NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Moulin Brunet

Le moulin Brunet est un moulin à vent situé sur la commune de Walincourt-Selvigny, au sud de la ville de Walincourt, contre le finage de Dehéries, dans le département du Nord, en France. Il s'agit d'un moulin à vent tronconique en pierre qui servait autrefois de moulin à grain. Histoire Un moulin à vent en pierre est déjà mentionné à Walincourt en 1293. Le moulin contemporain a été construit au XVe siècle. À l'époque féodale, le moulin est un moulin banal, appartenant au seigneur de Walincourt. Après la Révolution française, le moulin, situé à quelques mètres du finage de Dehéries, est passé aux mains de meuniers privés. Il a continué à fonctionner jusqu'en 1914, date à laquelle il a été fermé en raison de la Première Guerre mondiale. Le dernier meunier est Arthur Brunet, il a donné son nom au moulin. En 1916, un pilote s'est écrasé près du moulin, ce qui a incité les occupants allemands à y installer un poste de surveillance, celui-ci a fonctionné jusqu'à la fin de la guerre, le moulin est alors « décapité ». Le moulin a été abandonné et est finalement tombé en ruine. À partir de 1987, des tentatives ont été entreprises pour le sauver. En 1990, le moulin est racheté par la municipalité. La restauration débute sous l'impulsion du docteur Joël Blondiaux. L'association des Amis du Vieux Moulin est fondée en 1991. La cave voûtée en pierre de taille du moulin est d'abord sécurisée. À partir de 1992, le corps du moulin est construit en pierre et en brique. Des pierres sont récupérées sur de vieilles habitations. La toiture est installée en 1998. Les ailes suivent en 2002. Le moulin est inauguré le 29 septembre 2002. Sa toiture — la partie amovible — pèse quatorze tonnes. Le rez-de-Chaussée du moulin ainsi que sont premier étage sont utilisés pour une exposition permanente sur le moulin et sa restauration. En 2019 le moulin est à nouveau restauré, des pierres très abîmées sont changées, les joints sont refaits. Le chantier coûte 25 000 €. La forme tronconique du moulin facilite les infiltrations d'eau, néanmoins la gouttière envisagée n'a pas été installée. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Moulin Brunet » (voir la liste des auteurs). Liens externes Site officiel Portail du Nord-Pas-de-Calais
Moulin Brunet

De Moulin Brunet is een windmolen gelegen in de gemeente Walincourt-Selvigny, in het zuiden van de plaats Walincourt, in het Franse Noorderdepartement. Het is een ronde stenen molen die dienstdeed als korenmolen. Geschiedenis Reeds in 1293 was er sprake van een natuurstenen windmolen te Walincourt. De huidige molen werd in de 15e eeuw gebouwd. De molen was, gedurende het feodale tijd, een banmolen, toebehorend aan de heer van Walincourt. Na de Franse Revolutie kwam de molen in handen van particuliere molenaars. Het bedrijf werd voortgezet tot 1914, toen het bedrijf werd gestaakt ten gevolge van de Eerste Wereldoorlog. De laatste molenaar was Arthur Brunet, waar de molen naar vernoemd is. In 1916 kwam in de nabijheid van de molen een piloot neer, waarop de Duitse bezetter in de molen een uitzichtpost oprichtte die dienstdeed tot het eind van de oorlog. De molen raakte in verval en uiteindelijk bleef een ruïne over. Vanaf 1987 vonden pogingen plaats om de molen te redden. In 1990 werd de molen aangekocht door de gemeente. De vereniging Amis du Vieux Moulin werd opgericht. Eerst werd de natuurstenen, gewelfde kelder van de molen veiliggesteld. Vanaf 1992 werd de molenromp uit natuursteen en baksteen opgemetseld. De kap werd in 1998 geplaatst. In 2002 volgden de wieken. Op 29 september 2002 werd de molen ingewijd.
Moulin de Vertain

De Moulain de Vertain is een bakstenen torenmolen in de gemeente Templeuve-en-Pévèle in het Franse Noorderdepartement. Geschiedenis Reeds in 1328 werd melding gemaakt van een windmolen op deze plaats. Het betrof een standerdmolen die toebehoorde aan de Abdij van Anchin. De huidige constructie stamt uit de 16e eeuw. Uit 1571 stamt een document omtrent het herstel van een molen te Templemars, waarvan het kruiwerk werd aangebracht naar het voorbeeld van de molen van Templeuve. Daarvan was dan een tekening aanwezig. Het werk werd uitgevoerd door molenbouwer Gilles de Lannoy. De molen was eigendom van de heer van Vertain en later van de heer van Aigremont. Dat bleef zo tot aan de Franse Revolutie. Toen werd de molen onteigend en werd als nationaal goed aan een particulier verkocht. De laatste molenaar stierf in 1908, waarna de molen werd stilgezet. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de molen zwaar beschadigd. In 1930 werd een dak aangebracht teneinde verder verval te voorkomen. In 1973 kwam de molen in bezit van de gemeente om in 1978 als monument historique te worden geklasseerd, en van 1980-1985 vonden de restauratiewerkzaamheden plaats. Constructie Een merkwaardigheid van deze molen is dat het kruiwerk gekoppeld is aan een achtkante centrale as waaraan ook de vloeren van de twee verdiepingen zijn verbonden. De as draait op een kogel in een taatslager. Als de molen, die een bovenkruier is, gekruid wordt draaien ook deze vloeren mee. Dit wordt mogelijk gemaakt door 15 houten wielen die zich aan de buitenzijde van het inwendige timmerwerk bevinden. Aan de buitenkant van de molenromp zijn ijzeren banden bevestigd die het metselwerk beschermen tegen het bewegen van het dak.
Hamblain-les-Pres Communal Cemetery

Hamblain-les-Pres Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Hamblain-les-Pres (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 3 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Tweede Wereldoorlog.
Landrecies British Cemetery

Landrecies British Cemetery est l'un des deux cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Landrecies dans le département du Nord. L'autre est Landrecies Communal Cemetery. Localisation Ce cimetière est situé à l'intérieur du village, à l'ouest, rue d'Happegarbes. Historique Landrecies fut le théâtre de combats d'arrière-garde entre les unités britanniques et les unités allemandes dans la nuit du 25 août 1814. La ville demeura aux mains des Allemands jusqu'à sa capture par le 25e division britannique le 4 novembre 1918. Toutes les inhumations datent d'octobre 1918 à janvier 1919. Caractéristique Le cimetière britannique de Landrecies contient 165 sépultures du Commonwealth de la Première Guerre mondiale, dont 14 non identifiées. Galerie Sépultures Notes et références Liens internes Cimetière militaire Landrecies Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/landreciesbrit.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Landrecies British Cemetery

Landrecies British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en gelegen in de Franse gemeente Landrecies (Noorderdepartement). De begraafplaats werd ontworpen door George Goldsmith en ligt ongeveer 1 km ten noordwesten van het centrum van Landrecies. Ze heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan en is omgeven door een natuurstenen muur. Het terrein ligt op een hoger niveau dan de straat en is toegankelijke via enkele traptreden. Het Cross of Sacrifice staat centraal op de muur aan de straatzijde. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 165 Britten begraven waaronder 14 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Na de hevige gevechten tussen de Britse en Duitse troepen in de omgeving van Mons in augustus 1914 moest het Britse Expeditieleger zich richting Frankrijk terugtrekken. Na felle achterhoedegevechten in de omgeving van Landrecies viel de gemeente op 25 augustus 1914 in Duitse handen. Dit bleef zo tot het op 4 november 1918 door de 25th Division werd bevrijd. De begraafplaats werd door eenheden van deze divisie in november 1918 aangelegd. Alle hier begraven slachtoffers stierven tussen oktober 1918 en januari 1919. Onderscheiden militairen Stanley Frederick Hill, kapitein bij het Gloucestershire Regiment werd tweemaal onderscheiden met het Military Cross (MC and Bar). de onderluitenants Harry Leonard Colley van het West Yorkshire Regiment (Prince of Wales's Own) en Valentine Scroggie van het Gloucestershire Regiment werden onderscheiden met het Military Cross (MC). J.H. Smith, korporaal bij de The Buffs (East Kent Regiment) werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal en de Military Medal (DCM, MM). korporaal Frank Wood van de King's Own Yorkshire Light Infantry ontving de Military Medal (MM).
Monchy British Cemetery

Monchy British Cemetery is a Commonwealth War Graves Commission military cemetery containing Commonwealth burials from the First World War, located in the French department of Pas-de-Calais. The cemetery is located 1.24 miles (2.00 km) west of Monchy-le-Preux and 5 miles (8.0 km) east of Arras. History Monchy-le-Preux holds a commanding position of the surrounding countryside and was captured during the initial German offensives of 1914. The village was retaken by British forces on 11 April 1917, who immediately established the cemetery. The village and cemetery were later occupied by the Germans after the 1918 Spring Offensive but retaken by the Canadians in August. The burials within the cemetery reflect the fact that both British and Canadian soldiers fought to capture and defend the village throughout 1917 and 1918. References
Monchy British Cemetery

Le Monchy British Cemetey (cimetière britannique de Monchy-le-Preux) est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Monchy-le-Preux, dans le département du Pas-de-Calais, à l'est d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé à 1,5 km à l'ouest du village, sur le chemin d'Arras, à 200 m de l'autoroute. Histoire Occupé par les Allemands de puis le début de la guerre, le village de Monchy, situé sur une position relativement élevée et dominante, a été capturé par les forces du Commonwealth le 11 avril 1917. Ce cimetière a été commencé immédiatement pour inhumer les victimes des combats et a continué à être utilisé comme cimetière de première ligne jusqu'à l'offensive allemande de mars 1918, lorsqu'il est tombé entre leurs mains. Le village a été repris définitivement par les troupes canadiennes le 26 août 1918. Il y a maintenant 581 militaires du Commonwealth de la Première Guerre mondiale enterrés ou commémorés dans ce cimetière. dont 58 ne sont pas identifiées. Caractéristiques Ce cimetière, d'un plan rectangulaire de 50 m sur 30, est entouré d'un muret de moellons. Le cimetière a été conçu par l'architecte britannique Edwin Lutyens. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Monchy-le-Preux Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Monchy British Cemetery

Monchy British Cemetery is een Britse Militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Monchy-le-Preux (Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt aan de Allée d'Autriche op 1.300 m ten westen van het dorpscentrum (gemeentehuis). Ze werd ontworpen door Edwin Lutyens en heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 2.506 m² en wordt omgeven door een bakstenen muur. De toegang bestaat uit twee vierkante zuilen in witte steen met daartussen twee paaltjes. Op de aslijn van de toegang staat de Stone of Remembrance geflankeerd door een boogvormige doorgang en een gelijkaardige bouwwerk maar afgesloten door een nis, beiden afgewerkt met een driehoekig fronton. Het Cross of Sacrifice staat centraal achteraan geplaatst tussen de perken I en II. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 581 doden herdacht waaronder 58 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Het dorp had een strategische positie ten gevolge van zijn hogere ligging en werd tijdens de Slag bij Arras op 11 april 1917 bezet door Britse troepen. Onmiddellijk werd de begraafplaats gestart om als frontlijnbegraafplaats gebruikt te worden. Dit bleef zo tot maart 1918 toen het Duitse lenteoffensief losbarstte en het dorp in hun handen viel. Het dorp werd heroverd door het Canadian Corps op 26 augustus daaropvolgend waarna de begraafplaats opnieuw gebruikt werd. De graven werden gegroepeerd per divisie die aan de slag deelnamen. Onder de geïdentificeerde slachtoffers zijn er 500 Britten en 23 Canadezen. Enkele doden worden met een Special Memorial herdacht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men aanneemt dat ze zich onder een naamloos graf bevinden. Onderscheiden militairen John Sutherland, majoor bij de Canadian Infantry werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). Franklin Walter Ott, kapitein bij de Canadian Infantry en Daniel Lionel Teed, luitenant bij de Canadian Field Artillery werden onderscheiden met het Military Cross (MC). William Edward Hobday, onderluitenant bij de Rifle Brigade werd tweemaal onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). A.L. Guise, korporaal bij de Royal Fusiliers werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal en de Military Medal (DCM, MM). Frederick William Greening, sergeant bij de Royal Fusiliers werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). de sergeanten H. Eccles en P. Lamb, de korporaals G.R. Brooks, W. Knights, William Morris, V. Peerless en Thomas Robertson, schutter John Alfred Stone en de soldaten David Phillpott, C.J. Hopkins en Douglas D'Arcy Sullivan ontvingen de Military Medal (MM).
Zivy Crater

De Zivy Crater is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Thélus in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats ligt 1600 m ten westen van het centrum van Thélus en langs de weg naar Neuville-Saint-Vaast, voorbij de brug over de snelweg A26/E15. De begraafplaats werd door William Cowlishaw ontworpen en is eigenlijk een massagraf gebouwd rond een mijnkrater. Op de ommuring rond het Cross of Sacrifice zijn panelen aangebracht met de namen van de hier begraven soldaten. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 53 gesneuvelden, waarvan er 50 geïdentificeerd zijn. Geschiedenis De Zivy Crater werd in de oorlog net als de Lichfield Crater door de Canadezen gebruikt voor het begraven van gesneuvelden van het slagveld rond Vimy. Naar Canadese gewoonte had de begraafplaats aanvankelijk geen naam, maar werd "CB 1" genoemd. Behalve één zijn alle soldaten gesneuveld op 9 april 1917. Onder de 53 slachtoffer zijn er 51 Canadezen en 2 Britten. Graven Onderscheiden militair H. Lieb, sergeant bij de Canadian Infantry ontving de Military Medal (MM). Aliassen sergeant H. Lieb diende onder het alias H. Leary bij de Canadian Infantry. soldaat Bernard Pantall diende onder het alias G. Symonds bij de Canadian Infantry.
St. Remy-Chaussee Communal Cemetery

St. Remy-Chaussee Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Saint-Remy-Chaussee (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 14 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Begraafplaats van Le Cauroy

De Begraafplaats van Le Cauroy is een gemeentelijke begraafplaats in Le Cauroy, een gehucht in de Franse gemeente Berlencourt-le-Cauroy in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats ligt aan de noordrand van het gehucht. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats bevindt zich een Brits militair perk met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Het perk telt vier graven, die alle geïdentificeerd zijn en worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Berlencourt (Le Cauroy) Communal Cemetery.
Maubeuge (Sous-le-Bois) Cemetery

Le cimetière « Maubeuge (Sous-le-Bois) Cemetery » est l'un des deux cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Maubeuge, Nord. Le second est le cimetière Maubeuge Centre Cemetery. Localisation Ce cimetière est situé à l'est de la ville, au milieu du cimetière du quartier Sous-le-Bois. Historique Occupée par l'armée allemande dès fin août 1914, la ville est restée loin du front jusque début 8 novembre 1918, date à laquelle elle a été reprise par les troupes du Commonwealth après de violents combats. Un hôpital britannique a été installé dans la ville pour soigner les soldats; ce cimetière a été créé après l'armistice jusqu'au 22 mars 1919 pour inhumer les soldats décédés des suites de leurs blessures . Caractéristiques Le cimetière comporte 114 tombes du Commonwealth de la première guerre mondiale. Sépultures Notes et références Voir aussi Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Lien externe Maubeuge (Sous-le-Bois) Communal Cemetery, sur IN MEMORy by Pierre Vandervelden Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Maubeuge (Sous-le-Bois) Cemetery

Maubeuge (Sous-le-Bois) Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Maubeuge (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 114 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Belfort van Arras

Het Belfort van Arras is de klokkentoren van het stadhuis van Arras (Atrecht). Het belfort staat op de Place des Héros (heldenplein). Het stadhuis en het 75 meter hoge belfort dateren uit de 16e eeuw. Na de Eerste Wereldoorlog werd het bouwwerk grotendeels herbouwd. In 1932 was de herbouw klaar. Het belfort maakt deel uit van de Werelderfgoedlijst Belforten in België en Frankrijk.
Maubeuge Centre Cemetery

Le Maubeuge Centre Cemetery » est l'un des deux cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Maubeuge, Nord. Le second est le Maubeuge (Sous-le-Bois) Cemetery. Localisation Ce cimetière est situé à l'intérieur du cimetière du centre, rue de Tivoli. Historique Avant la déclaration de guerre, Maubeuge possédait un aérodrome militaire français qui est devenu le Q.G. du Royal Flying Corps du 16 au 23 août 1914. Avec l'avancée de l'armée allemande, le Q.G. a été déplacé plus à l'ouest. La ville de Maubeuge a été capturée par les Allemands le 7 septembre 1914, et est restée entre leurs mains jusqu'au 9 novembre 1918, date à laquelle la ville a été reprise par les troupes britanniques. Au cours de la guerre, le "cimetière communal du centre " a été utilisé par les Allemands ; il contenait à l'Armistice les tombes des soldats allemands et des prisonniers britanniques, français, américains, russes, italiens et roumains. Seules les tombes des soldats du Commonwealth ont été conservées sur ce lieu. Un hôpital ayant été créé dans la ville après l'Armistice, ce cimetière a été utilisé jusqu'en mars 1919 pour inhumer les soldats décédés des suites de leurs blessures . Caractéristiques Le cimetière comporte 244 tombes du Commonwealth de la Première Guerre mondiale. Sépultures Notes et références Voir aussi Articles connexes Cimetière militaire Maubeuge Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/maubeuge.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Maubeuge-Centre Cemetery

Maubeuge-Centre Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Maubeuge (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 350 oorlogsgraven waarvan 179 geïdentificeerde en 6 ongeïdentificeerde Gemenebest graven, een geïdentificeerd Russische en 105 Franse graven uit de Eerste Wereldoorlog en 65 geïdentificeerde gesneuvelden uit het Gemenebest uit de Tweede Wereldoorlog.
Duitse militaire begraafplaats Le Cateau

Het Duitse militaire begraafplaats Le Cateau is een Duitse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en gelegen in de Franse gemeente Le Cateau-Cambrésis. Ze ligt 900 m ten noordwesten van het centrum van Le Cateau. Op de natuurstenen kruisen staan op de voor- en achterkant de namen van de gesneuvelden. Enkele platte stenen in het gras geven aan dat hier ook meerdere slachtoffers liggen. Achteraan de begraafplaats staan verticale stenen panelen met de namen van geïdentificeerde slachtoffers die hier in een massagraf liggen. De begraafplaats wordt beheerd door de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge. Direct naast deze begraafplaats ligt de Commonwealth-begraafplaats Le Cateau Military Cemetery. Geschiedenis De begraafplaats werd door Duitse troepen aangelegd om hun doden te begraven na de strijd die hier geleverd werd tussen 25 en 27 augustus 1914. Ook de Britten hadden hun doden hier op een eigen gedeelte begraven vooraleer ze het gebied moesten verlaten. Later vonden nog vele soldaten die overleden waren wegens ziekte, verwondingen of ongevallen hier hun laatste rustplaats. Het grootste deel van de slachtoffers viel echter in oktober 1918 in de strijd rondom Le Cateau tijdens het eindoffensief van de geallieerde legers. Tussen 1921 en 1923 werden door de Franse militaire overheden Duitse gesneuvelden uit 53 gemeenten in de wijde omgeving hier herbegraven waaronder meer dan 1.000 uit de Duitse begraafplaats in Maubeuge. Er liggen 5.522 Duitsers in een individueel graf waarvan 629 niet geïdentificeerde. In een gemeenschappelijk graf liggen 141 slachtoffers waarvan slechts 77 met naam gekend zijn. Er liggen ook nog 42 Russen, 11 Fransen en 1 niet geïdentificeerde Brit begraven. Berta Breindl is de enige vrouw op deze begraafplaats. Ze was telefoniste en overleed op 21 september 1918.
Kerkhof van Soks

Het Kerkhof van Soks is een gemeentelijke begraafplaats in het dorp Soks in het Franse Noorderdepartement. Het kerkhof bevindt zich rond de Sint-Legierskerk in het dorpscentrum. Britse oorlogsgraven Op het kerkhof bevinden zich vier geïdentificeerde Britse militaire graven van gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Het gaat om de graven van twee soldaten en van een Britse en een Nieuw-Zeelandse piloot. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Socx Churchyard'. Zie ook Sint-Legierskerk in Soks
Chapelle-d'Armentières New Military Cemetery

Le « Chapelle-d'Armentières New Military Cemetery » est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à La Chapelle-d'Armentières (Nord). Le cimetière est entretenu par la Commonwealth War Graves Commission. Histoire Victimes Coordonnées GPS 50° 40′ 23″ nord, 2° 54′ 10″ est Voir aussi Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Liens externes « Chapelle-d'Armentières New Military Cemetery » sur ww1cemeteries.com Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la métropole européenne de Lille