NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cementerio de Saint-Roch (Valenciennes)

El Cementerio de Saint-Roch está situado en la ciudad de Valenciennes, en el departamento del Norte, Francia. Fue inaugurado el 26 de agosto de 1792 por iniciativa del alcalde de la época, Jean-Claude Perdry. Historia Los habitantes fallecidos de Valenciennes eran enterrados en los pequeños cementerios adyacentes a las numerosas iglesias de la ciudad. El impacto sobre el medio ambiente y sobre la salud de los ciudadanos causado por el enterramiento de cuerpo a lo largo de los siglos, hizo que se produjeran numerosas protestas que se vieron reforzadas por las conclusiones de un estudio realizado en toda la ciudad entre 1778 y 1779. Aprovechando el cierre de las iglesias durante la Revolución francesa, se prohibieron los enterramientos dentro de las murallas de la ciudad y comenzaron a enterrarlos a cierta distancia de la ciudad. Es por higiene pública por lo que se creó el cementerio de Saint-Roch, que debe su nombre a una pequeña capilla construida en 1019 en ese lugar a orillas del río Escalda. En 1837, el cementerio fue dividido en cuatro partes: igualdad, libertad, brutus y Sans-culottes. Fue ampliado varias veces, en 1800, 1821, 1835 y en 1900 alcanza los límites de la población vecina de Saint-Saulve. Hoy tiene una superficie de 7 hectáreas. En los pilares de la entrada principal hay unas placas que recuerdan las inscripciones del primitivo cementerio ""HODIE MIHI" y "CRAS TIBI", "hoy yo", "mañana tú". La tumba más antigua data de 1797. Tiene varias esculturas interesantes, algunas grandes capillas, famosas tumbas y sorprendentes monumentos funerarios. Hay una fosa común con los restos de guillotinados durante la Revolución. Personalidades enterradas Henri Durre, diputado socialista asesinado el 28 de octubre de 1918 en Anzin, al traer noticias de la finalización de la guerra a Valenciennes . Denise Glaser, productora ejecutiva y presentadora de Discorama. General Constant Lamy, División C, segundo cuadrado bajo, sitio 161. Canona Alfred, tumba nº 360; octubre de 1917, tiros - acusación: habiendo encontrado una paloma viajando con un cuestionario, fue acusado de haber respondido a ella. Léonce de Fieuzal , estatua cuyo monumento fue hecho por Philippe Joseph Henri Lemaire . Jean-Baptiste Bourgogne, sargento, escritor que participó en las campañas de Napoleón. Premios de Roma Diecisiete Premio de Roma descansan aquí. Alexandre Abel de Pujol (1785-1861) Philippe Joseph Henri Lemaire (1798-1880) Charles Crauk (1819-1905) Adophe Désiré dit Gustave Crauk (1827-1905) Jean-Baptiste Carpeaux (1827-1875) Joseph-Fortuné-Séraphin Layraud (1833-1913) Ernest-Eugène Hiolle (1834-1886) Jules Batigny (1838-1909) Léon Fagel (1851-1913) Félix-Alexandre Desruelles (1865-1943) Paul Dusart (1865-1933) Adolphe Crauk (1866-1945) Pierre-Victor Dautel (1873-1951) René Mirland (1884-1915) Alfred-Alphonse Bottiau (1889-1951) Albert Patrisse (1892-1964) Henri Derycke (1928-1998) Enlaces externos Liste des personnes qui ont été guillotinées et inhumées au cimetière Saint-Roch de Valenciennes
Rollancourt Churchyard

Rollancourt Churchyard is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Rollancourt (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 2 geïdentificeerde Gemenebest graven, waarvan een uit de Eerste Wereldoorlog en een uit de Tweede Wereldoorlog.
Cantaing British Cemetery

Le cimetière « Cantaing British Cemetery » est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Cantaing-sur-Escaut, Nord. Localisation Ce cimetière est situé dans le village, au nord-est, à l'angle de la Grande-Rue et de la rue de Fontaine. Historique Occupée dès la fin août 1914 par les troupes allemandes, Cantaing-sur-Escaut est restée loin des combats jusqu'au 21 novembre 1917, premier jour de la bataille de Cambrai, date à laquelle le village a été capturé par la 51e division britannique avec appui de chars. Il a été tenu contre une attaque le 1er décembre, mais abandonné quelques jours plus tard. Le village a été définitivement repris à la fin de septembre 1918. Ce cimetière a été créé à cette date. Caractéristique Il y a maintenant 68 victimes de guerre 1914-18 commémorées sur ce site dont 5 ne sont pas identifiées. Le cimetière couvre une superficie de 55 mètres carrés et est entouré par un mur de moellons sur trois côtés. Galerie Sépultures Notes et références Liens internes Cimetière militaire Cantaing-sur-Escaut Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/cantaing.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Cantaing British Cemetery

Cantaing British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Cantaing-sur-Escaut (Noorderdepartement). De begraafplaats ligt aan de Grande Rue op 670 m ten noordoosten van het dorpscentrum (Église Saint Paul). Ze werd ontworpen door William Cowlishaw en heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 498 m². Omdat het terrein hoger ligt dan de straat bestaat de toegang uit twee trappartijen onderbroken door een terras en een centraal trapgedeelte waarop het Cross of Sacrifice is geplaatst. Alles samen een veertiental treden vooraleer met het niveau met de graven bereikt. Het geheel wordt omgeven door een natuurstenen muur die is afgewerkt met witte boordstenen. Achteraan bevindt zich een klein schuilgebouwtje met een zitbank. De begraafplaats telt 68 graven waaronder 5 niet geïdentificeerde en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis Het dorp werd op 21 november 1917 door de 51st (Highland) en 6th Division met ondersteuning van tanks veroverd. Een Duitse tegenaanval werd op 1 december afgeslagen maar het dorp werd een paar dagen later toch uit handen gegeven. Eind september 1918 werd het door de Britse troepen heroverd en de begraafplaats werd direct daarna aangelegd door de Burial Officer (deze officier was verantwoordelijk voor het registreren en begraven van de gesneuvelden) van de 52nd Division. Er liggen 68 Britten begraven (waaronder 5 niet geïdentificeerde) die sneuvelden tussen 27 september en 12 oktober 1918. Onderscheiden militairen sergeant William Basil Moore, de korporaals H.T. Beckwith en Fred Earnshaw en de soldaten G. McKinlay en J. O'Sullivan werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Furet du Nord

Furet du Nord is een Franse winkelketen die boeken, papierwaren, muziek en multimediaproducten verkoopt. De winkel is vooral actief in het noorden van Frankrijk en heeft een tiental winkels in Hauts-de-France. De naam verwijst naar de lokale traditie van de jacht op konijnen met fretten (Frans: furet) en de geschiedenis van de winkel, die teruggaat tot 1936 toen een winkel in bont, gevestigd in de Rue de la Vieille Comédie in Rijsel, werd omgevormd tot een boekhandel. In 1959 verhuisde de winkel naar de Grand'place. De winkel wordt de grootste boekhandel in de stad met vrije toegang, met een oppervlakte van 500 m². In 1982 wordt de familiale zaak een NV en begint men met het openen van winkels in andere steden. De winkel in Rijsel wordt tussen 1982 en 1992 uitgebreid van 500 tot 4500 m² en later tot 7000 m². In 1999 werd de keten gekocht door Extrapole en aandeelhouder Hachette Distribution Services (HDS). In 2001 kocht HDS de Franse Virginwinkels; de winkels van Furet de Nord behielden echter hun eigen bekende naam. Naast winkels in Frankrijk heeft Furet du Nord twee winkels in Wallonië: in Louvain-la-Neuve en in Namen. Externe link Officiële website
Sunken Road Cemetery (Boisleux-Saint-Marc)

Sunken Road Cemetery (Boisleux-Saint-Marc) is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Boisleux-Saint-Marc (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 418 geïdentificeerde graven waarvan 414 Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog and 4 overige graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Ruyaulcourt Military Cemetery

Le Ruyaulcourt Military Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Ruyaulcourt, dans le département du Pas-de-Calais, à l'est d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé en pleine campagne, à 600 mètres au nord-est du village, au bord de la route qui mène à Hermies. Histoire Le village de Ruyaulcourt est occupé par les troupes allemandes dès fin août 1914. En mars 1917, les alliés lancent la bataille d'Arras en vue de reconquérir le secteur. Le village est pris par les troupes du Commonwealth fin mars 1917. Il sera de nouveau perdu fin mars 1918 lors de l'offensive du Printemps de l'armée allemande, puis repris définitivement en septembre suivant lors de l'offensive des Cent-Jours. Le cimetière militaire de Ruyaulcourt est inauguré en avril 1917 et utilisé par les unités combattantes et les ambulances de campagne jusqu'en mars 1918. Il est rouvert en septembre 1918 pour inhumer les victimes des derniers combats lors de la libération du secteur. Ce sont 348 soldats du Commonwealth qui sont inhumés dans ce cimetière dont seulement dix ne sont pas identifiés. Caractéristiques Ce cimetière a un plan rectangulaire de 35 × 30 m ; il est clos d'un muret de moellons sur trois de ses côtés. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Bataille d'Arras Ruyaulcourt Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail de la Première Guerre mondiale
Fontaine-au-Pire Communal Cemetery

Fontaine-au-Pire Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Fontaine-au-Pire (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 70 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Begraafplaats van Essars

De Begraafplaats van Essars is een gemeentelijke begraafplaats gelegen in de Franse gemeente Essars (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt aan de Rue du 11 Novembre op 530 m ten noordoosten van het dorpscentrum (Église Saint-Jacques). Ze heeft een onregelmatig grondplan en wordt omgeven door een bakstenen muur en aan de straatzijde door een draadafsluiting. De toegang bestaat uit een tweedelig traliehek tussen bakstenen zuilen. Britse oorlogsgraven Aan de straatzijde van de begraafplaats ligt rechts van de toegang een perk met 18 Britse gesneuvelde militairen uit de Tweede Wereldoorlog. Vijf van hen konden niet meer geïdentificeerd worden. Zij sneuvelden tijdens de gevechten tegen het oprukkende Duitse leger in mei 1940. Hun graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd onder Essars Communal Cemetery.
Mazinghien Communal Cemetery

Mazinghien Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Mazinghien (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 24 geïdentificeerde graven waarvan 23 Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog en een overig graf uit de Eerste Wereldoorlog.
Morval British Cemetery

Morval British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Morval (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield en ligt in een veld op 280 m ten noordwesten van het dorpscentrum (Les Trois Cloches). Ze is vanaf de Rue Principale bereikbaar via een pad van 370 m. Het terrein heeft een trapeziumvormig grondplan met een oppervlakte van ruim 212 m² en wordt omsloten door een lage bakstenen muur, afgedekt met witte boordstenen. Het Cross of Sacrifice staat centraal en de graven liggen in twee evenwijdige rijen bij de westelijke muur. De toegang in de zuidoostelijke hoek bestaat uit een enkelvoudig metalen hek. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 55 doden begraven waaronder 1 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Op 25 september 1916 werd Morval door de 5th Division ingenomen en bleef tot aan de Duitse opmars op 24 maart 1918 in handen van de geallieerden. Het dorp werd door de 38th (Welsh) Division, na hevige gevechten, op 1 september 1918 heroverd. De begraafplaats werd in dezelfde maand aangelegd door het V Corps. Er liggen 54 Britten begraven waaronder 1 niet geïdentificeerde. Zij sneuvelden tussen 26 augustus en 6 september 1918 en 43 van hen waren manschappen van het Welsh Regiment. Er ligt ook een Duitse gesneuvelde. Onderscheiden militairen Clifford John Boulton, kapitein bij het Welsh Regiment werd onderscheiden met het Military Cross (MC). soldaat W. Martin (Welsh Regiment) werd onderscheiden met de Military Medal (MM). Trivia De dorpskerk was na de Eerste Wereldoorlog niet goed herbouwd en aan het einde van de Tweede Wereldoorlog was er dringend behoefte aan uitgebreide herstellingswerken. Deze werden zo belastend voor de gemeenschap dat uiteindelijk in 1985 werd besloten de kerk te slopen als enige oplossing. De klokken werden neergehaald en staan nu als monument Les Trois Cloches op de plaats van de oude kerk.
Écoust-Saint-Mein British Cemetery

Le Écoust-Saint-Mein British Cemetery ou cimetière militaire d'Écoust-Saint-Mein est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Écoust-Saint-Mein, dans le département du Pas-de-Calais, au sud d'Arras. Trois autres cimetières britanniques sont implantés sur le territoire de la commune: Écoust Military Cemetery , H.A.C. Cemetery et L'Homme Mort British Cemetery. Localisation Ce cimetière est situé à la sortie nord-ouest du village, rue Marceau-Dupuis, à une centaine de mètres du cimetière communal. Histoire Aux mains des Allemands dès fin août 1914, le village restera loin des combats jusqu'en mars 1917, date à laquelle les Allemands évacueront tous les habitants et détruiront complètement les habitations pour transformer la zone en un no man's land à la suite de leur retrait sur la ligne Hindenburg. Les ruines du village sont alors attaquées par la 7e division britannique en mars 1917 et prises le 2 avril. Le secteur fut de nouveau perdu le 21 mars 1918 lors de l'offensive du Printemps de l'armée allemande et repris définitivement par la 45e London Division le 28 août suivant, après de violents combats. Le cimetière britannique est commencé en avril 1917 pour inhumer les soldats victimes des combats. Il contient 151 sépultures de la Première Guerre mondiale, dont huit non identifiées. Caractéristiques Ce cimetière a un plan carré de 15 m sur 15. Il est clos par un muret de briques. Le cimetière a été conçu par l'architecte britannique William Harrison Cowlishaw. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Ligne Hindenburg Commonwealth War Graves Écoust-Saint-Mein Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais
Ecoust-St. Mein British Cemetery

Ecoust-St. Mein British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Écoust-Saint-Mein (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt aan de Rue Marceau Dupuis vlak bij de gemeentelijke begraafplaats op ruim 300 m ten noordwesten van het dorpscentrum (Église Saint-Mein). Ze werd ontworpen door William Cowlishaw en heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 471 m². Het terrein wordt omgeven door een lage bakstenen muur en een pad van 18 m leidt naar de open toegang. Het Cross of Sacrifice staat direct na de toegang op een verhoogd terras. Er liggen 151 doden begraven waaronder 8 niet geïdentificeerde. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Op het grondgebied van de gemeente liggen ook nog de Ecoust Military Cemetery, L'Homme Mort British Cemetery en de H.A.C. Cemetery. Geschiedenis Het dorp op 2 april 1917 door de 8th en de 9th Devons veroverd maar werd in maart 1918 als gevolg van het Duitse lenteoffensief uit handen gegeven. Aan het einde van augustus daaropvolgend werd het door de 3th Division heroverd. De begraafplaats werd toen aangelegd in het verlengde van een Duitse uitbreiding (nu verwijderd) van de gemeentelijke begraafplaats. Onder de geïdentificeerde doden zijn er 137 Britten en 6 Canadezen. Onderscheiden militairen Aylmer Louis E. Fleet, majoor bij de Royal Field Artillery, Malcolm A. Matheson, kapitein bij de Gordon Highlanders, kapitein William Raine en luitenant Robert Darling allebei van de The King's (Liverpool Regiment) en C. Hills, onderluitenant bij het Suffolk Regiment werden onderscheiden met het Military Cross (MC). F.H. Viner, onderluitenant bij de Northumberland Fusiliers werd tweemaal onderscheiden met het Military Cross (MC and Bar). de sergeanten J.D. Johnson, John H. Myers en de korporaals Thomas Clarke, Ralph T. Small en Frederick C. Upton werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Cimetière britannique de la Sucrerie d'Épinoy

Le Sucrerie Cemetery, Épinoy (cimetière britannique de la sucrerie d'Épinoy) est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune d'Épinoy, dans le département du Pas-de-Calais, au nord-ouest de Cambrai. Localisation Ce cimetière est situé en pleine campagne à 1 km au nord-est du village d'Épinoy. L'accès se fait à partir de la D 643 en empruntant un chemin agricole sur une centaine de mètres. Histoire Le secteur est tombé aux mains des Allemands dès le début de la guerre fin août 1914 et restera loin des combats tout au long de la guerre, le front se stabilisant à une vingtaine de kilomètres à l'ouest du côté de Bapaume. À partir du 8 août 1918, l'offensive des Cent-Jours est déclenchée et les troupes alliées progressent vers l'est. Ce sont les troupes britanniques des Dorsetshire Regiment et York and Lancaster Regiment qui sont chargées du secteur d'Épinoy. Évacué de ses habitants, le village encore aux mains des Allemands est bombardé et de nombreux soldats trouvent la mort lors des combats des 29, 30 septembre et 1er octobre 1918. Le cimetière Sucrerie Cemetery d'Épinoy est créé en octobre 1918 pour inhumer les 99 soldats britanniques et le soldat canadien tombés lors de ces combats. Caractéristiques Le cimetière a un plan rectangulaire de 30 m sur 15 et est clos par un mur de briques. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Offensive des Cent-Jours Commonwealth War Graves Épinoy Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Sucrerie Cemetery (Epinoy)

Sucrerie Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse plaats Épinoy in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats werd ontworpen door Wilfred Von Berg en ligt 1,2 km ten noordoosten van het dorpscentrum (gemeentehuis). Een veldweg van 200 meter lang leidt vanaf de weg naar de begraafplaats. Het terrein heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan en wordt omsloten door een bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat aan de voorzijde in een kleine uitstulping van de muur. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 100 doden begraven waaronder 5 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Epinoy was al van kort na het begin van de oorlog door de Duitsers bezet maar werd op 27 september 1918 door de 11th (Northern) Division veroverd. De begraafplaats werd na de strijd door gevechtseenheden aangelegd. Onder de geïdentificeerde doden zijn er 94 Britten, hoofdzakelijk militairen van de 6th York and Lancasters, 5th Dorsets en de 11th Manchesters, en 1 Canadees. Soldaat H. Smith (Dorsetshire Regiment) wordt herdacht met een Special Memorial omdat zijn graf niet meer gelokaliseerd kon worden en men neemt aan dat hij onder een naamloos graf ligt. Onderscheiden militair George Harry Eastwood, soldaat bij het York and Lancaster Regiment werd onderscheiden met de Military Medal (MM).
CHU - Centre Oscar-Lambret (métro de Lille)

CHU - Centre Oscar-Lambret est une station de métro française de la ligne 1 du métro de Lille. Inaugurée le 2 mai 1984 sous le nom « CHR Oscar-Lambret », elle permet de rejoindre l'hôpital Claude-Huriez du CHU de Lille. Situation La station se situe place Verdun, à côté de l'avenue Oscar-Lambret. Avant-dernière station de la ligne 1 du métro de Lille, celle-ci dessert le Nord du centre hospitalier universitaire de Lille. Elle est située sur la ligne 1 entre les stations Porte des Postes et CHU - Eurasanté à Lille. Origine du nom Elle doit son nom à la fois au centre hospitalier universitaire (abrégé CHU) qu'elle dessert ainsi qu'à l'avenue Oscar-Lambret qui est aux pieds de la station. Oscar Lambret était un chirurgien et professeur à l'initiative de la création du centre hospitalier régional universitaire de Lille. Histoire La station est inaugurée le 2 mai 1984, lors du prolongement vers CHR B-Calmette (aujourd'hui CHU - Eurasanté). Ses quais vont être allongés pour atteindre 52 mètres afin d'accueillir des rames de quatre voitures et ces travaux devraient s'achever en 2023. Dans ce cadre, la station sera équipée d'un nouvel escalier. Service aux voyageurs Accueil et accès La station est accessible depuis l'avenue Oscar-Lambret, une des artères principales de Lille-Sud. CHU – Centre Oscar-Lambret est bâtie sur deux niveaux, et bénéficie de deux accès : 1er niveau : entrées, automates de vente de tickets, escaliers mécaniques, ascenseurs en extérieur qui débouchent directement dans la rue ; 2e niveau : les deux quais d'embarquement (vers CHU - Eurasanté et Quatre Cantons - Stade Pierre-Mauroy) autour de la voie centrale. Desserte Intermodalité Une station V'Lille ainsi qu'une station d'autopartage Citiz sont situées à proximité de la station. La station est desservie par les lignes 10 et 934 du réseau Ilévia. La gare de Lille-CHR est située à proximité de la station. L'art dans la station À proximité Hôpital Claude-Huriez (CHU de Lille) Pôle recherche du Département de Médecine de l'Université de Lille (UFR3S sciences de la santé et du sport) Centre régional de lutte contre le cancer Oscar-Lambret Département d'Odontologie de l'Université de Lille (UFR3S sciences de la santé et du sport) Centre du SAMU 59 Gare de Lille-CHR Résidence CROUS Annexes Articles connexes Métro de Lille Liste des stations du métro et du tramway de Lille Notes et références Portail du métro Portail de la métropole européenne de Lille
CHU - Centre Oscar-Lambret

Het metrostation CHU - Centre Oscar-Lambret is een station van metrolijn 1 van de metro van Rijsel. Het is het op een na laatste station van lijn 1 en bevindt zich in de wijk Lille-Sud. Het station is vernoemd naar het universitair medisch centrum CHU en naar de straat waar het station aan ligt, Avenue Oscar-Lambret. In de omgeving ligt het treinstation CHR, meerdere locaties van het ziekenhuis en de faculteit Tandheelkunde van de Université de Lille II. Zie ook Metro van Rijsel
Kerkhof van Saméon

Het Kerkhof van Saméon is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Saméon in het Noorderdepartement. Het kerkhof ligt in het dorpscentrum rond de Église Saint-Martin. Britse oorlogsgraven Op het kerkhof bevindt zich een perk met Britse oorlogsgraven. Het telt 6 geïdentificeerde graven uit de Eerste Wereldoorlog en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is het kerkhof opgenomen als Sameon Churchyard.