NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Brodnicy

Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Brodnicy – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii św. Katarzyny w Brodnicy (dekanat Brodnica diecezji toruńskiej). Znajduje się w Brodnicy, w województwie kujawsko-pomorskim. Historia Kościół został zbudowany dla gminy ewangelickiej po zburzeniu w 1827 r. tzw. „Kamiennego Domu”, w którym do tego czasu odprawiano nabożeństwa. Kilka źródeł, w tym Katalog zabytków sztuki w Polsce, jako architekta wskazuje błędnie Stanisława Hebanowskiego, urodzonego w 1820 roku. Budowa rozpoczęła się wmurowaniem kamienia węgielnego w dniu 16 maja 1827 roku. Gotowa budowla została uroczyście poświęcona w Niedzielę Palmową (4 kwietnia) 1830 roku. Na wieży świątyni zostały zawieszone w 1834 roku dwa, zachowane do dzisiaj, dzwony żeliwne, ofiarowane przez króla Fryderyka Wilhelma III. Ostatnie nabożeństwo ewangelickie zostało odprawione przez superintendenta E. Birkholza w dzień Nowego Roku 1945 roku. W 1945 roku zostały zniszczone organy. Po drugiej wojnie światowej świątynia została przejęta na potrzeby kościoła rzymskokatolickiego. Konsekrowana w dniu 7 grudnia 1947 roku, otrzymała wezwanie Matki Bożej Królowej Polski. Od tamtej pory pełni funkcję kościoła szkolnego. Architektura Świątynia została wzniesiona na planie prostokąta wymiarach 33 × 17 metrów, w stylu późnoklasycystycznym, na cokole z granitowych głazów (które pochodziły między innymi z rozebranego lub rozbieranego zamku w Brodnicy), z cegły, otynkowana. Niewyodrębnione z zewnątrz prezbiterium na planie kwadratu łączy się z przyległą szerszą nawą o czterech przęsłach. Od strony wschodniej znajduje się wieża, w trzech czwartych do wnętrza korpusu, do wysokości kalenicy dachu na planie kwadratu, wyżej ośmioboczna, przekryta hełmem, zwieńczonym kulą z krzyżem. Wnętrze kościoła przekryte jest stropem oraz doświetlone oknami zamkniętymi półkoliście. Siodłowy dach pokryty jest dachówką. Na wieży kościelnej znajdują się wspomniane wyżej dwa dzwony. Większy o wymiarach: wysokość 115 cm, obwód 580 cm, mniejszy ma natomiast 85 cm wysokości i 335 cm w obwodzie. Obydwa są jednakowo oznakowane: pruski orzeł królewski, napis „BERLIN”, a pod nim rok „1834”. Z pierwotnego wyposażenia zachowały się ponadto m.in. drzwi wraz z okuciami, ławki dla wiernych, wyposażenie zakrystii. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół Matki Bożej Królowej Polski - Evangelische Kirche polska-org.pl
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Grzmiącej

Kościół parafialny w Grzmiącej – rzymskokatolicki kościół parafialny zlokalizowany we wsi Grzmiąca (powiat szczecinecki, województwo zachodniopomorskie). Historia Obiekt został wybudowany w 1600 roku, przebudowany w 1768 roku, restaurowany w XIX wieku. Do 1945 roku kościół był świątynią protestancką. Po 1945 roku otrzymał nowe powołanie i przeszedł pod zarząd parafii rzymskokatolickiej. Architektura Jest to kościół orientowany, murowany z cegły o układzie polskim, tynkowany, na rzucie prostokąta z prezbiterium zakończonym trójbocznie. Wieża ceglana, kryta czterokondygnacyjnym hełmem barokowym. Okna szczelinowe, pod okapem strzelnicze. Strop pseudokolebkowy ze sztukaterią dekoracyjną rombową. Wyposażenie Zabytkowy wystrój kościoła stanowią: chór muzyczny barokowy, ołtarz drewniany, ludowy z połowy XVIII w. z licznymi ornamentami i płaskorzeźbami, chrzcielnica barokowa z przełomu XVII i XVIII w., drewniana, rzeźbiona. Galeria Przypisy
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Kaliszu Pomorskim

Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Kaliszu Pomorskim – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Mirosławiec diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, zlokalizowany w Kaliszu Pomorskim, w powiecie drawskim, w województwie zachodniopomorskim. Mieści się przy ulicy Bolesława Krzywoustego. Historia Świątynia została zbudowana w latach 1772-1781. Dawna średniowieczna świątynia została zniszczona w pożarze w 1771 roku i została rozebrana. Nowy kościół został wzniesiony według projektu budowniczego Holsche z Berlina. Świątynia została poświęcona w dniu 7 października 1781 roku. W XIX i na początku XX wieku budowla była remontowana. W 1814 roku zostało zniszczone pierwotne zwieńczenie wieży i zostało zastąpione przez, istniejący do dziś, dach namiotowy. W tym czasie świątynia otrzymała również nowe wyposażenie, którego część zachowała się do dziś. W latach 1937 i 1942 kościół otrzymał ponownie nowe sprzęty liturgiczne. Po II wojnie światowej Po zakończeniu II wojny światowej budowla została przejęta przez katolików. Poświęcona w październiku 1945 roku pod wezwaniem Matki Bożej Królowej Polski. W związku z tym kościół został przystosowany do liturgii rzymskokatolickiej. Został zmieniony układ wnętrza z kompozycji poprzecznej na podłużną. Został wstawiony nowy ołtarz przy elewacji północnej oraz zmieniono ustawienie ławek. W 1975 roku do świątyni, przy fasadzie południowej została dobudowana kruchta. W dniu 25 października 2008 roku kościół został konsekrowany przez ordynariusza koszalińsko-kołobrzeskiego, biskupa Edwarda Dajczaka. Architektura Budowla reprezentuje styl klasycystyczny. Jest to jednobryłowy, prostokątny kościół salowy z prezbiterium na osi podłużnej fasady wschodniej oraz wieżą na osi fasady zachodniej. Świątynia wzniesiona na kamiennym fundamencie z cegły i otynkowana. Wnętrze jest nakryte stropem z drewna, zwierciadlanym i otynkowanym. Koło kościoła znajduje się zabytkowa plebania. Przypisy
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Krakowie (Wola Justowska)

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski – kościół znajdujący się pierwotnie w Komorowicach, następnie przeniesiony do Woli Justowskiej w Krakowie. Historia Kościół zbudowany został prawdopodobnie w 1. połowie XVI w. Przed 1644 r. rozbudowany. Znajdował się wówczas we wsi Komorowice i nosił wezwanie św. Jana Chrzciciela. Kilkakrotnie odnawiany, prawdopodobnie przez pewien czas służył jako protestancki dom modlitwy. Pod koniec lat 40. XX w. został przeniesiony do Woli Justowskiej z przeznaczeniem na element zakładanego wówczas skansenu (którego ostatecznie jednak nie zrealizowano), w 1951 r. został też kościołem parafialnym (w Komorowicach przed drugą wojną światową zbudowano większy kościół, murowany). Był to drewniany kościół konstrukcji zrębowej, z wieżą (której hełm ozdobiony był czterema mniejszymi wieżyczkami) nad wejściem do kościoła i sygnaturką na dachu. Posiadał prostokątną nawę i wyodrębnione prezbiterium, zamknięte trzema ścianami ośmioboku, do kościoła przylegała zakrystia i dwie kruchty, a całą świątynię otaczały soboty. W nawie, od zachodniej strony, wznosił się wsparty na dwóch słupach chór muzyczny, na belce tęczowej znajdował się krucyfiks z XVI w. Kościół spłonął w nocy z 13 na 14 lipca 1978 r. Kościół w latach 1984–2002 Wkrótce po pożarze podjęto decyzję o jego odbudowie pod kierunkiem Janusza Gawora. Kościół został na nowo konsekrowany w 1984 r. Odtworzono wiernie drewnianą konstrukcję starego kościoła z Komorowic, posadowiono ją jednak na murowanej krypcie, w której umieszczono rzeźby Bronisława Chromego. Ta budowla z kolei spłonęła w nocy z 5 na 6 kwietnia 2002 r., ocalała z pożaru jedynie murowana krypta. Najbardziej prawdopodobną przyczyną było podpalenie. W 2013 r. zatrzymano podejrzanego o podpalenie kościoła. Kościół po roku 2009 Od czasu pożaru trwały starania o odbudowę kościoła. W 2009 r. przedstawiony został projekt budowy większego obiektu murowanego. Decyzja ta wzbudziła jednak duże kontrowersje wśród mieszkańców miasta oraz w kręgach konserwatorskich. W 2016 r. rozpoczęła się odbudowa kościoła według nowego projektu. Nowy projekt przewidywał budowę murowanego przyziemia, przekrytego emporą jako chóru nad nawą główną oraz budowę na poziomie chóru obiektu odtwarzającego bryłę spalonego kościoła. Kościół został oddany do użytkowania w maju 2020 r. Odniesienia w kulturze W kościele nakręcono ostatnią scenę filmu „Potop” w reżyserii Jerzego Hoffmana. Galeria zdjęć Zobacz też Muzeum Budownictwa Drewnianego „Skansen” w Woli Justowskiej Przypisy Bibliografia Kościół Matki Bożej Królowej Polski. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 457. ISBN 83-01-13325-2. Wola Justowska. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 1065. ISBN 83-01-13325-2. Historia kościoła i budowli drewnianych. [w:] Parafia – Kraków Wola Justowska [on-line]. [dostęp 2015-07-11]. Historia parafii. [w:] Rzymskokatolicka Parafia Św. Jana Chrzciciela w Bielsku-Białej Komorowicach [on-line]. [dostęp 2015-01-23].
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Krakowie (ul. Kobierzyńska)

Kościół Matki Bożej Królowej Polski – kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy VIII Dębniki przy ul. Kobierzyńskiej 199, w Kobierzynie. Kościół W latach 1909–1911 stacjonująca na terenie Kobierzyna jednostka wojskowa (VIII Pułk Ułanów) wybudowała sobie kaplicę garnizonową (według projektu pana Klimczoka). Arcybiskup Metropolita Krakowski książę Adam Stefan Sapieha, dekretem z 3 maja 1934 roku wydzielił z parafii św. Józefa w Podgórzu parafię obejmującą swoim zasięgiem całą wieś Kobierzyn, a dotychczasową kaplicę filialną ustanowił kościołem parafialnym. Kościołowi i parafii dał za patrona Matkę Bożą Królową Polski. W latach 1997–2000 kościół został rozbudowany. Przypisy Linki zewnętrzne Dariusz: Strona parafii. [dostęp 2010-04-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-12)].
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Nowogródku Pomorskim

Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Nowogródku Pomorskim – rzymskokatolicki kościół parafialny w Nowogródku Pomorskim, w gminie Nowogródek Pomorski, w powiecie myśliborskim, w województwie zachodniopomorskim. Należy do dekanatu Myślibórz archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Historia Kościół został wzniesiony w drugiej połowie XIII wieku. Od XVI wieku był kościołem luterańskim. Kościół doznał poważnych zniszczeń w trakcie wojny trzydziestoletniej. Odbudowany został w 1752 roku. Przemurowano i poszerzono wówczas okna, od strony północnej dostawiono zakrystię, zaś nad zachodnią częścią nawy nadbudowano wieżę w konstrukcji ryglowej. W XIX wieku do elewacji południowej i zachodniej dobudowane zostały neogotyckie kruchty. Po II wojnie światowej świątynia została przejęta przez katolików, jej konsekracji dokonał w dniu 2 lutego 1947 roku ks. Andrzej Purol SDB. W 1948 roku erygowana została parafia. Architektura i wyposażenie Kościół jest budowlą salową, sytuowaną na rzucie prostokąta o wymiarach 25,25 × 12,9 m, bez wyodrębnionego prezbiterium. Wzniesiony został z kostki granitowej. Nawę nakrywa dwuspadowy dach. Otwory okienne zamknięte są łukiem odcinkowym. W ścianie północnej widoczny jest ślad po zamurowanym portalu ostrołukowym. W ścianie wschodniej znajdują się trzy okna, z których środkowe zostało zamurowane i zatynkowane. Szczyt wschodni ozdobiony jest pełnołukowymi blendami, ułożonymi w układzie piramidalnym. Ryglowa wieża wyposażona jest w prostokątne otwory z żaluzjami, na jej licu umieszczone są tarcze zegara. Wieńczy ją latarnia z hełmem zakończonym kulą i krzyżem. Wnętrze świątyni przedzielone jest dwoma rzędami słupów, ozdobionych w łukach polichromią. Nawę centralną nakrywa sklepienie kolebkowe, nawy boczne nakryte są płaskim stropem belkowym. Na zachodniej ścianie świątyni znajduje się wsparta na słupach drewniana empora chórowa z bogato zdobionym prospektem organowym z przełomu XIX i XX wieku. W kościele zachowały się pochodzące z XIX wieku neobarokowy ołtarz z kolumnami i belkowaniem oraz drewniana neogotycka chrzcielnica. Przypisy
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Stradunach

Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Stradunach – kościół w mazurskiej wsi Straduny. Wybudowany w latach 1736–1738 w miejsce starego kościoła drewnianego. Do 1945 świątynia ewangelicka, po II wojnie światowej polski kościół rzymskokatolicki. Od 1966 widnieje w rejestrze zabytków. Początkowo kościół pw. św. Leonarda, obecnie Matki Boskiej Królowej Polski. Na ścianie kościoła znajduje się reper, pochodzący z okresu Królestwa Prus. W kościele znajdują się zabytkowe XVIII-wieczne organy, płyty nagrobne miejscowych rodów szlacheckich z XVI i XVII wieku i obraz Ukrzyżowanie. W latach 1964–2020 z kościołem związany był Józef Kącki. Przypisy
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Pisanicy

Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Pisanicy – kościół wybudowany w 1894 roku w mazurskiej wsi Pisanica. Pierwotnie świątynia ewangelicka, po II wojnie światowej polski kościół rzymskokatolicki. Od 1989 jest wpisana do rejestru zabytków. W 1958 świątynia została wyremontowana i została kościołem filialnym parafii w Wiśniowie Ełckim. W 1971 erygowano parafię Matki Bożej Królowej Polski. Przypisy
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Trzemesznie Lubuskim

Kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski w Trzemesznie Lubuskim – rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Trzemeszno Lubuskie, w gminie Sulęcin, w powiecie sulęcińskim, w województwie lubuskim. Należy do dekanatu Sulęcin. Mieści się przy ulicy Poznańskiej. Historia Świątynia została wzniesiona w 1866 roku w stylu neogotyckim z cegły jako kościół protestancki. Po II wojnie światowej kościół został przejęty przez katolików i poświęcony na potrzeby ich kultu. Działania wojenne nie spowodowały uszkodzeń kościoła. Pierwotne wyposażenie budowli zostało wyniesione w niewyjaśnionych okolicznościach. Obecnie mieści się ono w Märkisches Museum w Berlinie. Repatrianci z Buczacza umieścili w kościele obraz Drogi Krzyżowej oraz krzyż znajdujący się nad amboną. W latach 50. XX wieku miejscowy rzemieślnik Józef Szełepko wyrzeźbił ołtarz główny i boczne. Obrazy, znajdujące się w świątyni, zostały namalowane przez panią Kozłowską. Przypisy
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Łętowem

Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Łętowem – murowana świątynia rzymskokatolicka, będąca kościołem parafialnym parafii Matki Bożej Królowej Polski w miejscowości Łętowe w powiecie limanowskim. Historia W Łętowem od 1925 roku istniała kaplica drewniana; najpierw jako kościół pomocniczy parafii w Mszanie Dolnej, a następnie jako kościół parafialny erygowanej samodzielnej parafii. Świątynia ta stopniowo popadała jednak w ruinę, dlatego rozpoczęto starania odnośnie do budowy nowego kościoła. Autorem projektu był krakowski profesor Jan Budziło. Budowę rozpoczęto 5 maja 1975, zaś kamień węgielny poświęcono 19 września tego samego roku. Świątynię poświęcono uroczyście 19 września 1979. Opis Kościół - jednonawowy i dwupoziomowy - zbudowany jest z żelbetu i cegły. Jego fasada stanowi trójkąt równoboczny o boku długości 18 metrów, stanowiący symbol modlitwy ludzi zapracowanych. Dach wieńczy 11-metrowa wieżyczka kryjąca przeniesioną ze starej świątyni sygnaturkę. Kościół dolny Na dolnym poziomie kościoła umieszczono tabernakulum, nad którym widnieje płaskorzeźba Jana Wątora, przedstawiająca płaczącą Matkę Bożą z La Salette. Na ścianach wiszą stacje Drogi Krzyżowej, przeniesione ze starego kościoła. Kościół górny W modrzewiowym ołtarzu głównym górnego kościoła, zaprojektowanym przez ks. Tadeusza Piękosia, znajduje się obraz Bolesława Rutowskiego, przedstawiający Najświętszą Maryję Pannę Królową Polski na tle białego orła, Jasnej Góry i Wawelu. Za tym obrazem w specjalnej szafie przechowywane są dwa obrazy autorstwa Stanisława Ciężadlika: Pan Jezus Ukrzyżowany oraz Najświętsze Serce Pana Jezusa. Poniżej umieszczono metalowe tabernakulum z wizerunkiem Baranka. Z boku ołtarza umieszczono gipsowe figury św. Antoniego i św. Józefa. Ściany prezbiterium zdobią płaskorzeźby Jan Chrzciciel i Jezus Miłosierny, wykonane w 2001 przez Antoniego Bolka. Bibliografia Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 237-243. ISBN 978-83-88383-43-4.
Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Łoźnicy

Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Łoźnicy – barokowy kościół orientowany, jeden z największych kościołów ryglowych na Pomorzu Zachodnim . Położony w centrum wsi Łoźnica, przy skrzyżowaniu dróg wiodących do Sobieszewa, Świętoszewa i Czermnicy. Historia Data wybudowania pierwszego kościoła w Łoźnicy jest nieznana. W 1772 na miejscu starego kościoła wybudowano nową, ryglową świątynię, która dotrwała do naszych czasów . Jej fundatorem był wywodzący się z tej ziemi proboszcz katedry kamieńskiej Bogusław Henning von Köller , który ma tutaj również swój grobowiec. Około połowy XIX w. do kościoła dobudowano kaplicę grobową, która obecnie pełni funkcję zakrystii. Po II wojnie światowej kościół został poświęcony 25 maja 1946 roku . W dniu 5 grudnia 1963 roku kościół został wpisany do rejestru zabytków pod numerem 405 (nowy numer A-1270). Opis Do zakrystii przylega współczesna, bezstylowa przybudówka, która pierwotnie pełniła funkcję salki katechetycznej. Kościół posiada trzykondygnacyjną, ryglową wieże, przykrytą dachem namiotowym. Wieża jest węższa od korpusu nawowego. W prezbiterium znajduje się ołtarz z obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej, bogato ozdobiony liśćmi akantu i flankowany przez figury aniołów. Pod obrazem umieszczono tabernakulum z symbolami krzyża, kielicha i winogron. Empora chóru muzycznego, wsparta na dwóch kolumnach, zawiera XVIII-wieczny prospekt organowy. Wśród wyposażenia znajduje się również barokowa ambona z bogato zdobionym korpusem i baldachimem. Na ścianach świątyni wyeksponowano stacje Drogi Krzyżowej. Wyposażenie Kościół posiadał pierwotnie wyposażenie barokowe. Z obecnego wyposażenia na uwagę zasługuje: barokowa ambona empora chórowa z prospektem organowym z XVIII w. figury aniołów w prezbiterium dekoracyjna oprawa wejścia do dawnej kaplicy grobowej Przypisy Bibliografia Roman Kostynowicz: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. T. 1. Szczecin: Szczecińnskie Wydawnictwo Archidiecezjalne "Ottonianum", 2010. ISBN 83-7041-202-5. (pol.). Paulina Matysiak: Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Nasze dziedzictwo. T. II. Bydgoszcz: Ikona, 2012, s. 258. ISBN 978-83-934287-2-4. OCLC 812720232. (pol. • niem.).
Kościół Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników w Warszawie

Kościół Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników – kościół rzymskokatolicki znajdujący się przy al. Stanów Zjednoczonych, w dzielnicy Praga-Południe w Warszawie. Historia W 1985 mieszkańcy osiedla Kinowa podjęli starania u ówczesnych władz o uzyskanie zezwolenia na lokalizację i budowę kościoła na osiedlu. 14 stycznia 1987 otrzymali dekret Wydziału Architektury mówiący o „wskazaniu lokalizacyjnym”. 10 czerwca 1987 rozpoczęła się budowa prowizorycznej kaplicy. 15 marca 1988, dekretem prymasa Polski, została erygowana parafia Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników. Pierwszym proboszczem parafii został mianowany ks. Krzysztof Jackowski. 4 maja 1994, po zatwierdzeniu przez Wydział Architektury ostatniej części planów budowy, rozpoczęła się budowa budynku sakralnego według projektu Jerzego Kumelowskiego. 31 grudnia 2000 nastąpiło otwarcie budynku dla czynności liturgicznych. W 2002 zmontowano ze starych elementów dawnych organów Filharmonii Narodowej 23-głosowe organy. 30 grudnia 2001 na prośbę proboszcza Krzysztofa Jackowskiego ordynariusz diecezji warszawsko–praskiej bp Kazimierz Romaniuk ogłosił kościół parafialny Sanktuarium Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników. Duchowni Proboszcz – ks. prałat Krzysztof Jackowski Wikariusz – ks. Paweł Adler Wikariusz – ks. Mariusz Czyżewski Wikariusz – ks. Artur Więsik Rezydent – ks. Leszek Mencel Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona parafii
Kościół Matki Bożej Królowej Różańca Świętego w Niedźwiedziu

Kościół Matki Bożej Królowej Różańca Świętego – murowana świątynia rzymskokatolicka w miejscowości Niedźwiedź, pełniąca funkcję kościoła parafialnego tutejszej parafii pw. św. Sebastiana. Historia Kościół Matki Bożej Różańcowej został wybudowany po tym, jak w pożarze 6 czerwca 1992 spłonął zabytkowy kościół św. Sebastiana. Ze starej świątyni pochodzi kamień węgielny pod nową, a na pogorzelisku obecnie znajduje się kaplica św. Sebastiana. Budowę rozpoczęto 14 kwietnia 1993 według projektu Michała Kuczmińskiego, a już 7 grudnia 1997 kardynał Franciszek Macharski poświęcił kościół. Opis Kościół w Niedźwiedziu jest przykładem adaptacji cech stylu góralskiego do architektury nowoczesnej. Wieńczy go stromy dach, nad którym górują dwie wieże. Wnętrze jest proste i eleganckie - białe ściany stanowią doskonałe tło dla drewnianych elementów wyposażenia. Nad prezbiterium znajduje się belka tęczowa, a na niej krucyfiks, napis "Odmawiajcie różaniec" oraz dwie ważne dla parafii daty: 1992 (pożar starego kościoła) i 1997 (poświęcenie nowego kościoła). Na ścianach wiszą stacje drogi krzyżowej, wyrzeźbione przez Zdzisława i Bogusława Kościelniaków. W ołtarzu głównym umieszczono wykonaną przez Jana i Janusza Wątorów figurę Matki Bożej Królowej Różańca Świętego. Pod figurą znajduje się pozłacane tabernakulum. W kościele znajdują się jeszcze dwa ołtarze boczne: ołtarz św. Sebastiana - z figurą patrona parafii autorstwa Roberta Szpaka; ołtarz Jezusa Miłosiernego - z obrazem Jezu, Ufam Tobie. Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 277-282. ISBN 978-83-88383-43-4.
Kościół Matki Bożej Królowej i św. Antoniego w Bukowie

Kościół Matki Bożej Królowej i św. Antoniego – rzymskokatolicki kościół filialny we wsi Bukowo, należący do parafii św. Rocha w Starych Budkowicach w dekanacie Zagwiździe, diecezji opolskiej. Historia kościoła Przed II wojną światową jak i po niej, katolicy zamieszkujący Bukowo chodzili na nabożeństwa do kościoła parafialnego w Starych Budkowicach. Od wielu lat zatem mieszkańcy myśleli nad budową nowej świątyni. Myśl ta mocno była wspierana przez księdza Piotra Gołąbka (proboszcza Bogacicy), księdza Jerzego Bortla (proboszcza Starych Budkowic) i biskupa gliwickiego Jana Wieczorka (byłego proboszcza parafii w Bogacicy). Po latach starań budowa kościoła) ruszyła w 1985 roku. Świątynię zaprojektowali architekci: Damian Ligendza i Piotr Średniawy z Katowic. W 1991 roku wmurowano został kamień węgielny. W 1995 roku budowa kościoła została zakończona. 29 października 1995 roku biskup Jan Wieczorek, ordynariusz diecezji gliwickiej, konsekrował kościół, który otrzymał podwójne wezwanie Matki Bożej Królowej (patronka Nowej Bogacicy) i św. Antoniego (patron Bukowa). Na wieży wiszą dwa dzwony odlane w Ludwisarni Felczyńskich w Taciszowie. Ważą ok. 260 i 550 kg i noszą imiona: Ojciec św. Benedykt XVI i Dzwon Wszystkich Świętych oraz Maryja Królowa, św. Antoni, Jan Paweł II. Przypisy Linki zewnętrzne Strona diecezji opolskiej Kościół w Bukowie na stronie parafii
Kościół Matki Bożej Królowej Świata w Grodysławicach

Kościół pw. Matki Bożej Królowej Świata w Grodysławicach – parafialny rzymskokatolicki kościół w Grodysławicach, dawna cerkiew prawosławna. Historia Cerkiew została wzniesiona w 1909 na miejscu starszej, unickiej, zniszczonej w pożarze, a wzniesionej w 1877 z materiału uzyskanego po rozbiórce kościoła w Rachaniach. Jest to trójdzielna świątynia z prostokątnym przedsionkiem, kwadratową nawą krytą dachem z kopułą i prezbiterium z poligonalną absydą. Nad przedsionkiem wznosi się dzwonnica z dachem namiotowym. Według tego samego projektu, autorstwa Aleksandra Puringa, w eparchii chełmskiej zbudowano także cerkwie w Dubience (również poświęcona w 1909) i w Suchawie (wyświęcona w 1913). W okresie międzywojennym była siedzibą parafii prawosławnej należącej do dekanatu tomaszowskiego. Po wywózkach prawosławnej ludności ukraińskiej w 1944 została zaadaptowana na magazyn. Następnie w 1973 przeszła w ręce Kościoła katolickiego i została poddana przebudowie. Z cerkwią w Grodysławicach związany był prawosławny święty, jeden z męczenników chełmskich i podlaskich Mikołaj Borowik, który w okresie międzywojennym pełnił w miejscowej parafii funkcję psalmisty. Przypisy