NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Deutscher Soldatenfriedhof Halluin

Het Deutscher Soldatenfriedhof Halluin is een Duitse militaire begraafplaats in de Franse gemeente Halluin. Er rusten 1.397 Duitse soldaten die sneuvelden in de Eerste Wereldoorlog, waarvan 9 niet meer geïdentificeerd konden worden. De begraafplaats ligt in het stadscentrum, naast de gemeentelijke begraafplaats en heeft een rechthoekig grondplan. Alle doden liggen in individuele graven, aangeduid met metalen kruisjes, met uitzondering van enkele joodse graven die een natuurstenen zerk hebben waarop een davidster is afgebeeld. Centraal staat een herdenkingsgebouwtje. De begraafplaats wordt beheerd door de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge. Halewijn lag tijdens de oorlog nabij het Westfront. De aanleg van de begraafplaats begon al in de herfst van 1914. Op het eind van de oorlog telde de begraafplaats zo'n 2.000 graven. Na de oorlog brachten de Fransen zo'n 700 graven over naar de nabijgelegen Duitse begraafplaatsen van Bousbecque en Wambrechies. De meeste graven zijn nu van soldaten die vielen vanaf juni 1917, bij de Mijnenslag nabij Mesen, ruim 15 kilometer verder westwaarts, in België. Velen sneuvelden ook tijdens het Duitse lenteoffensief van 1918. Een eerste herinrichting van de begraafplaats gebeurde in 1927, toen ook een gedenkingsruimte werd opgericht. Externe links (de) Informatie over de begraafplaats op de website van de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge.
Cimetière Upton Wood

Le cimetière Upton Wood est un cimetière militaire britannique de la Première Guerre mondiale, situé dans le village français de Hendecourt-lès-Cagnicourt (Pas-de-Calais). Le cimetière est situé sur le terrain à 1 700 m au nord du centre du village (Église Saint-Léger) et est accessible par un chemin de campagne de 700 m. Il a été conçu par George Goldsmith. Rectangulaire, il est entouré d'un mur de briques. L'entrée se compose d'un bâtiment carré avec un toit de tente et un portail en arc ouvert. Une croix du sacrifice domine le site. Le cimetière est entretenu par la Commonwealth War Graves Commission. 217 Canadiens (dont 8 non identifiés) et 10 Britanniques (dont 1 non identifié) y sont enterrés. Un soldat canadien est honoré par un mémorial spécial parce que sa tombe ne pouvait plus être localisée. Le cimetière Toponymie Pendant la première guerre mondiale, les canadiens mentionnent le bois qui jouxte le cimetière sur leurs cartes militaires Upton Wood. Upton est une ville au Québec, Canada. Sur les cartes militaires allemandes, le bois apparaît Hochwald. A Hendecourt-les-Cagnicourt, on l'appelle le bois du cimetière anglais, petit bois, ou le bois de Vis. A Vis-en-Artois, on l'appelle le bois d'Hendecourt. Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’histoire militaire Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais
Upton Wood Cemetery

Upton Wood Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Hendecourt-lès-Cagnicourt (Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt in het veld op 1.700 m ten noorden van het dorpscentrum (Église Saint-Léger) en is bereikbaar langs een veldweg van 700 m. Ze werd ontworpen door George Goldsmith. Het terrein heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 571 m² en is omgeven door een bakstenen muur. De toegang bestaat uit een vierkantig gebouw met tentdak en een open boogvormige poort. Het Cross of Sacrifice staat aan de oostelijke muur. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 227 doden herdacht waaronder 9 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Op 30 augustus 1918 werd het bos dat Upton Wood werd genoemd door de 1st Canadian Division veroverd waarna men begon met de aanleg van de begraafplaats. In de nacht van 1 op 2 september 1918 werd het dorp Hendecourt-lès-Cagnicourt door de 57th (West Lancashire) en de 52nd (Lowland) Division ingenomen. Er liggen 217 Canadezen (waaronder 8 niet geïdentificeerde) en 10 Britten (waaronder 1 niet geïdentificeerde) begraven. Eén Canadees wordt met een Special Memorial herdacht omdat zijn graf niet meer gelokaliseerd kon worden. Graven soldaat Robert Scott Chalmers van de Canadian Infantry was een van de zes broers die in de oorlog vochten. Behalve hij sneuvelden nog twee andere broers en werd er één verminkt. Onderscheiden militairen kapitein C.B. Robinson en luitenant David Milne, beiden dienend bij de Canadian Infantry werden onderscheiden met het Military Cross (MC). Allan Brander Angus, korporaal bij de Canadian Infantry werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). de sergeanten Frederick William Barnes, J. Bright, H.L. Gougeon, D. Hampton en Thomas Melville Kilpatrick; korporaal R. Smith en de soldaten W.L. Wright, Ernest George Allwood, T. Iwamoto, Frank Swan en E. Wilmot ontvingen de Military Medal (MM).
Deutscher Soldatenfriedhof Steenwerck

Het Deutscher Soldatenfriedhof Steenwerck is een militaire begraafplaats in de Franse gemeente Steenwerk. Er rusten 2.048 Duitse soldaten die sneuvelden in de Eerste Wereldoorlog, waarvan er drie onbekend bleven. De begraafplaats ligt een kilometer ten oosten van het dorpscentrum, bij de weg naar het gehucht Pont d'Achelles, dat aan de Belgische grens ligt. De begraafplaats bevindt zich vlak voor de brug van de weg over de snelweg A25/E42. Metalen kruisen waaronder 2 tot 4 doden liggen tonen de namen van de gesneuvelden. Het is een begraafplaats van de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge. Steenwerk lag tijdens de oorlog nabij het Westfront. In april 1918 rukten de Duitsers tijdens hun lenteoffensief een laatste maal westwaarts op. Op dat moment legden zij de begraafplaats in Steenwerk aan en bleven deze gebruiken tot het geallieerde bevrijdingsoffensief later dat jaar. Na de oorlog werd de begraafplaats nog uitgebreid met gesneuvelden die de Franse militaire overheid vanuit de omgeving overbracht. Op het eind van de jaren 1920 werden de eerste aanpassingswerken aan de begraafplaats uitgevoerd. In 1969 werden hier nog 12 Duitse soldaten begraven die waren teruggevonden bij bouwwerken in de omgeving. In 1979 werden de houten kruisen vervangen door metalen kruisen, met uitzondering van de twee Joodse graven die een gedenksteen met Hebreeuwse tekst hebben.
Begraafplaats van Berclau

De Begraafplaats van Berclau is een gemeentelijke begraafplaats in Berclau, een deel van de Franse gemeente Billy-Berclau in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats ligt er naast de Église Notre-Dame. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats bevindt zich een Brits militair perk uit de Tweede Wereldoorlog. Het telt 7 graven, waarvan er een niet is geïdentificeerd. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Billy-Berclau (Berclau) Communal Cemetery.
Begraafplaats van Camphin-en-Pévèle

De Begraafplaats van Camphin-en-Pévèle is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Camphin-en-Pévèle in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt aan de Rue de la Plaine op 350 m ten noorden van het dorpscentrum (Église Saint-Amand). Aan de straatzijde wordt de begraafplaats begrensd door een bakstenen muur en een dubbel traliehek tussen bakstenen zuilen. Een haag en betonplaten sluiten de andere zijden af. Achteraan recht tegenover de toegang staat het gebruikelijke calvarie kruis. Er ligt een Brits en een Frans oorlogsgraf uit de Eerste Wereldoorlog. Het Franse graf is van Herbreteau Marie, soldaat bij het 83e R.I.T. en hij sneuvelde op 23 augustus 1914. Brits oorlogsgraf Op de begraafplaats ligt een Brits oorlogsgraf uit de Eerste Wereldoorlog. Het graf is van Leonard Lawrence McFaul, luitenant bij de Royal Air Force en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Camphin-en-Pevele Communal Cemetery.
Gare de Landas

La gare de Landas est une gare ferroviaire française de la ligne de Fives à Hirson, située sur le territoire de la commune de Landas, dans le département du Nord, en région Hauts-de-France. Elle est mise en service en 1874, et devient une gare de la Compagnie des chemins de fer du Nord en 1875 lorsqu'elle reprend la ligne. C'est une halte voyageurs de la Société nationale des chemins de fer français (SNCF) desservie par des trains TER Hauts-de-France. Situation ferroviaire Établie à 27 mètres d'altitude, la gare de Landas est située au point kilométrique (PK) 25,172 de la ligne de Fives à Hirson, entre les gares d'Orchies et de Rosult. Elle fait partie de la Transversale Nord-Est (ligne de Lille à Thionville). Histoire La ligne de Lille à Valenciennes, qui traverse la commune, est mise en service en 1870, la première gare de Landas ouvre en 1874 au hameau du Hennoy. Elle devient une gare de la Compagnie des chemins de fer du Nord, lors de sa reprise de la ligne en 1875. Dans les années 1890, un nouveau bâtiment voyageurs est construit de l'autre côté des voies. Édifié en brique, il comporte un corps principal à trois ouvertures et un étage, et deux petites ailes à une ouverture. En 2003, l'ancien bâtiment voyageurs est toujours présent. Désaffecté du service ferroviaire, il abrite une habitation privée. Fréquentation Selon les estimations de la SNCF, la fréquentation annuelle de la gare s'élève aux nombres indiqués dans le tableau ci-dessous. Service des voyageurs Accueil Halte SNCF, c'est un point d'arrêt non géré (PANG) à accès libre. Desserte Landas est desservie par des trains TER Hauts-de-France qui effectuent des missions de type omnibus C60 reliant Lille-Flandres à Valenciennes. Intermodalité Un parc pour les vélos et un parking sont aménagés à ses abords. La ligne 884 Orchies - Saméon du réseau interdépartemental de cars Arc-en-Ciel dessert la gare. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste de gares de France Ligne de Fives à Hirson Lien externe La gare de Landas, sur le site officiel SNCF / TER Hauts-de-France Portail du chemin de fer Portail du Nord-Pas-de-Calais
Gare de Landas

Gare de Landas vasútállomás Franciaországban, Landas településen. Vasútvonalak Az állomást az alábbi vasútvonalak érintik: Fives–Hirson-vasútvonal Kapcsolódó állomások A vasútállomáshoz az alábbi állomások vannak a legközelebb: Gare d’Orchies Gare de Rosult Kapcsolódó szócikkek Franciaország vasútállomásainak listája Jegyzetek További információk
Gare de Landas

Gare de Landas – przystanek kolejowy w Landas, w departamencie Nord, w regionie Hauts-de-France, we Francji. Jest zarządzany przez SNCF (budynek dworca) i przez RFF (infrastruktura). Przystanek jest obsługiwany przez pociągi TER Nord-Pas-de-Calais. Położenie Przystanek znajduje się na linii Fives – Hirson, w km 25,172 pomiędzy stacjami Orchies i Rosult, na wysokości 47 m n.p.m. Linie kolejowe Fives – Hirson Linki zewnętrzne Site SNCF TER Nord-Pas-de-Calais
Noeux-les-Mines Communal Cemetery Extension

Noeux-les-Mines Communal Cemetery Extension is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Noeux-les-Mines (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 315 geïdentificeerde graven waarvan 303 Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog and 12 overige graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Noordmeulen (Hondschote)

De Noordmeulen (ook: Moulin du Nord of Noortmeulen) is een windmolen in de gemeente Hondschote in het Franse Noorderdepartement. De molen staat net ten noorden van het dorpscentrum. Het is een standerdmolen die gebruikt werd als korenmolen. De Noordmeulen dateert minstens uit 1547 en is daarmee de oudste windmolen in het noorden van Frankrijk. De molen draagt echter nog inscripties die het jaar 1127 vermelden, al zouden deze wat later zijn aangebracht en kan deze leeftijd niet echt bewezen worden. De molen behoorde aan de familie Van Hornes, de heren van Hondschote. In 1717 kwam de molen in het bezit van de familie Danes, die lang eigenaar bleef. In de tweede helft van de 19e eeuw was de molen eigendom van de familie Verbrugghe, maar de toestand van de molen ging achteruit. In 1888 werd Hendryckx molenaar en hij liet een koppel molenstenen toevoegen en de molen kreeg aan de buitenkant van de romp zijn karakteristieke uitstulping. Molenaar Eugène Vercruyce zorgde in de loop van de jaren 1940 voor een herstelling van de molen. In 1980 raakte de molen beschadigd bij een onweer en in 1982 werd de gemeente uiteindelijk eigenaar. In de tweede helft van de jaren 80 werd de molen in twee fasen weer gerestaureerd. In 1977 werd de molen bovendien beschermd als monument historique. Externe link (nl) De Noordmolen te Hondschote - Dr. Luc Devliegher in De Franse Nederlanden (1980)
Poix-du-Nord Communal Cemetery Extension

Le cimetière « Poix-du-Nord Communal Cemetery Extension » est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Poix-du-Nord, Nord. Localisation Ce cimetière est situé au milieu du cimetière communal, au nord du village, rue Henri Roland. Historique Occupé dès fin août 1914, le village est resté loin du front jusque fin octobre 1918, date à laquelle il a été repris par les troupes britanniques après de violents combats. Ce cimetière a été créé à ce moment. Caractéristiques Le cimetière britannique de Poix-du-Nord comporte 96 sépultures de la Première Guerre mondiale. Sépultures Notes et références Voir aussi Articles connexes Cimetière militaire Poix-du-Nord Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/poixdunordcomext.htm Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Poix-du-Nord Communal Cemetery Extension

Poix-du-Nord Communal Cemetery Extension is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste en Tweede Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Poix-du-Nord (Noorderdepartement). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt aan de Rue Henri Roland op 580 m ten noorden van het centrum van de gemeente (gemeentehuis). Ze ligt nu binnen de omheining van de gemeentelijke begraafplaats maar werd tijdens Eerste Wereldoorlog als een militaire uitbreiding aangelegd. De begraafplaats heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 621 m² en wordt omsloten door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat dicht bij de oostelijke muur en de open toegang bevindt zich in de zuidelijke muur. Er liggen 93 Britse militairen uit de Eerste Wereldoorlog en 1 uit de Tweede Wereldoorlog begraven. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis Poix-du-Nord werd eind oktober 1918 door Britse troepen veroverd. Hierna werd de begraafplaats aangelegd als uitbreiding van de gemeentelijke begraafplaats. Na de wapenstilstand werden graven vanuit Escarmain Communal Cemetery Extension naar hier overgebracht. Deze begraafplaats werd aangelegd door de Duitsers en lag achter de gemeentelijke begraafplaats. Na de verovering van het dorp werd ze door de 2nd Division verder gebruikt. Toen lagen er 20 Duitse en 27 Britse soldaten. Graven Derek Hurlstone Allen, piloot bij de Royal Air Force werd onderscheiden met het Distinguished Flying Cross (DFC). Hij werd in zijn Hawker Hurricane jachtvliegtuig tijdens een luchtgevecht neergeschoten op 18 mei 1940. Hij is het enige slachtoffer uit de Tweede Wereldoorlog op deze begraafplaats. de sergeanten F. Cuthbert (Royal Garrison Artillery) en Charles Benjamin Caines (Royal Fusiliers), korporaal Herbert Walsh (Royal Engineers) en soldaat A.R. Lamerton (Dorsetshire Regiment) werden onderscheiden met de Military Medal (MM). Zie ook Poix-du-Nord Communal Cemetery
Zouave Valley Cemetery

Zouave Valley Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog gelegen in de Franse plaats Souchez (Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt 1,9 km ten zuiden van het dorpscentrum en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het nagenoeg vierkante terrein is 1.533 m² groot en is omgeven door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat bijna centraal tegen de westelijke muur. Er worden 245 doden herdacht waarvan 66 niet geïdentificeerde. Geschiedenis De naam van deze begraafplaats is ontleend aan de Zouaven, een Frans legeronderdeel, die hier in 1914 en 1915 vochten. Ze werd in mei 1916 gestart en gebruikt tot juni 1917. De begraafplaats werd zwaar beschoten tijdens de aanval op de heuvel van Vimy. Na de wapenstilstand werden nog slachtoffers bijgezet vanuit de wijde omgeving van Souchez. Er liggen 138 Britten, 98 Canadezen, 8 Zuid-Afrikanen en 1 Duitser begraven. Voor 11 slachtoffers werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gevonden werden en men aanneemt dat ze zich onder de naamloze graven bevinden. Op vijf naast elkaar geplaatste grafstenen van geïdentificeerde doden werd de tekst Buried near this spot geplaatst omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden. Graven Minderjarige militair E. Miller, schutter bij het King's Royal Rifle Corps was 17 jaar toen hij op 24 mei 1916 sneuvelde. Alias soldaat Harry Milburn diende onder het alias H. Allen bij de Royal Fusiliers.
Meath Cemetery Villers-Guislain

Le cimetière « Meath Cemetery » est l'un des 5 cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés à Villers-Guislain (Nord). Les 4 autres cimetières sont Gauche Wood Cemetery, Targelle Ravine British Cemetery, Villers-Guislain Communal Cemetery et Villers Hill British Cemetery. Historique Villers-Guislain fut occupé par les Allemands dès le début de la guerre le 28 août 1914 et le resta jusqu'en avril 1917, date à laquelle il fut repris par les forces du Commonwealth. Il fut perdu le 30 novembre 1917 lors des attaques allemandes de la bataille de Cambrai malgré les attaques féroces de la Division des Gardes et des chars. Le village a finalement été abandonné par les Allemands le 30 septembre 1918 après de violents combats. Localisation Le cimetière se trouve en pleine campagne, à 4 km au sud de Villers-Guislain, au sommet d'une colline. Vers le nord-est, on aperçoit deux autres cimetières militaires de Villers-Guislain : Villers Hill British Cemetery et Targelle Ravine British Cemetery. On y accède par un chemin agricole peu carrossable. Caractéristique Le cimetière de Meath a été créé en octobre 1918. Il contient 125 sépultures dont 21 ne sont pas identifiées. La majorité appartenaient aux Cameronians, aux Queen's Royal West Surreys et au London Regiment. Le cimetière a été conçu par W H Cowlishaw. Galerie Sépultures Notes et références Articles connexes Cimetière militaire Villers-Guislain Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes In Memory by Pierre Vanderveld http://www.inmemories.com/Cemeteries/meath.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais
Meath Cemetery

Meath Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Villers-Guislain (Noorderdepartement). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt in het veld aan een onverharde landweg op ruim 2 km ten zuiden van het dorpscentrum (Église Saint-Géry). Ze heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van ruim 408 m² en wordt omsloten door een lage natuurstenen muur, afgedekt met rechtop geplaatste breukstenen. Centraal tegen de westelijke muur staat het Cross of Sacrifice. De toegang bestaat uit een tweedelig metalen traliehek in een naar binnen gebogen gedeelte van de noordelijke muur. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 125 doden herdacht waaronder 21 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Villers-Guislain werd vanaf april 1917 door Britse troepen bezet. Op 30 november 1917 kwam het dorp na hevige Duitse aanvallen (tijdens de Slag bij Cambrai) in vijandelijke handen. Ondanks felle tegenaanvallen van de Guards Division en tanks de volgende dag, bleef het door de Duitsers behouden. Het dorp werd uiteindelijk op 30 september 1918 na zware gevechten door de Duitsers verlaten. De begraafplaats werd in oktober 1918 aangelegd door de 33rd Division Burial Officer (deze officier was verantwoordelijk voor het registreren en begraven van de gesneuvelden). Alle slachtoffers waren Britten die sneuvelden tussen 18 en 22 september 1918. Eenentwintig van hen konden niet meer geïdentificeerd worden. Drie manschappen van de Cameronians (Scottish Rifles) worden met Special Memorials herdacht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men neemt aan dat ze onder naamloze grafzerken liggen. Onderscheiden militairen H.E. Randall, sergeant bij de The Queen’s (Royal West Surrey Regiment) werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). korporaal Herbert Littlefair en soldaat R. Mathie (beide van de Cameronians (Scottish Rifles)) en soldaat Arthur William Langley (The Queen’s (Royal West Surrey Regiment)) werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Begraafplaats van Vieux-Condé

De Begraafplaats van Vieux-Condé is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Vieux-Condé in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt in het zuiden van de gemeente aan de Rue Denfert-Rochereau op 350 m ten westen van het gemeentehuis. Ze heeft een L-vormig grondplan en aan de straatzijde wordt ze afgesloten door een bakstenen muur met twee toegangen. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats liggen drie Britse oorlogsgraven. Een graf is van G. Tindale, sergeant bij de Royal Engineers die stierf op 14 december 1918. Hij werd onderscheiden met de Military Medal (MM). De twee andere graven zijn van piloot Thomas Humphrey Borg-Banks en schutter Walter Francis Lawes. Zij dienden bij de Royal Air Force en crashten met hun Lysander II op 16 mei 1940. Hun graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd onder Vieux-Conde Communal Cemetery.
Kerkhof van Huby-Saint-Leu

Het Kerkhof van Huby-Saint-Leu is een gemeentelijke begraafplaats gelegen in de Franse gemeente Hesdin-la-Forêt in het departement Pas-de-Calais. Ze ligt op een heuvelrug rond de Église Saint-Leu aan de noordelijke rand van de dorpskom. Britse oorlogsgraven Aan de noordelijke zijde van de kerk liggen tussen de burgerlijke graven vier Britse en één Australische gesneuvelde uit de Eerste Wereldoorlog. Ze sneuvelden in 1916 en liggen verdeeld in twee perken die worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission waar ze geregistreerd staan onder Huby-St.Leu Churchyard.
Borre British Cemetery

Le cimetière « Borre British Cemetery » est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Borre (Nord). Le cimetière est entretenu par la Commonwealth War Graves Commission. Histoire Le cimetière a été utilisé de mai 1918 à septembre 1918 par les unités des ambulances et les unités de combat, en particulier par la 1re Division australienne, pendant les offensives allemandes et alliées de la bataille de la Lys. Victimes Coordonnées GPS 50° 43′ 48″ nord, 2° 34′ 59″ est Voir aussi Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Liens externes « Borre British Cemetery » sur ww1cemeteries.com Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais