NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbego i św. Benedykta, Jana, Mateusza, Izaaka i Krystyna – Pierwszych Męczenników Polskich w Płonkowie

Kościół świętego Maksymiliana Marii Kolbego i świętego Benedykta, Jana, Mateusza, Izaaka i Krystyna – Pierwszych Męczenników Polskich – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat gniewkowski archidiecezji gnieźnieńskiej). Znajduje się we wsi Płonkowo, w gminie Rojewo, w powiecie inowrocławskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Obecna świątynia została wzniesiona na miejscu poprzedniej, drewnianej z XVIII wieku, spalonej w 1939 roku przez okupanta niemieckiego. Nowy kościół został zbudowany w latach 1979-1981. Konsekrował go w 1982 roku kardynał Józef Glemp. W roku 2006 roku prezbiterium świątyni zostało przebudowane. W dniu 5 grudnia 2006 roku odbyła się kanoniczna rekognicja, czyli ekshumacja i rozpoznanie, a następnie uroczyste przeniesienie relikwii błogosławionego księdza Mariana Skrzypczaka – jednego ze 108 męczenników II wojny światowej, które zostały umieszczone w ołtarzu głównym świątyni. Z kolei, w dniu 29 września 2013 roku Prymas Polski arcybiskup Józef Kowalczyk ustanowił kościół w Płonkowie Archidiecezjalnym Sanktuarium Kapłanów Męczenników. Wśród zabytków świątyni można wyróżnić: monstrancję, posąg Zmartwychwstałego Chrystusa, krzyż-pasyjkę na głównej ścianie prezbiterium. Przypisy
Kościół św. Brata Alberta w Różannie

Kościół świętego Brata Alberta w Różannie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat trzemeszeński archidiecezji gnieźnieńskiej). Znajduje się we wsi Różanna, w gminie Orchowo, w powiecie słupeckim, w województwie wielkopolskim. Komitet budowy nowego kościoła został powołany w maju 1992 roku. Od 15 grudnia 1995 roku kościół pełni funkcję świątyni parafialnej. W dniu 25 grudnia 1995 roku została odprawiona pierwsza pasterka w nowo zbudowanym kościele – jeszcze budowla nie posiadała dachu. Z kolei, w dniu 15 grudnia 2000 roku kościół został uroczyście konsekrowany przez arcybiskupa Henryka Muszyńskiego. Przypisy
Kościół Świętej Trójcy w Słaboszewie

Kościół Świętej Trójcy w Słaboszewie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat mogileński archidiecezji gnieźnieńskiej). Znajduje się we wsi Słaboszewo, w gminie Dąbrowa, w powiecie mogileńskim, w województwie wielkopolskim. Obecna świątynia została wzniesiona w latach 1959-1962. Poświęcono ją w dniu 3 września 1962 roku. Z kolei, w dniu 27 października 1966 kościół został konsekrowany przez kardynała Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Polski. W maju 1993 roku doszło do tragicznej w skutkach katastrofy budowlanej. Pod wpływem wstrząsów z kopalni w Wapiennie (zob. Cementownia Kujawy), oraz z powodu konstrukcji, która oryginalnie miała być sklepiona zawalił się strop budowli. W 1994 roku, dzięki dużemu zaangażowaniu ówczesnego proboszcza i wiernych, w wyremontowanej świątyni została odprawiona pasterka, natomiast dwa dni później kościół został poświęcony przez biskupa Bogdana Wojtusia. Przypisy
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Mrzeżynie

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Mrzeżynie – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się we wsi Mrzeżyno, w gminie Trzebiatów, w powiecie gryfickim (województwo zachodniopomorskie). Historia i architektura Murowany z cegły, neoromański kościół został wzniesiony na przełomie XIX i XX wieku. Sytuowany jest na rzucie prostokąta, z wydzielonym, półkoliście zamkniętym prezbiterium. Do prezbiterium dostawiona jest zakrystia. Okna w elewacjach bocznych zamknięte są półkoliście. Nawa kryta jest dwuspadowym dachem. Od zachodu kościół posiada czworoboczną wieżę, krytą dachem typu siodłowego i zwieńczoną sygnaturką z kulą i krzyżem. Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 29 czerwca 1947 roku przez ks. Tadeusza Długopolskiego TChr. Wnętrze nawy nakrywa drewniany strop typu beczkowego, nad prezbiterium sklepienie krzyżowo-żebrowe. Na ścianie zachodniej znajduje się empora chórowa. Ściany kościoła zdobią mozaiki – na ścianie zachodniej ze sceną nawrócenia św. Pawła, w prezbiterium z wizerunkiem symbolizującej Ducha Świętego gołębicy i postacią św. Piotra. W oknach wstawione są witraże z motywem „kwiatów morskich”, autorstwa Marii Powalisz-Bardońskiej. Przypisy
Kościół Najświętszego Zbawiciela w Rewalu

Kościół Najświętszego Zbawiciela w Rewalu – kościół rzymskokatolicki znajdujący się w miejscowości Rewal w gminie Rewal, w powiecie gryfickim (województwo zachodniopomorskie). Świątynia wybudowana w latach 1976-1978 jest siedzibą miejscowej parafii. Historia W czasie budowy kościoła, siedzibą parafii była miejscowość Karnice. Ks. bp Kazimierz Majdański przeniósł siedzibę parafii z Karnic do Rewala i erygował nową parafię pw. Najświętszego Zbawiciela w Rewalu 01.09.1982 r. Architektura i wyposażenie Obecny kościół został wzniesiony na miejscu dawnej kapliczki, którą przystosowano do kultu religijnego z szopy rybackiej, mogącej pomieścić ok. 150 osób. Budowę kościoła rozpoczęto w styczniu 1976 r. Ukończono w 1978 r. Projektantem kościoła jest architekt mgr inż. Zbigniew Abrahamowicz. Konstrukcje kościoła opracował mgr inż. Andrzej Zimnicki. Projektantem i wykonawcą witraży oraz zbrojenia zewn. jest mgr Bolesław Szulc z Pszczyny. Swoim obrysem, zwłaszcza owalem muru i konstrukcją dachową kościół obrazuje serce, znak ludzkiej gotowości do ofiary. Charakterystyczną cechą zamierzeń architekta jest skrzyżowanie obrysu serc: serca wnętrza (ludzkiego) z sercem dachu-góry (boskiego). Pracowni kowalstwa artystycznego, zgodnie z projektem Bolesława Szulca, wykonany został w metaloplastyce wystrój wnętrza świątyni i gabloty zewnętrzne. Zagospodarowanie terenu przykościelnego projektował architekt kościoła. Ze względu na ograniczenie powierzchni zabudowy, zdecydowano dla powiększenia gabarytu kościoła wybudować duży chór o profilu amfiteatralnym. Kościół pomieści przy maksymalnym wypełnieniu 1500 osób. Ozdobą kościoła jest główna część tryptyku z kościoła w Trzęsaczu z figurami: Matki Boskiej z Dzieciątkiem, Świętej Agnieszki, Świętej Katarzyny, Świętego Piotra. i Świętego Pawła oraz św. Ottona z Bambergu Kościół został wybudowany systemem gospodarczym, wyłącznie z hojnych ofiar parafian i wczasowiczów, którzy wraz z miejscową ludnością pracowali fizycznie przy wznoszeniu świątyni. Godnym zaznaczenia jest fakt, że w czasie budowy nie było ani jednego dnia przerwy w sprawowaniu kultu religijnego. Kapliczka pozostała wewnątrz kościoła podczas jego budowy. Przypisy
Kościół św. Bartłomieja Apostoła w Szczepanowie

Kościół Świętego Bartłomieja Apostoła w Szczepanowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat barciński archidiecezji gnieźnieńskiej). Znajduje się we wsi Szczepanowo, w gminie Dąbrowa, w powiecie mogileńskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Obecnie istniejąca murowana świątynia (trzecia co do kolejności powstania) wybudowana została w stylu neoromańskim w 1848 roku. W XVIII stuleciu została wzniesiona drewniana dzwonnica, w której znajduje się zabytkowy barokowy dzwon z 1770 roku, odlany w toruńskim warsztacie ludwisarskim M. Petersilgego. Kościół został konsekrowany w 1895 roku. Spośród zabytków świątyni można wymienić: 3 ołtarze w stylu barokowym (z końca XVII wieku), krucyfiks (z XV wieku), duży krucyfiks umieszczony na ścianie bocznej (z 2. połowy XVII wieku), chrzcielnicę oraz monstrancję (z 1833 roku), kielich mszalny (z końca XIX wieku), a także organy. Przypisy
Kościół św. Jana Chrzciciela w Czartoryi

Kościół św. Jana Chrzciciela w Czartoryi – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Czartoryja w gminie Chojna, w powiecie gryfińskim (województwo zachodniopomorskie). Należy do parafii św. Antoniego z Padwy w Brwicach. Historia i architektura Kościół został wzniesiony w 1883 roku. Jest to budowla neogotycka, jednonawowa, murowana z cegły. Od wschodu zamyka ją wydzielone, niższe od nawy wieloboczne prezbiterium. Od strony zachodniej do kościoła przylega czworoboczna wieża dzwonna. Wnętrze kościoła nakrywa jasny, drewniany strop. Na ścianie zachodniej umieszczona jest empora. Prezbiterium, nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym, oddziela od nawy łuk tęczowy. W kościele znajdują się trzy zabytkowe, gotyckie rzeźby datowane na początek wieku XVI: Madonny z Dzieciątkiem, św. Anny Samotrzeciej i św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Ponadto na wyposażeniu kościoła znajdują się XVIII-wieczny rokokowy klęcznik i XIX-wieczne ławki. Na kościelnej wieży zawieszony jest dzwon z 1510 roku. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 3 maja 1953 roku przez biskupa Wilhelma Plutę. Kościół został wpisany do gminnej i wojewódzkiej ewidencji zabytków, jest typowany do wpisania do rejestru zabytków. Przypisy
Kościół św. Józefa w Stokach

Kościół św. Józefa w Stokach – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Stoki w gminie Chojna, w powiecie gryfińskim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii Świętej Trójcy w Chojnie. Historia i architektura Kościół wzniesiony został w XIX wieku. Utrzymany w stylu neoromańskim, jest budowlą salową, sytuowaną na rzucie prostokąta, z prezbiterium zakończonym prostą ścianą. Murowany jest z kamienia łupanego i cegły. Nawa kryta jest dachem dwupołaciowym. W elewacji wschodniej umieszczony jest trójuskokowy portal. Ościeża okien i portalu murowane są z cegły. Ściany wsparte są ceglanymi przyporami. Szczyty ceglane, z trzema oknami. Obok prezbiterium znajduje się wolnostojąca dzwonnica, na której zawieszone są dwa dzwony, z 1882 i 1969 roku. Wnętrze świątyni nakryte jest płaskim stropem. Ściany są pobielane. Nad wejściem znajduje się empora chórowa. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 19 marca 1946 roku. Kościół został wpisany do gminnej i wojewódzkiej ewidencji zabytków, jest typowany do wpisania do rejestru zabytków. Przypisy
Kościół Nawrócenia św. Pawła Apostoła w Małkini Górnej

Kościół Nawrócenia Świętego Pawła Apostoła w Małkini Górnej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Ostrów Mazowiecka – Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny diecezji łomżyńskiej). Znajduje się w mieście Małkinia Górna, w gminie Małkinia Górna, w powiecie ostrowskim, w województwie mazowieckim. Jest to świątynia murowana wzniesiona w latach 1988-1992 dzięki staraniom księdza proboszcza Mariana Niemyjskiego. Kościół został pobłogosławiony w dniu 2 czerwca 1993 roku przez biskupa łomżyńskiego Juliusza Paetza. Świątynię poświęcił w dniu 18 maja 1997 roku biskup łomżyński Stanisław Stefanek. Parafia pod wezwaniem Nawrócenia świętego Pawła Apostoła została erygowana w dniu 3 grudnia 1989 roku przez biskupa łomżyńskiego Juliusza Paetza w granicach istniejącego samodzielnego ośrodka duszpasterskiego, utworzonego w dniu 3 czerwca 1987 roku przy drewnianej tymczasowej kaplicy. Parafia została wydzielona z terytorium parafii pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusowego. Przypisy
Kościół św. Ignacego Loyoli we Wronowach

Kościół świętego Ignacego Loyoli we Wronowach – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat strzeleński archidiecezji gnieźnieńskiej). Znajduje się we wsi Wronowy, w gminie Strzelno, w powiecie mogileńskim, w województwo kujawsko-pomorskim. Parafię erygowano w 1933 roku. Świątynia została wzniesiona w 1933 roku (według innego źródła kościół wzniesiono w latach 20. XX wieku). Budowla reprezentuje styl neoromański, jest jednonawowa, prosta w formie, murowana, nie posiada wieży. Charakteryzuje się jednoprzęsłowym, zamkniętym trójbocznym prezbiterium, z dobudowanymi: zakrystią i kaplicą. Kościół został konsekrowany w dniu 28 czerwca 1964 roku. Świątynia została wpisana do gminnej ewidencji zabytków. Przypisy
Kościół św. Andrzeja Apostoła w Laskowie

Kościół świętego Andrzeja Apostoła w Laskowie – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łopiennie (dekanat kłecki archidiecezji gnieźnieńskiej). Znajduje się we wsi Laskowo, w gminie Janowiec Wielkopolski, w powiecie żnińskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Jest to dawna świątynia ewangelicka, wzniesiona w latach 1895-1896 w stylu neogotyckim z czerwonej cegły. Obiekt jest wpisany do gminnej ewidencji zabytków gminy Janowiec Wielkopolski Kościół został poświęcony w 1901 roku. Po zakończeniu II wojny światowej budowla była nieużytkowana i dopiero w latach 1989 - 1993 została gruntownie wyremontowana. Konsekrowano ją w 1994 roku. Przypisy
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i św. Barbary w Piechcinie

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej i świętej Barbary w Piechcinie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat barciński archidiecezji gnieźnieńskiej). Znajduje się we wsi Piechcin, w gminie Barcin, w powiecie żnińskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Pozwolenie na budowę świątyni zostało uzyskane dopiero w 1981 roku. W tym samym roku ksiądz kardynał Józef Glemp, Prymas Polski erygował parafię w Piechcinie. Jej pierwszym proboszczem został mianowany ojciec Konstanty Saternus OFM, który razem z parafianami rozpoczął budowę świątyni. W 1988 roku, czyli po przejęciu parafii od zakonników franciszkańskich przez archidiecezję gnieźnieńską, nowym proboszczem został mianowany ksiądz Stefan Balcerzak, który prowadził dalsze prace budowlane. Tempo prac było bardzo szybkie, tak, że już po roku w budującej się świątyni została odprawiona pierwsza Msza święta. W dniu 27 maja 1991 roku wspomniany wyżej Prymas Polski, kardynał Józef Glemp konsekrował świątynię. Kościół charakteryzuje się nowoczesną bryłą. Przypisy
Sanktuarium Krwi Chrystusa w Częstochowie

Sanktuarium Krwi Chrystusa w Częstochowie – kościół parafialny w Częstochowie, w dzielnicy Grabówka, należy do parafii św. Kaspra del Bufalo w Częstochowie. Historia Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa uzyskali grunt pod budowę domu zakonnego w latach 80. XX wieku, w 1989 roku zbudowano pierwszą kaplicę. Sanktuarium erygował arcybiskup Stanisław Nowak 21 października 1999 roku. Budowę świątyni rozpoczęto 15 lipca 2002 roku. 3 lipca 2004 r. podczas odpustu Krwi Chrystusa arcybiskup Stanisław Nowak wmurował kamień węgielny. 14 listopada 2004 roku ks. abp Stanisław Nowak erygował i poświęcił Stacje Drogi Krzyżowej. Pierwszą mszę świętą odprawiono w uroczystość Krwi Chrystusa w 27 czerwca 2021 roku. W Domu Misyjnym jest przechowywana relikwia Przenajdroższej Krwi pochodząca z bazyliki św. Andrzeja w Mantui, dar Sióstr Przenajdroższej Krwi Chrystusa z Schellenbergu z Liechtensteinu. Przypisy
Kościół Przemienienia Pańskiego w Czarnej Górze

Kościół Przemienienia Pańskiego w Czarnej Górze – rzymskokatolicki kościół należący do parafii Przemienienia Pańskiego w Czarnej Górze. Historia W 1948 mieszkańcy Czarnej Góry wybudowali mały, kamienny kościółek Przemienienia Pańskiego, gdzie dowozili na Msze święte proboszcza z Trybsza, a następnie w latach 70. dobudowali obok plebanię. Ze względu na pogarszający się stan budynku, w 1993 o. Hubert Kasztelan OCist rozpoczął wraz z mieszkańcami budowę nowego, większego kościoła wokół starej budowli. Autorem projektu był architekt Stanisław Tylka z Zakopanego. Nowy kościół zawiera ołtarz główny oraz organy przeniesione z poprzedniego kościoła. Malowidła ścienne wykonał ukraiński artysta ze Stanisławowa, Wasyl Krasiocha. Najbardziej charakterystyczny obraz znajdujący się na lewej ścianie we wnętrzu kościoła – obraz ostatniej wieczerzy, zawiera portrety budowniczych kościoła na twarzach 12 apostołów. 6 sierpnia 1995 roku kościół został konsekrowany przez ks. kardynała Franciszka Macharskiego. W następnym roku w Czarnej Górze założono osobną parafię, której proboszczem na następne 20 lat został o. Hubert Kasztelan. Galeria Przypisy
Kościół Matki Bożej Królowej Aniołów w Białym Dunajcu

Kościół Matki Bożej Królowej Aniołów w Białym Dunajcu – rzymskokatolicki kościół należący do parafii Matki Bożej Królowej Aniołów w Białym Dunajcu. Historia Pierwsze propozycje, aby wybudować kościół w Białym Dunajcu, pojawiały się pod koniec XIX wieku. Propozycje budowy kościoła przedstawiano bp Janowi Puzynie i bp Adamowi Sapiesze. Bracia Wojciech i Józef Łukaszczyk-Koć ofiarowali grunt pod budowę. Pracom sprzyjał ówczesny proboszcz szaflarski, ks. Maurycy Rottermund. Wybuch I wojny światowej zahamował budowę, którą wznowiono w 1921 roku. Po śmierci ks. Rottermunda w 1931 roku proboszczem parafii w Szaflarach został ks. Władysław Wójtowicz, który sprzyjał staraniom białodunajczan o erygowanie nowej parafii. Witraże i stacje Drogi Krzyżowej zaprojektował prof. Antoni Procajłowicz. W 1943 roku uzupełniono wyposażenie, instalując ambonę, drugi konfesjonał, feretrony. W 1944 roku Niemcy zabrali z kościoła 2 dzwony. Po zakończeniu II wojny światowej wykonano posadzkę i nowe ołtarze, zaprojektowane w 1948 roku przez Mieczysława Stobierskiego. Ołtarz główny został poświęcony 8 października 1950 roku, a następnie konsekrowany 29 sierpnia 1951 roku przez abp Eugeniusza Baziaka. W 1957 roku oddano do użytku ołtarz Najświętszego Serca Pana Jezusa, a w 1958 roku do kościoła wprowadzono kopię obrazu Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W 1963 roku sprowadzono do kościoła nowe organy, które poświęcono 17 listopada 1963 roku. W 1974 roku bp Julian Groblicki poświęcił nowe tabernakulum. W 1975 roku powstały mozaiki według projektu Stanisława Szmuca, przedstawiające sceny Zmartwychwstania Jezusa oraz ofiarę Melchizedeka. 20 czerwca 1976 roku kościół został konsekrowany przez bp Juliana Groblickiego. Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rększowicach

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rększowicach – kościół parafialny pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rększowicach. Historia W 1979 roku wikariusz parafii św. Michała Archanioła w Blachowni ks. Stefan Jachimczak kupił w Rększowicach gospodarstwo rolne i wspólnie ze swoim ojcem i braćmi wybudowali budynek nazywany oficjalnie bukaciarnią (miejsce hodowli cieląt). 23 grudnia 1979 roku biskup Franciszek Musiel odprawił w budynku pierwszą Mszę Świętą. W dniu 19 czerwca 1983 roku Jan Paweł II, podczas drugiej podróży apostolskiej do Polski, poświęcił na Jasnej Górze kamień węgielny dla kościoła. 11 września tego roku biskup Franciszek Musiel złożył kamień w murach świątyni. Budynek został przebudowany do celów sakralnych według projektu architekta Stanisława Pospieszalskiego. Wystrój plastyczny kościoła wykonał prof. Maciej Kauczyński z Krakowa. 11 września 1987 roku na głównej ścianie prezbiterium umieszczono krzyż, który 30 kwietnia 1966 roku został pocięty przez funkcjonariuszy Milicji obywatelskiej i ORMO. Krzyż upamiętniający milenium chrztu Polski miał pierwotnie zostać ustawiony na rozwidleniu dróg Rększowice-Jamki. Po profanacji władze komunistyczne nakazały złożyć pocięte segmenty w kościele w Konopiskach. Umieszczony w prezbiterium kościoła krzyż poświęcił biskup Franciszek Musiel. Krzyż ten wraz z figurą Serca Jezusa jest wkomponowany w scenę Sądu Ostatecznego wykonaną w mozaice. W dniu 13 września 1987 roku biskup Stanisław Nowak dokonał uroczystego poświęcenia świątyni. 24 listopada 2013 roku arcybiskup Wacław Depo ustanowił kościół Archidiecezjalnym Sanktuarium Krzyża Świętego. 9 kwietnia 2014 roku arcybiskup Wacław Depo dokonał uroczystej intronizacji relikwii Krzyża Świętego w rększowickim Sanktuarium. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Sulejówku

Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła, Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Sulejówek diecezji warszawsko-praskiej. Historia Początki parafii sięgają 1958 roku, kiedy kard. Stefan Wyszyński utworzył w Sulejówku filię parafii Cechówka (obecnie Parafia Przemienienia Pańskiego w Sulejówku). Ośrodek duszpasterski mieścił się w kaplicy Zgromadzenia Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych przy ul. Poprzecznej. Wraz z dynamicznym rozwojem miejscowości oraz napływem mieszkańców kaplica okazała się niewystarczająca; w miesiącach letnich Msze święte sprawowano w ogrodzie. W 1959 roku, za zgodą władz państwowych, powołano Komitet Budowy Kościoła i zakupiono teren pod przyszłą świątynię. Wkrótce jednak cofnięto zezwolenie na budowę, a zgromadzone materiały budowlane zostały skonfiskowane. Przełom nastąpił po wieloletnich staraniach, gdy 30 marca 1971 roku uzyskano ostateczną zgodę na budowę kościoła. W 1965 roku do Sulejówka przybył ks. Wacław Koryś, który podjął się organizacji parafii oraz realizacji budowy. Projekt architektoniczny opracował Władysław Pieńkowski. W pierwszej kolejności wykończono dolny kościół, poświęcony przez kard. Stefana Wyszyńskiego. Konsekracji górnej świątyni pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła dokonał 15 maja 1983 roku kard. Józef Glemp. Po śmierci ks. Wacława Korysia w 1993 roku proboszczem został ks. Jan Gołębiewski. W 1995 roku w dolnym kościele umieszczono XVII-wieczny obraz Madonny z Dzieciątkiem, poddany konserwacji w Muzeum Narodowym w Warszawie. Wizerunek, nazwany Matką Bożą Pocieszenia, został uroczyście intronizowany 7 września 1995 roku, a trzy lata później koronowany przez bp Kazimierz Romaniuk. Rozwijający się kult sprawił, że świątynia zyskała rangę sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia. W 2003 roku utworzono dekanat Sulejówek. W kolejnych latach przy kościele ustawiono pomniki Jana Pawła II oraz kard. Stefana Wyszyńskiego. W 2016 roku parafia gościła pielgrzymów podczas Światowych Dni Młodzieży. Architektura i wyposażenie Świątynia jest budowlą dwupoziomową (kościół dolny i górny). Jej bryłę cechują strome, wielopołaciowe dachy kryte blachą miedzianą oraz zróżnicowane krzywizny elewacji, co nadaje budowli dynamiczny charakter. Wnętrze górnego kościoła utrzymane jest w półmroku rozświetlanym przez witraże zaprojektowane i wykonane przez Hannę Szczypińską. Przedstawiają one sceny z życia Chrystusa i Maryi. Centralnym elementem prezbiterium jest monumentalny krucyfiks autorstwa Jerzego Machaja, umieszczony nad podwyższonym ołtarzem głównym. W bocznej kaplicy znajduje się wizerunek Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w typie ikonograficznym Theotokos, ukazujący Maryję z Dzieciątkiem Jezus trzymającym symboliczny okręt – znak Kościoła. Autorką płaskorzeźby była Anna Grabska. Dolny kościół pełni funkcję kaplicy sanktuaryjnej. W jego ołtarzu znajduje się XVII-wieczny obraz Matki Bożej Pocieszenia, otaczany lokalnym kultem. W przedsionku świątyni umieszczono tablice pamiątkowe, w tym poświęconą budowniczemu kościoła ks. Wacławowi Korysiowi. Galeria Przypisy