NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Warszawie (Śródmieście)

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii św. Barbary w Warszawie (dekanat śródmiejski archidiecezji warszawskiej). Znajduje się w przy ulicy Wspólnej w dzielnicy Śródmieście. Historia Pierwszy kościół pod tym wezwaniem powstał z funduszy Tekli Rapackiej na terenach dawnego cmentarza Świętokrzyskiego. Budowę rozpoczęto w marcu 1883 roku, a ukończono w czerwcu 1886 roku. Aktu konsekracji dokonał arcybiskup warszawski Wincety Popiel. Kościół wzniesiono według planów i pod kierun­kiem budowniczego Edwarda Cichockiego, przy współudziale w pracach budowlanych budowniczego Józefa Dziekońskiego. Był zbudowany w stylu romańskim z cegły, bez tynku, w kształcie krzyża łacińskiego, z użyciem kamienia ciosowego na kolumny, pinakle, część gzymsów i pokrycie skarp kościoła. Na przecięciu ramion kościoła wznosiła się piękna kopuła. W nazwach bocznych znajdował się szereg małych kapliczek z ołtarzami, utrzymanymi ściśle w stylu romańskim. Sklepienia wzniesiono z że­brami z cegły modelowej na wapno i cement, filary również z cegły modelowej prasowanej. W wielkim ołtarzu, zbudowa­nym przez Gustawa Wernera, kosztem Marii hrabiny Przeździeckiej, znajdowały się obrazy mozaikowe śś. Piotra i Pawła, oraz św. Leona X, sprowadzone umyślnie z Wenecji. Po wybuchu II wojny światowej w 1939 roku uległ zniszczeniu dach kościoła i częściowo sklepienie. Zniszczenia naprawiono jeszcze w czasie okupacji. W 1944 roku po upadku powstania warszawskiego, specjalne niemieckie oddziały niszczycielskie (Vernichtungs Kommando) po zdetonowaniu ładunków wybuchowych umieszczonych poniżej posadzki kościoła doprowadziły do jego całkowitego zniszczenia. Tuż po zakończeniu działań wojennych w 1945 roku rozpoczęto odgruzowywanie ocalałych fundamentów tak, że w dniu 7 września 1946 roku arcybiskup Antoni Szlagowski, poświęcił i położył „pierwszą cegłę” na fundamentach. Projektantem nowego kościoła był architekt Stanisław Marzyński, profesor wydziału architektury Politechniki Warszawskiej, znany m.in. z odbudowy archikatedry świętego Jana na Warszawskiej Starówce, a także budowy wielu świątyń w Polsce. Prace budowlane były wykonywane stopniowo, w pierwszej kolejności zostały zbudowane: część frontonu oraz pierwsza połowa transeptu. Prace te dobiegły końca w dniu 5 grudnia 1948 roku. Tę część kościoła poświęcił w tym dniu biskup Zygmunt Choromański. Ostatecznie prace zostały zakończone w dniu 17 listopada 1957 roku, kiedy to powstała część zasadnicza świątyni razem z prezbiterium. Tę część z kolei poświęcił kardynał Stefan Wyszyński, Prymas Polski, który 4 października 1979 r. dokonał konsekracji świątyni. Przypisy
St. Ägidius (Inowłódz)

Die Rundturmkirche St. Ägidius ist eine römisch-katholische Kirche in Inowłódz, Bistum Łowicz, Polen. Geschichte Ladislaus Herman stiftete die Kirche im Jahr 1082. Nach anderer Ansicht war Boleslaus Schiefmund vor 1138 der Stifter. Jan Długosz gibt das Jahr 1086 als Stiftungsdatum an. Die Kirche wurde im romanischen Stil als Wehrkirche zusammen mit einem Benediktinerinnenkloster erbaut. Das Kloster wurde während des Mongolensturms 1241 zerstört. Die Kirche überdauerte, wurde jedoch ab 1520 dem Verfall preisgegeben. 1790 wurde sie restauriert, jedoch bereits 1793 von preußischen Soldaten geplündert. Die Kirche verfiel im 19. Jahrhundert zusehends. Weitere Schäden brachte der Erste Weltkrieg. Schließlich wurde sie in den Jahren 1936 bis 1938 von Adolf Szyszko-Bohusz rekonstruiert. Weblinks Literatur Z. Świechowski, Sztuka polska. Romanizm, Warszawa, 2006.
St. Giles' Church, Inowłódz

St. Giles-Church in Inowłódz (Polish: Kościół św. Idziego, German: St. Ägidius) is a church in Poland. According to later inscription (presumably from 17th century) founded in 1082 by Władysław I Herman as thanks for birth of his son Bolesław III Wrymouth. Actually it was founded probably not later than in 1138 by Hemran's son, Bolesław III Wrymouth. The church was restored between 1924 and 1926 and thoroughly between 1936 and 1938 with raising of the tower by one storey. The restorations changed the architecture of the church. External links Church in Inowłódz in sztuka.net (in Polish)
Kościół św. Jana Ewangelisty w Pińczowie

Kościół św. Jana Ewangelisty w Pińczowie – kościół farny pw. św. Jana Ewangelisty usytuowany w centrum Pińczowa, na rogu Rynku. Wchodzi w skład dawnego zespołu klasztornego oo. paulinów. Pierwotnie gotycki, w XVII w. przebudowany w stylu manierystycznym. W latach 1551–1586 zbór kalwiński. Historia Pierwotną świątynię wzniesiono w stylu gotyckim. Współcześnie zachowała się z niej kruchta zachodnia ze sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Na zworniku sklepienia umieszczony jest herb Oleśnickich Dębno. Kościół przebudowano w XVII w. w stylu manierystycznym. Zachodnia fasada świątyni wybudowana w 1642 r. zwieńczona jest wczesnobarokowym szczytem. Kościół składa się z trzech naw i ma układ bazylikowy. Prezbiterium jest zamknięte półkoliście i nieco węższe i niższe od nawy. Od północy przylega do niego przybudówka, z zakrystią na parterze oraz dawną biblioteką i oratorium zakonnym na piętrze. W latach 1720–1723 do południowej nawy dobudowano kaplicę Aniołów. Ma ona kształt kwadratu i jest przykryta kopułą z latarnią. Wewnątrz gotyckiej kruchty znajduje się późnorenesansowy nagrobek Anny z Łaszczów Juszczykowej oraz jej dzieci, z 1618 r. Sklepienia naw i prezbiterium kościoła pokryte są dekoracją stiukową. Późnobarokowe wyposażenie kościoła (w tym m.in. ołtarz główny i 9 ołtarzy bocznych) pochodzi z lat 40. XVIII w. W prezbiterium znajdują się popaulińskie stalle z XVII w. przyozdobione rzeźbami Chrystusa, Maryi i apostołów. Organy świątyni pochodzą z 1757 r., wykonał je Wojciech Szyplewski z Krakowa. Przed kościołem ulokowana jest barokowa dzwonnica z lat 1685–1691 z zachowanymi dzwonami gotyckimi, w tym z jednym ufundowanym przez biskupa Zbigniewa Oleśnickiego. W drugiej połowie XVI wieku za sprawą Mikołaja Oleśnickiego Pińczów stał się ośrodkiem reformacji. Wówczas w roku 1551 paulini musieli opuścić miasto. Do paulinów kościół wrócił po tym jak w roku 1586 biskup krakowski Piotr Myszkowski wykupił miasto. W kościele pochowany jest Jan Łaski, pastor i teolog protestancki, działacz polskiej reformacji. Przypisy Bibliografia MichałM. Jurecki MichałM., GrzegorzG. Matyja GrzegorzG., Ponidzie. W świętokrzyskim stepie, Kraków: „Bezdroża”, 2004, ISBN 83-89676-16-8, OCLC 830623047 . Linki zewnętrzne Archiwalne widoki kościoła w bibliotece Polona
St. John Cantius 3rd Secondary School in Poznań

St. John Cantius School is a high school in Poznań, Poland named after the scholar and theologian St. John Cantius. It was founded in 1920 by Gotthilf Berger, Edward Raczyński and Hipolit Cegielski, in place of the German-language high school previously known as Friedrich Wilhelm Gymnasium, in honor of Frederick III. Between 1853 and the First World War the Polish-German sections of the school were known also as the Real School and the Berger Gymnasium after G. Berger. Some notable alumni include: Florian Marciniak, Władysław Niegolewski, Zbigniew Zakrzewski, Xaver Scharwenka and Zygmunt Gorgolewski. Noted faculty members included Hermann Loew and Karol Libelt. Sources Official site of Poznań city Official site of Wielkopolska
Kasimirkirche (Warschau)

Die St.-Kasimir-Kirche in Warschau (polnisch Kościół św. Kazimierza, auch Kościół Sakramentek) ist eine Barockkirche in der polnischen Hauptstadt. Sie befindet sich am Neustädtischen Markt (poln. Rynek Nowego Miasta), in der Warschauer Neustadt (poln. Nowe Miasto), einem Stadtteil, der an den Stadtmauern der Altstadt beginnt und sich entlang der Weichselböschung ausbreitet. Die Kirche entstand aufgrund einer Stiftung der Königin Marie Casimire Louise de la Grange d’Arquien, Gemahlin des Königs Johann III. Sobieski als Klosterkirche der von ihr nach Polen eingeladenen Benediktinerinnen vom Heiligsten Sakrament. Das Bauwerk ist (neben der Antoniuskirche im Stadtteil Czerniaków) die einzige Warschauer Barockkirche mit dem zentralen Grundriss eines griechischen Kreuzes. Sie wurde nach dem Entwurf des niederländischen Architekten Tylman van Gameren unter der Aufsicht des königlichen Hofarchitekten Agostino Locci des Älteren errichtet. Die Bauarbeiten begannen 1688 und dauerten bis 1692, die Ausstattung dauerte fast ein Jahrhundert lang. Die neben der Kirche befindliche Residenz von Adam Kotowski, ebenfalls ein Werk von Tylman van Gameren, ließ die Königin zum Kloster umbauen. 1740 wurde ein neues Klostergebäude nach dem Entwurf des italienischen Architekten Antonio Solari, gestiftet von der Familie Radziwiłł, errichtet. Die Kirche entstand in der Gestalt eines achteckigen Raumes mit vier kurzen Armen, die die Arme des griechischen Kreuzes bildeten. Der ebenfalls achteckige Tambour trug eine achteckige Kuppel, gekrönt mit einer Laterne mit Königskrone und Kreuz an der Spitze. Die Fassaden wurden durch toskanische Pilaster gegliedert, die an den Enden der Kreuzarme das Gebälk mit Tympana tragen. Die Fenster wurden hoch angebracht, um darunter Platz für Altäre zu schaffen. Die Kirche überdauerte die Belagerung Warschaus 1939 unversehrt. Während des Warschauer Aufstandes 1944 versammelten sich in der verbrannten, aber noch nicht eingestürzten Kirche Anwohner in der Hoffnung, dass das Gotteshaus während der Luftangriffe verschont bliebe. Am 31. August um 15 Uhr beim Angriff der Luftwaffe trafen Fliegerbomben die Kuppel. Die Trümmer begruben etwa 1000 Zivilisten, darunter Verwundete und Nonnen. Die Schäden umfassten 80 Prozent der Bausubstanz. Mit Hilfe der erhaltenen Entwürfe van Gamerens und der Vermessungszeichnungen der Architekturstudenten 1925–1933 wurde der Wiederaufbau begonnen. Den Entwurf erstellte 1945 die Architektin Maria Zachwatowicz. Der Wiederaufbau erfolgte in den Jahren 1948 bis 1952. Von der ursprünglichen Ausstattung des Kirchenraumes ist nur das Grabmal der Marie Caroline de Bouillon erhalten. Die Kirche wurde am 1. Juli 1965 und 6. März 2007 unter A-744 in das Verzeichnis der Baudenkmäler der Woiwodschaft Masowien eingetragen. Einzelnachweise Weblinks Sztuka.pl (polnisch) Benediktinerinnen vom Heiligsten Sakrament (polnisch)
Église Saint-Casimir de Varsovie

L’église Saint-Casimir (en polonais : Kościół świenta Kazimierza) est une église catholique située à Varsovie en Pologne. Histoire La reine Marie Casimire récupère le palais Kotowski, construit par Tylman van Gameren en 1682, pour le transformer en monastère de religieuses bénédictines en 1688. Sa petite-fille Marie-Charlotte Sobieska y est enterrée dans un tombeau sculpté par Lorenzo Mattielli. Détruite par un bombardement allemand en 1944, elle sera reconstruite dans son état initial de 1948 à 1952. Monument de la Duchesse de Bouillon Marie-Charlotte Sobieska Images Articles connexes Cathédrale Saint-Florian (Varsovie) Notes et références Liens externes (pl) kościół pw. św. Kazimierza (pl) Tylman van Gameren, architecte de Varsovie (en) Description et images de l'église. Portail de la Pologne Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme
Igreja de São Casimiro

A Igreja de São Casimiro é um local de culto localizada na Cidade Nova em Varsóvia, na Polónia, construída entre 1688 e 1689 e reconstruída entre 1949 e 1955. É um monumento barroco com planta central, um projecto do eminente arquiteto Tylman Gameren. Na praça em frente à igreja existe um poço antigo. História A rainha Marie Casimire tomou conta do Palácio Kotowski, construído por Tylman van Gameren em 1682, e transformou-o num mosteiro de freiras beneditinas em 1688. A sua neta Marie-Charlotte Sobieska está ali sepultada num túmulo esculpido por Lorenzo Matt ielli. Destruído por um bombardeamento alemão em 1944, foi reconstruído no seu estado original de 1948 a 1952. Referências
St. Mary's Cathedral, Gorzów Wielkopolski

St. Mary's Cathedral (Polish: Katedra w Gorzowie Wielkopolskim), in full the Cathedral of the Assumption of the Blessed Virgin Mary (Polish: Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny), is a Romanesque-Gothic cathedral in Gorzów Wielkopolski, Poland, seat of the Roman Catholic Diocese of Zielona Góra-Gorzów. It is one of the most precious and distinctive landmarks of Gorzów Wielkopolski. History Gorzów Cathedral is the oldest building in the Polish city of Gorzów Wielkopolski. It was founded at the end of the 12th century on the site of the city's former church. The church changed its denomination to Protestantism in 1537, which was changed back in 1945 when the city became again part of Poland. The church was named a cathedral on December 12, 1945. The cathedral houses a painting of the Assumption of the Virgin Mary from the altar of the Church of the Assumption of the Blessed Virgin Mary in Buchach. On 1 July 2017 a fire broke out in the tower of the cathedral. Architecture The cathedral was constructed in the gothic style, although it also includes romanesque elements. Gallery External links Sacred Restorations: Polish Cathedrals Built Anew References
Catedral basílica de la Asunción de la Virgen María (Gorzów Wielkopolski)

La Basílica Catedral de la Asunción de la Virgen María ​ (en polaco: Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny ) se encuentra ubicada en Gorzów Wielkopolski,​ Polonia​ y es la sede de la diócesis de Zielona Góra-Gorzów. La catedral de Gorzów es el edificio más antiguo de la ciudad polaca de Gorzow Wielkopolski. Fue fundada a finales del siglo XII en el sitio donde antes estuvo la antigua iglesia de la ciudad. La iglesia cambió su denominación al protestantismo en 1537, pero regresó al catolicismo en 1945 cuando la ciudad fue cedida a Polonia. La iglesia fue nombrada una catedral el 12 de diciembre de 1945. En la catedral se encuentra la imagen de la Asunción de la Virgen María igual que en la Iglesia de la Asunción de la Virgen María en Buchach. Véase también Iglesia católica Catedral de la Asunción de la Virgen Referencias
Cattedrale dell'Assunzione della Beata Vergine Maria (Gorzów Wielkopolski)

La cattedrale dell'Assunzione della Beata Vergine Maria (in polacco: Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) è la cattedrale cattolica della città di Gorzów Wielkopolski, in Polonia, e sede della diocesi di Zielona Góra-Gorzów. Storia L'attuale chiesa cattedrale è il più antico edificio di Gorzów Wielkopolski. È stata costruita nella seconda metà del XIII secolo come chiesa parrocchiale. Originariamente progettata come basilica romanica, ha in seguito assunto un aspetto gotico. La forma originale della chiesa ha subito tuttavia solo lievi cambiamenti nel corso degli anni. Nel XV secolo è stato costruito il presbiterio, nel XVII interventi sulla massiccia torre e poco dopo le due cappelle gotiche. La torre fu costruita a cavallo del XIII e XIV secolo, ad ovest del corpo centrale della chiesa, originariamente aveva solo cinque degli attuali sette piani. I più significativi cambiamenti nella struttura della cattedrale hanno avuto luogo negli interni, che vennero gradualmente modificati a partire dal 1537, per rispondere alle esigenze della chiesa evangelica, cui era passata la chiesa. In tale epoca venne creato l'altare manierista con una scena della crocifissione nella parte centrale e le figure dei dodici apostoli sui lati. Vennero eliminati gli altri altari precedentemente presenti e le sculture. Nel 1945 la città di Gorzów fu trasferita alla Polonia e la chiesa restituita al culto cattolico ed elevata a cattedrale il 12 dicembre dello stesso anno. Tra gli anni 1953 e 1956 la cattedrale fu riadattata alle esigenze della fede cattolica. Nel 1997 ha ricevuto la visita di papa Giovanni Paolo II. Riparazioni importanti si sono avute negli anni 1561, 1566, 1821-1822, 1902-1909, 1935-1936 , 1953-1956, oltre che nel 1621 e nel 1708 per lavori relativi esclusivamente alla torre. Galleria d'immagini Note Voci correlate Cattedrali in Polonia Chiesa cattolica in Polonia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale dell'Assunzione della Beata Vergine Maria Collegamenti esterni Sito ufficiale, su katedragorzowska.pl. (EN) Cattedrale dell'Assunzione della Beata Vergine Maria, in GCatholic.org.
St. Mary's Church, Katowice

St. Mary's Church in Katowice (Polish: Kościół Mariacki w Katowicach) is one of the oldest churches in Katowice, Poland, dating back to 19th century. This neo-Gothic church is located in the Śródmieście district. The architectural design was entrusted to Alexis Langer, a renowned architect from Breslau (Wrocław). Although the original plans envisioned a much grander scale, the final neo-Gothic building spans 43 meters in length and 31 meters in width. Its most distinctive feature is the 71-meter octagonal tower, a signature trademark of Langer's craftsmanship. History The plans for establishing the Katowice parish date back to the mid-19th century, during the industrialization of Upper Silesia, leading to rapid population growth in the region. In 1858, the Catholics of Katowice began discussions about relocating a wooden church from Biskupice to Katowice (which was then a village). Meanwhile, a timber framing church was erected, later dismantled. The decision to build a larger church was made by the then-Bishop of Wrocław, Heinrich Förster, who, during a visit to the canon in Racibórz in the spring of 1861, appointed Alexis Langer as the architect. The cornerstone for the construction of the church was consecrated in 1862. Initially, the concept of the church was quite monumental. Bishop Förster, recognizing the rapid population growth driven by the development of Silesian mining, instructed the architect to design a massive, three-aisled basilica and provided significant financial support for the project. However, the grandiose plan proved too costly for the still relatively small parish, prompting changes to the architectural design. The main alteration was the reduction of the side aisles to a series of chapels placed between buttresses. Ultimately, a four-bay, single-aisled church with a row of side chapels and passages pierced between the buttresses was constructed, giving the impression of aisles. In the 1970s, the church lost some of its original furnishings, including the main altar and altar rail. In 2001, the stained glass windows underwent thorough conservation. Gallery References
St. Michael the Archangel Church, Ciechocinek

St. Michael the Archangel Church (Polish: Cerkiew św. Michała Archanioła w Ciechocinku) is an Eastern Orthodox church in Ciechocinek, the site of one of the six military Orthodox parishes of the Polish Orthodox Church. The church was built in 1894. As Ciechocinek was a highly popular spa town, the church was supposed to serve the Russian Orthodox people coming there for healing. It was constructed in an unusual Uralian style, thus becoming the only church in Europe imitating directly the wooden churches of the Urals. After Poland regained independence in 1918, the number of Russian visitors to Ciechocinek suddenly diminished and the Orthodox church was converted into a casino and then a warehouse. In this period, the initial interior of the place was entirely destroyed. In 1995, Polish Orthodox military bishop Sawa (Hrycuniak) managed to collect the funds to reopen an Orthodox parish in Ciechocinek. On 6 October 1996, after a renovation, the building was reconsecrated by archbishops Sawa and Szymon (the Orthodox archbishop of Łódź and Poznań), while Mikołaj Hajduczenia become the first rector of the parish. The church has been entirely renovated. The exterior decoration of the church was restored, the whole construction being painted blue, red and yellow. In the interior, a modern white iconostasis was introduced, as there are no information about how had the church been decorated inside before its devastation. A dozen of modern icons has also been put there. According to the local government of Ciechocinek, the Orthodox church is one of the most unusual tourist attractions of the town. It's also one of the rare examples of Russian Orthodox church architecture in modern Poland, most of the churches built in 19th century being destroyed or rebuilt to serve Roman Catholic parishes. Sources Church at Ciechocinek official website
Cerkiew św. Michała Archanioła w Ciechocinku

Cerkiew pod wezwaniem św. Michała Archanioła – zabytkowa prawosławna cerkiew polowa w Ciechocinku. Należy do parafii wojskowej św. Michała Archanioła w Ciechocinku, w Prawosławnym Ordynariacie Wojska Polskiego PAKP. Lokalizacja Cerkiew znajduje się na terenie Wojskowego Szpitala Uzdrowiskowego, przy ulicy Wojska Polskiego 3. Historia Świątynia została wybudowana w 1894 przez górali kaukaskich w stylu zauralskim. Jest to jedyny przykład tego stylu w Europie. Powstanie obiektu było związane z przyjazdami do Ciechocinka rosyjskich kuracjuszy wyznania prawosławnego. Posiada jedną większą kopułę oraz drugą mniejszą. Wewnątrz znajduje się współczesny ikonostas. Ściany wykonane są z bali położonych na siebie bez użycia gwoździ. Na tylnej wewnętrznej ścianie znajduje się napis w języku cerkiewnosłowiańskim „S nami Bog”. Budynek był cerkwią do lat 20. ubiegłego stulecia, gdzie następnie urządzono w niej kasyno ze świetlicą, szkołę, a następnie magazyn. Inicjatorem renowacji obiektu i przywrócenia go do użytku liturgicznego był Prawosławny Ordynariusz Wojska Polskiego arcybiskup Sawa (Hrycuniak). Kamień węgielny pod odbudowywaną świątynię został położony 2 grudnia 1995. 5 października 1996 cerkiew została ponownie konsekrowana przez arcybiskupa Sawę oraz biskupa łódzkiego i poznańskiego Szymona. Stała się wówczas świątynią nowo utworzonej parafii wojskowej. Cerkiew wpisano do rejestru zabytków 4 września 1995 pod nr A/673. 10 listopada 2013 biskup Jerzy (Pańkowski) dokonał odsłonięcia w sąsiedztwie cerkwi tablicy upamiętniającej ofiary katastrofy smoleńskiej z 2010, w tym arcybiskupa Mirona (Chodakowskiego). W 2015 obok cerkwi ustawiono i poświęcono krzyż dziękczynny upamiętniający 120-lecie budowy świątyni i 20-lecie jej reaktywacji. Przypisy