NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
ГЕС Тарбела

ГЕС Тарбела — гідроелектростанція на півночі Пакистану. Знаходячись перед ГЕС Газі-Барота, становить верхній ступінь каскаду на річці Інд. Станом на другу половину 2010-х найпотужніша станція країни (та одна з найбільших у світі). У межах проєкту Інд перекрили гігантською кам'яно-накидною греблею із глиняним ядром висотою 143 метри, довжиною 2743 метри та шириною по основі 600 метрів, яка потребувала 106 млн м3 матеріалу. Вона утворила витягнуте по долині річки на 81 км водосховище із площею поверхні 259 км2 та об'ємом 14,3 млрд м3, в тому числі 2,3 млрд м3 «мертвий» об'єм. При цьому за перші чотири десятиліття експлуатації внаслідок замулювання фактичний корисний об'єм скоротився з 12 млрд м3 до 7,9 млрд м3. Біля правого підніжжя греблі починаючи з 1977 року ввели в експлуатацію кілька машинних залів (останній — у 2017—2018 роках) загальною потужністю 4888 МВт. Всього було встановлено 17 турбін типу Френсіс, в тому числі 10 з показником по 175 МВт, 4 потужністю по 432 МВт та 3 потужністю по 470 МВт. Гідроагрегати перших двох черг використовують напір у 115 метрів, третьої — у 117 метрів. Річна продуктивність станції до завершення четвертої черги становила 14—16 млрд кВт·год електроенергії на рік. Після розширення додатково повинно вироблятись ще 3,8 млрд кВт·год. Видача продукції відбувається по ЛЕП, розрахованим на роботу під напругою 500 кВ та 220 кВ. Див. також Список найбільших електростанцій світу Примітки Посилання Тарбела // Універсальний словник-енциклопедія. — 4-те вид. — К. : Теза, 2006.
University of Engineering and Technology, Kala Shah Kaku Campus

The University of Engineering and Technology, New Campus, also known as UET New Campus (formerly UET KSK Campus) is an extension of University of Engineering and Technology, Lahore (UET Lahore) located near the Kala Shah Kaku in Sheikhupura District, Punjab, Pakistan. It was inaugurated in 2006 by then President of Pakistan Pervez Musharraf. This campus spans over 313 acres. The campus is located at the hub of industries in the region. Industrial organizations such as ICI Power Generation LTD, Halla Enterprises, Mughal Steel, Fecto Belarus Tractors LTD, Dawood Hercules Chemicals LTD, Haseeb Waqas Engineering LTD, Sitara Chemical Industries are located in close proximity of campus and other diverse private sector organizations are located nearby. This gives an ideal environment for the students to benefit from both theoretical and practical aspects of academic programs. Departments The campus has the following academic departments: Department of Food Science and Technology Department of Energy Engineering (Center for Energy Research and Development, CERAD) Department of Management Studies Department of Biomedical Engineering Department of Electrical, Electronics and Telecommunication Engineering Department of Chemical, Polymer and Composites Materials Engineering Department of Mechanical, Mechatronics and Manufacturing Engineering Department of Computer Sciences Department of Basic Sciences and Humanities Department of Software Engineering Department of Environmental Science Centre for Energy Research and Development The Centre for Energy Research and Development (CERAD) is an organized research unit at New Campus, aimed at coordinating and promoting energy research, education and solutions to energy issues of Pakistan. It was inaugurated by then chief minister of the Punjab Shehbaz Sharif on 9 February 2013. See also UET Faisalabad Campus Rachna College of Engineering and Technology, Gujranwala External links UET New Campus Official Website UET Lahore Campus Official Website Centre for Energy Research and Development
Lal-Suhanra-Nationalpark

Der Lal-Suhanra-Nationalpark liegt im Bereich der Cholistan-Wüste nahe der Stadt Bahawalpur in der Provinz Punjab in Pakistan und wurde im Jahr 1974 gegründet. Die Gesamtfläche umfasst 874 km². Gegründet wurde er im Jahr 1972 auf einer Fläche von 313 km², wovon damals etwa zwei drittel aus Wüste bestanden. Neben den Trockengebieten liegt mit dem Patisar-See auch ein wichtiges Feuchtgebiet im Nationalpark, der zahlreiche Vögel anzieht. Zur Großtierwelt des Parks zählen Wölfe, Honigdachse, Wüstenluchse, Schakale, Wildschweine und Stachelschweine. Hirschziegenantilopen sind im Parkgebiet ausgestorben, werden aber gemeinsam mit Indischen Gazellen, Schweinshirschen, Nilgauantilopen und Panzernashörnern in eingezäunten Bereichen gehalten. Im Park leben darüber hinaus etwa 160 Vogelarten. Weblinks Lal Suhanra National Park at Wildlife of Pakistan
Lal Suhanra National Park

Lal Suhanra National Park is a national park in Bahawalpur district of Punjab province in Pakistan. It is one of Pakistan's largest nationals parks, and is a UNESCO declared Biosphere Reserve. Its landscape includes desert, forest and wetland ecosystems. There are archaeological remains of the ancient Indus Valley Civilisation which once flourished along the Ghaggar-Hakra River (paleo Saraswati River). Geography Lal Suhanra National Park is situated some 35 kilometres east of Bahawalpur and presents a synthesis of forest and desert life. It occupies land on both sides of Desert Branch canal, and is spread over 127,480 acres (51,590 hectares) of which 20,974 acres (8,488 hectares) are green land (irrigated plantations), 101,726 acres (41,167 hectares) are dry land (desert), and 4,780 acres (1,930 hectares) are wet land (ponds and lakes). The park's terrain is generally flat, interspersed with sand dunes measuring between 1 and 6 meters in height and occupying as many as thousands of acres apiece. The biosphere reserve is crossed by the dried-up bed of the Ghaggar-Hakra River and comprises Patisar Lake and irrigated land. Officials said that indigenous trees like Indian rosewood and Acacia karroo will be planted over 1,212 acres of barren land in the wildlife reserve. Wildlife Lal Suhanra National Park hosts native wildlife like the Indian hog deer, chinkara, blackbuck, nilgai, Indian wolf, wild boar, white-footed fox, Asiatic wildcat and Indian hare, monitor lizard, Russell's viper, Indian cobra, saw-scaled viper, wolf snake, John's sand boa, and spiny-tailed lizard; bird species include bulbul, common quail, pied cuckoo, parakeet, Sind woodpecker, great Indian bustard, black kite, Eurasian nightjar, steppe eagle, shikra, Eurasian griffon vulture and peregrine falcon. The chital has been introduced. References External links
Parque nacional de Lal Suhanra

El Parque nacional de Lal Suhanra (en urdu: لال سہانرا نیشنل پارک) es un parque nacional de Pakistán,​ situado en el distrito de Bahawalpur. Al igual que el bosque Manga Changa, es uno de los varios bosques plantados por los británicos para proporcionar materias primas para la construcción del ferrocarril durante su ocupación del subcontinente indio. Lal Sohanra se extiende sobre 620 kilómetros cuadrados y se caracteriza por la diversidad de su paisaje, que incluye áreas de desierto, bosques y de agua. El parque en sí está situado a unos 35 kilómetros al este de Bahawalpur y presenta una síntesis de la vida en el bosque y el desierto. El terreno del parque es generalmente plano, intercalado con dunas de arena que miden entre 1 y 6 metros de altura y ocupando hasta miles de acres. Véase también Geografía de Pakistán Anexo:Patrimonio de la Humanidad en Pakistán Referencias
Parc national de Lal Suhanra

Lal Suhanra est un parc national du Pakistan situé dans le district de Bahawalpur, dans la province du Pendjab. Il a été créé en 1972. Le parc est également déclaré par l'Unesco depuis 1977 réserve de biosphère. Article connexe Aires protégées du Pakistan Références Portail de la conservation de la nature Portail du Pakistan
Park Narodowy Lal Suhanra

Park Narodowy Lal Suhanra (urdu ‏لال سہانرا نیشنل پارک‎) – park narodowy położony w prowincji Pendżab w Pakistanie, utworzony w 1972 roku. Opis Park zlokalizowany jest 32 km na wschód od miasta Bahawalpur. Park Narodowy Lal Suhanra został utworzony 26 października 1972 roku na powierzchni 313,55 km². W 1984 roku powiększono jego obszar o 202,34 km², a w 2000 roku o kolejne 142 km². Obecnie powierzchnia parku wynosi 657,9 km², z czego 8 491 ha to tereny zielone (nawadniane plantacje), 40 942 ha zajmują obszary pustynne, a 4780 akrów – tereny podmokłe. Tereny parku leżą na wysokości od 125 do 140 m n.p.m. Klimat parku charakteryzuje się małymi i sporadycznymi opadami deszczu, wysokimi temperaturami, niską wilgotnością względną, dużą szybkością parowania i silnymi wiatrami letnimi. Zakres temperatur wynosi od 50ºC latem do -2ºC zimą, najgorętszymi miesiącami są maj i czerwiec. Roczne opady wynoszą od 90 do 200 mm, a średnia wilgotność względna wynosi około 60%. Latem kierunek wiatru jest południowo-wschodni, a zimą północno-wschodni. Park cechuje się różnorodnością krajobrazu, w tym ekosystemami pustynnym, leśnym i podmokłym. Wielkość wydm waha się od 0,01 do 0,50 km² i mają one do wysokości 6 m. Flora Na terenie parku zidentyfikowano 212 gatunków roślin. Fauna Na obszarach pustynnych oraz plantacjach zlokalizowanych na terenie parku występują antylopy indyjskie (Antilope cervicapra), nilgau indyjski (Boselaphus tragocamelus), gazela górska (Gazella gazella), Lepus nigricolis, lis bengalski (Vulpes bengalensis), frankolin obrożny (Francolinus francolinus), frankolin indyjski (Francolinus pondicerianus), hubara saharyjska (Chlamydotis undulata), stepówka brunatnobrzucha (Pterocles exustus), stepówka indyjska (Pterocles indicus), stepówka czarnobrzucha (Pterocles orientalis). W czasie zimy jezioro na terenie parku odwiedzane jest przez ptactwo wodne zimujące na tych terenach: modrzyk zwyczajny (Porphyrio porphyrio), łyska zwyczajna (Fulica atra), wężówka indyjska (Anhinga melanogaster) oraz liczne gatunki kaczek: rożeniec zwyczajny (Anas acuta), płaskonos zwyczajny (Spatula clypeata), cyraneczka zwyczajna (Anas crecca), świstun zwyczajny (Mareca penelope), kaczka krzyżówka (Anas platyrhynchos), krakwa (Mareca strepera), głowienka zwyczajna (Aythya ferina). Gady w parku są reprezentowane m.in. przez następujące gatunki: żmija łańcuszkowa (Daboia russelii), kobra indyjska (Naja naja), Lycodon capucinus. Przypisy
Parque Nacional Lal Suhanra

O Parque Nacional Lal Suhanra é um parque nacional do Paquistão situado no distrito de Baaualpur, província de Punjabe. Lal Suhanra é um dos maiores parques nacionais do sul da Ásia e, também, uma Reserva de Biosfera declarada pela UNESCO. Lal Sohanra possui cerca de 162 568 acres e é notável pela diversidade de sua paisagem, que inclui áreas de desertos, florestas e zonas úmidas. Geografia O próprio parque está situado a cerca de 35 quilômetros a leste de Baaualpur e apresenta uma síntese da floresta e da vida no deserto. Ele ocupa a terra em ambos os lados do canal Branch e é distribuído em uma área de 127.480 acres (51.368 hectares) - dos quais 20.974 acres (8.491 hectares) são terrenos verdes (plantações irrigadas), 101.726 acres (40.942 hectares) estão secas terra (deserto) e 4.780 acres são terra molhada (lagoas e lagos). O terreno do parque é geralmente plano, intercalado com dunas de areia que medem entre 1 e 6 metros de altura e que ocupam até milhares de acres cada. A reserva de biosfera é atravessada pelo leito seco do rio Gagar e compreende o lago Patisar e as terras irrigadas. Funcionários disseram que as árvores indígenas como palmeiras indianas e Acacia karroo serão plantadas em 1.212 acres de terra estéril na reserva de vida selvagem. Atrações O governo Punjabe planeja converter o Parque Nacional Lal Sohanra em um parque safari de vida selvagem de padrão internacional. Uma das suas atrações mais proeminentes é atualmente o safari de leão, que permite aos hóspedes ver leões em seu habitat natural de perto. Além disso, o conjunto de criação cativa do parque possui um par de rinocerontes indianos que foram oferecidos pelo Nepal. Rhinos foram encontrados no extremo oeste do vale de Peshawar durante o reinado Mughal do imperador Babur, mas agora estão extintos no Paquistão. Mais de 400 animais estão sendo criados no parque Lal Sohanra , incluindo uma grande população de antílope-negro, uma raça de antílope mais notável por seu pronunciado dimorfismo sexual. O parque é constantemente fornecido com novos antílope-negro, a fim de estender seus esforços para a conservação antílope-negro.==Referências==
Лал-Суханра

Лал-Суха́нра (англ. Lal Suhanra National Park) — национальный парк в округе Бахавалпур, пакистанской провинции Пенджаб. Расположен примерно в 35 километрах к востоку от Бахавалпура. Площадь Лал-Суханра составляет более чем 153.000 акров (620 км²), из которых 20.974 акров (8.491 га) составляют земли (орошаемые плантации), 101.726 акров (40.942 га) — пустыни и 4.780 акров (1.935 га) занимают пруды и озёра. Ландшафт парка в основном равнинный, чередуется с песчаными дюнами от 1 до 6 метров в высоту. С 1977 года парк включён во всемирную сеть биосферных резерватов. Примечания Ссылки Lal Suhanra National Park Архивная копия от 9 мая 2012 на Wayback Machine (англ.)
Narodni park Lal Suhanra

Narodni park Lal Suhanra v Pakistanu, ki je v okrožju Bahawalpur v provinci Pandžab. Je eden največjih narodnih parkov v Južni Aziji in ga je UNESCO razglasil za biosferni rezervat. Lal Sohanra je znan po raznolikosti svoje pokrajine, ki vključuje puščavske, gozdne in mokriščne ekosisteme. Obstajajo arheološki ostanki starodavne Indske civilizacije, ki je nekoč cvetela ob reki Ghaggar-Hakra (paleo reka Sarasvati). Geografija Narodni park Lal Suhanra je približno 35 kilometrov vzhodno od Bahavalpurja in predstavlja sintezo gozdnega in puščavskega življenja. Zavzema zemljišča na obeh straneh kanala Desert Branch in se razprostira na 51.590 hektarjih, od tega je 8488 hektarjev zelene zemlje (namakane plantaže), 41.167 hektarjev je suhe zemlje (puščava), in 1930 hektarjev je mokrotna zemljišča (ribniki in jezera). Teren parka je na splošno raven, prepreden s peščenimi sipinami, ki merijo med 1 in 6 metri v višino in zavzemajo več 400 hektarjev vsaka. Biosferni rezervat prečka posušena struga reke Ghaggar-Hakra in obsega jezero Patisar ter namakano zemljo. Uradniki so povedali, da bodo avtohtona drevesa, kot sta indijski palisander ali šišam (Dalbergia sissoo) in akacija Vachellia karroo, posajena na 500 hektarjih neplodnega zemljišča v rezervatu za divje živali. Divje živali Številne vrste živijo po vsem parku, tudi azijska divja mačka, zajec, droplje in jelen. Plazilci v parku so varan, verigasti gad (Daboia russelii), naočarka (Naja naja), gad Echis, kača volčjak (Lycodon capucinus), peščeni udavi (Erycinae) in kuščarji. Levji safari Pandžabska vlada načrtuje pretvorbo narodnega parka Lal Sohanra v safari park za divje živali mednarodnega standarda. Ena najvidnejših znamenitosti je levji safari, ki gostom omogoča ogled levov v njihovem naravnem okolju od blizu. Glej tudi Biosferni rezervati v Pakistanu Sklici Zunanje povezave Lal Suhanra National Park at Wildlife of Pakistan
Національний парк Лал Суханра

Лал Суханра — національний парк у Пакистані, розташований в районі Бахавалпур провінції Пенджаб. Це один із найбільших національних парків Південної Азії та оголошений ЮНЕСКО біосферним заповідником. Лал Соханра вирізняється різноманітністю ландшафту, який становить екосистеми пустелі, лісу та водно-болотних угідь. Існують археологічні залишки стародавньої цивілізації долини Інду, яка колись процвітала вздовж річки Гхаггар-Хакра (палео річка Сарасваті). Географія Національний парк Лал Суханра розташований приблизно за 35 кілометрів на схід від Бахавалпура та являє собою синтез лісу та пустелі. Він займає землю по обидва боки каналу Desert Branch і поширюється на 127,480 акра (51,589 гектара), із яких 20,974 акра (8,488 гектара) — зелені землі (зрошувані плантації), 101,726 акра (41,167 гектара) — суші (пустелі) і 4,780 акра (1,934 гектара) — заболочені землі (ставки та озера). Рельєф парку, як правило, рівнинний, перемежовується піщаними дюнами висотою від 1 до 6 метрів, які займають тисячі гектарів кожна. Біосферний заповідник перетинає висохле русло річки Гхаггар-Хакра і включає озеро Патісар і зрошувані землі. Чиновники повідомили, що місцеві дерева, такі як палісандр і акація карру, будуть висаджені на 1212 акрах безплідної землі в заповіднику дикої природи. Дика природа На території парку мешкає багато видів, у тому числі кіт барвистий, кролик, дрохва та олень. Рептилії парку: варан, дабойя Рассела, індійська кобра, ефа, змія-вовк, піщаний удав Джона та шипохвоста ящірка. Левове сафарі Уряд Пенджабу планує перетворити національний парк Лал Соханра на сафарі-парк дикої природи міжнародного стандарту. Однією з найвідоміших визначних пам'яток є левове сафарі, яке дозволяє гостям побачити левів у їхньому природному середовищі існування з близької відстані. Див. також Біосферні заповідники Пакистану Список літератури
List of power stations in Pakistan

Pakistan has a total installed power generation capacity of 49,270 MW as of 13 September, 2024 which includes 28,766 MW thermal, 11,519 MW hydroelectric, 1,838 MW wind, 780 MW solar, 249 MW bagasse, 3,620 MW nuclear and 2,498 MW of net metering capacity. Thermal In service Currently in operation power plants. Under construction Nuclear In service References: Under construction Hydro In service References: Under construction Wind In service References: Solar In service References: Bagasse / biomass In service References: Net metering In service References: As of 30 June, 2024, Pakistan has an installed net metering capacity of 2,498 MW. Total capacity Total installed capacity Total under construction capacity See also Electricity in Pakistan Energy policy of Pakistan List of hydroelectric power stations in Pakistan List of power stations in Asia List of largest power stations in the world Iran–Pakistan–India gas pipeline References
Natha Khan Goth

Natha Khan Goth (Urdu: نتھا خان گوٹھ) is a neighbourhood in the Korangi District in eastern Karachi, Pakistan. It was previously part of Shah Faisal Town, which was an administrative unit that was disbanded in 2011. There are several ethnic groups in Natha Khan Goth including Hazarewal, Muhajirs, Sindhis, Kashmiris, Seraikis, Pakhtuns, Balochis, Memons, Bohras, Ismailis, etc. References External links Karachi Website
Golepur

Golepur (Urdu: گولپور) is a village and union council of Jhelum District in the Punjab Province of Pakistan. It lies about 71 mi (114 km) south of Islamabad, the country's capital city. A facility comprising ticket office, platforms, etc. for loading and unloading train passengers and freight is located at Golepur railway station. It is part of Tehsil Pind Dadan Khan. Villages in union council Golepur Union Council is subdivided into 10 villages: Chan Pur Choran Dandot RS Dalmian Dhoke Vaince Golepur Hattar Jhelum Kora Pither Kalan Pither Nadi Sihotra See also Golepur railway station References
Památník Krista Krále

Památník Krista Krále je stavba z bílého mramoru stojící v areálu katedrály svatého Patrika v Karáčí v Pákistánu. Památník stojí nad jednou z nejrušnějších ulic Karáčí. Jedná se o jedinou stavbu svého druhu v Karáčí, proto je také vyhledávaným turistickým cílem. Historie myšlenky výstavby Tento památník stojí nad jednou z nejrušnějších ulic Karáčí – třídou Šahra-e-Irák. Myšlenka na výstavbu této 54 metrů vysoké stavby vznikla roku 1926. Jedná se o jedinou stavbu svého druhu ve městě Karáčí, což z ní činí památku vyhledávanou turisty. Vincent Gimenez byl farářem farnosti svatého Patrika v roce 1925, kdy papež Pius IX. vyhlásil svátek Krista Krále (slaví se poslední neděli v říjnu). Otec Gimenez mimo jiné v říjnu 1926 zavedl na svátek Krista Krále procesí, které prochází ulicemi města. V roce 1927 se v místním centru Apoštolátu modlitby zrodila myšlenka postavit památník, který by byl symbolem úcty k Nejsvětějšímu Srdci Ježíšovu. Katolíci z Karáčí a okolí vytvořili radu s 26 členy, předsedou byl otec Gimenez, generálním sekretářem R. A. M. D'Silva a pokladníkem C. S. Lobo. Kromě toho se 14 katolických sdružení spojených s farností a další komunity čítající kolem 80 osob pustilo do vybírání peněz na stavbu, urychlení plánovacích práci a zajistilo dohled nad stavbou. Výstavba Památník navrhl M. X. Andrade a na stavbu dohlížel August Rodrigues, vysloužilý inženýr odboru veřejných prací v Bombaji. Mramor použitý pro výstavbu tohoto památníku byl dovezen z italské Carrary společností Anthony Coutinho and Company. Socha Krista Krále, která je instalovaná vysoko nad zemí, byla darem majora Quadrose z města Cincinnatus u Karáčí. Krypta památníku má kapacitu 150 míst k sezení a je vyzdobena dvěma nástěnnými malbami – jednou nebeskou a druhou pekelnou. Obě malby jsou dílem goaského umělce Vaza. V kryptě se nachází také podobizna svatého Františka Xaverského. Celkové náklady na výstavbu stavby činily 81 500 pákistánských rupií. Otevření Při otevření památníku byla sloužena papežská mše svatá. Po ní byl zahájen kongres Katolické akce, který zahájil apoštolský delegát ve Východní Indii Mgr. Leo P. Kierkels C.P. Po krátkém zahajovacím projevu a přečtení telegramu zaslaného papežem zazněl hymnus na Krista Krále. Po krátkém proslovu předsedy výkonné rady otce Gimeneze Kierkels požehnal památníku. Této slavnosti se zúčastnila velká část místních včetně mnoha nekatolíků. K tisícům místních obyvatel se při této slavnosti připojili také církevní představitelé z regionů a i kněží a řeholníci z celé Indie. V průběhu týdne se u památníku konaly mše svaté, které pořádaly různé organizace farnosti. Později se konal dva kilometry dlouhý průvod vedený kapelou, v němž šlo mnoho farníků převlečených za různé biblické postavy. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Monument to Christ the King na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu památník Krista krále na Wikimedia Commons
Dawood University of Engineering & Technology

The Dawood University of Engineering and Technology (initials:DUET) (Urdu: جامعہ داؤد برائے انجینئرنگ و ٹیکنالوجی) is a public university located in Karachi, Sindh, Pakistan. It was established by Seth Ahmed Dawood and is named after him. History and overview Dawood College of Engineering and Technology was established in 1962 as a federal government engineering institution. Initial financial endowment and foundation stone of the Dawood College of Engineering and Technology was laid by then President of Pakistan Field Marshal Mohammad Ayub Khan in 1962. It was established by Dawood Foundation under the supervision of Seth Ahmed Dawood in 1964. It is regarded as one of the oldest institutions of higher learning in engineering in Pakistan and pioneer in the fields of electronics, chemical, petroleum, metallurgical and industrial engineering degrees. Recognized university It is one of the notable institutions in Karachi and secured its place in the engineering category by the Higher Education Commission of Pakistan, as of 2010. In 2013, the Government of Sindh upgraded it to a university, renaming it 'Dawood University of Engineering and Technology'. Academics Bachelor's programs BS Computer Science BS Mathematics BS Business and Information Systems BS Chemistry BS Environmental Sciences BS Artificial Intelligence BS Cyber Security BE Chemical Engineering BE Electronic Engineering BE Industrial Engineering and Management BE Metallurgy and Materials Engineering BE Petroleum and Gas Engineering BE Telecommunication Engineering BE Computer System Engineering BE Energy and Environment Engineering BArch Architecture and Planning Master's programs MS Telecommunication Engineering MS Chemical Engineering MS Electronic Engineering MS Metallurgy and Materials Engineering MS Industrial Engineering and Management MS Industrial Chemistry MS Chemistry Doctoral programs PhD Telecommunication Engineering PhD Chemical Engineering PhD Electronic Engineering PhD Computer System Engineering PhD Metallurgy and Material Engineering PhD Industrial And Management Engineering See also Dawood Group NED University of Engineering and Technology, Karachi Mehran University of Engineering and Technology, Jamshoro List of universities in Pakistan List of engineering universities and colleges in Pakistan References External links DUET official website