NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Інститут Адама Міцкевича

Інститут Адама Міцкевича (пол. Instytut Adama Mickiewicza; ІАМ) — польська інституція культури, створена 1 березня 2000 року Міністерством культури і Міністерством закордонних справ Польщі (урядовий заклад). Садиба Інституту знаходиться у Будинку Цукровників на вулиці Мокотовській, 25 у Варшаві. Діяльність Метою діяльності Інституту є популяризація польської культури у світі та культурне співробітництво з іншими країнами. Інститут займається створенням та збиранням документації про польську культуру (фільми, записи, публікації тощо), роблячи її доступною для зацікавлених структур, особливо Інституту польського та інших польських культурних установ за кордоном. Інститут веде свою діяльність за ключовими дисциплінами: кіно, класична музика, візуальне мистецтво, театр. Інститут також проводить грантову програму «Культурні мости». Інститут, в рамках Багаторічної урядової програми «Niepodległa», запланував понад 400 культурних ініціатив. Інститут інформує про свою діяльність у профілях соціальних мереж (в тому числі Facebook, Twitter). Інститут проводить польські культурно-презентаційні сезони в різних країнах, які можуть тривати упродовж 12—14 місяців. Програми Інституту Адама Міцкевича (вибір) Програма Польська 100 [Архівовано 10 квітня 2021 у Wayback Machine.] Азійська програма Програма «Я, КУЛЬТУРА, оркестр» Цифрова культура Культура. ЗМІ Відкрита Польща Програма «Не панікуй» Програма «Америка» Програма «Польський дизайн» Програма Східноєвропейської платформи виконавських мистецтв Портал Culture.pl З липня 2001 року в Інституті Адама Міцкевича працює багатомовний вебсайт culture.pl, завданням якого є збір інформації про польську культуру та публікація її багатьма мовами, зокрема українською. У 2015 році портал отримав нагороду "Гарантія культури, за голосами користувачів Інтернету. Конференція «Цифрові культури» З 2017 року Інститут організовує міжнародну міждисциплінарну конференцію «Цифрові культури», однією з цілей якої є підвищення визнання польських художників за кордоном. Конференція супроводжується концертами та іншими заходами, а важливим доповненням є електронна база даних польських цифрових проектів Trendbook Digital Cultures, опублікована в Інтернеті. Директори Даміан Кальбарчик Ришард Лолтанецький Томаш Тлучкевич Ришард Кубяк (рижесер) Мацей Доманський Богдан Берначик-Слонський Збігнев Салєк Павел Поторочин (з 2 червня 2008 року по 6 вересня 2016 року) Кшиштоф Олендзкі (з 7 вересня 2016 по вересень 2019) Барбара Схабовська (з вересня 2019) Ольга Висоцька (з травня 2023) Галерея Див. також Польський інститут у Києві Національний центр культури Польщі Джерела Директор Інституту Адама Міцкевича про місію організації [Архівовано 5 березня 2016 у Wayback Machine.] Сайт Інституту [Архівовано 24 січня 2013 у Wayback Machine.] Примітки Посилання Інститут Адама Міцкевича [Архівовано 10 липня 2006 у Wayback Machine.] Інститут Адама Міцкевича з культури.pl [Архівовано 12 січня 2018 у Wayback Machine.] Вебсайт конференції Digital Cultures [Архівовано 24 квітня 2021 у Wayback Machine.]
Ježíšův kostel v Těšíně

Ježíšův kostel v Těšíně neboli Kostel milosti v Těšíně (pol. Kościół Jezusowy, Kościół łaski; něm. Jesuskirche, Gnadenkirche) je největším luterským kostelem ve středovýchodní Evropě; sehrál významnou roli i v dějinách českého protestantismu. Dějiny Stavba luterského kostela v Těšíně byla povolena císařem Josefem I. roku 1709 tzv. exekučním recesem k altranstädtské smlouvě. Pozemek pod kostel zakoupili téhož roku těšínští evangeličtí stavové za Horní branou města Těšína, vně městských zdí. Základní kámen ke zděnému kostelu byl položen 13. října 1710, při slavnosti položení základního kamene byl kostel nazván Ježíšův kostel. Kostel byl postaven podle plánu opavského architekta Jana Hausrückera. Dokončen byl výstavbou věže roku 1772. Byl to jediný nekatolický kostel na území Horního Slezska; poté, co převážnou část Slezska připojil k Prusku Fridrich II., stal se Ježíšův kostel jediným nekatolickým kostelem v českých zemích (s výjimkou Ašska). Díky tomu, že byl kostel potupně vykázán za brány města, unikl požárům, které město Těšín postihly, a zachoval se v původním stavu. Po rozdělení Těšínska mezi Československo a Polsko roku 1920 se kostel ocitnul v Polském Těšíně. V letech 2018-2022 kostel prošel rozsáhlou renovací. Architektura Ježíšův kostel je reprezentantem rakouského baroka, ovšem protestantsky střízlivého. Je pětilodní bazilikou na půdorysu kříže s půlkruhovým presbytářem. Z výzdoby interiéru stojí za povšimnutí oltář a obrazem Poslední večeře Páně se sochami čtyř evangelistů z roku 1766; kazatelna se sochou zmrtvýchstalého Krista z roku 1782, klasicistní křtitelnice a varhany. V kostele je v současnosti 3500 míst k sezení; pojme však více než 6000 osob. Kostel je 54,5 m dlouhý a 38,5 m široký, šířka hlavní lodi činí 14,05 m. Uvnitř je kostel vysoký 24 m, výška věže činí 72 m. Odkazy Související články Kostely milosti Evangelická katedrála Spasitele v Bílsku Evangelický hřbitov v Polském Těšíně Tschammerova knihovna Muzeum protestantismu Slezská církev evangelická augsburského vyznání Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ježíšův kostel v Těšíně na Wikimedia Commons Článek o Ježíšově kostele na serveru hrady.cz Stránky věnované oslavám 300. výročí Ježíšova kostela Archivováno 15. 9. 2008 na Wayback Machine.
Jesus Church, Cieszyn

Jesus Church (Polish: Kościół Jezusowy) or Grace Church is a Lutheran Church located in Cieszyn, Poland. It is one of the largest and most important Protestant churches in Poland. The construction of the Lutheran basilica was made possible with the assistance of Sweden's Charles XII, who forced Austrian Emperor Joseph I to provide right for Protestants. Late Austrian Baroque in style, Jesus Church was constructed between 1709 1710 and between 1750 the bell tower was built . In the first two decades of the church's existence, it was a significant center of pietism. The church has a capacity of 6000 people (sitting on benches) and a lot of standing places if necessary. The Church also houses the Protestant Museum altogether with Tschammer Library which has about 23 000 books in its collection. On 12 October 2008, President of Poland Lech Kaczyński visited Lutheran Jesus Church in Cieszyn, becoming the first Polish president who had visited a Protestant place of worship in Poland. See also Evangelical-Augsburg Church in Poland Johann Adam Steinmetz Holy Trinity Church, Warsaw References External links Organ in Jesus Church Tercentenary of Jesus Church in Teschen Archived 2017-10-06 at the Wayback Machine
Chiesa del Gesù (Cieszyn)

La chiesa di Gesù è una chiesa luterana situata a Cieszyn, in Polonia, della prima metà del Settecento. È una delle più grandi e più importanti chiese protestanti in Polonia. La costruzione dell'edificio è stata resa possibile dal re Carlo XII di Svezia, che costrinse l'imperatore austriaco Giuseppe I a farla erigere per i protestanti. La chiesa fu costruita tra il 1709 e il 1750 e fu nei primi vent'anni dalla sua costruzione un centro importante del pietismo. Il 12 ottobre 2008, il presidente della Polonia Lech Kaczyński, cattolico, ha visitato la chiesa di Gesù a Cieszyn, primo presidente polacco ad aver fatto visita ad un luogo di culto protestante in Polonia. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa di Gesù
ORP Błyskawica

ORP Błyskawica (H 34) (Nederlands: Bliksem), was een Poolse torpedobootjager van de Gromklasse. Het schip is in 1936 gebouwd door de Britse scheepswerf J. Samuel White uit Cowes. Het schip week tijdens de Duitse inval in Polen in 1939 uit naar het Verenigd Koninkrijk als voorzien in het Poolse plan Peking. Plan Peking omvatte in geval van een Duitse invasie het uitwijken van de drie Poolse torpedobootjagers Burza, Grom en Błyskawica naar het Verenigd Koninkrijk. Zie ook Lijst van Poolse marineschepen in de Tweede Wereldoorlog
ORP Błyskawica

ORP Błyskawica är en polsk jagare av Grom-klass som deltog i andra världskriget. Idag är fartyget ett museifartyg i Gdynia. Fartyget kölsträcktes den 1 oktober 1935 vid skeppsvarvet J. Samuel White & Company i Cowes på Isle of Wight, och sjösattes den 1 oktober 1936. Under andra världskriget deltog Błyskawica bland annat i slaget om Narvik, där Błyskawicas systerskepp ORP Grom sänktes. Senare deltog fartyget i operation Dynamo, den allierade evakueringen av Dunkerque. Under återstoden av kriget fungerade fartyget i allierad konvojtjänst. Det är det enda skepp ur polska flottan som har tilldelats den militära utmärkelsen Virtuti Militari. Källor Kolesnik, Eugene (1977). ”Thunder and Lightning: The Polish Destroyers Blyskawica and Grom”. Warship 1 (4). ISBN 0-85177-132-7.
ORP Błyskawica

«Блискави́ця» (пол. ORP Błyskawica) — есмінець типу «Грім», що входив в ВМС Польщі в 1937-1976 роках. Нині стоїть в порту Гдині як корабель-музей. У роки Другої світової війни був одним з найсучасніших есмінців світу. Є другим з кораблів класу «Грім». Найстаріший з есмінців часів Другої світової, які пройшли всю війну і збережені до наших днів. Єдине судно, нагороджене орденом Virtuti Militari. Національний банк Польщі у 2012 році ввів в обіг монету 2 злотих присвячену цьому легендарному бойовому кораблю. Посилання
Wyzgi

Wyzgi (prononcé en polonais : [ˈvɨzɡi]) est un village polonais de la gmina de Kuźnica dans le powiat de Sokółka et dans la voïvodie de Podlachie. Il se situe à environ 6 kilomètres au nord-ouest de Kuźnica, à 18 kilomètres au nord de Sokółka et à 57 kilomètres au nord-est de Białystok. Portail de la Pologne
Wyzgi

Wyzgi – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Kuźnica. Historia W 1921 roku wieś liczyła 19 domów i 92 mieszkańców (48 kobiet i 44 mężczyzn), wszyscy mieszkańcy wsi byli wówczas wyznania prawosławnego. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa białostockiego. Religia W strukturze Kościoła Prawosławnego wieś należy do parafii pw. Podwyższenia Krzyża Pańskiego, a wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Opatrzności Bożej w Kuźnicy Białostockiej. Przypisy
Визгі

Визгі (пол. Wyzgi) — село в Польщі, у гміні Кузьниця Сокульського повіту Підляського воєводства. Населення — 12 осіб (2011). У 1975-1998 роках село належало до Білостоцького воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .
Flugplatz Lubin

Der Flugplatz Lubin ist ein Flugplatz in der heute polnischen Stadt Lubin (deutsch Lüben) in der Woiwodschaft Niederschlesien. Er war von 1936 bis 1945, als Fliegerhorst Lüben, ein Fliegerhorst der Luftwaffe der Wehrmacht. Geschichte Der Fliegerhorst Lüben wurde 1936 zuerst als Landeplatz angelegt und 1939 zum Einsatzhafen I erweitert. Die Start- und Landebahn hatte einen Grasuntergrund. Im Norden des Fliegerhorstes befanden sich ein großer und zwei mittlere Flugzeughangars. Um die Hangars herum gruppierten sich verschiedene Funktions- und Werkstattgebäude. In der Nordwestecke waren weitere Baracken aufgestellt. Als erste fliegende Einheit war hier, ab April 1937, die IV./KG z. b. V. 1, mit ihren Junkers Ju 52, stationiert. Auch waren hier von 1940 bis 1944 verschiedene Flugzeugführerschulen untergebracht. Die folgende Tabelle zeigt eine Auflistung aller fliegender aktiver Einheiten (ohne Schul- und Ergänzungsverbände) der Luftwaffe, die hier zwischen 1939 und 1945 stationiert waren. Am 28. Januar 1945 besetzten Verbände der 1. Ukrainischen Front das Gelände des Fliegerhorstes, das anschließend als Frontflugplatz für Jagdverbände der sowjetischen Luftstreitkräfte diente. Im Februar des Jahres operierte von dort aus das mit Lawotschkin La-7 ausgerüstete 2. Gardejagdfliegerregiment. Ihm folgte im März das 5. Gardejagdfliegerregiment mit Lawotschkin La-5. Nach Kriegsende wurde der Platz eine Zeitlang nicht fliegerisch genutzt und diente als Übungsgelände. Erst in den 1960er Jahren wurde er seinem ursprünglichen Verwendungszweck zugeführt. Inzwischen ist er ein reiner Zivilflugplatz. Einzelnachweise
Lubin-Obora Airfield

Lubin Airfield (ICAO: EPLU) is a general aviation public use aerodrome not subject to certification, managed by the local aeroclub Aeroklub Zagłębia Miedziowego, in Lubin, Poland. It is located in the north part of the city around 3 km from its centre. The airport has a paved runway (RWY 31R/13L, 1000 m x 30 m) suitable for turboprop aircraft of the Beech Super King Air or Saab 340 class and small jet aircraft of Cessna Citation class, and two grass runways (RWY 31L/13R, 850 m x 100 m, RWY 11/29, 850 m x 100 m) for gliders and lighter aircraft. Runway 31R has a "simplified cross" approach lighting, threshold edge and end of runway lights. Taxiways have edge lights. Also, runway 31R has a PAPI visual indicator of glide path. Lighting system is available on request. Airport used to have an NDB navigation system, but it has been inoperative. Call sign and radio frequency: Lubin RADIO, 119,535 MHz. The aerodrome is open to all aircraft on dates and times established by the airport managing body and published in AIP Polska VFR. It is possible to hangar aircraft up to 4 m high. Fuel available: JET A-1, AVGAS 100LL, AVGAS UL91. The operator of the petrol station is Warter Aviation. External links Website of airfield. "Airport information for EPLU" – via Great Circle Mapper.
Aeropuerto de Lubin-Obora

El Aeropuerto de Lubin-Obora (OACI: EPLU) es un aeropuerto de aviación general del aeroclub local, Aeroklub Zagłębia Miedziowego, de Lubin, Polonia. Se encuentra en la zona norte del aeropuerto. El aeropuerto tiene una pista asfaltada (pista 31/13, 1000 m x 30 m) permitiendo aviones turbohélice como el Beech Super King Air o Saab 340 y pequeños reactores como la Cessna Citation; y una pista de hierba (pista 11/29, 1.100 m x 200 m) para planeadores y pequeños aviones. La pista 31 dispone de luces de aproximación, umbral, borde y final de pista alumbrados igualmente. Las calles de rodadura tiene luces en sus bordes. La pista 31 tiene un indicador visual PAPI del patrón de descenso. El aeropuerto tiene un sistema de navegación NDB. El aeropuerto tiene combustibles del tipo Avgas 100LL y Jet A1. Enlaces externos Página web del aeroclub AZM/Aeropuerto de Lubin
Lotnisko Lubin

Lotnisko Lubin (kod ICAO: EPLU) – lotnisko użytku publicznego niepodlegające certyfikacji zarządzane przez Aeroklub Zagłębia Miedziowego. Jest położone w północnej części miasta, około 3 km od centrum. Lotnisko posiada asfaltobetonową drogę startową (RWY 31R/13L, 1000 m x 30 m) oraz dwa pasy trawiaste (RWY 31L/13R, 850 m x 100 m; RWY 29/11, 900 m x 100 m). Pas 31R posiada światła podejścia do lądowania w układzie "uproszczony krzyż", światła progowe, krawędziowe oraz końcowe. Droga kołowania posiada światła krawędziowe. Oprócz tego istnieje wizualny wskaźnik ścieżki schodzenia PAPI na pasie 31R. Lotnisko posiadało niegdyś system radionawigacyjny typu NDB, który jednak został wyłączony z użytkowania. Znak wywoławczy i częstotliwość radiowa: Lubin RADIO, 119,535 MHz. Położenie lotniska ARP (WGS-84): 51° 25' 23'' N 016° 11' 46'' E Lotnisko jest otwarte dla wszystkich statków powietrznych w terminach i godzinach ustalonych przez zarządzającego tym lotniskiem i podanych do publicznej wiadomości w AIP Polska VFR. Na lotnisku EPLU istnieje możliwość hangarowania statków powietrznych o wysokości do 4 m. Dostępne rodzaje paliw: JET A-1, AVGAS 100LL, AVGAS UL91. Operatorem stacji paliw jest Warter Aviation. Przypisy Linki zewnętrzne Strona Aeroklubu Zagłębia Miedziowego Lotnisko w serwisie Wikimapia
Podkowa Leśna Główna

Železniční stanice Podkowa Leśna Główna slouží regionální dopravě v Podkowie Leśnej, Mazovském vojvodství. Obecný přehled Železniční stanice Podkowa Leśna Główna byla otevřena v roce 1927. Je obsluhována regionálními spoji dopravce Warszawska Kolej Dojazdowa, zkráceně WKD, který provozuje příměstskou osobní železniční dopravu na vlastní železniční síti spojující centrum Varšavy s obcemi Michałowice, Pruszków, Brwinów, Podkowa Leśna, Milanówek a Grodzisk Mazowiecki jihozápadně od Varšavy. Stanice má dvě nástupiště: První nástupiště obsluhuje vlaky jedoucí do Varšavy Druhé nástupiště obsluhuje vlaky jedoucí do Milanóweku a Grodzisku Přehled počtu spojů Přehled počtu spojů je pouze orientační Ze stanice odjíždí spoje do stanic: Grodzisk Mazowiecki Radońska 31 vlaků ve všední dny (kromě července a srpna) 28 vlaků ve všední dny v červenci a srpnu 22 vlaků o sobotách, nedělích a svátcích Milanówek Grudów 17 vlaků ve všední dny (kromě července a srpna) 16 vlaků ve všední dny v červenci a srpnu 16 vlaků o sobotách, nedělích a svátcích Warszawa Śródmieście WKD 55 vlaků ve všední dny (kromě července a srpna) 48 vlaků ve všední dny v červenci a srpnu 37 vlaků o sobotách, nedělích a svátcích Celkový počet spojů, které obsluhuje stanice: 112 vlaků ve všední dny (kromě července a srpna) 96 vlaků ve všední dny v červenci a srpnu 76 vlaků o sobotách, nedělích a svátcích Železniční tratě Železniční stanicí Podkowa Leśna Główna prochází železniční tratě: 47 Warszawa Śródmieście WKD – Grodzisk Mazowiecki Radońska 48 Podkowa Leśna Główna – Milanówek Grudów Související články Warszawska Kolej Dojazdowa Podkowa Leśna Reference Podkowa Leśna Główna w kolej.one.pl. Dostupné online Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Podkowa Leśna Główna na Wikimedia Commons (polsky) Warszawska Kolej Dojazdowa
Podkowa Leśna Główna

Podkowa Leśna Główna – stacja Warszawskiej Kolei Dojazdowej położona przy ul. Jana Pawła II i Brwinowskiej w Podkowie Leśnej. W roku 2022 dzienna wymiana pasażerska na przystanku wyniosła 2 000-3 000 osób. Wygląd Perony Stacja składa się z dwóch peronów bocznych leżących naprzeciwko siebie. Każdy peron posiada jedną krawędź peronową. Budynek stacyjny Przy peronie pierwszym znajduje się budynek stacyjny. W obiekcie zlokalizowana jest kasa biletowa i poczekalnia. Do budynku dobudowana jest wiata, która zadasza część peronu pierwszego. Przejazd kolejowy Na wschodniej głowicy peronów, przy wejściu na stację, znajduje się przejazd kolejowy łączący ul. Brwinowską z ul. Jana Pawła II. Przypisy Linki zewnętrzne Podkowa Leśna Główna w Atlasie Kolejowym Europy Środkowej – atlaskolejowy.net
Подкова-Лесьна Головна

Подкова-Лесьна Головна (пол. Podkowa Leśna Główna) — пасажирська станція польської залізниці, розташована в місті Подкова-Лесьна, яка обслуговує приміські маршрути WKD. Посилання Podkowa Leśna Główna (пол.)
Burg Mirów

Die Burg Mirów (polnisch: Zamek w Mirowie) ist eine Burgruine in Mirów unweit von Niegowa im Gebirgszug des Krakau-Tschenstochauer Juras. Die Burg gehört zu den Adlerhorst-Burgen, die im 14. Jahrhundert die Grenze zwischen dem Königreich Polen und dem Heiligen Römischen Reich sicherte. Sie liegt heute in der Woiwodschaft Schlesien, gehört jedoch historisch zu Kleinpolen. Geschichte Die Burg wurde als Königsburg von König Kasimir dem Großen um die Mitte des 14. Jahrhunderts errichtet. Möglicherweise befand sich bereits vorher eine Wehranlage an dieser Stelle. Die Burg wurde ursprünglich von der nahegelegenen Burg Bobolice verwaltet. 1378 gab König Ludwig der Große die Burg Ladislaus von Oppeln als Lehen, wurde jedoch bereits 1396 von König Ladislaus Jagiełło zurückverlangt und wieder zur Königsburg gemacht. Ende des 15. Jahrhunderts kam die Burg an die Myszkowski, die sie im Stil der Renaissance ausbauten. Später gehörte sie den Męciński. Während der Schwedischen Sintflut wurde die Burg von den Schweden stark beschädigt und schließlich 1787 verlassen. Im 19. Jahrhundert wurde die Burg von den Anwohnern als Steinbruch genutzt. 1934 stürzte der südliche Teil der Burg ein. Derzeit wird an einer Rekonstruierung der Burg gearbeitet. In der Burg fanden Dreharbeiten zu einigen Filmen statt. Siehe auch Liste der Burgen und Schlösser in Schlesien Weblinks Literatur Marceli Antoniewicz, Zamki na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej: geneza – funkcje – konteksty, PAN. Oddział w Katowicach. Komisja Historyczna, Wydawnictwo Szumacher, Kielce 1998. ISBN 83-86168-20-X.
Castillo de Mirów

Castillo de Mirów es un castillo del siglo XIV, que se encuentra ahora en ruinas, ubicado en el pueblo de Mirów, voivodato de Silesia, en Polonia. Cambió de dueño varias veces y finalmente fue abandonado en 1787. Historia fue construido en la segunda mitad del siglo XIV sobre el emplazamiento de una fortaleza de madera y tierra más antigua, quizás por iniciativa de Casimiro el Grande (fallecido en 1370), como parte de una cadena de fortalezas defensivas que protegían las fronteras suroccidentales de la Mancomunidad Polaco-Lituana de las amenazas de Bohemia y Silesia.​ En la segunda mitad del siglo XVI, se erigió una torre ovalada en la parte suroeste del castillo superior, y la torre residencial existente se reforzó con un contrafuerte. En la primera mitad del siglo XVII, se añadió un piso más al castillo superior y a la torre residencial. Desde finales del siglo XVI, con el traslado de las residencias principales de la familia Myszkowski a Pińczów y Książ Wielki, el castillo sirvió principalmente a los sucesivos administradores del Fundo Mirów.​ A mediados del siglo XVII y principios del XVIII, fue parcialmente destruido durante las invasiones suecas. En 1787, el complejo fue finalmente abandonado y desde entonces ha ido deteriorándose progresivamente. ​Ya a mediados del siglo XIX, durante el primer inventario del edificio, se observó que los tejados del castillo y partes de sus muros exteriores ​e interiores habían sido destruidos. En la década de 1950, se llevaron a cabo trabajos de seguridad y conservación.​ En 2006, esta el castillo fue comprado por Jarosław Lasecki ​quien en la actualidad está reconstruyendo el castillo a su probable forma original.​ Véase también Castillos en Polonia Ruta de los Nidos de Aguila Notas
Kasteel Mirów

Kasteel Mirów (Pools: Zamek w Mirowie) is een ridderlijk kasteel nabij het Poolse dorp Mirów, gemeente Niegowa, woiwodschap Silezië. Het kasteel werd gebouwd ten tijde van Casimir de Grote, ongeveer halverwege de 14de eeuw. Er zijn aanwijzingen dat er zich hier eerder een houten-aarden gebouw stond. Aanvankelijk bestond het stenen gebouw uit een wachttoren ter bescherming van het nabijgelegen Kasteel Bobolice, waar het mee langs de Adelaarsnestenroute ligt. In korte tijd werd de wachttoren uitgebreid tot kasteelformaat. Het had in de loop der tijd verschillende eigenaren. Tijdens de Zweedse invasie (1655-1660) werd het kasteel deels verwoest. Ondanks pogingen tot herstel verviel het kasteel langzaam tot ruïne. Het werd verlaten in 1787. Doordat bewoners uit de omgeving delen van de ruïne als bouwmateriaal gingen hergebruiken, raakte het nog meer in verval. In 1960 werd het geregistreerd als monument. In 2006 begon de huidige eigenaar aan herstelwerkzaamheden. Daarna zal het kasteel opengesteld worden voor bezoekers.
Krakowiany (Mazovské vojvodství)

Krakowiany jsou vesnice v Polsku nacházející se v Mazovském vojvodství, v okrese Pruszków, v gmině Nadarzyn. V letech 1975-1998 vesnice administrativně patřila do Varšavského vojvodství. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Krakowiany (województwo mazowieckie) na polské Wikipedii.
Krakowiany (Mazovie)

Krakowiany (prononciation : [krakɔˈvjanɨ]) est un village polonais de la gmina de Nadarzyn dans le powiat de Pruszków de la voïvodie de Mazovie dans le centre-est de la Pologne. Histoire De 1975 à 1998, le village appartenait administrativement à la voïvodie de Varsovie. Références Portail de la Pologne
Krakowiany (województwo mazowieckie)

Krakowiany – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Nadarzyn. Leży nad górnym biegiem rzeki Utraty. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego. Zobacz też Krakowiany Przypisy Linki zewnętrzne Krakowiany 1, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 605 .
Краковяни (Мазовецьке воєводство)

Краковяни (пол. Krakowiany) — село в Польщі, у гміні Надажин Прушковського повіту Мазовецького воєводства. Населення — 209 осіб (2011). У 1975-1998 роках село належало до Варшавського воєводства. Демографія Демографічна структура станом на 31 березня 2011 року: Примітки .