NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Església de fusta d'Eidsborg

L'església de fusta d'Eidsborg és una stavkirke noruega de mitjan segle xiii. Es troba al poblat del mateix nom, al municipi de Tokke, a Telemark. Està dedicada a Sant Nicolau de Mira. Actualment és una de les stavkirke millor conservades. Es troba a prop del Vest-Telemark museum. Encara que va ser parcialment reconstruïda al segle xix, la reconstrucció no va afectar la major part de l'estructura ni la forma medieval de l'església. Una nova restauració va tenir lloc a la dècada del 1920. És una església de tipus A («d'una sola nau»). La nau rectangular va ser estesa cap a l'orient entre 1845 i 1850, per la qual cosa el cor va haver de ser derrocat i tornat a construir en aquesta mateixa època. L'església està envoltada als quatre costats per un corredor, que proporciona protecció i suport addicional; d'aquest són originals algunes parts dels costats nord i sud. Amb la introducció de finestres laterals, el corredor es va fragmentar, però la reconstrucció del segle XX va modificar les finestres i va reconstruir totalment el corredor. La torre, a la part occidental del cavallet del sostre de la nau, és una reconstrucció de l'any 1693. A l'interior de les parets de la nau hi ha pintures renaixentistes del segle xvii, que van ser restaurades l'any 1929. Hi ha també rastres de pintura medieval, i dos panells originals de la desapareguda stavkirke de Lårdal. La major part de l'inventari és de temps posteriors a la reforma protestant, excepte un crucifix medieval de fusta. Encara és emprada com el temple parroquial luterà d'Eidsborg. Referències Fonts Anker, Leif (2005) Middelalder i tre, Stavkirker in "Kirker i Norge" ISBN 82-91399-16-6 Morten, Øystein (2008) Stavkyrkja i Eidsborg, Ein Biografi, Oslo ISBN 978-82-304-0037-1 Hauglid, Roar (1977) Norwegian Stave Churches (Oslo: Dreyers Forlag) ISBN 978-82-09-10602-0 Valebrokk, Eva; T. Thiis-Evensen; K. Evensen. Ann Clay Zwick (Translator) (1995) Norway's Stave Churches: Architecture, History and Legends (Oslo: J W Cappelens Forlag AS) ISBN 978-82-7683-011-8
Eidsborg stavkirke

Eidsborg stavkirke er en stavkirke fra midten af 1200-tallet i Lårdal sogn i nutidens Tokke kommune i Vestfold og Telemark fylke, Norge. Kirken er etskibet og blandt de mindste i Norge, og har plads til omkring 70 personer. Eidsborg stavkirke ligger lige ved landets største friluftsmuseum (målt i areal), Vest-Telemark Museum, og omvisninger i kirken arrangeres fra museet. Se også Stavkirker i Norge Referencer Eksterne henvisninger Eidsborg stavkirke på Riksantikvarens hjemmeside kulturminnesok.no
Iglesia de madera de Eidsborg

La iglesia de madera de Eidsborg es una stavkirke noruega de mediados del siglo XIII. Se ubica en el poblado del mismo nombre, en el municipio de Tokke, en Telemark. Está dedicada a San Nicolás de Bari. Actualmente es una de las stavkirke mejor conservadas. Aunque fue parcialmente reconstruida en el siglo XIX, la reconstrucción no afectó mayormente la estructura ni la forma medieval de la iglesia. Una nueva restauración ocurrió en la década de 1920. Es una iglesia tipo A («de una sola nave»). La nave rectangular fue extendida hacia el oriente entre 1845 y 1850, por lo que el coro tuvo que ser derribado y vuelto a construir en esa misma época. La iglesia está rodeada en los cuatro costados por un corredor, que proporciona protección y soporte adicional; de éste son originales algunas partes de los costados norte y sur. Con la introducción de ventanas laterales, el corredor se fragmentó, pero la reconstrucción del siglo XX modificó las ventanas y reconstruyó totalmente el corredor. La torre, en la parte occidental del caballete del techo de la nave, es una reconstrucción de 1693. En el interior de las paredes de la nave hay pinturas renacentistas del siglo XVII, que fueron restauradas en 1929. Hay también rastros de pintura medieval, y dos paneles originales de la desaparecida stavkirke de Lårdal. La mayor parte del inventario es de tiempos posteriores a la reforma protestante, salvo un crucifijo medieval de madera. Aún es empleada como el templo parroquial luterano de Eidsborg.
Stavkirke d'Eidsborg

La stavkirke d'Eidsborg, ou église en bois debout d'Eidsborg est un édifice religieux situé en Norvège. Il s'agit d'une des 28 stavkirkes conservées dans le pays, et l'une des plus exiguës. Bâtie au XIIIe siècle, sans doute restaurée au milieu du XIXe siècle, elle est dédiée à saint Nicolas, et rattachée à l'Église de Norvège. Localisation La stavkirke est, comme son nom l'indique, localisée dans le petit hameau d'Eidsborg (no), qui fait partie de la commune de Tokke, à proximité de la petite ville de Dalen (no), dans le comté de Telemark. L'édifice est entouré par un petit cimetière en pente douce. Historique L'église d'Eidsborg date du XIIIe siècle mais a connu de multiples reconstructions partielles, réaménagements et refonte du décor La nef est la seule partie originelle de l'église et date du XIIIe siècle. En 1727, l'édifice se voit ajouter un clocheton. Le chœur est agrandi en 1826 puis en 1845. D'après l'architecte Ola Storsletten, la charpente de l'église est également restaurée vers 1850 en conservant les techniques médiévales. Si l'entrée originelle se faisait à travers le mur méridional de la nef, les travaux de 1845 déplacent la porte dans le mur occidental. Certains ajouts de 1845 sont ensuite supprimés en 1920 pour revenir à une conception plus proche de l'église d'origine, notamment le sol, le lambris et le plafond qui avaient été ajoutés. Architecture La stavkirke d'Eidsborg, orientée, est à nef unique et surmonté d'un clocheton à deux étages, daté de 1727. La nef seule de l'église, rectangle de 6,3 × 5,3 mètres, est d'origine. Le chœur situé du côté oriental a été agrandi en deux phases. La taille réduite de l'édifice permet de ne pas recourir à des piliers centraux, la charpente porteuse reposant uniquement sur le pourtour. Les madriers porteurs reposent sur des murets en pierre sèche ; les assemblages sont renforcés par des chevrons et des entretoises. Notes et références Voir aussi Articles connexes Stavkirke Bibliographie Portail du protestantisme Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Norvège
Stavkirke di Eidsborg

La stavkirke di Eidsborg (in norvegese Eidsborg stavkyrkje) è una stavkirke costruita nella metà del XIII secolo a Tokke, nella contea di Telemark in Norvegia. Da questa chiesa vengono molte leggende: una di esse narra che la chiesa sia stata costruita da "forze superiori". La chiesa, la cui costruzione risale alla seconda metà del XIII secolo, è oggi una delle stavkirke norvegesi meglio preservate, ma è stata in parte ricostruita nel XIX secolo. Il coro attuale risale al 1845-50. I lavori di ricostruzione non ne hanno comunque modificato la struttura e la forma. Nel corso del restauro, avvenuto nel 1927, sono stati scoperti dipinti e ornamenti rinascimentali e murales settecenteschi. La chiesa è stata dedicata al patrono viaggiatore, san Nicola di Bari. È molto famosa perché presenta le scandole, oltre che sul tetto, anche sulle pareti. Immagini della chiesa Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stavkirke di Eidsborg Collegamenti esterni (NO) EIDSBORG, su stavkirke.org. URL consultato l'11 aprile 2018 (archiviato dall'url originale il 13 febbraio 2008).
Staafkerk van Eidsborg

De Staafkerk van Eidsborg (Noors: Eidsborg stavkyrkje) is een historische staafkerk te Tokke, in de provincie Telemark, Noorwegen. De staafkerk van Eidsborg is een van de best bewaarde staafkerken in Noorwegen. De Staafkerk van Eidsborg ligt naast het Vest-Telemarkmuseum in Eidsborg. Er wordt geschat dat de kerk uit 1250-1300 stamt. De kerk is gewijd aan Sint Nicolaas, de beschermheilige van vissers, handelaren, kinderen, vrijers en vele anderen. Ze is gedeeltelijk verbouwd in de 19e eeuw. Het koor werd gesloopt in 1826. Het nieuwe koor dateert uit de periode 1845-1850. De verbouwingswerken hadden geen invloed op de structuur of de vorm van de kerk. Tijdens restauratie in 1927 kwamen geschilderde figuren en ornamenten uit de renaissance en de oude muurschilderingen uit de 17e eeuw tevoorschijn. Afbeeldingengalerij Literatuur (no) Anker, Leif (2005). Middelalder i tre, Stavkirker in "Kirker i Norge". ISBN 82-91399-16-6. (no) Morten, Øystein (2008). Stavkyrkja i Eidsborg, Ein Biografi. Oslo. ISBN 978-82-304-0037-1. (en) Hauglid, Roar (1977). Norwegian Stave Churches'. Dreyers Forlag, Oslo. ISBN 978-82-09-10602-0. (en) Valebrokk, Eva; T. Thiis-Evensen; K. Evensen. Ann Clay Zwick (vertaler) (1995). Norway's Stave Churches: Architecture, History and Legends. J W Cappelens Forlag AS, Oslo. ISBN 978-82-7683-011-8.
Eidsborg stavkirke

Eidsborg stavkirke czyli kościół słupowy w Eidsborgu, dawniej pw. św. Mikołaja z Miry – jeden z lepiej zachowanych kościołów słupowych (klepkowych) w Norwegii, z XIII w. Znajduje się w miejscowości Eidsborg, w gminie Tokke, w okręgu Vestfold og Telemark. Kościół został zbudowany w połowie XIII w. Legenda głosi, że budowę rozpoczęto w innym miejscu, ale mieszkańcy nie byli zgodni co do lokalizacji. Pewnego razu pozostawione na noc narzędzia cieśli znikły i zostały odnalezione dopiero po długich poszukiwaniach; uznano to za znak i kościół wzniesiono w miejscu odnalezienia narzędzi. Druga legenda wiąże się z faktem, że nowym miejscem było bardzo skaliste wzgórze, co uniemożliwiałoby grzebanie zmarłych wokół kościoła. Dwóm skazanym na śmierć dziewczętom darowano karę pod warunkiem, że w podołkach naniosą dość ziemi, by było możliwe założenie cmentarza. Zdołały to uczynić i pierwsi zmarli zostali pochowani jeszcze za życia tych dziewcząt. Kościół był pierwotnie jednonawowy, w XIX w. został otoczony z trzech stron (od północy, południa i zachodu) przez nawy boczne (soboty) o pełnych ścianach. Centralna nawa ma ok. 7 m wysokości i 30 m² powierzchni. W 1826 roku została poszerzona, w 1845 roku dobudowano prezbiterium tej samej szerokości co nawa (wstawiono też płaski sufit). Podczas renowacji, które przeprowadził Georg Eliassen w latach 1927–1929, kościołowi przywrócono pierwotny, średniowieczny wygląd. W 1604 i 1609 roku wnętrze ozdobiono malowidłami liści akantu. W latach 80. XX w. poszerzoną nawę pomalowano według projektów architekta Arnsteina Ameberga, wzorowanych na zachowanych malowidłach naściennych w kościele z Lårdal. Oryginalna figura patrona kościoła, św. Mikołaja z Miry, znajduje się w muzeum w Oslo (w kościele jest kopia). Tradycyjnie w przededniu nocy świętojańskiej była ona niesiona w procesji do pobliskiego jeziora Eidsborgtjønni, uroczyście kąpana i trzykrotnie obnoszona wokół jeziora. Miało to symbolizować oczyszczenie z grzechów lub miało zapewniać rolnikom błogosławieństwo świętego. Galeria Przypisy
Eidsborgs stavkyrka

Eidsborgs stavkyrka är en stavkyrka från mitten av 1200-talet i Tokke i Telemark fylke i Norge. Kyrkan är en av de idag bäst bevarade medeltida stavkyrkorna, även om den blev delvis ombyggd på 1800-talet. Ombyggningen har dock inte förändrat byggnadens form eller struktur. Under restaureringsarbetet 1927 togs målningar i kyrkan fram. Legender Många legender är knutna till denna kyrka. En av dem berättar att kyrkan ska vara byggd av de underjordiska. Se även Stavkyrka Externa länkar Riksantikvarens stavkirkeprogram (norska) Stavkirke.info (norska)
Svalbard

Svalbard, tudi Spitsbergi, je otočje v Arktičnem oceanu severno od celinske Evrope, približno na polovici poti med Norveško in Severnim polom. Geografija Sestoji iz otoške skupine med 74 ° in 81° severno ter 10° in 34° vzhodno. S tem so najsevernejši del Kraljevine Norveške. Večji otoki so Spitzberg (37.673 km²), Nordaustlandet (14.443 km²), Edgeøya (5047 km²), Barentsøya (1288 km²), Kvitøya (628 km²) in Prins Karls Forland (615 km²). Na otočju živi okoli 2750 prebivalcev, največ Norvežanov in Rusov. Naseljeni so trije otoki: Spitsberg, Medvedji otok in Hopen. Največje naselje in pristanišče je Longyearbyen. Ostala pristanišča so še Barentsburg, Green Harbur, Advent in Ny Aaleslund (za izvoz premoga). Podnebje je arktično, vendar ga blaži Zalivski tok. Povprečne temperature v mesecu marcu se gibljejo od -16 °C do -22 °C, v juliju pa 4 °C do 6 °C. Letna količina padavin je okoli 300 mm. Otoki so gorati, najvišji vrh Newton je visok 1717 m. Številni ledeniki pokrivajo okoli 60 % vse površine. Ob obalah so globoki fjordi. Na otočju živi severni medved, severni jelen in polarna lisica. Na otočju so bogati rudniki črnega premoga. Poleg premoga, ki ga izkoriščajo od leta 1920 pa so še ležišča železa, svinca, bakra in azbesta. Od leta 1947 premog poleg Rusije izkorišča tudi Norveška. V zadnjih desetletjih pa se razvija tudi turizem. Zgodovina Otoke so odkrili proti koncu 12. stoletja norveški Vikingi. Z raziskavami je leta 1596 začel nizozemski pomorščak Willem Barents. V 17. stol. so ustanovili baze angleški in nizozemski kitolovci. Nizozemci so to področje izkoriščali vse do 18. stol., ko so sem prišli še ruski lovci in raziskovalci, v začetku 19. stol pa tudi Norvežani. Otočje je v 19. in prvi polovici 20. stoletja predstavljalo bazo mnogim poletnim polarnim ekspedicijam. Od tu so 1926 preko severnega tečaja z letalom poleteli Roald Amundsen, Richard Evelyn Byrd in Umberto Nobile. Čeprav je Svalbard za svoje ozemlje zahtevalo več držav je otočje ostalo »nikogršnja zemlja« vse do leta 1920, ko je bil 9. februarja 1920 podpisan Pariški sporazum, ki je priznal Norveški suverenost nad otoki in prepovedal na njih graditi vojaška oporišča. Vse države podpisnice sporazuma (Danska, Francija, Italija, Japonska, Nizozemska, Norveška, Švedska, Združeno kraljestvo in Združene države Amerike) pa so dobile pravico do ribolova in izkoriščanja rudnega bogastva. Leta 1925 je bil Svalbard priključen Norveški, 1935 pa je k sporazumu pristopila tudi Sovjetska zveza in še nekatere druge države. Med drugo svetovno vojno so 1941 Spitsberge zasedli Nemci, a so jih Norvežani leta 1942 osvobodili. Sklici Zunanje povezave v angleščini Svalbard Islands - Images - fotografije Svalbard Images Arhivirano 2006-01-11 na Wayback Machine. - zemljevidi in fotografije
Norské muzeum ledovce

Norské muzeum ledovce (norsky: Norsk Bremuseum) je muzeum ve Fjærlandu, v hrabství Vestland v Norsku. Architektonicky ceněnou budovu navrhl Sverre Fehn. Fehn dal stavbě ostré, hranaté tvary, aby se přizpůsobil zubatým tvarům okolních hor a ledovců. Ze stejného důvodu vybral jako materiál hrubý šedý beton. Podél každé strany muzea stoupají dvě masivní schodiště k vyhlídce na střeše. Stavba byla dokončena roku 1991. V roce 2002 bylo rozhodnuto o přístavbě muzea, kterou rovněž navrhl Fehn. V muzeu se také nachází Ulltveit-Moeovo centrum pro studium klimatu, další přístavek k původní stavbě, který byl otevřen v roce 2007, a jenž navrhl opět architekt Fehn. Účelem muzea je „sbírat, vytvářet a šířit znalosti o ledovcích a klimatu“. Poskytuje informace o ledovci Jostedalsbreen a národním parku Jostedalsbreen. Muzeum je otevřeno denně od dubna do října. Muzeum bylo založen jako společný projekt několika organizací, jako byly Norská trekkingová asociace, Mezinárodní ledovcová společnost, Norské ředitelství vodních zdrojů a energie, Norský polární institut, Bergenská univerzita nebo Univerzita v Oslu. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Norwegian Glacier Museum na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Norské muzeum ledovce na Wikimedia Commons
Norsk bremuseum

Norsk bremuseum blev etableret i 1991 og ligger i bygden Fjærland inderst i Fjærlandsfjorden i Sogndal kommune i Sogn og Fjordane fylke i Norge. Museet er tegnet af Sverre Fehn og drives uden offentlig støtte. I juli 2007 passerede museet én million besøgende. Norsk bremuseum ved arkitekt Sverre Fehn blev tildelt arkitekturprisen Betongtavlen for 1992 og Houens fonds diplom for 1994. Bremuseet viser en indholdsrig forklaring på hvordan bræerne fungerer og hvordan de opstod. dertil er der mange spændende udstillinger og modeller af bræen og dens egenskaber. Der findes også en biografsal hvor man kan se en film om Jostedalsbreen. Museet er åbent dagligt fra april til oktober. Det er oprettet som et fællesprojekt mellem Den Norske Turistforening, International Glaciological Society, the Norges vassdrags- og energidirektorat, Norsk Polarinstitutt, Høgskulen i Sogn og Fjordane, Universitetet i Bergen og Universitetet i Oslo. Torsdag 19. juli 2007 blev der åbnet et nyt center for klimaforståelse ved museet. Ulltveit-Moe var den største af støttepersonerne som gav hele 15 millioner til Norsk Bremuseum for at museet kunne bygge denne ekstra klimadel. Tidligere vicepræsident i USA, Walter Mondale, var til stede for at foretage åbningen. Mondale stammer fra bygden og navnet Mondale kommer af Mundal i Fjærland. Se også Jostedalsbreen nationalpark Kilder og henvisninger Officielt websted Kulturnett
Norwegian Glacier Museum

The Norwegian Glacier Museum (Norwegian: Norsk Bremuseum) is a museum in Fjærland, Vestland county, Norway. The building was designed by architect Sverre Fehn. In 2002 a decision was made to build an extension to the museum, which was also designed by Fehn. The museum also houses the Ulltveit-Moe Climate Centre, a Fehn-designed addition that opened in 2007. The museum's stated purpose is to "collect, create and disseminate knowledge about glaciers and climate". It provides information about the glacier Jostedalsbreen and the Jostedalsbreen National Park. The museum is open from April through October, daily. It was founded as a joint project between the organizations and institutions Norwegian Trekking Association, the International Glaciological Society, the Norwegian Water Resources and Energy Directorate, the Norwegian Polar Institute, the Sogn og Fjordane University College, the University of Bergen and the University of Oslo. In 2006 Sarner Ltd, a UK-based museum and attraction design company were commissioned to create an experiential exhibit on climate change. The exhibit Our Fragile Climate was opened in July 2007 by former US vice-president Walter Mondale. References External links Norsk Bremuseum Website Climate Exhibition at Norwegian Glacier Museum
Museo Noruego del Glaciar

El Museo Noruego del Glaciar (en noruego: Norsk Bremuseum) es un museo situado en Fjærland, Sogn og Fjordane, Noruega que abrió en 1991.​ El objetivo del museo es "recoger, elaborar y difundir el conocimiento sobre los glaciares y el clima". proporciona información sobre el glaciar Jostedal y el parque nacional Jostedalsbreen y contiene el Centro Climático Ulltveit-Moe. El museo está abierto todos los días desde abril hasta octubre. Se fundó como un proyecto conjunto entre la Asociación Noruega de Senderismo, la Sociedad Internacional de Glaciología, la Dirección General de Recursos Hídricos y Energía de Noruega, el Instituto Polar de Noruega, el Colegio Universitario de Sogn og Fjordane, la Universidad de Bergen y la Universidad de Oslo. El edificio fue diseñado por Sverre Fehn, ganador del Premio Pritzker en 1997. En 2002 se decidió construir una extensión del museo, que también fue diseñada por Fehn. En 2006 Sarner Ltd, una empresa británica de museos y atracciones, recibió el encargo de crear una exposición experimental sobre el cambio climático. La exposición Nuestro Frágil Clima fue inaugurada en julio de 2007 por el antiguo Vicepresidente de los Estados Unidos Walter Mondale. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Museo Noruego del Glaciar. Página web del museo Norsk Bremuseum Archivado el 27 de febrero de 2014 en Wayback Machine. Sarner
Museo dei ghiacciai

Il Museo dei Ghiacciai (Norsk Bremuseum) è un museo sito a Fjærland, Vestland, Norvegia. Lo scopo del museo è quello di "raccogliere, creare e diffondere la conoscenza sui ghiacciai e il clima" — fornisce informazioni sul ghiacciaio Jostedalsbreen, sul Parco nazionale Jostedalsbreen e inoltre ospita il Centro Climatico Ulltveit-Moe. Il museo rimane aperto da aprile fino ad ottobre, tutti i giorni. Il museo è stato progettato da Sverre Fehn. Nel 2002 si è deciso di effettuare un ampliamento del museo, anch'esso progettato da Sverre. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo dei ghiacciai Collegamenti esterni Website museum, su bre.museum.no. Norsk Bremuseum, su sognefjord.no. URL consultato il 26 novembre 2011 (archiviato dall'url originale il 27 febbraio 2014). Sarner, su sarner.com. URL consultato il 26 novembre 2011 (archiviato dall'url originale il 22 giugno 2009).
Norsk Bremuseum

Het Norsk Bremuseum (Noors Gletsjermuseum) is een museum in Fjærland, behorende bij de gemeente Sogndal in de provincie Sogn og Fjordane in Noorwegen. Het sinds 1991 geopende museum biedt informatie en tentoonstellingen over de gletsjer Jostedalsbreen en het nationaal park Jostedalsbreen. Daarnaast is het Ulltveit-Moe Klimaat Centrum hier gevestigd. Het is van april tot en met oktober dagelijks geopend. Zie ook Lijst van musea in Noorwegen Externe link Website van het museum
Норвежский музей ледников

Норвежский музей ледников (норв. Norsk bremuseum) — музей ледников около деревни Фьярланд (норв. Fjærland) в коммуне Согндал, фюльке Вестланн, в Норвегии. В 1991 году музей открылся для публичного посещения, он расположен на территории национального парка Йостедалсбреен. Цель музея собирать, создавать и распространять информацию о ледниках и климате. Здание музея было спроектировано норвежским архитектором Сверре Олафом Феном (норв. Sverre Olav Fehn). Здание получило престижную Притцкеровскую премию, а также норвежскую архитектурную премию Betongtavlen. Музей сотрудничает с такими организациями, как: Университет Осло, Бергенский университет, Международное гляциологическое общество, Норвежский полярный институт и другими. Ссылки Официальный сайт Kulturnett Norsk Bremuseum Sarner
Норвезький музей льодовиків

Норве́зький музе́й льодовикі́в (норв. Norsk bremuseum) — музей льодовиків біля села Ф'єрланн (норв. Fjærland) в комуні Согндал, фюльке Согн-ог-Ф'юране, в Норвегії. У 1991 році музей відкрився для публічного відвідування, він розташований на територіі національного парку Юстедалсбреен. Мета музею збирати, створювати і поширювати інформацію про льодовики і клімат. Будівлю музею спроєктував норвезький архітектор Сверре Улав Фен (норв. Sverre Olav Fehn). Отримала престижну Прітцкерівську премію. Музей співпрацює з такими організаціями, як Університет Осло, Бергенський університет, Міжнародне гляціологічне товариство, Норвезький полярний інститут та іншими. Примітки Посилання Офіційний сайт [Архівовано 11 лютого 2021 у Wayback Machine.] Kulturnett Norsk Bremuseum Sarner
Helgeland Museum

The Helgeland Museum is a group of 18 museums and collections of buildings in 18 municipalities in Helgeland, Norway. The concept of the museum is to distribute the museum's expertise across Helgeland. This allows people with special professional skills to work for all of the museums in this collaboration. The Helgeland Museum has about 49 permanent employees. Its administrative office is on Sjøgata (Sea Street) in Mosjøen. Divisions Petter Dass Museum in Alstahaug Municipality Bindal Museum in Bindal Municipality Velfjord Open Air Museum in Brønnøy Municipality Old Nordvika trading post in Dønna Municipality Grane Open Air Museum in Grane Municipality Gammelsagmaro Open Air Museum in Grane Municipality Lensmann's farm in Hattfjelldal Municipality Hemnes Museum in Hemnes Municipality Herøy Open Air Museum in Herøy Municipality Leirfjord Museum in Leirfjord Municipality Grønsvik coastal battery in Lurøy Municipality Nesna Museum in Nesna Municipality Rana Museum in Rana Municipality Rødøy Museum / Old Falch trading post in Rødøy Municipality Sømna Open Air Museum in Sømna Municipality Træna Museum in Træna Municipality Vefsn Museum in Vefsn Municipality Vega Open Air Museum in Vega Municipality E-House eider duck museum in Vega Municipality Vevelstad Open Air Museum in Vevelstad Municipality References External links Helgeland Museum Homepage Visit Helgeland