NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Będzin Miasto

[[Plik: 2024-08-26 Będzin Miasto, EN75, Koleje Śląskie.jpg |thumb|left|Widok na perony]] Będzin Miasto – przystanek osobowy w Będzinie, w województwie śląskim, w Polsce. Stacja obsługuje głównie połączenia lokalne w ramach konurbacji górnośląskiej, Metropolii i województwa. Jest też kilka połączeń ponadregionalnych do miast w innych województwach Polski jak: Białystok, Gdynia, Lublin, Olsztyn czy Warszawa. Zatrzymują się tutaj pociągi osobowe Kolei Śląskich i Polregio oraz pośpieszne PKP Intercity. Dworzec Pierwotny budynek dworcowy, mały i częściowo drewniany, powstały około roku 1859, szybko przestał odpowiadać potrzebom miasta. Nowy dworzec w stylu modernistycznym został zaprojektowany na powierzchni 4800 m² w 1927 roku przez Edgara Norwertha (konstruktorem był Stanisław Hempel). Budynek zrealizowała firma Pronaszko i Sobieszek, oddano go do użytku na wiosnę 1931, z dwuletnim opóźnieniem w stosunku do planów. Pomimo tego, że projekt dworca w Będzinie gotowy był w 1927, to brak funduszów oraz trudności związane z wykupem prywatnej działki sprawiły, że budynek oddano do użytku dopiero w 1931 roku. Przez wiele lat modernistyczny budynek dworca był reprezentacyjną wizytówką miasta, zanim rozpoczęła się jego degradacja. Przed 2006 dworzec znajdował się w bardzo złym stanie, wskutek wieloletnich zaniedbań remontowych. W lecie 2006 rozpoczęto prace remontowe. W pierwszym etapie naprawiono dach, rozebrano szczyt komina na wieży i odtworzono go; wymieniono okna i drzwi. W drugim etapie wymieniono instalacje. Finałowy etap (2010–2012) polegał m.in. na zainstalowaniu windy, otwarciu budynku na plac Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej poprzez powiększenie otworów okiennych w ścianie zachodniej, adaptacje powierzchni na parterze na lokale na wynajem. Ruch pasażerski Infrastruktura Na stacji znajdują się dwa zadaszone perony z udogodnieniami dla osób z niepełnosprawnością. Każdy peron zawiera jedną krawędź. Perony połączone są z budynkiem dworca przejściem podziemnym. W budynku dworca jest poczekalnia, kasa biletowa, automat biletowy Kolei Śląskich, toalety oraz lokale handlowo-usługowe. Po remoncie (2006–2012) w budynku dworca Będzin Miasto znalazła się siedziba straży miejskiej, filia nr 3 Miejskiej i Powiatowej Biblioteki w Będzinie, kawiarnia oraz kasa biletowa. Powiązania Przed głównym wejściem do budynku dworca znajduje się stacja sytemu roweru miejskiego Metrorower nr 27796 oraz stojaki na rowery. W pobliżu stacji znajduje się postój taksówek oraz przystanek autobusowy Będzin Poczta (30m) w pobliżu wejścia głównego oraz Będzin Brata Alberta (200m) po wschodniej stronie stacji. Jeden z ważniejszych węzłów komunikacyjnych miasta, Będzin Stadion, umożliwiający połączenia autobusowe i tramwajowe, także do innych miast Metropolii, znajduje się w odległości 900m. Przypisy Linki zewnętrzne Będzin Miasto w Atlasie Kolejowym Europy Środkowej – atlaskolejowy.net Będzin Miasto, [w:] Ogólnopolska Baza Kolejowa – bazakolejowa.pl [online] [dostęp 2026-01-24] .
Będzin Miasto

[[Ficheiro: 2024-08-26 Będzin Miasto, EN75, Koleje Śląskie.jpg |miniatura|esquerda|Vista das plataformas 1 e 2]] Będzin Miasto é uma estação ferroviária (przystanek osobowy) localizada em Będzin, na voivodia da Silésia, Polônia. A estação é servida sobretudo por trens regionais, operados por Koleje Śląskie e Polregio, e por alguns serviços de longa distância da PKP Intercity. Edifício da estação O primeiro edifício, pequeno e parcialmente de madeira, foi construído por volta de 1859. O edifício atual, de estilo modernista, foi projetado em 1927 pelo arquiteto Edgar Norwerth; o engenheiro Stanisław Hempel atuou como construtor da obra. Segundo a imprensa especializada, o projeto previa cerca de 4 800 m² e a execução ficou a cargo da empresa Pronaszko i Sobieszek; a inauguração ocorreu na primavera de 1931, com atraso em relação ao plano original, atribuído à falta de recursos e a dificuldades na aquisição do terreno. Após décadas de utilização, o edifício entrou em processo de degradação. Em 2006 iniciaram-se obras de reabilitação, incluindo a reparação do telhado e a substituição de janelas e portas; fases posteriores abrangeram a modernização de instalações e, entre 2010 e 2012, intervenções como a instalação de elevador, a abertura do edifício para a praça da antiga Ferrovia Varsóvia–Viena e a adaptação de áreas do rés-do-chão para comércio e serviços. Movimento de passageiros Os dados de movimento diário de passageiros (wymiana pasażerska) são publicados pelo Urząd Transportu Kolejowego (UTK). Infraestrutura A estação dispõe de duas plataformas cobertas, com facilidades para pessoas com mobilidade reduzida; as plataformas são ligadas ao edifício por uma passagem subterrânea. No edifício existem sala de espera, bilheteira, máquina de bilhetes da Koleje Śląskie, sanitários e espaços comerciais e de serviços. Após a reabilitação, funcionam também no edifício serviços municipais (incluindo a guarda municipal) e uma filial da biblioteca municipal e distrital de Będzin. Ligações Nas imediações da estação existem paragens de autocarro e elétrico do sistema metropolitano ZTM, bem como infraestrutura para bicicletas (incluindo pontos do sistema Metrorower). Referências Referências Ligações externas Atlas Kolejowy Europy Środkowej – Będzin Miasto Ogólnopolska Baza Kolejowa – Będzin Miasto
Бендзин-Място

Бендзин-Място (пол. Będzin Miasto, Бендзин Город) — остановочный пункт железной дороги в городе Бендзин, в Силезском воеводстве Польши. Имеет 2 платформы и 2 пути. Остановочный пункт на линии Варшаво-Венской железной дороги был построен под названием «Старо-Бендзин» (польск. Staro-Będzin) в 1859 году, когда эта территория была в составе Царства Польского. Нынешнее название пункт носит с 1923 года. Теперешнее здание вокзала построили в 1931 году. Ссылки Информация в базе atlaskolejowy.pl (пол.) Информация в базе bazakolejowa.pl (пол.) Фотографии в базе fotopolska.eu (пол.)
Бендзин-Місто

[[Файл: 2024-08-26 Będzin Miasto, EN75, Koleje Śląskie.jpg |міні|ліворуч|Платформа вокзалу]] Бендзин Місто — (пол. Będzin-Miastoкод: pol підвищено до кода: pl ) пасажирська зупинка в Бендзині, в Сілезькому воєводстві, в Польщі. Станція обслуговує головним чином місцеві сполучення в рамках Верхньосілезької конурбації, метрополії і воєводства. Є також кілька регіональних сполучень з містами інших воєводств, такими як: Білосток, Гдиня, Люблін, Ольштин та Варшава. Зупиняються тут поїзди: Сілезькі залізниці, Превози Регіональні – REGIO, PKP Intercity: TLK та ІнтерСіті. Будівля вокзалу Первісна будівля вокзалу, збудована близько 1859 року, швидко перестала відповідати потребам міста через частково дерев'яну конструкцію та невеликий об'єм Сучасний вокзал у стилі модернізму був спроектований на площі 4800 м² в 1927 році відомим архітектором Едгаром Норвертом (конструктором був Станіслав Гемпель). Будівля вокзалу, збудована фірмою «Пронашко і Собєшек», була здана в експлуатацію навесні 1931 року, із затримкою на два роки від запланованого терміну. Проект вокзалу в Бендзіні був готовий уже в 1927 році, але через відсутність фінансування та труднощі з викупом приватної ділянки будівлю було здано в експлуатацію лише у 1931 році. Багато років модерністичний вокзал був однією з візитівок міста, але пізніше почалося її занепадання. До 2006 року вокзал перебував у дуже поганому стані через багаторічні недоліки ремонту. Влітку 2006 року почалися ремонтні роботи. На першому етапі був відремонтований дах, розібраний верх комина на вежі та відновлений; замінені вікна та двері. На другому етапі було замінено інженерні мережі. Фінальний етап (2010-2012) включав встановлення ліфта, відкриття будівлі на площу Залізниці Варшавсько-Віденської через збільшення віконних отворів у західній стіні, адаптацію поверхів на першому поверсі під оренду. Пасажирський рух Інфраструктура На станції розташовано дві криті платформи зі зручностями для осіб з інвалідністю, кожна з яких має один колійний край. Платформи з'єднані з будівлею вокзалу підземним переходом. У будівлі вокзалу є зала очікування, квиткова каса, автомат для квитків Сілезьких залізниць, туалети та комерційні приміщення. Після ремонту (2006-2012) у будівлі вокзалу «Бендзін Місто» розміщено штаб-квартиру міської варти, філію бібліотеки, кав'ярню та квиткову касу. Транспортна доступність Перед головним входом до вокзалу знаходиться станція міського велосипеду Metrorower № 27796 та велосипедні стійки. Неподалік станції знаходиться стоянка таксі та автобусна зупинка Бендзін Пошта (30 м) поблизу головного входу та Бендзін Брата Альбера (200м) зі східної сторони станції. Один із важливих транспортних вузлів міста, Бендзін-Стадіон, що забезпечує автобусне та трамвайне сполучення, у тому числі до інших міст Метрополії, розташований за 900м. Примітки Посилання Będzin Miasto у Залізничному атласі Польщі, Чехії та Словаччини – www.atlaskolejowy.net (пол.) Сторінка 4485 на сайті Bazakolejowa.pl (пол.)
Fort Wola

Fort Wola – centrum handlowe znajdujące się przy ul. Połczyńskiej 4 na warszawskiej Woli, działające w latach 2001–2017, a następnie od lutego 2023. Opis Centrum powstało na początku 2001 jako centrum handlowe tzw. pierwszej generacji, otwarto je w październiku tego samego roku. Do października 2006 większość obiektu zajmował hipermarket Géant, a następnie Real, który w 2016 został zastąpiony przez Auchan. Centrum posiadało 30 000 m² powierzchni handlowej, w tym 20 500 m² powierzchni najmu brutto. W maju 2017 centrum handlowe zostało zamknięte. Według pierwotnych planów centrum miało zostać rozbudowane, zmienić nazwę na Galeria na Woli i mieścić sklep meblowy sieci Ikea. W 2021 ogłoszono, że te plany nie są już aktualne i rozpoczęto prace nad poszukiwaniem innego głównego najemcy. Przebudowa centrum rozpoczęła się w 2022, a działalność została wznowiona 16 lutego 2023. Docelowo w obiekcie ma się znajdować ok. 40 lokali usługowych, handlowych i gastronomicznych. Zobacz też Fort W Twierdzy Warszawa Przypisy
Reduta (shopping centre)

Reduta (Polish: [rɛˈdu.ta]), formerly known as Atrium Reduta, is a shopping centre in Warsaw, Poland, located at 148 Jerusalem Avenue within the district of Ochota. It was opened in 1999. History The shopping centre was opened in June 1999, under the name Reduta. It was later known as Atrium Reduta until 2023. Upon opening, it had an area of 105,000 m2, and a year later, was expanded with another 11,000 m2. In 2018, it was expanded with a health club and cinema, with an area of 4,000 m2. Characteristics Reduta shopping centre is located at 148 Jerusalem Avenue. It is 2-storeys-tall. The building has the total floor area od 40,500 m2, and has 130 stores. On the opposite side of the street, at 179 Jerusalem Avenue, is located the Blue City shopping centre. References External links Official website
Reduta (centrum handlowe)

G City Reduta – centrum handlowe znajdujące się przy Alejach Jerozolimskich 148 w Warszawie. Opis Centrum zostało otwarte w 1999. Jest zlokalizowane naprzeciwko centrum handlowego Blue City. W 2003 obiekt zajmował ok. 105 tys. m², a rok później centrum zostało powiększone o 11 tys. m². W 2018 zakończyła się rozbudowa obiektu o część rozrywkową - siłownię CityFit i sześciosalowe kino Cinema 3D (od 2022 Multikino). Dzięki temu powierzchnia budynku zwiększyła się o kolejne 4 tys. m². W 2022 przebudowie uległa część gastronomiczna. W 2023 właściciel centrum zmienił nazwę z Atrium na G City, co pociągnęło zmianę części nazwy sklepu. W 2022 w obiekcie funkcjonowało min. ponad 100 sklepów, siedem restauracji, punkty usługowe, klub fitness i kino na dwóch kondygnacjach. Klienci mają do dyspozycji 1650 miejsc parkingowych. W kulturze W 2008 roku w centrum handlowym realizowano zdjęcia do filmu „Galerianki” w reżyserii Katarzyny Rosłaniec. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa
Galeria Wileńska

Galeria Wileńska (Polish: [ɡaˈlɛ.rja viˈlɛɲ.ska]; lit. 'Vilnius Mall') is a shopping centre and office building in Warsaw, Poland, located at 72 Targowa Street, in the district of Praga-North. It was opened in 2002, and is attached to the Warszawa Wileńska railway station. History Galeria Wileńska was constructed between 2000 and 2002, attached to the Warszawa Wileńska railway station. Until 2015, it was named Centrum Handlowe Warszawa Wileńska. Its opening caused many local stores to close, and decreased the presence of street markets which were previously characteristic to the area. In 2015, an apiary was opened on the roof. Characteristics Galeria Wileńska is a shopping centre located at 72 Targowa Street, in the neighbourhood of Old Praga in the district of Praga-North. It is attached to the Warszawa Wileńska railway station. The building has 5 storeys, and the total area of 30,000 m2, of which 12,000 m2 is dedicated to office spaces. In 2020, in the shopping centre operated 86 stores and services, and 12 restaurants and bars. It is owned by Unibail-Rodamco-Westfield. References External links Official website
Galeria Wileńska

Galeria Wileńska – centrum handlowe znajdujące się przy ul. Targowej 72 na warszawskiej Pradze-Północ. Opis Budowę centrum ukończono w 2002. Do 2015 nosiło ono nazwę Centrum Handlowe Warszawa Wileńska. Jego właścicielem jest spółka Unibail-Rodamco-Westfield. W 2020 w centrum działało min. 86 sklepów i punktów usługowych i 12 restauracji i barów. Jego działalność zmniejszyła charakterystyczny dla Starej Pragi handel bazarowy oraz ograniczyła działalność licznych małych sklepów. W kompleksie znajduje się także stacja kolejowa Warszawa Wileńska. W 2015 na dachu budynku ustawiono pasiekę. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa
Wola Park

Wola Park – centrum handlowe znajdujące się przy ul. Górczewskiej 124 w dzielnicy Wola w Warszawie. Historia Centrum zostało zlokalizowane na granicy z Bemowem, na terenie dawnych Zakładów Ogrodniczych Ulrychów. Centrum zostało otwarte jesienią 2002 roku. W latach 2014–2015 zostało zmodernizowane i rozbudowane; zwiększono powierzchnię o ponad 17 000 m², otworzono nowe sklepy i market budowlany Castorama. W 2020 działało w nim 180 sklepów, w tym największy w Polsce dwukondygnacyjny hipermarket Auchan, 27 restauracji i barów, a w części rozrywkowej kino Multikino i klub fitness z pełnowymiarowym kortem do squasha. Posiada także dwa dwukondygnacyjne parkingi na ponad 4000 samochodów. Przed centrum znajduje się park Ulricha, pozostałość po istniejącym w tym miejscu gospodarstwie ogrodniczym rodziny Ulrychów. Po remoncie budynków (szklarnie, budynek biurowy i jeden z kilku budynków gospodarczych z przeznaczeniem na restaurację), rewaloryzacji parku (dawny park pokazowy, w drzewostanie m.in. buk szkarłatny, buk zwisły, klon czerwony, dąb błotny i inne), popiersia Jana Krystiana Ulricha i budowie fontanny park otwarto dla zwiedzających. W ramach rewitalizacji historycznych szklarni i otoczenia przed budynkiem centrum handlowego powstała przestrzeń gastronomiczna i kulturalna pod nazwą Ogrody Ulricha. Przy centrum w okresie letnim funkcjonuje kino samochodowe, boisko do koszykówki i siatkówki plażowej – zamieniane w okresie zimowym na ogólnodostępne lodowisko. Odbywają się tu też m.in. koncerty i pokazy mody. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa
Cekhauz (Białystok)

Cekhauz – barokowo-klasycystyczny budynek znajdujący się w centrum Białymstoku przy Rynku Kościuszki 4. Obecnie powstaje tam nowa siedziba Galerii im. Sleńdzińskich. Opis Budynek wybudowany w kształcie dworku szlacheckiego przez hetmana Jana Klemensa Branickiego w latach 1795-1807. Pierwotnie przeznaczony miał on być na zbrojownię, jednak ostatecznie służył jako magazyn sprzętu strażackiego. Na przełomie XIX i XX wieku w budynku mieściła się kuchnia prowadzona przez Białostockie Stowarzyszenie Trzeźwości. W okresie międzywojennym budynek był zagospodarowany przez sklepy i kawiarnię. Od 1919 miasto wydzierżawiło budynek Chrześcijańskiemu Stowarzyszeniu Spółdzielczemu "Zjednoczenie". Rosjanie w 1939 zaplanowali przebudowę dawnej zbrojowni na kawiarnię, co zostało zrealizowane przez niemieckich okupantów w 1941, nazywając kawiarnię „Deutsches Hauskaffe”. W lipcu 1944 r. Cekhauz zniszczono, po wojnie w latach 1953-1956 został odbudowany według projektu Zenona Filipczuka, nie oddając pierwotnego wyglądu w dużym stopniu. W nowym budynku mieściła się Pracownia Konserwacji Zabytków Architektonicznych i siedziba Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Od 6 sierpnia 2008 na placu przed budynkiem znajduje się pomnik marszałka Józefa Piłsudskiego. W latach 1960–2018 znajdowała się tam siedziba Archiwum Państwowego. Aktualnie budynek został przekazany Galerii im. Sleńdzińskich i trwają nad nim prace remontowe. Zobacz też Rynek Kościuszki w Białymstoku. Archiwum Państwowe w Białymstoku. Pomnik marszałka Józefa Piłsudskiego. Przypisy Bibliografia Andrzej Lechowski: Białystok: przewodnik historyczny. Białystok: Benkowski Publishing, 2009, s. 478. ISBN 978-83-60742-16-7. Linki zewnętrzne Galeria im. Sleńdzińskich (Dawniej: Zbrojownia-Cekhauz, Archiwum Państwowe) fotopolska.eu
Celestat-Palais Krakau

Das Celestat-Palais (polnisch Celestat) in Krakau (Woiwodschaft Kleinpolen) ist ein Palais, das von Tomasz Majewski und Francesco Maria Lanci für die Krakauer Schützengesellschaft erbaut wurde. Der Name Celestat leitet sich vom deutschen Begriff Zielstätte ab. Lage und Beschreibung Das Gebäude liegt im Stadtteil Wesoła, der sich unmittelbar östlich der Krakauer Altstadt anschließt. Geschichte Die Krakauer Schützengesellschaft besteht seit dem Mittelalter und hatte ihren Sitz an wechselnden Orten in der Umgebung der Stadt, unter anderm am Nikolaustor sowie am Königsschloss Łobzów. 1837 erwarb sie das Gelände am heutigen Strzelecki-Park und ließ das Palais als ihren Sitz errichten. Es war das erste neugotische Gebäude in Krakau. Franz Joseph (1851 und 1880) und Rudolf Habsburg (1887) besuchten das Palais und die Schützengesellschaft. Im 19. Jahrhundert wurden Statuen von Walery Gadomski und Michał Korpal vor dem Palais aufgestellt. Während der Weltkriege diente das Palais als Kaserne für die k.-und-k. Armee bzw. für die Wehrmacht. In der Zwischenkriegszeit wurde es vom YMCA genutzt. Erst nach der Wende 1989 bekam die Schützengesellschaft das Gebäude zurück. Seit 1997 wird es als Museum genutzt. Siehe auch Liste der Schlösser und Palais in Krakau Literatur Lichończak-Nurek Grażyna: Tam na celestacie. Przewodnik po wystawie stałej „Z dziejów Krakowskiego Bractwa Kurkowego“, Kraków 1997, ISBN 83-906028-4-9. Weblinks
Cementownia Grodziec

Cementownia Grodziec – zakład przemysłowy mieszczący się w dzielnicy Będzina Grodziec. Został uruchomiony w 1857 roku. Historia Była to fabryka cementu portlandzkiego. Właścicielem był Jan Ciechanowski, a pierwszym dyrektorem był inż. Emil Konarzewski, który prowadził zakład przez 20 lat. Stanisław Ciechanowski, syn Jana, wydzierżawił, a w 1925 roku sprzedał Cementownię koncernowi belgijskiemu Solvay. Koncern Solvay prowadził rozbudowę zakładu aż do 1939 roku. Równolegle z rozwojem Cementowni nastąpiła ogólna poprawa sytuacji materialnej załogi, wybudowano mieszkania i inne obiekty socjalne. Przez długi czas pod cementownią utrzymywano filar oporowy w zalegającym pod tym obiektem pokładzie węgla o grubości 1,8 m. Na skutek wyeksploatowania go przez Kopalnię „Grodziec”, nastąpiły nieodwracalne szkody w obiekcie cementowni i 31 lipca 1979 roku wstrzymana została działalność produkcyjna zakładu. Decyzją Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Katowicach z 19 lutego 2021, uzupełnioną postanowieniem z 25 lutego 2021, do rejestru zabytków (nr rej. A/763/2021) wpisano zespół zabudowy Cementowni „Grodziec” wraz z tradycyjną nazwą zabytku „Cementownia Grodziec”, w skład którego wchodzą: budynek zbiorników szlamowych, 5 silosów, połączonych pomostem transportera cementu, wraz z „wieżą konwojera” – konstrukcją elewatorów cementu, przylegającą od strony zachodniej do silosa nr II (licząc od zachodu). Produkcja cementu w zakładzie 1884 – 11 200 t 1893 – 19 200 t 1914 – 54 000 t 1940 – 183 000 t 1955 – 382 000 t Mecenat cementowni Cementownia Grodziec sponsorowała: Klub Tenisowy w Grodźcu (powst. w latach 20. XX wieku) Klub Sportowy „Solvay” Grodziec (powst. 1929/1930–1939) ZKS „Budowlani” Grodziec (powst. po 1945–1979) Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Cementownia „Grodziec” w Encyklopedii Zagłębia Dąbrowskiego[niewiarygodne źródło?] Galeria zdjęć cementowni Grodziec (galeria katowice.kaleidoscope.pl) Cementownia Grodziec – Galeria zdjęć www.opuszczone.com Galeria Podwórkowa Freba – Cementownia Grodziec Film / pół reportaż prezentujący miejsca z Cementowni Grodziec Zdjęcia na Opuszczone.net Cementownia Grodziec (dawna) polska-org.pl
Central Military Library

Central Military Library (CBW) is the main library of Poland Ministry of National Defense located in Warsaw. In 2009, it was awarded the Gloria Artis Medal for Merit to Culture. Description It serves as the leading library in the specialization of collections on war science, armed forces and military technology, forming the national library resource. It was established by an order of the Minister of Military Affairs on June 13, 1919. During the Second Republic, Lt. Col. Marian Lodynski from 1919 to 1933 and Jan Niezgoda from 1933 to 1939 served as director of the CBW. During World War II, the Library lost 99% of its collection (406,000 out of 409,000 units). From 1983 to 1991, the Central Military Library was named after Colonel Zbigniew Zaluski. The CBW's book collection numbers about 600,000 library units and is unique in the military field. It includes: 276,000 compact prints; 143,000 Polish and foreign periodicals (483 titles, including 143 foreign titles from 17 countries); 154,000 special collections (old prints, manuscripts, photographs, ephemeral prints, maps, documents of military life). The Central Military Library administers and manages the "Zbrojownia" Military Digital Library. The CBW is involved in providing materials to the NATO Science and Technology Organization (NATO STO), the NATO Center for Maritime Research and Experimentation (CMRE) and the European Defense Agency (EDA). See also List of libraries in Poland References