NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Лилльский институт управления

Лилльский институт управления (фр. Institut d’Administration des Entreprises de Lille) — французская государственная бизнес-школа при Университете Лилль-1. Входит в организацию Сеть государственных бизнес-школ Франции (Réseau des IAE), объединяющую 33 аналогичных института. Институт расположен в старой части города Лилль, и в числе его выпускников более 18 тыс. человек. Лилльский институт управления участвует в программе Эразмус, и имеет соглашения об обмене студентами с рядом университетов Европы, Азии и Америки. История Институт был создан в 1956 году Гастоном Берже, бывшим министром высшего образования Франции. Первым ректором, был избран Мишель Вассёр (Michel Vasseur). Он оставался главой института до 1967 года. Изначально ЛИУ специализировался на обучении инженеров управлению предприятием. В 1972 году, институт был прикреплен к Университету Лилль-1. Программы обучения В числе академических программ, преподаваемых в ЛИУ: Финансы, бухучет и аудит Социология Инженерия и управление Управление персоналом Управление земельными ресурсами Управление проектами Предпринимательство Маркетинг, директ-маркетинг, продажи и коммерция Коммуникация Исследования Лилльский институт управления является одной из немногих управленческих университетов, имеющих собственный исследовательский центр (LEM) и также входит во французский центр научных исследований (CNRS). Исследователи организованы в 4 рабочие группы: CERF: корпоративные и рыночные финансы EREM: маркетинг GRAPHE: Управление персоналом, менеджмент и предпринимательство GREMCO: стратегия и контроль. Рейтинг Лилльский институт управления в 2007 году занял 10 место в рейтинге бизнес-школ Франции, составленном журналом Le Nouvel Economiste. Примечания Ссылки Сайт Лилльского института управления (фр.). Архивировано 1 октября 2012 года.
Institution Saint-Jean de Douai

Die Institution Saint-Jean de Douai mit Sitz in Douai (Hauts-de-France) ist eine private Bildungseinrichtung im Rahmen eines Assoziierungsvertrags mit dem Staat. Sie begrüßt 2000 Schüler vom Kindergarten bis zur Classe préparatoire. Die Institution Saint-Jean wurde 1854 bei der Errichtung eines Diözesankollegs in der Rue Saint-Jean in Douai gegründet. Die Gebäude der Anstalt wurden von 1914 bis 1918 von der deutschen Wehrmacht als Lazarett genutzt. Die Anstalt wurde 1940 und 1944 bombardiert und zerstört. Der Wiederaufbau endete 1958. Die Vorbereitungsklassen wurden 1988 von Christophe Cadet, einem ehemaligen Geschichts- und Erdkundelehrer in Saint-Jean, gegründet. Sie bereiten auf die Aufnahmeprüfungen für Wirtschaftshochschulen (École des hautes études commerciales de Paris, École supérieure des sciences économiques et commerciales, ESCP Business SchoolP, Emlyon Business School, EDHEC Business School, Audencia Nantes usw.) vor, bei denen sie sich mit den großen Pariser Gymnasien wie Lycée Henri IV, Lycée Louis-le-Grand und „Lycée privé Sainte-Geneviève“ messen. Berühmte Schüler Norbert Heinrich Holl (* 1936), deutscher Diplomat und Schriftsteller Weblinks Homepage des Institution Saint-Jean de Douai (französisch)
Institution libre du Sacré-Cœur

The Institution Libre du Sacré-Cœur is the oldest and most prestigious school of Tourcoing, next to Lille, France. Its current name is the Collège de Tourcoing (Tourcoing School). History This Institution was created in 1666 by the Récollets (a Catholic congregation), with permission from Philip IV, King of Spain, the Lord of Tourcoing, and the bishop of Tournai. It was a free grammar school. During the French Revolution, the establishment was closed from 1790 to 1802. The First Consul, Napoléon Bonaparte, allowed the Fathers Récollets to come back to Tourcoing. Tourcoing School, managed by headmaster-priest Albert Lecomte, erected new buildings in Gothic Revival architecture in 1853 and 1885. Since December 1853, the School has been at 111, rue de Lille. The Institution and classrooms are still there. After several arguments between the headmaster, bishop Henri Leblanc and the city of Tourcoing, about nominations for teachers' jobs, the school ceased to be financed by the city, became an independent school and was renamed "Free Institution of Sacred Heart" on 2 October 1882. During World War I, German soldiers arrested the headmaster, the priest Achille Leleu, because he protected his students against the requisitions. The religious staff left the establishment in 1982. The Free Institution of Sacred Heart is still considered one of the best schools in Lille's vicinity. In 2015, the Free Institution of Sacred Heart is ranked 1st in Nord secondary schools. The success rate at the Baccalaureate was 100%. Notes
Le Fermont Military Cemetery, Rivière

Le Fermont Military Cemetery, Rivière est un cimetière militaire britannique de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Rivière, dans le département du Pas-de-Calais, au sud-ouest d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé à 1,5 km au nord-est du village, rue du Fermont. Histoire Le secteur était situé juste à l'arrière de la ligne de front. Ce cimetière est commencé en mars 1916 et fermé en mars 1917, à l'exception d'un enterrement en mars 1918. Il contient 81 sépultures de la Première Guerre mondiale. Caractéristiques Ce cimetière, au plan rectangulaire de 35 × 16 m, est entouré d'un muret de moellons sur trois côtés. Il a été conçu par l'architecte britannique William Harrison Cowlishaw. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Rivière (Pas-de-Calais) Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail du Royaume-Uni Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais
Le Fermont Military Cemetery

Le Fermont Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Rivière (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt aan de Rue du Fermont op anderhalve kilometer ten oosten van het centrum van de gemeente (Eglise Saint-Vaast). Ze heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan met in de oostelijke hoek een kleine halfcirkelvormige uitsprong. De begraafplaats ligt iets hoger dan het straatniveau en wordt behalve aan de straatzijde afgebakend door een ruwe natuurstenen muur. De open toegang bestaat uit een trap met zeven opwaartse treden tussen natuurstenen bloembakken en twee paaltjes. Het Cross of Sacrifice staat tegenover de toegang bij de noordelijke muur. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en telt 80 graven. Geschiedenis In maart 1916 werd deze frontlijnbegraafplaats aangelegd door de 55th (West Lancashire) Division en een jaar later gesloten. In maart 1918 volgde nog een bijzetting. Op de begraafplaats liggen 78 Britten en 2 Chinezen (tewerkgesteld bij het Chinese Labour Corps). pionier Henry George Denne diende onder het alias G. Harvey bij de Royal Engineers.
Jardin des plantes de Lille

The jardin des plantes de Lille (11 hectares) is a municipal botanical garden located on the rue du Jardin des plantes, Lille, Nord, France. The garden was established in 1948 as a successor to various city botanical gardens dating from 1596. It is one of three botanical gardens in Lille, the others being the Jardin botanique de la Faculté de Pharmacie at the Université de Lille 2, and the jardin botanique Nicolas Boulay at the université catholique de Lille. The garden is designed as a pleasure park, with botanical plots containing more than 1,500 plants grouped by families; an orangery (built in 1952) containing Mediterranean plants such as mimosa, oleander, and eucalyptus; and a tropical greenhouse (1,200 m2, built in 1970) which rises to a height of eight meters and houses some 12,000 plants including bananas, coffee, ginger, palm trees, tree ferns, pepper, and frangipani. The garden also contains a rose garden, trees grouped by geographical origin, and a dahlia collection, as well as a large pond and the city's astronomical observatory. See also List of botanical gardens in France References Jardin des plantes de Lille Wikimapia entry Lille Tourism entry 1001 Fleurs entry (French)
Jardín Botánico de Lille

El Jardín botánico de Lille (en francés: Jardin des Plantes de Lille) es un jardín botánico de 11 hectáreas de extensión de propiedad municipal en Lille, Francia. Este jardín botánico está inscrito como « Monument Historique (France)»​ MH (1997).​ Localización Jardin des Plantes de Lille Rue du jardin des Plantes, Lille, Nord, Nord-Pas-de-Calais, Francia. Planos y vistas satelitales.50°36′53.64″N 3°4′5.52″E Se encuentra abierto a diario sin cargo de entrada. Historia El actual jardín botánico fue establecido en 1948 como sucesor de los varios jardines botánicos que había tenido la ciudad y que se fechaban a partir de 1596. Es uno de tres jardines botánicos que hay en Lille, los otros son el Jardín Botánico de la Facultad de Farmacia de la Universidad de Lille en la Université de Lille 2, y el Jardin botanique Nicolas Boulay de la Universidad Católica de Lille. Colecciones El jardín botánico está diseñado como un jardín de paseo, con contenedores botánicos, con más de 1,500 plantas agrupadas por familias. Entre sus instalaciones son de destacar, Orangerie (edificada en 1952) que alberga plantas Mediterráneas tales como mimosa, adelfa, y eucalipto; Invernadero tropical (1,200 m², edificado en 1970) con una altura de ocho metros y alberga unas 12,000 plantas entre la que se incluyen bananas, café, jengibre, palmeras, helechos arborescentes, pimienta, y Plumerias. Rosaleda Arboreto con árboles agrupados según su origen geográfico. Colección de dahlias, Estanque con colección de plantas acuáticas Observatorio astronómico de la ciudad que se ubica en este recinto. Referencias Enlaces externos Página oficial del Jardin des Plantes de Lille Entrada en Wikimapia Entrada en la página de turismo de Lille 1001 Página de plantas ornamentales
Cassel Communal Cemetery Extension

Cassel Communal Cemetery Extension je vojenský hřbitov britského společenství, na kterém jsou pohřbeny oběti druhé světové války. Nachází se ve francouzském městě Cassel v departementu Nord. Hřbitov přiléhá k městskému hřbitovu, rozkládá se podél Avenue Albert Mahieu na východních svazích výšiny Kasselberg, 400 m od centra města. Hřbitov je pod úrovní ulice a má přibližně obdélníkový tvar. Do ulice je ohraničen zdí a na protilehlé straně živým plotem. Ve východním rohu je vztyčen krucifix na mohutném osmibokém podstavci Hřbitov udržuje Komise britského společenství pro válečné hroby (Commonwealth War Graves Commission). Je zde pohřbeno 115 obětí. Historie V různých obdobích první světové války v Casselu sídlili se svými štáby maršál Foch a lord Plumer. Ve druhé světové válce poblíž Casselu bojovaly britské 48. a 44. divize, které kryly ústup k Dunkerku a umožnily operaci Dynamo. Je zde pohřbeno dvanáct příslušníků Československé samostatné obrněné brigády, kteří padli mezi říjnem 1944 a dubnem 1945 při obléhání Dunkerku. Hroby československých vojáků jsou evidovány v Centrální evidenci válečných hrobů vedené Ministerstvem obrany České republiky. četař Oldřich Podzemný četař František Tomeček rotmistr Stanislav Kudr vojín Ota Hauser vojín Josef Ples vojín Alexandr Paták rotmistr Karel Pecka poručík Štěpán Hacker vojín Jindřich Vaněk četař Vladimír Güttner vojín Léopold Diamant svobodník Leopold Katz Odkazy Poznámky Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Cassel Communal Cemetery Extension na nizozemské Wikipedii. Literatura FIŠERA, Josef. Válečné hroby ve Francii. Praha: Ministerstvo obrany České republiky, 2003. 64 s. ISBN 80-7278-195-2. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Cassel Communal Cemetery Extension na Wikimedia Commons Cassel Communal Cemetery Extension na webu Commonwealth War Graves Commission (anglicky)
Cassel Communal Cemetery Extension

Cassel Communal Cemetery Extension is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog, gelegen in de Franse stad Kassel in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt naast de gemeentelijke begraafplaats, langs de Avenue Albert Mahieu op de oostelijke flanken van de Kasselberg en op 400 m van het stadscentrum. Het terrein ligt op een lager niveau dan de straat en heeft een min of meer rechthoekige vorm. Langs de straatzijde is ze begrensd door een muur en aan de overige zijden door een haag. Het Cross of Sacrifice staat in de oostelijke hoek. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 115 slachtoffers begraven. Geschiedenis Tijdens de Eerste Wereldoorlog was Kassel op verschillende tijdstippen het hoofdkwartier van zowel Maarschalk Foch als Lord Plumer. In de Tweede Wereldoorlog werd nabij Kassel gevochten door de 48th en de 44th Division om de Britse evacuatie naar Duinkerke en Operatie Dynamo mogelijk te maken. De begraafplaats telt nu 79 Britse geïdentificeerde graven, 1 Australiër, 12 Tsjechen en 4 Fransen. Drie Britten worden met Special Memorials herdacht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden. Negentien Britse slachtoffers konden niet meer geïdentificeerd worden.
Campigneulles-les-Grandes Churchyard

Campigneulles-les-Grandes Churchyard is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Campigneulles-les-Grandes (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 5 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Tweede Wereldoorlog.
Begraafplaats van Bailleulmont

De Begraafplaats van Bailleulmont is een gemeentelijke begraafplaats, gelegen in het Franse dorp Bailleulmont (Pas-de-Calais). Ze ligt aan de rand van het dorp op 500 m ten zuidwesten van het centrum (Eglise Saint-Martin). Het terrein heeft een onregelmatig vierhoekig grondplan en wordt aan drie zijden begrensd door een haag en aan één zijde door betonnen platen. De toegang bestaat uit een tweedelig metalen traliehek tussen bakstenen zuilen. De begraafplaats wordt door twee kruisende paden in vier vakken verdeeld. Britse oorlogsgraven In de noordoostelijke hoek van de begraafplaats ligt een perk met 33 Britse gesneuvelde militairen uit de Eerste Wereldoorlog. Elders op de begraafplaats ligt 1 Canadees. Zij werden hier in de periode 1916-1918 door gevechtseenheden en veldhospitalen begraven. De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd onder Bailleulmont Communal Cemetery. Graven Opvallend is dat de grafzerken niet uitgevoerd zijn in de gebruikelijke witte portlandsteen maar in roodbruine Locharbriggs-zandsteen. George Etienne Crochetiere, kapelaan bij het Canadian Army Chaplains Department ligt niet in het Britse perk maar tussen de burgerlijke graven. Hij is de enige Canadees die hier begraven ligt. Onderscheiden militair George Claud Latham Insole, kapitein bij de Welsh Guards werd onderscheiden met het Military Cross (MC). Gefusilleerde militairen de soldaten Albert Ingham, Alfred Longshaw en William G. Hunt (alle drie dienend bij het Manchester Regiment) en soldaat Benjamin O’Connell (Irish Guards) werden wegens desertie gefusilleerd.
Musée Matisse du Cateau-Cambrésis

El musée Matisse du Cateau-Cambrésis és un museu d'art creat pel mateix pintor Henri Matisse l'any 1952. L'any 2011 va tenir 70.000 visitants i ocupa 600 m2 El museu va oferir a la ciutat de Cateau-Cambrésis una col·lecció de 82 obres. La implantació inicial va ser a càrrec de Lydia Délectorskaya, col·laboradora del pintor. El 1956, Auguste Herbin oferí 24 obres més a la ciutat. Des de 1982, les col·leccions van augmentar per nombroses donacions i el museu es va instal·lar a l'antic palau Fénelon. Algunes obres exposades (Llista no exhaustiva) Henri Matisse Coquelicots et Iris II, huile sur toile Étude pour La Vierge et l'enfant, encre et gouache sur papier (1951) Femme à la gandoura bleue, huile sur toile (1951) Femme au chapeau, fusain sur papier (1951) Intérieur aux barres de soleil, huile sur toile (1942) Le Violoniste, fusain sur toile (1917) Marguerite au chapeau de cuir, huile sur toile (1914) Nu accroupi, fusain sur papier (1936) Nu rose, intérieur rouge, huile sur toile (1947) Tahiti II, gouache sur toile (1936) Altres artistes Geneviève Claisse: Unité, acrylique sur toile (1969) Auguste Herbin : Bois sculpté, bois polychrome (1921) Lénine-Staline, huile sur toile (1948) Réalité spirituelle, huile sur toile (1938) Union, huile sur toile (1959) Fernand Léger : Le roi de cartes, huile sur toile (1927) Nu avec branche, huile sur toile (1931) Exposicions temporals 2014 : La vie est faite de belles rencontres 2013 : Exposition Auguste Herbin : del 14 d'octubre de 2012 al 3 de febrer de 2013 2012 : Henri-Edmond Cross et le néo-impressionnisme : de Seurat à Matisse, 2012 2011 : François Rouan, la découpe comme modèle, 2011 2010 : Janos Ber, tracer la couleur, 2010 2009 : Miró et Tériade, l'aventure Ubu, 2010 Philippe Richard (artista) "Rien à voir avec Henri Matisse", 2009 2008 : Les vitraux de Josef Albers, 2008 2007 : Rouault, correspondances avec Matisse, 2007 2006-2007 : Chagall et Tériade, l'empreinte d'un peintre, 2007 Font Le Monde, 7 mars 2008, « Le Cateau-Cambrésis, petite ville et grand musée ». Notes i referències Enllaços externs Web oficial de l'association des conservateurs des musées du Nord Pas-de-Calais Web oficial de l'association des Amis du musée Matisse (francès) Blog de Philippe Richard
Musée Matisse (Le Cateau-Cambrésis)

Musée Matisse is een museum over de Franse kunstschilder Henri Matisse in zijn geboorteplaats Le Cateau-Cambrésis in Frankrijk. Het is geopend in 1952 en is sinds 1982 gevestigd in het Palais Fénelon. Het is circa 4600 m² groot. Geschiedenis Kern van de collectie zijn 82 werken die Matisse in 1952 schonk aan zijn geboortestad. Ze werden tentoongesteld in het gemeentehuis van Le Cateau-Cambrésis in een opstelling waaraan Matisse zelf had meegewerkt. In 1956 deed kunstschilder Auguste Herbin een bijkomende schenking van 24 schilderijen. Ook de kinderen van Matisse schonken na zijn dood werken aan het museum. Een andere grote schenking gebeurde in 2008 toen Alice Tériade werk van Matisse maar ook van Chagall, Picasso en Léger schonk. In 1982 verhuisde het museum naar het Palais Fénelon, het achttiende-eeuwse voormalig paleis van de aartsbisschoppen van Kamerijk. Het gebouw werd eerst aangepast om de collectie te ontvangen. In 2002 heropende het museum na een verbouwing. In 2019 werd het museum met 1000 m² uitgebreid voor de groeiende collectie. In 2024 heropende het museum na een uitgebreide restauratie en uitbreiding. Collectie Tot de collectie behoren circa 170 werken van Henri Matisse, 65 van Auguste Herbin, Geneviève Claisse, Alice Tériade, dertig foto’s van Cartier-Bresson. De werken van Matisse in de collectie omvatten zijn ganse carrière. Verder zijn er ook persoonlijke objecten van de kunstenaar, zoals zijn schilderpalet, een viool en kledingstukken. Werken Enkele werken zijn onder andere: Unité van Geneviève Claisse, acryl (1969) Bois sculpté van Auguste Herbin, beschilderd hout (1921) Lénine-Staline van Auguste Herbin, olieverf op linnen (1948) Réalité spirituelle van Auguste Herbin, olieverf op linnen (1938) Union van Auguste Herbin, olieverf op linnen (1959) Coquelicots et Iris II van Henri Matisse, olieverf op linnen Étude pour La Vierge et l'enfant van Henri Matisse, inkt en gouache op papier (1951) Femme à la gandoura bleue van Henri Matisse, olieverf op linnen (1951) Femme au chapeau van Henri Matisse, houtskool op papier (1951) Intérieur aux barres de soleil van Henri Matisse, olieverf op linnen (1942) Le Violoniste van Henri Matisse, houtskool op linnen (1917) Marguerite au chapeau de cuir van Henri Matisse, olieverf op linnen (1914) Nu accroupi van Henri Matisse, houtskool op papier (1936) Nu rose, intérieur rouge van Henri Matisse, olieverf (1947) Tahiti II van Henri Matisse, gouache (1936) Nus de dos van Henri Matisse, de vier originele gipsen van de bas-reliëfs Tentoonstellingen Rouault, correspondances avec Matisse, van 25 maart tot en met 17 juni 2007 Chagall et Tériade, l'empreinte d'un peintre, van 18 november 2006 tot en met 26 februari 2007 Galerij Referenties Externe link Musee Matisse
Begraafplaats van Haubourdin

De Begraafplaats van Haubourdin is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Haubourdin in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt ten zuidoosten van het oude centrum van Haubourdin. Tijdens het grootste deel van de Eerste Wereldoorlog lag Haubourdin in Duits gebied. Verschillende Duitse veldhospitalen gebruikten de begraafplaats. Als uitbreiding aan de westkant van de begraafplaats legden de Duitsers in 1915 het Deutscher Soldatenfriedhof Haubourdin aan, waar nu ongeveer 1000 gesneuvelden liggen. Op de gemeentelijke begraafplaats zelf bevindt zich een perk met Franse oorlogsgraven en ook een Brits oorlogsgraf. Aan de zuidoostkant van de begraafplaats bevindt zich de Nécropole Nationale d'Haubourdin, een Franse militaire begraafplaats met bijna 2000 Franse gesneuvelden, vooral uit de Tweede Wereldoorlog. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats bevindt zich 1 geïdentificeerd Brits oorlogsgraf uit de Eerste Wereldoorlog Het wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Haubourdin Communal Cemetery. Tijdens de oorlog waren tientallen Britse gesneuvelden begraven op de gemeentelijke begraafplaats en de Duitse militaire uitbreiding. Na de oorlog werden 11 graven uit de begraafplaats overgeplaatst naar Laventie Military Cemetery in La Gorgue en 44 graven uit de Duitse begraafplaats overgeplaatst Cabaret-Rouge British Cemetery in Souchez. Galerij van afbeeldingen
La Malterie

La Malterie est une association lilloise implantée à l'angle du boulevard Victor-Hugo et de la rue Kuhlmann dans le quartier de Wazemmes. Elle œuvre dans les champs des musiques actuelles de création et des arts visuels. Elle est une structure de soutien à la recherche et à l'expérimentation artistique et comporte des espaces de travail (ateliers et locaux de répétition), lieux de diffusion (salle de concert, espaces d'exposition), centre de ressources spécialisé sur le statut professionnel des plasticiens. Ce site est desservi par la station de métro Porte des Postes. Historique La Malterie a été créée en 1995 par La Stomate, un collectif de plasticiens originaires de différentes écoles d’art de la région et de Belgique, ayant pour principal objectif la diffusion de leur production par l'organisation d'expositions collectives. Le site d’une malterie est choisi, une friche industrielle située dans une ancienne brasserie. En septembre 1999, La Malterie a été frappée d’un arrêté préfectoral d’interdiction d’exploitation pour des raisons de non-conformité aux normes de sécurité, qui met fin momentanément à toutes ses actions de diffusion. La réouverture de la salle de diffusion a été autorisée en janvier 2001 et les ateliers ont été rénovés et mis aux normes en 2002. Activités développées Ateliers d'artistes et locaux de répétition Résidences Concerts Expositions Centre ressource arts visuels Références Annexes Bibliographie Articles connexes Vanyda François Duprat Liens externes Site officiel Ressources relatives à la musique : Discogs MusicBrainz Site Artfactories Article dans Nord Éclair en 2011 Portail de la culture Portail de la musique Portail de la métropole européenne de Lille Portail des arts