NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Borre British Cemetery

Borre British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Borre in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt langs de Rue de Sec Bois aan de zuidwestelijke dorpsrand. Ze werd ontworpen door Herbert Baker en heeft een onregelmatig grondplan dat, behalve aan de straatzijde, wordt omgeven door een haag. De toegang bestaat uit een trap met een zevental treden tussen een natuurstenen muur. Centraal aan de straatzijde staat het Cross of Sacrifice. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 375 gesneuvelden herdacht. Op het kerkhof van Borre liggen ook nog 10 gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Geschiedenis De begraafplaats werd van mei tot september 1918 door Britse veldhospitalen en gevechtseenheden gebruikt om hun doden te begraven die gevallen waren tijdens het Duitse lenteoffensief. Er rusten nu 131 Britten, 236 Australiërs (waaronder 1 niet geïdentificeerde) en 3 Duitse slachtoffers uit de Eerste Wereldoorlog. Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog werden hier vijf Britten bijgezet (waaronder 1 niet geïdentificeerde). Hierbij was één Belg die bij de Royal Air Force Volunteer Reserve diende. Graven De Belgische piloot Claude Alain Marie Andre Schmitz vloog in Britse dienst en sneuvelde op 26 augustus 1944. Onderscheiden militairen de Britse kapitein Bryan Desmond Hughes en onderluitenant Henry A. Wilson werden onderscheiden met het Military Cross (MC). de Australische kapiteins Thomas Leo Corcoran en John Stuart Dight Walker en de luitenants Elmer Winfred Drake Laing, Albert Roy Retchford, Henry A. Wilson en Philip Edward Michael Vowels werden eveneens onderscheiden met het Military Cross, maar de laatstgenoemde heeft de onderscheiding tweemaal ontvangen (MC and Bar). Aliassen soldaat Owen Keenan diende onder het alias O. Monachan bij de Royal Dublin Fusiliers. soldaat T. Moyses diende onder het alias T. White bij de Australian Infantry, A.I.F.. soldaat Herbert T. Collins diende onder het alias T. Williams bij de Australian Infantry, A.I.F.. soldaat Edward G. Walsh diende onder het alias Ralph Walsh bij de Australian Infantry, A.I.F. soldaat J. Scales diende onder het alias J. O'Connor bij de Australian Infantry, A.I.F.. Gefusilleerde militair William Scholes, soldaat bij het 2nd Bn. South Wales Borderers, werd wegens desertie geëxecuteerd op 10 augustus 1918. Hij was 25 jaar.
Kerkhof van Maresquel

Het Kerkhof van Maresquel is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Maresquel-Ecquemicourt in het departement Pas-de-Calais. Het kerkhof ligt in het centrum van het dorp Maresquel, rond de Église Saint-Pierre. Brits oorlogsgraf Op het kerkhof ligt een Brits oorlogsgraf uit de Eerste Wereldoorlog. Het graf is geïdentificeerd en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is het kerkhof opgenomen als Maresquel Churchyard.
Porte de Douai - Jardin des Plantes (métro de Lille)

La station Porte de Douai - Jardin des Plantes est une station de la ligne 2 du métro de Lille, située à Lille, dans le quartier Moulins. Inaugurée le 1er avril 1989, la station permet de desservir la faculté de droit de l'université de Lille et trois lycées de la commune. La station Situation La station se situe au-dessus du boulevard d'Alsace à côté de la place Fernig. Elle permet de desservir le quartier Moulins à Lille. Elle est située sur la ligne 2 entre les stations Porte d'Arras et Porte de Valenciennes à Lille. Origine du nom Cette station doit son nom au fait qu'elle se situe près de l'ancien emplacement de la Porte de Douai, disparue lors de la destruction des remparts de la ville. Histoire La station est ouverte le 1er avril 1989 lors de la mise en route de la ligne 1 bis, devenue en 1994 la ligne 2. La station est partiellement incendiée durant la nuit du 29 au 30 juin 2023 lors d'émeutes. La station est rebaptisée Porte de Douai - Jardin des Plantes en 2024. Architecture La station est bâtie sur deux niveaux, bénéficiant d'un seul accès : niveau de surface : entrée, accès ascenseur, vente et compostage des billets niveau aérien : voies centrales et quais opposés Une architecture très ouverte, on y voit tout autour comme dans la plupart des stations de métro telles que Porte d'Arras et Porte de Valenciennes. Intermodalité La station est desservie par les lignes L1, 15, 52, 67, N1 et Z2 du réseau Ilévia. Elle est également desservie par les lignes 852, 856, 858 et 871 du réseau interurbain Arc-en-Ciel 2. La gare SNCF de Lille-Porte-de-Douai est située à 800m. À proximité Le Jardin des plantes La faculté de STAPS de l'université de Lille (Ronchin) La faculté de droit de l'université de Lille Le lycée César-Baggio Le lycée Faidherbe Le lycée Gaston-Berger Le Théâtre le Prato Le Stade Jean-Bouin Médiathèque de Lille-Moulins Laboratoire d'astronomie de Lille École de plein air de Lille Annexes Articles connexes Porte de Douai (Lille) Métro de Lille Liste des stations du métro et du tramway de Lille Notes et références Portail du métro Portail de la métropole européenne de Lille
Porte de Douai (metrostation)

Het metrostation Porte de Douai is een station van metrolijn 2 van de metro van Rijsel, gelegen in het zuiden van de stad Rijsel. De naam van dit station komt van de oude stadspoort met dezelfde naam, die zich in de buurt van dit station bevond en verdween nadat de vestingmuur van de stad werd afgebroken. Het station ligt in de wijk Moulins en in de omgeving bevinden zich veel winkeltjes. De architectuur van het metrostation heeft veel weg van die van Porte d'Arras en Porte de Valenciennes. Vanaf dit metrostation kan men overstappen op verschillende buslijnen, zowel stadslijnen (Liane 1 en de nachtbus) als regionale lijnen. Omgeving Botanische tuin De Rechtenfaculteit van de Université de Lille II De faculteit van Financiën, Bankwezen en Boekhouding van de Université de Lille II Zie ook Metro van Rijsel
Porte de Douai (stacja metra)

Porte de Douai – stacja metra w Lille, położona na linii 2. Znajduje się w Lille, w dzielnicy Moulins. Stacja obsługuje wydział prawa Uniwersytetu Lille II i trzem szkołom średnim w mieście. Została oficjalnie otwarta 1 kwietnia 1989. Przypisy
Mont-Bernanchon British Cemetery

Mont-Bernanchon British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de beide wereldoorlogen, gelegen in de Franse gemeente Gonnehem (Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt 2 km ten noordoosten van het gemeentehuis, net binnen de gemeentegrens en 550 m ten zuidwesten van het dorpscentrum van Mont-Bernanchon. De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en is vanaf de Route de Béthune bereikbaar via een pad van 75 m. Het terrein heeft een L-vormig grondplan en is omgeven door een bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat in de zuidelijke hoek. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 166 Britse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en 2 uit de Tweede Wereldoorlog begraven. Er liggen ook 2 niet geïdentificeerde Fransen. Geschiedenis De Duitse opmars werd tijdens hun lenteoffensief in april 1918 aan de Leie, iets ten oosten van het dorp tot staan gebracht. De begraafplaats werd toen door de 2nd Lancashire Fusiliers gestart en verder door gevechtseenheden en het XIII Corps Burial Officer gebruikt tot augustus 1918. Alle slachtoffers uit de Eerste Wereldoorlog vielen tussen 14 april en 21 augustus 1918. De 2 slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog vielen in mei 1940 tijdens de hevige gevechten voor de verdediging van het kanaal naar La Bassée en de achterhoedegevechten om de terugtrekking van het Britse expeditieleger naar Duinkerke veilig te stellen. Onderscheiden militairen Christopher Bentley Meadows, onderluitenant bij het King's Own (Royal Lancaster Regiment) en Rowland William Theodore Thorowgood, luitenant bij het Royal Warwickshire Regiment werden onderscheiden met het Military Cross (MC). sergeant William Vaughan Watkins van de Somerset Light Infantry en korporaal B. Kenyon van de Royal Engineers werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). onderluitenant A.M. Ruston, de korporaals James Towler en Thomas Edward Bridson en soldaat Charlie Bull ontvingen de Military Medal (MM).
Begraafplaats van Bailleul-Sir-Berthoult

De gemeentelijke begraafplaats van Bailleul-Sir-Berthoult gelegen ten oosten van het centrum de Franse plaats Bailleul-Sir-Berthoult aan de weg naar Gavrelle in het department Pas-de-Calais in de regio Hauts-de-France. Bailleul-Sire-Berthoult Communal Cemetery De begraafplaats telt 9 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Tweede Wereldoorlog. De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission, die de begraafplaats ingeschreven heeft als Bailleul-Sire-Berthoult Communal Cemetery.
Petit-Vimy British Cemetery

Petit-Vimy British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Vimy (Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt op een hellend terrein in het veld op 1.200 m ten westen van het centrum van Vimy (gemeentehuis). Het terrein heeft een de vorm van een parallellogram met een oppervlakte van 540 m² en is bereikbaar via een veldweg van 135 m. Het Cross of Sacrifice staat aan de zuidwestelijke zijde op een verhoogd terras in een natuurstenen apsis, direct aan de toegang. De andere zijden worden begrensd door een haag. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 94 doden herdacht waaronder 23 niet geïdentificeerde. Geschiedenis De begraafplaats werd door gevechtseenheden gestart en als frontbegraafplaats gebruikt tussen mei en oktober 1917. In 1923 werd ze uitgebreid met graven die afkomstig waren uit de slagvelden ten noordwesten van Vimy. Er liggen 4 Britten en 90 Canadezen begraven. Graven E. Davison, luitenant bij het 4th Canadian Mounted Rifles Battalion werd onderscheiden met de Military Medal (MM). Op de begraafplaats ligt Sasero Matsubayashi, een Canadese infanterist van Japanse afkomst. Harry Alvin Carr, soldaat bij het 5th Canadian Mounted Rifles Battalion was 17 jaar toen hij op 2 juni 1917 sneuvelde.
Wailly Orchard Cemetery

Wailly Orchard Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Wailly in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats werd ontworpen door Charles Holden en ligt aan de Rue des Alliès op 180 m ten westen van het centrum (Église Saint-Pierre). Het grondplan heeft de vorm van een onregelmatige vierhoek en wordt aan drie zijden afgebakend door een bakstenen muur en een zijde door een haag en gelijkgrondse boordstenen. De open toegang aan de straatzijde wordt gevormd door een viertal opgaande treden tussen witte stenen bloembakken en twee witte stenen paaltjes. Het Cross of Sacrifice staat centraal in de zuidelijke muur ingewerkt. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 366 doden begraven waaronder 15 niet geïdentificeerde. Geschiedenis De begraafplaats werd in mei 1916 door de Liverpool bataljons van de 55th (West Lancashire) Division aangelegd als een frontlijnbegraafplaats. Ze werd door een hoge muur afgeschermd tegen Duitse observatie. In 1917 werd de begraafplaats weinig gebruikt maar van maart tot augustus 1918 werd ze aanzienlijk uitgebreid door Canadese en andere eenheden die het Third Army front verdedigden. Onder de geïdentificeerde slachtoffers zijn er 160 Britten en 191 Canadezen. Graven Onderscheiden militairen Herbert Norris, kapitein bij de Canadian Infantry werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). de luitenants Edgar Smith Spurr en Pierre Eugene Guay, beide dienend bij de Canadian Infantry en luitenant J.A. Main, dienend bij de Royal Engineers werden onderscheiden met het Military Cross (MC). John Scarlett Pym, onderluitenant bij de The Queen's (Royal West Surrey Regiment) werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). soldaat Allan McIntyre (Canadian Infantry) werd tweemaal onderscheiden met de Military Medal (MM and Bar). nog 11 militairen werden onderscheiden met de Military Medal (MM). Aliassen soldaat Frederic Doin diende onder het alias Fred Bellville bij de Canadian Infantry. soldaat Albert Malboeuf diende onder het alias Albert Merchand bij de Canadian Infantry.
St. Pol Communal Cemetery Extension

St. Pol Communal Cemetery Extension is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Saint-Pol-sur-Ternoise (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 225 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Fontaine-au-Bois Communal Cemetery

Fontaine-au-Bois Communal Cemetery est l'un des deux cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Fontaine-au-Bois dans le département du Nord. L'autre est Cross Roads Cemetery, Fontaine-au-Bois. Localisation Ce cimetière est situé à l'intérieur du cimetière communal, rue du Hainaut. Historique Le village de Fontaine-au-Bois fut occupé par les Allemands dès fin août 1914 et ne fut repris par les troupes britanniques que début novembre 1918. Ce cimetière a été créé à cette date pour y inhumer les victimes des combats. Après l'armistice, il fut agrandi par la concentration de tombes d'autres cimetières. Toutes les sépultures datent d'octobre à novembre 1918. Caractéristique Le cimetière communal de Fontaine-au-Bois comprend 95 sépultures du Commonwealth de la Première Guerre mondiale, dont six non identifiées. Galerie Notes et références Liens internes Cimetière militaire Fontaine-au-Bois Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/fontaineaubois.htm Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Fontaine-au-Bois Communal Cemetery

Fontaine-au-Bois Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog gelegen in de Franse plaats Fontaine-au-Bois (Noorderdepartement). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Ze ligt aan de Rue du Hainaut, vlak naast de gemeentelijke begraafplaats op 130 m ten noorden van het dorpscentrum. Het terrein heeft een onregelmatig grondplan en is aan de straatzijde begrensd door een bakstenen muur met een hekken als toegang en aan de andere zijden door een haag. Het Cross of Sacrifice staat centraal aan de toegang. Vijf grafstenen hebben niet de gebruikelijke witte kleur maar eerder en roodbruine kleur omdat een andere steensoort werd gebruikt. Geschiedenis De begraafplaats werd in november 1918 aangelegd door de XIII Corps Burial Officer naast een perk met Duitse gesneuvelden dat later werd ontruimd en waarop een van de Britse doden oorspronkelijk begraven lag. In 1934 werden nog 5 doden vanuit Gommegnies Communal Cemetery overgebracht. Er liggen 94 Britten en 1 Zuid-Afrikaan begraven die allen sneuvelden in oktober en november 1918. Zes slachtoffers konden niet meer geïdentificeerd worden. Graven Onderscheiden militairen Alfred Carey, korporaal bij de Duke of Wellington's (West Riding Regiment), A.E. Shelley, korporaal bij de Durham Light Infantry en R. Sneddon, soldaat bij de Royal Dublin Fusiliers ontvingen de Military Medal (MM). Alias soldaat Floyd J. Fink diende onder het alias T. Hagney bij de Royal Munster Fusiliers.
Dompierre-sur-Helpe Communal Cemetery

Dompierre-sur-Helpe Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Dompierre-sur-Helpe (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 3 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Begraafplaats van Linselles

De Begraafplaats van Linselles is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Linselles in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt aan de Rue de Bousbecque op 500 m ten noorden van het centrum (Église de la Nativité de Notre-Dame). Ze heeft een onregelmatige vorm en wordt omsloten door een draadafsluiting en een haag of heesters. De toegang bestaat uit een tweedelig metalen hek tussen bakstenen muren. Centraal staat een gedenkzuil voor de militaire en burgerlijke slachtoffers van de beide wereldoorlogen, de Frans-Duitse Oorlog en andere conflicten waarbij Frankrijk betrokken was. Franse oorlogsgraven Op de begraafplaats bevinden zich twee perken met gesneuvelde Franse militairen uit de beide wereldoorlogen. Daarbij zijn er 25 uit de Eerste Wereldoorlog en 30 uit de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was Linselles in Duitse handen en zij begroeven hier hun gesneuvelden. De 681 Duitse graven werden na de wapenstilstand verwijderd en naar elders overgebracht. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats ligt een perk met 38 Britse militaire graven waaronder 4 niet geïdentificeerde. 32 graven zijn van gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en 6 uit de Tweede Wereldoorlog. Behalve 1 Canadees zijn alle slachtoffers Britten. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn er geregistreerd onder Linselles Communal Cemetery. Er ligt ook een Rus die stierf als krijgsgevangene tijdens de Duitse bezetting in de Eerste Wereldoorlog. sergeant R.H. Jones en soldaat W.T. Reynolds werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
H.A.C. Cemetery

Le H.A.C. Cemetery (Honourable Artillery Company), Cimetière militaire d'Écoust-Saint-Mein est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Écoust-Saint-Mein, dans le département du Pas-de-Calais, au sud d'Arras. Trois autres cimetières britanniques sont implantés sur le territoire de cette commune : Écoust Military Cemetery, Écoust-Saint-Mein British Cemetery et L'Homme Mort British Cemetery. Localisation Ce cimetière est situé au sud du village sur la route départementale D 956, à 500 m des dernières habitations. Histoire Aux mains des Allemands dès fin août 1914, le village restera loin des combats jusqu'en mars 1917, date à laquelle les Allemands évacueront tous les habitants et détruiront complètement les habitations pour transformer la zone en un no man's land à la suite de leur retrait sur la ligne Hindenburg. Les ruines du village d'Ecoust sont prises pris le 2 avril 1917 par les 4e et 7e divisions australiennes. Ce cimetière a été commencé par la 7e division après la bataille, lorsque 27 soldats du 2e H.A.C. (Honourable Artillery Company), tombés le 31 mars ou le 1er avril lors des premiers combats pour la prise du secteur, y ont été enterrés. Après la contre-attaque allemande près de Lagnicourt, le 15 avril, douze artilleurs australiens tombés lors de ces combats y sont enterrés. Une partie de ce cimetière a été créée en août et septembre 1918, lorsque le terrain a été repris par la 3e division après cinq mois d'occupation ennemie. Après l'armistice, des tombes ont été ajoutées à partir des champs de bataille de Bullecourt et d'Ecoust et d'un certain nombre de cimetières plus petits. Il y a maintenant près de 2 000 victimes de la guerre 1914-18 commémorées sur ce site. Parmi ceux-ci, plus de la moitié sont non identifiés et des monuments commémoratifs spéciaux sont érigés pour 17 soldats du Royaume-Uni et 14 d'Australie, connus ou supposés être enterrés parmi eux. D'autres monuments commémoratifs spéciaux enregistrent les noms de 34 soldats du Royaume-Uni, enterrés dans d'autres cimetières, dont les tombes ont été détruites par des tirs d'obus. Caractéristiques De plan trapézoïdal, ce cimetière couvre une superficie de 5 800 m2 et est entouré d'un muret de briques rouges. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Ligne Hindenburg Commonwealth War Graves Écoust-Saint-Mein Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais
Kerkhof van Oudezele

Het Kerkhof van Oudezele is een gemeentelijke begraafplaats in gemeente Oudezele in het Franse Noorderdepartement. Het kerkhof ligt rond de Sint-Jan-de-Doperkerk (Église Saint-Jean-Baptiste) in het dorpscentrum. Oorlogsgraven Op het kerkhof bevindt zich een Brits militair perkje met gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Het telt 5 graven, waarvan 3 geïdentificeerd. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is het kerkhof opgenomen als Oudezeele Churchyard. Zie ook Sint-Jan-de-Doperkerk in Oudezele.
Hibers Trench Cemetery

Le cimetière « Hibers Trench Cemetery » est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Wancourt dans le département français du Pas-de-Calais. Histoire Sépultures Pour approfondir Articles connexes Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission « Hibers Trench Cemetery » sur ww1cemeteries.com Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais
Hibers Trench Cemetery

Hibers Trench Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Wancourt (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt aan de Rue d'Artois op 1180 m ten westen van het dorpscentrum (Église Saint-Aubode), vlak naast de Autoroute du Nord (A1). Ze werd ontworpen door George Goldsmith en heeft een langwerpige vorm met aan de achterzijde een apsis waarin het Cross of Sacrifice staat. Aan de straatzijde wordt ze afgesloten door een natuurstenen muur en de andere randen worden afgeboord met een haag en draadafsluiting. Het terrein klimt naar de achterzijde toe lichtjes omhoog. Er liggen 136 doden begraven waaronder 6 niet geïdentificeerde. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis Wancourt werd op 12 april 1917 door Commonwealthtroepen veroverd en 's anderendaags door 50th (Northumbrian) Division bezet. Tijdens het Duitse lenteoffensief in maart 1918 ging het dorp verloren maar werd op 26 augustus heroverd door het Canadian Corps. De begraafplaats werd in april 1917 door de Burial Officer (dit is de officier die verantwoordelijk was voor de registratie en begraving van de gesneuvelden) van de 50th Division aangelegd en werd gebruikt tot oktober daaropvolgend. In augustus en september 1918 werden drie Canadezen toegevoegd en in de zomer van 1919 nog twee andere graven. Er liggen nu 128 Britse en 2 Canadese geïdentificeerd gesneuvelden begraven. Drie Britten worden herdacht met Special Memorials omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men neemt aan dat ze zich onder naamloze grafzerken bevinden. Onderscheiden militairen Charles Whitley, kapitein bij het King's Royal Rifle Corps werd onderscheiden met het Military Cross (MC). sergeant F. Shore (Yorkshire Regiment), kanonnier T. Martin (Royal Field Artillery) en korporaal F. Rogers (Royal Garrison Artillery) werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Windmill British Cemetery

The Windmill British Cemetery is a Commonwealth War Graves Commission (CWGC) burial ground for the dead of World War I located near to the commune of Monchy-le-Preux on the main Arras to Cambrai road (D339) in the département of Pas-de-Calais, France. The cemetery contains the graves of 368 known casualties and 35 unidentified. History The cemetery was first used in May 1917 by the 29th Division to bury the dead from the Second Battle of the Scarpe of the 23 April 1917. The cemetery continued to be used until March 1918 and then again between August and October 1918. References External links Media related to Windmill British Cemetery at Wikimedia Commons Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Windmill British Cemetery at Find a Grave