NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Miguel de Benavides

Miguel de Benavides (rond 1550 - 26 juli 1605) was een Spaans rooms-katholiek geestelijke. De Benavides was de tweede aartsbisschop van aartsbisdom Manilla en staat tevens bekend als de stichter van de University of Santo Tomas. De Benavides arriveerde in 1587 als een van de eerste Dominicaanse missionarissen in de Filipijnen. In 1591 keerde hij terug naar Spanje, waar hij procureur van zijn provincie werd. Op 14 augustus 1595 werd hij benoemd tot eerste bisschop van het nieuwe bisdom Nueva Segovia. Twee jaar later, in 1597, werd hij ingewijd als bisschop, waarna hij begin 1598 terugkeerde in de Filipijnen. Na de dood van Ignacio Santibáñez in datzelfde jaar werd De Benavides op 7 oktober 1602 benoemd tot nieuwe aartsbisschop van Manilla. Drie jaar later, op 26 juli 1605 overleed hij. De oprichting van de University of Santo Tomas In zijn testament had de aartsbisschop opgenomen dat zijn bezittingen ter waarde van 1500 peso en zijn boekencollectie gebruikt diende te worden voor de oprichting van een instituut voor hoger onderwijs. De Dominicaanse broeder Bernardo de Santa Catalina voerde Benavides laatste wens uit door met het geld dat was aangevuld met de nalatenschap van enkele andere overleden personen een gebouw te kopen in de buurt van de Dominicaanse kerk en abdij in Intramuros. De koning verleende in 1609 toestemming voor het oprichten van een college. Zodoende werd op 28 april 1611 de Colegio de Nuestra Señora del Santísimo Rosario' opgericht. Later werd de naam veranderd in Colegio de Santo Tomas naar de Dominicaanse theoloog Thomas Aquinas. Op 20 november 1645 werd het college door Paus Innocentius X verheven tot een universiteit, waarmee het na de Universidad Máximo van de Jezuïeten (1590) de tweede door de paus en de koning goedgekeurde universiteit van de Filipijnen werd. Referenties
Miguel de Benavides

Miguel de Benavides e Añoza, OP (1552 - 26 de julho de 1605) foi um clérigo e sinólogo espanhol que foi arcebispo de Manila. Anteriormente, serviu como o primeiro bispo da Diocese de Nova Segóvia, e foi o fundador da Universidade de Santo Tomás na cidade de Manila. Biografia Miguel de Benavides nasceu em 1552, em uma família nobre em Carrión de los Condes, Espanha. Ele entrou na Ordem Dominicana em San Pablo de la Moraleja, Valadolide, e, mais tarde, prestou serviço no Colégio de San Gregorio. Ele se juntou ao primeiro grupo de dominicanos que iam para Manila em 1587, prosseguindo com eles para a China, onde esperava expandir a igreja católica local. Mais tarde ele foi exilado e estabeleceu um hospital para os chineses em Binondo, Manila, antes de se tornar o chefe de sua ordem. Ele acompanhou o bispo Domingo de Salazar, o primeiro bispo de Manila, à Espanha, para defender os filipinos nativos contra a opressão espanhola. Bispo Ele foi apontado como o primeiro bispo de Nova Segóvia e foi consagrado no México em 1597. Ele foi o autor da Doctrina Christiana em chinês, um dos primeiros livros impressos nas Filipinas. Ele chegou a Nova Segóvia em 1599, mas após três anos foi nomeado arcebispo de Manila em 7 de outubro de 1602. Sua instalação em Manila foi financiada pelo próprio rei Filipe III, pois Benavides era extremamente pobre. Em 1603, ele alertou o governo sobre a revolta nascente da população chinesa, embora ele também tenha sido criticado por incitar isso com seus sermões. Morte Ele morreu em 26 de julho de 1605 em Manila . Sua biblioteca e bens pessoais no valor de £ 1.500 foram doados para o estabelecimento de uma instituição de ensino superior, agora conhecida como Universidade de Santo Tomas . Ver também Arquidiocese Católica Romana de Manila Referências Ligações externas e Fontes Adicionais Chow, Gabriel. «Metropolitan Archdiocese of Manila». GCatholic.org (para Cronologia dos Bispos) Biblioteca Miguel de Benavides - Universidade de Santo Tomas Arquidiocese Católica Romana de Manila - Site oficial Catedral Metropolitana de Manila - Site oficial
Manila Hotel

Het Manila Hotel is een groot vijfsterrenhotel aan Roxas Boulevard langs de Baai van Manilla in de hoofdstad van de Filipijnen, Manilla. Het Manila Hotel is het oudste eerste klas hotel van het land en werd in 1909 gebouwd als concurrent van het Malacañang Palace, de huidige residentie van de Filipijnse president. Het hotel opende zijn deuren in 1912. Het hotel was van 1935 tot 1941 het hoofdkwartier van de Amerikaanse generaal Douglas MacArthur. Op 8 juli 1986 was het hotel het toneel van de eerste couppoging tegen president Corazon Aquino In het hotel verbleven vele historische figuren en beroemdheden waaronder de Ernest Hemingway, James A. Michener, The Beatles, Michael Jackson, Douglas Fairbanks jr., John Wayne, Sammy Davis jr., Anthony Eden, John F. Kennedy en vele andere wereldleiders. Referenties
Comisión Nacional de Historia de Filipinas

La Comisión Nacional de Historia de Filipinas o CNHF (en inglés: National Historical Commission of the Philippines, NHCP), previamente conocido como el Instituto Nacional de Historia, es un organismo público del gobierno de Filipinas cuya misión es la promoción de la historia nacional y de la herencia cultural de ese país a través de la investigación, la difusión, la conservación, la gerencia de sitios y las obras heráldicas.​ Su sede está ubicada en la ciudad de Manila, en av. T. M. Kalaw. A su lado, se encuentra el edificio de la Biblioteca Nacional de Filipinas y del Archivo Nacional. Referencias Enlaces externos Sitio oficial Archivado el 14 de abril de 2021 en Wayback Machine.
Commission historique nationale des Philippines

La Commission historique nationale des Philippines (en filipino, Pambansang Komisyong Pangkasaysayan ng Pilipinas ; en anglais, National Historical Commission of the Philippines) est une agence gouvernementale responsable de la commémoration, de la promotion et de la préservation du patrimoine historique et de l'histoire nationale. Sa création remonte à 1933 avec le « Comité philippin pour la recherche historique et les plaques commémoratives », qui devient en 1935 le Comité historique des Philippines, présidé par Encarnación Alzona de 1959 à 1966. En 1965 l'agence devient la « Commission historique nationale », puis l'« Institut historique national » en 1972. Elle prend sa dénomination actuelle en 2010. Elle est basée à Manille. Lien externe (en) Site officiel Portail des Philippines
Comissão Histórica Nacional das Filipinas

A Comissão Histórica Nacional das Filipinas faz parte do governo das Filipinas. Sua missão é "a promoção da história das Filipinas e do património cultural através da investigação, conservação, gestão, divulgação de sites e obras de heráldica." A comissão enfatiza episódios de importância, tal como o Dia da Independência exaltando os combatentes pela liberdade. A celebração do Dia da Independência começa oficialmente em 28 de maio, "Dia da Bandeira", e culmina em 12 de junho. Mas foi após 12 de junho de 1898, que os filipinos entraram em uma guerra mais brutal conflito contra o Estados Unidos, em sua busca pela independência total. As Filipinas já reconheceu o fato de que os Estados Unidos travaram uma guerra de agressão contra os filipinos, e realmente comemora batalhas, contra soldados dos EUA, fazendo heróis os soldados filipinos. Nas Filipinas lembra-se também dos massacres de civis filipinos por soldados dos EUA. A Comissão nos dias de hoje foi criada em 1972 como parte da reorganização do governo após declaração da lei marcial pelo presidente Ferdinand Marcos, mas as raízes do instituto são de 1933. Referências Ligações externas «National Historical Institute» (em inglês)
Santo Tomas de Villanueva

Die Kirche Santo Tomas de Villanueva (spanisch Iglesia de Santo Tomas de Villanueva) in der Gemeinde Miagao in der Provinz Iloilo im Süden der zentralphilippinischen Insel Panay ist dem hl. Thomas von Villanova geweiht. Sie ist einer der bedeutendsten historischen Kirchenbauten des Landes und gehört seit dem Jahr 1993 als Bestandteil der Barockkirchen der Philippinen zum UNESCO-Weltkulturerbe. Geschichte Die an der Südküste der Insel Panay gelegene Stadt Miagao war bis zum Jahr 1580 nur ein Dorf und verfügte über keine eigenständige Pfarrei; sie wurde in mehr oder weniger regelmäßigen Zeitabständen von einem visiting priest aufgesucht. Erst im Jahr 1731 erhielten Kirchengemeinde und Ort offiziell den Status einer Pfarrgemeinde. Aufgrund von Angriffen muslimischer Piraten in den Jahren 1741 und 1754 wurde der Ort einige hundert Meter ins Binnenland verlegt. In den Jahren von 1787 bis 1797 entstand die heutige, aus Korallensteinen gemauerte Kirche erbaut; nach verschiedentlichen Zerstörungen durch Menschenhand und Erdbeben wurde sie immer wieder restauriert. Architektur Die unverputzte einschiffige Kirche ist ca. 15 m breit, 50 m lang und im Innern nur etwa 7 m hoch; die Außenwände sind über 1 m dick. Das Langhaus wird außen von Strebepfeilern stabilisiert. Herausragender Bauteil ist die von mächtigen, horizontal gegliederten, seitlichen geböschten Glockentürmen gesicherte Fassade, deren Mittelteil mit einem Mischdekor aus europäischen (z. B. Nischenfiguren und Balusterreihe) und einheimischen (z. B. Palmen) Motiven überzogen ist; originell aber auch merkwürdig sind die beinahe flügel- oder girlandenartig geschwungenen seitlichen Gesimse. Kennzeichnend für die barocke Bauzeit sind zwei rundovale Seitenfenster im Giebelfeld. Die Kirche verfügt über einen Haupteingang sowie zwei weitere an den Längsseiten; Kirchenschiff und Apsis werden von einer abgehängten Segmentbogendecke mit scheinbaren Gurtbogenunterzügen überspannt. Blickfang im Innern ist der klassizistisch-barocke Altaraufsatz. Literatur Mike Aquino: Touring the oldest churches in the Philippines. 2013. Weblinks Miagao Church – Fotos + Infos (englisch) Miagao Church – Fotos + Infos (englisch) Einzelnachweise
Miagaokerk

De Miagaokerk (ook bekend als de Sint Thomas de Villanueva) is een van de belangrijkste voorbeelden van de barokkerken van de Filipijnen. Deze staat in de Filipijnse plaats Miagao. De kerk werd in 1786 gebouwd door de Spaanse kloosterorde van de Augustijnen. De kerk diende tegelijkertijd als vesting. Dit is duidelijk te zien aan de vorm van de twee torens. In de gevel is een reliëf aangebracht waarop een aantal planten en bomen te zien zijn. In het midden staat Sint-Christoffel die een zwaaiende Jezus op zijn rug draagt en zich vasthoudt aan een palmboom. De Miagaokerk staat sinds 1993, samen met een aantal andere Filipijnse barokkerken, op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
Церковь Миагао

Церковь Святого Фомы из Вильянуэва (исп. Iglesia parroquial de Santo Tomás de Villanueva, таг. Simbahan ng Miagao, англ. Santo Tomás de Villanueva Parish Church) в городе Миагао, провинция Илоило — одна из старейших и красивейших католических церквей Филиппин, выдающийся образец филиппинского рококо. Один из четырёх храмов, входящих в Список объектов Всемирного наследия ЮНЕСКО на Филиппинах в составе объекта Церкви Филиппин в стиле барокко. Церковь в Миагао возведена на вершине холма в 1786—1797 годах испанскими миссионерами-августинцами из монолитных блоков жёлто-оранжевого песчаника. Архитектура церкви даёт яркое свидетельство большого строительного опыта монахов августинского ордена (никакие сторонние архитекторы или инженеры к проектированию и строительству не привлекались). Будучи построена как крепостная церковь для защиты христиан от набегов племён моро, она монументальна, имеет полутораметровые стены, две приземистых, сужающихся кверху сторожевых башни неравной высоты и тайные ходы. Заглублённое на 6 метров ниже уровня земли, снабжённое толстыми колоннами и мощными контрфорсами, здание хорошо защищено также и от землетрясений. Фасад церкви оформлен в уникальном стиле, явившемся результатом творческого восприятия филиппинскими мастерами европейской католической традиции. Специалисты видят в декоративном оформлении храма также черты мусульманского и китайского влияния. Наиболее интересной деталью фасада является барельеф во всю высоту фронтона, изображающий кокосовую пальму. Являясь неотъемлемой частью филиппинского пейзажа, кокосовая пальма одновременно служит символом познания. Древняя филиппинская легенда рассказывает о кокосовой пальме, которая была завещана любящей матерью своим детям и поддерживала их всю жизнь. В то же время на пальму опирается мужчина с мальчиком на плече, что отсылает нас к легенде о святом Христофоре, перенёсшим через реку младенца Христа и все тяготы мира. Интересно, что святой Христофор одет в местную филиппинскую одежду. Слева и справа от пальмы на фронтоне мы видим другие образцы местной флоры, в частности папайю и гуаву. Образ покровителя церкви святого Фомы из Вильянуэвы с двумя детьми увековечен барельефом над главным входом церкви. Примечания Ссылки Sto Tomas de Villanueva church of Miag-ao Miag-ao Church: Sto. Tomas de Villanueva Parish Church The Indigenized Sto. Tomas Villanueva Church of Miag-ao, Iloilo
Villamor Air Base

Die Villamor Air Base (IATA-Code: MNL, ICAO-Code: RPLL) in Metro Manila wurde nach dem Piloten Jesús A. Villamor benannt und ist Heimatstützpunkt der Philippinischen Luftwaffe. Der Militärflugplatz wurde im Jahr 1930 von den Vereinigten Staaten als Flugplatz der United States Army Air Forces unter der Bezeichnung Nichols Field or Nichols Air Base errichtet. Die Airbase teilt sich die zwei Start- und Landebahnen mit dem Ninoy Aquino International Airport. Auf der Villamor Air Base sind stationiert: 250th Presidential Airlift Wing 520th Airbase Wing 505th Search and Rescue Group 207th Tactical Operations Squadron Zwischenfälle Am 27. August 1945 verunglückte eine Douglas DC-4/C-54B-1-DC der United States Army Air Forces (USAAF) (Luftfahrzeugkennzeichen 42-72332) bei der Landung auf dem Manila-Nichols Field aufgrund eines mechanischen Defekts. Über Personenschäden ist nichts bekannt. Am 30. November 1945 wurde eine Douglas DC-4/R5D-1 der United States Navy (US Navy) (Bu 39147) nahe Manila-Nichols Field in Berge geflogen. Diesen CFIT (Controlled flight into terrain) überlebten alle Insassen. Einzelnachweise
Villamor Air Base

Colonel Jesus Villamor Air Base, known simply as Villamor Air Base (IATA: MNL, ICAO: RPLL), is the headquarters of the Philippine Air Force (PAF) and shares runways with Ninoy Aquino International Airport (NAIA). It was formerly known as Nichols Field or Nichols Air Base. Chiefly used as a PAF transport/helicopter airbase, the Maharlika Hall located at the base is used by the president and vice president of the Philippines when departing for foreign or domestic trips. Also, foreign dignitaries visiting Manila would usually arrive at the air base. The base is named after Filipino World War II pilot Jesús A. Villamor. History The air base was built as Nichols Field in 1919 by the United States during the insular government era and in 1941, was used as an airfield by the United States Army Air Forces in the South West Pacific Theatre. The field was the location of the U.S. Far East Air Force's U.S. 20th Air Base Group. Also, based at the field was Troop F of the 26th Cavalry Regiment. A Fifth Air Force base, Nichols Field was within the territory of Imperial Japan during their occupation of the Philippines from December 1941 to January 1945. Nichols Air Base Designated Nichols Air Base after Philippine independence, in 1997, the base was reduced to make way for construction of Ninoy Aquino International Airport Terminal 3 and Newport City. In 2010, the AVSECOM van (called by some as "Ninoy Aquino's death van") which had carried the body of Ninoy Aquino to the hospital after his assassination in 1983 was found rotting inside Nichols Air Base (now called Villamor Airbase). This was reported only two years later by ABS-CBN News. Photos of this "death van" were subsequently posted on the blog site of the Filipino investigative journalist, Raissa Robles, who reported the discovery. Gallery References
Villamor Air Base

La Colonel Jesus Villamor Air Base, nota semplicemente come Villamor Air Base (IATA: MNL, ICAO: RPLL), è il quartier generale dell'Aeronautica militare filippina (PAF) e condivide le piste con l'aeroporto Internazionale Ninoy Aquino (NAIA). In passato era conosciuto come Nichols Field o Nichols Air Base. Utilizzata principalmente come base aerea per il trasporto di elicotteri della PAF, la Maharlika Hall situata nella base è utilizzata dal Presidente delle Filippine quando parte per viaggi all'estero o nazionali. Inoltre, i dignitari stranieri in visita a Manila arrivano solitamente alla base aerea. La base prende il nome dal pilota filippino della Seconda Guerra Mondiale Jesús A. Villamor. Storia Nichols Field fu costruito nel 1919 dagli Stati Uniti durante il governo insulare e nel 1941 fu utilizzato come campo d'aviazione dalle United States Army Air Forces nel teatro del Pacifico sud-occidentale. Il campo era la sede del 20º gruppo di basi aeree dell'U.S. Far East Air Force. Inoltre, sul campo aveva sede la truppa F del 26º reggimento di cavalleria degli Stati Uniti. Base della Fifth Air Force, Nichols Field si trovava nel territorio di occupazione giapponese delle Filippine, dal dicembre 1941 al gennaio 1945. Designata Nichols Air Base dopo l'indipendenza delle Filippine, nel 1997 la base è stata ridotta per far posto alla costruzione del Terminal 3 dell'aeroporto di Manila e di Newport City. Nel 2007 è stata completata un'uscita della metro "Skyway" sia per la base aerea che per il Terminal 3 della NAIA. Nel 2010, il furgone dell'AVSECOM (chiamato da alcuni "il furgone della morte di Ninoy Aquino") che aveva trasportato il corpo di Ninoy Aquino all'ospedale dopo il suo assassinio nel 1983 è stato trovato all'interno della Nichols Air Base (ora chiamata Villamor Airbase). La notizia è stata riportata solo due anni dopo da ABS-CBN News. Le foto di questo "furgone della morte" sono state successivamente pubblicate sul blog della giornalista investigativa filippina Raissa Robles, che ne ha denunciato la scoperta. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Villamor Air Base
Villamor Air Base

Villamor Air Base (voorheen: Nichols Field en Nichols Airbase) is een militaire vliegbasis in de Filipijnen. De basis die gebruikt wordt door de Filipijnse luchtmacht ligt pal naast Ninoy Aquino International Airport en wordt voornamelijk gebruikt voor transportvluchten en helikoptervluchten. Daarnaast wordt de basis ook wel gebruikt voor vluchten van de Filipijnse president. De naam Villamor refereert aan een Filipijnse piloot, Jesus A. Villamor, die meevocht in de Tweede Wereldoorlog. De landingsbanen van Villamor Air Base worden ook gebruikt door de commerciële vliegtuigen van die vertrekken van Ninoy Aquino International Airport. De volgende eenheden zijn gestationeerd op Villamor Air Base: 250th Presidential Airlift Wing 520th Airbase Wing 505th Search and Rescue Group 207th Tactical Operations Squadron
Anchor Skysuites

The Anchor Skysuites is a residential skyscraper at the Binondo district in Manila, Philippines. Construction The building had its launching in February 2011. The topped-off ceremony for the building took place on December 1, 2014. Architecture and design Albert Yu of Asya Design Partner was responsible for the architectural design of the Anchor Skysuites. The design of the building was derived from organic architecture. Its biomorphic form is designed to utilize air and sunlight to reduce the energy consumption of the building. The windows were provided by German firm, Lemmens. For the structural engineering of the Binondo skyscraper, Jose "Boy" Sy and Naveed Anwar of the Asian Institute of Technology were responsible. The Anchor Skysuites was also evaluated to have high earthquake resistance. The façade of the building was painted waterproof paints from UKUSA which were imported from the United Kingdom. The building's architectural height is 190.55 metres (625.2 ft) while its highest floor that can be occupied is at 181.25 metres (594.7 ft) making it the tallest building in Manila Chinatown and is claimed by its developers to be the tallest building in the world situated within a Chinatown outside China. There are 56 designated floors for the building with the 13th, 14th, 34th, 44th, and 54th floors skipped and the ground, mezzanine and 1st floors being three separate floors. Thus the building which also has a single basement level has 53 physical floors above ground. The units of the residential building is also oriented towards the southern direction a decision guided by Feng shui tradition. Features The Anchor Skysuites as a residential condominium have 346 units. Among its amenities are a basketball half-court, a full badminton court, a table tennis room, a billiards room, a gymnasium, a 25 metres (82 ft) lap swimming pool and children's pool, a garden lounge and café, bar, golfer's rest area, mini-theater, a dance studio, and karaoke rooms, References
Ateneo de Davao University

Die Ateneo de Davao University ist eine von Jesuiten geleitete Privatuniversität auf den Philippinen. Ihre Anfänge gehen auf das Jahr 1948 zurück, als Amerikanische Jesuiten unter der Leitung von Fr. Theodore Daigler die Verantwortung für die St. Peter’s Parochial Schule in Davao City übernahmen. Von einer einfachen Schule bauten sie die Einrichtung zunächst 1951 zu einer männlichen Studenten vorbehaltenen Hochschule der freien Künste aus, bevor dann 2 Jahre später auch Frauen zum Studium zugelassen wurden. In den folgenden Jahren folgte ein weiterer Ausbau. So gab es ab 1961 eine Hochschule für Rechtswissenschaften und ab 1968 eine Graduiertenschule. 1969 erhielt das damalige Ateneo de Davao College erstmals eine Akkreditierung der Philippine Accrediting Association of Schools, Colleges and Universities (PAASCU), einer privaten philippinischen Organisation, welche seit 1967 vom Ministerium für Bildung und Kultur (heute Bildungsministerium, Department of Education) als offizielles Akkreditierungsorgan für Schulen, Hochschulen und Universitäten auf den Philippinen bestätigt ist. Den Status einer Universität schließlich errang die Schule im Jahre 1979. Das Universitätsgelände liegt in der Innenstadt von Davao City zwischen der Emilio Jacinto Street und der Roxas Avenue. Auf dem Hauptcampus befinden sich die Fakultät für Kunst und Wissenschaft, die Fakultät für Wirtschaft und Governance, die Fakultät für Ingenieurwissenschaften und Architektur, die Fakultät für Bildungswissenschaft, die Fakultät für Krankenpflege und die Fakultät für Rechtswissenschaft. Zur Ateneo de Davao University gehört auch eine High School und eine Grundschule, welche sich beide zusammen auf einem anderen Gelände im Stadtteil Matina an der Ecke MacArthur Highway und Acacia Street befinden. Weblinks Ateneo de Davao University - Offizielle Seite Einzelnachweise
Universidad Ateneo de Dávao

La Universidad Ateneo de Dávao (en cebuano: Unibersidad Ateneo de Dávao; en filipino: Pamantasang Ateneo de Dávao; en inglés: Ateneo de Dávao University o AdDU) es una institución de educación superior en la ciudad de Dávao en Filipinas. Fue fundada por la Compañía de Jesús en 1948.​ Su presidente actual es Joel Tábora.​ Referencias