NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Domkerk van Hamar

De Domkerk van Hamar (Noors: Hamar Domkirke) is de bisschopskerk van het lutherse bisdom Hamar, dat de provincies Hedmark en Oppland omvat. Het bisdom werd Geschiedenis Oorspronkelijk werd het bisdom Hamar opgericht in 1153. Na de reformatie werd het bisdom opgeheven en bij Oslo gevoegd en kwam de koning aan het hoofd van de kerk te staan. De oude kathedraal van Hamar werd tijdens de Driekronenoorlog in 1567 door de Zweden verwoest. Hierna was de bloeitijd van het middeleeuwse Hamar definitief voorbij. De kathedraal werd nooit herbouwd, maar de ruïnes ervan worden tegenwoordig onder een glasconstructie bewaard. Nadat Hamar in 1849 stadsrechten kreeg en twee jaar later het bisdom Hamar in ere werd hersteld, werd eveneens besloten tot de bouw van een nieuwe kerk. Ze werd ontworpen door de in Noorwegen werkzame Duitse architect Heinrich Ernst Schirmer en gebouwd door de plaatselijke aannemer Herman Franken. Sinds de wijding op 15 december 1866 is het in de Duits neoromaanse stijl gewijde kerkgebouw bijna onveranderd gebleven. In de jaren 1920 onderging het interieur van het schip een verfraaiing, maar op initiatief van bisschop Kristian Schjelderup werd het interieur de jaren 1952-1954 tijdens een renovatie onder leiding van Arnstein Arneberg in de oorspronkelijk eenvoudige toestand teruggebracht. Van de oude inventaris bleven slechts de orgelgalerij, het doopvont en twee zilveren kaarsenhouders over. In de in 1954 opnieuw gewijde kerk is plaats voor circa 500 gelovigen. Daarmee behoort te domkerk tot de kleinste domkerken van Scandinavië. Beschrijving Het middenschip is hoger dan de beide zijschepen en daarmee wordt de domkerk tot het type van basiliek gerekend. In tegenstelling tot de nuchtere en eenvoudige uitstraling van de kerk is het hoofdportaal fraai versierd met engelen en een voorstelling van het Lam Gods. Bijzonder is het hoofdaltaar, waarvan het centrale schilderij een opgestane Heer zonder baard en met kort haar van het Scandinavische type toont. Het werd tijdens de restauratie in de jaren 1950 vervaardigd door Henrik Sørensen. De beschildering van de zoldering is van de hand van Arve Hagen en tonen de Heilige Geest en musicerende engelen. De kansel met de beeltenis van Franciscus van Assisi bezit houtsnijwerk van Anthon Røvik. De glas-in-loodramen zijn ook uit 1954 en werden gemaakt door Borgar Hauglid. De beide klokken werden in 1866 en 1901 gegoten.
Katedra w Hamarze

Katedra w Hamarze (bokmål: Hamar domkirke, nynorsk: Hamar domkyrkje) – jest głównym kościołem diecezji Hamar, części Kościoła Norwegii. Historia Kościół został wybudowany jako następstwo uzyskania statusu miasta przez Hamar w 1849 i ponownego ustanowienia go jako niezależnej diecezji dwa lata później. Na skutek gwałtownego rozwoju i potrzeby diecezji obejmującej obszary wschodniej Norwegii, Kościół Norwegii ustanowił siedzibę dla nowo ustanowionej diecezji Norwegii w Hamarze w 1864. Architektem katedry był Heinrich Ernst Schirmer, lokalnym generalnym wykonawcą był Herman Frang. Katedra została poświęcona przez biskupa 15 grudnia 1866. Fasada zewnętrzna została zbudowana w prostym, niemal surowym niemieckim neoromańskim stylu i jest wyraźnie niezmieniona od czasu jej budowy. W latach 20. XX wieku, kilka zmian zostało wykonanych we wnętrzu. W 1950, biskup Kristian Schjelderup poprosił o znaczny remontu wnętrza. Arnstein Arneberg został zatwierdzony jako architekt, i jego projekt zakładał niemal całkowitą wymianę wnętrza. Wszystko co pozostało z oryginalnego wnętrza to konstrukcja nośna dla chóru, jedynie chrzcielnica i dwa srebrne stojaki świecznikowe. Nowe wnętrze zostało otwarte 9 maja 1954. Architektura Wnętrze charakteryzuje się podniosłą nawą główną, zainspirowaną przez strukturę bazyliki. Okna są udekorowane obrazami w stylu pracowni, być może oprzeć na średniowiecznych gobelinach. Głównym elementem wnętrza jest ołtarz, który jest być może najbardziej niezwykłym elementem katedry. Przedstawienie Henrika Sørensena przedstawienie zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa zostało zainspirowane przez nordycki archetyp. Na bocznych ołtarzach Sørensen przedstawił pełną niepokoju matkę i przebudzenie Hansa Nielsena Hauge. Sufit został namalowany przez Arve Hagena. Ambona i posągi przed prezbiterium zostały wyrzeźbione przez Anthona Røvika. Ambona posiada przedstawienie Franciszka z Asyżu. Bibliografia Informacje o katedrze
Хамарский собор

Хамарский собор (норв. Hamar Domkirke) — лютеранская церковь в городе Хамар, Хедмарк, Норвегия. Соборная церковь диоцеза Хамара. Когда Хамар получил статус города, в 1849 году была построена церковь по проекту архитектора Генриха Эрнста Ширмера; поскольку город быстро разрастался и, чтобы охватить всю территорию, два года спустя был образован диоцез Хамара. Собор был освящён 15 декабря 1866 года. Внешний вид сооружения в простом и строгом немецком романском стиле практически не изменился со времени его строительства. В 1920-х годах в интерьер было внесено несколько изменений. В 1950 году по инициативе епископа Кристиана Шелдерупа интерьер был значительно обновлён по проекту архитектора Арнштейна Арнеберга: от предыдущей обстановки остались лишь опорная конструкция для органа, купель для крещения и два серебряных подсвечника. Собор с новым интерьером был открыт 9 мая 1954 года. Примечания Ссылки kirken-hamar.no — официальный сайт Хамарский собор (норв.)
Hamars domkyrka

Hamars domkyrka är en domkyrka uppförd 1866 i Hamar, Innlandet fylke i Norge. Uppförandet av kyrkan påbörjades sedan Hamar hade erhållit stadsprivilegier 1849. År 1851 återupprättades Hamars stift. Den gamla domkyrkan var då en ruin utanför staden. Herman Frang, en byggmästare på orten, byggde den nya domkyrkan enligt den tyske arkitekten Heinrich Ernst Schirmers ritningar. Kyrkan har plats för 500 personer. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från norska Wikipedia (bokmål/riksmål), Hamar domkirke, 7 mars 2012. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Hamars domkyrka. Norska kyrkans webbplats för Hamars domkyrka
Sauland Church

Sauland Church (Norwegian: Sauland kyrkje) is a parish church of the Church of Norway in Hjartdal Municipality in Telemark county, Norway. It is located in the village of Sauland. It is one of the churches in the Hjartdal parish which is part of the Øvre Telemark prosti (deanery) in the Diocese of Agder og Telemark. The white, wooden church was built in a long church design in 1859 using plans drawn up by the architect Christian Heinrich Grosch. The church seats about 250 people. History The earliest existing historical records of the church date back to the year 1395, but the church was not built that year. The first church in Sauland was a wooden stave church that was likely built during the first half of the 13th century. A report from 1595 stated that the church was an annex chapel of the main Hjartdal Church and the priest visited Sauland to hold services every second Sunday (every third Sunday during the winters). By the 1840s, the church was small and in poor condition, but repair plans were drawn up and ready to renovate the old church, but the plans fell through, and it was finally decided to tear down and replace the old building. Initially, plans were made for a stone church, but this was not accepted by the Ministry of Church Affairs and Education. A new wooden church was designed by Christian Heinrich Grosch which was approved by the ministry with some minor changes in 1854. A builder named Olsen from Kongsberg was commissioned to build the church. In 1856-1857, the old church was torn down and work began on the new building on the same site. The new building has a cruciform design, but the cross arms are very short and are furnished with chairs rather than benches, so it is quite common to refer to the church as a long church. The church has a west tower, and the choir in the east is somewhat narrower with a lower roof line. There is a small sacristy in the extension behind the altarpiece. The new church was consecrated on 23 September 1859, but the church was not completely finished until 1863. Media gallery See also List of churches in Agder og Telemark References
Anno Museum

Anno Museum (formerly Hedmarks fylkesmuseum) in Hamar, Norway, is a regional museum for the municipalities of Stange, Hamar, Løten, and Ringsaker in central eastern Norway. It includes the medieval Cathedral Ruins in Hamar mentioned in Sigrid Undset's literary magnum opus Kristin Lavransdatter. The cathedral ruins are secured under a glass shelter designed by Lund & Slaatto Architects and completed in 1998. The museum also consists of the cathedral gardens, folk museum and active herb garden featuring plants used during the Middle Ages. Additionally the museum houses one of the largest photography collections in Norway, covering the entire region of Hedemarken since photography was first introduced. Museum attractions There are several noteworthy aspects to the museum: Its medieval section includes the ruins of a cathedral as well as remnants of a bishop's priory. The cathedral was originally constructed of locally quarried limestone in Romanesque architecture, although later additions were of Gothic architecture. The distinctive arches in the cathedral ruins are covered by a steel and glass structure designed by Lund & Slaatto and undertaken by the Norwegian government. The cathedral was never deconsecrated, and remains under the religious authority of the Roman Catholic Church - weddings can only be performed there with the permission of the church. Its ethnological museum provides a good sense of how people in the region lived from about the 16th century until the early 20th century. It includes buildings and courtyards collected from across the Hedemarken region, many of which have been restored to their original appearance. Among other noteworthy buildings, the collection includes one of the finest 19th century residential homes from the area. It is an active archeological site, and visitors can see the state of the dig at any given time. Most of the medieval town is as yet unexcavated, and visitors can visit the site in a field outside the confines of the museum. It is located in a beautiful recreational area along Lake Mjøsa. The recreational area is open to the public and includes a swimming area, gravel walkways, grass lawns, and a long shoreline. Storhamarlåven was designed by architect Sverre Fehn (1924–2009) in concrete, wood and glass to contrast with the stone of the medieval ruins. It was originally a barn built beside the ruins in the 17th century for the farm Storhamar. The architect sought to both highlight the original medieval structure and the more recent farm building. Its design won the Betongtavlen architectural award in 1976. Ramps provide the means to view the museum from above. References Related reading Welle-Strand, Erling (1974) Museums in Norway (Oslo: Royal Ministry of Foreign Affairs) ISBN 8271770039 Sæther, Tor (1995) Hamar i middelalderen (Hedmarksmuseet og Domkirkeodden) ISBN 978-8291326023 External links Anno Museum official website
Anno Museum

O Anno Museum (em norueguês: Anno Museum) é um grupo regional de museus de história cultural e natural localizados em 23 pontos no antigo condado de Hedmark, no sudeste da Noruega. Foi fundado em 2014, substituindo o antigo Museu Regional de Hedmark (Hedmark fylkesmuseum) e agregando vários museus da região. Património do museu No seu conjunto, constitui a maior área de museus ao ar livre do país e igualmente a maior coleção de edifícios museais da Noruega. Fazem parte do seu património várias atrações turísticas tais como as Ruínas da catedral de Hamar, o Museu Norueguês da Floresta (Norsk Skogmuseum), o Museu do Vale do Glomma (Glomdalsmuseet), o Museu da Emigração Norueguesa (Norsk utvandrermuseum) e o Museu da Indústria de Klevfos (Klevfos industrimuseum). Referências Ligações externas Página oficial do Anno Museum
Muzej Anno

Muzej Anno (prej Hedmarks fylkesmuseum) v Hamarju na Norveškem je regionalni muzej za občine Stange, Hamar (ki zdaj vključuje Vang), Løten in Ringsaker v osrednji vzhodni Norveški, ustanovljen leta 2009 kot združitev več velikih in majhnih muzejev v Hedmarku. Vključuje ruševine srednjeveške stolnice v Hamarju, ki so omenjene v literarnem opusu Sigrid Undset Kristin Lavransdatter. Ruševine stolnice so zavarovane pod steklenim prekritjem, ki so ga zasnovali Lund & Slaatto Architects in dokončali leta 1998. Muzej sestavljajo tudi vrtovi stolnice, ljudski muzej in aktivni zeliščni vrt z rastlinami, ki so jih uporabljali v srednjem veku. Poleg tega muzej hrani eno največjih fotografskih zbirk na Norveškem, ki pokriva celotno regijo Hedemarken od prve uvedbe fotografije. Muzejske zanimivosti V muzeju je več pomembnih vidikov: Njegov srednjeveški del vključuje ruševine stolnice in ostanke škofovskega samostana. Stolnica je bila prvotno zgrajena iz lokalno pridobljenega apnenca kot romanski arhitekturi, čeprav so bili kasnejši dodatki gotski. Prepoznavni loki v ruševinah stolnice so prekriti s strukturo iz jekla in stekla, ki sta jo zasnovala Lund & Slaatto in izdelala norveška vlada. Stolnica ni bila nikoli razsvetljena in je še vedno pod versko oblastjo Rimskokatoliške cerkve - poroke se lahko tam izvajajo le z dovoljenjem cerkve. Etnološki muzej daje dober vtis o življenju ljudi v regiji od približno 16. stoletja do začetka 20. stoletja. Vključuje stavbe in dvorišča, zbrana po vsej regiji Hedemarken, od katerih so mnoge obnovljene v prvotni videz. Med drugimi omembe vrednimi stavbami zbirka vključuje eno najlepših stanovanjskih hiš iz 19. stoletja na tem območju. Je aktivno arheološko najdišče in obiskovalci lahko kadar koli vidijo stanje izkopavanj. Večina srednjeveškega mesta je še neizkopana in obiskovalci lahko obiščejo lokacijo na polju zunaj meja muzeja. Je v čudovitem rekreacijskem območju ob jezeru Mjøsa. Rekreacijsko območje je odprto za javnost in vključuje kopališče, prodnate sprehajalne poti, travnate trate in dolgo obalo. Storhamarlåven je zasnoval arhitekt Sverre Fehn (1924–2009) iz betona, lesa in stekla v nasprotju s kamnom srednjeveških ruševin. Prvotno je bil hlev, zgrajen ob ruševinah v 17. stoletju za kmetijo Storhamar. Arhitekt je skušal poudariti prvotno srednjeveško stavbo in novejše kmetijsko poslopje. Njegova zasnova je leta 1976 prejela arhitekturno nagrado Betongtavlen. Rampe omogočajo ogled muzeja od zgoraj. Sklici Zunanje povezave Anno Museum official website
Landsmarka Chapel

Landsmarka Chapel (Norwegian: Landsmarka kapell) is a parish church of the Church of Norway in Nome Municipality in Telemark county, Norway. It is located in the village of Landsmarka. It is one of the churches in the Lunde og Flåbygd parish which is part of the Øvre Telemark prosti (deanery) in the Diocese of Agder og Telemark. The white, wooden church was built in a long church design in 1895 using plans drawn up by the architect Herman Backer. The church seats about 100 people. History Landsmarka is a forest village where people had a long way to go to get to a church (either Lunde Church or Holla Church). Towards the end of the 19th century, efforts were made to get a church building in Landsmarka and eventually the local landowner Diderik Cappelen from the Cappelen family, donated land for a new annex chapel. The architect Herman Backer was hired to design the new building and the builder H. Hansen from Skien was hired to lead the construction. The new chapel was designed in a dragestil style so that its look was reminiscent of the medieval stave churches across Norway. The chapel was consecrated on 1 October 1895. The church is a wooden long church. Originally the chapel was stained dark with several shades, but it has since been painted white. See also List of churches in Agder og Telemark References
Eiktunet

Eiktunet ist ein Freilichtmuseum in Gjøvik, Fylke Innlandet, Norwegen. Es wurde 1954 gegründet und ist ein Museum zur ländlichen Kulturgeschichte. Es umfasst 33 Gebäude. Darunter ist eine 1850 erbaute Mühle mit Mühlteich, ein Hof, ein Kate, eine Klempnerwerkstatt, eine Waldhütte, eine Schmiede und eine Schule. Im modernen, 1960 ursprünglich als Tanzfläche gebauten Museumsgebäude „Octagon“ befinden sich Sonder- und Dauerausstellungen. Im Außenbereich gibt es einen Spielplatz und eine Freilichtbühne in Form eines Amphitheaters. Seit 2006 gehört das Museum zusammen mit dem Freilichtmuseum Stenberg und anderen Sammlungen organisatorisch zum Mjøsmuseet. Dies ist ein Regionalmuseum für die Westseite des Mjøsasees, für Gjøvik und Toten. Siehe auch Liste von Freilichtmuseen Weblinks Website des Museums mit ausführlicher Beschreibung aller Gebäude
Valen Chapel

Valen Chapel (Norwegian: Valen kapell) is a parish church of the Church of Norway in Sveio Municipality in Vestland county, Norway. It is located in the village of Valevåg. It one of the churches for the Valestrand og Førde parish which is part of the Sunnhordland prosti (deanery) in the Diocese of Bjørgvin. The small, brown, wooden church was built in a long church design in 1707 using plans drawn up by an unknown architect. The church seats about 50 people. The small church is now only used for special situations, although it sits on a church site that has been in use for centuries. History The earliest existing historical records of the church date back to the year 1350, but it was not built that year. That first church in Valen was a wooden stave church that was likely built during the 13th century. In 1707, the old church was torn down and a new timber-framed long church was built on the same site. In 1872, it was decided to build a new, larger church just south of the village of Valevåg, about 2.5 kilometres (1.6 mi) south of the chapel. The new Valestrand Church was completed in 1873. The old church was then extensively renovated and turned into a schoolhouse. The school operated in the building until 1938. After that time, the building was renovated again and re-consecrated for church use on 31 July 1949 and is now known as Valen Chapel. See also List of churches in Bjørgvin References
Haga Church (Norway)

Haga Church (Norwegian: Haga kyrkje) is a parish church of the Church of Norway in Samnanger Municipality in Vestland county, Norway. It is located in the village of Haga. It is one of the two churches for the Samnanger parish which is part of the Hardanger og Voss prosti (deanery) in the Diocese of Bjørgvin. The white, wooden church was built in a fan-shaped design in 1995 using plans drawn up by the architect Helge Hjertholm. The church seats about 230 people. History In 1903, a small prayer house was built in Haga. In 1920, the prayer house was consecrated as an annex chapel within the parish. A church association was founded in 1944 to raise money for a new church. In 1967, the municipality gave land for the new church. Helge Hjertholm was hired to design the new church, but money ran short and the work could not go forward. In 1982, an association was again set up to manage the fundraising and the volunteer work in connection with the future construction, but it was not until 1991 that municipal approval and grants came through and work began. The foundation stone was laid on 11 October 1992. The church was consecrated on 5 February 1995. See also List of churches in Bjørgvin References
Haugesund-Stadion

Das Haugesund-Stadion (durch Sponsor offiziell Haugesund Sparebank Arena) ist ein Fußballstadion in der norwegischen Stadt und Kommune Haugesund in der Fylke Rogaland an der Südwestküste des Landes. Die beiden Fußballvereine FK Haugesund und SK Vard Haugesund sind Hauptnutzer der Anlage. Nach einem Umbau von 2012 bis 2014 bietet das Haugesund-Stadion 8754 Plätze. Geschichte Seit einiger Zeit war das 1920 eröffnete Stadion in einem sehr schlechten Zustand. Es gab Pläne für einen Neubau mit Gesamtkosten von 250 Mio. NOK. Im Sommer 2009 entschieden sich die Kommune und der FK Haugesund das Vorhaben wegen der hohen Kosten fallen zu lassen. Stattdessen baute man im Norden der Stadt eine neue Leichtathletikanlage für 50 Mio. NOK. Das Haugesund-Stadion wurde daraufhin von 2012 bis 2014 komplett renoviert und in ein reines Fußballstadion ohne Leichtathletikanlage umgebaut. Als erstes wurde die Haupttribüne im Osten überdacht. Es wurde auch eine Flutlichtanlage installiert, welche Fernsehübertragungen ermöglicht. Am 27. Mai 2021 wurde die Haugesund Sparebank Namenssponsor des Stadions. Seitdem trägt es den Namen Haugesund Sparebank Arena. Weblinks Daten zum Stadion (Memento vom 13. August 2017 im Internet Archive) (norwegisch) Haugesund-Stadion (Memento vom 2. Februar 2013 im Webarchiv archive.today) (norwegisch) europlan-online.de: Haugesund Sparebank Arena – Haugesund transfermarkt.de: Haugesund Sparebank Arena stadiumguide.com: Haugesund-Stadion (englisch) Einzelnachweise
Haugesund Stadion

Le Haugesund Stadion est un stade situé à Haugesund, en Norvège, inauguré en 1920. Il est par ailleurs le stade-résident du club de football du FK Haugesund évoluant en Tippeligaen et du Vard Haugesund évoluant en troisième division. Histoire Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail de la Norvège
Haugesund Stadion

Lo Haugesund Stadion è lo stadio dello Haugesund e del Vard Haugesund. Si tratta anche dell'impianto che ospita le manifestazioni organizzate dallo Haugesund Idrettslag. Qui si tennero anche i campionati nazionali di atletica nel 1965 e nel 1981. Ospitò in 2 circostanze la Norvegia under 21: il 23 giugno 1976 per la sfida contro la Danimarca under 21 e il 19 aprile 2004 per quella contro il Portogallo under 21. Note Collegamenti esterni (NO) Pagina dedicata sul sito del Comune di Haugesund, su haugesund.kommune.no. URL consultato il 27 febbraio 2012 (archiviato dall'url originale il 24 luglio 2011).
Haugesund Stadion

Haugesund Stadion – wielofunkcyjny stadion w Haugesund, w Norwegii. Obecnie jest używany głównie do organizacji meczów piłki nożnej. Jest domowym stadionem występującego w First Division FK Haugesund i grającego w Second Division SK Vard Haugesund, a także lekkoatletycznego klubu Haugesund IL. Rekordowe frekwencje 1 października 1961 - Haugar - Steinkjer - 17.000 ludzi 23 września 1962 - Vard Haugesund - Fredrikstad FK - 14.000 ludzi 28 września 1996 - FK Haugesund - Sogndal Fotball - 10.000 ludzi 1987 - Djerv 1919 - Ham-Kam - 7.547 ludzi Linki zewnętrzne Stadion na worldstadiums.com (zdjęcie). worldstadiums.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-28)]. (ang.) Stadion na stadionsiden.com (norw.)
Хёугесунн (стадион)

«Хёугесунн» (норв. Haugesund Stadion) — стадион в Хёугесунне, Норвегия. Вместительность стадиона составляет 8 754 человека. Домашняя арена футбольного клуба «Хёугесунн» и клуба второго дивизиона «Вард Хёугесунн». Стадион был открыт 17 мая 1920 года, первая же трибуна была возведена к 1926 году и вмещала 500 зрителей. В 1945 году стала необходимость прокладки травяного покрытия, до этого поле представляло собой гравийную площадку. Ссылки Страница стадиона на официальном сайте клуба «Хёугесунн» (норв.)
Гаугесунн (стадіон)

«Геугесунн Стадіон» (норв. Haugesund Stadion) — футбольний стадіон у місті Геугесунн, Норвегія, домашня арена ФК «Геугесунн». Стадіон побудований та відкритий 1920 року. Першу трибуну місткістю 500 глядачів здали в експлуатацію в 1926 році. 1936 року здійснено масштабну реконструкцію арени з розширенням. Споруджено нову трибуну місткістю 700 глядачів та облаштовано підтрибунні приміщення. У 1948 році арену розширено до 3 000 місць. 2013 року здійснено капітальну реконструкцію арени, у результаті якої місткість зросла до 8 754 глядачів. Посилання Про стадіон на офіційному сайті ФК «Гаугесун» (норв.) Haugesund Stadion на eliteserien.no (норв.) Haugesund Stadion на stadiumguide.com [Архівовано 5 липня 2017 у Wayback Machine.] (англ.) Haugesund Stadion на footballtripper.com [Архівовано 5 березня 2017 у Wayback Machine.] (англ.) Фотогалерея [Архівовано 26 серпня 2013 у Wayback Machine.] (нім.)