NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Политехнический университет имени Ким Чхэка

Политехнический университет имени Ким Чхэка (кор. 김책공업종합대학?, 金策工業綜合大學?) — университет в КНДР, здание которого расположено на берегу реки Тэдонган в Пхеньяне. Является лучшим университетом в области техники и технологий в КНДР. История Первоначально был частью Университета имени Ким Ир Сена, но в 1948 был отделен от него как «Пхеньянский политехнический техникум» (кор. 평양공업대학?, 平壤工業大學?). В 1951, во время Корейской войны его название было изменено на «Политехнический институт им. Ким Чхэка» (кор. 김책공업대학?, 金策工業大學?). В 1988 году, в честь сорокалетия института статус заведения был поднят до университета. С 1981 по 1993 год площадь университетских кварталов увеличилась до 400 000 м². Университет специализируется над подготовкой исследователей в области ядерной энергии и обслуживающего персонала. Выпускники направляются прямо в Центр исследования ядерной энергии в Ёнбёне или на ядерные объекты в Пакчоне. Современное состояние Университет имеет 18 отделов и около 80 программ, около 10.000 студентов и 2.000 сотрудников. Есть 10 научно-исследовательских институтов и одна школа выпускников. Университетские кварталы имеют общую площадь 400000 квадратных метров. Институт информационных технологий Факультет производственного менеджмента Факультет горного дела Факультет металлургической инженерии Факультет автоматизации Факультет электроники Факультет электротехники Факультет морской инженерии Факультет связи Факультет ядерной физики Департамент науки и образования Трудовой партии Кореи осуществляет общее руководство, а Департамент высшего образования Министерства образования управляет административными делами. В библиотеке при университете содержится около 600 000 книг. Примечания
Kim Chaeks tekniska universitet

Kim Chaeks tekniska universitet är ett universitet i Nordkorea, beläget på Taedongflodens banker i Pyongyang. Universitetet omfattar 10 000 studenter och 2 000 anställda. Universitetet grundades 1948 och hette då Pyongyangs tekniska högskola. 1951 ändrades namnet till Kim Chaeks tekniska högskola, detta efter politikern och generalen Kim Chaek, som dödades i Koreakriget. Högskolan erhöll universitetsstatus 1988, och fick därmed sitt nuvarande namn. Källor Hoare, James. (2012) (på engelska). Historical dictionary of the Democratic People's Republic of Korea. Historical dictionaries of Asia, Oceania, and the Middle East. Lanham, Md.: Scarecrow Press. Libris 13892717. ISBN 978-0-8108-6151-0 Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Kim Chaeks tekniska universitet.
Taetan Airport

T'aet'an-pihaengjang Airport is an airport in Taetan, Hwanghae-namdo, North Korea. It is sited in a valley approximately 42 km west-northwest of Haeju. Facilities The airfield has two concrete runways that are nearly parallel. Runway 10L/28R measures 8170 x 131 feet (2490 x 40 m) and runway 10R/28L measures 9220 x 79 feet (2810 x 24 m). A single taxiway extends from the end of 28L, then turns south and splits into two taxiways which access underground aircraft shelters. References
Pukchang Airport

Pukchang Airport (북창비행장) is an airport in Pyongan-namdo, North Korea. It serves as the military airfield for the nearby city of Sunchon. Facilities The airfield has a single concrete runway 14/32 measuring 8,150 by 164 feet (2,484 m × 50 m). It has several aprons and taxiway leading to both revetments and underground aircraft storage. It is home to a fighter regiment of Mikoyan-Gurevich MiG-23 jets and Mikoyan-Gurevich MiG-29 jets. Missile testing The airfield was used to test-launch a Hwasong-12 intermediate-range ballistic missile on April 28, 2017, with the missile subsequently crashing into Chongsin-dong, Tokchon. References
Aéroport de Pukchang

L'aéroport de Pukchang est un aéroport militaire situé près de la ville de Sunchon dans la province de Pyongan du Sud, en Corée du Nord. Installations L'aéroport ne possède qu' une seule piste en béton orientée 14/32 longue de 2484 mètres et large de 50 mètres. Il dispose de plusieurs aires de trafic et d'une voie de circulation menant à la fois aux aires de stationnements et aux aires de stockage couvertes des appareils. Le site accueille un régiment de chasseurs Mikoyan-Gourevitch MiG-23. Essais de missiles L'installation est utilisée pour le lancement d'un missile balistique à portée intermédiaire Hwasong-12 le 28 avril 2017, le missile s'écrase à l'issue du test dans la région de Tŏkch'ŏn. Liens externes Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Pukchang Airporte » (voir la liste des auteurs). Portail de l’aéronautique Portail de la Corée du Nord
Port lotniczy Pukchang

Port lotniczy Pukchang (kor. 북창공항) – port lotniczy położony w powiecie Pukch’ang w prowincji P’yŏngan Południowy w Korei Północnej. Użytkowany w celach wojskowych. Drogi startowe i operacje lotnicze Operacje lotnicze wykonywane są z asfaltowej drogi startowej: RWY 14/32, 2484 × 50 m Przypisy
Pukch'angni-bihaengjang

Pukch'angni-bihaengjang är en flygplats i Nordkorea. Den ligger i provinsen Södra P'yŏngan, i den centrala delen av landet, 50 km norr om huvudstaden Pyongyang. Pukch'angni-bihaengjang ligger 40 meter över havet. Terrängen runt Pukch'angni-bihaengjang är kuperad åt nordost, men åt sydväst är den platt. Runt Pukch'angni-bihaengjang är det tätbefolkat, med 683 invånare per kvadratkilometer. Trakten runt Pukch'angni-bihaengjang består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor
Kang Da Ri Airport

Kang Da Ri Airport (Korean: 강다리비행장) is an airport in Wonsan, Kangwon-do, North Korea. It is immediately adjacent to the nearby Kang Da Ri Highway Strip. Facilities The airfield has a single asphalt runway 04/22 measuring 1560 x 46 feet (475 x 14 m). It is sited across a river from the Kang Da Ri Highway strip, and recent satellite photos appear to show a bridge connecting the two under construction. The reported runway appears to be on substantial fill and possibly extends through a nearby hill and emerges on the other side. The field is a few miles southwest of Wonsan Airport. References
Aéroport de Kang Da Ri

L'aéroport de Kang Da Ri Airport est une base aérienne située à Wonsan, dans la province de Kangwŏn, en Corée du Nord. Il est situé à proximité de l'autoroute Kang Da Ri. Installations La base dispose d'une seule piste en asphalte orientée 04/22 mesurant 475 mètres de long pour 14 mètres de large. Des photos satellites récentes semblent montrer un pont en construction reliant cette piste avec une nouvelle autre. La nouvelle piste semble être construite sur un remblai important et passer à travers une colline voisine pour déboucher de l'autre côté. L'installation se situe à quelques kilomètres au sud-ouest de l'aéroport de Wonsan. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Kang Da Ri Airport » (voir la liste des auteurs). Portail de l’aéronautique Portail de l’histoire militaire Portail de la Corée du Nord
Port lotniczy Kang Da Ri

Port lotniczy Kang Da Ri (kor. 강다리기지) – port lotniczy położony w mieście Wŏnsan, w prowincji Kangwŏn, w Korei Północnej. Użytkowany w celach wojskowych. Drogi startowe i operacje lotnicze Operacje lotnicze wykonywane są z betonowej drogi startowej: RWY 04/22, 475 × 14 m Przypisy
Hwasong-15

Die Hwasong-15 ist eine ballistische Interkontinentalrakete (ICBM), die sich derzeit in Nordkorea in Entwicklung befindet. Benannt ist sie, wie alle ballistischen Raketen Nordkoreas, nach dem Mars (koreanisch Hwasong, wörtlich „Feuerstern“). Von US-amerikanischer Seite bekam sie die Bezeichnung KN-22. Testflug Der erste Testflug fand ohne vorherige Ankündigung am 28. November 2017 statt, dabei erreichte die Rakete eine Höhe von etwa 4500 km und ging dann rund 960 km entfernt im japanischen Meer nieder. Damit handelt es sich nach Berechnungen um die bis dahin am weitesten reichende Interkontinentalrakete Nordkoreas. Laut US-Verteidigungsminister könnte sie das gesamte nordamerikanische Festland treffen. Der Start erfolgte von einer Startplattform. Entwicklung Äußerlich ähnelt die Hwasong-15 mit ihrer kompakten Bauweise der amerikanischen Titan (Interkontinentalrakete). Beide Raketen verwenden in der ersten Stufe zwei Triebwerksdüsen. Im Gegensatz zu den vorangegangenen nordkoreanischen Interkontinentalraketen Hwasong-13 und Hwasong-14 ist dies die erste ICBM mit Doppeldüsentriebwerk. Daher scheint die erste Stufe keine simple Weiterentwicklung der Hwasong-14 zu sein. Über die zweite Stufe ist wenig bekannt, vermutet wird eine deutlich größere Treibstoffmenge als bei der Hwasong-14, sowie ein Design aus vier Schubdüsen. Zum Transport der Hwasong-15 wird ein verlängerter neunachsiger Transport-LKW des Typs WS51200 verwendet, von welchem die Rakete auch aufgerichtet werden kann. Ob er zum Start geeignet ist, ist unklar. Die Hwasong-12 und Hwasong-14 wurden auf der achtachsigen Variante transportiert und können von dieser auch gestartet werden. Weiterentwicklung: Hwasong-17 Nachfolger der Hwasong-15 ist die ICBM Hwasong-17, welche eine noch größere Reichweite haben soll und 2020 erstmals vorgestellt wurde. Beim Raketentest am 16. März 2023 flog laut KCNA eine Hwasong-17 von Nordkorea aus rund 1000 km weit ins Zielgebiet im Ostmeer, dem Japanischen Meer. Fachleute bezeichnen den Typ als Monsterrakete. Einzelnachweise
Hwasong-15

Hwasong-15 (en hangul 화성 15, en español Marte-15) es un misil balístico intercontinental norcoreano. Según diversas estimaciones, con un alcance entre 8500 a 13000 km lo que le permite alcanzar la parte continental de los Estados Unidos. Prueba en noviembre del 2017 Corea del Norte probó el misil por primera vez el 28 de noviembre de 2017.​ Fue disparado a las 2:48 a. m., hora local,​ alcanzó un apogeo a 4.475 km y un alcance de 950 km.​ El misil voló durante 53 minutos y cayó en el mar de Japón. Sin embargo, cuando el misil volvió a entrar en la atmósfera, se rompió en al menos tres trozos.​ Según la película del lanzamiento el misil de la prueba fue disparado desde una estructura fija.​ Características Se asemeja al misil estadounidense de los años 60 Titan II, o el misil soviético R-36, (SS-9 «Scarp»), pero más pequeño. Especialmente el diseño de la etapa inicial es sorprendentemente similar al misil Titan II.​ Las dimensiones del misil son 2,4 metros de diámetro y 22,4 metros de altura. Según los analistas,​ su primera etapa tiene un sistema de motor principal de dos cámaras orientables con cardán, a diferencia de los Hwasong-12 y Hwasong-14 que tienen una cámara principal fija y cuatro cámaras de propulsión vernier. Los motores principales de la primera etapa generan un empuje de 788 kN (alrededor de 80 toneladas). La potencia del motor principal se puede ajustar. El tiempo de encendido de la primera etapa es 139 s.​ Los dos motores principales son tipo RD-250/251 Peaktus. Emplea el conjunto de oxidante y combustible líquidos N204 / UDMH. Los cuatro motores de la segunda etapa son del tipo R-27 de la Unión Soviética. Aproximadamente de entre 40 a 50 toneladas de carga, la mayoría de las cuales es combustible. El vehículo de transporte y elevador del misil posee 9 ejes. Es más grande que el empleado por el Hwasong-14 que solo posee 8 ejes. Y además, aunque es un derivado del camión maderero chino WS51200 se sospecha que ha sido fabricado en Corea. Sin embargo, al igual que el Hwasong-14, la película del lanzamiento indica que el misil fue disparado desde una plataforma de lanzamiento fija, no desde el vehículo.​​​​ Alcance Según su trayectoria el alcance máximo del misil es más de 13,000 km (8,100 millas), más que suficiente para llegar a Washington D. C. y al resto de los Estados Unidos. Pero el alcance efectivo esta condicionado por el peso de la cabeza de combate. Posiblemente una carga militar sea más pesada que la de prueba y reduzca el alcance.​ Cabe la posibilidad de que el ensayo del misil se realizase con una simulación del peso de la cabeza de combate real, pues no existen informes oficiales que constaten que se probase el alcance máximo del misil. Véase también Hwasong-14 Programa nuclear de Corea del Norte Referencias
Hwasong-15

Le Hwasong-15 (hangeul : 《화성-15》형 ; hanja : 火星 15型) est un missile balistique intercontinental (ICBM) nord-coréen. Il a effectué son vol inaugural le 28 novembre 2017. Il s'agit du premier missile balistique développé par la Corée du Nord qui est théoriquement capable d'atteindre tout le continent américain. Notes et références Liens externes Portail des armes Portail du nucléaire Portail de la Corée du Nord
Hwasong-15

Hwasong-15 je interkontinentalni balistički projektil (ICBM) koji se trenutno razvija u Sjevernoj Koreji. Kao i sve sjevernokorejske balističke rakete, nazvana je po Marsu (korejski: Hwasong). Od američke strane dobila je oznaku KN-22. Probni let Prvi probni let obavljen je bez prethodne najave 28.studenoga 2017. Raketa je dosegla visinu od oko 4.500 km, a zatim je sletjela oko 960 km dalje u Japansko more. Prema izračunima, ovo je ICBM najvećeg dometa koji posjeduje Sjeverna Koreja. Prema američkom ministru obrane, mogao bi pogoditi cijelo sjevernoameričko kopno. Razvoj Izvana, Hwasong-15 svojim kompaktnim dizajnom podsjeća na američki Titan (interkontinentalni balistički projektil). Obje rakete koriste dvije mlaznice motora u prvom stupnju. Za razliku od prethodnih sjevernokorejskih ICBM Hwasong-13 i Hwasong-14, ovo je prvi ICBM s dvostrukim mlaznim motorom. Stoga se ne čini da je prva faza jednostavna evolucija Hwasong-14. Malo se zna o drugom stupnju, ali se smatra da ima znatno veće opterećenje gorivom od Hwasong-14 i dizajn s četiri mlaza. Za prijevoz Hwasong-15 koristi se produženi devetosovinski transportni kamion WS51200 iz kojeg se također može podići projektil. Nije jasno je li prikladan za lansiranje rakete. Hwasong-12 i Hwasong-14 transportiraju su i mogu se lansirati iz varijante s osam osovina. Nasljednik Hwasong-15 je Hwasong-17, koji ima još veći domet i prvi put je predstavljen 2020. godine. Izvori
Hwasong-15

Lo Hwasong-15 (화성 15 호?, 火星 15 号LR, Mars-15MR) è un missile balistico intercontinentale sviluppato dalla Corea del Nord. Ha avuto il suo volo inaugurale il 28 novembre 2017, intorno alle 3 del mattino ora locale. È il primo missile balistico sviluppato dalla Corea del Nord che è teoricamente in grado di raggiungere tutta la terraferma degli Stati Uniti d'America e quasi tutti i continenti. Il 18 febbraio 2023 un secondo Hwasong-15 è stato lanciato dalla Corea del Nord. Il volo del missile balistico intercontinentale è avvenuto alle 17,22 ora locale. Note Voci correlate Hwasong-12 Hwasong-14 Test missilistici nordcoreani Forze Missilistiche Strategiche dell'Armata Popolare Coreana Corea del Nord Kim Jong-un Guerra preventiva Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Hwasong-15
Hwasong-15

Hwasong-15 (kor. 화성-15) – północnokoreański dwustopniowy międzykontynentalny pocisk balistyczny na paliwo ciekłe. Jest to pierwszy koreański pocisk o zasięgu obejmującym całość terytorium Stanów Zjednoczonych. Wszystkie elementy pocisku zostały wyprodukowane w Korei, co zostało ogłoszone przez media państwowe jako sukces idei Dżucze, której ważnym aspektem jest samowystarczalność. Opis 29 listopada 2017 roku Michael Elleman piszący dla portalu 38 North, bazując na danych z testu i założeniu, że był to przekonfigurowany Hwasong-14 ocenił, że przy zasięgu 13 000 km ciężar głowicy wynosi około 150 kg. Dzień później, po opublikowaniu zdjęć i filmu ze startu pocisku, napisał kolejny artykuł, w którym dokładniej oszacował swoje dane, zwiększając maksymalną wagę ze 150 kg do 1000 kg, a zasięg ponownie określił na 13 000 km. Zauważył widoczne różnice w konstrukcji rzeczywistego Hwasong-15 i pocisku, który opisywał dzień wcześniej. Testy W marcu i czerwcu 2017 odbyły się testy silników rakiety. Jedyny test całego pocisku odbył się 28 listopada 2017 roku na przedmieściach Pjongjangu. Pocisk podczas testu doleciał do wysokości 4475 km i przeleciał dystans 950 km. Po 53 minutach lotu wylądował w Morzu Japońskim. Zobacz też Hwasong-14 Hwasong-17 Przypisy
Hwasong-15

O Hwasong-15 (hangul: 《화성-15》형; hanja: 火星 15型; lit. Marte Type 15) é um míssil balístico intercontinental (ICBM) desenvolvido pela Coreia do Norte. Teve seu voo inaugural em 28 de novembro de 2017 e desde então é utilizado pela propaganda estatal norte-coreana como um avanço tecnológico para o país. É o primeiro míssil balístico desenvolvido pela Coreia do Norte que teoricamente seria capaz de atingir todo o território continental dos Estados Unidos. Os analistas observaram que o veículo de reentrada tem um nariz mais rombudo do que os projetos anteriores, o que pode acomodar uma ogiva de diâmetro maior e reduz o estresse de reentrada e o aquecimento ao custo da precisão. Alguns analistas acham que pode transportar cargas adicionais, como chamarizes ou até mesmo múltiplas ogivas. Outros mísseis norte-coreanos Hwasong-12 Hwasong-13 / Nodong-C Hwasong-18 Hwasong-19 Referências
Hwasong-15

Hwasong-15 (în coreeană 화성-15, în Hanja: 火星 15) este o rachetă balistică intercontinentală dezvoltată și fabricată în Coreea de Nord. Este considerată prima rachetă nord-coreeană care, teoretic, ar avea capacitatea de a lovi întreg teritoriul Statelor Unite și alte regiuni îndepărtate. Potrivit autorităților nord-coreene, racheta poate transporta un focos nuclear. Istorie Prima lansare a rachetei a avut loc la 28 noiembrie 2017. Testul a fost efectuat noaptea, spre deosebire de lansările anterioare. Racheta a fost lansată din apropierea Phenianului și a căzut în zona economică exclusivă a Japoniei, în Marea Japoniei. Potrivit Coreei de Nord, racheta a atins o altitudine de aproximativ 4.475 km, a parcurs circa 950 km și a rămas în zbor aproximativ 53 de minute. Presa japoneză a relatat că, în timpul zborului, racheta s-ar fi fragmentat în mai multe părți. Secretarul american al Apărării a declarat că acesta a fost testul nord-coreean care a atins cea mai mare altitudine până la acel moment. Pe baza unei traiectorii balistice standard (la altitudine mai mică), analiștii au estimat o rază maximă de acțiune de aproximativ 13.000 km, suficientă pentru a acoperi majoritatea globului, cu excepția Americii de Sud și Antarcticii. După dezvăluirea rachetei, mulți experți au presupus inițial că este o versiune modernizată a Hwasong-14. Ulterior, Coreea de Nord a publicat imagini și înregistrări video ale lansării, indicând diferențe semnificative de dimensiune și formă între cele două modele. Lansatorul rachetei este un vehicul TEL cu nouă axe, mai mare decât cel utilizat pentru Hwasong-14, care are opt axe. Imediat după test, unii analiști au considerat că fusese lansată o rachetă Hwasong-14; ulterior, însă, materialele video oficiale au arătat că era vorba despre un model diferit. Pe baza traiectoriei și distanței estimate, racheta ar avea o rază de acțiune de peste 13.000 km, suficientă pentru a ajunge la Washington, D.C. și la restul Statelor Unite, deși, potrivit Uniunii Oamenilor de Știință Preocupați, probabil cu o sarcină utilă redusă. De asemenea, aliați importanți ai SUA, precum Regatul Unit, Franța și Australia, s-ar afla în raza teoretică de acțiune, care acoperă cea mai mare parte a maselor terestre ale Pământului. Estimarea exactă a sarcinii utile a focosului pe baza imaginilor disponibile este dificilă, din cauza diferențelor de densitate ale materialelor structurale și ale mecanismelor explozive. Pe baza informațiilor limitate, Uniunea Oamenilor de Știință Preocupați a concluzionat că o sarcină utilă de dimensiuni standard ar reduce probabil raza totală de acțiune a rachetei. Testul a avut loc după o pauză de aproximativ zece săptămâni în programul de lansări balistice nord-coreene. Potrivit ministrului japonez al Apărării, Itsunori Onodera, vehiculul de reintrare ar fi eșuat la reintrarea în atmosferă, fragmentându-se și prăbușindu-se în apele din zona economică exclusivă a Japoniei. Evaluări ulterioare au sugerat însă că obiectul observat ar fi putut fi prima treaptă separată a rachetei, nu vehiculul de reintrare. Note
Kuum Ni Airport

Kuum-Ni is an airport near Kuŭm-ni (Kuŭp-ri), in Tongchon, Kangwon-do province, North Korea. Facilities The airfield has a single concrete runway 06/24 measuring 8150 x 130 feet (2484 x 40 m). It has a full-length parallel taxiway, and several taxiways extending southwest to dispersed aircraft aprons and shelters carved out of a nearby hill. References
Aéroport de Kuum Ni

L'aéroport de Kuum-Ni est une base aérienne située près de Kuŭm-ni, dans le comté de Tongchon, dans la province de Kangwŏn, en Corée du Nord. Installations La base dispose d'une seule piste en béton orientée 06/24 mesurant 2484 mètres de long pour 40 mètres de large. La piste dispose d'une voie de circulation parallèle sur toute sa longueur, et de plusieurs voies de circulation s'étendant vers le sud-ouest jusqu'à des aires de stationnement et des abris pour avions, aménagés dans une colline voisine. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Kuum Ni Airport » (voir la liste des auteurs). Portail de l’aéronautique Portail de l’histoire militaire Portail de la Corée du Nord
Port lotniczy Kuum-Ni

Port lotniczy Kuum-Ni (kor. 구읍리비행장) – port lotniczy położony w powiecie T’ongch’ŏn, w prowincji Kangwŏn, w Korei Północnej. Użytkowany w celach wojskowych. Drogi startowe i operacje lotnicze Operacje lotnicze wykonywane są z betonowej drogi startowej: RWY 06/24, 2484 × 40 m Przypisy
Brücke ohne Wiederkehr

Die sogenannte Brücke ohne Wiederkehr ist eine Brücke, die die militärische Demarkationslinie zwischen Nord- und Südkorea überquert. Sie diente als Austauschort für Gefangene zum Ende des Koreakriegs 1953. Das letzte Mal wurde die Brücke als Ort der Freilassung der Besatzung der USS Pueblo im Jahr 1968 genutzt. Direkt an der Brücke befinden sich Wachhäuser: das CP#3 des United Nations Command und das KPA#4 der Koreanischen Volksarmee. 1976 gab es bei der Brücke einen Vorfall („axe incident“), als amerikanische Soldaten einen Baum fällen wollten, der die Sicht versperrte. Daraufhin überquerten nordkoreanische Soldaten die Brücke und töteten zwei US-Soldaten. In Spielfilmen Im 20. James-Bond-Film Stirb an einem anderen Tag (2002) wird eine Brücke in der demilitarisierten Zone als Austauschort gezeigt. Park Chan-wooks Film Joint Security Area spielt bei der Brücke. In Salt dient die Brücke als Ort eines Gefangenenaustausches. Galerie Weblinks Einzelnachweise
Pont de Non-retour

Le pont de Non-retour (en anglais : Bridge of No Return) est un pont à poutres en béton, situé à la frontière entre la Corée du Nord et la Corée du Sud, à la limite sud-ouest de la Joint Security Area (JSA ou « zone commune de sécurité ») et permet de franchir la rivière Sachon. Son nom vient du fait qu'après la signature de l'armistice de 1953, il servit aussi de lieu d'échange de prisonniers : ainsi, ceux qui choisissaient volontairement de s'exiler en Corée du Nord ne pouvaient plus jamais revenir au sud. Avant 1976, ce pont permettait aux Nord-Coréens de rejoindre au sein de la JSA, leur zone se trouvant au nord de la ligne de démarcation (actuelle frontière) en passant par la zone sud contrôlée par les Sud-Coréens et les Américains. Le 18 août 1976, un incident meurtrier entre les anciens belligérants baptisé incident du peuplier eut lieu sur la rive sud-coréenne à une cinquantaine de mètres du pont, et fit courir le risque d'une nouvelle conflagration dans la péninsule coréenne. Étroitement surveillé, il est depuis fermé à la circulation. Afin d'éviter de devoir passer par le « pont de Non-retour », les Nord-Coréens édifièrent en trois jours un ouvrage d'art situé à 150 m en amont de la rivière, leur permettant d'accéder directement à leur zone depuis Panmunjeom, et lui donnèrent ainsi le nom de « Pont de 72 heures ». Notes et références Annexes Articles connexes Liste de ponts de Corée du Sud Liste de ponts de Corée du Nord Portail des ponts Portail de la Corée du Nord Portail de la Corée du Sud Portail des frontières