NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Noyelles-sur-Escaut Communal Cemetery Extension

Le cimetière « Noyelles-sur-Escaut Communal Cemetery Extension » est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Noyelles-sur-Escaut, Nord. Localisation Ce cimetière est situé dans le village, au nord-ouest, rue de Cantaing, derrière le cimetière communal. Accessibilité Le cimetière est desservi par le réseau de transports urbains de la Communauté d'agglomération de Cambrai appelé TUC, par la ligne 14 (arrêt Quartier du Roi). Historique Occupé dès la fin août 1914 par les troupes allemandes, le village de Noyelles-sur-Escaut est resté loin des combats jusqu'au 21 novembre 1917, premier jour de la bataille de Cambrai, date à laquelle le village a été capturé puis évacué début décembre pour être définitivement repris le 19 octobre 1918 par les 7e Argyll et Sutherland Highlanders. Ce cimetière comporte les tombes des soldats tombés lors des combats de septembre et octobre 1918. Caractéristique Ce cimetière comporte 115 tombes de soldats britanniques, dont 4 ne sont pas identifiés. Galerie Sépultures Notes et références Liens internes Cimetière militaire Noyelles-sur-Escaut Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/noyellescomext.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Begraafplaats van Noyelles-sur-Escaut

De begraafplaats van Noyelles-sur-Escaut is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Noyelles-sur-Escaut (Noorderdepartement). De begraafplaats ligt aan de Rue de Cantaing op 480 m ten noordwesten van het dorpscentrum (Église de la Nativité-de-la-Vierge). Ze heeft een rechthoekig grondplan en is omgeven door een haag. Het terrein ligt iets hoger dan het straatniveau en de toegang bestaat uit een dubbel metalen hek tussen twee bakstenen zuilen en een zestal traptreden. Direct na de toegang staat een groot calvarie-kruis. Geschiedenis Het dorp werd op 20 en 21 november 1917 door de 6th Division veroverd maar begin december terug uit handen gegeven. Een jaar later, op 19 oktober 1918, werd het door de 7th Argyll and Sutherland Highlanders definitief veroverd. Brits oorlogsgraf Op de begraafplaats ligt het graf van een Britse gesneuvelde uit de Eerste Wereldoorlog. Wilfred Brown Cramb, luitenant bij het Royal Flying Corps stierf op 14 april 1917. Zijn graf staat bij de Commonwealth War Graves Commission geregistreerd onder Noyelles-sur-l'Escaut Communal Cemetery en wordt door hen onderhouden. Extensie Aansluitend aan de begraafplaats ligt een extensie die door de 2nd Division Burial Officer werd aangelegd. Alle slachtoffers behoorden tot de 2nd, 62nd (West Riding) en de 63rd (Royal Naval) Division, die in september of oktober 1918 zijn gesneuveld. Er liggen 165 Britten begraven waaronder 54 niet geïdentificeerde. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Na de oorlog werd de dit deel definitief ingericht met een ontwerp van Wilfred Von Berg. Het heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 348 m². Het terrein wordt aan twee zijden omsloten door een bakstenen muurtje en door een haag als afscheiding met de civiele begraafplaats. In de haag is de toegang voorzien die bestaat uit een metalen hek tussen twee witte stenen zuilen (in een ervan is het kastje met het register geplaatst) en enkele traptreden. Aan de straatzijde is er geen afsluiting en kan men het terrein betreden via een kort, licht hellend pad. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen het noordoostelijke muurtje. Onderscheiden militairen Gerald Messervy, majoor bij de Royal Field Artillery werd onderscheiden met het Military Cross (MC). Frederick Gregory Cowman, onderluitenant bij de The King's (Liverpool Regiment) en T Higgs, sergeant bij het South Staffordshire Regiment werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). sergeant William James Westcott en de soldaten Frederick Solomon en R.D. Frame ontvingen de Military Medal (MM).
Château d'Olhain

The Château d'Olhain is a 15th-century castle located in Olhain, Fresnicourt-le-Dolmen, Pas-de-Calais, Nord-Pas-de-Calais, France. It is a listed monument since 1989. The castle is located in the middle of a lake which reflects its towers and curtain walls. It was also a major stronghold for the Artois in medieval times and testimony to the power of the Olhain family, first mentioned from the 12th century. The castle existed in at least the early 13th century, but the present structure is largely the work of Jean de Nielles, who married Marie d’Olhain at the end of the 15th century. The marriage of Alix Nielles to Jean de Berghes, Grand Veneur de France (master of hounds) to the King, meant the castle passed to this family, who kept it for more than 450 years. Once confiscated by Charles V, Holy Roman Emperor, it suffered during the wars that ravaged the Artois. Besieged in 1641 by the French, it was partly demolished by the Spaniards in 1654, and finally blown-up and taken by the Dutch in 1710. Restored in 1830, it was abandoned after 1870, and sold by the last Prince of Berghes in 1900. There is also evidence that one of the castles occupants was related to Charles de Batz-Castelmore d'Artagnan, the person on which Alexandre Dumas based his Three Musketeers character d'Artagnan. During World War I and World War II, the castle was requisitioned first by French troops, then Canadian and British soldiers. The current owner has undertaken a programme of restoration. See also List of castles in France References External links Official website
Palais des Beaux-Arts de Lille

Il Palais des Beaux-Arts de Lille o Musée des Beaux-Arts di Lilla è uno dei più grandi musei d'arte francesi, il quarto maggiore del paese esclusi i musei parigini. Storia Nel 1801 il ministro dell'interno francese Jean-Antoine Chaptal selezionò quindici città in cui aprire altrettanti musei d'arte, smistando così l'enorme numero di opere d'arte accumulate durante le confische o durante le guerre della Rivoluzione e del periodo napoleonico. Il museo di Lille fu il primo ad essere costruito dopo il decreto. Aiutarono il veloce avvio dei lavori pittori come Louis Joseph e François Watteau: il primo predispose il più antico catalogo di opere confiscate nella zona, nel 1795, il secondo fu direttore dell'istituzione dal 1808 al 1823. L'apertura ufficiale avvenne nel 1809, in un palazzo confiscato, per venire poi trasferito nel municipio cittadino. Nel 1866 venne fuso col "Museo Wicar", l'importante collezione di Jean-Baptiste Wicar, e dal 1885 si iniziò a costruire un nuovo palazzo in stile Belle Époque nel centro della città, place de la République, completato nel 1892. Un riordino e ammodernamento si è avuto negli anni novanta del Novecento, con riapertura nel 1997: in tali lavori è stato sistemato un ampio spazio per le mostre temporanee e un dipartimento per i modellini a rilievo di città, una collezione pressoché unica del museo, e per la scultura del XIX secolo. Collezioni La collezione del museo è una delle più vaste di Francia, dopo il Louvre, e comprende artisti come Dirck Bouts, Donatello, Veronese, Tintoretto, Rubens, van Dyck, Jordaens, Rembrandt, El Greco, Ribera, Giordano, Chardin, David, Goya, Delacroix, Corot, Millet, Tissot, Courbet, Manet, Monet, Rodin, Claudel, Renoir, Sisley, Pissarro, Moreau, Redon, Toulouse-Lautrec, Seurat, Van Gogh, Vuillard, Derain, Dufy, Sonia Delaunay, Picasso, Léger e Kupka. Opere principali Donatello, Banchetto di Erode, 1435 circa Paolo Veronese, Paradiso, 1578 circa Bibliografia Alain Tapié, Marie-Françoise Bouttemy, Annie Castier, Dominique Delgrange, Le Palais des Beaux-Arts de Lille, éditions Réunion des musées nationaux, ISBN 2-7118-5222-9 Isabelle Warmoes, Les Plans en relief des places fortes du Nord : dans les collections du Palais des Beaux-Arts de Lille, ISBN 2-85056-838-4 Catalogue des dessins italiens: Collection du Palais des beaux-arts de Lille, éditions Réunion des musées nationaux, ISBN 2-7118-3392-5 Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Palais des Beaux-Arts de Lille Collegamenti esterni Sito ufficiale, su pba.lille.fr. Pagina nel sito del Comune di Lille, su mairie-lille.fr. URL consultato il 12 novembre 2010 (archiviato dall'url originale il 30 aprile 2008).
Дворец изящных искусств (Лилль)

Дворец изящных искусств в Лилле (фр. Palais des beaux-arts de Lille) — один из самых крупных и известных музеев Франции, крупнейший за пределами французской столицы. Основание Инициатива по созданию музея была выдвинута ещё в 1792 году. Художники Луи Жозеф Ватто и его сын Франсуа Ватто, известные как лилльские Ватто, принимали активное участие в создании музея. Декреты революционного правительства о конфискации имущества дворянских родов, покинувших страну во время французской революции, способствовали пополнению музейного фонда. Луи Жозеф Ватто в 1795 году сделал опись произведений, конфискованных во время революции, а Франсуа Ватто был заместителем куратора музея с 1808 по 1823 год. Музей основан в 1809 году по приказу Наполеона как часть кампании по популяризации искусства: декретом Шапталя 1801 года было выбрано 15 французских городов, среди них Лилль, для организации музеев, куда будут переданы коллекции произведений искусства из церквей и с захваченных территорий. Также музей получил право на получение произведений искусства из Лувра и Версаля. Кроме того, собрание музея существенно расширилось благодаря многочисленным дарителям и меценатам. В 1866 году коллекция «Музея Викара», собранная Жан-Батистом Викаром, пополнила фонд Дворца изящных искусств. Здание Вначале музей располагался в церкви, конфискованной у реколлектов, французской ветви ордена францисканцев. Строительство нынешнего здания в стиле Прекрасной эпохи началось в 1885 году под руководством Жери Легранда, мэра Лилля, и завершилось в 1892 году. Архитекторами проекта нового здания были Эдуард Берар (1843—1912) и Фернан Этьен-Шарль Дельмас (1852—1933). Здание расположено на площади Республики, в центре города, с видом на префектуру Лилля. В 1975 году здание музея было признано историческим памятником. Оно было реконструировано в 1990-х годах и вновь открыто для посетителей в 1997 году. Собрание Музей включает в себя следующие отделы: античности, средневековья и Ренессанса, живописи XVI—XX веков, скульптуры, керамики, макетов, графики и нумизматики. Коллекция живописи насчитывает около 650 полотен, принадлежащих художникам фламандской, нидерландской, итальянской, испанской и французской школ. Особенно широко представлена французская живопись, в том числе произведения Делакруа, Давида, Жерико, Коро, Курбе, Пюви де Шаванна. В отделе скульптуры также преобладают работы французских мастеров XIX столетия. Особую ценность представляет обширная коллекция графики, насчитывающая около 4000 листов. Примечания Литература Всё о музеях мира / И.И. Мосин. — СПб.: СЗКЭО "Кристалл", 2007. — С. 70. — 176 с. — ISBN 978-5-9603-0069-8. Le Palais des Beaux-Arts de Lille par Alain Tapié, Marie-Françoise Bouttemy, Annie Castier, et Dominique Delgrange aux éditions Réunion des musées nationaux, ISBN 2-7118-5222-9 Les Plans en relief des places fortes du Nord : dans les collections du Palais des Beaux-Arts de Lille by Isabelle Warmoes, ISBN 2-85056-838-4 Catalogue des dessins italiens : Collection du Palais des beaux-arts de Lille, aux éditions Réunion des musées nationaux, ISBN 2-7118-3392-5 Ссылки Сайт музея)
Bunyans Cemetery

Le Bunyans Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Tilloy-lès-Mofflaines, dans le département du Pas-de-Calais, à l'est d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé à 1,2 km au nord-est de la commune, au milieu des cultures. Il est accessible en empruntant l'Allée du cimetière, puis un sentier dédié gazonné sur une quarantaine de mètres. Histoire Tilloy-lès-Mofflaines est occupée par les troupes allemandes dès fin août 1914 et le secteur marquera la fin de la progression allemande devant Arras. En avril 1917, les alliés lancent la Bataille d'Arras en vue de reconquérir le secteur. Tilloy-Les-Mofflaines est prise par les troupes du Commonwealth le 9 avril 1917 . Le secteur sera de nouveau perdu fin mars 1918 lors de l'Offensive du printemps de l'armée allemande, puis repris définitivement fin août suivant. Le cimetière fut commencé d'avril 1917 pour inhumer les victimes des combats des premiers jours la Bataille d'Arras jusqu'en juillet de la même année. Ce cimetière comporte aujourd'hui les tombes de 54 de soldats britanniques . Caractéristiques Ce cimetière a un plan carré de 20 m de côté. Il est entièrement clos d'un muret de mellons. Il a été conçu par l'architecte britannique George Hartley Goldsmith (d). Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Bataille d'Arras Tilloy-lès-Mofflaines Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais
Bunyans Cemetery

Bunyans Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Tilloy-lès-Mofflaines (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt aan de Chemin des Revers op ruim 1 km ten noordoosten van het centrum van Tilloy (Église Saint-Brice). Ze werd ontworpen door George Goldsmith en heeft een rechthoekig grondplan met aan de oostelijke zijde een apsis waarin het Cross of Sacrifice staat. De begraafplaats wordt omsloten door een natuurstenen muur afgedekt met witte boordstenen. Vanaf de weg voert een pad van 140 m naar de toegang die bestaat uit een metalen hekje tussen witte stenen zuilen. De begraafplaats telt 54 Britse gesneuvelden en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis Tilloy-lès-Mofflaines werd op 9 april 1917 veroverd door de 3rd Division, gevolgd door de 37th Division. Bunyans Cemetery (de oorsprong van de naam is niet bekend) werd na de opmars in april 1917 door infanterie-eenheden begonnen (rij A). De rijen B tot en met E werden tussen april en 4 juli 1917 door de 62nd en 63rd Brigades, Royal Field Artillery aangelegd. Onderscheiden militair George Pace, sergeant bij het Queen's Own (Royal West Kent Regiment) werd onderscheiden met de Military Medal (MM).
Verchain-Maugré British Cemetery

Le cimetière « Verchain-Maugré British Cemetery » est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Verchain-Maugré, Nord. Localisation Ce cimetière est situé à la sortie nord-ouest du village, un peu à l'écart de la route menant à Monchaux-sur-Écaillon. Historique Occupé dès la fin août 1914 par les troupes allemandes, le village est resté loin du front jusqu'au 24 octobre 1918, date à laquelle il a été repris par les troupes britanniques après de violents affrontements . Ce cimetière a été créé à cette date pour inhumer les soldats britanniques tombés lors des combats, le 24 octobre 1918 pour la plupart. Caractéristique Le cimetière contient 110 sépultures datant de la Première Guerre mondiale. Sépultures Notes et références Voir aussi Articles connexes Cimetière militaire Verchain-Maugré Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/verchain.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Verchain British Cemetery

Verchain British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog gelegen in de Franse gemeente Verchain-Maugré (Noorderdepartement). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt aan een landweg op 1200 m ten noordwesten van het centrum (Église Saint-Pierre) van de Verchain-Maugré. De begraafplaats heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 344 m² en wordt omsloten door een natuurstenen muur. De toegang bestaat uit een metalen hek in een naar binnen gebogen deel van de oostelijke muur. Het Cross of Sacrifice staat bij de tegenoverliggende muur. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 110 geïdentificeerde slachtoffers waaronder 109 Britten en 1 Canadees. Zij sneuvelden tussen 21 oktober en 2 november 1918. Geschiedenis De begraafplaats werd tussen 24 oktober en 1 november 1918 door gevechtseenheden (hoofdzakelijk van de 4th Division) aangelegd. Onderscheiden militairen Harry Taylor, sergeant bij het West Yorkshire Regiment (Prince of Wales's Own) werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Hij kreeg ook een eervolle vermelding in het Dagorder ((Mentioned in Despatches). korporaal Henry Valentine Harvey en kanonnier Edward John Parfett (beiden Royal Field Artillery) werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Begraafplaats van Mouchin

De Begraafplaats van Mouchin is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Mouchin in het Noorderdepartement. De begraafplaats bevindt zich in het dorpscentrum, net ten noorden van de kerk. Brits oorlogsgraf Op de begraafplaats bevindt zich een Brits oorlogsgraf uit de Tweede Wereldoorlog. Het graf is geïdentificeerd en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Mouchin Communal Cemetery.
Neuville-Bourjonval British Cemetery

Le Neuville-Bourjonval British Cemetery est un cimetière militaire britannique de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Neuville-Bourjonval, dans le département du Pas-de-Calais, à l'est d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé en plein champ, à 500 mètres à l'est du village. A partir de la D7E1, il est accessible en empruntant un chemin agricole sur une centaine de mètres. Histoire Neuville-Bourjonval est occupée par les troupes allemandes dès fin août 1914. Fin mars 1917, les alliés lancent la bataille d'Arras en vue de reconquérir le secteur. Le village est pris par les troupes du Commonwealth le 29 mars 1917, par le 12e régiment King's Liverpool (en). Le village sera de nouveau perdu fin mars 1918 lors de l'offensive du Printemps de l'armée allemande, puis repris définitivement les 4 et 5 septembre suivant lors de l'offensive des Cent-Jours. Le cimetière est commencé en avril 1917 pour inhumer les victimes des combats des premiers jours la bataille d'Arras. Il est de nouveau utilisé en août 1918 lors de la libération définitive de la commune. Ce cimetière comporte aujourd'hui les tombes de 209 soldats du Commonwealth dont seulement cinq ne sont pas identifiés. Caractéristiques Ce cimetière a un plan rectangulaire de 25 × 10 m et est entièrement clos d'un muret de moellons. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Bataille d'Arras Neuville-Bourjonval Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Neuville-Bourjonval British Cemetery

Neuville-Bourjonval British Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Neuville-Bourjonval (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 205 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Cross Roads Cemetery de Fontaine-au-Bois

Cross Roads Cemetery, Fontaine-au-Bois est l'un des deux cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Fontaine-au-Bois dans le département du Nord. L'autre est Fontaine-au-Bois Communal Cemetery. Localisation Ce cimetière est situé en bord de route, rue du Pont, à 2 km à l'ouest du Village. Historique Le cimetière de Cross Roads a été inauguré au cours de la première semaine de novembre 1918 par la 1re Ambulance de campagne de Northumbrian ; et à l'armistice, il contenait les tombes de 61 soldats du Royaume-Uni. Il a ensuite été agrandi par la concentration de tombes sur les champs de bataille entre l'Escaut et la Sambre et de certains autres cimetières. À quatre exceptions près, chaque homme enseveli dans ce cimetière est tombé entre le 1er octobre 1918 et l'armistice. Des mémoriaux spéciaux enregistrent les noms de dix-neuf soldats du Royaume-Uni, un de Nouvelle-Zélande et un d’Afrique du Sud, enterrés dans le cimetière allemand de Bavay et le cimetière communal de Landrecies, dont les tombes n’ont pu être trouvées. Des monuments commémoratifs spéciaux ont été érigés à l’intention d’un soldat du Royaume-Uni et d’un de Nouvelle-Zélande, vraisemblablement enterrés parmi eux. Caractéristique Il y a maintenant près de 741 victimes de guerre 1914-18 commémorées dans ce site. Parmi ceux-ci, 105 sont non identifiés. Galerie Notes et références Liens internes Cimetière militaire Fontaine-au-Bois Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/crossroads.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Cross Roads Cemetery

Cross Roads Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog gelegen in de Franse plaats Fontaine-au-Bois (Noorderdepartement). De begraafplaats ligt 1 km ten westen van het dorpscentrum en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Ze werd ontworpen door Charles Holden met medewerking van William Cowlishaw. Het terrein heeft een bijna vierkant grondplan met een oppervlakte van 2.512 m² en is aan drie zijden omgeven door een laag baksteen muurtje. Langs de straatzijde vormt een stenen trap de toegang. Het Cross of Sacrifice staat in de linkerhoek op een vierkante sokkel en de Stone of Remembrance staat aan de andere zijde vlak bij de noordelijke hoek. De begraafplaats telt 743 doden waarvan 105 niet meer geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis De begraafplaats werd in de eerste week van november 1918 aangelegd door de 1/1st Northumbrian Field Ambulance en bevatte 61 Britse doden aan het einde van de oorlog. Daarna werd ze gevoelig uitgebreid door concentratie van gesneuvelden uit slagvelden tussen de Schelde en de Samber. Ook vanuit Bavay German Cemetery, Catillon Communal Cemetery Extension, Eth British Cemetery en Villereau Churchyard werden slachtoffers overgebracht. Er liggen nu 651 Britten (waaronder 2 Chinezen die tewerkgesteld waren bij het Chinese Labour Corps), 1 Australiër, 89 Nieuw-Zeelanders en 2 Zuid-Afrikanen begraven. Voor 1 Brit en 1 Nieuw-Zeelander zijn er Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men aanneemt dat ze zich onder de naamloze graven bevinden. 19 Britten, 1 Nieuw-Zeelander en 1 Zuid-Afrikaan worden herdacht met een Duhallow Block omdat zij oorspronkelijk in Bavay German Cemetery en Landrecies Communal Cemetery begraven waren, maar hun graven werden daar door oorlogsgeweld vernietigd en niet meer teruggevonden. Onderscheiden militairen David Ross, kapitein bij de Argyll and Sutherland Highlanders werd onderscheiden met de Distinguished Service Order en het Military Cross (DSO, MC). Horace William Brooks, onderluitenant bij de Somerset Light Infantry en John James Rowson, sergeant-majoor bij het King's Royal Rifle Corps werden onderscheiden met het Military Cross (MC). korporaal A. Lace van de Royal Fusiliers ontving de Distinguished Conduct Medal en de Military Medal (DCM, MM). er zijn nog 24 militairen die de Military Medal (MM) ontvingen waaronder sergeant F. Butterworth die deze onderscheiding tweemaal ontving (MM and Bar).