NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Canadian Cemetery No.2

Canadian Cemetery No.2 is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Neuville-Saint-Vaast (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield en ligt 2,3 km ten noorden van de gemeente, in de herdenkingssite rond het Canadian National Vimy Memorial op de heuvelrug van Vimy. Ze heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 10.869 m² en is omgeven met een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat centraal dicht bij de noordoostelijke muur. De Stone of Remembrance staat vlak bij de westelijke hoek. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 2.965 doden herdacht waaronder 2.143 niet geïdentificeerde. In de herdenkingssite ligt ook de Givenchy Road Canadian Cemetery. Geschiedenis De begraafplaats werd door de Canadese troepen aangelegd na de verovering van de Vimy heuvelrug op 9 april 1917. Heel wat slachtoffers van deze slag werden hier begraven maar de meerderheid is afkomstig van geïsoleerde graven en van gesneuvelden uit andere veldslagen in de omgeving. Zij werden tijdens de jaren na de wapenstilstand naar hier overgebracht. In 1931 en 1947 werden nog teruggevonden slachtoffers bijgezet. Van de 2.965 doden konden slechts 822 geïdentificeerd worden. Daaronder zijn er 344 Britten, 467 Canadezen, 6 Australiërs, 4 Nieuw-Zeelanders en 1 Indiër. Voor 32 slachtoffers werden Special Memorials opgericht omdat hun graven waren vernietigd en niet meer gelokaliseerd konden worden. Negenentwintig doden die op andere begraafplaatsen lagen maar van wie de graven verloren zijn gegaan, worden herdacht met een Duhalow Block Zij waren begraven op de 11th Canadian Infantry Brigade Cemetery in Givenchy-en-Gohelle en de Canadian cemetery in de buurt van Gunner's Crater, eveneens in Givenchy-en-Gohelle. Graven Onderscheiden militairen kanonnier Bedford Coombes van de Royal Field Artillery, luitenant John Thomson McCallum en soldaat Daniel Marrs, beiden van de Canadian Infantry werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). 13 militairen ontvingen de Military Medal (MM) waaronder sergeant George Elrick Rainy die deze onderscheiding tweemaal ontving (MM and Bar). Minderjarige militairen soldaat Percival Moore was slechts 16 jaar toen hij op 9 april 1917 sneuvelde. de soldaten William H. Collyer, James G. Jamieson, Gerald H. Knight en Robert Slater waren slechts 17 jaar toen ze sneuvelden. Aliassen soldaat G.F. Rollo diende onder het alias G.F. Watson en soldaat H.T. Burnes diende onder het alias T. Blake bij de Canadian Infantry. Gefusilleerde militair Charles Milligan, soldaat bij het 10th Bn. Cameronians, werd wegens desertie gefusilleerd op 3 juni 1917. Hij was 20 jaar.
Patinoire Michel-Raffoux

Patinoire Michel-Raffoux (English: Michel Raffoux Ice Rink) is an ice rink located in the harbor of Dunkirk, Pas-de-Calais, France. It is the second venue to bear that name after another located in the beach district of Malo-les-Bains, which it replaced. Like its predecessor, it serves as the home venue for ice hockey team Corsaires de Dunkerque. History The new building replaces its older namesake, a 56 × 26-metre facility inaugurated on 7 November 1970 and demolished in late 2019. Beyond the name, there is no connection between the two, as the old Patinoire Michel-Raffoux sat near the city's casino and congress center, two kilometers to the northeast of the new one. Both were named in honor of Michel Raffoux (1934–1990), a former president of the Corsaires and the French Ice Sports Federation's Northern Minor Hockey League. Negotiations to replace the aging rink had been ongoing for years when, during a 1 November 2014 game against Reims, an errand puck flew into the unprotected stands and hit 8-year-old fan Hugo Vermeersh in the temple, mortally injuring him. The child's death and resulting national media attention lent added gravitas to calls for an up-to-date venue, which received funding from the Communauté urbaine de Dunkerque in late 2015. The current version was inaugurated in the summer of 2019. It is located on a disused mole in Dunkirk harbor, half a mile west of Dunkirk city centre. Design The new Patinoire Michel-Raffoux represented the second phase of the mole's rehabilitation project, following architect fr:Pierre-Olivier Faloci's remodel of the Halle aux Sucres, a late 19th-century warehouse built by fr:Paul Friesé, into an information commons. Patinoire Michel-Raffoux stands next to it, and its proportions are meant to echo those of Faloci's work. As a further nod to the area's industrial background, three of the rink's sides have been covered with aluminum panels that simulate a rusted look. The remaining short side is a 45 × 10-metre wall of glass. Its northerly orientation allows a view on the Halle aux Sucres' central aisle while protecting the recreational rink, which it borders, from excess sun glare. The building consists of an Olympic-sized track and a smaller recreational track. The main hall is equipped with six VIP boxes, and a restaurant with a row of club-level seats above the home goal. It was designed by Chabanne et Partenaires, who also created ice arenas for the agglomerations of Angers, Cergy-Pontoise and Marseille. Notable events 2019 French Ice Sports Championships References External links Official website (in French)
Patinoire Michel-Raffoux

La Patinoire Michel Raffoux est le nom donné à la patinoire communautaire de Dunkerque. Histoire Première patinoire La première patinoire Michel Raffoux, inaugurée en 1971, se situait 11 place Paul Asseman. Elle ferme ses portes le 31 juillet 2019. Ses dimensions étaient de 56m x 26m, ce qui était plus petit que la patinoire actuelle. Seconde patinoire La seconde patinoire Michel Raffoux est ouverte le 1er août 2019. Elle se situe sur le Môle 1, un ancien quai du port autonome. Sa capacité d’accueil est de 1400 places assises, avec une piste olympique de 60m x 30m (1 800 m2) et une piste d'entraînement (800 m2). Clubs Elle accueille l'équipe de hockey sur glace des Corsaires de Dunkerque. Le club de patinage artistique. Événements La patinoire doit accueillir les championnats de France de patinage artistique 2020 en décembre 2019. Articles connexes Liste de patinoires de hockey en France Liste des patinoires en France Liens externes Site de la patinoire Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du hockey sur glace Portail de Dunkerque
Queens Cemetery, Puisieux

Queens Cemetery (originally known as Queens V Corps Cemetery No 4) is a cemetery near the French commune of Puisieux, Pas-de-Calais, managed by the Commonwealth War Graves Commission. It is located near to the Sheffield Memorial Park and a number of other small military cemeteries including the Luke Copse British Cemetery, Railway Hollow Cemetery and Serre Road Cemetery, No.3. It was designed Noel Ackroyd Rew. The cemetery is located on what was the front line of the British forces during July 1916 at the Battle of the Somme. In early to mid 1917, the Somme and Ancre battlefields were cleared by V Corps and a number of new cemeteries were made including Queens Cemetery. The First World War graves date from July 1916 through to February 1917 and are from the 31st, 3rd and 19th Divisions. There are 311 burials, with 181 having been identified as being from the United Kingdom and 130 are unidentified. References
Queens Cemetery (Puisieux)

Le Queens Cemetery, Puisieux est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Puisieux, dans le département du Pas-de-Calais, au sud d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé à 2 km au sud-ouest du village, le long de la D 919 après le hameau de Serre-lès-Puisieux. On y accède après avoir emprunté un chemin rural dont l'entrée se trouve juste avant le Serre Road Cemetery N°1 sur environ 300 m. Quatre autres cimetières militaires britanniques se trouvent à proximité immédiate : Serre Road Cemetery N°3 à 200 m au sud-ouest Luke Copse British Cemetery à 200 m au nord-ouest Railway Hollow Cemetery à 200 m au nord-est Sheffield Memorial Park à 100 m au nord-ouest. Histoire Le village de Puisieux est pris par les forces du Commonwealth le 28 février 1917, perdu le 26 mars 1918 et récupéré le 21 août suivant. Au printemps 1917, les champs de bataille de la Somme et de l'Ancre sont dégagés par le Ve Corps et un certain nombre de nouveaux cimetières sont créés. Le cimetière Queens (initialement connu sous le nom de Queens Ve Corps Cemetery No 4) se trouve sur l'ancienne ligne de front de juillet 1916, au sud de Mark Copse, l'une des quatre petites plantations qui se trouvaient sur ou à proximité derrière la ligne de front entre Serre et Hébuterne. Les tombes sont des victimes des 31e, 3e et 19e divisions mortes en juillet, novembre 1916 et février 1917. Il y a maintenant 311 sépultures de soldats britanniques de la Première Guerre mondiale dans ce cimetière, dont 131 non identifiées. Caractéristiques Ce cimetière a un plan rectangulaire de 20 m sur 15 et clos par un muret de moellons. Le cimetière a été conçu par l'architecte britannique Noel Ackroyd Rew (d). Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Bataille de la Somme Commonwealth War Graves Puisieux Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Queens Cemetery (Puisieux)

Queens Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Puisieux in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats werd ontworpen door Noël Rew en ligt in het veld, een kilometer ten westen van het gehucht Serre-lès-Puisieux. Vanaf de Rue de Mailly Maillet voert een onverharde landweg van bijna 600 m naar de begraafplaats. Het terrein heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 673 m² en wordt omgeven door een natuurstenen muur. De graven bevinden zich in twee derden van het terrein dat iets lager ligt dan het andere derde waar de toegang zich bevindt. Aan de noordkant staat het Cross of Sacrifice. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 311 Britten begraven, waaronder 131 niet geïdentificeerde. Tegenover het toegangspad naar de begraafplaats ligt het Sheffield Memorial Park met de Railway Hollow Cemetery. In de nabije omgeving liggen onder meer nog de Luke Copse British Cemetery en de Serre Road Cemetery No.3. Geschiedenis Het gebied lag in 1916 aan het front in het niemandsland. Het gehucht Serre in het oosten was in Duitse handen en het gebied ten westen in Britse. Puisieux werd op 28 februari 1917 door de Britten ingenomen maar uit handen gegeven op 26 maart 1918 en heroverd de daaropvolgende 21ste augustus. In het voorjaar van 1917 werden de slagvelden van de Somme en de Ancre door het V Corps ontruimd en werden een aantal nieuwe begraafplaatsen aangelegd. De begraafplaats (oorspronkelijk bekend als Queens V Corps Cemetery nr. 4) ligt aan de oude frontlinie van juli 1916, ten zuiden van Mark Copse, een van de vier kleine bosjes die zich op of vlak achter de frontlijn tussen Serre en Hebuterne bevonden. Deze bosjes werden genoemd naar de vier evangelisten Marcus, Lucas, Johannes en Matteüs. Graven Onderscheiden militair Douglas Graham Steel, kapitein bij het Suffolk Regiment werd onderscheiden met het Military Cross (MC). Alias soldaat Willie Dinsdale diende onder het alias W. Metcalfe bij het West Yorkshire Regiment (Prince of Wales's Own).
Crevecoeur-sur-l'Escaut Communal Cemetery

Crevecoeur-sur-l'Escaut Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Crèvecœur-sur-l'Escaut (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 3 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Tweede Wereldoorlog.
Le Quesnoy Communal Cemetery Extension

Le Quesnoy Communal Cemetery Extension is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse stad Le Quesnoy (Noorderdepartement). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt naast de gemeentelijke begraafplaats op 1 km ten noordwesten van het stadscentrum. Het terrein heeft een oppervlakte van 560 m² en wordt langs drie zijden omgeven door een bakstenen muur en langs de gemeenschappelijke grens met de gemeentelijke begraafplaats door een haag. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 137 slachtoffers waarvan 11 niet geïdentificeerde. Op de gemeentelijke begraafplaats liggen ook Commonwealth graven die bij de CWGC geregistreerd staan onder Le Quesnoy Communal Cemetery. Geschiedenis Le Quesnoy was bijna de hele oorlog in Duitse handen maar werd op 4 november 1918 zonder noemenswaardige strijd ingenomen door de New Zealand Division. De begraafplaats werd door hen gestart in november 1918 na de inname van de stad. Daarna werd ze nog gebruikt door de 3rd Canadian Casualty Clearing Station (veldhospitaal). Toen werden ook 24 doden overgebracht vanuit de Duitse uitbreiding van de gemeentelijke begraafplaats. Onder de geïdentificeerde doden zijn er 75 Britten, 49 Nieuw-Zeelanders en 2 Chinese arbeiders die bij het Chinese Labour Corps werkten. Voor 19 Britten werd een Duhallow Block opgericht omdat zij in krijgsgevangenschap stierven en waarvan 10 hier begraven liggen. De negen anderen werden in Valenciennes (St. Roch) Communal Cemetery begraven maar geen enkel van hen kon worden geïdentificeerd en worden daarom op beide locaties herdacht. Eén Brit wordt met een Special Memorial herdacht omdat hij begraven werd in Mecquignies German Cemetery maar zijn graf werd er niet meer teruggevonden. Graven Onderscheiden militairen Hugh Edgar McKinnon, majoor bij het Wellington Regiment, N.Z.E.F. werd tweemaal onderscheiden met het Military Cross (MC and Bar). onderluitenant George Ronald Bates, compagnie sergeant-majoor Peter Alphonsus Scully en korporaal Godfrey Leslie Stuart werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Alfred Henry Fox, sergeant bij de Royal Fusiliers ontving de Meritorious Service Medal (MSM). korporaal Colin Thomson en soldaat Ernest Jensen ontvingen de Military Medal (MM). Minderjarige militair Walter Joseph Williams was 17 jaar toen hij op 17 mei 1919 stierf.
Begraafplaats van Avelin

De Begraafplaats van Avelin is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Avelin in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt in het westelijk deel van het dorpscentrum, langs de weg naar Seclin. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats bevindt zich een Brits militair perk met gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Het perk telt 7 graven, waarvan er 5 zijn geïdentificeerd. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Avelin Communal Cemetery.
Berles-au-Bois New Military Cemetery

Le Berles-au-Bois New Military Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Berles-au-Bois, dans le département du Pas-de-Calais, au sud-ouest d'Arras. Deux autres cimetières britanniques sont implantés sur le territoire de la commune : Berles Position Military Cemetery et Berles-au-Bois Churchyard Extension. Localisation Ce cimetière est situé au nord-ouest du village, dans l'angle de la rue du Moulin et d'un chemin vicinal, à la limite des dernières habitations. Histoire Situé à proximité de la ligne de front, aux mains des troupes françaises depuis le début de la guerre, le village passera aux mains des Britanniques en juillet 1915 et le restera jusqu'à la fin de la guerre. Le nouveau cimetière militaire de Berles a été commencé par des unités combattantes en janvier 1917, lorsque l'extension du cimetière communal a été fermée. Il a été utilisé jusqu'en avril 1918. Le village, qui subit de violents bombardements, a ensuite été « adopté » par le comté de Wolverhampton. Il y a 178 victimes de la guerre 1914-1918 commémorées sur ce site, dont onze Français. Caractéristiques Ce cimetière, au plan triangulaire de 62 m, 57 m et 20 m, est entouré d'une haie d'arbustes sur ses trois côtés. Le cimetière a été conçu par William Harrison Cowlishaw. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Ligne Hindenburg Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais
Berles New Military Cemetery

Berles New Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Berles-au-Bois (Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt aan de Rue du Moulin op een splitsing van twee wegen, ruim 600 m ten noordwesten van het dorpscentrum (Eglise Saint-Pierre). Ze heeft een driehoekig grondplan met een oppervlakte van 942 m² en wordt omgeven door een haag. Het Cross of Sacrifice staat vooraan vlak bij de ingang. Het terrein ligt iets hoger dan het straatniveau en de toegang bestaat uit een vijftal traptreden en een metalen hek tussen twee bakstenen zuiltjes. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 179 doden begraven waaronder 1 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Vanaf de zomer van 1915 kwam Berles-au-Bois, na overname van de Franse troepen, in Britse handen en bleef dit tot het einde van de oorlog. Het dorp werd zwaar beschadigd door vijandelijke artilleriebeschietingen. Toen de Britse uitbreiding van de gemeentelijke begraafplaats werd gesloten begonnen gevechtseenheden met de aanleg van de begraafplaats in januari 1917. Ze werd gebruikt tot april 1918. Er worden 167 Britten herdacht waaronder 1 niet geïdentificeerde. Er liggen ook 12 Fransen begraven. Onderscheiden militairen Frederick William Lumsden, brigadegeneraal bij de General Staff werd onderscheiden met het Victoria Cross, de Order of the Bad en viermaal de Distinguished Service Order (VC, CB, DSO and 3 Bars). Evan Murray MacGregor Balfour, onderluitenant bij de Scots Guards werd onderscheiden met het Military Cross (MC. F.H. Read, compagnie sergeant-majoor bij de Royal Fusiliers werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal en de Military Medal (DCM, MM). John Todd, korporaal bij het Border Regiment ontving de Distinguished Conduct Medal (DCM). de sergeanten Henry Edward Hayes en James Savage ontvingen de Military Medal (MM). Bijzondere grafzerk de Franse soldaat Georges Rentz, van het 43è Regiment d'infanterie colonial ligt onder een grafsteen die gelijkt op de gebruikelijke Britse grafstenen, in tegenstelling tot de meer typische Franse kruisen die te zien zijn op de graven eromheen.
Ninth Avenue Cemetery

Le Ninth Avenue Cemetery est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Haisnes dans le département français du Pas-de-Calais. Histoire Sépultures Notes et références Pour approfondir Articles connexes Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Ninth Avenue Cemetery sur ww1cemeteries.com Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais
Ninth Avenue Cemetery

Ninth Avenue Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse plaats Haisnes in het Noorderdepartement. De begraafplaats werd ontworpen door George Goldsmith en ligt 2,3 km ten zuiden van het centrum van Haisnes. Ze is vanaf de weg van Vermelles naar Hulluch bereikbaar via een landweg van ongeveer 400 m. Het terrein heeft een vierkant grondplan met een oppervlakte van 242 m² en is omheind met een muur bestaande uit gekloven keien en afgewerkt met witte nokvormige natuurstenen blokken. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen de zuidwestelijke muur. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de onmiddellijke nabijheid liggen ook nog Bois-Carre Military Cemetery en St. Mary's A.D.S. Cemetery. Er liggen 46 doden begraven waarvan 1 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Haisnes bleef in Duitse handen tot het eindoffensief van de geallieerde troepen in 1918. Tijdens de Slag bij Loos in 1917 werden wel delen van Haisnes door Britse troepen ingenomen. De begraafplaats werd eind september 1915 gestart en kreeg zijn naam wegens een loopgraaf die deze plek, die toen één groot graf was, kruiste. De 42 graven die opgesteld zijn langs de vier zijden van de begraafplaats behoorden tot de Cameron Highlanders en sneuvelden allen in de laatste week van september 1915. Vier andere Britten liggen iets meer naar het midden van het terrein.
St. Martin-au-Laert Churchyard

St. Martin-au-Laert Churchyard is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Saint-Martin-au-Laërt (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 3 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Tweede Wereldoorlog.
Ervillers Military Cemetery

Le Ervillers Military Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune d'Ervillers , dans le département du Pas-de-Calais, à l'est d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé rue de l'Église, au sud du village, tout près des dernières habitations. Histoire Aux mains des Allemands dès fin août 1914, le village restera loin des combats jusqu'en mars 1917, date à laquelle les Allemands évacueront tous les habitants et détruiront complètement les habitations pour transformer la zone en un no man's land à la suite de leur retrait sur la ligne Hindenburg. Les ruines du village sont alors attaquées par la 7e division britannique en mars 1917 et prises le deux avril. Le secteur fut de nouveau perdu le 21 mars 1918 lors de l'offensive du Printemps de l'armée allemande et repris définitivement par la 45e London Division le 28 août suivant, après de violents combats. Deux cimetières ont été construits par les Allemands à Ervillers. Le premier, qui est l'actuel cimetière militaire, contenait les tombes de certains prisonniers du Commonwealth et a été exploité par les troupes du Commonwealth en 1917. Après l'armistice, les tombes allemandes ont été enlevées. Le cimetière militaire d'Ervillers contient aujourd'hui 67 sépultures du Commonwealth de la Première Guerre mondiale, dont quinze sont non identifiées. Caractéristiques Ce cimetière a un plan rectangulaire de 25 m sur 17 et est entouré d'un muret de silex et de moellons. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Ligne Hindenburg Ervillers Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Le site Find a Grave (trouver une tombe) Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais