NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Park Juliusza Słowackiego we Wrocławiu

Park Juliusza Słowackiego we Wrocławiu, to park położony w rejonie Starego Miasta – w pobliżu tzw. Nowego Miasta. Częściowo leży także w miejscu zasypanego odcinka fosy miejskiej, którego fragment przez pewien okres stanowił ujściowy odcinek rzeki Oława (do rzeki Odry). Park obejmuje obszar o powierzchni 5,74 ha. Nazwa parku została nadana uchwałą Rady Miejskiej Wrocławia nr LXXI/454/93 z dnia 9 października 1993 roku w sprawie nazw parków i terenów leśnych istniejących we Wrocławiu (odpowiedni zapis dotyczący Parku Juliusza Słowackiego znajduje się w paragrafie 1 punkcie 16 tej uchwały). Park położony jest pomiędzy ulicami: Ulica Andrzeja Frycza Modrzewskiego, Ulica Jana Ewangelisty Purkyniego, Aleja Juliusza Słowackiego oraz ulicy biegnącej od Mostu Pokoju do Placu Społecznego, przy Placu Powstańców Warszawy. Przez park przebiega Promenada Staromiejska. W obrębie kwartału ulic, w którym położony jest park, znajdują się także w otoczeniu zieleni parkowej dwa kompleksy budynków: Muzeum Architektury oraz Panorama Racławicka. W samym parku znajduje się szereg obiektów architektury i małej architektury: Park położony w centrum miasta – otoczony jest licznymi obiektami historii, kultury, architektury oraz siedzibami instytucji. I tak: na wschodzie, za ulicą rozpościera się Plac Powstańców Warszawy przed gmachem Urzędu Wojewódzkiego, na południu (począwszy od wschodu), za Aleją Juliusza Słowackiego, znajdują się: budynek poczty (w budynku mieści się między innymi Muzeum Poczty i Telekomunikacji), Hotel Hilton (w budowie), Galeria Dominikańska na zachodzie, za Ulicą Bernardyńską: budynek TP SA na północy (począwszy od zachodu), za Ulicą Jana Ewangelisty Purkyniego: szkoła (obecnie gimnazjum nr 29), Akademii Sztuk Pięknych i hotel Radisson, a dalej Plac Polski oraz Bulwar Xawerego Dunikowskiego (nad rzeką Odrą), Bastion Ceglarski, Zatoka Gondoli, Muzeum Narodowe. Na drzewostan parku składają się: drzewa: klony, kasztanowce, lipy, dęby, graby, buki, jesiony i wierzby. krzewy: forsycje, jaśminowce, czarne bzy, różaneczniki, mahonie, cisy i jałowce. W parku stwierdzono występowanie między innymi puszczyka i kuny domowej. Spotkać tu można ponad 30 gatunków ptaków. Zobacz też Parki we Wrocławiu Pomniki przyrody we Wrocławiu Przypisy Linki zewnętrzne Pomnik Juliusza Słowackiego w Wikimapii (dostęp: 2010-05-24) Pomnik i Park Juliusza Słowackiego: Wrocław - wirtualne zwiedzanie miasta. wroclaw.ivc.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-22)]. (dostęp: 2010-05-24) Muzeum Narodowe i Park Juliusza Słowackiego: Wrocław - wirtualne zwiedzanie miasta. wroclaw.ivc.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-15)]. (dostęp: 2010-05-24) Trasa spacerowa: Panorama Racławicka - Ostrów Tumski: Wrocław - wirtualne zwiedzanie miasta
Park Jurija Gagarina w Poznaniu

Park Jurija Gagarina w Poznaniu – park zlokalizowany w Poznaniu na Osiedlu Pod Lipami na obszarze jednostki pomocniczej Osiedle Nowe Winogrady Południe na Winogradach. Charakterystyka Ma wydłużony kształt na osi wschód-zachód, zajmując niewielką dolinę prostopadłą do Warty, wzdłuż ul. Serbskiej, od Ronda Solidarności do ul. Naramowickiej. Upamiętnia radzieckiego kosmonautę Jurija Gagarina, nawiązując do położonego na północ Osiedla Kosmonautów. Park Gagarina jest przykładem modernistycznego założenia parkowego, z późniejszymi zmianami i poprawkami. Całość spina centralna aleja, od której odbiegają pomniejsze ciągi spacerowe, plac zabaw i strefy odpoczynku, w środku tworząc zarys małżowiny. Główne wejście zbudowano od Ronda Solidarności. W tym miejscu stoi kilkumetrowy modernistyczny obelisk – pomnik Jurija Gagarina. Za nim, w stronę doliny, opadają szerokie schody, będące strefą wprowadzającą do parku. W latach 70. XX wieku stał w parku (bezpośrednio na poziomie gruntu) samolot typu Lim, będąc jedną z atrakcji dla dzieci. Wschodnia część założenia została częściowo zabudowana w początkach XXI wieku przez niewielkie osiedle firmy Ataner. Przypisy Bibliografia Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8 http://www.poznan.pl/mim/public/cim/plan.html?id_obiektu=47112&id_klasy=3533&id_cz=0&lang=pl&lhs=chapters – położenie (dostęp 31.8.2010)
Park Karola Kurpińskiego w Poznaniu

Park Karola Kurpińskiego – park miejski w Poznaniu, na Świętym Rochu, na obszarze jednostki pomocniczej Osiedle Rataje, przylegający do ulic Serafitek i Świętego Rocha. Historia Park został urządzony w jesieni 1938. Niewielka przestrzeń (poniżej 1 ha) zagospodarowana została w sposób nietypowy dla ówczesnych poznańskich parków – zastosowano dużą liczbę roślin pnących i małą architekturę złożoną z kamieni i głazów. Park zastąpił wcześniej tu istniejącą strzelnicę bractwa kurkowego, sprzedaną miastu w 1920 (realizację parku opóźnił Wielki Kryzys, następnie szerzej zakrojony projekt Władysława Czarneckiego z 1936 odłożono z przyczyn finansowych, ostatecznie realizując skromniejszy zakres prac według projektu Romana Marcińca). Obiekt był w dwudziestoleciu międzywojennym szczególnie popularny wśród matek z dziećmi. Po zaniedbaniach komunizmu i koniecznej rewitalizacji, został ponownie udostępniony spacerowiczom na przełomie lipca i sierpnia 2004. Od strony północnej stoi duża tablica informacyjna upamiętniająca Karola Kurpińskiego, ufundowana przez Towarzystwo Muzyczne im. Karola Kurpińskiego we Włoszakowicach we współpracy z Zarządem Zieleni Miejskiej. Z roślin rosnących w tym miejscu należy wymienić: klony, brzozy, wiązy, lipy, wierzby, dęby, platany, żywotniki, grochodrzewy, kasztanowce i wejmutki. Istnieje też jedna morwa biała. Dojazd zapewniają tramwaje linii 5, 13 i 16 do przystanku Politechnika. Zobacz też Karol Kurpiński – patron Kościół św. Rocha w Poznaniu – w pobliżu parku, kontynuacja terenu zielonego Park Nad Wartą w Poznaniu – inny park w pobliżu Przypisy Bibliografia Helena Szafran, Miasto Poznań i okolica, Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, Poznań, 1959, ss.120-121 Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-018-8 https://archive.ph/20130503155454/http://parkipoznania.cba.pl/articles.php?article_id=4 – o parku (dostęp 19.12.2010)
Park Kaskada

Park Kaskada – park znajdujący się pomiędzy aleją Armii Krajowej a ulicą Słowackiego w Warszawie, w dzielnicy Żoliborz. Nazwa „Kaskada” pochodzi od wodospadu zasilanego naturalnym źródłem. Historia Od XVII w. obecny park stanowił część rezydencji królewskiej na Marymoncie. Z uwagi na duże zróżnicowanie terenu oraz staw i wodną kaskadę zasilaną miejscowymi ciekami stał się popularnym miejscem podmiejskiego wypoczynku. Na początku XIX wieku nowy właściciel, generał Józef Rautenstrauch, wytyczył aleje spacerowe i ścieżki, wprowadził łodzie spacerowe, ustawił takie elementy małej architektury jak ławki czy altanki. W parterowym domku generała urządzono później gospodę. Organizowano tam zabawy, festyny, pokazy pirotechniczne. Miejscem przyciągającym spacerowiczów był urządzony w 1820 niewielki wodospad, od którego cały teren zaczął być nazywany „Kaskadą“. Park oddano do użytku w 1950 lub 1951. Koncepcja została zrealizowana wg projektu arch. Ludwika Lawina. W parku, na fragmencie muru, znajduje się tablica pamiątkowa Tchorka upamiętniająca masową egzekucję z września 1944. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Park na stronach Urzędu m.st. Warszawy Kaskada, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 894 .
Park Kazimierzowski w Warszawie

Park Kazimierzowski – park znajdujący się w dzielnicy Śródmieście w Warszawie. Opis Park rozciąga się między terenem Uniwersytetu Warszawskiego i klasztoru ss. Wizytek, ul. Karową z wiaduktem Stanisława Markiewicza, ul. Browarną i ul. Dynasy, u podnóża Pałacu Kazimierzowskiego. Jest częściowo położony na stromej skarpie warszawskiej, która w tym rejonie osiąga najwyższą w Warszawie wysokość względną (25 metrów). W czasie budowy w latach 1959–1966 osiedla Radna u zbiegu ulic Browarnej i Oboźnej powstał staw. W 2000 w parku odsłonięto pomnik Nauczycieli Tajnego Nauczania w formie rozłożonego zeszytu autorstwa Antoniny Wysockiej-Jonczak. Jedną z alejek w parku nazwano imieniem ks. Bronka Bozowskiego. Przypisy Linki zewnętrzne Park na stronach Urzędu m.st. Warszawy
Park Kleciński

Park Kleciński we Wrocławiu – park położony w południowej części Wrocławia, na osiedlu Krzyki-Partynice. Obecna nazwa parku obowiązuje na podstawie § 1 pkt 10 uchwały nr LXXI/454/93 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 9 października 1993 roku w sprawie nazw parków i terenów leśnych istniejących we Wrocławiu. Powierzchnia parku wynosi 9 ha. Znajduje się tu między innymi amfiteatr i plac zabaw dla dzieci, boisko do piłki nożnej oraz psi plac zabaw. Park położony jest pomiędzy ulicami: Karkonoską, Partynicką, Skrajną i Przyjaźni. Południowo-zachodnią granicę Parku Klecińskiego stanowi rzeka Ślęza. Na północno-zachodnim krańcu parku znajduje się Most Kleciński, a na południowo-zachodnim – Most Partynicki. Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Park Kleciński na stronie Wratislaviae Amici (dostęp 2009-10-26)
Park Kleparski

Park Kleparski inaczej zwany Fort Kleparski lub Park przy Forcie Kleparskim – park w Krakowie przy forcie kleparskim ograniczony ulicami: Prądnicką, Kamienną, al. Juliusza Słowackiego i kolejowym dworcem towarowym. Jest to obszar zadrzewiony i dobrze utrzymany, otaczający zagospodarowany fort kleparski (jedyny zachowany w stanie niemal pierwotnym fort tego typu), w sąsiedztwie pętli autobusowej „Nowy Kleparz” i tramwajowej „Dworzec Towarowy”, przy kolejowym dworcu towarowym i więzieniu Montelupich. Zobacz też Parki w Krakowie
Парк Клепарський

Клепарський парк (пол. Park Kleparski), інакше відомий як форт Клепарський або Парк у форту Клепарський - парк у Кракові біля форту Клепарський, обмежений такими вулицями: Прондницька (пол. Prądnicka), Камєнна (пол. Kamienna), ал. Юліуша Словацького (пол. al.Juliusza Słowackiego) та залізничною вантажною станцією. Це вкрита деревами та доглянута місцевість, яка оточує збережений Клепарський форт (єдиний форт такого типу, що зберігся майже в первісному стані), неподалік від автобусної зупинки пол. «Nowy Kleparz» та трамвайної зупинки пол. «Dworzec Towarowy», біля залізничної вантажної станції та в'язниці Монтелюпі. Дивіться також Дільниця V Кроводжа (Краків)
Park Kozie Góry w Rybniku

Park Kozie Góry w Rybniku – jest największym i najstarszym parkiem miejskim w Rybniku. Położony jest w dzielnicy Meksyk przy ulicy Chwałowickiej. Cechą charakterystyczną jest jego położenie na terenie mocno pofałdowanym. Park liczy prawie 7 ha powierzchni. Atrakcją parku jest ścieżka zdrowia przy której usytuowane są przyrządy do ćwiczeń. Historia Park Kozie Góry został założony pod koniec XIX wieku z inicjatywy Juliusza Haase właściciela fabryki skór. Po tragicznym wypadku do jakiego doszło w fabryce fundatora gdzie zginęło kilku pracowników, Juliusz Haase postanowił w ramach zadośćuczynienia podarować miastu 1,2 ha ziemi pod park miejski. Odpowiedni akt darowizny podpisano 12 stycznia 1888. Za datę powstania parku przyjmuje się rok 1905, gdy władze Rybnika powiększyły park o własne grunty. We wrześniu 2005 r. obchodzono 100-lecie parku. Przyroda Na terenie parku występuje wiele gatunków drzew i roślin, lecz głównie dominują drzewa liściaste. drzewa i rośliny: dąb, lipa drobnolistna, jesion wyniosły, buk pospolity, topola, brzoza brodawkowata, wierzba płacząca, jarząb pospolity, leszczyna pospolita, kasztan, bez czarny, bukszpan zwyczajny, grab pospolity. ptaki: wróbel, sierpówka, sikora bogatka, sójka, sroka, kos.
Park Krowoderski

Park Krowoderski – park w Krakowie, w dzielnicy IV Prądnik Biały ograniczony ulicami: Opolską, Batalionu „Skała” AK, Władysława Łokietka, Tadeusza Makowskiego, Jana Palacha. Miano Krowoderskiego park otrzymał uchwałą Rady Miasta Krakowa w czerwcu 1998 roku. Na jego terenie znajduje się boisko PKS Jadwiga (dawniej należące do KS Krowodrza) oraz rekreacyjna górka saneczkarska – zabezpieczona od strony ulicy Opolskiej oponami, siatką i krzewami, a także szereg mniejszych boisk i terenów rekreacyjnych. Powstał również ogródek jordanowski, (ogrodzony) wybieg dla psów (z ławkami i drewnianą altaną) oraz urządzenia małej architektury. Przez park przebiega Szlak Orlich Gniazd rozpoczynający się na Osiedlu Krowodrza Górka niedaleko pętli autobusowo-tramwajowej. Przez Park Krowoderski przebiega także trasa rowerowa nr 2 Park Młynówka Królewska do Ojcowa (Stare Miasto – Łobzowska – Grottgera – Park Młynówka Królewska – Racławicka – Wybickiego – WT Krowodrza – Park Krowoderski – Łokietka – Pękowicka – Pękowice – granica miasta – Giebułtów (gm. Wielka Wieś) – Ojców/Korzkiew). W Parku Krowoderskim są organizowane różnego rodzaju plenerowe imprezy, m.in.: Koncert zespołu Elektryczne Gitary w ramach kampanii wyborczej we wrześniu 1998 r. „Bezpieczna droga do szkoły” – impreza zorganizowana w dniach 3-4.09.2011 r. przez Teatr Groteska przy udziale Straży Miejskiej Miasta Krakowa, Komendy Miejskiej Policji oraz krakowskiej Straży Pożarnej. Galeria Zobacz też Parki w Krakowie Przypisy Linki zewnętrzne Ścieżki rowerowe w Krakowie
Park im. porucznika pilota Jana Fusińskiego w Sosnowcu

Park im. porucznika pilota Jana Fusińskiego w Sosnowcu (dawniej Park Kruczkowskiego, Park Kresowy, Park Prusa) – park miejski położony przy ulicy Kresowej i Marszałka Józefa Piłsudskiego w Sosnowcu na wschodnim, lewym brzegu Brynicy, łącząc się bezpośrednio z Bulwarem Brynicy. Poprzez rzekę sąsiaduje z terenem kompleksu „Stawiki”, łącząc się z nim przez most pieszo-rowerowy i drogowy na ulicy Kresowej. Od strony północno-zachodniej sąsiaduje z zespołem przyrodniczo-krajobrazowym „Szopienice-Borki” oraz Parkiem Tysiąclecia, łącząc się z nimi trasami rowerowymi (trasa rowerowa nr 5 miasta Katowice oraz trasa nr 465 miasta Sosnowca – Szlak Dawnego Pogranicza). Od strony południowej park sąsiaduje z budynkiem III Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Prusa w Sosnowcu. Park powstał w 1935 r. na powierzchni 4,8 ha. Był to pierwszy ogólnodostępny park miejski. W czasie II wojny światowej mocno zniszczony. Zrekonstruowany w latach 1954–1956. W 2007 r. Urząd Miejski przygotował koncepcję modernizacji Parku przy ulicy Kresowej w kierunku parku dendrologicznego istniejącego jako składowa lokalnego programu rewitalizacji miasta Sosnowca. W 2017 r. występowało tu ponad 50 gatunków drzew i krzewów, spośród których najstarsze okazy sięgały wiekiem początków parku. We wschodniej części parku znajduje się egzotarium prezentujące egzotyczne gatunki roślin i zwierząt, które jest rekonstrukcją przedwojennej palmiarni. W 2014 r. park został włączony w projekt Zagłębiowskiego Parku Linearnego, który ma na celu rewitalizację wybranych terenów cennych przyrodniczo w Zagłębiu Dąbrowskim. W wyniku podjętych prac stworzono pierwszy w Sosnowcu Park Bioróżnorodności, który w 2023 r. połączono z Egzotarium, tworząc jednolity kompleks botaniczny. Historyczna nazwa Park Kresowy pochodzi od przebiegającej w pobliżu ulicy Kresowej. Do końca 1960 r. był to teren graniczny Sosnowca, a wcześniej w latach 1795–1922 Królestwa Polskiego, które znajdowało się pod zaborem rosyjskim i II Rzeczypospolitej, wyznaczając ich zachodni kres. Nazwę Park Kruczkowskiego zawdzięcza znajdującemu się tu od 1980 r. pomnikowi pisarza Leona Kruczkowskiego. Park otrzymał oficjalną nazwę 22 lutego 2018 r. uchwałą Rady Miejskiej w Sosnowcu. Obecny patron parku był absolwentem LO im. B. Prusa z 1938 r.. Został zestrzelony podczas II wojny światowej nad Niemcami i był odznaczony orderem Virtuti Militari. Galeria Zobacz też Park Tysiąclecia Stawiki Stary Sosnowiec Przypisy
Park Kultury i Wypoczynku w Słupsku

Park Kultury i Wypoczynku w Słupsku – największy kompleks parkowy znajdujący się na terenie miasta Słupska. W obrębie parku znajdują się rozległe tereny zielone, rekreacyjne, korty tenisowe, tereny do jazdy konnej, przystań dla kajaków, hala sportowa przy ul. Rybackiej, fontanna, place zabaw, ścieżki rowerowe, górki do zjeżdżania na sankach. W Pobliżu parku znajduje się miejskie kąpielisko. Przez park przepływa rzeka Słupia i kanał "Młynówka".
Kunszt-Park

Der Kunszt-Park (auch Park Rudolfina und Park Górniczy, früher Grubenpark) ist ein kleiner Park (0,98 Hektar groß) im Süden der oberschlesischen Stadt Tarnowskie Góry (Tarnowitz) an der Ulica Parkowa im Stadtteil Bobrowniki Śląskie-Piekary Rudne. Seit dem 2. Dezember 2004 ist der Park ein Naturdenkmal. Er entstand auf dem früheren Gelände der ehemaligen auf Initiative von Friedrich Wilhelm von Reden (1752–1815) gegründeten Friedrichsgrube und ist Teil des UNESCO-Welterbes Silberbergwerk Tarnowitz. Im Park findet sich die Denkhalde des Rudolphine-Fundschachtes (auch Rudolphinendenkhalde), umgeben von zehn alten Winterlinden. Geschichte Der heutige Name Kunszt-Park leitet sich vom deutschen Wort Kunst ab bzw. genauer von dem dort früher befindlichen Kunstschacht, in dem seit Februar 1785 erstmals Rosskunst (ein Triebwerk zur Wasserförderung, das von Pferden getrieben wurde) genutzt wurde. In den 1820er Jahren wurde um die Halde der Friedrichsgrube Rasen angelegt und Bäume gepflanzt, der Park wurde angelegt. Die Rudolphinendenkhalde wurde neu geformt und mit Erde von anderen Halden auf zehn Meter erhöht. Der Park sollte der Erholung der Arbeiter der Grube und der Anwohner der Nahe gelegenen Arbeitersiedlung (Colonie Friedrichsgrube) dienen. Im Grubenpark fand jährlich das Bergfest statt. Auf der Rudolphinendenkhalde wurde ein drei Meter hoher Gedenkstein aus Sandstein in Form eines Obelisken (der Graf-Reden-Obelisk) aufgestellt. Dieser wurde am 16. Juli 1884 zum 100. Jahrestag des ersten Bleierzfundes an dieser Stelle errichtet. Neben einer Krone und Schlägel und Eisen und einem runden Bildnis Friedrichs des Großen befand sich auf dem Denkmal auf der Vorderseite die Inschrift: „Unter Friedrichs des Großen gesegnetem Szepter machte Graf Reden hier im Rudolphine-Schacht am 16. Juli 1784 den ersten Bleierzfund.“ Als 1910 der Betrieb der Friedrichsgrube gänzlich eingestellt wurde, wurde der Obelisk der Stadtverwaltung von Tarnowitz übergeben, welche diesen anschließend im Stadtpark aufstellte. Nachdem Tarnowitz an Polen gekommen war, wurde der Obelisk 1930 zerstört. Nach 1920 verwahrloste der Park und geriet in Vergessenheit. 2017 wurden die Anlagen der Friedrichsgrube zum UNESCO-Welterbe erklärt. Literatur Hugo Koch: Denkschrift zur Feier des hundertjährigen Bestehens des Königl. Blei- und Silbererzbergwerks Friedrichsgrube bei Tarnowitz O.-S., Berlin 1884 V. Fülbier: Heimatkunde des Kreises Tarnowitz, Tarnowitz 1898 Weblinks Teren dawnej kopalni Fryderyk auf tarnowskiegory.pl (polnisch) Wędrujące pomniki maszyny parowej auf montes.pl (polnisch) Einzelnachweise
Kulturpark in Powsin

Der Kulturpark in Powsin (poln.: Park Kultury w Powsinie) ist ein baumbestandener Erholungs- und Sportpark im Süden Warschaus. Er ist nach der naheliegenden Ortschaft Powsin benannt. Die Anlage liegt an der Warschauer Weichselböschung am Rand des Kabaty-Naturschutzgebiets (Las Kabacki im. Stefana Starzyńskiego) und in der Nähe des Botanischen Gartens der Polska Akademia Nauk. Der Kulturpark gehört zum Stadtbezirk Ursynów. Geschichte Im Jahr 1938 entstand hier der Polski Country Club (Eigentümer: Polski Country Club Sp. z o.o.) auf einem 50 Hektar großen Gelände. Das benötigte Grundstück war von Graf Adam Branicki (1892–1947), dem Besitzer der Herrschaft Wilanów, erworben worden. Der Club betrieb einen Golfplatz. Während des Zweiten Weltkrieges wurde dieser Golfplatz als Ackerland verwendet. Die Anlage mitsamt mittlerweile errichteter Gebäude (so dem heute noch bestehenden hölzernen Clubhaus) wurde 1947 von den Gesellschaftern des Clubs der Stadtverwaltung von Warschau übertragen; Bedingung zur Übernahme war die Einrichtung eines Erholungs- und Sportparkes seitens der Stadt. 1951 wurde Wilanów und damit der Park nach Warschau eingemeindet. Fünf Jahre später erfolgte eine Umbenennung des Parkes von Ośrodek Wczasów Świątecznych w Powsinie (dt. etwa: Urlaubszentrum) zur heutigen Bezeichnung Park Kultury w Powsinie. Gegenwart Die kostenfrei zu betretende Freizeitanlage bietet heute diverse – teilweise zu bezahlende – Sportmöglichkeiten: Schwimmbad, Basketball- und Volleyballplätze, Schachtische und Kinderspielplätze im Freien sowie in einem modernen Komplex untergebrachte Tennisanlagen, Bowlingbahnen, ein Fitnessstudio, Saunas und Solarium. Auf einer Wiese kann gegrillt werden. In einem Freilichttheater werden Kulturveranstaltungen abgehalten. Seit den 2010er Jahren wird auch ein Hochseilgarten unterhalten. Es besteht zusätzlich die Möglichkeit, Urlaubshütten zu mieten. Im Eingangsbereich liegen das historische Clubhaus sowie ein – ebenfalls zum ehemaligen Golfplatz gehörendes – Kassenhäuschen an einem gepflegten Blumengarten. Sehenswert sind weiterhin eine mächtige, rund 260 Jahre alte und 31 Meter hohe Stieleiche auf einer Lichtung, die „Hetman“ getauft wurde und als Naturmonument klassifiziert ist. Am Rande der Anlage steht ein unter Denkmalschutz stehendes, ehemaliges Försterhaus aus dem Jahr 1890, das heute von der Kabaty-Forstverwaltung genutzt wird. Unterhalb der Böschung endet die Zufahrtsstraße von Powsin in einem Parkplatz sowie einer Endstation des städtischen Busbetriebs MZA. Weblinks Website des Parks (in Polnisch, abgerufen am 2. Juni 2013)
Powsin Culture Park

The Powsin Culture Park (Polish pronunciation: [ˈpɔf.ɕin]; Polish: Park Kultury w Powsinie) is an urban park in Warsaw, Poland, within the district of Ursynów, at 1 Maślaków Street. It is a recreational area, containing numerous sports and cultural amenities. The park was established in 1947. History In 1938, the Polski Country Club bought a 50-hectare area in Skarpa Powsińska from count Adam Branicki to build golf course. In the 1940s, during the occupation of Poland in the Second World War, it was turned into a farmland. In 1947, the land was donated to the city of Warsaw, for it to establish there a recreational area, named the Powsin Holiday Resort (Polish: Ośrodek Wczasów Świątecznych w Powsinie). In 1956, it was renamed to the Powsin Culture Park. Characteristics The Powsin Culture Park is located in the neighbourhood of Skarpa Powsińska, within the district of Ursynów, and near the border of Wilanów, at 1 Maślaków Street. It borders the Kabaty Woods and the Polish Academy of Sciences Botanical Garden – Powsin Centre for Biological Diversity Conservation. The park has the total area of 35 ha. It is a recreational area with many sports and cultural amenities, including basketball and volleyball courts, swimmingpool, acoustical shell, and camping huts. There grows a 24-metre-tall pedunculate oak tree, nicknamed Hetman, with the status of the natural monument. References
Park Kultury w Powsinie

Park Kultury w Powsinie – teren rekreacyjno-sportowy w Warszawie, położony w dzielnicy Ursynów, w sąsiedztwie Lasu Kabackiego i Ogrodu Botanicznego PAN. Opis Park powstał na 50 ha terenach Polskiego Country Club Sp. z o.o. (klub golfowy), zakupionych w 1938 od Adama Branickiego. Pozostałością z tego okresu jest drewniany budynek, w którym mieści się m.in. administracja parku. W trakcie II wojny światowej, tereny golfowe zostały zamienione na pola uprawne. Po wojnie akcjonariusze Polskiego Country Clubu przekazali cały 50-hektarowy teren wraz z nieruchomościami Zarządowi Miasta Stołecznego Warszawy, pod warunkiem zorganizowania na tym terenie ośrodka sportowo-rekreacyjnego. Uchwałą nr 2010 Prezydium Zarządu Miejskiego zatwierdziło powstanie Ośrodka Wczasów Świątecznych w Powsinie. W 2002 roku zarządzający parkiem zakład budżetowy m.st. Warszawy pod nazwą Park Kultury w Powsinie został przekształcony w jednostkę budżetową. Na terenie parku znajdują się boiska do koszykówki, siatkówki, stoliki do gry w szachy, odkryty basen (zmodernizowany w 2019), wypożyczalnie sprzętu sportowego oraz ujęcia wody głębinowej, a także muszla koncertowa, w której odbywają się imprezy kulturalne. Przez cały rok można wynająć znajdujące się na wydzielonym obszarze parku domki kempingowe wyposażone w pełny węzeł sanitarny. Na terenie parku znajduje się pomnik przyrody – dąb szypułkowy „Hetman” o wysokości 24 metrów. Łączna powierzchnia parku Kultury wynosi ok. 35 ha. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parku Kultury w Powsinie