NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Red Cross Corner Cemetery

Red Cross Corner Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Beugny (Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt aan de Rue de Bapaume op ruim 500 m ten westen van het dorpscentrum (Église Saint-Géry). Ze is vanaf de weg bereikbaar via een pad van 50 m. Het terrein heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 856 m² en wordt omsloten door een bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat centraal aan de achterzijde van de begraafplaats. De toegang is een metalen hekje. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 219 doden begraven waaronder 12 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Tussen april 1917 en maart 1918 werden door veldhulpposten en gevechtseenheden de gesneuvelden begraven in wat nu perk I is (behalve rij K). Toen de begraafplaats in maart 1918 in Duitse handen viel, werden de 25 gesneuvelden die deel uitmaken van rij K er aan toegevoegd en begonnen een andere begraafplaats (Beugny Military Cemetery No.3) die later werd opgegeven. In september 1918 werd het gebied door de Britse troepen heroverd en werd de begraafplaats uitgebreid met perk II. De Duitse graven werden na de wapenstilstand naar elders verplaatst en de Britse graven werden overgebracht naar Delsaux Farm Cemetery of Favreuil British Cemetery. Onder de geïdentificeerde doden liggen er 193 Britten, 10 Australiërs, 4 Zuid-Afrikanen en 1 Duitser. Graven Soldaat Arthur Wright van de 1st (King's) Dragoon Guards wordt met een Special Memorial herdacht omdat zijn graf door artillerievuur werd vernietigd. Onderscheiden militairen C.H. Reaney, sergeant bij het Middlesex Regiment werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). de sergeanten H.W. Hobson, G.S. Bath en A.N. Simpson, kanonnier F.W. Simmons en pionier J.W. Campbell werden onderscheiden met de Military Medal (MM). Minderjarige militair William Kirwan, soldaat bij de The King's (Liverpool Regiment) was slechts 17 jaar toen hij op 9 juli 1917 sneuvelde.
Wanquetin Communal Cemetery Extension

Wanquetin Communal Cemetery Extension is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste- en Tweede Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Wanquetin (Pas-de-Calais). De begraafplaats grenst aan de gemeentelijke begraafplaats in de Rue d'Arras op 500 m ten noordoosten van centrum (gemeentehuis). De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield en wordt aan drie zijden omsloten door een bakstenen muur die trapsgewijs is gebouwd volgens het profiel van het terrein. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen de noordelijke muur. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 231 doden herdacht. Geschiedenis Van maart tot november 1916 werden enkele gesneuvelden begraven op de gemeentelijke begraafplaats. In oktober 1916 werd de 41th Casualty Clearing Station gestationeerd in de gemeente en werd het vanaf november noodzakelijk een uitbreiding van de begraafplaats te beginnen. In perk II, Rij C en E liggen 32 leden van het 3rd Canadian Machine Gun Battalion die op 24 september 1918 sneuvelden bij een Duitse luchtaanval boven Warlus. Er liggen 222 Britten, 77 Canadezen en 1 Zuid-Afrikaan uit de Eerste Wereldoorlog begraven. Er liggen ook 9 Britten uit de Tweede Wereldoorlog begraven. Behalve één sneuvelden ze allen op 21 mei 1940. Graven Onderscheiden militairen Joseph Kaeble, korporaal bij de Canadian Infantry werd onderscheiden met het Victoria Cross en de Military Medal (VC, MM). Gavin McCall, kapitein bij de Cameronians (Scottish Rifles) werd onderscheiden met het Military Cross, de Distinguished Conduct Medal en de Military Medal (MC, DCM, MM). William Strain Smith, kapitein bij de Royal Scots Fusiliers werd onderscheiden met het Military Cross (MC). de sergeanten J. Mitten, T. Eaglesham en Henry Anderson en de soldaten Norman Blackburn en W.W. Palmer ontvingen de Military Medal (MM). Gefusilleerde militair Joseph Ferguson, soldaat bij de Royal Scots Fusiliers werd op 20 april 1917 wegens desertie gefusilleerd. Hij was 21 jaar. Bijzonder graf Frederick William Zickan was een geboren Amerikaan die als soldaat onder het alias F.W. Watson dienst deed bij het Canadian Machine Gun Corps.
US Lesquin

Union sportive de Lesquin is a French association football team founded in 1920. They are based in Lesquin, Nord-Pas-de-Calais, France and are currently playing in the Championnat de France Amateurs Group A. They play at the Stade Jean-Pierre Papin in Lesquin, which has a capacity of 1,500. External links US Lesquin Official Website
Curgies

Curgies és un municipi francès, situat a la regió dels Alts de França, al departament del Nord. L'any 2006 tenia 1.161 habitants. Limita al nord amb Estreux, al nord-est amb Sebourg, al sud-est amb Jenlain, al sud amb Villers-Pol, al sud-oest amb Préseau i a l'oest amb Saultain. Demografia Administració Referències
Curgies

Curgies ist eine französische Gemeinde im Département Nord in der Region Hauts-de-France. Sie gehört zum Kanton Marly im Arrondissement Valenciennes. Geografie Die Gemeinde Curgies liegt vier Kilometer südöstlich der Innenstadt von Valenciennes und vier Kilometer westlich der Grenze zu Belgien. Sie grenzt im Norden an Estreux, im Nordosten an Sebourg, im Südosten an Jenlain, im Süden an Villers-Pol, im Südwesten an Préseau und im Nordwesten an Saultain. Durch das Gemeindegebiet von Curgies führt die autobahnartig ausgebaute D649 (ehemalige RN 45) von Valenciennes nach Maubeuge. Bevölkerungsentwicklung Sehenswürdigkeiten Kirche Unsere Liebe Frau der Unbefleckten Empfängnis, 1616 errichtet und 1751 rekonstruiert Kapelle St. Rita Oratorium Gefallenendenkmal Schloss, erbaut im 18./19. Jahrhundert Literatur Le Patrimoine des Communes du Nord. Flohic Editions, Band 2, Paris 2001, ISBN 2-84234-119-8, S. 1652. Weblinks Monuments historiques (Objekte) in Curgies in der Base Palissy des französischen Kultusministeriums
Curgies

Curgies település Franciaországban, Nord megyében. Lakosainak száma 1333 fő (2023. január 1.). Curgies Estreux, Saultain, Sebourg, Villers-Pol, Jenlain és Préseau községekkel határos. Népesség A település népességének változása: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (francia)
Curgies

Curgies è un comune francese di 1 333 abitanti situato nel dipartimento del Nord, nella regione dell'Alta Francia. Storia Simboli I comuni di Curgies e di Émerchicourt recano entrambi le insegne dell'abbazia di Vicoigne a cui appartenevano i due villaggi in epoca medievale. Società Evoluzione demografica Abitanti censiti Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Curgies Collegamenti esterni (FR) Sito ufficiale, su curgies.fr.
Curgies

Curgies is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (Frans: département du Nord) in de regio Hauts-de-France en maakt deel uit van het arrondissement Valenciennes. De gemeente telde 1.333 inwoners op 1 januari 2023. Geschiedenis De gemeente maakte tot 2015 deel uit van het kanton Valenciennes-Est. Toen het kanton op 22 maart 2015 werd opgeheven werd Curgies opgenomen in het op die dag gevormde kanton Marly. Geografie De oppervlakte van Curgies bedraagt 6,08 vierkante kilometer. Op 1 januari 2023 was de bevolkingsdichtheid 219,2 inwoners per km². Bezienswaardigheden De Église de l'Immaculée-Conception. Verschillende stukken van het kerkmeubilair werden in 1982 als monument historique geklasseerd. Op de gemeentelijke begraafplaats van Curgies liggen negen Britse oorlogsgraven uit de Eerste Wereldoorlog. Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal. Verkeer en vervoer Curgies ligt op de steenweg van Valenciennes naar Bavay en Le Quesnoy. In de gemeente bevond zich het station Curgies op de nu opgebroken spoorlijn Valenciennes - Bavay.
Curgies

Curgies – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Nord. Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 1163 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 191 osób/km² (wśród 1549 gmin regionu Nord-Pas-de-Calais Curgies plasuje się na 514. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 587.). Bibliografia Francuski urząd statystyczny. (fr.).
Киржи (Север)

Киржи (фр. Curgies) је насељено место у Француској у региону Север-Па д Кале, у департману Север. По подацима из 2011. године у општини је живело 1075 становника, а густина насељености је износила 176,81 становника/km². Демографија Референце Спољашње везе Извор података: Insee Мапе и сателитски снимци: Google maps MSN-ов атлас света
Curgies

Curgies är en kommun i departementet Nord i regionen Hauts-de-France i norra Frankrike. Kommunen ligger i kantonen Valenciennes-Est som tillhör arrondissementet Valenciennes. År 2023 hade Curgies 1 333 invånare. Befolkningsutveckling Antalet invånare i kommunen Curgies Se även Lista över kommuner i departementet Nord Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Curgies.
Кюржі (Нор)

Кюржі́ (фр. Curgies) — муніципалітет у Франції, у регіоні О-де-Франс, департамент Нор. Населення — 1351 особа (2022). Муніципалітет розташований на відстані близько 190 км на північний схід від Парижа, 55 км на південний схід від Лілля. Демографія Динаміка населення ( ): Розподіл населення за віком та статтю (2006): Економіка 2010 року серед 770 осіб працездатного віку (15—64 років) 524 були активними, 246 — неактивними (показник активності 68,1%, у 1999 році було 65,1%). З 524 активних мешканців працювало 469 осіб (245 чоловіків та 224 жінки), безробітними було 55 (27 чоловіків та 28 жінок). Серед 246 неактивних 80 осіб було учнями чи студентами, 96 — пенсіонерами, 70 були неактивними з інших причин. У 2010 році в муніципалітеті числилось 448 оподаткованих домогосподарств, у яких проживали 1139,5 особи, медіана доходів виносила 21 026 євро на одного особоспоживача Сусідні муніципалітети Посилання Див. також Список муніципалітетів департаменту Нор Примітки
Begraafplaats van Wormhout

De Begraafplaats van Wormhout is een gemeentelijke begraafplaats in de gemeente Wormhout in het Franse Noorderdepartement. De begraafplaats ligt 700 m ten noorden van het centrum (gemeentehuis) aan de Cours N4 du Cimetière. Britse oorlogsgraven In de noordoostelijke hoek van de begraafplaats ligt een Brits militair perk met 113 geïdentificeerde en 31 niet geïdentificeerde slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog. Deze slachtoffers sneuvelden in mei 1940 of tijdens de terugtrekking van het Britse Expeditieleger naar Duinkerke. In dit perk staat het Cross of Sacrifice. Tussen de burgerlijke graven liggen ook 4 Britse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn er geregistreerd onder Wormhoudt Communal Cemetery. Graven Cyril Hugh Joseph Chichester-Constable en James Edward Weeks Rance, beiden majoor bij het Royal Warwickshire Regiment en Mervyn Ashley Edwards, onderluitenant bij de Royal Artillery werden onderscheiden met het Military Cross (MC). W. T. H. Phillips, soldaat bij het 1st Bn. Coldstream Guards, werd wegens desertie gefusilleerd op 30 mei 1916.
Duchesse Anne

Duchesse Anne (formerly called Großherzogin Elisabeth) is the last remaining full-rigged ship under the French flag. She was built in 1901 with a steel hull by the yard of Joh. C. Tecklenborg of Bremerhaven-Geestemünde (Germany) according to plans drawn by Georg W. Claussen. The mainmast is 48 m tall and 25 sails were rigged. She was utilised as a training ship for young aspiring sailors in the German merchant marine. History The ship was originally owned by Deutscher Schulschiff-Verein of Berlin as a training ship before 1932, before she was sold to a Hamburg-Finkenwerder seamen's school in 1932. Shortly after the war ended, she was relinquished to French authorities as war reparations and renamed Duchesse Anne, being stationed in Lorient and Brest. During her tenure, she sailed near the Baltic Sea along with the South Atlantic for over three decades under cadet training operations. She was purchased by the Dunkirk city council in 1981; Another association subsequently began renovations upon her several months later. She arrived at her final resting place in late-August 1998, permanently moored at the Harbour Museum in Dunkirk. Upon its centenary in 2001, she officially opened to public visitation. The ship has been classified a historical monument since 5 November 1982. Similar ships Several other training windjammers of the German "Deutscher Schulschiff-Verein" also survive to this day: Dar Pomorza (originally Prinzess Eitel Friedrich) Schulschiff Deutschland Statsraad Lehmkuhl (originally Großherzog Friedrich August) References External links Media related to Duchesse Anne (ship, 1901) at Wikimedia Commons
Kerkhof van Aubencheul-au-Bac

Het kerkhof van Aubencheul-au-Bac ligt in bij de Petrus- en Pauluskerk in het noorden van het centrum van Aubencheul-au-Bac in het Franse Noorderdepartement. Brits militair graven Op het kerkhof bevinden zich twee graven van Britse slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog, waarvan er een wel en een niet geïdentificeerd is. Beide graven onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission, dat de begraafplaats heeft ingeschreven als Aubencheul-au-Bac Churchyard.
Beaumont-en-Cambresis Communal Cemetery

Beaumont-en-Cambresis Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Beaumont-en-Cambresis (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 3 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Begraafplaats van Berlaimont

De gemeentelijke begraafplaats van Berlaimont bevindt zich ten noordwesten van het centrum van Berlaimont in het Franse Noorderdepartement. Berlaimont Communal Cemetery Op de begraafplaats bevindt zich een Brits graf uit de Eerste Wereldoorlog. Dit graf wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission, dat de begraafplaats heeft ingeschreven als Berlaimont Communal Cemetery. Berlaimont Communal Cemetery Extension Naast de oorspronkelijke gemeentebegraafplaats is een extensie aangelegd. Dit deel telt 1 ongeïdentificeerd graf en 49 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog, die ook worden aangehouden door de Commonwealth War Graves Commission, die dit deel heeft ingeschreven onder de naam Berlaimont Communal Cemetery Extension.
Englefontaine British Cemetery

Englefontaine British Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune d'Englefontaine dans le département du Nord. Localisation Ce cimetière est situé à l'intérieur du cimetière communal, rue d'Hecq. Historique Le village d'Englefontaine fut occupé par les Allemands dès fin août 1914 et ne fut repris que le 26 octobre 1918 par des unités de la 18e et 33e divisions le 26 octobre 1918. Il a ensuite été « adopté » par l'arrondissement de Cheltenham. Caractéristique Le cimetière britannique d'Englefontaine a été créé en novembre 1918 et agrandi après l'armistice par la concentration de sépultures d'autres cimetières alentour. Il y a maintenant 170 victimes de guerre 1914-1918 commémorées sur ce site. Parmi ceux-ci, 10 sont non identifiés. Le cimetière couvre une superficie de 586 mètres carrés et est entouré par un mur de moellons ; il est construit sur la base d'un plan en « L ». Galerie Notes et références Liens internes Cimetière militaire Englefontaine Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/englefontaine.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Englefontaine British Cemetery

Englefontaine British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Englefontaine in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt 750 m ten noordoosten van het dorpscentrum en is bereikbaar via een graspad van 125 m. Ze werd ontworpen door William Cowlishaw en heeft een L-vormig grondplan met een oppervlakte van 586 m². Het terrein is omgeven door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat in de binnenhoek van de L. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 179 Britten begraven waarvan 9 niet meer geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis Englefontaine was gedurende een groot deel van de oorlog in Duitse handen maar werd op 26 oktober 1918 tijdens het geallieerde eindoffensief door de 18th en 33rd Divisions ingenomen. De begraafplaats werd in november 1918 aangelegd door de Burial Officer van de 38th (Welsh) Division. Na de wapenstilstand werden nog 55 Britse slachtoffers overgebracht vanuit Les Tuileries British Cemetery in Englefontaine. Onderscheiden militairen de sergeanten A. Hurford en Robert Taylor Smith; de korporaals Samuel Edge en Benjamin Burrows en de soldaten J.I. Hopwood, Albert Pryse Evans en Samuel Caldwell werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Cimetière militaire britannique de Gouzeaucourt

Le cimetière « Gouzeaucourt New British Cemetery » est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Gouzeaucourt, Nord. Localisation Ce vaste cimetière avec son imposant portail est situé au sud du village, route d'Heudicourt. Historique Le village de Gouzeaucourt a été occupé par les Allemands dès fin août 1914 et est resté loin des combats jusqu'en avril 1917, date à laquelle il a été capturé par la 8e division britannique dans la nuit du 12 au 13 avril 1917. Il a été perdu le 30 novembre 1917 dans la contre-attaque allemande à la fin de la bataille de Cambrai et repris le même jour par les premiers gardes irlandais. Il a de nouveau été perdu le 22 mars 1918, attaqué par la 38e Division galloise le 18 septembre suivant et finalement repris définitivement par la 21e Division le 8 octobre. Le cimetière a été inauguré en novembre 1917, repris par les Allemands en 1918 et réutilisé par les forces du Commonwealth en septembre et octobre 1918. Il a été agrandi après l’armistice lorsque des tombes d’autres cimetières et du champ de bataille de Cambrai ont été découvertes. Caractéristiques Le cimetière contient maintenant 1 296 sépultures et commémorations de la Première Guerre mondiale dont 381 ne sont pas identifiées, mais il existe des monuments commémorant 34 victimes connues ou supposées être enterrées parmi eux. Un autre monument commémoratif mentionne le nom d'un soldat enterré au cimetière communal de Gouzeaucourt en mai 1917 et dont la tombe a été détruite par un tir d'obus. Le cimetière a été conçu par Sir Herbert Baker. Galerie Sépultures Notes et références Liens internes Cimetière militaire Gouzeaucourt Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/gouzeaucourt.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Le Cateau Communal Cemetery

Le Cateau Communal Cemetery est l'un des quatre cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune du Cateau-Cambrésis dans le département du Nord. Les 3 autres sont Le Cateau Military Cemetery, Quietiste Military Cemetery et Highland Cemetery Le Cateau. Localisation Ce cimetière est situé à l'intérieur du cimetière communal, rue de Fesmy. Historique Après la bataille du Cateau (26 août 1914), la ville resta aux mains des Allemands jusqu'à la mi-octobre 1918. Ce cimetière fut d'abord créé à l'intérieur du cimetière civil pour inhumer les victimes d'un des premiers engagements de la bataille du Cateau le 26 août 1914 et ensuite quatre ans plus tard quand la ville fut reprise aux Allemands par les troupes britanniques et australiennes. Le cimetière a été considérablement agrandi après l'armistice lorsque des tombes d'octobre et de novembre 1918 ont été apportées de positions isolées de tous les côtés du Cateau. Le cimetière du Cateau contient maintenant 151 sépultures de la Première Guerre mondiale. Galerie Sépultures Notes et références Liens internes Cimetière militaire Le Cateau Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/lecateaucom.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Begraafplaats van Le Cateau-Cambrésis

De Begraafplaats van Le Cateau-Cambrésis is een gemeentelijke begraafplaats gelegen in de Franse plaats Le Cateau-Cambrésis (Noorderdepartement). Ze ligt 550 meter ten zuidoosten van het stadscentrum (gemeentehuis) langs de Rue de Fesmy. Ik de gemeente bevinden zich ook de Deutscher Soldatenfriedhof Le Cateau, de Highland Cemetery (Le Cateau), de Le Cateau Military Cemetery en de Quietiste Military Cemetery. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats liggen twee Britse militaire perken met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Deze perken werden ontworpen door William Cowlishaw en liggen aan de zuidoostelijke zijde van de begraafplaats. Eén perk heeft een onregelmatige vorm en wordt omgeven door een haag. Het Cross of Sacrifice staat hier links van de toegang en een Duitse herdenkingszuil ter ere van de Duitse, Franse en Britse gesneuvelden staat er recht tegenover. Het tweede perk ligt iets zuidelijker van het eerste en bestaat uit 2 afzonderlijke rijen grafzerken. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd als Le Cateau Communal Cemetery. Er liggen 151 gesneuvelden waarvan 50 niet meer geïdentificeerd konden worden. In een massagraf liggen 22 geïdentificeerde en 48 niet geïdentificeerde slachtoffers. Zij worden met een Duhallow Block herdacht. Geschiedenis Le Cateau en de streek ten westen ervan was op 26 augustus 1914 het toneel van een hevige strijd tussen het Britse II Corps en een qua getalsterkte superieure Duitse legermacht. Vanaf dan tot 10 oktober 1918 bleef de stad in Duitse handen. Er was een eindstation en een belangrijk hospitaal gevestigd. Het 5th Connaught Rangers bestormde de stad maar de Duitse bezetters hielden stand en pas een week later kon de plaats ontzet worden. De begraafplaats werd door de Duitsers gebruikt om Britse soldaten die gesneuveld waren in augustus en september 1914 te begraven (70 van hen liggen in het perk III). De Britten begroeven er hun doden uit de laatste drie maanden van 1918. In 1922 werden 65 Duitse doden naar een Duitse begraafplaats overgebracht. Er liggen 136 Britten, 2 Canadezen en 13 Australiërs begraven. Onderscheiden militairen William Steward Ironside, majoor bij de Royal Field Artillery werd onderscheiden met de Distinguished Service Order en het Military Cross (DSO, MC). Alfred John Reginald Gregory, majoor bij de Royal Garrison Artillery werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). A. F. Raffin, kapitein bij het Devonshire Regiment, Edward Stanley Lloyd, luitenant bij de Royal Field Artillery en A. B. Cullerne onderluitenant bij de Queen's Own (Royal West Kent Regiment) werden onderscheiden met het Military Cross (MC). Robert George Wills, onderluitenant bij de Royal Engineers werd onderscheiden met het Military Cross en de Military Medal (MC, MM). kanonnier T. A. Workman en korporaal William James Thomas Kelly ontvingen de Military Medal (MM).