NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Botne Church

Botne Church (Norwegian: Botne kirke) is a parish church of the Church of Norway in Holmestrand Municipality in Vestfold county, Norway. It is located in the village of Botne. It is one of the churches for the Botne parish which is part of the Nord-Jarlsberg prosti (deanery) in the Diocese of Tunsberg. The white, stone church was built in a long church design around the year 1200 using plans drawn up by an unknown architect. The church seats about 240 people. History The earliest existing historical records of the church date back to the year 1398, but the church was not built that year. The stone church was likely built around the year 1200. This stone church originally only consisted of a nave and chancel, probably with a few small windows only on the south side. In 1699 a new church porch was built, and repairs were also made in 1713. In 1865, a major rebuilding of the church was carried out. The nave was extended to the east across its entire width by approximately 4 metres (13 ft), and the choir was extended into the sacristy. The nave's north wall was given a larger second floor seating gallery, and a new gallery was set up on the west wall. The roof was lowered, and a flat ceiling was added (which was removed in 1947). The stone floor was replaced with a wooden plank floor, and the walls were given a new layer of lime plaster. The church previously had 200 seats, and this was expanded to 230 in the nave and 70 in the galleries, for a total of 300 seats (today, the church limits it to 240 seats). A square tower with a church porch and bell tower was also built to replace a smaller tower on the nave roof. Towards the end of the 19th century, the 15th-century frescoes painted on the north wall were covered over with lime plaster. The baptismal font and the pulpit were painted over. The church was restored in 1941–47 (somewhat delayed due to World War II), when, among other things, the frescoes were uncovered once again and the second floor seating gallery on the north wall. Media gallery See also List of churches in Tunsberg References
Holmestrand Church

Holmestrand Church (Norwegian: Holmestrand kirke) is a parish church of the Church of Norway in Holmestrand Municipality in Vestfold county, Norway. It is located in the town of Holmestrand. It is one of the churches for the Botne parish which is part of the Nord-Jarlsberg prosti (deanery) in the Diocese of Tunsberg. The white, wooden church was built in a Y-shaped design in 1674 using plans drawn up by the architect Christian Heinrich Grosch. The church seats about 300 people. History In 1663, Holmestrand became a small port under the authority of the town of Tønsberg. Soon after, the people of Holmestrand began asking for their own church. Permission was not granted by King Frederick III, but people kept trying. After the king died in 1670, the people asked for a church once again, and the new King Christian V granted permission. The new church was built in 1674. The new church was given a Y-shaped design. The Y-shape was an alternative to the traditional cruciform design where it could sometimes be difficult to look around the corner of the cross arms to see the altar. The Y-shaped design helped solve the problem, although they were very rare in Norway. It was also built during a time when men and women traditionally sat on opposite sides of the church. In this church, the women sat in the north wing and the men in the south wing, while the chancel was in the east wing. Originally, there was a small bell tower built at the center of the roof. The church remained unpainted until 1764, when it received external cladding and paint as well as a new bell tower at the southwestern entrance. In 1814, this church served as an election church (Norwegian: valgkirke). Together with more than 300 other parish churches across Norway, it was a polling station for elections to the 1814 Norwegian Constituent Assembly which wrote the Constitution of Norway. This was Norway's first national elections. Each church parish was a constituency that elected people called "electors" who later met together in each county to elect the representatives for the assembly that was to meet in Eidsvoll later that year. In 1829, the church was in such poor condition that it was uncertain whether to repair it or build a new church. Because of poor financial times, however, the parish could not afford a new building, so a major repair was carried out. The church received new windows and doors, a new church porch, and a new sacristy behind the altar. The church also got a new altarpiece and pulpit. Media gallery See also List of churches in Tunsberg References
Katedrála svatého Olafa (Oslo)

Katedrála svatého Olafa (norsky Sankt Olav domkirke) v hlavním městě Norska Oslu je hlavní římskokatolická katedrála v této převážně protestantské zemi. Dějiny Norské království bylo od dob reformace v 16. století převážně protestantskou (evangelickou) zemí. Katolické náboženství začalo být tolerováno až v 19. století, kdy byla opět povolena stavba římskokatolických kostelů a svobodně bylo možné vyznávat římskokatolické náboženství. Katedrála svatého Olafa byla postavena v roce 1856 (vysvěcena 24. srpna 1856). Pojmenována byla po svatém Olafovi, norskému králi z 11. století, který měl velký podíl na upevnění katolické víry v Norsku. V roce 1953 se stal katedrálním chrámem norské římskokatolické církve. V roce 1989 ho navštívil papež Jan Pavel II. během své návštěvy skandinávských zemí. Architektura Katedrála je vybudována v novogotickém architektonickém stylu podle projektu Heinricha Schirmera. Královna Josefína darovala chrámu kopii obrazu Sixtinská Madony od Raffaela Santiho. V letech 1975 až 1976 proběhla rozsáhlá rekonstrukce chrámu a přibyly v něm některé neobarokní prvky. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Katedrála svätého Olafa (Oslo) na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Katedrála svatého Olafa na Wikimedia Commons Domkirche St. Olav (St Olav Domkirke) Archivováno 22. 6. 2020 na Wayback Machine. Helligdomsarmen - Om Olavsrelikvien i St. Olav Domkirke
St. Olav (Oslo)

Der römisch-katholische Dom St. Olav (norwegisch Sankt Olavs Domkirke) ist Bischofskirche und Sitz des Bistums Oslo, gelegen in der norwegischen Hauptstadt Oslo. Bauwerk Die Kirche befindet sich außerhalb der Innenstadt am Erlöserfriedhof (Vår Frelser kirkegård). Der Bau wurde nahezu ausschließlich über Spenden finanziert. Die größte Einzelspende kam von der katholischen Königin Josephine. Einige der heutigen Ausstattungsstücke wie z. B. das Altarbild stammen aus ihrem Privatbesitz. Die beiden deutschstämmigen Architekten Heinrich Ernst Schirmer und Wilhelm von Hanno waren die Erbauer der neugotischen Kirche, bei der im Jahr 1852 der Grundstein gelegt wurde. Die Kirche wurde 1856 der Öffentlichkeit zugänglich gemacht, blieb aber bis 1896 ungeweiht, da es in Norwegen keine katholischen Bischöfe gab. Erst mit der Errichtung des Bistums Oslo 1953 wurde die Kirche in den Rang einer Kathedrale erhoben. Sie ist bereits die zweite katholische Kathedrale in Oslo, die erste (St. Hallvard) war eine romanische Kirche aus dem 12. Jahrhundert. Zwischenzeitlich wurde sie protestantisch, musste aber nach einem Brand 1667 abgebrochen werden. Die Überreste dienten als Baumaterial für die Festung Akershus. Ausstattung St. Olav ist das religiöse Zentrum für die ca. 200.000 in Norwegen lebenden Katholiken. Der Tabernakel aus italienischem Marmor ist ein Geschenk von Papst Pius IX. In der Olavskirche befindet sich auch die einzige Reliquie des Königs Olav, des Schutzpatrons Norwegens. Die letzte große Renovierung erfolgte 1975/76. Orgel Die Orgel wurde 1970 von dem Orgelbauer J. H. Jørgensen erbaut. Das Instrument hat 20 Register auf zwei Manualen und Pedal. Die Trakturen sind mechanisch. Einzelnachweise Weblinks Domkirche St. Olav (St Olav Domkirke) auf oslo.cityseekr.com Helligdomsarmen – Om Olavsrelikvien i St. Olav Domkirke (norwegisch) Sankt Olav auf kulturminnesok.no beim Riksantikvaren
St. Olav's Cathedral, Oslo

St. Olav's Cathedral (Norwegian: Sankt Olav domkirke) is the cathedral of the Roman Catholic Diocese of Oslo and the parish church of St. Olav's parish in Oslo, Norway. The cathedral has church services and masses in Norwegian and several other languages, including English and Polish. History At the time of construction, this church, being built at Hammersborg, near the graveyard of Our Saviour (Norwegian: Vår Frelsers gravlund), was located in the countryside outside the then city of Oslo. The work was funded by private donations and fundraising abroad, the most generous individual donor being Queen Josephine, who was a Catholic herself. The first mass of the church was celebrated on 24 August 1856, but as there was no Roman Catholic bishop in the country, the church was not consecrated until 8 August 1896. A relic, reportedly a bone from St. Olav's arm, has been placed in a showcase since the 1860s. When the Roman Catholic Diocese of Oslo was established in 1953, St. Olav's was chosen as the episcopal seat and was elevated to the rank of cathedral. It is the second Catholic cathedral in Oslo. St. Olav's Cathedral was visited by Pope John Paul II when he visited the Scandinavian countries in 1989. See also List of cathedrals in Norway List of Roman Catholic parishes in Norway Roman Catholicism in Norway St. Hallvard's Cathedral References External links Katolsk.no website Cathedral (in Norwegian) Parish blog (in English) Timetable for Catholic Masses - all languages (in English)
Catedral de San Olaf (Oslo)

La Catedral de San Olaf es la iglesia catedral de la diócesis católica de Oslo, en Noruega. Fue construida entre 1852 y 1856 en estilo neogótico, por los arquitectos alemanes Heinrich Ernst Schirmer y Wilhelm von Hanno. Está consagrada a San Olaf, el santo patrono de Noruega.​ Historia La iglesia de San Olaf fue construida en el barrio de Hammersborg, cuando este apenas comenzaba a urbanizarse. El edificio, financiado por donaciones privadas de Noruega y del extranjero, tenía el objetivo de servir de iglesia parroquial de la comunidad católica de Oslo. Entre los donantes más generosos destacó la reina Josefina de Leuchtenberg, quien conservó su fe católica siendo reina de Noruega. La construcción fue realizada en ladrillo, siguiendo el modelo neogótico, muy presente en Noruega en ese tiempo. Su sobria fachada occidental se extiende en una única torre terminada en aguja. Su interior contiene tres naves, divididas entre sí por columnas de granito. Un ábside en el extremo oriental sirve de presbiterio, donde se encuentra el altar. La iglesia fue inaugurada el 24 de agosto de 1856. Como no había ningún obispo católico en Noruega, no pudo ser consagrada sino hasta el 8 de agosto de 1896. Fue elevada a catedral en 1953, cuando se erigió la diócesis católica de Oslo, convirtiéndose en la segunda catedral católica de la ciudad (la primera había sido la catedral medieval de San Hallvard). Piezas valiosas Entre sus obras de arte más significativas destacan los vitrales del presbiterio, ya que no hay retablo, y una Madonna de Rafael donada por la reina Josefina. En 1861, por intermediación de la reina Josefina, el rey Federico VII de Dinamarca obsequió a la catedral el llamado brazo de San Olaf, un hueso que supuestamente perteneció al rey San Olaf y que sería el único resto de las reliquias del santo, tan veneradas durante la Edad Media en la Catedral de Nidaros. Servicios divinos en varios idiomas Además de los servicios de esta catedral en Noruego, también hay Santa Misas en otros idiomas, incluyendo inglés y español.​ Véase también Relicario de San Olaf Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Catedral de San Olaf. Catedral de San Olaf en La guía oficial de viaje a Oslo en inglés
Cathédrale Saint-Olaf d'Oslo

La cathédrale Saint-Olaf (en norvégien : St. Olav Domkirke) est un édifice religieux catholique de la ville d'Oslo (Norvège). De style néogothique, l'église construite en 1856 devient la cathédrale catholique du diocèse d'Oslo en Norvège en 1953 lorsqu'Oslo devient diocèse. Elle est consacrée à saint Olaf, roi et patron du royaume de Norvège. Historique L'édifice a été construit en 1856 en style néogothique par les architectes allemands Heinrich Ernst Schirmer (de) et Wilhelm von Hanno dans le faubourg d'Hammersborg qui venait d'être urbanisé. La construction a été financée sur des fonds privés venus de Norvège et de l'étranger. Saint-Olaf devait servir à la communauté catholique d'église paroissiale, alors que la liberté du culte pour les catholiques était rétablie depuis quelques années. La reine Joséphine, qui avait conservé sa foi catholique, fut l'une des principales donatrices. Elle fit également don d'un tableau, copie de la Madone Sixtine, qui se trouve à droite du maître-autel. L'église est construite en brique, selon la mode néogothique fort appréciée en Suède et en Norvège à l'époque, et sa façade occidentale est surmontée d'un unique clocher surmonté d'une flèche. Son plan est à trois nefs divisées par des colonnes de granite. L'abside à l'orient accueille le maître-autel. L'église est consacrée le 24 août 1856. Oslo est érigé en vicariat apostolique par Léon XIII en 1892 et l'église est élevée en cathédrale diocésaine en 1953, à la création du diocèse d'Oslo par Pie XII. En 1861, le roi Frédéric VII de Danemark fait don à Saint-Olaf d'un reliquaire contenant le bras de saint Olaf, unique relique du saint demeurée depuis la Réforme en Scandinavie et qui avait été vénérée à la cathédrale de Nidaros au Moyen Âge. La cathédrale est restaurée en 1975-1976 et adaptée aux besoins liturgiques post-conciliaires sous la direction de l'évêque de l'époque, John W. Gran. L'autel, selon les nouvelles normes du rite de Paul VI, est transformé et les colonnes sont rénovées. L'orgue, en style néobaroque, est restauré en 2002. La cathédrale Saint-Olaf a reçu la visite du pape Jean-Paul II en 1989 qui lui a fait don de reliques de saint Olaf. Lien externe Site officiel de la communauté catholique de Saint-Olaf Source (es) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en espagnol intitulé « Catedral de San Olaf de Oslo » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail d'Oslo
Cattedrale di Sant'Olav (Oslo)

La cattedrale di Sant'Olav (in norvegese: Sankt Olav domkirke) è la cattedrale cattolica di Oslo, è consacrata a Sant'Olav ed è sede vescovile per la diocesi di Oslo. Storia e descrizione La chiesa, in stile neogotico, venne completata nel 1856. Al momento della costruzione, la chiesa sorgeva nei pressi del cimitero del Salvatore (in norvegese: Var Frelsers gravlund), ed era situata nella campagna fuori dalla città di Oslo. La realizzazione dell'edificio è stata finanziata da donazioni private e raccolta di fondi all'estero, in particolare il donatore più generoso fu la regina Giuseppina, ella stessa cattolica. La prima messa della chiesa fu celebrata il 24 agosto 1856, ma non essendo presente nel paese un vescovo cattolico, la chiesa è stata consacrata solo l'8 agosto 1896. Quando nel 1953 è stata fondata la diocesi di Oslo, la chiesa di Sant'Olav è stata eretta al rango di cattedrale e sede episcopale. Il 2 giugno del 1989 la cattedrale è stata visitata da papa Giovanni Paolo II, durante la sua visita pastorale nei paesi scandinavi. Note Voci correlate Cattedrali in Norvegia Chiesa cattolica in Norvegia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di Sant'Olav Collegamenti esterni La cattedrale nel sito ufficiale della chiesa cattolica in Norvegia, su katolsk.no.
Domkerk Sint-Olaf (Oslo)

De Domkerk Sint-Olaf (Noors: Sankt Olavs Domkirke) te Oslo is de rooms-katholieke kathedraal van het bisdom Oslo. Geschiedenis De kerk werd destijds buiten de toenmalige stad gebouwd, nabij het Kerkhof van onze Verlosser (Vår Frelsers gravlund). De bouw werd vrijwel geheel uit giften bekostigd. De grootste bijdrage kwam echter van koningin Josefina, die zelf katholiek was. Enkele stukken van de huidige inrichting van de Olafkerk stammen uit haar privébezit. De architect Heinrich Ernst Schirmer was de bouwer van het neogotische kerkgebouw, waarvan in 1852 de eerste steen werd gelegd. In 1856 werd de kerk geopend, maar de wijding ervan vond pas in 1896 plaats omdat er in Noorwegen geen katholieke bisschoppen waren. Pas met de stichting van het bisdom Oslo in 1953 verkreeg de kerk de status van kathedraal. De kerk is de twee katholieke kathedraal van Oslo. De eerste, de Sint-Hallvardkathedraal, was een romaans kerkgebouw uit de 12e eeuw. Deze kerk werd na de reformatie protestants, maar moest na een brand in 1667 worden afgebroken. De resten van de oude kathedraal dienden als bouwmateriaal van de vesting Akershus. Tijdens zijn reis door de Scandinavische landen in 1989 bezocht paus Johannes Paulus II de Olafkerk. Inrichting De Sint-Olaf is het religieuze centrum voor de circa 200.000 katholieke gelovigen in Noorwegen. Het tabernakel van Italiaans marmer is een geschenk van paus Pius IX. In de Olafkerk bevindt zich ook het enige relikwie van koning Olaf, de schutspatroon van Noorwegen. De laatste grote renovatie dateert uit 1975-1976. Het orgel werd in 1970 door de orgelbouwer J.H. Jørgensen gebouwd. Het instrument bezit 20 registers op twee manualen en pedaal. De tracturen zijn mechanisch. Externe link (no) Website van de Katholieke Kerk in Noorwegen
Katedra św. Olafa w Oslo

Katedra św. Olafa w Oslo (norw. St. Olav Domkirke) – katedra rzymskokatolicka w Oslo, główna świątynia diecezji Oslo, obejmującej swym zasięgiem południową część Norwegii. Mieści się przy ulicy Akersveien 12. Historia Katedra została wybudowana w 1856 w stylu neogotyckim według projektu architekta Heinricha Ernsta Schirmera. Na tę okazję królowa Józefina podarowała parafii kopię Madonny Sykstyńskiej Rafaela wykonaną przez hrabinę Sophie Adlersparre. Od 1953 kościół posiada godność katedry Diecezji Oslo. Katedra posiada tabernakulum wykonane z włoskiego marmuru, podarowane przez bł. papieża Piusa IX w 1857, tron biskupi na którym siedział papież Jan Paweł II w 1989, podczas wizyty w świątyni i relikwie Króla Olafa, świętego patrona Norwegii. Katedra była restaurowana w latach 1975–1976 przez architektów Thomasa Thiis-Evensena i Sigurda Østberga; nowy wysoki ołtarz i kolumny w nawach są wykonane z norweskiego granitu. Nowe organy z 1976 roku (odrestaurowane w 2002) mają 20 głosów na 2 manuałach z pedałem. Zostały wykonane przez firmę J.H. Jørgensen z Oslo w stylu neobarokowym. Duszpasterstwo polonijne Przy parafii św. Olafa pracują polscy księża katoliccy. Nabożeństwa w języku polskim niedziela: 8.00, 14.30 i 16.00 piątek i sobota: 19.00 Przypisy Bibliografia Wcities.com Linki zewnętrzne Oslo – St. Olav domkirkemenighet. katolsk.no Nabożeństwa St. Olavs blogg
Catedral de Santo Olavo (Oslo)

A Catedral de Santo Olavo ou Catedral de São Olavo (em norueguês: Sankt Olavs domkirke) é uma catedral católica localizada em Oslo, Noruega. História Na época da construção, a igreja estava sendo construída em St. Hanshaugen, perto do cemitério de Nosso Salvador (em norueguês: Vår Frelsers gravlund), localizado no campo, fora da então cidade de Oslo. O trabalho foi financiado por doações privadas e de captação de recursos no exterior, a maior contribuinte individual foi a Rainha Josefina, que era católica. A primeira missa da igreja foi celebrada em 24 de agosto de 1856, mas como não havia nenhum bispo católico no país, a igreja não foi consagrada até 8 de agosto de 1896. Quando a Diocese de Oslo foi criada, em 1953, a então igreja de Santo Olavo foi escolhida para ser a sede episcopal, sendo elevada à categoria de catedral. Ela é a segunda catedral católica em Oslo. A Catedral de Santo Olavo foi visitada pelo Papa João Paulo II, quando ele visitou os países escandinavos, em 1989. Ver também Catolicismo na Noruega Referências
Собор Святого Олафа (Осло)

Собор святого Олафа (норв. St. Olav Domkirke) — католическая церковь, находящаяся в городе Осло, Норвегия. Церковь святого Олафа является кафедральным собором епархии Осло. Храм освящён в честь святого Олафа. История Церковь святого Олафа была построена в 1856 году в неоготическом стиле по проекту архитектора Ширмера. По поводу освящения храма норвежская королева Жозефина подарила католическому приходу копию картины Сикстинской Мадонны Рафаэля. В 1857 году Римский папа Пий IX подарил церкви дарохранительницу, сделанную из итальянского мрамора. С 1953 года, после образования епархии Осло, храм святого Олафа стала кафедральным собором этой епархии. Церковь была отремонтирована в 1975—1976 гг. Была произведена замена алтаря и ремонт нефов, которые были покрыты норвежским гранитом. Орган в необарочном стиле был отремонтирован в 2002 году. В 1989 году собор святого Олафа посетил Римский папа Иоанн Павел II, который подарил приходу мощи святого Олафа. Интересные факты В этом соборе на должности капеллана работает известный норвежский тибетолог Пер Кверне. Ссылки Сайт прихода святого Олафа (норв.) Примечания
Собор святого Олафа (Осло)

Собор святого Олафа (норв. St. Olav Domkirke) — кафедральний собор католицької дієцезії Осло (Норвегія). Названий на честь святого Олафа, покровителя Королівства Норвегія. Історія Собор був побудований у 1856 році в неоготичному стилі за проектом німецьких архітекторів Генріха Ернста Ширмера і Вільгельма фон Ганно. Будівництво було профінансоване за рахунок приватних коштів з Норвегії та з-за кордону. Храм святого Олафа мав служити католицькій громаді міста як парафіяльна церква, після того як була відновлена свобода віросповідання для католиків. Церква побудована з цегли, її західний фасад вінчає готичний шпиль. У плані храм має три нави, розділені гранітними колонами. Вівтар знаходиться на сході будівлі, в апсиді храму. Храм був освячений 24 серпня 1856 року. Великим жертводавцем храму святого Олафа була королева Жозефіна, яка після одруження з Оскаром Бернадоттом, пізнішим королем Швеції та Норвегії, продовжувала визнавати католицьку віру. Зокрема вона подарувала храмові копію картини Рафаеля «Сикстинська Мадонна». Її розміщено праворуч від вівтаря. У 1857 році Папа Римський Пій IX подарував храмові дарохранильницю, виготовлену з італійського мармуру. У 1861 році король Данії Фредерік VII пожертвував храмові релікварій з рукою святого Олафа, унікальною реліквією святого, що залишилася в Скандинавії з часів Реформації, а в середньовіччі вшановувалася вірними в Нідароському соборі. Після того як папа Пій XII у 1953 році відновив католицьку дієцезію Осло, церква святого Олафа стала її кафедральним собором. Собор був відреставрований у 1975—1976 роках. Вівтар пристосовано до вимог літургійної реформи латинського обряду. Орган у стилі необароко був відновлений у 2002 році. У 1989 році собор святого Олафа відвідав Папа Римський Іван-Павло II і пожертвував храмові мощі святого Олафа. Посилання Сайт парафії святого Олафа в Осло [Архівовано 2 лютого 2011 у Wayback Machine.] (норв.)
Åsgårdstrand Church

Åsgårdstrand Church (Norwegian: Åsgårdstrand kirke) is a parish church of the Church of Norway in Horten Municipality in Vestfold county, Norway. It is located in the town of Åsgårdstrand. It is the church for the Åsgårdstrand parish which is part of the Nord-Jarlsberg prosti (deanery) in the Diocese of Tunsberg. The red brick church was built in a long church design in 1969 using plans drawn up by the architects Eva and Bernt Mejlænder. The church seats about 250 people. History The idea of a church in Åsgårdstrand was first brought up during a bishop's visit in 1898 and again several times in the 1930s, but it was not until 1958 that a committee was set up to work on the matter. The church was designed by Eva and Bernt Mejlænder from Moss. The foundation stone was laid on 29 May 1968. The church was built over the next year with Brødrene Skjeggestad from Tønsberg as the main contractor. The new church was consecrated on 26 May 1969. The new church is a brick long church with a tower at the entrance in the north. During the 2010s, a 170-square-metre (1,800 sq ft) addition was built on the north end of the church. See also List of churches in Tunsberg References