NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Houdain Lane Cemetery

Houdain Lane Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en gelegen in de Franse gemeente Tilloy-lès-Mofflaines (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt aan een landweg genaamd Chemin des Revers op 1,5 km ten noordoosten van het gemeentehuis van Tilloy. Het terrein heeft een rechthoekig grondplan met aan de noordelijke zijde een halfcirkelvormige uitsprong waarin het Cross of Sacrifice en twee afzonderlijke graven staan. Dit ligt hoger dan het gedeelte met de graven en is bereikbaar langs twee trappen met een achttal treden. De begraafplaats wordt begrensd door een natuurstenen muur met een metalen hekje als toegang in de oostelijke zijkant. Er liggen 76 doden begraven. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis Tilloy-lès-Mofflaines werd op 9 april 1917 door Britse troepen ingenomen, maar viel van maart tot augustus 1918 gedeeltelijk weer in Duitse handen tijdens hun lenteoffensief. Houdain Lane was een loopgraaf in het gebied tussen Tilloy en Feuchy. De begraafplaats werd in april 1917 aangelegd door eenheden van de 12th (Eastern), de 15th (Scottish) en de 37th Divisions. Onder de geïdentificeerde doden zijn er 65 Britten en 2 Canadezen. Minderjarige militair William Henry Wolstenholme, sergeant bij de Royal Fusiliers was 17 jaar toen hij op 9 april 1917 sneuvelde.
Kanton Cambrai

Der Kanton Cambrai ist der mit der Kantonsreform 2015 gebildete 9. Kanton des Départements Nord und gehört zum Arrondissement Cambrai. Gemeinden Der Kanton besteht aus 27 Gemeinden mit insgesamt 55.576 Einwohnern (Stand: 1. Januar 2023) auf einer Gesamtfläche von 153,40 km²:
Cantone di Cambrai

Il Cantone di Cambrai è una divisione amministrativa dell'Arrondissement di Dunkerque. È stato costituito a seguito della riforma approvata con decreto del 17 febbraio 2014, che ha avuto attuazione dopo le elezioni dipartimentali del 2015. Composizione Comprende i 27 comuni di: Abancourt Anneux Aubencheul-au-Bac Bantigny Blécourt Boursies Cambrai Cuvillers Doignies Escaudœuvres Eswars Estrun Fontaine-Notre-Dame Fressies Haynecourt Hem-Lenglet Mœuvres Neuville-Saint-Rémy Paillencourt Proville Raillencourt-Sainte-Olle Ramillies Sailly-lez-Cambrai Sancourt Thun-l'Évêque Thun-Saint-Martin Tilloy-lez-Cambrai Note Collegamenti esterni Statistiche sul sito dell'INSEE
Kanton Cambrai

Kanton Cambrai is een kanton van het Franse Noorderdepartement. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Cambrai. Het kanton Cambrai werd gevormd ingevolge het decreet van 17 februari 2014 met uitwerking in maart 2015 met gemeenten uit de kantons Cambrai-Ouest (17), Cambrai-Est (7) en Marcoing (4), met Cambrai als hoofdplaats. Gemeenten Het kanton omvat de volgende gemeenten: Abancourt Anneux Aubencheul-au-Bac Bantigny Blécourt Boursies Cambrai (hoofdplaats) Cuvillers Doignies Escaudœuvres Eswars Estrun Fontaine-Notre-Dame Fressies Haynecourt Hem-Lenglet Mœuvres Neuville-Saint-Rémy Paillencourt Proville Raillencourt-Sainte-Olle Ramillies Sailly-lez-Cambrai Sancourt Thun-l'Évêque Thun-Saint-Martin Tilloy-lez-Cambrai
Камбре (кантон)

Камбре (фр. Cambrai) — кантон во Франции, находится в регионе О-де-Франс, департамент Нор, округ Камбре. Кантон образован в результате реформы 2015 года. В его состав вошли упразднённый кантон Камбре-Уэст и отдельные коммуны упразднённых кантонов Камбре-Эст и Маркуэн. Состав кантона В состав кантона входят коммуны (население по данным Национального института статистики за 2023 г.): Абанкур (441 чел.) Ам-Лангле (565 чел.) Аннё (258 чел.) Бантиньи (494 чел.) Блекур (313 чел.) Бурси (360 чел.) Дуаньи (325 чел.) Камбре (31 134 чел.) Кювилле (177 чел.) Мёвр (490 чел.) Нёвиль-Сен-Реми (4 012 чел.) Обаншёль-о-Бак (549 чел.) Пайанкур (1 030 чел.) Провиль (3 206 чел.) Райанкур-Сент-Оль (2 127 чел.) Рамийи (579 чел.) Сайи-ле-Камбре (409 чел.) Санкур (190 чел.) Тен-л'Эвек (788 чел.) Тен-Сен-Мартен (543 чел.) Тийуа-ле-Камбре (695 чел.) Фонтен-Нотр-Дам (1 754 чел.) Фреси (571 чел.) Энекур (307 чел.) Эскодевр (3 171 чел.) Эстрён (725 чел.) Эсвар (363 чел.) Политика На президентских выборах 2022 г. жители кантона отдали в 1-м туре Марин Ле Пен 35,7 % голосов против 26,3 % у Эмманюэля Макрона и 15,0 % у Жана-Люка Меланшона; во 2-м туре в кантоне победила Ле Пен, получившая 55,7 % голосов. (2017 год. 1 тур: Марин Ле Пен – 31,7 %, Франсуа Фийон – 18,8 %, Эмманюэль Макрон – 18,7 %, Жан-Люк Меланшон – 16,3 %; 2 тур: Макрон – 50,4 %. 2012 год. 1 тур: Франсуа Олланд — 27,7 %, Николя Саркози — 26,2 %, Марин Ле Пен — 23,0 %; 2 тур: Олланд — 51,9 %). С 2015 года кантон в Совете департамента Нор представляют бывшие вице-мэры Камбре Сильви Лабадан (Sylvie Labadens) и Николя Сьеглер (Nicolas Siegler) (оба — Разные правые). См. также Коммуны департамента Нор Ссылки
Woburn Abbey Cemetery

Woburn Abbey Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Cuinchy (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt aan de Rue Julien Clément op 460 m ten zuidoosten van het centrum van Cuinchy (Église Saint-Pierre). Ze werd ontworpen door Charles Holden en heeft een trapeziumvormig grondplan met een oppervlakte van 2.659 m². Het terrein wordt omsloten door een lage natuurstenen muur en de open toegang bevindt zich in een naar binnen gebogen halfrond bordes met een vijftal treden. Aan de tegenoverliggende muur staat het Cross of Sacrifice, geflankeerd door twee schuilgebouwtjes, en de Stone of Remembrance op een verhoogd terras. Er worden 548 doden herdacht waaronder 232 niet geïdentificeerde. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Op het grondgebied van de gemeente ligt ook Guards Cemetery, Windy Corner en in de gemeentelijke begraafplaats liggen Britse gesneuvelden die bij de CWGC geregistreerd staan onder Cuinchy Communal Cemetery. Geschiedenis Cuinchy lag gedurende bijna de gehele oorlog binnen het bereik van de Duitse artillerie. De begraafplaats werd genoemd naar een huis dat oostelijk van het bataljonshoofdwartier lag en dat als veldhospitaal werd gebruikt. Ze werd in juni 1915 door eenheden van het Royal Berkshire Regiment aangelegd en door het veldhospitaal gebruikt om de overleden gewonden te begraven. De begraafplaats werd wegens de gevaarlijke situatie in januari 1916 gesloten. Enkele bijzettingen gebeurden nog in april 1918. De graven in de perken II tot V werden na de wapenstilstand toegevoegd door concentratie van graven uit de slagvelden ten oosten van Béthune en van de volgende kleinere begraafplaatsen: 17 van The Cheriots, Rue-du-Bois in Richebourg-l'Avoue, 17 van King's Claire, 31 van No.1 Harley Street, 36 van Pont-Fixe Post Office Cemetery en 34 van Vauxhall Bridge Road Cemetery in Cuinchy. Onder de geïdentificeerde doden zijn er 305 Britten en 11 Canadezen. Voor drie Britten werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men neemt aan dat ze zich onder naamloze grafzerken bevinden. Graven Onderscheiden militairen F.C. Sainton, kapitein bij het Royal Sussex Regiment werd onderscheiden met het Military Cross (MC). Harry Reginald Robertson, sergeant bij de The King's (Liverpool Regiment) werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Richard Scott Clark, soldaat bij de Black Watch (Royal Highlanders) werd onderscheiden met de Military Medal (MM). Minderjarige militairen de soldaten W.G. Dickens en Thomas Edward Voss waren slechts 17 jaar toen ze stierven. Alias soldaat James Holme diende onder het alias James Hulme bij het The Loyal North Lancashire Regiment.
Begraafplaats van Rouvroy (Pas-de-Calais)

De Begraafplaats van Rouvroy is gelegen in de Franse plaats Rouvroy (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission, die de begraafplaats heeft ingeschreven als Rouvroy Communal Cemetery. De begraafplaats telt 2 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Tweede Wereldoorlog.
Roclincourt Valley Cemetery

Le Roclincourt Valley Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Roclincourt, dans le département du Pas-de-Calais, au nord d'Arras. Trois autres cimetières britanniques sont implantés sur le territoire de cette commune : le Arras Road Cemetery, le Highland Cemetery (Roclincourt) et le Roclincourt Military Cemetery. Localisation Ce cimetière est situé en pleine campagne à 2 km au nord-est du village. Histoire Le village de Roclincourt se trouvait juste sur la ligne de front en 1917. Le 9 avril 1917, premier jour de la bataille d'Arras, les troupes du Commonwealth attaquèrent le secteur. C'est à cette date que fut créé le Roclincourt Military Cemetery pour inhumer les victimes des combats. Il fut utilisé jusqu'au mois d'août suivant où il contenait les tombes de 94 soldats, dont 40 appartenaient à la51e Division. Après l'Armistice, des tombes provenant de cimetières militaires provisoires des environs ont été ajoutées. Ce cimetière contient 548 sépultures du Commonwealth de la Première Guerre mondiale, dont 83 ne sont pas identifiées Caractéristiques Ce vaste cimetière a un plan trapézoïdal, entouré et entièrement clos par un muret de moellons. Il a été conçu par l'architecte britannique Reginald Blomfield. Sépultures Galerie Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Ligne Hindenburg Roclincourt Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Notes et références Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais
Roclincourt Valley Cemetery

Roclincourt Valley Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en is gelegen in de Franse gemeente Roclincourt (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt midden in het veld, 1.400 m noordoostelijk van het dorpscentrum (gemeentehuis) en dicht bij de autosnelweg E15. Een landweg van ongeveer 600 m leidt ernaartoe. De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield en heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 2.110 m². Het Cross of Sacrifice staat vooraan aan de toegang op een iets hoger niveau dan de graven. De Stone of Remembrance staat er recht tegenover aan de achterzijde. De begraafplaats is begrensd door een lage natuurstenen muur en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 631 doden herdacht waaronder 83 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Net voor de strijd rond Arras in 1917 lag Roclincourt binnen de Britse frontlijn. Van hieruit werd op 9 april 1917 door de 51st (Highland) en 34th divisions de aanval op de vijand ingezet. Iets noordelijker voorbij de weg naar Lens, ontketende gelijktijdig de 1st Canadian Division een aanval. Op deze dag werd door de vechtende troepen de begraafplaats gestart. Aanvankelijk werd ze Roclincourt Forward Cemetery No.2 genoemd en werd tot augustus 1917 gebruikt. Na de wapenstilstand werd de begraafplaats uitgebreid met doden die verspreid lagen in het omliggende slagveld en enkele kleinere begraafplaatsen zoals: King Crater Cemetery, Roclincourt Long Cemetery en Thélus Road Cemetery in Roclincourt, Kite Crater Cemetery en Rabs Road Cemetery in Saint-Laurent-Blangy. Vijf Franse soldaten die in 1915 sneuvelden werden verplaatst. Er liggen nu 605 Britten (waaronder 82 niet geïdentificeerde), 2 Canadezen (waaronder 1 niet geïdentificeerde), 2 Nieuw-Zeelanders en 22 Zuid-Afrikanen begraven. Voor 4 Britten werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men aanneemt dat ze zich onder de naamloze grafzerken bevinden. Graven soldaat J.B. Walker (Gordon Highlanders) is hier begraven maar men heeft vastgesteld dat hij eveneens als begraven werd opgegeven in de nabijgelegen Highland Cemetery. Tot nu toe heeft onderzoek niet kunnen aantonen waar J.B. Walker echt begraven ligt. Daarom heeft de CWGC besloten beide graven in dit uitzonderlijk geval te behouden. de sergeanten K. Ballam, G. Mills en Austin Arthur Webb, de korporaal G. Denman en de soldaten James Davidson, Thomas Hall, Edward John Lourie, W. Rose en P. Watson ontvingen de Military Medal (MM). Edward Bolton, soldaat bij het 1st Bn. Cheshire Regiment, werd op 14 april 1916 wegens desertie gefusilleerd.
Allianz France

Allianz France, S.A. (bis September 2009 Assurances générales de France, kurz AGF) ist die französische Obergesellschaft der Allianz-Gruppe. Allianz ist in Frankreich einer der führenden Versicherungsgesellschaften. Geschichte 1818 gründete Martin d’André die Société Anonyme des Assurances Générales durch Umbau einer Feuerversicherungsgesellschaft, einer Seeversicherungsgesellschaft und einer Lebensversicherungsgesellschaft. 1849 wurde ein Rückversicherungsvertrag mit Phénix in London abgeschlossen, infolgedessen Générale eine der bedeutendsten Versicherungsgesellschaften Europas wurde. 1945 wurde das Unternehmen, wie viele andere Unternehmen in Frankreich auch, nationalisiert. 1968 wurden die nationalisierten Versicherungsgesellschaften restrukturiert: Die Générale fusionierte mit Phénix zur AGF. 1996 wurde 51 % des Aktienkapitals von AGF über die Börse privatisiert. Im Oktober 1997 kam es zu einem feindlichen Übernahmeangebot durch den italienischen Versicherers Generali. Im Rahmen dieses Übernahmeversuchs veröffentlichte Allianz mit Unterstützung des Managements der AGF ein Gegenangebot. Im November 1997 einigten sich Generali und Allianz: Generali gab ihre AGF-Übernahmepläne auf und übernahm im Gegenzug die Mehrheit an der Aachen-Münchener-Versicherungsgruppe (AMB), an der AGF und Allianz wesentliche Beteiligungen hielten. Allianz übernahm so 1998 nach erfolgreichem Abschluss des Angebots mit 58 % die Mehrheit des Kapitals. Im Frühjahr 2007 kündigt Allianz ein öffentliches Angebot zum Aufkauf der restlichen Aktien an. Nach Abschluss des Kaufangebots besaß Allianz über 95 % des Aktienkapitals; 4,6 % des Kapitals waren im Streubesitz. In der Folge wurde im April 2007 ein Squeeze-out eingeleitet, so dass die Minderheitsaktionäre gegen eine Abfindung ihre Aktien abgeben konnten. Am 11. Juli 2007 wurde dieses Verfahren mit der Beendigung der Notierung an der Pariser Börse abgeschlossen. Die AGF ist seitdem ein hundertprozentiges Tochterunternehmen der Allianz Holding France SAS (einem Tochterunternehmen der Allianz SE) und wurde Mitte September 2009 in Allianz umbenannt. Schon seit Januar 2009 firmiert die Banque AGF als Allianz Banque. Börsendaten Von Februar 1976 bis Juli 2007 wurde AGF an der Pariser Börse, heute Teil der Euronext-Börse, notiert und gehörte dem französischen Börsenindex CAC40 an. Weblinks Firmenwebsite Einzelnachweise
AGF (company)

Allianz France is a French insurance company, headquartered in Rue de Richelieu, Paris. Assurances Générales de France (the company only refers to itself as AGF) is a majority-owned subsidiary of the German multinational Allianz SE. The company provides insurance and financial services in France and internationally. History In 1990, AGF was 72% state owned by the French government. Thus, AGF was among those companies owned in large part by the government in 1993 when passage of a French "denationalization law" took place. AGF was privatized as part of the law's implementation in 1996, though the French government retained a 57% ownership stake. This level of ownership is consistent with the company remaining a part of French economic infrastructure in a crossed share holding set of relationships with Société Générale and Alcatel-Alsthom. A second such "pole" at the time (1996) consisted of Banque Nationale de Paris, Union des Assurances de Paris and Suez. The year after privatization, in 1997, AGF was purchased by Allianz of Germany, part of a period of acquisitions for Allianz from 1992 to 1999 during which it purchased 11 companies. As of 2007, AGF was traded on the Euronext stock exchange under the symbol "AGF" and represented in the United States under the symbol "ASGFF". Operations As of 2007, AGF employed 30,585 personnel. Also as of 2007, the company derived 62% of its revenue from activities in France. Corporate governance As of 2007, Jean-Philippe Thierry held the posts of chief executive officer and chairman of the board, Patrick Dixneuf was both chief operating officer and chief financial officer, and Francois Thomazeau was the chief investment officer. AGF Subsidiaries Euler Hermes AGF Private Bank, serving the companies "wealthiest clients" AGF France, formed in 2006, contains all French activities outside of Euler Hermes and Mondial Assistance Mondial Assistance References External links AGF website (in French)
AGF (società)

AGF è una compagnia francese di assicurazione del credito con sede a Parigi. La società holding è denominata Assurances Générales de France, ma la società in questione è denominata con la sigla AGF. Azionista di maggioranza dal 1998, la tedesca Allianz è entrata in possesso del 100% della società nel luglio 2007. AGF era quotata nel Paris Stock Exchange (oggi Euronext Paris) dal febbraio del 1976 e fu tolta dal listino in seguito all'incorporazione in Allianz. Sussidiarie di AGF Euler Hermes AGF Asset Management AGF Private Equity Banque AGF AGF Private Banking Mondial Assistance Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su AGF Collegamenti esterni Sito ufficiale, su luxus.fr.
Assurances générales de France

AGF (Assurances générales de France) – francuskie towarzystwo ubezpieczeniowe wywodzące się z założonego w 1818 r. Société Anonyme des Assurances Générales. Od 1998 r. większość udziałów w AGF posiada niemiecki Allianz AG. Firma AGF oferuje m.in.: ubezpieczenia od szkód, ubezpieczenia na życie, ubezpieczenia podróży (poprzez filie Mondial Assistance, Elvia), ubezpieczenia kredytów (Euler Hermes). Siedziba spółki znajduje się w Paryżu przy rue Richelieu. Linki zewnętrzne Oficjalna strona firmy
Lillers Communal Cemetery Extension

Lillers Communal Cemetery Extension is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Lillers (Pas-de-Calais). Ze ligt 570 m ten noorden van het centrum van de gemeente. De begraafplaats werd ontworpen door Edwin Lutyens en is een noordelijke uitbreiding van het Britse militaire perk op de begraafplaats van Lillers. Hier staat ook het Cross of Sacrifice. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 71 slachtoffers begraven waaronder 6 niet geïdentificeerde. Geschiedenis In Lillers waren vanaf het najaar 1914 tot april 1918 kwartieren van de verschillende legerdiensten gevestigd. Hier waren ook meerdere veldhospitalen (Casualty Clearing Stations) gevestigd. De gewonden die in deze hospitalen overleden werden op de gemeentelijke begraafplaats bijgezet. Vanaf april 1918, toen de Duitse troepen tijdens hun lenteoffensief tot aan Robecq waren genaderd, lag Lillers onder vuur. De Britten waren toen genoodzaakt hun slachtoffers helemaal aan het einde van de begraafplaats te begraven. De extension omvat de laatste twee rijen graven vlak voor het Cross of Sacrifice. Onder de 65 geïdentificeerde doden zijn er 60 Britten, 3 Australiërs en 2 Canadezen. Onderscheiden militairen James Thomas Crokatt Murray, majoor bij de Black Watch (Royal Highlanders) werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). luitenant John Endell Wanklyn en onderluitenant David George Frater, allebei van de Royal Field Artillery werden onderscheiden met het Military Cross (MC). Samuel Mairs, soldaat bij de Argyll and Sutherland Highlanders ontving de Military Medal (MM).
St. Olle Communal Cemetery

St. Olle Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Sainte-Olle (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 4 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Haute-Avesnes British Cemetery

Haute-Avesnes British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Haute-Avesnes (Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt aan de Rue d' Habarcq op 450 m ten zuidwesten van het dorpscentrum (Église Saint-Jean-Baptiste). Ze werd ontworpen door Arthur Hutton. Het terrein heeft de vorm van een langwerpig parallellogram met een oppervlakte van ongeveer 700 m² en wordt omgeven door en haag. Het Cross of Sacrifice staat bijna aan het einde van de begraafplaats. De begraafplaats is toegankelijk via een zestal treden en een metalen hek tussen witte stenen zuiltjes. Er liggen 119 Britten, 7 Zuid-Afrikanen, 3 Canadezen, 12 Chinezen (te werk gesteld bij het Chinese Labour Corps), 1 Indiër en 8 Duitsers. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis De eerste gesneuvelden werden hier in juli 1916 door de 51st (Highland) Division bijgezet en verder gebruikt door vooruitgeschoven veldhospitalen van de divisies die dit deel van de frontlijn verdedigden. Onderscheiden militairen R.A. Browning, onderluitenant bij de Northumberland Fusiliers werd onderscheiden met het Military Cross (MC). H.M. Lowe, korporaal bij de Royal Scots en Cecil Thomas Lawson, korporaal bij de Royal Fusiliers werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Begraafplaats van Dourges

De Begraafplaats van Dourges is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Dourges in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats ligt in het noordelijk deel van het dorpscentrum. Op de begraafplaats bevindt zich een militair perk met Franse gesneuvelden uit de wereldoorlogen. Er staat ook een gemeentelijke oorlogsmonument ("Monument aux morts") en een calvarie. Naast de gemeentelijke begraafplaats ligt het Deutscher Soldatenfriedhof Dourges, een Duitse militaire begraafplaats uit de Eerste Wereldoorlog. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats bevindt zich een perkje met drie Britse oorlogsgraven uit beide wereldoorlogen. De drie graven zijn geïdentificeerd. Een graf dateert uit de Eerste Wereldoorlog; de twee andere dateren uit de Tweede Wereldoorlog. Ze worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Dourges Communal Cemetery.
Pihen-Les Guines War Cemetery

Pihen-Les Guines War Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Pihen-lès-Guînes (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 100 graves; 97 Commonwealth WW2 and 3 Foreign WW2. One non-World War grave.
Begraafplaats van Rekspoede

De Begraafplaats van Rekspoede is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Rekspoede (Frans:Rexpoëde) in het Noorderdepartement. Ze ligt langs de weg naar Sint-Winoksbergen, aan de noordelijke rand van de gemeente. De begraafplaats lag vroeger rond de kerk, maar de graven werden begin 20ste eeuw naar de huidige locatie verplaatst. Het terrein heeft een langgerekte vorm en wordt omgeven door een haag. De toegang bestaat uit een tweedelig traliehek tussen bakstenen zuilen. Er is ook nog een tweede toegang met een eenvoudig tweedelig metalen hek. Britse oorlogsgraven Tegen de westelijke rand van de begraafplaats bevindt zich een Brits militair perk met gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Er liggen 33 Britten waaronder 11 niet geïdentificeerde. Ze sneuvelden allemaal in mei 1940. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission waar ze geregistreerd staan onder Rexpoede Communal Cemetery. Zie ook Sint-Omaarskerk in Rekspoede.
Kerkhof van Bellebrune

Het kerkhof van Bellebrune is de begraafplaats gelegen bij de Église Saint-Leu van de plaats Bellebrune in het Franse departement Pas-de-Calais. Militair graf Op het kerkhof bevindt zich één geïdentificeerd Gemenebest militaire graf uit de Tweede Wereldoorlog dat wordt door de Commonwealth War Graves Commission, die de begraafplaats heeft ingeschreven als Bellebrune Churchyard.