NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bezirk Tolé

Tolé ist ein Bezirk (distrito) der Provinz Chiriquí in Panama. Die Einwohnerzahl betrug laut Volkszählung 2023 13.193. Gliederung Der Bezirk Tolé ist administrativ in folgende Corregimientos unterteilt: Tolé (Hauptstadt) Cerro Viejo Lajas de Tolé Potrero de Caña Quebrada de Piedra Bella Vista El Cristo Justo Fidel Palacios Veladero Einzelnachweise
Tolé District

Tolé District is a district in the Chiriquí Province of Panama. It covers an area of 484.9 km2 (187.2 sq mi) and has a population of 13,193 inhabitants as per the 2023 census. The city of Tolé, which was established in 1775, serves as the capital. The district was officially created in 1855. Veladero formed part of a historical route between Chiriqui region and Panama City. The Barro Blanco Dam, on the Tabasara River, is located in the district. History The settlement of Tolé was established as San Miguel de Tolé on 29 September 1775 by Fray Francisco Vidal of the Franciscan missionaries. Tolé District was officially established in 1855. The corregimiento of Veladero in the district, located along the Inter-American Highway, was part of the historical route that connected Chiriquí and Veraguas regions to Panama City via the port of Remedios, and was used as an overnight stop by cattle drivers transporting livestock. Geography Tolé District is one of the 82 districts of Panama, and is part of the Chiriquí Province. It is spread over an area of 484.9 km2 (187.2 sq mi). The highest point in the district is located at the corregimiento of Cerro Viejo, which provides a view of the settlements and the coast. The Barro Blanco Dam is located on the Tabasara River, and hosts a hydroelectric facility. The dam, which was constructed in the 2010s, has caused flooding of traditional indigeous settlements, and negative environmental impact. Salto de la Iguana is a major waterfall in the district. Administration and politics The city of Tolé serves as the capital of the district. It is divided administratively into the nine corregimientos–Tolé, Bella Vista, Cerro Viejo, El Cristo, Justo Fidel Palacios, Lajas de Tolé, Potrero de Caña, Quebrada de Piedra, and Veladero. The National Assembly of Panama has 71 members, who are elected directly from single and multi-member constituencies. The district forms part of the Chiriquí Province, which elects three members to the National Assembly. The district forms part of the Chiriquí Province, which has seven electoral circuits, and elects 11 members to the National Assembly. Demographics and culture As per the 2023 census, Tolé District had a population of 13,193 inhabitants. The population increased from 11,885 in the 2010 census. The population consisted of 6,639 males and 6,554 females. About 3,905 (29.6%) of the inhabitants were below the age of 14 years and 1,601 inhabitants (12.1%) were above the age of 65 years. The majority (76.9%) of the population was classified as rural while the remaining 23.1% was classified as urban. Non-indigenous, non-Afro-descendant people (54.1%) formed the largest ethnic group in the district, followed by Ngäbe people (36.7%) and Afro-descendant people (8.8%). The traditional craft and native fair is held annually on 19 March, which showcases various handicrafts and serves as a social festival. References
Distrito de Tolé

El distrito de Tolé o municipio es una de las divisiones que conforma la provincia de Chiriquí, situado en la República de Panamá. Etimología Posiblemente debe su nombre a 2 orígenes: - Debido a un cacique de esa época llamado Tobie, el cual invadió el pueblo con la ayuda de los indios misquitos, esto provocó que el pueblo emigrase al lugar bajo el cual se encuentra actualmente- ó - Debido a una ciudad de España llamada Toledo, pues los primeros pobladores españoles que fundaron el pueblo eran procedentes de esta ciudad-. División político-administrativa Está conformado por nueve corregimientos: Tolé Cerro Viejo Lajas de Tolé Potrero de Caña Quebrada de Piedra Bella Vista El Cristo Justo Fidel Palacios Veladero Geografía El distrito se ubica al extremo este de la provincia de Chiriquí. Limita al norte con la comarca comarca Ngäbe-Buglé, al sur con el Océano Pacífico, al oeste con el distrito de Remedios y al este con la provincia de Veraguas (distrito de Las Palmas). Economía En Tolé, prodinan la ganadería, el transporte y la producción agrícola a baja escala. Otros pequeños sectores se dedican a la pesca y el comercio, a pesar de que posee lugares con gran potencial turístico. Muchas familias dependen de la ayuda de familiares que trabajan en otros lugares del país, pudiéndose decir que la industria y el progreso es lento en este distrito. Demografía La población de Tolé, se tiene su centro demográfico en el corregimiento de Tolé, su población está conformada por un 89% de mestizos, un 10 % de blancos y un 1 % por asiáticos. Cultura Tolé era uno de los más importantes asentamientos de los indígenas, sin embargo al delimitarse la comarca, la población indígena se separó del distrito, quedando el mismo compuesto principalmente por personas mestizas carentes de tradiciones. Referencias
District de Tolé

Le district de Tolé est l'une des divisions qui composent la province de Chiriqui, au Panama. Géographie Elle est située à l'extrémité orientale de la province de Chiriqui. Limites : Au nord : la région de Ngäbe-Buglé ; Au sud : l'océan Pacifique ; À l'ouest : District de Remedios ; À l'est : Province de Veraguas (District de Las Palmas). La commune de Justo Fidel Palacios est une exclave isolée du reste du district et de la province de Chiriqui par la région de Ngäbe-Bugle. Dans le corregimiento de Cerro Viejo se trouvent deux enclaves appartenant au district de Müna, de la comarque Ngöbe-Buglé. Notes et références Crédit d'auteurs (es) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en espagnol intitulé « Distrito de Tolé » (voir la liste des auteurs). Portail du Panama
Distretto di Tolé

Il distretto di Tolé è un distretto di Panama nella provincia di Chiriquí con 11.885 abitanti al censimento 2010 Geografia antropica Suddivisioni amministrative Il distretto è suddiviso in nove comuni (corregimientos): Bella Vista Cerro Viejo El Cristo Justo Fidel Palacios Lajas de Tolé Potrero de Caña Quebrada de Piedra Tolé Veladero Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su distretto di Tolé
El Porvenir (Panama)

El Porvenir ist der Hauptort der panamaischen Comarca (autonomes Gebiet) Guna Yala und hat nur etwa zehn Einwohner. Der Name ist spanisch und bedeutet übersetzt „Zukunft“. In der Kuna-Sprache heißt der Ort Gaigirgordup. El Porvenir befindet sich auf einer gleichnamigen Insel der San-Blas-Inseln (Gaigirgordup in der Kuna-Sprache) und ist der Verwaltungssitz von Kuna Yala. Es hat einen Flugplatz, ein kleines Hotel und einige, von wenigen Familien bewohnte Gebäude. Flüge zwischen Panama-Stadt und El Porvenir verkehren wöchentlich. El Porvenir ist ein Ausgangspunkt für Besuche des Territoriums der Kuna. Bildergalerie
Gaigirgordub, Guna Yala

Gaigirgordub, called El Porvenir (Spanish pronunciation: [el poɾ.βeˈniɾ]) until July 1, 2016, is the capital of the Panamanian comarca indígena (indigenous territory) of Guna Yala. The settlement is located on a small island and contains a landing strip, a museum (the Museo de la Nación Guna, or Museum of the Guna Nation), a hotel, government offices, and an artisans' cooperative. There is also a small beach. References External links Media related to Gaigirgordub at Wikimedia Commons
Gaigirgordub

Gaigirgordub (hasta el 1 de julio de 2016, El Porvenir) es la capital de la comarca indígena de Guna Yala, ubicada al noreste de Panamá. Se ubica al noroeste de la comarca, en la isla del mismo nombre, ubicado al este de la península de San Blas. Su nombre proviene del idioma guna y cuya traducción significa en español «jardín de flores». Historia Fundación La isla donde actualmente se encuentra Gaigirgordub fue conocida como Isla Perdón hasta los primeros años del siglo XX. El actual poblado fue fundado el 23 de mayo de 1915, siendo designado como sede administrativa de la comarca con el nombre de El Porvenir, luego de una petición del cacique Simral Colman al presidente Belisario Porras y se fundó la intendencia que sería la sede del gobierno panameño en Guna Yala.​ Cambio de nombre El 1 de julio de 2016, el gobierno panameño a través de la Ley 32 lo renombró a Gaigirgordub, como una forma de recuperación de su denominación autóctona.​​ Notas Enlaces externos El Porvenir está abandonado (enlace roto disponible en Internet Archive; véase el historial, la primera versión y la última).. La Prensa. 29 de mayo de 2005.
Gaigirgordup

Gaigirgordup (en kuna), anciennement El Porvenir (jusqu'au 30 juin 2016, prononcé en espagnol : [el poɾ.βeˈniɾ], espagnol : L'Avenir,) est la capitale de la comarque indigène Kuna Yala, au Panama. Géographie Gaigirgordup est situé sur une petite île faisant partie de l'archipel de San Blas. Le village comprend une piste d'atterrissage (avec des vols hebdomadaires entre l’île et Panama), le Musée de la nation Kuna, un hôtel, des locaux administratifs et une coopérative artisanale. La population comporte environ une dizaine d’habitants. Histoire Le village de El Porvenir est désigné comme capitale du comarque de Kuna Yala en 1915, à la suite d'une pétition du cacique Simral Colman au président Belisario Porras Barahona. Le 1er juillet 2016, le gouvernement panaméen, par le biais de la loi 32, El Porvenir récupére son nom autochtone et est renommé Gaigirgordub. Voir aussi Notes et références (es)/(en)/(de) Cet article est partiellement ou en totalité issu des articles intitulés en espagnol « El Porvenir (Panamá) » (voir la liste des auteurs), en anglais « El Porvenir, Guna Yala » (voir la liste des auteurs) et en allemand « El Porvenir (Panama) » (voir la liste des auteurs). Portail du Panama
El Porvenir (Panama)

El Porvenir – stolica comarki Kuna Yala, położona na wyspie o tej samej nazwie w archipelagu San Blas w północnej części Panamy. Na wyspie znajduje się lotnisko (kod IATA:PVE), muzeum plemienia Kuna, hotel, budynki rządowe oraz spółdzielnia rękodzielnicza. W języku Kuna nazwa wyspy i osady brzmi: Gaigirgordup. Trasę lotniczą pomiędzy stolicą Panamy a El Porvenir obsługuje Air Panama. Przypisy
Fort de San Lorenzo

El Fort de Sant Lorenzo, localitzat a l'entrada del riu Chagres a la província de Colón, Panamà. Va ser declarat per la UNESCO com a Patrimoni de la Humanitat l'any 1980 sota la denominació de les Fortificacions de la costa caribenya del Panamà, amb les fortificacions de la ciutat de Portobelo formaven el sistema defensiu per al comerç transatlàntic de la Corona d'Espanya i constitueixen un magnífic exemple de l'arquitectura militar dels segles XVII i XVIII
San Lorenzo (Panama)

For alternative betydninger, se San Lorenzo. (Se også artikler, som begynder med San Lorenzo) Ruinerne af Fort San Lorenzo er beliggende ved udmundingen af Chagres floden i provinsen Colóni i Panama. Sammen med den befæstede by Portobelo, beliggende 46 km mod nordøst, blev Fort San Lorenzo i 1980 optaget på UNESCOs Verdensarvsliste under navnet "Befæstninger på den Karibiske side af Panama." Disse forter var en del af det defensive system bygget af Spanien for at forsvare den transatlantiske handel. Fortet er et godt eksempel på militær arkitektur fra det 16. og 17. århundrede. Eksterne henvisninger
San Lorenzo (Panama)

San Lorenzo (katalonski Castillo San Lorenzo‎ za „Kaštel sv. Lovre”) je pomorska utvrda na ušću rijeke Chagres u panamskoj pokrajini Colón koja je dio obrambenog sustava veličanstvenih vojnih građevina iz 17. i 18. stoljeća koje su izgradili Španjolci kako bi zaštitili prekoatlantsku trgovinu. God. 1980. je utvrda San Lorenzo, zajedno s obližnjim utvrđenim povijesnim središtem Portobela, upisana na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Sjevernoj Americi kao „izvanredan primjer španjolske vojne arhitekture, bogate povijesti, smješten u prekrasnom krajoliku”. God. 2012., Utvrde na karipskoj obali Paname su upisane na popis ugroženih mjesta svjetske baštine zbog nedostatnog održavanja i nekontrolirane urbane izgradnje. Povijest Utvrda San Lorenzo je jedna od najstarijih u Amerikama. Njena izgradnja je započela po naredbi kralja Filipa II. 1598., a dovršena je 1601. godine po planu talijanskog arhitekta Antonellija. Antonellijeva renesansna utvrda je bila izgrađena na visokom grebenu, čime je kontrolirala cijelo ušće rijeke, i bila je okružena kamenim bedemima ispunjenima nabijenom zemljom i sastojala se od sustava cik-cak uzlaznih kamenih zidina ispresijecanih lučnim otvorima i labirintom podzemnih tunela, te se smatrala neosvojivom napadom s mora. To nije spriječilo engleskog pirata Henryja Morgana da ju opsjedne i osvoji 1670. godine. Njegova vojska od 400 mornara, pod vodstvom Josepha Bradleya, je odvažnim napadom s kopna osvojila utvrdu San Lorenzo, kao uvod u Morganovo pustošenje grada Paname do kojega je došao upravo rijekom Chagres. Utvrda je kasnije obnovljena kao zatvor i njezinim podzemnim tunelima nekad su bili zatočeni markiz Pedro de Guzmán y Dávalos, guverner španjolske kolonije Tierra Firme (šp. za „kontinent”) i Francisco Antonio de Zela (1786. – 1821.), heroj panamske borbe za neovisnost od Španjolske. San Lorenzo je bio jedan od prvih spomenika koji je dobio državnu zaštitu u Panami, zajedno s Portobelom i Bazilikom sv. Jakova u Nati, još 1908. godine. Izvori Poveznice St. George (Bermudi), Velika Britanija) Brimstone Hill (Sveti Kristofor i Nevis) Vaubanove utvrde (Francuska) Kolonijalne utvrde i dvorci u Gani Vanjske poveznice Galerija fotografija Arhivirana inačica izvorne stranice od 2. srpnja 2012. (Wayback Machine)
Forte San Lorenzo

Il forte San Lorenzo si trova tra Portobelo e Chagres, nella Provincia di Colón, Panama. Dal 1980 è inserito tra i patrimoni dell'umanità dell'UNESCO. Descrizione Tutta la città di Portobelo è un complesso di strutture militari del XVII e XVIII secolo. È un tipico esempio di architettura coloniale spagnola. Il forte si affaccia sulla foce del Chagres. Storia Nel 1587, il Filippo II di Spagna inviò l'ingegner Battista Antonelli a perlustrare una zona che avrebbe dovuto diventare un avamposto della colonizzazione del Nuovo Mondo e un presidio militare per la rotta dell'ora estratto dal Perù e diretto alla Penisola iberica. L'area era infatti interessata da frequenti episodi di pirateria e contrabbando. L'anno successivo fu proposto un sistema di fortificazione difensive contro la minaccia inglese, il quale comprendeva le seguenti località: La Habana, Puerto Rico, Santo Domingo, La Florida, Puerto Caballos, Bahìa de Fonseca, Santa Marta, Cartagena de Indias, Nombre de Dios, Portobelo, Rio Chagres e della città di Panama. La città di Portobello cadde nelle mani di Henry Morgan nel 1668, ed in quelle dell'ammiraglio Edward Vernon nel 1739. Durante la sua storia il fortino venne continuamente ricostruito data la sua importanza nel commercio tra gli stati europei e le Indie occidentali. In tutte queste ricostruzioni venne edificato con stili diversi, passando dallo stile coloniale militare di Antonelli (XVI secolo) al neoclassico di Salas ed Hernandez (XVIII secolo). Manutenzione I siti archeologici di Portobello appartengono allo stato, che quindi si accolla la loro gestione. Nonostante questo il livello di conservazione è molto scarso, e le rovine appaiono in decadenza. Per fortuna appaiono anche tra i siti protetti dalla provincia di Colon, per cui ci si aspetta un miglioramento da questo punto di vista. Note Bibliografia Body Advisory Evaluation dell'UNESCO (PDF), su whc.unesco.org. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Forte San Lorenzo Collegamenti esterni Scheda UNESCO, su whc.unesco.org.
Сан-Лоренсо (форт)

Сан-Лоренсо (исп. Fuerte de San Lorenzo) — фортификационное сооружение в Панаме, одна из старейших испанских крепостей в Америке. Форт Сан-Лоренсо расположен в устье реки Чагрес в провинции Колон в 13 км западнее города Колон. В 1587-1600 гг. в устье реки практически на уровне моря были построены испанские укрепления с батареей для защиты от пиратов. В 1671 году Генри Морган разграбил и уничтожил город Панаму. Высадившись с Карибского моря, он разгромил форт и по реке Чагрес преодолел значительную часть пути к тихоокеанскому побережью. Это вынудило испанцев серьёзно усилить защиту устья реки. В 1680-е годы началось строительство укреплений от нового вторжения. Новый форт располагался на высоте 24 м над водой. Форт на скале с видом на вход в гавань, был защищен со стороны суши сухим рвом с подъёмным мостом. В это время под защитой форта был основан город Чагрес. В 1739 году британский адмирал Эдвард Вернон атаковал укрепления в Портобело и Чагресе. Разрушив Портобелло, он через три недели покинул город, не решившись подобно Моргану идти к Панаме. В середине XVIII века форт Сан-Лоренсо некоторое время служил тюрьмой. С 1848 года с началом Калифорнийской золотой лихорадки жизнь Сан-Лоренсо оживилась. Старатели, следовавшие на запад, часто избегать пересечения Великой Американской пустыни или долгого огибания мыса Горн. Однако, в 1855 году была построена Панамская железная дорога, что привело Чагрес к упадку. Строительство Панамского канала в 1914 году сделало работу форта Сан-Лоренсо нецелесообразной. В 1916 год его покинули последние жители. Ещё в 1908 году был принят закон Республики Панама о сохранении исторических памятников, форт был в него включён одним из первых. В 1980 году Сан-Лоренсо был объявлен ЮНЕСКО объектом Всемирного наследия под названием «Укрепления на карибском побережье Панамы Портобело и Сан-Лоренсо», включая также укрепления поселения Портобело. Укрепления сформировали оборонительную систему для трансатлантической торговли испанской короны и представляют собой великолепный образец военной архитектуры XVII-XVIII вв. Сегодня форт активно посещается туристами. Галерея Примечания
Форт Сан-Лоренсо (Панама)

Форт Сан-Лоренсо (ісп. Fort San Lorenzo) — форт, що був збудований на карибському узбережжі Панами в 16 столітті за наказом короля Філіпа II в гирлі річки Чаґрес та протягом колоніального періоду активно використовувався для работорговлі та вивезення ресурсів з колоній. Перший форт був збудований з деревини та не міг довго проіснувати у вологому тропічному кліматі Панами. Крім того, форт зазнав численних атак піратів, таких як Френсіс Дрейк, що зруйнував форт в 1596 році. Форт був перебудований в 1671 році, проте знову зазнав атак піратів Генрі Моргана. В 1761 році форт був перебудований останнього разу, з цього часу піратські атаки припинилися, а залишки цього форту стоять і сьогодні. В 1980 році форт був занесений до списку Світової спадщини. Примітки Посилання Fort San Lorenzo (англ.) Fort San Lorenzo In Panama (англ.) San Lorenzo, Panama (англ.)
Colón-Insel

Die Colón-Insel (spanisch Isla Colón) ist eine von sieben größeren Inseln der Inselgruppe Bocas del Toro in der gleichnamigen Provinz Bocas del Toro an der Nordküste Panamas am Atlantik. Sie liegt nur knapp eine Autostunde zuzüglich einer halben Stunde mit einem Wassertaxi von der Grenze Costa Ricas entfernt, über die die meisten Touristen einreisen. Colón ist der spanische Name für Kolumbus, der die Hauptinsel „entdeckte“ und hier eine Verpflegungsstation einrichtete. Die Hauptstadt der Insel und des Archipels ist Bocas del Toro. Ihre Architektur orientierte sich im kolonialen Stil mit vielen westfranzösischen und spanischen Elementen. Nach Abzug der Verwaltung und Entscheidung des Bananenkonzerns, das Hauptbüro nach Changuinola zu verlegen, wurden viele Häuser aus Not vernachlässigt, leerstehende verfielen. Weblinks Lonelyplanet-Eintrag (engl.)
Colón Island

Colón Island (Spanish: Isla Colón) is the northernmost and main island in the Bocas del Toro Archipelago located in Bocas del Toro Province, Panama. The capital city of the province, Bocas del Toro, is located on the island and is one of Panama's main tourist attractions with over 150,000 visitors per year and an 8% annual rate of growth in tourism. Facilities Beachfront hotels, restaurants, night clubs, discothèques and residential districts are prominent on Colón Island. Beaches: Itsmito Beach, also known as La Feria, Big Creek, Bluff, Mimitibi, Bocas del Drago, Starfish. Important locations: Main Park, Governor's Building, Hotel Bahia, Airport, Hospital, Cemetery, La Feria, Bluff, La Gruta bat cave, Bocas del Drago. Access The island has a strong boating community. Access to the other nearby islands in the archipelago requires either a private boat or rental of a water taxi. By air, the island can be reached from Panama City via Air Panama. From Almirante you may take a ferry or water taxi service. The island has several marinas available for international boaters. Local taxi service is provided mainly by yellow pickup trucks with 1T- followed by a number on the doors, and by 15 passenger mini-buses marked as Transporte Colectivo. Geography Environment The island is part of the Bocas del Toro Important Bird Area (IBA), designated as such by BirdLife International because it supports significant populations of white-crowned pigeons and three-wattled bellbirds. Climate Under the Köppen climate classification, Colon Island has a tropical wet climate. Temperatures remain constant throughout the year, averaging around 26.5 °C (79.7 °F). Gallery See also List of islands of Panama References
Isla Colón

La isla Colón es la ínsula principal del archipiélago de Bocas del Toro, situado al noroeste de Panamá en el mar Caribe. Con una superficie de 61 km², es la isla más grande de la provincia de Bocas del Toro y la cuarta más grande del país.​ Al sureste de la isla se encuentra la ciudad de Bocas del Toro, capital del distrito y de la provincia de Bocas del Toro; esta isla es accesible por avión, en donde tiene un aeropuerto y por un ferry, que une con la ciudad de Almirante, en tierra firme. En esta isla existen diversos lugares turísticos y hoteles que han atraído a turistas extranjeros. Vecinos ilustres de la isla Colón fueron los músicos Luis Russell y Lord Cobra, y también los escritores Tristán Solarte, José María Sánchez y Consuelo Tomás, y el joven futbolista Roberto Chen. Véase también Geografía de Panamá Geografía de América Anexo:Islas de Panamá Anexo:Islas del mar Caribe Referencias
Île Colón

L'île Colón est une île du Panama située dans la baie d'Almirante appartenant administrativement à la province de Bocas del Toro. Description L'île est la plus septentrionale de l'archipel de Bocas del Toro, séparant la baie d'Almirante de la mer des Caraïbes. La capitale de la province, Bocas del Toro, y est située. Elle possède un aéroport et l'île est très touristique avec plus de 150 000 visiteurs par an. Plusieurs marinas sont disponibles Galerie Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Colón Island » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Liens internes Géographie du Panama Liste des îles du Panama Portail du Panama Portail des îles Portail de l’océan Atlantique
Colón (eiland)

Colón is een eiland in de noordwestelijke Panamese provincie Bocas del Toro. Het is het noordelijkste en met 61 km² het grootste eiland van de Bocas del Toro-archipel langs de Caraïbische noordwestkust van Panama. De hoofdstad van de provincie Bocas del Toro, de gelijknamige stad, ligt op een schiereiland in het zuidoosten van het eiland en is een van Panama's populairste toeristenoorden. De stad heeft een vliegveld en is een van de weinige Panamese steden met een haven. Het eiland en de stad kan in zo'n dertig minuten met een watertaxi vanaf Almirante op het vasteland bereikt worden. Het eiland en omliggende eilanden kent enkele toeristische bezienswaardigheden en diverse toeristische voorzieningen, die in trek zijn bij buitenlandse toeristen. De omliggende eilanden, die vooral bezocht worden voor de natuur, zijn te bereiken met private boten of gehuurde watertaxi's. Geboren Roberto Chen (24 mei 1994), voetballer