NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Saulcourt Churchyard Extension

Saulcourt Churchyard Extension is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Guyencourt-Saulcourt in het departement Somme. De begraafplaats sluit aan bij het kerkhof van het dorp. Ze werd ontworpen door Arthur Hutton en heeft de vorm van een rechthoek met een afgesneden hoek en een oppervlakte van 630 m². Aan drie zijden wordt ze omsloten door een natuurstenen muur en aan de kant van het kerkhof door een draadafsluiting. Tussen twee natuurstenen kolommen bevindt zich de toegang die wordt afgesloten door een verplaatsbaar houten hek. In een van de kolommen bevindt zich het registerkastje. Het Cross of Sacrifice staat direct na de toegang. Er liggen 92 Britten (waaronder 22 niet geïdentificeerde) en 7 Duitsers (waaronder 1 niet geïdentificeerde) begraven. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis De begraafplaats werd door Britse troepen in april 1917 aangelegd en met tussenpozen gebruikt tot september 1918. De rijen C en D werden door de Duitsers aangelegd in maart en april 1918 toen het dorp in hun handen was. Het graf van een Amerikaanse soldaat is naar een andere begraafplaats overgebracht en de Duitse uitbreiding (met 319 graven) aan de zuidwestkant van het Britse perk is ook verwijderd. Voor acht Britten werden Special Memorials opgericht omdat zij niet meer gelokaliseerd konden worden en men neemt aan dat ze zich onder naamloze grafzerken bevinden. Onderscheiden militairen John Harrison, onderluitenant bij het Royal Warwickshire Regiment en R.O.V. Thorp, onderluitenant bij de Northumberland Fusiliers werden onderscheiden met het Military Cross (MC). de soldaten G. Scott (dienend bij de King's Own Yorkshire Light Infantry) en Charles John Smith (dienend bij het Northamptonshire Regiment) werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Terramesnil Communal Cemetery

Terramesnil Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Terramesnil (Somme). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 3 geïdentificeerde Gemenebest graven, waarvan een uit de Eerste Wereldoorlog en 2 uit de Tweede Wereldoorlog.
Warvillers Churchyard Extension

Warvillers Churchyard Extension is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Warvillers (departement Somme). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt naast het kerkhof aan de zuidelijke rand van het dorp. Ze heeft een onregelmatige vorm en is omgeven door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat direct aan de toegang dat wordt afgesloten door vier paaltjes met kettingen. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 48 doden herdacht waarvan er 3 niet meer geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis De begraafplaats werd in augustus 1918 aangelegd door Canadese troepen. Er liggen 13 Britten (waaronder 2 niet geïdentificeerde) en 35 Canadezen (waaronder 1 niet geïdentificeerde) begraven. Behalve één sneuvelden ze allemaal in augustus 1918. Graven George Emanuel Musgrave, korporaal bij de 5th (Royal Irish) Lancers werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Henry Norwest, korporaal bij de Canadian Infantry werd tweemaal onderscheiden met de Military Medal (MM and Bar). Hij was een afstammeling van de Cree indianen en scherpschutter bij de Canadese infanterie met 115 geslaagde doelschoten. Hijzelf werd op 18 augustus 1918 door een vijandelijke scherpschutter gedood. R. Bater en J. McLachlan, beiden soldaat bij het Canadian Army Medical Corps ontvingen de Military Medal (MM).
Cimetière militaire britannique de Beaurevoir

Le cimetière militaire britannique de Beaurevoir (Beaurevoir British Cemetery) est l'un des deux cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Beaurevoir dans le département de l'Aisne. Le second cimetière qui une extension du cimetière communale, est situé à 1 km au sud. Historique Occupé par les Allemands depuis fin août 1914, le village de Beaurevoir ne fut libéré que début octobre 1918 par la 2e Division australienne, les Britanniques et les Sud-Africains après la percée de la Ligne Hindenburg. Caractéristique Le cimetière britannique de Beaurevoir a été créé par la 66e division en octobre 1918, lorsque des officiers et des hommes tombés au début de ce mois ont été enterrés ; et après l'Armistice, les tombes de 70 soldats décédés en 1917-1918 et enterrés dans le cimetière communal Extension allemande, furent ramenés. Ce cimetière contient les tombes de 244 soldats, dont 46 non identifiés. Ce cimetière britannique couvre une superficie de 935 mètres carrés et est entouré d'un mur de moellons. Galerie Sépultures Liens externes In Memory by Pierre Vandervelden Notes et références Voir aussi Articles connexes Beaurevoir Liste des mémoriaux et cimetières militaires de l'Aisne Commonwealth War Graves Portail de l’histoire militaire Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale Portail de l’Aisne
Beaurevoir British Cemetery

Beaurevoir British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse plaats Beaurevoir in het departement Aisne. De begraafplaats werd ontworpen door Herbert Baker en ligt langs de weg naar Malincourt op 570 meter ten noorden van het centrum (gemeentehuis) van de gemeente. Het terrein heeft een onregelmatige vorm met een oppervlakte van 935 m² en is omgeven door een natuurstenen muur. De begraafplaats ligt iets hoger dan het straatniveau en is toegankelijk langs enkele traptreden. Aan de toegang staat het Cross of Sacrifice. Er liggen 290 slachtoffers begraven. Geschiedenis Tijdens het geallieerde eindoffensief werd Beaurevoir op 3 oktober 1918 door 2nd Australian Division aangevallen en twee dagen later door troepen van de 25th Division veroverd. In diezelfde maand werd de begraafplaats door de 66th Division aangelegd. Na de wapenstilstand werden nog 70 slachtoffers, die begraven waren in de Communal Cemetery German Extension naar hier overgebracht. Onder de 244 geïdentificeerde slachtoffers zijn er 179 Britten, 64 Zuid-Afrikanen en 1 Australiër. Er liggen 46 niet geïdentificeerde doden. Voor 4 Britten werden Special Memorials opgericht omdat men aanneemt dat ze zich onder de naamloze grafzerken bevinden. Graven Onderscheiden militairen James Gaffney, kapitein bij de Royal Dublin Fusiliers werd onderscheiden met het Military Cross (MC). J. Anderson, sergeant bij de Durham Light Infantry werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM) en de Military Medal (MM). sergeant-majoor W. Adamson, sergeant A. Wanklin en de Australische korporaal James Alexander Renwick ontvingen de Distinguished Conduct Medal (DCM). Minderjarige militairen korporaal Victor Charlie Cox en soldaat Alfred William David Penniall, beide dienend bij de South African Infantry waren 17 jaar toen ze sneuvelden.
Réserve naturelle régionale du bois des Agneux

La réserve naturelle régionale du bois des Agneux (RNR 311) est une réserve naturelle régionale située sur le territoire de la commune de Rue, au nord-ouest du département de la Somme, dans les Hauts-de-France. Classée en 2015, elle occupe une surface de 25,55 hectares. Localisation Le territoire de la réserve naturelle est dans le département de la Somme, sur le territoire de la commune de Rue. Histoire du site et de la réserve Écologie (biodiversité, intérêt écopaysager…) La réserve naturelle fait partie d'un ensemble de zones humides à l'arrière du littoral picard. Le site est constitué d'un boisement de chênes plus ou moins acidiphiles (qui se développent sur les sols acides), parsemé de mares, surtout dans sa partie nord. Ces mares acidiphiles permettent l'existence d'une mosaïque de végétations. Se trouvent également dans la réserve des buttes sableuses. Flore Une trentaine d'espèces végétales patrimoniales ont été recensées dont 7 protégées à l'échelle régionale : vulpin fauve, ache inondée, scirpe flottant, montie naine, myriophylle à fleurs alternes, potamot à feuilles de renouée, renoncule à feuilles de lierre. Faune Le site compte 55 espèces d'oiseaux nicheurs dont : la maroutte ponctuée la chevêche d'Athéna. sept espèces d'amphibiens parmi lesquelles le triton ponctué et crêté. Parmi les insectes qui fréquentent le site : Treize espèces d'odonates, faeschne printanière, agrions délicat et mignon. Intérêt touristique et pédagogique Administration, plan de gestion, règlement Outils et statut juridique La réserve naturelle a été créée par une délibération du Conseil régional du 25 septembre 2015. Voir aussi Articles connexes Liste des réserves naturelles régionales de France (classées par région et département) Liens externes Ressources relatives à la géographie : Common Database on Designated Areas Inventaire national du patrimoine naturel (espaces protégés) Réserves Naturelles de France World Database on Protected Areas Notes et références Portail de la conservation de la nature Portail de la Somme
Bois des Agneux

Het Bois des Agneux is een regionaal natuurreservaat nabij de tot het Franse departement Somme behorende stad Rue. Het 25 ha grote gebied is een volgroeid bos met voornamelijk eiken, waarin zich diverse plassen bevinden, vooral in het noordelijk deel. Deze plassen hebben een betrekkelijk hoge zuurgraad. Men vindt er onder andere rosse vossenstaart, ondergedoken moerasscherm, vlottende bies, bronkruid, teer vederkruid, duizendknoopfonteinkruid en klimopwaterranonkel. Ook werden er 55 soorten broedvogels geteld, waaronder het porseleinhoen en de steenuil. Dertien soorten libellen werden er aangetroffen, waaronder de glassnijder, de gaffelwaterjuffer en de koraaljuffer. Er huizen zeven soorten amfibieën, waaronder de kleine watersalamander en de kamsalamander. Het gebied maakt deel uit van een groter geheel van moerasachtige gebieden die zich achter de duinenrij bevinden. Afbeeldingen
Auchonvillers Military Cemetery

The Auchonvillers Military Cemetery is a cemetery located in the Somme region of France commemorating British and Commonwealth soldiers who fought in the Battle of the Somme in World War I. The cemetery contains soldiers who died manning the Allied front line near the village of Auchonvillers. Location The cemetery is located on the outskirts of Auchonvillers, which is approximately 20 kilometers south of Arras, France. The two towns are linked by the D919 road. The coordinates of the cemetery are 50.08059°N 2.62674°E﻿ / 50.08059; 2.62674. Establishment of the Cemetery History Between the beginning of the war and mid-1915, the front was held by French troops, who started the cemetery in June 1915. From 1915 until the German retreat in February 1917, the cemetery was used by Commonwealth units including the 51st Highlanders and military hospitals, who referred to it as "Ocean Villas". The cemetery was rarely used after 1917. After the Armistice agreement ended hostilities in the Great War, 15 more graves were created for soldiers who died in the area east of the cemetery. French graves have since been moved to separate burial grounds. The cemetery was designed by Sir Reginald Blomfield and William Cowlishaw. Statistics Currently, 528 Commonwealth soldiers are buried in the cemetery. 487 soldiers are identifiable, including 457 British, 8 Canadians, and 2 New Zealanders. References
Cimetière militaire britannique d'Auchonvillers

Le cimetière militaire britannique d'Auchonvillers' (Auchonvillers Military Cemetery) est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune d'Auchonvillers, dans le département de la Somme, au nord-est d'Amiens. Localisation Ce cimetière est situé à l'intérieur du village, au sud-ouest, sur la D 73. On y accède en empruntant une cour de ferme sur une cinquantaine de mètres. Histoire Du début de la guerre à l'été 1915, cette partie du front est tenue par les troupes françaises, qui commencent le cimetière militaire en juin 1915. Il continue d'être utilisé par les ambulances de campagne et les unités combattantes du Commonwealth, mais les inhumations ont pratiquement cessé avec le retrait allemand en février 1917 sur la ligne Hindenburg. Après l'armistice, d'autres tombes ont été amenées de cimetières provisoires des environs. Les tombes françaises ayant été déplacées vers d'autres lieux de sépulture. Le cimetière comporte maintenant 528 sépultures du Commonwealth de la Première Guerre mondiale, les tombes françaises ayant été déplacées vers d'autres lieux de sépulture. Caractéristiques Le cimetière a un plan pentagonal irrégulier. Il est clos par une haie d'arbustes et comporte à son entrée une rotonde de buis. Le cimetière a été conçu par Sir Reginald Blomfield. Sépultures Galerie Liens internes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires de la Somme Bataille de la Somme Commonwealth War Graves Auchonvillers Notes et références Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la Somme Portail du Royaume-Uni
Auchonvillers Military Cemetery

Auchonvillers Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met graven uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Auchonvillers (Somme). Ze ligt 200 m ten zuidwesten van de dorpskerk en is bereikbaar via een graspad van 90 m. De bergraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield in samenwerking met William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Ze heeft een nagenoeg driehoekig grondplan en is omgeven door witte boordstenen en een haag. Het Cross of Sacrifice] staat nabij de noordelijke afsluiting. Er liggen 528 doden begraven waarvan 42 niet geïdentificeerd konden worden. Op de gemeentelijke begraafplaats bevindt zich ook een Brits militair perk met 15 slachtoffers uit de Eerste Wereldoorlog dat bij de CWGC genoteerd staat als Auchonvillers Communal Cemetery. Geschiedenis Dit deel van het front met het dorp Auchonvillers werd, sedert het begin van de oorlog tot de zomer van 1915, verdedigd door Franse troepen. Zij startten in juni 1915 met de aanleg van de begraafplaats. Britse gevechtseenheden en veldhospitalen gebruikten deze dan verder tot aan de Duitse terugtrekking achter de Hindenburglinie in februari 1917. Na de wapenstilstand werden nog 15 verspreide graven uit de omgeving bijgezet. Er rusten nu 496 Britten, 8 Canadezen en 24 Nieuw-Zeelanders. De graven van 6 Fransen werden na de wapenstilstand naar andere plaatsen overgebracht. Graven Onderscheiden militairen Trevor Howard Beves, kapitein bij het Border Regiment en Hamilton Moss, kapitein bij de Duke of Wellington's (West Riding Regiment) werden onderscheiden met het Military Cross (MC). Thomas St. John, onderluitenant bij de 1st Bn. attd. 11th Coy. Machine Gun Corps; Harold Gibson Smith, compagnie sergeant-majoor bij het 7th Bn. Lincolnshire Regiment en William George Spinks, sergeant bij het Hertfordshire Regiment werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). compagnie sergeant-majoor Albert Jacob Gibbon; de korporaals Arthur Thomas Cooke en W. Taylor; de soldaten Bernard Edward Binks en Daniel Perceval Ratcliffe en matroos William Henry Davies ontvingen de Military Medal. Laatstgenoemde ontving deze onderscheiding tweemaal (MM and Bar). Minderjarige militairen Harry Kinder, soldaat bij de Lancashire Fusiliers en Timothy O'Connor, soldaat bij de Royal Dublin Fusiliers waren 17 toen zij sneuvelden. Alias soldaat Clifford Vallance diende onder het alias J. Brown bij het Hertfordshire Regiment.
Collegiate Church of Saint-Vulfran

The Collegiate Church of Saint-Vulfran (French: Collégiale Saint-Vulfran) is a collegiate church located in Abbeville, France. The church, dedicated to Saint Vulfran is of Flamboyant Gothic style. History The construction of the church was started on 7 June 1488. From 31 August it was clear that funding would be an issue and thus the construction was ceased for some time. On 4 April 1520 Jean Crétel of Tours-en-Vimeu was commissioned to lead the work. The nave would be under construction until 1539. Construction resumed 120 years later when the choir was built in two years, from 1661 to 1663 in a more simplified style. As the French Revolution took place, the church became a Temple of Reason and a feast was celebrated in honor of the Supreme Being on 8 June 1794. Catholic worship in the church resumed in 1803. The church was listed as a Monument historique in 1840. Damages during World War II The church was heavily damaged on 20 May 1940 by German bombings as part of the Battle of France in World War II. The restoration of the church was not completed until 1998. References
Sint-Wulframkerk

De Sint-Wulframkerk (Collégiale Saint-Vulfran) is de belangrijkste kerk van Abbeville. Het is een kapittelkerk in flamboyant gotische stijl, waarvan het schip werd gebouwd tussen 1488 en 1539 en het koor tussen 1661 en 1663. Geschiedenis Tegen het einde van de 15e eeuw werd de huidige kapittelkerk gebouwd op de moerassige bodem van het dal van de Somme. De kerk droeg de naam van de heilige Wulfram (thans in het Frans gespeld als Vulfran). In de 12de eeuw had de graaf van Ponthieu de relieken van deze heilige naar Abbeville overgebracht. De nieuwe kapittelkerk verving de naar Wulfram genoemde parochiekerk in een tijd van economische opbloei, waardoor het nieuwe artistieke elan van de flamboyante gotiek mogelijk werd, dat ook in deze kerk tot uiting komt. Het kapittel van Sint-Wulfram moest de mooiste kerk van Ponthieu bezitten. Daarom vroeg de graaf aan de koning van Frankrijk en de stad Abbeville om de bouw samen met hem te financieren. Opdat de gelovigen hun godsdienstoefeningen konden blijven bijwonen, werd op 7 juni 1488 met het westelijke deel ervan begonnen. De westelijke gevel was vrijwel gereed in 1502, waarna men met het oostelijke deel kon beginnen. In 1524 werd een mis gevierd in de tweede kapel. Tot 1539 werd er druk aan de kerk gewerkt. Toen echter ontbraken de middelen om verder te bouwen, waarop de werkzaamheden werden gestaakt. In de 17e eeuw werd nog aan de leden van een broederschap de toestemming gegeven om hun kapel te vergroten, maar pas tegen het einde van de 17e eeuw kwam het oostelijke deel van de kerk gereed. Externe link Le Collégiale Saint Vulfran
Gordon Cemetery

Le Gordon Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Carnoy-Mametz, dans le département de la Somme, au nord-est d'Amiens. Localisation Ce cimetière est situé à 800 m au sud du village au bord de la D 938. Histoire Mametz était dans les lignes allemandes jusqu'au 1er juillet 1916, premier jour de la bataille de la Somme, date à laquelle il fut capturé par la 7è division des Gordon Highlanders. Le bois de Mametz, au nord-est du village, fut pris les jours suivant le 7 juillet. Ce cimetière a été établi par des hommes du 2e Gordon Highlanders qui ont enterré certains de leurs morts, tous tombés le 1er juillet 1916 dans ce qui avait été une tranchée de soutien. Caractéristiques Le cimetière a un plan rectangulaire de 15 m sur 10. Il est clos par un mur de briques en façade et sur le côté sud, et d'une haie d'arbustes sur les deux autres côtés. Les pierres tombales sont disposées en deux demi-cercles autour de la croix du Sacrifice. Le cimetière a été conçu par A.J.S. Hutton. Sépultures Galerie Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires de la Somme Bataille de la Somme Commonwealth War Graves Carnoy-Mametz Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la Somme Portail du Royaume-Uni
Gordon Cemetery (Mametz)

Gordon Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse plaats Mametz (Somme). De begraafplaats ligt 1 km ten zuiden van het dorpscentrum en werd ontworpen door Arthur Hutton. Het terrein heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 352 m². Het Cross of Sacrifice staat centraal opgesteld en de meeste grafzerken staan in twee concentrische halve cirkels rond dit kruis opgesteld. De begraafplaats wordt afgebakend door een lage bakstenen muur en haag. Het onderhoud wordt verzorgd door de Commonwealth War Graves Commission. Ongeveer 280 m noordwestelijker ligt de Devonshire Cemetery. De begraafplaats telt 102 Britse gesneuvelden waarvan 5 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Op 1 juli 1916 (de eerste dag van de Slag aan de Somme) werd Mametz door de 7th Division veroverd op de Duitsers. Het nabij gelegen bos Mametz Wood werd een week later ontzet. De begraafplaats werd door de 2nd Gordon Highlanders aangelegd om hun doden van 1 juli te begraven in een vroegere ondersteuningsloopgraaf. Er liggen ook 2 artilleristen en 1 ongeïdentificeerde die sneuvelden op 8 juli 1916. Doordat de exacte ligging van de meeste slachtoffers niet meer te achterhalen was worden ze met Special Memorials herdacht. Graven Onderscheiden militair korporaal George Cowe van de Gordon Highlanders werd onderscheiden met de Military Medal (MM). Hij wordt herdacht met een Special Memorial. Minderjarige militair J. Wright, soldaat bij de Gordon Highlanders was 17 jaar oud toen hij op 1 juli 1916 sneuvelde.
Golf de Chantilly

Golf de Chantilly is a 36-hole golf complex situated 45 km north of Paris in the town of Vineuil-Saint-Firmin, department of Oise, France. History The club, opened in 1909, sits just over a kilometer from the Château de Chantilly in the middle of a green forest, Forêt De Chantilly. It features two 18-hole courses, the Vineuil course and the Longères course. Tom Simpson extended the original 9-hole Vineuil course to 18 in 1920 when he also built a second course, the Longères. It suffered badly in WWII and was abandoned after the war, until Donald Steel used 5 of the old holes combined with 13 new ones he designed to re-open it in the 1980s. Tournaments Chantilly has hosted a wide array of national and international championships since it opened in 1909. It has hosted the Open de France, the oldest national open in continental Europe, eleven times between 1913 and 1990. Professional Amateur Vagliano Trophy – 1934 · 1953 · 1969 · 2005 · 2013 French International Ladies Amateur Championship – 1963 EGA Trophy – 1976 European Amateur Team Championship – 1983 · 2016 European Boys' Team Championship – 1987 · 2019 St Andrews Trophy – 1994 European Mid-Amateur Men's Championship – 1996 Jacques Léglise Trophy – 2001 European Senior Ladies' Championship – 2005 European Senior Men's Championship – 2005 European Young Masters – 2008 European Amateur – 2009 Junior Vagliano Trophy – 2013 References External links Official website