NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Chapelle-d'Armentieres New Military Cemetery

Chapelle-d'Armentieres New Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente La Chapelle-d'Armentières in het Noorderdepartement. De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt in een veld een paar honderd meter ten noorden van het dorpscentrum. Het terrein heeft een nagenoeg vierkantig grondplan met een oppervlakte van 507 m² en is omgeven door een natuurstenen muur. In de zuidwestelijke hoek staat het Cross of Sacrifice. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er rusten 73 Britse gesneuvelden waaronder één niet geïdentificeerde. Geschiedenis Tijdens de Eerste Wereldoorlog liep het front door La Chapelle-d'Armentières. Het dorp was tot 10 april 1918 in geallieerde handen waarna tijdens het Duitse lenteoffensief door hen veroverd werd. In oktober daaropvolgend werd het heroverd door de Britten. Tot oktober 1915 werden gesneuvelden begraven in Chapelle-d'Armentieres Old Military Cemetery, maar toen dit gesloten werd startte men 200 meter noordelijker een nieuwe begraafplaats welke gedurende de volgende drie maanden door gevechtseenheden en hulpposten werd gebruikt. In 1927 werd een graf bijgezet dat afkomstig was van de gemeentelijke begraafplaats van Roubaix. Graven Onderscheiden militairen korporaal P. Gunner en soldaat A.E. Jerfferies, beiden van de Somerset Light Infantry werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Minderjarige militairen H. Statham, soldaat bij het East Yorkshire Regiment en G. Heppell, soldaat bij het Yorkshire Regiment waren 17 jaar toen ze sneuvelden.
Square Daubenton

Le square Daubenton est un square de la ville de Lille. Situation et accès Il est situé au sud-est de la citadelle de Lille. Origine du nom Il porte le nom de Louis Jean-Marie Daubenton (1716-1799), naturaliste, médecin et directeur de Muséum national d'histoire naturelle. Historique Il fait partie d'un site naturel classé suivant l'arrêté du 15 septembre 1992. Il comporte un arbre remarquable, un platane dont le tronc a une circonférence de 6,93 m (classé arbre remarquable en 2002), et le monument commémorant des résistants de la Première Guerre mondiale : les Fusillés lillois. Notes et références Annexes Articles connexes Liste des rues de Lille Liens externes Photographies anciennes du square sur le site de la bibliothèque municipale de Lille Portail de la métropole européenne de Lille
Fauquissart Military Cemetery

Fauquissart Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Laventie in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt een halve kilometer ten zuidwesten van Fauquissart, een gehucht van Laventie. Ze heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 720 m². De toegang bestaat uit een natuurstenen poortgebouw met schilddak en een tweedelig metalen hekje. Het terrein wordt omgeven door een lage natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen de noordwestelijke muur. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 105 doden herdacht, waarvan er 19 niet geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis De begraafplaats werd in november 1914 door de 2nd Royal Berks en de 2nd Rifle Brigade gestart en bleef tot juni 1915 in gebruik. Er liggen 105 Britten begraven. Voor 3 van hen werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men neemt aan dat ze zich onder de naamloze graven bevinden. soldaat Frederick A.E. Englefield diende bij het Royal Berkshire Regiment en was 17 jaar toen hij op 18 februari 1915 sneuvelde. Externe links The War Graves Photographic Project (coördinaten) Fauquissart Military Cemetery op de website van de CWGC.
Begraafplaats van Saulty

De begraafplaats van Saulty is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Saulty in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats ligt aan de weg naar Couturelle op 900 m ten westen van het centrum van Saulty (Église Saint-Léger). Ze heeft een min of meer rechthoekig grondplan en wordt omsloten door een draadafsluiting en een haag. Er zijn twee toegangen (tweedelige traliehekken). Britse oorlogsgraven Aan de westelijke rand van de begraafplaats ligt een perk met 5 Britse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Twee van hen konden niet geïdentificeerd worden. De drie geïdentificeerde zijn korporaal Walter Richard Atkins en de soldaten Leslie Lloyd Jemmett en Charles Ernest Ridden. Zij waren manschappen van de The Buffs (Royal East Kent Regiment) en stierven op 21 mei 1940. Hun graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd onder Saulty Communal Cemetery.
Begraafplaats van Sint-Momelijn

De Begraafplaats van Sint-Momelijn is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Sint-Momelijn in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt in het westen van het dorpscentrum. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats bevinden zich 2 geïdentificeerde Britse oorlogsgraven uit de Tweede Wereldoorlog. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als St. Momelin Communal Cemetery.
Cimetière du Sud (Lille)

Le cimetière du Sud est un cimetière situé au sud du boulevard périphérique sud de Lille. Ce cimetière fait partie des 73 000 cimetières répertoriés dans lesquels reposent des soldats du Commonwealth. Le cimetière se situe dans un quartier populaire à la forte concentration de personnes d'origine immigrée. Situation et accès Le cimetière du Sud est situé rue du Faubourg des Postes à Lille. Historique Construction et agrandissements Le cimetière du Sud est conçu en 1864 par l'architecte Henri Contamine, il regroupe 47 000 concessions sur 33 hectares, ce qui en fait un des plus grands cimetières de France. Le père d'Alfred Mongy est le directeur du cimetière. Monuments aux morts et mémoriaux On y trouve un monument du souvenir français dû à Carlos Batteur. Le carré des dix-huit ponts regroupe, sous des croix simples, les corps des victimes de l'explosion de la poudrière que les Allemands avaient installée dans le quartier des Moulins, un peu excentré de Lille. Le dépôt de munitions a explosé accidentellement dans la nuit du 11 janvier 1916 créant un cratère de 150 m de diamètre. L'explosion fut entendue jusqu'à 100 km de distance et détruisit 21 usines et 738 maisons. Elle fit 134 morts et près de 400 blessés parmi la population civile. Cimetières militaires Le cimetière comporte deux cimetières militaires, l'un allemand, le Deutscher Soldatenfriedhof Lille-Süd, l'autre britannique le Lille Southern Cemetery. Personnalités inhumées au cimetière du Sud Léon Boivin, buste dû à Georges Armand Vérez Jules Brame (1808-1878), homme politique du Nord, ancien ministre - médaillon dû à Henri Biebuyck Jean Hyacinthe Sébastien Chartrand (1779-1816), général Line Dariel (1886-1956), comédienne Adolphe Degeyter (1859-1816), frère de Pierre Degeyter Gustave Delory (1857-1925), homme politique nordiste Marcel Deschamps (1885-1940), journaliste - médaillon dû à Aimé Blaise Famille Humbert Michael Trotobas (1914-1943) alias capitaine Michel, héros de la Résistance Léon Petit (1872-1941), industriel - Buste et sarcophage Charles Rameau (1791-1876), président de la société lilloise d'horticulture - le palais Rameau lui doit nom - l'entretien de la tombe est assuré à perpétuité par la ville selon ses volontés Famille Scrive-Loyer Famille Scrive-Wallaert-Boselli Norbert Ségard (1922-1981), homme politique français Léopold Simons (1901-1979), chansonnier Julien Thiriez († 1913) [1], filateur Désiré Verhaeghe (1874-1927), médecin et homme politique local - haut-relief dû à Aimé Blaise Galerie Notes et références Annexes Bibliographie Guide des tombes d'hommes célèbres Bertrand Beyern, Cherche Midi, 8 déc. 2011 - 385 pages - p. 120 et . Portail de la mort Portail de la métropole européenne de Lille
La Herliere Communal Cemetery

La Herliere Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats La Herliere (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 3 geïdentificeerde Gemenebest graven, waarvan 2 uit de Eerste Wereldoorlog en een uit de Tweede Wereldoorlog.
Cimetière militaire britannique du bois d'aval

Le cimetière militaire britannique du bois d'aval (en anglais : Aval Wood Military Cemetery) est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Vieux-Berquin (Nord). Le cimetière est entretenu par la Commonwealth War Graves Commission. Histoire Galerie Victimes Coordonnées GPS 50° 41′ 00″ nord, 2° 37′ 11″ est Voir aussi Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Liens externes « Aval Wood Military Cemetery » sur ww1cemeteries.com Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais
Aval Wood Military Cemetery

Aval Wood Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Oud-Berkijn in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt twee kilometer ten zuidwesten van het dorpscentrum, aan de rand van het Niepebos en is vanaf de weg bereikbaar via een graspad van 180 m. Ze werd ontworpen door Herbert Baker en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein heeft een langwerpige vorm en is omgeven door een draadafsluiting en heesters. De toegang is een boogvormig poortgebouw in rode baksteen en witte zandsteen. Centraal op het terrein staat het Cross of Sacrifice. Er worden 414 doden herdacht waarvan 155 niet geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis De plaats lag het grootste deel van de oorlog in geallieerd gebied, maar half april 1918 werd wel gevochten in de omgeving tijdens de Slag bij Hazebroek, een van de Leieslagen, voor het Duitse lenteoffensief. De begraafplaats werd aangelegd in juni en augustus van dat jaar en werd na de oorlog uitgebreid met graven uit de slagvelden bij Meregem en Oud-Berkijn. Er werden ook graven overgebracht uit de ontruimde Caudescure British Cemetery, dat nabij het gehucht Caudescure lag. Voor twee Britten werden Special Memorials opgericht omdat men hun graven niet meer kon lokaliseren. Er rusten nu 408 Britten, 3 Australiërs en 1 onbekende Duitser. Er liggen ook 2 Britten uit de Tweede Wereldoorlog begraven. Zij sneuvelden tijdens de terugtrekking van de British Expeditionary Force naar Duinkerke in 1940. Onderscheiden militairen Frederick William Burdick, kapitein bij de Royal Air Force en Reginald Edward Guise, luitenant bij het Gloucestershire Regiment werden onderscheiden met het Military Cross (MC). de sergeanten W.J. Honeywood, Harry Sellers en W. White; de korporaals R. Broster en W. Woods en de soldaten J.P. Ince en William Dobson Pattison ontvingen de Military Medal (MM).
St.Mary's Advanced Dressing Station Cemetery

Le St.Mary's Advanced Dressing Station Cemetery est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Haisnes dans le département français du Pas-de-Calais. Histoire Sépultures En 2015 seules 200 victimes de guerre sont identifiées parmi les 1809 soldats reposant en ce cimetière dont 1709 Britanniques. Chaque tombe de soldat inconnu porte la mention Know unto God (« connu de Dieu seul »). Personnalités John Kipling tombe 2, lopin 7, rangée D, fils unique de Rudyard Kipling. Le lieutenant John Kipling est mort à dix-huit ans à la bataille de Loos-en-Gohelle en 1915, engagé dans les Irish Guards pour ne pas décevoir son père militariste. Rudyard Kipling rechercha son fils jusqu'en 1936 sans succès. C'est seulement en 1991, à partir de recoupements de documents administratifs, que la tombe de John Kipling est identifiée Henry Harrison, grand-père du membre des Beatles George Harrison. Notes et références Pour approfondir Articles connexes Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission St.Mary's Advanced Dressing Station Cemetery sur ww1cemeteries.com Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais
Moulin Lianne

De Moulin Lianne (ook: Moulin Blanc) is een windmolen te Offekerque in het Franse departement Pas-de-Calais (regio Hauts-de-France), van het type ronde stenen molen. De molen is gebouwd in baksteen en is een grondzeiler. De molen fungeerde als korenmolen. Geschiedenis Een document uit 1809 bevestigt dat de molen toen reeds op deze plaats stond, maar nog niet lang daarvoor zal zijn opgericht. Hij lijkt op de iets kleinere Moulin Flament die zich bevond te Oye-Plage en in 1820 werd gebouwd. In 1910 werd de molen gehuurd door Isodore Lianne, die hem in 1919 in eigendom verwierf. Zo kwam de molen aan zijn naam. In 1954 werden twee wieken gedemonteerd en in 1958 werd een nieuwe kap geplaatst, die echter een ander model had dan de oorspronkelijke. In 1961 werd een nieuwe molenas aangebracht, maar vanaf 1966 konden de wieken niet meer draaien. Met behulp van een Dieselmotor werd het maalbedrijf nog voortgezet tot 1971. Sindsdien staat de molen stil. Hij wordt nog wel onderhouden, maar in een grondige renovatie van wiekenkruis en kap is nog niet voorzien. Externe links ARAM Moulins de France
Kerkhof van Wittes

Het Kerkhof van Wittes is een gemeentelijke begraafplaats in de gemeente Wittes in het Franse departement Pas-de-Calais. Het kerkhof ligt in het dorpscentrum rond de Sint-Omaarskerk. Op het kerkhof bevinden zich enkele graven van Franse soldaten die elders in Frankrijk sneuvelden tijdens beide wereldoorlogen. Britse oorlogsgraven Op het kerkhof bevinden zich drie Britse oorlogsgraven uit de Tweede Wereldoorlog. De graven zijn geïdentificeerd. Het gaat om drie soldaten uit de Royal Air Force, die sneuvelden in 1940. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission, die de begraafplaats in haar registers heeft opgenomen als Wittes Churchyard.
Cité Bonjean Military Cemetery

Le cimetière « Cité Bonjean Military Cemetery » est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Armentières (Nord). Histoire Victimes Voir aussi Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Liens externes « Cité Bonjean Military Cemetery » sur ww1cemeteries.com Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la métropole européenne de Lille Portail de la mort
Begraafplaats van Genech

De Begraafplaats van Genech is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Genech in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt net ten noordwesten van het dorpscentrum. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats bevinden zich enkele Britse oorlogsgraven uit de Eerste Wereldoorlog. De begraafplaats telt 5 geïdentificeerde graven, die worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Genech Communal Cemetery.
Begraafplaats van Bucquoy

De Begraafplaats van Bucquoy is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Bucquoy (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt aan de Rue du Bois du Logeast op 350 m ten noordoosten van het dorpscentrum (Église Saint-Pierre). Ze heeft een onregelmatig grondplan en wordt grotendeels omsloten door een haag. De toegang bestaat uit een tweedelig traliehek tussen bakstenen zuilen. Direct na de toegang ligt rechts een perk met 9 Britse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Bucquoy Communal Cemetery Geschiedenis Bucquoy werd op 17 maart 1917 bezet door de 7th Division en was in maart en april 1918 het toneel van zware gevechten tijdens het Duitse lenteoffensief. De begraafplaats werd van 1914 tot 1916 door de Duitsers gebruikt. Deze graven en die van 9 Britse soldaten die door de Duitsers begraven werden en 25 die in augustus 1918 door de Royal Naval Division werden begraven, zijn naar andere begraafplaatsen overgebracht. De Britse slachtoffers die hier achterbleven sneuvelden tussen 21 en 25 augustus 1918. Bucquoy Communal Cemetery Extension Aan de noordwestelijke rand van de gemeentelijke begraafplaats grenst een uitbreiding (extension) met 68 Britse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 303 m². Ze wordt omsloten door een bakstenen muur, afgedekt met witte dekstenen. Het Cross of Sacrifice staat bij de zuidelijke rand van de begraafplaats en een metalen hekje in de zuidelijke hoek markeert de toegang. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis Bucquoy werd op 17 maart 1917 bezet door de 7th Division. Begin september 1918 werd de uitbreiding van de gemeentelijke begraafplaats door de burial officer (deze officier was verantwoordelijk voor het registreren en begraven van de gesneuvelden) van de Royal Naval Division aangelegd. Ze bevat 68 graven met Britse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog die allemaal dateren van 23 tot 28 augustus en 4 september 1918. Onderscheiden militairen Hugh Thomas Pilgrim, kapitein bij de Royal Fusiliers en Sidney Howard Fish, lieutenant commander bij Royal Naval Volunteer Reserve werden onderscheiden met het Military Cross (MC). de soldaten C. Griffiths (Essex Regiment) en William James Green (Hertfordshire Regiment) werden onderscheiden met de Military Medal ((MM).
Cimetière militaire allemand de Neuville-Saint-Vaast

Le cimetière militaire allemand de Neuville-St Vaast (Deutscher Soldatenfriedhof Neuville-Saint-Vaast) est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé dans la commune de Neuville-Saint-Vaast, près d'Arras dans le Nord-Pas-de-Calais. Architecture C'est le plus grand cimetière allemand en France, contenant 44 833 sépultures de soldats allemands. Un monument commémoratif d'un régiment de Hanovre a été transféré vers le cimetière. Dans les années suivant 1970, on a remplacé les croix funéraires simples par des croix en métal. Les 129 tombes des soldats juifs sont indiquées avec des pierres commémoratives portant des caractères hébraïques. Le cimetière comprend 29 carrés de tombes. Sur chaque côté des croix funéraires se trouvent deux noms de soldats tombés. Dans une niche de la halle d'entrée se trouvent, pour les visiteurs, un livre avec les noms des soldats tombés et un livre d'hôtes. Les morts Les soldats tombés étaient membres de plus de 100 régiments différents et d'autres unités comme l'infanterie, l'artillerie, les sapeurs, les aviateurs, les mouilleurs de mines, etc. Ils venaient de toutes les provinces de l'Allemagne de ce temps-là. Autres cimetières militaires Dans la région Nord-Pas-de-Calais, il y a plus de 700 cimetières militaires de toutes les nations participant à la guerre. Les principaux cimetières allemands étant (par ordre alphabétique) : Billy-Montigny (2 511) ; Cimetière militaire allemand de Carvin (6 113) ; Courrières (2 214) ; Dourges (2 988) ; Lens - Sallaumines (15 646 + 2) ; Oignies (727 Allemands + 1 342 Français + 25 Russes) ; Rumaucourt (2 616 + 2) ; Sailly-sur-la-Lys (5 496) ; Saint-Laurent-Blangy (31 339). Sources Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Nécropole nationale de Notre-Dame-de-Lorette ; Nécropole nationale de la Targette ; Liste des 139 sites funéraires et mémoriaux de la Première Guerre mondiale inscrits sur la liste du Patrimoine mondial de l'Unesco Liens externes (de) Site officiel Nécropole militaire allemand de la Maison Blanche - Neuville-Saint-Vaast. (de) Auf dem Soldatenfriedhof in Neuville-St. Vaast (1914-1918) (en) Photos du cimetière Portail de la Première Guerre mondiale Portail de l'Empire allemand Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais
Neuville-saint-vaast-i német katonai temető

A neuville-saint-vaast-i német katonai temető (Deutsche Kriegsgräberstätte Neuville-St. Vaast) a legnagyobb első világháborús német sírkert Franciaországban: 44 833 halott nyugszik benne. A sírkert La Maison Blanche (Fehér ház) néven is ismert volt egy közeli farm után. A Neuville-Saint-Vaast közelében található temetőt a francia hatóságok nyitották az első világháború befejezése után. Az Arras várostól északra és keletre fekvő csatamezőkön, kisebb temetőkben elföldelt német halottakat exhumálták, majd ebben a sírkertben temették el ismét 1919 és 1923 között. Több mint 110 helyről helyezték át az elesettek földi maradványait Neuville-Saint-Vaastba. A halottak többsége 1914. augusztus és 1915 vége között halt hősi halált a lorettói csatamezőn, valamint 1917 tavaszán és 1918 őszén a Vimy-hegyháton. 1918-ban a temető felügyeletét átvette a német hadisírgondozó szervezet, a Volksbund Deutscher Kriegsgräberfürsorge. A temetőben felállítottak egy emlékművet, amely a 164. hannoveri gyalogezred elesettjei előtt tiszteleg. 2023 óta az első világháború temetői és emlékhelyei részeként a világörökséghez tartozik. Neuville-Saint-Vaast környékén több első világháborús katonai temető van: a német sírkerttől nagyjából 900 méterre északra található a La Targette brit katonai sírkert és 4,5 kilométerre északra a Kettes számú kanadai katonai temető. Jegyzetek Források ↑ Great War: Neuville-Saint-Vaast German Military Cemetery “La Maison Blanche”. Great War. Hozzáférés: 2022. február 9..
Duitse militaire begraafplaats Neuville-Saint-Vaast

Het Deutscher Soldatenfriedhof Neuville-Saint-Vaast is een militaire begraafplaats in de Franse gemeente Neuville-Saint-Vaast. Er rusten 44.833 Duitse soldaten die sneuvelden in de Eerste Wereldoorlog. De begraafplaats ligt anderhalve kilometer ten zuiden van het centrum. Veldslagen De plaats bevond zich tijdens de oorlog aan het Westfront. Hier vielen veel slachtoffers bij de veldslagen om Artesië van augustus 1914 tot eind 1915 en de slagen om Arras van 1917 en 1918. Pas na de oorlog werd de verzamelbegraafplaats aangelegd door de Franse militaire overheid. Men bracht van 1919 tot 1923 Duitse veldgraven en graven uit kleinere ontruimde militaire begraafplaatsen naar hier over uit meer dan 100 gemeenten, vooral uit het gebied ten noorden en oosten van Arras. Ook toen de slagvelden werden ontruimd en opnieuw in cultuur werden gebracht werden nog veel stoffelijke resten gevonden. Ook later in de eeuw werden nog vele gesneuvelden terugvonden, zoals bij de aanleg van de snelweg A26, en hier bijgezet. De meeste onbekende gesneuvelden werden begraven op het Deutscher Soldatenfriedhof Saint-Laurent-Blangy, zo'n vijf kilometer naar het zuidoosten. Complex Er zijn 36.793 individuele graven van gesneuvelden, waarvan er 615 onbekend bleven. 8.040 gesneuvelden rusten in een massagraf (onder hen zijn er 792 niet geïdentificeerde). Het is een begraafplaats van de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge. Toen een andere begraafplaats in Boiry-Sainte-Rictrude werd opgeheven, werd een Duits gedenkmonument van daar naar Neuville-Saint-Vaast overgebracht. In de loop van de eeuw werd de begraafplaats verder ingericht en in de jaren 70 werd de kruisjes vervangen door metalen grafkruisen, met uitzondering van de 129 Joodse graven, die een gedenksteen met Hebreeuwse opschriften hebben. Andere begraafplaatsen in de buurt van Neuville-Saint-Vaast In de departementen Nord en Pas-de-Calais zijn meer dan 700 militaire begraafplaatsen van de deelnemende naties aan de wereldoorlog. In de buurt van Neuville-Saint-Vaast zijn dat: Nécropole nationale de Notre-Dame de Lorette Nécropole nationale de la Targette La Targette British Cemetery Cabaret-Rouge British Cemetery, Souchez Tsjecho-Slowaakse militaire begraafplaats la Targette Externe links Duitse begraafplaats Maison Blanche - Neuville Saint-Vaast. (de) Auf dem Soldatenfriedhof in Neuville-St. Vaast (1914-1918)