NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lebucquière Communal Cemetery Extension

Lebucquière Communal Cemetery Extension est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Lebucquière, Pas-de-Calais. Localisation Ce cimetière est situé en bordure du village, à côté du l'ancien cimetière communal. Historique Le village de Lebucquière a été occupé par les Allemands dès fin août 1914 et est resté loin du front jusqu'en mars 1917 date à laquelle il a été occupé par les forces du Commonwealth le 19 mars 1917, à la suite du retrait allemand sur la ligne Hindenburg. Il a été repris par les Allemands le 23 mars 1918, après une résistance farouche de la 19e division (occidentale) et a été définitivement repris par la 5e division le 3 septembre 1918. L’extension du cimetière communal a commencé le 24 mars 1917 et a été utilisée par le 1re Division australienne et autres unités pendant près d'un an. Après la réoccupation du village en septembre 1918, il a été réutilisé pendant quinze jours. À l’armistice, le cimetière contenait 150 sépultures, mais il a ensuite été considérablement agrandi lorsque des tombes ont été apportées depuis les champs de bataille environnants. Caractéristique Ce cimetière comporte maintenant 774 sépultures du Commonwealth dont 266 ne sont pas identifiées et également les tombes de six soldats allemands. Galerie Sépultures Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Lebucquière Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission inmemories.com Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Royaume-Uni Portail de l’Allemagne Portail du Nord-Pas-de-Calais
West-Cappel Churchyard Cemetery

Le cimetière «West-Cappel Churchyard Cemetery » est un cimetière militaire de la Seconde Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de West-Cappel, Nord. Localisation Ce cimetière est situé derrière l'église paroissiale Saint-Sylvestre de West-Cappel. Historique Le 10 mai 1940, les Allemands envahissent la Belgique, les Pays-Bas et la France. Les troupes franco-britanniques sont débordées et sont contraintes de se replier aux alentours de Dunkerque. Hitler décide alors d'arrêter sa progression espérant négocier une paix séparée avec le gouvernement britannique. Cela ne se produit pas et les alliés profitent de ces quelques jours de répit pour consolider leurs défenses, ce qui leur permettra d'évacuer 300 000 soldats français et anglais vers l'Angleterre, opération que l'on nommera la Bataille de Dunkerque. C'est au cours des combats livrés lors du retrait du corps expéditionnaire allié que tomberont la plupart des soldats britanniques inhumés dans ce cimetière pour la plupart les 28 et 29 mai 1940 . Caractéristiques Le cimetière contient maintenant 38 sépultures britanniques de la Seconde Guerre mondiale. Galerie Sépultures Notes et références Liens internes Cimetière militaire West-Cappel Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/westcappel.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Kerkhof van Westkappel

Het Kerkhof van Westkappel is een gemeentelijke begraafplaats in het dorp Westkappel in het Franse Noorderdepartement. Het kerkhof ligt er rond de Sint-Silvesterkerk in het dorpscentrum. Britse oorlogsgraven Op het kerkhof ligt een Brits militair perk met gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Het perk ligt aan de oostkant van het kerkhof, net ten noordoosten van de kerk. Er worden bijna 70 doden herdacht, van wie er 38 geïdentificeerd zijn. Op het perk staat een Cross of Sacrifice. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is het kerkhof opgenomen als West Cappel Churchyard. Zie ook Sint-Silvesterkerk in Westkappel
Fort Mahon

Fort Mahon of Fort d'Ambleteuse is een fort in aan de kust van de gemeente Ambleteuse, in het Franse departement Pas-de-Calais. Het fort is een constructie van architect Sébastien Le Prestre de Vauban. Het fort werd in 1680 gebouwd en ligt aan de monding van de Slack en moest een oorlogshaven beschermen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het door de nazi's gebruikt als gevangenis voor dwangarbeiders. In 1965 werd het fort beschermd als monument historique. In 1967 werd het fort aangekocht door een stichting teneinde het te restaureren en voor het publiek open te stellen. Het is de enige versterking van dien aard tussen de Frans-Belgische grens en Cherbourg. Gebouw Centraal vindt men een geschutstoren die aan de zeezijde beschermd wordt door een verdedigingsmuur in hoefijzervorm. Deze muur werd beschadigd door de ontploffing van twee zeemijnen in 1945, maar uiteindelijk gerestaureerd. Binnenin zijn ook kazematten te vinden. Hier vindt men ook museumzalen waar de geschiedenis van Ambleteuse van de tijd van Hendrik VIII tot de ontwikkeling van de hedendaagse badplaats wordt uiteengezet. Boven in de toren vindt men een oriëntatietafel.
Grand Ravine British Cemetery

Le Grand Ravine British Cemetery est un cimetière militaire britannique de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune d'Havrincourt, dans le département du Pas-de-Calais, à l'est d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé en pleine campagne, à 800 mètres au sud-est du village. Depuis le chemin agricole, il est accessible par un sentier gazonné d'une vingtaine de mètres. Histoire Le village d'Havrincourt est occupé par les troupes allemandes dès fin août 1914. Le 20 novembre 1917, les troupes du Commonwealth lancent la bataille de Cambrai en vue de reconquérir le secteur. Le village est pris dès le 21 novembre. Il sera de nouveau perdu fin mars 1918 lors de l'offensive du Printemps de l'armée allemande, puis repris définitivement en septembre suivant lors de la bataille d'Havrincourt par le 62e Division . Le cimetière britannique de Grand Ravine comprend trois rangées de tombes. Une rangée fut aménagée par l'officier des inhumations de la 62è division en décembre 1917décembre 1917, et les autres rangées octobre 1918. Le cimetière abrite 139 sépultures de soldats britanniques, dont 11 non identifiés. . Caractéristiques Ce cimetière a un plan rectangulaire de 20 × 15 m ; il est entièrement clos d'un muret de briques. Le cimetière a été conçu par l'architecte britannique Noel Ackroyd Rew (d). Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Bataille d'Havrincourt Havrincourt Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail de la Première Guerre mondiale
Grand Ravine British Cemetery

Grand Ravine British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Havrincourt (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door Noel Rew en ligt in het open veld op 750 m ten zuidoosten van het dorpscentrum (Eglise Saint-Géry). Vanaf de Rue de Ribécourt bereikt men na 750 m de begraafplaats via een landweg die eindigt in een onverhard pad. De begraafplaats heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 406 m² en wordt omsloten door een lage bakstenen muur. De toegang is een metalen hek in de noordelijke hoek. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen de zuidwestelijke muur. De graven liggen in drie evenwijdige rijen. Rij B werd door de 62nd Division Burial Officer (deze officier was verantwoordelijk voor het registreren en begraven van de slachtoffers) in december 1917 aangemaakt, en de rijen A en C door dezelfde officier in oktober 1918. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 139 Britten begraven waaronder 11 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Op 20 november 1917 werd het dorp aangevallen en ingenomen door de 62nd (West Riding) Division maar op 23 maart 1918 werd het als gevolg van het Duitse lenteoffensief terug uit handen gegeven. Op 12 september 1918 werd het door de 62nd Division heroverd en bleef, ondanks een hevige vijandelijke aanval de volgende dag, definitief behouden. Onderscheiden militairen G.W. Barraclough, onderluitenant bij de Duke of Wellington's (West Riding Regiment)) en John Edwin Cram, onderluitenant bij het Yorkshire Regiment werden onderscheiden met het Military Cross (MC). de korporaals Fredrick Benjamin Wilde (Duke of Wellington's (West Riding Regiment)) en Arthur Cole (King's Own Yorkshire Light Infantry) en soldaat Fred Petty (King's Own Yorkshire Light Infantry) werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Chapelle-d'Armentières Old Military Cemetery

Le cimetière « Chapelle-d'Armentières Old Military Cemetery » est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à La Chapelle-d'Armentières (Nord). Le cimetière est entretenu par la Commonwealth War Graves Commission. Histoire Victimes Coordonnées GPS 50° 40′ 15″ nord, 2° 54′ 08″ est Voir aussi Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Liens externes « Chapelle-d'Armentières Old Military Cemetery » sur ww1cemeteries.com Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la métropole européenne de Lille
Chapelle-d'Armentieres Old Military Cemetery

Chapelle-d'Armentières Old Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente La Chapelle-d'Armentières in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt in het dorpscentrum, zo'n 100 meter ten westen van de kerk langs de weg naar Armentières. Ze heeft een langwerpige vorm en wordt omgeven door een natuurstenen muur. De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Centraal vooraan staat het Cross of Sacrifice. Er rusten 103 Britse gesneuvelden, waaronder 3 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Tijdens de Eerste Wereldoorlog liep het front door La Chapelle-d'Armentières. Het dorp was het grootste deel van de oorlog in geallieerde handen. De begraafplaats werd gestart in oktober 1914 en tot oktober 1915 gebruikt door gevechtseenheden en hospitaaltroepen van de 6th Division. Tijdens het Duitse lenteoffensief in april 1918 werd het dorp door hen veroverd maar in oktober daaropvolgend opnieuw veroverd door Britse troepen. Daarna werd vlakbij de Chapelle-d'Armentieres New Military Cemetery in gebruik genomen. Graven Minderjarige militair J. Bisset, soldaat bij de Durham Light Infantry was slechts 16 jaar toen hij sneuvelde op 2 oktober 1915. Alias soldaat J. Swift diende onder het alias J. Smith bij het 1st Bn.Royal Scots. Gefusilleerde militairen korporaal Alfred Atkinson van het 1st Bn. West Yorkshire Regiment werd wegens desertie gefusilleerd op 2 maart 1915. Hij was 24 jaar. soldaat Ernest Kirk van het 1st Bn. West Yorkshire Regiment werd wegens desertie gefusilleerd op 6 maart 1915. Alexander Chisholm, korporaal bij de Royal Engineers werd wegens moord gefusilleerd op 17 mei 1915. Hij was 31 jaar. Externe links The War Graves Photographic Project (coördinaten) Chapelle-d'Armentieres Old Military Cemetery op de website van de CWGC.
Begraafplaats van Templeuve-en-Pévèle

De Begraafplaats van Templeuve is een gemeentelijke begraafplaats in de gemeente Templeuve in het Franse Noorderdepartement. De begraafplaats ligt centraal in het dorp, net ten noorden van de oude dorpskern. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats bevindt zich een klein Brits militair perk uit de Tweede Wereldoorlog. Het telt 2 geïdentificeerde graven die worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Templeuve Communal Cemetery.
Noyelles-sur-Sambre Communal Cemetery

Noyelles-sur-Sambre Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Noyelles-sur-Sambre (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 5 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Neuville-Sous-Montreuil Indian Cemetery

Neuville-Sous-Montreuil Indian Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Neuville-sous-Montreuil (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 25 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Triangle Cemetery

Triangle Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Inchy-en-Artois (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door George Goldsmith en ligt aan de Rue de Moeuvres op 750 m ten zuidoosten van het centrum van de gemeente (gemeentehuis). Door haar ligging in een splitsing van twee wegen heeft ze een driehoekig grondplan met een oppervlakte van 472 m². De begraafplaats wordt omsloten door een lage bakstenen muur en de open toegang, geflankeerd door bloembakken, bevindt zich in de zuidelijke hoek. Het Cross of Sacrifice staat dicht bij de zuidoostelijke rand. Er liggen 90 doden begraven waaronder 9 niet geïdentificeerde. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis De frontlijn tussen Inchy en Moeuvres werd op 27 september 1918 door de 4th Canadian Division doorbroken. Na deze slag werden de slachtoffers door gevechtseenheden en hulpeenheden (field ambulances) hier begraven. Onder de geïdentificeerde doden zijn er 67 Canadezen en 14 Britten. Graven Onderscheiden militairen A.S. Macfarlane, luitenant bij de Canadian Light Trench Mortar Battery werd tweemaal onderscheiden met het Military Cross (MC and Bar). John Bernard Adamson, sergeant bij de Canadian Infantry werd driemaal onderscheiden met de Military Medal (MM and 2 Bars). de sergeanten Jack Gorback en Edard E. Pawson, korporaal Arthur Norfield, pionier William David Spear en soldaat Charles Cleveland Eastland werden onderscheiden met de Military Medal (MM). Aliassen sergeant William Henry Goss diende onder het alias W.H. Hanna bij de Canadian Infantry. soldaat S.F.J. Aplin diende onder het alias S.F.J. Millon bij de Canadian Infantry.
Kerkhof van Marck

Het Kerkhof van Marck is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Marck in het departement Pas-de-Calais. Het kerkhof ligt bij de Église Saint-Martin in het dorpscentrum van Marck. Britse oorlogsgraven Op het kerkhof bevinden zich twee Britse oorlogsgraven uit de Tweede Wereldoorlog. De twee geïdentificeerde gesneuvelden vielen tijdens de geallieerde evacuatie uit Duinkerke eind mei - begin juni 1940. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission, die de begraafplaats heeft ingeschreven als Marck Churchyard.
La Kreule Military Cemetery

Le cimetière « La Kreule Military Cemetery » est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Hazebrouck (Nord). Histoire Victimes L'adjudant Henri Louis Joseph Renault est le seul soldat français inhumé au cimetière britannique de la Kreule Hazebrouck (carré 1 rang E tombe 1). Né le 9 décembre 1889 à Chartres-de-Bretagne (Ille-et-Vilaine) - Fils de Louis Jean Marie Renault de profession mineur, décédé le 15 décembre 1894 à Chartres-de-Bretagne et d'Anne Marie Modeste Bertin décédée avant 1910 - Avant son engagement, Henri Renault était boulanger, pâtissier et aussi cuisinier à Sainte-Escobille (Seine-et-Oise) - Immatriculé no 973 au recrutement de Rennes classe 1909 - Engagé volontaire pour trois ans au 27e bataillon de chasseurs alpins, le 17 septembre 1910 - Nommé caporal en octobre 1912 - Prévôt d'escrime, le 23 mai 1913 - Rengagé pour 2 ans, le 4 septembre 1913 - Nommé caporal moniteur d'escrime à l'École polytechnique par décision ministérielle du 27 octobre 1913 - Affecté au 4e régiment de marche de Zouaves lors de la mobilisation générale du 2 août 1914 - Le 17 septembre 1914, blessé au combat à Craonne (Aisne) par cinq balles de mitrailleuses et a rejoint le front volontairement à peine guéri - Nommé sergent, le 25 novembre 1914 - Une citation à l'ordre de l'armée en juin 1915 - Croix de Guerre avec palme, médaille militaire et une citation à l'ordre de l'armée (J.O du 21 janvier 1916) - Promu adjudant, le 19 mars 1916 - Blessé à Maurepas le 20 juillet 1916 et dirigé vers l'hôpital d'évacuation no 109 du 21 juillet au 15 août 1916, vers l'hôpital no 44 de Falaise du 19 août au 9 octobre 1916 vers l'hôpital de physiothérapie de Morlaix du 3 novembre au 24 novembre 1916, vers l'hôpital Saint-Louis à Paris du 24 mars au 3 mai 1917 et ensuite vers l'hôpital militaire Villemin du 3 au 4 mai 1917 avant de rejoindre son corps - Détaché le 16 août 1917 au 1er groupe d'aviation aéronautique militaire comme élève pilote - Moniteur de l'école militaire d'aviation d’Étampes durant 4 mois - Affecté au 2° Groupe d'Aviation Escadrille SPA 86, lors d'une patrouille, son SPAD S.VII a été abattu par erreur par un tir australien entre Bailleul et Hazebrouck, le 8 mai 1918 et le pilote français a été tué - Son avion s'est écrasé sur le territoire de la commune de Bray-Dunes (59) entre Dunkerque et La Panne (Belgique) - Une citation à l'ordre de l'armée, à titre posthume, en date du 7 juin 1918 : « l'adjudant provenant de l'infanterie où il a toujours fait preuve des plus belles qualités de courage et de dévouement, ce pilote a rendu les plus précieux services au cours des récentes opérations, a trouvé une mort glorieuse au cours d'une patrouille de combat - Mort pour la France ». Notes et références Voir aussi Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission « La Kreule Military Cemetery » sur ww1cemeteries.com Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais
La Kreule Military Cemetery

La Kreule Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse stad Hazebroek in het Noorderdepartement. Ze ligt twee kilometer ten noorden van de stadskern bij het vroegere gehucht La Creule, dat tegenwoordig met de stad is vergroeid. De begraafplaats werd ontworpen door Herbert Baker en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de zuidoosthoek staat voor de ingang het Cross of Sacrifice, aan de westkant de Stone of Remembrance. Er worden 588 doden herdacht waarvan 1 niet geïdentificeerd kon worden. Geschiedenis Voor het Duitse lenteoffensief van 1918 vestigden zich drie veldhospitalen in de buurt van La Creule. Het waren de drie Australische veldhospitalen 1st en 2nd Australian Casualty Clearing Stations die zich hadden teruggetrokken uit Outtersteene en de 17th Australian Casualty Clearing Station dat afkomstig was van Lijssenthoek. Zij startten de begraafplaats in april 1918, maar trokken zich in het midden van dezelfde maand terug naar Blendecques. Gevechtseenheden bleven de begraafplaats daarna verder gebruiken. In oktober 1918 keerden de veldhospitalen terug en op het eind van de maand werd de begraafplaats gesloten. Er worden 455 Britten, 2 Canadezen, 78 Australiërs, 41 Zuid-Afrikanen, 11 Duitsers en 1 Fransman herdacht. Graven Onderscheiden militairen Stuart Campbell Taylor, brigadegeneraal bij de General Staff, 93rd Inf. Bde. late commanding 15th Bn. West Yorkshire Regiment (Prince of Wales's Own) ontving de Distinguished Service Order (DSO). Hij was 45 jaar toen hij sneuvelde op 11 oktober 1918 en is de hoogste in rang op deze begraafplaats. G. Rowley, kapitein bij het 6th Bn. Cheshire Regiment werd driemaal onderscheiden met het Military Cross (MC and 2 Bars). kapitein Johannes Christoffel Scheepers, de luitenants Alfred Thomas Hill, Cleve James Scott en Colin Lawson Smith en de onderluitenants William Henry Banham, R. Dean, Douglas Cecil Mackie en James Veitch werden onderscheiden met het Military Cross (MC). de sergeant-majoors John Patrick Gallagher en Edward John Leonard en de sergeant Thomas Read werden onderscheiden met de Meritorious Service Medal (MSM). de sergeanten Thomas Faulkner Lyttle en Ernest Edward Simmonds en de korporaals Frank Wright en Frederick Septimus Knagg ontvingen de Distinguished Conduct Medal (DCM). Laatstgenoemde ontving ook nog de Military Medal (DCM, MM). er zijn nog 14 militairen die de Military Medal (MM) hebben ontvangen. Minderjarige militairen de Zuid-Afrikaanse soldaten Sidney J. Honey en Willie Orton waren 17 jaar toen ze sneuvelden. Gefusilleerde militair Soldaat Harry Hendricks van het 2nd Bn. Leinster Regiment werd wegens desertie gefusilleerd op 23 augustus 1918. Hij was 46 jaar. Externe links The War Graves Photographic Project (coördinaten) La Kreule Military Cemetery op de website van de CWGC.
Hôtel Catel-Béghin

L’hôtel Catel-Béghin est un hôtel particulier situé à Lille, dans le département du Nord. Localisation L'hôtel est situé 19bis-21 boulevard de la Liberté, à Lille. Le portail de l'hôtel, donnant accès à la cour et aux écuries, est situé rue Macquart. Histoire Commandé par l'industriel et négociant André Catel-Béghin, maire de Lille de 1873 à 1878, l'hôtel, érigé par l'architecte Henri Contamine, est achevé en 1877. Au cours du XXe siècle, l'hôtel est utilisé par le service social de la préfecture du Nord avant d'être désaffecté en 1995. Abandonné pendant une quinzaine d'années, il est racheté en 2010 au Conseil général du Nord par une SCI familiale. L'hôtel et ses écuries ont été inscrits au titre des monuments historiques le 6 mai 2014. Architecture Témoin des grands hôtels particuliers érigés par la bourgeoisie industrielle lilloise dans la seconde moitié du XIXe siècle, l'hôtel de style Second Empire mêle références à la Renaissance française et classicisme, notamment en façade, qui porte de nombreux ornements sculptés. Le décor intérieur et la distribution d'origine ont été préservés. La revue de l'architecture et de la construction dans le Nord en fournit un descriptif en 1895 et la liste des artistes qui y sont intervenus. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des monuments historiques de Lille Liste des monuments historiques du Nord Liens externes Ressources relatives à l'architecture : Mérimée PSS Vue de l'hôtel Catel-Béghin en 1895, sur numerique.bibliotheque.bm-lille.fr Portail de la métropole européenne de Lille Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail des monuments historiques français
Sint-Pieterskerk (Steenvoorde)

De Sint-Pieterskerk (Frans: Église Saint-Pierre) is de parochiekerk van de stad Steenvoorde in het Franse Noorderdepartement. Geschiedenis De kerk heeft een bewogen historie, want zij werd in 1566 het slachtoffer van de Beeldenstorm, brandde af in 1576, werd verwoest door de Fransen in 1644 en werd in laatgotische stijl herbouwd van 1660-1664. De toren is van 1712 en de bakstenen spits werd in 1890-1891 gebouwd. In mei 1940 werd de kerk opnieuw zwaar beschadigd. In 1950 werd ze gerestaureerd. Gebouw Het betreft een driebeukige hallenkerk in laatgotische stijl die 40 meter lang is en 22 meter breed, maar het transept is 32 meter lang. De voorgebouwde toren is 96 meter hoog (waarvan de spits 40 meter hoogte inneemt) en deze werd vroeger ook als wachtpost gebruikt. Interieur Het doopvont is van zwart marmer (1658), er is een graflegging uit de 17e eeuw, een houten Mariabeeld uit de 18e eeuw, een lambrisering in rococostijl en classicistische stijl. Het orgel is van 1921 en werd vervaardigd door de firma Loncke. Het 17e-eeuws beeld van Sint-Eutropia wordt hier vereerd. Er is ook een beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Zevenbronnen, naar het voormalig klooster vernoemd.