NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cmentarz wojenny nr 362 – Szczyrzyc

Cmentarz wojenny nr 362 – Szczyrzyc – cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej znajdujący się w miejscowości Szczyrzyc, w gminie Jodłownik, powiecie limanowskim, województwie małopolskim. Należy do okręgu X (Limanowa) Oddziału Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Jest jednym z 400 cmentarzy tego oddziału, z tego w okręgu limanowskim jest ich 36. Historia Pochowano na nim 22 żołnierzy austro-węgierskich oraz 13 żołnierzy rosyjskich, poległych w dniach 3–6 grudnia 1914 r., w walkach pod miejscowościami Góra Świętego Jana i Krzesławice w początkowej fazie operacji łapanowsko-limanowskiej. Była to dla Austriaków bitwa zwycięska, w jej wyniku front przesunął się dalej na wschód, i w 1915 Austriacy w przystąpili do budowy na odzyskanym terenie cmentarzy wojennych. Ten wybudowano na rozdrożu dróg, gdzie stała XIX-wieczna murowana kapliczka. Cmentarz zbudowali jeńcy włoscy według projektu Gustawa Ludwiga. Opis cmentarza Jest to niewielki cmentarz znajdujący się w centrum miejscowości Szczyrzyc, przy skrzyżowaniu dróg do Jodłownika i Skrzydlnej. Głównym elementem dekoracyjnym jest kapliczka, która istniała tutaj jeszcze przed wybudowaniem cmentarza. Cmentarz jest ogrodzony, a wokół rosną stare lipy. Ogrodzenie tworzą betonowe słupki, pomiędzy którymi wstawiono trzy rzędy stalowych rur. Wewnątrz ogrodzenia znajdują się różne typy nagrobków z blaszanymi tabliczkami imiennymi i zwieńczone różnego typu żeliwnymi krzyżami. Losy cmentarza Austriacy z ogromnym rozmachem zaplanowali i wykonali cmentarze wojenne. Według zamierzeń miały być one miejscem patriotycznych spotkań. Wykazali przy tym ogromny szacunek również dla wrogów, na jednym cmentarzu chowając żołnierzy obydwu walczących armii, i dla wszystkich wykonując równie reprezentacyjne nagrobki. Pierwotnie cmentarz miał nieco inny wygląd, z czasem ulegał jednak naturalnym procesom zniszczenia. Oryginalne ogrodzenie uległo zupełnemu zniszczeniu, zastąpiono je metalową siatką. Później cmentarz wyremontowano, na podstawie zachowanych planów odtwarzając jego pierwotny wygląd. Obecnie jest w bardzo dobrym stanie. Przypisy
Cmentarz wojenny nr 384 – Łagiewniki

Cmentarz wojenny nr 384 – Łagiewniki – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie, znajdujący się na terenie jego okręgu XI Twierdza Kraków. Cmentarz znajduje się w południowej części Krakowa w Dzielnicy IX Łagiewniki-Borek Fałęcki, obok Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach. Od 1889 istniał w podkrakowskiej wsi Łagiewniki klasztor Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. W czasie I wojny światowej w budynkach gospodarczych klasztoru armia austro-węgierska zorganizowała wojskowy szpital epidemiologiczny, który działał od sierpnia 1914 do grudnia 1918. Ok. 200 m na południowy wschód od klasztoru utworzono cmentarz, na którym chowano zmarłych w szpitalu żołnierzy. Nekropolia kryje prochy 266 żołnierzy (według niektórych danych 275), piętnastu różnych narodowości. Cmentarz projektował Hans Mayr, lecz z oryginalnego projektu niewiele się zachowało, poza bramą wejściową. Pola grobowe zostały splantowane, niewielki pomniczek jest współczesny, tak samo jak krzyż z daszkiem, wykonany jednak według projektu Mayra. W 2015 rozpoczęto rekonstrukcję cmentarza dążąc do pierwotnego projektu. Przypisy Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa (Okręgi VIII-XI), Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0 Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2010-07-08]. Cmentarze wojenne. [dostęp 2010-07-08]. Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2010-07-08].
Воинское кладбище № 384 (Лагевники)

Воинское кладбище № 384 — Лагевники (пол. Cmentarz wojenny nr 384 - Łagiewniki) — воинское кладбище, находящееся в краковском районе Лагевники, Польша. Кладбище входит в группу Западногалицийских воинских захоронений времён Первой мировой войны. На кладбище похоронены военнослужащие Австрийской, Германской и Российской армии, которые погибли в августе 1914 — декабре 1918 года во время Первой мировой войны. История Кладбище было основано Департаментом воинских захоронений К. и К. военной комендатуры в Кракове в 1914 году. Автором кладбища был австрийский архитектор Ганс Майр. На кладбище находятся 266 индивидуальных могил, в которых были похоронены солдаты, погибшие от эпидемии в военном госпитале, находившемся в католическом женском монастыре. Последнее захоронение было осуществлено в 1918 году. В настоящее время кладбище находится рядом с Санктуарием Божьего Милосердия в краковском районе Лагевники. От первоначального состояния остались фрагменты каменного ограждения с уцелевшим входом и несколько десятков каменных безымянных надмогильных памятников заросших травой и находящихся в крайне плохом состоянии. В центре кладбище в наше время установлены памятный знак с мемориальной табличкой. Напротив входа располагается деревянный крест с распятием. Галерея Источник Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Ссылки Метрика кладбища (пол.) Okręg XI — Kraków (пол.)
Cmentarz wojenny nr 386 – Podgórze

Cmentarz wojenny nr 386 – Podgórze – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie i znajdujący się na terenie jego okręgu XI Twierdza Kraków. Cmentarz znajduje się w prawobrzeżnej części Krakowa, w Podgórzu, na obszarze Dzielnicy XIII. Jest to niewielka obecnie kwatera na nowym Cmentarzu podgórskim, a znajduje się w południowej jego części, po lewej stronie głównej alei (obecna kwatera nr XI). Cmentarz projektował Hans Mayr, ale z jego oryginalnego projektu nie zachowało się prawie nic. W 1918 r. cmentarz przebudowano, groby skomasowano i zmniejszono jego obszar z 1000 m² do zaledwie 380 m². Pierwotnie znajdował się na nim pomnik centralny, w formie obelisku, otoczony u podstawy koroną cierniową z czterema żołnierskimi czapkami (w tym niemiecką pikelhaubą). Obecny pomnik jest współczesny, pola grobowe splantowano i utworzono dwa tarasy. Nie jest znana liczba pochowanych na nim żołnierzy, w 1917 było tu 340 mogił i być może tylu żołnierzy tutaj spoczęło, znane są nazwiska 106 z nich. Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa (Okręgi VIII-XI), Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0 Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2010-07-08]. Cmentarze wojenne. [dostęp 2010-07-08]. Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2010-07-08].
Cmentarz wojenny na Kamieniu nad Jaśliskami

Cmentarz wojenny na Kamieniu nad Jaśliskami – cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej, znajdujący się na górze Kamień nad miejscowością Jaśliska w gminie Dukla w woj.podkarpackim. Cmentarz położony jest w Beskidzie Niskim na południowy wschód od miejscowości Jaśliska, na południowo-wschodnim zboczu wzniesienia Kamień w miejscu zwanym Czereniny, w pobliżu słupka granicznego nr 134/2. Cmentarz o powierzchnia 320 m² zbudowany jest na planie prostokąta, ogrodzony jest płotem z drewnianych żerdzi. Wejście tworzy drewniana brama. Główny element cmentarza stanowi symboliczny grób usypany z kamieni i dzwon wykonany z łuski pocisku armatniego. Wygląd cmentarza wskazuje, że po wstępnym uporządkowaniu pobojowiska latem 1915, leśna nekropolia nie została objęta akcją budowy cmentarzy na wzór Galicji Zachodniej. Prawdopodobnie, stało się tak dlatego, że front szybko oddalił się na wschód, a po przewrocie bolszewickim (rewolucji październikowej) w Rosji nastąpił koniec I wojny światowej i rozpad Monarchii austro-węgierskiej oraz znaczne oddalenie od sztabu dowództwa okręgu wojskowego Galicja Środkowa, który wówczas miał siedzibę w Przemyślu. Na cmentarzu znajduje się 6 grobów zbiorowych. Pochowano w nich żołnierzy rosyjskich i żołnierzy austro-węgierskich, poległych na zboczach góry Kamień (859 m n.p.m.) nad Jaśliskami w latach 1914-1915, podczas tzw. "Bitwy o Przełęcze". W trakcie I wojny światowej toczyły się zacięte walki pomiędzy Rosjanami i Austriakami o główny grzbiet Karpat, na szczycie góry doszło do krwawej walki na bagnety, w starciach zginęły setki żołnierzy walczących armii. Teren wokół cmentarza po stronie polskiej, jak i słowackiej, to pozostałość rozległego pobojowiska z tamtego okresu, z trudną do ustalenia liczbą pojedynczych i zbiorowych mogił ukrytych w okopach pod pryzmami kamieni. Obiekt jest jednym z wielu z leśnych cmentarzy położonych na głównym grzbiecie Karpat kryjących szczątki tysięcy poległych żołnierzy. W roku 2002 Roman Frodyma nazywany generalnym grabarzem Galicji Zachodniej i leśniczy Leszek Gęborys z Nadleśnictwa Rymanów zlokalizowali i oznaczyli teren kwater cmentarnych. Jesienią 2003 turyści z jasielskiej grupy "GIN" razem z leśnikami z Nadleśnictwa Rymanów ogrodzili kwaterę żerdziami, wznieśli obelisk z kamieni zwieńczony krzyżem maltańskim. Na bramie wypisali sentencję "Każda wojna jest ostatnia. Z nadzieją czekając na stwórcę". Ustawili też emaliowaną tablicę informacyjną z sentencją "Za życia skłóceni. Śmiercią pogodzeni. Razem złożyli tu kości. Nie ważne kim byli. Co dotychczas znaczyli. Lecz, że dochowali wierności". Na pobliskim drzewie powieszono dzwon wykonany z oryginalnej łuski armatniej, przypominający swym głosem o tragicznym charakterze tego miejsca wraz z sentencją: "Podzwoń… nam poległym w walce i cierpieniu. Na kamieniu powstała sława naszego życia i śmierci". Ponownego poświęcenia cmentarza dokonał 20 grudnia 2004 ks. Józef Konieczko, wikary z Jaślisk. Wokół żołnierskiego krzyża i na mogiłach od dwóch lat turyści układają kamienie znalezione na szlaku jako odzew na apel o potrzebie upamiętnienia ofiar wojny.
Cmentarz wojenny nr 374 – Wiśniowa

Cmentarz wojenny nr 374 – Wiśniowa – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie i znajdujący się na terenie jego okręgu X Limanowa. Jest to niewielki cmentarz znajdujący się w południowej części miejscowości Wiśniowa, w przysiółku Jurkówka, po prawej stronie drogi wojewódzkiej nr 964 prowadzącej do Kasiny Wielkiej. Pochowano na nim 10 żołnierzy austro-węgierskich (głównie Czechów) oraz 2 żołnierzy rosyjskich, poległych w dniu 5 grudnia 1914 r., w bitwie w dolinie Krzyworzeki, w początkowej fazie operacji łapanowsko-limanowskiej. Austriacy pochowali poległych żołnierzy wokół, stojącej przy drodze, XIX-wiecznej, murowanej kapliczki, tworząc małą nekropolię. Cmentarz jest ogrodzony, wokół rośnie kilka pięknych, starych lip, a zaprojektował go Gustaw Ludwig. Całość jest wpisana do rejestru zabytków. Zobacz też Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie Przypisy Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa, Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0 Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2010-07-08]. Cmentarze wojenne. [dostęp 2010-07-08]. Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2010-07-08].
Cmentarz wojenny nr 373 – Wiśniowa

Cmentarz wojenny nr 373 – Wiśniowa – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie i znajdujący się na terenie jego okręgu X Limanowa. Opis Żołnierzy obydwu walczących stron, poległych w dniach 3–6 grudnia 1914 r., w bitwie w dolinie Krzyworzeki, w początkowej fazie operacji łapanowsko-limanowskiej, chowano w miejscu, gdzie zginęli. Dopiero w 1916 r, na wschodnim stoku wzgórza Dziadkówka, zbudowano cmentarz i złożono na nim prochy żołnierzy ekshumowane z przypadkowych miejsc pochówku. Nekropolia znajduje się w południowej części miejscowości Wiśniowa, w przysiółku Jurkówka, na skraju niewielkiego lasu, na stoku wzgórza nad drogą wojewódzką nr 964 prowadzącą do Kasiny Wielkiej, ok. 600 m na zachód od cmentarza wojennego nr 374. Pochowano na nim 29 żołnierzy austro-węgierskich oraz 10 żołnierzy rosyjskich. Cmentarz, obecnie wpisany do rejestru zabytków, projektował Gustaw Ludwig. Zobacz też Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie Przypisy Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa, Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0 Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2010-07-08]. Cmentarze wojenne. [dostęp 2010-07-08]. Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2010-07-08].
Cmentarz wojenny nr 38 – Kołaczyce

Cmentarz wojenny nr 38 – Kołaczyce – austriacki cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Johanna Jägera, znajdujący się w gminie Kołaczyce na obszarze miasta Kołaczyce, około 400 m od drogi Jasło-Pilzno. Na cmentarzu w 13 mogiłach pojedynczych i 10 zbiorowych, pochowanych jest łącznie 41 żołnierzy: 39 Rosjan, 2 Niemców. Cmentarz otoczony jest murem kamiennym z frontową, łukową bramą. W głębi cmentarza znajduje się drewniany krzyż z metalową podwójną glorią na skrzyżowaniu ramion. W 2011 rozpoczęto remont sfinansowany z budżetu Wojewody oraz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w Warszawie. Odtworzono zawalony mur cmentarny (wraz z umocnieniem nadrzecznej skarpy) oraz wyremontowano inne elementy wyposażenia. Przypisy Bibliografia Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne, tom I. Beskid Niski i Pogórze. Warszawa: Rewasz, 1995, s. 74. ISBN 83-85557-20-2. Cmentarze I wojny światowej Polegli w I wojnie światowej
Cmentarz wojenny nr 39 – Kołaczyce

Cmentarz wojenny nr 39 – Kołaczyce – austriacki cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Johanna Jägera, znajdujący się w gminie Kołaczyce w mieście Kołaczyce na cmentarzu parafialnym. Na cmentarzu pochowanych jest łącznie 36 żołnierzy poległych 6, 7 i 8 maja 1915 roku: 14 Rosjan, 16 Niemców, 6 Austriaków. Cmentarz jest ogrodzony współczesnym ogrodzeniem metalowym. Pomnik z nałożonym żeliwnym krzyżem oraz krzyże nagrobne są w dobrym stanie. Bibliografia Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne, tom I. Beskid Niski i Pogórze. Warszawa: Rewasz, 1995, s. 75. ISBN 83-85557-20-2. Cmentarze I wojny światowej Polegli w I wojnie światowej. [dostęp 2015-05-08].
Cmentarz wojenny nr 36 – Podzamcze

Cmentarz wojenny nr 36 - Podzamcze – austriacki cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Johanna Jagera znajdujący się na przedmieściu Jasła. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Obiekt znajduje się na zboczu wzgórza, około 700 m od przy drodze 73 Jasło - Pilzno. Zajmuje powierzchnię około 503 m², otoczony jest opadającym tarasowo, kamiennym murem. Z terenu cmentarza rozciągał się rozległy widok na dolinę Wisłoki, obecnie obiekt zarośnięty. Na cmentarzu pierwotnie było pochowanych prawdopodobnie 51 żołnierzy. Później przeniesiono pochówki z cmentarza 37. Obecnie w 43 grobach zbiorowych oraz 8 pochowanych jest pojedynczych poległych w maju 1915 roku: 73 Rosjan z jednostek 2 Sofijski Pułk Piechoty, 3 Narewski Pułk Piechoty, 5 Kałuski Pułk Piechoty, 17 i 18 pułku piechoty, 108 Niemców z jednostek: 1 Pułk Grenadierów Gwardii im. Cesarza Aleksandra II, 2 Pułk Grenadierów Gwardii im. Cesarza Franciszka I, 3 Pułk Grenadierów Gwardii im. Królowej Elżbiety i 4 Pułk Grenadierów Gwardii im. Królowej Augusty, 1 Austriak, 4 nieznanych. W centralnej części cmentarza znajduje się kamienny pomnik w postaci krzyża, na którym znajduje się współczesna tablica kamienna z inskrypcją w języku polskim i niemieckim. Bibliografia Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne, tom I. Beskid Niski i Pogórze. Warszawa: Rewasz, 1995, s. 73. ISBN 83-85557-20-2. Linki zewnętrzne Cmentarze I wojny światowej Cmentarze z I Wojny Światowej.
Cmentarz wojenny nr 32 – Szerzyny

Cmentarz wojenny nr 32 – Szerzyny – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Johanna Jagera znajdujący się w okolicach wsi Szerzyny w powiecie tarnowskim, w gminie Szerzyny. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Obiekt znajduje się od przy drodze do Swoszowej. Zajmuje powierzchnię około 447 m², otoczony jest kamiennym murem. Na cmentarzu pierwotnie było pochowanych prawdopodobnie 134 żołnierzy pochowanych w 7 grobach zbiorowych oraz 30 pojedynczych poległych w grudniu 1914 oraz maju 1915 roku: 117 Rosjan z jednostek: 101 Permski Pułk Piechoty, 105 Orenburski Pułk Piechoty, 121 Penzeński Pułk Piechoty, 127 Putywlański Pułk Piechoty, 124 Woroneski Pułk Piechoty 17 Austriaków m.in. z : 57 IR, 18 LIR, 19 LIR, 33 Pułku Piechoty k.k. Landwehry Na linii tylnego ogrodzenia cmentarza znajduje się kamienny pomnik w postaci krzyża o wysokości 5,5 m, na którym znajduje się napis w języku niemieckim: "Ofiarujcie nam minutę modlitwy, Dla Was oddaliśmy lata naszego życia" (tłum.). Nagrobki są ustawione w dwóch równych rzędach, wzdłuż alejki oraz po jednym rzędzie wzdłuż ogrodzenia. Galeria Bibliografia Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne, tom I. Beskid Niski i Pogórze. Warszawa: Rewasz, 1995, s. 71. ISBN 83-85557-20-2. Linki zewnętrzne Cmentarze I wojny światowej Cmentarze z I Wojny Światowej.
Cmentarz wojenny nr 33 – Swoszowa

Cmentarz wojenny nr 33 – Swoszowa – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Johanna Jagera znajdujący się w północno-zachodniej części wsi Szerzyny w powiecie tarnowskim, w gminie Szerzyny. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Obiekt znajduje się przy drodze do Swoszowej, ok. 400 m na południe od granicy tej miejscowości z Szerzynami i w ewidencji cesarskiej i królewskiej Armii figuruje jako 33 Swoszowa. Zajmuje powierzchnię około 706 m², otoczony jest z trzech stron kamiennym ogrodzeniem, od strony drogi drewnianym. Na cmentarzu pierwotnie było pochowanych prawdopodobnie 169 żołnierzy pochowanych w 9 grobach zbiorowych oraz 8 pojedynczych poległych w grudniu 1914 oraz maju 1915 roku: 85 Rosjan z jednostek: 7 Rewelski Pułk Piechoty, 225 Liweński Pułk Piechoty, 83 Austriaków m.in. z : 18 LIR, 20 LIR, 33 Pułk Piechoty k.k. Landwehry, 56 IR, 98 IR, 1 Niemiec. Na linii tylnego ogrodzenia cmentarza znajduje się niewielki kamienny pomnik, na którym postawiono charakterystyczny potrójny krzyż przykryty daszkiem. Na cokole krzyża znajduje się tablica z napisem w języku niemieckim: „Zazdrośćcie nam, którzy polegliśmy w walce i cierpieniu, Tutaj powstała sława naszego życia i śmierci” (tłum.). Galeria Przypisy Bibliografia Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5. Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne, tom I. Beskid Niski i Pogórze. Warszawa: Rewasz, 1995, s. 71. ISBN 83-85557-20-2. Linki zewnętrzne Cmentarze I wojny światowej Cmentarze z I Wojny Światowej. Pochowani na cmentarzu w Swoszowej (nr 33)
Cmentarz katolicki św. Wojciecha w Łodzi

Cmentarz rzymskokatolicki św. Wojciecha w Łodzi – cmentarz położony w południowej części Łodzi, przy ulicy Kurczaki 81 – popularnie nazywany „cmentarzem na Kurczakach”. Historia Cmentarz został założony na początku XX wieku. Najstarszy nagrobek tej nekropolii pochodzi z roku 1906, ale inskrypcja na nim jest nieczytelna. Początkowo chowano tu niewielu zmarłych (poniżej stu rocznie), przede wszystkim biedotę z Chojen. Przy głównej alei cmentarza znajduje się zbiorowa mogiła żołnierzy poległych w 1939 roku. Podczas II wojny światowej, od 1 czerwca 1942 roku do końca okupacji niemieckiej w Łodzi (19 stycznia 1945 r.), przeznaczony był wyłącznie dla pochówków Polaków. Obok cmentarza przy ul. Rzgowskiej był jednym z dwóch miejsc pochówków Polaków zmarłych na terenie Łodzi. W tym okresie pochowano tu ponad 17 tys. osób, m.in. Marię Wedmanową, członkinię PPR zakatowaną przez łódzkie Gestapo. Chowano tutaj również więźniów zmarłych w więzieniu na Radogoszczu w Łodzi. Przy głównej alei cmentarza znajduje się okazały – zgodnie z tradycją romską – grobowiec króla Cyganów, Kwieka Bango, z lat 60. XX wieku. Najwięcej pochówków na tym cmentarzu zaczęto odnotowywać od połowy lat 70. XX w., po wybudowaniu w tym rejonie dużego osiedla mieszkaniowego. 2 grudnia 2023 roku na cmentarzu pomnik Pamięci Dzieci Polskich – Ofiar Niemieckich Obozów na terenie Łodzi i okolic, wg projektu Macieja Jagodzińskego-Jagenmeera, upamiętniający około 500 polskich dzieci, które zginęły w utworzonych przez hitlerowców obozach w Łodzi oraz Konstantynowie Łódzkim. Pomnik odsłonięto z okazji 81. rocznicy powołania obozu koncentracyjnego przeznaczonego dla polskich dzieci – Kinder-KL Litzmannstadt. Uwagi Przypisy Bibliografia Tadeusz Bojanowski: Łódź pod okupacją niemiecką w latach II wojny światowej, 1939-1945. Łódź: 1992, s. 196. ISBN 83-7016-630-X. Anna Lewkowska, Wojciech Walczak: Zabytkowe cmentarze; woj. łódzkie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1996, seria: Zabytkowe cmentarze i mogiły w Polsce. ISBN 83-85548-49-1.
Cmentarz wojenny w Bielsku Podlaskim

Cmentarz wojenny w Bielski Podlaskim – cmentarz z I wojny światowej i II wojny światowej znajdujący się na zachód w Bielsku Podlaskim. Obiekt o kształcie zbliżonym do prostokąta znajduje się od przy ulicy Białowieskiej 20, w pobliżu skrzyżowania drogi krajowej nr 66 z drogą wojewódzką nr 689. Na cmentarzu pierwotnie było pochowano nieznaną liczbę żołnierzy niemieckich pochowanych w grobach zbiorowych i pojedynczych poległych głównie w 1915 roku. Znanych jest 31 nazwisk pochowanych tam Niemców. Na cmentarzu zachowały się dwa granitowe krzyże z nazwiskami: Karl Meißner † 11.09.1915. z Reserve-Infanterie-Regiment 229 Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o cmentarzu.. weltkriegsopfer.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-04-02)]. Cmentarze i pomniki IWŚ - cmentarze w Bielsku Podlaskim
Cmentarz wojenny nr 393 – Górka Kościelnicka

Cmentarz wojenny nr 393 – Górka Kościelnicka – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie i znajdujący się na terenie jego okręgu XI Twierdza Kraków. Znajduje się w północno-wschodniej części Krakowa w Dzielnicy XVIII Nowa Huta, na obszarze dawnej wsi Górka Kościelnicka. Leży obok zabytkowego, drewnianego kościoła Wszystkich Świętych, po jego północno-zachodniej stronie. Pochowano na nim 42 żołnierzy austro-węgierskich, w tym 27 znanych z nazwiska. Służyli oni w 5. i 66. pułkach piechoty, 1., 18. i 27. batalionach strzelców polowych, 14. pułku haubic polowych, 2. i 3. pułkach armat polowych. Polegli w dniach 17-20 grudnia 1914 r. Cmentarz zaprojektował Hans Mayr. Przypisy Bibliografia Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5 Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. III Brzesko-Bochnia-Limanowa (Okręgi VIII-XI), Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ISBN 83-85557-52-0 Linki zewnętrzne Cmentarze wojenne Kraków i okolice. [dostęp 2010-07-23]. Cmentarze wojenne. [dostęp 2010-07-23]. Cmentarze wojenne okręgi. [dostęp 2010-07-23].