BAP Tiburón

BAP Tiburón – peruwiański okręt podwodny z okresu zimnej wojny, jedna z czterech jednostek typu Lobo. Zwodowany 27 października 1953 roku w amerykańskiej stoczni Electric Boat w Groton, został przyjęty do służby w Marina de Guerra del Perú 20 lutego 1954 roku. Okręt otrzymał numer taktyczny S-42. W 1960 roku nazwę jednostki zmieniono na „Abtao”. Wielokrotnie modernizowany okręt został skreślony z listy floty w maju 1999 roku, a od 2000 roku pełni funkcję muzeum. Projekt i budowa Okręty podwodne typu Lobo były ulepszoną wersją zbudowanych w okresie II wojny światowej amerykańskich jednostkach typu Mackerel . Okręty otrzymały m.in. nowoczesne sensory. 8 grudnia 1951 roku zawarto kontrakt na dostawę dwóch pierwszych jednostek. „Tiburón” został zbudowany w stoczni Electric Boat w Groton . Stępkę okrętu położono 12 maja 1952 roku, a zwodowany został 27 października 1953 roku . Dane taktyczno-techniczne „Tiburón” był okrętem podwodnym o długości całkowitej 74,1 metra, szerokości 6,7 metra i maksymalnym zanurzeniu 4,3 metra . Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 815 ton, a w zanurzeniu 1400 ton . Okręt napędzany był na powierzchni i w zanurzeniu przez dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 2400 KM, do których energię generowały dwa 12-cylindrowe silniki wysokoprężne jednostronnego działania General Motors 278A . Dwa wały napędowe poruszające dwoma śrubami zapewniały prędkość 16 węzłów na powierzchni i 10 węzłów w zanurzeniu . Zbiorniki mieściły 45 ton paliwa, co zapewniało zasięg wynoszący 5000 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym . Okręt wyposażony był w cztery dziobowe i dwie rufowe wyrzutnie torped kalibru 533 mm (21 cali) . Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło umieszczone za kioskiem działo pokładowe kal. 127 mm (5 cali) L/25 Mk 40 . Załoga okrętu składała się z 40 oficerów, podoficerów i marynarzy . Służba BAP „Tiburón” został przyjęty do służby w Marina de Guerra del Perú 20 lutego 1954 roku . Okręt otrzymał numer taktyczny S-42 . W 1960 roku nazwę jednostki zmieniono na „Abtao” . W 1965 roku okręt przeszedł remont generalny w macierzystej stoczni w Groton, podczas którego m.in. ulepszono system sterowniczy . W 1981 roku dokonano wymiany wyposażenia radioelektronicznego: zdemontowano obydwa sonary, instalując w zamian zestaw sonarowy EDO 1102/1105; okręt otrzymał także nowe baterie akumulatorów . W latach 80. na pokładzie jednostki zamontowano też system przeciwdziałania elektronicznego ECM . W 1995 roku „Abtao” stał się okrętem szkolnym. Jednostka została wycofana ze służby po 45 latach od jej rozpoczęcia, w maju 1999 roku . Od roku 2000 „Abtao” pełni funkcję okrętu muzeum. Uwagi Przypisy Bibliografia Raymond Blackman (red.): Jane’s Fighting Ships 1953-1954. London: Sampson Low, Marston & Co., 1953. (ang.). Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.). Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995. Annapolis: Naval Institute Press, 1996. ISBN 1-55750-132-7. (ang.). Ivan Gogin: LOBO submarines (1954-1960). Navypedia. [dostęp 2018-12-16]. (ang.). John E. Moore (red.): Jane’s Fighting Ships 1974-75. New York: Franklin Watts, 1974. ISBN 0-531-02743-0. (ang.). John E. Moore (red.): Jane’s Fighting Ships 1984-85. London: Jane’s Publishing Company Ltd, 1985. ISBN 0-7106-0795-4. (ang.). Richard Sharpe (red.): Jane’s Fighting Ships 1990-91. London: Jane’s Defence Data, 1990. ISBN 0-7106-0904-3. (ang.).