NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parafia bł. ks. Emiliana Kowcza w Jelczu-Laskowicach

Parafia greckokatolicka bł. ks. Emiliana Kowcza w Jelczu-Laskowicach – parafia greckokatolicka z siedzibą Jelczu-Laskowicach. Jednostka należy do eparchii wrocławsko-koszalińskiej i znajduje się na terenie dekanatu wrocławskiego. Została erygowana 1 kwietnia 2018 jako placówka duszpasterska. Nabożeństwa odbywają się w rzymskokatolickiej kaplicy Bożego Miłosierdzia. Przypisy
Landschapspark Dolina Kamionki

Het Landschapspark Dolina Kamionki (Pools: Park Krajobrazowy Dolina Kamionki) is een landschapspark in Woiwodschap Groot-Polen in Polen. Het park werd opgericht in 1986 en is 20,46 vierkante kilometer groot. Het park omvat bossen en de vallei van de Kamionka. Externe link Officiële website
Ośrodek Sportu i Rekreacji w Grodzisku Mazowieckim

Ośrodek Sportu i Rekreacji w Grodzisku Mazowieckim (OSIR Grodzisk Mazowiecki) – jednostka budżetowa zajmująca się krzewieniem kultury fizycznej, sportu i rekreacji w Grodzisku Mazowieckim. Obiekty sportowe Pływalnia miejska "Wodnik 2000" Wybudowana w roku 2000 pływalnia miejska przy ulicy Montwiłła, o powierzchni 1500 m². Obiekt dysponuje basenem sportowym o wymiarach 25,0 m x 12,5 m i maksymalnej głębokości 1,80 m, basenem rekreacyjnym o kształcie trójkąta, z pochylnią dla osób niepełnosprawnych i maksymalną głębokością 1,20 m, zjeżdżalnią wodną o długości 65 metrów, jacuzzi oraz sauną damską i męską wraz ze Strefą Relaksu, która posiada saunę suchą i mokrą. Na terenie obiektu znajduje się również kawiarnia z widokiem na hale basenową. Grodziska Hala Sportowa Obiekt sportowy znajdujący się przy ulicy Westfala 3A wybudowany w 1997 roku. Służy do organizowania imprez miejskich, dysponuje salą o powierzchni 1250 m² z widownią na 600 osób oraz mniejszą salą treningową o powierzchni 80 m². Na terenie obiektu odbywają się zajęcia: aerobiku, korektywy, tenisa stołowego, sportów walki, rozgrywają tutaj swoje mecze oraz trenują takie kluby jak: Bogoria Grodzisk Mazowiecki, UKS Sparta i klub koszykarski GKK Grodzisk Mazowiecki Stawy Walczewskiego Tereny rekreacyjne zrewitalizowane w 2017 roku, posiadają kąpielisko i wypożyczalnię sprzętu wodnego. Na terenie obiektu znajdują się również boiska "Orlik 2012", siłownia plenerowa, park do street workoutu oraz plac zabaw. Pozostałe Stadion Miejski Kompleks boisk w Chlebni Kompleks boisk “Orlik 2012” przy Stawach Walczewskiego Skatepark Sala treningowa tenisa stołowego Strzelnica w Makówce Korty tenisowe Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa
Willa „Jókawa”

Willa „Jókawa” – przywieziona w częściach z Wołynia willa znajdująca się w miejscowości Podkowa Leśna, zaprojektowana przez Zbigniewa Rzepeckiego została wybudowana w 1928 roku z myślą o przeznaczeniu na pensjonat. Wpisana do rejestru zabytków w 2019 roku. Historia Willa została przywieziona w częściach z Wołynia i wybudowana w 1928 roku z przeznaczeniem na pensjonat. Jej nazwa pochodzi z pierwszych sylab imion Józef, Kazimierz i Wacław. W latach szkolnych 1945-1946 Państwowe Gimnazjum i Liceum w Podkowie Leśnej rozpoczęło swoją działalność w willi. Placówka liczyła wtedy 180 uczniów. Z powodów II wojny światowej Podkowę zamieszkiwało wiele osób pochodzących z ówcześnie zdemolowanej Warszawy, ale również z ci przesiedleni z Kresów Wschodnich. W pobliskim „Kasynie” utworzono bursę dla chłopców (w tym również do tych biorących udział w powstaniu warszawskim i należących do AK), którzy uczęszczali do szkoły. Całe miasteczko było surowo zaludnione, co pozwoliło prowadzić działalność nauczania w willi. W miarę upływu lat ludzie stopniowo wracali do Warszawy, aby mieszkać na jej gruzach, co spowodowało ogromny spadek w ludności doprowadzając do zamknięcia placówki w 1948 roku. Od połowy lat 50. do 2012 roku w willi „Jókawa” mieszkali lokatorzy. Natomiast po roku 2000, po wyprowadzce kilku pierwszych lokatorów, starano się nie zasiedlać tej willi nowymi osobami, stopniowo skracając jej zasiedlenie do zera. Do maja 2012 roku parter willi zajmowali już ostatni lokatorzy, którzy przeprowadzili się do drewnianego budynku stojącego przy ul. Świerkowej 1. Opis architektury Do budowy willi użyto starodrzewu modrzewiowego. Budynek czterokondygnacyjny, podpiwniczony o powierzchni 300 m² powierzchni mieszkalnej, usytuowany na działce o powierzchni 1800 m². Bryła zawiera elementy architektury dworkowej i zakopiańskiej. Dach jest wielospadowy, pokryty ocynkowaną stalową blachą. W budynku w dużym stopniu zachowały się pokrywające elewacje rozmaite drewniane rzeźby i ozdoby, a także okna. Według MWKZ: „Po stronie wschodniej posiada przeszkloną werandę, po zachodniej podcień ujmujący również naroże budynku, wsparty na zwężających się w części środkowej podporach z dekoracyjnie wykonanymi mieczami. Balustrada podcienia jest drewniana, ażurowa, wypełniona płaskimi tralkami. W górnej części balustrady zaprojektowano drewniane, geometrycznie dekorowane kwietniki. Na ganek prowadzą od frontu jednobiegowe schody, rozszerzające się wachlarzowo ku dołowi i ujęte murkami policzkowymi oraz schody boczne, od strony zachodniej z betonową balustradą tralkową”. Przypisy
Parafia Greckokatolicka św. Mikołaja w Kaliszu

Parafia Greckokatolicka świętego Mikołaja w Kaliszu – parafia greckokatolicka w Kaliszu Parafia należy do eparchii wrocławsko-koszalińskiej i znajduje się na terenie dekanatu poznańskiego. Świątynia parafialna Nabożeństwa odbywają się w rzymskokatolickiej katedrze pw. św. Mikołaja. Przypisy
Parafia Wszystkich Świętych w Kępnie

Parafia Wszystkich Świętych w Kępnie – parafia greckokatolicka w Kępnie. Parafia należy do eparchii wrocławsko-koszalińskiej i znajduje się na terenie dekanatu poznańskiego. Świątynia parafialna Nabożeństwa odbywają się w rzymskokatolickiej kaplicy pw. Wszystkich Świętych (na terenie cmentarza). Przypisy
Willa Kryształ w Krakowie

Willa Kryształ (także Pałacyk Kryształ) – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy XIII Podgórze przy ulicy Lwowskiej 30, w Podgórzu. Historia Budynek wzniesiono w latach 1889–1891 według projektu Stanisława Serkowskiego na zamówienie Jakuba i Teresy Geislerów. Wykonawcą wilii był majster Ludwik Struzik. 5 lat później dobudowano narożnik północno-zachodni i bramę wjazdową zaprojektowane przez Beniamina Torbego. Nieruchomość w 1916 roku zakupiła firma „Kryształ”, którą założyli warszawscy cukiernicy – Antoni i Witold Sobolewscy. Według innego źródła już w 1914 roku Witold Sobolewski zarejestrował w tym miejscu spółkę pod nazwą: „Kryształ” - Polska Fabryka Cukrów i Czekolady wyrabianych systemem Witolda Sobolewskiego Spółka z o.o., która od 1923 roku zmieniła nazwę na: Parowa Fabryka Cukrów i Czekolady „Kryształ” Spółka z o.o.. Nazwa wilii, kojarząca się z nazwą fabryki słodyczy mieszczącej się za pałacykiem (zachowane budynki) jest związana głównie z jej znakiem firmowym – soból (od nazwiska Sobolewskich) trzymający w łapkach kryształek cukru. W 1922 roku przeprowadzono przebudowę nieruchomości i dobudowano oficynę. Opis Pałacyk w stylu historyzmu z elementami neobaroku charakteryzuje się bogatą dekoracją architektoniczną. Najbardziej dekoracyjna jest kondygnacja pierwszego piętra, gdzie zastosowano kamienne obramienia okien oraz putta. Na dachu po bokach znajdują się dwa hełmy, u podstawy których widnieje data – 1891. Po lewej stronie wybudowano bramę wjazdową z kratą, po prawej oficynę z tarasem na daszku, z kutą balustradą, niższą niż reszta budynku. Kamienica miała bogaty wystrój wnętrz – szerokie dębowe schody z podestami wykończonymi wielobarwnymi płytkami ceramicznymi, balustrady o toczonych tralkach. Płytki ceramiczne zdobiły także korytarze, a w mieszkaniach ułożono parkiety w tzw. polski wzór. Drzwi były także zdobione. Przypisy Bibliografia Praca zbiorowa: Encyklopedia Krakowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2000, ISBN 83-01-13325-2. Praca zbiorowa: Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji, Warszawa 2007, ISBN 978-83-92298-1.
Galeria Rzeszów

Galeria Rzeszów – centrum handlowe w Rzeszowie. Jego budowa rozpoczęła się w październiku 2010 roku, a otwarcie nastąpiło 9 listopada 2012 roku. Opis obiektu Projektantami galerii byli Maria Grazia i Mario Picozzi. Powierzchnia tego obiektu ma 135 000 m², w tym 42 000 m² to powierzchnia handlowo-usługowa. Znajduje się przy ulicy Józefa Piłsudskiego 44. Galeria Rzeszów mieści sklepy odzieżowe, bary, restauracje, 6-salowe kino Helios, klub fitness, strefę dla najmłodszych, strefy urody. W tym samym kompleksie znajduje się „Hotel Rzeszów”. Wydarzenia w obiekcie W Galerii Rzeszów miały miejsce m.in.: Bezpłatny koncert Michała Szpaka, Spotkanie z Mają Sablewską, Spotkanie z Nelą Małą Reporterką, Pokaz mody z Jessicą Mercedes. Przypisy Linki zewnętrzne https://www.urbanity.pl/podkarpackie/rzeszow/galeria-rzeszow,b3308 https://galeria-rzeszow.pl/informacje/
Publiczna Szkoła Podstawowa w Gorajcu

Publiczna Szkoła Podstawowa im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Gorajcu – publiczna szkoła podstawowa założona w 1916 roku we wsi Gorajec Stara Wieś w gminie Radecznica. Historia szkoły Szkoła w Gorajcu powstała 26 listopada 1916 roku, jej był założycielem był działacz koła Polskiej Macierzy Szkolnej Marcin Polak. W 1920 roku w szkole uczyło się 88 uczniów w klasach I–IV. W roku szkolnym 1930/1931 zorganizowano siódmy oddział, tym samym szkoła w Gorajcu stała się pierwszą szkołą siedmioklasową w gminie Radecznica. W 1938 roku zakupiono 2 ha gruntu z dawnego obszaru Ordynacji Zamojskiej i rozpoczęto budowę murowanego budynku szkoły. Po wybuchu II wojny światowej prace budowlane zostały przerwane. Udało się je dokończyć w 1954 roku, w wyniku prac społecznych został oddany do użytku piętrowy, murowany z czerwonej cegły budynek szkoły. W 1996 roku wydano pozwolenie na rozbudowę i modernizację szkoły, w 2001 roku powstał budynek sali gimnastycznej. W 1998 roku w wyniku reformy struktury szkolnictwa szkoła została podzielona na VI klasową Szkołę Podstawową i III klasowe Gimnazjum. Od 1 września 2017 roku w wyniku kolejnej reformy edukacji przywrócono 8-letnią Szkołę Podstawową. 16 października 2022 roku szkole nadano imię Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Znani absolwenci Janusz Jarosławski – pisarz, publicysta, działacz społeczny, autor książek poświęconych tematyce historycznej i broni białej. Przypisy
Kościół św. Bartłomieja w Starym Bojanowie

Kościół świętego Bartłomieja w Starym Bojanowie – rzymskokatolicki kościół cmentarny należący do parafii św. Bartłomieja w Starym Bojanowie (dekanat śmigielski archidiecezji poznańskiej). Świątynia została zbudowana jako kościół parafialny. Po przejęciu przez parafię katolicką kościoła poewangelickiego pełni funkcję kościoła cmentarnego. Kościół został wzniesiony w 1849 roku. W 1900 roku została dobudowana wieża. Budowla reprezentuje styl neogotycki, jest murowana, orientowana i jednonawowa. Prezbiterium jest zamknięte wielobocznie. Wieżę zwieńcza stożkowy dach hełmowy. Okna są ostrołukowe. We wnętrzu świątyni są umieszczone trzy ołtarze. W ołtarzu głównym znajdują się rzeźby Matki Boskiej i św. Jana oraz figurki aniołków i krucyfiks powstały w połowie XVIII wieku. Rzeźba przedstawiająca patrona kościoła jest umieszczona w lewym ołtarzu bocznym. Przypisy
Kościół Chrystusa Dobrego Pasterza w Radomiu

Kościół Chrystusa Dobrego Pasterza w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Południe diecezji radomskiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1997–2004 dzięki staraniom księdza Czesława Wawrzyńczaka. Kościół został zaprojektowany przez architekta Tadeusza Derlatkę i konstruktora Marka Komorowskiego. Projekt wystroju budowli został opracowany przez Bolesława Szpechta z Krakowa. Kamień węgielny i ściany kościoła zostały pobłogosławione przez biskupa Zygmunta Zimowskiego 5 października 2003 roku. Kościół został dedykowany przez biskupa Henryka Tomasika 11 października 2015 roku. Budowla jest murowana i została wzniesiona z czerwonej cegły. Przypisy
Kościół Chrystusa Kapłana w Radomiu

Kościół Chrystusa Kapłana w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Południe diecezji radomskiej). Jest to drewniana świątynia wzniesiona i oddana do użytku na placu budowy przyszłego Wyższego Seminarium Duchownego w Radomiu bez pozwolenia władz komunistycznych 22 lipca 1988 roku, dzięki staraniom księdza Stanisława Pietruchy. Wybudowanie świątyni na tym placu przyczyniło się do zachowania tego terenu dla celów kościelnych. Kościół służył na początku jako kościół filialny parafii pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego w Radomiu. W 1989 roku korzystali z niego alumni mieszkający w budującym się gmachu seminarium. Świątynia funkcjonowała również jako rektorska, pozostając pod opieką rektora Wyższego Seminarium Duchownego. Od 25 kwietnia 1999 roku budowla pełni funkcję samodzielnego kościoła parafialnego. W latach 2013–2014 dzięki staraniom księdza Mariusza Wincewicza oraz parafian został przeprowadzony remont świątyni. Przypisy
Kościół poewangelicki w Michałkach

Kościół poewangelicki w Michałkach – dawny parafialny kościół ewangelicko-augsburski zlokalizowany we wsi Michałki (powiat brodnicki, województwo kujawsko-pomorskie). Od 1947 filia rzymskokatolickiej parafii św. Jana Chrzciciela w Sadłowie. Historia W 1779 wybudowano we wsi ewangelicką szkołę kantoralną. Był to dom drewniany, kryty słomą. Pastor Wilhelm Dietrich Wollmer z Torunia poświęcił go jako kościół. 1 kwietnia 1784 założono tutaj parafię. Michał Podoski, kasztelan dobrzyński, właściciel Rusinowa, uposażył ją w półtorej włóki ziemi. W 1785 pierwsze probostwo objął ksiądz Adolf Bocianowski. W 1888 wybudowano neogotycki kościół ewangelicki w Rypinie, w związku z czym zmieniono siedzibę księdza. Odtąd parafia Michałki – Rypin przyjęła nową nazwę: parafia ewangelicko–augsburska Rypin – Michałki. Przeniesiono też z Michałków do Rypina siedzibę urzędu stanu cywilnego. W 1888 prawdopodobnie rozebrano drewniany kościół. W latach 1935–1937 z ofiar parafian z Michałków i Rypina wzniesiono nową świątynię i plebanię w Michałkach. Pracami kierował pastor Waldemar Krusche. Był on ostatnim pastorem parafii Michałki – Rypin i jednocześnie pierwszym pastorem samodzielnej parafii w Rypinie. Poświęcenie kościoła w Michałkach miało miejsce 18 października 1937. Przed wybuchem II wojny światowej do parafii w Rypinie należało niecałe 8500 osób, z czego 3500 zamieszkiwało w Michałkach. Po wojnie pozostało tylko około 350 parafian. Rypiński kościół przejęli katolicy. Na okres 1945–1949 parafia ewangelicka w Rypinie przestała istnieć. W końcu 1949 parafię reaktywował ksiądz Ryszard Trenkler z Torunia. Ze względu na małą liczbę wiernych i koszty utrzymania, parafia przyłączona została do ośrodka parafialnego Włocławek - Lipno. Siedzibą proboszcza został Włocławek. Kościół ewangelicki w Michałkach został w 1947 przejęty przez parafię św. Jana Chrzciciela w Sadłowie i poświęcony 5 października tegoż roku. W 1983 kościół został oficjalnie odkupiony przez katolików, w 1999 zakupiono tabernakulum, a w latach 2001–2004 i 2007–2012 kościół wyremontowano. Elewacja i otoczenie Na elewacji frontowej umieszczono tablicę upamiętniającą księdza Stanisława Przybyłowskiego z Sumina (1908-1939), prefekta Szkół Wyszkowskich, zamordowanego przez Niemców w Michałkach w listopadzie 1939. We wsi znajduje się cmentarz ewangelicki ze znaczną liczbą krzyży celtyckich. Galeria Przypisy
Kościół Chrystusa Króla w Radomiu

Kościół Chrystusa Króla w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Północ diecezji radomskiej). Jest to świątynia zaprojektowana przez architekt Bożenę Łyjak, aneks został zaprojektowany przez architekta Zbigniewa Grządzielę i konstruktora Bogdana Cioka. Prace budowlane trwały w latach 1988–1992, kościół powstał dzięki staraniom księdza Jana Niziołka i parafian. Świątynia została dedykowana przez biskupa Stefana Siczka w dniu 31 maja 1992 roku. Budowla jest murowana, wybudowana została z czerwonej cegły, otynkowana jest tynkiem szlachetnym. Kościół został wzniesiony w typie halowym, dwa rzędy kolumn tworzą boczne nawy. Wystrój świątyni to projekt i wykonanie artysty Stanisława Bąkowskiego. Przypisy
Kościół Chrystusa Nauczyciela w Radomiu

Kościół Chrystusa Nauczyciela w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Południe diecezji radomskiej). Budowa murowanej świątyni została rozpoczęta wiosną 1999 roku, dzięki staraniom księdza Ryszarda Szczęśniaka. Kościół został zaprojektowany przez architektów: Piotra Wypchło i Konrada Brejtkopa z Radomia. Plac pod budowę świątyni został poświęcony w dniu 16 maja 1999 roku przez ks. Jerzego Banaśkiewicza, natomiast fundamenty zostały poświęcone 30 października 1999 roku przez biskupa Jana Chrapka. Kościół został dedykowany 28 listopada 2004 roku przez biskupa Edwarda Materskiego. Przypisy
Kościół św. Królowej Jadwigi w Radomiu

Kościół świętej Królowej Jadwigi w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Północ diecezji radomskiej). Jest to świątynia wzniesiona w latach 1984–1991 według projektu architekta Marka Stanika i konstruktora Wacława Króla z Radomia. Kościół został poświęcony przez biskupa Edwarda Materskiego w dniu 16 czerwca 1991 roku. Budowla jest murowana, wybudowana została z czerwonej cegły, otynkowana została w latach 1995–1996. Umieszczone w świątyni ikony namalował budowniczy kościoła i pierwszy proboszcz parafii, ks. Stanisław Drąg. Przypisy
Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Buczu

Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Buczu – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Buczu w powiecie brzeskim województwa małopolskiego. Kościół powstał w latach 1946–1947 według projektu Adolfa Szyszko-Bohusza. 15 sierpnia 1959 roku został konsekrowany przez biskupa pomocniczego diecezji tarnowskiej Karola Pękalę. Świątynie wzniesiono z cegły nawiązując do stylu neogotyckiego. Jest to budowla trzynawowa z mniejszym prezbiterium, zamkniętym trójbocznie. Po lewej stronie prezbiterium stoi kaplica, a po prawej zakrystia z emporą. Nawa nakryta jest wysokim dachem siodłowym, ze schodkowym szczytem od zachodu i wieżyczką na sygnaturkę w stylu barokowym, a nad nawami bocznymi i przybudówkami dachy są pulpitowe. Wewnątrz nawy głównej i prezbiterium strop jest kasetonowy, stropy naw bocznych są niższe, płaskie. Na ścianie prezbiterium namalowano Matkę Bożą Częstochowską w otoczeniu aniołów, a na dole są ukazani święci i błogosławieni polscy. Wokół dostrzec można ilustracje Litanii Loretańskiej. Polichromia powstała w 1958 roku i jest dziełem Pawła Mitki. W kościele znajdują się trzy ołtarze neobarokowe wykonane w 1955 roku przez Wojciecha Adamka. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy i św. Stanisława na zasuwie, a w zwieńczeniu ołtarza obraz Koronacji Najwiotszej Marii Panny. W ołtarzu umieszczono figury św. Stanisława Biskupa i św. Kazimierza Królewicza. Witraże w prezbiterium przedstawiają Matkę Bożą i Serce Pana Jezusa. Zostały ufundowane przez parafian jako wotum wdzięczności za ocalenie z II wojny światowej. Po lewej stronie jest kaplica Serca Pana Jezusa. Na ścianie w kaplicy wykonano polichromię przedstawiającą nadanie stygmatów św. Franciszkowi z Asyżu oraz objawienie Serca Bożego św. Małgorzacie Marii Alacouque, po przeciwnej stronie na ścianie w kaplicy wypisano 12 obietnic Najświętszego Serca Pana Jezusa. Pomiędzy kaplicą a prezbiterium stoi drewniana chrzcielnica ozdobna z misą miedzianą na wodę. W takim samym stylu utrzymana jest drewniana ambona z rzeźbami czterech ewangelistów. Po prawej stronie znajduje się ołtarz św. Józefa. W kościele w Buczu zabytkowy jest też prospekt organowy, neobarokowy i kamienna kropielnica w przedsionku z gotyckim maswerkiem. W 1993 roku odnowiono polichromię wnętrza i przeprowadzono gruntowną renowację ołtarzy, a w 1995 roku zakończono remont organów i zakupiono 82 nowe piszczałki. Przypisy Bibliografia Anna Skoczek, Parafie Ziemi Brzeskiej, Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza 2009.
Przedsiębiorstwo Win Importowanych Torwin w Toruniu

Przedsiębiorstwo Win Importowanych Torwin w Toruniu – zakład istniejący w latach 1956–2006, zajmujący się produkcją i dystrybucją win, wódek i brandy. W 2000 roku właścicielem zakładu zostały Zakłady Przemysłu Spożywczego Ostrowin. Siedziba przedsiębiorstwa mieściła się przy ul. Polnej 1 w Toruniu. W czerwcu 2006 roku podjęciu decyzję o zamknięciu zakładu i zaprzestania importu win. Przyczyną zamknięcia zakładu był wzrost konkurencji zagranicznej po wejściu Polski do Unii Europejskiej oraz wprowadzenie niekorzystnych dla przedsiębiorstwa przepisów dotyczących oznakowania alkoholi dwoma rodzajami banderol. Przypisy
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Lewniowej

Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Lewniowej – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Lewniowej w powiecie brzeskim województwa małopolskiego. Pozwolenie na budowę kościoła w Lewniowej otrzymano w 1976 roku. Prace budowlane rozpoczęto w 1978 zgodnie z projektem Romana Łomnickiego. Poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego dokonał 15 sierpnia 1978 r. bp Jerzy Ablewicz, jak również poświęcenia i konsekracji świątyni 18 grudnia 1983 roku. Wystrój wnętrza, ołtarz, chrzcielnicę, ścianę ołtarzową w mozaice oraz witraże zaprojektował i wykonał ks. Tadeusz Furdyna. Przypisy
Kościół Świętego Krzyża w Radomiu

Kościół Świętego Krzyża w Radomiu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Radom-Południe diecezji radomskiej). Plac pod budowę świątyni został poświęcony 19 grudnia 2004 roku przez biskupa Zygmunta Zimowskiego]. Budowa kościoła rozpoczęła się 17 października 2010 roku, dzięki staraniom księdza Piotra Szymańskiego. Projektantem budowli jest architekt Mariusz Rodak. Parafia została erygowana 6 lipca 1997 roku przez biskupa Edwarda Materskiego. Przypisy
Kościół Zesłania Ducha Świętego w Bełchatowie

Kościół Zesłania Ducha Świętego w Bełchatowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat bełchatowski arcidiecezji łódzkiej). Jest to świątynia będąca w budowie od 2002 roku. Budowla jest nowoczesna, powstała na planie półkola, zaprojektowana została przez mgr. inż. Marka Tonderę z Krakowa. Znajduje się w stanie surowym, okna są wykonane z aluminium, drzwi metalowe są tymczasowe. Kościół nakryty jest dachem tymczasowym przykrytym papą. Przypisy
Promenada Śródmiejska w Częstochowie

Promenada Śródmiejska im. Olgi Aleksandry Sipowicz - Kory – park wypoczynkowo-rekreacyjny zlokalizowany w centrum Częstochowy, w dzielnicy Trzech Wieszczów. Położony jest 0,5 km na południe od Dworca Głównego PKP i 1,6 km na południowy wschód od Jasnej Góry. Opis Przez wiele lat poprzemysłowy teren o powierzchni ponad 13 tys. m² był zaniedbany. W latach 2018–2020 został zrewitalizowany w ramach miejskiego programu „Kierunek Przyjazna Częstochowa”. Park składa się z placu wejściowego (wejście wschodnie) i placu centralnego (wejście zachodnie), które połączone są pasażem spacerowym. W parku znajdują się m.in. urządzenia do ćwiczeń street workout, ścieżka do jazdy na wrotkach oraz plaża trawiasta z zainstalowanymi leżakami. Od 24 czerwca 2021 promenada nosi imię Olgi Sipowicz - Kory. Komunikacja Park ma bezpośredni dostęp do komunikacji miejskiej: wejście wschodnie – przystanek „Dworzec PKS” (autobus, tramwaj) wejście zachodnie – przystanek „Słowackiego” (autobus) wejście zachodnie – stacja rowerów miejskich „Boh. Monte Cassino/Korczaka” Przypisy