NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ordensburg Hohenstein

Die Burg Hohenstein war eine Ordensburg des Deutschen Ordens in dem damals ostpreußischen Ort Hohenstein, heute Olsztynek. Geschichte Die Burg Hohenstein wurde 1350 unter der Komtur Günter von Hohensteins nördlich des Mispelsees angelegt, nach dem auch Burg und Ort benannt wurden. Nach der verlorenen Schlacht bei Tannenberg brannte der Orden die Burg 1414 selbst nieder, um sie nicht den Polen in die Hände fallen zu lassen. Unter der Komtur von Wolf von Sansheim wurde sie jedoch bald wieder aufgebaut. 1440 trat Hohenstein dem Preußischen Bund bei, kehrte aber im Dreizehnjährigen Krieg wieder zum Orden zurück. Im Reiterkrieg von 1519–1526 wurde Hohenstein von polnischen Truppen besetzt. Im Herzogtum Preußen wurde die Burg Sitz eines Amthauptmannes. 1847 wurde in der Ordensburg ein Gymnasium eingerichtet. Auch die Zweite Schlacht bei Tannenberg überstand die Burg. Seit der Übernahme der Stadt durch Polen dient die Burg als Berufsschule. Weblinks Historia Zespołu Szkół. In: zamek.edupage.org. Abgerufen am 28. Juli 2021 (polnisch). Olsztynek Zamek. In: zamkipolskie.com. Abgerufen am 28. Juli 2021 (polnisch). Die Ordensburg. In: ostpreussen.net. Abgerufen am 28. Juli 2021.
Zamek w Olsztynku

Zamek krzyżacki w Olsztynku – XIV-wieczny budynek w Olsztynku, położony na wzniesieniu, mieści się przy ulicy Zamkowej. Zbudowany na polecenie komtura ostródzkiego Günthera von Hohensteina w latach 1349–1366 w stylu gotyckim z przeznaczeniem na siedzibę burgrabiego mającego za zadanie ściągać należności podatkowe oraz aby kontrolować szlak handlowy z południa na północ. W odróżnieniu od innych zamków krzyżackich nie był to klasztor ani siedziba komtura. Zamek zlokalizowano w miejscu gdzie wcześniej znajdował się pruski gród obronny. Założony na planie czworokąta, posiadał wieżę i mury obwodowe. Zamek miał trzy (lub cztery) skrzydła, co wynika również z XVII-wiecznego miedziorytu. Pod budynkami zamkowymi znajdowały się sklepione piwnice. Główne skrzydło znajdowało się od północy od strony miasta. W 2006 roku badania archeologiczne potwierdziły istnienie skrzydła południowego. Po ukończeniu budowy na zamku gościł wielki mistrz Zakonu Krzyżackiego Winrich von Kniprode. W 1410 roku został opanowany przez mieszczan i oddany we władanie Władysława II Jagiełły. Uszkodzono go podczas wojny w 1414 roku. W 1610 został przejęty przez władze miasta, które urządziły z nim arsenał. Zniszczony przez Tatarów w 1656. W końcu XVIII wieku popadł w ruinę i ok. 1793 został częściowo rozebrany. W latach 1847–1849 do zabudowań zamkowych dobudowano skrzydło wschodnie w stylu neogotyckim i przekształcono na gimnazjum, którego dyrektorem był m.in. historyk Max Toeppen, a uczyli się m.in. Herman Pełka i Emil Behring, pierwszy laureat nagrody Nobla w dziedzinie medycyny z 1901 r. za odkrycie działania antytoksyn (tablica pamiątkowa na dziedzińcu gimnazjum). Po II wojnie światowej zachowały się fragmenty zamku włączone w budynek szkolny oraz piwnice z krzyżowymi sklepieniami. Obecnie stanowi budynek Zespołu Szkół im. Krzysztofa Celestyna Mrongowiusza. Przypisy Bibliografia Polska: mapa zamków – Warszawa Wrocław: Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. Eugeniusza Romera, 1995 Linki zewnętrzne JN: Odnowiony zamek prezentem na nowy rok szkolny. olsztyn24.com, 2012-08-31. [dostęp 2012-09-01]. (pol.). Tomasz Kurs: Jak perełka, najlepiej odrestaurowany. Co tak chwalą?. gazeta.pl Olsztyn, 2012-09-04. [dostęp 2012-09-04]. (pol.).
Osieczna Castle

Osieczna Castle - built between 1890 and 1908, a Renaissance Revival castle located in Osieczna, Greater Poland Voivodeship in Poland. The first stronghold was built in this place probably in the 14th century for the castellan of Santok, Wojsław Borek from Gryżyna (d. 1373) or around the middle of the 15th century in the time of his successor, Maciej Borek from Nowe Miasto nad Wartą and Lipno (1418-1452). The castle had the shape of a quadrangle with the western and northern wings preserved to this day on the ground floor. In 1512, Łukasz II Górka bought castle. In 1592 the castle inherited castellan Andrzej Czarnkowski, who expanded it around 1601. Reconstruction in the eclectic style was made in the years 1890-1908. The castle also housed the chess library of Tassilo von Heydebrand und der Lasa, who lived there in the last year of his life. References
Осечненський замок

Осечненський замок (пол. Zamek w Osiecznej) — замок, що знаходиться у парку на березі Лоневського озера у місті Осечна Лещинського повіту Великопольського воєводства у Польщі. Історія Перша згадка про замок у Осечні датується 1472 роком. Замок, швидше всього, побудувала родина Борків, яка володіла ним до 1512 року. Деякі дослідники припускають, що замок у Осечній можливо існував ще у XIV столітті. У 1512 році Осечна та замок стали власністю Лукаша II Гурки, родина якого володіла замком до 1592 року. Після цього, до 1618 року, замок перебував у власності родини Чарнковських, які перебудували замок. Черговими власниками замку були родини Пшиємських, Опалинських, Гаєвських та Скужевських. У 1665 році замок постраждав внаслідок пожежі, однак вже невдовзі його відбудували. З 1793 року замок належав німецьким родинам, одна з яких — родина Гайдебрандів, перебудувала замок наприкінці XIX століття. Свій сучасний вигляд замок отримав під час чергової перебудови у 1908—1911 роках, яку здійснила берлінська фірма Раймер і Кьорте. З 1959 року у замку розміщувався санаторій для дітей. У наш час тут функціонує Центр реабілітації імені професора Мечислава Вальчака. Опис замку В наш час замок складається з трьох частин: північного крила із лицарською залою, південного крила і третьої частини, яка сполучає обидві частини. У неї вбудовано вежу, яка має висоту близько 26 м. Замок оточує парк, розбитий на 2 гектарах, в якому переважають старі дерева. Світлини Див. також Замки Польщі (перелік) Примітки
Zamek w Ostrorogu

Zamek w Ostrorogu – zamek rodu Nałęczów z XIV wieku znajdował się na półwyspie (dawniej wyspie) Jeziora Wielkiego w mieście Ostroróg w województwie wielkopolskim. Obecnie częściowo zachowany w formie ruiny. W 1383 roku wzmiankowany jako fortalicia należąca do kasztelana santockiego Dzierżka Grocholi z rodu Nałęczów, który obronił się całą noc i następny dzień przed wojskami Domarata z Pierzchna z rodu Grzymalitów. Zbudowany prawdopodobnie około połowy XIV wieku przez przodków Jana Ostroroga w miejscu wcześniejszego grodu. W 1504 roku wymieniono dom i dwór należący do Doroty z Wrześni, wdowy po Janie Ostrorogu. Po nim zamek odziedziczył jego syn Wacław Ostroróg. W 1494 roku wzmiankowano wrotnego zamkowego. W 1510 roku wzmiankowano wieżę zamkową (turris). Do 1636 roku zamek należał do Nałęczów Ostrorogów, a następnie do Potockich. W 1 połowie XVII wieku po pierwszej wojnie szwedzkiej uległ ruinie. W 1718 roku wzmiankowano trzy sklepy murowane z szyją. W XVIII wieku zamek przebudowano na browar, a w XIX wieku całkowicie rozebrano. Zachowały się mury fundamentów, ściany działowe pomieszczeń piwnicznych odsłonięte w 1961 podczas badań archeologicznych oraz nasyp ziemny i fosa. Ponowne badania w 1962, 1964 i 1958 roku prowadził J. Łopata. Przypisy Bibliografia Polska: mapa zamków - Warszawa Wrocław: Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. Eugeniusza Romera, 1995
Burg Auschwitz

Die Burg Auschwitz (polnisch Zamek w Oświęcimiu) befindet sich in Oświęcim, einer Stadt in der Woiwodschaft Kleinpolen, Polen. Lage Die Burg ist eine Höhenburg, die sich über die Soła, kurz vor ihrer Einmündung in die Weichsel, und die Stadt erhebt. Geschichte Die Burg wurde in der zweiten Hälfte des 12. Jahrhunderts errichtet, als Oświęcim Teil des Herzogtum Oppeln der Schlesischen Piasten war. Das Amt des Kastellans von Oświęcim entstand um 1177–1179. Anfang des 13. Jahrhunderts ließ Kasimir von Oppeln-Ratibor den Bergfried errichten. 1241 wurden die Stadt und die Burg von den Tataren geplündert. Stadt und Burg wurden danach ausgebaut und stärker befestigt. 1314/1315 wurde die Burg zum Sitz des Herzogtums Auschwitz, das sich vom Herzogtum Teschen löste. Der Herzog Wladislaus von Teschen-Auschwitz nahm seinen Sitz auf der Burg. Johann IV. von Teschen-Auschwitz belagerte die Burg 1453 erfolglos, und das Herzogtum mitsamt der Burg ging 1454 an den polnischen König Kasimir IV. Andreas. 1462 bestätigte der König von Böhmen, der zuvor Lehnsherr über das Herzogtum Auschwitz war, den Erwerb des Herzogtums durch die polnische Krone. 1503 wurde die Burg durch einen Brand beschädigt und bis 1534 im Stil der Renaissance wieder als Schloss restauriert. Während der Schwedischen Sintflut wurde das Schloss 1656 von schwedischen Truppen geplündert und gebrandschatzt. 1805 und 1813 hatte das Schloss unter Überschwemmungen der Soła zu leiden. Es wurde in den Jahren 1904–1906 und 1929–1931 restauriert. Während des Zweiten Weltkriegs wurde das Schloss von der deutschen Besatzungsmacht als Verwaltungsgebäude genutzt. Im Schloss befindet sich derzeit ein Museum. Literatur Dzieje Oświęcimia na tle dziejów ziemi oświęcimsko-zatorskiej. W: Elżbieta Skalińska-Dindorf: Kronika Oświęcimia. Oświęcim: Oświęcimskie Centrum Kultury, 2007. ISBN 978-83-7204-614-7. Weblinks Homepage des Museums
Oświęcim Castle

Oświęcim Castle (Polish: Zamek w Oświęcimiu) is a castle raised in the Medieval Ages on the top of a hill, on the right bank of the River Soła in Oświęcim. The castle comprises a thirteenth-century early-Gothic defence tower covered by a roof, a two-floor building built around a courtyard (with the old wing from the beginning of the sixteenth century) and additional connections between the wings built in 1929–31. Most of the fortifications around the castle were destroyed due to the changing river course of the River Soła. On the top of the hill where the castle is located there are remains of the fortifications. There are two tunnels located underneath the castle, the older (built before 1914) and the second which was excavated by the Germans (1940–1944). The tunnels were used as bunkers. References
Burg Pilica

Die Burg Pilica (polnisch: Zamek w Pilicy) ist ein Schloss in Pilica im Gebirgszug des Krakau-Tschenstochauer Juras. Das Schloss gehört zu den Adlerhorst-Burgen, die im 14. Jahrhundert die Grenze zwischen dem Königreich Polen und dem Heiligen Römischen Reich sicherten. Es liegt heute in der Woiwodschaft Schlesien, gehört jedoch historisch zu Kleinpolen. Geschichte Im 13. Jahrhundert entstand die gotische Burg Smoleń, die den Pilecki im 16. Jahrhundert unzeitgemäß erschien. Sie verkauften daher die Burg mit ihren Ländereien 1570 an den Krakauer Bischof Filip Padniewski. Dessen Neffe Wojciech Padniewski baute im späten 16. Jahrhundert unten im Ort das Schloss Pilica. Nach seinem Tod 1605 gingen die Burg und das Schloss an seinen Sohn Stanisław Padniewski. Nach dessen Tod kaufte der Krakauer Kastellan Jerzy Zbaraski die Ländereien und stellte den Bau des Renaissance-Schlosses mit italienischem Garten 1620 fertig. Mit den Arbeiten beauftragte er Andrea dell’Aqua. Während der Schwedischen Sintflut wurde die Burg 1655 von den Schweden unter Lars Lindorm zerstört und das Schloss besetzt. 1705 wurde das Schloss erneut von den Schweden während des Großen Nordischen Krieg besetzt. 1731 ging das Schloss an Maria Józefa Sobieska, die Schwiegertochter des polnischen Königs Johann III. Sobieski. Zu ihrer Zeit weilte auch der König August III. als Gast auf dem Schloss und später sein Sohn König Friedrich August I. Im 19. Jahrhundert kaufte der Warschauer Industrielle Leon Epstein das Schloss, der es im Neorenaissancestil umbauen ließ. Siehe auch Liste der Burgen und Schlösser in Schlesien Literatur Marceli Antoniewicz: Zamki na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej: geneza – funkcje – konteksty, PAN. Oddział w Katowicach. Komisja Historyczna, Wydawnictwo Szumacher, Kielce, 1998. ISBN 83-86168-20-X. Weblinks
Pilica Castle

Pilica Castle - Neo-Renaissance castle (or palace) located in Pilica, in Zawiercie County, Silesian Voivodeship, in Poland. The castle is located in the Kraków-Częstochowa Upland. Encircled by bastion fortifications, the castle is made up of four wings, surrounding an interior courtyard. The castle is surrounded by a 10 ha park with diverse fauna and flora. There is a Classicist well in the park. See also Castles in Poland References
Schloss Przecław

Das Schloss Przecław (polnisch Zamek w Przecławie) ist ein Palais mit englischem Garten des polnischen Adelsgeschlechts Ligęzowie an der Wisłoka in Przecław. Geschichte An Stelle des heutigen Schlosses bauten die Ligęzowie um 1450 eine Burg, die später an die Tarnowski kam und während der Schwedischen Sintflut in der Mitte des 17. Jahrhunderts zerstört wurde. 1658 ging das Schloss an Władysław Rey, den Urenkel des Humanisten Mikołaj Rej. Im 19. Jahrhundert wurde es im neugotischen Stil erneuert. Am Ende des Zweiten Weltkriegs verbrannten die Rotarmisten den mehrere Jahrhunderte alten Bücherbestand des Schlosses. Nach einem Brand von 1967 wurde das Schloss von 1975 bis 1988 restauriert. Am Wiederaufbau war unter anderem Wiktor Zin beteiligt. 2005 erwarben die Tyszkiewicz das Schloss und nutzen es als Hotel und Restaurant. Siehe auch Liste der Burgen und Schlösser in der Woiwodschaft Karpatenvorland Literatur Polska: mapa zamków – Warszawa Wrocław: Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. Eugeniusza Romera, 1995 Weblinks
Zamek w Przecławiu

Zamek w Przecławiu – zamek (przez niektórych historyków uważany za pałac) znajdujący się w mieście Przecław w województwie podkarpackim przy ulicy Podzamcze, pod numerem 8. Położony jest nad Wisłoką. Zbudowany przez Ligęzów około połowy XV wieku. W XVII wieku krótko w rękach Tarnowskich. Zniszczony przez Szwedów w czasie tzw. potopu szwedzkiego. Od 1658 własnością wojewody lubelskiego Władysława Reya (prawnuka Mikołaja Reya z Nagłowic) i jego potomków. Przebudowany w XIX wieku w stylu neogotyckim. Po wojnie czerwonoarmiści spalili tutejszy liczący kilka wieków księgozbiór w dwu ogniskach. Spłonął w 1967. Zachowały się detale architektury renesansowej i neogotyckiej, dwupiętrowa wieża i oficyny. Gruntownie wyremontowany w latach 1975–1988. W odbudowę zaangażowany był prof. Wiktor Zin oraz inni naukowcy. Koszty remontu pokryły m.in. Polskie Zakłady Lotnicze w Mielcu. W 2005 zamek został zakupiony przez Dorotę i Andrzeja Tyszkiewiczów, którzy przeprowadzili prace modernizacyjne. Użytkowany jako hotel i restauracja. Przypisy Bibliografia Polska: mapa zamków - Warszawa Wrocław: Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. Eugeniusza Romera, 1995
Zamek w Przystroniu

Zamek w Przystroniu – zabytkowy zamek wybudowany w XVI w. we wsi Przystronie (województwo dolnośląskie). Położenie Zamek położony jest w Przystroniu – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie Łagiewniki. Opis Około 1800 r. renesansowy obiekt rozbudowany został na klasycystyczny pałac. Prawdopodobnie pod ziemią było przejście do dworu-zamku z XVI-XVII w. w Ligocie Wielkiej. Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów, Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie. Przedgórze Paczkowskie, t. 2 N-Ż, pod red. Marka Staffy, Wrocław: "I-Bis", 2008, ISBN 978-83-85773-93-1, s. 220
Ratiboř (hrad)

Ratibořský hrad (polsky Zamek w Raciborzu nebo Zamek Piastowski w Raciborzu) je hrad, zámek a muzeum ve čtvrti Ostróg slezského okresního města Ratiboř (Racibórz). Nachází se na pravém břehu řeky Odry v Ratibořské kotlině v okrese Ratiboř ve Slezském vojvodství v jižním Polsku. Další informace Ratibořský hrad se nachází na místě původního slovanského hradiště kmene Holasiců později přebudovaného na přemyslovský hrad, zámek a pivovar. První písemná zmínka o místu pochází z roku 1108 v souvislosti s výpravou polského krále Boleslava Chrabrého na Moravu. Hrad byl pod správou Piastovců a Opavských Přemyslovců a později se stal administrativním sídlem. V 1. pol. 19. stol. hrad získal rod knížat von Ratibor. Hlavním lákadlem je perla slezské gotiky – zámecká kaple Sv. Tomáše z Canterbury z r. 1287, Knížecí dům a historický pivovar zmiňovaný už v roce 1567. Exteriéry hradu jsou volně přístupné a vstup do interiéru hradu je zpoplatněn. Hrad má bezbariérový přístup, vstup do kaple má schod. Galerie Odkazy Reference Související články Bulwary Nadodrzańskie Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ratibořský hrad na Wikimedia Commons
Burg Rabsztyn

Die Burg Rabsztyn (polnisch: Zamek w Rabsztynie) ist eine Burg in Rabsztyn unweit von Olkusz im Krakau-Tschenstochauer Jura. Sie ist eine der Adlerhorstburgen aus dem 14. Jahrhundert an der ehemaligen Grenze zwischen dem Königreich Polen und dem Königreich Böhmen. Der Name leitet sich vom gleichnamigen Berg ab, der wiederum vom deutschen Wort Rabenstein herrührt. Geschichte Archäologische Funde legen die Annahme nahe, dass die Burg bereits im 13. Jahrhundert bestand. Gründungssagen nennen Johann Muskata, Wenzel II. von Böhmen und die Toporczyk aus Morawica als Erbauer. Kasimir der Große ließ die Burg ausbauen. 1396 ist erstmals ein Burggraf urkundlich fassbar. Zuvor war die Burg Sitz eines Starosten an dem Handelsweg Via Regia zwischen Breslau und Krakau. Spytek Melsztyński wurde von Władysław II. Jagiełło mit der Burg beliehen. Sie blieb bis zur Mitte des 15. Jahrhunderts in den Händen der Melsztyński, die mit den Hussiten sympathisierten und 1439 in der Schlacht bei Grotniki vom Krakauer Bischof Zbigniew Oleśnicki geschlagen wurden. Die Burg wurde konfisziert, jedoch belieh Władysław III. die Witwe des letzten Melsztyński erneut mit der Burg. 1441 fiel die Burg durch Heirat an Andrzej Tęczyński und blieb bis 1509 bei den Tęczyński, die sich später nach der Burg Rabsztyński nannten. 1511 erwarb Andrzej Kościelecki die Burg, nach dessen Tod 1515 fiel sie an Hans Boner und später Severin Boner. Bei den Bonerowie blieb sie vier Generationen bis 1592. Die Bonerowie hatten hier unter anderem König Heinrich III. von Polen und Frankreich zu Gast. Während der Thronstreitigkeiten 1587–88 in Polen-Litauen hielt die Burg einer Belagerung durch die Zborowski aus dem Habsburgischen Lager stand und die Burgbesatzung beteiligte sich an der Zerschlagung eines Entsatzheeres, das Maximilian III. von Habsburg zur Hilfe nach Krakau eilte. 1592 kam die Burg an die Firlej. 1599 baute Mikołaj Wolski die untere Burg zu einem Spätrenaissance-Schloss aus. Die Arbeiten wurden wahrscheinlich nach 1630 von Zygmunt Gonzaga Myszkowski fortgesetzt. 1657 wurde die Anlage von schwedischen Truppen während der Schwedischen Sintflut zerstört. Ein Wiederaufbau wurde nicht zu Ende gebracht, auch wenn das Schloss noch bis ins 18. Jahrhundert bewohnt wurde. Im 18. Jahrhundert zogen die Eigentümer in ein neuerrichtetes Schloss im Ort Rabsztyn um. Eine teilweise Rekonstruktion wird im 21. Jahrhundert versucht. Siehe auch Liste der Burgen und Schlösser in der Woiwodschaft Kleinpolen Weblinks Literatur Homepage des Museums (polnisch, englisch) Pierzak Jacek, Zamek w Rabsztynie, gm. Olkusz, Człowiek i środowisko naturalne Wyżyny Krakowsko – Wieluńskiej, Dąbrowa Górnicza 1995
Rabsztyn Castle

Rabsztyn Castle is a preserved Gothic ruined castle located in the Polish Jura within the Eagles' Nests Trail, in the village of Rabsztyn, Lesser Poland Voivodeship in southern Poland. The etymology of Rabsztyn Castle derives from the German Rabenstein, translating to Raven's Rock. Having undergone extensive reconstruction, since May 2015, the castle has been opened to tourists. See also Castles in Poland References External links Media related to Rabsztyn Castle at Wikimedia Commons
Рабштынский замок

Рабштынский замок (пол. Zamek w Rabsztynie) — руины замка, построенного на Рабштынском холме (447,5 м) на Краковско-Ченстоховской возвышенности в селе Рабштын в гмине Олькуш Олькушского повята Малопольского воеводства в Польше. Замок принадлежит системе замков, известной под названием Орлиных гнезд. История Название замка наиболее вероятно происходит от нем. Rabestein — утес, скала. Первоначальный замок, упоминания о котором датируются XIII веком, был деревянным. Каменный замок на его месте был построен во времена Казимира Великого. Король Людовик Венгерский подарил замок князю Владиславу Опольскому вместе с другими объектами. После возвращения замка от него, Владислав Ягайло передал замок в залог за долги Спытке II Мельштынскому герба Лелива. В 1439 году, сын Спытка, Спытко III Мельштынский, создал гуситску конфедерацию против краковского епископа Збигнева Олесницкого. После нападения на Королевский совет в Новы-Корчине он потерпел поражение и погиб в битве под Гротниками. Его имущество, вместе с замком, было конфисковано в 1441 году в королевскую казну. Позже как выкуп Ядвиги из Ксёнжа, имущество перешло во владение Анджея Тенчинского. В 1442 году по желанию короля он должен был укрепить замок. За участие в убийстве Анджея Течинского, с помощью его брата Яна Тенчинского из Рабштына, здесь отбывал наказание Марцин Бэлза, один из краковских советников. В начале XVI века замок оказался во владении Бонеров, которые на протяжении трех поколений занимали должности Рабштынских старост. В 1573 году у Северина Бонера здесь гостил французский король Генрих Валуа. В 1587 году руководителем замкового гарнизона был будущий кошевой атаман Войска Запорожского Низового Гаврило Голубок, который сперва отбил атаку войск сторонников Габсбургов, под руководством Яна Зборовского, а позже разгромил отдел, который шел на помощь австрийским войскам с запасами продовольствия и амуниции. В 1592 году очередным старостой замка стал Николай Вольский, а потом Великий маршалок коронный Сигизмунд Мышковский. Последний, вероятно, в начале XVII века перестроил замок в стиле ренессанса. У подножия верхнего замка был построен нижний замок с двухэтажным дворцом с тремя крыльями и 40 комнатами. Весь комплекс был отделен от остального холма стеной с надбрамной башней и глубоким рвом, однако замок уже частично потерял свой оборонительный характер в связи с развитием огнестрельного оружия. Во время Шведского потопа в 1657 году отступавшие шведские войска разграбили и уничтожили замок, о чем свидетельствует люстрация 1660 года. После этого замок больше не восстанавливали. Его еще частично использовали в начале XIX века, после чего окончательно забросили. Во второй половине XIX века кладоискатели взорвали единственную уцелевшую часть замка — башню и стены нижнего замка. Современное состояние В замке проходят ежегодные рыцарские турниры. После частичной реконструкции замка, которая длилась несколько лет, в 2009 году в эксплуатацию были введены сторожевая башня и главная брама. Замок в искусстве Руины замка появились в фильме режиссера Джакомо Баттиато «Кароль. Человек, ставший Папой Римским». Галерея Примечания