NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Palača Izraela Poznanskega

Palača Izraela Poznanskega (poljsko Pałac Izraela Poznańskega) je palača iz 19. stoletja v Lodžu na Poljskem. Sprva je stala stanovanjska stavba, nato pa je bila v letih 1888 do 1903 preurejena v rezidenco v neorenesančnem in neobaročnem slogu. Trenutno v njej domuje Muzej mesta Lodž. Zgodovina Zgodovina palače sega v 1860-ta leta. V tem času je v Lodž prispel in se naselil poljsko-judovski trgovec iz Kowala v Kujavski regiji Kalman Poznański. Kalman je začel bombažno industrijo, vendar ni bila uspešna. Ko pa je posel prevzel njegov sin Izrael (1833–1900), je cena bombaža po vsem svetu izjemno narasla. Izrael je z bombažem obogatel in velik del svojega zaslužka porabil za palačo, ki je sčasoma dobila njegovo ime. Ko je Izrael Poznański pridobil zemljišče palače, je tam že stala skromna dvonadstropna stavba. Stavbo je prenovil in razširil v veliko rezidenco. Arhitekt Hilary Majewski (in kasneje Adolf Zeligson, ki je stavbo preuredil) je po navdihu francoske neorenesance zasnoval primerno razkošno rezidenco, ki naj bi bila rezidenca Poznańskega, enega ključnih industrialcev, ki so spodbudili tekstilno revolucijo v Lodžu. Palača je bila znana po svojem razkošju in veličastni velikosti ter se je razlikovala od okoliških rezidenc. Palača je pomembna tudi zaradi svoje zasnove v obliki črke L. Druga značilnost palače je južno krilo, ki ga krasijo visoke kupolaste strehe. Vključevala je tudi vrtove, polne 'botaničnih posebnosti', ki so bile v državi tako redke, da njihova latinska imena takrat niso imela poljskega ekvivalenta, strelišče in zunanjost, ki se je ponašala z veličastnimi kupolami, domiselnimi okraski in skulpturami, ki predstavljajo alegorije industrije. V notranjosti so labirintni postavitvi dodali še plesno dvorano, sobo z ogledali in zimski vrt s steklenim stropom. Notranjo dekoracijo velike jedilnice in plesne dvorane je zasnoval priznani loški umetnik in slikar Samuel Hirszenberg. Pred izbruhom druge svetovne vojne so se člani družine Poznański izselili v zahodno Evropo. Med nemško okupacijo je palača služila kot sedež nacističnih nemških oblasti. Po vojni je stavba služila kot sedež vojvodskega urada. Leta 1975 je glavni del stavbe prevzel takrat ustanovljeni Zgodovinski muzej Lodž (Muzeum Miasta Łodzi). Muzej ima bogate zbirke numizmatike, ikonografije, slikarstva, kiparstva, grafike, knjig in rokopisov. V 1970-ih so bile adaptirane kleti, notranjost rekonstruirana, muzejsko kavarno pa je za Zgodovinski muzej Lodž zasnoval Stanisław Cuchra-Cukrowski. Palača je bila prizorišče številnih filmov, med katerimi je najbolj znan dramski film Andrzeja Wajde, nominiran za oskarja iz leta 1975 Obljubljena dežela. Sodobnost Leta 2015 je bila palača uradno uvrščena na seznam zgodovinskih spomenikov Poljske. Leta 2017 se je začel postopek revitalizacije palače in začela so se dela na obnovi fasade palače. Obnova palače je bila končana leta 2020 ob ​​200. obletnici 'modernega Lodža' in stavba »je ponovno pridobila svoj položaj ene najveličastnejših urbanih struktur v državi.« Sklici Zunanje povezave Museum of the City of Lodz – the Palace of Izrael Poznański Lodz Tourist Information – Izrael Poznański's Palace
Zbojnícke Ľadové pleso

Zbojnícke Ľadové pleso je ledovcové jezero na dně Rovienkové kotliny v horní části Veľké Studené doliny ve Vysokých Tatrách na Slovensku. Má rozlohu 1,7350 ha. Je 180 m dlouhé a 135 m široké. Dosahuje maximální hloubky 18 m a objemu 101 133 m³. Leží v nadmořské výšce 2057 m. Je to největší pleso ve Veľké Studené dolině. Okolí Na sever od plesa se zvedá hlavní hřeben Vysokých Tater s vrcholy Malého Javorového štítu, Hranaté veže a Rovienkové veže, přičemž první dva odděluje sedlo Malý závrat. Vodní režim Pleso nemá povrchový přítok ani odtok. Pod povrchem z něj odtéká Veľký Studený potok. U hladiny dosahuje teplota vody maximálně 4 °C. Rozměry jezera v průběhu času zachycuje tabulka: Přístup Pleso není veřejnosti přístupné. Asi 300 m východně od plesa prochází žlutá turistická značka ze Zbojnícke chaty k Téryho chatě. Poznámky Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) BALÁŽ, Erik, a kol. Tatry: příroda. Praha: Baset, 2010. 648 s. ISBN 978-80-7340-114-6. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Zbojnícke Ľadové pleso na Wikimedia Commons (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska, Zmarzły Staw Staroleśny
Ľadové pleso

Ľadové pleso (deutsch Eissee oder Großkohlbachtaler Eissee, ungarisch Nagy-Tarpataki-Jeges-tó, polnisch Zmarzly Staw Staroleśny) ist ein Gebirgssee (genauer ein Karsee) auf der slowakischen Seite der Hohen Tatra. Er befindet sich im Tal Veľká Studená dolina (deutsch Großes Kohlbachtal) und seine Höhe beträgt 2057 m n.m. Seine Fläche liegt bei 17.360 m², er misst 180 × 135 m und ist bis zu 18 m tief. Unmittelbar nördlich des Sees erhebt sich der Hauptkamm der Hohen Tatra mit den Bergen Malý Javorový štít, Hranatá veža und Rovienková veža. Der einzige Abfluss ist der Veľký Studený potok (deutsch Großer Kohlbach), ein Quellfluss des Studený potok (deutsch Kohlbach) im Einzugsgebiet des Poprad. Der See ist häufig bis zum Sommer zugefroren und ist deshalb auch so benannt. Zur genaueren Unterscheidung vom See Ľadové pleso mengusovské im Zlomiská-Tal heißt er auch Ľadové pleso vo Veľkej Studenej doline (wie deutsch Großkohlbachtaler Eissee) oder Zbojnícke Ľadové pleso (wörtlich Räuber-Eissee). In der Nähe verläuft ein gelb markierter Wanderweg von der Gabelung Pod Sedielkom westlich der Hütte Téryho chata im benachbarten Tal Malá Studená dolina über den Sattel Priečne sedlo zur Hütte Zbojnícka chata, ist aber von dort nicht sichtbar. Literatur Milan Lackovič: Prírodné Krásy Slovenska – Plesá. Hrsg.: DAJAMA. 1. Auflage. Bratislava 2015, ISBN 978-80-8136-049-7, S. 73. Weblinks Einzelnachweise
Zmarzły Staw Staroleśny

Zmarzły Staw Staroleśny lub Zmarzły Staw pod Graniastą Turnią (słow. Ľadové pleso, Zbojnícke Ľadové pleso, niem. Eissee, Trümmersee, węg. Jeges-tó, Nagy-Tarpataki-Jeges-tó, Omladék-tó) – staw położony na wysokości 2061 m n.p.m., w górnej części Doliny Staroleśnej, w słowackich Tatrach Wysokich. Nazwa pochodzi od tego, że staw jest zamarznięty często do lata. W Tatrach jest kilka wysoko położonych stawów określanych nazwą Zmarzły Staw. Zmarzły Staw Staroleśny wypełnia dno cyrku lodowcowego. Jego otoczenie to niemal zupełnie pozbawione roślin kamieniste pustkowie. Z otaczających go stromych stoków zsypują się do stawu piargi. Pomiary pracowników TANAP-u z lat 60. XX w. wykazują, że ma on powierzchnię 1,722 ha, wymiary 180 × 135 m i głębokość ok. 17,8 m. Leży na dnie Graniastej Kotliny, u stóp Graniastej i Rówienkowej Turni. Jest to największy staw w grupie 27 Staroleśnych Stawów. Nie prowadzi do niego żaden szlak turystyczny. W pewnej odległości od stawu przechodzi żółty szlak schodzący z Czerwonej Ławki. Zmarzły Staw Staroleśny otaczają: od północnego wschodu Mały Jaworowy Szczyt; od zachodu Świstowy Szczyt; od północy Graniasta Turnia. Przypisy
Vyšné Žabie pleso Mengusovské

Vyšné Žabie pleso Mengusovské je jezero ve skupině Žabích ples Mengusovských ve Volí kotlince, která je jedním z pokračování Kotliny Žabích ples v Mengusovské dolině ve Vysokých Tatrách na Slovensku. Má rozlohu 0,1710 ha. Je 75 m dlouhé a 40 m široké. Dosahuje maximální hloubky 1,5 m a objemu 1025 m³. Leží v nadmořské výšce 2046 m. Okolí Na východě se zvedají stěny hřebene Kôpek a skalní práh Dolinky pod sedlem Váha, ve které se nachází chata pod Rysmi. Na severu se výše se kotlina rozděluje a mírně stoupá k hraničnímu hřebeni s výraznými vrcholy Žabí Kôň, Žabia veža a Volia veža, které jsou oblíbeným cílem horolezců. Hraniční hřeben odděluje Mengusovskou dolinu od Doliny Rybiego potoku v Polsku. Na západě se zvedá v několika stupních rameno Mengusovského Volovce. Na jih se táhne Mengusovská dolina. Nachází se severozápadně od Malého Žabieho plesa Mengusovského. Vodní režim Pleso nemá žádný viditelný přítok ani odtok. Okolí plesa je kamenité. Rozměry jezera v průběhu času zachycuje tabulka: Přístup Přístup pro veřejnost není možný. Poznámky Literatura Tatry Vysoké, Západné, Belianske : Podrobný turistický atlas. [s.l.]: BB kart, 2005. 144 s. ISBN 83-87873-86-1. (slovensky) Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Vyšné Žabie pleso Mengusovské na Wikimedia Commons (polsky) Wielka Encyklopedia Tatrzańska (WET), Żabi Staw Mięguszowiecki, Wyżni
Vyšné Žabie pleso mengusovské

Vyšné Žabie pleso mengusovské (deutsch Mengsdorfer Hinterer Froschsee oder See unter dem Ochsenrücken, ungarisch Menguszfalvi-Felső-Békás-tó, polnisch Wyżni Żabi Staw Mięguszowiecki) ist ein Bergsee auf der slowakischen Seite der Hohen Tatra. Er befindet sich im oberen Teil des Hochtals Žabia dolina mengusovská (deutsch Froschseetal) im Talsystem der Mengusovská dolina (deutsch Mengsdorfer Tal), im kleinen Kessel Volia dolinka unterhalb des Bergmassivs Volí chrbát (deutsch Ochsenrücken) und seine Höhe beträgt 2046 m n.m. Seine Fläche liegt bei 1710 m², er misst 75 × 40 m und seine maximale Tiefe beträgt 1,5 m. Der See gehört zum Einzugsgebiet des Poprad über die Nebenflüsse Žabí potok und Hincov potok. Da es in der Tatra mehrere Seen mit dem Teilnamen Žabie pleso gibt, wird die Lage durch das Adjektiv mengusovské (Mengsdorfer, nach dem Talort Mengusovce) präzisiert. Der See liegt höher als die anderen Seen in der Seegruppe Žabie plesá, ist aber auch wesentlich kleiner. Zum See führt kein touristischer Wanderweg, nur Pfade für Bergsteiger. Literatur Milan Lackovič: Prírodné Krásy Slovenska – Plesá. Hrsg.: DAJAMA. 1. Auflage. Bratislava 2015, ISBN 978-80-8136-049-7, S. 67. Weblinks Einzelnachweise
Wyżni Żabi Staw Mięguszowiecki

Wyżni Żabi Staw Mięguszowiecki (słow. Vyšné Žabie pleso Mengusovské, niem. See unter dem Ochsenrücken, Oberer Froschsee, Mengsdorfer Oberer Froschsee, węg. Felső-Békás-tó, Menguszfalvi Felső-Békás-tó) – staw w słowackich Tatrach Wysokich, w Dolinie Żabiej Mięguszowieckiej (kotlina Žabích plies) – odnodze Doliny Mięguszowieckiej (Mengusovská dolina). Staw leży na wysokości 2045,8 m n.p.m., ma 0,171 ha powierzchni, 75 m długości i 40 m szerokości (pomiary wymiarów stawu z lat 1961–1967). Leży w Wołowej Kotlince pomiędzy Wołowcem Mięguszowieckim (Mengusovský Volovec) w Wołowym Grzbiecie a Tylkową Turniczką (Tylkova vežička), znacznie powyżej pozostałych dwóch Żabich Stawów Mięguszowieckich (Žabie plesá Mengusovské) – Wielkiego (Veľké Žabie pleso Mengusovské) i Małego (Malé Žabie pleso Mengusovské). Ma nieregularny kształt i jest mniejszy od sąsiednich jeziorek. W otoczeniu stawu przeważają rumowiska skalne. Nad staw nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny. Bibliografia Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1. Vysoké Tatry 1:25 000, podrobná turistická mapa. Harmanec: VKÚ, 2004. ISBN 80-8042-392-X.
Militärflugplatz Mińsk Mazowiecki

Die 23. Baza Lotnictwa Taktycznego (23. Taktischer Luftstützpunkt) ist ein Militärflugplatz der polnischen Luftstreitkräfte (Siły Powietrzne Rzeczypospolitej Polskiej). Die Basis liegt in der Woiwodschaft Masowien im Powiat Miński etwa sechs Kilometer östlich des Zentrums von Mińsk Mazowiecki. Sie war die Basis von MiG-29-Abfangjägern. Geschichte Der langjährige Nutzer während des Kalten Kriegs war zwischen 1956 und 1971 das 1. Kampfflugzeug-Regiment, 1 Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego "Warszawa", das anfangs mit MiG-15 und ab 1963 mit der MiG-21 ausgerüstet war. Die Umrüstung auf die bis Ende 2022 geflogene MiG-29A/UB erfolgte 1989. Das Regiment wurde im Rahmen einer Umorganisation im Vorfeld des NATO-Beitritts Polens zum Jahresbeginn 2001 zur 23. Baza Lotnicza (23. Luftbasis) umorganisiert und wurde 2010 in 23. Baza Lotnictwa Taktycznego umbenannt. Die Basis wurde 2023 Heimat der FA-50, wozu im Vorfeld die 1. Eskadra Lotnictwa Taktycznego (1. elt) Ende 2022 ihre MiG-29 an die 41.elt in Malbork abgab. Im Sommer 2025 kam es erstmals seit Ende des Zweiten Weltkriegs im Rahmen des "enhanced Air Policing North" (eAPN) zu einer mehrwöchigen Verlegung deutscher Kampfflugzeuge, in diesem Fall Eurofighter Typhoon des TLG 31 "B", auf polnisches Territorium. Heutige Nutzung Die Basis beherbergt zurzeit (2023): Grupo Reagowania Operacyjno Manewrowego (GRUPO), Helikopterstaffel, mit S-70i-Helikoptern ausgerüstet. 2. Grupa Poszukiwawczo-Ratownicza (2.gpr), PZL W-3 Sokół, eine Gruppe Combat-Search-and-Rescue-Helikopter. Sie untersteht dem 3. Lufttransport-Geschwader in Powidz. Daneben gibt es nichtfliegende Verbände. Weblinks Webseite der polnischen Streitkräfte Einzelnachweise
23. letalska baza (Poljska)

23. letalska baza (poljsko 23. Baza Lotnicza) je ena izmed letalskih baz Poljskega vojnega letalstva; nahaja se šest kilometrov vzhodno od Mińsk Mazowieckega. Zgodovina Baza je bila ustanovljena 1. januarja 2001, s čimer so nadomestili razpuščeni 1. letalski polk »Varšava«. Trenutno glavna enota, ki je garnizirana v bazi, je 1. letalski taktični eskadron, ki uporablja lovce MiG-29. Glej tudi seznam vojaških baz na Poljskem seznam letališč na Poljskem Zunanje povezave Uradna spletna stran Arhivirano 2014-12-21 na Wayback Machine.
23-тя авіаційна база (Польща)

23-тя база тактичної авіації імені підполковника авіації Яна Зумбаха (пол. 23. Baza Lotnictwa Taktycznego im ppłk pil Jana Zumbacha) — складова ВПС Польщі. Розташована у гміні Мінськ-Мазовецький Мазовецького воєводства на сході країни. Тут базується винищувальна ескадрилья 1-го винищувального авіакрила, озброєна літаками FA-50. Командувач — полковник Адам Калиновський. Історія Авіабаза була сформована на аеродромі ліквідованого 1-го винищувального авіаполку, який був створений у серпні 1943 року у Московській області з польських військовополонених; 6 жовтня полк отримав почесну назву «Варшавський». 6 червня 1944 року «Варшавський» авіаполк був розгорнутий на летовищі Гостомель, де залишався до 18 серпня: 18 серпня передислокований до проміжного аеродрому поблизу Любліна, а з 2 лютого 1945 року став діяти з аеропорту в Бидгощі, потім брав участь у Берлінській операції. Пілоти полку взяли участь у першому задокументованому авіашоу над Варшавою 1959 року. У 1960-х роках 1-й ВАП отримав перші літаки МіГ-21, а 1989 року полк був переозброєний на літаки МіГ-29. Сучасність Наприкінці 2023-го авіабаза передала усі свої МіГи 22-й авіабазі . Аеродром є майданчиком для натівської місії захисту повітряного простору Балтії: з початку серпня 2025 тут дислокувалися німецькі винищувачі Eurofighter Typhoon. Примітки
31st Tactical Air Base

The 31st Tactical Air Base (Polish: 31 Baza Lotnictwa Taktycznego – 31 BLT) is the biggest military unit of the Polish Air Force. The unit was created in 2008 as a result of fusion of three previous units: 31st Air Base, 3rd Tactical Squadron and 6th Tactical Squadron. The unit operates two squadrons of F-16 C/D fighters (16 planes in each squadron). The associated base, Krzesiny air base outside of Poznan, currently operates F-16 fighters only. Previously the 31st Air Base (Polish: 31. Baza Lotnicza) had been organised as a Polish Air Force base, located in Krzesiny, part of the Nowe Miasto district of Poznań. It is the first base to host the recently acquired F-16 fighters. The base was officially constituted on 31 December 2000. 3rd Tactical Squadron The 3rd Tactical Squadron had previously been part of the 31st Air Base since 31 December 2000. 6th Tactical Squadron The 6th Tactical Squadron was previously known as the 6th Fighter-Bomber Aviation Regiment (6 Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego) (1982–1998) and the 6th Tactical Air Squadron (6 Eskadra Lotnictwa Taktycznego) from 2000 to 2008. Air Base The 31st Air Force Base is a logistics unit, providing comprehensive support for training and warfare of all air force units residing on the base area. It provides a wide range of support for air units deployed to the base for tasks during peacetime, in states of emergency, or in war situations. It also provides logistics support for other units permanently or temporarily deployed to the base, as well as search and rescue (SAR), combat search and rescue (CSAR) and combat air patrol (CAP) duties. Main tasks of the air base include: coordinating and supporting incoming air elements of different services and countries logistics and securing of combat missions of military aircraft organization and maintenance of command system of military aircraft coordination and execution of loading procedures for other types of aircraft storage, preparation and supply of air combat supplies for air units stationing in air base the maintenance and servicing of air and ground equipment Equipment References
33rd Air Base

The 33rd Air Base (Polish: 33. Baza Lotnicza) is a Polish Air Force base, located near Powidz. The base functions within the structure of the Polish Air Force and is part of the three wings of Powidz air transport command. History The base was officially constituted in January 2000 as the 21st airbase, replacing the disbanded 7th Bomber-Reconnaissance Aviation Regiment. It was redesignated to its current name in January 2001. In 2010, the 2nd Airlift Squadron disbanded and its units were distributed among the newly formed units of the 33rd Air Base. US military From the summer of 2019, the base will be the site of a depot and storage site for United States Army combat vehicles in Poland. It will be mostly funded by NATO's NATO Security Investment Program, and cost around US$210m, with the USA's component capped at around 20-25%. The US Army Corps of Engineers made an industry solicitation in 2018 requesting tree-cutting services for 38 hectares (94 acres) around the base. Two US investments could be sacrificed to pay for President Trump's border wall with Mexico: A bulk fuel storage facility at US$21m, and a "rail extension and railhead" project budgeted at US$14m. References
Base aérienne de Powidz

La base aérienne de Powidz, B.A. 33, est une base aérienne de la Force aérienne de la République polonaise située près de Powidz. Histoire Elle fut construite lors de la seconde guerre mondiale et utilisé jusqu'en 1974. En 2006 la ville de Gdynia veux y ouvrir un aéroport civil mais en 2014 la structure est judiciairement liquidé pour banqueroute et détournement de fonds. Elle est le centre du : 14e escadron de transport équipé de C-130, de Mi-17 et Sikorsky UH-60 Black Hawk. Elle accueille aussi un centre de stockage de matériels de l'OTAN.. Notes et références Portail de l’aéronautique Portail de l’histoire militaire Portail de la Pologne Portail de l’OTAN
7th Coastal Defense Brigade

The 7th Pomeranian Coastal Defence Brigade (Polish: 7 Pomorska Brygada Obrony Wybrzeża (7 PBOW)) is a mechanized infantry brigade of the Polish Land Forces (based at Słupsk). History It was formed in 2001 from the 7th Pomeranian Mechanized Brigade (of the 8th Coastal Defence Division). Now it is a brigade of the 12th Mechanized Division based at Szczecin. It bears traditions of the disbanded 7th Sea Landing Division (known as the Blue Berets), previously themselves the 23rd Landing Division (pl:23 Dywizja Desantowa) from 1958 to 1963, therefore it is sometimes referred to the marines of Poland, modeled after the French Troupes de marine of the French Army. The 7th Sea Landing Division was reportedly involved in internal security tasks during the disturbances of 1981–82, according to contemporary NATO assessments. However, as of 2007 there are no plans by the Polish Land Forces to create an active marine unit. Therefore, the 7th Brigade carries out only limited-scale exercises of amphibious assaults. The brigade is also the de facto successor of the 1st and 2nd Marine Rifle Regiments that were formed for the 1939 Nazi invasion of Poland. Structure It consists of the following subunits: 7th Coastal Defense Brigade in Słupsk Command Battalion in Słupsk 1st Mechanised Battalion in Lębork with BMP-1 infantry fighting vehicles 2nd Mechanised Battalion in Słupsk with BMP-1 infantry fighting vehicles 3rd "Academic Legion" Mechanised Battalion in Trzebiatów with BMP-1 infantry fighting vehicles Artillery Group with 2S1 Gvozdika 122mm self-propelled howitzers Anti-aircraft Group with Hibneryt anti-aircraft systems and Grom surface-to-air missiles Reconnaissance Company Engineer Company Logistic Battalion References
7-ма бригада берегової оборони (Польща)

7-ма Поморська бригада берегової оборони імені бригадного генерала Станіслава Гжмота-Скотницького (пол. 7 Brygada Obrony Wybrzeża im. gen. bryg. Stanisława Grzmota Scotnickiego) — складова частина Сухопутних військ Польщі. Підпорядковується 12-й механізованій дивізії. Головна задача — берегова оборона, самостійно або у взаємодії з союзними військами. Історія 7-му бригаду утворили злиттям 16-го механізованого полку (1989—1994) і 34-го батальйону берегової оборони. 4 серпня 1994 року отримала сучасні почесні назви. Наприкінці 90-х належала до 8-ї дивізії берегової оборони, з березня 2004 року перепідпорядкована 12-й дивізії. Військослужбовці 7-ї бригади допомагали численним закордонним місіям НАТО (в Сирії — UNDOF, Боснії — EUFOR, Лівані — UNIFIL, Косові, Іраку — MNF–I тощо). 2009 року 1-й батальйон розформованої 36-ї механізованої бригади став третім батальйоном «сімки». Підрозділи бригади брали участь у дивізійних навчаннях «Ryś-21». До 30-річчя частини у 2024-му на її території урочисто відкрили пам'ятник генералові Станіславу Гжмоту-Скотницькому — перший у Польщі. Склад 3-й батальйон розквартирований у Західнопоморському воєводстві, решта підрозділів — у Поморському. Примітки Джерела 7.Pomorska Brygada Obrony Wybrzeża im. gen. bryg. Stanisława Grzmot-Skotnickiego. jednostki-wojskowe.pl (пол.). Процитовано 10 жовтня 2025.: Обслуговування CS1: Сторінки з параметром url-status, але без параметра archive-url (посилання) Obrońcy wybrzeża. polska-zbrojna.pl (пол.). Процитовано 10 жовтня 2025.: Обслуговування CS1: Сторінки з параметром url-status, але без параметра archive-url (посилання)
Aeroport de Varsòvia Chopin

L'Aeroport de Varsòvia Chopin (polonès: Lotnisko Chopina w Warszawie) (IATA: WAW, ICAO: EPWA) és un aeroport internacional localitzat al districte Włochy de Varsòvia, Polònia. És l'aeroport amb més passatges de Polònia, amb el 40% del trànsit. Cada dia hi ha uns 300 vols programats sense comptar els charters. Londres, Chicago, Frankfurt, Paris, i Amsterdam són les connexions internacionals més ocupades, mentre que Cracòvia, Wrocław, i Gdańsk són les rutes properes més populars. Es va obrir una estació de ferrocarril subterrània connectada al sistema de suburbà de Varsòvia el juny de 2012 per l'Euro 2012 de futbol. El 25 de novembre de 2013 l'aeroport va anunciar acomodar – per primer cop dins història – el seu passatger 10 milions en un any. L'aeroport s'anomenava Veïnat d'Okęcie fins que es ra rebatejar amb el nom del compositor polonès i resident de Varsòvia anomenat Frédéric Chopin l'any 2001. Malgrat el canvi oficial, "Okecie" ("Lotnisko Okęcie") és el que segueix dient la gent i el nom que s'usa en la indústria, el trànsit aeri i els aeròdroms. El segon aeroport internacional de la ciutat és el discret Aeroport de Modlin que va obrir el 2012. Aeroport de Chopin de Varsòvia va ser el 41 aeroport més ocupat a Europa el 2014. Trànsit Rutes Vols Transport L'aeroport de Chopin de Varsòvia és localitzat al del sud-oest de Varsòvia, aproximadament a 10 km (6.21 mi) km (6.21 mi) del centre de ciutat. L'aeroport és fàcil d'accedir en tren, taxi o autobusos locals. Tren Un tren connecta l'estació de ferrocarril de d'Aeroport de Chopin de Varsòvia al centre de ciutat de la Varsòvia. L'estació va ser oberta l'1 de juny de 2012. Cotxe Les carreteres Żwirki i Wigury, són l'artèria principal que dirigeix a l'aeroport. També hi ha taxis. Els viatgers haurien d'assegurar-se d'agafar taxis no il·legals. Autobús Al centre de la ciutat de la Varsòvia s'hi pot arribar amb les línies d'autobús: 175 i 188 durant el dia i N32 a la nit. Hi ha també una línia addicional 148 que proporciona accés a Ursynów (una part del sud de Varsòvia) i Praga (una part oriental de Varsòvia). L'utobús 331 connecta amb l'estació subterrània Metro Wilanowska. El bitllet és PLN 4.40 per totes les línies (dia i nit). Referències Enllaços externs Aeroport de Varsòvia Chopin - Lloc web oficial (polonès)