NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
SchücoArena

La SchücoArena, conocida tradicionalmente como Bielefelder Alm, es un estadio de fútbol situado en Bielefeld, Alemania. Es el estadio del Arminia Bielefeld y se utiliza principalmente para los partidos oficiales del club. El recinto fue inaugurado en 1926 y, desde 2004, utiliza el nombre comercial de SchücoArena por un acuerdo de patrocinio con la empresa alemana Schüco International.​ El estadio se encuentra en el barrio occidental de Bielefeld y forma parte de los recintos históricos del fútbol alemán. Su nombre tradicional, Alm, continúa siendo usado por los aficionados del club, pese a la denominación comercial vigente. Tras varias reformas realizadas entre 1996 y 2008, el recinto adoptó su configuración moderna, con tribunas cerradas y una capacidad actual de 26 750 espectadores, de acuerdo con la actualización oficial publicada por el club en 2025.​ Historia El estadio fue inaugurado el 1 de mayo de 1926, cuando el Arminia Bielefeld comenzó a disputar allí sus encuentros como local. Durante sus primeras décadas, el recinto fue conocido simplemente como Bielefelder Alm o Stadion Alm, denominación que se mantuvo asociada a la tradición popular del club y de la ciudad.​ En la segunda mitad del siglo XX, el estadio fue ampliado y adaptado a las necesidades del fútbol profesional alemán. Una de las etapas más importantes de modernización comenzó en la década de 1990 y se prolongó hasta 2008. Durante ese periodo se renovaron tribunas, accesos e instalaciones, y el recinto adquirió la estructura cerrada que conserva en la actualidad.​ Desde 2004, el estadio lleva el nombre comercial de SchücoArena. No obstante, el nombre tradicional Bielefelder Alm sigue siendo ampliamente utilizado por los aficionados y por parte de la prensa deportiva alemana.​ Instalaciones La SchücoArena tiene una capacidad oficial de 26 750 espectadores. De ellos, 18 703 corresponden a localidades de asiento y 8 047 a localidades de pie.​ El campo de juego cuenta con dimensiones de 105 × 68 metros y superficie de césped híbrido.​ El estadio no dispone de pista de atletismo, lo que permite una mayor cercanía entre las gradas y el terreno de juego. Esta configuración es habitual en los estadios de fútbol alemanes y contribuye al ambiente característico de los partidos del Arminia Bielefeld. Acontecimientos internacionales La SchücoArena fue una de las sedes de la Copa Mundial Femenina de Fútbol Sub-20 de 2010, torneo organizado en Alemania. En ese campeonato acogió varios encuentros, incluida la final disputada el 1 de agosto de 2010 entre Alemania y Nigeria.​ Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Alemania Arminia Bielefeld Bielefeld Referencias Enlaces externos SchücoArena en el sitio oficial del Arminia Bielefeld.
SchücoArena

La SchücoArena est un stade de football situé à Bielefeld dans le Land de Rhénanie-du-Nord-Westphalie en Allemagne. Le stade appartient au club du DSC Arminia Bielefeld, qui y joue ses matchs à domicile. Il a une capacité de 26 137 places. Histoire Le 8 août 2014, en raison de différents travaux d'aménagements récents, notamment l'élargissement de la tribune presse et la mise en place de nouvelles normes de sécurité, la capacité du stade est officiellement réévaluée à 26 137 places, soit une perte d'environ 600 places par rapport à l'ancienne configuration. Événements Coupe du monde de football féminin 2011 Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes DSC Arminia Bielefeld Liens externes (de) La SchücoArena sur le site officiel du Arminia Bielefeld Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de la Rhénanie-du-Nord-Westphalie
Schüco Arena

A Schüco Arena (korábbi nevén: Alm) Bielefeld labdarúgó-stadionja. A stadion, melynek maximális befogadóképessége 27 300 fő, az Arminia Bielefeld tulajdona, hazai mérkőzéseit itt játssza. A stadiont 1926-ban építették egy olyan területen, amely azelőtt egy farmer tulajdonaként mezőgazdasági terület volt. Innen ered a stadion régi nevének eredete, az Alm németül alpesi legelőt jelent.
SchücoArena

La SchücoArena è il principale stadio di calcio della città di Bielefeld, in Germania. Ospita le partite interne dell'Arminia Bielefeld. Tradizionalmente viene indicato con il nome Alm, Bielefelder Alm o Alm-Stadion, mentre al catasto è segnato come Stadion an der Melanchthonstraße (Stadio su Via Melantone). Si trova nella zona più centrale della città, il quartiere di Bielefeld-Mitte. È stato costruito nel 1926, ampliato nel corso degli anni (nel corso degli anni '70, con strutture provvisorie, lo stadio era stato ampliato fino ai 35.000 posti, poi ridotti a 15.000 dopo la Strage dell'Heysel) ed infine completamente restaurato in due riprese: tra il 1996 e il 1999 sono state rifatte le tribune nord, sud ed ovest; tra il 2006 ed il 2008 la tribuna est. L'attuale capienza è di 27.300 posti. Dati Ubicazione: Bielefeld, Germania Inaugurazione: 1926 Superficie campo: Erba Dimensioni campo: 105 × 68 m Proprietario: Arminia Bielefeld Progetto: Stopfel Architekten Beneficiari: Arminia Bielefeld Capacità: 27.300 posti a sedere Eventi ospitati: Mondiali di calcio del 2006 Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su SchücoArena Collegamenti esterni SchücoArena, su stadiumguide.com. Pagina dello stadio Archiviato il 14 maggio 2012 in Internet Archive. sul sito dell'Arminia Bielefeld
SchücoArena

De SchücoArena in Bielefeld is het thuisstadion van de Duitse voetbalclub Arminia Bielefeld. Het stadion heeft een capaciteit van 27.300. Voorheen heette het stadion Bielefelder Alm, maar dankzij een deal met de sponsoren heet het nu SchücoArena. De bouw van de nieuwe hoofdtribune (Osttribune), die oorspronkelijk 11 miljoen euro zou kosten, kwam uiteindelijk uit op 19 miljoen euro. Dit zorgde voor een financiële crisis in Bielefeld, waardoor de club geld moest lenen van de DFB. Deze lening ging gepaard met een puntenaftrek waardoor de club degradeerde naar de 3. Liga. De club promoveerde in 2020 naar de Bundesliga. Externe links Collectie van foto's Het stadion op Football Temple
SchücoArena

SchücoArena (dawna nazwa: Stadion Alm / Bielefelder Alm) – stadion piłkarski znajdujący się w Bielefeld w Niemczech. Na co dzień używany przez klub 3. Ligi Arminię Bielefeld. Jego pojemność wynosi 27 300. Historia W 1926 rozegrano pierwsze spotkanie na terenie, gdzie obecnie znajduje się stadion. dopiero w 1957 roku oddano do użytku trybunę, co zapoczątkowało rozwój infrastruktury stadionowej. W 1971 roku, w związku z awansem Arminii do Bundesligi wybudowano trybunę wyposażoną w miejsca siedzące. Do roku 1973 oddano do użytku 3 nowoczesne trybuny. Dzięki temu pojemność stadionu wzrosła do 34 222. Wady konstrukcyjne spowodowały ograniczenie pojemności stadionu do 18 500 miejsc w 1985 roku, a w następnych latach do 15 000. W 1996 rozpoczęła się gruntowna modernizacja i przebudowa stadionu. Pierwsza przebudowana została trybuna północna, następnie zaś zachodnia, co spowodowało zwiększenie maksymalnej pojemności obiektu do 22 512 miejsc. Trzy lata później, w 1999 w wyniku przebudowy trybuny południowej nastąpił kolejny wzrost pojemności obiektu, na którym mogło jednocześnie zasiadać do 26 601. Od czerwca 2007 trwały intensywne prace nad przebudową trybuny wschodniej. W wyniku tej modernizacji na stadionie docelowo znajdować się będzie 27 300 miejsc siedzących. Firma Schuco, producent systemów do stolarki pcw oraz alu, jest sponsorem zespołu Arminia Bielefeld, stąd nazwa stadionu. Linki zewnętrzne Profil na stronie worldstadiums.com. worldstadiums.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-20)]. (ang.)
Bielefelder Alm

Bielefelder Alm é um estádio de futebol em Bielefeld, Alemanha. O estádio, que tem uma capacidade de 27 300, pertence ao clube de futebol DSC Arminia Bielefeld e usado principalmente para jogos do clube. Anteriormente denominada Stadion Alm, é atualmente conhecida como Schüco Arena devido a um acordo de patrocínio com os fabricantes de painéis solares e janelas com base em Bielefeld. Historia O campo de futebol foi inaugurado em 1926, com terrenos adquiridos a partir de um fazendeiro chamado Lohmann. O estádio tem o seu antigo nome (Alm) porque ele não parecia um estádio de futebol nos primeiros anos e por isso um dos membros Arminia disse que apenas umas poucas vacas estavam desaparecidas, a fim de olhar como um Alm. Em 1957, ela tem a sua cobertura de grama e as arquibancadas foram construídas primeiro. Até 1971 os stands estavam todos com terraço, mas com Arminia Bielefeld ganhar a promoção para a Bundesliga, o primeiro carrinho com assentos foi construído. Em 1978 três novos se tinha sido construída e capacidade estádios foi 34.222. Em 1985 teve graves problemas estruturais reduziram a capacidade de 18.500, e mais tarde para 15.000. Reconstrução Em 1996, trabalhos de reconstrução começaram, primeiro o suporte do Norte foi reconstruída e, em seguida, o Stand West, elevando a capacidade para 22.512. Em 1999, o stand do Sul foi reconstruída aumentando a capacidade para 26.601, e em junho de 2007, a capacidade instalada atingiu 28.008 após a conclusão do stand Oriente. O Confronto Oriente apresenta um state-of-the-art telhado de vidro que contém foto voltaica elementos construídos no vidro (em oposição a montado nele) que geram eletricidade para o clube. Vídeo Game A Bielefelder Alm Arena está incluído na série de vídeo game Pro Evolution Soccer, nas versões do game para o Playstation 2, mas devido a falta de direitos de licenciamento, ela aparece com o nome "Blautraum Arena". Posteriormente, ela finalmente apareceu de maneira licenciada na série FIFA, como parte do acordo entre a Electronic Arts e a Bundesliga. Referências Ligações externas «Página oficial» (em alemão) Guia Estádio do Mundo Bielefelder Alm {{en) Bielefelder Alm no Fussballtempel (em alemão)
Шюко-Арена

«Шюко-Арена» (нем. SchücoArena) — футбольный стадион, расположенный в Билефельде, Германия. C 1926 года домашняя арена билефельдской «Арминии». Носит имя спонсора, компании Schüco. История Футбольное поле было открыто в 1926 году на земле, приобретенной у фермера по фамилии Ломанн. Стадион получил название «Альм» (нем. Alm), потому что в первые годы он не был похож на футбольный стадион, и поэтому один из членов «Арминии» сказал, что не хватает всего несколько коров, чтобы выглядеть как Alm (рус. альпийский луг). В 1957 году он получил травяноe покрытие и построили первые трибуны. До 1971 года все трибуны были террасированными, но после того, как «Арминия» вышла в Бундеслигу, была построена первая трибуна с сидячими местами. К 1978 году были построены три новые трибуны и вместимость стадиона составила 34 222 человека. К 1985 году из-за серьёзных структурных проблем вместимость снизилась до 18 500, а затем до 15 000. Реконструкция В 1996 году начались восстановительные работы: сначала была перестроена Северная трибуна, а затем Западная трибуна, в результате чего вместимость составила 22 512 человек. В 1999 году южная трибуна была перестроена, увеличив пропускную способность до 26 601, а в июне 2007 года после завершения строительства восточной трибуны она достигла 28 008 мест. Восточная трибуна имеет ультрасовременную стеклянную крышу, которая содержит фотоэлементы, встроенные в стекло (а не установленные на нем), которые вырабатывают электричество для клуба. Продажа В ноябре 2018 года «Арминия» объявила о продаже стадиона компаниям «3BO GmbH» и «STBO GmbH» (по 50 процентов каждой) с целью дальнейшего улучшения финансового положения клуба. Среди акционеров есть «Dr. August Oetker KG» и «Gauselmann AG». Тем не менее, клуб сохранил за собой все права, такие как доход от аренды и права на название. Транспорт Стадион хорошо доступен общественным транспортом. Вокзал Билефельд находится всего в нескольких минутах езды по линии 4 (красная линия) штадтбанa. Парковка для стадиона находится у Билефельдского университета. Примечания Ссылка Стадион на странице клуба Архивная копия от 24 февраля 2021 на Wayback Machine (нем.)
Білефельд Альм

«Білефельд Альм» або «Шюко Арена» (нім. Bielefelder Alm, SchücoArena) — футбольний стадіон в Білефельді, Німеччина, домашня арена ФК «Армінія». Стадіон побудований та відкритий 1926 року. Протягом 1996-2008 років був реконструйований. Назва стадіону «Шюко Арена» пов'язана зі спонсорською угодою з місцевим виробником сонячних панелей. Посилання SchücoArena (Alm) на groundhopping.se [Архівовано 24 вересня 2017 у Wayback Machine.] (англ.) SchücoArena [Архівовано 30 червня 2017 у Wayback Machine.] (нім.)
Catedral de San Pablo (Münster)

La catedral de San Pablo​ (en alemán: St.-Paulus-Dom)​ es la iglesia catedral de la diócesis de Münster​ en Alemania que está dedicada a san Pablo. Se cuenta entre los edificios de las iglesias más importantes de Münster y, junto con el Ayuntamiento, es uno de los símbolos de la ciudad. La catedral se encuentra en el corazón de la ciudad, en una pequeña colina llamada Horsteberg, que está rodeada por las calles Roggenmarkt, Rothenburg y Prinzipalmarkt y por el río Münstersche Aa. Esta zona, que también contiene el Domplatz y los edificios circundantes estaba el viejo Domburg. Hoy en día la catedral es la iglesia parroquial de esta área. Al oeste de la catedral se encuentra el palacio del obispo y parte del antiguo complejo de la curia junto con la estructura de la catedral actual. La catedral tuvo dos predecesoras. La primera catedral (llamada Ludgerus Dom, 805 a 1377) se situaba al norte de la actual catedral y la segunda catedral fue construida en el siglo XI o XII y fue demolida durante la construcción de la tercera y actual catedral entre 1225 y 1264. . Véase también Iglesia católica en Alemania Arquitectura de las catedrales y las grandes iglesias Arquitectura de Alemania Referencias
Duomo di Münster

Il duomo di San Paolo (o duomo di Münster o St.-Paulus-Dom) è la chiesa cattolica maggiore di Münster e cattedrale della diocesi di Münster sin dalla fondazione nell'805. La costruzione dell'edificio attuale risale al periodo 1225-1264, epoca di transizione tra romanico e gotico, stili dei quali la chiesa ha assunto le caratteristiche. La caratteristica più famosa del duomo è il suo orologio astronomico, che fu costruito dal matematico Theodoricus Tzwyvel nel XVI secolo. Voci correlate Cattedrali in Germania Chiesa cattolica in Germania Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla cattedrale di Münster Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su paulusdom.de. Duomo di Münster, su archINFORM. (EN) Duomo di Münster, su Structurae.
Opernhaus Dortmund

Opernhaus Dortmund je operní scéna v Dortmundu na severozápadě Německa. Provozuje ji organizace Dortmund Theater. Scéna sídlí v objektu zpřístupněném roku 1966, jenž nahradil původní budovu otevřenou roku 1904 a zničenou v bojích první světové války. Objekt z roku 1966 navrhli architekti Heinrich Rosskotten s Edgarem Tritthartem. Pro stavbu zvolili pozemek, na němž stávala Stará synagoga, kterou nacisté ve třicátých letech 20. století zbourali. Architekti navrhli objekt, ve kterém je jasně odděleno jeviště s technickými prostory stavby, jimž dominují přímé linie, a hlediště situované pod betonovou střechou. Slavnostní otevření nově postaveného objektu, v němž jsou prostory pro operní nebo baletní představení, pro koncerty či dramata vyžadující velké jeviště, se uskutečnilo 3. března 1966, a to představením opery Růžový kavalír od německého skladatele Richarda Strausse. Dne 22. listopadu 1997 zde měla premiéru opera „Kniefall in Warschau“ (v překladu Pokleknutí ve Varšavě) skladatele Gerharda Rosenfelda, k níž napsal libreto Philipp Kochheim. Děj hudebního díla v devíti obrazech mapuje výrazné momenty života Willyho Brandta od jeho útěku do exilu až po závěr života. Ústřední scéna opery zachycuje kancléřovo pokleknutí před varšavským pomníkem v roce 1970. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Opernhaus Dortmund na portugalské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Opernhaus Dortmund na Wikimedia Commons
Оперный театр Дортмунда

Оперный театр Дортмунда (нем. Opernhaus Dortmund) был открыт в 1966 году и находится в ведении организации Театр Дортмунда. Нынешнее здание заменило более раннее, открытое в 1904 году и разрушенное во время Первой мировой войны. Архитекторы Генрих Роскоттен и Эдгар Триттхарт спроектировали строение театра в модернистском стиле. Сценический дом (нем. Bühnenhaus), включающий в себя сцену и технические зоны, имеет преимущественно прямоугольную форму и отделён от зрительного зала, расположенного под раковинообразной перекрытием-оболочкой. Открытие Новое здание Оперного театра открылось 3 марта 1966 года и предназначалось для постановок опер, балетов, концертов и спектаклей, требующих большой сцены. Первым спектаклем в его стенах стала опера Рихарда Штрауса Кавалер розы, впервые исполненная в 1911 году. Вильгельм Шюхтер дирижировал Филармоническим оркестром Дортмунда. Тереза Жилис-Гара исполнила партию Октавиана, приглашённая артистка Элизабет Грюммер — Маршальши и Курт Бёме — барона Окса. В короткой оставшейся части сезона на сцене театра были поставлены Трубадур Джузеппе Верди с Федорой Барбьери в роли Азучены, Волшебная флейта Моцарта, Художник Матис Хиндемита и Цыганский барон Иоганна Штрауса. Первым постановками в Большом доме (нем. Großes Haus) стали Жизнь Галилея Брехта и Беккет, или Честь Божья Жана Ануя. Народный театр Ростока из ГДР, что было необычно для эпохи «железного занавеса», представил там пьесу Марат/Сад Петера Вайса. Руководство Марек Яновский был генеральмузикдиректором театра с 1973 по 1979 год, затем эту должность занимали Моше Ацмон (1996-2000), Антон Марик, Артур Фаген, с 2008 по 2013 год — Як ван Стин. Филармония Дортмунда использовала Оперный театр для концертов до 2002 года. Йенс-Даниэль Херцог является директором театра с августа 2011 года. Мировые премьеры и репертуар В 1967 году Вильгельм Шюхтер дирижировал на премьере оперы Илай Вальтера Штеффенса, которому город Дортмунд заказал работу по мотивам драмы Нелли Закса. На сцене театра также прошла премьера оперы Рейнхарда Фебеля Sekunden und Jahre des Caspar Hauser в 1992 году. Примечания Ссылки Сайт театра Архивная копия от 16 августа 2018 на Wayback Machine Оперный театр Дортмунда Архивная копия от 28 марта 2019 на Wayback Machine на theoperacritic.com Театр Дортмунда Архивная копия от 3 марта 2016 на Wayback Machine на theater-tv.com
Grillo-Theater

Grillo-Theater is a theatre in Essen, Germany. Named after the industrialist Friedrich Grillo, who made the building possible, it opened on 16 September 1892 with Lessing's drama Minna von Barnhelm. The building was badly damaged in World War II; it was restored with a much simpler façade and re-opened in 1950 with Wagner's opera Die Meistersinger von Nürnberg. Notable directors included Erwin Piscator, Jean-Louis Barrault, Heinz Dietrich Kenter, Hansgünther Heyme. Caspar Neher became head of design in 1927 and designed here eight operas and 11 plays. In 1988, the role of the Grillo-Theater as Essen's major stage venue was taken by the newly constructed Aalto Theatre which also opened with Die Meistersinger. Following a major reconstruction by the architect Werner Ruhnau and a reduction of the auditorium from 670 to 400 seats, the Grillo-Theater became a flexible smaller venue; it re-opened in September 1990 with Shakespeare's A Midsummer Night's Dream. External links Media related to Grillo-Theater at Wikimedia Commons Official website
Asbeke-Kinzbachtal

Das Asbeke-Kinzbachtal und das Asbeketal sind zwei zusammenhängende Naturschutzgebiete im Kreis Herford mit einer Gesamtgröße von rund 145,7 Hektar (ha). Das Gesamtgebiet bildet naturräumlich eine Einheit, wird amtlich jedoch unter zwei verschiedenen Nummern geführt, das Asbeke-Kinzbachtal, das mit einer Größe von etwa 123,7 ha vollständig auf dem Gebiet der Stadt Herford trägt die Nummer HF-016, das Asbeketal, mit einer Größe von rund 22 ha vollständig auf dem Gebiet der Stadt Enger befindlich, wird mit der Nummer HF-015 geführt. Etwa 5 km des Laufs des Eickumer Mühlenbachs (auch Kinzbach oder Kinzbeke genannt), sowie Bereiche der Nebenbäche Asbeke und Lambach samt Uferwiesen, sind unter Schutz gestellt. Zusammengenommen bilden beide das drittgrößte Naturschutzgebiet im Kreis Herford. Das Tal ist schützenswert, weil es zum einen ein für das Ravensberger Land typisches ausgeprägtes Sieksystem umfasst, zum anderen aber auch wertvoller Lebensraum für Flora und Fauna inmitten eines dicht besiedelten Gebiets ist. Das Siek ist weit verzweigt und weist stellenweise ein ausgeprägtes Kastenprofil mit bis zu 10 Meter hohen Randstufen auf. Der feuchte Siekgrund mit seinen Wiesen, Röhrichten, Laubwäldern (vor allem Erlen, Eschen, Eichen und einzelnen Lorbeerweiden) wie auch zahlreichen naturnahen Fließ- und Stillgewässern beherbergt eine große Anzahl von Pflanzen der Roten Liste und seltene Amphibien. Siehe auch → Liste der Naturschutzgebiete im Kreis Herford Weblinks Naturschutzgebiet „Asbeke-Kinzbachtal“ (HF-016) im Fachinformationssystem des Landesamtes für Natur, Umwelt und Klima Nordrhein-Westfalen für das Asbeke-Kinzbachtal Naturschutzgebiet „Asbeke-Kinzbachtal“ (HF-015) im Fachinformationssystem des Landesamtes für Natur, Umwelt und Klima Nordrhein-Westfalen für das Asbeketal NSG Asbeke-Kinzbachtal in der World Database on Protected Areas (englisch) NSG Asbeketal in der World Database on Protected Areas (englisch)
Ascibúrgium

Ascibúrgium o Ascibúrgia ('fort de brases') (en grec antic Ἀσκιβούργιον) va ser un establiment romà a la Germània Inferior prop del Rin. La llegenda diu que el va fundar l'heroi Odiseu, però el que se sap és que va fundar Drus el Vell cap a l'any 11 aC o 12 aC. A la Taula de Peutinger se situa entre Novesium i Castra Vetera. Inicialment era un lloc petit (menys de dues hectàrees) i va ser reconstruït fins a quatre vegades i va acabar una mica més gran (2,3 hectàrees). Finalment, quan el riu va canviar el seu curs, potser l'any 85, es va abandonar el lloc, però va subsistir l'establiment civil. Valentinià I hi va construir un castell que encara existia a la meitat del segle v. Referències
Asdorfer Weiher

Das Naturschutzgebiet Asdorfer Weiher umfasst ein 5,8 Hektar großes Feuchtgebiet in Freudenberg (Siegerland), zwischen der Asdorfer Straße und Plittershagen. Die Unterschutzstellung erfolgte am 18. Dezember 2003 durch die Untere Landschaftsbehörde des Kreises Siegen-Wittgenstein. Beschreibung Das Schutzgebiet umfasst den Asdorfer Weiher mit dem Fluss Weibe im östlichen Teil und ein sumpfiges Verlandungsgebiet im Westen. Letzteres wird regelmäßig überflutet. Hinter dem Verlandungsgebiet erstreckt sich eine ausgedehnte Heidefläche, welche durch extensive Nutzung erhalten, zum Teil aber auch sich selbst überlassen wird. Inmitten des Heidegebietes liegt der kleine Ort Plittershagen. Die Verlandungszone unmittelbar neben dem Weiher (westlich) befindet sich in vorwaldähnlichem Zustand (Pioniervegetation) und wird unter anderem durch Silber-Weiden, Erlen, Mädesüß, Rohrglanzgras, Sumpfdotterblume und Wald-Simse begrünt. Die Weibe wird in diesem Gebiet von Erlen, Weiden und Röhricht begleitet. Nördlich zieht sich entlang des gesamten Schutzgebietes Wald (überwiegend Fichten). Genährt wird das gesamte Feuchtgebiet einerseits durch Regen, andererseits durch den Bach Plittersche. Zweck des Schutzgebietes ist die Erhaltung der Heidelandschaft und der natürlichen Wasserschwankungen in der Verlandungszone, sowie der bedrohten Tiere (unter anderen Feuersalamander (Salamandra salamandra), Ringelnatter (Natrix natrix)) und Pflanzen. So wird von Frühling bis Frühsommer entlang der Plittershagener Straße, welche südlich entlang des gesamten Schutzgebietes führt, ein Krötenzaun gespannt, der die wandernden Erdkröten zu die Straße unterquerenden Krötentunneln leitet. Entwicklung Bereits im Jahre 1473 wurde der Weiher als Fischteichanlage angestaut. Damals waren es noch 10 Hektar, die mit Wasser bedeckt waren; das Wasser bedeckt heute nur noch einen vergleichsweise geringen Anteil des Gebietes. Der See hat heute eine Ausdehnung von etwa 150 Metern von Ost nach West und etwa 40 Metern von Nord nach Süd. Sein Staudamm wurde einige Zeit lang als Bahntrasse genutzt, mittlerweile ist die Bahnstrecke jedoch stillgelegt. Weblinks Naturschutzgebiet „Asdorfer Weiher“ (SI-077) im Fachinformationssystem des Landesamtes für Natur, Umwelt und Klima Nordrhein-Westfalen