NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Mariä Himmelfahrt (Krotoszyce)

Die römisch-katholische Kirche Mariä Himmelfahrt (polnisch Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) ist die Pfarrkirche von Krotoszyce (deutsch: Kroitsch) im Powiat Legnicki der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen. Baugeschichte Von den nahen Dörfern Ober- und Nieder-Crayn ist 1217 belegt, dass sie nach Schlaup eingepfarrt waren. Daher bestand in Kroitsch vermutlich keine Kirche und es scheint wahrscheinlich, dass die Kirche von den ersten deutschen Siedlern zwischen 1255 und 1280 erbaut wurde. Im Jahre 1305 wird „Crochositz“ mit 29 Hufen erwähnt, von denen eine Hufe der Kirche gehörte. Die Kirche selbst ist aber erst 1335 erstmals erwähnt. Möglicherweise ist der Turm älter als die Kirche selbst. Das Kirchenpatronat gehörte dem Liegnitzer Kartäuserkloster. Zu Beginn der Reformation wurde die Kirche 1524 evangelisch. Jedenfalls lässt sich kein katholischer Nachfolger des 1518 gestorbenen Pfarrers Kilian Meuer (oder Meyer) feststellen, aber auch die Namen der ersten evangelischen Pfarrer sind unbekannt. Möglicherweise gab es auch eine pfarramtliche Verbindung nach Hochkirch. Von 1560 ab, als Pfarrer Johann Süßebach aus Bunzlau hier einzog, bis 1945/46 predigten hier evangelische Pfarrer. 1626 wurde die Kirche gründlich erneuert. Dabei wurde die Turmspitze umgestaltet und das Kirchenschiff in seiner Länge verdoppelt; es erhielt ein Spitzkappentonnengewölbe, das niedriger als die vorherige Decke war. Die Spitzbogenfenster wurden umgestaltet, bis auf ein einziges, das bis heute erhalten ist. Die Fenster wurden verkürzt und bekamen eine rechteckige Sandsteinfassung. Das einzige ursprünglich erhaltene Spitzbogenfenster ragte also über das neue Gewölbe hinaus. An der Südseite blieb ein Spitzbogenportal mit Rundstäben erhalten. Während des Dreißigjährigen Kriegs befand sich 1642 zeitweise ein Kaiserliches Hauptquartier im Schloss Kroitsch; Pfarrhaus und Pfarrgut wurden geplündert und gerieten in Brand. Das Dach des Kirchturms wurde beschädigt, die Glocken bekamen Risse. Kircheninneres Die Kirche besitzt im Westteil ein Gewölbe, im Ostteil eine einfache Holzdecke. Ringsumher verläuft eine Doppelreihe von Emporen. Die Brüstungen sind abwechselnd mit Gemälden und mit Ornamenten gestaltet. Im Innern befinden sich vier Logen: die Schmochwitzer Loge mit dem Schmochwitzer Wappen im Norden, die Crayner Loge mit dem Wappen der Schweinitz in der Nähe des Altars, die Riemberger Loge und die Patronatsloge. Die Orgel stammt von der Schweidnitzer Firma Schlag & Söhne. Erhalten ist auch ein Teil eines Marienaltars, der nach der Reformation unter die Orgelempore verbannt wurde. Der Marienaltar aus der Zeit um 1480 war ursprünglich ein Flügelaltar. Quellen Maier, Franz: Heimatbuch der Gemeinde Kroitsch im Kreise Liegnitz (Schlesien) (= Veröffentlichungen der Ostdeutschen Forschungsstelle im Lande Nordrhein-Westfalen. Band 25). Ostdt. Forschungsstelle im Lande Nordrhein-Westfalen, Dortmund 1973. Weblinks
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Krotoszycach

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Legnica Zachód diecezji legnickiej). Historia Świątynia była wzmiankowana w 1305 i 1335 roku, obecna została zbudowana w XV wieku, następnie została przebudowana w 1626 roku, później była remontowana na przełomie XIX i XX wieku. Architektura i wnętrze Budowla jest orientowana, posiada jedną nawę, wzniesiona została na planie prostokąta z niewyodrębnionym prezbiterium zamkniętym wielobocznie, czworokątna wieża nakryta jest łamanym dachem. Kościół nakrywają dachy dwuspadowe, przy ścianie północnej i południowej znajdują się przybudówki, wnętrze nawy jest nakryte sklepieniem kolebkowym z lunetami, w elewacjach są umieszczone portale, gotycki ostrołukowy profilowany kamienny, oraz renesansowy posiadający profilowane nadproża, okna znajdują się na trzech poziomach elewacji i posiadają wykrój odcinkowy i prostokątny. We wnętrzu można zobaczyć m.in. gotycki ołtarz powstały na początku XVI wieku z uszakami i zwieńczeniem w stylu barokowym, drewnianą ambonę powstałą na początku XVII wieku, fragmenty barokowej empory powstałej około 1700 roku, barokowe obrazy i rzeźby. W murach obwodowych są umieszczone kamienne nagrobki i epitafia pochodzące od XVII do XIX wieku. Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kunicach Legnickich

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Prochowice diecezji legnickiej). Historia Świątynia była wzmiankowana w 1318 r. Obecna została zbudowana w XIV w. Wieżę dobudowano około 1755 r. Budowla została zniszczona przez pożar w 1788 roku, następnie odbudowana, a w 1835 r. rozbudowana. W czasach najnowszych zabytkowe wnętrze świątyni zniszczył kolejny pożar, który wybuchł w 1989 r. W 1993 kościół został ponownie odbudowany. Architektura Budowla orientowana, murowana, jednonawowa z kamienną czworokątną wieżą od zachodu, łącznikiem wzniesionym w czasie od końca XVIII do początku XIX w. oraz korpusem głównym powstałym w XVIII w. Górna część wieży jest ośmiokąta i zwieńcza ją daszek blaszany, łącznik i korpus główny nakrywa dach dwuspadowy o nie­jednakowej wysokości kalenicy. We wnętrzu korpus główny posiadający trójboczne zamknięcie oraz łącznik nakrywa drewniany strop. Wyposażenie W świątyni można zobaczyć m.in. kilka płyt nagrob­nych i epitafiów powstałych w okresie od XVI do XVIII w. Wyposażenie pochodzi głównie z czasów współczesnych. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół Serca Jezusowego - Evangelische Kirche na str. polska-org.pl
Kościół Chrystusa Króla w Spalonej

Kościół Chrystusa Króla – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kunicach w dekanacie prochowickim diecezji legnickiej. Architektura Kościół wzmiankowany w 1287 i 1335 r. Był wzniesiony na przełomie XV i XVI w., przebudowany w 1725 i 1781 r. oraz w połowie XIX w., restaurowany w latach 1964–1965. Orientowany, murowany, jednonawowy, założony na rzucie prostokąta z niesymetrycznie wyodrębnionym dwuprzęsłowym prezbiterium, dobudowaną doń zakrystią oraz kruchtą przy nawie i wieży. Dach dwuspadowy ceramiczny, w wieży ostrołukowy, kamienny portal, górna kondygnacja wieży drewniana, szalowana deskami, hełm wieży o pokroju cebulastym. Prezbiterium przekrywa dwuprzęsłowe sklepienie żaglaste, a kaplicę kolebka z lunetami. Wyposażenie We wnętrzu zachowały się kamienna chrzcielnica z płaskorzeźbionymi kartuszami z herbami: Wenzela von Rotkirch (zm. 1597) i Anny B(P)usch i datą 1584 na czaszy, renesansowa drewniana i polichromowana ambona z 1607, barokowy drewniany ołtarz główny z końca XVIII w. oraz późnorenesansowe empory, malowany plafon nad nawą z 1725 oraz szereg całopostaciowych płyt nagrobnych z lat 1516–1517; przyścienny grobowiec z 1727 i epitafium barokowe z 1747 rodziny von Richthofen, zawierające kartusze z trzema herbami, von: Richthofen (L), Heintze (Ś), Reibnitz (P). Przypisy Linki zewnętrzne Kościół Chrystusa Króla Spalonej na str. polska-org.pl Kościół filialny w Spalonej pw. Chrystusa Króla na str. www.kunice.pl Kościół Chrystusa Króla w Spalonej na str.fotopolska.eu
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Mikołajowicach

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Jadwigi Śląskiej w Legnickim Polu (dekanat Legnica Wschód diecezji legnickiej). Historia Jest to świątynia reprezentująca styl gotycki wzniesiona na przełomie XV i XVI wieku, następnie została gruntownie przebudowana w XIX wieku i wyremontowana w XX wieku. Budowla jest orientowana, posiada prostokątną nawę i węższe, oskarpowane, sklepione prezbiterium zakończone wielobocznie. Kwadratowa wieża znajdująca się na osi jest zwieńczona iglicowym dachem hełmowym. We wnętrzu przetrwały pojedyncze elementy zabytkowego wyposażenia, m.in. gotyckie kamienne sakramentarium, wykonane w II połowie XV wieku, klasycystyczny ołtarz, ambona powstała na początku XIX wieku, organy wykonane w 1870 roku. W murach obwodowych świątyni zachowały się renesansowe i barokowe płyty nagrobne i epitafia, pochodzące z końca XVII i początku XVIII wieku. Przypisy
Kościół św. Łukasza Ewangelisty w Rui

Kościół świętego Łukasza Ewangelisty – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Prochowice diecezji legnickiej). Historia Jest to świątynia wzmiankowana w 1335 roku, obecna została zbudowana w XIV wieku, następnie została rozbudowana i przebudowana w XVIII i XIX wieku. Architektura Budowla jest orientowana, posiada jedną nawę bez wydzielonego prezbiterium z trójbocznie zakończoną częścią wschodnią, z czworokątną wieżą od strony południowej, w partii cokołowej mieszczącej murowaną kruchtę, natomiast w górnej części drewnianą i oszalowaną deskami. Kościół nakryty jest dachem dwuspadowym, część wschodnia prezbiterialna posiada przypory, od strony północnej znajduje się zakrystia, okna posiadają wykrój odcinkowy, we wnętrzu jest umieszczona empora muzyczna, element poprzednich empor. Wyposażenie Do wyposażenia wnętrza należą m.in. drewniany ołtarz wykonany około 1710 roku, ambona, kamienna gotycka chrzcielnica, prospekt organowy w stylu barokowym. Przypisy
Grenzkirche Meffersdorf

Die Grenzkirche Meffersdorf-Wigandsthal (polnisch Kościół ewangelicki w Pobiednej) ist eine ruinöse Kirche in Pobiedna (Wigandsthal) im Powiat Lubański (Landkreis Lauban) der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen. Durch die Lage in der historischen Oberlausitz diente die Kirche lange als Grenzkirche für Evangelische aus dem benachbarten habsburgischen Schlesien. Heute ist es eine Ruine. Geschichte Eine Kirche ist für 1346 belegt. Durch den Zuzug böhmischer und schlesischer Glaubensflüchtlinge wurde die Meffersdorfer Kirche zur „Zufluchtskirche“. Bereits 1655 trug man der neuen Situation Rechnung und erweiterte den Bau. In den Jahren 1687–1692 wurde diese Kirche als Grenzkirche ausgebaut und mit einer barocken Ausstattung erneuert. Die Kirche wurde von zahlreichen schlesischen Evangelischen aus Bad Flintsberg Świeradów-Zdrój, Schreiberhau (Szklarska Poręba) und sogar Hirschberg (Jelenia Góra) besucht. Nach Abschluss der Altranstädter Konvention nahm der Zustrom der Evangelischen etwas ab, weil einige Gemeinden nun in die Gnadenkirchen in Hirschberg oder Landeshut zum Gottesdienst gingen. Ab Januar 1745 waren Kirchfahrten in die Oberlausitz sogar förmlich untersagt. Die viel zu große Meffersdorfer Kirche blieb nun weitgehend ungenutzt. Nach der Vertreibung der Deutschen nach dem Zweiten Weltkrieg, wurde die Kirche von den neuen polnischen Bewohnern nicht mehr genutzt und verfiel. Mittlerweile steht nur noch der Turm als Ruine. Ausstattung Im Inneren war eine barocke Loge, mit dem Wappen der Gersdorff, und eine Kanzel bemerkenswert, die mit Figuren der Vier Evangelisten geschmückt war. Nach dem Ende des Zweiten Weltkriegs und der Zuordnung der Region an Polen wurde ein Teil der Ausstattung in das Nationalmuseum Breslau verbracht. Das Gebäude verfiel allmählich. Heute sind nur noch die Untergeschosse des Turms erhalten. Auf dem umgebenden Friedhof finden sich noch einige verwahrloste Gräber. Weblinks Einzelnachweise
Kościół ewangelicki w Pobiednej

Kościół ewangelicki w Pobiednej – świątynia protestancka, która znajdowała się w Pobiednej, w powiecie lubańskim, w województwie dolnośląskim. Po II wojnie światowej w ruinie. Historia Świątynia została wzniesiona w stylu barokowym, wzmiankowana była jeszcze w 1346 roku, a następnie została przebudowana w latach 1687–1692[niewiarygodne źródło?]. Przed 1945 rokiem w kościele były umieszczone trzy kryształowe żyrandole wykonane w latach 1731–1732, a także charakterystyczna barokowa loża ozdobiona herbami Gersdorfów oraz ambona ozdobiona figurami czterech Ewangelistów. Po zakończeniu II wojny światowej część dawnego wyposażenia świątyni przeniesiono do Muzeum Narodowego we Wrocławiu, a budowla stopniowo popadła w ruinę. Świątynia była kościołem granicznym i licznie odwiedzali ją śląscy ewangelicy ze Świeradowa-Zdroju, Szklarskiej Poręby, a nawet Jeleniej Góry. Przypisy
Maria Königin der Engel (Stankowice)

Die Kirche Maria Königin der Engel ist eine römisch-katholische Kirche in Stankowice (deutsch Rengersdorf) in der Stadt-und-Land-Gemeinde Leśna im Powiat Lubański der Woiwodschaft Niederschlesien in Polen. Die Kirche ist Filiale der Pfarrkirche St. Johannes der Täufer in Leśna (Marklissa). Erstmals erwähnt wurde eine Kirche in Rengersdorf im Jahre 1346. Infolge der Reformation diente sie ab 1536 längere Zeit als evangelisches Gotteshaus. Unter Kaspar I. von Nostitz-Tzschocha wurde das Kirchengebäude umgebaut. Kaspar I. war Söldnerführer des Deutschen Ordens im Dreizehnjährigen Krieg, später Hauptmann von Görlitz und Bautzen. Die Kirche war die Familienkirche derer von Nostitz. Bis 1910 hatte sie einen hölzernen Altar, der zwischen 1570 und 1572 gestaltet worden war. Er zeigte die Familie von Nostitz während der Heiligen Kommunion. Heute befindet sich der Altar im Museum Kaisertrutz in Görlitz. Die Kirche enthält mehrere Grabtafeln und Epitaphien aus dem 17. und 18. Jahrhundert, die an der Außenseite der Kirche eingemauert sind. Bemerkenswert sind sie, weil sie nicht nur die Geburts- und Todesdaten enthalten, sondern auch Angaben über das Leben des jeweiligen Verstorbenen. In der Außenmauer der Kirche befindet sich auch ein Mausoleum, das allerdings nicht mehr zugeordnet werden kann. Nachweise Verewigt in der Kirchenmauer. In: Wochenblatt. 7. April 2025, abgerufen am 7. Mai 2025. Weblinks
Kościół św. Jerzego w Mściszowie

Kościół św. Jerzego w Mściszowie – ruina rzymskokatolickiego kościoła parafialnego zlokalizowana w Mściszowie (powiat lubański, województwo dolnośląskie). Do rejestru zabytków wpisany został 25 stycznia 1966 pod numerem 421/1490. Historia Pierwsza, murowana świątynia powstała w tej lokalizacji najprawdopodobniej w 1501 (z tego roku pochodził ołtarz główny), a być może wcześniej. Kościół przebudowano znacząco w XVII wieku, a potem w 1715. Został zniszczony w 1945 i następnie zabezpieczony jako trwała ruina. Otoczenie Na teren przykościelny otoczony murem, prowadzi wejście przez budynek bramny. Kościół otoczony jest cmentarzem, na którym znajduje się m.in. jedyna płyta zachowana z okresu niemieckiego (upamiętnia Hedwig Scholz, ur. 21 lipca 1810, zm. 27 lutego 1887). Na terenie tym stoją też trzy krzyże pokutne: jeden osobno (XIV - XVI wiek z wizerunkiem miecza, wskazującym, że został ustawiony przez zabójcę posługującego się tą bronią) i dwa obok siebie, przy murze (XIV - XVI wiek, w tym jeden z wyobrażeniem miecza). Przy budynku bramnym stoi metalowy krzyż upamiętniający Jubileusz 2000 lat chrześcijaństwa. Galeria Przypisy
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Biedrzychowicach

Kościół św. Antoniego w Biedrzychowicach – zabytkowy kościół w miejscowości Biedrzychowice (województwo dolnośląskie). Pierwotnie kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki, parafialny z XVII w., barokowy kryty dachem czterospadowym. Między skrzydłem z zakrystią a wieżą w arkadzie epitafia z XVIII/XIX w., kolejne barokowe i rokokowe płyty nagrobne w murach kościoła. Dodatkowo zachowały się portale: renesansowy z XVII w. z oraz barokowe z lat 1680 i 1741, z herbami von: Schweinitz, Packisch-Festenberg. Przypisy Bibliografia Marek Staffa (redakcja), Słownik geografii turystycznej Sudetów, T. 2: Pogórze Izerskie (M-Ż). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, ISBN 83-85773-61-4, s. 109-111
Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Platerówce

Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Platerówce – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Leśna diecezji legnickiej). Historia i architektura Pierwsza świątynia jest wzmiankowana w 1346 roku, obecna została zbudowana około 1520 roku, następnie została rozbudowana w latach 1711–13, remontowana była w 1783 roku, i przebudowana została około połowy XIX wieku. Budowla jest orientowana, posiada jedną nawę z prezbiterium na planie prostokąta. Z lewej i prawej strony prezbiterium i nawy są umieszczone piętrowe kaplice i zakrystia, na osi znajduje się wieża na planie kwadratu, w górnej partii jest ośmiokątna i nakryta namiotowym daszkiem. Kościół nakryty jest dachem dwuspadowym, narożniki korpusu, dobudówek i wieży, są zaakcentowane kamiennymi ciosami i powtórnie wmurowanymi detalami kamiennymi, sklepienia kolebkowe są podzielone gurtami podpartymi przyściennymi pilastrami, z trzech stron nawy jest umieszczona drewniana empora. Wyposażenie We wnętrzu świątyni znajdują się m.in.: późnogotycka kamienna rzeźba Madonny pochodząca z XVI wieku, kamienna chrzcielnica wykonana w XV wieku, późnorenesansowa, drewniana ambona powstała na przełomie XVII i XVIII wieku, barokowe ołtarze pochodzące z XVIII wieku, klasycystyczny prospekt organowy wykonany w II połowie XIX wieku, obrazy olejne i polichromowane rzeźby powstałe w XVIII wieku. W murach obwodowych znajduje się zespół kamiennych płyt nagrobnych i epitafiów renesansowych i barokowych pochodzących z XVII i XVIII wieku. Przypisy
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Siekierczynie

Kościół świętego Antoniego Padewskiego – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Lubań diecezji legnickiej). Historia Jest to świątynia wzmiankowana w 1346 roku, obecna została zbudowana przez protestantów w 1803 roku. Architektura Budowla posiada prostokątną nawę, kruchtę i zakrystię, z której salowego wnętrza zostały zdemontowane dwa poziomy empor z dekorowanymi parapetami. Kościół nakrywa dach naczółkowy, nad kalenicą jest umieszczona ośmiokątna, opierzona blachą sygnaturka z cebulastym dachem hełmowym. Narożniki ściany szczytowej są podparte wielkimi skarpami z przejściami, w elewacjach znajdują się okna w dwóch rzędach. Wyposażenie We wnętrzu można zobaczyć m.in.: barokowy ołtarz pochodzący z XVIII wieku, polichromowaną ambonę powstałą na przełomie XVII i XVIII w., barokowe drewniane polichromowane rzeźby wykonane w XVIII wieku. W opracowaniach znajduje się wzmianka o: gotyckiej kamiennej chrzcielnicy pochodzącej z XV wieku, obrazie olejnym ze św. Piotrem powstałym w XVII wieku żyrandolu mosiężno-kryształowym wykonanym w II połowie XIX wieku ośmiu barokowych, cynowych lichtarzach pochodzących z XVIII wieku. Przypisy
Kościół Trójcy Świętej w Miłoradzicach

Kościół Trójcy Świętej w Miłoradzicach – rzymskokatolicki kościół parafialny zlokalizowany w Miłoradzicach w województwie dolnośląskim, w powiecie lubińskim, w gminie Lubin. Funkcjonuje przy nim parafia Świętej Trójcy. Historia Po raz pierwszy kościół był we wsi wzmiankowany w 1298. Obecny obiekt zbudowano w XV wieku dla lokalnej społeczności protestanckiej, a potem gruntownie przebudowano w 1674 oraz w XIX wieku. W 1945 obiekt został zniszczony w 80% w trakcie działań II wojny światowej. Parafię przy kościele erygowano 1 stycznia 1958 (podział parafii Lubin, Prochowice i Zimna Woda). Od 1949 parafię prowadzą salezjanie Architektura Świątynia jest murowana (wzniesiona na rzucie prostokąta), orientowana i jednonawowa. Od zachodu ma przybudowaną wieżę na planie czworoboku, która jest od zachodu oszkarpowana, natomiast w górnej kondygnacji ośmiokątna. Pokrywa ją barokowy hełm z latarnią. Dachy nakrywające korpus nawowy są dwuspadowe. Do prezbiterium dobudowana jest zakrystia z lożą kolatorską. Od południa do kościoła przylega barokowa kaplica grobowa rodziny von Mohl (około 1690). Wnętrze Do zachowanego wyposażenia należą: drewniana nastawa ołtarzowa, wczesnobarokowa (około 1640), przedstawienia malarskie z parapetu schodów ambony (XVII wiek) - dwie sztuki, chrzcielnica drewniana z polichromią z 1696, nagrobki figuralne i kamienne epitafia z XVI oraz XVII wieku, polichromie stropowe nad lożą kolatorską, w tym m.in. przedstawienie Wyznania Augsburskiego cesarzowi. Galeria Przypisy
Kościół Świętej Rodziny w Parszowicach

Kościół Świętej Rodziny w Parszowicach – rzymskokatolicki kościół filialny zlokalizowany w Parszowicach w województwie dolnośląskim, w powiecie lubińskim. Należy do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wielowsi. Stoi w centrum wsi, na niewielkim wzgórzu. Historia Świątynia najprawdopodobniej została wybudowana w XV wieku. Około 1670 (po zajęciu przez protestantów) nastąpiła jej przebudowa. Podczas II wojny światowej została uszkodzona (zwłaszcza wieża), a potem przebudowana w trakcie powojennej odbudowy (1950). W jej trakcie wieża została obniżona o jedną kondygnację i nakryta ostrosłupowym dachem krytym gontem. W 1959 nakryto gontem także nawę i prezbiterium. W kościele, 4 czerwca 1972, jedną ze swoich mszy prymicyjnych odprawiał bł. ksiądz Jerzy Popiełuszko, co upamiętnia stosowna tablica. W 2014 przyznano środki na prace konserwatorskie barokowej ambony. Architektura Kościół jest murowany, orientowany, kamienno-ceglany i wzniesiony na planie zbliżonym do kwadratu. Ma wyodrębnione, prostokątne prezbiterium, a do bryły przylega od północy kamienna wieża. Korpus świątyni wzmacniają przypory. Wnętrze i wyposażenie Wnętrze jest nakryte stropem belkowym. W nawie znajduje się empora. Z wyposażenia zachowane są: drewniany ołtarz, prospekt organowy, XVII-wieczna ambona, pochodząca z początku XVI wieku kamienna chrzcielnica, jak również kamienny nagrobek z 1515 i fragmenty polichromii z epoki gotyku (odkryte w 1923). Otoczenie Przy kościele stoi głaz z 2015 upamiętniający księdza Andrzeja Bawaja, proboszcza z Wielowsi (2000-2005). Świątynię otacza cmentarz. Galeria Przypisy
Blok 10

Blok 10 (německy Block 10) byl blok v německém koncentračním táboře Osvětim, ve kterém němečtí doktoři prováděli pokusy na lidech. Pokusy sahaly od zkoušení kožních reakcí na aplikaci různých látek až po fenolové injekce do srdce. Blok se nacházel v mužské části koncentračního tábora, pokusy však byly prováděny především na ženách. Hlavními doktory v Bloku 10 byli Carl Clauberg, Horst Schumann, Eduard Wirths, Josef Mengele, Bruno Weber a August Hirt. Související články Sbírka židovských koster Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Blok 10 na Wikimedia Commons Blok 10 (anglicky)