NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Miejski Klub Sportowy Znicz Pruszków

El Miejski Klub Sportowy Znicz Pruszków, conegut abreujadament com a Znicz Pruszków (pol), és un club de futbol de Pruszków, Polònia. Actualment competeix a la I lliga, el segon nivell del sistema de lligues de futbol polonès. Juga els partits a casa a l'estadi Stadion Znicza Pruszków, amb capacitat per a 2000 persones. Jugadors destacats El jugador més conegut del Znicz Pruszków és Robert Lewandowski, que va jugar al Znicz del 2006 al 2008, sent el màxim golejador de la lliga en les dues temporades que va estar al club i ajudant l'equip a aconseguir l'ascens a la I lliga el 2007. Referències Enllaços externs Miejski Klub Sportowy Znicz Pruszków - Lloc web oficial (polonès) Web no oficial (polonès) Znicz Pruszków a 90minut.pl (polonès)
Znicz Pruszków

Znicz Pruszków (offiziell Miejski Klub Sportowy Znicz Pruszków) ist ein polnischer Fußballklub aus Pruszków in der zentralpolnischen Woiwodschaft Masowien. Zurzeit spielt der Verein in der 2. Liga. Seine Heimspiele trägt der Verein im Stadion Znicza Pruszków, welches den Fans rund 2500 Plätze verschafft und sowohl über Flutlicht als auch über Rasenheizung verfügt. Geschichte Der Verein wurde 1923 gegründet und verweilte bis zum Jahre 2005 im unterklassigen Fußball, ehe er in der Saison 2004/05 in der Relegation zum Aufstieg in die zweithöchste polnische Spielklasse gegen den 14-maligen polnischen Meister Ruch Chorzów mit 2:4 und 0:2 unterlag. 2007 gelang dieser Sprung dann jedoch und der Verein etablierte sich in der ersten Saison auf Tabellenrang fünf. In der Saison 2009/10 stieg der Verein wieder ab und spielte mehrere Jahre in der 2. Liga. In der Saison 2015/16 schaffte der Verein als Zweiter den Wiederaufstieg, stieg aber in der nächsten Saison direkt wieder ab. Großes Ansehen erreichte der Verein in Polen durch die Förderung junger Talente wie Robert Lewandowski oder Radosław Majewski und baute sich somit den Ruf einer Talentschmiede auf. Spieler Polen Jacek Gmoch (19??–1959) Polen Radosław Majewski (2002–2006) Polen Daniel Kokosiński (2005–2009) Polen Robert Lewandowski (2006–2008) Polen Adrian Paluchowski (2008, 2012–2014) Senegal Pape Samba Ba (2009) Weblinks Offizielle Webpräsenz (poln.) Inoffizielle Fanseite (poln.) Stadien Znicz Pruszkow (poln.) Einzelnachweise
Znicz Pruszków

Miejski Klub Sportowy Znicz Pruszków (Polish pronunciation: [ˈzɲit͡ʂ ˈpruʂkuf]) is a football club based in Pruszków, Poland. They currently compete in the II liga, the third level of the Polish football league system, after suffering relegation in the 2025–26 season. Players Current squad As of 24 July 2026 Note: Flags indicate national team as defined under FIFA eligibility rules; some limited exceptions apply. Players may hold more than one non-FIFA nationality. Notable players The best known player from Znicz Pruszków is Robert Lewandowski, who played for Znicz from 2006 to 2008, being top scorer of the league in both his seasons in the club and helping the team achieve promotion to the I liga in 2007. Domestic record References External links (in Polish) Official website (in Polish) Unofficial website (in Polish) Znicz Pruszków on 90minut.pl
Znicz Pruszków

Le Znicz Pruszków est un club polonais de football basé à Pruszków qui possèderait selon Football Spotter la pire tribune du monde : une « cage » pour 150 places (5 % de la capacité totale du stade) réservée aux supporters visiteurs. Ce club a aussi accueilli Robert Lewandowski durant la saison 2007-2008, signant par ailleurs le premier contrat professionnel du joueur. Le club évolue traditionnellement dans les divisions inférieures du football polonais, principalement en II Liga (troisième niveau national). Il a toutefois connu plusieurs saisons en I liga, deuxième division polonaise, notamment à la fin des années 2000. Znicz Pruszków est reconnu pour son travail de formation et a révélé plusieurs joueurs ayant ensuite évolué en Ekstraklasa ou à l’étranger. Historique 1923 : fondation du club sous le nom de Klub Sportowy Znicz Pruszków 1928 : le club est renommé TUR Pruszków 19?? : le club est renommé MKS Pruszków 19?? : le club est renommé MKS Znicz Pruszków Au cours de son histoire, le club alterne entre compétitions régionales et nationales. Dans les années 2000, il obtient la montée en deuxième division, ce qui constitue l’une des périodes les plus marquantes de son histoire sportive. Lors de la saison 2007-2008, l’équipe se distingue par ses performances offensives, notamment grâce à Robert Lewandowski, meilleur buteur du championnat cette saison-là. Stade Le club évolue au Stadion Znicza Pruszków, situé à Pruszków. D’une capacité d’environ 2 100 places, l’enceinte est connue pour sa configuration atypique et sa tribune réservée aux visiteurs. Le stade accueille également des rencontres de jeunes sélections et d’équipes locales. Anciens joueurs Robert Lewandowski Igor Lewczuk Liens externes (pl) Site officiel Ressource relative au sport : 90 minut Portail du football Portail de la Pologne
Miejski Klub Sportowy Znicz Pruszków

Il Miejski Klub Sportowy Znicz Pruszków (AFI:[ˈzɲit͡ʂ ˈpruʂkuf]) è una società calcistica polacca con sede nella città di Pruszków. Storia Le origini del club risalgono al 1922, quando fu fondato il Klub Sportowy Victoria. Tuttavia, inizialmente questa società non aveva alcun tipo di registrazione; perciò la data di fondazione della squadra viene considerata il 19 dicembre 1923. Fino al 1925, il Victoria giocava solo partite amichevoli, fino a quando non è stato iscritto alla classe C della Federcalcio distrettuale di Varsavia. Il 6 marzo 1928 ci fu una riunione, in cui venne deciso di trasformare il Victoria in una nuova squadra, il Robotniczy Klub Sportowy Znicz Pruszków. I primi successi arrivarono già l'anno dopo, con la vittoria della classe C e perciò la promozione in classe B. L'anno seguente, il club trionfò anche in quest'ultima e fu ammessa in classe A. Tuttavia, la società era alle prese con problemi finanziari, e perciò ricevette una tantum di 500 złoty. Tre anni dopo, un giocatore dello Znicz, Kazimierz Biernat, vinse la lotteria statale e aiutò la squadra comprando tutta l'attrezzatura sportiva necessaria. La società ha anche altre sezioni sportive, come basket e atletica; in passato c'erano anche quelle di boxe, ciclismo e hockey su ghiaccio, ma per i persistenti problemi finanziari sono state sciolte. Dal 2006 al 2008, nel club ha militato il noto calciatore polacco Robert Lewandowski, che è stato capocannoniere della squadra per entrambe le stagioni. Il club ha militato in I liga, la seconda serie del calcio polacco, dal 2007 al 2010, nella stagione 2016-2017 e vi è dal 2023. Cronistoria Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Miejski Klub Sportowy Znicz Pruszków Collegamenti esterni (PL) Sito ufficiale, su zniczpruszkow.com.pl. (PL) Miejski Klub Sportowy Znicz Pruszków, su 90minut.pl, 90minut.pl.
Znicz Pruszków (piłka nożna)

Znicz Pruszków – polski klub piłkarski z siedzibą w Pruszkowie, od sezonu 2026/2027 występujący w II lidze. Został założony 19 grudnia 1923 roku. Osiągnięcia 1945 – 3. miejsce w I Mistrzostwach Warszawy 1973 – 2. miejsce w Pucharze XX-lecia Trybuny Mazowieckiej w sezonie 2004/05 baraże o wejście do II ligi (przegrana 2:4 i wygrana 2:0 z Ruchem Chorzów, przegrana w dwumeczu) zwycięstwo w Mazowieckim Pucharze Polski 2005/06 (wygrana 3:2 w finale z Mazowszem Płock) 1/16 finału Pucharu Polski 2006/2007 (przegrana 1:2 z Groclinem Grodzisk Wlkp.) 1/16 finału Pucharu Polski 2007/2008 (przegrana 2:5 z Cracovią) pierwsze miejsce w I grupie III ligi w sezonie 2006/07, historyczny awans do II ligi zwycięstwa w Mazowieckim Pucharze Polski 2006/07, 2007/2008 5. miejsce w II lidze polskiej 2007/08 1/16 finału Pucharu Polski 2010/2011 (przegrana 0:1 z Polonią Warszawa) 1/4 finału Pucharu Polski 2014/2015 (przegrana 1:5 i 0:1 z Lechem Poznań) awans do I ligi w sezonie 2015/2016 awans do I ligi w sezonie 2022/2023 Zawodnicy W latach 2006–2008 w Zniczu występował Robert Lewandowski. Wychowankami klubu są: Radosław Majewski, Jacek Gmoch i Dominika Grabowska Sezon po sezonie Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa klubu Profil Znicza Pruszków i wyniki na Flashscore
Знич (футбольный клуб)

«Знич» (пол. Znicz Pruszków) — польский футбольный клуб из Прушкува (Мазовецкое воеводство), основанный в 1923 году. В настоящее время выступает во Первой лиге. Известные игроки Томаш Халас Яцек Гмох Игорь Левчук Роберт Левандовский Радослав Маевский Николай Мисюк Павел Завитовский Выступления по сезонам Руководство клуба Президент: Марек Сливиньский. Вице-президент: Михал Козак. Совет директоров: Лукаш Миланкевич, Марек Миланкевич, Ярослав Крохмал, Рышард Махальский, Ежи Сковроньский, Ярослав Бромек, Яцек Охман. Комитет по аудиту: Анджей Ендрых, Адам Станьчак, Яцек Носек. Примечания Ссылки Официальный сайт клуба
Зніч (Прушкув)

«Зніч Прушкув» (пол. Znicz Pruszków) — професіональний польський футбольний клуб з міста Прушкув. Історія Колишні назви: 1923: КС ТУР Прушкув (пол. KS [Klub Sportowy] TUR Pruszków) 1928: КС Зніч Прушкув (пол. KS Znicz Pruszków) 1939—1945: не виступав 1947: РКС Зніч Прушкув (пол. RKS [Robotniczy Klub Sportowy] Znicz Pruszków) 1950: РКС Колеяж Прушкув (пол. RKS Kolejarz Pruszków) 1955: РКС Зніч Прушкув (пол. RKS Znicz Pruszków) 19??: МКС Зніч Прушкув (пол. MKS [Miejski Klub Sportowy] Znicz Pruszków) У 1923 році був організований клуб, який отримав назву «„ТУР“ Прушкув». У 1927 році змінив назву на «Зніч Прушкув». Команда виступала у змаганнях варшавського округу. У 1939 році клуб припинив існування. Після Другої світової війни клуб відновив діяльність і бере участь у ІІІ лізі Чемпіонат Польщі. У 1948 рішенням польських влад багато клубів розформовано і організовано галузеві клуби на зразок радянських команд. «Зніч» був приписаний до залізничної промисловості і у 1950 році перейменований на «Колеяж Прушкув». У 1955 році повернено історичну назву «Зніч Прушкув». До 2000 року команда виступала в окружних лігах, а у 1966–1972 і 1986–1987 у ІІІ лізі. З 2000 року виступала у ІІІ лізі. У 2007 році клуб дебютував у ІІ лізі, яка по реорганізації системи футбольних ліг у наступному році змінила назву на І ліга. Але після двох сезонів вилетів до ІІ ліги, у якій виступає дотепер. Титули та досягнення Чемпіонат Польщі: 5 місце (1): 2008 (І ліга) Кубок Польщі: 1/16 фіналу (2): 2007, 2008 Відомі футболісти Роберт Левандовський Дмитро Юхимович Посилання Неофіційний сайт [Архівовано 4 травня 2007 у Wayback Machine.] (пол.) Профіль клубу на сайті 90minut [Архівовано 27 квітня 2012 у Wayback Machine.] (пол.)
Zajezierze koło Dęblina

Zajezierze koło Dęblina – stacja kolejowa w Zajezierzu, w woj. mazowieckim, w Polsce. Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca lokalnego. 5 września 2022 zakończył się remont pochodzącego z roku 1921 budynku stacji. Drewniany budynek został przywrócony do pierwotnej formy, ale też dokonano modernizacji – zmieniono funkcję wewnętrznych pomieszczeń i dostosowano obiekt do potrzeb osób niepełnosprawnych. Ciekawostką jest zachowanie wewnątrz kaflowego pieca. Ruch pasażerski Przypisy Linki zewnętrzne Zajezierze koło Dęblina, [w:] Ogólnopolska Baza Kolejowa – bazakolejowa.pl [online] [dostęp 2026-01-24] . Zajezierze koło Dęblina w internetowym rozkładzie jazdy PKP – rozklad-pkp.pl (odjazdy)
Pomnik Początków Miasta Łodzi

Pomnik Początków Miasta Łodzi – pomnik Rajmunda Rembielińskiego w Łodzi u zbiegu alei Politechniki i ulicy Rembielińskiego, przed wejściem do centrum handlowego Nowa Sukcesja. Opis Pomnik składa się z dwóch części. Ponad dwumetrowa rzeźba odlana z brązu przedstawia Rajmunda Rembielińskiego we fraku opierającego się o wielki cyrkiel. Rzeźba została wykonana w Pracowni Rzeźby i Konserwacji Obiektów Zabytkowych ZET-ZET Zbigniewa Władyki według projektu Zofii Władyki-Łuczak . Rzeźba stoi na posadzce zrobionej przez Zakład Obróbki Kamienia LABRADORYT Ludosława Wenerskiego. Składa się z 247 elementów wykonanych z kamienia Nero Zimbabwe oraz blachy kwasoodpornej i przedstawia plan podziału Nowego Miasta Łodzi wykonany w 1823 roku przez Filipa de Viebiga na zlecenie Rembielińskiego . Historia Przez kilkanaście lat Towarzystwo Przyjaciół Łodzi próbowało doprowadzić do skutku postawienie pomnika inicjatorowi Łodzi przemysłowej . W 2013 roku bez powodzenia ubiegano się o sfinansowanie pomnika w ramach Budżetu Obywatelskiego na rok 2014 (L0001) . Jednak w wyniku porozumienia pomiędzy prezesem TPŁ Ryszardem Bonisławskim a Fabryką Biznesu doprowadzono do ufundowania pomnika Rembielińskiego przed wejściem do Centrum Handlowo-Usługowego Sukcesja u zbiegu ulicy Rembielińskiego z aleją Politechniki . Uroczyste odsłonięcia pomnika odbyło się 25 lipca 2015 roku w ramach obchodów 592. Urodzin Miasta Łodzi . Na uroczystości byli obecni prezes TPŁ i senator RP Ryszard Bonisławski, wojewoda łódzki Jolanta Chełmińska, prezes NBP Marek Belka, poseł na Sejm Cezary Grabarczyk, marszałek województwa łódzkiego Witold Stępień, prezydent Miasta Łodzi Hanna Zdanowska, rektor Uniwersytetu Łódzkiego Włodzimierz Nykiel, rektor Politechniki Łódzkiej Stanisław Bielecki . W uroczystości wziął też udział potomek Rajmunda Jakub Rembieliński profesor fizyki z Uniwersytetu Łódzkiego . 19 listopada Zakład Obróbki Kamienia LABRADORYT za posadzkę pomnika został wyróżniony nagrodą specjalną Kamień 2015 w kategorii Kamień w obiektach architektonicznych miesięcznika Świat Kamienia . Przypisy Bibliografia Zadania zgłoszone do BO – ogólnomiejskie. budzet.dlalodzi.info, 2013-07-29. [dostęp 2015-12-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-07)]. Pomnik Początków Miasta Łodzi odsłonięto przed Sukcesją. dzienniklodzki.pl, 2015-07-26. [dostęp 2015-12-25]. Karolina Skubaczewska: Przed Sukcesją stanął pomnik "początków Łodzi". lodz.wyborcza.pl, 2015-07-25. [dostęp 2015-12-25]. Rajmund Rembieliński ma wreszcie swój pomnik w Łodzi. lodzkie.eu, 2015-07-25. [dostęp 2015-12-25]. KAMIEŃ 2015 WINNERS. swiat-kamienia.pl, 2015-12-02. [dostęp 2015-12-25]. (ang.). Sukcesja – Materiały Prasowe: Mapa Łodzi przed Sukcesją z Nagrodą Specjalną konkursu Kamień 2015. krajobrazmiejski.pl, 2015. [dostęp 2015-12-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-29)].
ORLEN Petrobaltic

ORLEN Petrobaltic S.A. ist eine polnische Erdöl- und Erdgasfördergesellschaft mit Sitz in Danzig. Es wurde als Lotos Petrobaltic gegründet. Unternehmenseigner war die Grupa Lotos. 2022 wurde das Unternehmen, zusammen mit der Grupa Lotos, von PKN Orlen übernommen. Am 6. Dezember 2024 änderte das Unternehmen LOTOS Petrobaltic seinen Namen in ORLEN Petrobaltic. Es erwirtschaftet laut Dun & Bradstreet einen Umsatz von 116 Millionen USD. Hintergrund Grundlage für die Förderung ist das ehemalige RGW-Projekt Petrobaltic. Es diente geologischen Erkundungsarbeiten für Erdöl und Erdgas in der Ostsee und zu Untersuchungen im Festlandssockelbereich. Mit Beginn der Ölkrise suchten die Staaten des Rats für Gegenseitige Wirtschaftshilfe (RGW) nach eigenen Ölquellen und die DDR, Polen und die Sowjetunion gründeten das Projekt Petrobaltic mit Hauptquartier in Danzig. Sie begannen in der Ostsee vor der polnischen Küste nach Öl zu suchen. Im Jahr 1981 wurde durch Petrobaltic Öl gefunden, wegen der Verhängung des Kriegsrechts wurde jedoch nicht mit der Förderung begonnen. Die Kooperation wurde mit dem Ende der DDR eingestellt. Die Förderung begann erst nach dem Ende des RGW-Wirtschaftsbündnisses. Das polnische Unternehmen Lotos Petrobaltic begann mit der Förderung und fördert jährlich 70.000 Tonnen Erdöl aus der Ostsee. Weblinks Petrobaltic: Auf der Suche nach dem Ostsee-Öl NDR-Dokumentation https://www.lotos.pl/en/701/lotos_group/our_companies/lotos_petrobaltic Einzelnachweise
Lotos Petrobaltic

Lotos Petrobaltic S.A. is a Polish oil company. It was set up in November 1990. On 1 January 1999, the firm was transformed in limited liability company and the only shareholder become the State Treasury. The company is the only firm in Poland performing exploration and production of crude oil and gas in the Baltic Sea. B3 oil field is currently in production and has a 2006 production of 1.9 million bbl/year. The company has its head office in Gdańsk. Exploration and exploitation of oil and gas deposits are performed with three drilling platforms: Petrobaltic, Baltic Beta and Jacket. In 2014 Lotos bought new drilling platform (used one from 1989, made in Singapore, transferred from Transocean Offshore Gulf of Guinea Ltd., operating previously in west Africa) for ~ 300 mln. PLN, with cost paid in equal 1/3 pieces by own money, Nordea Bank credit and Agencja Rozwoju Przemysłu SA (ARP) (credit from government related body, with name meaning Agency for developing industry). References External links Official website
Lotos Petrobaltic

Petrobaltic is een Poolse oliemaatschappij die bekend werd door de ontdekking van het verdwenen nazi vliegdekschip Graf Zeppelin. Geschiedenis Het bedrijf werd opgericht in november 1990. Op 1 januari 1999 werd het omgevormd tot een Besloten Vennootschap met als enige aandeelhouder de staat. Tegenwoordig is 69% in handen van Nafta Polska. Het bedrijf is het enige in Polen dat zich bezighoudt met de exploratie en productie van aardolie in de Oostzee. Het hoofdkantoor staat in Gdańsk. Olie- en gasproductie wordt uitgevoerd met drie productieplatforms: Petrobaltic, Baltic Beta en Jacket. Graf Zeppelin Op 12 juli 2006 ontdekte een schip dat voor de Petrobaltic werkte een 265 meter lang wrak vlak bij de haven van Łeba (volgens een bericht van de BBC 55 km noord van Władysławowo) waarvan zij dachten dat het waarschijnlijk de Graf Zeppelin was. Op 26 juli 2006 ging de bemanning van het onderzoeksschip ORP Arctowski van de Poolse marine het wrak in om de identiteit te bevestigen. De dag daarop bevestigde de Poolse marine dat het wrak inderdaad de Graf Zeppelin was. Het wrak ligt 80 meter onder de waterspiegel. Referenties Externe link Petrobaltic pagina
Orlen Petrobaltic

Orlen Petrobaltic SA (wcześniej Lotos Petrobaltic) – polskie przedsiębiorstwo górnicze zajmujące się poszukiwaniem i eksploatacją złóż ropy naftowej i gazu ziemnego oraz kompleksową obsługą logistyczną offshore, obsługą badań morza oraz zarządzaniem flotą. Należało do Grupy Lotos SA. 1 sierpnia 2022 r. Lotos Petrobaltic S.A. wszedł w skład Grupy Orlen. Akcjonariat Głównym akcjonariuszem firmy do 1 sierpnia 2022 roku była Grupa Lotos SA, posiadająca 99,98% akcji. Skarb Państwa i pracownicy posiadają po 0,01%. 1 sierpnia 2022 roku Grupa Lotos została przejęta przez PKN Orlen i doszło do ich fuzji. Eksploatacja Petrobaltic prowadzi działalność w zakresie poszukiwania i wydobycia węglowodorów w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej Morza Bałtyckiego, na lądowym obszarze Litwy oraz szelfie Morza Norweskiego. Sprzęt Firma posiada własne zaplecze sprzętowe służące poszukiwaniu i wydobyciu węglowodorów spod dna morskiego. Głównymi jej aktywami produkcyjnymi są: 5 platform wydobywczych (dwie platformy wiertnicze i trzy platformy eksploatacyjne, w tym jedna bezzałogowa), w tym platforma wydobywcza Baltic Beta, platforma wiertnicza Petrobaltic oraz tankowiec Icarus III. Pod koniec 2013 roku spółka zakupiła nową platformę wiertniczą Lotos Petrobaltic za kwotę 300 mln zł, natomiast obecna platforma Petrobaltic została przebudowana na obiekt wydobywczy. W 2015 roku spółka rozpoczęła prace wydobywcze na złożu B8. W 2025 spółka zakupiła platformę Giant, przeznaczona na pracy na szelfie norweskim. Wydobycie ropy Wyniki wydobycia ropy naftowej przez Lotos Petrobaltic Morze Bałtyckie Spółka posiada wyłączność na poszukiwanie węglowodorów w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej Bałtyku. Petrobaltic jest w posiadaniu koncesji na wydobywanie ropy naftowej oraz towarzyszących im węglowodorów na złożach B3 i B8, na którym obecnie prowadzi prace wydobywcze oraz PG-1. Potencjał złoża B8 jest szacowany na 3,6 mln ton ropy naftowej oraz 432 mln m sześc. gazu. W 2015 roku spółka osiągnęła wydobycie na poziomie ponad 29,7 tys. ton ropy naftowej, a w 2016 wyniosło ono 117,3 tys. ton. Ropa ze złoża jest transportowana tankowcami, a gaz jest transportowany gazociagiem do Władysławowa. Elektrociepłownia Władysławowo W ramach zagospodarowania wydobywanego wraz z ropą naftową na złożu B3 gazu ziemnego Petrobaltic powołał do życia spółkę Energobaltic, będącą operatorem Elektrociepłowni Władysławowo. Dostarcza ona ciepło dla miasta, produkuje energię elektryczną oraz rafinuje płynne pozostałości gazu ziemnego. Elektrociepłownia połączona jest z platformą Baltic Beta podmorskim rurociągiem gazowym. Zobacz też RV St. Barbara Przypisy
Lubliniec railway station

Lubliniec railway station is a railway station in Lubliniec, Silesian Voivodeship, Poland. As of 2022, it is served by Polregio (local and InterRegio services) and PKP Intercity (EIP, InterCity, and TLK services). Train services The station is served by the following services: Express Intercity Premium services (EIP) Warsaw - Wrocław Express Intercity services (EIC) Warsaw - Wrocław Intercity services (IC) Warszawa - Częstochowa - Opole - Wrocław Intercity services (IC) Białystok - Warszawa - Częstochowa - Opole - Wrocław Intercity services (TLK) Warszawa - Częstochowa - Lubliniec - Opole - Wrocław - Szklarska Poręba Górna Regional Service (PR) Częstochowa – Lubliniec Regional Service (PR) Częstochowa – Lubliniec - Kluczbork - Namysłów Regional Service (PR) Wrocław - Oleśnica - Kluczbork - Lubliniec Regional Service (PR) Lubliniec - Tarnowskie Góry Regional Service (KŚ) S8 Lubliniec - Tarnowskie Góry - Bytom - Katowice Regional Service (KŚ) S13 Częstochowa – Lubliniec References Station article at koleo.pl
Lubliniec (stacja kolejowa)

Lubliniec – stacja kolejowa w Lublińcu, w województwie śląskim w Polsce. Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca lokalnego. Ruch pasażerski Krótki opis Stacja znajduje się obok dworca głównego PKS w Lublińcu, przy pl. Niepodległości, na skraju dzielnicy Śródmieście Wschodnie. W 2012 roku rozpoczął się remont całego dworca, który pochłonął 2,5 mln zł. Przypisy Linki zewnętrzne Lubliniec w Atlasie Kolejowym Europy Środkowej – atlaskolejowy.net Lubliniec, [w:] Ogólnopolska Baza Kolejowa – bazakolejowa.pl [online] [dostęp 2026-01-24] .
Люблинец (станция)

Люблинец (пол. Lubliniec) — узловая железнодорожная станция в городе Люблинец, в Силезском воеводстве Польши. Имеет 4 платформы и 4 путей. Относится по классификации к категории C, т.е. обслуживает от 300 тысяч до 1 миллиона пассажиров ежегодно. Станция построена в 1884 году, когда город Люблинец (нем. Lublinitz, Люблиниц) был в составе Германской империи. Ссылки Информации в базе atlaskolejowy.pl (пол.) Информации в базе bazakolejowa.pl (пол.) Информации и фотографии в базе fotopolska.eu (пол.)
Trzebież Szczeciński

Trzebież Szczeciński – stacja kolejowa położona we wsi Trzebież (powiat policki, województwo zachodniopomorskie). Informacje ogólne Jest ostatnią stacją kolejową położoną na linii 406 prowadzącej ze Szczecina Głównego. Zlokalizowana przy skrzyżowaniu ul. Dworcowej i WOP-u (droga wojewódzka nr 114). Tuż przy stacji znajdują się: nieczynna już lokomotywownia (mimo wpisania na listę zabytków rozebrana niemal całkowicie w połowie 2011) oraz budynek dworcowy – obecnie zamknięty. Kilka metrów za przejazdem przez ul. Kościuszki znajdowała się nastawnia Tz, zamknięta w 1998 i ostatecznie rozebrana w 2011. Z Trzebieży prowadzi także bocznica kolejowa do PERN Bazy Paliw nr 7 Trzebież (w lasach Puszczy Wkrzańskiej k. Pienic, przy drodze do wsi Myślibórz Wielki) długości ok. 3,5 km, dawniej istniała także linia do stacji Trzebież Port (długość ok. 1,5 km). Trzebież Port Niemiecka nazwa stacji: Ziegenort Hafen. Nieistniejąca towarowa stacja kolejowa położona przy ul. Kwiatkowskiego przy jednym z nabrzeży portu morskiego w Trzebieży. Linia została otwarta w 1898 i istniała prawdopodobnie do 1945. Zdjęcia Przypisy Linki zewnętrzne Trzebież Szczeciński, [w:] Ogólnopolska Baza Kolejowa – bazakolejowa.pl [online] [dostęp 2026-01-24] .