NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Vizcaya-híd

A Vizcaya-híd (spanyolul Puente Colgante de Vizcaya, baszkul Zubi Esekia vagy Bizkaiko Zubia) Bilbao külső kikötőjében, Portugalete-ben, a baszk nagyváros központjától 13 km-re található. A legidősebb függőhíd a világon, de még ma is forgalmi célokra használják. Évente körülbelül 6 millióan kelnek át rajta. Mestere Alberto de Palacio y Elissague építész volt. A két 61 méter magas torony között 45 méter magasban és 160 méter hosszan elhelyezkedő alkotás a bilbaói ria (Ría de Bilbao) felett ível át. A bal parton elhelyezkedő Portugalete és a jobb parti Getxo (sp. Guecho) helységeket köti össze a Nervión folyó tölcsértorkolatában, a Vizcayai-öbölben. 1893. július 28-án avatták fel és adták át a forgalomnak. Több néven is ismertté vált a köztudatban. Hivatalos neve Puente Transbordador de Vizcaya, de egyszerűen Puente Colgante-ként is emlegetik. A híd forradalmi építményként hatott születésének korszakában, mivel ez volt az első olyan függőhíd, mely – köszönhetően egy, a két part között közlekedő szállítókompnak – nem akadályozta a hajóközlekedés zavartalanságát. Ezt a technikát később más hidak építésénél is alkalmazták Európában, Amerikában és Afrikában is. A Puente Colgante-t 2005 januárjában terjesztette fel a Spanyol Kulturális Minisztérium, és a következő évben vált az UNESCO világörökség részévé. 37 pályázó közül választották ki erre a címre Vilniusban, a szervezet 30. ülésén, 2006. július 13-án. A cím indoklása: A Vizcaya-híd Spanyolország első történelmi ipari műemléke a technikai kreativitást jelenti, mely a tökéletes funkcionalitást az esztétikai igényekkel kombinálva reprezentálja. Ugyancsak nagy jelentőségűnek tekintette az UNESCO az építmény későbbi hídépítészetre gyakorolt hatását. A híd mai üzemeltetője az El Transbordador de Bizkaia, S.L. társaság. Kompja a nap 24 órájában, egész esztendőben folyamatosan működik. Egyéb díjai: Europa Nostra-díj birtokosa 2002-től a Kulturális Örökség megőrzéséért. Az üzemeltető vállalat 2000-ben "Con mucho gusto"-díjat kapott a Baszk Kormánytól – mint a legjobb idegenforgalmi vállalat a tartományban. Források El Gran Puente Colgante de Biskaia – Hivatalos honlap
Ponte di Biscaglia

Il ponte di Biscaglia (in basco Bizkaiko Zubia, in spagnolo Puente de Vizcaya) è un ponte trasportatore che collega le città di Portugalete e Las Arenas (parte di Getxo) nella provincia spagnola di Biscaglia, attraversando il fiume Nervión. Gli abitanti del posto lo chiamano Puente Colgante, termine spagnolo che significa "Ponte sospeso". In realtà questa è un'imprecisione, visto che non si tratta tecnicamente di un ponte sospeso: in ogni caso il termine locale è talmente comune da essere usato anche sul sito ufficiale. Storia È il più antico ponte trasportatore del mondo e venne costruito nel 1893, progettato da Alberto Palacio, uno dei discepoli di Gustave Eiffel. La costruzione del ponte fu la soluzione proposta dall'ingegnere al problema della connessione delle due città senza bloccare il traffico navale lacustre del porto di Bilbao e senza dover costruire massicce rampe per scavalcare il fiume. Il servizio venne sospeso per quattro anni durante la guerra civile spagnola, quando la parte superiore del ponte venne fatta saltare nel 1937 dai repubblicani nel tentativo di rallentare l'avanzata dei nazionalisti. Il ponte fu riaperto nel 1942 e il 13 luglio 2006 il ponte venne dichiarato patrimonio dell'umanità dall'UNESCO. Funzionamento Il ponte, tuttora funzionante, è lungo 164 metri e la gondola, ovvero la sua parte basculante, può trasportare fino a 6 auto e decine di persone. Si compie una traversata in un minuto e mezzo, ogni otto minuti, 24 ore al giorno, per tutto l'anno, con tariffe differenti a seconda dell'ora. È integrato nel sistema di trasporto Creditrands di Bilbao. All'interno dei due piloni, alle due estremità, sono stati installati due ascensori per turisti che permettono di camminare lungo la piattaforma del ponte, dalla quale si può ammirare la baia Bilbao Abra. Galleria d'immagini Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su ponte di Biscaglia Collegamenti esterni Sito ufficiale, su puente-colgante.com. Scheda UNESCO, su whc.unesco.org. Portugalete Transporter Bridge - dal database di Structurae
Vizcayabrug

De Vizcayabrug (Spaans: Puente de Vizcaya) is een brug die de Spaanse plaatsen Portugalete en Las Arenas (deel van Getxo) verbindt over de Nervión. Het is werelds oudste zweefbrug, gebouwd in 1893. De Vizcayabrug werd ontworpen door Alberto Palacio, een van Gustave Eiffel's leerlingen. De brug is nog steeds in gebruik: elke 8 minuten verplaatst een gondel passagiers en maximaal zes auto's. De zweefbrug, de eerste in zijn soort, werd gebouwd op particulier initiatief tussen 1887 en 1893. De brug werd op 28 juli 1893 in gebruik genomen. Het staat aan het einde van de rivier en op korte afstand van de plaats waar deze uitmondt in de Golf van Biskaje. De brug bestaat uit een vaste stalen vakwerkconstructie bestaande uit twee pijlers verbonden met een vaste bovenbouw. De ijzeren balken zijn met klinknagels aan elkaar bevestigd. De 60 meter hoge pijlers zijn met zware staalkabels verankerd. Bij de bouw werd 728.447 kilogram ijzer gebruikt, 10.629 klinknagels, 88.248 kg staalkabel en 21.041 bouten en moeren. Aan de vaste bovenbouw, zo’n 45 meter boven het waterniveau bij vloed, hangt een gondel, deze biedt ruimte aan zes auto’s en zo’n 200 passagiers. De gondel beweegt tussen de pijlers van de ene naar de andere oever en overbrugt hiermee een afstand van 160 meter. De keuze voor deze bijzondere brug was ingegeven door het drukke scheepvaartverkeer van en naar de haven van Bilbao. In die tijd was Bilbao een belangrijke industriële regio met mijnbouw, handel, scheepvaart en een financieel centrum. Per jaar werd meer dan 12 miljoen ton goederen overgeslagen in de haven. De schepen mochten niet gehinderd worden hetgeen de grote hoogte van het bouwwerk verklaart. De mobiele gondel ligt op het niveau van de kade en maakte de aanleg van lange toe- en afvoerwegen overbodig. De gondel ligt tegen de kade wanneer een schip wil passeren en vormt hierdoor nauwelijks hinder. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog raakte onderdelen van de brug beschadigd. Op 16 juni 1937 werden de spankabels aan de kant van Getxo met explosieven vernietigd, waardoor het dek in het water kwam en het weg- en scheepvaartverkeer werd geblokkeerd. In 1939 begonnen de herstelwerkzaamheden onder leiding van Juan Aracil, die gelijk een aantal kleine veranderingen doorvoerde. Aanvankelijk werd de energie benodigd voor het verplaatsen van de gondel geleverd door een stoommachine. Deze stond onder een van de pylons en leverde de kracht om de gondel met lange kabels heen en weer te trekken. Dit werd na zo’n 20 jaar vervangen door een elektromotor en tijdens de laatste restauratiewerkzaamheden is deze elektromotor vervangen door 12 kleine motoren. De gondel is vaker aangepast, was de aanvankelijk van ijzer, hout en canvas maar de huidige versie is van aluminium en aangepast om de weerstand te reduceren en de windgevoeligheid te verminderen. De brug staat sinds 2006 op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Externe link (en) Structurae Portugalete Transporter Bridge
Most Biskajski

Most Biskajski (bask. Bizkaiko Zubia, hiszp. Puente de Vizcaya) – most gondolowy ponad ujściem rzeki Nervión (Ibaizabal), w hiszpańskim Kraju Basków w prowincji Biskaja. Nazwy Oficjalną nazwą mostu jest Most Biskajski. Oprócz niej funkcjonują także inne: Most Wiszący (hiszp. Puente Colgante), Most Portugalete, Most Getxo, Most Bilbao, a także Most Palacio (od nazwiska głównego inżyniera tego mostu). Historia Most promowy został zaprojektowany przez znanego architekta Alberto Palacio (jednego z uczniów Gustawa Eiffla) i zbudowany w 1893 r. Połączył on miasto Portugalete oraz dzielnicę miasta Getxo – Las Arenas (bask. Areeta). Przy budowie zastosowano nowoczesne jak na koniec XIX wieku rozwiązania. Oprócz ciężkiej żelaznej konstrukcji wykorzystano lżejsze stalowe liny. Był to pierwszy i zarazem najstarszy na świecie most-gondola, który był zdolny przewozić na dużej wysokości ludzi i pojazdy. Stanowił wzorzec dla innych mostów w Europie, Afryce czy Amerykach, z których przetrwało tylko kilka. Przy jego tworzeniu zastosowano nowoczesne technologie, aby umożliwić dalsze działanie portu w Bilbao. W 1937 r., podczas hiszpańskiej wojny domowej most został częściowo zbombardowany, czego świadkiem był sam Albert Palacio. Jego gruntowna odbudowa i restauracja nastąpiła w 1941 r. Most Biskajski został zapisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO 13 lipca 2006 r. Współczesność Most jest ciągle w użyciu. Ma około 160 m długości i 50 m wysokości. Do przęsła znajdującego się 45 metrów nad wodą podwieszona jest na długich linach gondola, która może przewieźć co 8 minut jednorazowo 6 pojazdów i kilkudziesięciu pasażerów w ciągu 1,5 minuty. Na przejazd mostem obowiązuje zbiorczy bilet komunikacji miejskiej Bilbao. Atrakcją turystyczną jest wyjazd na szczyt filaru, z którego można podziwiać panoramę okolicy. Przypisy
Ponte da Biscaia

A Ponte da Biscaia, é uma ponte de transporte, concebida, desenhada e construída pela iniciativa privada entre 1887 e 1893, que une as duas margens da ria de Bilbau, na Biscaia, Espanha. Foi inaugurada em 1893, sendo a primeira de seu tipo no mundo. A ponte recebe vários nomes, com o nome oficial de "Ponte de Vizcaya", mas também é chamada de "Ponte Pênsil", "Portugalete", "Guecho" e "Bilbao". Também chamada de "Ponte Palácio" em homenagem a seu arquiteto, Alberto Palacio. A ponte liga a cidade de Portugalete com o bairo de Las Arenas, que pertence ao município de Guecho / Getxo, assim com às margens da Ria de Bilbao. Sua construção foi devida a uma necessidade de unir os balneários existentes nas margens do rio, destinados à burguesia industrial e aos turistas do final do século XIX. Referências Ligações externas Página da Ponte da Biscaia Google Maps
Бискайский мост

Бискайский мост (исп. Puente de Vizcaya) — летающий паром через реку Нервьон, соединяет города Португалете и Лас-Аренас (часть Гечо) в провинции Бискайя, Испания. Местные жители называют мост Пуэнте-Колганте, что по-испански означает «подвесной мост». Это название не соответствует типу моста (подвесной мост имеет другую конструкцию), но широко используется, в том числе на официальном сайте. Мост является чисто инженерным сооружением и никак не украшен. Опоры представляют собой две двойные металлические башни высотой 61 метр, оттянутые металлическими тросами, концы которых крепятся на расстоянии 110 м к массивным бетонным блокам. Между башнями, стоящими на разных берегах, натянуты тросы, образующие параболу, на которых на высоте 45 метров висит центральный пролёт моста длиной более 160 метров. История Бискайский мост-транспортёр — самый старый мост данного типа, был построен в 1893 году по проекту баскского архитектора Альберто де Паласио, одного из учеников Густава Эйфеля. Поставленная перед архитектором задача состояла в организации сообщения между городами без нарушения движения судов в Порт Бильбао и без сооружения длинных подъездных рамп. Мост был построен с применением новых для того времени лёгких витых стальных канатов, из-за чего был признан одной из выдающихся архитектурных металлических конструкций эпохи промышленной революции и стал образцом для многих подобных мостов в других частях света. Работа моста нарушилась на 4 года в период Гражданской войны в Испании, когда было принято решение уничтожить все возможные переправы через Нервьон, чтобы остановить продвижение войск генерала Франко. 16 июня 1937 года верхняя секция моста была подорвана. Работа моста Мост находится в рабочем состоянии, его гондола перевозит 6 автомобилей и несколько десятков пассажиров с одного берега на другой за полторы минуты. Гондола ходит каждые 8 минут круглые сутки и в течение всего года. Тарифы на проезд зависят от времени суток, оплата интегрирована с системой Creditrans. В башнях моста установлены два новых лифта, поднимающие посетителей на высоту 50 метров, где они могут пройти по платформе моста и посмотреть на порт и гавань Абра. Фотографии Ссылки Официальный сайт моста (исп.) (англ.) UNESCO: Бискайский мост-транспортёр (окрестности города Бильбао)
Biskajski most

Biskajski most (baskijsko: Bizkaiko Zubia, špansko: Puente de Vizcaya) je najstarejši trajektni most na svetu. Povezuje mesti Portugalete in Las Arenas (Getxo), Biskajske pokrajine v Baskiji, preko reke Nervion. Prebivalci ga od njegove izgradnje leta 1893 imenujejo Puente Colgante (viseči most), čeprav se konstrukcija zelo razlikuje od konstrukcij visečih mostov. 13. junija 2006 je bil vpisan na seznam UNESCO-ve svetovne dediščine kot izjemna arhitektonska inovacija industrijske revolucije. Zgodovina Najstarejši transportni most je bil zgrajen leta 1893. Projektiral ga je Eifflov učenec, Alberto Palacio. Z njim je rešil problem povezovanja dveh mest brez prekinjanja ladijskega prometa iz luke Bilbao do morja in brez izgradnje masivnih dolgih dostopnih ramp. Namesto tega je Palacio povezal tradicionalno obdelavo železa z novo tehnologijo lahkih zvitih jeklenih kablov in nastal je prvi most, ki je v premični viseči gondoli prenašal potnike in avtomobile. Postal je model mnogim drugim podobnim objektom. Most je dolg 164 metra, visok 45 metrov, njegova viseča gondola (premični del mostu) pa lahko prenesa šest avtomobilov in več deset potnikov preko cele dolžine v minuti in pol. Potuje vsakih 8 minut, 24 ur dnevno, preko celega leta. Edino kar se spreminja je cena prehoda, ki variira glede na uro dneva. Je del transportne cene bilbaovske prometne kartice Creditrans. Promet pod mostom je bil prekinjen samo enkrat in to za štiri leta, v času Španske državljanske vojne, ko je bil zgornji del miniran. Zanimivo je, da je Palacio iz svoje postelje v Portugaleteju videl uničenje mosta malo pred svojo smrtjo. Most obratuje še danes. Zgradili so nova dvigala za obiskovalce na 50 m visokih stebrih mosta, po katerem se sedaj lahko peš prečka preko platforme s katere je lep pogled na zaliv Abra. Zunanje povezave Uradna spletna stran
Biscayabron

Biscayabron (baskiska: Bizkaiko Zubia, spanska: Puente de Vizcaya), är en hängfärja som förbinder Portugalete med Las Arenas (del av Getxo) i provinsen Biscaya, Spanien och går över Nervións mynning. För lokalbefolkningen är den mer känd under namnet Puente Colgante. Historik Biscayabron är världens äldsta hängfärja och uppfördes 1893. Den ritades av Alberto Palacio, som var elev till Gustave Eiffel. Den var lösningen som gavs av ingenjören till problemet att knyta ihop de två städerna, samtidigt som sjöfarten kunde pågå oavbrutet till och från Bilbaos hamn utan att enorma strukturer med långa ramper skulle behöva byggas. Under Spanska inbördeskriget avbröts trafiken på hängfärjan under fyra år och den övre sektionen sprängdes. Palacio kunde från sitt hus i Portugalete se sitt mästerverk delvis förstöras strax innan han dog. År 2006 blev hängfärjan ett världsarv. Drift Hängfärjan, som fortfarande används, har en 164 meter lång bana. Gondolen kan transportera sex bilar och något tiotal passagerare. Den avgår var åttonde minut, dygnet runt, och överfarten tar en och en halv minut. Biscayabron är en integrerad del av Bilbaos kollektivtraafiksystem. Det finns idag besökshissar i de båda 50 meter höga brotornen. Det är möjligt att gå över brons högbrodel och därifrån se hamnen och Abrabukten. Bildgalleri Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, tidigare version. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Vizcaya Bridge. Biscayabrons webbplats
Comissions d'Obrers Patriotes

Comissions d'Obrers Patriotes (basc: Langile Abertzaleen Batzordeak, LAB) és un sindicat basc nacionalista i de classe, integrat en l'esquerra abertzale, i considerat part del Moviment d'Alliberament Nacional Basc. Va ser fundat en la tardor de 1974, com una organització de masses i moviment assembleari per a l'alliberament de la classe obrera basca, tant des d'un punt de vista nacional com social, recollint en aquest moment una tradició obrerista i abertzale que havia estat present en les primeres Comissions Obreres representatives, així com en l'organització Comissions Obreres Abertzales (COA). Entre els seus fundadors més coneguts figuren el líder abertzale Jon Idigoras, que va participar en les seves primeres assemblees i va formar part de la direcció, així com José Luis Cereceda, Martin Auzmendi o Xabier Elorriaga. En 1977, per decisió de l'Assemblea Nacional, LAB passa de ser un moviment assembleari a sindicat, procedint-se a la seva inscripció i legalització en els registres corresponents. En l'actualitat supera els 45.000 afiliats cotitzadors, manté al voltant d'un 16% de representativitat en els territoris en els quals actua i la seva secretària general és Ainhoa Etxaide, que rellevà l'històric Rafael Díez Usabiaga en el congrés de maig de 2008. Després de la il·legalització de Batasuna a l'Estat espanyol el 2002 i d'altres entitats, partits i associacions independentistes com Gestoras Pro-Amnistía, Acció Nacionalista Basca, o EHAK el 2008, el sindicat LAB, com el moviment d'estudiants Ikasle Abertzaleak i altres organismes, és una de les organitzacions importants del Moviment d'Alliberament Nacional Basc que romanen en la legalitat a l'Estat espanyol, però no a l'Estat francès, on són totes legals. A partir del seu congrés de l'any 2000, celebrat a Donostia, ha estès la seva activitat sindical als territoris de Lapurdi, Zuberoa i Nafarroa Behera, al País Basc del Nord. Referències Enllaços externs Comissions d'Obrers Patriotes - Lloc web oficial
LAB (Basque union)

Langile Abertzaleen Batzordeak (LAB, Basque for "Nationalist Workers' Committees") is a Basque left-wing nationalist and Pro-independence trade union operating in the Basque Country, both in the French and Spanish sides, currently led by Garbiñe Aranburu. It was created in 1974 by Jon Idigoras among others. They are part of the Basque National Liberation Movement, an aggregation of leftist Basque nationalist forces including the former illegal paramilitary organization Euskadi Ta Askatasuna (ETA) and the banned political parties Batasuna and Segi. It is supported by around 50.000 affiliates. The union is legal and it is one of the four major organisations of its kind in the Basque Country. In the last decades it has mostly collaborated with the other Basque nationalist union, ELA, while both have been opposed often by the Spanish-wide trade unions, UGT and CC.OO., that make up their own bloc. In 2019 it had 19.1% of the labour delegates in the Basque Autonomous Community, being the second biggest union after the also left-wing and abertzale Basque Workers' Solidarity (ELA). In Navarre the union has similar results, with a total of 1054 labour delegates, 16.95% of the total, being the fourth largest union after UGT, ELA and Workers' Commissions. References
Langile Abertzaleen Batzordeak

Langile Abertzaleen Batzordeak (baskiska för Nationalistiska arbetarkommissionerna, förkortat LAB) är med sina ca 45 000 medlemmar den tredje största fackförening i Baskien, efter ELA och CCOO. LAB är en vänsternationalistisk sammanslutning och är medlem i Fackliga världsfederationen. Externa länkar LAB:s officiella hemsida
Donostia Arena 2016

El Donostia Arena 2016 o Plaza de Toros de Illumbe és la plaça de toros de la ciutat de Sant Sebastià, al País Basc. És un recinte amb capacitat per 11.000 espectadors. A banda d'espectacles de tauromàquia, acull concerts i altres esdeveniments. És el pavelló on disputa els seus partits com a local l'equip de bàsquet Lagun Aro GBC.
Plaza de Toros de Illumbe

Die Plaza de Toros de Illumbe (auch bekannt als Donostia Arena 2016 oder San Sebastián Arena 2016) ist eine Mehrzweckhalle mit schließbarem Dach in der spanischen Stadt Donostia-San Sebastián der Autonomen Gemeinschaft Baskenland. Ab 2001 war die Arena die Heimspielstätte des San Sebastián GBC, der in der höchsten spanischen Basketballliga ACB spielte. Der Club spielt momentan im Polideportivo Municipal José Antonio Gasca mit 2500 Plätzen. Geschichte Die Stadt hatte im Laufe seiner Geschichte bis zu zwölf kleinere Stierkampfarenen. Die erste größere, San Martin Arena, wurde am 16. August 1851 eingeweiht und bot 6000 Sitzplätzen. Im Jahr 1870, wurde am selben Ort aus Holz ein neues Amphitheater für 9000 Zuschauer gebaut, das von einem verheerenden Brand im Jahre 1872 zerstört wurde. 1876 wurde sie wieder errichtet und als rekonstruierte hölzerne Arena eröffnet, die jedoch erneut nach einem Brand im Jahre 1882 zerstört wurde. Die letzte Änderung und nun aus Eisen und Mauerwerk erbaute Arena stammt aus dem Jahre 1888 und hatte eine Kapazität von 10.000 Zuschauern. 1998 wurde die offene Arena umfangreich umgebaut und mit einer Dachkonstruktion ausgestattet. Das Hauptmerkmal des Mehrzweckarena ist das Dach, das aus zwei versenkbaren Stahlbau-Einheiten mit je 60 Tonnen Gewicht besteht. Es kann sowohl bei Sportveranstaltungen geöffnet oder bei Konzerten und Ausstellungen geschlossen werden. Sie hat eine Kapazität für rund 10.000 bis 16.000 Sitzplätzen, je nach der Art der Veranstaltung. Die Stierkampfarena wurde Ende 2009 umbenannt. Der Verwaltungsrat der Arena stimmte der neuen Bezeichnung auf Grund der Kandidatur von San Sebastián zur „Capitalidad Cultural 2016“ zu. Die baskische Bezeichnung der Arena ist nun Donostia Arena 2016 oder auch San Sebastián Arena 2016 (spanische Version). Im Jahr 2015 übernahm die baskische nationalistische Partei PNV unter Eneko Goia das Amt des Bürgermeisters und öffnete die Arena wieder für Stierkämpfe. Weblinks Aus für Stierkämpfe in San Sebastian auf derStandard.at, abgerufen am 6. Juli 2013 Dachkonstruktion Arena Plaza de Toros de Illumbe (Memento vom 19. Februar 2008 im Internet Archive) (englisch) Einzelnachweise
Donostia Arena

Plaza de Toros de Illumbe, also known as Donostia Arena, is an arena in San Sebastián, Spain. It is primarily used for basketball and the home arena of San Sebastián Gipuzkoa BC. The arena holds 11,000 people and opened in 1998. In accord with its name, it is also used for bullfighting. See also List of indoor arenas in Spain References External links Official site