NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Československý vojenský hřbitov La Targette

Československý vojenský hřbitov La Targette je jediný samostatný československý hřbitov ve Francii, který se nachází zhruba půl kilometru od obce Neuville-Saint-Vaast. Hřbitov i památník jsou věnovány nejen československým příslušníkům tzv. Roty Nazdar, která utrpěla těžké ztráty v bitvě u Arrasu dne 9. května 1915, ale i dalším Čechům a Slovákům z československých legií ve Francii padlým na západní frontě v první světové válce, vojákům padlým v bitvě o Francii v roce 1940 a vojákům padlým během obléhání Dunkerque. Od roku 2023 je součástí světového dědictví UNESCO společně s řadou dalších pohřebních a pietních míst první světové války ve Francii a Belgii. Historie Přeživší vojáci z Roty Nazdar, kteří založili spolu s ostatními příslušníky československé armády ve Francii v roce 1919 „Sdružení československých dobrovolníků ve Francii“, si vzali za úkol zanechat svědectví oběti dobrovolníků a jejich hrdinného boje. V roce 1924 byla z členů sdružení sestavena komise pro postavení pomníku v La Targette, jenž byl odhalen 31. května 1925. Vyhledáním ostatků padlých z Roty Nazdar, roztroušených po všech bojištích let 1915–1918 byl pověřen československý konzul v Lille Leopold Riedl, ale toto úsilí přerušila druhá světová válka. Několik let po jejím skončení navrhli příslušníci sdružení dokončit soustředění ostatků padlých v obou světových válkách. Celkem bylo na La Targette přeneseno 206 ostatků ze 73 vojenských a obecních hřbitovů v 38 departementech. Československý vojenský hřbitov La Targette byl slavnostně otevřen v září 1959. Vzpomínkové akce Na hřbitově La Targette se pravidelně konají vzpomínkové ceremonie k uctění památky československých legionářů, kteří bojovali nejen za svobodu Francie, ale zejména své vlasti, nově vznikajícího Československa. Připomínáni jsou rovněž druhováleční veteráni, především z řad Československé samostatné obrněné brigády. Pietní vzpomínky jsou organizovány střídavě českým a slovenským velvyslanectvím za podpory a účasti francouzských úřadů a Sdružení československých dobrovolníků ve Francii „Rota Nazdar“ (Association des volontaires Tchecoslovaques en France „Compagnie Nazdar“). Další hřbitovy V La Targette se nachází také francouzský národní hřbitov (Nécropole Militaire), který sousedí s britským hřbitovem La Targette British Cemetery. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Československý vojenský hřbitov La Targette na Wikimedia Commons Seznam legionářů pochovaných na hřbitově La Targette
Tsjecho-Slowaakse militaire begraafplaats la Targette

Het Tsjecho-Slowaakse militaire begraafplaats la Targette is een militaire begraafplaats in de Franse gemeente Neuville-Saint-Vaast. De begraafplaats werd ingewijd op 1 juni 1925 in aanwezigheid van Tsjecho-Slowaakse ambassadeur Štefan Osuský. Tegenover de militaire begraafplaats staat een ander monument voor de Poolse vrijwilligers. De begraafplaats en het Poolse monument werd op 29 april 2024 erkend als monument historique. Geschiedenis Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog sloten leden de Tsjecho-Slowaakse kolonie in Frankrijk en van de Tsjechische vereniging Sokol en leden van de sociaaldemocratische politieke organisatie Rovnost zich aan bij het Franse leger om zich te bevrijden van het gezag van het Oostenrijk-Hongarije en een onafhankelijke staat te stichten. De eerste 250 vrijwilligers, die in Bayonne waren opgeleid, sloten zich aan bij het Franse Vreemdelingenlegioen. Deze eerste eenheid ontving in december 1914 haar embleem en werd vernoemd naar de traditionele "Nazdar"-groet de Sokol. Na gevechten in de Champagne vocht het regiment samen met de Marokkaanse divisie bij Vimy Ridge. Op 9 mei 1915 begon de Tweede Slag om Artesië, vooraf gegaan door het laten ontploffen van mijnen onder de Duitse stellingen. Het monument ter nagedachtenis aan de Nazdar-compagnie werd gebouwd op precies dezelfde plek waar bij deze slag leden van Sokol en Rovnost deelnamen aan de aanval van het Franse leger. In 1917 vormde Edvard Beneš, na toestemming van de Franse regering, een autonoom leger. De nieuwe Tsjecho-Slowaakse eenheden op Frans grondgebied konden pas begin 1918 worden opgericht en omvatte leden van de Tsjecho-Slowaaks Legioen die vanuit Rusland werden overgebracht en vrijwilligers van Tsjechische en Slowaakse afkomst uit de Verenigde Staten. Andere begraafplaatsen in de omgeving In de departementen Nord en Pas-de-Calais zijn meer dan 700 militaire begraafplaatsen van de deelnemende naties aan de Eerste Wereldoorlog. In La Targette zijn dat: Nécropole nationale de la Targette La Targette British Cemetery
Vermelles Communal Cemetery

Vermelles Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Vermelles (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 9 geïdentificeerde Gemenebest graven, waarvan 7 uit de Eerste Wereldoorlog en 2 uit de Tweede Wereldoorlog.
Gare d'Aubigny-au-Bac

La gare d'Aubigny-au-Bac est une gare ferroviaire française de la ligne de Saint-Just-en-Chaussée à Douai, située sur le territoire de la commune d'Aubigny-au-Bac dans le département du Nord, en région Hauts-de-France. Elle est mise en service en 1881 par la Compagnie des chemins de fer de Picardie et des Flandres avant de devenir une gare de la Compagnie des chemins de fer du Nord en 1883. C'est une halte voyageurs de la Société nationale des chemins de fer français (SNCF), desservie par des trains TER Hauts-de-France. Situation ferroviaire Établie à 40 mètres d'altitude, la gare d'Aubigny-au-Bac est située au point kilométrique (PK) 208,9 de la ligne de Saint-Just-en-Chaussée à Douai, entre les gares ouvertes de Cambrai et de Brunémont. C'était une gare de bifurcation, origine de la ligne d'Aubigny-au-Bac à Somain (fermée). Histoire La gare d'Aubigny est prévue dans le projet du tracé de la ligne de Cambrai à Douai concédée à la Compagnie des chemins de fer de Picardie et des Flandres. En août 1880, la construction de la gare est presque achevée et elle doit être mise en service lors de l'ouverture de la ligne prévue en 1881. Fréquentation Selon les estimations de la SNCF, la fréquentation annuelle de la gare s'élève aux nombres indiqués dans le tableau ci-dessous. Service des voyageurs Accueil Halte SNCF, c'est un point d'arrêt non géré (PANG) à accès libre. Elle est équipée d'automates pour l'achat de titres de transport. Néanmoins le bâtiment voyageurs est ouvert du lundi au samedi et fermé les samedis, dimanches et jours fériés. Desserte Aubigny-au-Bac est desservie par des trains TER Hauts-de-France qui effectuent des missions entre les gares de Lille-Flandres, ou de Douai, et de Saint-Quentin, ou de Cambrai. Intermodalité Un parking pour les véhicules y est aménagé. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des gares de France Liste des gares du Nord-Pas-de-Calais Ligne de Saint-Just-en-Chaussée à Douai Ligne d'Aubigny-au-Bac à Somain (fermée) Liens externes La gare d'Aubigny-au-Bac, sur le site officiel SNCF / TER Hauts-de-France Portail du chemin de fer Portail du Nord-Pas-de-Calais
Gare d’Aubigny-au-Bac

Gare d’Aubigny-au-Bac vasútállomás Franciaországban, Aubigny-au-Bac településen. Vasútvonalak Az állomást az alábbi vasútvonalak érintik: Saint-Just-en-Chaussée-Dowaai-vasútvonal Kapcsolódó állomások A vasútállomáshoz az alábbi állomások vannak a legközelebb: Gare de Cambrai-Ville Gare de Brunémont Jegyzetek További információk
Église Saint-Martin de Boeschepe

L'église Saint-Martin est une église catholique paroissiale située à Boeschepe, dans l'archidiocèse de Lille. En 1906, lors de la querelle des Inventaires, elle fut le théâtre du meurtre de Géry Ghysel, qui fit tomber le gouvernement Rouvier. Description L'église est une hallekerque à trois nefs, dominée au centre de la façade occidentale par une tour carrée surmontée d'une flèche octogonale. Elle se compose de trois vaisseaux de quatre travées, de trois chœurs et de deux travées dans le prolongement des nefs closes par des chevets plats pour les chapelles nord et sud et par une abside polygone pour le chœur principal. Celui-ci est composé d'une abside à trois pans. Deux sacristies leur furent accolées afin de régulariser le plan en formant un chevet rectangulaire. La sacristie sud-est est plus ancienne : elle fut construite avant 1777, tandis que celle du nord-est date d'après 1841, date du dernier cadastre napoléonien, sur lequel elle ne figure pas. Depuis mars 2016, après plus d'un an d'études réalisées par l'architecte du patrimoine François Bisman, l'église est en restauration. Le chantier sera étalé sur plusieurs années, le montant total étant estimé à 910 000 euros. Histoire L'église contenait au XVIIe siècle la tombe de Charles de Claerhout, seigneur de plusieurs terres sur Boeschepe. Adrienne de la Douve (1555-1636), épouse de Charles de Briaerde (famille de Briaerde) hérite de ces biens le 3 juin 1620, via sa mère Anne de Claerhout. En reconnaissance, elle a fait installer une plaque rappelant le fait dans l'église près du maître autel et de la tombe de Charles de Claerhout. Le 6 mars 1906, à l'occasion des inventaires liés à la séparation des Églises et de l'État, considérés comme sacrilèges par les catholiques, des affrontements eurent lieu entre les forces de l'ordre et des habitants du village. À cette occasion, Géry Ghysel fut tué par balle à l'intérieur de l'église. C'est l'un des deux morts recensés lors des inventaires de 1906 (le deuxième étant André Régis, dans la Haute-Loire). Les conséquences de l'événement sont considérables : le gouvernement Rouvier chute et les inventaires sont suspendus. Lors de ses obsèques, Mgr Lobbedey le définit comme « un martyr, un héros, un témoin du Christ ! ». Références Portail du catholicisme Portail de la France Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail de l’architecture chrétienne
Sint-Maartenskerk (Boeschepe)

De Sint-Maartenskerk (Frans: Église Saint-Martin) is de parochiekerk van de gemeente Boeschepe in het Franse Noorderdepartement. Geschiedenis De kerk werd gebouwd in de 16e eeuw. In 1906 viel in de kerk nog een dode, toen de bevolking zich verzette tegen de inventarisatie van de kerkgoederen in het kader van de invoering van de wet scheiding van kerk en staat. In 1918 werd de kerk beschadigd door oorlogsgeweld, waarna herstel volgde. Gebouw Het is een 16e-eeuwse, driebeukige hallenkerk met een voorgebouwde westtoren. Het hoofdkoor is driezijdig afgesloten en de zijkoren hebben een vlakke afsluiting. Er zijn twee sacristieën: een van 1777 en een van 1841. In de muren kan nog ijzerzandsteen worden aangetroffen. Interieur De kerk bezit een gotisch doopvont uit zandsteen (15e of 16e eeuw), een grafsteen van Lieven van derCruyce († 1548), de eerste pastoor van de parochie en bekend als dichter en pedagoog. Ook is er een preekstoel in renaissancestijl, zijn er 17e en 18e-eeuwse altaren en is er een communiebank.
Anzac Cemetery

Anzac Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste- en Tweede Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Sailly-sur-la-Lys (Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt langs de Rue de la Lys op 780 m ten zuidwesten van het gemeentehuis. Ze werd ontworpen door Herbert Baker en heeft een trapeziumvormig oppervlak, omgeven door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat direct aan de ingang en de Stone of Remembrance staat in de er recht tegenover liggende begraafplaats Sailly-sur-la-Lys Canadian Cemetery. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er rusten 325 slachtoffers waarvan 63 niet geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis Tijdens de gevechten in oktober 1914 van de Franse en Britse troepen tegen het Duitse leger aan de Leie werd de kerk van Sailly in brand geschoten. Vanaf de winter van 1914-1915 tot het Duitse lenteoffensief in het voorjaar van 1918 was de gemeente in geallieerde handen en was het er betrekkelijk rustig, maar op 9 april 1918 werd het gebied door de Duitse troepen veroverd en bleef tot begin september 1918 door hen bezet. De begraafplaats werd door Australische eenheden in juli 1916, vlak voor de aanval op Fromelles, gestart. Ze bleef in gebruik tot april 1918 als een frontlijn begraafplaats maar werd daarna ook door de Duitse troepen gebruikt voor het begraven van Commonwealth soldaten. Er liggen 201 Britten (waaronder 52 niet geïdentificeerde), 111 Australiërs (waaronder 10 niet geïdentificeerde) en 8 Nieuw-Zeelanders uit de Eerste Wereldoorlog begraven. Voor 7 Britten en 1 Australiër werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men aanneemt dat ze zich onder de naamloze grafzerken bevinden. Drie andere Britten kregen eveneens een Special Memorial omdat zij oorspronkelijk op het Kerkhof van Sailly-sur-la-Lys begraven waren maar later niet meer teruggevonden werden. Er liggen ook 5 Britten (waaronder 1 niet geïdentificeerde) uit de Tweede Wereldoorlog begraven. Graven Onder een grafsteen liggen 22 niet geïdentificeerde militairen begraven. Dit is ongebruikelijk bij de CWGC. Onderscheiden militairen Robert George Broadwood, luitenant-generaal bij de General Staff werd onderscheiden met de The most Honourable Order of the Bath (CB) en de Order of Osmanieh A.E. Ebsworth, luitenant-kolonel bij het South Lancashire Regiment werd onderscheiden met het Military Cross (MC). de korporaal R. Morgan en de soldaten A. Davis en R. Turnbull ontvingen de Military Medal (MM). Minderjarige militairen soldaat James Young van de Australian Infantry, A.I.F. was 16 jaar oud toen hij op 1 oktober 1916 sneuvelde. soldaat John William Purcell van de Australian Infantry, A.I.F. was 17 jaar oud toen hij op 19 juli 1916 sneuvelde.
La Chapelle-d'Armentières Communal Cemetery

Le cimetière La Chapelle-d'Armentières Communal Cemetery est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à La Chapelle-d'Armentières (Nord). Articles connexes Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Liens externes Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la métropole européenne de Lille
Begraafplaats van La Chapelle-d'Armentières

De Begraafplaats van La Chapelle-d'Armentières is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente La Chapelle-d'Armentières. De begraafplaats ligt aan het einde van de Rue du Cimetière, ongeveer 530 m ten noordoosten van het dorpscentrum (Sint-Vaastkerk) en heeft een lange smalle rechthoekige vorm. Britse oorlogsgraven Vooraan op de begraafplaats bevindt zich een Brits militair perk met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Het telt 61 geïdentificeerde graven. Het perk werd ontworpen door William Cowlishaw en heeft een oppervlakte van 315 m². Centraal staat het Cross of Sacrifice. Tijdens de oorlog liep het front door La Chapelle-d'Armentières. Het dorp was het grootste deel van de oorlog in geallieerde handen. Alle graven, behalve een uit 1914 en een uit 1916 dateren uit 1915. Er liggen 60 Britten en 1 Canadees begraven. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd onder La Chapelle d'Armentieres Communal Cemetery. Gefusilleerde militair Kanonnier William Jones van het 43rd Bty, Royal Field Artillery werd wegens desertie gefusilleerd op 20 april 1915.
Kerkhof van Arneke

Het Kerkhof van Arneke is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Arneke in het Noorderdepartement. Het kerkhof ligt in het dorpscentrum rond de Sint-Maartenskerk en is omringd door een haag en lindebomen. Aan de noordelijke hoek van het kerkhof staat een gedenkteken voor de gesneuvelde gemeentenaren uit de Eerste Wereldoorlog. Oorlogsgraven In de noordelijke hoek van het kerkhof ligt een militair perk met Franse en Britse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Het telt 49 Franse en 2 Britse graven. De Britse soldaten zijn F. Costigan en A.J. Palmer, deze laatste werd onderscheiden met de Military Medal (MM). De Britse graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd als Arneke Churchyard.
Glageon Communal Cemetery

Glageon Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Glageon (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 220 geïdentificeerde graven waarvan 58 Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog en 162 overige graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Begraafplaats van Raismes

De Begraafplaats van Raismes is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Raismes in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt aan de noordkant van het oude centrum van Raismes. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats bevinden zich een aantal Britse oorlogsgraven uit de Eerste Wereldoorlog. Er liggen 25 geïdentificeerde graven, die worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Raismes Communal Cemetery.
Morchies Military Cemetery

Le Morchies Military Cemetery est l'un des deux cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Morchies, Pas-de-Calais. Le second est Morchies Australian Cemetery, situé à la sortie sud du village. Localisation Ce cimetière est à côté du cimetière communal, route de Lagnicourt-Marcel. Historique Le village de Morchies a été occupé par les Allemands dès fin août 1914 et est resté loin du front jusqu'en mars 1917, date à laquelle il a été occupé par les forces du Commonwealth le 19 mars 1917, à la suite du retrait allemand sur la ligne Hindenburg. Il a été repris par les Allemands le 23 mars 1918 et a été définitivement repris en septembre 1918. Le village a ensuite été « adopté » par le district urbain de Barking. Le cimetière militaire de Morchies a été commencé en avril 1917 et utilisé jusqu’en janvier 1918. En mars 1918, soixante-seize corps britanniques et quinze autres allemands ont été enterrés et d'autres ont été faites par les Britanniques en 1918. Caractéristiques Ce cimetière renferme les tombes de 163 soldats du Commonwealth de la Première Guerre mondiale, dont 74 non identifiées, et des monuments commémoratifs spéciaux à huit soldats du Royaume-Uni qui sont connus pour être enterrés parmi eux. D'autres monuments commémoratifs spéciaux enregistrent les noms de neuf soldats du Royaume-Uni et d'un marin de la division navale royale, enterrés par l'ennemi à Morchies, dont les tombes ont été détruites par des tirs d'artillerie. Ce cimetière contient également les tombes de treize victimes allemandes de la Première Guerre mondiale. Il a été conçu par l'architecte britannique William Harrison Cowlishaw. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Morchies Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission inmemories.com Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail de l’Allemagne Portail du Nord-Pas-de-Calais
Morchies Military Cemetery

Morchies Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Morchies in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt vlak bij de gemeentelijke begraafplaats in een veld op 520 m ten noorden van het centrum van de gemeente (Église Saint-Vaast). Ze heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van ruim 660 m² en wordt omsloten door een bakstenen muur. Vanaf de weg bereikt men via een stenen trap met negen opwaartse treden en een pad van 70 meter het terrein met de graven. Een eenvoudig metalen traliehek sluit de begraafplaats af en het Cross of Sacrifice staat centraal bij de noordoostelijke muur. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 176 doden herdacht waaronder 74 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Morchies werd vanaf eind augustus 1914 tot 19 maart 1917 door Duitse troepen bezet. Op 20 maart werd het na de terugtrekking van de Duitsers op de Hindenburglinie door Britse troepen bezet. Op 21 maart 1918 kwam het dorp opnieuw in Duitse handen maar in september 1918 werd het definitief heroverd door de Britten. De begraafplaats werd in april 1917 aangelegd en bleef in gebruik tot januari 1918. In maart 1918 werden door de Duitsers in de rijen B, C en D 76 Britse en 15 Duitse gesneuvelden begraven. Later dat jaar werden door de Britten in de rijen A, D en E nog bijzettingen verricht. Onder de geïdentificeerde doden zijn er 72 Britten, 17 Australiërs en 10 Duitsers. Voor acht Britten werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men neemt aan dat ze onder naamloze grafzerken liggen. Negen soldaten en een matroos worden herdacht met een Duhalow Block omdat zij oorspronkelijk door de Duitsers in Morchies werden begraven maar hun graven werden door artillerievuur vernietigd en niet meer teruggevonden. Onderscheiden militairen J.S. Boast, kapitein bij het South Lancashire Regiment werd onderscheiden met het Military Cross (MC). Arthur William Macnamara, luitenant bij de Royal Air Force werd onderscheiden met het Distinguished Flying Cross (DFC). T.A. O’Hara, sergeant bij de Lancashire Fusiliers werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). E.T. Ferguson, korporaal bij de Royal Garrison Artillery werd onderscheiden met de Military Medal ((MM).
Tilloy Canada Cemetery

Tilloy Canada Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Tilloy-lez-Cambrai dans le département du Nord. Historique Le village de Tilloy a été investi par le Corps canadien au début d'octobre 1918 après de durs combats. Ce cimetière a été créé le 13 octobre 1918 par l'armée canadienne pour inhumer les soldats victimes de ces combats. Caractéristique Ce cimetière contient 265 sépultures de la Première Guerre mondiale, dont 25 non identifiées. La plupart des sépultures sont canadiennes. Huit aviateurs de la Seconde Guerre mondiale (6 Canadiens et 2 Britanniques) sont également enterrés dans ce lieu. Ce cimetière de plan triangulaire, conçu par Charles Holden, est situé au nord de Tilloy sur la D49, juste au pied de l'autoroute; on y accède par un petit chemin en cul-de-sac. Galerie Sépultures Notes et références Voir aussi Articles connexes Cimetière militaire Tilloy-lez-Cambrai Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Portail de l’histoire militaire Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais