NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Merir

Merir (lub Melieli) – wyspa położona na zachodnim Oceanie Spokojnym, należąca do państwa Palau, stan Sonsorol. Powierzchnia wyspy wynosi 0,90 km². Długość wyspy z północy na południe to około 2200 metrów, szerokość – około 600 metrów. Według spisu z 2000 roku, wyspę zamieszkiwało około 5 osób. Jedyną miejscowością na wyspie jest Melieli, w której znajduje się radiostacja. Wyspa jest wyspą koralową, pokrytą drzewami. Wyspa otoczona jest plażą, od otwartego oceanu Merir chroniona jest przez rafę koralową. Głębokość wody przy rafie od strony wyspy wynosi około 12-13 metrów, od strony oceanu – około 1300 metrów. Razem z wyspami Sonsorol i Fanna, oddalonymi o ok. 110 kilometrów w kierunku północno-zachodnim oraz z wyspą Pulo Anna, oddaloną o ok. 50 kilometrów w kierunku północno-zachodnim, tworzą stan Palau – Sonsorol. Bibliografia wyniki spisu powszechnego z 2000 roku. www.palaugov.net. [dostęp 2012-01-06]. (ang.). Strona stanu Sonsorol. www.sonsorol.com. [dostęp 2012-01-06]. (ang.). Atoll Research Bulletin 267. botany.hawaii.edu. [dostęp 2012-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-09-13)]. (ang.). Wskazówki dla żeglarzy. permanent.access.gpo.gov. [dostęp 2012-01-06]. (ang.).
Мерир

Мерир (англ. Merir) — небольшой удалённый остров в составе островов Палау, расположенный в западной части Тихого океана. Остров покрыт густой растительностью. На северо-западе острова расположена небольшая деревня с радиостанцией. Вместе с островами Сонсорол и Фанна, расположенным в 110 км от острова Мерир, а также островом Пуло-Анна, расположенным в 50 км от острова Мерир, формируют штат Сонсорол. См. также Хелен (риф)
Eil Malk

Eil Malk o Mecherchar és l'illa principal de les Illes Mecherchar, un grup d'illes de Palau a l'oceà Pacífic. En sentit estricte, només la península sud-est de Mecherchar es diu Eil Malk. Es troba a 23 km al sud-est de Koror. Aquesta illa està densament arbrada i té forma de la lletra Y, amb 6 km de llarg i 4,5 km d'amplada, amb una superfície total de 19 km². La màxima altitud és de 82 m. Hi ha més de 10 petits llacs a l'illa: el més conegut és el llac Medusa, a l'est de l'illa. Eil Malk està deshabitada, però hi havia unes tres poblacions entre 1200 i 1450. Referències Enllaços externs Mapa de les Illes Mecherchar.
Eil Malk

Eil Malk oder Mecherchar ist die Hauptinsel der Mecherchar-Inseln, einer Inselgruppe des westpazifischen Inselstaats Palau im Archipel der Palauinseln. Sie liegt 23 Kilometer südwestlich von Koror nahe dem östlichen Außenriff von Palau. Die dicht bewaldete Insel hat in etwa die Form eines Y, ist bis zu 6 km lang und 4,5 km breit. Die Flächenausdehnung beträgt 9,1 km². Auf Eil Malk befinden sich über zehn marine Seen, wovon der Quallensee im Südosten der Insel der bekannteste ist. Einzelnachweise Weblinks Übersichtskarte der Mecherchar-Inseln
Eil Malk

Eil Malk or Mecherchar is the main island of the Mecherchar Islands, an island group of Palau in the Pacific Ocean. In a more narrow sense, just the southeastern peninsula of Mecherchar is called Eil Malk. Geography Eil Malk is located 23 kilometres (14 mi) southwest of Koror near the fringing reef of Palau. The neighboring island is Ngeruktabel. This densely wooded, Y-shaped island is up to 6 kilometres (3.7 mi) long and 4.5 kilometres (2.8 mi) wide. There are more than 10 small lakes on the island, including Clear Lake and the most well-known, Jellyfish Lake, located in the eastern part of the island. Governance Eil Malk is uninhabited, but there were at least one, and up to three, villages located there between 1200 and 1450. See also Desert island – Island without human residentsPages displaying short descriptions of redirect targets List of islands References
Eil Malk

Eil Malk​ también llamada Mecherchar es la isla principal de las Islas Mecherchar, un archipiélago de Palaos en el Océano Pacífico. En un sentido más estricto, solo la península del sudeste de Mecherchar se llama Eil Malk.​ Se encuentra a 23 kilómetros al sureste de Koror cerca del arrecife de Palau. Características Esta isla densamente arbolada tiene la forma de una letra Y, es de hasta 6 km de largo y 4,5 km de ancho. Hay más de 10 pequeños lagos en la isla. El más conocido es el Lago de las Medusas en el este de la isla. Eil Malk está deshabitada, pero se cree ha habido por lo menos un pueblo, o tal vez tres pueblos en el período comprendido entre los años 1200 y 1450.​ Véase también Geografía de Oceanía Referencias Enlaces externos Mapa de las Islas Mecherchar
Eil Malk

Eil Malk of Mecherchar is het hoofdeiland van de Mecherchar-eilanden, een eilandengroep van Palau in de Stille Oceaan. In engere zin wordt alleen het zuidoostelijke schiereiland Mecherchar Eil Malk genoemd. Geografie Eil Malk ligt 23 kilometer ten zuidwesten van Koror nabij het randrif van Palau. Het buureiland is Ngeruktabel. Het dichtbeboste eiland heeft de vorm van een letter Y, is maximaal 6 km lang en 4,5 kilometer breed. Er zijn meer dan 10 kleine meren op het eiland. Het bekendst is Jellyfish Lake in het oosten van het eiland. Eil Malk is onbewoond, maar er is in de periode tussen 1200 en 1450 minstens één dorp geweest, misschien drie dorpen.
Эйл-Малк

Эйл-Малк (англ. Eil Malk) — необитаемый коралловый остров в южной части Тихого океана. География Находится в 23 километрах юго-восточнее острова Корор в составе островов Палау. Длина острова — 6 км, ширина — 4,5 км, площадь — 19 км². Максимальная высота над уровнем океана — 82 м. Климат тропический. Остров подвержен негативному воздействию тропических циклонов. Часть Эйл-Малка покрыта густыми тропическими лесами. Ссылки Regions 8, 9, 10, and 12 (англ.). U.S. National Park Service (14 августа 2020). Дата обращения: 2 февраля 2021.
Südwest-Inseln (Palau)

Südwest-Inseln (englisch Southwest Islands) nennt sich eine Inselregion der pazifischen Inselrepublik Palau, die aus 6 kleinen Inseln bzw. Atollen besteht, welche über eine Meeresfläche von 39.000 km² verstreut sind. Sie liegen zwischen 350 und 600 Kilometer südwestlich von Babeldaob, der größten Insel der Palauinseln, zu denen die Inseln der Südwestgruppe allerdings nicht zählen. Die nördlichen vier Südwest-Inseln (Fanna, Dongosaro, Pulo Anna, Merir) bilden den palauischen Staat Sonsorol, die beiden südlichen (Tobi und das Helen-Riff) den palauischen Staat Hatohobei. Auf den Inseln der Südwestgruppe mit einer aggregierten Landfläche von sechs Quadratkilometern leben insgesamt 62 Menschen (Zensus 2000). Weblinks
Southwest Islands (Palau)

The Southwest Islands of Palau are several small outlying islands spread across the Pacific Ocean about 600 km from the main island chain of Palau. They make up the Palauan states of Sonsorol and Hatohobei. The nearshore islands to the southwest of the main island of Palau (Babeldaob), which belong to the states of Koror, Peleliu and Angaur and the unincorporated Rock Islands, are not considered part of the Southwest Islands. Geography The Southwest Islands are located some 275 to 325 km southwest of Angaur. These small outer islands, which include Sonsorol, Pulu Ana, and Meriir, are both physically and culturally distinct from the rest of the Palau. The islands are miniature platforms of raised reef composed of coralline limestone. The islands have sandy soils covered with atoll-like forest and brush. The islands are low, and have depressed, swampy interiors. Large stands of coconut palms line the beaches forming the primary resource for the only industry on the islands: copra production. Today, the islands are largely uninhabited as most of the native population lives in Koror or on Ngerekebesang Island. Even so, the natives retain a strong sense of cultural pride in their heritage and a firm commitment to their islands. The state governments operate the vessel connecting with Koror every 3 months. The Southwest Islands, grouped by their state, from north to south, are: Sonsorol Fana (Fanna) Sonsorol (Dongosaru) Pulo Anna (Puro) Merir (Melieli) Hatohobei Tobi Island (Hatohobei) Helen Reef (Hotsarihie) Transit Reef (Pieraurou) Traditional villages There is little information available on traditional village patterns in the Southwest Islands. Osborne noted several individual old dwelling places and one concentration of platforms and pathways. There is some information available on traditional fishing practices. The surrounding ocean provided the primary source of protein and was probably intensely exploited prehistorically. Given the limited amount of land, it is expected that almost all of it would have been intensively exploited by settlement or subsistence activities. Culture The people of the Southwest Islands and Tochobei (Tobi) share a cultural heritage that shows close ties with peoples of the central Caroline Islands, more than 1000 km to the northeast and on the other side of Palau. The migration of these people to the Southwest Islands must be one of the truly remarkable events in the prehistory of the Pacific. References This article incorporates public domain material from Snyder, David; Adams, William Hampton; Butler, Brian M. (1997). Archaeology and historic preservation in Palau. Anthropology research series / Division of Cultural Affairs, Republic of Palau 2. San Francisco: U.S. National Park Service.
Islas del Suroeste (Palaos)

Las Islas del Suroeste (en inglés: Southwest Islands​) de Palaos son varias pequeñas islas distribuidas en el Océano Pacífico, a unos 600 km de la cadena de islas principales de la República de Palaos.​​ Las islas cercanas a la costa al suroeste de la isla de Palaos (Babelthuap), que pertenecen a los estados de Koror, Peleliu y Angaur y las no incorporadas como las Islas Roca, no se consideran parte de las Islas del Suroeste. Las islas del suroeste, agrupadas por estados, de norte a sur son las siguientes: En el estado de Sonsorol Fanna (Fana) Sonsorol (Dongosaro) Pulo Anna (Puro) Merir (Melieli) En el estado de Hatohobei Isla Tobi (Hatohobei) Arrecife Helen (Hotsarihie) Arrecife Transit (Pieraurou) Véase también Islas Cotesworth Islas de Endoume Islas de Godinne Islas del Canal (Malvinas) Referencias
Îles du sud-ouest

Les îles du sud-ouest des Palaos sont de petites îles étalées dans l'océan Pacifique située à près de 600 km des principales îles des Palaos. Elles constituent deux États : Sonsorol et Hatohobei. Répartition des îles Regroupées au sein de leurs États, les îles du sud-ouest sont les suivantes : Sonsorol : Fanna (Fana) Dongosaro (Dongosaru) Puro (Puro) Melieli (Melieli) Hatohobei : Hatohobei (Hatohobei) Helen Reef (Hotsarihie) Transit Reef (Pieraurou). Le statut d'île de Pieraurou fait l'objet d'un débat. En effet, il s'agit en réalité d'un haut fond. Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Southwest Islands (Palau) » (voir la liste des auteurs). Portail des Palaos Portail des îles
Zuidwesteilanden

De Zuidwesteilanden (Engels: South West Islands) is een uitgestrekte maar qua oppervlakte kleine archipel van zes eilandjes in het zuiden van de Oceanische eilandnatie Palau, die 62 inwoners telt op een oppervlakte van 3,93 km². Deze groep omvat de twee minstbevolkte staten van Palau: Hatohobei, 0,63 km², 23 inwoners Hatohobei, 0,6 km², 20 inwoners Hatohobei (staatshoofdplaats), 20 inwoners Helen Reef, 0,03 km², 3 inwoners Helen, 0,03 km², 3 inwoners Round Rock (rots), 0 km², onbewoond Pieraurou, 0 km², onbewoond (bestaan onzeker) Sonsorol, 3,3 km², 39 inwoners Merir, 0,9 km², 5 inwoners Melieli (dorp), 5 inwoners Pulo Anna, 0,5 km², 10 inwoners Puro (dorp), 10 inwoners Sonsoroleilanden, 1,9 km², 24 inwoners Fana, 0,54 km², onbewoond Sonsorol, 1,36 km², 24 inwoners Dongosaro (staatshoofdplaats), 24 inwoners Hatohobei ligt in het zuiden, Sonsorol in het noorden. Het noordelijkst gelegen eiland is Sonsorol, het zuidelijkst gelegen eiland is het Helenrif. Op de eilanden worden Sonsorolees, Engels en Tobiaans gesproken. Op Pulo Anna wordt het Pulo-Annaanse dialect van het Sonsorolees gesproken. De eilanden zijn uitsluitend per boot bereikbaar.
Юго-Западные острова (Палау)

Юго-Западные острова (англ. Southwest Islands) — несколько маленьких островов, расположенных в Тихом океане, приблизительно в 600 км к юго-западу от главной островной цепи острова Палау и принадлежат этому государству. Острова расположенные на юго-западе от главного острова Палау (Бабелтуап) вблизи него, которые входят в состав штатов Корор, Пелелиу и Ангуар и Скалистых островов, не считаются частью Юго-Западных островов. Общая площадь 3,93 км², население 62 человека. Юго-Западные острова образуют два штата (с севера на юг): Штат Сонсорол (площадь 3,3 км², население 39 человек) Штат Хатохобеи (0,63 км², 23 человека) Галерея См. также Административное деление Палау
Sydvästöarna, Palau

De Sydvästra Öarna är en ögrupp i Palau i Stilla havet. Geografi Ögruppen har en areal på cirka 3,94 km² med endast cirka 60 invånare och är därmed de mest glestbefolkade delstaterna i Palau. Området ligger cirka 600 km sydväst om huvudön Babeldaob. De geografiska koordinaterna är 05°20′ N och 132°13′ Ö. Ögruppen är delad i 2 delstater Sonsoral med öarna Fana, cirka 0,54 Merir, cirka 0,90 km² Pulo Anna, cirka 0,50 km² Sonsoral, huvudön, cirka 1,36 km² Hatohobei med öarna Hatohobei, huvudön (även Tobi Island), cirka 0,60 km² Hotsarihie (även Helene Reef), cirka 0,03 km² Pieraurou (även Transit Reef), ingen landmassa Historia Kejsardömet Tyskland köpte ögruppen 1899 som då blev del i Tyska Nya Guinea och under första världskriget ockuperades området i oktober 1914 av Japan. Japan erhöll förvaltningsmandat över området vid Versaillesfreden 1919. Under andra världskriget användes ögruppen som militärbas av Japan tills USA erövrade området 1944. 1947 utsågs de Sydvästra öarna tillsammans med hela Karolineröarna till "Trust Territory of the Pacific Islands" av Förenta nationerna och förvaltades av USA. I maj 1979 bildades den autonoma federationen Mikronesien med lokalt självstyre men den 1 januari 1981 lämnade hela Palau federationen för att bli en självständig stat i fri association med USA. Den 1 oktober 1994 blev landet helt självständigt. Externa länkar om Sonsoral om Hatohobei
Kayangel (Insel)

Kayangel, auch Ngcheangel oder Ngajangel genannt, ist die einzig bewohnte Insel im gleichnamigen Kayangel-Atoll, welches im Norden des pazifischen Inselstaats Palau liegt, 70 km nördlich der Hauptstadt Melekeok. Die flache, dichtbewaldete Insel Kayangel findet sich im Nordosten des Atolls. Sie ist 2570 m lang, bei einer Breite zwischen 270 m im Süden und 700 m im Norden. Die Landfläche beträgt knapp 98 ha. An der Westseite der Insel, zur Lagune hin, liegen fünf sehr kleine Dörfer bzw. Weiler (Orukei, Dilong, Doko, Olkang, Dimes) mit einer Gesamtbevölkerung von 188 (Stand Volkszählung 1. April 2005). Zusammen bilden sie die "Hauptstadt" des palauischen Staates Kayangel. Die Elektrizität auf der Insel wird allein durch Solarzellen und private Generatoren erzeugt. Es gibt eine Schule und eine Bücherei. Einzige Einkaufsmöglichkeit ist ein kleiner Gemischtwarenladen in Doko. Das Angebot wird ergänzt durch etwas Fischfang und Landwirtschaft. Im Dorf Doko führt ein auffälliger, 130 m langer Anlegesteg in die Lagune des Kayangel-Atolls.
Kayangel (eiland)

Kayangel, ook Ngcheangel of Ngajangel genoemd, is een eiland in het Palause atol Kayangel en de hoofdplaats van de gelijknamige staat, waar het atol deel van uitmaakt. Strikt genomen is Kayangel geen dorp, maar een aaneenschakeling van de vijf gehuchten op het eiland, het enige bewoonde in de staat. Kayangel is het noordoostelijkste en veruit het grootste van de vier eilanden in het gelijknamige atol. Het telt 188 inwoners (2005) op een oppervlakte van 1,1 vierkante kilometer, en ligt 70 kilometer verwijderd van de hoofdstad Melekeok op het eiland Babeldaob. Geografie Kayangel is zeer vlak — het hoogste punt ligt slechts vier meter boven de zeespiegel — en dicht bebost. Het eiland is 2,57 kilometer lang, en de breedte varieert van 270 meter in het zuiden tot 700 meter in het noorden. Aan de westkust van het eiland, de binnenkant van de lagune, liggen de vijf gehuchten (van noord naar zuid) Orukei, Dilong, Doko, Olkang en Dimes, die gezamenlijk gelden als het bestuurlijk centrum van de staat Kayangel. Economie en voorzieningen De inwoners van Kayangel leven voornamelijk van kleinschalige visvangst en landbouw. Op het eiland bevinden zich een school, een bibliotheek en een tweetal kleine winkels. De elektriciteit wordt opgewekt door zonnepanelen en private generatoren. Bezienswaardigheden en toerisme Het hele atol Kayangel is een interessante snorkelplek. De traditionele bai (huis in typische Palause stijl) werd door tyfoon Mike verwoest in november 1990, en vervangen door een betonnen exemplaar. Vermits Kayangel niet over commerciële logiesmogelijkheden beschikt, overnachten toeristen doorgaans tegen een kleine vergoeding bij particuliere personen. Vervoer Bij laagwater kunnen de drie onbewoonde eilanden ten zuiden van Kayangel al wadend bereikt worden. Auto's worden op Kayangel, in tegenstelling tot motorfietsen, niet gebruikt. Aangezien Kayangel niet over een luchthaven beschikt, geschiedt vervoer vanuit de rest van het land en naar de andere delen van de staat uitsluitend per boot; de overtocht vanop het hoofdeiland Babeldaob duurt circa drie uur. Doko beschikt over een 130 meter lange aanlegsteiger in de lagune, die kan worden bereikt via een smalle opening in het westen van het atol, Ulach genoemd.
Каянгел (остров)

Каянгел (англ. Kayangel) — единственный населенный остров в одноименной островной группе, в Тихом океане. Принадлежит островному государству Палау. Расположен примерно в 70 км к северу от столицы государства, посёлка Нгерулмуд. География Плоский, покрытый густой растительностью остров находится в северо-восточной части островов Каянгел. Длина острова составляет 2,6 км, ширина — 270 м в южной части и 700 м в северной части. Общая площадь суши — 0,98 км². Население На западном побережье Каянгела, на берегу лагуны, расположены пять небольших деревень (Орукеи, Дилонг, Доко, Олканг и Даймс), в которых, в общей сложности, проживает 188 человек (2005). Вместе они составляют административный центр штата Каянгел (губернатор Эдвин Хиокаи). Экономика Электроэнергия на острове вырабатывается только с помощью солнечных батарей и частных электрогенераторов. Основное занятие местных жителей — рыболовство и сельское хозяйство. В деревне Доку находится причал, длина которого составляет 130 м. Действует школа и библиотека. Единственный магазин находится в поселении Доку.
Illa Helen

L'Illa Helen (en tobi: Hotsarihie, en anglès: Helen Island), és el nom d'un illa d'uns 600 metres de llarg i de 300 metres d'ample, que posseeix al voltant de 3 hectàrees de superfície i està situada al sud de les illes de Palau en el que es coneix com a Helen's Reef (en la seva part nord), a l'est de l'illa Tobi i al sud de Meri. L'illa està coberta amb arbres de palma. L'illa d'Helen està dotada d'una estació permanent de guardaboscos. L'Helen's Reef és una de les nou illes habitades de la República de Palau. Referències Bibliografia Tom Goreau. «Helen Reef Project Report», 30 setembre 2004. [Consulta: 23 setembre 2017].
Helen Island (Palau)

Helen Island ist eine etwa 600 Meter lange und 20 bis 40 m breite Insel im Norden des zum Inselstaat Palau zählenden Helen-Riffs. Das Eiland ist mit Palmen bewachsen. Auf Helen Island befindet sich eine ständig besetzte Rangerstation. Deshalb wird Helen Reef zu den neun bewohnten Inseln der Republik Palau gerechnet. Helen Island liegt im Norden des Atolls. Einzelnachweise Weblink
Isla Helen (Palaos)

Isla Helen (en inglés: Helen Island​), es el nombre de una isla de unos 600 metros de largo y de 300 metros de ancho, que posee alrededor de 3 hectáreas de superficie y se encuentra ubicada en el sur de las islas Palaos en lo que se conoce como el Arrecife de Helen (en su parte norte), al este de la Isla Tobi y al sur de Meri. La isla está cubierta con árboles de palma. La isla de Helen está dotada de una estación permanente de guardaparques. El Arrecife Helen es una de las nueve islas habitadas de la República de Palau.​ Véase también Isla Grindall Isla Guanzhou Isla Guiana Isla Hare Referencias Enlaces externos Mapa de la isla en Wikimapia
Helen (eiland)

Helen (Engels: Helen Island) is het zuidelijkste eiland van de Micronesische eilandrepubliek Palau. Het eiland heeft een oppervlakte van drie hectare en ligt in het noorden van Helen Reef, een atol dat deel uitmaakt van de staat Hatohobei. Samen met Sonsorol vormt Hatohobei op zijn beurt de Zuidwesteilanden. Helen is, afgezien van de boven het water uitstekende rots Round Rock, het enige eiland in het atol. In een opzichtershuis op het door palmbomen begroeide eiland verblijven sinds het begin van de jaren 1990 permanent drie wachters van de staatsoverheid, die het atol bewaken tegen eventuele buitenlandse indringers. Om die reden wordt Helen doorgaans tot Palaus bewoonde eilanden gerekend. Geografie Helen ligt circa 70 kilometer oostelijk van Hatohobei, het hoofdeiland van de staat. Het eiland wordt gevormd door de top van een zandduin met een oppervlakte van 25 hectare. De duin schuift met een snelheid van drie à vier meter per jaar op in zuidoostelijke richting, naar de lagune toe. Helen is een van de acht Important Bird Areas (IBA) in Palau. Externe links (en) Pagina's over Helen Reef op Friends Of Tobi Island
Palauinseln

Die zum namensgebenden Inselstaat Palau gehörenden Palauinseln, früher auch Pelew-Inseln, sind die westlichste Inselgruppe im Archipel der Karolinen und liegen im Pazifischen Ozean zwischen etwa 6°30′ und 8°30′ nördlicher Breite und zwischen etwa 134° und 135° östlicher Länge, etwa 880 km östlich der Philippinen und etwa 430 km südwestlich der zu den Föderierten Staaten von Mikronesien gehörenden Yap-Inseln. Geographie Die Palauinseln bestehen aus über 300 teils sehr kleinen Inseln, von denen nur wenige bewohnt sind. Die mit 328 Quadratkilometern Fläche größte Insel ist Babeldaob. Mit Ausnahme des Kayangel-Atolls im Norden und der Insel Angaur im Süden werden sämtliche der Palauinseln von einem dichten, allerdings an mehreren Stellen unterbrochenen Korallenriff umfasst. Geschichte Die Inselgruppe wurde 1543 vom spanischen Entdecker Ruy López de Villalobos gesichtet und ursprünglich Arrecifos genannt. 1899 kolonialisierten die Spanier die Inseln und verkauften sie später nach ihrer Niederlage im Spanisch-Amerikanischen Krieg an das Deutsche Reich (→ Deutsch-Spanischer Vertrag 1899). Im Ersten Weltkrieg wurden die Inseln von Japan besetzt. Die Stadt Koror auf der gleichnamigen Insel wurde Regierungssitz des Japanischen Südseemandates. Im Zweiten Weltkrieg waren die südlichen Palauinseln 1944 Schauplatz einer Schlacht zwischen Japanern und Amerikanern. Dabei war insbesondere die Insel Peleliu schwer umkämpft. Seit 1994 bilden die Paulauinseln gemeinsam mit einigen weit abgelegenen Inselchen südwestlich der Hauptgruppe den unabhängigen Inselstaat Palau. Literatur George Keate: Nachrichten von den Pelew-Inseln in der Westgegend des Stillen Oceans. Übers. Georg Forster. Süddeutsche Zeitung, Anna-Amalia-Bibliothek, München 2007, ISBN 3-866-15413-5 (zuerst: Benjamin Gottlob Hoffmann, Hamburg 1789). Reihe: Neuere Geschichte der See- und Landreisen, 1 Erich Kaiser: Beiträge zur Petrographie und Geologie der Deutschen Südsee-Inseln. In: Jahrbuch der Königlich Preussischen Geologischen Landesanstalt und Bergakademie zu Berlin für das Jahr 1903. Band XXIV, Berlin 1907, S. 113–114. pdf Weblinks Dossiers zum Thema Palauinseln in der Pressemappe 20. Jahrhundert der ZBW – Leibniz-Informationszentrum Wirtschaft. Einzelnachweise
Illa Tobi

Tobi és una illa en l'estat d'Hatohobei de la República de Palau. Amb una població d'uns 30 habitants, alberga a tota la població de l'estat, amb l'excepció d'una base meteorològica en una altra illa. La majoria dels habitants viuen en el costat oest de l'illa i parlen tobi. Tobi, Helen Reef (Hotsarihie), Transit Reef (Pieraurou), i les illes de l'estat de Sonsorol conformen la República de les Illes del Sud-oest de Palau. L'illa de Tobi té 1,6 km de llarg i 0,8 km d'ample, i una superfície d'uns 0,85 km quadrats. Tobi va pertànyer a la colònia alemanya de Nova Guinea des de 1901 fins a la Primera Guerra Mundial. Referències Vegeu també Illa Hellen