NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cmentarz wojenny nr 313 – Bochnia

Cmentarz wojenny nr 313 – Bochnia – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie i znajdujący się na terenie jego okręgu IX Bochnia. Jest to niewielka kwatera w zachodniej części bocheńskiego cmentarza żydowskiego znajdującego się na wzgórzu, we wschodniej części miasta, przy ul. Krzeczków. Pochowano na nim żołnierzy wyznania mojżeszowego: 19 austriacko-węgierskich z 80 pułku piechoty oraz 22 i 23 pułków strzelców oraz 1 żołnierza rosyjskiego. Cmentarz ma kształt prostokąta. Pomnik centralny to macewa a obok niego i przed nim znajdują się dwa rzędy mogił z kamieniami nagrobnymi także w kształcie macew. Cmentarz projektował Franz Stark. Przypisy Bibliografia Oktawian Duda, Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma, Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa, Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0 Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne Kraków i okolice. [dostęp 2011-11-03]. Zdjęcie na Wikimapii. [dostęp 2011-11-03]. Cmentarz wojenny nr 313 - Bochnia polska-org.pl
Cmentarz Wojenny nr 200 – Tarnów-Chyszów

Cmentarz Wojenny nr 200 – Tarnów-Chyszów – nieczynny, austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VI Tarnów. Lokalizacja Cmentarz znajduje się w Tarnowie, w województwie małopolskim; w dzielnicy Chyszów, na zachód od centrum miasta. Położony jest przy ulicach Łukasiewicza i Chyszowskiej oraz linii kolejowej nr 115. Główne wejście znajduje się przy ulicy Łukasiewicza. Opis Nekropolię zaprojektował Anton Müller na planie prostokąta o bokach ok. 90 × 84 m. Cmentarz został otwarty w 1915 roku. Cmentarz posiada ogrodzenie wykonane ze stalowych rur wspartych na kamiennych słupkach. Wejście na cmentarz prowadzi przez niewielką dwuskrzydłową metalową furtkę osadzoną we fragmencie muru z kamienia. Za bramą ciągnie się obsadzona drzewami aleja główna. Pomnik centralny znajduje się na końcu alei głównej. Ma on postać masywnej, schodkowej podstawy, nad którą góruje betonowy krzyż łaciński. Na pomniku nie umieszczono żadnej inskrypcji. Nagrobki mają formę betonowych steli zwieńczonych żeliwnymi lub stalowymi krzyżami lotaryńskimi oraz łacińskimi. Na stelach zamocowano nieco wypukłe, emaliowane blaszane tabliczki z imiennymi inskrypcjami. Na cmentarzu znajduje się też kilka nagrobków w postaci niewysokich prostopadłościanów nakrytych czterospadowym daszkiem. Umieszczono na nich tablice z nazwiskami poległych. Pochowani Na cmentarzu, w 129 grobach zbiorowych i 310 pojedynczych, pochowano 533 żołnierzy austro-węgierskich, 47 żołnierzy niemieckich, 760 żołnierzy rosyjskich oraz 4 żołnierzy serbskich i 9 żołnierzy włoskich. Nazwiska 595 poległych żołnierzy nie są znane. W latach międzywojennych był to tarnowski cmentarz garnizonowy i chowano na nim żołnierzy polskich. Panorama Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. II Okolice Tarnowa (Okręgi V-VII), Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-38-5. Linki zewnętrzne Metryka cmentarza
Воинское кладбище № 200 (Тарнув-Хышув)

Памятник культуры Малопольского воеводства: регистрационный номер A-54/M от 5 мая 2006 года. Воинское кладбище № 201 — Тарнув-Хышув (пол. Cmentarz wojenny nr 200 - Tarnów-Chyszów) — воинское кладбище, находящееся в городе Тарнув, Малопольское воеводство, Польша. Кладбище входит в группу Западногалицийских воинских захоронений времён Первой мировой войны. На кладбище похоронены военнослужащие Австрийской, Германской и Российской армии, которые погибли в декабре 1914 — мае 1915 годов во время Первой мировой войны. Охраняемый памятник Малопольского воеводства. История Кладбище было основано Департаментом воинских захоронений К. и К. военной комендатуры в Кракове в 1914 году. Автор некрополя не известен. На кладбище площадью 7.452 квадратных метра находятся 129 братских и 310 индивидуальных могил, в которых похоронены 550 австрийских, 77 германских и 550 российских солдат. Национальная одного похороненного не известна. 5 мая 2006 года некрополь был внесён в реестр памятников культуры Малопольского воеводства. Примечания Источник Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. II Okolice Tarnowa (Okręgi V—VII), Oficyna Wydawnicza «Rewasz», Pruszków 1998, ISBN 83-85557-38-5 Ссылки Метрика кладбища (пол.)
Cmentarz Wojenny nr 202 – Tarnów

Cmentarz Wojenny nr 202 – Tarnów – nieczynny, austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VI Tarnów. Cmentarz został utworzony w 1914 roku i znajduje się w północnej części Tarnowa. Ograniczony jest ul. Starodąbrowską od wschodu oraz ul. Szpitalną i al. Matki Bożej Fatimskiej od zachodu. Jest to dawny, XIX-wieczny, cmentarz garnizonowy armii austriackiej, na którym podczas Wielkiej Wojny chowano poległych w walkach w okolicach Tarnowa w 1914 i w początkach 1915 roku, oraz zmarłych w tarnowskich szpitalach i lazaretach żołnierzy. Pochowano na nim 1485 żołnierzy: 680 austro-węgierskich, 9 niemieckich oraz 796 rosyjskich. Znane są nazwiska prawie połowy z nich. Projektantem cmentarza był Heinrich Scholz. W okresie międzywojennym o cmentarz nie dbano, zarastał trawą i niszczał. Podczas II wojny światowej armia niemiecka urządziła na cmentarzu stanowisko obrony przeciwlotniczej, niszcząc bramę wejściową. Po II wojnie światowej dokończono dzieło zniszczenia cmentarza, w połowie lat 60. XX wieku wywieziono z jego terenu pozostałe elementy wyposażenia i splantowano obszar nekropolii, nie ekshumując prochów poległych. W 2011 roku zarząd miasta rozpoczął odtwarzanie cmentarza. Od strony zachodniej zrekonstruowano bramę i ogrodzenie, w centrum nekropolii ustawiono obelisk, po czym w 2015 cmentarz wpisano do rejestru zabytków województwa małopolskiego. W 2022 roku odtworzono kwatery, w których spoczywają polegli żołnierze. Przypisy Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. II Okolice Tarnowa (Okręgi V-VII), Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-38-5.
Cmentarz wojenny nr 158 – Tuchów-Garbek

Cmentarz wojenny nr 158 Tuchów-Garbek – zabytkowy austriacki cmentarz z I wojny światowej znajdujący się na osiedlu Garbek w Tuchowie w powiecie tarnowskim, w województwie małopolskim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63. Opis cmentarza Znajduje się w lesie na wzgórzu, przy drodze z Tuchowa do Meszny Opackiej. Ma kształt prostokąta i ogrodzony jest drewnianym płotem zamontowanym na betonowych słupkach. Został zaprojektowany przez niemieckiego architekta Heinricha Scholza jako cmentarz samodzielny. Przy przeciwległym do furtki wejściowej boku znajduje się drewniany krzyż z ukrzyżowanym Jezusem Chrystusem. Ramiona krzyża zwieńczone są zębatym daszkiem. Tego typu rzeźba na wojennych cmentarzach austriackich jest rzadkością. Na obramowanych betonowymi obrzeżami mogiłach zamontowano betonowe stele, typowe dla projektów Heinricha Scholza. Posiadają blaszane tabliczki i zwieńczone są żeliwnymi krzyżami dwóch rodzajów: krzyże maltańskie z wieńcem laurowym, dwuramienne krzyże lotaryńskie również z wieńcem laurowym. W środku znajduje się mogiła z trzema innego rodzaju betonowymi cokołami, na których zamontowano większe krzyże; dwa z nich to stylizowane krzyże łacińskie, trzeci to prosty krzyż dwuramienny (lotaryński). Polegli W skład cmentarza wchodzi 27 grobów pojedynczych i 3 zbiorowe. Spoczywa w nich 38 żołnierzy, w tym: 8 polskich legionistów (Rafał Wojtych, Franciszek Petryszyn, Walenty Marcak, Michał Gutowski, Józef Wójcikiewicz, Szczepan Iwulski, Stanisław Sarna i NN). Są to legioniści z 1 i 5 pułku piechoty Legionów 20 żołnierzy armii austro-węgierskiej, 10 żołnierzy armii rosyjskiej. Losy cmentarza Austriacy wykonywali cmentarze bardzo solidnie, jednak z biegiem czasu ulegały one naturalnemu niszczeniu przez czynniki pogody i roślinność. Cmentarz nr 158 został poddany gruntownemu remontowi jego wygląd różni się nieco od oryginalnego. Pierwotnie również posiadał drewniane ogrodzenie, ale innego rodzaju, a bramka wejściowa składała się z dwóch wymurowanych z kamienia słupków z łukowatym sklepieniem. Cmentarz jest starannie pielęgnowany i w 2016 r. jest w bardzo dobrym stanie. Obsadzono go bylinami i krzewami ozdobnymi i obecnie posiada wśród wszystkich cmentarzy w tarnowskim okręgu najlepiej utrzymaną szatę roślinną. Przypisy
Cmentarz Wojenny nr 87 – Nowodwór w Gorlicach

Cmentarz Wojenny nr 87 – Nowodwór w Gorlicach – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej. Pochowano na nim 81 żołnierzy austriackich, 57 żołnierzy niemieckich oraz 66 żołnierzy rosyjskich w 45 grobach zbiorowych i 7 pojedynczych. Zaprojektowany przez austriackiego architekta Hansa Mayra. Galeria Bibliografia Metryka cmentarza Cmentarze wojenne I wojny światowej, Okręg III Gorlice
Cmentarz Wojenny nr 88 – Sokół

Cmentarz wojenny nr 88 – Sokół – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej w Gorlicach. Zaprojektowany przez austriackiego architekta Hansa Mayra jako cmentarz samodzielny. Pochowano na nim 20 żołnierzy austriacko-węgierskich i 100 rosyjskich w 28 grobach zbiorowych i 23 pojedynczych. Galeria Przypisy
Cmentarz Wojenny nr 98 – Glinik Mariampolski

Cmentarz Wojenny nr 98 – Glinik Mariampolski – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu III Gorlice. Znajduje się w Gliniku, obecnie wschodniej części miasta Gorlice w województwie małopolskim. Pochowano na nim 254 żołnierzy rosyjskich w 33 grobach zbiorowych i 6 pojedynczych. Polegli w maju 1915 w bitwie pod Gorlicami. Cmentarz zaprojektował Hans Mayr. Galeria Przypisy Bibliografia Metryka cmentarza Cmentarze wojenne I wojny światowej, Okręg III Gorlice
Cmentarz wojenny nr 150 – Chojnik

Cmentarz wojenny nr 150 – Chojnik – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej znajdujący się we wsi Chojnik w powiecie tarnowskim, w gminie Gromnik. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63. Opis cmentarza Cmentarz znajduje się bezpośrednio przy drodze nr 977 Grybów – Tarnów, na stoku wznoszącym się po jej północno-wschodniej stronie. Ma kształt prostokąta o powierzchni około 265 m². Jest dwupoziomowy, w środku ogrodzenia od strony drogi znajduje się metalowa bramka oraz schody na pierwszy poziom cmentarza. Obecnie schodki rozpoczynają się w rowie drogowym, a poziom współczesnej drogi jest na równi z pierwszym poziomem cmentarza. Otoczony jest z 4 stron ogrodzeniem. Na drugi poziom cmentarza prowadzą dwa ciągi schodów, przesunięte na obie strony względem osi cmentarza. Prowadzą one do pomnika – stylizowanego antycznego hełmu na solidnym kamiennym podeście, na którym znajduje się tablica z takiego samego kamienia, z jakiego wykonano rzeźbę hełmu z napisem „1914 – 1915”. Nagrobki wykonano w formie betonowych steli o trapezowym przekroju. Zwieńczone są krzyżami, których jest kilka rodzajów: żeliwne krzyże maltańskie z motywem wieńca laurowego, żeliwne krzyże łacińskie z okrągłą tarczą na przecięciu ramion, małe, żeliwne krzyże lotaryńskie. Polegli Na cmentarzu pochowano 40 żołnierzy w 3 grobach zbiorowych oraz 26 pojedynczych, w tym: 27 z armii austro-węgierskiej, 13 z armii rosyjskiej. Zidentyfikowano tylko jednego z nich – kaprala Jefima Aleksandra Kozeniuka z armii rosyjskiej. Żołnierze ci polegli w maju 1915 roku podczas wielkiej ofensywy sprzymierzonych wojsk austriacko-węgierskich i niemieckich zwanej bitwą pod Gorlicami. Była to zwycięska dla Austriaków i ich sojuszników ofensywa, po której wypędzili oni Rosjan daleko na wschód. Losy cmentarza Po II wojnie światowej nie dbano o cmentarze z I wojny i ulegały one w naturalny sposób niszczeniu przez czynniki pogody i roślinność. Dopiero od lat 90. zaczęto je odnawiać. Cmentarz nr 150 poddany został kapitalnemu remontowi i w 2015 r. jest w bardzo dobrym stanie. Nie tylko uporządkowano teren, ale także odremontowano mury, pomniki, uzupełniono uszkodzone tabliczki z napisami, wykonano z tyłu za cmentarzem betonowe odwodnienie zapobiegające zalewaniu cmentarza przez wody po większych opadach. Ze względu na walory estetyczne i bliskości drogi cmentarz ten włączony został w sieć międzypowiatowych, a nawet międzynarodowych szlaków cmentarzy wojennych. Przypisy
Воинское кладбище № 150 (Хойник)

Памятник культуры Малопольского воеводства: регистрационный номер А-16/M от 24 февраля 2004 года. Воинское кладбище № 150 (пол. Cmentarz wojenny nr 150) — воинское кладбище, расположенное в населённом пункте Хойник гмины Громник Тарнувского повята Малопольского воеводства, Польша. Кладбище входит в группу Западногалицийских воинских захоронений времён Первой мировой войны. На кладбище похоронены военнослужащие Австро-Венгерской и Российской армий, погибшие в мае 1915 года во время Первой мировой войны. Находится при дороге 977 Грыбув-Тарнув. Охраняемый памятник Малопольского воеводства. История Кладбище было основано Департаментом воинских захоронений К. и К. военной комендатуры в Кракове в 1915 году. Автором некрополя был австрийский архитектор Гейнрих Шольц. На кладбище площадью 265 квадратных метра находится 3 братских и 26 индивидуальных могил, в которых похоронены 13 австрийских и 27 русских солдат. Известно имя одного русского солдата — Ефим Александрович Козенюк. 24 февраля 2004 года некрополь был внесён в реестр памятников культуры Малопольского воеводства. Примечания Источник Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. II Okolice Tarnowa (Okręgi V—VII), Oficyna Wydawnicza «Rewasz», Pruszków 1998, ISBN 83-85557-38-5 Ссылки Метрика кладбища (пол.) Информация (пол.)
Cmentarz wojenny nr 138 – Bogoniowice

Cmentarz wojenny nr 138 – Bogoniowice – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Jana Szczepkowskiego, znajdujący się we wsi Bogoniowice w powiecie tarnowskim, w gminie Ciężkowice. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Cmentarz znajduje się bezpośrednio przy drodze wojewódzkiej 977 Grybów – Tarnów. Cmentarz ma kształt trójkąta o ściętym wierzchołku i o powierzchni około 820 m². Jest kilkupoziomowy, w środku ogrodzenia od strony drogi znajduje się metalowa bramka oraz schody na pierwszy poziom cmentarza. Został ogrodzony: z trzech stron kamiennym murem, a od strony szosy metalowym płotkiem. W dwóch narożnikach ogrodzenia od strony drogi znajdują się kamienne kapliczki w formie baszt przykryte gontem. Od strony cmentarza znajdują się w nich otwory wejściowe. Pierwotnie w kapliczkach znajdowały się tablice z inskrypcjami. Na cmentarzu jest pochowanych 102 żołnierzy w 11 grobach zbiorowych oraz 35 pojedynczych, poległych w marcu i maju 1915 roku: 63 żołnierzy Austro-Węgier m.in. z 10 I.R., 21 I.R., 16 I.R., 18 I.R., 30 I.R., 80 I.R., 98 I.R., HIR 2, HIR 5, HIR 7, HIR 8, HIR 10, HIR 16, HIR 17, HIR 19, HIR 21, HIR 24, HIR 26, HIR 30, 10 żołnierzy Imperium Rosyjskiego, 29 żołnierzy Niemiec m.in. z 3 Pułk Piechoty Gwardii Cesarstwa Niemieckiego, 4 Pułk Piechoty Gwardii Cesarstwa Niemieckiego. Ozdobą cmentarza jest położony w jego centralnej części nagrobek rotmistrza Oswalda von Richthofena z 2 GARDE ULANEN R.G.T., poległego 14 maja 1915 roku. Pomimo istniejącej legendy, nie należał on do bliskiej rodziny Czerwonego Barona. Bibliografia Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Jerzy Drogomir: Polegli w Galicji Zachodniej 1914–1915 (1918). Wykazy poległych, zmarłych i pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej. Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie tom II, 2002, s. 52. ISBN 83-85988-32-7. Roman Frodyma: Cmentarze wojskowe z okresu I wojny światowej w rejonie Beskidu Niskiego i Pogórza.. Warszawa: Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich, 1989, s. 122. Linki zewnętrzne Cmentarze I wojny światowej Cmentarz wojskowy z I wojny światowej – nr 138 Bogoniowice. Lista poległych Bogoniowice (nr 138).
Cmentarz adwentystyczny w Krasnej Wsi

Cmentarz adwentystyczny w Krasnej Wsi – jedyny w Polsce cmentarz należący do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, znajdujący się w miejscowości Krasna Wieś, w województwie podlaskim. Cmentarz jest częścią adwentystycznego ośrodka religijnego w Krasnej Wsi, w skład którego wchodzi także miejscowy zbór adwentystyczny. Cmentarz w Krasnej Wsi został założony przez adwentystów dnia siódmego w latach 20. XX wieku, jednak po wojnie jego prawnym zarządcą stał się Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny, ponieważ w wyniku zawieruchy wojennej dokumentacja poświadczająca własność obiektu została zniszczona. W związku z brakiem aktu własności, próby odzyskania cmentarza przez społeczność adwentystyczną przez wiele lat nie odnosiły skutku, choć polska Cerkiew nigdy nie kwestionowała adwentystycznego charakteru cmentarza i udostępniała go Kościołowi Adwentystów Dnia Siódmego. W 2010 r. w wyniku rozmów między zarządem adwentystycznej diecezji wschodniej a prawosławną kurią, dzięki życzliwości miejscowego duchownego prawosławnego i przychylności prawosławnej kurii warszawsko-bielskiej, adwentyści dnia siódmego odzyskali cmentarz, a jego właścicielem stała się diecezja wschodnia Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w RP. Cmentarz adwentystyczny w Krasnej Wsi jest jedynym wyznaniowym cmentarzem adwentystycznym w Polsce. W innych częściach kraju, adwentyści korzystają najczęściej z cmentarzy ewangelickich (zarówno należących do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, jak i Ewangelicko-Reformowanego), lub jeśli także to jest niemożliwe – z cmentarzy komunalnych. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 333 – Cichawa

Cmentarz wojenny nr 333 – Cichawa – zabytkowy austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie i znajdujący się na terenie jego okręgu IX Bochnia. Znajduje się w północno-zachodniej części miejscowości Cichawa w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, w gminie Gdów. Jest to niewielka nekropolia o powierzchni 2 arów, na planie kwadratu o boku 14 metrów. Leży pośrodku pól uprawnych. W rogu cmentarza rośnie wysoka lipa. Pomnikiem centralnym jest stojący na postumencie, przy ogrodzeniu od strony północno-wschodniej, krzyż. Poniżej niego znajduje się współczesna tablica z następującym tekstem: Pochowano na nim 8 żołnierzy austriacko-węgierskich z 55 pułku piechoty oraz 13 i 14 batalionów strzelców polowych. Spoczywa tutaj także 44 żołnierzy rosyjskich. Polegli oni w dniach 6, 10 oraz 13 grudnia 1914 roku. Cmentarz projektował Franz Stark. Przypisy Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa, Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0. Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne Kraków i okolice. [dostęp 2011-11-10]. Cmentarze wojenne. [dostęp 2011-11-10]. Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2011-11-10].
Cmentarz wojenny w Iwaniskach

Cmentarz wojenny w Iwaniskach – zabytkowy cmentarz z okresu I wojny światowej znajdujący się w gminie Iwaniska w powiecie opatowskim. Usytuowany jest na zachodzie miejscowości. Cmentarz miał kształt prostokąta o wymiarach około 40 m na 50 m o powierzchni około 2000 m². Z pierwotnego cmentarza zachowała się kamienna brama wejściowa, do której prowadzą niewielkie schody. Na jej górnej części zachowały się płaskorzeźby trzech orłów: polskiego, austro-węgierskiego i rosyjskiego. W okresie I wojny światowej, kiedy cmentarz został założony, pochowanych na nim zostało 307 żołnierzy ze wszystkich biorących w okolicy armii: 20 polskich legionistów z I Brygady, 134 Rosjan oraz 153 żołnierzy austro-węgierskich. W 1937 roku legioniści zostali ekshumowani i przeniesieni na cmentarz w Górach Pęchowskich, a pozostałe szczątki przeniesiono prawdopodobnie na cmentarz wojenny w Tudorowcu. W 1945 roku zlikwidowany cmentarz został wykorzystany do pochówku około 4000 żołnierzy Armii Czerwonej, którzy polegli w walkach na przyczółku baranowsko-sandomierskim w latach 1944–1945, a których ekshumowano z terenów i okolic Sandomierza. W 1988 roku obiekt został wpisany do rejestru zabytków. Przypisy Bibliografia Marek Florek: Zabytkowe Cmentarze i Mogiły w Polsce Województwo tarnobrzeskie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Narodowa Instytucja Kultury, 1995, s. 65-66. ISBN 83-85548-37-8. (pol.). Marek Lis: By nie zatarł ich czas ... Śladami mogił i cmentarzy wojennych I wojny światowej w powiatach: sandomierskim, opatowskim i staszowskim. Sandomierz: PAIR Myjakpress, 2001, s. 52. ISBN 83-86436-57-3. (pol.). Linki zewnętrzne Cmentarze I wojny światowej
Cmentarz rzymskokatolicki w Modliborzycach

Cmentarz rzymskokatolicki w Modliborzycach – zabytkowy cmentarz założony w połowie XIX wieku, znajdujący się w gminie Baćkowice, w powiecie opatowskim. Usytuowany jest na południowych krańcach miejscowości. Cmentarz miał kształt zbliżony do prostokąta. Otoczony jest murem kamiennym z bramą od strony północno-zachodniej. Zachowało się kilkanaście nagrobków i płyt nagrobnych z przełomu XIX i XX wieku, najstarsza z 1887 roku. W okresie I wojny światowej, na cmentarzu pochowano 112 żołnierzy poległych w latach 1914–1915. Według innych źródeł pochowano na nim 18 żołnierzy austro-węgierskich i jednego rosyjskiego. Obecnie te pochówki nie są zlokalizowane. Przypisy Bibliografia Marek Florek: Zabytkowe Cmentarze i Mogiły w Polsce Województwo tarnobrzeskie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Narodowa Instytucja Kultury, 1995, s. 97. ISBN 83-85548-37-8. (pol.). Marek Lis: By nie zatarł ich czas... Śladami mogił i cmentarzy wojennych I wojny światowej w powiatach: sandomierskim, opatowskim i staszowskim. Sandomierz: PAIR Myjakpress, 2001, s. 62. ISBN 83-86436-57-3. (pol.). Linki zewnętrzne Cmentarze I wojny światowej