NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cerkiew Świętych Cyryla i Metodego w Międzyrzeczu

Cerkiew Świętych Cyryla i Metodego w Międzyrzeczu – cerkiew greckokatolicka w Międzyrzeczu, w województwie lubuskim. Świątynia mieści się w dawnym kościele staroluterańskim z XIX w. przy ulicy ks. Piotra Ściegiennego 4. Budynek znajduje się w rejestrze zabytków nr. 431/94 z 27 grudnia 1994. Parafia greckokatolicka w Międzyrzeczu istnieje od 1958. Należy do eparchii wrocławsko-koszalińskiej. Przypisy Bibliografia www.cerkiew.net.pl
Cerkiew Świętych Cyryla i Metodego w Maćkowiczach

Cerkiew pod wezwaniem Świętych Cyryla i Metodego – prawosławna cerkiew filialna w Maćkowiczach. Należy do parafii Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy w Mielniku, w dekanacie Siemiatycze diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Historia Cerkiew została wybudowana w latach 1995–1997 przez Włodzimierza Sołomiankę ze wsi Siemiatycze-Stacja. Konsekracja świątyni miała miejsce 24 maja 1997 r.Wiosną 2014 r. wokół świątyni zbudowano betonowo-metalowe ogrodzenie. Architektura Budowla drewniana, o konstrukcji zrębowej, jednonawowa, salowa (bez wyodrębnionego prezbiterium), zamknięta trójbocznie. Wieża-dzwonnica częściowo osadzona na nawie, zwieńczona dachem namiotowym z kopułką. Dach cerkwi jednokalenicowy z wieżyczką, także zwieńczoną kopułką. Nabożeństwa Nabożeństwa w cerkwi odprawiane są przez duchowieństwo z Mielnika w każdą niedzielę oraz 24 maja (11 maja według starego stylu) – w uroczystość patronów świątyni. Bibliografia Kalendarz Prawosławny 2013, Wydanie Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, Warszawa 2012, ISSN 1425-2171, ss. 182, 184. Linki zewnętrzne Kościoły drewniane, Maćkowicze Cerkwie na Podlasiu – Maćkowicze – Cerkiew prawosławna Świętych Cyryla i Metodego (zdjęcia cerkwi z 2018 r.)
St. Kyrill und Method (Breslau)

Die Kirche St. Kyrill und Method (bis 1945 St.-Anna-Kirche, zuvor St.-Jakobs-Kirche) ist ein orthodoxes Gotteshaus in Breslau. Es befindet sich auf der Breslauer Sandinsel. Geschichte Auf dem Grundstück stand im Mittelalter eine Kapelle, die dem heiligen Joseph gewidmet war. Diese wurde zu Beginn des 17. Jahrhunderts zerstört. Das heutige Kirchengebäude wurde zwischen 1686 und 1690 für die Augustinerinnen im barocken Stil erbaut. Zunächst war sie nach dem heiligen Jakob benannt. Später hieß sie St.-Anna-Kirche, nicht zu verwechseln mit der ehemaligen Grabeskirche und späterem Krankenhaus, das sich nur wenige Meter entfernt auf der Sandinsel befindet und zur Zeit des Baus der St.-Jakobs-Kirche St. Anna genannt wurde. Nach der Säkularisation 1810 kam die Kirche an das katholische Lehrerseminar. Zwischen 1919 und 1921 diente die Kirche der polnischen Minderheit der Stadt als katholisches Gotteshaus. Später ging die St.-Anna-Kirche an die Altkatholische Kirche. Im Zweiten Weltkrieg wurden in der Kirche fast eine halbe Million Bücher der Breslauer Universitätsbibliothek eingelagert. Während der Schlacht um Breslau wurde die Kirche stark zerstört und brannte mitsamt den Büchern völlig aus. Nach dem Krieg wurden zunächst kleinere Sicherungsmaßnahmen durchgeführt. 1970 ging das Gebäude an die orthodoxe Gemeinde der Stadt. Sie wurde wiederaufgebaut und konnte 1976 als erstes orthodoxes Gotteshaus wieder genutzt werden. Architektur Die Kirche zählt zu den ersten barocken Kirchen der Stadt. Sie war reich ausgestattet an barocken Ornamenten und einem barocken Giebel. Als Vorbild beim Bau diente die in Rom stehende Kirche Il Gesù. Heute enthält die Kirche viele Ikonenbilder der griechisch-orthodoxen-Kirche. Weblinks Historische Aufnahmen Literatur Klaus Klöppel: Breslau – Niederschlesien und seine tausendjährige Hauptstadt. Trescher Verlag, Berlin 2014, ISBN 978-3-89794-256-1, S. 94 Einzelnachweise
Sts. Cyril and Methodius Church (Wrocław)

The Church of Sts. Cyril and Methodius (until 1945 St. Anne's Church) is an orthodox church in Wrocław, Poland. It is located on the Sand Island. History The original church of St. Anne was built between 1686 and 1690 for the Augustinian nuns in baroque style. In the Middle Ages, a chapel dedicated to St. Joseph stood on the site. This was destroyed at the beginning of the 17th century. After the secularization in 1810, the church was transferred to the Catholic seminary. Between 1919 and 1921 the church served the Polish minority of the town as a Catholic church. Later, the Church of St. Anne went to the Old Catholic Church. During the Second World War, the church was used to store almost half a million books from the library of the University of Breslau. During the Siege of Breslau, the church was badly destroyed and burned out completely, along with the books. After the war, minor security measures were initially implemented. In 1970, the building went to the city's Orthodox community. It was rebuilt and could be used again in 1976 as the first orthodox church of the city. References Klaus Klöppel: Breslau – Niederschlesien und seine tausendjährige Hauptstadt. Trescher Verlag, Berlin 2014, ISBN 978-3-89794-256-1, S. 94 External links Media related to Saints Cyril and Methodius church in Wrocław at Wikimedia Commons
Cerkiew Świętych Cyryla i Metodego we Wrocławiu

Cerkiew pod wezwaniem Świętych Cyryla i Metodego – prawosławna cerkiew parafialna we Wrocławiu. Należy do dekanatu Wrocław diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Obiekt służy również ukraińskojęzycznej parafii św. Piotra Mohyły. Historia Świątynia znajduje się na Wyspie Piasek, przy ulicy św. Jadwigi 13. Pierwotnie kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem św. Anny, został wzniesiony w latach 1686–1690, według projektu nieznanego włoskiego architekta. Budowę prowadził Zygmunt Linde, który przyczynił się do powstania w świątyni kaplicy św. Elżbiety. Poprzednio stała w tym miejscu średniowieczna kaplica pod wezwaniem świętych Józefa, Joachima, Natalii i Adriana, która została w XVII wieku zburzona. Zbudowany od nowa pod koniec XVII w. kościół to pierwsza w mieście świątynia barokowa, jednonawowa, z bogato zdobioną i zwieńczoną rzeźbami fasadą, nawiązującą wyraźnie do stylu słynnego rzymskiego kościoła Il Gesù. Do 1810 kościół należał do pobliskiego klasztoru sióstr augustianek. Po urzędowej sekularyzacji dóbr zakonnych w 1810 w budynku klasztornym założono katolickie seminarium nauczycielskie. W 1852 przywrócono funkcję sakralne niszczejącej świątyni św. Anny, którą obecna parafia prawosławna czci jako dodatkową patronkę. Przez kilka lat (1919–1921) kościół służył mniejszości polskiej we Wrocławiu. W późniejszych latach został przekazany starokatolikom. W okresie walk o Festung Breslau w 1945, kiedy dowództwo twierdzy ulokowało się w Królewskiej Bibliotece Uniwersyteckiej, księgozbiór ewakuowano – m.in. w ówczesnym kościele św. Anny umieszczono ok. pół miliona książek. 11 maja 1945 spłonął cały księgozbiór i wypaliło się wnętrze świątyni. Po wojnie zrujnowany budynek zabezpieczono. W 1970 został przekazany Polskiemu Autokefalicznemu Kościołowi Prawosławnemu. W 1973 zaczęto odprawiać liturgię w prowizorycznej kaplicy. Po odgruzowaniu i wyremontowaniu kościoła odprawiono w 1976 pierwsze nabożeństwo prawosławne w głównej nawie kościoła. W świątyni umieszczono ikonostas, w którym znajdują się ikony sprowadzone m.in. z Warszawy i Strwiążyka. W krypcie cerkwi znajduje się kaplica Świętych Wileńskich Męczenników – Antoniego, Jana i Eustachego (do której prowadzi oddzielne wejście), użytkowana przez parafię św. Piotra Mohyły. W latach 2009–2011 świątynia została gruntownie wyremontowana, m.in. całkowicie odnowiono elewację, wymieniono pokrycie dachu oraz odbudowano sygnaturkę. Cerkiew została wpisana do rejestru zabytków 25 listopada 1947 pod nr 3 oraz 23 października 1961 pod nr A/287/13. Od początku erygowania parafii do 30 września 2018 r. funkcję proboszcza pełnił ks. mitrat Eugeniusz Cebulski. Od 1 października 2018 r. proboszczem parafii Świętych Cyryla i Metodego jest ks. mitrat płk dr Eugeniusz Bójko. Nabożeństwa w cerkwi odprawiane są w języku polskim i cerkiewnosłowiańskim (parafia Świętych Cyryla i Metodego) oraz cerkiewnosłowiańskim i ukraińskim (parafia św. Piotra Mohyły). Przypisy
Церковь Святых Кирилла и Мефодия (Вроцлав)

Церковь Святых Кирилла и Мефодия (пол. Cerkiew Świętych Cyryla i Metodego) — православный храм Вроцлавской и Щецинской епархии Польской православной церкви в городе Вроцлаве. В храме действуют два прихода: Святых Кирилла и Мефодия (службы ведутся на польском и церковнославянском языке) и Святого Петра Могилы (службы ведутся на украинском языке). Церковь была вписана в реестр памятников Польши 25 ноября 1947 года под номером 3, а затем 23 октября 1961 года под номером A/287/13. История Нынешняя церковь построена на острове Пясек, на месте средневековой часовни Блаженного Иосифа, Иоакима, Наталии и Адриана, снесённой в XVII веке . Церковь Святого Иакова была воздвигнута в 1686—1690 годах по проекту Зигмунда Линдера. Храм построен в стиле барокко, однонефный, с декоративной башенкой на крыше. До секуляризации 1810 года церковь принадлежала монастырю августинок, после чего значительная часть имущества была отобрана, а в зданиях бывшего монастыря устроена учительская семинария, просуществовавшая здесь до 1909 года. В 1852 году церковь была отреставрирована и переосвящена в честь святой Анны. В 1919—1921 годах церковь служила центром польской общины Бреслау, после чего была передана старокатоликам. В 1945 году во время осады Бреслау немецкие войска переместили в храм более полумиллиона книг из Королевской университетской библиотеки, где расположился штаб Фестунга (крепости) Бреслау. Все они сгорели в ночь с 10 на 11 мая. В 1948 году руины церкви были покрыты крышей, чтобы защитить их от дальнейшего разрушения. 10 июня 1970 года они были переданы Польской православной церкви, начавшей в 1971 году реконструкцию храма. В 1975 году была обнаружена полузатопленная крипта. После расчистки был оборудован отдельный вход и обустроена церковь Святых Виленских Мучеников. Примечания
Cerkiew Świętych Cyryla i Metodego w Orli

Cerkiew pod wezwaniem Świętych Cyryla i Metodego – prawosławna cerkiew cmentarna w Orli. Należy do parafii św. Michała Archanioła w Orli, w dekanacie Bielsk Podlaski diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Historia Cerkiew została wzniesiona w latach 1868–1870 z okazji tysięcznej rocznicy misji Cyryla i Metodego na Morawach. Została usytuowana w centralnym punkcie założonego na początku XIX w. (według innego źródła w XVIII w.) cmentarza prawosławnego. W 1879 do budynku przeniesiono ikonostas znajdujący się do tej pory w cerkwi św. Michała Archanioła w Orli. Cerkiew została porzucona w 1915, kiedy większość mieszkańców Orli udała się na bieżeństwo. Prace remontowe w budynku wykonano dopiero w latach 30. i w latach 70. XX w., kiedy dokonano renowacji wnętrza. Obecnie nabożeństwa w cerkwi odbywają się jedynie w święto jej patronów 24 maja, we wtorek Paschalny, 1 listopada oraz okazjonalnie w czasie pogrzebów. Świątynię wpisano do rejestru zabytków 19 października 1977 pod nr A-78. Architektura Cerkiew Świętych Cyryla i Metodego jest wzniesiona z drewna na planie ośmioboku. Wejście do obiektu prowadzi przez przedsionek, nad którym wznosi się dzwonnica. Budynek jest oszalowany, dach kryty blachą. W bocznych ścianach cerkwi znajdują się prostokątne okna. Cerkiew jest malowana na niebiesko. We wnętrzu obiektu ikonostas z ikonami z I i II połowy XIX w. Otaczająca świątynię nekropolia ma powierzchnię 2,5 ha. Przypisy Bibliografia Kalendarz Prawosławny 2009, Wydanie Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, ISSN 1425-2171 Orla na Podlasiu. Dzieje Cerkwi, miasta i okolic, ks. Grzegorz Sosna i Doroteusz Fionik, ISBN 83-909009-7-1, Ryboły – Białystok 1997.
Cerkiew Świętych Kosmy i Damiana w Czeremsze-Wsi

Cerkiew Świętych Kosmy i Damiana (znana też pod wezwaniem św. Proroka Eliasza) – prawosławna cerkiew cmentarna w Czeremsze-Wsi. Należy do parafii Matki Bożej Miłującej w Czeremsze, w dekanacie Kleszczele diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Cerkiew została wzniesiona w 1797. Drewniana, na planie ośmioboku, o konstrukcji zrębowej, salowa, oszalowana. Od frontu kruchta (poprzedzona przedsionkiem) z nadbudowaną w 1920 ośmioboczną wieżą-dzwonnicą. Przy części prezbiterialnej boczna zakrystia. Dachy cerkwi blaszane. Nad przedsionkiem dach dwuspadowy. Wieża zwieńczona ośmiobocznym dachem namiotowym z cebulatym hełmem. Nad nawą dach jednokalenicowy z wieżyczką zwieńczoną kopułką. Po ostatnim remoncie cerkiew została ponownie konsekrowana 11 sierpnia 2013. Świątynię wpisano do rejestru zabytków 25 lipca 2001 pod nr A-22. Przypisy Bibliografia Kościoły drewniane, Czeremcha
Cerkiew Świętych Kosmy i Damiana w Czyżach

Cerkiew pod wezwaniem Świętych Kosmy i Damiana – prawosławna cerkiew cmentarna w Czyżach. Należy do parafii Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy w Czyżach, w dekanacie Hajnówka diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Położenie Cerkiew znajduje się na cmentarzu założonym w XIX w., o powierzchni 2 ha. Historia Data budowy cerkwi nie jest znana. Została ona przeniesiona w obecne miejsce w 1812 z Łoknicy. Konsekrowana pod obecnym wezwaniem w 1889 (wcześniej, w 1825 poświęcono ołtarz Świętych Kosmy i Damiana). Świątynia była gruntownie remontowana w 1889, 1937 i 1960. W 1960 roku na gont położono blachę. W 2011 zakończono remont zewnętrzny cerkwi. Następstwem remontu z 2011 r. było zamontowanie na wieńczących cerkiew sygnaturkach taniej blachy imitującej złoto, co spotkało się z ogromną falą krytyki ze strony miłośników i znawców podlaskiej architektury drewnianej, którzy uznali to za przejaw kiczu, nieposzanowania tradycji oraz braku poczucia estetyki. Cerkiew została wpisana do rejestru zabytków 1 kwietnia 1977 pod nr A-100. Architektura Budowla drewniana, na planie prostokąta, o konstrukcji zrębowej, szalowana, orientowana, salowa, zamknięta trójbocznie. Od frontu niewielka kruchta. Wieża-dzwonnica na planie kwadratu, nadbudowana nad zachodnią częścią nawy. Dachy cerkwi blaszane. Nad kruchtą dwuspadowy daszek. Wieża zwieńczona czterospadowym dachem namiotowym, z niewielką cebulastą kopułką. Nad nawą dach jednokalenicowy. Przypisy Bibliografia Kościoły drewniane, Czyże Linki zewnętrzne Wielokulturowość – cerkwie i kapliczki. Gmina Czyże
Cerkiew Świętych Kosmy i Damiana w Studzionkach

Cerkiew pod wezwaniem Świętych Kosmy i Damiana – prawosławna cerkiew parafialna w Studzionkach. Należy do dekanatu Lubin diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Jest to dawna kaplica pochodząca z początku XX w., rozbudowana w latach 1989–1991. Posiada trzy kopuły. Ikonostas pochodzi z XIX w. z Tomaszowa Mazowieckiego. Obok świątyni znajduje się dzwonnica. Przypisy Linki zewnętrzne Serwis Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – zdjęcie cerkwi
Церква святих Віри, Надії, Люби та матері їх Зофії в Сосновці

Церква Святих Віри, Надії, Люби та матері їх Зофії — одна з трьох православних церков у Сосновці на півдні Польщі. Вона розташована на вулиці Яна Кілінського, 39. Це парафіяльна церква. Належить до Краківського деканату Лодзько-Познанської єпархії Польської Автокефальної Православної Церкви. Історія Вперше ідея будівництва виникла в 1887 році. Був організований збір серед промисловців із Сосновця та Лодзі — людей, заслужених для розвитку Сосновця, таких як: брати Оскар і Франц Шен, Генріх Дітель, Конрад Гампер, Куніці та інші — переважно євангелістів або євреїв, які прагнули добрих стосунків з російською владою. Ділянка була отримана безкоштовно від Варшавсько-Віденської залізниці. 15 серпня 1888 року закладено наріжний камінь, а 28 листопада наступного року храм освячено єпископом Люблінським Флавіаном. Патронами нової церкви були: Віра, Надія та Любов, дочки св. Софії, мучениці з часів Адріана. Богослужіння спочатку проводили священики з сусідніх парафій у Мачках, Олькуші та Ченстохові. Але вже у квітні 1890 року нова церква отримала свого першого пароха — Йоанна Васильовича Левицького (з Кальварії на Підляшші). 16 травня 1890 р. архієпископ Варшавсько-Хелмський Леонцюш підтвердив створення самостійної парафії при костелі святих Віри, Надії, Люб та їхньої матері Зофії, до якої увійшли Бендзінський повіт, штат місцевої прикордонної варти. та митники. Сьогодні церква належить до парафії святих Віри, Надії, Люби та матері їх Зофії в Сосновці Лодзино-Познанської дієцезії. Парафія (як одна з 2 православних установ у Сілезькому воєводстві) охоплює південну частину воєводства, напр. Катовіцька агломерація, Бельсько-Бяла, Рибнік. Нинішній парох — о. Миколай Дзєввятовський. 16 березня 2014 року храм — вперше в історії — був рукоположений священиком. Архітектура Побудована з цегли та каменю. Церква складається з п'яти частин. У центрі є восьмикутник, який підтримує вежу з одного боку та вівтар з іншого. Центральну частину храму перекриває купол, який видно лише зсередини, оскільки весь увінчаний цибулеподібним куполом. Вхід до церкви являє собою фронтон у формі спини осла, в основі якого лежать дві грушоподібні колони, чітко відділені від стіни, що створює враження «двошаровості». Інтер'єр будівлі, на відміну від екстер'єру, має ознаки оксиденталізації — він світлий, виконаний у стилі класицизму. Дубовий іконостас (розміри 4,7 х 7 м), створений московським художником Лєбєдєвим і заснований братами Шенами, також має ознаки західного впливу — особливо це помітно в стилі ікон. Ченстоховська ікона Божої Матері (розміщена в наборі ліворуч від вівтаря) є подарунком ченстоховських залізничників. З 2017 року в храмі є ікона святих покровителів, написана на Афоні (в якій поміщені мощі святих Віри, Надії, Любові та матері їх Софії, привезені у 1980-х роках). з Риму до храму в Сосновці). Церква внесена до реєстру пам'яток 10 жовтня 1980 року під номером А-1242/80 (нині А/831/2021). Виноски Посилання Сайт православної парафії в Сосновці
Cerkiew św. Aleksego w Czułczycach

Cerkiew św. Aleksego w Czułczycach – początkowo cerkiew prawosławna, od 1945 kościół rzymskokatolicki św. Rocha. Prawosławną cerkiew ufundował w 1905 kupiec Jan Kowalewski z Moskwy, z inspiracji Bractwa Przenajświętszej Bogurodzicy z Chełma. Od 1918 cerkiew czasowo użytkowali katolicy. W latach 1919–1945 cerkiew była siedzibą nieetatowej filii parafii prawosławnej w Chełmie. Po wysiedleniu ludności prawosławnej w czasie wywózek Ukraińców do ZSRR, 2 sierpnia 1945 starostwo chełmskie oddało ją parafii rzymskokatolickiej i wtedy też nadano jej obecne wezwanie. Budynek jest murowany, jednonawowy, na frontonie wieża, wyposażenie wnętrza częściowo przeniesione z dawnego kościoła parafialnego, ołtarz główny (z dawnego kościoła) rokokowy, prawdopodobnie dzieło Michała Filewicza z końca XVIII w. W ołtarzu tym są obrazy św. Rocha i Matki Boskiej Częstochowskiej. Ołtarze boczne: Serca Pana Jezusa i św. Józefa, wyk. po II wojnie światowej przez rzeźbiarza ludowego A. Sieka z Biłgoraja. Ambona rokokowa z końca XVIII w., chrzcielnica wczesnobarokowa. W zakrystii 2 zabytkowe monstrancje z XVIII w., na chórze muzycznym, 5-głosowe organy. Przypisy
Cerkiew św. Andrzeja Apostoła w Bartoszycach

Cerkiew św. Andrzeja Apostoła w Bartoszycach – cerkiew greckokatolicka w Bartoszycach, w województwie warmińsko-mazurskim. Jest to świątynia przebudowana w latach 1996–1998 z budynku dawnej straży pożarnej mieszczącego się przy ulicy Poniatowskiego. Parafia otrzymała ten obiekt od władz miasta 7 listopada 1996. 27 czerwca 1998 odprawiono pierwszą mszę świętą w nowym budynku cerkwi. Wewnątrz cerkwi mieści się współczesny ikonostas. Przypisy Bibliografia Informacje o cerkwi. grekokatolicy.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-03)].
Cerkiew św. Anny w Giżycku

Cerkiew pod wezwaniem św. Anny – prawosławna cerkiew parafialna w Giżycku. Należy do dekanatu Olsztyn diecezji białostocko-gdańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia mieści się przy ulicy Warszawskiej 35 (w sąsiedztwie dawnej wieży ciśnień), w zaadaptowanej na potrzeby liturgii prawosławnej kaplicy ewangelickiej z końca XIX w., rozbudowanej w latach 80. XX w. Architektura Budynek na planie prostokąta, murowany, otynkowany na szaro, zakończony półkolistą absydą. Dach dwuspadowy, kryty dachówką, na nim kryta blachą neobarokowa sygnaturka zwieńczona chorągiewką i krzyżem. Od frontu niewielki przedsionek ozdobiony cebulastą kopułką z ośmioramiennym krzyżem. Okna niewielkie, zamknięte półkolisto. Wewnątrz współczesne wyposażenie cerkiewne. Linki zewnętrzne Ciekawe Mazury – przewodnik Zdjęcie i opis cerkwi
Cerkiew św. Anny w Kotowie

Cerkiew św. Anny – drewniana cerkiew greckokatolicka znajdująca się w Kotowie, w gminie Bircza, w powiecie przemyskim. Budowla dnia 18 listopada 1982 wpisana została do rejestru zabytków pod numerem A-321. Historia cerkwi Drewniana cerkiew pod wezwaniem św. Anny została zbudowana w 1923, w miejscu starszej świątyni. Zaprojektowana została na planie krzyża greckiego z centralną kopułą w tak zwanym narodowym stylu ukraińskim. Należała do greckokatolickiej parafii w Birczy. Po wojnie po wysiedleniu ludności ukraińskiej opuszczona. W latach 50 XX w. używana jako magazyn PGRu, potem owczarnia. W 2012 Gmina Bircza rozpoczęła remont świątyni. Ma być przeznaczona na kościół rzymskokatolicki. Dookoła cerkwi znajduje się cmentarz. Zobacz też Kotów (województwo małopolskie). Przypisy Bibliografia Stanisław Kryciński, "Pogórze Przemyskie", Rewasz, Warszawa 1992 Praca zbiorowa, "W gminie Bircza", Krosno 2003, ISBN 83-7343-095-4
Cerkiew św. Anny w Starym Korninie

Cerkiew pod wezwaniem św. Anny – prawosławna cerkiew pomocnicza w Starym Korninie. Należy do parafii św. Michała Archanioła w Starym Korninie, w dekanacie Hajnówka diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie cerkwi parafialnej. Nazywana jest przez parafian małą cerkwią, z powodu niedużej powierzchni użytkowej i niewielu celebrowanych nabożeństw. Cerkiew została zbudowana w 1773. Początkowo unicka, po 1839 prawosławna. Przebudowywana w 1860, 1892 i 1903. Budowla drewniana, o konstrukcji zrębowej, orientowana, jednonawowa. Nad głównym wejściem dwuspadowy daszek wsparty na dwóch słupach (dobudowany po ostatnim remoncie). Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte prostokątnie. Od frontu wieża-dzwonnica zwieńczona ostrosłupowym hełmem. Dachy cerkwi blaszane. Nad nawą dach jednokalenicowy, z umiejscowioną w centralnej części wieżyczką zwieńczoną baniastym hełmem. Nad prezbiterium dach trójspadowy. Główne nabożeństwa celebrowane w cerkwi św. Anny: w uroczystość Narodzenia św. Anny – 7 sierpnia (według starego stylu 25 lipca); w uroczystość Poczęcia Bogurodzicy – 22 grudnia (według starego stylu 9 grudnia). Cerkiew wpisano do rejestru zabytków 31 grudnia 1986 pod nr 631. Zobacz też Cerkiew św. Michała Archanioła w Starym Korninie Parafia św. Michała Archanioła w Starym Korninie Stary Kornin Przypisy Linki zewnętrzne Strona parafii prawosławnej w Starym Korninie Kościoły drewniane, Stary Kornin (św. Anny)
Cerkiew św. Antoniego Pieczerskiego w Kuraszewie

Cerkiew pod wezwaniem św. Antoniego Pieczerskiego – prawosławna cerkiew parafialna w Kuraszewie. Należy do dekanatu Hajnówka diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Cerkiew została zaprojektowana przez majstrów Sylwestra Wasiluka i Łukasza Prokopiuka; wzniesiona pod ich kierunkiem w 1868. Rozbudowana w 1898 (w związku z utworzeniem rok wcześniej samodzielnej parafii w Kuraszewie) i po 1941 r., gdy dobudowano wieżę-dzwonnicę. Świątynia znajduje się na miejscowym cmentarzu prawosławnym. W latach 1925–1932 należała do Kościoła neounickiego, jednak na mocy wyroku sądowego została zwrócona parafii prawosławnej. Budowla drewniana, o konstrukcji zrębowej, orientowana. Przy wejściu zadaszony ganek. Kruchta poprzedzona przedsionkiem. Nawa na planie ośmioboku. Prezbiterium na planie prostokąta z dwiema bocznymi zakrystiami. Nad kruchtą dwukondygnacyjna wieża-dzwonnica (u dołu czworoboczna, wyżej ośmioboczna), zwieńczona ostrosłupowym blaszanym hełmem z kopułką. Dachy cerkwi blaszane. Nad nawą ośmiospadowy dach zwieńczony wieżyczką z hełmem. Nad prezbiterium jednokalenicowy dach z krzyżem. Cerkiew i cmentarz wpisano do rejestru zabytków 15 maja 1998 pod nr A-104. Przypisy Linki zewnętrzne Strona parafii prawosławnej w Kuraszewie Kościoły drewniane, Kuraszewo