NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rezerwat przyrody Kępa Wykowska

Rezerwat przyrody Kępa Wykowska – wodny rezerwat przyrody położony w powiecie płockim, w gminach: Gąbin, Słubice, Bodzanów i Słupno (województwo mazowieckie). Został powołany zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 2 listopada 1994 r. (M.P. z 1994 r. Nr 58, poz. 496, rej. woj. nr 136). Obejmuje obszar wysp, piaszczystych łach oraz wód rzeki Wisły, o łącznej powierzchni 353,63 ha (akt powołujący podawał 248 ha). Wokół rezerwatu utworzono otulinę o powierzchni 231,18 ha. Jest to rezerwat typu faunistycznego (PFn), podtypu ptaków (pt), utworzony w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych ostoi lęgowych rzadkich i ginących w Polsce ptaków siewkowatych: mew, rybitw i sieweczek. Na mocy planu ochrony ustanowionego w 2018 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Nadzór nad rezerwatem sprawuje zastępca Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie – Regionalny Konserwator Przyrody. Rezerwat leży na terenie Nadwiślańskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz dwóch obszarów Natura 2000: specjalnego obszaru ochrony siedlisk „Kampinoska Dolina Wisły” PLH140029 i obszaru specjalnej ochrony ptaków „Dolina Środkowej Wisły” PLB140004. Sąsiaduje z dwoma innymi utworzonymi na Wiśle rezerwatami – od strony południowo-wschodniej z rezerwatem „Wyspy Białobrzeskie”, a od strony północno-zachodniej z rezerwatem „Ławice Troszyńskie”. Przypisy
Rezerwat przyrody Kłodne nad Dunajcem

Rezerwat przyrody Kłodne nad Dunajcem – leśny rezerwat przyrody znajdujący się w przysiółku Kłodne należącym do miejscowości Tylmanowa w gminie Ochotnica Dolna, w powiecie nowotarskim, w województwie małopolskim. Utworzony został w 1964 i ma powierzchnię 89,24 ha (według aktu powołującego 79,51 ha). Znajduje się w Paśmie Radziejowej Beskidu Sądeckiego. Leży na gruntach Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Krościenko. Wchodzi w skład Popradzkiego Parku Krajobrazowego oraz obszaru siedliskowego sieci Natura 2000 „Ostoja Popradzka” PLH120019. Celem ochrony w rezerwacie jest zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych i turystycznych naturalnego fragmentu buczyny karpackiej w przełomie Dunajca przez Beskid Sądecki. Rezerwat znajduje się na dzikim, bardzo stromym i trudno dostępnym prawym zboczu doliny Dunajca, który tworzy w tym miejscu zakole zwane Przełomem Tylmanowskim. Dodatkowo zbocze to przecięte jest głęboką kotliną uchodzącego do Dunajca potoku nazywanego Potokiem Lewa Ręka lub Potokiem po Lewej Ręce. Rezerwat zajmuje dolne partie wylotu tego potoku; po wschodniej stronie są to stoki Wyśniej Góry, po zachodniej Kotlin. Z powodu właśnie trudnego dostępu i bardzo stromych zboczy zachował się tutaj las, podczas gdy tereny Kłodnego po drugiej stronie Dunajca, znajdujące się już na obszarze Gorców, zostały zamienione na pola uprawne i łąki, a ostatnio stopniowo są zabudowywane. Jesienią liście buków na całym zboczu przebarwiają się stopniowo na żółty, a potem ciemnoczerwony kolor. Jest to tzw. buczyna kwaśna, dominującym i niemal jedynym gatunkiem drzew tu rosnących jest buk zwyczajny z bardzo ubogą warstwą podszytu. Obszar rezerwatu jest trudno dostępny, doskonale jednak widoczny jest z drogi Nowy Sącz – Krościenko. Rozpoznać można go po stojącym tuż przy Dunajcu drewnianym domku robotników leśnych. W rejonie rezerwatu, jak podaje Jan Długosz, niegdyś poszukiwano złota. Z rzadkich w Polsce gatunków roślin w rezerwacie rośnie wiechlina styryjska, poza tym stanowiskiem występująca w Polsce tylko w Pieninach. Przypisy
Rezerwat przyrody Kępy Kazuńskie

Rezerwat przyrody Kępy Kazuńskie – rezerwat przyrody utworzony 31 grudnia 1998 r. na terenie gmin: Czosnów na gruntach miejscowości Cząstków Polski, Cząstków Mazowiecki, Czosnów, Dębina, Kazuń Nowy, Jabłonna na gruntach miejscowości Suchocin, Boża Wola, Wólka Górska, Nowy Dwór Mazowiecki w granicach miasta Nowy Dwór Mazowiecki. W skład rezerwatu wchodzą wyspy, piaszczyste łachy oraz wody rzeki Wisły. Celem ochrony jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych ostoi lęgowych rzadkich i ginących gatunków ptaków występujących na obszarze rzeki Wisły. Flora Na terenie rezerwatu udokumentowano występowanie gatunków tj. rdest kolankowaty, komosa czerwonawa, szczaw błotny, szczaw nadmorski, uczep amerykański, uczep trójlistkowy, wierzba wiciowa, wierzba trójpręcikowa, wierzba biała, wierzba krucha, topola czarna i topola biała. Fauna W obszarze rezerwatu udokumentowano również występowanie następujących gatunków ryb: okoń europejski, sum, ukleja, jaź, leszcz, lin, szczupak pospolity. Na terenie rezerwatu odnotowano występowanie traszki zwyczajnej, ropuchy zielonej i ropuchy szarej oraz żab. W obrębie rezerwatu znajdują się lęgowiska następujących gatunków awifauny: brodziec piskliwy, czajka zwyczajna, ostrygojad zwyczajny, rybitwa rzeczna, mewa siwa, rybitwa białoczelna, sieweczka rzeczna, sieweczka obrożna, kaczka krzyżówka, strumieniówka, łozówka, piecuszek, trzcinniczek zwyczajny, remiz i trznadel. Ponadto udokumentowano występowanie sezonowe następujących gatunków ptaków: bąk, biegus zmienny, kulik wielki, łęczak, siewka złota, świstun, ślepowron, rybołów. Na terenie rezerwatu udokumentowano również występowanie ssaków tj. nornica ruda, mysz polna, piżmak, kret, bóbr. Przypisy Linki zewnętrzne Analiza zasobów cennych przyrodniczo na obszarze LGD „Partnerstwo Zalewu Zegrzyńskiego” w serwisie internetowym LGD „Partnerstwo Zalewu Zegrzyńskiego”
Rezerwat przyrody Las Bukowy

Rezerwat przyrody Las Bukowy – rezerwat leśny w gminie Głuchołazy, w powiecie nyskim, w województwie opolskim. Obejmuje stary drzewostan bukowy na północnych stokach Góry Chrobrego posiadający wysokie walory przyrodnicze i krajobrazowe. Został powołany w 1999 roku (Dz. Urz. Woj. Op., 1999, Nr 14, Poz. 38). Rezerwat znajduje się w granicach Parku Krajobrazowego Góry Opawskie oraz ostoi siedliskowej Natura 2000 „Góry Opawskie”. W odległości kilkudziesięciu metrów od „Lasu Bukowego” znajduje się kolejny rezerwat przyrody „Nad Białką”. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Spis flory rezerwatu obejmuje 103 taksony, w tym gatunki chronione: parzydło leśne, widłak jałowcowaty i czosnek niedźwiedzi. Rezerwat jest ostoją nietoperzy. Znajdują się tu sztolnie z XV i XVI wieku, gdzie zimują podkowce małe, nocki orzęsione i mopki. Występuje tu również chroniony płaz – salamandra plamista, a z ptaków rzadkie gatunki związane z liściastymi starodrzewami, m.in. siniak, dzięcioł zielonosiwy i muchołówka białoszyja. Teren rezerwatu jest udostępniony do zwiedzania: biegną przez niego trzy szlaki turystyczne (m.in. Główny Szlak Sudecki) oraz przyrodnicza ścieżka dydaktyczna. Przypisy
Rezerwat przyrody Las Bukowy w Skarszynie

Rezerwat przyrody Las Bukowy w Skarszynie – leśny rezerwat przyrody położony w rejonie Skarszyna, gmina Trzebnica, województwo dolnośląskie, na terenie Nadleśnictwa Oborniki Śląskie. Został powołany na podstawie Zarządzenia Ministerstwa Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 15 grudnia 1980 roku w sprawie uznania za rezerwaty przyrody w celu ochrony fragmentu naturalnego lasu bukowego z interesującymi oraz rzadkimi roślinami zielnymi. Znalazł się także w wykazie rezerwatów występujących na terenie województwa dolnośląskiego w Zarządzeniu Wojewody Dolnośląskiego z dnia 28 grudnia 2001 roku w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dnia 31 grudnia 1998 roku na terenie województwa dolnośląskiego. Rezerwat stanowi leśną enklawę wśród gruntów rolnych i obszarów zabudowanych. Zajmuje powierzchnię 23,68 ha (akt powołujący podawał 23,70 ha). Rosną tu ponad stuletnie okazy buka zwyczajnego, dębu bezszypułkowego, grabu, lipy oraz rzadkie gatunki roślin zielnych (m.in. kruszczyk szerokolistny, śnieżyca wiosenna, śnieżyczka przebiśnieg, kokorycz wątła, przylaszczka pospolita, złoć mała, złoć żółta). Na uwagę zasługuje również stwierdzenie w rezerwacie dwóch rzadziej spotykanych w kraju jeżyn – jeżyny piramidalnej i jeżyny wąskolistnej oraz występowanie zdrojówki rutewkowatej na granicy swojego naturalnego występowania. Dzięki dużej ilości martwego drewna na terenie rezerwatu bardzo bogata jest mykoflora. Stwierdzono występowanie licznych rzadkich lub chronionych gatunków grzybów (m.in. czarka austriacka, twardnica bulwiasta, ozorek dębowy, grzybówki czy boczniaki). Dużym zagrożeniem dla rezerwatu jest bliskość siedzib ludzkich. Powoduje to zaśmiecanie lasu starymi oponami, workami ze śmieciami czy plastikowymi butelkami. Oprócz zanieczyszczeń, na chronionym obszarze liczne są ślady wykopywania chronionych gatunków roślin oraz ślady po quadach, które niszczą runo leśne. Przypisy Linki zewnętrzne Las Bukowy w Skarszynie [online], Przyroda Dolnego Śląska [dostęp 2019-05-31] .
Rezerwat przyrody Las Górkowski

Rezerwat przyrody Las Górkowski – leśny rezerwat przyrody na obszarze Wybrzeża Słowińskiego, położony na terenie gminy Wicko. Został ustanowiony w roku 1984 i zajmuje powierzchnię 99,30 ha (akt powołujący podawał 99,36 ha). Ochronie rezerwatu podlega głównie bór bagienny i zespół leśnych torfowisk. Na terenie rezerwatu stwierdzono występowanie 310 gatunków roślin naczyniowych, 29 gatunków mszaków oraz ponad 150 gatunków zwierząt. Znajdują się tu stanowiska licznych gatunków roślin podlegających ochronie (m.in. bagno zwyczajne, konwalia majowa, paprotka zwyczajna, porzeczka czarna, kruszyna pospolita, śmiałek pogięty, borówka czarna i kalina koralowa). Spośród ptaków na uwagę zasługują orlik krzykliwy i kania ruda. Najbliższe miejscowości to Cecenowo i Górka. Przypisy
Rezerwat przyrody Las Jabłoniowy

Rezerwat przyrody Las Jabłoniowy – leśny rezerwat przyrody, położony w gminie Sulejów, w powiecie piotrkowskim, w województwie łódzkim. Znajduje się w Sulejowskim Parku Krajobrazowym wchodzącym w skład Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Łódzkiego. Stanowi obszar lasu o łącznej powierzchni 19,63 ha (do czasu powiększenia z 2024 powierzchnia wynosiła 19,03 ha, zaś akt powołujący podawał 19,04 ha). W 2024 ustanowiono też otulinę mającą 3,45 ha. Rezerwat został utworzony Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa 12 listopada 1996 r. (MP nr 75/96, poz. 682). Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych i krajobrazowych ciągłości istnienia populacji dzikich gatunków drzew i krzewów owocowych, a w szczególności jabłoni leśnej i gruszy pospolitej, a także głogu. Populacje tych gatunków są dość stabilne, występują pod okapem drzewostanu sosnowego i dość dobrze się pod nim odnawiają. Poszczególne osobniki są dość zróżnicowane pod względem wysokości i grubości – niektóre dorastają do podstawy koron sosen. W drzewostanie rezerwatu występują również takie gatunki jak: dąb szypułkowy, brzoza brodawkowata, lipa drobnolistna, grab, dąb bezszypułkowy, osika i świerk. Poza wyżej wspomnianymi gatunkami występują tu również krzewy: porzeczka czerwona, agrest. Na florę rezerwatu składa się ok. 80 gatunków roślin naczyniowych i 15 gatunków mszaków. Najciekawsze z nich to: gwiazdnica długolistna i wawrzynek wilczełyko. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2011 roku (zmienionego w 2014), obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Przypisy Bibliografia Rezerwaty Ziemi Piotrkowskiej, Wyd. ZNPK, Moszczenica 1998.
Rezerwat przyrody Las Lipowy Obrożyska

Rezerwat przyrody Las Lipowy Obrożyska – leśny rezerwat przyrody w granicach administracyjnych miasta Muszyna w gminie Muszyna, w powiecie nowosądeckim, w województwie małopolskim. Leży w obrębie Popradzkiego Parku Krajobrazowego oraz obszaru Natura 2000 SOO PLH120019 „Ostoja Popradzka”. Znajduje się na gruntach Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Piwniczna (leśnictwo Majerz). Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 24 grudnia 1957 roku na powierzchni 35,54 ha (M.P. z 1958 r. Nr 6, poz. 35 (ISAP)). W 1983 roku zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 4 lutego (M.P. z 1983 r. Nr 5, poz. 35 (ISAP)) powiększono go do 98,67 ha, a w roku 2017 do obecnych 112,88 ha. Celem ochrony w rezerwacie jest zachowanie ze względów naukowych fragmentu lasu będącego pozostałością pierwotnych lasów grądowych z lipą drobnolistną w Karpatach. Wokół rezerwatu utworzono otulinę o powierzchni 34,56 ha. Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2017 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną ścisłą (na powierzchni 100,50 ha) i czynną (12,58 ha). Na terenie rezerwatu wytyczono znakowaną, przyrodniczą ścieżkę dydaktyczną. Wyznaczono na niej 7 przystanków wyposażonych w tablice dydaktyczne. Czas potrzebny na przejście ścieżki to ok. 2,5 godziny. Przypisy
Rezerwat przyrody Las Królewski

Las Królewski – leśny rezerwat przyrody znajdujący się na terenie gminy Krzczonów, w powiecie lubelskim, w województwie lubelskim. Leży w granicach Krzczonowskiego Parku Krajobrazowego, na gruntach w zarządzie Nadleśnictwa Świdnik. powierzchnia (według aktu powołującego): 48,64 ha powierzchnia (dane nadesłane z nadleśnictwa): 49,39 ha rok utworzenia: 1997 dokument powołujący: Zarządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 25 lipca 1997 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody (MP nr 56, poz. 540). przedmiot ochrony (według aktu powołującego): zachowanie wielu rzadkich gatunków roślin oraz interesujących zbiorowisk leśnych i kserotermicznych, a także interesującej rzeźby terenu. Teren rezerwatu porasta głównie grąd z domieszką sosny, modrzewia i świerku. Znajduje się tu źródło zwane „Śmierdzącym Źródełkiem". Do ciekawszych roślin runa należą: groszek wschodniokarpacki, wawrzynek wilczełyko, cieszynianka wiosenna, łuskiewnik różowy, podkolan biały i zielonawy, gruszyczka mniejsza, lilia złotogłów, pluskwica europejska, pierwiosnek lekarski, nerecznica szerokolistna, pięciornik biały, turzyca niska, parzydło leśne, gnieźnik leśny, paprotnik ostry. Rezerwat nie posiada planu ochrony, obowiązują w nim jednak zadania ochronne, na mocy których obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Przez teren rezerwatu prowadzi oznakowana ścieżka przyrodnicza. Zobacz też Źródło Śmierdzące Przypisy
Rezerwat przyrody Las Lipowy w Uroczysku Bukowiec

Las Lipowy w Uroczysku Bukowiec – leśny rezerwat przyrody znajdujący się na terenie gminy Jarczów, w powiecie tomaszowskim, w województwie lubelskim. powierzchnia (według aktu powołującego) – 12,41 ha rok utworzenia – 1967 dokument powołujący – Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 7 października 1967 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody (MP nr 60, poz. 285). przedmiot ochrony (według aktu powołującego) – zachowanie fragmentu lasu lipowego naturalnego pochodzenia. Dominującym zbiorowiskiem roślinnym jest grąd subkontynentalny w odmianie typowej Tilio-Carpinetum typicum. Na terenie rezerwatu występuje ponad 120 gatunków roślin, w tym: parzydło leśne, wawrzynek wilczełyko, pierwiosnek wyniosły, pierwiosnek lekarski, konwalia majowa. Przypisy
Rezerwat przyrody Las Mieszany w Nadleśnictwie Łopuchówko

Rezerwat przyrody Las Mieszany w Nadleśnictwie Łopuchówko – leśny rezerwat przyrody położony w gminie Murowana Goślina, powiecie poznańskim (województwo wielkopolskie). Znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego Puszcza Zielonka, przylegając do Traktu Bednarskiego. Rezerwat zajmuje powierzchnię 10,83 ha (akt powołujący podawał 9,28 ha). Wokół rezerwatu utworzono otulinę o powierzchni 10,78 ha. Obszar rezerwatu podlega ochronie ścisłej. Przedmiot ochrony Rezerwat został utworzony w 1962 roku w celu ochrony drzewostanu dębowo-sosnowego (180–200 lat) z udziałem grabu (Carpinus betulus) i buka (Fagus silvatica). Las ma charakter grądu środkowoeuropejskiego. Sosna w rezerwacie jest w zaawansowanym wieku i jej udział w drzewostanie maleje. Martwe drzewa padając czynią luki zajmowane przez graby. W runie występują m.in.: orlica pospolita, narecznica samcza, bodziszek cuchnący, marzanka wonna, fiołek leśny, konwalia majowa i wiechlina gajowa. Faunę rezerwatu reprezentują m.in.: naliściak brzozowiak, witalnik dębiak, mrówka rudnica, rynnica topolowa i modraszek ikar. Podstawa prawna Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 14 września 1962 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M. P. z 1962 r. Nr 81, Poz. 382) Obwieszczenie Wojewody Wielkopolskiego z dn. 4.10.2001 r. w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dn. 31.12.1998 r. Zarządzenie Nr 16/09 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 5 października 2009 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Las Mieszany w Nadleśnictwie Łopuchówko” Przypisy
Ляс-Мешаны (заповедник)

Заповедник «Ляс-Меша́ны» (пол. Las Mieszany) — заповедник в Польше в ландшафтном парке «Пуща-Зелёнка» на территории гмины Мурована-Гослина Познанского повята Великопольского воеводства, Польша. История Заповедник был создан 14 сентября 1962 года решением польского Министерства лесного хозяйства и деревообрабатывающей промышленности для сохранения дубово-соснового древостоя с участками граба и бука. Заповедник занимает площадь размером 10,83 гектаров. Ссылки Информация (пол.). Архивировано из оригинала 17 июля 2013 года.
Rezerwat przyrody Las Minikowski

Rezerwat przyrody Las Minikowski – rezerwat leśny o powierzchni 45,19 ha, położony w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie nakielskim, gminie Nakło nad Notecią. Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Lokalizacja Pod względem fizycznogeograficznym rezerwat znajduje się na styku mezoregionów Pojezierze Krajeńskie (314.69) i Kotlina Toruńska (315.25). Zajmuje on północne zbocze Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej o interesującej rzeźbie terenu. Znajduje się ok. 700 m na południe od drogi krajowej nr 10, między miejscowościami Ślesin i Minikowo. Rezerwat jest położony w obrębie korytarza ekologicznego włączonego do sieci Natura 2000: Doliny Noteci (OZW). Charakterystyka Rezerwat chroni wielogatunkowy las liściasty o charakterze grądu. W jego drzewostanie o naturalnej, kilkuwarstwowej strukturze znajdują się pomnikowe okazy dębu i lipy. Bogate runo jest szczególnie atrakcyjne wiosną w porze kwitnienia wielu gatunków takich jak: zawilce – gajowy i żółty, przylaszczka pospolita, ziarnopłon wiosenny, groszek wiosenny. Dodatkową atrakcją są egzemplarze bluszczu oraz okazały głaz narzutowy. Szlak rezerwatów Wzdłuż Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej, a zwłaszcza jej północnej krawędzi, między Bydgoszczą a Wyrzyskiem znajduje się ciąg rezerwatów nadnoteckich. Począwszy od Bydgoszczy, można zwiedzić następujące rezerwaty: Kruszyn (leśny), Hedera (florystyczny), Las Minikowski, Łąki Ślesińskie (florystyczny), Skarpy Ślesińskie (florystyczny), Borek (leśny), Zielona Góra (leśny). Zobacz też Dolina Noteci Dolina Środkowej Noteci i Kanału Bydgoskiego Ochrona przyrody w Bydgoszczy Rezerwaty przyrody w Polsce Przypisy
Rezerwat przyrody Las Mątawski

Rezerwat przyrody Las Mątawski – leśny rezerwat przyrody w województwie pomorskim, w powiecie malborskim, w gminie Miłoradz oraz wąski pas w gminie Sztum. Jest izolowany wśród terenów polno-łąkowych. Został utworzony w 2005 roku na powierzchni 231,78 ha. Rezerwat obejmuje obszar przyłączonych rezerwatów Las Łęgowy nad Nogatem i Mątowy jak również nowych połaci leśnych znajdujących się poza dotychczasowymi rezerwatami (m.in. Cypel Mątowski). Leży na terenie Nadleśnictwa Kwidzyn. Obszarem ochronnym rezerwatu objęte są deltowate kompleksy leśne rozwidlenia Wisły i Nogatu (będące jedyną pozostałością większego obszaru leśnego), oddzielone od akwenów rzecznych groblami i wałami przeciwpowodziowymi. Przez obszar chroniony przebiega szosa niebędąca częścią rezerwatu. Występujący tu drzewostan jesionowo-dębowy przekracza znacznie wiek 150 lat. Rośnie tu także grupa około 180-letnich topól białych, zwana przez okolicznych mieszkańców Dwunastoma apostołami (obecnie jest ich już tylko 6). Rezerwat jest ostoją rzadkich ptaków (m.in. bielika, kani czarnej i kani rudej). Rezerwat jest największym zbiorowiskiem leśnym obszaru delty Wisły ograniczonego Mierzeją Wiślaną, Wysoczyzną Elbląską, Pojezierzem Iławskim, Pojezierzem Chełmińskim i korytem przepływu Wisły. Najbliższe miejscowości to Piekło i Pogorzała Wieś. Rezerwat „Las Mątawski” znajduje się w granicach Środkowożuławskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz dwóch obszarów sieci Natura 2000: siedliskowego „Dolna Wisła” PLH220033 i ptasiego „Dolina Dolnej Wisły” PLB040003. Wąski płat w południowej części rezerwatu leży w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Białej Góry. Rezerwat nie posiada planu ochrony, ustanawiane są dla niego zadania ochronne. Obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną. Zobacz też W pobliżu: rezerwat przyrody Biała Góra rezerwat przyrody Parów Węgry Zantyr Przypisy
Rezerwat przyrody Las Pęcherski

Rezerwat przyrody Las Pęcherski – leśny rezerwat przyrody położony w gminie Piaseczno, w uroczysku Pęchery na terenie Chojnowskiego Parku Krajobrazowego. Utworzony na powierzchni 14,99 ha w 1989 roku. Celem szczególnej ochrony jest zespół grądowy, uzupełniony przez bór mieszany z 120–150-letnią sosną. Rezerwat jest jednym z najmniej przekształconych przez człowieka obszarów w Lasach Chojnowskich. Przypisy
Rezerwat przyrody Las Wagramski

Las Wagramski – florystyczny rezerwat przyrody znajdujący się na terenie gminy Łuków, w powiecie łukowskim, w województwie lubelskim. powierzchnia (dane nadesłane z nadleśnictwa): 5,37 ha rok utworzenia: 1980 dokument powołujący: Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 15 grudnia 1980 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody (MP nr 30, poz. 171). przedmiot ochrony (według aktu powołującego): zachowanie stanowiska wawrzynka główkowego na granicy europejskiego zasięgu. Obecnie roślina ta nie występuje już w rezerwacie. Przypisy
Rezerwat przyrody Las Zwierzyniecki

Rezerwat przyrody „Las Zwierzyniecki” – rezerwat przyrody położony na terenie miasta Białystok w województwie podlaskim. Historia rezerwatu Został powołany 14 czerwca 1996 r. zarządzeniem Ministra Środowiska w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych drzewostanu o charakterze grądu wilgotnego. Już za czasów rodziny Branickich znajdował się tu na powierzchni ok. 14 wiorst odgrodzony zwierzyniec, który był miejscem wielu polowań dworskich. Zamieszkiwały tu między innymi: jelenie, bażanty, daniele, kuropatwy, łabędzie czy dzikie kaczki. Pod koniec XVIII wieku młodzież szkolna poszerzała tutaj swoje wiadomości na temat ziołolecznictwa, ogrodnictwa, botaniki, mineralogii i rolnictwa. W wieku XIX las Zwierzyniec został lasem komunalnym, a jego powierzchnia zaczęła się kurczyć. Od schyłku ubiegłego stulecia lasek powoli przeistaczał się w park. Była możliwość przyjechania tu tramwajem konnym. Z czasem na południowych obrzeżach lasu zaczęto budować domki letniskowe. Planty, które niedawno powstały połączyły pałacowy park ze Zwierzyńcem, natomiast sam lasek Zwierzyniecki został poddany melioracji oraz renowacji. Podstawowe informacje o rezerwacie Powierzchnia według aktu powołującego: 33,84 ha (obecnie podawana wielkość: 33,86 ha) Zarząd: własność komunalna miasta Nadzór: Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Białymstoku Rodzaj rezerwatu: leśny Cel ochrony: zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych drzewostanu o charakterze grądu wilgotnego. Zobacz też tereny zielone w Białymstoku Park Konstytucji 3 Maja Przypisy Linki zewnętrzne Rezerwat Las Zwierzyniecki. [w:] Informator Białostocki [on-line]. [dostęp 2018-04-26].
Rezerwat przyrody Las nad Jeziorem Mądrzechowskim

Rezerwat przyrody „Las nad Jeziorem Mądrzechowskim” (kaszb. Las nad Jezorem Mądrzechòwsczim) – leśny rezerwat przyrody na obszarze Pojezierza Bytowskiego utworzony w 1998 r. Zajmuje powierzchnię 25,00 ha (akt powołujący podawał 25,34 ha). Rezerwat obejmuje jary i wąwozy w okolicy Jeziora Mądrzechowskiego porośnięte lasami grądowymi i łęgowymi. Znajdują się tu również stanowiska skrzypu olbrzymiego. Najbliższe miejscowości to Mądrzechowo, Udorpie i Ugoszcz. Rezerwat jest położony w obrębie otuliny Parku Krajobrazowego Dolina Słupi oraz w granicach obszaru siedliskowego sieci Natura 2000 „Dolina Słupi” PLH220052. Rezerwat położony jest w całości na gruntach Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Bytów. Nie posiada planu ochrony, obowiązują w nim jednak zadania ochronne, na mocy których obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej. Przypisy