NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół Najświętszego Serca Jezusowego we Włocławku

Kościół Najświętszego Serca Jezusowego we Włocławku – kościół rzymskokatolicki znajdujący się we Włocławku. Został zbudowany w latach 1981–1992. Historia budowy Bezpośrednio po zakończeniu działań wojennych w Polsce ks. Marabotto skierował do Włocławka ks. Franciszka Goscińskiego w charakterze dyrektora domu zakonnego. W 1948 r. wznowiono starania o budowę świątyni. W tym celu zakupiono plac o powierzchni 1 hektara przy ul. Żytniej, ale nie uzyskano pozwolenia na budowę. W dodatku 13 maja 1973 r. miasto przejęło plac, a w czerwcu tegoż roku wprowadzono nań robotników, którzy pod osłoną milicji rozpoczęli wykopy pod blok mieszkalny i pawilony handlowe. Następnie ks. Jan Kawałko, ks. bp Jan Zaręba oraz Sekretariat Episkopatu Polski wystąpili o zwrot placu lub przydzielenie innego. Po usilnych staraniach duchownych władze miejskie przydzieliły w 1974 r. nowy plac przy ul. Ostrowskiej. Zezwolenie na budowę uzyskano 30 lipca 1981 r. Projektantem został dr arch. Leopold Taraszkiewicz z Gdańska. 6 czerwca 1981 r. ks. bp Jan Zaręba poświęcił plac pod budowę nowego kościoła parafii, która liczyła 20 tysięcy wiernych. Mimo trudności budowa szła dobrze, w dużej mierze z pomocą Zgromadzenia, pomocy bpa Jana Zaręby, składek wiernych, kolekta w parafiach orońskich i innych parafiach Włocławka. 20 czerwca 1982 r. ks. bp Jan Zaręba wmurował kamień węgielny, wyjęty z fundamentów bazyliki Św. Piotra i pobłogosławiony przez papieża Jana Pawła II. Gdy zakładano stropodach, 26 kwietnia 1984 r. pożar rusztowań zatrzymał wszystko. Po pożarze przystąpiono do likwidacji jego skutków. Ks. Jan Kawałko prosił wiernych, żeby się nie załamywali. Ludność zareagowała hojnymi ofiarami. Dolny kościół ukończono w 1983 r., gdzie odprawiano msze św., natomiast górny w 1992 r. Pierwsza msza św. w dolnym kościele została odprawiona z racji Pierwszej Komunii Świętej i Jubileuszu 25-lecia kapłaństwa ks. Jana Kawałki w 1983 r. Jesienią 1988 r. przeniesiono Msze św. z kościoła przy ul. Leśnej do kościoła dolnego przy ul. Ostrowskiej. Nabożeństwa w górnym kościele zaczęto odprawiać na przełomie 1989 i 1990 roku. Konsekracja kościoła odbyła się 18 lipca 2004 r. Konsekracji dokonał ks. bp Wiesław Mering. Zobacz też Parafia Najświętszego Serca Jezusowego we Włocławku Linki zewnętrzne Historia budowy kościoła na stronie parafia-nsj.pl
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bażanówce

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bażanówce – polskokatolicki kościół parafialny. Należy do dekanatu podkarpackiego diecezji krakowsko-częstochowskiej Kościoła Polskokatolickiego w RP. Kościół wzniesiono w 1925; była to pierwsza świątynia Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego na ziemi polskiej. Budowla drewniana, o konstrukcji zrębowej, orientowana. Od frontu wieża (u dołu czworoboczna, wyżej ośmioboczna) zwieńczona ostrosłupowym, blaszanym hełmem. Nawa pokryta jednokalenicowym blaszanym dachem z wieżyczką na sygnaturkę, zwieńczoną ostrosłupowym hełmem. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie, z boczną zakrystią. W pobliżu kościoła wolnostojąca, metalowa, otwarta dzwonnica wyposażona w dwa dzwony (z 1921 i 1993). Przy kościele znajduje się również zabytkowy, pęknięty dzwon z 1710. Kościół wpisano do rejestru zabytków 7 grudnia 2009 pod nr A-380. Zobacz też Lista zabytków w gminie Zarszyn w artykule "Wiki Lubi Zabytki" Przypisy Linki zewnętrzne Kościoły drewniane, Bażanówka Kościół polskokatolicki pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa na stronie zabytki-podkarpacie.pl Strona parafii polskokatolickiej w Bażanówce
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Białośliwiu

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Białośliwiu – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się we wsi Białośliwie, w województwie wielkopolskim, przy ulicy Kościelnej. Świątynia została wzniesiona w latach 1927-1929. Nie zrealizowano projektu w pełni – wieża nie została wykończona kopułą. Ołtarz został zamontowany w świątyni w 1928 roku, był on w stylu neobarokowym, wykonany na początku ubiegłego stulecia. Świątynia została konsekrowana 10 listopada 1929 roku. Budowę wieży dokończył ksiądz proboszcz Seweryn Tomczak w okresie powojennym. Linki zewnętrzne Informacje o świątyni
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa – kościół katolicki w Bielsku-Białej, znajdujący się na Dolnym Przedmieściu, przy ul. Traugutta. Jest kościołem parafialnym (parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa) i należy do diecezji bielsko-żywieckiej (dekanat Bielsko-Biała I – Centrum). Został zbudowany w stylu późnomodernistycznym w latach 1981–1985 na miejscu wcześniejszej świątyni pod tym samym wezwaniem. Pierwszy kościół w tym miejscu (gdzie w okresie międzywojennym znajdowało się wysypisko śmieci), będący filią kościoła św. Mikołaja (dzisiejsza katedra), został poświęcony w roku 1958. W 1977 r. erygowano odrębną parafię Najświętszego Serca Pana Jezusa i niewielka świątynia stała się kościołem parafialnym. Budowę obecnego kościoła rozpoczęto 27 stycznia 1981 r., pracami kierował ks. Emil Mroczek, za konstrukcję odpowiadał Leonard Dróżdż. 15 kwietnia 1984 r. biskup katowicki, Herbert Bednorz, dokonał poświęcenia kaplicy Miłosierdzia. Ponad dwa lata później, 26 października 1986 roku nastąpiła konsekracja nowego kościoła. Architektura kościoła zaprojektowanego przez Michała Kuczmińskiego reprezentuje późny modernizm. Wznosi się on na 82 betonowych filarach, osadzonych w studniach o głębokości 12 m każda. Wnętrze podzielone jest na trzy części: kościół właściwy, w którym odbywają się msze w niedziele i święta (w części północnej) kaplicę dla małych dzieci (w części środkowej) kaplicę Miłosierdzia, w którym odbywają się nabożeństwa w dni powszednie (w części południowej) Najcenniejszymi elementami wnętrza są stacje drogi krzyżowej i metaloplastyka ołtarzowa z postacią Chrystusa autorstwa Bronisława Chromego. W przyziemiu znajduje się sala audiowizualna, w której znalazły się podstawowe fragmenty wyposażenia z dawnego kościoła (m.in. ołtarz, ambona i witraż zdobiący dawne tabernakulum). Istnieje również część administracyjna, w której w latach 1992–1999 znajdowała się siedziba kurii biskupiej Diecezji Bielsko-Żywieckiej. W sąsiedztwie wejścia do kaplicy Miłosierdzia, od strony południowej, znajduje się budynek księgarni św. Jacka. Przypisy Bibliografia Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej: Historia. [dostęp 2009-06-19]. Jerzy Polak: Przewodnik po Bielsku-Białej. Bielsko-Biała: Towarzystwo Miłośników Ziemi Bielsko-Bialskiej, 2000. ISBN 83-902079-0-7. Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bojanowie

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bojanowie – zabytkowy rzymskokatolicki kościół parafialny dekanatu rawickiego w mieście Bojanowo; przy ulicy Marcinkowskiego. Jest to świątynia wybudowana w stylu neogotyckim z cegły w latach 1859–1860 dla bojanowskich ewangelików. Od 1945 kościół użytkuje parafia rzymskokatolicka. Jego ołtarze boczne pochodzą z kościoła św. Michała Archanioła w Gołaszynie. Pierwszy reprezentuje styl późnobarokowy i pochodzi z około 1640 roku, posiada rzeźby św. Wojciecha i św. Stanisława w niszach bocznych oraz św. Piotra i Pawła w zakończeniu. W polu środkowym znajduje się obraz Madonny z Dzieciątkiem. Drugi z nich reprezentuje styl barokowy i pochodzi z pierwszej połowy XVIII stulecia. Posiada rzeźby aniołów oraz obraz św. Michała Archanioła z około połowy XIX stulecia w polu centralnym. Obraz Chrystusa Zmartwychwstałego pochodzi z 1841 i posiada sygnaturę „Konig”. Rzeźba Chrystusa Bolesnego pochodzi z XVI wieku. Kielichy reprezentują styl wczesnobarokowy, pierwszy pochodzi z połowy XVII w., drugi z pierwszej ćwierci XVII w., ze stopą gładką. Pacyfikał reprezentuje styl rokokowy i pochodzi z drugiej połowy XVIII w. Jeden z relikwiarzy, w kształcie monstrancji, pochodzi z drugiej połowy XVIII w. Drugi w kształcie krzyża, pochodzi z 1809 r. Dwa lichtarze z cyny z 1669 r. zostały wykonane przez konwisarza Georga Hellera. Kociołek na wodę, wykonany z miedzi został ufundowany przez Wojciecha Berkmana proboszcza z Gołaszyna i pochodzi z 1679 r. Dzwon z 1760 roku, z inskrypcją Paul Seer ze Swarzędza pochodzi także z gołaszyńskiego kościoła. Przypisy Linki zewnętrzne Bojanowo, ul. Marcinkowskiego Karola 4, kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa fotopolska.eu
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Piekarach Śląskich

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Brzezinach Śląskich – rzymskokatolicki kościół parafialny w Piekarach Śląskich, w dzielnicy Brzeziny Śląskie, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego. Świątynia została wybudowana w latach 1913–1915 według projektu architekta Ludwiga Schneidera, konsekrowana w 1915 roku. Budowla zawiera elementy historyzmu: neoromańskie i neogotyckie. Jest to świątynia jednonawowa z wieżą. Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bytomiu

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa – rzymskokatolicki kościół parafialny w Bytomiu, przy ul. Kazimierza Pułaskiego 9 (historyczny Kleinfeld). Historia Budynek został ukończony w roku 1925 i początkowo mieścił siedzibę towarzystwa sportowego Sportsverein Vorwärts. Z powodu kłopotów finansowych budynek został wystawiony na sprzedaż. W 1928 roku obiekt nabył mistrz murarski Franz Emanuel Neumann w imieniu parafii Świętej Trójcy w Bytomiu, która postanowiła zamienić salę widowiskowo-treningową na kościół, na co 28 grudnia 1926 roku wydał zezwolenie kardynał Adolf Bertram. Neumann przeprowadził prace adaptacyjne. W narożniku przy wejściu do kościoła dobudowano wieżę z figurą Jezusa Chrystusa, prace prowadzono pod kierownictwem architekta Groppera, ponadto w oknach zamontowano 10 witraży. Obiekt został konsekrowany 5 maja 1928 roku przez ks. prałata Augustyna Świerka z parafii Świętej Trójcy w Bytomiu; parafia została erygowana 31 stycznia 1928 roku, a budynek przekazany zakonowi jezuitów. Po II wojnie świątynia została przejęta przez polskich jezuitów. Remontów kościoła dokonano w 1945 i 1978 roku. W 1949 roku kościół został powiększony kosztem 2 izb mieszkalnych oraz przebudowano front prezbiterium. Zatrudniono wówczas artystę Mieczysława Różyckiego ze Lwowa oraz malarzy Idczaka i Wyrożewskiego. W latach 1962–1963 ponownie prowadzono prace adaptacyjne pod kierownictwem artysty Ostrzołka. W 1969 roku część piwnicy pod świątynią została zaadaptowana na ośrodek akademicki z kaplicą oraz salą zebrań. Kolejne prace adaptacyjne prowadzono według projektu prof. Macieja Bieniasza. Architektura Kościół jest w zespole zabudowy zwartej, salowy, jednonawowy. Jego prezbiterium jest wydzielone w układzie wnętrz. Budynek murowany i otynkowany, wnętrze zostało nakryte stropem żelbetowym płytowo-żebrowym. Wewnątrz znajduje się jedna empora wraz z organami. Kościół został zbudowany w stylu funkcjonalizmu, wewnętrzna dekoracja po części nawiązuje do neoklasycyzmu. Ołtarz główny z figurą Jezusa Chrystusa oraz figurami św. Ignacego Loyoli i św. Franciszka Ksawerego, w ołtarzach bocznych figury Maryi i świętego Józefa. Galeria Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Cerkwicy

Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa – kościół parafialny we wsi Cerkwica, w województwie zachodniopomorskim, powiecie gryfickim, gminie Karnice. Reprezentuje gotycką architekturę sakralną z XV wieku. Historia Kościół w Cerkwicy powstał w XV wieku. W XVIII stuleciu dodano drewnianą wieżę, a pod koniec XIX wieku, od strony południowej, dobudowano kruchtę. W czasach powojennych kościół poświęcony został 19 lutego 1947 roku, a parafia została utworzona 4 marca 1974 roku. Architektura Gotycka bryła kościoła wzniesiona jest z cegły na planie prostokąta. Do środka kościoła prowadzi portal który zdobi ostrołukowa archiwolta z pięcioma cofającymi się łukami (kościół posiada także dwa boczne wejścia). Główne pomieszczenie świątyni poprzedza kruchta, nad którą wznosi się drewniana wieża z wysokim hełmem wiciowym. Budowle przykrywa dach dwupołaciowy. Ściany kościoła od wewnątrz są rozrzeźbione niszami, a za sklepienie służą belki stropowe. We wnętrzu kościoła znajduje się XVII-wieczny ołtarz, ambona i chrzcielnica. Od czasów reformacji, aż do 1945 r. zabytek znajdował się w rękach wyznawców religii protestanckiej. Opodal wzgórza kościelnego Dzwonnik znajduje się studnia, przy której św. Otton z Bambergu udzielał chrztu w latach 1124–1125. Na terenie przykościelnym znajduje się drewniany krzyż na kamiennym postumencie, najprawdopodobniej z XIX wieku oraz figura Jezusa Miłosiernego. Niedaleko kościoła opodal wzgórza kościelnego Dzwonnik znajduje się znajduje się studnia, przy której św. Otton z Bambergu miał udzielać chrztu w latach 1124–1125. Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Chojnie

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Chojnie – rzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Chojna, w powiecie gryfińskim, w województwie zachodniopomorskim. Należy do dekanatu Chojna. Mieści się przy ulicy Roosevelta. Historia i architektura Kościół został zbudowany w 1913 roku na potrzeby miejscowej gminy katolickiej i konsekrowany 12 października tegoż roku. Jego budowa została sfinansowana ze składek Polaków, zatrudnionych jako robotnicy w pobliskich majątkach niemieckich. Neogotycka, murowana z cegły świątynia sytuowana jest na rzucie prostokąta. Nawa, wsparta przyporami, nakryta jest dachem dwuspadowym. Dostawione są do niej dwie kruchty. Od strony wschodniej zamyka ją wielobocznie zamknięte prezbiterium. Od strony zachodniej znajduje się masywna, czworoboczna wieża. We wnętrzu świątyni nawa oddzielona jest od prezbiterium łukiem tęczowym, pokrytym malowidłami. W oknach wstawione są witraże. Na ścianie zachodniej znajduje się empora z organami. Ołtarz główny pochodzi z 1913 roku. Na wieży zawieszone są dwa dzwony z 1646 i 1934 roku. W kościele znajdują się także dwa XVIII-wieczne, rokokowe relikwiarze, przywiezione po 1945 roku z okolic Lwowa. 12 czerwca 2021 roku kościół został podniesiony do rangi sanktuarium. Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Jezusowego w Drezdenku

Kościół pw. Najświętszego Serca Jezusowego w Drezdenku – rzymskokatolicki kościół parafialny w Drezdenku, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w województwie lubuskim. Należy do dekanatu Drezdenko, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Znajduje się przy ulicy Niepodległości, w części miasta zwanej Nowym Drezdenkiem. Historia Świątynia została wybudowana w 1914 roku jako kościół ewangelicki. Kościół został zaprojektowany przez budowniczego Prejawę ze Strzelec Krajeńskich. Kościół otrzymał wtedy trzy dzwony, odlane w firmie C.F. Urlicha. Organy zostały wykonane w Szczecinie, w pracowni Grynberga. Zapewne podczas I wojny światowej dwa z dzwonów zostały przetopione dla celów wojskowych. Po 1945 roku kościół przejęty został przez katolików. 23 grudnia 1946 roku został poświęcony i otrzymał obecne wezwanie. Budowla była kilkakrotnie malowana. W 1985 roku zastąpiono dachówkę ceramiczną na dachu blachą ocynkowaną. Pod koniec lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia w oknach wstawiono witraże wykonane przez poznańskiego artystę Golembowskiego. Od 31 marca 2002 roku świątynia jest samodzielnym kościołem parafialnym. Wyposażenie Budowla posiada posadzkę marmurową, wykonaną pod koniec lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia. W ołtarzu głównym mieści się obraz Najświętszego Serca Pana Jezusa namalowany przez braci Goldów z Mikołowa. Ołtarz boczny Matki Bożej Nieustającej Pomocy i stacje Drogi Krzyżowej umieszczone były wcześniej w kościele Przemienienia Pańskiego, natomiast ambona pochodzi z kościoła Matki Bożej Szkaplerznej w Lubiewie. Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Dzierżążnie Małym

Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Dzierżążnie Małym – zabytkowy, drewniany kościół filialny, poświęcony 4 sierpnia 1957, należący do parafii Matki Boskiej Różańcowej w Dzierżążnie Wielkim, dekanatu Trzcianka, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej we wsi Dzierżążno Małe, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w województwie wielkopolskim. Architektura Szachulcowy kościół w Dzierżążnie Małym, ufundowany przez Stanisława Górkę, powstał w latach 1746-1750. Ma konstrukcję zrębową. Budynek nieorientowany, ze szkieletowym prezbiterium z 1867 roku, przylegającym do nawy. Od frontu znajduje się oszalowana wieża o trzech kondygnacjach, zakończona hełmem z krzyżem. W wieży dzwon z 1775 roku. Nawę pokrywa dach blaszany, a prezbiterium dachówkowy. Empora wsparta na filarach. Ołtarz główny przedstawia figurę Jezusa Chrystusa. Przypisy Bibliografia Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Dzierżążnie Małym. Region Wielkopolska. [dostęp 2012-10-04]. Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Dzierżążnie Małym. Drewniane kościoły w Polsce. [dostęp 2012-10-04].
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gardei

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gardei – rzymskokatolicki kościół parafialny w Gardei, w gminie Gardeja, w powiecie kwidzyńskim, w województwie pomorskim. Należy do dekanatu Kwidzyn - Zatorze diecezji elbląskiej. Historia Po przyłączeniu Gardei do Niemiec w wyniku plebiscytu na Warmii i Mazurach w 1920 roku, Polacy wyzwania rzymskokatolickiego zakupili budynek dawnej karczmy przebudowując go na kaplicę. Dzięki staraniom Antoniego Paczkowskiego w 1931 roku powstała w mieście polska parafia rzymskokatolicka. Świątynia została wybudowana w stylu modernistycznym w latach 1931–1932 według projektu architekta Grenza z Kwidzyna. Konsekrowana w 1932 roku przez biskupa warmińskiego Maksymiliana Kallera. W kościele można zobaczyć malowidła ścienne, krzyż misyjny z 1931 roku, a także oryginalny ołtarz ze świętą Jadwigą trzymającą w dłoniach makietę świątyni. Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Jezusowego w Ełku

Kościół Najświętszego Serca Jezusowego w Ełku – największy i najstarszy kościół w Ełku, wybudowany w stylu neogotyckim w latach 1847–1850. Przebudowany w latach 1922–1925 po zniszczeniach wojennych i pożarze z 1914 roku. Do 1945 świątynia ewangelicka, po II wojnie światowej polski kościół rzymskokatolicki. Historia Historia parafii katolickiej w Ełku sięga XV wieku. Podczas reformacji Ełk przyjął luteranizm i kościół służył wspólnocie ewangelickiej. Murowana świątynia zbliżona pod względem architektonicznym do współczesnej. Wzniesiona została w latach 1847–1850. W czasie I wojny światowej uległa zniszczenia na skutek działań wojennych. Odbudowano ją w latach 1922–1925 w stylu neogotyckim. Po II wojnie światowej kościół przekazano katolikom. Placówkę katolicką ku czci Najświętszego Serca Jezusowego erygował 20 listopada 1946 roku administrator apostolski ks. bp. Teodor Bensch, powierzając przybyłych z Krakowa Zakonników Kanoników Regularnych Laterańskich (CRL), którzy osiedlili się przy tym kościele w sierpniu 1945 roku. Wewnątrz znajduje się ołtarz główny z 1959, 4 ołtarze boczne oraz witraże przedstawiające najważniejsze sceny z życia Jezusa Chrystusa. Posiada wysoką wieżę. Został wpisany do rejestru zabytków 25 lutego 1988. Mieści się przy ulicy Armii Krajowej 2. Z wieży kościoła codziennie o 12:00 w południe odtwarzany jest hejnał Ełku. Pomnik przed kościołem 17 czerwca 1950 przed kościołem przy ul. Wojska Polskiego odsłonięto pomnik, usytuowany na kamiennym cokole. Pomnik przedstawia Jezusa stojącego na betonowej kapliczce, na której widnieje napis: W hołdzie poległym Polakom za wiarę i ojczyznę. W maju 2005 roku, w 60. rocznicę zakończenia II wojny światowej, Kombatancki Związek Dzieci Wojny Rzeczypospolitej w Ełku odsłonił tablicę przy postumencie pomnika o treści: Polskie dzieci ofiary II wojny światowej, więźniowie obozów, sieroty wojenne, robotnicy niewolniczej pracy, wypędzeni, prześladowani w czasie okupacji hitlerowskiej i sowieckiej – dziękują Panu Bogu za ocalenie. W tylnej części pomnika ustawiono drewniany krzyż, przy którym zamontowano marmurową tablicę z datami misji świętych. Galeria Zobacz też diecezja ełcka Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Glisnem

Kościół Najświętszego Serca Jezusowego w Glisnem – murowana świątynia rzymskokatolicka w miejscowości Glisne, pełniąca obecnie funkcję kościoła parafialnego miejscowej parafii. Historia Budowę kaplicy w Glisnem rozpoczęto z inicjatywy księdza Józefa Karpierza w 1977. Obiekt został uznany za samowolę budowlaną i ówczesne władze wydały nakaz jego rozbiórki. Mieszkańcy wsi zmobilizowali się jednak i obronili swą świątynię. Poświęcono ją 15 października 1977. W późniejszych latach dobudowano do niej Kaplicę Fatimską. W 2006 na skutek dekretu biskupa Stanisława Dziwisza, powołującego w Glisnem parafię, kaplica stała się kościołem parafialnym. Wnętrze Wystrój wnętrza kościoła zaprojektowany został przez krakowskich architektów Krystynę i Stanisława Juchnowiczów. Wykorzystano elementy stalowe, kamienne, ale przede wszystkim drewno. Obrazy znajdujące się w kościele zostały namalowane przez Jerzego Koleckiego z Rabki. Na szczególną uwagę zasługują zwłaszcza znajdujący się w ołtarzu głównym obraz Najświętsze Serce Pana Jezusa oraz znajdujący się w lewej części nawy obraz Matka Boża Partyzantów, ufundowany przez byłych żołnierzy Armii Krajowej i pobłogosławiony przez papieża Jana Pawła II. Autorem rzeźb zdobiących kościół jest ludowy artysta z Raby Niżnej Zdzisław Kościelniak. Spod jego dłuta wyszły m.in. monumentalna Ostatnia Wieczerza, stacje Drogi Krzyżowej oraz płaskorzeźba Matka Boska Częstochowska. Galeria Bibliografia Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 212-216. ISBN 978-83-88383-43-4.
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gniewkowie

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gniewkowie – jeden z dwóch rzymskokatolickich kościołów parafialnych w Gniewkowie, w powiecie inowrocławskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Należy do dekanatu gniewkowskiego. Mieści się przy ulicy Sobieskiego. Historia Świątynia została wybudowana w stylu neogotyckim w latach 1894–1895 jako kościół ewangelicko-unijny dla powstałej 1886 roku gminy protestanckiej. W latach trzydziestych XX wieku wyremontowano dach świątyni. 4 maja 1945 budowla została przekazana kościołowi katolickiemu o trzymała wezwanie Najświętszego Serca Pana Jezusa. W 1947 roku zbór poewangelicki stał się kościołem pomocniczym parafii św. Mikołaja. 1 lipca 1969 została utworzona nowa parafia pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa przez księdza kardynała Stefana Wyszyńskiego i kościół pomocniczy stał się parafialnym. Pierwszym proboszczem został ksiądz Włodzimierz Rabczewski. Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Golczowicach

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa – rzymskokatolicki kościół filialny w Golczowicach należący do parafii św. Jakuba Apostoła w Skorogoszczy w dekanacie Niemodlin. Historia kościoła Zbudowany został w 1934 roku. W miejscowości znajduje się również, zachowana w stosunkowo dobrym stanie, kapliczka z 1850 roku z figurą św. Jana Nepomucena. Przypisy
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gryficach

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gryficach – jeden z dwóch rzymskokatolickich kościołów parafialnych w Gryficach, w województwie zachodniopomorskim. Należy do dekanatu Gryfice archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Historia Budowę świątyni rozpoczął w 1930 roku ksiądz Edmund Wende, proboszcz powstałej w 1914 roku parafii katolickiej w mieście. Była to pierwsza świątynia katolicka po reformacji. Przy budowie kościoła pracowali Polacy i to głównie właśnie oni przyczynili się do powstania tej budowli. Kościół został uroczyście poświęcony w dniu 16 listopada 1932 roku. Na tę uroczystość Polacy ufundowali kopię obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, która została umieszczona w bocznym ołtarzu świątyni. W dniu 23 listopada 1933 roku obraz został potajemnie usunięty z budowli i zniszczony przez hitlerowców. W Roku Jubileuszowym 2000 miejscowy oddział Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana” z inicjatywy nieżyjącego już przewodniczącego Stanisława Taperka, przy współpracy z ówczesnym proboszczem ks. kan. Zygmuntem Nogą oraz parafianami postanowili po 67 latach po raz kolejny ufundować kopię obrazu Matki Bożej Częstochowskiej do świątyni. Kopia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej Królowej Polski w dniu 30 lipca 2000 roku została uroczyście intronizowana do kościoła. Przypisy