NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Писак

Писак (на испански: Pisac) е перуанско село и забележителен археологически резерват в Свещената долина на река Урубамба в Андите. Селото е добре известено със своя пазар, ставащ всяка неделя, вторник и четвъртък – събитие, което привлича много местни хора и туристи от близкия Куско, но истинската забележителност е внушителният комплекс на инките, който е не по-малко забележителен от близкия Мачу Пикчу и е доста по-ранен от него. Един от символите на сегашния град е голямото дърво, което расте в средата на централния пазарен площад. В близост до селото има и светилище до което всеки септември идват много поклонници. Районът естествено е най-известен с руините на инките, които се намират на върха на хълма, на входа към долината. По билото руините са разделени в четири групи: Писака, Интиуатана, Калакаса и Кинчиракай. Групата Интиуатана включва Храма на Слънцето, бани, олтари, чешми и церемониалната платформа от оголена вулканична скала с издълбани в нея ниши на Слънцето (Инти). Ъглите на основата ѝ предполагат, че тя служи за определяне на промените на сезоните. Калакаса, изградена върху естествена скална основа с изглед към долината, е известена като цитаделата. Инките са изградили земеделски тераси по стръмния склон, които са все още в употреба и днес. Те са създали терасите с насипване на по-богат горен почвен слой донесен на ръка от по-ниската долина. Терасите са позволили производството на хранителни продукти да е повече, отколкото обикновено би било възможно на тази надморска височина, което е обогатило местните общности. Тесните редове на терасите под цитаделата се смята, че представляват рисунка на крило на яребица (pisaca), от което и селото и руините получават своето име. С военни, религиозни и селскостопански структури, обектът е съчетавал тази тройна фунция. Изследователите вярват, че Писак защитава южния вход на Свещената долина на Уробамба, докато Чокекирао защитава западния вход, както крепостта Олантайтамбо северната част. Инките от Писак контролират маршрута, който е свързвал империята с границата на тропическите гори. Според ученият Ким Макуайри, царят Пачакути издига голям брой имения-крепости, за да отпразнува победите си над другите племена. Такъв е и Писак (за победа над Чия), Олантайтамбо (за победа над барабаните) и Мачу Пикчу (за победа в долината Вилкабамба). Други историци предполагат, че крепостта е създадена, за да защитава Куско от евентуални атаки на народи от Андите. Не е известно кога инките са построили Писак. Тъй като не изглежда да са били обитавани от прединкска цивилизация, най-вероятно той е построен не по-рано от 1440 г. Испанският завоевател Франсиско Писаро унищожава Писак в началото на 1530 година. Съвременното селище е построено в долината, от вицекраля Франциско де Толедо в 1570 година.
Písac

Písac oder Pisaq ist eine Stadt und frühere Bergfeste der Inka in Südzentral-Peru, die etwa 33 Kilometer von Cusco entfernt ist. Sie liegt im Valle Sagrado („Heiliges Tal der Inka“) am rechten Flussufer des Rio Urubamba. 2017 zählte Písac 3718 Einwohner. Der heilige Bezirk Der Stadtkern von Písac besteht aus zwei Teilen. Die eigentliche Stadt Písac ist der eine Teil, der andere ist der heilige Bezirk. Eine lange Treppe führt hier von den Häusern zum höchsten Plateau hinauf. Dort, in der Mitte des Tempelbereichs, liegt der Intihuatana, ein mächtiger Felsbrocken, von dem die Inka glaubten, an ihm sei die Sonne angebunden. Bilder Weblinks 12 Fotos von Pisac Artikel über Pisac (auf Englisch) Einzelnachweise
Písac (Perú)

Písac es una localidad peruana ubicada en la departamento de Cusco, provincia de Calca, distrito de Písac. Es asimismo capital del distrito de Písac. Se encuentra a 30 kilómetros de la ciudad del Cusco a una altitud de 2966 m s. n. m. La localidad es conocida por su feria de artesanías.​ En lo alto la montaña se encuentra el parque arqueológico de Písac construidos entre los siglos X y XI.​ Clima Véase también Provincia de Calca Anexo:Zonas Monumentales de Perú Referencias
Písac

Le village de Písac ou P'isaq est le chef-lieu du district de Pisac dans la province de Calca, Région de Cuzco au Pérou. Le village est situé à 2 972 m d'altitude et à 33 km de Cuzco, la capitale régionale. Le district a une superficie de 148,25 km2 et sa population était estimée à 9 796 habitants en 2002. On y accède par la vallée du Vilcanota au sud-ouest du district. Le district occupe un bassin versant adossé à la cordillère Urubamba. Le village est connu pour ses marchés du dimanche, mardi et jeudi qui attirent nombre de touristes venus de Cuzco. La place centrale est dominée par un grand arbre appelé pisonay. Písac a été construite sur des fondations pré-colombiennes par le vice-roi Francisco de Toledo. On peut assister à une messe en quechua parmi la population locale et les varayocs (caciques). Le sanctuaire de Huanca se trouve près du village, il est le cadre d'un pèlerinage qui a lieu en septembre. Site archéologique Le site archéologique inca de Písac est l'un des plus importants de la Vallée sacrée des Incas. Les ruines de Písac se trouvent sur une colline à l'entrée de la vallée. Les ruines sont réparties le long de la crête en 4 groupes : P'isaqa, Intiwatana, Qallaq'asa et Kinchiraqay : Intiwatana comprend plusieurs thermes et temples, dont le Temple du Soleil ; Qallaq'asa, qui est construit sur un éperon rocheux dominant la vallée, est aussi appelé la citadelle. Le versant de la colline est strié de terrasses agricoles construites par les Incas et toujours utilisées, montrant comment les incas ont réussi à mettre en culture les pentes abruptes des montagnes. Avec ses constructions militaires, religieuses et agricoles, le site avait une triple fonction. On pense que Písac défendait l'entrée sud de la Vallée Sacrée, tandis que Choquequirao défendait l'ouest et la forteresse d'Ollantaytambo, le nord. On pense que les terrasses étroites qui se trouvent en dessous de la citadelle représentent l'aile d'une perdrix (p'isaqa ), qui a donné son nom au lieu. On peut voir également à Písac des falaises percées d'excavations. Ces dernières étaient des tombes de villageois incas qui ont été pillées avant l'arrivée des archéologues. Liens externes Informations sur Písac pour voyageurs (anglais) Photos avec explications des ruines de Písac (es) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en espagnol intitulé « Písac » (voir la liste des auteurs). (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Písac » (voir la liste des auteurs). Portail du Pérou Portail de l’archéologie Portail de l’Amérique précolombienne Portail de la civilisation inca
Písac

Písac (također Pisaq) nalazi se oko 33 kilometra od grada Cuzca, u Peruu. Arheološki dio naselja je jedan od najvažnijih u dolini Urubamba ili Svetoj dolini Inka (španj. El Valle Sagrado de los Incas) kako je još nazivaju. U naselju se nalazi dio iz Inka vremena kao i dio iz kolonijalnog vremena. Písac i njegov najveći trg je zabavno mjesto s jakim bojama gdje se nude različite rukotvorine na prodaju. Naselje je poznato po svojim astronomskim promatranjima. Arhitektura Písaca iz kolonijalnog doba je sagrađena pod vodstvom kraljevog zamjenika Francisca de Toleda na ostacima zidova Inka indijanaca. Ovdje se može sudjelovati na misi na kečuanskom jeziku među domorodnim indijancima i varayocs ili oblasnim gradonačelnicima (alcaldes). Također se može vidjeti kako indijanci ratari uzgajaju različite žitarice na kosinama brda. Vidi još Cusco Inka Machu Picchu Ollantaytambo Sacsayhuamán Puca Pucara Urubamba dolina Urubamba rijeka
Písac

Písac è un villaggio peruviano situato nella Valle sacra, sul fiume Urubamba. Il villaggio è famoso soprattutto per il mercato che si tiene ogni domenica, martedì e giovedì, un evento che attrae molti turisti dalla vicina Cuzco. Una delle principali attrazioni è un grande albero pisonay che domina la piazza centrale. Anche il santuario di Huanca, sede di pellegrinaggi in settembre, si trova vicino a questo villaggio. L'area è famosa anche per le sue rovine inca, note come Písac Inca, situate in cima ad una collina all'entrata della valle. Le rovine sono divise in quattro blocchi: Pisaqa, Intihuatana, Q'allaqasa e Kinchiracay. Intihuatana comprende numerosi bagni e templi. Il Tempio del Sole, affioramento vulcanico scolpito in onore del Sole (o Inti), è il suo centro, e gli angoli alla sua base fanno ipotizzare che avesse una qualche funzione astronomica. Q'allaqasa, eretta su uno sperone naturale che domina la valle, è nota come la cittadella. Sul fianco della collina si trovano terrazze costruite dagli Inca ed ancora attualmente in uso. Queste terrazze furono costruite prelevando a mano il terreno più ricco dalle pianure sottostanti. Questo meccanismo permise alle antiche popolazioni di produrre molto più cibo di quanto sarebbe normalmente possibile ad un'altitudine di 3600 metri. Grazie a strutture militari, religiose ed agricole, il sito aveva un triplice obbiettivo. Si crede che Písac difendesse l'entrata meridionale della Valle sacra, mentre Choquequirao controllava l'ingresso occidentale e la fortezza di Ollantaytambo quello settentrionale. La Pisac inca controllava una strada che collegava l'impero inca al confine della foresta pluviale. Secondo Kim MacQuarrie, i Pachacuti costruivano molti centri dopo aver conquistato altri popoli, per ricordare le vittorie. Tra questi centri ci sarebbero Pisac (a memoria della vittoria sui Cuyos), Ollantaytambo (per quella sui Tambos) e Machu Picchu (per la conquista della valle di Vilcabamba). Altri storici ipotizzano che Pisac sarebbe stata fondata per proteggere Cuzco dai possibili attacchi degli Antis. In verità non si conosce la data di fondazione di Pisac. Non sembra essere stata abitata da etnie pre-incaiche, per cui la sua nascita è probabilmente posteriore al 1440. Fu distrutta da Francisco Pizarro e dai conquistadores verso il 1530. L'attuale città di Pisac fu fondata dal viceré Toledo più in profondità nella valle, attorno al 1570. Si pensa che le più strette terrazze presenti sotto alla cittadella rappresentino l'ala di una starna (pisaca), da cui deriverebbe il nome del villaggio e delle relative rovine. Questi stessi uccelli sono molto comuni nella zona, soprattutto al crepuscolo. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Písac Wikivoyage contiene informazioni turistiche su Písac
Písac

Písac of Pisaq is een distrito van de Calca-provincia in de regio Cusco van Peru in de heilige vallei, aan de rivier de Urubamba. Het dorp is bekend vanwege haar wekelijkse markt op zondag, dinsdag en donderdag, hetgeen grote toeristenstromen aantrekt vanuit het 33 kilometer verderopgelegen Cuzco. Aan het centrale plein van het dorp bevindt zich een grote pisonay-boom (Erythrina edulis). Nabij het dorp bevindt zich een Huanca-begraafplaats, waar zich een gewijd heiligdom bevindt, dat elk jaar in september pelgrims aantrekt. Bij het dorp, op een heuvel aan de ingang van de vallei, bevindt zich een groot ruïnecomplex van de Inca's, dat bekendstaat als Inca Písac en de grootste toeristische trekpleister vormt. Het complex kan over de helling worden onderverdeeld in vier groepen: Pisaqa, Intihuatana, Q'allaqasa en Kinchiracay. Intihuatana omvat een aantal baden en tempels. De Tempel van de Zon (een vulkanische ontsluiting uitgesneden tot een "bevestigingspunt" voor de zon (of Inti) vormt hiervan het centrale punt. De uithoeken hiervan lijken erop te wijzen dat het gebouw een soort astronomische functie diende. Q'allaqasa, dat werd gebouwd op een natuurlijke uitloper, vormt een uitkijkpunt over de vallei en staat bekend als de citadel. De heuvels zijn bedekt met landbouwterrassen, die werden aangelegd door de Inca's en tot op heden in gebruik zijn. Het ruïnecomplex bevatte militaire, religieuze en landbouwgebouwen en aangenomen wordt dat Písac diende als bolwerk voor de verdediging van de zuidelijke ingang naar de vallei, net zoals Choquequirao de westelijke en het fort bij Ollantaytambo de noordelijke ingang verdedigden. De ruïnes zouden mogelijk in de vorm van een patrijs (pisaca; waar de naam Písac van is afgeleid) zijn aangelegd, waarbij de smalle terrassen beneden de citadel de vleugels zouden moeten voorstellen. De vogelsoort komt veel voor bij de plaats.
Písac

Písac (język keczua: Pisaq) – miasteczko w Peru położone 33 kilometry od Cusco. Stanowi bazę wypadową do zwiedzania pobliskiego stanowiska archeologicznego, jednego z najważniejszych w tzw. Świętej Dolinie Inków. Zgodnie ze zwyczajami Inków, którzy budowali miasta na planie mającym zarys różnych zwierząt, Písac zbudowano w formie kuropatwy, zgodnie z nazwą miasta. Miasto składa się z dwóch odrębnych części - inkaskiej i kolonialnej. Bibliografia Peru, przewodnik Insight Guides i Discovery Channel, polskie wydanie Mediaprofit 2006, Warszawa, ISBN 83-60174-25-3 Linki zewnętrzne Informacje o Pisaq (ang.)
Písac

Písac (também Pisaq) está localizado a 33 quilômetros da cidade de Cusco, no Peru. O seu local arqueológico é um dos mais importantes do Vale Sagrado dos Incas. Este povoado tem uma parte inca e outra colonial. Písac, e sua praça principal, é um lugar cheio de colorido e com diversos artigos artesanais à venda. Este povoado é conhecido pelo seu observatório astronómico. A arquitetura de Písac também é mestiça, construída sobre restos indígenas pelo vice-rei Francisco de Toledo. Aqui pode-se assistir a uma missa em quíchua no meio de indígenas e varayocs ou prefeitos regionais. Igualmente, pode-se comprovar como os agricultores incas resolveram o problema de semear nas ladeiras dos morros. Turismo Fica próximo de Cusco e existe passeios que saem da cidade de Cusco e dão a volta por vários sítios arqueológicos próximos a cidade incluindo Písac. Ver também Vale Sagrado dos Incas Machu Picchu Ligações externas «Písac - Informações em inglês» «MaldeAltura.com.ar»
Писак

Пи́сак (исп. Pisac, кечуа P'isaq) — город в Перу и древняя крепость инков, расположенная в 33 км от Куско. Писак находится в Валле-Саградо, священной долине инков у реки Урубамба. Центр Писака состоит из двух частей. Одна из них сегодня является собственно городом, в то время как другая, возвышенная, является священным местом. Длинная лестница ведёт от селения к горному плато, на котором расположены храмовые руины. В центре бывшего храма находится священный камень интиуатана, к которому по верованиям инков было привязано солнце. По вторникам и четвергам в город устремляются потоки туристов из соседнего Куско. Одной из достопримечательностей является гигантское дерево Erythrina edulis, располагающееся на центральной площади (в 2013 году дерево было повреждено ударом молнии). Примечания
Pisac

Pisac (quechua P'isaq) är beläget i Calcaprovinsen i departementet Cusco, 33 kilometer från staden Cusco i Peru. Staden hade 9 796 invånare år 2002. Dess arkeologiska del är en av de viktigaste i Urubambadalen, eller Inkafolkets heliga dal (Valle Sagrado de los Incas) som den också kallas. Arkitekturen i Pisac är av kolonial typ uppförd under ledning av vicekungen Francisco de Toledo på murrester från inkaindianerna. Bildgalleri Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Písac, 18 mars 2016. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Pisac.
Пісак

Пі́сак (ісп. Pisac, кеч. P'isaq) — місто в Перу і стародавня фортеця інків, розташована за 33 км від Куско. Пісак розміщується в Ває-Саґрадо, священній долині інків біля річки Урубамба. Центр Пісака складається з двох частин. Одна з них сьогодні є власне містом, відомим народними ремісничими виробами, тоді як інша, піднесена, є стародавнім священним місцем. Довгі сходи ведуть від селища до гірського плато, на якому розташовані храмові руїни. У центрі колишнього храму розміщується священний камінь інтіуатана, до якого за легендою інків було прив'язано Сонце. Клімат Місто лежить у зоні, котра характеризується морським кліматом. Найтепліший місяць — листопад із середньою температурою 10.8 °C (51.4 °F). Найхолодніший місяць — липень, із середньою температурою 7.2 °С (45 °F). Примітки
Peruviaanse marine

De Peruviaanse marine (Marina de Guerra del Perú) maakt deel uit van de Peruviaanse krijgsmacht. Het vlaggenschip is sinds 23 mei 1973 de 182 meter lange kruiser Almirante Grau, die voorheen in Nederland dienstdeed als Hr. Ms. De Ruyter. Sinds 1945 is 8 oktober de Dag van de Marine, ter ere van de Zeeslag van Angamos (1879). Externe link Website van de Peruviaanse marine
Marinha de Guerra do Peru

A Marinha de Guerra do Peru (Espanhol: Marina de Guerra del Perú; MGP) é o ramo naval das Forças Armadas do Peru, sendo responsavel pela defesa do territorio maritimo do Peru. Historia A Marinha do Peru é herdeira da Marinha do Mar do Sul, criada pela Coroa Espanhola em 1580 para manter a segurança das rotas marítimas, ao longo de toda a costa do Pacífico, desde o Cabo Horn até a América Central, e particularmente a rota Callao-Panamá , devido às grandes quantidades de prata e ouro que foram enviadas para a Espanha. Após a independência do Peru em 1821, o General José de San Martín, considerado o Protetor do Peru, estabeleceu a Marinha peruana. O primeiro contra-almirante foi Jorge Martín Guise. Seu herói nacional máximo é o Grande Almirante Miguel Grau, também chamado de ´´O Cavaleiro dos Mares´´ e ´´Peruano do Milênio´´. O Comandante Geral da Marinha é a autoridade naval de alto escalão, que detém o posto de Almirante durante o cumprimento de suas funções. O Comandante Geral da Marinha e o Chefe do Estado-Maior da Marinha compõem o Alto Comando Naval. A Marinha peruana controla, monitora e defende o domínio marítimo, rios e lagos, de acordo com a lei e os tratados ratificados pelo Estado para garantir a independência, soberania e integridade territorial da República. A Marinha atua e participa do controle da ordem interna, conforme previsto na Constituição Política do Peru e pelas leis vigentes. Participa do desenvolvimento econômico social do país, da implementação de ações cívicas e do apoio social em coordenação com os entes públicos, quando for o caso, além de participar de ações relacionadas à Defesa Civil, conforme previsto em lei. Referências
Districte de Santa María del Mar

Santa María del Mar és un districte de la Província de Lima, Perú. Fa frontera amb l'oceà Pacífic a l'oest, el districte de San Bartolo al nord, el districte de Chilca de la província de Cañete a l'est, i el districte de Pucusana al sud. És conegut per les seves platges i atreu molts banyistes tots els estius. Molts d'ells també lloguen apartaments durant aquesta temporada, fent que la població del lloc augmenti considerablement. Les platges més populars al districte són Santa María i Embajadores. Història Santa María del Mar era part del districte de San Bartolo, però després d'un procés d'urbanització que va començar el 1943, es va convertir en un districte l'any 1962. Vegeu també Organització política del Perú Enllaços externs Municipalidad de Santa María del Mar Arxivat 2019-01-03 a Wayback Machine. (castellà)
Distrikt Santa María del Mar

Der Distrikt Santa María del Mar ist einer der 43 Stadtbezirke der Region Lima Metropolitana in Peru. Er besitzt eine Fläche von 9,81 km². Beim Zensus 2017 wurden 999 Einwohner gezählt. Er ist damit – gemessen an der Bevölkerungszahl – der mit Abstand kleinste unter den 50 Distrikten der Metropolitanregion. Im Jahr 1993 lag die Einwohnerzahl bei 181, im Jahr 2007 bei 161. Verwaltungssitz ist Santa María del Mar. Der Distrikt Santa María del Mar wurde am 16. Januar 1962 aus dem Distrikt San Bartolo herausgelöst. Geographische Lage Der Distrikt Santa María del Mar liegt im Süden der Provinz Lima. Er besitzt eine knapp 5 km lange Küstenlinie und grenzt im Norden an den Distrikt San Bartolo, im Osten an den Distrikt Chilca (Provinz Cañete) sowie im Süden an den Distrikt Pucusana. Weblinks Municipalidad de Santa María del Mar Peru: Region Lima (Provinzen und Bezirke) bei www.citypopulation.de Fußnoten
Distrito de Santa María del Mar

El distrito de Santa María del Mar es uno de los cuarenta y tres distritos que conforman la provincia de Lima, ubicada en el departamento homónimo, en el Perú. Limita al norte, con el distrito de San Bartolo; al este, con el distrito de Chilca, provincia de Cañete; al sur, con el distrito de Pucusana; y al oeste, con el océano Pacífico. En el sureño distrito se encuentra un popular balneario y las playas más conocidas son las de Santa María y Embajadores. Según una estimación del Instituto Nacional de Estadística e Informática,​ el distrito tiene una población cercana a los 1000 habitantes, sin embargo, esta aumenta considerablemente durante los meses de verano debido a que muchas personas alquilan departamentos o casas por la temporada. Historia El área que hoy ocupa Santa María del Mar originalmente fue parte del distrito de San Bartolo, sin embargo, por medio de un proceso de urbanización que comenzó en 1943, se le elevó a la categoría de distrito mediante Ley N.º 13888 del 16 de enero de 1962, en el segundo gobierno de Manuel Prado Ugarteche. División Administrativa El cuadro muestra los centros poblados que pertenece al distrito de Santa María del Mar.​ Autoridades Municipales Ciudades Hermanas Beit Jala, Estado de Palestina Véase también Distrito de Santa Rosa Diócesis de Lurín Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Distrito de Santa María del Mar. Sitio oficial de la Municipalidad Distrital de Santa María del Mar
Distretto di Santa María del Mar

Il distretto di Santa María del Mar (spagnolo: Distrito de Santa María del Mar) è un distretto del Perù che appartiene geograficamente e politicamente alla provincia e dipartimento di Lima. Voci correlate Suddivisioni del Perù Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Santa María del Mar Collegamenti esterni Sito ufficiale, su stamariadelmar.gob.pe.
Santa María del Mar (distrito)

O distrito de Santa María del Mar é um dos quarenta e três distritos que formam a Província de Lima, pertencente a Região Lima, na zona central do Peru. Prefeito: Jiries Jamis Sumar (2019-2022) Transporte O distrito de Santa Maria del Mar é servido pela seguinte rodovia: PE-1S, que liga o distrito de Lima (Província de Lima à cidade de Tacna (Região de Tacna - Posto La Concordia (Fronteira Chile-Peru) - e a rodovia chilena Ruta CH-5 (Rodovia Pan-Americana) Referências Ver também Subdivisões do Peru Ligações externas
Santa María del Mar, Lima

Distriktet Santa María del Mar är ett av de fyrtiotre distrikten som utgör provinsen Lima, beläget i departementet med samma namn, i Peru. Det gränsar i norr till San Bartolo; i öster till Chilca (Cañete); i söder till Pucusana; och i väster till Stilla havet. I distriktet finns populära badstränder, de mest kända är Santa María och Embajadores. Enligt folkräkningen 2017 uppgick befolkningen till 999 invånare. Historia Området som Santa María del Mar upptar var ursprungligen en del av San Bartolo, men genom en urbaniseringsprocess som började 1943, upphöjdes det till kategorin distrikt genom lag nr 13888, 16 januari, 1962, under Manuel Prado Ugarteches andra regeringsperiod. Källor
Universidad Peruana Los Andes

Die Universidad Peruana Los Andes, kurz UPLA, ist eine Privatuniversität in Huancayo, Peru. Sie wurde am 30. Dezember 1983 als erste private Hochschule Zentralperus gegründet. Die Universität betreibt Außenstellen in Lima, Satipo und La Merced. Organisation Fakultät für Humanmedizin Fakultät für Gesundheitswissenschaften Pharmazie und Biochemie Veterinärmedizin Geburtshilfe Zahnmedizin Optometrie Psychologie Krankenpflege Fakultät für Wirtschaftswissenschaften Rechnungswesen Betriebswirtschaft Fakultät für Rechtswissenschaften Fakultät für Bildungswissenschaften Fakultät für Ingenieurwissenschaften Wirtschaftsingenieurwesen Informatik Bauingenieurwesen Architektur Siehe auch Liste der Universitäten in Peru Weblinks Offizielle Website Universidad Peruana Los Andes UPLA YouTube Peruanische Rektorenkonferenz Einzelnachweise