NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Evropské středisko astronautů

Evropské středisko astronautů (EAC) (anglicky European Astronaut Center; německy Europäisches Astronautenzentrum; francouzsky: Centre des astronautes européens) je výcvikové zařízení Evropské kosmické agentury a sídlo Evropského oddílu astronautů. Středisko bylo založeno v roce 1990, nachází se nedaleko Kolína nad Rýnem v Německu a jeho úkolem je zajišťovat vysokou úroveň odbornosti, zdraví a kondice evropských astronautů. Proto se věnuje výběru, výcviku a podpoře astronautů – vybavuje evropské a další mezinárodní astronauty dovednostmi a znalostmi, které potřebují k letům na Mezinárodní vesmírnou stanici (ISS) a k budoucímu výzkumu mimo nízkou oběžnou dráhu Země. Zajišťuje také výcvik a certifikaci řídicího personálu určeného zejména pro podporu astronautů během jejich misí a komunikaci s nimi. Středisko ve svých jednotlivých složkách zaměřuje na: výcvik astronautů, k čemuž disponuje replikami evropské laboratoře Columbus, cvičnými modely jejích vědeckých stojanů, simulátory, učebnami a plně vybavenou tělocvičnou; součástí střediska je také deset metrů hluboký bazén s neutrálním vztlakem pro přípravu astronautů na výstupy do kosmu a získání zkušeností s nástroji a dalším vybavením používaným při výstupech, vesmírnou medicínu, včetně preventivní a léčebné medicíny, výživy a udržování kondice astronautů a kandidátů na astronauty, komunikační operace, v nichž příslušní specialisté operačního týmu zajišťují veškerou evropskou hlasovou komunikaci s astronauty na ISS, a to s podporou řídicího střediska ESA Columbus v německém Oberpfaffenhofenu nedaleko Mnichova, středisek uživatelské podpory a provozu (např. u vědeckých institucí zapojených do výzkumů prováděných na ISS) a odborníků na kosmickou medicínu, aktivity v oblasti vztahů s veřejností pro kosmické lety s lidskou posádkou, vhodnou prezentací evropských astronautů a jejich kosmických aktivit na veřejnosti, vzdělávací činnost a podporu příležitostí pro průmysl v oblasti komerčních experimentů ve vesmíru. Středisko kromě výcviku evropských astronautů poskytuje výcviková zařízení také pro účely partnerských vesmírných agentur, zejména pokud jde o činnosti spojené s technickým vybavezním ESA pro ISS, jako je modul Columbus a dříve nákladních lodí ATV. Recipročně EAC organizaci výcviku evropských astronautů ve střediscích zahraničních vesmírných agentur, např. ve Spojených státech (Johnsonovo vesmírné středisko), Rusku (Středisko přípravy kosmonautů J. A. Gagarina), Kanadě (Saint-Hubert) nebo Japonsku (Tsukuba). Ředitelem EAC je od 1. srpna 2012 belgický astronaut Frank de Winne. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku European Astronaut Centre na anglické Wikipedii. Související články Seznam kosmických agentur NASA Ruská kosmická agentura CNSA JAXA Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Evropské středisko astronautů na Wikimedia Commons Portál ESA
Europäisches Astronautenzentrum

Das Europäische Astronautenzentrum (englisch European Astronaut Centre, EAC) ist die zentrale Einrichtung der Europäischen Weltraumorganisation für die Ausbildung von Raumfahrern. Es befindet sich auf dem Gelände des Deutschen Zentrums für Luft- und Raumfahrt in Köln-Lind. Leitung Seit dem 1. August 2012 ist der belgische Astronaut Frank De Winne Leiter des Europäischen Astronautenzentrums. Aufgaben Im EAC trainiert unter anderem das Europäische Astronautenkorps für Weltraumeinsätze, hauptsächlich auf der Internationalen Raumstation. Im Jahr 1990 beschloss der ESA-Ministerrat, dass die EU ein eigenes Astronautenkorps und eine eigene bemannte Raumfahrt benötigt. Allerdings wird, nach bisherigen Überlegungen, Europa (bzw. die ESA) kein eigenes bemanntes Startsystem entwickeln, sondern nur gemeinsam mit den russischen Sojus-Raumschiffen oder zukünftigen US-amerikanischen Programmen für den bemannten Raumflug zu starten. Im Rahmen des Programms der ISS trainieren am EAC nicht nur europäische Astronauten, sondern auch russische, amerikanische, kanadische und japanische. Der Vertrag zum Betrieb der Station sieht vor, dass die am Projekt beteiligten Raumfahrer an allen Trainingseinrichtungen trainieren dürfen. Das wichtigste Trainingsprogramm betrifft das europäische Weltraumlabor Columbus; ehemals wurde auch die Nutzung des Raumfrachters ATV geübt. Anlagen Im EAC befindet sich ein Tauchbecken, das 17 × 22 m groß ist und eine Tiefe von 10 m hat. Dort werden unter schwerelosigkeitsähnlichen Bedingungen Außeneinsätze im All geprobt. Hierfür werden Modelle großer Raumstationsmodule in das Becken gelassen. Weblinks Offizielle Website (englisch) Anmerkungen
European Astronaut Centre

The European Astronaut Centre (EAC) (German: Europäisches Astronautenzentrum, French: Centre des astronautes européens) is an establishment of the European Space Agency and home of the European Astronaut Corps. It is located in the southernmost part of Cologne, Germany, and shares the site with the German Aerospace Center DLR. The establishment is subdivided into various organisational units, these being Astronaut Training, Space Medicine, Astronaut Operations & Management, Human Exploration of the Moon as part of the Spaceship EAC initiative and Communications. It provides training facilities for European and international partner astronauts (including a neutral buoyancy pool and gym), particularly regarding ESA hardware for the ISS such as the Columbus ISS module and the future Moon missions training facility LUNA. The overall European Astronaut Centre organisation is also overseeing the training of European astronauts in centres of other partners, such as the United States (NASA Johnson Space Center), Russia (Star City), Canada (Saint-Hubert) and Japan (Tsukuba). The Medical Operations arm (the Crew Medical Support Office) concentrates on providing health related support to the European astronauts and their families. Astronaut management supports and directs the careers and mission placements of the astronauts. The Communication Department is in charge of general public and media relations as well as the European astronauts' activities regarding other public or institutional stakeholders. EAC is also the location of ESA's Chief Exploration Scientist. See also ESA Centre for Earth Observation (ESRIN) European Centre for Space Applications and Telecommunications (ECSAT) European Space Agency (ESA) European Space Astronomy Centre (ESAC) European Space Operations Centre (ESOC) European Space Research and Technology Centre (ESTEC) European Space Tracking Network (ESTRACK) Guiana Space Centre (CSG) Johnson Space Center – equivalent astronaut training centre in the United States Yuri Gagarin Cosmonaut Training Center – equivalent cosmonaut training centre in Russia References External links ESA EAC site ESA page with information about EAC ESA Astronauts blog European Astronaut Centre on X
Centro Europeo de Astronautas

El Centro Europeo de Astronautas o EAC (en inglés European Astronaut Centre) es un centro de la Agencia Espacial Europea (ESA) y el hogar del Cuerpo Europeo de Astronautas. Se encuentra ubicado en Colonia, Alemania, fue fundado en 1990 y se divide en cuatro ramas: Formación, Medicina, Educación y Relaciones Públicas, y Gestión de Astronautas. La rama de Formación se encarga del entrenamiento de los astronautas europeos, en particular en lo relativo al hardware de la ESA para la Estación Espacial Internacional (ISS), como el Laboratorio Columbus o el Vehículo de Transferencia Automatizado (ATV). La rama de Medicina proporciona apoyo en lo relativo a la salud de los astronautas europeos y sus familias. La rama de Educación y Relaciones Públicas se encarga de las actividades relacionadas con la educación y la divulgación, así como de la representación adecuada de los astronautas europeos y de sus actividades en el espacio de cara al público. La rama de Gestión de Astronautas apoya y dirige las carreras y misiones de los astronautas. El Centro Europeo de Astronautas en su conjunto se encarga también de la organización de la formación de los astronautas europeos en los centros de otros socios, por ejemplo en los Estados Unidos (Johnson Space Center), Rusia (Ciudad de las Estrellas), Canadá (Saint-Hubert) o Japón (Tsukuba). Véase también Centro Europeo de Operaciones Espaciales (ESOC) Centro Europeo de Investigación y Tecnología Espacial (ESTEC) Centro Europeo de Astronomía Espacial (ESAC) Centro Europeo para Aplicaciones Espaciales y Telecomunicaciones (ECSAT) Centro de la ESA para la Observación de la Tierra (ESRIN) Centro Espacial Guayanés (CSG) Agencia Espacial Europea (ESA) Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Centro Europeo de Astronautas. http://www.esa.int/About_Us/EAC (en inglés)
Centre européen des astronautes

Le Centre européen des astronautes (parfois traduit en Centre des astronautes européens ; en allemand : Europäische Astronautenzentrum ; en anglais : European Astronaut Centre, EAC) est le centre d'entraînement du corps des astronautes de l'Agence spatiale européenne (ASE). Il est situé à Cologne en Allemagne. Description Le centre, créé en 1990, assure la sélection et le recrutement des astronautes de l'Agence spatiale européenne, la planification des missions, la préparation et l'implémentation des programmes d'entraînement des astronautes sélectionnés pour faire partie des équipages de la station spatiale internationale. Le centre emploie une centaine de personnes ainsi que des salariés des agences spatiales française et allemandes et de l'industrie. L'EAC est le centre d'entraînement pour la mise en œuvre des composants de la station spatiale réalisés en Europe dont le laboratoire spatial Columbus et le cargo spatial ATV. Les activités de l'EAC comprennent aussi l'entraînement spécial des astronautes des États-Unis, de la Russie, du Canada et du Japon pour la mise en œuvre du laboratoire Columbus, des expériences européennes et de l'ATV. Il est équipé d'une piscine avec une installation de flottabilité neutre pour l'entraînement des astronautes. En 2005, Michel Tognini est le chef du Centre européen des astronautes (EAC), Direction Vols habités, Microgravité et Exploration de l'ESA. Notes et références Voir aussi Articles connexes Agence spatiale européenne Corps européen des astronautes Programme scientifique de l'Agence spatiale européenne Station spatiale internationale Liens externes (en) Site officiel Portail de l’astronautique Portail de l’Europe Portail de Cologne
Europees Astronautencentrum

Het Europees Astronautencentrum (Engels: European Astronaut Centre (EAC)) is het Europese expertisecentrum voor astronautentraining, menselijke activiteit en geneeskunde in de ruimte. Het is de thuisbasis van het astronautenkorps van ESA en is gelegen in de nabijheid van Luchthaven Keulen-Bonn in Duitsland. Organisatie Het centrum is in 1990 opgericht en is onderverdeeld in afzonderlijke onderdelen. Selectie en training van ESA-astronauten. Astronauten van internationale partners (NASA, Roscosmos, JAXA, CSA) leren hoe ze Europese hardware aan boord van het internationale ruimtestation (ISS) moeten bedienen zoals apparatuur in de Columbus module en voorheen de ATV. Voor trainingen kan gebruik worden gemaakt van een neutraal drijfzwembad. Het verlenen van medische zorg en algemene ondersteuning aan astronauten in alle stadia van een missie. Communiceren met astronauten aan boord van het internationale ruimtestation ISS. Opleiden en certificeren van ESA-grondpersoneel. Onderzoeken van concepten voor toekomstige verkenning van de ruimte Coördinatie van PR-activiteiten van astronauten. Samenwerking De overkoepelende organisatie van het Europees Astronautencentrum (AEC) is ook verantwoordelijk voor de organisatie van de opleiding van Europese astronauten in de centra van partners zoals in de Verenigde Staten (NASA, Johnson Space Center, Rusland (Sterrenstad), Canada (John H. Chapman Space Centre in Saint-Hubert, Quebec) of Japan (Tsukuba). LUNA Direct naast het astronautencentrum is sinds september 2024 LUNA gehuisvest dat door ESA en DLR wordt gebruikt. In die faciliteit wordt het maanoppervlak nagebootst zodat astronauten, wetenschappers, ingenieurs en missie-experts zich voor kunnen bereiden op het leven en werken op de maan. In het gebouw is 700 vierkante meter maanoppervlak gerepliceerd met behulp van 900 ton van basalt afgeleide vulkanische korrels en rotsen. Een diep vloeroppervlak maakt boringen en steekproeven tot drie meter onder het oppervlak mogelijk.
Европейский центр астронавтов

Европейский центр астронавтов (англ. European Astronaut Centre, EAC, нем. Europäisches Astronautenzentrum) — учреждение Европейского космического агентства и штаб-квартира Европейского корпуса астронавтов. Он находится недалеко от Кёльна, Германия, и состоит из шести отдельных подразделений: подготовка астронавтов, космическая медицина, управление астронавтами, исследование Луны человеком в рамках инициативы EAC по космическим кораблям и связь. Он предоставляет возможности для обучения и тренировок европейских и международных астронавтов-партнёров (включая бассейн с нейтральной плавучестью), особенно в отношении аппаратного обеспечения ЕКА для МКС, такого как Columbus и ранее ATV. Общая организация Европейского центра астронавтов также отвечает за организацию подготовки европейских астронавтов в центрах других партнёров, таких как США (Космический центр Джонсона НАСА), Россия (Звёздный городок), Канада (Сент-Юбер) и Япония (Цукуба). Подразделение медицинских операций (Центр медицинской поддержки экипажа) занимается оказанием медицинской помощи европейским астронавтам и их семьям. Подразделение управления астронавтами оказывает поддержку и руководит профессиональной деятельностью астронавтов, выполняет подбор миссий астронавтам, а подразделение образования и связей с общественностью участвуют в деятельности, связанной с образованием и информационно-пропагандистской деятельностью, а также в надлежащем представлении европейских астронавтов и их космической деятельности для общественности. См. также Центр наблюдения Земли ЕКА (ESRIN) Европейский центр космических приложений и телекоммуникаций (ECSAT) Европейское космическое агентство (ЕКА) Европейский центр космической астрономии (ESAC) Европейский центр управления космическими полётами (ESOC) Европейский центр космических исследований и технологий (ESTEC) Европейская сеть космического слежения (ESTRACK) Гвианский космический центр (CSG) Примечания Ссылки Сайт ЕКА ЕАС Архивная копия от 3 февраля 2022 на Wayback Machine (англ.) Страница ESA с информацией о EAC Архивная копия от 26 декабря 2018 на Wayback Machine (англ.) Блог астронавтов ЕКА Архивная копия от 10 февраля 2012 на Wayback Machine Европейский центр астронавтов в X (англ.)
Universidad de Witten/Herdecke

La Universidad de Witten/Herdecke (UW/H) es una universidad privada situada en Witten, Alemania, en el sureste de la cuenca del Ruhr.​ Fue reconocida por el estado federado de Renania del Norte-Westfalia en 1982​ y fue la primera universidad privada alemana que empezó a impartir clases en 1983. Desde 1987 es una organización sin ánimo de lucro ("Private Universität Witten/Herdecke gGmbH"). Junto con la Constructor University Bremen, es la única universidad no estatal miembro de la Conferencia Alemana de Rectores.​ El componente Herdecke se remonta al hospital comunitario de orientación antroposófica de la vecina ciudad de Herdecke, en Witten. Allí nacieron las primeras ideas para la fundación y allí se impartían clases en los primeros años. Hoy es uno de los socios de la universidad. Desde 2009, la Fundación antroposófica Software AG es el principal accionista con una participación del 46,67%.​ Con su llamada Didáctica de Witten, la universidad persigue un enfoque especial de aprendizaje y enseñanza que se centra en el desarrollo personal.​ Todos los estudiantes tienen acceso a hasta 100 cursos interdisciplinarios cada semestre a través del programa obligatorio​ "Studium fundamentale".​ En el semestre de verano de 2024, 3.300 estudiantes estaban matriculados en tres facultades de la universidad.​ En 2024 tenía 832 empleados (en total), de los cuales 77 eran profesores y 232 personales académicos.​ Desde mayo de 2020, la universidad consta de dos facultades: Facultad de Salud, formada por los departamentos Medicina Humana Odontología, Medicina Oral y Maxilofacial Enfermería Psicología y Psicoterapia Facultad de Empresa y Sociedad, compuesta por los departamentos de Gestión y Emprendimiento Filosofía, Política y Economía Centro de Estudios Fundamentales Historia A finales de los años setenta, varios profesores universitarios de orientación antroposófica, entre ellos Konrad Schily, y doctores como Gerhard Kienle se unieron para fundar una universidad alternativa no estatal. Consideraban que el desarrollo de las demás universidades de la época estaba estancado​ y se quejaban sobre todo de la falta de relevancia práctica de la carrera y de la calidad de la enseñanza. Abogaban por una asistencia más individualizada, un menor número de estudiantes, más "Studium fundamentale" y una formación integral, centrada en el pluralismo científico y teórico,​ así como una combinación de formación académica y profesional.​ Hasta hoy, la formación médica se caracteriza por su relevancia práctica: por ejemplo, el contacto con pacientes en el primer semestre de estudios, en lugar de al cabo de unos años, como ocurre en las universidades públicas. Los planes y solicitudes necesarios para la fundación fueron elaborados por la Universitätsverein Witten/Herdecke e. V., fundada con este fin en 1980. El reconocimiento estatal se concedió el 14 de julio de 1982, siendo Konrad Schily el presidente fundador. Bibliografía Kruska, M. (1997). Die private Hochschule Witten/Herdecke (en alemán). Diplom.de. ISBN 978-3-8324-0580-9. Consultado el 16 de junio de 2024. Referencias
Abbaye de Gerleve

L'abbaye de Gerleve dédiée à saint Joseph est une abbaye bénédictine appartenant à la congrégation de Beuron. Elle se trouve en Allemagne entre Coesfeld et Billerbeck en Westphalie. Histoire La famille Wermelt fait don en 1899 d'une ferme et d'un terrain aux moines de l'abbaye de Beuron afin d'y construire une maison de l'Ordre de Saint-Benoît. Le prieuré est érigé en abbaye en 1904 et l'abbé Raphaël Molitor est nommé en 1906. La communauté est expulsée par les autorités nationales-socialistes en 1941 pour y installer un établissement de la Hitler Jugend puis début 1945 un hôpital militaire de la Luftwaffe. Les PP. Augustin Hessing (1897-1975) et Gregor Schwake (1892-1967) sont arrêtés et déportés au camp de Dachau. Après la guerre, Gerleve sert d'hôpital pour d'anciens prisonniers militaires soviétiques et polonais. Les moines retrouvent Gerleve en 1946. Ils fondent le prieuré de Nütschau près de Bad Oldesloe dans le Schleswig-Holstein en 1951. Le cimetière de l'abbaye comporte les sépultures de prisonniers de guerre soviétiquesl. Les moines étaient au nombre de 29 en mai 2026. Activités Les bénédictins, fidèles à leur tradition, accueillent des groupes ou des personnes dans deux maisons pour des retraites ou des cycles de conférences : à la Maison de Ludgerirast et à la Maison Saint-Benoît. Elle peut accueillir aussi en clôture une dizaine de retraitants. Abbés P. Raphaël Molitor 1906-1948 P. Pius Buddenborg 1948-1976 P. Clemens Schmeing 1976-1999 P. Pius Engelbert 1999-2006 P. Laurentius Schlieker 2006 (d'abord prieur-administrateur pour trois ans, 2009 abbé) - 2020 P. Andreas Werner depuis 2020 Liens externes Site officiel de l'abbaye en allemand Article connexe Gregor Schwake Sources Traduction des articles Wikipedia en anglais et en allemand Portail de la Rhénanie-du-Nord-Westphalie Portail du monachisme Portail du catholicisme Portail des monuments historiques en Allemagne
Opactwo Gerleve

Opactwo Gerleve (niem. Abtei Gerleve) – opactwo benedyktynów znajdujące się w granicach miasta Billerbeck w Niemczech. Historia Początki opactwa sięgają lat 90. XIX wieku, kiedy to bezdzietne rodzeństwo Bernharda, Elisabeth i Hermanna Wermeltów zdecydowało się przekazać swój majątek ziemski zakonowi benedyktynów. 19 września 1899 osiedlili się w nim pierwsi mnisi. Projekt klasztoru sporządził Ludger Wilhelm Rincklake. W 1901 roku wmurowano kamień węgielny pod budowę kościoła klasztornego. W 1904 roku placówce nadano status opactwa. 10 czerwca 1904 w kościele odprawiono pierwsze nabożeństwo. W 1912 roku zainstalowano 25-głosowe organy, wykonane przez przedsiębiorstwo Gebr. Späth Orgelbau. Fasadę kościoła przebudowano w latach 1937–1938 wg projektu Dominikusa Böhma. Podczas I wojny światowej pięciu zakonników zginęło na froncie. 13 lipca 1941 władze nazistowskie zmusiły benedyktynów do opuszczenia kompleksu. Klasztor służył jako ośrodek Hitlerjugend i szpital położniczy, w którym na świat przyszło około 800 dzieci. W lutym 1945 roku Wehrmacht utworzył tu szpital wojskowy, a po zajęciu klasztoru przez wojska amerykańskie mieścił się tu ośrodek dla przesiedleńców. Mnisi wrócili do opactwa 23 maja 1946. Kościół klasztorny z nigdy nieukończonym prezbiterium oficjalnie konsekrowano dopiero w roku 1950, a w 1960 roku ukończono budowę skrzydeł klasztornych. W 1952 roku założono schronisko młodzieżowe, na którego potrzeby w latach 1973 i 1984 wzniesiono nowe zabudowania. W latach 1970–1971 wnętrze kościoła przebudowano, by dostosować je do wymagań soboru watykańskiego II, zainstalowano wówczas nowy prospekt organowy. Ponowny remont wnętrza miał miejsce w latach 2003–2004 wg projektu Ulricha Hahna, konsekracja nowego ołtarza miała miejsce 2 lutego 2004. W 2005 roku w absydzie zawieszono sprowadzoną z Hiszpanii późnoromańską grupę Ukrzyżowania. W 2008 roku założono fundację Stiftung Abtei Gerleve. W 2018 roku przedsiębiorstwo Fleiter wyremontowało organy kościoła klasztornego, które rozbudowano do 44 głosów. Dzwony W dwóch wieżach kościoła klasztornego zawieszono siedem brązowych dzwonów: Galeria Przypisy
Osthaus-Museum Hagen

The Karl Ernst Osthaus-Museum is an art museum in Hagen, North Rhine-Westphalia, Germany. The center of the museum is a building whose interior was designed by Henry van de Velde to house Karl Ernst Osthaus' art collection, open to the public as the Museum Folkwang. When Osthaus' heirs sold his art collection to the city of Essen, the city of Hagen gained possession of the empty museum building. For a time it served as offices for the local electric company. After World War II, the new director of Hagen's city art museum, Herta Hesse, oversaw the restoration of the old Folkwang building into a new home for Hagen's art museum. Although the original interior design was lost due to reconstruction and World War II bombings, the interior has been restored several times and gives a reasonable approximation of Osthaus' original museum, if not its collection. Under her direction, the museum focused on recapturing what the city had lost when the Folkwang collection was sold to Essen. The museum became a focus for exhibits of Art Nouveau and expressionist art, particularly the artists associated with Osthaus or his art colony. Under Michael Fehr, the Karl Ernst Osthaus-Museum adopted a more playful attitude toward local history. Large installations created sensations in the city, and numerous works poke fun at Hagen's inability to transcend the Osthaus past. The painting collection stems from private donations and gradual purchases. It houses one of the main collections of paintings by Christian Rohlfs and the most important collection of paintings by Emil Schumacher. Both are considered Hagen artists. Other notable works on exhibit include environmental art by Herman de Vries, and the German branch of the Museum of Jurassic Technology. The Karl Ernst Osthaus-Museum also houses the Karl Ernst Osthaus-Archive, a major depository of documents relating to the Folkwang Museum and early 20th century avant garde art and architecture. References External links www.osthausmuseum.de