Sint Petrus- en Pauluskerk (Guise)

De Sint-Petrus-en-Pauluskerk (Frans: Église Saint-Pierre-et-Saint-Paul) is de rooms-katholieke parochiekerk van de Franse stad Guise, in het departement Aisne. De kerk is gewijd aan de apostelen Petrus en Paulus en staat aan de Rue de la Citadelle. Geschiedenis De huidige kerk werd grotendeels herbouwd in het midden van de 16e eeuw. Het jaartal 1535, aangebracht op een sluitsteen, duidt op een belangrijke bouwfase. Een noordelijk portaal, waarvan delen bewaard zijn gebleven, dateert volgens 19e-eeuwse beschrijvingen uit circa 1550. De herbouw vond plaats onder het bewind van het huis Guise-Lotharingen, dat sinds het begin van de 16e eeuw heerste over het graafschap en latere hertogdom Guise. Op verschillende sluitstenen in het koor zijn de wapens van de familie Lotharingen afgebeeld, waaronder die van Claude de Lorraine (de eerste hertog van Guise) en zijn echtgenote Antoinette de Bourbon-Vendôme. Deze wapens wijzen op een nauwe betrokkenheid bij de bouw of financiering van de kerk. In de 17e eeuw liep het gebouw schade op tijdens de oorlogen die Noord-Frankrijk troffen, waaronder de Dertigjarige Oorlog en de Frans-Nederlandse Oorlog. Nadien vonden verschillende herstelwerkzaamheden plaats. Tijdens de Franse Revolutie werd het gebouw ontwijd, geplunderd en gedeeltelijk vernield, en later ingericht als salpeterfabriek. In het begin van de 19e eeuw werd het opnieuw voor de eredienst in gebruik genomen en gerestaureerd. In de jaren 1840 werd een omvangrijke restauratie uitgevoerd. Het noordportaal werd hersteld door de beeldhouwer Lecompte-Roger uit Liesse, die zijn naam in een van de zuilen van het portaal liet aanbrengen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog liep de kerk opnieuw ernstige schade op. Een restauratiecampagne werd uitgevoerd tussen 1931 en 1933. Daarbij werd de huidige sacristie toegevoegd en werden nieuwe glas-in-loodramen geplaatst. Na voltooiing van de werkzaamheden werd de kerk op 11 november 1933 opnieuw ingewijd. Architectuur De kerk is opgetrokken uit kalksteen en baksteen. Het interieur wordt overdekt door bakstenen ribgewelven met natuurstenen ribben. Het schip bestaat uit vijf traveeën en wordt gedekt door zadeldaken aan de koorzijde en een wolfsdak aan de westzijde. Het koor heeft een afzonderlijk zadeldak, terwijl de vierkante klokkentoren wordt bekroond door een met leien gedekt schilddak. De noordelijke kapel en de westelijke voorbouw zijn eveneens voorzien van zadeldaken. Het interieur is rijk versierd met beeldhouwwerk, schilderingen, mozaïeken en glas-in-loodramen. Bijzonder zijn de vierentwintig gebeeldhouwde sluitstenen, waarop onder meer de wapens van de familie Guise-Lotharingen, de stad Guise, het koninkrijk Frankrijk en een kardinaal uit de familie Guise zijn afgebeeld. Op enkele sluitstenen zijn slechts fragmenten van de oorspronkelijke heraldiek bewaard gebleven, waaronder een bloemenkrans en de keten van de Orde van Sint-Michiel. Glas-in-loodramen De huidige glas-in-loodramen zijn vervaardigd door de Franse schilder en glaskunstenaar Raphaël Lardeur (1890–1967). Ze zijn in 1931 geplaatst als vervanging voor 19e-eeuwse beglazing die tijdens de Eerste Wereldoorlog verloren was gegaan. De zestien ramen behandelen drie hoofdthema's: Bijbelse voorstellingen, mystieke onderwerpen en figuren die verband houden met het patriottische katholicisme van het interbellum. De ramen vormen stilistisch een geheel met de overige decoratieve elementen van het koor, waaronder het hoogaltaar, de wandmozaïeken van de zijkapellen en de kruiswegstaties, die eveneens naar ontwerpen van Lardeur werden uitgevoerd. Bronnen Ministère de la culture, Plateforme ouverte du patrimoine Eglise paroissiale Saint-Pierre et Saint-Paul, C. Riboulleau, Inventaire général, Hauts-de-France, Aisne Glas in-loodramen, https://pop.culture.gouv.fr/notice/palissy/IM02001993 L’atelier Lardeur, https://atelier-lardeur.com/