NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Chocolate Hills

De Chocolate Hills zijn de belangrijkste bezienswaardigheden op het Filipijnse eiland Bohol. Midden op een vrijwel vlak plateau verrijzen in een gebied van meer dan 50 vierkante kilometer 1.268 vrijwel gelijke kegelvormige heuvels van circa 30 tot 50 meter hoog. Ze zijn grotendeels begroeid met gras dat tijdens het droge jaargetijde een bruine tint krijgt. De heuvels doen dan enigszins denken aan reusachtige chocoladebergen. Geologie Dit bijzondere geologische verschijnsel is ontstaan door de verwering van kalksteen en erosieverschijnselen. De heuvels zijn een vorm van tropische kegelkarst. Hierbij zijn de karstverschijnselen veel verder voortgeschreden dan in een landschap dat wordt gekenmerkt door karstdepressies als dolines en poljes. De lokale mythe is dat twee reuzen dagen tegen elkaar hebben gevochten met stenen en zand. Romantischer is het verhaal van Arogo, een sterke en jonge reus die verliefd werd op het meisje Aloya. Toen Aloya doodging in de handpalm van de reus, veranderden zijn tranen in de heuvels. Nationaal Monument In 1988 werden de Chocolate Hills uitgeroepen tot Nationaal Geologisch Monument door de Filipijnse regering. Referentie Urich, Peter B., Day, Michael J. & Lynagh, Fiona, (2001). Policy and practice in karst landscape protection: Bohol, the Philippines. The Geographical Journal 167(4), 305-323. Externe link Website over Chocolate Hills
Wzgórza Czekoladowe

Wzgórza Czekoladowe – pasmo wzgórz wznoszących się na filipińskiej wyspie Bohol należącej do archipelagu Visayan. Nazwę swą wzgórza zawdzięczają kolorowi, jaki przyjmują w okresie suchej pory, trwającej od lutego do maja. Intensywnie operujące w tym okresie słońce powoduje szybkie wysychanie cienkiej warstwy gleby i porastającej wzgórza trawy, która zmienia swe zabarwienie na kolor czekoladowy. Wzgórza, zbudowane z wapienia, powstały na skutek wietrzenia skał przez okres wielu milionów lat. Wszystkie mają formy stożków bądź półkulistych pagórków, stojących w grupach. Porośnięte są szorstką trawą, gdzieniegdzie przedzielane małymi krzewami lub drzewkami. Na całym obszarze znajduje się 1268 regularnych kopców, osiągających wysokość od 30 do 100 metrów wysokości. Brak na tym terenie jaskiń, zwykle powstających w takich warunkach. Historia powstania wzgórz wiąże się z miejscową legendą, w której to w wyniku walki dwóch zwaśnionych ze sobą olbrzymów rzucało w siebie skałami. W innej legendzie olbrzym Arogo zakochał się w śmiertelniczce, dziewczynie o imieniu Aloya porywając ją do siebie. Ona odrzucała jego zaloty i w krótkim czasie zachorowała, po czym umarła. Zrozpaczony Arogo płakał za nią, a z kapiących łez utworzyły się wzgórza. Bibliografia Cudowny Świat/Najpiękniejsze zakątki i krajobrazy, Przegląd Readers's Digest, Warszawa 2000, ISBN 83-88243-10-1
Colinas do Chocolate

As colinas do Chocolate se localizam na ilha Bohol, nas Filipinas. São 1.268 montanhas em formas cônicas com tamanhos parecidos que ocupam uma área de 50 km². A origem dessa inusitada formação geológica é incerta. Especialistas se dividem em duas opiniões: as colinas foram moldadas pela ação dos ventos durante milhões de anos ou seriam fruto de um fenômeno vulcânico sub-oceânico. Existem também várias lendas para explicar a formação do local. Uma delas conta que os cones são, na verdade, lágrimas secas de um gigante imortal chamado Arogo, que foram derramadas por causa da morte de sua amada. As colinas do Chocolate são a atração turística mais popular da ilha Bohol e estão na lista de negociações para se tornar um membro da lista da UNESCO de Patrimônios da Humanidade, devido a seu valor estético e geológico único em todo o mundo. Referências Ligações externas «Blog Silence»
Шоколадные холмы

Шоколадные холмы — геологическое образование в филиппинской провинции Бохоль. На площади в 50 квадратных километров расположено, по разным источникам, от 1260 до 1776 холмов. Холмы покрыты зелёной травой, которая во время сухого сезона меняет свой цвет на коричневый, — отсюда и происходит название холмов. Шоколадные холмы являются туристической достопримечательностью Бохоля. Они изображены на флаге и гербе провинции, символизируя изобилие в ней природных достопримечательностей. Также холмы находятся в списке важнейших объектов туристического направления на Филиппинах; они объявлены третьим по значению геологическим памятником в стране и предложены к включению в список Всемирного наследия ЮНЕСКО. Примечания
Čokoladna brda

Čokoladna brda je geološka formacija u Filipinima. Postoje najmanje 1.260 brda, ali postoji mnogo manjih brda njih 1.776 na površini od 50 kvadratnih kilometara. Brda su obrasla zelenom travom koja se tokom sušne sezone osuši, pa brda poprime boju čokolade. Čokoladna brda su poznata turistička atrakcija u provinciji Bohol. Ona se nalaze na zastavi i grbu provincije i simbolizuju obilje prirodnih atrakcija u provinciji. Predložena su za uključivanje na listu svetske baštine UNESCO-a. Vrste trava Vegetacijom brda dominiraju trave kao što su Imperata cylindrica i Saccharum spontaneum. Nekoliko ih je prekriveno glavočikama i papratima. Između brda je ravna zemlja na kojoj se uzgaja pirinač i drugi usevi. Međutim, prirodnoj vegetaciji sada prete kamenolomi. Reljef Čokoladna brda su konusna krška brda slična onima koja se nalaze u vapnenačkim regijama u Sloveniji, Hrvatskoj, severnom Portoriku i Kubi. Reference Spoljašnje veze UNESCO
Chokladkullarna

Chokladkullarna (Chocolate Hills) på den filippinska ön Bohol är ett udda geologiskt fenomen med över 1 000 nästan likadana toppiga runda kullar av kalksten. Kullarna är en välkänd turistattraktion och har föreslagits som världsarv. De kallas chokladkullar för att den magra växtligheten på kullarna blir chokladfärgad under torrperioden. Det är inte klarlagt exakt hur kullarna har uppstått. Geologer har ett antal olika hypoteser, som åberopar allt från erosion till explosiva vulkanutbrott. Det finns även lokala legender om kullarnas ursprung. Enligt en legend handlar det om jättar som kastat sten på varann och enligt en annan utgör kullarna avföring från en gigantisk vattenbuffel. Den 15 oktober 2013 drabbades Bohol av en stor jordbävning som bland annat förstörde utsiktsplatsen och raserade en av kullarna. De filippinska myndigheterna har anslagit 200 miljoner peso till reparationer och bättre faciliteter. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Chokladkullarna.
Шоколадні пагорби

Шоколадні Пагорби — пасма пагорбів на філіппінському острові Бохол. Отримали свою назву від кольору пагорбів під час сухого сезону з лютого по травень. Пекуче в цей період сонце змінює колір трави на колір шоколаду. Вчені розходяться в думках з приводу походження шоколадних пагорбів. Одні з них стверджують, що височини є залишками вулканічної діяльності, що вкриті вапняною корою. Інші вважають, що пагорби утворилися в результаті підйому коралових покладів при впливі води і вивітрюванні ґрунту. За іншою версією, пагорби знаходяться на місці стародавнього океану, дно якого під дією ерозії після відступу води перетворилося на утворення конічної форми. На терені площею 50 км² близько 1268 сопок, 30 — 100 м заввишки. Одним з курйозів є повна відсутність печер у цьому районі, що як правило, формуються в таких умовах. Примітки Посилання UNESCO World Heritage: Chocolate Hills Natural Monument [Архівовано 29 квітня 2014 у Wayback Machine.] First Philippine National Report on the Convention on Biological Diversity, 1998 Chocolate Hills, Bohol [Архівовано 4 червня 2011 у Wayback Machine.]
Q

La Q és la dissetena lletra de l'alfabet català i tretzena de les consonants. El seu nom és cu. Fonètica En català aquesta consonant va seguida de la vocal u. Representa el so /k/ davant de /e/ (que, queixal, alqueria, aqueu...) o /i/ (qui, quist, alquímia, aquí...). En canvi si la segueixen les vocals a o o el dígraf qu es pronuncia /kw/ (quasi, quatre, quàsar, quòrum, aquós...). Per a /kw/ davant de /e/ o /i/ es posa una dièresi damunt de la u (qüestió, aqüicultor, aqüífug...). El motiu d'aquestes ortografies i normes és una convenció tradicional. En català antic a vegades s'utilitzava el dígraf qu davant d'altres mots (quauall per contres de cavall). Significats de Q Bioquímica: en majúscula és el símbol de la glutamina. Ciència-ficció: Un dels personatges de Star Trek amb poders omnipotents. Entreteniment: Designa la reina en la baralla de cartes francesa Física: Símbol de la càrrega magnètica. També a la física quàntica de partícules és la càrrega elèctrica. Matemàtiques: En majúscula i negreta (Q) representa als nombres racionals.Pot ser abreviatura de quilogram o de quintar). Símbol: Una Q sol desginar qualitat, per això apareix a molts logotips. Respresenta la conjunció completiva "que" en taquigrafia (tot i que avui dia s'està substituent per K) Viccionari
Q

Q je 17. písmeno latinské abecedy, vzniklo z řeckého Koppa. V angličtině je Q zkratkou pro question = otázka, což se používá v termínech jako FAQ (často kladené otázky) či Q&A (otázky a odpovědi). V soustavě SI je q (z francouzského quintal) značka metrického centu (100 kg). V biblistice označuje Q sbírku logií Q. V biochemii je Q symbol pro aminokyselinu glutamin. V elektrotechnice je Q označení pro kvalitu rezonančního systému, např. filtru. Ve financích byla Q první česká digitální měna. Ve fyzice Q je označení pro teplo. Q je označení pro elektrický náboj. V kartách je Q označení pro královnu (svrška). V kinematografii Q je krycí jméno postavy ze série o Jamesi Bondovi. Q (Star Trek) je jméno postavy a rasy ze sci-fi série Star Trek. Q je queer magazín České televize. V lékařství je Q jméno choroby – viz Q-horečka. V lingvistice je Q název pro neznělou uvulární plozivu. V literatuře Q (časopis) je britský hudební časopis Q je název historické novely od Luthera Blissetta. Q je pseudonym spisovatele Arthura Quiller-Couche. Q je jméno hlavní postavy čínské novely Skutečný příběh Ah Q spisovatele Lu Xuna. V matematice je ℚ označení množiny racionálních čísel. Q je mezinárodní poznávací značka Kataru. Ve vojenství je Q označení protiponorkových lodí z 1. a 2. světové války – viz Q (loď). Související články Ԛ (zastaralé písmeno neslovanské varianty cyrilice) Viz též rozcestník Q kód. Externí odkazy Galerie Q na Wikimedia Commons Obrázky, zvuky či videa k tématu Q na Wikimedia Commons
Q

For alternative betydninger, se Q (flertydig). (Se også artikler, som begynder med Q) Q, q er det syttende bogstav i det latinske alfabet og i det danske alfabet.. Den tilhører gruppen vi kalder konsonanter. I Tyrkiet har Q (i lighed med X og W) været forbudt, fordi bogstaverne anvendes i kurdisk. Disse bogstaver forekommer imidlertid i engelske ord, der hyppigt bruges internationalt, såsom show; og præsident Erdoğan lovede derfor i 2013 at tillade dem. Den danske sprogforsker Rasmus Rask anbefalede i et skrift fra 1830'erne ikke q i det danske sprog: På grønlandsk anvendes q til den specielle kra lyd, der i ældre tid blev skrevet med det specielle bogstav ĸ. Andre betydninger Tegnet Q har mange betydninger: Romertal for 500 (almindeligere er D). Q er indenfor elektronikken betegnelsen for en svingningskreds' godhed. Q er navnet på et månedsblad. Q var partibogstavet for Kristeligt Folkeparti (nu: K – Kristendemokraterne). Q (efter tysk Quelle, kilde, Q-kilden) : "Tokildehypotesen" blev første gang fremsat af den tyske teolog Christian Hermann Weisse i 1838. Hypotesen går ud på, at der ligger to kilder til grund for Mattæusevangeliet og Lukasevangeliet. Den ene er Markusevangeliet, mens den anden kilde er en (tabt) talekilde/logiakilde, der fik den internationalt accepterede betegnelse Q (efter tysk Quelle). Q er tegnet for kvinder. Q er tegnet for de rationale tal. Referencer Eksterne henvisninger
Q

La q (en mayúscula Q, nombre cu, plural cus) es la decimoctava letra y la decimocuarta consonante del alfabeto español, y la decimoséptima letra del alfabeto latino básico. Se usa principalmente ante las vocales e o i, mediante la interposición de una u, que normalmente es muda. Historia Se corresponde con la letra Q del alfabeto latino que proviene de la letra qof fenicia. Su origen parece remontarse al antiguo signo nahas, que representaba una serpiente de gran porte. Hasta su desaparición, en el siglo I, las primeras minúsculas, las unciales y las semiunciales clásicas tuvieron formas mayúsculas. Uso fonético La q española, al igual que la francesa, representa un fonema oclusivo velar sordo idéntico a la k delante de las vocales "e" o "i", interponiendo una "u" muda: que y qui. Sin embargo, en otros idiomas se pronuncia la «u» que sigue a la letra q. De hecho, en la mayoría de las lenguas europeas esta letra q se usa para las sílabas "cua", "cue", "cui", "cuo" y en pocos idiomas "cu". Ejemplos: "aqua" en latín, "cinquanta" en italiano, "squid" en inglés, "quale" en Ido. En el caso del portugués y catalán se pronuncia la letra u en qua y quo , y en catalán se utiliza la diéresis en qüe y qüi para que haga la misma función en güe y güi en palabras como "freqüència", lo mismo también ocurria en el portugués, en palabras como "qüinqüênio", pero ya no se usa la diéresis desde 2016, y actualmente no se puede distinguir una u muda de una u que se pronuncia en el portugués en que y qui. Aunque hay otros tantos idiomas en los que la u es muda, como por ejemplo en francés en el cual, por ejemplo, la u de quatre lo es. Representa la oclusiva uvular sorda en el Alfabeto Fonético Internacional. En los idiomas quechua, aimara, azerí y uzbeko, así como en la romanización del náhuatl clásico y del inuktitut, entre otros, también representa la oclusiva uvular sorda. En tártaro representa la oclusiva velar sonora. En latín el dígrafo ⟨qu⟩ representa una oclusiva velar sorda labializada [kʷ]. En pinyin representa una africada palatal sorda aspirada [tɕʰ]. En albanés representa una oclusiva palatal sorda [c]. En el idioma turco En el idioma turco, la Q no existe al igual que las letras W y X, ya que no es una necesidad en el idioma, como en la mayoría de las lenguas túrquicas.​ Representaciones alternativas En alfabeto fonético aeronáutico, se le asigna la palabra Quebec. En código Morse es: --·- Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Q. Wikcionario tiene definiciones y otra información sobre q. Diccionariosdigitales: letra Q Archivado el 4 de julio de 2007 en Wayback Machine.
Q

Q je 17. slovo latinske abecede silabičkoga imena kve ili ku. Koristi se i u abecedama romanskih i germanskih jezika (često uz u kao digram qu) kao npr. u engleskom, francuskom ili njemačkom. Znači i: Q {\displaystyle \mathbb {Q} } - oznaka za skup racionalnih brojeva kratica u rimskim zapisima za Quintis ili Quintus (Kvint) međunarodnu automobilsku oznaku za Katar (Qatar) simbol za gvatemalski quetzal simbol za označavanje količine električnog naboja simbol za skup (logičkih) stanja u teoriji automata znak za toplinu Povijest Izvori
Q

A Q a latin ábécé 17., a magyar ábécé 29. betűje. Számítógépes használatban az ASCII kódjai: nagybetű – 81, kisbetű – 113. Hangértéke Eredetileg, a régi latin nyelvben a veláris vagy mély k hangot jelölte, amelyet o és u előtt ejtettek (s máig használják az eredetileg nem latin betűs nyelvek ezen hangjának jelölésére, illetve átírására), később már csak u előtt írták a ku vagy kw (k és félhangzós u) hangcsoport jelölésére. Ez utóbbi minőségben vette át a legtöbb nyelv. A qu a magyarban csak idegen szavakban használatos a magyarosított kv hangértékkel. A qu az újlatin nyelvek közül az olaszban mindig, a portugálban és a katalánban általában csak a, o előtt, a [kw] hangot jelöli (a portugálban és a katalánban e, i előtt általában csak k-t); a spanyolban csak a que, qui csoportokban használják, amelyek kiejtése ke, ki (más esetben a [kw] hangot ma már cu-val írják át); a franciában minden helyzetben k-nak ejtik. A q az albánban – a fentiektől eltérően – a magyar ty hangot jelöli. Jelentése Fizika q: a mennyiség jele q: a mázsa jele Q: az ionizáló sugárzás relatív biológiai hatékonyságának jele sugárdózis vizsgálatakor Q: az elektromos töltés jele Q: a Hő vagy hőmennyiség jele Kémia Q: a fehérjékben a szén oldalláncokat jelöli Közgazdaságtan q, Q: a – megtermelt, elfogyasztott, piacon lévő – mennyiség jele Matematika Q: a racionális számok halmazának jele, általában a szárát megvastagítva használják (ℚ). A Q* pedig az irracionális számok halmazának a jele. Egyéb Q: a vízhozam jele Q: Katar nemzetközi autójelzése Q: A Jézus mondásait tartalmazó 1. századi (feltételezett) gyűjtemény elnevezése Q-val kezdődő betűkapcsolatok a magyar nyelvben csak külföldi eredetű szavak elején fordulnak elő.
Q

Q maiuscola o q minuscola è la quindicesima lettera dell'alfabeto italiano e la diciassettesima dell'alfabeto latino. In italiano il suo nome esteso è cu o qu. /q/ rappresenta anche una consonante occlusiva uvulare sorda nell'alfabeto fonetico internazionale. Storia La lettera Q deriva dalla lettera dell'alfabeto greco Qoppa (maiuscolo Ϙ, minuscolo ϙ) (poi caduta in disuso in greco e usata solo come segno numerico per 90), tramite una variante usata dagli Etruschi e dagli abitanti della Magna Grecia. A sua volta la qoppa derivava dalla lettera fenicia qof, che ha dato origine anche alla qof ebraica e alla qāf araba. La lettera Q nell'ortografia dell'italiano La lettera Q nelle parole italiane è sempre accompagnata dalla lettera U nella sequenza grafematica fissa QU + vocale, la pronuncia è sempre /kw + vocale/; dove la Q rappresenta il fonema [k] e la U il fonema semivocalico [w]. Le sequenze cqu e qqu (quest'ultima esclusivamente in soqquadro, beqquadro, e derivati) rappresentano il suono /kkw/. Essendo il valore fonologico della Q lo stesso della lettera C quando seguita da U, essa viene definita da Luca Serianni un grafema "sovrabbondante", almeno per quanto riguarda l'ortografia italiana; e sempre tale identità di valore fonetico può creare a volte difficoltà nella scrittura della corretta grafia di una parola, non essendoci regole che permettano la predicibilità dell'uno o dell'altro grafema. Per quanto riguarda le parole come cuore, cuoio, scuola, l'uso della lettera c è dovuto a ragioni etimologiche, in quanto queste parole derivano da termini latini privi della lettera u dopo il suono /k/, quindi in origine non richiedevano la lettera q e oggi mantengono queste caratteristiche; cuore, per esempio era cor, cuoio era corium e scuola era schola. Solitamente in italiano il raddoppiamento della q avviene anteponendovi una c, come nel vocabolo acqua e nei suoi derivati. Eccezioni sono taccuino, che deriva dall'arabo taquîm e soqquadro, la quale è l'unica parola italiana con due Q di seguito (oltre a beqquadro che è una variante rara di bequadro) e deriva dalla locuzione sotto squadro. Per motivi di tradizione cancelleresca locale non segue le comuni regole ortografiche sul raddoppiamento il raro cognome di origine veneta Scquizzato, variante del cognome Squizzato dalla grafia regolare. Curiosità La Q è, insieme alla J, una delle due uniche lettere che non compaiono nella tavola periodica degli elementi. È comparsa temporaneamente a indicare l'ununquadio, elemento transuranico sintetico con il simbolo Uuq, per poi essere modificato dalla IUPAC in Flerovio. Note Altri progetti Wikiquote contiene citazioni di o su Q Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Q Collegamenti esterni Q, in Treccani.it – Vocabolario Treccani on line, Roma, Istituto dell'Enciclopedia Italiana.
Q (letter)

De letter Q is de zeventiende letter van het moderne Latijnse alfabet. Ontwikkeling De klank van de Semitische letter Qôp was de stemloze uvulaire plosief /q/ (met de tong tegen de uvula of huig), een veelvoorkomende klank in de Semitische talen, maar afwezig in Indo-Europese talen. In het Internationaal Fonetische Alfabet (IPA) wordt eveneens het teken [q] gebruik voor deze klank. De vorm van de letter is wellicht afgeleid van qaw, een streng wol, en mogelijk gebaseerd op een Egyptische hiëroglief. In het Grieks werd deze letter de Qoppa (Ϙ, ϙ), die verscheidene plofklanken kon voorstellen, waaronder /kw/ en /kwh/. Als een gevolg van latere klankverschuivingen veranderden deze klanken in het Grieks in respectievelijk /p/ en /ph/. Mogelijk werd daarom de Qoppa omgevormd tot twee verschillende tekens: de Qoppa (ook wel koppa), alleen nog gebruikt als een cijfer dat stond voor het getal negentig (90), en de letter Phi (Φ, φ) die een weergave was van de zuigende klank /ph/ en eveneens als cijfer diende (voor het getal 500). In modern Grieks wordt de phi uitgesproken als de letter F in het Nederlands. Overigens zijn niet alle wetenschappers ervan overtuigd dat Q en Phi een relatie met elkaar hebben. De Etrusken gebruikten de Q alleen samen met de letter V voor de weergave van de tweeklank /kw/. De Romeinen namen dit over in het Latijnse alfabet. Uitspraak en toepassing in moderne talen In veel moderne talen wordt de Q net als in het Latijn standaard gevolgd door een U. Samen worden ze als 'kw' uitgesproken. In het Frans en Spaans wordt die u niet uitgesproken en klinkt de combinatie qu dus als k. In het Azerbeidzjaans, het Oezbeeks en het Tataars wordt de Q identiek uitgesproken als de Semitische Q. De Q is de minst voorkomende letter in het Nederlands, en komt uitsluitend voor in leenwoorden, vooral uit het Latijn, Frans of Engels en dan dus gevolgd door een u. Een uitzonderlijk geval van een q zonder u vormt het woord qat, overgenomen uit het Arabisch. Telefoonalfabet In het internationale spellingsalfabet wordt de Q weergegeven door middel van de naam Quebec. In het Nederlands telefoonalfabet wordt de Q weergegeven door middel van het woord Quotiënt (verouderd: Querinus).
Q

Q (minuskuła: q) (ku) – siedemnasta litera alfabetu łacińskiego (pochodzi od greckiej litery koppa). W językach europejskich prawie zawsze występuje w połączeniu qu, oznaczającym dźwięk [kf], [kw] lub [kv]. W transliteracji języka arabskiego oznacza [q] (w oryginalnej pisowni ﻕ), w języku maltańskim – zwarcie krtaniowe, w języku polskim występuje tylko w zapożyczeniach. Prawdopodobnie była używana w języku polskim w XVI wieku do zapisywania połączeń [kv] w wyrazach rodzimych. W utworze „Nowy karakter polski” Jana Januszowskiego z 1594 Jan Kochanowski opisał literę Q następująco Q, rzadko, albo nigdy nie używamy, jako: kwaśny, abo quaśny, natomiast Łukasz Górnicki My nie używamy Polacy, chyba by kto Mosquę tak chciał pisać. Inne reprezentacje litery Q Zobacz też źródło Q Przypisy
Q

A letra Q (quê) é a décima sétima letra do alfabeto latino e a décima quarta consoante. Na maioria das línguas que utilizam este alfabeto, incluindo o português, o Q é quase invariavelmente seguido pela vogal U, formando um dígrafo ou uma sequência vocálica que precede outra vogal. História A letra Q tem sua origem no caractere fenício Qoph, que representava o som de uma consoante oclusiva uvular surda. No alfabeto fenício, o glifo provavelmente retratava o fundo de uma cabeça e o pescoço, ou possivelmente o fundo de uma agulha. Os gregos adaptaram o sinal como koppa (Ϙ), utilizando-o para representar o som /k/ antes de vogais posteriores (/o/, /u/). Com o tempo, o koppa tornou-se redundante em relação ao kappa (K) e foi removido do alfabeto grego padrão, sobrevivendo apenas como um símbolo numérico. Os etruscos herdaram o uso do koppa e o transmitiram aos romanos. No latim arcaico, utilizava-se o C antes de E e I, o K antes de A e o Q antes de V (o atual U). Gradualmente, o C substituiu o K na maioria das funções, mas o Q foi preservado exclusivamente para formar o grupo QU, representando o som labiovelar /kw/, uma característica fonológica importante do latim que se perpetuou nas línguas românicas. Durante a Idade Média, o formato da letra evoluiu na escrita minúscula carolíngia para a forma atual, com uma haste descendente, para se diferenciar de outras letras circulares como o o e o a. Fonética e códigos Representa a consoante oclusiva velar surda. Designa o mesmo som de "C" e "K" e só pode ser seguida da letra U. Significados Fonte Q (Quelle), supostamente uma origem do texto bíblico em canalização, Q marca as torneiras de água quente Q {\displaystyle \mathbb {Q} } designa o conjunto dos números racionais. nas cartas(baralho) tem o nome de dama Referências