NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rezerwat przyrody Jeziorko koło Drozdowa

Rezerwat przyrody Jeziorko koło Drozdowa – torfowiskowy rezerwat przyrody utworzony w 2000 roku. Położony jest w nadleśnictwie Giżycko w województwie warmińsko-mazurskim, w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich. Zajmuje powierzchnię 10,01 ha (akt powołujący podawał 9,93 ha). Ochroną obejmuje ekosystemy torfowisk niskich, przejściowych i wysokich (głównie bezleśne trzęsawiska z turzycą nitkowatą, torfowcem Magellana, przygiełką białą i turzycą pospolitą. Zachodnia i południowo-wschodnia część rezerwatu (z wykształconymi torfowiskami wysokimi) kryje i chroni wiele rzadkich gatunków takich jak: gnidosz królewski rosiczka okrągłolistna storczykowate (w tym kruszczyk błotny) wełnianka delikatna wełnianka alpejska widłak jałowcowaty ponikło skąpokwiatowe Znajduje się tu również jedno z najlepiej zachowanych na Mazurach, stanowisko brzozy niskiej. W rezerwacie występują bobry, które poprzez budowanie żeremi uratowały ten teren przed wyschnięciem i zarośnięciem przez drzewa. Rezerwat może być udostępniany wyłącznie za zgodą Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Przypisy Bibliografia R.W. Pawlicki, P. Sikorski, M. Wierzba, Ziemia Orzyska, Przewodnik po ścieżkach rowerowych, AFW "Mazury", Olsztyn 2004. Linki zewnętrzne Rezerwat – Jeziorko koło Drozdowa. Nadleśnictwo Giżycko – Lasy Państwowe. [dostęp 2018-05-07].
Rezerwat przyrody Jezioro Bardze Małe

Jezioro Bardze Małe (kasz. Jezoro Môłé Bardzé) – wodny rezerwat przyrody położony na północnym skraju Pojezierza Północnokrajeńskiego, na terenie gminy Człuchów, powiat człuchowski, województwo pomorskie. Został utworzony zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 3 grudnia 1981, na powierzchni 7,37 ha. Obejmuje niewielkie i płytkie śródleśne Jezioro Regnickie (Bardze Małe), wraz z otaczającym je przybrzeżnym pasem bagien. Nie jest udostępniony do zwiedzania. Według aktu powołującego celem ochrony rezerwatu jest „zachowanie jeziora lobeliowego oraz stanowisk rzadkich gatunków roślin wodnych i bagiennych”. W jeziorze występuje m.in. bardzo liczna populacja lobelii jeziornej oraz nieco mniej liczna populacja poryblinu jeziornego. Rezerwat nie posiada planu ochrony. Rezerwat znajduje się na pograniczu Zaborskiego Parku Krajobrazowego oraz w granicach obszaru siedliskowego sieci Natura 2000 „Czerwona Woda pod Babilonem” PLH220056. Jest położony w leśnictwie Jeziorno, obrębie leśnym Polnica (Nadleśnictwo Człuchów). Najbliższa miejscowość to mała śródleśna osada Stara Rogoźnica. W pobliżu znajduje się rezerwat „Jezioro Sporackie”. Przypisy
Rezerwat przyrody Jezioro Ciche

Rezerwat przyrody Jezioro Ciche – torfowiskowy rezerwat przyrody położony w gminie Osie (powiat świecki, województwo kujawsko-pomorskie), na obszarze Wdeckiego Parku Krajobrazowego. Obejmuje Jezioro Ciche i jego otoczenie, w tym mniejsze jezioro Żabinek. Zajmuje powierzchnię 37,96 ha. Utworzony został w roku 1994. Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych, krajobrazowych i turystycznych malowniczo położonych śródleśnych jezior wraz z ich otoczeniem i unikalną w tej części Borów Tucholskich roślinnością wodną i torfowiskową. Według ustanowionego w grudniu 2018 planu ochrony, cały obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej (wcześniej 1,68 ha było objęte ochroną ścisłą). Znajduje się tu wiele rzadkich gatunków roślinności wodnej, bagiennej czy też podlegający ochronie grąd subkontynentalny. Flora bagnica torfowa lilia wodna listera jajowata turzyca sztywna turzyca bagienna wawrzynek wilczełyko kruszczyk szerokolistny Znajduje się w nim zespół roślinny mszaru kępkowego z torfowcem magellańskim. Przypisy
Rezerwat przyrody Jezioro Czarne (województwo warmińsko-mazurskie)

Rezerwat przyrody Jezioro Czarne – rezerwat wodny położony w województwie warmińsko-mazurskim w gminie Ostróda, w nadleśnictwie Miłomłyn. Utworzony w celu zachowania śródleśnego jeziora dystroficznego ze stanowiskiem rzadkiego poryblinu jeziornego. Drugie stanowisko tego gatunku na Pojezierzu Mazurskim znajduje się w jeziorze Tyrsko w Olsztynie. Akt powołujący MP nr 41, poz. 266 z 31.05.1957 r. Rezerwat zajmuje powierzchnię 9,41 ha (akt powołujący podawał 9,28 ha). Jezioro Czarne jest niewielkim, płytkim zbiornikiem wodnym, jego głębokość dochodzi do 6 m. Położone jest wśród lasów. Jest to jezioro typu dystroficznego o wodach stosunkowo kwaśnych. Charakteryzuje się ubogim składem jakościowym i ilościowym makroflory. Na mulistym dnie jeziora licznie występuje torfowiec Sphagnum subsecundum var. rufescens. Wzdłuż północnego brzegu rośnie poryblin jeziorny, który zajmuje pas szerokości kilku metrów, i ciągnie się na przestrzeni około 300 m. Występują także: grążel drobny, grzybień biały, pałka szerokolistna, pałka wąskolistna, mech wodny. Przypisy Bibliografia S. Dąbrowski, B. Polakowski, L. Wołos, „Obszary Chronione i Pomniki Przyrody Województwa Warmińsko-Mazurskiego”, UW, Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa w Olsztynie, Olsztyn 1999 r. Tomasz Darmochwał, Marek Jacek Rumiński: Warmia Mazury, przewodnik. Białystok: Agencja TD, 1996. ISBN 83-902165-0-7 s. 44.
Rezerwat przyrody Jezioro Czarne (województwo zachodniopomorskie)

Rezerwat przyrody „Jezioro Czarne” – florystyczny rezerwat przyrody w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Przybiernów, 1 km na południe od Jeziora Przybiernowskiego i 2,5 km na południowy zachód od Przybiernowa. Obszar chroniony obejmuje Jezioro Czarne o powierzchni około 2,48 ha oraz okoliczne torfowiska i lasy. Bagna i wody stanowią łącznie 81% powierzchni rezerwatu. Został utworzony z inicjatywy Tomasza Szeszyckiego rozporządzeniem Nr 29/2008 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 19 czerwca 2008 r. Zajmuje powierzchnię 39,99 ha (akt powołujący podawał 39,39 ha). Według najnowszego zarządzenia „celem ochrony rezerwatu jest zachowanie jeziora dystroficznego wraz z otaczającymi go torfowiskami i drzewostanami na siedliskach mokrych i wilgotnych oraz populacji bytującego tam bobra europejskiego Castor fiber” (akt powołujący podawał, że jezioro jest typu eutroficznego). Rezerwat leży w granicach dwóch obszarów sieci Natura 2000: siedliskowego „Ostoja Goleniowska” PLH320013 i ptasiego „Puszcza Goleniowska” PLB320012. Znajduje się na gruntach Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Rokita. Nadzór nad rezerwatem sprawuje Regionalny Konserwator Przyrody w Szczecinie. Na mocy obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2013 roku (z późniejszymi zmianami), obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Na terenie rezerwatu wyznaczono biegnący wokół jeziora szlak o długości 543 m, przeznaczony do ruchu pieszego i rowerowego przez cały rok oraz na nartach w sezonie zimowym. Przypisy
Rezerwat przyrody Jezioro Dobskie

Rezerwat przyrody Jezioro Dobskie – rezerwat krajobrazowy położony w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Giżycko, w leśnictwie Kamionki. Swoim obszarem obejmuje 1833,22 ha. W skład rezerwatu wchodzi Jezioro Dobskie wraz z czterema wyspami oraz część półwyspu Fuledzki Róg. Został powołany zarządzeniem nr 15 Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 16 stycznia 1963 roku początkowo pod nazwą „Głazowisko Fuledzki Róg”, a następnie dołączone zostały wyspy z rezerwatu „Wyspy na Jeziorze Dobskim i Kisajno”. Rezerwat utworzony został dla ochrony morenowego Jeziora Dobskiego oraz położonych na nim wysp: Gilmy, Lipki, Wyspy Heleny oraz Wysokiego Ostrowu (Wyspy Kormoranów). Na wyspie Gilma znajduje się grodzisko. Roślinność i zwierzęta Na obszarze rezerwatu wyróżnia się cztery siedliskowe typy lasu: las świeży, las wilgotny, las mieszany bagienny i ols. Gatunkami panującymi w drzewostanach są olsza czarna, osika, lipa, brzoza brodawkowata i brzoza omszona, z domieszkami dębu, grabu, wierzby i wiązu. Większość leśnych zbiorowisk została zniekształcona przez działalność człowieka. Chronione rośliny lilia złotogłów – Lilium martagon storczyk plamisty – Orchis maculata wawrzynek wilczełyko – Daphne mezereum Rośliny podlegające ochronie częściowej porzeczka czarna – Ribes nigrum kruszyna pospolita – Frangula alnus kalina koralowa – Viburnum opulus marzanka wonna – Asperula odorata konwalia majowa – Convallaria maialis Płaskie obniżenia terenu porastają zarośla, które w połączeniu ze zbiorowiskami trzcin i oczeretów otaczającymi wyspy i półwysep Fuleda stanowią dobre miejsca do przebywania i rozrodu ptaków wodnych. Jezioro oraz jego brzegi są też miejscem odpoczynku i żerowania ptaków przelotnych, w czasie ich wiosennych i jesiennych wędrówek. Kolonia kormoranów i czapli siwej zamieszkuje na wyspie Wysoki Ostrów; występują także kolonie derkacza, żurawia, mewy srebrzystej i rybitwy. Głazy Jezioro otaczają morenowe wzniesienia o łagodnych stokach, od strony zachodniej i wschodniej pokryte są licznymi głazami narzutowymi. W jeziorze, pod powierzchnią wody występują również liczne głazy. Na półwyspie Fuledzki Róg (głazowisko Fuledzki Róg) znajduje się okaz o obwodzie 9,3 m i 2 m wysokości. Duże nagromadzenie głazów występuje właśnie na tym półwyspie, są one przykładem reliktowego krajobrazu polodowcowego, mającego charakter pierwotnego głazowiska. Znajduje się tutaj 10 tysięcy głazów o obwodzie przekraczającym 1,5 m. Przypisy Bibliografia P.P Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej w Warszawie, Plan urządzenia lasu Nadleśnictwa Giżycko, Białystok 2006.
Rezerwat przyrody Jezioro Cęgi Małe

Jezioro Cęgi Małe – wodny rezerwat przyrody na obszarze gminy Koczała, w powiecie człuchowskim, w województwie pomorskim. Został utworzony na mocy zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 3 grudnia 1981 roku i początkowo zajmował powierzchnię 4,06 ha. W 2015 roku powiększono go do 6,80 ha, z czego samo jezioro zajmuje 3,56 ha. W celu zabezpieczenia rezerwatu przed zagrożeniami zewnętrznymi wyznaczono otulinę o powierzchni 18,65 ha. Celem ochrony w rezerwacie jest zachowanie jeziora lobeliowego Cietrzewie oraz przylegających do niego torfowisk i lasów bagiennych wraz z charakterystycznymi dla nich biotopami i biocenozami. Do występujących na terenie rezerwatu roślin należą: lobelia jeziorna, poryblin jeziorny, brzeżyca jednokwiatowa, bagno zwyczajne, modrzewnica zwyczajna, rosiczka, widłak torfowy, skrzyp bagienny. Najbliższe miejscowości to Zapadłe i Trzyniec. Przypisy Linki zewnętrzne Rezerwat przyrody Jezioro Cęgi Małe. [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-05-23].
Rezerwat przyrody Jezioro Dębiniec

Rezerwat przyrody Jezioro Dębiniec – krajobrazowy rezerwat przyrody położony w gminie Pobiedziska, powiecie poznańskim (województwo wielkopolskie), na terenie Parku Krajobrazowego Promno. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Powierzchnia i historia Powierzchnia: 37,25 ha (oddział leśny 221). Został utworzony w 1959 roku w celu ochrony śródleśnego jeziora z otaczającymi go łąkami i bagnami oraz stanowiska kłoci wiechowatej (Cladium mariscus). Początkowo zajmował 33,34 ha. Powierzchnię skorygowano w 1967 podczas prac urządzania lasu. Przyroda Jezioro otaczają torfowiska i lasy, z bogatą roślinnością torfowisko-łąkową (m.in. zbiorowisko Cladietum marisci), którą tworzą m.in. rosiczki, żurawina, tłustosz, wełnianka i skrzypy. Brzegi porasta trzcina, sitowie, pałka wodna i kłoć wiechowata. Wśród roślin pływających spotkać można: grzybień biały, grążel żółty i rdestnicę pływającą. Zbiornik otaczają też łozowiska wierzby szarej, płaty olsu ze smugami łęgu, a także zbiorowisko zastępcze grądu środkowoeuropejskiego. Ptactwo wodne licznie reprezentowane jest przez dzikie kaczki (krzyżówka, ogorzałka, rdzawogłowa), bąki, łyski, perkozy dwuczube i kurki wodne. Podstawa prawna Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 14 września 1959 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M.P. z 1959 r. Nr 90, Poz. 487 Zarządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, Monitor Polski z 1968 r, Nr 27, Poz. 176 Obwieszczenie Wojewody Wielkopolskiego z dn. 4.10.2001 r. w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dn. 31.12.1998 r. Zarządzenie Nr 13/09 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 5 października 2009 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Jezioro Dębiniec” zmienione przez: Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 20 czerwca 2017 r. zmieniające zarządzenie w sprawie rezerwatu przyrody „Jezioro Dębiniec” Przypisy
Rezerwat przyrody Jezioro Francuskie

Rezerwat przyrody Jezioro Francuskie – wodny rezerwat przyrody położony w województwie warmińsko-mazurskim, w Parku Krajobrazowym Wzgórz Dylewskich, w gminie Ostróda. Powierzchnia rezerwatu wynosi 15,05 ha (akt powołujący podawał 13,64 ha). Rezerwat został utworzony w 1963 roku, m.in. w celu ochrony wierzby borówkolistnej. Rezerwat utworzono na stoku Dylewskiej Góry. Obejmuje swoim zasięgiem niewielkie, śródleśne Jezioro Francuskie. Według legendy w czasie kampanii napoleońskiej chłopi utopili w jeziorze kilku Francuzów w odwecie za krzywdę wyrządzoną miejscowej dziewczynie, co znalazło odbicie w nazwie jeziora. Powierzchnia jeziora wynosi 2,93 ha, pozostałą część rezerwatu zajmuje przyległy las. Zbocze południowo-wschodniej części jeziora porośnięte jest buczyną pomorską liczącą ok. 170 lat. Najliczniej występującym gatunkiem drzew w rezerwacie są buk oraz pojedynczo występujące świerki (wys. 35 m), grab, dąb, brzoza, i osika w różnym wieku. W rezerwacie napotkać można również rośliny takie jak widłak, wawrzynek wilczełyko, turzyce, wełnianka wąskolistna i wełnianka pochwowata, bobrek trójlistkowy, czermień błotna, rosiczka okrągłolistna, płonniki oraz torfowce. Na terenie rezerwatu odnotowano różne gatunki zwierząt: sarny, jelenie, dziki, lisy, borsuki, tchórze, wiewiórki i łasice. Wśród ptaków można wyróżnić: drozdy, dzięcioły, sikory, kowaliki, i pełzacze. Z gadów zaobserwować można żmiję zygzakowatą, zaskrońca, padalca i jaszczurkę zwinkę. Wody jeziora zamieszkują m.in. płocie, szczupaki, leszcze, okonie. Występuje tu też licznie plankton, ślimaki, małże i pijawki. Zobacz też rezerwaty przyrody w Polsce Przypisy
Rezerwat przyrody Jezioro Głębokie

Rezerwat przyrody „Jezioro Głębokie” – wodny rezerwat przyrody w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Biały Bór, 5,7 km na zachód-północny zachód od Białego Boru, po północnej stronie drogi krajowej nr 25 Bobolice-Biały Bór. Został utworzony na mocy zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 21 lipca 1977. Zajmuje powierzchnię 8,61 ha (akt powołujący podawał 8,87 ha). Celem ochrony jest zachowanie ekosystemu śródleśnego jeziora lobeliowego, zagłębionego w niecce, z piaszczystymi, stromymi brzegami porośniętymi wrzosem zwyczajnym (Calluna vulgaris), ze stanowiskami reliktowych gatunków roślin chronionych, takich jak: lobelia jeziorna (Lobelia dortmanna), poryblin jeziorny (Isoëtes lacustris), brzeżyca jednokwiatowa (Littorella uniflora). Rezerwat znajduje się w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Miastko, ale poza gruntami zarządzanymi przez to nadleśnictwo. Nadzór sprawuje Regionalny Konserwator Przyrody w Szczecinie. Rezerwat nie ma aktualnego planu ochrony, posiada natomiast obowiązujące zadania ochronne, na podstawie których jego obszar objęty jest ochroną czynną. Rezerwat leży w granicach dwóch obszarów sieci Natura 2000: siedliskowego „Bobolickie Jeziora Lobeliowe” PLH320001 i ptasiego „Ostoja Drawska” PLB320019. 3,3 km na północny zachód znajduje się rezerwat przyrody „Jezioro Szare”, 4,4 km na północny zachód rezerwat przyrody „Jezioro Piekiełko”, 5,5 km na zachód-południowy zachód rezerwat przyrody „Jezioro Kiełpino”. Przypisy
Jezioro Iłowatka (rezerwat przyrody)

Rezerwat przyrody „Jezioro Iłowatka” – wodny rezerwat przyrody w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Biały Bór. Znajduje się 0,3 km na północny zachód od Cybulina, 3,5 km na północ od Sępolna Wielkiego, 0,4 km na zachód od południowo-zachodniego skraju Jeziora Bobięcińskiego Wielkiego. Został utworzony na mocy zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 21 lipca 1977. Zajmuje powierzchnię 20,02 ha (akt powołujący podawał 14,73 ha). Celem ochrony jest zachowanie ekosystemu jeziora lobeliowego, ze stanowiskami reliktowych gatunków roślin chronionych, takich jak: lobelia jeziorna (Lobelia dortmanna), poryblin jeziorny (Isoëtes lacustris), brzeżyca jednokwiatowa (Littorella uniflora). Rezerwat znajduje się w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Okolice Żydowo-Biały Bór oraz dwóch obszarów sieci Natura 2000: siedliskowego „Jezioro Bobięcińskie” PLH320040 i ptasiego „Ostoja Drawska” PLB320019. Leży w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Polanów, ale poza zarządzanymi przez nie gruntami. Nadzór pełni Regionalny Konserwator Przyrody w Szczecinie. Rezerwat nie ma aktualnego planu ochrony, posiada natomiast obowiązujące zadania ochronne, na podstawie których jego obszar objęty jest ochroną ścisłą. 0,5 km na zachód prowadzi znakowany zielony szlak turystyczny z Białego Boru do Polanowa. Przypisy
Rezerwat przyrody Jezioro Kamień

Jezioro Kamień – wodny rezerwat przyrody na obszarze Pojezierza Bytowskiego, w gminie Miastko (powiat bytowski, województwo pomorskie). Ochronie rezerwatu podlega przepływowe jezioro lobeliowe Kamień (Kamień Duży, kaszb. Jezoro Kamińsczé) oraz fragment torfowiska przejściowego. Rezerwat został utworzony zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 11 kwietnia 1985 na powierzchni 50,57 ha w celu „zachowania jeziora lobeliowego z reliktową roślinnością”. Zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gdańsku z dnia 4 listopada 2014 wyznaczono wokół rezerwatu otulinę o powierzchni 163,64 ha, którą stanowią otaczające jezioro grunty leśne. Ponadto zmieniono też cel ochrony na „zachowanie jeziora lobeliowego wraz z jego charakterystyczną roślinnością oraz populacjami cennych gatunków roślin i zwierząt”. Przez akwen jeziora przepływa rzeka Brda. Wraz z sąsiednimi jeziorami Smołowym i Orle tworzy zespół rezerwatów wodnych na obszarze źródliskowym Brdy. Najbliższymi miejscowościami są Lubkowo i Przęsin. Rezerwat „Jezioro Kamień” znajduje się w granicach obszaru siedliskowego sieci Natura 2000 „Miasteckie Jeziora Lobeliowe” PLH220041 oraz Obszaru Chronionego Krajobrazu Źródliskowy Obszar Brdy i Wieprzy na wschód od Miastka. Rezerwat jest położony w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Miastko, ale na gruntach Skarbu Państwa w zarządzie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku. Otulina rezerwatu leży na gruntach leśnych Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Miastko oraz gruntach prywatnych. Na mocy obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2016 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Nadzór nad rezerwatem sprawuje Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Gdańsku. Przypisy
Rezerwat przyrody Jezioro Jasne

Rezerwat przyrody „Jezioro Jasne” – rezerwat florystyczny o powierzchni 14,59 ha, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, w gminie Myślibórz oraz w powiecie pyrzyckim, w gminie Lipiany. Rezerwat położony wśród pól uprawnych i nieużytków, 1 km na północny wschód od Derczewa, 6,5 km na północny zachód od Lipian i 1 km na zachód od drogi krajowej nr 3. Został utworzony na mocy Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 23 stycznia 1973 r. Celem ochrony jest zachowanie stanowiska najmniejszej rośliny naczyniowej wolfii bezkorzeniowej (Wolfia arrhiza) oraz wielu innych rzadkich gatunków roślin wodnych. Ze zwierząt można tu spotkać: bociana białego (Ciconia ciconia), błotniaka stawowego (Circus aeruginosus), zimorodka (Alcedo atthis), traszkę grzebieniastą (Triturus cristatus), kumaka nizinnego (Bombina bombina), wydrę (Lutra lutra) i norkę amerykańską (Mustela vison). Przypisy
Rezerwat przyrody Jezioro Kiełpino

Rezerwat przyrody „Jezioro Kiełpino” – wodny rezerwat przyrody w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Szczecinek, 2,0 km na północny wschód od Grąbczyna, 3,3 km na południe-południowy wschód od Porostu. Obejmuje cały obszar jeziora Kiełpino wraz z jego strefą brzegową. Został utworzony na mocy zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 12 lipca 1974, na powierzchni 49,38 ha. Zarządzeniem Nr 21/2012 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie z dnia 7 września 2012 zmieniono jego powierzchnię na 47,10 ha. Celem ochrony jest zachowanie ekosystemu jeziora lobeliowego, ze stanowiskami reliktowych gatunków roślin chronionych, takich jak: lobelia jeziorna (Lobelia dortmanna), poryblin jeziorny (Isoëtes lacustris), brzeżyca jednokwiatowa (Littorella uniflora). Rezerwat znajduje się w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Bobolice (obręb leśny Bobolice, leśnictwo Żubrowo), ale poza gruntami w zarządzie nadleśnictwa. Nadzór sprawuje Regionalny Konserwator Przyrody w Szczecinie. Na mocy obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2009 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Rezerwat leży w granicach obszaru siedliskowego sieci Natura 2000 „Bobolickie Jeziora Lobeliowe” PLH320001. Przypisy
Rezerwat przyrody Jezioro Kośno

Rezerwat przyrody Jezioro Kośno – rezerwat krajobrazowy utworzony w 1982 roku. Zajmuje powierzchnię 1253,8 ha (akt powołujący podawał 1232,85 ha). Obejmuje duże jezioro eutroficzne Kośno otoczone lasami. Rezerwat jest ostoją ptactwa wodnego i drapieżnego. Położony jest w woj. warmińsko-mazurskim na terenie gmin Purda i Pasym, niewielki skrawek rezerwatu leży na terenie gminy Jedwabno. Zarządcą jest nadleśnictwo Olsztyn i Jedwabno. W rezerwacie dominuje sosna (90,53% powierzchni leśnej). Występują także brzoza, świerk, olcha. Okoliczne miejscowości: Łajs, Tylkowo. Zobacz też rezerwaty przyrody w Polsce Przypisy
Rezerwat przyrody Jezioro Krasne

Rezerwat przyrody Jezioro Krasne – wodny rezerwat przyrody położony na Równinie Charzykowskiej, na obszarze gminy Przechlewo, powiat człuchowski, województwo pomorskie. Obszar rezerwatu wynosi 42,62 ha i obejmuje akwen jeziora lobeliowego (humotroficznego oligo-mezohumusowego) Krasno (kaszb. Jezoro Krôsné) o powierzchni 29,43 ha oraz otaczające je torfowiska i lasy. W celu zabezpieczenia rezerwatu przed zagrożeniami zewnętrznymi wyznaczono otulinę o powierzchni 55,50 ha. Rezerwat został powołany na mocy Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 10 listopada 1976. Początkowo zajmował 28,00 ha i obejmował samo jezioro. Został powiększony Zarządzeniem Nr 25/2011 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gdańsku z dnia 28 września 2011. Celem ochrony w rezerwacie, według obowiązującego aktu prawnego, jest „zachowanie jeziora lobeliowego oraz przylegających do niego torfowisk i lasów bagiennych, wraz z ich charakterystycznymi biocenozami oraz populacjami cennych gatunków roślin i zwierząt”. Występują tu stanowiska znajdujących się pod ochroną elismy wodnej, poryblina jeziornego, lobelii jeziornej, brzeżycy jednokwiatowej, jeżogłówki pokrewnej, bagna zwyczajnego, modrzewnicy zwyczajnej i żurawiny błotnej. Faunę reprezentują m.in. ważki, jaszczurki, żaby, traszki, żurawie, czaple czy gągoły. Jezioro jest w zarządzie Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (wcześniej Agencji Nieruchomości Rolnych). Pozostałym terenem zarządza Nadleśnictwo Niedźwiady. Na mocy obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2012 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Nadzór nad rezerwatem sprawuje Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Gdańsku. Rezerwat wraz z otuliną leży w obszarze o znaczeniu wspólnotowym „Jezioro Krasne” PLH220035, a wraz z nim na Obszarze Chronionego Krajobrazu Fragment Borów Tucholskich. Najbliższymi miejscowościami są Krasne, Lipczynek i Nowa Wieś. Przypisy