NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Amsterdamøya

Amsterdamøya (deutsch Amsterdaminsel, nicht zu verwechseln mit der Amsterdam-Insel im südlichen Indischen Ozean) ist eine unbewohnte Insel im äußersten Nordwesten des norwegischen Spitzbergen-Archipels und gehört zu Albert-I-Land. Im 17. Jahrhundert befand sich an ihrer Südostküste die damals bedeutendste niederländische Walfangstation Smeerenburg. Geographie Die Insel hat einen annähernd dreieckigen Grundriss. Sie ist etwa acht Kilometer lang, maximal vier Kilometer breit, und 18,8 km² groß. Von der flachen Spitze im Südosten steigt das Land nach Westen sanft an, erreicht im Hollendarberget eine Höhe von 472 m und bricht dann in steilen Kliffs ab. Es gibt mehrere kleine Gletscher, wie den Annabreen und den Hiertabreen sowie einige Seen wie den Gjøavatnet im Nordwesten der Insel. Von der südlich gelegenen Insel Danskøya ist Amsterdamøya durch das Danskegattet (Dänentor) getrennt, von der Insel Spitzbergen durch den Smeerenburgfjord. Die Kliffs des Søre Salatberget beherbergen eine Kolonie von Krabbentauchern und anderen Vögeln, die schon seit mindestens 500 Jahren besteht. Seinen Namen erhielt der Berg, nach dem hier wachsenden Echten Löffelkraut, das von den Walfängern Smeerenburgs als wirksames Mittel gegen den Skorbut verzehrt wurde. Geschichte Amsterdamøya wurde erstmals 1596 von Willem Barents gesichtet, als er auf der Suche nach der Nordostpassage Spitzbergen entdeckte. Ab 1614 nutzten niederländische Walfänger die Insel als Basis für die Jagd in den umliegenden Gewässern. Fünf Jahre später errichteten sie am südlichen Ufer Amsterdamøyas die ersten festen Gebäude der Walfangstation Smeerenburg, die die wichtigste in ganz Spitzbergen wurde. In ihrer Blütezeit in den 1630er Jahren bestand sie aus 17 Gebäuden. Acht Tranöfen wurden betrieben. Nach einem Angriff baskischer Walfänger auf die niederländische Station auf der Insel Jan Mayen blieben im Winter 1633/34 jeweils sieben Männer sowohl auf Jan Mayen als auch auf Amsterdamøya, um die Stationen zu bewachen. Während auf Jan Mayen alle Männer am Skorbut starben, war die erste Überwinterung in Smeerenburg erfolgreich. Im Winter 1634/35 starb aber auch hier die gesamte Besatzung. Ab 1640 begann der Abstieg Smeerenburgs, weil in der Nähe der Küste keine Wale mehr zu finden waren. Etwa 1660 wurde Smeerenburg aufgegeben und dem Verfall überlassen. Der Hafen wurde nur noch gelegentlich von Schiffen aufgesucht. Einige Entdecker und Forschungsreisende besuchten Amsterdamøya, so Constantine Phipps 1773, Joseph Paul Gaimard 1838 und Otto Torell 1858. Seit 1973 gehört Amsterdamøya zum Nordvest-Spitsbergen-Nationalpark. Literatur Kristin Prestvold: Smeerenburg – Gravneset. Europes first oil adventure. Sysselmannen på Svalbard, Miljøvernavdelingen 2001 William James Mills: Exploring Polar Frontiers – A Historical Encyclopedia, Bd. 1, ABC-CLIO, 2003. ISBN 1-57607-422-6, S. 12 Einzelnachweise Weblinks
Amsterdam Island (Spitsbergen)

Amsterdam Island (Norwegian: Amsterdamøya) is a small island off the northwest coast of West-Spitsbergen. It is separated from Danes Island by the strait Danskegattet. Its total area is 16.8 km2. Its highest point is Hiertabreen, at 472 meters above sea level. The percentage of the island covered in ice is 11.5%. History Amsterdam Island was first seen by Willem Barents in 1596. The Dutch first occupied it in 1614 (the year in which it was probably named), building a temporary whaling station on the island's southeastern promontory. In 1619 a semi-permanent station was constructed. It came to be called Smeerenburg (Dutch for "Blubber Town"). The settlement went into decline in the 1640s, and was abandoned sometime before 1660. References Conway, W. M. 1906. No Man's Land: A History of Spitsbergen from Its Discovery in 1596 to the Beginning of the Scientific Exploration of the Country. Cambridge: At the University Press. Norwegian Polar Institute Place Names of Svalbard Database
Amsterdamøya

Amsterdamøya est une petite île inhabitée située dans le nord-ouest du Svalbard et entourée par la banquise presque toute l'année. L'île fait partie intégrante du Parc national de Nordvest-Spitsbergen. Histoire L'île a d'abord été découverte par Willem Barents en 1596, avant d'être explorée par les Néerlandais en 1614. Cette année-là, une expédition conduite par Willem Cornelis van Muyden et par Jan Jacobs May van Schellinkhout et commanditée par la Noordsche Compagnie, est chargée d'évaluer le potentiel de pêche à la baleine dans cette zone. C'est probablement à cette occasion que l'île a été nommée. En 1619, la Noordsche Compagnie construisent une station de chasse à la baleine temporaire, puis semi-permanente sur l'île. Celle-ci fut appelée Smeerenburg et a été abandonné vers 1660 à la suite du déclin de la pêche. Des hommes ont hiverné dans l'île durant l'hiver 1633-1634 afin de protéger la station d'éventuelles tentatives de pillages des rivaux basques et danois. Le deuxième hivernage, l'année suivante, se solda toutefois par une tragédie puisque les hommes sont morts de faim et de froid. Un cimetière et les ruines de fours sont les seuls témoins subsistants de la présence néerlandaise du XVIIe siècle. Des chercheurs de l'Université de Groningue y ont effectué d'importantes recherches archéologiques. Liens externes Panorama des ruines de la station de chasse à la baleine. (nb) « Amsterdamøya: Smeerenburg », sur www.spitsbergen-svalbard.no (consulté le 11 novembre 2020). Portail des îles Portail de l’Arctique Portail de la Norvège
Amsterdamøya

Amsterdamøya (in italiano: Isola Amsterdam) è un'isola disabitata situata nella parte nord-occidentale dell'arcipelago norvegese delle isole Svalbard. Si trova al largo della costa ovest di Spitsbergen, l'isola principale dell'arcipelago e fa parte della Terra di Alberto I. Il suo territorio è integralmente compreso nel Parco nazionale Nordvest-Spitsbergen. Geografia L'isola ha una forma vagamente triangolare, è lunga circa 8 km e la larghezza massima è pari a 4 km, la superficie complessiva è di 18,8 km². Dalla punta pianeggiante a sud-est il terreno sale gradatamente fino ad arrivare ad un'elevazione di 472 m s.l.m. Vi sono numerosi piccoli ghiacciai come l'Annabreen e il Hiertabreen e diversi laghi: il principale è il Gjøavatnet nella parte nordoccidentale dell'isola. È separata dall'isola di Danskøya dallo stretto di Danskegattet e dall'isola di Spitzbergen dallo Smeerenburgfjord. Storia Amsterdamøya è stata avvistata per la prima volta da Willem Barents nel 1556. Gli olandesi la occuparono nel 1614 (probabilmente l'anno in cui fu nominata), costruendo una stazione temporanea di baleniere sul promontorio a sud-est. Nel 1619 fu costruita una stazione semi-permanente, che venne chiamata Smeerenburg. Lo stabilimento iniziò il suo declino nel 1640 e venne abbandonato qualche anno prima del 1660. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Amsterdamøya
Amsterdam (Spitsbergen)

Amsterdam (Noors: Amsterdamøya = Amsterdameiland) is een klein onbewoond eiland ten noordwesten van Spitsbergen. Net als de rest van de archipel Spitsbergen staat het sinds 1920, toen het Spitsbergen-verdrag werd getekend, onder toezicht van het koninkrijk Noorwegen, maar officieel is het geen integraal deel van Noorwegen. Het eiland is bijna het gehele jaar door omgeven door pakijs. Aan de oostzijde ligt het aan het fjord Smeerenburgfjorden. Geschiedenis Het eiland werd vermoedelijk voor het eerst betreden in 1614 door Willem Cornelisz. van Muyden, die, samen met Jan Jacobsz. May van Schellinkhout in dienst van de Amsterdamse kamer van de Noordsche Compagnie de mogelijkheden van de walvisjacht in deze gebieden onderzocht. Op het eiland werd in 1619 door de Amsterdamse kamer de nederzetting Smeerenburg gesticht, die zou uitgroeien tot het centrum van de Nederlandse walvisvaart bij Spitsbergen. Vanaf het jaar 1623 werden ook de andere kamers van de Noordsche Compagnie tot Smeerenburg toegelaten. De nederzetting was alleen in de zomermaanden bewoond. In de winter van 1633 tot 1634 werd er voor het eerst een groep overwinteraars in Smeerenburg achtergelaten. De bedoeling was de traankokerijen te beschermen tegen plunderingen van voornamelijk Baskische en Deense concurrenten. Deze overwintering slaagde door grote inzet van de overwinteraars, maar die van een jaar later liep uit op een drama: alle overwinteraars kwamen om door honger en de kou. De traankokerijen van Smeerenburg bleven tot omstreeks 1660 in gebruik. Daarna is de nederzetting snel vervallen. Huidige situatie Momenteel is het enige dat nog zichtbaar is van de Nederlandse aanwezigheid op het eiland, dat wat is overgebleven van de blubberovens. Er zijn nu nog de resten van zeven ovens te zien. Ten noorden van het voormalige Smeerenburg ligt een begraafplaats uit die periode. Belangrijk archeologisch onderzoek op Amsterdamøya is de laatste decennia gedaan door Louwrens Hacquebord van het Arctisch Centrum van de Rijksuniversiteit Groningen. Externe links No Man's Land: a history of Spitsbergen from its discovery in 1596 to the beginning of the scientific exploration of the country (1906)
Wyspa Amsterdam

Wyspa Amsterdam (norw. Amsterdamøya, ang. Amsterdam Island) – mała bezludna wyspa na północny zachód od Spitsbergenu, wchodząca w skład norweskiego archipelagu Svalbard, Powierzchnia wyspy wynosi około 19 km², a jej nazwa Amsterdam została nadana najprawdopodobniej przez holenderskich wielorybników, którzy byli częstymi gośćmi w pobliskiej osadzie Smeerenburg. Obecnie wyspa wchodzi w skład Rezerwatu przyrody Spitsbergenu.
Амстердам (остров, Шпицберген)

Остров Амстердам (норв. Amsterdamøya) — небольшой островок у северо-западного побережья Западного Шпицбергена. История Первооткрывателем острова считается Виллем Баренц, который обнаружил его в 1596 году. В 1614 году остров заняли голландцы; вероятно, именно тогда он и получил своё название. В 1619 году на юго-восточном мысе острова была построена китобойная база, рядом с которой сложилось поселение. В 1640-х годах Смеренбург пришел в упадок из-за противостояния голландцев и датчан. В 1660 году поселение было покинуто. В 1973 году руины Смеренбурга вошли в национальный парк Нордвест-Шпицберген. География Один из самых северных островов Шпицбергена. Ландшафт составлен холмистыми горными плато, изрезанными ледниковыми цирками, максимальная высота 472 метра над уровнем моря. Из современных ледников крупнейшим является Аннабрин (0,4 км²) в северной долине. На острове также есть несколько озёр, самые большие из которых — Йёаватнет и Хаклуйтватнет. См. также Список островов архипелага Шпицберген Примечания
Amsterdamön, Svalbard

Amsterdamön (norska: Amsterdamøya) är en ö i Svalbard, belägen nära Spetsbergens nordvästra hörn. Söder om ön, på andra sidan Danskegattet, ligger Danskön. Ön är ungefär fem kilometer bred och 7,6 kilometer lång och ytan uppgår till cirka 19 km². Ön har namn efter Amsterdam i Nederländerna och var holländarnas samlingsplats under valjaktens storhetstid på 1600-talet. På sydvästra Amsterdamön ligger ruinerna efter valfångarnas huvudort Smeerenburg. På Amsterdamön finns stora kolonier av tretåig mås samt kolonier av alkekung, spetsbergsgrissla, tobisgrissla och vittrut. På ön finns även valrossar. Källor
Arendal Town Hall

Arendal Town hall (Norwegian: Arendal rådhus og kulturhus) is located in the middle of downtown Arendal, Norway. The building's two theater halls have been given names from the two lighthouses outside Arendal, Store Torungen Lighthouse and Lille Torungen Lighthouse. Central to the building is a large hall, and surrounding this hall are communal offices. In front of the Town hall lies Sam Eydes plass, and surrounding the block are bus and taxi stops. The building is designed by the architect company LPO Arkitektur & Design AS in Oslo. The building's largest theater and concert hall, Store Torungen, has 700 seats. The chairs can be pushed back into the rear wall, which gives place to 1300 standing people. A smaller hall, Lille Torungen, has 150 seats. External links Arendal kulturhus Arkitektur.no - Arendal kultur- og rådhus
Forsvarsmuseet

Forsvarsmuseet, forkortet FMU, er et forsvarshistorisk museum, der ligger i bygning 62 på Akershus slot i Oslo, Norge. Tidligere hed FMU Hærmuseet (endnu tidligere Artillerimuseet), derfor består FMU af stort set materiel fra hæren. FMU fungerer som hovedmuseum for Forsvarets museer. Museet har gratis indgang. Historie Museet blev oprettet i 1946 da to tidligere militærmuseer gik sammen, Artillerimuseet (oprettet i 1860) og Intendanturmuseet (oprettet i 1928), under navnet Hærmuseet. Til at begynde med var museet kun åbent for militærpersonale, men blev åbnet for publikum i 1978 af Kong Olav V under navnet Forsvarsmuseet. Forsvarsmuseet ligger inderst på Festningsplassen, i et af de gamle militærarsenaler (lagerplads) fra 1860'erne. Udstilling Hovedformålet med museet er at vise norsk militærhistorie fra vikingetiden til i dag, og museet består af seks afdelinger: De ældste tider, militærhistorien fra vikingetiden til 1814 1814-1905, militærhistorien fra 1814 til 1905 1905-1940, militærhistorien fra 1905-1940 1940, militærhistorien fra 1940 til 1945 med fokus på landkrigen Søslag, militærhistorien fra 1940 til 1945 med fokus på søslag Efter krigen, militærhistorien fra 1945 til i dag I tillæg kommer der i perioder specialutstillinger. I tillæg til at fremme norsk militærhistorie (specielt til skoleklasser), er museets opgave at være hovedmuseum for de andre undermuseerne i Forsvaret, der er spredt ud over hele Norge. Følgende museer ligger under Forsvarsmuseet Hjemmefrontmuseet (Oslo) Oscarsborg fæstningsmuseum (Drøbak) Kongsvinger fæstningsmuseum (Kongsvinger) Rustkammeret (Trondheim) Luftforsvarsmuseet (Bodø) Bergenhus fæstningsmuseum (Bergen) Marinemuseet (Horten) Forsvarets flysamling (Gardermoen) Skoletjenesten Formålet til Forsvarsmuseets skoletjeneste er at skabe interesse og kundskaber om historie generelt og særligt norsk forsvarshistorie, med hovedfokus på skoleklasser. Værnepligtige Tidligere var det ormalt fem menige og en korporal som udførte opgaver som vagthold, administrativt, snedkerarbejde og andet museumsarbejde. De værnepligtige var underlagt Akershus Kommandantskap og "lånt" ud til Forsvarsmuseet. Nå har museet 1-2 lærlinge indenfor kontor og administration som hjælper til med administrativt og museumsarbejde. Eksterne henvisninger Referencer
Forsvarsmuseet

Das Norwegische Verteidigungsmuseum (norwegisch: Forsvarsmuseet; kurz FMU) befindet sich auf dem Gelände der Festung Akershus. Es liegt damit im Herzen der norwegischen Hauptstadt Oslo auf der Halbinsel Akersneset direkt am Ufer des Oslofjords. Bei freiem Eintritt wird dem Publikum die Militärgeschichte Norwegens ab der Wikingerzeit bis zum 21. Jahrhundert präsentiert. Schwerpunkte sind die Zeit der Union mit Dänemark (1380–1814), die nachfolgende Union mit Schweden (1814–1905) und die Zeit unter deutscher Besatzung (1940–1945). Das FMU entstand 1946 aus der Fusion des im Jahr 1860 gegründeten Artilleriemuseums (Artillerimuseet) mit dem Quartiermeistermuseum (Intendanturmuséet) aus dem Jahr 1928 und hieß zunächst Hærmuséet (Heeresmuseum). Es war zunächst nicht für die Öffentlichkeit zugänglich, sondern ausschließlich für Militärs. Im Jahr 1978 jedoch wurde es durch König Olav V. in Verteidigungsmuseum umbenannt (Forsvarsmuseet) und zugleich der Öffentlichkeit voll zugänglich gemacht. Es befindet sich im Gebäude 62, einem der noch aus den 1860er-Jahren stammenden alten Arsenale (Lager für militärisches Gerät) der Festung Akershus und besteht aus sechs Abteilungen: Antike – Militärgeschichte von der Wikingerzeit bis 1814 1814–1905 – Militärgeschichte von 1814 bis 1905 1905–1940 – Militärgeschichte von 1905 bis 1940 1940 – Militärgeschichte von 1940 bis 1945 mit Fokus auf den Landkrieg Krieg auf dem Meer – Militärgeschichte von 1940 bis 1945 mit Fokus auf den Seekrieg Nach dem Krieg – Militärgeschichte von 1945 bis heute Weblinks Offizielle Webseite (norwegisch). Weitere Webseite (englisch).
Armed Forces Museum (Norway)

The Armed Forces Museum of Norway (Norwegian: Forsvarsmuseet - The Defence Museum) is a museum located at Akershus Fortress in Oslo, Norway. Previously it was named Hærmuseet, The Army Museum (even earlier the Artillery Museum). The museum consists of mostly army materiel. The Armed Forces Museum is the main museum sorting under the Norwegian Armed Forces Museum superstructure. The museum's history and focus The museum was created in 1946 when two former military museums, the Artillery Museum (established in 1860) and the Intendant Museum (created in 1928), were merged under the name Hærmuséet. At first the museum was open only to military personnel, but was opened to the public in 1978 by King Olav V under the name of the Armed Forces Museum. The museum is located inside the Castle Square, in one of the old military arsenals from the 1860s. The main purpose of the museum is to show the Norwegian military history from the Viking Age to the present, and the museum consists of six departments: The ancient times, military history from the Viking era to 1814. 1814 – 1905, military history from 1814 to 1905. 1905 – 1940, military history from 1905 to 1940. 1940, military history from 1940 to 1945, focusing on the land battles of World War II. Naval battles, military history from 1940 to 1945, focusing on naval battles of World War II. After the war, military history from 1945 to present. In addition, there are periods of special exhibitions. See also Norway's Resistance Museum Royal Norwegian Navy Museum Norwegian Armed Forces Aircraft Collection References External links The Defence Museum - official site (in Norwegian) The Armed Forces Museum www.visitnorway.com (in English)
Museo de las Fuerzas Armadas (Noruega)

El Museo de las Fuerzas Armadas (en noruego, Forsvarsmuseet ) es el principal museo de historia militar de Noruega, ubicado en la fortaleza de Akershus en la ciudad de Oslo.​ El objetivo del museo es conservar y divulgar la historia militar de Noruega, a partir de la época vikinga hasta la actualidad.​ Descripción El museo fue fundado en 1946 con la fusión de dos museos militares, el Museo de la Artillería (fundado en 1860) y el Museo del Intendencia (fundado en 1928). De esta fusión surgió el Museo del Ejército, establecido en la fortaleza de Akershus, donde originalmente se había encontrado el Museo de la Artillería. El museo era al principio sólo accesible a personal de las fuerzas armadas, hasta que en 1978 el rey Olav V lo abrió al público general, cambiando su nombre al de Museo de las Fuerzas Armadas.​ El museo está ubicado en la plaza de la fortaleza, uno de los arsenales militares más antiguos, datado de 1860.​ La entrada en el museo es gratuita. Exhibición El museo consta de seis espacios (departamentos), divididos cronológicamente:​ La antigüedad, historia militar desde la era vikinga hasta 1814. 1814-1905, la historia militar a partir del tratado de Kiel y la cesión de Noruega a Suecia hasta 1905. 1905-1940, la historia militar desde la disolución de la unión con Suecia en 1905 hasta 1940, incluido el período que ronda la Primera Guerra Mundial. 1940-1945(I), historia militar con enfoque en batallas terrestres de la Segunda Guerra Mundial. 1940-1945(II), historia militar con enfoque en batallas navales de la Segunda Guerra Mundial. Tras la guerra, historia militar desde la posguerra hasta la actualidad, incluido el período de la guerra fría. Galería Véase también Real Museo de la Armada de Noruega Colección Noruega de Aviación Militar Museo de la Resistencia Noruega Referencias
Музей Вооружённых сил Норвегии

Музей Вооруженных сил Норвегии, иные названия Музей Обороны Норвегии (норв. Forsvarsmuseet - Музей обороны) или Музей военной истории Норвегии, находится вне внутреннего бастиона крепости Акерсхус в Осло (Норвегия) и на территории внешнего бастиона, дом 62. Ранее музей носил название Hærmuseet - Музей Армии. А еще ранее - Артиллерийский музей. Музей Вооруженных Сил - главный музей Норвегии из музеев Вооруженных Сил страны. По состоянию на 1 сентября 2012 года вход в музей бесплатный. Одного дня мало для посещения музея. История музея Музей был создан в 1946 году, когда два бывших военных музея Музей Артиллерии (основан в 1860) и Интендантский Музей (создан в 1928 году) были объединены под названием Hærmuséet - Музей Армии. Сначала музей был открыт только для военнослужащих, а в 1978 году был открыт для публики королём Олавом V под названием Музей Вооруженных сил. Музей расположен внутри крепости Акерсхус, но вне стен внутреннего бастиона крепости, в одном из старых военных арсеналов с 1860-х. Цель музея и его экспозиции Основная цель музея - показать норвежскую военную историю с времён викингов по настоящее время. По пути, до входа в здание музея, расставлено часть экспонатов музея: артиллерийские орудия, стволы старых пушек, танки. Музей состоит из шести отделов: Древние времена и военная история с времен викингов до 1814 года. Военная история с 1814 до 1905. Военная история с 1905 до 1940. Сухопутные сражения Второй Мировой войны с 1940 по 1945 год. Морские сражения Второй Мировой войны с 1940 по 1945. После Второй Мировой войны - военная история с 1945 по настоящее время. Музей очень интересен тем, что экспозиции подобраны красиво - используются манекены в униформе военных соответствующих времён; большое количество стрелкового оружия, орудий и техники рядом с манекенам; созданы композиции с манекенами, военной техникой (например, немцы едут на мотоцикле и норвежские стрелки сопротивления в ожидании); макеты крепостей и сражений; и так далее. Есть довольно интересные экспонаты - например, пушка на лыжах, гаубица разработанная и производимая в Норвегии, норвежская униформа разных времён и родов войск, иные экспонаты. Кроме того, есть периоды специальных выставок. В дополнение к пропаганде военной истории Норвегии (особенно для школьных групп), как к основной миссии, музей является главным военным музеем страны. См. также Норвежский музей движения сопротивления, в крепости Акерсхус, Осло, Норвегия. Музей Военно-морские флот Норвегии в Хортене, Норвегия. Коллекция самолетов Вооруженных сил Норвегии. Примечания Ссылки The Defence Museum - official site (англ.) The Armed Forces Museum www.visitnorway.com (англ.)
Archivo Nacional de Noruega

El Archivo Nacional de Noruega (Riksarkivetcódigo: nor promovido al código: no ) es la institución encargada de preservar materiales de archivo de instituciones estatales de Noruega, además de contribuir a la preservación de archivos privados. Hace este trabajo en colaboración con los archivos estatales regionales, con los cuales forma el Servicio Nacional de Archivo de Noruega (Arkivverketcódigo: nor promovido al código: no ).​​​ Se fundó el Archivo Nacional en 1817.​ Se nombró a Henrik Wergeland como el primer archivista en 1841.​​​ Referencias Enlaces externos Medios relacionados al Riksarkivet (Noruega) en Wikimedia Commons Sitio web oficial
Archives nationales de Norvège

Les Archives nationales de Norvège (Riksarkivet) sont l'institution responsable de la conservation des documents d'archives des institutions de l’État norvégien, ainsi que de la contribution à la préservation des archives privées. Cette institution effectue ce travail en coopération avec les archives d'État régionales, avec lesquelles il forme les services d'archives nationaux de Norvège (Arkivverket). Les Archives nationales ont été fondées en 1817. Henrik Wergeland a été nommé premier archiviste national en 1841. Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « National Archives of Norway » (voir la liste des auteurs). Liens externes Site officiel Sciences de l’information et bibliothèques Portail de la Norvège