NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Auberchicourt British Cemetery

Auberchicourt British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Auberchicourt (Noorderdepartement). De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield en ligt langs de weg naar Erchin op 1 km ten zuidwesten van het centrum (gemeentehuis) van de gemeente. Ze heeft nagenoeg een vierkante vorm en is omgeven door een bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen de oostelijke muur op een klein verhoogd plateau. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 288 doden begraven waaronder 17 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Tijdens het geallieerde eindoffensief werd Auberchicourt in oktober door hen bezet. De begraafplaats werd toen gestart door de 6th, 23rd en de 1st Canadian Casualty Clearing Stations (CCS) die toen in de buurt opgericht waren en gebruikt tot februari 1919. Na de wapenstilstand werd de begraafplaats uitgebreid met graven die afkomstig waren uit de omliggende slagvelden en van enkele kleinere ontruimde begraafplaatsen zoals: Auberchicourt Churchyard en Lieu-St. Amand British Cemetery in Auberchicourt, Montigny British Cemetery in Montigny, Somain Communal Cemetery in Somain en Wallers Communal Cemetery Extension in Wallers. Er worden 199 Britten (waaronder 17 niet geïdentificeerde), 86 Canadezen en 3 Chinezen (werkzaam bij het Chinese Labour Corps) herdacht. Voor 1 Brit en 1 Chinees werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden. Graven Onderscheiden militairen Hugh Cairns, sergeant bij de Canadian Infantry ontving het Victoria Cross (VC) voor zijn moedig en deskundig leiderschap bij een aanval in de buurt van Valenciennes op 1 november 1918. Hierbij kon hij met zijn ploeg enkele vijandelijke machinegeweren uitschakelen en tientallen Duitsers doden of gevangennemen. Bij deze actie werd hij zwaar gewond waardoor hij de dag erna overleed. Hij was 21 jaar. Hij werd ook nog onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). John George Piercey, luitenant-kolonel bij de Canadian Field Artillery werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). de sergeanten M. Jackson van het York and Lancaster Regiment en J. C. McQuade van de West Yorkshire Regiment (Prince of Wales's Own) werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). de officieren Edward Thomas Mennie, Edwin Jesse Nicholls, John Percy Orr en Eric Russell Sinclair ontvingen het Military Cross (MC). er zijn nog 14 militairen die de Military Medal (MM) ontvingen waaronder sergeant Charles Benjamin Newman die deze onderscheiding tweemaal werd toegekend (MM and Bar)). Aliassen soldaat Irving S. Smith diende onder het alias S.S. Illinger bij de Canadian Infantry. soldaat Charles Edward Bateman diende onder het alias C. Bates bij de Canadian Infantry. Externe link Auberchicourt British Cemetery op de website van WW1cemeteries.com
Tour de Reuze

La tour de Reuze (aussi appelée tour du Reuze) est un bâtiment résidentiel situé dans le quartier Dunkerque-Centre à Dunkerque, dans le département du Nord. Elle a été dessinée par l'architecte belge, Jacques Depelsenaire, Prix de Rome en 1948. La tour est située en face de la mairie et de son beffroi. Elle est le point culminant de la ville de Dunkerque du haut de ses 88 mètres (75 mètres sans les antennes) et elle est le plus haut bâtiment résidentiel du département du Nord. La tour est observable dans beaucoup de films, séries (Baron noir, notamment) ou de reportages tournés à Dunkerque. L'avant dernier étage de la tour, qui était monté sur une plateforme rotative (pouvant tourner à 360 degrés en 1 heure et 3 min) était censé accueillir un restaurant panoramique, mais le projet fut abandonné en raison de la panne du système de rotation. La présence d'amiante ayant également découragé d'autres projets. Sur son toit, la tour accueille des antennes servant notamment au trading à haute fréquence, grâce à la transmission de micro-ondes à hautes fréquences via un réseau d'antennes entre la Londres et Francfort. Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Dunkerque
Kapel der Drie Maagden

De Kapel der Drie Maagden (Frans: Chapelle des Trois Vierges) is een kapel in de gemeente Kaaster in het Franse Noorderdepartement. Legende De geschiedenis van de kapel voert terug op een legende volgens welke de drie vrome dochters van koning Kewulf van koninkrijk Wessex, genaamd Edith, Elfrieda en Sabina, in 851 de roeping kregen om op bedevaart te gaan naar het graf van Petrus en Paulus. Bij Mardijk kwamen ze aan land en volgden de Romeinse heerweg, toen al bekend als Steenstraete. In de buurt van het huidige Kaaster werden ze in een bos overvallen door een bende en op brute wijze vermoord. Op dat moment kreeg een blinde ridder, de heer van Strazele, die niet ver van daar vertoefde, een visioen van de Heilige Maagd die hem naar de plaats van het misdrijf verwees, alwaar hij zijn oogleden moest wassen met het bloed van de slachtoffers. Dat deed hij en aldus werd hij weer ziende. Als dank liet hij de kapel bouwen op de plaats van het misdrijf. Sindsdien kwamen er tal van pelgrims naar deze plaats, waar zich een mausoleum van de drie maagden bevond. Einde 15e eeuw zouden er verscheidene kinderen weer tot leven zijn gekomen dankzij hun voorspraak. Kapel De huidige kapel, niet ver van de heerbaan gelegen, werd voor het eerst vermeld in 1475. De muren van het schip, met ijzerzandsteen en baksteen, gaan terug tot de 15e eeuw. In 1860 werd de kapel gewijzigd en werd ze ook van een torentje voorzien. Interieur De kapel bezit een communiebank uit de 18e eeuw, een Mariabeeld van 1576 en een aantal schilderijen uit 1827 met Vlaamse rijmtekst, welke de geschiedenis der drie maagden weergeven, zoals: Den ridder dan klaerziend heeft dees kapel doen stigten. Tot een gedachtenis en uyt dankbare pligte. Uyt eerbewys en roem van deze wonderheyd. Om God en Maria te loven 't allen teyd. Ook een Franstalige tekst, eveneens op rijm, werd aangebracht.
Universität Gustave Eiffel

Die Universität Gustave Eiffel (französisch Université Gustave Eiffel, UPE) ist eine 2020 gegründete Universität. Ein Großteil der Fakultäten befindet sich in Champs-sur-Marne. Die aus der Fusion der Universität Marne-La-Vallée und Ifsttar, dem europäischen Forschungsinstitut für Städte und Territorien, Verkehr und Bauingenieurwesen, hervorgegangene Universität Gustave Eiffel umfasst auch sechs Fakultäten. Die Gründung der Gustave-Eiffel-Universität ist einer der wichtigsten Meilensteine des Exzellenzprojekts FUTURE (French UniversiTy on Urban Research and Education). Weblinks Einzelnachweise und Anmerkungen
Gustave Eiffel University

Gustave Eiffel University (French: Université Gustave Eiffel) is a public university located throughout Metropolitan France. The university's namesake is French engineer, Gustave Eiffel, best known for the Eiffel Tower. Gustave Eiffel University is known for its civil engineering and urban planning research. History Gustave Eiffel University was created by a French government decree, and was founded on 1 January 2020. It is the result of a merger of the École d'Architecture Marne-la-Vallée, the École des ingénieurs de la Ville de Paris, the École Nationale des Sciences Géographiques, the École Supérieure d'Ingénieurs en Électrotechnique et Électronique Paris, the French Institute of Science and Technology for Transport, Development and Networks, and the former University of Paris-Est Marne-la-Vallée. The merger was decided upon despite initial opposition of unions representing UPEM workers. Academics Gustave Eiffel University offers bachelors, vocational bachelors, and masters degrees in many fields ranging from arts and humanities to STEM. The university also offers architecture, BTS, engineering diplomas. The university conducts significant research in relation to civil engineering, geomatics, infrastructure, transport systems, and urban planning. International students comprise more than 10% of the student body. Campuses The university's teaching and research occurs on 7 main campuses located across Metropolitan France, in the cities of Aix-en-Provence, Lille, Lyon, Marne-la-Vallée, Nantes, Paris, and Versailles, as well as on smaller sites in the cities of Belfort, Bordeaux, Brussels, Grenoble, Meaux, and Saclay. Notable people Faculty Christian Soize (born 1948) - engineer and applied mathematician. Florence Merlevède - mathematician, probability theorist Yann Le Cun - mathematician, Turing price, artificial intelligence researcher, Facebook vice president Alumni Sergiu Mișcoiu - political scientist, Babeș-Bolyai University, Romania References
Universidad Gustave Eiffel

La Universidad Gustave Eiffel (en francés: Université Gustave-Eiffel), fundada el 1 de enero de 2020,​​​​​​ es una universidad francesa situada en la Academia de Créteil y especializada en el estudio de las ciudades y del transporte. Ubicada en el barrio de Cité Descartes en Marne-la-Vallée, ha sido fruto de la fusión de la Universidad de París-Est Marne-la-Vallée, el IFSTTAR, instituto nacional de investigación, y tres escuelas de ingeniería y arquitectura. Con unos 17 000 estudiantes de grado, 500 estudiantes de doctorado, 1 200 profesores y 1 300 funcionarios, es la universidad más joven de Francia. Historia La Universidad Gustave Eiffel fue creada por el gobierno francés mediante decreto,​ y fue fundada el 1 de enero de 2020. Fruto de la fusión de la anterior Universidad de París-Est Marne-la-Vallée (UPEM) y el IFSTTAR, instituto nacional de investigación, a estos centros se han unido tres escuelas de ingeniería, ESIEE París, la École des Ingénieurs de la Ville de Paris (EIVP), y la École nationale des sciences géographiques (ENSG Géomatique); y una escuela de arquitectura, la École d'architecture de la ville et des territoires Paris-Est, aunque cada centro conserva su personalidad jurídica propia. La fusión se decidió a pesar de la oposición frontal​​ de los sindicatos que representan a los trabajadores de la anterior UPEM. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Universidad Gustave Eiffel.
Università Gustave Eiffel

L'Università Gustave Eiffel (in francese, Gustave Eiffel, UGE) è una università fondata nel 2020. Larga parte delle facoltà sono a Champs-sur-Marne. Nata dalla fusione dell'Università di Marne la Vallée e Ifsttar, l'istituto di ricerca europeo su città e territori, trasporti e ingegneria civile, l'università Gustave-Eiffel comprende anche sei scuole. La creazione dell'Università Gustave-Eiffel rappresenta una delle principali pietre miliari del progetto di eccellenza FUTURE (French UniversiTy on Urban Research and Education). Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università Gustave Eiffel Collegamenti esterni Sito ufficiale, su univ-gustave-eiffel.fr.
Университет Гюстава Эйфеля

Университет Гюстава Эйфеля (фр. Université Gustave-Eiffel) ― высшее учебное заведение, которое осуществляет подготовку специалистов в области урбанистики и городского транспорта. Располагается в микрорайоне Сите Декарт в городе Марн-ла-Валле близ Парижа. Был учреждён 1 января 2020 года, в результате слияния Университета Париж-Эст-Марн-ла-Валле, национального исследовательского института IFSTTAR и в тесном сотрудничестве трёх инженерных школ и школы архитектуры. Находится под патронажем при Академии Кретей, которая также специализируется на изучении городской среди и городского транспорта. Университет объединяет в себе четверть исследовательского сообщества Франции в этих областях. В нём проходит обучение около 17 000 студентов и 500 докторантов, а также работают 1 200 преподавателей и 1 300 административных работников. История Университет Гюстава Эйфеля был учреждён в соответствии с указом правительства Франции и основан 1 января 2020 года. Университет Париж-Эст-Марн-ла-Валле (UPEM) и национальный исследовательский институт IFSTTAR были объединены в новый университет; тогда как три инженерные школы: ESIEE Paris, École des ingénieurs de la Ville de Paris (EIVP), Национальная школа географических наук (ENSG Géomatique), а также одна архитектурная школа, École d'architecture de la ville &amp; des territoires Paris-Est, ― присоединились к новому университету, сохраняя при этом свой особый юридический статус. Решение о слиянии было принято, несмотря на формальную оппозицию профсоюзов, представляющих работников UPEM. Примечания
Blériot-Plage

Blériot-Plage (vroeger: Baraques) is een gehucht in de Franse gemeente Sangatte in het departement Pas-de-Calais. Het ligt in het oosten van de gemeente Sangatte, tegen Calais aan. Naam Het dorp is genoemd naar de Franse luchtvaartpionier Louis Blériot, die hier, in het toenmalige Baraques, in 1909 opsteeg en als eerste Het Kanaal overvloog. Hij deed er 37 minuten over en landde daarna bij Dover. Op 9 augustus 1936 werd bepaald door de raad van Sangatte, dat Baraques voortaan Blériot-Plage zou heten. De oude naam is afkomstig van de barakken die in 1624 werden opgericht om pestlijders te huisvesten. Er is voor Blériot een monument opgericht. In de nabijheid vindt men de overblijfselen van Fort Nieulay (1627). Kerk In 1860 werd een kerk gebouwd in neogotische stijl, gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van La Salette. Deze kerk werd tijdens de bombardementen van 1944 verwoest. In 1961 werd een nieuwe kerk gebouwd. Ook het klooster der franciscanen, gebouwd in 1871, werd in 1944 verwoest. Natuur en landschap Blériot-Plage ligt aan het Nauw van Calais. Men vindt er duingebied en strand. Nabijgelegen kernen Sangatte, Coquelles, Calais
Aubers Ridge British Cemetery

Le cimetière « Aubers Ridge British Cemetery » est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Aubers (Nord). Le cimetière est entretenu par la Commonwealth War Graves Commission. Histoire Situé à la sortie sud-ouest du village, le Aubers Ridge British Cemetery est un cimetière militaire du Commonwealth établi après l’armistice de 1918. Il regroupe les sépultures de soldats tombés lors des combats autour d’Aubers, notamment durant la bataille de Fromelles (19-20 juillet 1916), la bataille de Neuve-Chapelle (mars 1915), la bataille d’Aubers Ridge (9 mai 1915) et l’offensive finale d’octobre 1918. Le cimetière contient 722 tombes, dont 719 de la Première Guerre mondiale et 3 de la Seconde Guerre mondiale. Parmi les soldats de la Grande Guerre, 444 sont non identifiés. Un mémorial spécial rend hommage à un soldat britannique présumé inhumé parmi eux. Le site a été conçu par les architectes Charles Holden et William Harrison Cowlishaw. Il est caractérisé par un aménagement paysager sobre, comprenant une Croix du Sacrifice au centre, un Stone of Remembrance sur le côté droit, et un abri en briques à l’arrière. Le cimetière couvre une superficie de 2 476 m2 et est entouré d’une bordure basse. Le cimetière est accessible en fauteuil roulant avec une certaine difficulté. Un accès alternatif sans marche est disponible via une entrée latérale. Galerie Victimes Coordonnées GPS 50° 35′ 22″ nord, 2° 50′ 11″ est Références Voir aussi Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Liens externes « Aubers Ridge British Cemetery » sur ww1cemeteries.com Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais
Aubers Ridge British Cemetery

Aubers Ridge British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Aubers in het Noorderdepartement. De begraafplaats werd ontworpen door Charles Holden in samenwerking met William Cowlishaw en ligt een kilometer ten zuidoosten van het dorpscentrum, langs de weg naar Herlies. Het terrein heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 2.476 m² en is omgeven door een bakstenen muurtje. Centraal vooraan staat het Cross of Sacrifice en aan de rechter zijmuur de Stone of Remembrance. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 720 gesneuvelden begraven, waarvan slechts 278 geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis Aubers lag tijdens de Eerste Wereldoorlog aan het front. In oktober 1914 hadden de geallieerden het dorp nog kunnen innemen, maar moesten het al gauw weer uit handen geven. Ondanks verschillende aanvalspogingen bleef de lage heuvelrug van Aubers tot oktober 1918 in Duitse handen. Uiteindelijk kon de 47th (London) Division dit gebied heroveren. De begraafplaats werd na de wapenstilstand aangelegd met graven uit de omliggende slagvelden en enkele kleinere begraafplaatsen. Er werden onder meer graven overgebracht uit Chateau-du-Flandre British Cemetery in Beaucamps en Winchester Post Military Cemetery, Rue-du-Bacquerot in Laventie. Opvallend aan deze begraafplaats is dat perk I alle graven bevat van niet geïdentificeerde Australiërs die sneuvelden tijdens de aanval op Fromelles op 19 en 20 juli 1916. De graven van perk II zijn alle van soldaten van de 61st (South Midland) Division die eveneens sneuvelden tijdens dezelfde actie. Er liggen 520 Britten, 196 Australiërs en 1 Indiër uit de Eerste Wereldoorlog begraven. Voor 1 Brit werd een Special Memorial opgericht omdat zijn graf niet meer gelokaliseerd kon worden. Er liggen ook 2 Britten en 1 Pool uit de Tweede Wereldoorlog begraven. Graven Onderscheiden militairen A.E. Riddy, sergeant bij het London Regiment werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal en de Military Medal (DCM, MM). de soldaten A.G. Byart en Harry William Meade, beide van het London Regiment ontvingen de Military Medal (MM). Minderjarige militairen de schutters T. Lawrence van de Rifle Brigade en E. Pearce van het West Yorkshire Regiment (Prince of Wales's Own) en de soldaat James Russell Thomas van de Australian Infantry, A.I.F. waren slecht 17 jaar toen ze sneuvelden. Externe links The War Graves Photographic Project (coördinaten) Aubers Ridge British Cemetery op de website van de CWGC.
Mémorial terre-neuvien de Masnières

Le Mémorial terre-neuvien de Masnières est un monument situé à Masnières (Nord) qui commémore les actions du Royal Newfoundland Regiment au cours de la Première Guerre mondiale lors de la bataille de Cambrai (1917) du 20 novembre au 2 décembre 1917. Localisation Le mémorial est situé sur les hauteurs de la ville, à la sortie nord en direction de Cambrai. Historique Le rôle du 1er Régiment terre-neuve était de suivre les chars britanniques dans leur avancée et d'aider à capturer la ville de Masnières. Après plusieurs jours de combats durant lesquelles 110 Terre-Neuviens perdirent la vie, les britanniques furent contraints de reculer. En novembre 1917, le roi Georges V rendit hommage au régiment avec un nouveau titre en le renommant Royal Newfoundland Regiment. Caractéristiques Le mémorial est l'un des six monuments érigés par le gouvernement de Terre-Neuve à la suite de la Première Guerre mondiale. Cinq ont été érigés en France et en Belgique et le sixième au Bowring Park à St. John's, Terre-Neuve, Canada. Les monuments commémoratifs sont tous identiques et représentent un caribou de bronze, emblème du Royal Newfoundland Regiment, perché sur un cairn de granit de Terre-Neuve. Les monticules sont également entourés de plantes indigènes de Terre-Neuve. Le mémorial de Masnières est situé du côté ouest de la route D 644, à l’extrémité nord de la ville de Masnières. Le caribou est entouré d'un petit parc, à peu près en forme de parallélogramme ; à la base du cairn se trouve un jardin circulaire et, autour de celui-ci, un gazon avec plusieurs érables à certains endroits autour des trois côtés de la route. Galerie Notes et références Liens internes Masnières Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Lieux de mémoire de la Première Guerre mondiale Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais
Gare de Pérenchies

La gare de Pérenchies est une gare ferroviaire française de la ligne de Lille aux Fontinettes, située sur le territoire de la commune de Pérenchies dans le département du Nord, en région Hauts-de-France. C'est une gare de la Société nationale des chemins de fer français (SNCF) desservie par des trains TER Hauts-de-France. Situation ferroviaire Établie à 31 mètres d'altitude, la gare de Pérenchies est située au point kilométrique (PK) 12,901 de la ligne de Lille aux Fontinettes, entre les gares ouvertes de Saint-André (Nord) et d'Armentières. Histoire Le tableau du classement par produit des gares du département du Nord pour l'année 1862, réalisé par Eugène de Fourcy, ingénieur en chef du contrôle, place la station de Pérenchies au 40e rang, et au 116e pour l'ensemble du réseau du Nord, avec un total de 17 168,05 fr. Dans le détail cela représente : 6 972,89 fr pour un total de 7 633 voyageurs transportés, la recette marchandises étant de 3 153,21 fr (grande vitesse) et 7 041,95 fr (petite vitesse). Fréquentation Selon les estimations de la SNCF, la fréquentation annuelle de la gare s'élève aux nombres indiqués dans le tableau ci-dessous. Service des voyageurs Accueil Gare SNCF, elle dispose d'un bâtiment voyageurs, avec guichet, ouvert du lundi au samedi et fermé les dimanches et jours fériés. Une passerelle permet la traversée des voies et le passage d'un quai à l'autre. Desserte Pérenchies est desservie par des trains TER Hauts-de-France qui effectuent des missions entre les gares de Lille-Flandres et d'Armentières, ou d'Hazebrouck, ou de Dunkerque. Intermodalité Le stationnement des voitures et vélos est possible à proximité du bâtiment voyageurs sur le petit parking face à la gare. La gare est également desservie par les lignes 75, 76 et Corolle 2 et par les lignes sur réservation 75R et 76R du réseau Ilévia. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste de gares en France Liste des gares du Nord-Pas-de-Calais Ligne de Lille aux Fontinettes Liens externes La gare de Pérenchies, sur le site officiel de SNCF Gares & Connexions La gare de Pérenchies, sur le site officiel SNCF / TER Hauts-de-France Portail du chemin de fer Portail de la métropole européenne de Lille
Gare de Pérenchies

Gare de Pérenchies vasútállomás Franciaországban, Pérenchies településen. Vasútvonalak Az állomást az alábbi vasútvonalak érintik: Lille–Fontinettes-vasútvonal Kapcsolódó állomások A vasútállomáshoz az alábbi állomások vannak a legközelebb: Gare de Saint-André Gare d’Armentières Kapcsolódó szócikkek Franciaország vasútállomásainak listája Jegyzetek További információk Gare de Pérenchies az SNCF hivatalos "Gares & Connexions" weboldalán (franciául)
Cimetière des animaux des bateliers de Douai

Le cimetière des animaux des bateliers de Douai est un cimetière pour animaux établi rue du Docteur-Lequien sur le territoire de la commune de Douai, dans le département du Nord, en région Hauts-de-France, en France. Il borde la Scarpe et est utilisé par les bateliers du port tout proche pour enterrer leurs animaux. Notes et références Annexes Articles connexes Cimetière pour animaux Cimetière de Douai Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais