NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Norwegian Museum of Cultural History

Norsk Folkemuseum (Norwegian Museum of Cultural History), at Bygdøy, Oslo, Norway, is a museum of cultural history with extensive collections of artifacts from all social groups and all regions of the country. It also incorporates a large open-air museum with more than 150 buildings, relocated from towns and rural districts. The Norwegian Museum of Cultural History is situated on the Bygdøy peninsula near several other museums, including the Viking Ship Museum; the Fram Museum; the Kon-Tiki Museum; and the Norwegian Maritime Museum. History Norsk Folkemuseum was established in 1894 by librarian and historian Hans Aall (1869–1946). It acquired the core area of its present property in 1898. After having built temporary exhibition buildings and re-erected a number of rural buildings, the museum could open its gates to the public in 1901. In 1907, the collections of King Oscar II, on the neighbouring site, was incorporated into the museum. Its five relocated buildings, with the Gol Stave Church in the centre, is recognized as the world's first open-air museum, founded in 1881. Hans Aall was the director until his death in 1946. Under his leadership the museum experienced a substantial growth of its area, staff, collections, buildings and number of visitors. Reidar Kjellberg (1904–1978) became Director of the museum in 1947 and remained museum director until he retired, in 1974. From 1990 until 2000, Erik Rudeng was the director. The director since 2020 has been Nina Refseth. Among the museum's more significant buildings are the 13th-century Gol Stave Church, which was incorporated into the Norsk Folkemuseum in 1907. The Gol Stave Church is one of five medieval buildings at the museum, which also includes the 14th-century Rauland farmhouse (Raulandstua) and the 1865 tenement building relocated from 15 Wessels gate in Oslo. Seven of the nine flats show typical interiors from various periods of the 19th and 20th centuries, including a flat inhabited by an immigrant family from Pakistan as it was furnished in 2002. In 1951, the Sami collections in the Ethnographic Museum of the University of Oslo were transferred to the Norsk Folkemuseum. The museum also possesses a large photographic archive, including a significant portion of the works of noted photographer Anders Beer Wilse (1865–1949). In 2004, the administration of the adjacent Bygdøy Royal Estate was transferred to the museum. Throughout its existence, research has focused on building and furniture, clothing and textiles, technical and social culture, agriculture, working memory and Sami culture. Gallery References Sources Hegard, Tonte Hans Aall – mannen, visjonen og verket (1994) ISBN 82-7631-023-0 Tschudi-Madsen, Stephan, På nordmanns vis : Norsk folkemuseum gjennom 100 år (1993) ISBN 82-03-16715-2 External links Norsk Folkemusem official website
Museo del Pueblo Noruego

El Museo del Pueblo Noruego (en noruego: Norsk folkemuseet) es un museo al aire libre ubicado en Bygdø, Oslo. Este museo muestra a través de 155 casas la historia y cultura de las distintas regiones de Noruega. También se encuentra allí ubicada la iglesia de madera de Gol del año 1200. Las exposiciones incluyen actividades con el personal en su traje típico, bunad, danzas típicas, artesanías y carruajes. Referencias Oslo Guide 2011, La Guía Oficial para Oslo y sus alrededores Enlaces externos Página web oficial del Museo del Pueblo Noruego (en noruego e inglés)
Musée folklorique norvégien

Le musée folklorique norvégien (norvégien : Norsk Folkemuseum) est un musée en plein air présentant l'habitat traditionnel des différentes régions de la Norvège. Créé en 1894, plus de 150 maisons y sont présentées, ce qui en fait le plus grand musée de ce type du pays. Il se situe sur la péninsule de Bygdøy à Oslo en Norvège, au sein d'une zone abritant également d'autres musées comme le musée du Kon-Tiki, le musée du Fram, le musée des navires vikings et le musée de la marine. Notes et références Voir aussi Articles connexes Autres écomusées en Europe Allemagne : Musée de plein air Vogtsbauernhof Danemark : Den Gamle By Estonie : Musée estonien en plein air Finlande : Musée de plein air de Seurasaari Islande : Musée de la ferme d'Árbær Lettonie : Musée ethnographique de plein air de Lettonie Suède : Skansen Pays-Bas : Écomusée des Pays-Bas Pologne : Musée-parc ethnographique des Cachoubes Roumanie : Musée du Village roumain Suisse : Musée suisse en plein air de Ballenberg Autres Écomusée Oslo Liste de musées en Norvège Liens externes (no + en) Site officiel Portail des musées Portail d'Oslo Portail de la Norvège
Norsk Folkemuseum

Il Norsk Folkemuseum (letteralmente Museo popolare norvegese) è un museo all'aperto di Oslo, in Norvegia. Si trova sulla penisola di Bygdøy, dove sorgono anche altri musei importanti quali il museo Kon-Tiki, il museo Fram e il Museo delle navi vichinghe Storia Il museo è stato fondato da Hans Aall nel 1881 a partire da alcuni edifici collezionati da re Oscar II di Svezia tra cui la Stavkirke di Gol: fu il primo esempio di museo all'aperto del mondo. Dal 1898 ha la sua sede nella penisola di Bygdøy, vicino a Oslo. Ha aperto al pubblico nel 1901. Collezione Il Norsk Folkemuseum è il più grande museo di storia culturale della Norvegia e comprende 160 edifici provenienti da diverse aree del paese e risalenti a periodi storici diversi. Tra gli edifici medievali compresi nella collezione spicca la Stavkirke di Gol risalente al 1200. Gli edifici sono suddivisi in tre collezioni: La collezione di Oscar II che oltre alla chiesa di Gol comprende alcuni edifici rurali antichi Gli edifici rurali, raggruppati per contea, provenienti da aree diverse della Norvegia, in genere databili tra XIII e XVIII secolo La vecchia città che comprende diversi edifici dell'antica Christiania e dei suoi sobborghi, spesso contenenti all'interno ricostruzioni di botteghe (operanti), period rooms ed esposizioni di oggetti d'arte e di vita quotidiana. Oltre agli edifici il museo comprende mostre permanenti dedicate ai costumi popolari, all'arte popolare, all'arte religiosa, alla cultura sami, alla storia del lavoro a maglia e ad altri temi. Il museo è amministrato da una fondazione chiamata Stiftelsen Norsk Folkemuseum che amministra altri cinque musei tra i quali il Norsk Maritimt Museum. Note Voci correlate Lista di musei all'aperto Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Norsk Folkemuseum Collegamenti esterni (EN, NO) Norsk Folkemuseum, su norskfolkemuseum.no, Sito ufficiale. URL consultato il 5 luglio 2014.
Noors volksmuseum

Het Noors volksmuseum (Noors: Norsk Folkemuseum) op Bygdøy in Oslo is een groot openluchtmuseum. Het is opgericht in 1894 door Hans Aall met circa 155 gebouwen zoals oude huizen, kerken, schuren en andere gebouwen van over het hele land verzameld uit diverse streken van Noorwegen. Enkele gebouwen zijn onder meer de staafkerk van Gol uit de 13e eeuw en Raulandstua uit de 14e eeuw. In 2004 is de boerderij Bygdøy Kongsgård bij het museum gevoegd. Het museum heeft een groot fotoarchief met werk van Anders Beer Wilse. Zie ook Lijst van musea in Noorwegen Externe link Officiële website
Norweskie Muzeum Ludowe

Norweskie Muzeum Ludowe (nor. Norsk Folkemuseum) – muzeum i skansen, jeden z największych w Europie i jedna z największych atrakcji Oslo, położony na półwyspie Bygdøy. Zostało założone 19 grudnia 1894 roku, znajduje się w nim 155 budynków, położonych na 140 tys. m², a powierzchnia wewnętrzna budynków wynosi 27 tys. m². W skansenie zgromadzono eksponaty z norweskich wsi i miast, głównie z okresu od XVII do XIX wieku, jednak są obiekty starsze, jak kościół klepkowy Gol stavkirke, który powstał około 1212 roku. Budynki pogrupowane są według regionów, jest też rekonstrukcja terenu miejskiego – przeniesiono tutaj kamienice ze sklepami, warsztatami i mieszkaniami, a także dawną stację benzynową. Latem w skansenie odbywają się imprezy, poszczególne sektory ożywają – w warsztatach pracują rzemieślnicy, w zagrodach pojawiają się zwierzęta. Urządzane są wystawy czasowe i stałe, m.in. poświęcone życiu Samów. Skansen jest otwarty dla turystów przez 360 dni w roku. Galeria Bibliografia Sowa W., Konieczny K.: Norwegia. Praktyczny przewodnik. Bielsko-Biała: Pascal, 2007. ISBN 978-83-7304-785-3. Linki zewnętrzne Strona muzeum (norw. • ang.)
Норвежский музей истории культуры

Норвежский музей истории культуры, Норвежский народный музей (норв. Norsk Folkemuseum) — краеведческий музей на полуострове Бюгдёй, Осло, основанный в 1894 году; является музеем истории традиционной культуры с обширными коллекциями экспонатов, собранных со всех регионов Норвегии. Он также включает в себя музей под открытым небом, в котором расположены более чем 150 зданий, перемещённых сюда из городов и сельских районов страны. Здесь же находится знаменитая ставкирка из Гуля (норв. Gol stavkirke), датируемая XIII веком. Примечания Литература Paal Mork (Hrsg.): Norsk Folkemuseum — the open-air museum. (= By og Bygd. 43). Norsk Folkemuseum, Oslo 2011, ISBN 978-82-90036-82-4. Hegard, Tonte Hans Aall — mannen, visjonen og verket (1994) ISBN 82-7631-023-0. Tschudi-Madsen, Stephan, På nordmanns vis : Norsk folkemuseum gjennom 100 år (1993) ISBN 82-03-16715-2. Ссылки Norsk Folkemusem official website
Norveški muzej kulturne zgodovine

Norveški muzej kulturne zgodovine (Norsk Folkemuseum) v mestu Bygdøy v Oslu na Norveškem je muzej kulturne zgodovine z obsežnimi zbirkami artefaktov iz vseh družbenih skupin in vseh regij države. Vključuje tudi velik muzej na prostem z več kot 150 stavbami, preseljenimi iz mest in podeželskih okrožij. Norveški muzej kulturne zgodovine je na polotoku Bygdøy v bližini več drugih muzejev, vključno Muzej vikinških ladij, Muzej Fram, Muzej Kon-Tiki in Norveški pomorski muzej. Zgodovina Norveški muzej kulturne zgodovine je leta 1894 ustanovil knjižničar in zgodovinar Hans Aall (1869–1946). Osrednje območje svoje sedanje lastnine je pridobil leta 1898. Potem ko so zgradili začasne razstavne stavbe in ponovno postavili številne podeželske stavbe, je muzej leta 1901 lahko odprl svoja vrata za javnost. Leta 1907 so zbirke kralja Oscarja II. na sosednji lokaciji, vključili v muzej. Njegovih pet prestavljenih stavb, z leseno cerkvijo iz Gola v središču, je priznan kot prvi muzej na prostem na svetu, ustanovljen leta 1881. Hans Aall je bil direktor do svoje smrti leta 1946. Pod njegovim vodstvom je muzej občutno povečal svojo površino, osebje, zbirke, stavbe in število obiskovalcev. Reidar Kjellberg (1904–1978) je postal direktor muzeja leta 1947 in ostal direktor muzeja do svoje upokojitve leta 1974. Od leta 1990 do leta 2000 je bil direktor Erik Rudeng. Direktorica od leta 2020 je Nina Refseth. Med pomembnejšimi stavbami muzeja je lesena cerkev iz Gola iz 13. stoletja, ki je bila leta 1907 vključena v muzel. Cerkev iz Gola je ena od petih srednjeveških stavb v muzeju, ki vključuje tudi kmečko hišo Rauland iz 14. stoletja (Raulandstua) in stanovanjsko stavbo iz leta 1865, prestavljeno iz 15 Wessels gate v Oslu. Sedem od devetih stanovanj prikazuje tipično notranjost iz različnih obdobij 19. in 20. stoletja, vključno s stanovanjem, v katerem živi priseljenska družina iz Pakistana, kot je bilo opremljeno leta 2002. Leta 1951 so bile zbirke Sami v Etnografskem muzeju Univerze v Oslu prenesene v Norsk Folkemuseum. Muzej ima tudi obsežen fotografski arhiv, ki vključuje pomemben del uglednega fotografa Andersa Beera Wilseja (1865–1949). Leta 2004 je bila uprava sosednjega kraljevega posestva Bygdøy prenesena na muzej. Ves čas obstoja so se raziskave osredotočale na stavbe in pohištvo, oblačila in tekstil, tehnično in socialno kulturo, kmetijstvo, delovni spomin in kulturo Samijev. Galerija Sklici Viri Hegard, Tonte Hans Aall – mannen, visjonen og verket (1994) ISBN 82-7631-023-0 Tschudi-Madsen, Stephan, På nordmanns vis : Norsk folkemuseum gjennom 100 år (1993) ISBN 82-03-16715-2 Zunanje povezave Norsk Folkemusem - uradna spletna stran
Norsk Folkemuseum

Norsk Folkemuseum är ett friluftsmuseum på Bygdøy i Oslo i Norge, med rikstäckande kuturhistoriskt ansvarsområde. Museet grundades den 19 december 1894 i Kristiania (Oslo), på initiativ av bibliotekarien och museimannen Hans Aall. Förebilden var Nordiska museet i Stockholm, vilket grundats 1873 och utvidgats med Skansen 1891. Aalls vision var en norsk parallell som skulle samla och ställa ut "alt, som belyser det norske Folks Culturliv". Alla tänkbara materiella spår av människors liv och verksamhet i stad och land skulle insamlas, bevaras, utforskas och förmedlas genom utställningar och publikationer. Norsk Folkmuseum äger, tillsammans med Lillehammer museum, företaget KulturIT, vilket driver Kulturnav. Museidirektörer Hans Aall 1894–1946 Reidar Kjellberg 1946–1975 Hallvard Bjørkvik 1975–1989 Erik Rudeng 1990–2000 Olav Aaraas 2001–2019 Nina Refseth 2020-nuvarande Bildgalleri Källor Artikeln är en översättning av en del av motsvarande artikel på norska Wikipedia. Hegard, Tonte 1984: Romantikk og fortidsvern. Universitetsforlaget, Oslo. Hegard, Tonte 1994: Hans Aall - mannen, visjonen og verket. Norsk Folkemuseum, Oslo. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Norsk Folkemuseum.﻿ Norsk Folkemuseums webbplats
Норвезький музей історії культури

Норвезький музей історії культури (норв. Norsk Folkemuseum) — музей у столиці Норвегії Осло на півострові Бюґдьой. Має велику колекцію артефактів усіх соціальних груп з усіх регіонів країни. Він також включає великий Музей просто неба з більш ніж 150 будівлями, переміщеними з різних міст і сіл. Норвезький музей історії культури розташований на півострові Бюґдьой біля таких музеїв, як Музей кораблів вікінгів, Музей Фрама, Музей Кон-Тікі та Норвезький морський музей. Історія Музей був заснований у 1894 році Гансом Якобом Аллом. Перша експозиція була представлена 1896 року в одній з квартир Осло. У 1902 році відбувся переїзд музея до півострова Бюгдоя на ділянку поруч з резиденцією короля Оскара ІІ. Галерея Примітки Джерела Hegard, Tonte Hans Aall - mannen, visjonen og verket (1994) ISBN 82-7631-023-0 Tschudi-Madsen, Stephan, På nordmanns vis : Norsk folkemuseum gjennom 100 år (1993) ISBN 82-03-16715-2 Посилання Офіційний сайт Norsk Folkemusem [Архівовано 10 вересня 2008 у Wayback Machine.]
Finnmarksvidda

Finnmarksvidda (que literalment significa altiplà de Finnmark; en idioma sami del nord es diu: Finnmárkkoduottar) és l'altiplà muntanyenc més gran de Noruega i ocupa una superfície de més de 22.000 km². Es troba a una altitud d'entre 300 i 500 metres i representa un 36% de la superfície del comtat de Finnmark. La distància d'est a oest, entre Alta i la península de Varanger, és de més de 400 km igual que la distància del nord al sud. Aquest altiplà està al nord del cercle polar àrtic conté pinedes, torberes i llacs glacials. Està habitat pels samis i hi ha nombrosos ramats de rens. El Parc nacional d'Øvre Pasvik està situat en aquest altiplà. Es va obrir el 1976 i ocupa una superfície de 1.409 km². El Parc nacional de Stabbursdalen protegeix la població de pi roig més septentrional del món. Finnmarksvidda té un clima continental dins el clima de Noruega amb els hiverns més freds de Noruega. La mitjana anual és de -2.4 °C i la pluviometria de només 336 litres.
Finnmarksvidda

Finnmarksvidda (samisk: Finnmárkkoduottar) er en fjeldvidde i Troms og Finnmark fylke i Norge. Den ligger i ca. 300 – 500 meters højde. 36% af det tidligere Finnmark fylke regnes som Finnmarksvidda. Temperaturen i området kan falde til -40 °C (den officielle rekord lyder på -51,4 °C). Finnmarksvidda består af lave åse, birkeskov, moser og søer.
Finnmarksvidda

Finnmarksvidda (nordsamisch Finnmárkkoduottar) ist das größte Hochplateau in Norwegen mit einer Fläche von über 22.000 km². Das Plateau liegt ungefähr zwischen 300 m und 500 m über Meereshöhe und bedeckt ungefähr 36 % von Finnmark. Geographie Von Alta im Westen bis zur Varangerhalbinsel im Osten dehnt sich das Gebiet ungefähr 300 km aus, wobei die Ausdehnung von Norden nach Süden mindestens so groß ist. Im Süden setzt sich das Hochland in Finnland fort. Im südöstlichen Teil des Plateaus befindet sich der Anárjohka-Nationalpark. Der 1 409 km² große Park wurde 1976 eröffnet. Rágesjávri-Hütte Die Rágesjávri-Hütte ist eine einräumige Blockhütte mit 20 Quadratmetern Grundfläche. Sie wurde 1918 als unbemannte Berghütte erbaut, in der Reisende in der Gegend Schutz suchten. In den darauffolgenden 100 Jahren wurde sie mehrmals verlegt, steht aber nun wieder an ihrem ursprünglichen Standort. Nach ihrem Bau 1918 wurde sie 1929 geschlossen und nach Mollisjok verlegt, wo sie als Unterkunft genutzt wurde. Während des Zweiten Weltkriegs, als sich die Besatzungstruppen aus der Finnmark zurückzogen, wurde die kleine Blockhütte abgebaut. Die Baumstämme wurden versteckt, und so überstand das Gebäude den Krieg, während der Rest des Berghüttenkomplexes niederbrannte. Nach dem Krieg wurde das Gebäude wiederaufgebaut und als Unterkunft für Schäfer genutzt. Nachdem die Berghütten wiederaufgebaut worden war, wurde die Blockhütte ab 1955 als Sommerscheune genutzt. Ab den 1990er Jahren wurde die Schafzucht in Mollisjok eingestellt, und das Gebäude verfiel seitdem. Seit 2023 wird das Gebäude renoviert. Fauna und Flora Das Plateau enthält große Birkenwälder, kleinstämmige, relativ trockene Kiefernwälder (englisch pine barrens), Moore und in der Eiszeit entstandene Gletscherrandseen. Finnmarksvidda liegt vollständig nördlich des Polarkreises und ist am besten als das Land der nomadischen Samen und ihrer Rentierherden bekannt. Deren Schutzhütten in der Tundra werden im Winter immer noch verwendet. Klima Finnmarksvidda liegt im innern des Landes und hat Kontinentalklima mit den tiefsten Wintertemperaturen in Norwegen. Die tiefste je in Norwegen gemessene Temperatur war −51,4 °C in Karasjok am 1. Januar 1886. Die 24-Stunden-Durchschnittstemperaturen im Januar und im Juli am selben Ort sind −17,1 °C und 13,1 °C, während der jährliche Durchschnitt bei −2,4 °C liegt. Die Niederschlagsmenge ist nur 366 mm pro Jahr. In Karasjok wurden auch schon Temperaturen bis zu 32,4 °C im Juli gemessen, womit sich eine mögliche jährliche Temperaturschwankung von 84 K ergibt, was in Europa selten ist. Das jährliche Temperaturmittel auf dem Plateau ist mit −3 °C tief, gemessen beim Šihččajávri in Kautokeino, was die niedrigste Durchschnittstemperatur auf dem norwegischen Festland ist, abgesehen von Bergspitzen, sogar tiefer als auf Jan Mayen und der Bäreninsel (norwegisch Bjørnøya). Einzelnachweise
Finnmarksvidda

Finnmarksvidda (Northern Sami: Finnmárkkoduottar; English: Finnmark plateau/highland) is Norway's largest plateau, with an area greater than 22,000 square kilometres (8,500 sq mi). The plateau lies about 300 to 500 metres (980 to 1,640 ft) above sea level. Approximately 36% of Finnmark lies on the Finnmarksvidda. Geography From Alta Municipality in the west to the Varanger Peninsula in the east it stretches for approximately 300 kilometres (190 mi), being at least that wide from north to south, extending into Finland. The southeastern part of the plateau is protected by the Anárjohka National Park. The 1,409 square kilometres (544 sq mi) park opened in 1976. Some circular lakes in Finnmarksvidda may be remnants of collapsed pingos that developed during cold periods of the last deglaciation. Fauna and flora The plateau includes extensive birch woods, pine barrens, bogs, and glacially formed lakes. Finnmarksvidda is situated north of the Arctic Circle and is best known as the land of the once nomadic Sami people and their reindeer herds. Their shelters in the tundra are still used in the winter time. Climate Finnmarksvidda, located in the interior of the county, has a subarctic climate with the coldest winter temperatures in Norway: the coldest temperature ever recorded was −51.4 °C (−60.5 °F) in Karasjok on 1 January 1886. The climate of Kautokeino (307 m) represents the climate of the plateau. Šihččajávri, 382m, is a weather station by the lake of the same name. It is situated high on the plateau and far inland, approximately 13 km (8 mi) from the E45 border crossing with Norway and Finland. References
Meseta de Finnmark

La meseta de Finmark, Tierras Altas de Finnmark y, a veces Finnmarksvidda​ (en noruego: Finnmarksvidda; en sami septentrional: Finnmárkkoduottarcódigo: sme promovido al código: se ), es una amplia meseta o planicie localizada en la parte septentrional de la península escandinava, con una superficie de más de 22 000 km², la más extensa de Noruega aunque la parte oriental se adentra en Finlandia.​ Tiene una altitud media de 300-500 m y supone el 36 % del condado noruego de Finnmark. Geografía Desde Alta, en el oeste, a la península de Varanger, en el este, se extiende a lo largo de aproximadamente 400 km entrando en Finlandia, alcanzando los 300 km de anchura en algunos puntos de norte a sur. La parte más meridional de la meseta está protegida por el parque nacional Øvre Anárjohka. El parque, de 1409 km², se inauguró en 1976. Los paisajes, tanto como la flora y la fauna, son muy limitados: bosques de abedul, pinares, ciénagas y lagos, aunque gran parte del año se encuentran cubiertos de nieve. Referencias Enlaces externos
Finnmarksvidda

Finnmarksvidda (littéralement, le plateau du Finnmark ; en same du Nord : Finnmárkkoduottar) est le plus grand plateau montagneux norvégien avec une superficie de plus de 22 000 km2. Il se situe à une altitude de 300 à 500 mètres au-dessus de la mer et représente environ 36 % de la surface du comté de Finnmark. La distance d'est en ouest, entre Alta et la péninsule de Varanger, est de plus de 400 kilomètres, tout comme celle qui va du nord au sud. Le plateau inclut des boulaies, des pinèdes, des tourbières et des lacs glaciaires. Il est situé au nord du cercle Arctique et est essentiellement connu en tant que patrie des Samis et de leurs troupeaux de rennes. Le parc national d'Anárjohka se situe sur ce plateau. Ouvert en 1976, il couvre une superficie de 1 409 km2. Le parc national de Stabbursdalen assure, lui, la protection de la forêt de pins sylvestres la plus septentrionale du monde. Finnmarksvidda a un climat continental avec les hivers les plus froids de Norvège. La température la plus basse jamais mesurée en Norvège l'a été à Karsjok le 1er janvier 1886 : −51,4 °C. Les températures moyennes pour janvier et juillet au même endroit sont respectivement de −17,1 °C et 13,1 °C. La moyenne annuelle atteint, elle, −2,4 °C, tandis que les précipitations ne sont que de 336 mm. Les moyennes des températures annuelles sur le plateau (−3 °C) sont les plus froides du pays, à l'exception des zones de haute montagne, et sont même plus froides que l'île Jan Mayen et l'île aux Ours. Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Finnmarksvidda » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressource relative à la géographie : Sentralt stadnamnregister Portail de la Norvège Portail de la montagne Portail de l’Arctique