytetowych, która przekroczyła normę, był benzo(g,h,i)perylen. Przypisy
Jezioro Dominikowskie

Jezioro Dominikowskie, Dominikowo Wielkie – jezioro w województwie zachodniopomorskim, w powiecie Choszczeńskim, w gminie Drawno, leżące na terenie Równiny Drawskiej. Akwen znajduje się około 5 km na południowy wschód od centrum Drawna. Dojazd do jeziora prowadzi przez wieś Dominikowo. Nad jeziorem od strony wsi jest molo i piaszczysta plaża obok której jest pole biwakowe. Pozostałe brzegi zbiornika są strome porośnięte lasami Puszczy Drawskiej. Jezioro połączone jest za pomocą rzeki Słopicy z jeziorem Krzywe Dębsko położone za nim, następnie z jeziorem Środkowym. Rzeka Słopica łączy się z Korytnicą która wpada do Drawy. Przypisy
Glinki (jezioro w województwie lubelskim)

Glinki – jezioro położone we wschodniej części Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej, na terenie wsi Okuninka, przy granicy z Orchówkiem, w gminie Włodawa, w powiecie włodawskim, w województwie lubelskim. Leży w pobliżu Jeziora Białego oraz jezior Świętego i Orchowego. Od wschodniej strony przylega do niego fragment kompleksu leśnego – Lasy Sobiborskie, na terenie którego utworzono Sobiborski Park Krajobrazowy. Jest to 46,9 hektarowy zbiornik o średniej głębokości 2,9 metra i maksymalnej głębokości około 8,8 metra. Zachodnia część jeziora jest porośnięta przez trzcinę pospolitą i grążele żółte. Woda posiada 2 klasę czystości oraz brunatne zabarwienie, ze względu na obecność związków humusowych zawartych w otaczających jezioro ziemiach torfowych. Występują tu m.in. płocie, leszcze, karpie, liny, szczupaki, sandacze, okonie, sumy, a także raki. Przypisy Linki zewnętrzne http://www.ciekaweofertywedkarskie.pl/jezioro-glinki http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/20189,okuninka-jezioro-glinki.html
Jezioro Gorzuchowskie

Jezioro Gorzuchowskie – jezioro w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Kłecko, na Pojezierzu Gnieźnieńskim. Przy zachodnim brzegu leży wieś Gorzuchowo, przy północno-wschodnim – miasto Kłecko. Przez jezioro przepływa rzeka Mała Wełna, dopływ Wełny. Dane morfometryczne Zwierciadło wody położone jest na wysokości 99,2 metrów n. p. m. Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 94,3 ha. Głębokość maksymalna wynosi 5 m, głębokość średnia - 2,5 m. Objętość wynosi 2371,9 m³. Bibliografia Internetowa mapa w serwisie Geoportal.gov.pl Zmienność stanów wody w jeziorach położonych w zlewni Małej Wełny
Kikity (jezioro)

Kikity (niem. Auer See) – jezioro w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Jeziorany. Położenie Jezioro leży na Wysoczyźnie Jeziorańsko-Bisztyneckiej, natomiast w regionalizacji przyrodniczo-leśnej – w mezoregionie Pojezierza Mrągowskiego, w dorzeczu Symsarna–Łyna–Pregoła. Znajduje się 1,5 km w kierunku południowo-zachodnim od wsi Kikity. Leży na południe od Jeziora Luterskiego, z którym jest połączone wąskim ciekiem wodnym. Ukształtowanie Linia brzegowa rozwinięta. Ławica łagodna. Brzegi płaskie i bagniste. W otoczeniu znajdują się głównie lasy. Zbiornik wodny według typologii rybackiej jezior zalicza się do karasiowych. Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego Jeziora Luterskiego w zlewni rzeki Łyna – nr 45. Stanowi także część Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Symsarny o łącznej powierzchni 19 242,16 ha. Morfometria Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 31,8 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 1,3 m, a maksymalna – 2,5 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 143,1 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 404,8 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 950 m, a szerokość 650 m. Długość linii brzegowej wynosi 2900 m. Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 opracowanych w Państwowym Układzie Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 31,0 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody to 142,6 m n.p.m. Przypisy
Jezioro Kromszewskie

Jezioro Kromszewskie – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Chodecz, leżące na terenie Pojezierza Kujawskiego. Nad brzegami jeziora położone są wsie Bogołomia i Kromszewice. Hydronimia Jezioro pojawia się w źródłach w 1930 jako J. Kromszewickie. Państwowy rejestr nazw geograficznych jako nazwę zestandaryzowaną akwenu podaje Jezioro Kromszewskie, wymieniając nazwę oboczną Jezioro Kromszewickie. Morfometria Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 89,2 ha, natomiast A. Choiński, poprzez planimetrowanie na mapach 1:50 000, określił wielkość jeziora na 85 ha. Jeziorna jednolita część wód powierzchniowych ma powierzchnię 93 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 8,6 m, a maksymalna – 16,7 m. Objętość jeziora wynosi 7693,3 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 2250 m, a szerokość 500 m. Długość linii brzegowej wynosi 5900 m. Według Atlasu jezior Polski (red. J. Jańczak, 1997) lustro wody znajduje się na wysokości 106,3 m n.p.m., natomiast według numerycznego modelu terenu udostępnionego przez Geoportal lustro wody znajduje się na wysokości 106,4 m n.p.m. Według Mapy Podziału Hydrograficznego Polski leży na terenie zlewni szóstego poziomu Zlewnia jez. Kromszewskiego. Identyfikator MPHP to 278611. Kilkaset metrów na zachód od jeziora znajduje się źródło rzeki Noteć. Zagospodarowanie W systemie gospodarki wodnej jezioro tworzy jednolitą część wód o kodzie PLLW20042. Administratorem wód jeziora jest Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Warszawie. Utworzył on obwód rybacki, który obejmuje między innymi wody jezior Chodeckiego i Kromszewickiego (Obwód rybacki jeziora Kromszewickiego w zlewni rzeki Chodeczka nr 2). Gospodarkę rybacką na jeziorze prowadzi Gospodarstwo Rybackie Włocławek. Czystość wód i ochrona środowiska W 2000 roku oceniono, że wody jeziora mieściły się w III klasie czystości. Badania z 2020 roku zaliczyły wody jeziora do wód o umiarkowanym stanie ekologicznym, co odpowiada III klasie jakości. Wskaźnikiem, który zadecydował o trzeciej klasie, był stan makrozoobentosu, ichtiofauny i fitobentosu, podczas gdy stan fitoplanktonu oceniono jako dobry. W tym samym roku stan chemiczny wód określono jako poniżej dobrego, a elementami przekraczającym normę była zawartość PBDE i heptachloru w tkankach ryb. Przeźroczystość wód została określona na 2,2 metra. Jezioro nie jest objęte żadną formą ochrony przyrody. Przypisy
Jezioro Lucieńskie

Jezioro Lucieńskie – jezioro w woj. mazowieckim, w powiecie gostynińskim, w gminie Gostynin, leżące na terenie Kotliny Płockiej, w pobliżu miejscowości Lucień. Charakterystyka Jest to zbiornik rynnowy. Fragment (południowo-wschodnie obrzeże Jezioro Lucieńskiego, a także 50-metrowy pas przybrzeżny z szuwarami) jego powierzchni wchodzi w skład rezerwatu przyrody Komory. W północnej części jeziora znajduje się rezerwat przyrody Lucień obejmujący 50-metrowy pas jeziora, chroniący 100-120-letni drzewostan sosnowy, z enklawą 100-letniej sosny czarnej. Północny brzeg jeziora oraz znaczna część południowego brzegu jest stroma i porośnięta lasem sosnowym. Morfometria Według danych Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 196,6 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 10,9 m, a maksymalna – 34,5 m. Objętość jeziora wynosi 21 429,4 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 3370 m, a szerokość 870 m. Długość linii brzegowej wynosi 7620 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 73,3 m n.p.m. Przypisy