NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
North Hamgyong Province E-Library

North Hamgyong Province E-Library is a public library located in Chongjin, North Hamgyong Province, North Korea. The library was opened in 2012, it is situated very close to the Grand Monument Statues in the middle of Chongjin City. North Hamgyong Provincial E-Library has 301 computers, all loaded with science and technical manuals, language lessons, and various vocational courses that visitors here can take advantage of. References External links 함경북도도서관 on Wikimapia
Songbulsa

Sŏngbul-sa (Korean: 성불사; Hanja: 成佛寺) is a Korean Buddhist temple in Sariwŏn, North Hwanghae Province, North Korea. It is located within the castle on Mt. Jŏngbang and was founded in 898 AD. The temple consists of six buildings, some of which are among the oldest wooden buildings in North Korea. Kukrak Hall (극락전/極樂殿). Rebuilt in 1374, this pavilion sits on a raised stone platform and features delicate paintings, cow-tongue eaves, and doors with carved flower grilles. A Koryo period five-story stone pagoda stands in front of it. Ungjin Hall (웅진전/雄津殿). Rebuilt in 1327, Ungjin Shrine is one of the oldest wooden buildings in North Korea. The long, spacious hall sits on a raised platform, and is a paradigm of Koryo architecture. Myŏngbu Hall (명부전/冥府殿) Chongpung Pavilion (청풍루/清風樓) Unha Hall (운하당/雲霞堂) Sansin Shrine (산신각/山神閣) See also Chongbang Fortress Korean architecture Korean Buddhism References [1]
Songbulsa

Songbulsa (coréen : 성불사, Hanja : 成佛寺) est un temple bouddhiste fondé en 898 et reconstruit au temps du royaume de Koryo (918-1392). Il est situé près de Sariwon au pied du mont Jongbang, dans l'enceinte de sa forteresse. Il est constitué de six bâtiments ainsi que d'une pagode en pierre à 5 niveaux et compte parmi les plus vieilles constructions en bois de Corée du Nord. Il a été classé trésor national n° 87. Le premier des bâtiments est le belvédère Chongphung, une construction possédant un couloir en son milieu qui pouvait servir d'entrée principale au temple. Le pavillon Ungjin date de 1327. Il possède un toit à deux versants et des colonnes avec des chapiteaux à triple abaque, caractéristique de l'époque de Koryo. Le pavillon Kuknak (le pavillon du paradis) a été reconstruit en 1374. Posé sur un piédestal assez élevé, il possède des colonnes renflées avec des chapiteaux sculptés et est peint en rouge et bleu avec des motifs floraux. Les autres pavillons portent le nom de Myongbu, Unha et Sansin. Source « Le temple Songbul », La Corée d'aujourd'hui n° 11, 2008. Portail de la Corée du Nord Portail du bouddhisme
Sŏngbul sa

Sŏngbul sa (kor. 성불사) – koreański klasztor, znajdujący się w Korei Północnej. Skarb Narodowy nr 87. Historia klasztoru Klasztor ten został założony w 898 roku. Jest położony w Sariwŏn wewnątrz zamku (fortecy) na górze Chŏngbang. Był odnawiany częściowo w 1327 i 1374 roku. W czasie Wojny koreańskiej lotnictwo amerykańskie zniszczyło Kŭkrakjŏn, który został odbudowany w 1956 roku. Budynki i obiekty Klasztor składa się z sześciu budynków, niektóre z nich należą do najstarszych drewnianych budowli w Północnej Korei. Kŭkrakjŏn (극락전/極樂殿) – budynek został przebudowany w 1374 roku. Zbudowany jest na podwyższonej platformie ozdobiony delikatnym malarstwem. Drzwi udekorowane są wyrzeźbionymi kwiatami. Został zniszczony przez lotnictwo amerykańskie w czasie Wojny koreańskiej i odbudowany w roku 1956. Ungjinjŏn (웅진전/雄津殿) – budynek został przebudowany w 1327 roku. Jest uważany za najstarszy drewniany budynek w Północnej Korei. Znajduje się także na podniesionej platformie. Wzorowy przykład architektury okresu Koryŏ. Chociaż minęło 700 lat od jego renowacji, kolory pozostały całkowicie niezmienione. Myŏngbujŏn (명부전/冥府殿) – budynek pochodzi z 1711 roku. Chŏngp'ungru (청풍루/清風樓) – pawilon Unhadang (운하당/雲霞堂) Sansingak (산신각/山神閣) – pawilon Przez budynkiem Kŭkrak stoi pięciokondygnacyjna pagoda. Unhadang i Sansingak służyły kiedyś mnichom za miejsca, gdzie mieszkali i studiowali. Adres klasztoru Sŏngbul-sa, Kwangsong-dong, Sariwŏn, Hwanghaebuk-do, KRLD Bibliografia KCNA (ang.) North Korea hidden heritage (ang.)
Singyesa

Singyesa (Korean: 신계사) is a Korean Buddhist temple located in Onjong-ri in Kosong County, Kangwon Province, North Korea. Once one of the largest of the hundreds of temples located in scenic Mount Kumgang, the complex was destroyed by US bombings during the Korean War. It was reconstructed in 2004 as an inter-Korean cultural project. It is listed as National Treasure #95. History Singye Temple was founded under the kingdom of Silla in 519, which favored Buddhism as its state religion. Its location, in sacred Mount Kumgang, was especially chosen for its natural beauty, and the temple grew, it eventually became known as one of the four major temples of Mount Kumgang. Its fame lasted into the Japanese occupation, when the temple was well known as a tourist destination (under its Japanese pronunciation, Shinkei-ji). The entire complex was destroyed by US fighter planes in 1951, at the start of the Korean War, as the US army believed the temple to be housing soldiers of the Korean People's Army; thus, despite its historical significance, the temple was firebombed. In 2004 reconstruction began on the temple, financed in part by the Jogye Order and the Korean Buddhist Association, and the temple complex was completed in 2006. Its reopening was attended by leading members of both groups. Composition The temple was arranged with shrines, living quarters, and kitchens arranged around a courtyard fronting the main prayer hall. Unlike many other Korean temples, which have free-standing gates at their entrance, the temple's entrance gate is located under Manse Pavilion (萬歳樓, "Pavilion of Ten thousand years"), a two-storey structure with storage on the first floor and a meditation room on the second. In the temple's central courtyard stands a Silla Dynasty stone pagoda, carved with intricate depictions of various Buddhist guardian deities. This is the only artifact to have survived the US bombings of the temple. Taeung Hall (大雄寶殿) was built as the temple's main prayer hall in the 18th century. By far the temple's largest building, it served as the focal point for the compound. It also housed a collection of icons and nine statues of various Buddhist guardians, saints (arhats), and deities. The hall was also destroyed by the American forces and was the first of the temple's buildings to be reconstructed. To the right of the hall is the small Bell Pavilion, where stands a replica of the temple's original 16th-century bell, also destroyed in 1951. References External links Korea  Bridging the divide Buddhist Temple Being Restored in N. Korea See also Four Great Temples of Mt. Kumgang National Treasures of North Korea Korean Buddhism Korean architecture
Singye sa

Singye sa (신계사) – koreański klasztor, jeden z czterech głównych klasztorów wybudowanych w Górach Diamentowych. Historia klasztoru Klasztor został zbudowany w 519 roku na jednym ze wschodnich zboczy słynnej góry Góry Diamentowej (kor. 금강산). Był to kiedyś jeden z największych z setek klasztorów wybudowanych na górze Kŭmgang. Należał również do czterech głównych klasztorów tej góry obok Ch'angan, Pyohun i Yujŏm. W czasie japońskiej okupacji nosił nazwę Shinkei-ji. W czasie wojny koreańskiej klasztor został zbombardowany bombami zapalającymi przez amerykańskie samoloty, co spowodowało jego kompletne zniszczenie. Ocalała jedynie kamienna stupa. W roku 2004 po porozumieniu z zakonem chogye i obu rządów, rozpoczęto odbudowę klasztoru. Władze północnokoreańskie zezwoliły na zamieszkanie w nim w mnicha z Korei południowej, Chejŏnga Sunima, który pełni funkcję opata i czuwa nad rekonstrukcją budynków. Obecnie klasztor ma już odbudowanych pięć budynków: wieżę dzwonu, budynek z pomieszczeniami mieszkalnymi, dwa budynki modlitewne oraz gmach główny Taeung. Budynek główny był kiedyś największym gmachem klasztoru. Klasztor ma całkowicie unikatowe wejście, bowiem nie wchodzi się do niego przez bramę, ale przechodzi pod budynkiem Manse (Budynek 10000 lat). Jest to piętrowa konstrukcja, na parterze znajdują się magazyny i przejście do klasztoru, a na piętrze – sala medytacyjna. Na głównym dziedzińcu stoi ocalała z bombardowania zabytkowa stupa, która jest Narodowym Skarbem nr 95. Zakon chogye zebrał do tej pory 300 000 dolarów na odbudowę klasztoru. Jednak koszt odbudowy wyniesie ok. 8 milionów dolarów. Znane obiekty Stupa kamienna – Skarb Narodowy nr 95 Linki zewnętrzne [1]
Schülerpalast Mangyongdae

Der Schülerpalast Mangyongdae ist eine öffentliche Erziehungs- und Bildungseinrichtung in der nordkoreanischen Hauptstadt Pjöngjang. Sie dient der nachmittäglichen Beschäftigung von Kindern mit Aktivitäten außerhalb des schulischen Lehrplans. Dazu gehören unter anderem das Erlernen von Musikinstrumenten und Fremdsprachen, das Aneignen von Computerkenntnissen und das Treiben von Sport. Die Einrichtung wurde am 2. Mai 1989 in Betrieb genommen. Sie befindet sich in der Kwangbok-Straße, im Norden des Bezirks Mangyŏngdae-guyŏk direkt an der Auffahrt zur Straße der Heroischen Jugend. Es handelt sich dabei um die größte der zahlreichen Einrichtungen in Pjöngjang für außerschulische Betätigung mit 5400 Kinderplätzen. Zweck der Einrichtung sei es, den Kindern eine Möglichkeit zu bieten „nach Herzenslust ihre Begabungen entfalten“. Die Kosten für den Bau beliefen sich auf hundert Millionen US-Dollar. Auf der Vorderseite des 5-Won-Scheines von 1992 befand sich ein Motiv des Schülerpalastes. Architektur Der aus 50.000 Quadratmetern Naturstein und 20.000 Quadratmetern Glasfläche bestehende Bau ist Teil eines Gebäudeensembles, das 1989 für die Weltfestspiele der Jugend und Studenten errichtet wurde. Mit den halbkreisförmigen Gebäudeflügeln, die einen Vorplatz umschließen, bildet der Palast einen Grundriss, der die offenen Arme einer Mutter darstellen soll. Er befindet sich auf einem 30 Hektar großen Areal, besitzt sechs Etagen, 650 Räumlichkeiten und eine Geschossfläche von etwas über 100.000 Quadratmetern. Zur Ausstattung gehören unter anderem ein Theatersaal und eine Schwimmhalle sowie mehrere Turnhallen und Musiksäle. Das Atrium erstreckt sich über drei Geschosse und besitzt 19,50 Meter hohe Marmorsäulen. Vor dem Gebäude befindet sich eine Skulptur mit der Bezeichnung „Wagen der Freude“. Sie stellt einen Streitwagen mit elf Kindern dar, der von zwei geflügelten Pferden gezogen wird. Die Anzahl der Kinder-Figuren versinnbildlichte der Anzahl der Schuljahre, die jedoch auf der 6. Sitzung der Obersten Volksversammlung auf zwölf Jahre angehoben wurde. Siehe auch Pjöngjanger Schülerpalast Weblinks Einzelnachweise
Mangyongdae Children's Palace

The Mangyongdae Children's Palace (or Mangyongdae School Children's Palace) in Pyongyang is a public facility managed by Korean Youth Corps in North Korea where pioneer members can engage in extra-curricular activities, such as learning music, foreign languages, computing skills and sports. It was established on 2 May 1989 and it is situated in Kwangbok (Liberation) Street, in the north of Mangyongdae-guyok. It is the largest of the palaces in North Korea dedicated to children's after-school activities. In front of the Children's Palace there are a grand sculpture group and two enormous fountains, rising 90 and 100 metres. The Mangyongdae Children's Palace has 120 rooms, a swimming pool, a gymnasium and a 2,000-seat theatre. The Mangyongdae Children's Palace is not to be confused with the Pyongyang Children's Palace situated in the north of the Kim Il-sung Square and founded in 1963. The facility employs over 500 teachers. See also Mangyongdae-guyok Education in North Korea Children's Palace (China) References Further reading O, Hae Yon (2016). Mangyongdae Schoolchildren's Palace. Pyongyang: Foreign Languages Publishing House. OCLC 1033338063. External links Mangyongdae Children's Palace footage from the official North Korean Tourism DVD on YouTube Steps for Cultural Diplomacy by Kim Laskowski at Juilliard.edu Mangyongdae Schoolchildren's Palace picture album Archived 4 March 2016 at the Wayback Machine at Naenara
Palacio de los niños de Mangyongdae

El Palacio de los niños de Mangyongdae (Hangul: 만경대학생소년궁전; Romanización McCune-Reischauer: Mangyeongdaehaksaengsonyeongungjeon) fue fundada en Pionyang el 2 de mayo de 1989.​ Es una instalación pública administrada por el Organización de Niños de Corea en Corea del Norte donde los miembros pioneros pueden participar en actividades extracurriculares, como aprender música, idiomas extranjeros, habilidades informáticas y deportes.​​ El Palacio de los Niños de Mangyongdae tiene 120 habitaciones, una piscina, un gimnasio y un teatro de 2000 asientos. El Palacio de los niños de Mangyongdae no debe confundirse con el Palacio de los Niños de Pionyang, situado al norte de la plaza Kim Il-sung y fundado en 1963. Referencias
Дворец школьников района Мангёндэ

Дворец школьников района Мангёндэ (кор. 만경대학생소년궁전) — общественный комплекс в Пхеньяне, КНДР, где дети занимаются внешкольной деятельностью, такой как: изучение музыки, иностранных языков, развитию навыков работы за компьютером, занятию спортом. Это самый крупный из многих дворцов в КНДР, посвящённый внешкольному образованию. Не следует путать дворец школьников района Мангёндэ с Пхеньянским дворцом школьников, который расположен на севере площади Ким Ир Сена и был основан в 1963 году. История Комплекс был построен 2 мая 1989 года и располагается по проспекту Кванбоктэро в северной части района Мангёндэ (Мангёндэ-гуёк). Дворец был построен в рамках проекта «Улица освобождения», в ходе которого также было завершено строительство отелей «Сосан» и «Чоннён». Проект реализовывался для подготовки к XIII Всемирному фестивалю молодёжи и студентов. В 2015 году в здании Дворца прошла реконструкция, в ходе которой было капитально изменено внутреннее убранство здания — появилось множество красочной подсветки, стилизация интерьера под диснеевские и северокорейские мультфильмы, а также отремонтирована инфраструктура здания. Состав Дворца Детский дворец Мангёндэ состоит из 120 кабинетов, бассейна, космической обсерватории, спортзала, библиотеки, компьютерных классов, баскетбольных и волейбольных площадок, курсов вождения и театра с залом на 2000 мест, где регулярно проводятся представления для посетителей. Перед Дворцом расположена 10-метровая бронзовая скульптура детей, одетых солдатами, космонавтами и танцорами на колеснице из двух пегасов — чхоллима. Секции во Дворце Во дворце школьников района Мангёндэ работают разнообразные образовательные секции, которые можно объединить в группы: музыка и пение — хоровое и сольное пение, игра на фортепиано, аккордеоне, электрогитаре, барабанах, каягым и т. д. танец — традиционные корейские и современные танцы. иностранные языки — основные языки для изучения английский и китайский, дополнительно — русский, немецкий, японский и испанский. наука и информационные технологии — работа с ЭВМ, программирование, химия, астрономия, математика. традиционные корейские искусства — каллиграфия, вышивка, живопись. спорт — тхэквондо, плавание (в том числе и синхронное плавание), баскетбол, волейбол, футбол и настольный теннис. уроки вождения — изучение ПДД, механики автомобиля и вождения автомобиля. Для этих целей, на заднем дворе расположен автодром площадью в 10000 м2. Фотографии См. также Мангёндэ-гуёк Образование в КНДР Союз детей Кореи Социалистический союз патриотической молодёжи Примечания
Embassy of the United Kingdom, Pyongyang

The British Embassy Pyongyang is the British sovereign's diplomatic mission in Pyongyang, North Korea, that represents the United Kingdom's interests. It is located in the Munsu-dong diplomatic compound (in the Taedonggang District), where most of the diplomatic missions to North Korea are located, with the exception of the Russian and Chinese missions. It shares a building with the German, French and Swedish missions to North Korea, in what was originally the East German mission and was transferred to the government of the present Germany upon German reunification. The former East German embassy was established at a time when North Korea relied almost exclusively on the Comecon countries, along with China, for external trade. History The UK and North Korea had no formal diplomatic relations until 12 December 2000, when diplomatic missions in London and Pyongyang were established. James Hoare was chargé d'affaires from 2001–02 until a permanent ambassador was appointed by the UK Government: the first full-time accredited British diplomat was James Warren. The embassy itself opened in July 2001 and the first ambassador, David Slinn, arrived in North Korea in November 2002. Incidents On 5 April 2013, the North Korean government advised the British Embassy, and all other missions, that the safety of their missions could not be assured past 10 April 2013. This was part of the North Korean government's response to United Nations Security Council Resolution 2094 and deterioration of relations between North Korea and the United States. In May 2020, the embassy was closed due to the COVID-19 pandemic and has been closed since. Some other countries had their diplomats evacuated earlier in March. See also List of ambassadors of the United Kingdom to North Korea List of diplomatic missions in North Korea Embassy of Sweden, Pyongyang Foreign relations of North Korea References External links British Embassy Pyongyang – gov.uk
Embajada del Reino Unido en Corea del Norte

La embajada del Reino Unido en Corea del Norte es la misión diplomática que dicho estado mantiene ante sus homólogos norcoreanos.​ Está ubicada en el distrito de Taedonggang de Pionyang, donde se ubican la mayoría de las misiones diplomáticas en Corea del Norte, con la excepción de las misiones rusa y china.​ Su actual embajador es Simon Wood.​ Comparte edificio con las misiones alemana, francesa y sueca en Corea del Norte, en lo que originalmente era la misión de Alemania Oriental y que fue transferida al Gobierno de la actual Alemania tras la reunificación alemana. La antigua embajada de Alemania Oriental se estableció en una época en la que Corea del Norte dependía casi exclusivamente de los países del Comecon, junto con China, para el comercio exterior.​ Historia El Reino Unido y Corea del Norte no mantuvieron relaciones diplomáticas formales hasta el 12 de diciembre de 2000, cuando se establecieron misiones diplomáticas en Londres y Pionyang. James Hoare fue encargado de negocios desde 2001 hasta 2002, hasta que el Gobierno británico nombró a un embajador permanente.​​ el primer diplomático británico acreditado a tiempo completo fue James Warren. La embajada se inauguró en julio de 2001 y el primer embajador, David Slinn, llegó en noviembre de 2002.​​ Incidentes El 5 de abril de 2013, el gobierno norcoreano advirtió a la embajada británica y a todas las demás misiones que no podía garantizar su seguridad a partir del 10 de abril de 2013. Esto formaba parte de la respuesta del Gobierno norcoreano a la Resolución 2094 del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas y al deterioro de las relaciones entre Corea del Norte y Estados Unidos.​ En mayo de 2020, la embajada fue cerrada debido a la pandemia de COVID-19.​ Otros países evacuaron a sus diplomáticos a principios de marzo de dicho año, al decretarse el aviso de pandemia.​ Referencias Enlaces externos Página web oficial
Ambassade du Royaume-Uni en Corée du Nord

L'ambassade du Royaume-Uni en Corée du Nord est la représentation diplomatique du Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande du Nord auprès de la république populaire démocratique de Corée. Elle est située à Pyongyang, la capitale, dans un bâtiment nommé Munsu-Dong, qui comprend la plupart des représentations diplomatiques en Corée du Nord, à l'exception de celles de la Chine et de la Russie. L'ambassade britannique partage une portion de bâtiment avec les ambassades allemande, suédoise dans ce qui était à l'origine l'espace réservé aux représentations diplomatiques d'Allemagne de l'Est, établi à une époque où les États socialistes commerçaient beaucoup entre eux, et le Bureau Français de Coopération. Histoire Le Royaume-Uni et la Corée du Nord n'avaient pas de réelles relations diplomatiques jusqu'au 12 décembre 2000, date à laquelle les représentations diplomatiques à Londres et à Pyongyang ont été établies. James Hoare (en) était le chargé d'affaires britannique en 2001 et 2002, avant qu'un ambassadeur britannique permanent ait été envoyé en Corée du Nord. L'ambassade a ouvert en juillet 2001, et le premier ambassadeur, David Slinn (en), est nommé en novembre 2002. Il y a depuis eu sept autres ambassadeurs ; le poste actuel est occupé par David Ellis. Incidents Le 5 avril 2013, le gouvernement nord-coréen informe l'ambassade britannique, ainsi que les autres ambassades, que la sécurité de leur mission diplomatique ne pourrait plus être assurée après le 10 avril 2013. Ceci est la réponse du gouvernement nord-coréen à la suite de la Résolution 2094 du Conseil de sécurité des Nations unies, qui condamne les essais nucléaires effectués par la Corée du Nord en 2013. Ambassadeurs Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Embassy of the United Kingdom, Pyongyang » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Relations entre le Royaume-Uni et la Corée du Nord Liens externes (en) Site officiel Portail des relations internationales Portail du Royaume-Uni Portail de la Corée du Nord
Veleposlaništvo Združenega kraljestva v Pjongjangu

Veleposlaništvo Združenega kraljestva v Pjongjangu je uradna diplomatsko predstavništvo Združenega kraljestva Velike Britanije in Severne Irske v Demokratični ljudski republiki Koreji, s sedežem v glavnem mestu Pjongjangu. Veleposlaništvo se nahaja v naselju Munsu-dong (okrožje Taedonggang), kjer je sedež večine veleposlaništev v Severni Koreji. Veleposlaništvo Združenega kraljestva deluje v skupnem poslopju z veleposlaništvom Nemčije, Švedske in predstavniške pisarne Francije. Zgodovina Diplomatska misija Združenega kraljestva v Severni Koreji je bila odprta 12. decembra 2000, kar je pomenilo vzpostavitev odnosov med državama, ki jih prej ni bilo. Istočasno je Severna Koreja odprla svoje veleposlaništvo v Londonu. Do imenovanja prvega veleposlanika je dolžnosti opravljal pravnik James Hoare, kasneje pa še James Warren. Veleposlaništvo se je odprlo leta 2001, prvi veleposlanik David Slinn pa je dolžnosti prevzel naslednje leto. Veleposlaništvo se nahaja v nekdanjem veleposlaništvu Vzhodne Nemčije, v katerem danes poleg Nemške in britanske ambasade, gostujeta še Švedska in Francija. Seznam veleposlanikov Glej tudi: Seznam diplomatskih predstavništev v Severni Koreji Sklici
Pothonggang Canal

The Pothonggang Canal (Pot'onggang Canal, Potonggang Unha) is a river in North Korea. It flows through the capital Pyongyang and is a tributary of the Pothong River. Prior to 1946, the canal was part of the Pothong River. That year, the Pothong River Improvement Project separated the Canal. Today, the canal is home to a park, the Potong River Pleasure Ground. Since 2013, the USS Pueblo, a US Navy vessel captured by North Korea in 1968, is moored in the canal, where it serves as a museum ship. References