NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Joncourt British Cemetery

Joncourt British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en is gelegen in de Franse gemeente Joncourt (departement Aisne). De begraafplaats ligt langs de weg van Joncourt naar Levergies op 800 m ten zuiden van het dorpscentrum (Église Saint-Martin). Ze werd ontworpen door William Cowlishaw en heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan dat begrensd wordt door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat in de westelijke hoek tegenover de open toegang. Vanaf het terras waarop het Cross staat leiden een viertal treden naar het deel met de graven dat iets lager ligt. Er liggen 61 slachtoffers, waaronder 3 niet geïdentificeerde, in twee evenwijdige rijen. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Op het grondgebied van de gemeente liggen ook nog Britse gesneuvelden in de Joncourt East British Cemetery en in de gemeentelijke begraafplaats. Geschiedenis Joncourt lag onmiddellijk ten westen van de Duitse versterkte linie Beaurevoir-Fonsomme. Het werd op 30 september 1918 door Australische troepen veroverd en de volgende dag bevrijd door de 5th Australian en de 32nd Divisions. Alle slachtoffers zijn Britten die sneuvelden tussen 30 september en 4 oktober 1918 en de meesten behoorden tot de 10th Argyll and Sutherland Highlanders. Onderscheiden militairen R.C. MacIntyre, luitenant bij de Argyll and Sutherland Highlanders werd onderscheiden met het Military Cross (MC). Duncan Graham, onderluitenant bij de Argyll and Sutherland Highlanders werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). de korporaals C. Dempsey van het Manchester Regiment en Thomas Devine van de Argyll and Sutherland Highlanders werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Joncourt East British Cemetery

Joncourt East British Cemetery est l'un des deux cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Joncourt dans le département de l'Aisne, le second étant Joncourt British Cemetery. Historique Occupé par les Allemands depuis fin août 1914, le Village de Joncourt ne fut libéré que le 4 octobre 1918 après la percée de la Ligne Hindenburg. Caractéristique Le cimetière britannique de Joncourt East contient 71 sépultures, dont 62 appartiennent aux 15e ou 16e Lancashire Fusiliers ou au 2e Manchesters. Toutes les tombes datent de la période du 30 septembre au 3 octobre 1918. Le cimetière a été conçu par W H Cowlishaw. Il est situé sur la D 713 à 1 km à l'est du village, sur un chemin agricole à droite de la route menant à Ramicourt. Galerie Sépultures Liens internes Joncourt Circuit du Souvenir Liste des mémoriaux et cimetières militaires de l'Aisne Commonwealth War Graves Liens externes In Memory by Pierre Vandervelden Références Portail de l’histoire militaire Portail de la Première Guerre mondiale Portail de l’Aisne
Joncourt East British Cemetery

Joncourt East British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Joncourt (departement Aisne). De begraafplaats ligt in het veld aan een landweg op 670 m ten oosten van het dorpscentrum (Église Saint-Martin). Ze werd ontworpen door William Cowlishaw en heeft een nagenoeg vierkantig grondplan met een oppervlakte van ongeveer 284 m² dat aan drie zijden begrensd wordt door een bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat dicht bij de noordoostelijke hoek. Omdat het terrein hoger ligt dan de landweg bestaat de toegang uit een gedeelde trap met een veertiental treden. Er liggen 71 slachtoffers, waaronder 1 niet geïdentificeerde, in drie rijen. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Op het grondgebied van de gemeente liggen ook nog Britse gesneuvelden in de Joncourt British Cemetery en in de gemeentelijke begraafplaats. Geschiedenis Joncourt lag onmiddellijk ten westen van de Duitse versterkte linie Beaurevoir-Fonsomme. Op 30 september 1918 werd het dorp door Australische troepen veroverd en de volgende dag bevrijd door de 5th Australian en de 32nd Divisions. Alle slachtoffers zijn Britten die sneuvelden tussen 30 september en 3 oktober 1918. Onder hen waren er 62 die tot de 15th en de 16th Lancashire Fusiliers of de 2nd Manchesters behoorden. Onderscheiden militairen John Percival Savage, sergeant bij het Manchester Regiment en Samuel Greenwood, korporaal bij de Lancashire Fusiliers werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Magny-la-Fosse Upslands Cemetery

Le cimetière militaire britannique "Upslands" de Magny-la-Fosse est situé en pleine campagne, à 2 km au nord-est du village, le long de la route menant de Joncourt à Bellenglise. Histoire Le village de Magny-la-Fosse fut conquis par la 46e (North Midland) Division le 29 septembre 1918, après leur prise de Bellenglise, mais le cimetière appartient plutôt à la 32nd Division, qui les suivit. Le cimetière d'Uplands comporte 43 sépultures de la Première Guerre mondiale, dont trois non identifiées. Le cimetière a été conçu par W. H. Cowlishaw. Galerie Tombes Notes et références Liens internes Magny-la-Fosse Circuit du Souvenir Liste des mémoriaux et cimetières militaires de l'Aisne Commonwealth War Graves Liens externes In Memory by Pierre Vandervelden Portail de l’histoire militaire Portail de la Première Guerre mondiale Portail de l’Aisne
Uplands Cemetery

Uplands Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de gemeente Magny-la-Fosse in het Franse departement Aisne. De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt aan een landweg in het veld op 1,4 km ten noorden van het dorpscentrum (Église Saint-Léger). Ze heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 195 m² en wordt aan de voorzijde afgebakend door een natuurstenen muur en een metalen traliehek. De andere zijden worden afgebakend door een haag. In de noordelijke hoek staat het Cross of Sacrifice. Op de begraafplaats liggen 43 Britten begraven waaronder 3 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Het Kanaal van Saint-Quentin loopt in een vijf kilometer lange tunnel onder het dorp Bellicourt door. De Hindenburglinie liep ten westen van het dorp en de schepen in de tunnel werden gebruikt om Duitse reserves te beschermen. Ongeveer vijf kilometer ten zuiden van Bellicourt, waar het kanaal open is, ligt het dorp Bellenglise waar een andere grote tunnel of dug-out door de Duitsers werd gemaakt. Tussen 29 september en 2 oktober 1918 werd de Slag om het St. Quentin-kanaal uitgevochten. De 46th (North Midland) Division bestormde de Hindenburglinie in Bellenglise en nam 4.000 gevangenen en 70 kanonnen. De 30th United States Division veroverde Bellicourt en Nauroy, die werden opgeruimd door de 5th Australian Division. Magny-la-Fosse werd op 29 september 1918 door de 46th (North Midland) Division ingenomen na de verovering van Bellenglise. De begraafplaats werd aangelegd door de 32nd Division. De meeste slachtoffers sneuvelden op 29 en 30 september 1918 en waren manschappen van de Lancashire Fusiliers. Onderscheiden militairen korporaal A. Eastwood (Lancashire Fusiliers) werd tweemaal onderscheiden met de Military Medal (MM and Bar). sergeant John Evans (Lancashire Fusiliers) en de soldaten W. Kershaw en S. Larkin (beide van het Border Regiment) werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Cimetière britannique de Montbrehain

Le cimetière « Montbrehain British Cemetery » est un des trois cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Montbrehain, Aisne. Les deux autres sont Higt Tree Cemetery situé non loin de la ferme de l'Arbre-Haut et Calvaire Cemetery situé dans le village, rue du cimetière. Le village de Montbrehain dans l'Aisne (région Hauts-de-France) possède 3 cimetières militaires du Commonwealth : Higt Tree Cemetery, Calvaire Cemetery et Montbrehain British Cemetery qui est un cimetière militaire situé à Montbrehain, à 400 mètres du village sur la route de Fontaine-Uterte. Il contient les tombes de 89 victimes de la Première Guerre mondiale : 86 soldats britanniques et 3 soldats australiens. Localisation Ce cimetière est situé à 2 km au sud du village, sur la D283, route de Fontaine-Uterte. Histoire Occupé dès la fin août 1914 par les troupes allemandes, Montbrehain est resté loin des combats jusqu'en octobre 1918. Le village de Montbrehain fut pris le 3 octobre 1918, par trois bataillons du Royaume-Uni des Sherwood Foresters de la 46e division ; mais, accablés par les bombardements allemands, les soldats britanniques ne purent tenir l'endroit. Le village fut finalement capturé deux jours plus tard, par les 21e et 24e bataillons d'infanterie australiens ; au prix d'une cinquantaine de morts alliés. C'est la dernière action impliquant l'infanterie australienne sur le front occidental pendant la Première Guerre mondiale. Après la rupture de la ligne Hindenburg, l'attaque de Montbrehain, le 5 octobre 1918, représentait une tentative d'enfreindre le système complexe des défenses allemandes basé sur le système de ligne de tranchées de Beaurevoir. Avançant tôt le matin du 5 octobre, la 6e Brigade AIF réussit à occuper le village et prit ainsi 400 prisonniers allemands. Cette Bataille de Montbrehain fit 430 victimes australiennes. Caractéristiques Ce cimetière contient les tombes de 89 victimes de la Première Guerre mondiale : 86 soldats britanniques et 3 soldats australiens. Galerie Victimes Références Liens internes Montbrehain Circuit du Souvenir Liste des mémoriaux et cimetières militaires de l'Aisne Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/montbrehainbrit.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail de l’Aisne Portail de la mort
Montbrehain British Cemetery

Montbrehain British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Montbrehain (departement Aisne). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt aan de Rue de Verdun op ruim 1 km ten zuiden van het centrum (gemeentehuis). Ze heeft een L-vormig grondplan met een oppervlakte van ruim 308 m² en wordt omsloten door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat in het zuidelijke eind van van het lange deel van de begraafplaats. De graven liggen in twee evenwijdige rijen. Een enkelvoudig traliehek geeft toegang tot de begraafplaats die wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 89 doden begraven waaronder 9 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Montbrehain werd op 3 oktober 1918 door drie bataljons van de Sherwood Foresters van de 46th Division ingenomen, maar zij konden het niet vasthouden. Twee dagen later werd de gemeente veroverd door de 21st en de 24th Australian Infantry Battalions. Onder de geïdentificeerde slachtoffers zijn er 77 Britten en 3 Australiërs. Behalve één stierven alle slachtoffers tussen 3 en 11 oktober 1918. Onderscheiden militairen sergeant J. Belcher (Leicestershire Regiment), korporaal Arthur Brocklehurst (North Staffordshire Regiment) en soldaat G.A. Hyde (South Staffordshire Regiment) werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Mémorial de la 4e division australienne de Bellenglise

Le Mémorial de la 4e division australienne est un monument commémoratif de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Bellenglise, dans le département de l'Aisne. Il est dédié à la gloire de la 4e Division australienne qui s'est illustrée lors de la Première Guerre mondiale notamment en lors de la prise de Bellenglise en octobre 1918. Localisation Le mémorial est situé dans la campagne à 1,5 km au nord-est de Bellenglise à proximité de l'autoroute A 26. On y accède par un chemin de terre. De là, on aperçoit à 2 km au sud-est le Mémorial de la 46e division d'infanterie (North Midlands). Historique La 4e Division de l'Australian Imperial Force arriva en Europe en 1916 et participa ensuite aux hostilités de 1916 à 1918 dans presque toutes les opérations en France et en Belgique. Pendant cette période, la division essuya de lourdes pertes dont 10 973 morts et plus de 2700 blessés. Après la guerre, la 4e division bâtit ce mémorial ici aux Chaudriés qui fut le théâtre de sa dernière bataille du 18 au 20 septembre 1918 qui consistait à la prise des positions allemandes sur la Ligne Hindenburg. La Division considérait cette bataille comme le point culminant de ses opérations en Europe. Caractéristiques Galerie Liens internes Histoire militaire de l'Australie pendant la Première Guerre mondiale Bellenglise Circuit du Souvenir Liste des mémoriaux et cimetières militaires de l'Aisne Liste des mémoriaux de la Première Guerre mondiale en France Liens externes Picardie 14-18 : monument à la 4e division australienne de Bellenglise Académie d'Amiens : Bellenglise, monument à la 4e division australienne Mémorial australien de Bellenglise Portail de l’Australie Portail de la Première Guerre mondiale Portail de l’Aisne Portail de la Picardie
Nécropole nationale de Senlis

La nécropole nationale de Senlis est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Senlis dans le département de l'Oise. Historique La nécropole nationale de Senlis a été créé en juin 1918, lorsqu'un hôpital militaire fut installé dans la ville lors de la Bataille du Kaiser, dernière grande offensive allemande. Cet hôpital fonctionna jusqu'en décembre 1921. Après le 11 novembre 1918, on procéda au transfert de dépouilles de 39 soldats allemands et de 9 soldats américains vers d'autres cimetières, on inhuma dans la nécropole de Senlis des dépouilles de soldats français provenant des cimetières de Chantilly, Gouvieux, Senlis, Ognon et Vineuil-Saint-Firmin. Caractéristiques La nécropole nationale de Senlis compte 1 288 dépouilles de soldats, 1 210 en tombes individuelles et 78 en ossuaire. 136 soldats britanniques (essentiellement des Écossais des 15e et 34e divisions), 2 soldats russes, et 4 soldats français tués au cours de la Seconde Guerre mondiale. Liens internes Liste des nécropoles nationales en France Liste des mémoriaux et cimetières militaires de l'Oise Histoire de l'Oise Histoire de la Picardie Liens externes Cimetière militaire français de Senlis Notes et références Notes Références Portail de la Première Guerre mondiale Portail de l’Oise Portail de la mort
Serain Communal Cemetery Extension

Serain Communal British Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Serain dans le département de l'Aisne. Historique Le village de Serain a été occupé dès le 28 août 1918. Le cimetière communal a été prolongé par les Allemands du côté nord-ouest pour inhumer leurs soldats, et en octobre 1918, lorsque le village a été repris par la 66è (East Lancashire) Division, l'extension britannique actuelle a été faite. Après l'armistice, 264 Allemands, sept tombes russes et un Américain ont été emmenés dans d'autres cimetières. Il y a maintenant 110 tombes de la guerre de 1914-18 sur ce site dont 20 ne sont pas identifiés. Le cimetière couvre une superficie de 630 mètres carrés et est entouré d'un mur de moellons en pierre. Caractéristiques Le cimetière militaire britannique de Serain est situé à la sortie du village, à 300 m à droite, sur la route de Caudry à côté du cimetière communal. Il renferme les tombes de 102 Britanniques, 4 Australiens, 1 Canadiens, 1 Sud-Africains et 2 Allemands. Galerie Tombes Notes et références Voir aussi Articles connexes Serain Liste des mémoriaux et cimetières militaires de l'Aisne Commonwealth War Graves Liens externes Portail de l’histoire militaire Portail de la Première Guerre mondiale Portail de l’Aisne
Serain Communal Cemetery Extension

Serain Communal Cemetery Extension is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Serain (departement Aisne). De begraafplaats ligt langs de weg van Serain naar Walincourt-Selvigny op 400 m ten noordwesten van het dorpscentrum (Église Saint-Sauveur) en sluit aan bij de westelijke rand van de gemeentelijke begraafplaats. Ze werd ontworpen door Arthur Hutton en heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 630 m². Het terrein wordt omsloten door een ruwe natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen de oostelijke muur en in de tegenoverliggende muur bevindt zich een rustbank. De toegang aan de straatzijde bestaat uit een metalen hek tussen natuurstenen steunen. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 110 doden begraven waaronder 19 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Tijdens de bezetting door de Duitse troepen werd de gemeentelijke begraafplaats van Serain aan de noordwestelijke kant uitgebreid om hun gesneuvelden te begraven. Het dorp werd op 8 oktober 1918 door de 66th (East Lancashire) Division veroverd waarna de huidige Britse uitbreiding aan de noordwestelijke zijde van de Duitse werd aangelegd. Na de wapenstilstand werd de Duitse uitbreiding verwijderd waarbij 264 Duitse, 7 Russische en 1 Amerikaans graf naar andere begraafplaatsen werden overgebracht. De Britse graven die op de Duitse uitbreiding en andere Duitse begraafplaatsen lagen werden naar de huidige Britse uitbreiding overgebracht. Onder de geïdentificeerde slachtoffers zijn er 84 Britten, 4 Australiërs, 1 Canadees, 1 Nieuw-Zeelander en 1 Duitser. Onderscheiden militairen G.J. Cunnack, kapitein bij de Royal Engineers werd onderscheiden met het Military Cross (MC). T. Gallagher, regiment sergeant-majoor bij de Connaught Rangers werd onderscheiden met de Meritorious Service Medal (MSM). G. Cobb, soldaat bij het Gloucestershire Regiment werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). de korporaals C. Andrews (Machine Gun Corps (Infantry)) en Benjamin O’Brien (Border Regiment) en geleider William J.O. Ambery (Australian Field Artillery) werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Thiepval Anglo-French Cemetery

Thiepval Anglo-French Cemetery is een militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen nabij het Franse dorp Thiepval in het departement Somme. De begraafplaats ligt 400 m ten zuiden van het dorpscentrum van Thiepval, net op het grondgebied van buurgemeente Authuille, waarvan het dorpscentrum anderhalve kilometer ten zuidwesten ligt. De begraafplaats werd samen met het nabijgelegen Thiepval Memorial door Edwin Lutyens ontworpen en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het Thiepval Memorial werd opgericht ter nagedachtenis van de vermiste Britse en Zuid-Afrikaanse soldaten die gevallen waren tijdens de Slag aan de Somme. De begraafplaats telt 300 Britse graven (waaronder 239 niet geïdentificeerde). Daarvan zijn er 285 Britten, 4 Canadezen, 10 Australiërs en 1 Nieuw-Zeelander. Er liggen ook 300 Franse graven, waarvan 253 niet geïdentificeerd konden worden. De lichamen werden gevonden tussen december 1931 en maart 1932. De meeste waren gevallen tijdens de Slag aan de Somme, maar andere vielen tijdens de veldslagen in de buurt van Loos en Le Quesnel. Graven Onderscheiden militairen korporaal Arthur J. Clarkson en soldaat John Gilhooly ontvingen de Military Medal (MM). Minderjarige militair Alfred James Robinson, soldaat bij het West Yorkshire Regiment (Prince of Wales's Own) was 17 jaar toen hij op 27 september 1915 sneuvelde.
Guards' Grave

Guards' Grave is a military cemetery near Villers-Cotterêts in northern France, maintained by the Commonwealth War Graves Commission. In 1914, the British Expeditionary Force fought a rearguard action here during the Retreat from Mons. On 1 September, the British 4th (Guards) Brigade who were covering the withdrawal of 2nd Division, came into contact with the leading units of the German III Corps on the edge of woodland near Villers-Cotterêts. The brigade lost more than 300 men in the encounter, but were able to break away and continue the withdrawal. The cemetery in its original form was created by Lord Killanin (the brother of Lieut-Col. George Henry Morris, who had been killed in the action on 1 September) along with Lord Robert Cecil M.P. who was working for the Missing and Wounded Department of the Red Cross (and whose nephew Lieut. George Cecil is also buried here) the Lord Elphinstone, and the Revd. H. T. R. Briggs who had together discovered a makeshift grave when they visited in November 1914. It is thought that had been made by wounded British prisoners of war, with the help of local people. The group decided to have the bodies disinterred with the help of the town's doctor, Dr. Henri Moufflier, in an attempt to identify as many as they could, and after three days they found 98 men in total, though they were unable to identify 20 of them. They enlarged what they referred to as the 'pit' and reburied the men. This layout can still clearly be seen today, with the later headstones arranged around the edge. Originally the four officers were buried in a plot in the Villers-Cotterêts town cemetery, but after the war when the Commonwealth War Graves Commission carried out a reconciliation they were put back with the others in the Guards' Grave. Guards' Grave was designed by Sir Herbert Baker. Rudyard Kipling, who wrote the Irish Guards regimental biography of the First World War said it was "perhaps the most beautiful of all resting-places in France". References External links Commonwealth War Graves Commission page Guards' Grave at Find a Grave
Guards Grave

Guards Grave is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog gelegen in de gemeente Villers-Cotterêts in het Franse departement Aisne. De begraafplaats werd ontworpen door Herbert Baker en ligt in het Forêt de Retz, in een diepte naast de weg, op ruim 3 km ten noorden van het centrum van de gemeente (Église Saint-Nicolas). Ze heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 204 m² en wordt grotendeels omsloten door een muur opgetrokken uit geloven keien en afgedekt met blokken witte natuurstenen. Het Cross of Sacrifice staat op het niveau van de straat waarna een trappartij met een zestiental treden afdaalt naar het terrein met de graven. Er liggen 98 Britten begraven waaronder 20 niet geïdentificeerde. De grafzerken staan naast elkaar tegen de omgevende muur opgesteld. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis Op 1 september 1914 was in het Forêt de Retz een achterhoedegevecht van de 4th (Guards) Brigade gaande. In de nasleep van deze gevechten werden veel van de gesneuvelde manschappen van de Guards door de bewoners van Villers-Cotterêts begraven. Toen dit gebied twee maanden later door Britse troepen werd heroverd werd de begraafplaats door de Irish Guards aangelegd en bevatte dan 93 graven waaronder 20 niet geïdentificeerde. Na de wapenstilstand werden nog 4 officieren en 1 soldaat van de Guards bijgezet. Iets ten noorden van de begraafplaats aan de weg naar Vivières staat een gedenkteken voor de manschappen van de Coldstream, Grenadier en Irish Guards die omkwamen of dodelijk gewond werden tijdens dit achterhoedegevecht. Het monument, dat in 1922 werd onthuld, werd daar geplaatst onder impuls van mevr. Edward Cecil, de moeder van kapitein George Edward Cecil van de Coldstream Guards die tijdens de gevechten op 1 september sneuvelde en op de begraafplaats begraven ligt. Minderjarige militair korporaal Thomas Frederick Ayers (Grenadiers Guards) was 17 jaar toen hij op 1 september 1914 sneuvelde.
Église Saint-Hilaire de Révillon

L'église Saint-Hilaire est une église située à Les Septvallons, dans le département de l'Aisne, en France. Description Localisation L'église est située sur la commune des Septvallons, dans le département de l'Aisne. Historique Le mobilier de l'église est classé. Voir aussi Articles connexes Liste des églises de l'Aisne Notes et références Liens externes Ressource relative à la religion : Clochers de France Ressource relative à l'architecture : Mérimée Portail du catholicisme Portail de l’architecture chrétienne Portail de l’Aisne