NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Aeropuerto de Bancasi

El Aeropuerto de Bancasi​​ (en tagalo: Paliparan ng Bancasi; en cebuano: Tugpahanan sa Bancasi) (IATA: BXU, ICAO: RPME) también conocido como Aeropuerto de Butuan; es un aeropuerto que sirve el área general de la ciudad de Butuan,​ ubicada en la provincia de Agusan del Norte en Filipinas.​​ Es el único aeropuerto en la provincia y el más grande en la región de Caraga . El aeropuerto está clasificado como aeropuerto línea troncal o un aeropuerto comercial principal, por la Oficina de Transporte Aéreo , un organismo del Departamento de Transportes y Comunicaciones que se encarga de las operaciones no solo de este aeropuerto , sino también de todos los otros aeropuertos en Filipinas con excepción de los principales aeropuertos internacionales. El Departamento de Transportes y Comunicaciones de Filipinas anunció que el aeropuerto recibiría 45,5 millones de pesos filipinos en subsidios para la ampliación de la plataforma, la mejora y expansión de la zona de estacionamiento de vehículos, la construcción del sistema de drenaje , y la construcción de otras obras, con una licitación prevista para abrir a los contratistas para el 5 de julio de 2012. Véase también Aeropuerto Internacional de Zamboanga Aeropuerto Internacional Ninoy Aquino Referencias
Aeroporto di Butuan

L'aeroporto di Butuan (tagallo: Paliparan ng Butuan) (IATA: BXU, ICAO: RPME), definito come principale di classe 1 dalle autorità dell'aviazione civile filippina, è un aeroporto filippino situato nella parte settentrionale dell'isola di Mindanao nella regione di Caraga, nella provincia di Agusan del Norte, a circa 7 chilometri a ovest della città di Butuan. La struttura è dotata di una pista di asfalto lunga 1966 m, l'altitudine è di 43 m, l'orientamento della pista è RWY 12-30. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Aeroporto di Butuan Collegamenti esterni (EN) BUTUAN, su worldaerodata.com. URL consultato il 23 luglio 2020 (archiviato dall'url originale il 10 giugno 2015). (EN) Pilot information for Bancasi Airport, su ourairports.com. URL consultato il 30 marzo 2020 (archiviato dall'url originale il 10 giugno 2015). (EN) BXU Airport, su gcmap.com. URL consultato il 17 aprile 2013. (EN) RPME Butuan Airport, su skyvector.com.
Bancasi Airport

Bancasi Airport is een vliegveld in de Filipijnse stad Butuan op het eiland Mindanao. Het is het enige vliegveld in Agusan del Norte en het grootste van de regio Caraga. Bancasi Airport is door de Civil Aviation Authority of the Philippines geclassificeerd als een "groot commercieel binnenlands vliegveld". In 2010 werden 3.366 vluchtbewegingen uitgevoerd van en naar Bancasi Airport. Er werden 382.843 passagiers en 5224 ton vracht vervoerd. Luchtvaartmaatschappijen en bestemmingen De volgende luchtvaartmaatschappijen vliegen op Bancasi Airport (situatie november 2012): Cebu Pacific - Cebu, Manilla, Davao Airphil Express - Manilla, Cebu Zie ook Lijst van vliegvelden in de Filipijnen
Aeroportul Bancasi

Aeroportul Bancasi (în engleză Butuan Airport; în engleză Paliparan ng Butuan) (IATA: BXU, ICAO: RPME) este un aeroport din Caraga⁠(d), Filipine ce deservește zona Butuan⁠(d)​. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 736.502 pasageri. Situat la o altitudine de 43 m, aeroportul dispune de 1 pistă. Este operat de Civil Aviation Authority of the Philippines⁠(d). Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista 12/30 are suprafața de asfalt și dimensiunile 2.100 m × 45 m. Terminale Note Vezi și
Basilan (isola)

Basilan è un'isola delle Filippine, appartiene alla provincia di Basilan con capoluogo Isabela. Basilan fa parte di un sistema di 7.107 isole che compongono l'arcipelago delle Filippine. A livello regionale, Basilan è l'isola più grande e la più settentrionale delle isole Sulu tra l'isola filippina di Mindanao e il Borneo, che comprende circa 400 isole. Lo Stretto di Basilan, a circa 31 km nel suo punto più stretto, separa Basilan da Zamboanga. L'isola è bagnata dal stretto di Basilan, da nord, il Mare di Sulu da nord-ovest e ovest, il Golfo Moro da nord-est, e il Mare di Celebes da Sud, Sud-Est ed Est. L'isola è lunga 66 km e larga 44 km ed ha una superficie totale di 1234,2 km. Da ovest a est, l'isola è rivestita da una catena montuosa, con cime alte fino a 1020 m. Geografia antropica Suddivisioni amministrative Basilan è suddivisa in undici comuni indipendenti e in due città. I comuni sono a loro volta suddivisi in 255 barangays (distretti). Città Isabela Lamitan Comunità Akbar Al-Barka Hadji Mohammad Ajul Hadji Muhtamad Lantawan Maluso Sumisip Tabuan-Lasa Tipo-Tipo Tuburan Ungkaya Pukan Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Basilan Collegamenti esterni (EN) Basilan, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Basilan

Basilan – filipińska wyspa na morzu Sulu. Położona na południowy zachód od wyspy Mindanao. Stanowi główną część prowincji Basilan oraz część regionu IX Zamboanga Peninsula na północy wyspy. Jest największą i najdalej na północ wysuniętą wyspą archipelagu Sulu znajdującego się pomiędzy wyspami Mindanao i Borneo. Uprawa kauczukowca, palmy kokosowej, trzciny cukrowej, kawowca. Powierzchnia 1234,2 km². Najwyższe wzniesienie 1020 m n.p.m. Główne miasto Isabela. Zaludnienie 259 796 mieszkańców, 210,5 osób/km².
Басилан

Баси́лан (таг. Basilan) — остров на юге Филиппин. Географическое положение Басилиан — один из 7107 островов, образующих Филиппинский архипелаг, а локально — часть архипелага Сулу, состоящего из 400 островов. Басилан — самый северный из центральных островов архипелага Сулу. Площадь — 1234,2 км², длина — 66 км, ширина 44 км. Население — 293 322 жителей (2010). Остров отделен от острова Минданао и портового города Замбоанга проливом Басилан шириной 17 км. С запада на восток остров пересекает горная цепь, достигающая на северо-западе и юге до 1020 м высоты. Население 4/5 территории острова занимает одноимённая провинция с административным центром Исабела. Провинция Басилиан входит в Автономный регион в Мусульманском Минданао. На острове находятся два города: Исабела, Ламитан и 255 посёлков. Административное деление В административном отношении делится на 11 муниципалитетов и 2 города: Города Исабела (Isabela City) Ламитан (Lamitan City) Муниципалитеты Акбар (Akbar) Аль-Бакра (Al-Barka) Хаджи Мохаммад Аджул (Hadji Mohammad Ajul) Хаджи Мухтамад (Hadji Muhtamad) Лантаван (Lantawan) Малусо (Maluso) Сумисир (Sumisip) Табуан-Ласа (Tabuan-Lasa) Типо-Типо (Tipo-Tipo) Тубуран (Tuburan) Унгкайя-Пукан (Ungkaya Pukan) Экономика 70 % территории острова используется под сельскохозяйственные угодья. Среди наиболее значимых продуктов земледелия — кокосы, каучук, кофе, кукуруза, какао, перец и пальмовое масло. См. также Список островов Филиппин Ссылки Basilan Peace in Nature Protocol (англ.). Дата обращения: 23 марта 2011. Архивировано из оригинала 7 декабря 2010 года.
Басілан (острів)

Басілан (тагал. Basilan) — острів у складі архіпелагу Сулу, що входить до складу Філіппінського архіпелагу. Розташований на півдні Філліпін, за 8 км на південь від острова Мінданао (розділені протокою Басілан). Басілан — найбільший і найпівнічніший острів архіпелагу Сулу. Площа острова — 1282 км², населення — 426 207 (2020). Басілан входить до складу однойменної провінції, тут розташовані її офіційний (Ламітан) і фактичний (Ісабела) адміністративні центри. Більша частина острова вкрита дощовими лісами, на острові кілька вулканічних вершин, найвища — пік Басілан заввишки 971 м. Джерела Basilan в онлайн-версії «Encyclopædia Britannica». (англ.) Аркуш карти A-51-А. Масштаб: 1:500 000. Видання 1985 р. Примітки
Basilika Unserer Lieben Frau von Peñafrancia

Die Basilika Unserer Lieben Frau von Peñafrancia (spanisch Nuestra Señora de Peña de Francia; englisch Basilica of Our Lady of Peñafrancia) ist eine Basilica minor im Erzbistum Caceres der römisch-katholischen Kirche in Naga, der Hauptstadt der philippinischen Provinz Camarines Sur. Sie steht an der Balatas-Straße, in der Nähe des Flusses Bicol. Das Gotteshaus ist dem Marienbildnis La Virgen de la Peña de Francia gewidmet und ein Nationalheiligtum. Das Bildnis der Jungfrau Maria ist die Schutzpatronin der Stadt Naga und der gesamten Region Bicol. Geschichte Die Basilika Unserer Lieben Frau von Peñafrancia wurde von 1976 bis 1981 errichtet mit der Absicht, ein Heiligtum für das Marienbildnis zu schaffen. Die Idee hierzu kam von Erzbischof Pedro Paulo Santos Songco. Die Kirche folgt dem romanischen Basilikaschema in modernen Formen. Bereits am 22. Mai 1985 wurde das Gotteshaus durch Papst Johannes Paul II. zur Basilica minor erhoben. Einzelnachweise
Basílica menor de Nuestra Señora de Peñafrancia

La Basílica Menor de Nuestra Señora de Peñafrancia está situada en las afueras de la ciudad de Naga en la región de Bicol en Filipinas.​ La Imagen de Nuestra Señora de Peñafrancia está consagrada en su santuario en la Basílica Menor, Balatas Camino a la ciudad de Naga City. El actual rector es el Monseñor Rodel Cajot, nombrado en 2011. El 22 de mayo de 1982, se le dedicó como La Iglesia de Nuestra Señora de la Peña de Francia y no fue hasta el 22 de mayo de 1985 que a la iglesia se le dio el título de "Basílica Minore" de Roma, después de una petición del tercer arzobispo de Cáceres, Leonardo Z. Legaspi. Véase también Iglesia católica en Filipinas Referencias
Basilica of St. Martin of Tours

Die Basilica of St. Martin of Tours (tagalog: Basilika ni San Martin ng Tours) ist eine Basilica minor der römisch-katholischen Kirche im Erzbistum Lipa auf den Philippinen. Sie steht an der Straße Calle Saint Martin in der Gemeinde Taal. Das dem heiligen Martin von Tours gewidmete Gotteshaus gilt als die größte Kirche Südost- und Ostasiens. Geschichte Der erste Kirchenbau aus Holz mit einer Dachkonstruktion aus Nipapalmblättern – entstanden 1575 auf dem heutigen Platz der Kirche unter Leitung des Priesters Diego Espinar und dem Martin von Tours geweiht – wurde 1642 beim Ausbruch des Taal zerstört. Vom Beschluss eines Kirchenneubaus aus Stein berichtet der Reisende San Augustin. Diese wurde 1754 bei der bisher größten dokumentierten Eruption des Vulkans Taal zerstört. Ab 1756 entstand der nächste Kirchenbau aus Korallenstein, dessen erste Bauphase bis 1781 dauerte. Der Priester Jose Vitoria forderte im Jahr 1782 Silberwaren an, um den Innenausbau beginnen zu können, dessen Vollendungstermin ist nicht überliefert. Im Jahr 1831 zeigte sich Bischof José Seguf von der komplett ausgestatteten Kirche aufgrund ihrer Größe und ihrer Kunstschätze beeindruckt. Beim Ausbruch des Taal 1852 wurde die Kirche abermals schwer beschädigt, so dass man die Errichtung des heute noch bestehenden Kirchenbaus unter Leitung des Architekten Don Luciano Oliver beschloss. Dieser Neubau wurde 1854 von Priester Marcos Antón unter der Vorgabe angestoßen, den größten Sakralbau in Asien zu errichten. Er wurde 1858 begonnen und 1865, noch unvollendet, geweiht. Die Fertigstellung der Kirche dauerte bis 1878, die Ausstattung erfolgte unter Leitung des Priesters Agapito Aparicio. 1942 während der Invasion der Philippinen durch das japanische Kaiserreich wurde der kleine Glockenturm zerstört. 1948 erhob Papst Pius XII. die Kirche zur Basilica minor. 1970 wurde die Kirche durch einen Taifun beschädigt und anschließend wieder renoviert. Am 16. Januar 1974 erklärte Präsident Ferdinand Marcos die Kirche zum Nationalen Kulturdenkmal der Philippinen. Siehe auch Andere bedeutende Kirchen auf den Philippinen Cathedral-Basilica of the Immaculate Conception (Kathedrale von Manila) Basílica de San Sebastián in Manila Basilica of the Black Nazarene Basilica of St. Lorenzo Ruiz Basilica of Our Lady of Peñafrancia Basilica of St. Michael the Archangel Santo-Domingo-Kirche Weblinks Vorstellung der Basilika (englisch) Vorstellung der Basilika, beim Erzbistum Lipa PDF-Dokument (englisch)
Basílica de San Martín de Tours (Taal)

La Basílica de San Martín de Tours es una basílica menor en la ciudad de Taal, Batangas en Filipinas.​ Está considerada como la iglesia más grande en las Filipinas y en Asia, con 96 metros (315 pies) de largo y 45 metros (148 pies) de ancho. San Martín de Tours es el santo patrono de Taal, cuya fiesta se celebra cada 11 de noviembre. La ciudad fue fundada por los misioneros agustinos cerca de las orillas del lago Taal en lo que actualmente es San Nicolás, Batangas en 1572. Tres años después, en 1575, la construcción de la iglesia fue comenzada por el padre Diego Espinar. Véase también Iglesia católica en Filipinas Referencias
Batbatan Island

Batbatan Island ist eine Insel der Provinz Antique auf den Philippinen. Sie liegt etwa 27 km vor der Westküste der Insel Panay in der Cuyo East Passage, einem Seegebiet im Norden der Sulusee. Die Insel hat eine Fläche von circa 5 km² und wird von der Stadtgemeinde Culasi aus verwaltet. Die Volksgruppe der Tangay, die die Sprache Cuyonin sprechen, bewohnt die Insel. Bei der Volkszählung 2007 wurden exakt 2300 Einwohner registriert. Die Sitios Tigbao, Bunlao, Kawit, Mag-ayad, Rikudo, Camanga und Batbat bilden zusammen den Barangay Batbatan Island. Die Insel wurde 1580 erstmals erwähnt. Der etwa 10 km langen Küstenlinie sind zahlreiche Korallenriffe und Seegraswiesen vorgelagert. Die Topographie der Insel ist hügelig; zahlreiche Wanderwege, die auch zu den zahlreichen Höhlen führen, durchqueren die Insel. Die Vegetation der Insel wird dominiert von tropischem Regenwald, in dem Affen, Fledermäuse und zahlreiche Vogelarten leben. Wissenschaftlich erforscht wurde die Insel jedoch noch nicht. Die Bewohner verehren die mystische Figur des Lakeng Inggo, der rituell angebetet wird. Eine Fährverbindung zur Insel besteht vom Hafen in Culasi aus, die Fahrzeit dauert ungefähr zwei Stunden. Siehe auch Biodiversität der Philippinen Weblinks Batbatan Island auf der Website von Culasi Einzelnachweise
Basílica de la Caridad (La Unión)

La basílica menor de Nuestra Señora de la Caridad es una basílica católica en Agoo, La Unión, en el país asiático de las Filipinas​ que está dedicada a Nuestra Señora de la Caridad. Es la sede de la parroquia Sta. Mónica, Agoo, La Unión, de la diócesis católica de San Fernando de La Unión. La basílica se encuentra en una diócesis de rito latino de la Iglesia católica en Filipinas, en la arquidiócesis de Nueva Segovia. La iglesia fue fundada y completada en 1578 por frailes franciscanos, Juan Bautista Lucarelli de Pésaro, Italia y Sebastián de San Francisco de Baesa, España. La iglesia original fue construida con materiales autóctonos, nipa y bambú. El Papa Francisco concede un decreto Pontifical de coronacion canonical para la sagrada imagen de la Virgen Augusta en abril de 2024, y el rito de coronacion ser ejecutado el 6 de diciembre de 2024. La iglesia es decreta un basílica menor desde un proclamación titulado "Signum illud Sanctuariumque" desde el Papa Juan Pablo II en año 1982. Véase también Iglesia católica en Filipinas Referencias
Monumento a Magallanes

El Monumento a Magallanes​ o Monumento a Fernando de Magallanes es una gran torre conmemorativa erigida en honor del explorador portugués al servicio de España Fernando de Magallanes en la ciudad de Lapu-Lapu, en la isla filipina de Mactán (Cebú). El monumento fue erigido por el Gobierno de Isabel II hacia 1866, mide 30 metros de altura y se encuentra en el sitio de la isla de Mactán conocido como Punta Engaño. Se cree que el lugar fue el área donde Magallanes murió en la batalla de Mactán en 1521. Véase también Monumento nacional Monumento conmemorativo Monumento a Lapu-Lapu Cruz de Magallanes Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre el Monumento a Magallanes.
Monument à Magellan

Le monument à Magellan est un monument commémorant l'explorateur portugais Fernand de Magellan, érigé sur l'île de Mactan aux Philippines. Caractéristiques Le monument est situé à l'endroit supposé de la mort du navigateur Fernand de Magellan, tué en 1521 lors de la bataille de Mactan. Il occupe un emplacement à une centaine de mètres de la rive, sur la côte nord-est de l'île de Mactan, au large de l'île de Cebu dans les Philippines centrale. Le monument à Magellan est un édifice en pierre, de base carrée et surmonté d'un obélisque terminé par une sphère. Il mesure environ 30 m de hauteur au total. L'édifice est entouré d'un petit parc. À proximité, près de la rive, s'élève le monument à Lapu-Lapu, dédié au chef de l'île dont les forces défirent celles de Magellan. Il ne s'agit pas du seul monument dédié à Fernand de Magellan aux Philippines : sur l'île de Cebu est située la croix de Magellan, plantée par les marins de Magellan lors de son arrivée sur l'île et abritée dans une petite chapelle. Manille possédait également un monument à la mémoire du navigateur, détruit pendant la Seconde Guerre mondiale lors de la bataille de Manille. À la suite du Typhon Rai en décembre 2022, la flèche du monument a chuté. Annexes Liens internes Monument à Lapu-Lapu (en) Croix de Magellan Bataille de Mactan Fernand de Magellan Références Portail des Philippines Portail de l’architecture et de l’urbanisme
ГЕС Агус VII

ГЕС Агус VII — гідроелектростанція на Філіппінах на острові Мінданао. Знаходячись після ГЕС Агус VI, становить нижній ступінь каскаду на річці Агус, яка дренує озеро Ланао та на північному узбережжі острова впадає до затоки Іліган внутрішнього моря Бохоль (моря Мінданао). У межах проєкту річку перекрили бетонною гравітаційною греблею висотою 37,5 метра та довжиною 174 метри. Вона спрямовує ресурс у тунель, прокладений по лівобережжю до розташованого за 0,2 км машинного залу. У системі також працює запобіжний балансувальний резервуар баштового типу. Основне обладнання станції становлять дві турбіни потужністю по 27 МВт, які при напорі у 38 метрів забезпечують виробництво 274 млн кВт·год електроенергії на рік. Відпрацьована вода по відвідному каналу довжиною 0,15 км повертається у річку менш ніж за пів кілометра від її устя. Видача продукції відбувається по ЛЕП, розрахованій на роботу під напругою 138 кВ. Примітки
Cementerio de los Veteranos de Clark

El cementerio de los Veteranos de Clark​ se encuentra en la zona del puerto libre de Clark, en el país asiático de las Filipinas. El cementerio es el lugar de sepultura de miles de veteranos, principalmente estadounidenses y scouts filipinos que sirvieron en el ejército de Estados Unidos, y que murieron en conflictos que no incluyan la Segunda Guerra Mundial o en bases militares en las Filipinas. Los orígenes del cementerio de los Veteranos de Clark se remontan a 1900 después de la conclusión de la guerra hispano-estadounidense. Como resultado de la guerra, los Estados Unidos tomaron las Filipinas de España y establecieron una serie de puestos del Ejército de Estados Unidos en todas las islas. Estas incluyen una base militar grande en Manila llamada fuerte William McKinley y una aún más grande base de Caballería de EE. UU. 50 millas al norte de Manila llamada fuerte Stotsenburg (ahora Clark). Véase también Cementerios de Managua Cementerio Virgen María del Rosario (Itagüí) Cementerio y monumento estadounidense de Luxemburgo Cementerio y monumento estadounidense de Manila Referencias
Biak-na-Bato-Nationalpark

i3i6 Der Biak-na-Bato-Nationalpark liegt in der Provinz Bulacan auf der Insel Luzon in den Philippinen. Der Nationalpark wurde 1982 auf einer Fläche von 21,12 km² um die Bahay Paniki Höhle, Aguinaldo Höhle, Madlum Höhle, Tanggapan Höhle und die Tilandong-Wasserfälle etabliert. Der Nationalpark liegt auf dem Gebiet der Gemeinden San Miguel, San Ildefonso und Doña Remedios Trinidad. Der Tourismus ist gut entwickelt, beschränkt sich aber auf die Höhlen im Nationalpark. Die Höhlen im Biak-na-Bato National Park haben für die Philippinen eine große historische Bedeutung, hier wurde 1897 die Republic of Biak-na-Bato (Republik von Biak-na-Bato) von General Emilio Aguinaldo und Pedro Paterno während der philippinischen Revolution ausgerufen. Siehe auch Biodiversität der Philippinen Nationalparks auf den Philippinen Quelle Der Nationalpark auf Showcaves.com Provinz Bulacan: Ecological Sites Biak-na-Bato-Nationalpark in der World Database on Protected Areas (englisch)
Parque nacional de Biak-na-Bato

El Parque nacional de Biak-na-Bato es un área protegida de las Filipinas situada casi en su totalidad dentro del Barangay Biak-na-Bato en San Miguel, Bulacan, de donde se deriva su nombre. El parque se extiende también a los municipios cercanos de San Ildefonso y doña Remedios Trinidad con una superficie total de 2.117 hectáreas.​ Fue declarado parque nacional en 1937 por el presidente Manuel Luis Quezón en virtud de su asociación con la historia y la ubicación de la República de Biak-na-Bato. Véase también Geografía de Filipinas Anexo:Patrimonio de la Humanidad en Filipinas Referencias
Park Narodowy Biak-na-Bato

Park Narodowy Biak-na-Bato – park narodowy położony na Filipinach, w regionie Luzon Środkowy, w prowincji Bulacan, na wyspie Luzon. Zajmuje powierzchnię 2117 ha. Jest to obszar chroniony w ramach Krajowego Zintegrowanego Systemu Obszarów Chronionych (NIPAS), który został ogłoszony przez prezydenta Filipin, Manuela Luisa Quezona, dnia 16 listopada 1937 roku w Proclamation No. 223. Położenie Park znajduje się 12 km od miejscowości San Miguel de Mayumo, na północ od Manili. Obejmuje południową krawędź pasma górskiego Sierra Madre oraz górską dolinę rzeki Balaong. Etymologia Nazwa Biak-na-Bato oznacza w języku filipińskim „podzielone głazy”. Słowa te odnoszą się do formacji skalnych, które występują na terenie parku. Historia W jaskini Aguinaldo swoje schronienie miał przywódca Filipińczyków, Emilio Aguinaldo, podczas powstania przeciwko Hiszpanom. Flora i fauna Na terenie parku zaobserwowano duża różnorodność biologiczną roślin. Wśród flory dominują ślazowce z rodziny dwuskrzydlcowatych (Dipterocarpaceae). W jaskini Paniquie zaobserwowano nietoperze, natomiast w jaskini Cuarto-cuarto zarejestrowano ptaki zwane Nido. Na terenie parku widziano jastrzębie, a także żółwie z rodzaju Terrapene, które pierwszy raz odnotowano w 1960 roku. Przyroda nieożywiona Szacuje się, że na terenie parku występuje około 100 jaskiń. W wielu z nich zaobserwowano stalaktyty oraz różne formacje skalne. Występują tu także wodospady, a wśród nich Tilandong Falls. Turystyka Na terenie parku wytyczono szlaki turystyczne umożliwiające zwiedzanie jaskiń. Zagrożenia Poważnym zagrożenie dla funkcjonowania parku są kopalnie. Działalność wydobywcza zostały zgłoszona w granicach istniejącego parku. Działalność rolnicza sprawia problemy we wschodniej części parku. Przypisy
Bicol Natural Park

i3i6 Das Bicol Natural Park liegt in der Bicol Region, auf der Insel Luzon, Philippinen. Es wurde am 29. Dezember 2000 auf einer Fläche von 5201 Hektar in der Provinz Camarines Norte und Camarines Sur auf dem Gemeindegebiet von Basud, Daet, Sipocot und Lupi etabliert und wurde nach den Richtlinien des NIPAS-Gesetzes 7586 eingerichtet. Ursprünglich wurde der Naturpark als Bicol National Park 1934 gegründet. Das Naturschutzgebiet liegt ca. 350 km südöstlich von Manila entfernt und wird vom Maharlika Highway durchquert. Es umfasst größere Regenwaldbestände in den Provinzen, die ca. 792 Hektar im Naturschutzgebiet umfassen, am Fuße des Mount Kulasi. Der Naturpark liegt in einer flachhügeligen Landschaft und umfasst das Lupi-Libmonan-Sipocot Watershed. Das Klima in dem Gebiet ist tropisch schwülwarm ohne eine ausgeprägte Trockenperiode, die trockensten Monate sind von November bis April. Der Naturschutzgebiet beherbergt ein weites Spektrum der Flora und Fauna der Philippinen. An den flacheren Berghängen stehen intensive Flachlandregenwälder, die jedoch einer starken forstwirtschaftlichen Nutzung unterlagen. Andere Flächen im Naturpark werden landwirtschaftlich genutzt. Von der Avifauna sind Beobachtungen der Blutschwingen-Fruchttaube (Ptilinopus marchei) und des Goldfischers (Ceyx melanurus) bekannt. Siehe auch Biodiversität der Philippinen Quellen BirdLife International: Mount Kulasi. Abgerufen am 17. Januar 2022. Das Naturschutzgebiet auf der Seite des PAWB (Protected Areas and Wildlife Bureau)