NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Pyongyang Department Store No. 1

The Pyongyang Department Store No. 1 (Korean: 평양제1백화점) is a major retail store in Pyongyang, North Korea, on Sungri Street near Kim Il-sung Square in downtown Pyongyang. It is one of the largest retail stores in the country and is often the site of large commodity exhibitions. The store, along with two others, are reportedly run jointly with Chinese business partners. Shopping The store offers a variety of items including electronics, clothing, furniture, foodstuffs, kitchenware, and toys. As of 2013, approximately 70 percent of the items in the store were produced domestically. The store is also one of several official tourist stops in the city. Department Store No. 1 accepts only local currency. According to the pro-North-Korean newspaper Choson Sinbo, it is a popular shopping destination for local residents and in 2016 an average of 20,000 shoppers visited the store daily. Swedish journalist Caroline Salzinger described her visit to the department store as a tourist in the mid-2000s. Upon arrival, the store was closed. One of the tour guides accompanying her tried to distract her, while the other one rushed in to get the doors opened. When opened, the guide had to scramble passers-by to occupy the store as "shoppers". The moment they stepped in, the escalator was started. The shoppers appeared clueless as to how to act in a department store. When after great pains Salzinger managed to purchase the goods she wanted, the cashier was confused and would not hand her a plastic bag for her items: "We look at each other in the eyes. She knows that something is wrong, and that not everything is like it should, but she does not know what it is." According to Salzinger, a Western diplomat monitored the department store for one hour and saw no one come out with purchased items. Theodore Dalrymple visited in 1989. He described the Potemkin nature of the place: I also followed a few people around at random, as discreetly as I could. Some were occupied in ceaselessly going up and down the escalators; others wandered from counter to counter, spending a few minutes at each before moving on. They did not inspect the merchandise; they moved as listlessly as illiterates might, condemned to spend the day among the shelves of a library. I did not know whether to laugh or explode with anger or weep. But I knew I was seeing one of the most extraordinary sights of the twentieth century. See also Pothonggang Department Store References Works cited Salzinger, Caroline (2008). Terveisiä pahan akselilta: Arkea ja politiikkaa maailman suljetuimmissa valtioissa [Hälsningar från ondskans axelmakter: Vardag och vansinne i världens mest stängda länder] (in Finnish). Translated by Lempinen, Ulla. Jyväskylä: Atena. ISBN 978-951-796-521-7.
Paradise Department Store

De Paradise Department Store, ook bekend als Pyongyang Department Store No. 1, is een warenhuis in Pyongyang, de hoofdstad van Noord-Korea. Het is gelegen aan Sungri Street nabij het Kim Il-sung-plein in het centrum van Pyongyang. Het gebouw, naar een ontwerp van de architect Yun Ko-gwang, Het warenhuis heeft een oppervlakte van 40.000 m² is daarmee een van de grootste winkels van het land en is vaak de locatie van grote grondstoffententoonstellingen. Naar verluidt wordt de winkel, samen met twee andere, samen met Chinese zakenpartners gerund. Winkelen De winkel die eind jaren 1980 werd opgericht, biedt een verscheidenheid aan artikelen, waaronder elektronica, kleding, meubels, levensmiddelen, keukengerei en speelgoed. Sinds 2013 wordt ongeveer 70 procent van de artikelen in de winkel in eigen land geproduceerd. De winkel is ook een van de vele officiële toeristische haltes in de stad. De Paradise Department Store accepteert alleen lokale valuta. Volgens de pro-Noord-Koreaanse krant Choson Sinbo is het een populaire winkelbestemming voor de lokale bevolking en werd de winkel in 2016 dagelijks door gemiddeld 20.000 bezoekers bezocht. De Zweedse journaliste Caroline Salzinger beschreef haar bezoek aan het warenhuis halverwege de jaren 2000 als toerist. Bij aankomst was de winkel gesloten. Een van de gidsen die haar vergezelde, probeerde haar af te leiden, terwijl de andere naar binnen rende om de deuren te openen. Bij het openen moest de gids voorbijgangers opdringen om te figureren als winkelend publiek. Op het moment dat ze binnenstapten, werd de roltrap in beweging gezet. Het winkelend publiek leek geen idee te hebben hoe ze zich in een warenhuis moesten gedragen. Toen Salzinger er na veel moeite in slaagde de goederen te kopen die ze wilde, was de kassamedewerker in de war en wilde haar geen plastic zak voor haar spullen overhandigen: "We kijken elkaar in de ogen. Ze weet dat er iets mis is, en dat niet alles is zoals het zou moeten, maar ze weet niet wat het is." Volgens Salzinger hield een westerse diplomaat een uur lang het warenhuis in de gaten en zag niemand met gekochte spullen naar buiten komen. De Britse journalist Theodore Dalrymple bezocht het warenhuis in 1989 en beschreef het Potemkin-karakter ervan: 'Ik volgde zo onopvallend mogelijk een willekeurig aantal personen. Sommigen waren bezig met het onophoudelijk op en neer gaan van de roltrappen; anderen dwaalden van toonbank naar toonbank en brachten bij elke paar minuten door voordat ze weer verder gingen. Ze bekeken de koopwaar niet; ze bewogen zich zo lusteloos als analfabeten maar konden, veroordeeld om de dag door te brengen tussen de planken van een bibliotheek. Ik wist niet of ik moest lachen, ontploffen van woede of huilen. Maar ik wist dat ik een van de meest bijzondere bezienswaardigheden van de twintigste eeuw had gezien."
Пхеньянский универмаг № 1

Пхеньянский универмаг № 1 — крупнейший универмаг в Пхеньяне, столице КНДР. Расположен в районе (гуёке) Чунгуёк. Здание занимает площадь в 40 000 м² и имеет десять этажей (включая подвал): в главном здании пять этажей, существует также четырёхэтажная надстройка. Все этажи соединены между собой лифтами и эскалаторами. На 1-м и 2-м этажах продают лекарства, бытовую электронику, канцелярские принадлежности, на 3-м и 4-м — различные предметы первой необходимости, в том числе продукты, на 5-м — предметы искусства, мебель и музыкальные инструменты. На 8-м и 9-м этажах расположены ресторан и бар с алкогольными напитками. На 1-м этаже есть также столовая с молочной кухней для грудных детей. Существует информация, что универмаг торгует продукцией более чем 1600 предприятий лёгкой промышленности со всей страны. В универмаге иногда проводятся своеобразные «выставки достижений», которые посещают в том числе руководители северокорейского государства. Ассортимент пхеньянского универмага в плане количества и видов товаров, которые должны быть доступны в нём для покупки, формируется в том числе на основе «списков ожидаемых потребностей». Такие списки составляются на основе условного определения числа и потребностей покупателей из разных районов Пхеньяна. Однако с учётом того, что эти списки составляются условно, а наряду с местными жителями в универмаге отовариваются и приезжающие из других городов, в нём часто имеет место дефицит того или иного товара. По некоторым сведениям, в универмаге присутствует вооружённая охрана для предотвращения грабежей, большая часть посетителей покупает лекарства, а многие бытовые товары не могут быть куплены практически никем из жителей города ввиду их дороговизны. См. также Главный универсальный магазин (ГУМ) Примечания
Пхеньянський універмаг №1

Пхеньянський універмаг № 1 — найбільший універмаг у Пхеньяні, столиці КНДР. Розташований в районі (Гуйок) Чунгуєк. Будівля займає площу 40 000 м² і має десять поверхів (включаючи підвал): у головній будівлі п'ять поверхів, існує також чотириповерхова надбудова. Усі поверхи з'єднані між собою ліфтами та ескалаторами. На 1-му та 2-му поверхах продають ліки, побутову електроніку, канцелярське приладдя, на 3-му та 4-му — різні предмети першої необхідності, у тому числі продукти, на 5-му — предмети мистецтва, меблі та музичні інструменти. На 8-му та 9-му поверхах розташовані ресторан та бар з алкогольними напоями. На 1-му поверсі є також їдальня з молочною кухнею для немовлят. Асортимент щодо кількості та видів товарів, які мають бути доступні в ньому для купівлі, формується в тому числі на основі «списків очікуваних потреб». Такі списки складаються на основі умовного визначення числа та потреб покупців з різних районів Пхеньяну. Однак з урахуванням того, що ці списки складаються умовно, а поряд з місцевими жителями в універмазі отоварюються і приїжджають з інших міст, часто дефіцит того чи іншого товару має місце. Існує інформація, що універмаг торгує продукцією понад 1600 підприємств легкої промисловості з усієї країни. В універмазі іноді проводяться своєрідні «виставки досягнень», які відвідують у тому числі керівники північнокорейської держави. За деякими відомостями, в універмазі присутня озброєна охорона для запобігання пограбувань, більшість відвідувачів купує ліки, а багато побутових товарів не можуть бути куплені практично ніким з жителів міста через їхню дорожнечу. Див. також Головний універсальний магазин Примітки
Kim-Il-sung-Stadion

Das Kim-Il-sung-Stadion ist ein Fußballstadion mit Leichtathletikanlage im Stadtbezirk Moranbong-guyŏk der nordkoreanischen Hauptstadt Pjöngjang. Es verfügt über eine Kapazität von 50.000 Zuschauern. Damit ist es nach dem Stadion Erster Mai das zweitgrößte in Nordkorea. Geschichte Das Stadion wurde 1926 gebaut, als Korea unter japanischer Herrschaft stand, und trug zuerst den Namen Kirim Stadion. Angelegt wurde es als Baseballstadion. Bis zur Auflösung des Pyongyang FC in den 1950er Jahren war es dessen Heimstätte. 1969 wurde das Stadion erstmals renoviert und in Moranbong-Stadion umbenannt. Nach einer weiteren Renovierung im Jahr 1982 wurde es nach Kim Il-sung benannt, der hier seine erste Rede in Korea nach der Rückkehr aus dem Exil gehalten hatte. Heute wird das Stadion hauptsächlich für Fußballspiele genutzt und ist die Heimspielstätte der Sportgruppe Pjöngjang. Jeden April dient es als Start und Ziel für den internationalen Pjöngjang-Marathon. Weblinks Bildergalerie bei Europlan-Online.de Einzelnachweise
Kim Il Sung Stadium

Kim Il Sung Stadium (Korean: 김일성경기장) is a multi-purpose stadium located in Pyongyang, the capital city of North Korea. The stadium is used primarily for association football matches. History Kim Il Sung Stadium was originally built by the Japanese as the Girimri Stadium (기림리공설운동장) in 1926 and held the annual Kyung-Pyong Football Match between Kyungsung FC and Pyongyang FC from the 1920s to the 1940s. After the division of Korea, it was used as a venue for speeches by politicians. On 14 October 1945, it was the site of Kim Il Sung's victory speech after the liberation of Pyongyang, called "Every Effort for the Building of a New Democratic Korea." Most of the stadium was destroyed during the 1950–1953 Korean War, mostly by U.S. aerial bombing of the capital city during those years. Rebuilt in 1969, it was then called Moranbong Stadium, but in April 1982 it was renovated and renamed in honour of Kim Il Sung Stadium. It is used mainly for football matches, and until the 1990s hosted the mass games (now held in Rungnado May Day Stadium). On 2 October 2019, 4.25 SC became the first football club from North Korea reaching an AFC Cup final. They reached the final after beating Hanoi FC from Vietnam at the Kim Il Sung Stadium in front of 5,500 spectators. Present day Today, the Kim Il Sung Stadium is used as the home ground for the North Korea national football team, the North Korea women's national football team and the Pyongyang City Sports Club and Kigwancha Sports Club. In 2008, on two occasions, a 2010 World Cup qualifying match between North and South Korea, due to be played in Pyongyang, had to be moved to Shanghai when authorities in the North refused to allow the South Korean national anthem to be played in Kim Il Sung Stadium, or the flag of South Korea to be flown, as North and South Korea have never granted each other formal diplomatic recognition. The start and finish of the annual Pyongyang Marathon occurs at the Kim Il Sung Stadium. See also List of football stadiums in North Korea References Further reading Kim Il Sung stadium. Pyongyang: Foreign Languages Publishing House. 1984. OCLC 86009737. External links Kim Il Sung Stadium on Google Maps
Estadio Kim Il-sung

El Estadio Kim Il-sung (en chosŏn'gŭl, 김 일성 경기장; romanización revisada, Gim Il-seong Gyeonggijang; McCune-Reischauer, Kim Il-sŏng Kyŏnggichang) es un estadio de fútbol situado en la ciudad de Pionyang, capital de Corea del Norte. El estadio fue inaugurado en 1926 y tiene una capacidad para 70 000 espectadores, todos ellos sentados. El recinto debe su nombre a Kim Il-sung. Entre otros eventos deportivos, el estadio sirve para ser el punto de partida y la meta de la Maratón de Pionyang.​ Además, es sede de los Juegos de las Masas que se realizan anualmente. El estadio no debe ser confundido con el Estadio Reungrado Primero de Mayo. Historia El estadio Kim Il-sung fue construido originalmente como Estadio Kirimri en 1926 durante la ocupación japonesa imperial en el siglo XX. Este estadio celebró el clásico del fútbol norcoreano entre el 4.25 Sports Club y Pyongyang FC durante las décadas de 1920, 1930 y 1940. Después de la rendición de Japón en agosto de 1945, fue utilizado como sede de discursos de los políticos y fue el sitio del primer discurso de Kim Il-sung, después de su regreso del exilio en 1945. Remodelado en 1969, el entonces llamado estadio Moranbong fue remodelado para albergar 100 000 espectadores​ y rebautizado en 1982 en honor a Kim Il-sung. Actualmente se utiliza principalmente para partidos de fútbol, y fue sede de los Juegos de las Masas hasta la década de 1990 (actualmente se realiza en el Estadio Reungrado Primero de Mayo). El 25 de octubre de 2002, el entonces presidente de la Confederación Asiática de Fútbol, Mohamed Bin Hammam, inauguró el nuevo césped artificial que había sido instalado en el estadio gracias a la financiación de la FIFA mediante el proyecto Goal.​ El costo total fue de 450 000 dólares​ y, desde ese momento, el estadio fue capaz de albergar partidos internacionales tras pasar con éxito todos los requisitos de la FIFA.​ En 2008, en dos ocasiones, el partido de clasificación para la Copa del Mundo de 2010 entre Corea del Norte y Corea del Sur no se celebró finalmente en el estadio y tuvo que ser trasladado a Shanghái cuando las autoridades de Pionyang se negaron a permitir que el himno nacional de Corea del Sur sonase en el estadio Kim Il Sung, así como ondear la bandera de Corea del Sur, ya que tanto Corea del Norte y del Sur nunca han otorgado mutuamente reconocimiento diplomático formal.​ Con la instalación del césped artificial, el estadio puede albergar partidos de fútbol durante todo el año sin importar la dura climatología del país. El 19 de octubre de 2011, la FIFA aceptó el cambio de estadio que solicitó Corea del Norte para enfrentarse a Japón en el partido que tenía que disputarse el 15 de noviembre en el estadio Yanggakdo, que tiene césped natural, para pasar a disputarlo en el estadio Kim Il-sung.​ Imágenes Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estadio Kim Il-sung. Portal:Corea del Norte. Contenido relacionado con Corea del Norte.
Stade Kim Il-sung

Le stade Kim Il-sung (en coréen : 김일성경기장), situé en Corée du Nord, dans la capitale Pyongyang, est l'enceinte historique des Chollima, la sélection nord-coréenne de football. La sélection y dispute la majorité de ses rencontres à domicile depuis 1964. Histoire Inauguré en 1926 sous le nom de stade Girimri (기림리공설운동장), cette enceinte a également accueilli jusqu'en 1989 des meetings politiques. Le stade a été reconstruit en 1969 et prend alors le nom de stade de Moranbong, du nom du club de Pyongyang qui y joue ses rencontres à domicile, le Moranbong SC. En 1982, le stade est rénové et rebaptisé en l'honneur du Grand Leader, Kim Il-sung. La capacité actuelle de l'enceinte est de 50 000 places. Il est aujourd'hui principalement utilisé pour les rencontres à domicile des équipes nationales (masculines et féminines) et du Pyongyang CSG et a accueilli les spectacles de masses jusqu'en 1989, année de l'inauguration du Stade du Premier-Mai. Le départ et l'arrivée du marathon de Pyongyang, organisé chaque année, ont lieu dans l'enceinte même du stade. Galerie Références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail de la Corée du Nord
Stadio Kim Il-sung

Lo stadio Kim Il-sung (김일성경기장?, 金日成競技場?, Gim Il-seong GyeonggijangLR, Kim Il-sŏng KyŏnggijangMR; anche noto in inglese come Kim Il-sung Stadium) è uno stadio situato nella città di Pyongyang, capitale della Corea del Nord. Storia La struttura, costruita nel 1926 durante l'occupazione giapponese della Corea, venne inizialmente denominata "stadio Girimri". Dopo la divisione della Corea, lo stadio venne destinato ad ospitare apparizioni pubbliche di uomini politici: in particolare ospitò il primo discorso di Kim Il-sung dopo il suo ritorno dall'esilio nel 1945. Nel 1969 la struttura venne demolita e ricostruita, con la nuova denominazione di "stadio Moranbong"; nel 1982, a seguito di una nuova ristrutturazione, l'intitolazione cambiò nuovamente in onore del primo presidente nordcoreano (all'epoca peraltro ancora vivente). Uso Lo stadio ospita perlopiù partite di calcio ed ha ospitato spettacoli di massa come il Festival di Arirang fino agli anni 1990 (prima del loro trasferimento nel più capiente Rungrado May Day Stadium). In particolare, la struttura ospita la gran parte delle gare interne della nazionale di calcio della Corea del Nord, dell'equivalente femminile e del Pyongyang City Sports Club. Una significativa eccezione è costituita dalle partite che vedono le nazionali nordcoreane affrontare quelle meridionali: in più occasioni le autorità nordcoreane hanno infatti rifiutato di concedere lo stadio per tali incontri, non accettando che al suo interno risuonasse l'inno nazionale e sventolasse la bandiera della Corea del Sud. Tipicamente tali partite vengono pertanto giocate su campo neutro in Cina. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stadio Kim Il-sung Collegamenti esterni Lo stadio Kim Il-Sung su WorldStadiums.com
Kim Il-sungstadion

Het Kim Il-sungstadion (Koreaans: 김일성경기장, Kim Il-sŏng Kyŏnggijang) is een voetbalstadion in Pyongyang, de hoofdstad van Noord-Korea. Het stadion wordt voor verschillende doeleinden gebruikt. Bijvoorbeeld voor voetbalwedstrijden van het nationale team. Geschiedenis Het Kim Il-sung stadion werd oorspronkelijk gebouwd als het Girimri Stadium (기림리공설운동장) in 1926. In dit stadion werd ieder jaar (tussen de jaren 20 en 40) de Kyung-Pyong voetbalwedstrijd tussen Kyungsung FC en Pyongyang FC. Het stadion wordt ook gebruikt voor speeches van politici, bijvoorbeeld door Kim Il-sung's eerste speech nadat hij terugkwam vanuit de Sovjet-Unie op 14 oktober 1945. Tijdens de Korea-oorlog (1950–1953) werd het grootste gedeelte van het stadion vernietigd. Met name door bombardementen van de Verenigde Staten op de hoofdstad van Noord-Korea. In 1969 werd het stadion weer opgebouwd en kreeg het een nieuwe naam Moranbong Stadium. In april 1982 werd het stadion weer gerenoveerd, nu werd het stadion vernoemd naar Kim Il-sung. In het stadion kunnen 50.000 toeschouwers. Het wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden. Tot de jaren 90 waren in dit stadion ook de 'mass games', maar deze worden op dit moment gehouden in Rungrado-stadion. Gebruik nu Het Kim Il-sung stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden van het nationale voetbalelftal, het nationale dameselftal en het Pyongyang City Sports Group. In 2008 moest een kwalificatiewedstrijd voor het wereldkampioenschap voetbal van 2010 worden verplaatst naar Shanghai omdat de autoriteiten van Noord-Korea geen toestemming gaven aan het Zuid-Koreaanse team om hun volkslied te spelen of vlag te tonen. Noord-Korea erkent Zuid-Korea niet. Afbeeldingen
Stadion im. Kim Ir Sena

Stadion im. Kim Ir Sena (kor. 김일성경기장) – stadion w Pjongjangu, stolicy KRLD, służący głównie do rozgrywania meczów piłki nożnej. Wybudowany został w latach okupacji Półwyspu Koreańskiego przez Japończyków. Historia Wybudowany w latach 20. XX wieku jeszcze przez japońskiego okupanta jako Kirimri Stadium. Był pierwszym miejscem, w którym przemawiał Kim Ir Sen po wyzwoleniu kraju w 1945. W pierwotnej formie obiekt ulokowany w parku Moranbong przetrwał do wojny koreańskiej, gdy został zniszczony przez amerykańskie bombardowania. Stadion odbudowano w 1969. Z pojemnością 70 tysięcy miejsc stał się areną meczów międzynarodowych jak i ligowych. W 1982 stadion przemianowano na cześć Kim Ir Sena. Obecnie stadion może pomieścić 50 tysięcy widzów i po serii modernizacji w 2015–2016 spełnia wszystkie wymogi FIFA. Wydarzenia W latach dziewięćdziesiątych stadion był miejscem Ludowych Gier Masowych. Na stadionie rozpoczyna się i kończy Maraton w Pjongjangu (ang. Pyongyang Marathon). Przypisy
Estádio Kim Il-Sung

O Estádio Kim Il-sung ("Kim Il-sung Stadium" em inglês) é um estádio localizado em Pyongyang, capital da Coreia do Norte. O originalmente chamado Estádio Girimri foi construído em 1926, e era então o endereço do clássico de futebol nacional nos anos 1920, 1930 e 1940. Depois passou também a abrigar discursos políticos, e foi o local do primeiro discurso do líder revolucionário do país, Kim Il-sung, depois de retornar do seu exílio, em outubro de 1945. Após o estádio original ter sido completamente destruído pelos bombardeios dos EUA durante a Guerra da Coreia, nos anos 1950, teve que ser totalmente reconstruído, e foi reinaugurado em 1969 sob o nome de Moranbong Stadium, sendo parte do enorme complexo do parque Moranbong. Em 1982, após uma grande reforma, foi renomeado em homenagem a Kim Il-sung. A capacidade atual do estádio é de 50.000 pessoas, substituindo a capacidade anterior de 70.000 (após nova reforma em 2016 para colocação de cadeiras nas arquibancadas). Diz-se já ter recebido mais de 100.000 pessoas. É utilizado atualmente para partidas da Seleção Norte-Coreana de Futebol, sendo também a casa do clube de futebol mais popular do país, o Pyongyang City Sports Club, além de marcar o início e o término da maratona anual de Pyongyang. Até a abertura do gigantesco Estádio Primeiro de Maio Rungrado, em 1989, foi também a sede do Festival Arirang, conhecido como Mass Games. Em 2008, durante as eliminatórias asiáticas para a Copa do Mundo de 2010, uma partidas entre as seleções das Coreias do Norte e do Sul - originalmente programada para o estádio Kim Il-sung - teve que ser remanejada pela FIFA para o Estádio Hongkou em Xangai, na China, após a recusa da Coreia do Norte em erguer a bandeira da Coreia do Sul e a tocar o hino nacional do país vizinho, visto que as duas nações permanecem em estado de guerra e não se reconhecem diplomaticamente. No ano seguinte, como parte da preparação da seleção da Coreia do Norte para a disputa da Copa do Mundo de 2010 (que disputava após 44 anos ausente), foi organizada uma partida amistosa no estádio da seleção norte-coreana contra o Clube Atlético Sorocaba, time que então disputava o Campeonato Paulista de Futebol - Série A2. O amistoso foi inicialmente proposto pelo Reverendo Moon, religioso nascido na Coreia do Norte e então patrono do clube brasileiro. O estádio abrigou 80.000 espectadores no jogo, além de 30.000 pessoas que acompanharam do lado de fora por um telão. O amistoso terminou em 0x0. Como o uniforme reserva usado pelo time paulista era amarelo (e no placas do estádio a sigla utilizada para o Atlético Sorocaba era "BRA"), muitos norte-coreanos confundiram o time com a Seleção Brasileira de Futebol, o que levantou suspeiras de ter sido um ato premeditado pelo governo local. Coincidentemente (já que o amistoso ocorreu antes do sorteio dos grupos da Copa de 2010) a Seleção Brasileira real encontrou a Seleção Norte-Coreana em sua estreia no torneio, vencendo o jogo por 2x1. Referências