NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Konarzewo (See)

Konarzewo (auch Pogorzelickie Bagno; deutsch Kirchhagener See) ist ein Strandsee in der Gmina Rewal und gehört damit zum Powiat Gryficki in der polnischen Woiwodschaft Westpommern. Beschreibung Die Entstehung des Sees ist mit dem Schmelzen eines Toteisblocks nach der letzten Kaltzeit und den anschließenden holozänen Transformationen verbunden. Er war ursprünglich fast kreisrund mit einem Durchmesser von etwa einem Kilometer. Durch fortschreitende Verlandung hat die offene Wasserfläche die Form eines im Nordosten unterbrochenen Rings angenommen. Der Wasserspiegel des Sees befindet sich zwei Meter über Meeresniveau und seine größte Tiefe beträgt 2,5 Meter. Der See befindet sich 8,5 km westnordwestlich von Trzebiatów und nur 1,3 km von der Ostsee entfernt. Das Nordufer des Sees grenzt an den Küstenwald Liwski Las mit alten Kiefern- und Eichenbeständen, in dem sich in 500 m Entfernung der 39 m hohe Berg Sowia Góra (deutsch Bunte-Berg) befindet. Am Südufer des Konarzewo erstrecken sich Wiesen, die über mehrere Kanäle in den See entwässern. Einziger Uferort des Sees ist Pogorzelica (deutsch Fischerkaten) im Westen. Der See ist im Osten über den Kanał Mrzeżyno II mit der Rega verbunden. Natur Der See ist der Lebensraum einer in den letzten Jahren zunehmenden Zahl an Wasservögeln, die wahrscheinlich aus dem Naturschutzgebiet Liwia Łuża (deutsch Horst-Eiersberger See) stammen. Man findet hier Wachteln, Kraniche, Graugänse, Löffelenten, Rothalstaucher und Waldwasserläufer. Der See liegt in den Natura-2000-Gebieten „Wybrzeże Trzebiatowskie“ (PLB320010) und „Trzebiatowsko-Kołobrzeski Pas Nadmorski“ (PLH320017). Weblinks Jezioro Konarzewo auf der Webpräsenz von Pogorzelica (polnisch) Einzelnachweise Siehe auch Liste der Gewässer in Pommern
Konarzewo (jezioro)

Konarzewo (także Bagno Pogorzelickie) – płytkie jezioro na Wybrzeżu Trzebiatowskim, w obrębie pradoliny przymorskiej, położone w woj. zachodniopomorskim, w gminie Rewal. Powstanie jeziora związane jest z wytopiskiem po bryłach martwego lodu po ostatnim zlodowaceniu oraz z późniejszymi przekształceniami holoceńskimi. Obszar ten obejmuje bagno, którego głębokość sięga 2,5 m, lustro wody utrzymuje się na wysokości 2,0 m n.p.m. Od północy przylega bór bażynowy „Liwski Las” ze starodrzewem sosnowym i dębowym. Nad jeziorem znajdują się tereny podmokłe i wąski pas lasu w strefie nadbrzeżnej. Od kilku lat obserwuje się zwiększenie populacji ptactwa wodno-błotnego, prawdopodobnie przenoszącego się z rezerwatu przyrody Liwia Łuża. Ze wschodniego brzegu jeziora wypływa Kanał Mrzeżyno II. Nad zachodnim brzegiem leży wieś Pogorzelica. Wzdłuż południowo-zachodniego brzegu przebiega torowisko Nadmorskiej Kolej Wąskotorowej (odcinek Pogorzelica Gryficka – Trzebiatów Wąskotorowy jest wyłączony z eksploatacji od 1999 roku). Konarzewo w całości należy do obszarów programu Natura 2000, tzn. obszaru specjalnej ochrony ptaków Wybrzeże Trzebiatowskie, a także do specjalnego obszaru ochrony siedlisk Trzebiatowsko-Kołobrzeskiego Pasa Nadmorskiego. Do 1945 jezioro nosiło niemiecką nazwę Kirchhagener See tak, jak współcześnie pochodzącą od nazwy leżącego na południe Konarzewa (niem. Kirchhagen). Przypisy
Kondrackie Rówienki

Kondrackie Rówienki – rówień w dolnej części Doliny Kondratowej w polskich Tatrach, tuż powyżej Wywierzyska Bystrej, z którego wypływa Goryczkowy Potok. Jest to niewielka i zarastająca polana. Nie prowadzi przez nią żaden szlak turystyki pieszej, ale zimą nartostrada. Z rzadkich w Karpatach roślin rośnie tutaj bagno zwyczajne. Kondrackie Rówienki stały się punktem spornym między Tatrzańskim Parkiem Narodowym a władzami Zakopanego, które w 2002 r. przedstawiły plan zagospodarowania Doliny Goryczkowej (tzw. plan „Zakopane-Trzy Doliny”). W planie tym Kondrackie Rówienki stałyby się centrum narciarstwa na dobrym, europejskim poziomie. Miałaby być tutaj przeniesiona z Wyżniej Goryczkowej Równi dolna stacja krzesełkowej kolejki Goryczkowej, wybudowane inne jeszcze kolejki gondolowe, kompleks gastronomiczny oraz poszerzona i sztucznie naśnieżana nartostrada z Kasprowego Wierchu do ronda Kuźnickiego. W planach było nawet wykonanie tunelu do słowackiej Doliny Cichej. Dyrekcja TPN nie wyraziła na to zgody, argumentując, że byłoby to niszczenie przyrody całych okolic Kasprowego Wierchu na wielką skalę (wycięcie lasu, przerwanie szlaków wędrówek zwierząt przez sztucznie naśnieżaną i oświetloną nartostradę, płoszenie zwierząt itd.). Projekt ten nie został również poparty przez ówczesnego ministra ochrony środowiska. Nartostrada – jednokierunkowa nartostrada od dolnej stacji wyciągu Goryczkowego przez Kondrackie Rówienki, wzdłuż potoku Bystra do Kuźnic. Przypisy
Konie Apokalipsy (skałka)

Konie Apokalipsy (niem. Friesensteine, 930 m n.p.m.) – grupa granitowych skałek w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w Rudawach Janowickich. Skałki położone są w południowo-środkowej części Rudaw Janowickich, na północ od Przełęczy pod Bobrzakiem, około 3,9 km na północny wschód od centrum Kowar. Nazwę „Konie Apokalipsy”, dla grupy czterech skałek na południowym zboczu Skalnika, nadali harcerze z obozu w Strużnicy podczas gaszenia pożaru traw wokół skałek. Opis Zgrupowanie skałek, składające się z kilku granitowych ostańców o wysokości dochodzącej do 16 m, rozciąga się na przestrzeni kilkudziesięciu metrów na południowym grzbiecie Skalnika poniżej Ostrej Małej. Grupę tworzą skały zbudowane z granitu karkonoskiego. Skałki, ze względu na charakterystyczny kształt, malowniczą formę oraz położenie w Rudawskim Parku Krajobrazowym, stanowią turystyczną ciekawostkę. Swą nazwę zawdzięczają sylwetce przypominającej zarysem konie. Na skałach występują liczne nieregularne spękania i (cios granitowy), „wietrzenie materacowe” oraz kociołki wietrzeniowe. Powyżej na szczycie (ok. 925 m n.p.m.) znajduje się ostaniec granitowy – „Ostra Mała”, na którym znajduje się platforma widokowa. Turystyka Do skałek można dojść szlakami turystycznymi: żółty − fragment szlaku prowadzący z Karpnik na Przełęcz Kowarską i dalej zielony − fragment szlaku prowadzący z Kowar na Wielką Kopę i dalej niebieski − fragment szlaku E-3 prowadzący z Kamiennej Góry do Radomierza i dalej czerwony − fragment szlaku sudeckiego prowadzący z Szarocina do Bukowca i dalej Ze skałek rozciąga się widok na Karkonosze, Lasocki Grzbiet, Kotlinę Jeleniogórską, Pogórze Izerskie, Góry Wałbrzyskie, Góry Kamienne, Góry Kaczawskie oraz Rudawy Janowickie z Górami Sokolimi. Przy dobrej widoczności widoczna jest Ślęża. Zobacz też Czterej Jeźdźcy Apokalipsy Bibliografia Rudawy Janowickie, mapa turystyczna, skala 1:25 000. Wydawnictwo Turystyczne „Plan”, Jelenia Góra, 2006. ISBN 83-60044-45-7. Marek Staffa (red.): Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 5 Rudawy Janowickie. Wrocław: Wydawnictwo I-Bis, 1998. ISBN 83-8577-327-4. Mapa Niemiecka 5161 Kupferberg 1906r. (Archiwum Kraków)
Собор Победоносной Богоматери

Собор Победоносной Богоматери (пол. Konkatedra Matki Bożej Zwycięskiej) — католический храм в Варшаве, в историческом районе Прага. С 1992 года — сокафедральный собор епархии Варшавы-Праги Римско-католической церкви. Построен в стиле модерн. При храме действует приход Святейшего Тела Господня. История Церковь Победоносной Богоматери была построена недалеко от Поля выборов, места, на котором в 1573 году состоялись первые в истории Польши выборы монарха. На месте самой церкви в XVIII веке находилась одна из старейших церквей в Праге, а позднее кладбищенская часовня, которая с 1917 года носила статус приходской церкви. Храм был построен по проекту архитектора Константина Якимовича в 1929—1931 годах в стиле модерн с элементами романского стиля в память о победе польской армии в Варшавской битве в 1920 году. Строительство не было завершено. По проекту архитектора предполагалось также наличие высокой колокольни и галереи, которая должна была вести из церкви в дом священника. С 1992 года храм является сокафедральным собором епархии Варшавы-Праги. Описание Собор имеет форму базилики. Центральная часть трёхчастного фасада представляет собой ризалит. В ней три портала, главный и боковые, которые стоят в один ряд. Над порталами выложен кирпичами большой латинский крест, покрывающий розу в стиле модерн. Над крестом барельеф с изображением герба папы Пия XI, который был апостольским нунцием в Польше во время Второй Речи Посполитой. Внизу фасад украшен рустованным камнем. На боковых частях фасада высоко размещены длинные узкие окна. Интерьер собора был разработан Юзефом Тренаровским. Им же были созданы алтарь и амвон. В храме находятся несколько произведений искусства национального значения. К ним относятся картина «Святой Казимир» неизвестного автора польской школы XVII века, три картины Адама Стыки, ренессансный триптих итальянской школы 1492 года, подаренный собору семьёй Любомирских в 1933 году. На триптихе изображены в центре на троне Мадонна с Младенцем и молящаяся им святая Екатерина из Сиены, а по бокам — святой Викентий из Феррары и святой Амвросий из Медиолана. На фасаде собора находится мемориальная доска с рельефным изображением генерала Тадеуша Ёрдан-Розвадовского, командовавшего обороной Львова в 1918—1919 годах, начальника Генерального штаба во время Варшавской битвы 1920 года. Это единственный памятник ему в Польше. Перед храмом установлен памятник полякам, убитым в Катыни весной 1940 года сотрудниками НКВД. Ссылки Parafia Rzymskokatolicka Bożego Ciała (пол.). Сайт Рarafia-kamionek.pl. — Приход Святейшего Тела Господня епархии Варшавы-Праги. Rejestr zabytków nieruchomych m. st. Warszawy (пол.). Сайт Nid.pl. — Список памятников архитектуры в Варшаве. Diecezja warszawsko-praska (пол.). Сайт Diecezja.waw.pl. — Официальный сайт епархии Варшавы-Праги. Konkatedra Matki Bożej Zwycięskiej (англ.). Сайт Warszawa.wikia.com. — Собор Победоносной Богоматери.
Konkatedra Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Gołdapi

Konkatedra pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Gołdapi – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Gołdap diecezji ełckiej. Historia Początkowo kościół ewangelicki (do 1945 r.). W czasie działań wojennych (1944–1945) został prawie całkowicie zniszczony i dopiero w latach 1981–1984 został odbudowany i przeznaczony do kultu religijnego. Konsekrowany w dniu 11 czerwca 1984 roku. 26 sierpnia 1984 roku przy świątyni została utworzona parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła. W 1992 roku kościół został ustanowiony przez papieża Jana Pawła II konkatedrą diecezji ełckiej. W 1989 roku przy świątyni została reaktywowana przez biskupa Edmunda Piszcza Sambijska Kapituła Kolegiacka (od 1992 roku pod nazwą Sambijska Kapituła Konkatedralna). Architektura Kościół został zbudowany poza obrębem miasta w stylu gotyckim w drugiej połowie XVI wieku (ok. 1570–1580) jako świątynia halowa z cegły, posiadająca boczną kruchtę i masywną wieżę od strony zachodniej, jej mury mają 3 metry grubości. W wyniku częstych renowacji świątyni zatraciła większość stylowych elementów dekoracyjnych. Około 1700 roku w świątyni został zamontowany ołtarz w stylu barokowym. Przypisy
Co-Cathedral of the Nativity of the Blessed Virgin Mary, Żywiec

The Co-Cathedral of the Nativity of the Blessed Virgin Mary, (Polish: Konkatedra Narodzenia Najświętszej Maryi Panny), also called Żywiec Cathedral, is the main Catholic religious building in the city of Żywiec, Poland, and the co-cathedral of the Diocese of Bielsko–Żywiec. In 1470 the church was built in Gothic style and became a parish. In the sixteenth century the church was extended twice with the support of the Komorowski family, once owner of Żywiec. The first expansion took place between 1515 and 1542, with the extension of the chancel and nave. On October 9, 1547, the church was consecrated by the Bishop of Kraków with the title of the "Nativity of the Virgin Mary and St. Lawrence Martyr" in honor of the Extension Promoter church, Lawrence Komorowski. The subsequent expansion was carried out in the years 1582 to 1583 still focused on the ship, with the addition of a square tower, the Italian architect Giovanni Ricci. The church was elevated to the co-cathedral of the Diocese of Bielsko–Żywiec, simultaneously with the erection of the new diocese on March 25, 1992, with the Bull "Totus Tuus Poloniae populus" of Pope John Paul II. See also Roman Catholicism in Poland Co-Cathedral References
Concatedral de la Natividad de la Virgen María (Żywiec)

La Concatedral de la Natividad de la Virgen María​ o simplemente Catedral de Żywiec​ (en polaco: Konkatedra Narodzenia Najświętszej Maryi Panny) Es el principal edificio religioso católico en la ciudad de Żywiec, Polonia,​ y la concatedral de la diócesis de Bielsko-Żywiec. En 1470 la iglesia fue construida en estilo gótico y se convirtió en una parroquia. En el siglo XVI la iglesia se amplió en dos ocasiones con el apoyo de la familia Komorowski, una vez titular de Żywiec. La primera expansión se llevó a cabo entre los años 1515 y 1542, con la extensión de la capilla mayor y la nave. El 9 de octubre de 1547 la iglesia fue consagrada por el obispo de Cracovia con el título de la "Natividad de la Virgen María y San Lorenzo Mártir" en honor del promotor de extensión de la iglesia, Lorenzo Komorowski. La expansión posterior fue llevada a cabo en los años 1582-1583 todavía enfocada en la nave, con la adición de una torre cuadrada, del arquitecto italiano Giovanni Ricci. La iglesia fue elevada a la concatedral de la diócesis de Bielsko-Zywiec, simultáneamente con la erección de la nueva diócesis el 25 de marzo de 1992 con la bula Totus tuus Poloniae populus, del papa Juan Pablo II. Referencias
Concattedrale di Żywiec

La concattedrale della Natività della Beata Vergine Maria (in polacco: Konkatedra Narodzenia Najświętszej Maryi Panny) è il principale edificio religioso cattolico della città di Żywiec, in Polonia, ed è concattedrale della diocesi di Bielsko-Żywiec. Storia Intorno al 1470 la chiesa venne costruita in stile gotico e divenne parrocchia. Nel XVI secolo la chiesa fu ingrandita in due occasioni grazie al sostegno della famiglia Komorowski, al tempo proprietaria di Żywiec. La prima espansione è avvenuta negli anni 1515 - 1542, con l'estensione del presbiterio e della navata centrale. Il 9 ottobre 1547 la chiesa fu consacrata dal vescovo di Cracovia Erazm con il titolo della "Natività della Vergine Maria e di San Lorenzo Martire" in onore del promotore dell'estensione della chiesa, Lorenzo Komorowski. La successiva espansione è stata effettuata negli anni 1582 - 1583 ed ha interessato ancora una volta la navata centrale, con l'aggiunta di una torre quadrangolare, ad opera dell'architetto italiano Giovanni Ricci. Negli anni 1711 - 1712 la chiesa è stata restaurata in seguito ad un incendio dovuto ad un fulmine che aveva colpito la torre campanaria e danneggiato il presbiterio. I lavori, finanziati dalla famiglia Wielopolski, hanno conferito alla chiesa un aspetto barocco. In seguito il campanile è andato distrutto e ricostruito due volte, negli anni 1723 - 1724 e nel 1821. La chiesa è stata elevata a concattedrale della diocesi di Bielsko-Żywiec, contestualmente all'erezione della nuova diocesi, il 25 marzo 1992 con la bolla Totus tuus Poloniae populus, di papa Giovanni Paolo II. Note Voci correlate Cattedrali in Polonia Chiesa cattolica in Polonia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su concattedrale di Żywiec Collegamenti esterni (PL) Sito ufficiale della diocesi di Bielsko-Żywiec, su diecezja.bielsko.pl. (EN) La cattedrale di Żywiec sul sito gcatholic.org, su gcatholic.org.
Bartholomäuskirche (Danzig)

Die Bartholomäuskirche (polnisch Kościół św. Bartłomieja) ist eine griechisch-katholische Kirche in der Danziger Altstadt. Sie war von 1997 bis 2020 Konkathedrale der griechisch-katholischen Eparchie Breslau-Danzig und ist seit 2020 Konkathedrale der griechisch-katholischen Eparchie Olsztyn-Danzig. Sie liegt in der Zaułek Św. Bartłomieja. Lage Die Bartholomäuskirche steht in der heutigen Zaułek Św. Bartłomieja, die direkt südlich der Kirche verläuft und erst in den 1990er Jahren angelegt wurde. Die frühere St.-Bartholomäi-Kirchgasse, die westlich der Kirche verlief, wurde im Zusammenhang mit dem Bau des Einkaufszentrums Galeria Handlowa Madison aufgehoben. Geschichte Die Ursprünge der Bartholomäuskirche gehen auf die 1480er Jahre zurück, als in der Danziger Altstadt eine gotische Kapelle errichtet wurde. Bereits 1524 wurde in der Bartholomäuskirche der lutherische Ritus eingeführt, obwohl es in Danzig erst ab 1566 ein geistliches Ministerium mit Johann Kittel als Senior gab. Der Kirchturm wurde in den Jahren 1591 bis 1600 an die bestehende Kirche angebaut. Nach den Zerstörungen des Zweiten Weltkrieges und dem Wiederaufbau ging die Bartholomäuskirche zunächst in die Hände der Jesuiten über, die sie bis 1990 nutzten. Am 24. Februar 1967 wurde das Gotteshaus unter Denkmalschutz gestellt. Der damalige Danziger Erzbischof Tadeusz Gocłowski stellte die Kirche am 3. Juli 1997 der 1957 gegründeten griechisch-katholischen Gemeinde in Danzig zur Verfügung, die sie seither betreibt. Seitdem ist sie unter der vollständigen Bezeichnung „St. Bartholomäus und Schutz der Mutter Gottes“ auch Konkathedrale der 1996 gegründeten Eparchie Breslau-Danzig. Vor diesem Hintergrund wurde vor der Kirche eine Statue Wladimirs des Heiligen aufgestellt. Weblinks Einzelnachweise
Konkatedra św. Bartłomieja i Opieki Najświętszej Bogurodzicy w Gdańsku

Konkatedra św. Bartłomieja i Opieki Najświętszej Bogurodzicy w Gdańsku – świątynia greckokatolicka. Znajduje się w gdańskiej dzielnicy Stare Miasto (dawniej była główną świątynią tej dzielnicy), przy Zaułku Świętego Bartłomieja. Historia Wybudowana została w stylu gotyckim, w XV wieku. Wieża pochodzi z lat 1591–1600, obecny hełm zbudowano w 1982, portal wybudowany w 1647. We wnętrzu znajduje się ikonostas. Od 1524, do zniszczenia w 1945, był to kościół luterański. Po odbudowie należał do jezuitów (do 1990). Od 31 stycznia 2001 świątynia była konkatedrą eparchii wrocławsko-gdańskiej. Parafia greckokatolicka w Gdańsku istnieje od 1957. Od 2020 należy do eparchii olsztyńsko-gdańskiej, wcześniej należała do eparchii wrocławsko-gdańskiej. Na skwerze przed konkatedrą znajduje się odsłonięty w 2015 pomnik świętego Włodzimierza autorstwa Giennadija Jerszowa. Przypisy
Konkatedra bł. Jakuba Strzemię w Lubaczowie

Konkatedra bł. Jakuba Strzemię w Lubaczowie – postmodernistyczny kościół w Lubaczowie wybudowany w latach 1981–1987. Pierwotnie świątynia była budowana jako przybudówka do eklektycznej prokatedry św. Stanisława Biskupa, która obecnie pełni funkcję Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej. W 1991 kościół bł. Jakuba Strzemię został konsekrowany przez papieża Jana Pawła II i podniesiony do godności konkatedry diecezji zamojsko-lubaczowskiej. Linki zewnętrzne Konkatedra w Lubaczowie
St Alexander's Church, Suwałki

Church of Saint Alexander in Suwałki (Polish: Konkatedra św. Aleksandra w Suwałkach) is a Roman Catholic parish church belonging to the Suwałki deanery of St. Benedict and Romuald of the Ełk diocese. It is located on Józef Piłsudski Square. Since 2021, the parish priest of St Alexander's Church has been Antoni Skowronski. History In November 1815, Tsar Alexander I passed through Suwałki to attend his coronation in Warsaw, and seeing the decaying church leaning towards ruin, he ordered the construction of a brick church dedicated to St Alexander to be funded. On 23 July 1819, Suwałki was visited by the Governor of the Kingdom of Poland, General Józef Zajączek. On 20 June 1820, the cornerstone was consecrated, and in that year construction began on a classicist brick church, designed by architect Piotr Aigner. The church was being built as a future cathedral, as at the same time efforts were underway to move the bishop's residence from Sejny to Suwałki. On 14 September 1829, the first mass was celebrated in the new church. Between 1843 and 1845, a general renovation of the church was carried out according to a design by the architect Enrico Marconi. On 14 September 1845, the Bishop of Sejny, Pawel Straszynski, consecrated the church dedicated to St Alexander. In 1856, the church towers were added. In 1872, a brick house was purchased for the vicarage. In 1881, the chapel of the Saviour Jesus Christ was added on the east side, and in 1883 the chapel of St Anne was added on the west side and In 1888 a sacristy was added. On 22 October 1944, the retreating Germans mined the church - causing severe damage. After the war the church was rebuilt, and in 1961 the church towers were rebuilt. On 25 March 1992, Pope John Paul II with the bull Totus Tuus Poloniae Populus (English: All Thy people in Poland) erected the diocese of Elk, and then, by the decision of Bishop Wojciech Ziemba, the church was raised to the dignity of a concathedral. On 4 July 2002, a storm and rain damaged the church. In 2002-2003 the church was renovated. Inside are paintings by Franciszek Smuglewicz and plaques commemorating the struggle and martyrdom of the Suwałki region's inhabitants. Perpetual Adoration 2 February 2025 saw the inauguration of the Chapel of Perpetual Adoration dedicated to Jesus Christ the High Priest. Gallery References
Konkatedra św. Aleksandra w Suwałkach

Konkatedra świętego Aleksandra – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Suwałki – św. Benedykta i Romualda diecezji ełckiej. Mieści się przy placu Józefa Piłsudskiego. Od 2021 proboszczem parafii św. Aleksandra jest ks. kanonik dr Antoni Skowroński. Historia W listopadzie 1815 roku przez Suwałki przejeżdżał na koronację do Warszawy car Aleksander I, który widząc spróchniały kościół chylący się ku ruinie - polecił sfinansować budowę murowanego kościoła pw. św. Aleksandra. 23 lipca 1819 roku Suwałki odwiedził Namiestnik Królestwa Polskiego gen. Józef Zajączek. 20 czerwca 1820 roku poświęcono kamień węgielny i w tym też roku rozpoczęto budowę klasycystycznego murowanego kościoła, według projektu architekta Piotra Aignera. Kościół budowano z przeznaczeniem na przyszłą katedrę, ponieważ równocześnie trwały starania o przeniesienie siedziby biskupa z Sejn do Suwałk. 14 września 1829 roku w nowym kościele odprawiono pierwszą mszę świętą. W latach 1843–1845 przeprowadzono generalny remont kościoła według projektu architekta Henryka Marconiego. 14 września 1945 roku biskup sejneński Paweł Straszyński konsekrował kościół pw. św. Aleksandra. W 1856 roku dobudowano wieże kościelne. W 1872 roku zakupiono murowany dom na plebanię. W 1881 roku po wschodniej stronie dobudowano kaplicę Zbawiciela Jezusa Chrystusa, a w 1883 roku po zachodniej stronie dobudowano kaplicę św. Anny. W 1886 roku w parafii było 12 525 wiernych. W 1888 roku dobudowano zakrystię. 22 października 1944 roku wycofujący się Niemcy zaminowali kościół - powodując poważne zniszczenia. Po wojnie kościół odbudowano, a w 1961 roku odbudowano wieże kościelne. 25 marca 1992 roku papież Jan Paweł II bullą Totus Tuus Poloniae Populus erygował diecezję ełcką, a następnie decyzją bpa Wojciecha Ziemby kościół został podniesiony do godności konkatedry. 4 lipca 2002 roku wichura i deszcz uszkodziły kościół. W latach 2002–2003 kościół wyremontowano. Wewnątrz znajdują się obrazy Franciszka Smuglewicza i tablice upamiętniające walkę i martyrologię mieszkańców Suwalszczyzny. Białą bryłę budynku zdobią dwie wieże oraz portyk. W 1992 roku. Wieczysta Adoracja 2 lutego 2025 roku odbyła się inauguracja Kaplicy Wieczystej Adoracji pw. Jezusa Chrystusa Najwyższego Kapłana. Galeria Przypisy
Konkathedrale St. Adalbert

Die Konkathedrale St. Adalbert ist eine römisch-katholische Kirche des Bistums Elbląg in Prabuty, Polen (deutsch Riesenburg). Geschichte Die Kirche wurde von 1310 bis 1330 vom Bischof Rudolf von Pomesanien im Deutschordensstaat im Stil der Backsteingotik nach dem Vorbild des Doms in Marienwerder erbaut. 1525 wurde die Kirche evangelisch und als deutsche Stadtkirche (neben einer polnischen Landkirche) genutzt. Die Kirche wurde im 19. Jahrhundert im Stil der Neogotik umgebaut und im Zweiten Weltkrieg durch sowjetische Truppen 1945 bis auf die Grundmauern niedergebrannt. Der Wiederaufbau erfolgte erst 1981 bis 1983. Seit 1992 wurde die nun katholische Kirche in den Rang einer Konkathedrale erhoben. Weblinks Beschreibung Literatur Piotr Skurzyński, "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna", Wyd. Sport i Turystyka - Muza SA, Warszawa 2004, ISBN 83-7200-631-8, S. 245–246 Einzelnachweise