NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Arena COS Torwar

The Central Sports Centre Torwar (formerly known as Hala Torwar, commonly referred to as the Arena COS Torwar) is an indoor arena in Warsaw, Poland. It opened in 1953 and seats 4,824 people in the stands, with up to an additional 1,480 seats available to add on the floor, located at ul. Łazienkowska 6a in Warsaw. It is located adjacent to Stadion Wojska Polskiego and is primarily used for popular music concerts, ice hockey and other indoor sports, and it is the home of the hockey team UHKS Mazowsze. Torwar Hall hosted the 2001 Saporta Cup final in which Maroussi BC defeated Elan Sportif Chalonnais. On 22–28 January 2007 the Hall hosted the 2007 European Figure Skating Championships and the arena hosted a Preliminary round group of the EuroBasket 2009. It has also hosted a number of Konfrontacja Sztuk Walki (KSW) mixed martial arts events. In 1984 Iron Maiden played the opening night of their 197 concert World Slavery Tour to a capacity crowd at Torwar with thousands of fans listening outside the venue. In 1985 Depeche Mode played one of their first concerts in Eastern Europe in Torwar. OneRepublic performed at this venue on 2 November 2014 during the European leg of their Native Tour. Def Leppard played here in 2015 with support from hometown heroes Lessdress, Poland's best known glam/sleaze rock band. On 1 June 2024, the Polish progressive rock band Riverside performed at the venue; the concert was later released as the live album Live ID. References
Arena COS Torwar

Torwar Hall es un pabellón deportivo situado en Varsovia, Polonia. Se encuentra junto al Estadio del Ejército Polaco y se utiliza principalmente para la conciertos de música popular, hockey sobre hielo y otros deportes bajo techo, es el estadio del equipo de hockey UHKS Mazowsze. Se inauguró en 1953, fue modernizado en 1999, y cuenta con un aforo para 5.000 personas. El Torwar Hall fue sede de la final de la Copa Saporta en 2001 en la que Maroussi B. C. derrotó al Elan Sportif Chalonnais.​ Del 22 al 28 de enero de 2007, el recinto acogió los Campeonato Europeo de Patinaje Artístico sobre Hielo de 2007. El escenario fue sede de la ronda preliminar del Eurobasket 2009.​ El Torwar Hall es muy a menudo se utiliza para conciertos, con capacidad de 5000 a 8000 personas. Algunos de los artistas que han actuado en el son: Pearl Jam, Iron Maiden, Placebo, Depeche Mode, Jean Michel Jarre, R.E.M., Mariah Carey, Simply Red, Tokio Hotel, US5, 50 Cent, Snoop Dogg, KoRn, The Cure, Rihanna, Mark Knopfler y Alicia Keys. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Torwar.
Halle Torwar

La Halle Torwar est une enceinte sportive de Varsovie en Pologne. Elle est située à proximité du stade du maréchal Józef Piłsudski et a d'abord été utilisée pour des concerts, des matchs de hockey sur glace et d'autres sports de salle. C'est la salle habituelle de l'équipe de hockey du Legia Varsovie et est parfois utilisée par sa section basket-ball. Histoire Inaugurée en 1953, elle a été modernisée en 1999 avec une capacité de 4 824 places. Évènements sportifs Finale 2001 de la Coupe Saporta dans laquelle le Maroussi Athènes a battu l'Élan sportif chalonnais. Les championnats d'Europe de patinage artistique 2007 du 22 au 28 janvier 2007 Le tour préliminaire de l'Eurobasket en septembre 2009. Concerts Les concerts qui y sont organisés attirent entre 5 000 et 8 000 personnes avec des artistes tels que Pearl Jam, Iron Maiden, Placebo, Depeche Mode, Jean-Michel Jarre, R.E.M., Simply Red, Tokio Hotel, 50 Cent, Snoop Dogg, KoRn, The Cure, Rihanna, Mark Knopfler ou Alicia Keys. Notes (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Torwar Hall » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du basket-ball Portail du volley-ball Portail du hockey sur glace Portail de Varsovie
Hala Torwar

Hala Torwar je višenamjenska sportska dvorana u Varšavi, Poljska. Glavna namjena joj je održavanje natjecanja vezana uz hokej na ledu, klizanje i košarku te je često korištena i za održavanje koncerata. Dvorana ima 5 000 sjedećih mjesta, a neki glazbenici i grupe poput Pearl Jama, Iron Maidena, Depeche Modea, Tokio Hotela, 50 Centa, Snoop Dogga, Rihanne i Alicie Keys održali su koncert upravo u ovoj dvorani. Ova dvorana bila je domaćin skupine C prvog kruga na Europskom prvenstvu u košarci 2009. Vanjske poveznice Sestrinski projekti
Hala Torwar

L'Hala Torwar (anche citata come Torwar Hall o COS Torwar) è un palazzetto dello sport situato a Varsavia, in Polonia. Si trova vicino alla Pepsi Arena (ex Stadio dell'esercito polacco) ed è utilizzata principalmente per concerti musicali ed incontri di hockey su ghiaccio, pattinaggio, arti marziali e altri sport al coperto; ospita la squadra di hockey UHKS Mazowsze. È stata aperta nel 1953, è stata modernizzata nel 1999 e ha una capacità di circa 5 000 spettatori nell'allestimento per le partite di pallacanestro. Il gestore è Centralny Ośrodek Sportu. Dal 22 al 28 gennaio 2007, ha ospitato il Campionato europeo di pattinaggio artistico 2007. Nel 2009 ha invece ospitato un round preliminare di Eurobasket 2009. La Hala Torwar è molto spesso utilizzata per concerti, con una capacità da 5 000 a 8 000 persone a seconda degli allestimenti. Alcuni degli artisti che si sono esibiti sono Pearl Jam, Iron Maiden, Placebo, Depeche Mode, Jean Michel Jarre, REM, Mariah Carey, Simply Red, Tokio Hotel, US5, 50 Cent, Snoop Dogg, KoRn, The Cure, Rihanna, Mark Knopfler e Alicia Keys. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Hala Torwar Collegamenti esterni (EN) Hala Torwar, su Structurae.
Хала Торвар

Хала Торвар је дворана у Варшави, Пољска. Користи се као хала за одржавање музичких концерата и одигравање хокејашких утакмица и осталих дворанских спортова. Као домаћин, у овој хали игра ХК Мазовце. Отворена је 1953, а реновирана 1999. и може да угости 4,838 посетилаца. Од 22. до 28. јануара 2007. у овој арени се одигравало европско првенство у уметничком клизању. У овој дворани ће утакмице Ц групе на Евробаскету 2009. играти репрезентације Србије, Словеније, Велике Британије и Шпаније. Међу познатим извођачима и музичким групама који су наступали у овој хали су: Перл Џем, Ајрон Мејден, Пласебо, Дипеш Мод, Жан Мишел Жар, Р. Е. М., Шејкин Стивенс, Џо Сатријани, Симпли ред, Токио хотел, УС5, Фифти сент, Корн, Кјур, Ријана, Снуп Дог, Марк Кнопфлер, Алиша Киз и многи други. Види још Европско првенство у кошарци 2009. Референце
Торвар

Зала «Торвар» (пол. Hala Torwar) — багатофункціональний комплекс у місті Варшаві — столиці Польщі (дільниця — Середмістя). Діє з 1953 року. З історії 1953 року після кампанії в пресі, тиску всієї громадської думки, залучення вищих спортивних діячів на початку січня прийняли рішення, що Варшава матиме свою штучну ковзанку. Її мали спорудити в міжшкільному парку «Аґриколі» на вулиці Лазенковській. Це місце вважали найкращим для такого об'єкта, бо воно, зокрема включало природний схил як опору для майбутніх трибун, який також мав забезпечити природний захист від вітру. Перевагою стало і зручне сполучення з центром міста та сусідство з об'єктами «Легії». Офіційною датою офіційного відкриття ковзанки мало бути 3 січня 1954 року, але було вирішено прискорити — офіційна церемонія відкриття відбулася 12 грудня 1953 року. Перший хокейний матч, який відбувся на «Торварі» — гра між клубами ЦВСК (Варшава) та «Гвардія» (Бидгощ), що завершилася перемогою військових 12:3 (4:3; 2:0; 6:2). Перший міжнародний матч — 3 січня 1954 року: ЦВСК (Варшава) і «Динамо» (Вайсвассер) — завершився перемогою поляків 6:5 (4:3; 2:1; 0:1). Перший матч між збірними — Польщі та СРСР — відбувся 7 жовтня 1954 року (1:7). Зала відіграла значну роль в історії польського хокею як місце для тренувальних зборів клубних команд і національної збірної, а також проведення багатьох чемпіонатів і ігор польських збірних. Після багатьох років діяльности було прийнято рішення модернізувати залу, яку 26 листопада 1999 року відкрили після реконструкції. До «старої» будівлі приєднали другий об'єкт — ЦОС Торвар II, який відіграє значну роль у забезпеченні можливостей тренувань для спортсменів зимових дисциплін. 2007 року «Торвар» прийняв чемпіонат Європи з фігурного катання (Україну представляли Антон Ковалевський, Ірина Мовчан, спортивні пари Волосожар — Морозов і Єфаєва — Меншиков, танцюристи Задорожнюк — Вербило і Бекназарова — Зуєв). Ковзанка арени викликала невдоволення тренерів та суддів, бо мала на 2 м менших звичних для спортсменів розмірів, на яких вони звикли тренуватися й змагатися. Таке буває, наприклад, у Канаді, але зазвичай фігуристів заздалегідь попереджають, а перед змаганнями у Варшаві оргкомітет турніру цього не зробив. Невдовзі після російського вторгнення на територію України 24 лютого 2022 року в «Торварі» відкрили один із найбільших пунктів прийому біженців з України. «Торвар» є домашньою ареною варшавського «Проєкту» — клубу польської Плюс Ліги. Світлини Див. також Список спортивних та розважальних зал Польщі Примітки Посилання Офіційний сайт. (пол.) Торвар. (англ.)
Igrek (building)

Igrek (Polish: [ˈi.ɡrɛk]; lit. 'Wye'), also known as Wiatrak (Polish: [vja.trak]; lit. 'Windmill'), is a residential building in Warsaw, Poland, located in the district of Downtown, at 55 Plater Street. It was built in 1964, and was the first residential building of its size to be built in Warsaw, as well as considered the biggest residential building in the city throughout 1960s. Name While the building does not have an official name, it is popularly nicknamed as Igrek or Wiatrak. Igrek in Polish translates to the name of the letter Y (wye), while Wiatrak means the windmill. Both nicknames refer to the shape of the building as view from above, which is reminiscent to the letter Y. History The building at 55 Plater Street in, Warsaw, popularly known as Igrek (The Y, The Wye) or Wiatrak (The Windmill), was constructed in 1964. It was designed in the shape of the letter Y, inspired by the UNESCO Headquarters building in Paris, France. It is a multifamily residential building that can house around 920 people. It was the first multifamily residential building of its size to be built in Warsaw, and in the 1960s, was considered the biggest residential building in the city. It was part of the neighbourhood of Mariańska, built between 1961 and 1967, between Jana Pawła II Avenue, Plater Street, Świętokrzyska Street, and Twarda Street, and designed by Hanna Lewicka and Wojciech Piotrowski. References
Igrek (budynek)

Igrek, także Wiatrak – zwyczajowa nazwa bloku mieszkalnego znajdującego się przy ul. Emilii Plater 55 w Warszawie, w dzielnicy Śródmieście. Opis Budynek został wzniesiony na planie litery „Y” i miał nawiązywać do kształtu gmachu UNESCO w Paryżu. Powstał jako część osiedla Mariańska, zrealizowanego w latach 1961–1967 (projekt Hanna Lewicka i Wojciech Piotrowski) między ulicami: Emilii Plater, Twardą i Świętokrzyską. Ukończony w 1964 roku był jednym z największych budynków mieszkalnych wzniesionych w Warszawie w latach 60. XX wieku. Zaprojektowano w nim mieszkania dla 920 lokatorów. Przypisy
Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego w Kramarzówce

Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego w Kramarzówce − parafialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Kramarzówce, zbudowana w 1790. W 1947 cerkiew przejęta i użytkowana do 2000 przez Kościół rzymskokatolicki. Od 2000 po wybudowaniu nowego kościoła nieczynna kultowo i opuszczona. Świątynię wpisano w 1986 do rejestru zabytków. Historia obiektu Cerkiew w Kramarzówce istniała już na początku XVI w. Obecną świątynię zbudował w 1790 ówczesny właściciel wsi Ignacy Smulski jako kaplicę dworską. W latach późniejszych przekształcona została na parafialną cerkiew greckokatolicką. Była remontowana w 1889, 1932 i w 1970. Pod koniec okresu międzywojennego w Kramarzówce mieszkało około 600 Ukraińców, których wysiedlono w 1947 na ziemie zachodnie. Architektura i wyposażenie Budowla murowana, orientowana jednonawowa. Trójdzielna, prezbiterium zamknięte trójbocznie z zakrystią od południa, przy nawie od południa kaplica z ołtarzem. Od frontu do babińca dobudowany prawdopodobnie w 1932 przedsionek nakryty dachem dwuspadowym. Dachy dwuspadowe z kwadratową wieżyczką nad nawą z sygnaturką i hełmem w kształcie iglicy. Wokół sanktuarium potężne przypory. Wokół cerkwi Obok świątyni znajduje się murowana dzwonnica z magazynkiem z trzema arkadami u góry z końca XVIII w. Przypisy
Cerkiew św. Paraskewy w Świętem

Cerkiew św. Paraskewy w Świętem – parafialna cerkiew greckokatolicka, wzniesiona w 1932 w miejscowości Święte. W 1945 cerkiew przejęta przez Kościół rzymskokatolicki. Pełni funkcję kościoła parafialnego Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Świętem. Świątynię wraz z drewnianą dzwonnicą wpisano w 1986 do rejestru zabytków. Historia obiektu Cerkiew zbudowano w 1932 w typie bizantyjsko-ukraińskim. Jest to trzecia świątynia wzniesiona w tym miejscu. Pierwsza była drewniana, drugą murowaną w 1914 wysadziły wojska węgierskie w czasie działań wojennych. W 1945 po zakończeniu II wojny światowej i przesiedleniu ludności ukraińskiej cerkiew objęli franciszkanie. Świątynia miała powybijane szyby, podziurawiony dach od broni pokładowej samolotów niemieckich i z wyposażenia pozostała ambona, ławki i konfesjonał. W 1953 pomalowano wnętrze. Architektura i wyposażenie Cerkiew murowana, otynkowana, na planie krzyża. Prezbiterium węższe od nawy zamknięte prostokątnie. Przy jego bokach dwie zakrystie. Cerkiew zwieńczona kopułą centralną z sygnaturką. W narożnikach nawy i prezbiterium przypory, u góry ośmioboczne, zwieńczone nibysygnaturkami. Wokół cerkwi Obok świątyni znajduje się drewniana dzwonnica konstrukcji słupowej nakryta dachem brogowym. Zbudowana na przełomie XIX i XX w. Przypisy
Kościół św. Mikołaja Biskupa i Matki Bożej Częstochowskiej w Rokietnicy

Kościół świętego Mikołaja Biskupa i Matki Bożej Częstochowskiej — rzymskokatollicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Pruchnik archidiecezji przemyskiej). Jest to świątynia wzniesiona na przełomie XV i XVI wieku, następnie została przebudowana w 1604 roku. Są w niej przechowywane relikwie św. Walentego, dawnego patrona kościoła. Od 2016 roku trwa remont świątyni. Na początku prac, w 2016 roku zostały odsłonięte ceglane krypty ze szczątkami fundatorów i kolatorów, z których co najmniej jedna została wzniesiona w średniowieczu. Wykonana została ich inwentaryzacja architektoniczna oraz została sporządzona dokumentacja. Po ukończeniu prac –odpowiednio zabezpieczone szczątki ludzkie zostały zostawione w podziemiach kościoła. Podczas remontu zostały wykonane również prace konserwatorskie obitych blachą drzwi do zakrystii oraz zostały odsłonięte i zakonserwowane sztukaterie z tarczami herbowymi fundatorów w zwornikach. Został także przywrócony pierwotny wygląd i kolorystyka głównego ołtarza. Remont został wsparty przez dotację z Podkarpackiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. W styczniu 2020 roku odbył się odbiór konserwatorski świątyni. Przypisy
Kościół św. Marii Magdaleny w Brzyskach

Kościół świętej Marii Magdaleny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Brzostek diecezji rzeszowskiej). Jest to świątynia wybudowana w latach 1867–1879. Kościół reprezentuje styl neogotycki, wzniesiony został głównie z kamienia ciosowego i jest pokryty blachą miedzianą. W szczytowej części świątyni jest umieszczona dzwonnica z dwoma dzwonami. Wnętrze kościoła jest podzielone na trzy nawy (wymiary świątyni to: długość 31 metrów, szerokość w nawie głównej 8 metrów, w nawach bocznych 2 metry, z dwoma kaplicami). Główny ołtarz został wykonany z wapienia i piaskowca. Jego twórcą jest pracownia braci Trembeckich z Krakowa. W ołtarzu znajduje się obraz św. Marii Magdaleny, patronki świątyni. Do wykonania pozostałych czterech ołtarzy użyto drewna czarnego dębu. Poniżej balustrady, po prawej stronie nawy, jest umieszczona kamienna chrzcielnica, wykuta w formie kielicha. Ambona jest usytuowana po lewej stronie nawy głównej. Ławki w stylu neogotyckim zrobiono z drewna dębowego. Przypisy
Kościół św. Michała Archanioła w Cieklinie

Kościół św. Michała Archanioła – zabytkowy rzymskokatolicki kościół, znajdujący się w Cieklinie, w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Dębowiec. Kościół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa podkarpackiego. Historia Pierwszy drewniany kościół postawiono 1485 roku a konsekrowano w 1542. Drugi z drewna modrzewiowego wzniesiono 1631 roku, a poświęcono 3 września 1640 . Budowa obecnego, według projektu Jana Sas-Zubrzyckiego trwała od 1897 do 1904 roku. Kościół poświęcono 14 października 1904 roku . Architektura Budynek jest orientowany, neoromański, halowy, wzniesiony na planie krzyża łacińskiego, z ciosów kamiennych pochodzących z kamieniołomu z góry Cieklinki . Mury od zewnątrz wykonane są z kamienia, a od wewnątrz z cegły. Przy prezbiterium zakończonym półkoliście znajduje się kaplica otwarta na transept, a po stronie północnej zakrystia . W fasadzie znajduje się wysoka wieża z kamienia, postawiona na planie kwadratu, nakryta iglicą z czterema wieżyczkami w narożach. Do wieży dostawiony jest portal bliźniaczy z centralnie umieszczoną rozetą. Nawa główna, transept, część prezbiterium, oraz przedsionek przy zakrystii nakryte są dachami dwuspadowymi, a nawy boczne, kaplica i zakrystia dachami pulpitowymi. Budynek częściowo oszkarpowany. Nawy boczne zamknięte są trójbocznymi apsydkami. Fragmenty łuków nadokiennych, wole oko apsydy, oraz gzymsy wykonane są z cegły. Na skrzyżowaniu nawy i transeptu umieszczono sygnaturkę. W budynku zastosowano sklepienia krzyżowe i krzyżowo-żebrowe . Kamienna iglica jest wyjątkowym na polskim gruncie osiągnięciem technicznym. Wyposażenie Ołtarz główny według projektu Jana Sas-Zubrzyckiego; kamienna ambona w formie kielicha prawdopodobnie według projektu Sas-Zubrzyckiego ; dwa kamienne portale do zakrystii i kaplicy. Pozostałe wyposażenie (konfesjonały, ławki, boazeria) pochodzą z lat 20. XX wieku . Galeria zdjęć Przypisy Bibliografia Batrosz Podubny: Kościół parafialny pw. św. Michała Archanioła. zabytek.pl, 2014-10-30. [dostęp 2022-11-01]. (pol.). Strona parafii. parafiacieklin.pl. [dostęp 2023-02-24]. (pol.). Jerzy Wowczak: Jan Sas-Zubrzycki. Towarzystwo Wydawnicze Historia Iagellonika Kraków, 2017. ISBN 978-83-65080-63-9.
Kościół św. Stanisława w Osobnicy

Kościół św. Stanisława w Osobnicy – rzymskokatolicki kościół parafialny, zbudowany w latach 1904–1906, znajdujący się w miejscowości Osobnica. W 2007 obiekt wpisany do rejestru zabytków. Historia obiektu Przypuszczalnie pierwszy kościół w Osobnicy powstał około 1350. Z powodu obrywania brzegów rzeki Bednarki został przeniesiony w inne miejsce. Powiększony i przebudowany konsekrowano w 1512. Była to budowla drewniana jednonawowa z węższym prezbiterium. Obok kościoła stała murowana dzwonnica w kształcie wysokiej ściany nakrytej dachem z dwoma dzwonami, większym z XIV w. i mniejszym z 1625. Z czasem kościół stał się ciasny i przystąpiono do budowy nowego. Powstał w latach 1904–1906 według projektu architekta lwowskiego Teodora Talowskiego z inicjatywy ówczesnego proboszcza Jana Kłosa. 7 lipca 1906 świątynię konsekrował biskup Karol Fischer, sufragan przemyski. Pierwsze malowanie kościoła wykonał w latach 1927–28 lwowski malarz Julian Krupski. Dzwony z wieży kościelnej w czasie wojny zabrali Niemcy. W 1946 w odlewni Felczyńskich w Przemyślu zakupiono dzwon „Stanisław”, a w latach późniejszych dzwony Maryja o wadze 255 kg i Jadwiga ważący 86 kg. W latach 1979–1980 polichromię odnowili: artysta Zygmunt Wiglusz z Krakowa oraz miejscowy malarza Mieczysław Burda. W 1990 zmieniono pokrycie kościoła z dachówki na blaszane. W latach 2004–2006 wykonano między innymi: przebudowę prezbiterium, renowację odkrytego witrażu z ornamentyką liściastą podświetlającego ołtarz główny, renowację ołtarzy, odnowienie polichromii, generalny remont organów, renowację murów zewnętrznych, pokrycie wież taśmą miedzianą. Architektura i wyposażenie Kościół reprezentuje styl neogotycki, nadwiślański. Trzynawowy, na planie krzyża rzymskiego. Boczne nawy są niższe od środkowej. Wnętrze wyposażone w trzy neogotyckie ołtarze. Ołtarz główny wykonano we Lwowie. Ołtarz boczny Niepokalanej Bogurodzicy Maryi z 1906 zrobiono w Bochni. 15 figur rzeźbionych w drewnie wykonali artyści w Tyrolu. Dziewięciogłosowe organy o trakturze mechanicznej z 1891 pochodzą z pracowni Jana Śliwińskiego ze Lwowa. Otoczenie W 1909 po północnej stronie kościoła zbudowano plebanię. W 1931 wzniesiono i poświęcono kaplicę św. Teresy od Dzieciątka Jezus w miejscu starego kościoła rozebranego w 1906. W 2006 kaplica została odrestaurowana. W 2004 wybudowano obok kościoła grotę Maki Bożej z Lourdes, 20 kaplic różańcowych w ogrodzie plebańskim, figurę Matki Bożej Fatimskiej. W kolejnych latach postawiono figury patronów parafii św. Jadwigi i spiżową św. Stanisława BM, kapliczkę Matki Bożej Saletyńskiej, pomnik Jana Pawła II. W ogrodzie plebańskim powstała droga krzyżowa i droga światła. Przypisy
Kościół św. Doroty w Harklowej

Kościół św. Doroty w Harklowej – rzymskokatolicki neogotycki kościół parafialny, zbudowany w latach 1894–1896, znajdujący się w Harklowej. W 1990 obiekt wpisany do rejestru zabytków. Historia obiektu Pierwszy kościół parafialny, zapewne drewniany, powstał na przełomie XIV i XV w. W 1860 tamtą świątynię zastąpił nowy budynek. Wybudowano mały drewniany jednonawowy kościół z przedsionkiem zbitym z desek i małą zakrystią. W 1889 kościół powiększono i zbudowano nowszą obszerną zakrystię. 21 lipca 1894 spłonął doszczętnie. Część wyposażenia uratowano, co umożliwiło wykorzystanie w kolejnym kościele. Murowaną świątynię zbudowano staraniem proboszcza Stanisława Hańskiego i ofiarności społeczeństwa w latach 1894–1896 według projektu Teodora Talowskiego. W budowie pomagali mieszkańcy okolicznych wsi: Głębokiej, Kunowej, Osobnicy, Sławęcina i Wójtowej. Kościół został poświęcony w 1896. 9 lipca 1906 świątynię konsekrował przemyski biskup pomocniczy Karol Fischer. Drugi tytuł Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny kościół otrzymał w 1942. W 1959 polichromię wykonał Stanisław Szmuc. W latach 1965–1966 odnowiono ołtarze, chór oraz wstawiono witraże. Architektura i wyposażenie Jednonawowy obiekt w stylu neogotyckim zbudowano z cegły i ciosów kamiennych. Budowla na rzucie krzyża, którego boczne ramiona stanowią dwie kaplice, pierwotnie była pokryta dachówką, obecnie blachą. We wnętrzu zachowały się trzy ołtarze oraz obraz Chrystusa na krzyżu w typie ikonograficznym Jezusa Milatyńskiego popularnego w czasie kontrreformacji. W barokowym ołtarzu głównym z drugiej połowy XVIII w. zamiennie z siedemnastowiecznym krucyfiksem prezentowany jest obraz św. Doroty noszący cechy malarstwa Bractwa św. Łukasza. Otoczenie Od strony zachodniej znajduje się murowana dzwonnica zbudowana w 1935 z dwoma dzwonami: jeden z 1594, drugi z czasów późniejszych. Dzwony w czasie wojny zabrali Niemcy. W 1960 konsekrowano nowe. Przypisy