NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gare de Douai

Gare de Douai – stacja kolejowa w Douai, w departamencie Nord, w regionie Hauts-de-France, we Francji. Została otwarta w 1846 przez Compagnie des chemins de fer du Nord. Jest stacją Société nationale des chemins de fer français (SNCF), obsługiwaną przez pociągi TER Nord-Pas-de-Calais. Linki zewnętrzne Gares en mouvement, un site officiel de la SNCF Site SNCF Ter Nord-Pas-de-Calais : Gare de Douai. ter-sncf.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-11)].
Begraafplaats van Hondschote

De Begraafplaats van Hondschote is een gemeentelijke begraafplaats in de gemeente Hondschote in het Franse Noorderdepartement. De begraafplaats bevindt zich aan de noordrand van het dorpscentrum. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats bevindt zich een Britse militair perk met gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. In het begin van de oorlog was er zwaar gevochten rond Hondschote tijdens geallieerde terugtocht naar Duinkerke. Er rusten meer dan 50 doden op het Brits perk, waarvan er 40 zijn geïdentificeerd. Het perk bevindt zich in de zuidwesthoek van de begraafplaats en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Aan de westkant van het perk staat het Cross of Sacrifice. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Hondschoote Communal Cemetery.
Beffroi de Dunkerque

El beffroi de Dunkerque es un monumento de Francia del siglo XV clasificado monumento histórico en la lista de 1840.​ El beffroi está también inscrito a título individual como patrimonio de la humanidad de la Unesco en el conjunto de Beffrois de Bélgica y de Francia desde 2005 (n.º ref. ID 943-040).​ Fue construido hacia 1440 en el lugar de una antigua torre de vigilancia.​ Historia La torre, de una altura de 58 metros, está construida en ladrillo en estilo gótico. Estaba asociado originalmente a la iglesia de San Eligio y servía como su campanario. En 1558, los franceses dirigidos por el mariscal Thermes ocuparon la ciudad y quemaron la iglesia. Sólo quedó la torre. La reconstrucción de la iglesia comenzó en 1560 bajo la dirección del maestro de obras Jean de Renneville pero, falto de recursos, los trabajos se interrumpieron en 1585. La antigua torre, separada de la nueva iglesia por una parte de las ruinas la primera iglesia, permaneció aislada y sirvió a la vez de campanario, beffroi municipal, y armería. El proyecto original nunca se terminará. En 1782, el beffroi quedó definitivamente separado de la iglesia por una calle. En 1835 se modificó su coronación. Después de la Segunda Guerra Mundial, el 15 de abril de 1923, se modificó la base para recibir un cenotafio en memoria de los muertos de la Gran Guerra, realizado por Pierre Fritel. Mobiliario El beffroi todavía sirve de campanario y en la actualidad alberga un carillón de 48 campanas que data de 1962: el bourdon Jean Bart pesa 5 toneladas. Este carillón todavía se utiliza hoy en día y se puede visitar, accediendo por una estrecha escalera de caracol que conduce hasta la parte superior del campanario, con vistas panorámicas de la ciudad de Dunkerque. Galería de imágenes Véase también Beffrois de Bélgica y de Francia lista de 1840 Liste des édifices gothiques en brique du nord de la France Notas Referencias Referencias Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Beffroi de Dunkerque.
Beffroi de Dunkerque

Le beffroi de Dunkerque est un monument français du XVe siècle classé monument historique depuis 1840. Le beffroi est aussi inscrit au patrimoine mondial de l'UNESCO au titre des beffrois de Belgique et de France depuis 2005. Il a été construit aux alentours de 1440 en lieu et place d'une ancienne tour de guet. Histoire La tour haute de 58 mètres est construite en brique dans le style gothique. À l'origine elle est érigée au treizième siècle comme tour du guet et repère nautique. Vers 1450, l'église Saint-Éloi est rattachée, et lui sert de clocher. En 1558, les Français, menés par le maréchal de Thermes, envahissent la ville et brûlent l’église. Seule la tour subsiste. La reconstruction de l'église commence vers 1560 sous la direction du maître d'œuvre Jean de Renneville, mais, faute de moyens, les travaux s'interrompent en 1585. L'ancienne tour, séparée de la nouvelle église par une partie des ruines de la première église, reste isolée et sert à la fois de clocher, de beffroi municipal, et d'amer. Le projet original ne sera jamais terminé. En 1782, le beffroi est définitivement séparé de l'église par une rue. En 1835, on modifie son couronnement. Après la Première Guerre mondiale, le 15 avril 1923, on modifie la base afin qu'elle reçoive un cénotaphe à la mémoire des morts de la Grande Guerre, réalisé par Pierre Fritel. Mobilier Le Beffroi sert toujours de clocher et abrite actuellement un carillon de 48 cloches datant de 1962 : le bourdon Jean Bart pèse 5 tonnes. Ce carillon est toujours utilisé aujourd'hui et peut être visité. Le carillon s'atteint par un escalier en colimaçon étroit, qui mène jusqu'en haut du beffroi, offrant une vue panoramique sur la ville de Dunkerque. Notes et références Voir aussi Bibliographie Patrimoine des Hauts-de-France Nos beffrois : Les 23 monuments du patrimoine mondial de l'Unesco Découvrez les 44 beffrois de la région, Amiens, La Voix du Nord, le Courrier picard, hors-série, juin 2017. Jocelyne Denière et Lysiane Denière, Les beffrois de Belgique et de France inscrits au Patrimoine Mondial de l'Humanité de l'Unesco. Article connexe Liste des édifices gothiques en brique du nord de la France Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du patrimoine mondial Portail des monuments historiques français Portail de Dunkerque
Belfort van Duinkerke (Sint-Elooiskerk)

Het Belfort van Duinkerke is de voormalige klokkentoren van de Sint-Elooiskerk in Duinkerke. Deze 58 meter hoge toren werd midden 15e eeuw gebouwd en werd in 1782 van de kerk gescheiden. Aldus werd het een gemeentelijke klokkentoren met een beiaard met 48 klokken die altijd in gebruik zijn, waaronder de "Jean Bart", een bourdon (diepst klinkende klok) die niet minder dan 7 ton weegt. Het belfort maakt deel uit van de werelderfgoedinschrijving Belforten in België en Frankrijk.
Беффруа (Дюнкерк)

Беффруа в Дюнкерке (фр. Beffroi de Dunkerque) — бывшая колокольня церкви Святого Элигия. Изначально соединённая с церковью, она представляет собой кирпичную башню в готическом стиле высотой 58 м. Колокольня датируется 1440 годом (в некоторых источниках — 1450), построена на месте старой сторожевой башни. В 1782 году колокольня была отделена от церкви, сегодня их разделяет дорога. В 1835 году беффруа была завершена, а в 1840 году признана историческим памятником (сама церковь — с 1916 года). 15 апреля 1923 года у башни был установлен кенотаф в память о погибших в Первой мировой войне, его автором быль Пьер Фритель. С 1962 года в башне стоят 48 колоколов. В верхней части на каждой из сторон установлены часы. С 2005 года беффруа в Дюнкерке в составе объекта Всемирного наследия ЮНЕСКО беффруа Бельгии и Франции. Примечания
Givenchy-en-Gohelle Canadian Cemetery

Givenchy-en-Gohelle Canadian Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog gelegen in de Franse plaats Souchez (Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt ongeveer 1.400 m ten zuidwesten van het centrum van Souchez. Ze is bereikbaar vanaf de Chemin des Canadiens via een landweg van 625 m. Het terrein heeft een rechthoekige vorm met een oppervlakte van 308 m² en is omgeven door een lage natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat in de linkerhoek naast de toegang. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 154 doden herdacht waarvan 28 niet meer geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis Givenchy-en-Gohelle werd op 13 april 1917 door de 2nd Canadian Division veroverd en bleef tot het einde van de oorlog in Britse handen. De begraafplaats werd door het Canadian Corps gestart (toen nog onder de naam C.D.20) in maart 1917 en gebruikt tot mei 1917. In maart 1918 werden nog 2 graven bijgezet. Er liggen 10 Britten en 144 Canadezen begraven. Voor 15 Canadezen werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men neemt aan dat ze zich onder de naamloze graven bevinden. Graven Onderscheiden militairen John Douglas Drayson, kapitein bij de Royal Field Artillery werd onderscheiden met het Military Cross (MC). Charles Ball, korporaal bij de Canadian Infantry ontving de Military Medal (MM). Minderjarige militairen Edward J. Nelson was 16 jaar toen hij op 12 april 1917 sneuvelde. J. Furlotte was 17 jaar toen hij op 9 april 1917 sneuvelde. Zij dienden allebei bij de Canadian Infantry. Alias soldaat Robert McArthur diende onder het alias Robert G. Gordon bij de Canadian Infantry.
Ebblinghem Military Cemetery

Le cimetière « Ebblinghem Military Cemetery » est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Ebblinghem (Nord). Histoire Victimes Coordonnées GPS 50° 44′ 06″ nord, 2° 25′ 07″ est Voir aussi Commonwealth War Graves Liens externes « Ebblinghem Military Cemetery » sur ww1cemeteries.com Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais
Ebblinghem Military Cemetery

Ebblinghem Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste- en Tweede Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Ebblingem in het Noorderdepartement. De begraafplaats werd ontworpen door Herbert Baker en ligt een halve kilometer ten oosten van het dorpscentrum. Ze heeft een trapeziumvormig grondplan en wordt omgeven door een natuurstenen muur. Centraal vooraan staat het Cross of Sacrifice. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 450 doden begraven waaronder 4 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Bij het begin van het Duitse lenteoffensief in april 1918 werden de 2nd en de 15th Casualty Clearing Stations in Ebblingem opgericht. Ze startten de begraafplaats en bleven deze gebruiken tot juli van dat jaar. Na de oorlog werden nog enkele graven bijgezet uit andere begraafplaatsen. Er werden drie graven overgebracht vanuit Bomy Churchyard in Bomy en drie vanuit Noordpeene Churchyard in Noordpene. Er liggen 272 Britten, 158 Australiërs, 2 Canadezen, 2 Zuid-Afrikanen, 1 Chinees (werkzaam bij het Chinese Labour Corps) en 11 Duitsers (waaronder 1 niet geïdentificeerde) uit de Eerste Wereldoorlog begraven. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden hier nog 1 geïdentificeerde Brit en 3 niet geïdentificeerde slachtoffers bijgezet. Graven Onderscheidingen Edward Thesiger Frankland Hood, luitenant-kolonel bij de Royal Field Artillery werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). Hij ontving ook het Croix de guerre. kapitein F.H. White van de King's Own Yorkshire Light Infantry; luitenant John Ernest Appleyard van de Royal Engineers; luitenant Harold Beresford van de Royal Field Artillery en luitenant Edward Erskine Dilworth van de Australian Engineers werden onderscheiden met het Military Cross (MC). Kapitein William Raymond Fish van de Royal Air Force ontving deze onderscheiding tweemaal (MC and Bar). luitenant Hugh Fraser; compagnie sergeant-majoor Elijah Smalley; regiment sergeant-majoor William Edgar en sergeant W. Munday werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Charles Stanley Kalman Whitfield, sergeant bij de Australian Infantry, A.I.F. werd onderscheiden met de Meritorious Service Medal (MSM). luitenant Edward Longden Coleman; compagnie sergeant-majoor William Urbain Sheedy; sergeanten Wyn Howard Cleary, Arthur Walter Franklin en Jack Heritage; korporaals Sydney Foster Erwin, Lachlan Maclean en A. Potter; pionier T. Henderson en soldaat George Frederick Jupp ontvingen de Military Medal (MM). Minderjarige militair Gerald Patrick Heavey, soldaat bij de Australian Infantry, A.I.F. was 17 jaar toen hij op 17 april 1918 sneuvelde. Aliassen soldaat John Struss diende onder het alias John White bij de Australian Infantry, A.I.F.. soldaat William Thompson Kenly diende onder het alias William Thompson Mitchell bij de Australian Infantry, A.I.F.. Externe link The War Graves Photographic Project (coördinaten)
Pernes British Cemetery

Pernes British Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Pernes (Frankrijk) (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 1099 geïdentificeerde graven waarvan 1078 Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog, 3 overige graven uit de Eerste Wereldoorlog en 18 Gemenebest-graven uit de Tweede Wereldoorlog.
Bethencourt Communal Cemetery

Bethencourt Communal Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Béthencourt dans le département du Nord. Historique Ce cimetière a été commencé par les Britanniques en octobre 1918 à la suite des combats qui se sont déroulés dans le secteur. Caractéristique Ce cimetière jouxtant le cimetière communal, rue Jean Jaurès comporte 75 tombes. Galerie Sépultures Voir aussi Articles connexes Cimetière militaire Béthencourt Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes In Memory by Pierre Vanderveld Notes et références Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais
Bethencourt Communal Cemetery

Bethencourt Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Béthencourt (Noorderdepartement). De begraafplaats ligt 330 m ten noorden van het dorpscentrum en maakt deel uit van de gemeentelijke begraafplaats. Ze heeft een nagenoeg driehoekig grondplan met een oppervlakte van 328 m² en het Cross of Sacrifice staat ongeveer in het midden. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 81 doden herdacht waaronder 6 niet-geïdentificeerde. Geschiedenis In het dorp was in augustus en september 1914 een Duits veldhospitaal gevestigd. Daar werden ook gewonde soldaten van de Commonwealth landen verzorgd. Zes Britten werden hier tijdens deze maanden begraven. De andere 69 geïdentificeerde slachtoffers sneuvelden in oktober 1918 tijdens het geallieerde eindoffensief. Onder hen zijn er 68 Britten en 1 Nieuw-Zeelander. Voor 9 Britten werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden. Onderscheiden militairen J. Wall, kanonnier bij de Royal Field Artillery werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). H.Hardman, soldaat bij het East Surrey Regiment en William Henry Shute, soldaat bij het Devonshire Regiment werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Begraafplaats van Anstaing

De Begraafplaats van Anstaing is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Anstaing in het Noorderdepartement. De begraafplaats bevindt zich net ten noordwesten van het dorpscentrum. Vooraan op de begraafplaats staat het "Monument aux Morts" voor de doden uit de beide wereldoorlogen. Brits oorlogsgraf Op de begraafplaats bevindt zich een Brits oorlogsgraf uit de Tweede Wereldoorlog. Het graf is van John Strickland Butterworth, soldaat bij het King's Own Royal Regiment (Lancaster) en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Anstaing Communal Cemetery.
Vaulx Australian Field Ambulance Cemetery

Le Vaulx Australian Field Ambulance Cemetery (cimetière australien des hôpitaux de campagne de Vaulx) est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Vaulx-Vraucourt, dans le département du Pas-de-Calais, au sud d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé à 1 km au sud-ouest de Vaulx-Vraucourt, route de Bapaume, à partir de la D 10E2, puis en empruntant sur 100 m un sentier gazonné. Histoire Aux mains des Allemands depuis le début de la guerre, le village de Vaulx-Vraucourt est occupé par les forces du Commonwealth en mars 1917 lors du retrait des troupes allemandes sur la ligne Hindenburg. Il est perdu un an plus tard lors de l'offensive allemande au printemps 1918. Il est repris définitivement le 30 août 1918. Des postes de secours de l'armée australienne étaient installés au sud de Vaulx-Vraucourt pour soigner les blessés. Ce cimetière a été commencé en avril 1917 et utilisé jusqu'en février 1918. Quand ils ont conquis le secteur, les Allemands y ont ensuite enterré leurs soldats. Le cimetière contient 52 sépultures du Commonwealth de la Première Guerre mondiale, dont une non identifiée, et 61 sépultures de guerre allemandes. Caractéristiques Ce cimetière a un plan rectangulaire de 30 m sur 15.Il est entouré d'un muret de briques sur 3 côtés et bordé par un bois.Ce cimetière a été conçu par William Harrison Cowlishaw. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Bataille de la Somme Commonwealth War Graves Vaulx-Vraucourt Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni Portail de l’Allemagne
Vaulx Australian Field Ambulance Cemetery

Vaulx Australian Field Ambulance Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen nabij de Franse plaats Vaulx in de gemeente Vaulx-Vraucourt in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats ligt anderhalve kilometer ten zuidwesten van het centrum van Vaulx. Het terrein ligt in de velden, zo'n 150 meter van de weg naar Bapaume. Op de zuidkant staat een Cross of Sacrifice. Er bevinden zich 52 Britse graven, waarvan een niet is geïdentificeerd, en 61 Duitse graven. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis Vaulx-Vraucourt werd in het voorjaar van 1917 door de Britten ingenomen, maar viel in het voorjaar van 1918 weer in Duitse handen. In september 1918 werd de plaats weer bevrijd. De begraafplaats werd geopend in het voorjaar van 1917. Toen ze in Duitse handen viel, begroeven ook de Duitsers hier hun gesneuvelden.
Bois-de-Noulette British Cemetery

Bois-de-Noulette British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog gelegen in de Franse plaats Aix-Noulette (Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt in het veld vlak naast het Bois-de-Noulette op 1.600 m ten zuiden van het dorpscentrum. Ze is enkel te voet bereikbaar langs een veldweg van 1.500 m. Het terrein heeft een oppervlakte van 857 m² en is omgeven door een natuurstenen muur. De begraafplaats werd ontworpen door Arthur Hutton en het onderhoud wordt verzorgd door de Commonwealth War Graves Commission. Het Cross of Sacrifice staat in de zuidwestelijk hoek. Geschiedenis De begraafplaats werd gestart door veldhospitalen (Field ambulances) en gebruikt tussen april 1916 en mei 1917. Aanvankelijk noemde men het Bois-de-Noulette New Cemetery om het te onderscheiden van de vele kleine Franse begraafplaatsen in de nabijheid van het bos. Er worden 130 doden herdacht waarvan 112 Bitten en 18 Canadezen. Graven A. Mead en W. Mead waren broers en schutters bij het London Regiment. Zij sneuvelden op 18 juli 1916 en liggen naast elkaar begraven. Onderscheiden militairen William Harper Brantom, onderluitenant bij het London Regiment (Prince of Wales' Own Civil Service Rifles) en Kayley Earnshaw, sergeant bij de Duke of Wellington's (West Riding Regiment) werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). H.C. Biss, compagnie sergeant-majoor bij de Somerset Light Infantry ontving de Military Medal (MM). Minderjarige militairen korporaal Cecil James Beddard van het Worcestershire Regiment en soldaat W. Haddow van de Royal Marine Light Infantry waren 17 jaar toen ze sneuvelden.
Begraafplaats van Strazele

De Begraafplaats van Strazele is een gemeentelijke begraafplaats in het dorp Strazele in het Franse Noorderdepartement. De begraafplaats ligt aan de Route d' Hazebrouck op 500 m ten westen van het dorpscentrum (Sint-Maartenskerk (Église Saint-Martin)). Ze heeft een langwerpig trapeziumvormig grondplan en wordt omgeven door een haag. De toegang bestaat uit een tweedelig traliehek tussen bakstenen zuilen. Aan het einde van de begraafplaats staat een calvariekruis. Britse oorlogsgraven Bij de zuidelijke rand van de begraafplaats ligt een perkje met 5 Britse oorlogsgraven uit de Tweede Wereldoorlog waarvan 1 niet geïdentificeerde. Ze kwamen om tussen 26 en 28 mei 1940. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission waar ze geregistreerd staan onder Strazeele Communal Cemetery.
Divion Communal Cemetery

Divion Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Divion (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 8 geïdentificeerde Gemenebest graven, waarvan 7 uit de Eerste Wereldoorlog en een uit de Tweede Wereldoorlog.
Cimetière militaire de Cagnicourt

Le Cimetière militaire de Cagnicourt, en anglais Cagnicourt British Cemetery, est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Cagnicourt, dans le département du Pas-de-Calais, au sud-est d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé à la sortie nord-est du village, à proximité du cimetière communal en bordure de la D 13 en direction de Villers-lès-Cagnicourt. Histoire Aux mains des Allemands depuis fin août 1914, le secteur de Cagnicourt, situé en zone allemande de l'autre côté de la Ligne Hindenburg, n'a été repris que le 2 septembre 1918 par la 3e armée britannique après la prise de la ligne Drocourt-Quéant. Ce cimetière a été commencé juste après la bataille pour inhumer les soldats victimes des combats. Il y a maintenant 282 militaires du Commonwealth de la Première Guerre mondiale enterrés ou commémorés dans ce cimetière dont plus de la moitié ne sont pas identifiés . Caractéristiques Ce cimetière a un plan rectangulaire de 45 m sur 25. Il est clos par un muret de moellons. Sépultures Galerie Références Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Bataille d'Arras (1917) Commonwealth War Graves Cagnicourt Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni