NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gmach hotelu Nowa Praga w Warszawie

Gmach Hotelu Nowa Praga w Warszawie – socrealistyczny budynek znajdujący się przy ulicy Bertolta Brechta 7 w warszawskiej dzielnicy Praga-Północ na osiedlu Praga II. Historia i architektura Obiekt powstał jako część zabudowy wzniesionego w latach 1949–1955 kompleksu budynków osiedla Praga II, zaprojektowanego przez Jerzego Gieysztora. Jego budowę rozpoczęto w 1956. Początkowo był przeznaczony na hotel robotniczy. W 1961 został przekształcony w hotel miejski. W 1994 w obiekcie były 143 pokoje (1-, 2- i 3-osobowe), znajdowała się restauracja oraz bar Posiada 8 kondygnacji nadziemnych, 1 podziemną. Powierzchnia całkowita wynosi 6482 m². Zainstalowane w nim są 2 windy. Posiada 76 miejsc parkingowych. Pierwotnie hotel nosił nazwę „Nowa Praga”, w 2002 zmodyfikowaną (z użyciem litery „v”) na „Nova Praga”. Później większą część budynku wykorzystywano na cele biurowe (do 2011 siedziba spółki Strabag). Zobacz też Architektura socrealistyczna w Polsce Przypisy Bibliografia Praga Północ. W: Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1966, s. 232-244. Hotel Nowa Praga. W: Encyklopedia Warszawy. red. Bartłomiej Kaczorowski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 265. Czesław Kotela, Rozwój przestrzenny Pragi w okresie 25-lecia PRL, [w:] Dzieje Pragi, red. Józef Kazimierski, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1970
Parlament de Polònia

El Parlament de Polònia (polonès: Parlament Rzeczypospolitej Polskiej) és l'òrgan legislatiu bicameral de la República de Polònia. El componen el Senat (la cambra baixa, de 100 escons) i la Dieta o Sejm (la cambra alta, de 460 escons). Aquesta segona cambra és la que elegeix el primer ministre de Polònia a proposta del president de Polònia. Aquest ens va ser creat el 1989, en el context de les revolucions coetànies al país, seguides de la caiguda de la Unió Soviètica. D'ençà que existeix, té dues cambres diferenciades, tot i que antigament s'anomenava Sejm al parlament en conjunt. Les primeres eleccions parlamentàries van ser el mateix any de fundació i des d'aleshores tenen lloc cada quatre anys. Per a obtenir escons al parlament, als partits polítics els cal almenys un 5 % dels vots; per a les coalicions, en canvi, el mínim és un 8 %. Segons la constitució, correspon al president la tasca de convocar el nou parlament no més tard de 30 dies passades les eleccions parlamentàries. En aquesta sessió, el govern presenta la dimissió per a poder formar el següent. Així doncs, el president li ho encarrega a un dels líders polítics, sovint del partit més votat, que constitueix el primer ministre designat. En els següents 14 dies, el gabinet i el programa que selecciona han de rebre el suport de la majoria de diputats de la Sejm en un procés de vot secret. Si no pot, els parlamentaris han d'elegir un altre candidat a primer ministre; si tampoc aconsegueix el resultat esperat, és el torn del president. Al tercer intent fallit, cal que el president de la nació convoqui novament eleccions parlamentàries. Referències Notes
Parlament Polska

Parlament Polské republiky (polsky Parlament Rzeczypospolitej Polskiej) je dvoukomorový zákonodárný sbor Polska. Je tvořen Sejmem (dolní komora) a Senátem (horní komora). Obě komory sídlí ve Varšavě. V polské ústavě se nehovoří o parlamentu jako o orgánu, ale pouze o Sejmu a Senátu. Členové obou komor jsou voleni v přímých volbách, obvykle každé čtyři roky. Sejm má 460 poslanců, zatímco Senát má 100 senátorů. Aby se zákon stal zákonem, musí jej nejprve schválit obě komory. Při určitých příležitostech svolává maršálek Sejmu Národní shromáždění, společné zasedání členů obou komor. To má většinou ceremoniální charakter a svolává se pouze příležitostně, například k inauguraci prezidenta. Za výjimečných okolností ústava propůjčuje Národnímu shromáždění velké pravomoci a zodpovědnost, například může postavit prezidenta před Státní tribunál (impeachment). V obou jednacích sálech mají členové svá vlastní místa. Senátoři a poslanci jsou vybaveni hlasovacími zařízeními. Národní shromáždění Národní shromáždění (polsky Zgromadzenie Narodowe) je název společného zasedání Sejmu a Senátu. V jeho čele stojí maršálek Sejmu (nebo maršálek Senátu v případě jeho nepřítomnosti). Podle polské ústavy z roku 1997 má Národní shromáždění pravomoci: prohlásit prezidenta za trvale neschopného vykonávat svou funkci z důvodu jeho zdravotního stavu podat obžalobu na prezidenta ke Státnímu tribunálu přijmout vlastní jednací řád. Národní shromáždění je rovněž svoláno, aby: přijalo prezidentský slib vyslechlo prezidentský projev (prezident se však může rozhodnout, že svůj projev přednese buď Sejmu, nebo Senátu). Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Parliament of Poland na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu polský parlament na Wikimedia Commons
Polens parlament

Polens parlament er en fællesbetegnelse for Polens to politiske parlamentskammer, overhuset senatet og underhuset Sejm. Polens parlament har ikke et fællesnavn. Medlemmerne af begge kamre er valg i folkelige afstemninger, for en periode på fire år. Sejm har 460 medlemmer, imens Senatet har 100 senatorer. For at en lov kan vedtages, skal den stemmes igennem begge kamre. Sejm kan dog nedstemme Senatets afvisning af at vedtage et lovforslag. I november 2020 var parlamentet midlertidigt suspenderet officielt grundet coronavirus. Referencer Eksterne henvisninger
Parlamento de Polonia

El Parlamento de Polonia es el órgano legislativo bicameral de la República de Polonia. Lo componen el Senado (el cuarto bajo, de 100 escaños) y la Sejm (el cuarto alto, de 460 escaños).​ Este segundo cuarto es el que elige el primer ministro de Polonia a propuesta del presidente de Polonia. Descripción El Parlamento bicameral de Polonia fue establecido en 1989, en el contexto de las transformaciones políticas derivadas de las negociaciones de la Mesa Redonda y del colapso del sistema comunista, que culminaron con la disolución de la Unión Soviética. Desde su instauración, el órgano legislativo ha estado compuesto por dos cámaras: la Sejm (cámara baja) y el Senado (cámara alta). Históricamente, el término *Sejm* se utilizaba para referirse al parlamento en su conjunto. Las primeras elecciones legislativas se celebraron en 1989 y, desde entonces, se realizan cada cuatro años. Para acceder a la Sejm, los partidos políticos deben superar un umbral electoral del 5 % de los votos válidos a nivel nacional. En el caso de las coaliciones electorales, el umbral se eleva al 8 %.​ De acuerdo con la constitución polaca, el presidente de la República debe convocar la primera sesión del nuevo parlamento en un plazo máximo de 30 días tras la celebración de las elecciones. Durante esta sesión inaugural, el Consejo de Ministros presenta su dimisión, abriendo paso a la formación de un nuevo gobierno. El presidente encarga entonces la formación del gabinete a un candidato, habitualmente el líder del partido más votado, quien adquiere la condición de primer ministro designado. En los 14 días siguientes, el candidato debe presentar la composición del gabinete y su programa de gobierno ante la Sejm, que debe aprobarlos por mayoría absoluta en votación secreta. Si el intento fracasa, el parlamento tiene la responsabilidad de proponer un nuevo candidato a primer ministro. En caso de que este segundo intento también resulte fallido, el presidente de la República puede proponer una tercera candidatura. Si ninguna de las tres propuestas obtiene el respaldo parlamentario requerido, el presidente está obligado a disolver la Sejm y convocar nuevas elecciones legislativas. Referencias
Lengyel Parlament

A Parlament Lengyelország kétkamarás törvényhozása. Egy felsőházból (Szenátus) és egy alsóházból (Szejm) áll. Mindkét testület a varsói Szejm komplexumban található. Tagjaikat közvetlen választással választják, általában négyévente. A Szejm 460, míg a Szenátus 100 tagból áll. Bizonyos alkalmakkor a Szejm marsallja összehívja a Nemzetgyűlést, a két ház tagjainak közös ülését. A testület, ha szükséges, az Állami Törvényszék elé állíthatja az elnököt. Parlamenti választások 2023-as lengyelországi parlamenti választások, 2023. október 15. 2019-es lengyelországi parlamenti választások, 2019. október 13. 2015-ös lengyelországi parlamenti választások, 2015. október 25. Jegyzetek Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Parliament of Poland című angol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként.
Parlament Rzeczypospolitej Polskiej

Parlament Rzeczypospolitej Polskiej – dwuizbowy parlament, organ władzy ustawodawczej w Rzeczypospolitej Polskiej. W skład parlamentu wchodzą Sejm jako izba niższa oraz Senat jako izba wyższa. Liczbę członków izb określa Konstytucja RP (art. 96: 460 posłów na Sejm, art. 97: 100 senatorów). Gmach Parlamentu Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się w Warszawie przy ulicy Wiejskiej. W przypadkach określonych w Konstytucji (art. 114) członkowie obu izb obradując razem, tworzą Zgromadzenie Narodowe zwoływane przez marszałka Sejmu. Wybory w III RP Wybory parlamentarne zarządza Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 98 Konstytucji RP i na warunkach w niej określonych. Wybory do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej odbywają się co 4 lata w okręgach wyborczych, zaś do Senatu odbywają się w jednomandatowych okręgach wyborczych i są powszechne, bezpośrednie oraz głosowanie obywa się zgodnie z zasadą tajności. Za organizację i przeprowadzenie wyborów odpowiada Państwowa Komisja Wyborcza. Sejm III RP Izba niższa parlamentu w Polsce. Składa się z 460 posłów, którzy tworzą kluby lub koła poselskie albo pozostają niezrzeszeni. Posłowie wraz z senatorami mogą powołać kluby lub koła parlamentarne. Pracami Sejmu kieruje Marszałek Sejmu wybierany na pierwszym posiedzeniu nowej kadencji Sejmu. Sejm obraduje na posiedzeniach w Sali Posiedzeń, zwoływanych przez Marszałka Sejmu, oraz pracuje w komisjach sejmowych (stałych, nadzwyczajnych lub śledczych). Senat III RP Izba wyższa parlamentu w Polsce. W jego skład wchodzi 100 senatorów wybieranych w jednomandatowych okręgach wyborczych. Tak jak posłowie, senatorowie mogą tworzyć kluby lub koła senackie, jak również wspólnie z posłami parlamentarne. Pracami Senatu RP kieruje marszałek Senatu wybierany na pierwszym posiedzeniu nowej kadencji. Senatorowie pracują w komisjach senackich oraz obradują na posiedzeniach zwoływanych przez marszałka. Zgromadzenie Narodowe w III RP Zgromadzenie Narodowe jest wspólnym posiedzeniem senatorów oraz posłów zwoływanym przez marszałka Sejmu, który również przewodniczy obradom. W przypadku kiedy Marszałek Sejmu nie może przewodniczyć obradom zastępuje go Marszałek Senatu. Kadencje Sejmu i Senatu w II Rzeczypospolitej Sejmu w PRL W PRL instytucja Senatu została zniesiona na podstawie wyników referendum w 1946 r., które zostało sfałszowane. Sejmu i Senatu w III Rzeczypospolitej Po zmianie Konstytucji PRL z 1952 w kwietniu 1989 przywrócono istnienie Senatu jako izby wyższej polskiego parlamentu. Kadencja Sejmu RP i Senatu RP w III RP trwa 4 lata i rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Sejmu RP i kończy się w przeddzień pierwszego posiedzenia następnej kadencji. Sejm RP może skrócić kadencję uchwała podjętą większością 2/3 głosów co skutkuje skróceniem kadencji Senatu RP. Przypisy Linki zewnętrzne Sejm RP Senat RP Konstytucja RP
Парламент Польши

Парламент Республики Польша — двухпалатный парламент, законодательный орган Республики Польша. Состоит из Сейма (нижней палаты) и Сената (верхней палаты). Срок полномочий каждой из палат – 4 года. Количество членов каждой палаты определяется Конституцией Польши (статья 96: 460 членов Сейма, статья 97: 100 сенаторов). Здание Парламента Республики Польша находится в Варшаве на улице Вейской. Выборы в Республике Польша Выборы в Парламент Польши назначаются Президентом Республики Польша в соответствии со статьей 98 Конституции Республики Польша и на условиях, указанных нею. Выборы в Сейм Республики Польша проводятся каждые четыре года по многомандатным избирательным округам, а выборы в Сенат — по одномандатным. Они являются всеобщими, прямыми и тайными. Организация и проведение выборов возложены на Государственную Избирательную Комиссию. Сейм Республики Польша Нижняя палата польского парламента. Состоит из 460 депутатов, которые образуют парламентские фракции, либо остаются независимыми. Депутаты парламента, совместно с сенаторами, могут создавать парламентские фракции. Работой Сейма руководит маршал Сейма, избираемый на первой сессии нового созыва Сейма. Сейм проводит заседания в Зале заседаний, созываемом маршалом Сейма, и работает через комиссии Сейма (нп. постоянные, чрезвычайные или следственные). Совет Министров Польши несёт прямую ответственность перед Сеймом, через вотум доверия и недоверия. Сейм так-же может самостоятельно формировать Совет Министров и избрать Премьера, в том случае, если Президент не может сформировать Совет Министров, который обладает доверием Сейма - по процедуре закреплённой в статье 154, пункт 3. Сенат Польши Верхняя палата польского парламента. Состоит из 100 сенаторов, избираемых по одномандатным округам. Как и депутаты парламента, сенаторы могут создавать сенаторские фракции или группы, а также совместно с депутатами Сейма формировать парламентские фракции. Сенатом Республики Польша руководит маршал Сената, избираемый на первой сессии нового созыва. Сенаторы работают в комитетах Сената и принимают участие в заседаниях, созываемых Маршалом. Национальное Собрание Национальное Собрание Польши является конституционным органом, собираемым по особым причинам и в особых случаях, определённых в Конституции. Основная - принятия присяги Президента, а так-же поставление перед Государственным Трибуналом в случае злоупотреблений полномочиями (статья 114, 130, 145). Вопреки распространенной путанице - Национальное Собрание является отдельным конституционным органом, а не названием Парламента. Официально Парламент не имеет названия иного как "Сейм и Сенат", а в Конституции Республики Польша прямо так и написано в названии раздела, а не "Национальное Собрание" (которое выведено как отдельный конституционный орган внутри этого раздела) или "Парламент". Примечания
Polskie Radio Katowice

Polskie Radio Katowice ist ein regionaler öffentlich-rechtlicher Hörfunksender des Polskie Radio für die Woiwodschaft Schlesien mit Sitz in Katowice. Der Sender startete 1927 mit seinem Programm auf Mittelwelle 759 kHz mit 12 kW Sendeleistung. 1937 zog Radio Katowice in sein neues Gebäude. 1939 wurde die Sendeanlage der Nebensender Katowice (1231 kHz) des Reichssenders Breslau. 1998 wurde das Gebäude von Radio Katowice erweitert. 2005 wurde das neue Studio für Konzerte eröffnet. Polskie Radio Katowice besitzt Lokalredaktionen in Częstochowa, Bielsko-Biała, Zawiercie und Gliwice. Polskie Radio Katowice besitzt ein Tonstudio und veröffentlicht auch Platten. Siehe auch TVP Katowice Weblinks Offizielle Internetseite
Lehmbergkirchel

Das Lehmbergkirchel im oberschlesischen Oberglogau ist eine römisch-katholische Feldkapelle mit einem Dachreiter. Sie stammt aus dem 18. Jahrhundert und gehört der Pfarrgemeinde St. Bartholomäus in Oberglogau an. Sie liegt auf einem Hügel westlich von Oberglogau, dem Lehmberg, neben der Chaussee von Oberglogau nach Prudnik (Neustadt O.S.). Sie wird auch kurz Lehmkirchlein genannt. Die Kapelle steht unter dem Patrozinium Maria, Hilfe der Christen. Das heutige Lehmbergkirchel und seine Vorgängerbauten wurden zum Gedenken an die Rekatholisierung Oberglogaus und der Oberglogauer Protestanten im Jahr 1629 errichtet. Seitdem ist sie Ziel von Prozessionen der Oberglogauer Katholiken. An ihrer Ausgestaltung waren der Maler Franz Anton Sebastini und der Bildhauer Johann Schubert beteiligt. Im Inneren besitzt sie Gemälde der Maria, Hilfe der Christen und des heiligen Rochus von 1832. Das Innere ist im Stil des Rokoko und des Barocks gestaltet. Ferner befanden sich dort auch vier Gemälde der Heiligen Ambrosius von Mailand, Augustinus von Hippo, Gregor der Große und Sophronius Eusebius Hieronymus, die durch Diebstahl verschwunden sind. Geschichte Mit der Reformation wurde Oberglogau zu einem Teil protestantisch. 1628 ging der Großteil der Protestanten wieder zum katholischen Glauben über. Seitdem fand auf Anlass von Graf Johann Georg III. jährlich am Sonntag Kantate, dem vierten Sonntag nach Ostern, eine Prozession zum Lehmberg statt, die an dieses Ereignis erinnerte. 1638 ließ Reichsgraf Johann Georg III. von Oppersdorff auf dem Lehmberg das erste Lehmbergkirchel aus Holz errichten. Fünf Jahre später wurde sie durch schwedische Armeen zerstört. Franz Eusebius von Oppersdorff (1623–1691) ließ 1687 eine neue hölzerne Kirche erbauen. 1779 ließ schließlich Majoratsherr Graf Heinrich Ferdinand von Oppersdorff die heutige kleine steinerne Kirche erbauen. Neben dieser ließ er ein hölzernes Haus sowie einen Garten für einen Einsiedler errichten. Auf Bemühung der Gräfin Josepha von Oppersdorff wurde 1780 das 40 Jahre andauernde Verbot der Lehmbergprozession aufgehoben. 1950 und 1951 wurde das Lehmbergkirchel erneuert, dabei wurden die Werke von Sebastini übermalt. Literatur Theophil Konietzny: Das Lehmbergkirchel bei Oberglogau in Bausteine zur oberschlesischen Landeskunde, 1997 Weblinks Artikel der Pfarrgemeinde St. Bartholomäus in Oberglogau (polnisch) Geschichte des Lehmbergkirchels (polnisch)
Kościół Najświętszej Marii Panny na Glinianej Górce

Kościół Najświętszej Marii Panny na Glinianej Górce – rzymskokatolicki kościół filialny w Dzierżysławicach, należący do parafii św. Bartłomieja w Głogówku, w dekanacie Głogówek, diecezji opolskiej. Kościół zlokalizowany jest na wzniesieniu zwanym Glinianą Górką, przy drodze krajowej nr 40 między Mochowem i Wierzchem, na gruntach sołectwa Dzierżysławice. Historia Według legendy, 21 maja 1628 na Glinianej Górce miało dojść do pojednania katolików wracających z pielgrzymki z protestantami wygnanymi do Prudnika. Pierwszą kaplicę na Glinianej Górce ufundował Jerzy III Oppersdorff. Co roku odbywała się do niej procesja. Pięć lat później została zniszczona przez stacjonujące tu wojska szwedzkie dowodzone przez Lennarta Torstenssona. Franciszek Euzebiusz Oppersdorff wzniósł w jej miejscu nowy drewniany kościół w 1687. Przy kościele wzniesiono drewnianą pustelnię. Po zajęciu Śląska przez Prusy wydany został zakaz organizowania procesji na Glinianą Górkę, który utrzymywał się do 1779. Na niemieckiej mapie z 1760 święte miejsce na Glinianej Górce zaznaczone zostało jako kaplica o nazwie Löwen Capelle (kaplica lwa). Kościół został zburzony, w 1776 hrabia Henryk Ferdynand von Oppersdorff postanowił go odbudować. Do budowy przystąpiono w 1779. Odnowiono krzyż i pustelnię, obok której wykopano studnię, a na pagórku założono ogród dla pustelnika, który otrzymywał stałą pomoc finansową od majoratu. 6 września 1779 kościół został poświęcony. Budowę zakończono w 1781. Pustelnia na Glinianej Górce nie zachowała się do czasów współczesnych. Kościół został uszkodzony i zdewastowany w czasie II wojny światowej. Odnowiono go w latach 1950–1951. Kolejne remonty przeprowadzono w 2009 i 2023. Architektura Pośrodku retabulum znajduje się olejny obraz wzorowany na obrazie Matki Boskiej Wspomożenia Wiernych Lucasa Cranacha starszego. Wolno stojąca mensa oraz polichromia są rokokowe. Kościół posiada drewniany chór o wklęsło-wypukłym parapecie. W wejściu umieszczona jest kuta krata. Przypisy
Deutscher Soldatenfriedhof Bolimowska Wieś

Auf dem Deutschen Soldatenfriedhof Bolimowska Wieś ruhen deutsche Soldaten des Ersten Weltkrieges. Sie sind allesamt Gefallene der Schlacht bei Humin. Ort Die Anlage befindet sich an der Straße von Bolimów nach Humin, unmittelbar nach dem Ortsausgang auf der rechten Seite. Beschreibung Der kleine Friedhof ist schon sehr stark verfallen. Am Eingang steht eine kleine Kapelle. Bei den meisten Gräbern hat sich das Epitaph nicht erhalten. Laut der Informationstafel am Eingang liegen hier namentlich 77 deutsche Soldaten. Der Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge hat noch keine Information über die Grabanlage. Die Anlage steht unter Denkmalschutz. Weblinks Volksbund Einzelnachweise
Mühlenbake

Die Mühlenbake (polnisch Stawa Młyny) ist ein Wahrzeichen von Świnoujście (deutsch Swinemünde) in Polen. Sie steht an der äußersten Spitze der Westmole. Bauwerk Die Mühlenbake ist ein weißgestrichener, runder Steinturm mit vier Windmühlenflügeln, der als Seezeichen für die Einfahrt in den Hafen fungiert. Geschichte Die Mühlenbake wurde 1877 zur Erinnerung an die Tradition einer sagenhaften Jugendmühle errichtet. Im Jahr 1881 war die Mühlenbake, wie die benachbarten, Galerie-, Land- und Winkbake noch unbefeuert. Im Jahr 1893 teilt die Hafenbauinspektion mit, dass nach Hafenvertiefung an der Mühlenbake geringe Veränderungen in Bezug auf die Stellung der Flügel und die Säulenabdeckung vorgenommen wurden. Zusammen mit der Galeriebake (Kennung OC.R.4s) markiert die Mühlenbake (Kennung Oc.Y.10s) die Molen der Swinoujscie Fahrt. Das ununterbrochene (Oc.) weiße (Y) Leuchtfeuer der Mühlenbake ist ein Sektorenfeuer. 1919 wurden die Höhen der Baulichkeiten der Mühlenbake über dem Erdboden verändert. Siehe auch Molenfeuer Świnoujście Weblinks Fußnoten
Stawa Młyny

Stawa Młyny (German: Mühlenbake) is a beacon in the shape of a windmill in Świnoujście, West Pomeranian Voivodeship; in Poland. The beacon acts as a signal for vessels entering the Port of Świnoujście, from the Baltic Sea. Description The beacon is 10 meters in height; painted white with a black roof. The beacon was built between 1873 and 1874 during the modernisation of the ship route into the Port of Świnoujście (then: Swinemünde). Stawa Młyny is an official symbol of Świnoujście, being part of the official logo of the city, which is characterised with the beacon. The beacon is a popular tourist attraction in Świnoujście and the Island of Uznam; the beacon is known for being featured on postcards of the town, and is popular part for guided tours around Świnoujście. There is a legend associated with the Mill Pond. When Świnoujście/Swinemünde became a port city, its inhabitants began to work on ships, leaving for long cruises. The wives waited for the sailors, who returned exhausted and aged. One of them, Alice, distraught by the appearance of her beloved Christopher, went to the seashore at night and cried. A mysterious voice told her to seek rescue in the windmill behind her, from which the old miller came out. He ordered Alice to come the next day with her husband; then he ordered to cover him with mud, take a bath in the sea and walk on the shore. A week later, he took him to a windmill. After some time, Alice's husband came out of the interior rejuvenated. The windmill was quickly visited by other sailors as well. However, when the old miller died, it turned out that no one knew the secrets of his treatments, and the mechanism of the windmill stopped. Despite this, people thirsty for rejuvenation continued to come – and still come today – to Świnoujście to cover themselves with mud, swim and walk. References External links Media related to Stawa Młyny at Wikimedia Commons