NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ponte del non ritorno

Il ponte del non ritorno (돌아올 수 없는 다리?, Doraol su eomneun dariLR, Toraol su ŏmnŭn tariMR; letteralmente "punto del non ritorno") è situato all'interno dell'Area di sicurezza congiunta (JSA) e attraversa la Linea di demarcazione militare coreana (MDL) tra Corea del Nord e Corea del Sud. Fu usato per scambiare i prigionieri dopo il termine della Guerra di Corea nel 1953. Il nome deriva dal fatto che alcuni prigionieri di guerra catturati dalle forze armate statunitensi non desideravano far ritorno, e quando venivano portati presso il ponte per essere consegnati, veniva fatto loro scegliere se rimanere nel paese dove erano stati fatti prigionieri o se attraversare il ponte per rientrare nel loro paese, nel qual caso non sarebbero mai più potuti tornare indietro. Il ponte è stato usato l'ultima volta nel 1968, quando il personale dell'USS Pueblo fu riconsegnato dalle autorità nordcoreane. Il ponte fu utilizzato dai nordcoreani fino all'incidente del pioppo del 18 agosto 1976, quando il Comando delle Nazioni Unite in Corea chiese di rinforzare e segnalare chiaramente la linea di demarcazione militare coreana. Nelle successive 72 ore, i nord coreani costruirono un nuovo ponte sul lato nord dell'Area di sicurezza congiunta e quello del non ritorno cadde in disuso. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su ponte del non ritorno Collegamenti esterni 3 immagini del Ponte del non ritorno, su lifeinkorea.com. Canzone e video di Michael J Downey "Bridge of No Return" (2006), su video.google.com (archiviato dall'url originale il 19 maggio 2011).
Brug zonder terugkeer

De "Brug zonder terugkeer" (Koreaans: 돌아올 수 없는 다리, Doraol su eomneun dari of Toraol su ŏmnŭn tari) is een brug gelegen in de Koreaanse gedemilitariseerde zone (KMZ), die de zogenaamde militaire demarcatielijn (MDL), tussen Noord- en Zuid-Korea passeert. Tijdens de Koreaanse Oorlog in 1953 werd de brug gebruikt voor gevangenenruil. De naam komt van de bewering, dat vele krijgsgevangenen die door de Verenigde Staten gevangen waren genomen, niet terug naar huis wilden keren. De gevangenen kregen toen bij de brug de keus om in het bezette land te blijven of de grens naar het andere land over te steken. Echter, als ze de brug over waren, konden ze nooit meer terugkeren. Galerij
Most Bez Powrotu

Most Bez Powrotu (kor. 돌아올 수 없는 다리, Tora olsu ŏmnŭn tari) – betonowy most w Koreańskiej Strefie Zdemilitaryzowanej oddzielającej Koreę Północną od Korei Południowej w miejscowości Panmundżom. Most jest w połowie przecięty granicą międzykoreańską. Na końcu mostu, przed przejściem na terytorium Korei Północnej, znajdują się cztery niebieskie słupy. Most z obu stron strzeżony jest przez posterunki wartownicze. Historia Po zakończeniu wojny koreańskiej w roku 1953 most służył do wymiany jeńców wojennych i szpiegów. Nazwa mostu pochodzi od postępowania służb amerykańskich, które pojmanym dawały alternatywę: albo zostają w Korei Południowej albo przechodzą na Północ bez możliwości powrotu. 23 grudnia 1968 roku na moście doszło do zwrotu osiemdziesięciu dwóch jeńców – członków załogi amerykańskiego okrętu USS „Pueblo”, pojmanego przez siły Korei Północnej. Sam okręt, zajęty 23 stycznia 1968 roku na wodach międzynarodowych, znajduje się w Pjongjangu. 18 sierpnia 1976 roku w okolicy mostu doszło do incydentu z siekierą, w którym Amerykanie ścinający drzewo dla poprawienia widoczności w okolicy napotkali opór ze strony wojsk północnokoreańskich (rzekomo drzewo miał zasadzić Kim Ir Sen). W wyniku zajścia zginęło dwóch żołnierzy amerykańskich, a kolejnych czterech amerykańskich i czterech południowokoreańskich zostało rannych. Po incydencie wybudowano nowy most w czasie siedemdziesięciu dwóch godzin. Od tego czasu most nie jest wykorzystywany przez stronę północnokoreańską, odbywają się na nim ceremonie promocyjne żołnierzy armii amerykańskiej. Przypisy
Bron utan återvändo

Bron utan återvändo (engelska: Bridge of No Return; koreanska: 돌아올 수 없는 다리) är en bro i Koreas demilitariserade zon på gränsen mellan Nordkorea och den sydkoreanska delen av det gemensamma säkerhetsområdet (JSA). Bron är känd för att efter Koreakrigets slut så fick de nordkoreanska krigsfångarna välja om de ville stanna i Sydkorea eller gå över bron till Nordkorea. Detta individuella beslut var sedan oåterkalleligt. Bakgrund Mellan 1953 och 1975 var bron den enda passagen som förband Nordkorea med det gemensamma säkerhetsområdet, där sydkoreanska och nordkoreanska trupper fick röra sig fritt över gränsen mellan de båda länderna. Efter en blodig sammanstötning mellan nordkoreanska och amerikanska soldater i augusti 1976 ("yxmordsincidenten") utmärktes vapenstilleståndslinjen tydligt i området och rörligheten över gränsen reglerades strängt. För att skapa en direkt passage mellan Nordkorea och den nordkoreanska delen av det gemensamma säkerhetsområdet uppfördes en ny bro på 72 timmar, vilken fick namnet "72 timmars-bron" och övertog Bron utan återvändos funktion som gränspassage. Sedan 1987 finns ett monument strax intill bron till minnet av kapten Arthur Bonifas och löjtnant Mark Barrett, de två amerikanska befälen som avled i incidenten 1976. Källor Kirkbride, Wayne A. Panmunjeon - Facts about the Korean DMZ. Sjätte upplagan. Hollym, 2014. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Ingen återvändo-bron.﻿
Tongchon

Tongcheon -gun (通 川 郡) es un condado perteneciente a la provincia de Kangwon de la República Popular Democrática de Corea. Geografía Se encuentra en Tongcheon Plain en la costa este y al este de las montañas Taebaek. Está cerca del monte Kŭmgangsan, alto en el oeste y bajo en el este. Es fácil generar niebla y hay una laguna en la costa. Historia En el período Goguryeo, era el área donde se ubicaban los centros turísticos y el condado de Supbigok. En el período de Silla, pasaron a llamarse Geumyang-gun y Hukgye- hyeon respectivamente. Durante la dinastía Goryeo, Hukgye-hyeon pasó a llamarse Pakgok-hyeon y Geumyang-gun como Tongju. Durante la dinastía Joseon, esta área se convirtió en la jurisdicción del Observatorio Gangwon-do. En 1413, Tongju pasó a llamarse Tongcheon-gun. 1895 : se convirtió en Tongcheon-gun y Apgok-gun bajo Gangneung-bu (subtítulo 23). 1896 : Dos condados pertenecían a Gangwon-do. 1910 : Pakgok-gun se incorporó a Tongcheon-gun. El 1 de abril de 1928 , Hak-myeon y Hak-myeon se fusionaron en Sakgok-myeon.​ El 1 de junio de 1928, Yeondong-ri, Punggok-myeon, pasó a llamarse Pungho-ri.​ El 1 de octubre de 1938, Gojeo-myeon fue ascendido a Gojeo-eup.​ En 1952, Chongseok-ri y Gojeo-ri, Gojeo-myeon, Tongcheon-gun se reorganizaron en Tongcheon-eup. Economía Debido a que es un área llana, la agricultura es una industria importante. Junto con el arroz, se producen cebada, trigo, avena, mijo, maíz, frijoles y patatas. También se realizan actividades de tala y pesca. Destino turístico El expresidente del Grupo Hyundai, Chung Ju-young, nació en Asan-ri, Songjeon-myeon, Tongcheon-gun. Ahoin Asan (峨山) lleva el nombre de su ciudad natal. Lee Chun-hee, locutor de la República Popular Democrática de Corea, es de Tongcheon-gun. Tongcheon-gun es un área numerada no aprobada​ ubicada en el extremo más meridional del este de la República Popular Democrática de Corea. Al oeste está la estación de Haeju en la provincia de Hwanghae del Sur. Referencias
Thongcshon

Thongcshon (hangul: 통천군, Thongcshon-kun, handzsa: 通川郡, RR: T'ongch'ŏn-kun, ’áthaladó patak’) megye Észak-Koreában, Kangvon (Kangwŏn) tartományban. 1285-ben kapta a Thongdzsu (통주; 通州, T'ongju) nevet, mai nevét 1413-ban nyerte el, ekkor emelték megyei rangra. Földrajza Délről Koszong (Kosŏng) és Kumgang (Kŭmgang), délnyugatról Cshangdo (Ch'angdo), nyugatról Anbjon (Anbyŏn) és Höjang (Hoeyang) megye, északról és keletről a Japán-tenger (Keleti-tenger) határolja. Legmagasabb pontja az 1268 méter magas Hvangnjongszan (황룡산; 黃龍山, Hwangryongsan). Közigazgatása 1 községből (up (ŭp)), 30 faluból (ri (ri)) áll: Gazdaság Thongcshon (T'ongch'ŏn) megye gazdasága bútorgyártásra, szénbányászatra, villamosenergia-termelésre és élelmiszeriparra épül. Oktatás Thongcshon (T'ongch'ŏn) megye egy halászati főiskolának, kb. 20 középiskolának ad otthont. Egészségügy A megye számos egészségügyi intézménnyel rendelkezik, köztük ismeretlen számú kórházzal. Közlekedés A megye közutakon a szomszédos helységek felől közelíthető meg. A megye vasúti kapcsolatokkal nem rendelkezik. Jegyzetek
T’ongch’ŏn

T’ongch’ŏn (kor. 통천군, T’ongch’ŏn-gun) – powiat w Korei Północnej, w prowincji Kangwŏn. W 2008 roku liczył 89 357 mieszkańców. Graniczy z powiatami Anbyŏn od północnego zachodu, Hoeyang i Ch’angdo od zachodu, Kŭmgangsan od południowego zachodu oraz Kosŏng od południa. Powiat znajduje się nad Morzem Japońskim, określanym w Korei Północnej jako Morze Wschodniokoreańskie. Na jego terenie znajdują się jedne z najczęściej odwiedzanych gór w Korei Północnej, Góry Diamentowe (kor. 금강산, Kŭmgangsan). Przez powiat przebiega linia kolejowa Kŭmgangsan Ch’ŏngnyŏn, łącząca Anbyŏn i góry Kŭmgang. Gospodarka Lokalna gospodarka oparta jest na rolnictwie. Na terenie powiatu znajdują się uprawy ryżu, pszenicy, jęczmienia, owsa, prosa, soi oraz ziemniaków. Pewną rolę w gospodarce regionu odgrywa także przemysł drzewny oraz rybołówstwo. Podział administracyjny powiatu W skład powiatu wchodzą następujące jednostki administracyjne: Zobacz też geografia Korei Północnej podział administracyjny Korei Północnej Kangwŏn Przypisy Bibliografia 강원도 통천군 (kor.), 북한지역정보넷 (North Korean Human Geography – CyberNK.net), [dostęp: 10 października 2012].
Central Cadres Training School of the Workers' Party of Korea

Central Cadres Training School of the Workers' Party of Korea (Korean: 조선로동당 중앙간부학교) is a key party-political educational institution in North Korea responsible for training and preparing the managerial staff of the Workers' Party of Korea and the state apparatus that is part of the Central Committee of the Workers' Party of Korea. History It was founded on June 1, 1946, as the Central Party School of the Communist Party of North Korea based in Pyongyang, on the basis of the existing since November 1945 Kim Il Sung High School, who prepares political and educational officers and translators of the Russian language. On the sixtieth birthday of Kim Il Sung, in April 1972, his name was given to the university - the Kim Il Sung Higher Party School (김일성고급당학교). A year later, in 1973, the university was integrated with the Marxist–Leninist School. Since 1978, it has been operating on the rights of the central educational institution. In February 2020, the party committee of the training base was disbanded due to corruption. Since the 8th Congress of the Workers' Party of Korea in January 2021, there were plans to build a new school. A new campus was built at the demolished Kumsusan Air Field which is located at the outskirts of Pyongyang to replace the existing one which was located at 39.02263176°N 125.76794360°E﻿ / 39.02263176; 125.76794360﻿ (Old campus) at Tongdaewon-guyok. The construction was reported to began at May 2023. and finished by 2024. The General Secretary of the Workers' Party of Korea Kim Jong Un inspected the new campus in May 2024. The inspection featured the portraits of Karl Marx and Vladimir Lenin in North Korea for the first time since 2012. The institution was reported to be serving with the new name of Central Cadres Training School of the Workers' Party of Korea. The new campus which have a total floor space of over 133 000 square meters was inaugurated on 21 May 2024, while the new school year opening ceremony was held on 1 June 2024. Staff The lecturers are recruited from the management staff of the Central Committee, the Academy of Sciences and the Kim Il Sung University. See also Central Party School of the Chinese Communist Party Higher Party School of the CPSU "Karl Marx" Party Academy of the Socialist Unity Party of Germany References
Wyższa Szkoła Partyjna im. Kim Ir Sena

Wyższa Szkoła Partyjna im. Kim Ir Sena (김일성고급당학교) – kluczowa partyjno-polityczna instytucja edukacyjna w KRL-D odpowiedzialna za szkolenie i przygotowywanie kierowniczych kadr Partii Pracy Korei i aparatu państwowego, wchodząca w struktury Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei. Została założona 1 czerwca 1946 jako Centralna Szkoła Partyjna Partii Komunistycznej Korei Północnej z siedzibą w Pjongjangu, na bazie dotychczasowej, istniejącej od listopada 1945 Szkoły Średniej im. Kim Ir Sena, przygotowującej oficerów polityczno-wychowawczych i tłumaczy języka rosyjskiego. Na sześćdziesiąte urodziny Kim Ir Sena w kwietniu 1972 uczelni nadano jego imię - Wyższej Szkoły Partyjnej im. Kim Ir Sena. Rok później, w 1973 uczelnię zintegrowano ze Szkołą Marksizmu-Leninizmu. Od 1978, działa na prawach centralnej instytucji edukacyjnej. Wykładowcy rekrutują się z kadr kierowniczych Komitetu Centralnego, Akademii Nauk oraz Uniwersytetu Kim Ir Sena. Siedziba Znajduje się w Pjongjangu, dzielnicy Tongdaewŏn (동대원구역), osiedlu Tongdaewŏn 2-dong (동대원2동). Przypisy
Janggak

Janggak (korejsky 양각 – Janggak to, japonsky 羊角 – Jókaku) je říční ostrov na řece Tedongu v Severní Koreji. Ze správního hlediska patří do čtvrti Čunggujŏk severokorejského hlavního města Pchjongjangu, tedy do stejné čtvrti jako severněji ležící ostrov Rŭngna. Ostrov má plochu přibližně 1,2 čtverečního kilometru a v jihozápadní části jej od roku 1905 spojuje stejnojmenný most s oběma břehy řeky, tedy se zbytkem čtvrti Čunggujŏk na severu a se čtvrtí Sŏngjogujŏk na jihu. Japonský název byl oficiálním během japonské okupace Korey v letech 1910 – 1945, kdy by ostrov využíván prakticky jen zemědělsky. K roku 2018 se na jeho severovýchodním konci nalézá mezinárodní hotel Janggakto dokončený v roce 1992, který je po hotelu Rjugjong druhou nejvyšší budovou Severní Korey. Jihozápadně od něj se nalézá mezinárodní kinosál Pchjongjang dokončený v roce 1988, dějiště Pchjongjangského mezinárodního filmového festivalu konaného od roku 1987. Ještě jihozápadněji, za mostem, se nachází stadion Janggakto určený pro fotbal a lehkou atletiku a dokončený v roce 1989. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Yanggak na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Janggak na Wikimedia Commons
Yanggak

Yanggak ist eine Insel im Taedong-gang in Nordkorea. Sie gehört, wie auch die weiter nördlich gelegene Insel Rungna, zum Stadtteil Chung-guyŏk der Hauptstadt Pjöngjang. Geschichte Auf der Insel entstand möglicherweise das erste Siedlungsgebiet Pjöngjangs. Sie erstreckt sich über eine Fläche von 1,2 Quadratkilometern und ist mit dem Festland im Norden des Taedong-gang und dem Stadtbezirk Sŏngyo-guyŏk südlich des Flusses mit der Yanggak-Brücke verbunden. Zwischen 1910 und 1945 gehörte Korea und damit auch diese Insel zum Japanischen Kaiserreich. Da Japanisch damals Nationalsprache war, wurde der Inselname 羊角 japanisch Yōkaku gelesen. Zu dieser Zeit war die Insel noch unbebaut und wurde fast ausschließlich für Feldwirtschaft genutzt. Bauwerke und Einrichtungen Die Insel wird besonders von drei Bauwerken geprägt. Am nordöstlichen Ende befindet sich das 48-stöckige Yanggakdo International Hotel, das bis 2011 noch einen anliegenden zugehörigen Golfplatz besaß. Es wurde im Jahr 1995 eröffnet und ist in der Regel ausländischen Besuchern vorbehalten. Angrenzend an das Gelände des ehemaligen Golfplatzes befindet sich die Internationale Kinohalle Pjöngjang mit 3150 Plätzen, in der die Eröffnungs- und Abschlussveranstaltungen des Pjöngjang-Filmfestivals stattfinden. Etwa zentral in der Mitte der Insel liegt das 1989 erbaute Yanggakdo-Stadion. Das Mehrzweckstadion hat Kapazität für 30.000 Besucher und wird meist für Fußballspiele genutzt. Weblinks Einzelnachweise
Yanggakdo

Yanggakdo, or Yanggak Island is a small island in the Taedong River, located about two kilometers to the south-east of the centre of the North Korean capital city Pyongyang. It is connected to the northern and southern side of Pyongyang by the Yanggak Bridge, which spans the island and separates it into a northeastern and southwestern part. The name means "Rams horn island" and is said to be derived from its shape. On its northeastern end is the 170-metre (560 ft) tall Yanggakdo International Hotel, the second tallest building in North Korea. Adjacent to the hotel's southern side, there was originally a 9,000 square metre nine-hole golf course which as of 2011 had been demolished to make space for a new Chinese-funded health complex to be built. Also on the northeastern part of Yanggak Island, the Pyongyang International Cinema Hall can be found, which hosts the opening and closing ceremonies of the Pyongyang International Film Festival. The island's southwestern part houses the Yanggakdo Stadium, which is a multi-purpose stadium that holds 30,000 people and was opened in 1989. References
Yanggak

La Isla Yanggak, es el nombre que recibe una isla en el río Taedong, que se cree es el más antiguo lugar de asentamiento de la ciudad de Pionyang, ahora la capital de la República Popular Democrática de Corea (conocida mejor como Corea del Norte). Una ciudad se ha desarrollado en el sur de la isla desde hace 2000 años.​ La isla Yanggak alberga en la actualidad uno de los dos hoteles internacionales en Pionyang, el hotel Yanggakdo, inaugurado en 1995, de unos 47 pisos. Además posee un complejo de cines, un estadio de fútbol y un campo de golf.​ Posee una superficie aproximada de 1,2 km²​ (equivalentes a 120 hectáreas) Referencias Véase también Geografía de Corea del Norte Geografía de Asia Enlaces externos Fotos de la Isla
Île de Yanggak

L'île de Yanggak, sur le fleuve Taedong, représente le plus ancien lieu de peuplement de Pyongyang, actuelle capitale de la république populaire démocratique de Corée. Une cité s'est développée dans le sud de l'île il y a 2000 ans. L'île abrite aujourd'hui l'un des deux hôtels internationaux de Pyongyang, l'hôtel Yanggakdo, inauguré en 1995, haut de 47 étages. Un complexe cinématographique, un stade de football et un golf sont également installés dans l'île. Références Bibliographie (en) Robert Willoughby, The Bradt Travel Guide. North Korea, Londres, Bradt, 2003 Portail des îles Portail de la Corée du Nord
Yanggak

Yanggak (ook Yanggakdo) is een eiland in de Taedong, de belangrijkste rivier die door de stad stroomt, gesitueerd in de Noord-Koreaanse hoofdstad Pyongyang. Het eiland is met de Yanggakbrug aan beide kanten verbonden met het vasteland. Op Yanggak bevindt zich onder andere op het noordelijkste punt het Yanggakdo Hotel, een van de weinige hotels in Noord-Korea. Bezoekers van dat hotel zijn niet toegestaan alleen het eiland te verlaten. Direct ten zuiden van dat hotel bevindt zich een door China gefinancierd gezondheidscomplex, dat momenteel (2014) nog wordt gebouwd. Tot 2012 bevond zich daar de Yanggakdo Golf Course. Op Yanggak bevinden zich eveneens de Internationale bioscoop van Pyongyang, waar om de twee jaar het filmfestival van Pyongyang wordt gehouden, een in 2001 geopende broeikas met een oppervlakte van 480 m² voor 1.200 planten van de soorten Kimilsungia en Kimjongilia, het Yanggakdostadion en Sportpark Yanggakdo. De naam van het eiland is afkomstig van het Koreaanse woord voor schapenhoorn.
Catedral de Changhung

La Catedral de Changchung (hangul: 장충성당) és la Catedral catòlica del bisbe de Pionyang, Corea del Nord, situada a Changchung al barri de Songyo-guyok. És una de les quatre esglésies cristianes de Pionyang. Abans de la Divisió de Corea, Pionyang va ser la ciutat amb el major nombre de creients cristians a Corea, i va ser coneguda com la "Jerusalem de Corea". En 1945, gairebé 1/6 dels seus ciutadans eren cristians. Per tant, Pionyang es va convertir en l'única diòcesi en el nord de Corea. Després de la Divisió de Corea, no obstant això, sota el govern comunista Kim Il-sung va perseguir als cristians com a col·laboradors i espies imperialistes, fins i tot el famós cristià nacionalista Cho Man-sik, al principi més influent que Kim, va ser detingut i afusellat. Gran part de la comunitat catòlica va ser morta o empresonada, i molts més van fugir cap al sud. La catedral original, construïda de maó vermell al segle xix, va ser destruïda en la Guerra de Corea per les forces nord-americanes. Anteriorment, en 1949, l'últim bisbe oficial de Pionyang, Francis Hong Yong-ho, havia estat empresonat pel govern comunista i més tard va desaparèixer. En 1988 una nova catedral va ser inaugurada en l'est de Pionyang. Al mateix temps, dues esglésies protestants es van obrir en un esforç del govern per mostrar la llibertat religiosa. No obstant això, la catedral no té actualment cap bisbe o sacerdot encara ordenat, ja que Pionyang no té bones relacions amb la Santa Seu. Referències
Kathedrale von Jangchung

Die Kirche Jangchung ist eines von vier Kirchengebäuden in Nordkorea. Es wird von staatlicher Seite als katholisch bezeichnet und liegt im Ortsteil Jangchung des Bezirks Sŏngyo der nordkoreanischen Hauptstadt Pjöngjang. Andere katholische Kirchen gibt es in ganz Nordkorea nicht mehr. Das Gebäude wurde 1988 fertiggestellt. Es bedeckt eine Fläche von 2.000 Quadratmetern und hat 200 Sitzplätze. Vor der Teilung Koreas war Pjöngjang die Stadt mit der höchsten Anzahl an Christen in Korea. Pjöngjang war als das „koreanische Jerusalem“ bekannt. Nach staatlichen Angaben gibt es in Nordkorea 3.000 Katholiken. Nach Angaben des südkoreanischen Priesters Lee Eun-hyung aus dem Jahre 2013 lebt zurzeit kein einziger katholischer Priester in Nordkorea; der Kirche steht ein Laie vor. Bei einem Besuch des deutschen Politikers Hartmut Koschyk trat ein nordkoreanischer „Pater Francisco“ auf, der in seiner Ansprache zu einem „heiligen Krieg der Wiedervereinigung“ gegen Südkorea aufrief. Es ist fraglich, ob er tatsächlich Priester ist. Ob tatsächlich religiöses Leben in der Kirche stattfindet oder ob es nur der Propaganda für ausländische Besucher dient, ist fraglich. Einzelnachweise