NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Begraafplaats van Athies (Pas-de-Calais)

De Begraafplaats van Athies is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Athies in het (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt 290 m ten noorden van het centrum (Église Saint-Christophe) aan het kruispunt van de Rue d'Arras met de Grand Rue. Ze ligt op een hoger niveau dan de straat en wordt omgeven door een bakstenen muur. In het noorden van de gemeente ligt ook de Point-du-Jour Military Cemetery. Brits oorlogsgraf Op de begraafplaats ligt een perk met 1 Brits militair graf uit de Eerste Wereldoorlog. Het graf is van S.C. Philip, soldaat bij het Royal Army Medical Corps. Hij sneuvelde op 12 april 1917. Zijn graf staat bij de Commonwealth War Graves Commission genoteerd onder Athies Communal Cemetery. Extensie Aansluitend aan de oorspronkelijke gemeentebegraafplaats is een apart deel aangelegd voor gesneuvelden uit de Eerste- en Tweede Wereldoorlog dat werd ontworpen door Reginald Blomfield. De toegang bestaat uit een brede trap met een 25-tal treden omdat het niveau van de begraafplaats enkele meters hoger ligt dan de straat. Het Cross of Sacrifice staat centraal bovenaan deze trap. De begraafplaats is aan drie zijden begrensd door een bakstenen muur en in de zuidwestelijke hoek is een doorgang naar een smalle uitbreiding waarin de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog begraven liggen. Dit deel van de begraafplaats wordt ook onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission, dat het heeft ingeschreven als Athies Communal Cemetery Extension. Er worden 358 doden herdacht waaronder 45 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Athies werd op de eerste dag van de Slag bij Arras door de 9th (Scottish) Division, waaronder ook de South African Brigade, veroverd en bleef vanaf dan in geallieerde handen. De begraafplaats werd na de inname van het dorp gestart en door gevechtseenheden en veldhospitalen gebruikt tot mei 1918 en opnieuw in september van dat jaar. Op de begraafplaats liggen 313 gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog waaronder 291 Britten, 21 Zuid-Afrikanen en 1 Duitser. 32 konden niet meer geïdentificeerd worden. Voor 3 Britten werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men aanneemt dat ze zich onder een naamloos graf bevinden. In het gedeelte dat grenst aan zuidwestelijke hoek van de begraafplaats liggen 45 gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog waaronder 44 Britten en 1 Fransman. De Britten sneuvelden in mei 1940 in de strijd tegen het oprukkende Duitse leger. Onder hen zijn er 10 die niet meer geïdentificeerd konden worden. Onderscheiden militairen T. Welsh, kapitein bij het South African Medical Corps werd onderscheiden met het Military Cross (MC). William Healy, korporaal bij de South African Infantry en T.E. McNally, korporaal bij de Royal Engineers werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). sergeant C.V. Moore, de korporaals James Fraser en J. Hanna, de kanonniers Dennis Collins en F. Montague en de soldaten Leo Levinson en H. Waugh ontvingen de Military Medal (MM).
Estación de Libercourt

La estación de Libercourt es una estación ferroviaria francesa, de la línea férrea París-Lille, situada en la comuna de Libercourt, en el departamento de Paso de Calais. Por ella transitan únicamente trenes regionales. Situación ferroviaria La estación se encuentra en el punto kilométrico 231,519 de la línea férrea París-Lille. Historia A diferencia de las demás estaciones de la línea no fue abierta por la Compañía de ferrocarriles del Norte con la inauguración del tramo correspondiente de la línea férrea París-Lille en 1846. Su puesta en marcha, en 1865, con unas instalaciones muy rudimentarias, fue obra de una compañía minera llamada Compañía de las Minas de Carvin. Aun así, no tardó en recalar en manos de la Compañía de ferrocarriles del Norte. En 1940, durante la Segunda Guerra Mundial, un tren cargado de municiones explotó destruyendo el edificio para viajeros. El hecho fue aprovechado por el ejército francés para inutilizar toda la instalación eléctrica para evitar que el ejército alemán pudiera hacer uso de él, obligándoles a usar trenes de vapor.​ Entre 1997 y 2001 la estación fue totalmente renovada. Se añadió además un aparcamiento para bicicletas y monitores informativos. La estación La estación está formada por un edificio de planta rectangular de escasa altura y con un diseño convencional. Posee dos vías y dos andenes laterales. El cambio de vía se realiza gracias a un paso subterráneo. Dispone de atención comercial de lunes a sábado. Servicios ferroviarios Regionales Los siguientes trenes regionales transitan por la estación: Línea Douai - Lille. Línea Arras - Lille. Línea Lens - Libercourt / Lille. Línea Valenciennes - Libercourt. Línea Libercourt - Lille. Referencias Enlaces externos Página web "Gares & Connexions" Página web TER Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estación de Libercourt.
Gare de Libercourt

Gare de Libercourt vasútállomás Franciaországban, Libercourt településen. Vasútvonalak Az állomást az alábbi vasútvonalak érintik: Párizs-Lille-vasútvonal Kapcsolódó állomások A vasútállomáshoz az alábbi állomások vannak a legközelebb: Gare de Phalempin Gare d’Ostricourt Gare de Dourges Gare de Seclin Kapcsolódó szócikkek Franciaország vasútállomásainak listája Jegyzetek További információk Gare de Libercourt az SNCF hivatalos "Gares & Connexions" weboldalán (franciául)
Gare de Libercourt

Gare de Libercourt – stacja kolejowa w Libercourt, w departamencie Pas-de-Calais, w regionie Hauts-de-France, we Francji. Jest stacją Société nationale des chemins de fer français (SNCF), obsługiwaną przez pociągi TER Nord-Pas-de-Calais. Linki zewnętrzne Site SNCF Ter Nord-Pas-de-Calais : Gare de Libercourt. ter-sncf.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-16)].
Wormhoudt Communal Cemetery

Wormhout cemetery (French: Cimetière de Wormhout; Dutch: Begraafplaats van Wormhout) is a communal cemetery of Wormhout in the French department Nord. The site is located 700 metres north of the centre (municipal hall) at the Cours N4 du Cimetière. British war graves A Commonwealth military burial site is located in the northeastern corner of the cemetery and includes 113 identified and 31 non-identified victims of the Second World War. These victims mainly died in May 1940 during the withdrawal of the British Expeditionary Force to Dunkirk. Moreover, the site includes the Cross of Sacrifice. Four British casualties of the First World War are buried between civilians' graves. The graves are administered by the Commonwealth War Graves Commission and are registered under Wormhoudt Communal Cemetery. Graves Cyril Hugh Joseph Chichester-Constable and James Edward Weeks Rance, both majors at the Royal Warwickshire Regiment and Mervyn Ashley Edwards, second lieutenant at the Royal Artillery, all decorated with the Military Cross (MC). John Crichton, 5th Earl Erne of the Royal Horse Guards (attd. 12th Royal Lancers, Royal Armoured Corps) and North Irish Horse who was killed in action on 23 May 1940. W. T. H. Phillips, soldier at the 1st Battalion Coldstream Guards, executed for desertion. References External links The War Graves Photographic Project Wormhoudt Communal Cemetery on the website of the CWGC.
Begraafplaats van Forest-en-Cambrésis

De Begraafplaats van Forest-en-Cambrésis is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Forest-en-Cambrésis (Noorderdepartement). De begraafplaats ligt aan de Rue du Moulin op 470 m ten zuidoosten van het dorpscentrum (Église Saint-Denis). Ze heeft de vorm van een dikke L en wordt grotendeels omgeven door een haag. Aan de straatzijde sluit een bakstenen muur met een dubbel metalen hek de begraafplaats af. Er loopt vanaf de straat een centraal pad met aan elke zijde graven. Britse oorlogsgraven In de noordelijke hoek van de begraafplaats ligt een perk met 121 geïdentificeerde Britse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Het perk werd ontworpen door William Cowlishaw en heeft een onregelmatig grondplan dat wordt afgebakend door een haag. Het Cross of Sacrifice staat ongeveer centraal vlak bij de toegang. Alle slachtoffers vielen in oktober en november 1918 in het nabijgelegen bos en het omringende land. Dertien Duitse graven werden later naar een Duitse begraafplaats overgebracht. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staat er geregistreerd onder Forest Communal Cemetery. Onderscheiden militairen Bernard A.B. Butler, luitenant-kolonel bij de Royal Field Artillery werd tweemaal onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO and Bar). Frederick C. Tonkin, kapitein bij het East Yorkshire Regiment werd onderscheiden met de Distinguished Service Order en het Military Cross (DSO, MC). luitenant William B.C. Hunkin en onderluitenant John Bartley, beide van de Royal Welsh Fusiliers werden onderscheiden met het Military Cross (MC). W.T. John, sergeant bij het Welsh Regiment werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). de sergeant-majoors F.G. Wise en John Bulmer, de sergeanten R.G. Evans en Alfred James en soldaat R. Ellis werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Vis-en-Artois Memorial

The Vis-en-Artois Memorial is a World War I memorial located near the commune of Vis-en-Artois, in the Pas-de-Calais département of France. The memorial lists 9,843 names of British and South African soldiers with no known grave who were killed during the Advance to Victory, from 8 August 1918 to the Armistice (11 November 1918). The area of the frontline covered is described as "in Picardy and Artois, between the Somme and Loos". Canadian, Australian and New Zealand forces that fell during this period and were not found, are commemorated elsewhere on other memorials to the missing. The memorial has a screen wall in three parts on which are carved the names of the missing listed by regiment. The central screen is flanked by 70-foot high columns, with a Stone of Remembrance at centre. The carvings include one representing St George and the Dragon. The memorial was designed by the architect J. R. Truelove, with sculpture by Ernest Gillick. The memorial was unveiled on 4 August 1930 by the Rt. Hon. Thomas Shaw. Shaw, a Labour Party MP and cabinet minister, was present in his role as British Secretary of State for War. Also present was General Walter Braithwaite, who had served in the Mediterranean and on the Western Front during the war. See also Vis-en-Artois British Cemetery, Haucourt References External links Photographs of the cemetery and memorial (includes the dedicatory inscription)
Aubigny Communal Cemetery Extension

Le Aubigny Communal Cemetery Extension est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Aubigny-en-Artois dans le département français du Pas-de-Calais. Le cimetière est entretenu par la Commonwealth War Graves Commission. Histoire Victimes Voir aussi Articles connexes Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Aubigny Communal Cemetery Extension sur ww1cemeteries.com Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail de l’Allemagne Portail du Nord-Pas-de-Calais
Begraafplaats van Aubigny-en-Artois

De gemeentelijke begraafplaats van Aubigny-en-Artois ligt ten het zuiden van het dorpscentrum van Aubigny-en-Artois in het Franse departement Pas-de-Calais. Aubigny Communal Cemetery Extension Aansluitend aan de oorspronkelijke begraafplaats is een extensie aangelegd die dient als militaire begraafplaats waarvan de graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 3067 geïdentificeerde graven waarvan 2771 Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog, 289 overige graven uit de Eerste Wereldoorlog en 7 Gemenebest-graven uit de Tweede Wereldoorlog.
Flesquières Hill British Cemetery

Le cimetière « Flesquières Hill British Cemetery » est un des deux cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Flesquières, dans le Nord. Le second est Orival Wood Cemetery Flesquières. Localisation Ce cimetière est situé à la sortie du village, à l'est, rue du Calvaire. Historique Occupé dès la fin août 1914 par les troupes allemandes, le village de Flesquières est resté loin des combats jusqu'au 20 novembre 1917, premier jour de la bataille de Cambrai, date à laquelle le village a été capturé par la 51e division (Highland), avec des tanks, puis évacué début décembre pour être définitivement repris le 27 septembre 1918. Ce cimetière a été créé à cette date par le regroupement de tombes provenant de villages des alentours. Caractéristique Ce cimetière comporte 921 tombes de soldats du Commonwealth, dont 332 ne sont pas identifiés. Le cimetière couvre une superficie de 3 797 mètres carrés. Galerie Sépultures Notes et références Liens internes Cimetière militaire Flesquières Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes www.inmemories.com www.cheminsdememoire-nordpasdecalais.fr: Orival Wood Cemetery (français) Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Honnechy British Cemetery

Honnechy British Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune d'Honnechy dans le département du Nord. Historique Honnechy faisait partie du champ de bataille du Cateau en août 1914, et à partir de ce moment-là, il resta aux mains des Allemands jusqu'au 9 octobre 1918, date à laquelle le village fut repris la 25e Division et la 6e Brigade de Cavalerie britannique. De cette date à 1918, Honnechy fut un centre hospitalier allemand et depuis sa capture jusqu'à la fin d'octobre, il devint un centre d'ambulance de campagne britannique. Le village resta habité par la population civile pendant toute la guerre. Caractéristique Le cimetière britannique d'Honnechy se trouve aussitôt la sortie du village, rue du Calvaire, sur la route menant à Reumont.Le cimetière se dresse sur le site d'un cimetière allemand commencé à la bataille de Cambrai en 1917 et utilisé par les troupes allemandes puis britanniques jusqu'au 24 octobre 1918. Les 300 tombes allemandes ont été déplacées vers un autre cimetière, laissant 44 tombes britanniques et, en 1922 et 1923, le cimetière fut reconstruit avec d'autres corps de soldats alliés de cimetières allemands des environs. Sur les 454 soldats inhumés, 107 sont non identifiés. Galerie Sépultures Voir aussi Articles connexes Cimetière militaire Honnechy Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes In Memory by Pierre Vandervelden Notes et références Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais
Sandpits British Cemetery

Le Sandpits British Cemetery est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Fouquereuil dans le département français du Pas-de-Calais. Imaginé par l'architecte britannique Edwin Lutyens, le cimetière accueille 394 victimes. Histoire Le cimetière a été ouvert par le 13e corps d'armée du Royaume-Uni au début de la progression allemande en avril 1918 et a été utilisé jusqu'en septembre de la même année. Victimes Dans ce cimetière reposent 394 victimes (393 britanniques et 1 indienne). Les victimes britanniques se composent de : 39 membres du Royal Écossais, 39 membres du Royal Fusiliers, 38 membres du King's Shropshire Light Infantry (en), 36 membres des Fusiliers royaux écossais, 34 membres des Gordon Highlanders, 34 membres du Northumberland Fusiliers (en), 31 membres du King's Own Royal Regiment (en), 26 membres du King's Regiment (en), 20 membres du Suffolk Regiment (en), 17 membres du Royal Field Artillery, 11 membres du North Staffordshire Regiment (en), 11 membres du Royal Garrison Artillery (en), 10 membres du Royal Engineers, 9 membres du Corps royal des fusiliers du Roi, 9 membres du Machine Gun Corps (en), 7 membres du Cheshire Regiment (en), 5 membres du régiment du Worcestershire, 3 membres du Gloucestershire Regiment, 2 membres du Royal Welsh Fusiliers (en), 2 membres de l'Army Service Corps (en), 1 membre du South Lancashire Regiment (en), 1 membre du South Wales Borderers, 1 membre du Pembroke Yeomanry (en), 1 membre du Middlesex Regiment (en), 1 membre du Royal Warwickshire Regiment (en), 1 membre du Black Watch, 1 membre de la Royal Air Force, 1 membre de l'East Lancashire Regiment (en), 1 membre du Queen's Own Royal West Kent Regiment (en) et 1 membre du Machine Gun Corps (en). La victime indienne appartenait au Indian Royal Artillery. Notes et références Pour approfondir Articles connexes Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission « Sandpits British Cemetery », sur World War I Cemeteries (ww1cemeteries.com) Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais
Sandpits British Cemetery

Sandpits British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog gelegen in de gemeente Labeuvrière in het Franse departement Pas-de-Calais. De begraafplaats ligt 850 m ten zuidwesten van dorpscentrum vlak bij het Bois des Carrières. Ze werd ontworpen door Edwin Lutyens en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats heeft een bijna driehoekige vorm en is te bereiken langs een landweg van ongeveer 500 m vanaf de Rue des Poteries. Het Cross of Sacrifice staat in de westelijke hoek. De begraafplaats werd gestart door het XIII Corps bij de opmars van het Duitse leger tijdens het lenteoffensief in april 1918 en bleef in gebruik tot september 1918. Er liggen 393 Britten en 1 Indiër begraven. Graven Onderscheiden militairen Kenneth Hugh Lowden Arnott, luitenant-kolonel bij het East Lancashire Regiment werd onderscheiden met de Distinguished Service Order en het Military Cross (DSO, MC). John Coventry Bromhall, majoor bij het Machine Gun Corps werd tweemaal onderscheiden met het Military Cross (MC and Bar). Leon Thomas Victor Barnes, majoor bij de King's Shropshire Light Infantry; Alec William Gordon, majoor bij de Royal Engineers; David Drummond Bowie, kapitein bij de King's Shropshire Light Infantry; Eric Fulton Harvie, kapitein bij de Gordon Highlanders; Horace Vincent Blight, luitenant bij het Army Service Corps; G. B. Burridge, luitenant bij de Royal Field Artillery en John Drayson, compagnie sergeant-majoor bij de Northumberland Fusiliers werden onderscheiden met het Military Cross (MC). C. Brooks, sergeant bij de King's Shropshire Light Infantry ontving de Distinguished Conduct Medal (DCM). er zijn nog 10 militairen die werden onderscheiden met de Military Medal (MM). Minderjarige militair soldaat A. Edington van de Royal Scots Fusiliers was 17 jaar toen hij op 4 mei 1918 sneuvelde. Alias sergeant Fred Harrison-Hawkey diende onder het alias Fred Harrison bij de Northumberland Fusiliers. Gefusilleerde militair Patrick Murphy, soldaat bij het 47th Bn. Machine Gun Corps, werd wegens desertie gefusilleerd op 12 september 1918.
Kerkhof van Pradeels

Het Kerkhof van Pradeels is een gemeentelijke begraafplaats in de gemeente Pradeels in het Franse Noorderdepartement. Het kerkhof ligt in het dorpscentrum rond de Sint-Pieter-en-Pauluskerk. Britse oorlogsgraven Op het kerkhof liggen 4 Britse oorlogsgraven uit de Eerste Wereldoorlog (waarvan 1 niet geïdentificeerd kon worden). Een van hen (korporaal Phillip Kosky) diende onder het alias J. Phillips. Er liggen ook 6 graven uit de Tweede Wereldoorlog waarvan er 5 niet geïdentificeerd konden worden. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd onder Pradelles Churchyard. Zie ook Sint-Pieter-en-Pauluskerk in Pradeels
Bois-des-Angles British Cemetery

Le cimetière Bois-des-Anges British Cemetery de Crèvecœur-sur-l'Escaut est situé sur la D76 qui conduit à Villers-Outréaux en passant par Lesdain. Le terroir de Crèvecœur-sur-l'Escaut étant très étendu, ce cimetière se trouve à 7 km de Crèvecoeur et seulement à 2 km de Villers-Outréaux. Un autre cimetière britannique Moulin de Pierre est situé à 600 m sur la gauche. Histoire La plupart des 177 soldats britanniques enterrés dans ce cimetière tombèrent le 8 octobre 1918 dans les combats livrés pour prendre ce secteur. Galerie Tombes Liens internes Crèvecœur-sur-l'Escaut Circuit du Souvenir Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Références Portail de l’histoire militaire Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais
Bois-des-Angles British Cemetery

Bois-des-Angles British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en gelegen in de Franse gemeente Crèvecœur-sur-l'Escaut (Noorderdepartement). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt langs de weg van Villers-Outréaux naar Lesdain op ruim 6 km ten zuiden van het centrum (Église Saint Martin). Ze heeft een smalle rechthoekige vorm met een oppervlakte van 506 m² en wordt omsloten door een natuurstenen muur afgedekt door witte boordstenen. Via een open toegang en twee halfcirkelvormige trappen met tien treden bereikt men het niveau met de graven. Op ongeveer een derde van de lengte van de begraafplaats staat het Cross of Sacrifice geflankeerd door twee zitbanken. Achteraan staat een schuilhuisje met een boogvormige doorgang en een zitbank. In twee perken liggen 177 Britten (waaronder 9 niet geïdentificeerde) in drie evenwijdige rijen begraven. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis Crevecoeur-sur-L'Escaut was reeds sedert het begin van de oorlog door de Duitsers bezet maar werd op 1 oktober 1918 door de New Zealand en de 3th Division veroverd. De begraafplaats werd halverwege oktober 1918 door de 21st Division aangelegd en na de wapenstilstand uitgebreid door de overbrenging van graven uit twee begraafplaatsen, nl: Bel-Aise Farm Cemetery (52 doden) en Mortho Wood Cemetery (75 doden), beide in Crevecoeur-sur-L'Escaut. Voor één slachtoffer werd een Special Memorial opgericht omdat hij oorspronkelijk in Bel-Aise Farm Cemetery was begraven maar waar zijn graf niet meer teruggevonden werd. Onderscheiden militairen sergeant Frederick James Porter en soldaat Fred Bocking, beide van de Royal Fusiliers en de korporaals G. Webb en LLewellyn Jones, beide van de Royal Welsh Fusiliers werden onderscheiden met de Military Medal (MM).