NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sucrerie Cemetery (Ablain-St. Nazaire)

Sucrerie Cemetery (Ablain-St. Nazaire) is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse plaats Ablain-Saint-Nazaire in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield en ligt 970 m ten oosten van het dorpscentrum. Ze is vanaf de Rue Marcel Lancino bereikbaar via een pad van 160 m. Het terrein heeft een rechthoekige vorm met een oppervlakte van 1.918 m² en wordt omgeven door een lage bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen de zuidelijke muur. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Ten noorden ligt de heuvel met de Nécropole nationale de Notre-Dame de Lorette. Er liggen 382 doden begraven. Geschiedenis In mei en juni 1915 werd in Ablain-Saint-Nazaire zwaar gevochten tussen Franse en Duitse troepen. De begraafplaats werd in april 1917 aangelegd naast een Franse militaire begraafplaats met zo'n 1.900 graven, die later werd ontruimd. In het begin werd ze ook nog Saskatchewan Cemetery genoemd maar kreeg later de huidige naam omwille van de nabijgelegen suikerfabriek, die in de oorlog werd vernield. De begraafplaats bleef tot oktober 1918 in gebruik. Er worden 220 Britten en 162 Canadezen herdacht. Graven Onderscheiden militairen Gordon Stewart Buckingham, korporaal bij de Royal Engineers ontving de Distinguished Conduct Medal (DCM). onderluitenant Ronald William Stevens, compagnie sergeant-majoor W.H. Mottashaw, compagnie kwartiermeester-sergeant Frank Thomas, de sergeanten Samuel George Deane, A.E. Ross, F.R. Wells, William Ward en N.C. McLean, de korporaals W. McLean, E.W. Cutmore, Thomas Morecraft Gusterson en W. Hawkins, de soldaten R.E. Williams, J.J. Morrison, W.S. Hodgson, J. Croxford, H.J. Dowding en T.G. Goldsmith werden onderscheiden met de Military Medal (MM). Alias soldaat Frederick August Mathiesen Buchholdt diende onder het alias Frederick August Mathiesen Wilson bij de The King's (Liverpool Regiment).
Auchy-les-Hesdin Communal Cemetery

Auchy-les-Hesdin Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Auchy-lès-Hesdin (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 5 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Begraafplaats van Odomez

De Begraafplaats van Odomez is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Odomez in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt in het gehucht La Haute Ville op 600 m ten zuidwesten van het centrum van de gemeente (gemeentehuis). Ze heeft een smalle rechthoekige vorm en bestaat uit een oud gedeelte en een jongere uitbreiding. De begraafplaats wordt gedeeltelijk omsloten door betonnen platen of een haag en wordt afgesloten door een tweedelig metalen hek. Bij de overgang van het oude naar het nieuwe gedeelte staat een groot kruis. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats liggen twee graven met Britse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. De graven zijn van de soldaten Albert Victor Bates en Montague Augustus White, beide dienend bij het Devonshire Regiment en gesneuveld op 31 oktober 1918. Hun graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd onder Odomez Communal Cemetery.
Vendegies Cross Roads British Cemetery, Bermerain

Le cimetière « Vendegies Cross Roads British Cemetery, Bermerain » est l'un des deux cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Bermerain, Nord. Le second est le cimetière militaire situé dans le cimetière communal. Localisation Comme son nom l'indique, ce cimetière est situé au carrefour des routes D85 et D114 juste en limite du territoire de la commune de Vendegies-sur-Écaillon. Historique Occupé dès la fin août 1914 par les troupes allemandes, Bermerain est resté loin des combats jusqu'au 24 octobre 1918, date à laquelle le village a été repris par les troupes britanniques . Caractéristique Ce cimetière comporte les tombes de 48 soldats britanniques tombés pour la plupart le 24 octobre 1918 ou décédés de leurs blessures dans les jours suivants lors des combats pour libérer le secteur. Sépultures Notes et références Liens internes Cimetière militaire Bermerain Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens Externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/vendegiescross.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Vendegies Cross Roads British Cemetery

Vendegies Cross Roads British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Vendegies-sur-Écaillon in het Noorderdepartement. De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt 700 meter ten zuidoosten van het dorpscentrum (Église Saint-Saulve) langs de weg naar Bermerain. Deze kleine begraafplaats ligt op een verhoogde berm aan een kruispunt van twee wegen en wordt aan twee zijden begrensd door een bakstenen muur. Een trap met zeven treden leidt naar de open toegang. Het Cross of Sacrifice staat centraal opgesteld. Het terrein heeft een oppervlakte van 418 m² en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 48 Britten begraven. Geschiedenis De begraafplaats werd in november 1918 door het XVII Corps aangelegd. Onder de slachtoffers zijn er 35 manschappen van het Suffolk Regiment die sneuvelden op 24 oktober 1918. Voor 1 slachtoffer (soldaat Andrew Blair) werd een Special Memorial opgericht omdat hij als krijgsgevangene oorspronkelijk op de begraafplaats van Haspres begraven was maar waar zijn graf later niet meer teruggevonden werd. Onderscheiden militairen Arthur Wright, soldaat bij het 11th Bn. Suffolk Reg. werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Lancelot Smith, sergeant bij het 11th Bn. Suffolk Reg. ontving de Military Medal (MM).
Five Points Cemetery

Le Five Points Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Léchelle (Pas-de-Calais), dans le département du Pas-de-Calais, à l'est d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé en plein champ, à 800 mètres au sud-est du village. À partir de la rue de la Gare, il est accessible en empruntant un étroit sentier sur 150 mètres environ. Histoire Léchelle est occupée par les troupes allemandes dès fin août 1914. Fin mars 1917, les alliés lancent la bataille d'Arras en vue de reconquérir le secteur. Le village est pris par les troupes du Commonwealth fin mars 1917. Il sera de nouveau perdu fin mars 1918 lors de l'offensive du Printemps de l'armée allemande, puis repris définitivement les 20. 21 et 22 septembre suivant lors de l'offensive des Cent-Jours. C'est lors de cette attaque qu'ont péri les 101 soldats qui ont été inhumés sur le lieu des combats. Caractéristiques Ce cimetière a un plan quasi rectangulaire de 18 × 12 m ; il est entièrement clos d'un muret de moellons. Sépultures Galerie Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Bataille d'Arras Léchelle (Pas-de-Calais) Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Notes et références Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni Portail de la Première Guerre mondiale
Five Points Cemetery

Five Points Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Léchelle (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 482 m². Ze wordt omsloten door een natuurstenen muur en is toegankelijk via een enkelvoudig metalen hek. De begraafplaats ligt in het veld op ruim 1 km ten zuidoosten van het dorpscentrum (Église Saint-Nicolas) en is vanaf de Rue de la gare d’Ytres bereikbaar langs een pad van 170 m. Het Cross of Sacrifice staat op een verhoogd platform in een uitspringende hoek van de zuidwestelijke muur. Er liggen 101 slachtoffers begraven waaronder 3 niet geïdentificeerde. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis Begin september 1918 werd het dorp voor de tweede maal door Britse troepen veroverd. De begraafplaats werd toen aangelegd door de 53rd Field Ambulance (veldhulppost) en het 18th Casualty Clearing Station, die in de nabijheid waren ingericht. Ze werd tot de daaropvolgende maand gebruikt. (De oorsprong van de naam van de begraafplaats is niet met zekerheid bekend) In 1934 werd het graf van een niet-geïdentificeerde Britse soldaat vanuit de gemeentelijke begraafplaats van Liéramont hier bijgezet. Onder de geïdentificeerde doden zijn er 97 Britten en 1 Indiër. Graven Onderscheiden militairen Arthur Richard Careless Sanders, brigade-generaal bij de General Staff werd onderscheiden met het lidmaatschap van de Order of St Michael and St George en tweemaal met Distinguished Service Order (CMG, DSO and Bar). Hij werd ook vereerd met het Legion d’Honneur. Edward McCosh, majoor bij de Highland Light Infantry werd onderscheiden met het Military Cross (MC). Alias soldaat William Hesford diende onder het alias W. Chadwick bij de Royal Welsh Fusiliers. Hij had de Amerikaanse nationaliteit en was 15 jaar toen hij op 15 september 1918 sneuvelde.
Bienvillers Military Cemetery

Le Bienvillers Military Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Bienvillers-au-Bois, dans le département du Pas-de-Calais, au sud-ouest d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé à la sortie sud-ouest village, rue Saint-Etton. Histoire Le cimetière militaire de Bienvillers a été commencé en septembre 1915 et poursuivi par jusqu'en mars 1917 lorsque le secteur s'est trouvé à proximité de la ligne de front. De mars 1917 à mars 1918, du fait du retrait des Allemands sur la ligne Hindenburg, le front a reculé d'une trentaine de kilomètres à l'est, ce qui a entraîné la fermeture du cimetière. Il a de nouveau été utilisé de mars à septembre 1918, lorsque le village fut de nouveau près de la ligne de front lors de l'offensive du Printemps. Après l'armistice, de nombreuses tombes ont été rapportées de cimetières provisoires crées lors de la bataille des hauteurs de l'Ancre. Le cimetière contient maintenant 1607 sépultures du Commonwealth de la Première Guerre mondiale dont 425 ne sont pas identifiées. Les seize sépultures de la Seconde Guerre mondiale datent toutes des premiers mois de la guerre, avant que l'invasion allemande de mai 1940 ne force l'évacuation du Corps expéditionnaire britannique de France. Un soldat allemand est également inhumé dans ce cimetière. Caractéristiques Ce vaste cimetière, au plan rectangulaire de 110 m sur 60, est entouré d'un muret de moellons. Une imposante arche marque son entrée. Le cimetière a été conçu par les architectes britanniques Charles Holden et George Hartley Goldsmith (d). Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Ligne Hindenburg Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais
Agnez-les-Duisans Communal Cemetery

Agnez-les-Duisans Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Agnez-lès-Duisans (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 2 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Tweede Wereldoorlog.
Sunken Road Cemetery Villers-Plouich

Le cimetière « Sunken Road Cemetery Villers-Plouich » est l'un des trois cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Villers-Plouich Nord. Historique Villers-Plouich fut occupé par les Allemands dès le début de la guerre, le 28 août 1914, et le resta jusqu'en avril 1917, date à laquelle il fut repris par les forces du Commonwealth. Il fut perdu en mars 1918 lors des attaques allemandes de la bataille de Cambrai. Le secteur a définitivement été repris aux Allemands à la fin du mois de septembre 1918 après de violents combats par les soldats du East Surrey Regiment qui furent les premières troupes à entrer dans le village. Le village a été plus tard « adopté » par l'arrondissement de Wandsworth. Localisation Ce petit cimetière est situé juste à mi-chemin entre Villers-Plouich et le hameau de Beaucamps. Caractéristique Ce cimetière a été créé en avril 1917. Galerie Sépultures Références Articles connexes Cimetière militaire Villers-Plouich Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes In Memory by Pierre Vanderveld http://www.inmemories.com/Cemeteries/ribecourtrailway.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais
Sunken Road Cemetery (Villers-Plouich)

Sunken Road Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Villers-Plouich (Noorderdepartement). De begraafplaats ligt aan de Rue de Beaucamps op 460 m ten westen van het dorpscentrum (Église Saint-Quentin). Het terrein heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 257 m² en wordt aan drie zijden omsloten door een natuurstenen muur die afgedekt is met witte boordstenen. De begraafplaats ligt hoger dan het straatniveau waardoor men via een brede driedelige trappartij met 14 treden het gedeelte met de graven bereikt. De toegang wordt afgesloten door twee paaltjes met kettingen. Het Cross of Sacrifice staat geflankeerd door twee bloembakken te midden van deze trap. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 52 Britten begraven waaronder 4 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Villers-Plouich werd vanaf 28 augustus 1918 door Duitse troepen bezet. Dit bleef zo tot april 1917 toen het door de 13th East Surreys werd veroverd. In maart 1918 werd het dorp tijdens het Duitse lenteoffensief door hen opnieuw ingenomen maar uiteindelijk door de 1st East Surreys in september daaropvolgend definitief veroverd. Onderscheiden militair Hilton Cummings Williamson, onderofficier bij de Royal Naval Volunteer Reserve werd tweemaal onderscheiden met de Military Medal (MM and Bar).
Kerkhof van Ruisscheure

Het Kerkhof van Ruisscheure is een gemeentelijke begraafplaats in de gemeente Ruisscheure in het Franse Noorderdepartement. Het kerkhof ligt er rond de Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk (Église de l'Assomption de Notre-Dame) in het dorpscentrum. Britse oorlogsgraven Op het kerkhof liggen een aantal Britse oorlosgraven uit de Tweede Wereldoorlog. Er bevinden zich bijna 20 graven, waarvan er 14 geïdentificeerd zijn. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is het kerkhof opgenomen als Renescure Churchyard.
Gomiécourt South Cemetery

Le Gomiécourt South Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Gomiécourt, dans le département du Pas-de-Calais, au sud d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé à 1 km au sud-est de la commune, au milieu des cultures. Histoire Aux mains des Allemands dès fin août 1914, le village reste loin des combats jusqu'en mars 1917, date à laquelle les Allemands évacuent tous les habitants et détruisent les habitations pour transformer la zone en un no man's land à la suite de leur retrait sur la ligne Hindenburg[réf. souhaitée]. Les ruines de Gomiécourt sont occupées par les troupes britanniques en mars 1917 après le retrait des Allemands[réf. souhaitée]. Le village est perdu en mars 1918 lors de l'offensive du Printemps de l'armée allemande et est repris définitivement par la 3e division le 23 août 1918 lors de la percée de la Ligne Hindenburg. Ce cimetière est créé pour inhumer les victimes des combats à la fin du mois d'août. Il comporte 206 sépultures de soldats britanniques, dont 11 ne sont pas identifiés, tous tombés en ce lieu les 24, 25 et 26 août 1918. Il comprend également 27 sépultures allemandes qui forment une parcelle séparée du côté sud-ouest. Caractéristiques Ce cimetière, au plan quasi rectangulaire, est entouré d'un muret de briques. Sépultures Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Ligne Hindenburg Gomiécourt Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais
Gomiecourt South Cemetery

Gomiecourt South Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Ze ligt aan een landweg in het Franse dorp Gomiécourt (Pas-de-Calais) op zo’n 630 m ten zuidoosten van het dorpscentrum (Eglise Saint-Pierre). Vanaf de landweg leidt een pad van 25 meter naar het toegangshek van de begraafplaats. Een bakstenen muur omsluit de begraafplaats die een trapeziumvormig grondplan heeft met een oppervlakte van ongeveer 620 m². Het Cross of Sacrifice staat bij de muur tegenover de toegang. Op de begraafplaats liggen 206 Britse slachtoffers waaronder 10 niet geïdentificeerde. In een afzonderlijk deel bij de zuidwestelijke muur liggen ook 27 Duitse gesneuvelden. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis Het dorp Gomiécourt werd door de 3rd Division op 23 augustus 1918 veroverd en de begraafplaats werd eind augustus 1918 door de Burial Officer van de 62nd Division aangelegd. Onderscheiden militairen Frederick William Watson, compagnie-sergeant-majoor bij de King's Own Yorkshire Light Infantry werd onderscheiden met het Military Cross en de Distinguished Conduct Medal (MC,DCM). John Rodgers, kapitein bij het York and Lancaster Regiment werd onderscheiden met het Military Cross (MC). A.C. Moore, sergeant bij het King's Royal Rifle Corps werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal en de Military Medal (DCM, MM). - Volgende militairen werden onderscheiden met de Military Medal korporaal William Scott (Rifle Brigade). sergeant Arthur Dean Blackburn (Duke of Wellington's (West Riding Regiment)). soldaat Richard James Bunker (York and Lancaster Regiment). sergeant T. Jackson (King's Royal Rifle Corps). soldaat Rudolph Buckley Lister (Suffolk Regiment). soldaat David Wilson (Highland Light Infantry). sergeant Percival Pemberton (Duke of Wellington's (West Riding Regiment)).
Marcoing British Cemetery

Marcoing British Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Marcoing dans le département du Nord. Historique Occupé par les Allemands depuis le 28 septembre 1914, Marcoing fut repris par la 29e division britannique le 20 novembre 1917 au début de la bataille de Cambrai, mais devant les attaques répétées, le village fut évacué quelques jours plus tard. Ce n'est que le 28 septembre 1918 que le village fut définitivement reconquis par la 62e division britannique. Caractéristique Le cimetière britannique de Marcoing a été créé après l'armistice par la concentration de tombes (presque toutes de novembre 1917 ou septembre-octobre 1918). Il regroupe 181 tombes. On pénètre dans ce cimetière après avoir franchi un imposant portail. Il est situé sur la D15 entre Marcoing et Masnières. Galerie Sépultures Notes et références Voir aussi Articles connexes Cimetière militaire Marcoing Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes (en) « In Memory by Pierre Vandervelden » Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais
Marcoing British Cemetery

Marcoing British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Marcoing in het Noorderdepartement. De begraafplaats werd ontworpen door George Holden in samenwerking met Georges Goldsmith. Ze ligt aan de rue de Masnières op 1130 m ten westen van het centrum van de gemeente (gemeentehuis). Ze heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 1404 m² en wordt omsloten door een lage natuurstenen muur. De toegang aan de straatzijde bestaat uit een rechthoekig natuurstenen gebouw met een boogvormige doorgang dat wordt afgesloten met een metalen hek en wordt geflankeerd door halve boogvormige vensteropeningen. In dit gebouw bevindt zich het registerkastje, een situatiekaart van het gebied tijdens de Slag bij Cambrai en een materiaalruimte. Het Cross of Sacrifice staat tegenover de toegang bij de zuidelijke muur. Er liggen 372 slachtoffers begraven waaronder 191 niet geïdentificeerde. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis Marcoing en Masnières werden op 20 november 1917, de eerste dag van de Slag bij Cambrai, door de 29th Division ingenomen. Op 30 november en 1 december werd Masnières na herhaalde aanvallen door dezelfde divisie bezet, maar op bevel werd het in de nacht van 1 op 2 december geëvacueerd; Marcoing werd enkele dagen later verlaten. Op 28 september 1918 werd Marcoing heroverd door de 62nd (West Riding) Division, en Masnières de volgende dag. De begraafplaats werd na de wapenstilstand aangelegd door de concentratie van graven (bijna allemaal van november 1917 of september-oktober 1918) vanuit Rumilly German Cemetery en lokale slagvelden. Onder de 181 geïdentificeerde slachtoffers bevinden zich 105 Britten, 44 Nieuw-Zeelanders en 32 Canadezen. Voor 19 Britten, 4 Canadezen en 1 Nieuw-Zeelander werden Special Memorials opgericht omdat hun graf niet meer gelokaliseerd kon worden maar men weet of vermoed dat ze onder een naamloze grafzerk liggen. Graven Onderscheiden militairen James Jardine Dobie, kapitein bij de 3rd (King's Own) Hussars werd onderscheiden met de Distinguished Service Order en het Military Cross (DSO, MC). W.H.M. Pierson, kapitein bij de South Wales Borderers werd onderscheiden met het Military Cross (MC). Hij ontving ook het Croix de Guerre). Walter M. Greene, luitenant bij het Newfoundland Regiment, Frederick George Chubb, leading seaman (korporaal) bij de Royal Naval Volunteer Reserve en Jack Auguste Pouchot, luitenant bij de Royal Air Force werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Volgende militairen werden onderscheiden met de Military Medal (MM): korporaals J. Clarke (Royal Inniskilling Fusiliers), O.A. Dunning (Fort Garry Horse), Harold Lidstone (Newfoundland Regiment) en John Rose (Newfoundland Regiment). soldaten Hugh Pierson Bowden (Newfoundland Regiment), Henry Francis Kirk (Otago Regiment, N.Z.E.F.), George B. Lacey (Newfoundland Regiment) en Kenneth Ferguson MacDonald (Fort Garry Horse).