NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Crucifix Cemetery de Vendegies-sur-Écaillon

Le cimetière « Crucifix Cemetery, Vendegies-sur-Écaillon » est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Vendegies-sur-Écaillon, Nord. Localisation Ce cimetière de plan triangulaire est situé au sud du village, à l'intersection de la rue de Solesmes et du chemin de la petite Chaussée. Historique Occupé dès la fin août 1914 par les troupes allemandes, Vendegies-sur-Ecaillon est resté loin du front jusqu'au 24 octobre 1918, date à laquelle le village a été repris par les troupes britanniques après de violents combats . Caractéristique Conçu par WH Cowlishaw, ce cimetière, construit derrière un crucifix existant déjà avant la guerre 14-18, en bordure de route, a été créé en octobre 1918. Ce cimetière comporte 53 sépultures du Commonwealth de la Première Guerre mondiale, dont 31 appartenant au Royal Warwickshire Regiment pour la plupart tombés le 24 octobre 1918. Il y a également 26 sépultures françaises dans le cimetière datant d'août 1914. Sépultures Notes et références Voir aussi Articles connexes Cimetière militaire Vendegies-sur-Écaillon Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/crucifix.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Crucifix Cemetery

Crucifix Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Vendegies-sur-Écaillon (Noorderdepartement). Ze ligt in de hoek gevormd door de Rue de Solesmes (D958) en een landweg genaamd Chemin de la Petite Chaussée, op 860 m ten zuidwesten van het dorpscentrum (Église Saint-Saulve). Op de hoek staat een groot kruisbeeld waarnaar de begraafplaats werd genoemd. De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw. Ze heeft een onregelmatige vorm en wordt begrensd door een lage bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat tegen de zuidelijke rand. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 76 doden begraven. Geschiedenis Vendegies-sur-Écaillon werd op 24 oktober 1918 tijdens het geallieerde eindoffensief door de 19th (Western) en de 61st (South Midland) Division na hevige strijd veroverd. De begraafplaats werd na de gevechten aangelegd door de 61st Division. Er liggen nu 50 Britten begraven, waarvan er 31 behoorden bij de 2nd/6th Royal Warwickshires, en 26 Franse slachtoffers die sneuvelden in augustus 1914. Onderscheiden militairen Hugh Lancelot Evers, kapitein bij het Worcestershire Regiment werd tweemaal onderscheiden met het Military Cross (MC and Bar). Henry Thomas Hands, compagnie kwartiermeester-sergeant bij het Royal Warwickshire Regiment werd onderscheiden met de Meritorious Service Medal (MSM). compagnie sergeant-majoor William Thomas Smith en korporaal J. Doubleday, allebei van het Royal Warwickshire Regiment werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Begraafplaats van Wimille

De Begraafplaats van Wimille is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Wimille, departement Pas-de-Calais. De begraafplaats ligt aan de Rue du Cimetière op 550 m ten noorden van het centrum (Église Saint-Pierre). Het terrein ligt op de flank van een heuvel en wordt omsloten door een lage natuurstenen muur. Hierdoor bestaat de begraafplaats uit twee delen met een verschillend niveau, gescheiden door een trap met 23 treden. Aan het einde van het centrale pad staat een kapel. Britse oorlogsgraven Tegen de zuidelijke rand van de begraafplaats liggen 9 graven met gesneuvelde Britse militairen uit de Tweede Wereldoorlog. Twee van hen konden niet geïdentificeerd worden. Zes slachtoffers waren leden van de Royal Air Force, de Royal New Zealand Air Force of de Royal Canadian Air Force en bemanden een Wellington bommenwerper die op 12 maart 1941 werd neergehaald door vijandelijk luchtafweergeschut (FLAK). Het zevende slachtoffer is piloot Rowland Clifford Jones die stierf op 5 februari 1941. Hun graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd onder Wimille Communal Cemetery.
Sandettié (schip, 1949)

Het Lichtschip Sandettié is een Frans lichtschip. In 1946 werd met de bouw gestart op de scheepswerf van Forges et Chantiers. Het kreeg de naam BF 6 (Bateau feu No. 6). Het werd in 1949 eerst neergelegd bij de zandbank Dyck. In 1978 kreeg het schip een nieuwe bestemming en kwam te liggen bij de zandbank Sandettié, een ondiepte op 13 zeemijl (24 km) voor de kust bij Calais. Het deed daar dienst tot juni 1989. De Sandettié is 47,5 meter lang en 7,65 meter breed. Het heeft een diepgang van 3,5 meter en een waterverplaatsing van 450 ton. Haar romp is gemaakt van geklonken staalplaten. Het was voorzien van een motor van 120 pk. Om het schip op positie te houden waren er ankers van 100 ton verbonden aan 250 meter lange ankerkettingen. Het licht had een bereik van 25 zeemijl. Het licht van de lamp van 1500 watt werd versterkt door een fresnellens en gaf een witte flits elke vijf seconden. De Sandettié was verder voorzien van een radarbaken en misthoorn. De bemanning bestond uit twee personen. Na buitengebruik te zijn gesteld werd het schip gekocht door de stad Duinkerke. Het schip maakt nu onderdeel uit van de collectie van het Havenmuseum van Duinkerke (Musée portuaire de Dunkerque). De Sandettié is vanaf 17 maart 1997 een monument.
Сандетье (плавучий маяк)

«Сандетье» — последний из плавучих маяков на отмелях Фландрии. Был построен в 1937 году на верфи «Форже э Шантье Медитеране» и назван в честь отмели, которую он обозначал. В 1980-х годах суда такого типа были заменены на сигнальные буи. «Сандетье» поставили на консервацию в начале 1990-х годов. Сейчас плавучий маяк находится в порту Дюнкерка. Литература 100 легендарных кораблей, Доминик ле Брен (изд. Астрель, пер. Ю. Н. Кабановой)
Сандетьє (плавучий маяк)

«Сандетьє» (фр. «Sandettié») — останній з плавучих маяків на мілинах Фландрії. Був побудований в 1937 році на верфі Forges et Chantiers de la Méditerranée і названий на честь мілини, яку він позначав. У 1980-х роках судна такого типу були замінені на сигнальні буї. Поставлений на консервацію на початку 1990-х років. Наразі знаходиться в порту Дюнкерка. Примітки Посилання К. А. Колс. Под парусом в шторм (рос.)
Nord's 6th constituency

The 6th constituency of the Nord is a French legislative constituency in the Nord département. Description Nord's 6th constituency lies in the centre of the department and reaches both its northern border with Belgium and its southern border with Pas-de-Calais. It covers the largely rural areas between Lille and Valenciennes. Historically the seat has swung between left and right, however from 1993 to 2017 it was held continuously by the Gaullist Thierry Lazaro. Historic Representation Election results 2024 2022 2017 2012 2007 2002 1997 Sources Official results of French elections from 1998: "Résultats électoraux officiels en France" (in French).
6-й округ департамента Нор

6-й избирательный округ департамента Нор включает девять коммун округа Дуэ и тридцать семь круга Лилль. Общее число избирателей, включенных в списки для голосования в 2017 г. - 89 107 чел. Действующим депутатом Национального собрания по 6-му округу является Шарлотта Лекок (фр. Charlotte Lecocq), (Вперёд, Республика!). Результаты выборов Выборы депутатов Национального собрания 2017 г.: Выборы депутатов Национального собрания 2012 г.: Выборы депутатов Национального собрания 2007 г.: См. также Департамент Нор Депутаты Национального собрания от департамента Нор Ссылки
Pas-de-Calais's 6th constituency

The 6th constituency of the Pas-de-Calais is a French legislative constituency in the Pas-de-Calais département. Description The borders of Pas-de-Calais' 6th Constituency were substantial altered as a result of the 2010 redistricting of French legislative constituencies leading to the constituency losing the northern portion of Boulogne-sur-Mer to Pas-de-Calais' 5th constituency. The constituency is notable for being the seat of former Minister of Culture Jack Lang who held the seat for ten years between 2002 and 2012. Historic representation Election results 2024 2022 * PS dissident 2021 by-election 2017 2012 2007 2002 1997 Sources Official results of French elections from 1998: "Résultats électoraux officiels en France" (in French).
6-й округ департамента Па-де-Кале

6-й избирательный округ департамента Па-де-Кале включает сто шестьдесят пять коммун. Общая численность избирателей, включенных в списки для голосования в 2017 г. — 91 152 чел. До 2012 г. 6-й округ включал три кантона округа Булонь-сюр-Мер: Булонь-сюр-Мер-Нор-Уэст, Булонь-сюр-Мер-Нор-Эст, Маркиз и два кантона округа Кале: Гин и Кале-Нор-Уэст. Действующим депутатом Национального собрания по 6-му округу является Брижитт Бургиньон (Brigitte Bourguignon), (Вперёд, Республика!). Результаты выборов Выборы депутатов Национального собрания 2017 г.: Выборы депутатов Национального собрания 2012 г.: Выборы депутатов Национального собрания 2007 г.: См. также Департамент Па-де-Кале Депутаты Национального собрания от департамента Па-де-Кале Ссылки
Bertenacre Military Cemetery

Bertenacre Military Cemetery is a British military cemetery with casualties from both world wars, located in the French town of Flêtre in the Nord department in northern France. The cemetery is located about three kilometers north of Flêtre, a few hundred meters south of the road from Eecke to Godewaersvelde, near the hamlet Berthenaere. There are 147 casualties commemorated: 112 from the First World War and 35 from the Second World War. The cemetery is maintained by the Commonwealth War Graves Commission. The site has an area of 716 sqm. A Cross of Sacrifice stands in front. The cemetery was begun by French units and named "Cimetière du Calvaire de Bertenaere" after a nearby calvary cross. In the summer of 1918 a British division also buried its dead here. After the war, 115 French and two German graves were evacuated and transferred elsewhere. The cemetery was also extended with British graves that were transferred from Royal West Surrey Cemetery in Flêtre. In the Second World War there were another 35 British burials here. References External links Bertenacre Military Cemetery: list of casualties (Inmemories.com) Bertenacre Military Cemetery at Find a Grave
Bertenacre Military Cemetery

Bertenacre Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit beide wereldoorlogen, gelegen in de Franse gemeente Vleteren (Frankrijk) in het Noorderdepartement. De begraafplaats werd ontworpen door Arthur Hutton en ligt bijna drie kilometer ten noorden van het dorpscentrum in het gehucht Bertenaere, een paar honderd meter ten zuiden van de weg van Eke naar Godewaarsvelde. Het terrein heeft een oppervlakte van 716 m². Vooraan staat het Cross of Sacrifice. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 143 gesneuvelden herdacht, waarvan 111 uit de Eerste Wereldoorlog en 32 uit de Tweede Wereldoorlog. Geschiedenis De begraafplaats werd door Franse eenheden gestart en cimetière du Calvaire de Bertenaere genoemd, naar een nabijgelegen calvariekruis. In de zomermaanden van 1918 werden door de 36th (Ulster) Division ook gesneuvelden begraven. Na de oorlog werden 115 Franse en 2 Duitse graven ontruimd en naar elders overgebracht. De begraafplaats werd ook nog uitgebreid met Britse graven die werden overgebracht uit Royal West Surrey Cemetery in Vleteren. Er rusten nu 109 Britten en 2 Canadezen uit de Eerste Wereldoorlog. Eén Brit (Charles James Threadgold) wordt herdacht met een Special Memorial omdat zijn graf door artillerievuur werd vernietigd en niet meer werd teruggevonden. In de Tweede Wereldoorlog werden hier nog 32 gesneuvelde Britten begraven. De meesten behoorden bij het Royal Sussex Regiment. Onderscheiden militairen Majoor Robert Goodman Kerr en onderluitenant Fred Washington, beiden dienend bij de Royal Inniskilling Fusiliers werden onderscheiden met het Military Cross (MC). William Browne, John William Marshall, George Victor Skeet en William White ontvingen de Military Medal (MM). Externe links The War Graves Photographic Project (coördinaten) Bertenacre Military Cemetery op de website van de CWGC.
St. Patrick's Cemetery

Le St. Patrick's Cemetery est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Loos-en-Gohelle dans le département français du Pas-de-Calais. Histoire Sépultures Notes et références Pour approfondir Articles connexes Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission St. Patrick's Cemetery sur ww1cemeteries.com St. Patrick's Cemetery sur Géoportail Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail de l’Allemagne Portail du Nord-Pas-de-Calais
St. Patrick katonai temető

A St. Patrick katonai temető (St. Patrick’s Cemetery) egy első világháborús katonai sírkert a franciaországi Loos-en-Gohelle közelében. Története A területen a francia és brit csapatok a loosi csata idején kezdtek temetni. Nagyon sok ír katona került a sírkertbe a 16. (ír) Hadosztály elesett tagjai közül. A temetőt 1918 júniusában zárták le, de utána még áthelyeztek oda exhumált halottakat a Loos és Hulluch közötti csataterekről. A St. Patrickben a Nemzetközösség 583 hősi halottja nyugszik. Negyvenegy halottat nem sikerült azonosítani, 23 sírt pedig ágyútűz semmisített meg. A temetőben 570 brit, 53 francia, 13 kanadai és egy német alussza örök álmát. A sírkert 3001 négyzetméteres, téglafal veszi körül. A halottak között van Thomas Wasley, a Gloucestershire Ezred 1. zászlóaljának közlegénye is, aki mindössze 16 éves volt, amikor 1916. április 28-án elesett a harcokban. Jegyzetek Források ↑ WW1 Cemeteries: St. Patrick’s Cemetery. WW1 Cemeteries.com. Hozzáférés: 2021. november 28..
St. Patrick's Cemetery

St. Patrick's Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Loos-en-Gohelle (Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door Herbert Baker en ligt 260 m ten westen van het centrum van Loos. Ze heeft een onregelmatig grondplan met een oppervlakte van 3.001 m² en is begrensd door een bakstenen muur (kant bebouwing) en aan de andere zijden (straatkant) door een haag. De toegang bestaat uit een poortgebouw met boogvormige ingang en een dubbel metalen hek. Het Cross of Sacrifice staat tegenover de toegang in een halfcirkelvormige uitstulping (apsis). De Stone of Remembrance staat in de rechterhelft van het terrein tussen perk I en II. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 638 doden herdacht waarvan er 41 niet meer geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis De begraafplaats werd gestart door Franse en Britse troepen tijdens de Slag bij Loos (25 september 1915 – 8 oktober 1915). In 1916 werd ze fors uitgebreid door eenheden van de 16th (Irish) Division en werd verder gebruikt tot juni 1918. Na de wapenstilstand werden nog enkele graven afkomstig van de omliggende slagvelden aan toegevoegd. De moeilijke omstandigheden waaronder de slachtoffers begraven werden verklaart de onregelmatige ligging van de graven. Er worden 570 Britten, 13 Canadezen, 54 Fransen en 1 Duitser herdacht. Voor 24 Britten werden Special Memorials opgericht omdat hun graven door later oorlogsgeweld vernietigd werden en niet meer gelokaliseerd konden worden. Graven Onderscheiden Militairen W.R. Morgan, onderluitenant bij de South Wales Borderers werd onderscheiden met het Military Cross (MC). Enoch Dalton, korporaal bij de Royal Engineers werd tweemaal onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM and Bar). compagnie sergeant-majoor Edward Else; de sergeanten G.H. Tarrant, Alfred John Cardey, C.R. Field en S.A. Martin; de korporaals Charles Hubert Lill en W. Reilly en de soldaat Francis Edward Bydawell werden onderscheiden met de Military Medal (MM). Minderjarige militairen T. Wasley, soldaat bij het Gloucestershire Regiment was slechts 16 jaar toen hij op 28 april 1916 sneuvelde. schutter P.J. O'Neill (King's Royal Rifle Corps) en soldaat F.H. Stockwell (Gloucestershire Regiment) waren 17 jaar toen ze sneuvelden.
Stade des Flandres

Stade des Flandres (lit. ‘Stadium of Flanders’) is an indoor sporting arena located in Dunkerque, France. The capacity of the arena is 2,500 people. It is currently home to the Dunkerque Handball Grand Littoral team, as well as the temporary home of the BCM Gravelines-Dunkerque basketball team after their stadium Sportica burned down in 2023. Salle Louis Dewerdt (or salle Dewerdt for short) was its original name. Louis Dewerdt was a local city councillor of the centre-right Union for French Democracy. Salle means "hall", i.e., a sports hall, or indoor arena. References
Stades de Flandres

La Salle Louis Dewerdt est un gymnase de 2 500 places situé à Dunkerque, renommée « stades de Flandres ». Il est voisin du stade Marcel Tribut destiné au football local. La salle est utilisée par le club de handball du Dunkerque Handball Grand Littoral. Elle fut construite entre 1967 et 1968 à l'initiative de Louis Dewerdt, adjoint aux sports de la Ville de Dunkerque de 1947 à 1968. À l'époque, la grande capacité d'accueil n'avait pas fait l'unanimité au conseil municipal. Son nom lui fut donné à titre posthume, Louis Dewerdt décédant avant l'inauguration. L'enceinte fut rénovée en 2000-2001. C'est l'une des salles utilisées lors de la phase de groupe du Championnat du monde masculin de handball 2001. Références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du handball Portail de Dunkerque
Haynecourt British Cemetery

Le cimetière « Haynecourt British Cemetery » est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune d'Haynecourt, Nord. Localisation Ce cimetière est situé à la sortie sud-ouest du village, sur la route de Bourlon. Historique Occupé dès fin août 1914,l'avancée des Alliés dans la bataille de Cambrai en 1917 n'atteint pas le secteur et ce n'est qu'en septembre 1918 que les villages d'Haynecourt, Sailly et Cantimpré furent repris par les troupes britanniques et canadiennes après de violents combats. Le 27 septembre 1918, la 1re Division canadienne et la 11e Division prirent Haynecourt. Ce cimetière a été créé à cette époque. La plupart des victimes sont tombées les 27 et 28 septembre 1918. Caractéristiques Le cimetière britannique d'Haynecourt comporte 289 sépultures de la Première Guerre mondiale, dont huit ne sont pas identifiées. Le cimetière a été conçu par WH Cowlishaw. Sépultures Galerie Notes et références Liens internes Cimetière militaire Haynecourt Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens Externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/haynecourt.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Haynecourt British Cemetery

Haynecourt British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Haynecourt (Noorderdepartement). De begraafplaats ligt aan de Rue de Bourlon op 580 m ten westen van het gemeentehuis. Ze werd ontworpen door William Cowlishaw en heeft een min of meer L-vormig grondplan met een oppervlakte van ongeveer 1.190 m². Het terrein wordt omgeven door een natuurstenen muur en vanaf de toegang tot het gedeelte met de graven loopt een pad van 32 m. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen de zuidwestelijke muur. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 289 doden waaronder 8 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Tijdens de Slag bij Cambrai in 1917 konden de geallieerden dit gebied niet veroveren. Het was pas in september 1918 dat de dorpen Haynecourt, Sailly en Cantimpre door de geallieerde werden ingenomen. De Marcoing Line, een van de Duitse verdedigingssystemen voor Cambrai, liep van Marcoing noordwaarts door Sailly, ten westen van Cantimpre en het oosten van Haynecourt. Op 27 september 1918 namen de 1st Canadian en de 11th Division Haynecourt en de volgende dag Sailly in. De begraafplaats werd aangelegd door eenheden die deelnamen de veldslag. Onder de geïdentificeerde slachtoffers zijn er 260 Canadezen en 21 Britten. Graven Onderscheiden militairen Charles Henry Fitz-Roy, luitenant bij de Canadian Infantry werd tweemaal onderscheiden met het Military Cross (MC and Bar). kapitein Harold John Blair en de luitenants Robert Elliott Brown, W. Hedhes, Robert Onebye Leach, allen officieren bij de Canadian Infantry en de luitenants James Hughs Morwick en T.A. Smith, beiden van de Canadian Motor Machine Gun Brigade werden onderscheiden met het Military Cross (MC). er zijn 24 militairen die de Military Medal (MM) ontvingen waarbij sergeant H. McInnis tweemaal (MM and Bar). Minderjarige militair Lorne Martin Howell, soldaat bij de Canadian Infantry was slechts 17 toen hij sneuvelde op 29 september 1918. Alias John Joseph Campbell soldaat bij de Canadian Infantry deed dienst bij het Britse leger onder het alias John McLeod.
Synagoge (Lille)

Die Synagoge in Lille, einer Stadt in Nordfrankreich, wurde 1891 eingeweiht. Die Synagoge in der Rue Auguste-Angellier Nr. 5 ist seit 1984 ein geschütztes Baudenkmal (Monument historique). Geschichte Die Synagoge wurde in einem in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts neu geschaffenen Stadtviertel errichtet, wo sich auch die katholische Kirche Saint-Michel, die Universität und die protestantische Kirche befinden. Während der deutschen Besatzung im Zweiten Weltkrieg wurde das Synagogengebäude von den Besatzern als Lager zweckentfremdet. Architektur Die Synagoge entstand nach den Plänen des Architekten Albert Hannotin im orientalisierenden Stil, der beim Synagogenbau dieser Zeit beliebt war. Der Betsaal ist 17 Meter lang und 7,6 Meter breit. Die prächtige straßenseitige Fassade der Synagoge wird von einem Mittelrisalit dominiert, in dem sich ein großes Bleiglasfenster befindet. Im oberen, runden Teil des Fensters ist ein Davidstern dargestellt. Der mit einem Fries geschmückte Giebel wird links und rechts von Akroterien und an der Giebelspitze von den Gesetzestafeln bekrönt. Die Synagoge in Lille gehört zu den wenigen Synagogen in Frankreich, deren ursprüngliche Innenausstattung den Zweiten Weltkrieg unzerstört überstanden hat. Weblinks Einzelnachweise
Lille Synagogue

Lille Synagogue (French: Synagogue de Lille) is a Jewish congregation and synagogue, located at 5, rue Auguste Angellier, in Lille, in the Hauts-de-France region of France. The congregation worships in the Ashkenazi rite. History The Jewish presence in Lille began shortly after Alsace returned to German rule in 1871. Designed by the Lille architect, Théophile-Albert Hannotin, and built in an eclectic style described by a local professor as "romano-byzantin", now known as the Romanesque Revival and Byzantine Revival styles, and opened in 1891, it is the oldest synagogue in the department of Nord. It is one of few synagogues to have survived intact from the Nazi occupation of France, as the Nazis used it to store weapons. In 1984, the synagogue was listed as a monument historique. It is owned by the city and operated by the local community. In January 2022, it reopened after three years of restorations, which were intended to bring its appearance back to how it looked when it opened. The initial budget for restorations was €1.5 million. In November 2018, to raise funds for the renovation and to educate the local community, it ran a mojito bar with guided tours. See also History of Lille History of the Jews in France List of synagogues in France References External links Media related to Synagogue de Lille at Wikimedia Commons