NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Villers-Pol Communal Cemetery Extension

Villers-Pol Communal Cemetery Extension is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Villers-Pol (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 152 geïdentificeerde graven waarvan 117 Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog en 35 overige graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Kerkhof van Boffles

Het Kerkhof van Boffles is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Boffles in het departement Pas-de-Calais. Het kerkhof ligt in het dorpscentrum rond de Église Saint-Martin. Militaire graven Op het kerkhof bevinden zich vijf Gemenebest oorlogsgraven uit de Tweede Wereldoorlog, 4 Britten en een Australiër. De graven zijn geïdentificeerd en worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission, die de begraafplaats heeft ingeschreven als Boffles Churchyard.
Loos katonai temető

A Loos katonai temető egy első világháborús sírkert a franciaországi Loos-en-Gohelle közelében. Herbert Baker tervezte. Története A Loos környéki harcok 1915. szeptember 25. és október 8. között zajlottak. A városkát a 15. (skót) és a 47. (londoni) Hadosztály foglalta el, majd francia katonák verték vissza a német ellentámadást. A területen a Kanadai Hadtest kezdett temetkezni 1917 júliusában. A háború után a csatatér más helyszíneiről is szállítottak át oda halottakat. A 11 364 négyzetméteres területen 2403 brit, 446 kanadai és egy francia nyugszik. A sírkertben hantolták el Magnus Mackay közlegényt, aki a skót Argyll and Sutherland Highlanders 11. zászlóaljában szolgált. Tizennyolc évesen halt hősi halált 1916. március 19-én. Öt másik fivére is harcolt az első világháborúban, közülük Angus és Donald szintén elesett. Jegyzetek Források ↑ WW1 Cemeteries: Loos British Cemetery. WW1 Cemeteries.com. Hozzáférés: 2021. november 30..
Ribécourt Railway Cemetery

Le cimetière « Ribécourt Railway Cemetery » est l'un des deux cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Ribécourt-la-Tour Nord. Historique Ribécourt-la-Tour fut occupé par les Allemands dès le début de la guerre, le 28 août 1914, et le resta jusqu'en novembre 1917, date à laquelle il fut repris par les forces du Commonwealth. Il fut perdu en mars 1918 lors des attaques allemandes de la bataille de Cambrai. Le secteur a finalement été repris aux Allemands en septembre et octobre 1918 après de violents combats. Localisation Ce cimetière est situé juste à la sortie du village, à l'est, chemin des Processions. Caractéristiques La plupart des soldats inhumés dans ce petit cimetière sont tombés lors des combats de fin septembre 1918. Galerie Sépultures Références Articles connexes Cimetière militaire Ribécourt-la-Tour Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes In Memory by Pierre Vanderveld http://www.inmemories.com/Cemeteries/ribecourtrailway.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais
Monchy-Breton Churchyard

Monchy-Breton Churchyard is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Monchy-Breton (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 4 geïdentificeerde Gemenebest graven, waarvan 2 uit de Eerste Wereldoorlog en 2 uit de Tweede Wereldoorlog.
Oisy-le-Verger Communal Cemetery

Oisy-le-Verger Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Oisy-le-Verger (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 4 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Tweede Wereldoorlog.
Stade Marcel-Tribut

Das Stade Marcel-Tribut ist ein Fußballstadion in der französischen Hafenstadt Dunkerque (deutsch Dünkirchen), Département Nord in der Region Hauts-de-France an der Nordspitze des Landes. Der Fußballverein USL Dunkerque hat hier seine sportliche Heimat. Geschichte Das 1933 eröffnete Stadion wurde im Zweiten Weltkrieg zerstört. Von 1957 bis 1967 wurde es mit 12.000 Plätzen komplett wieder aufgebaut. Heute bietet es noch 5.000 Plätze. Die Sportstätte hat zwei Tribünen längs des Platzes. Der erste Zuschauerrang wurde 1957/58 errichtet; die zweite Tribüne in den 1960er Jahren. Neben der Arena liegt der 2004 eröffnete Kunstrasenplatz Jean Rouvroy; benannt nach dem früheren Präsidenten (1954–1996) des Vereins. Die Anlage liegt in einem Sportpark mit der Sporthalle Dewerdt, in der die Handballmannschaft des Vereins spielt. Daneben gibt es eine weitere Sporthalle, ein Fitnessstudio und Tennisplätze. Im Januar 2017 wurden Pläne für einen Stadionumbau veröffentlicht. Am 15. Januar 2018 begannen die Umbauarbeiten zur Modernisierung des Stadions. Anfang Februar des Jahres erfolgte der Abbau der Südtribüne. Die ehemalige Stehtribüne im Westen wird für einen neuen Stadioneingang und ein Verwaltungsgebäude Platz machen. Damit die Fans der USL Dunkerque ihre Mannschaft weiter unterstützen können, wird die Nordtribüne erst nach Fertigstellung der Südtribüne abgerissen. Dies soll im August 2019 der Fall sein. Der neue Rang im Norden soll 2.380 Sitzplätze und ebenfalls 50 behindertengerechte Plätze bieten. Die Kosten für den Umbau sind auf 14 Mio. Euro veranschlagt. Nach dem Umbau soll das Stade Marcel-Tribut rund 5.000 überdachte Plätze bieten. Galerie Weblinks usldunkerque.com: Le stade Marcel-Tribut (französisch) Le Stade Tribut (Memento vom 7. Februar 2009 im Internet Archive) (französisch) Stade Marcel Tribut – Dunkerque (Memento vom 30. August 2011 im Internet Archive) (französisch) stadionwelt.de: Bildergalerie europlan-online.de: Stade Marcel-Tribut – Dunkerque stadiumdb.com: Stade Municipal Marcel-Tribut (englisch) stadiontour.at: Besucherbericht von 2006 Einzelnachweise
Stade Marcel-Tribut

El Stade Municipal Marcel-Tribut es un estadio de usos múltiples ubicado en la ciudad de Dunkerque, en el departamento del Norte, región de Alta Francia, Francia. Es el campo del club Union Sportive du Littoral de Dunkerque. Lleva el nombre Marcel-Tribut en homenaje a un expresidente del club entre 1954 a 1996.​ Historia Fue inaugurado el 6 de septiembre de 1931, fue destruido durante la Segunda Guerra Mundial, fue reconstruido entre 1957 y 1967, año en el que también se completó la segunda tribuna. Desde 2004, la planta está equipada con un suelo sintético. En febrero de 2018, se iniciaron una serie de obras, cuya finalización se espera para 2022, consistentes en una remodelación general del estadio. De hecho, ambas gradas han sido demolidas para dar cabida a dos nuevas de mayor tamaño que permitirán aumentar el aforo hasta los 5.000 espectadores.​ Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Francia Referencias
Stadio Marcel Tribut

Lo stadio Marcel Tribut (Stade Marcel-Tribut in francese) è un impianto sportivo polivalente della città francese di Dunkerque, nella regione dell'Alta Francia. Ospita le partite interne dell'USL Dunkerque. Storia Fu inaugurato il 6 settembre 1931 ed ospitò le partite interne dell'Union Racing Dunkerque Malo. Distrutto durante la seconda guerra mondiale, fu ricostruito tra il 1957 ed il 1967, anno in cui fu ultimata anche la seconda tribuna. Dal 2004 l'impianto è dotato di un terreno in sintetico. Nel febbraio 2018 sono iniziati una serie di lavori, la cui fine è prevista nel 2022, che comportano un generale rifacimento dell'impianto. Entrambe le tribune sono state infatti demolite per far spazio a due nuove nuove più grandi che permetteranno di aumentare la capienza a 5.000 spettatori. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stadio Marcel Tribut
Stade Marcel Tribut

Het Stade Marcel Tribut, ook kortweg Stade Tribut of Tribut, is een voetbalstadion in de Noord-Franse havenstad Duinkerke. Voetbalclub USL Dunkerque werkt er zijn thuiswedstrijden af. Het stadion biedt momenteel plaats aan ongeveer 5.000 toeschouwers. Geschiedenis Het stadion is vernoemd naar lokale voetbalpionier Marcel Tribut. Het plaatselijke Union Racing Dunkerque Malo neemt in 1933 als eerste de sportlocatie in gebruik. Gedurende de Tweede Wereldoorlog loopt het stadion aanzienlijke schade op. Heropbouwwerken tussen 1957 en 1967 zijn hiervan het gevolg. Renovatie Tussen 2018 en 2022 is het stadion getuige van ingrijpende verbouwingswerken. Onder andere twee nieuwe tribunes (Tribune Alex Dupont en Tribune Jean Rouvroy) zien dan het levenslicht. Op 22 januari 2022 wordt de eerste competitiewedstrijd in het vernieuwde Stade Marcel Tribut gespeeld. USL Dunkerque en de bezoekers van FC Sochaux-Montbéliard laten op de tweeëntwintigste speeldag van de Ligue 2 een doelpuntloos gelijkspel optekenen. Locatie Het Stade Marcel Tribut is gelegen aan de Avenue du Stade in Duinkerke. Het stadsplein Place Jean Bart bevindt zich op ongeveer één kilometer afstand. Naast Tribut is het multifunctionele sportcomplex Stades de Flandres gelegen, een indoor sportarena die als thuishaven van handbalclub Union Sportive Dunkerque Handball Grand Littoral fungeert. Referenties USL Dunkerque - Le Stade Tribut USL Dunkerque - Nieuwsbericht FC Sochaux-Montbéliard France 3 - Renovatiewerken Stade Tribut
Стад Марсель-Трібу

«Стад Марсель-Трібу» (фр. Stade Marcel-Tribut) — багатофункціональний стадіон в Дюнкерку, Франція. Домашня арена футбольного клубу «Дюнкерк». Місткість стадіону становить 4 933 глядачі. Історія Стадіон відкрито 1933 року. У 1957–1967 та 2018–2022 роках стадіон було реконструйовано до вимог УЄФА, кількість місць для глядачів зменшили до 4 933 через заходи безпеки. Панорама Примітки Посилання Стад Марсель-Трібу (англ.)
Ten Tree Alley Cemetery

Ten Tree Alley Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Puisieux (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt in het veld, een kilometer ten zuiden van het gehucht Serre-lès-Puisieux. Het terrein heeft een nagenoeg driehoekig grondplan met een oppervlakte van 250 m² en wordt begrensd door een natuurstenen muur. Vanaf de straat loopt een onverharde weg van 220 m naar het toegangspad van 60 m. Het Cross of Sacrifice staat direct na de ingang die afgesloten wordt met een smeedijzeren ketting. De graven liggen in twee evenwijdige rijen. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 67 Britten begraven waaronder 24 niet geïdentificeerde. Achthonderd meter westelijker liggen de begraafplaatsen Munich Trench British Cemetery en Waggon Road Cemetery. Geschiedenis In de omgeving van het dorp werd in 1916 zwaar gestreden tijdens de Slag aan de Somme. Serre was in Duitse handen maar het gebied ten westen ervan in Britse. Puisieux werd op 28 februari 1917 door Britse troepen veroverd maar op 26 maart 1918, tijdens het Duitse lenteoffensief uit handen gegeven en heroverd op 21 augustus 1918. Het Britse V Corps legde in 1917 de begraafplaats aan (als Ten Tree Alley Cemetery No.2, V Corps Cemetery No.24) naast een voormalige Duitse loopgraaf die in de nacht van 10 op 11 februari 1917 door de 32nd Division werd veroverd. Alle slachtoffers zijn Britten waarvan de meeste omkwamen in februari 1917.
Kerkhof van Houtkerke

Het Kerkhof van Houtkerke is een gemeentelijke begraafplaats in het Franse dorp Houtkerke in het Noorderdepartement. Het kerkhof ligt in het dorpscentrum rond de Église Saint-Antoine. Aan de westelijke hoek van het kerkhof staan twee monumenten voor de gesneuvelde gemeentenaren uit beide wereldoorlogen. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats liggen 7 Britse militaire graven met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd als Houtkerque Churchyard. William James Rolph, korporaal bij het Cambridgeshire Regiment werd onderscheiden met de Military Medal (MM).
Lievin Communal Cemetery Extension

Lievin Communal Cemetery Extension is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog gelegen in de Franse gemeente Liévin (Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt op 475 m ten zuiden van het centrum van Hébuterne en 3,5 km ten zuidwesten van Lens en is een uitbreiding van de gemeentelijke begraafplaats. De begraafplaats werd ontworpen door Herbert Baker en heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 2.294 m². Het terrein is omgeven door een bakstenen muur. Centraal staat het Cross of Sacrifice. De Stone of Remembrance staat meer naar achteren op dezelfde aslijn met de toegang en het Cross. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 689 doden herdacht waarvan slechts 300 geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis Liévin werd op 14 april 1917 door het Canadian Corps veroverd en bleef tot het einde van de oorlog in geallieerde handen. De begraafplaats werd na de wapenstilstand aangelegd door de concentratie van graven die afkomstig waren uit de slagvelden ten noorden en zuiden van Lens en uit kleinere begraafplaatsen uit hetzelfde gebied. Deze waren: Acheville Road Cemetery in Vimy, Angres Churchyard in Angres, Emmerin German Cemetery in Emmerin, Harnes Communal Cemetery German Extension in Harnes, King’s Cross Military Cemetery in Souchez, La Fosse-aux-Loups French Military Cemetery, Lorette French Military Cemetery No.5, Bois-de Noulette Road Cemetery en Noulette Orchard Cemetery in Aix-Noulette, Riaumont Cemetery in Liévin. De meeste slachtoffers vielen tijdens de gevechten om de verovering van de heuvelrug van Vimy in april 1917. Er liggen nu 533 Britten en 156 Canadezen begraven. Voor 10 Britten en 1 Canadees werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men aanneemt dat ze zich onder de naamloze graven bevinden. Drie Canadezen die oorspronkelijk in King’s Cross Cemetery in Souchez een laatste rustplaats kregen, worden ook met Special Memorials herdacht omdat hun graven verloren gingen door later oorlogsgeweld. Er ligt ook 1 slachtoffer (korporaal Robert Wilfred Oliver) uit de Tweede Wereldoorlog begraven. Graven Onderscheiden militairen W.R. Barnes, luitenant bij de Canadian Infantry en George Ronald Yorston Stout, onderluitenant bij het Royal Flying Corps werden onderscheiden met het Military Cross (MC). de sergeant-majoors F.W. Marsh en Thomas John Hodgson en de korporaal E. Edwards, alle drie bij het The Loyal North Lancashire Regiment werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). de sergeanten Mathew Humphrey Archer, J. Larkman en P. Simons; korporaal H. Garrison en de soldaten A. Edwards en A. Belanger ontvingen de Military Medal (MM). Minderjarige militairen de Canadese soldaten William A. Nicholls en J.A. Theriault waren slechts 17 jaar toen ze sneuvelden op 9 april 1917.
Beffroi de Gravelines

Le beffroi de Gravelines est un monument faisant partie du patrimoine de Gravelines. Construit une première fois en 1608, reconstruit entre 1822 et 1827, il a été inscrit au titre des monuments historiques en 1948 au titre des vestiges anciens de la commune. Il fait partie des 23 beffrois qui ont été classés au patrimoine mondial de l’Organisation des Nations unies pour l'éducation, la science et la culture (UNESCO) en 2005 au sein de la liste des « beffrois de Belgique et de France ». Histoire Le premier beffroi de Gravelines voit le jour en 1608. Caractéristiques Il abrite un carillon de 3 cloches. La hauteur de la tour qui comporte trois niveaux est de 27 mètres. Annexes Articles connexes Beffroi - Gravelines Beffrois de Belgique et de France Liste des monuments historiques du Nord Bibliographie Patrimoine des Hauts-de-France Nos beffrois : Les 23 monuments du patrimoine mondial de l'Unesco Découvrez les 44 beffrois de la région, Amiens, La Voix du Nord, le Courrier picard, hors-série, juin 2017. Liens externes Le beffroi de Gravelines sur le site de la ville Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail des monuments historiques français
Belfort van Grevelingen

Het Belfort van Grevelingen is het middeleeuwse belfort in de Noord-Franse stad Grevelingen (Gravelines). Reeds vanaf de middeleeuwen bezat Grevelingen een belfort, dat toen een eenvoudig houten bouwwerk was. Het huidige belfort werd gebouwd in 1827. Het is een vierkante toren, uitgevoerd in gele baksteen en voorzien van een achtkante koepel. De toren heeft een uurwerk met vier wijzerplaten. Het is een van de 56 belforten in België en Frankrijk die tot werelderfgoed van de UNESCO verklaard zijn.
Givenchy Road Canadian Cemetery

Givenchy Road Canadian Cemetery is a Commonwealth War Graves Commission burial ground for the dead of World War I situated on the grounds of the Canadian National Vimy Memorial Park near the French town of Neuville-Saint-Vaast. This small cemetery contains the graves of 109 Canadian soldiers, principally of the Canadian 4th Division (rest with Princess Patricia's Canadian Light Infantry), all of whom fell between April 9, 1917 and April 13, 1917 during the Battle of Vimy Ridge. Foundation The cemetery was originally established as a battlefield cemetery by the Canadian Corps and named CD 1. The cemetery covers an area of 849 square meters and was enclosed by a rubble wall. Although only being 250 meters from the nearby Canadian Cemetery No. 2, it was not incorporated into the cemetery like many other battlefield cemeteries created at the time. External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Givenchy Road Canadian Cemetery at Find a Grave
Givenchy Road Canadian Cemetery

Givenchy Road Canadian Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Neuville-Saint-Vaast (departement Pas-de-Calais). De kleine begraafplaats ligt in het noorden van de gemeente en is een onderdeel van de herdenkingssite rond het Canadian National Vimy Memorial op de heuvelrug van Vimy en de graven zijn dan ook alle van Canadese gesneuvelden. De begraafplaats heeft een cirkelvormig grondplan met een oppervlakte van 849 m² en is omgeven door een lage natuurstenen muur. Achteraan op de begraafplaats staat het Cross of Sacrifice. Het omliggende ruwe terrein is een bewaard oorlogslandschap met kraters en niet-ontplofte munitie. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Zo'n honderd meter noordelijker ligt de Canadian Cemetery No.2. Op de begraafplaats worden 111 Canadezen (waaronder 2 niet geïdentificeerde) herdacht. Geschiedenis De heuvelrug van Vimy, in de oorlog door de Britten Vimy Ridge genoemd, domineerde de vlakte ten oosten en was in het begin van de oorlog in Duitse handen gevallen. In de loop van 1915 en 1916 was hier al gevochten, maar de geallieerden konden de heuvel niet heroveren. In april 1917 waren het uiteindelijk de Canadezen die de heuvelrug konden heroveren na een grootschalig offensief, de Slag bij Vimy. Deze begraafplaats werd aangelegd voor het begraven van enkele van de slachtoffers die vielen tijdens die veldslag van 9 april 1917 en de daaropvolgende dagen. De Canadezen duidden hun begraafplaatsen oorspronkelijk aan met letters en nummers en deze begraafplaats noemden zijn eerst CD 1. Externe link Givenchy Road Canadian Cemetery op de website van VAC
Begraafplaats van Isbergues

De Begraafplaats van Isbergues is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Isbergues in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats ligt aan de westrand van het dorpscentrum. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats bevinden zich 9 Britse oorlogsgraven uit de Eerste Wereldoorlog. De negen graven zijn geïdentificeerd en worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Isbergues Communal Cemetery.
St. Pol-sur-Mer Communal Cemetery

St. Pol-sur-Mer Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Saint-Pol-sur-Mer (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt twee geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Tweede Wereldoorlog.
Owl Trench Cemetery

Le Owl Trench Cemetery (cimetière militaire de la tranchée de la chouette) est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune d' Hébuterne, dans le département du Pas-de-Calais, au sud d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé à 2 km à l'est du village, le long de la D 6 qui relie Gommecourt à Puisieux. Un autre cimetière britannique le Rossignol Wood Cemetery est situé à 200 m à l'ouest, du même côté de la route. Histoire Le village d'Hebuterne resta aux mains des Alliés de 1915 jusqu'à l'avancée de l'offensive allemande de mars 1918 où une partie dut être abandonnée. La partie est de la commune resta aux mains des Allemands jusqu'en février 1917. "Owl Trench" (Tranchée de la chouette) était une tranchée transversale allemande avant Rossignol Wood, attaquée par la 4e brigade de fusiliers néo-zélandais le 15 juillet 1918 et dégagée par le 1er régiment d'Auckland cinq jours plus tard. Le cimetière contient cependant les tombes de soldats britanniques tombés le 27 février 1917, lors d'une attaque contre l'arrière-garde allemande par la 31e division. Le cimetière comporte 53 sépultures de la Première Guerre mondiale. La partie gauche du cimetière est une fosse commune pour 46 soldats, dont 43 appartenaient au 16e West Yorkshire Regiment. Dix sépultures du cimetière ne sont pas identifiées. Caractéristiques Ce cimetière a un plan rectangulaire de 20 m sur 10 et est clos par un muret de moellons de silex. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Bataille de la Somme Commonwealth War Graves Hébuterne Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Owl Trench Cemetery

Owl Trench Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Hébuterne (Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door Noel Rew en ligt aan de weg van Gommecourt naar Puisieux op ruim 2,3 km ten oosten van het centrum van Hébuterne (Eglise Saint-Vaast). Ze heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van ongeveer 168 m² en wordt omsloten door een ruwe natuurstenen muur, afgedekt met witte boordstenen. Het Cross of Sacrifice staat op een verhoogd terras centraal tegen de zuidelijke muur. De toegang aan de straatzijde bestaat uit een metalen hekje tussen witte stenen zuilen. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en telt 53 doden waaronder 10 niet geïdentificeerde. Tweehonderdtachtig meter noordwestelijker ligt de Rossignol Wood Cemetery. Geschiedenis Het dorp was van 1915 tot aan de Duitse opmars van maart 1918 in geallieerde handen, toen een deel ervan moest worden opgegeven. Het oostelijke deel van de gemeente bleef tot februari 1917 bezet door de Duitsers. In de zomer van 1918 was de gemeente weer geheel in Duitse handen. Owl Trench was een Duitse loopgraaf voor Rossignol Wood (een bos in de buurt) die op 15 juli 1918 door de 4th New Zealand Rifle Brigade werd bestormd en vijf dagen later door het 1st Auckland Regiment werd ontruimd. Alle slachtoffers zijn Britten die omkwamen op 27 februari 1917 bij een aanval op de Duitse achterhoede. Rij A is een massagraf voor 46 soldaten, van wie er 43 behoorden tot de 16th West Yorkshires. Verschillende grafzerken vermelden drie namen van gesneuvelden.