NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stade de la Libération

Stade de la Libération (French pronunciation: [stad də la libeʁɑsjɔ̃]) is a multi-use stadium in Boulogne-sur-Mer, France. It is currently used mostly for football matches and is the home stadium of US Boulogne. The stadium was renovated in 2007, and its capacity increased to 15,034; the official record attendance is 15,242. As a result of war damage, the team had to play on a sloping field for several years, and for a time the club reverted to amateur status. The stadium, being begun in 1949, was completed in 1952., and significantly expanded in 2007. The stadium also houses an athletics track, which was renewed in 2024. References
Stade de la Libération

El Stade de la Libération conocido también como Stade Municipal Léo Lagrange es un estadio de fútbol de Boulogne-sur-Mer (Francia). Con un aforo para 10 000 espectadores desde la última ampliación en 2009, es utilizado por la Union Sportive de Boulogne y el Boulogne Athlétique Club que usa la pista de atletismo. Boulogne-sur-Mer fue duramente golpeada por los bombardeos de la Segunda Guerra Mundial y sus jugadores se vieron obligados a jugar un tiempo en una vasta extensión de hierba en empinada antes de encontrar refugio en 1947 en el estadio Henri Fonteilles. Después volvieron al estadio Moulin-Wibert utilizado antes de la guerra. Las labores en el estadio municipal Léo Lagrange, que fue apodado el Estadio de Liberación, a partir de octubre de 1949. La inauguración del nuevo foro se celebra el 1 de junio de 1952, pero los trabajos finalizaron el 15 de agosto de 1956. Los planos del estadio fueron firmados por el arquitecto Albert Bonne. El récord de afluencia al estadio se registró en el partido entre el Boulogne y el Lille OSC el 30 de agosto de 1959, con 10 000. El estadio tiene una tribuna principal cubierta con asientos numerados y graderías (cubiertas desde 2006). Las instalaciones obsoletas y un coeficiente de afluencia cercano al 100% durante la temporada 2006/2007 en el Championnat National, obligando a muchos espectadores a asistir a los partidos de pie, dio lugar a la idea de un nuevo estadio o de una gran reforma. Renovación y expansión Tras el ascenso de la U.S. Boulogne Côte d'Opale en Ligue 2 se realizaron una serie de obras que incluyen: El establecimiento de un grupo de seguridad Renovación de la enfermería Instalación de una estación de radio televisión La construcción de una tribuna cubierta para 200 espectadores La construcción de una tribuna visitante para 900 espectadores Mejora de la iluminación Renovación de los vestuarios El ascenso a la Ligue 1 en mayo de 2009, requiere más trabajo y la construcción de una nueva grada para aumentar aún más la capacidad de 8.700 a 15.000 plazas. Eventos El Stade de la Libération organizó partidos de Calais Racing Union Football Club (Calais), en su épica en la Copa de Francia en 2000, y algunos encuentros de la sub-21 de Francia, y otros partidos del Calais Racing Union Football Club en la temporada 2006-2007, en particular contra Lorient (L1). Referencias Bibliografía Frédéric Lenel, Un siècle de passion en rouge et noir, Wimille, Punch éditions, 2000
Stadio de la Libération

Lo Stade de la Libération è uno stadio di calcio che si trova a Boulogne-sur-Mer (Francia). La stadio che ha 15 004 posti a partire dall'estate del 2009, è utilizzato dal Union Sportive Boulogne e l'Athletic Club Boulogne per le caratteristiche del tracciato e le strutture sportive. Boulogne-sur-Mer è stata colpita duramente dai bombardamenti nella Seconda guerra mondiale e a Boulogne i giocatori sono stati costretti a giocare una sola volta su una distesa d'erba su un ripido pendio prima di trovare rifugio nel 1947. Poi hanno trovato lo stadio di Wibert Moulin, utilizzato prima della guerra. Il lavoro della stadio comunale Léo Lagrange che si chiamerà Stadio della Liberazione, inizia nel mese di ottobre del 1949. L'inaugurazione dei nuovi locali si è svolta il 1º giugno 1952, ma il lavoro fu completato il 15 agosto 1956. I piani di stadio sono firmati dall'architetto Albert Bonne. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stadio de la Libération Collegamenti esterni (EN) Lo stadio, su stadiumdb.com.
Стад де ла Либерасьон

«Стад де ла Либерасьон» (фр. Stade de la Libération) — стадион, расположенный в городе Булонь-сюр-Мер, Франция. Мультиспортивный стадион, но в основном используется для проведения футбольных матчей. Является домашней ареной футбольного клуба «Булонь». Максимальная вместимость во время футбольного матча — 15 004 мест (2009). Стадион не раз расширяли, за 50 лет он вырос больше чем в два раза. Примечания
Стад де ла Ліберасьон

«Стад де ла Ліберасьон» (фр. Stade de la Libération) — футбольний стадіон в Булонь-сюр-Мер, Франція. Домашня арена футбольного клубу «Булонь». Місткість стадіону становить 9 534 глядачів. Історія Стадіон відкрито 1 червня 1956 року. Реконструйовано у 2007, 2009, 2021 роках із поступовим зменшенням кількості місць для глядачів. Примітки Посилання Стад де ла Ліберасьон (нім.)
Begraafplaats van Merris

De Begraafplaats van Merris is een gemeentelijke begraafplaats in de gemeente Merris in het Franse Noorderdepartement. De begraafplaats ligt net ten noordwesten van het dorpscentrum, langs de weg naar Strazele. Oorlogsgraven Op de begraafplaats bevindt zich een Brits militair perk met gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Het perk telt 17 geïdentificeerde graven en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Merris Communal Cemetery.
Tingry Churchyard

Tingry Churchyard is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Tingry (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 2 geïdentificeerde Gemenebest graven, waarvan een uit de Eerste Wereldoorlog en een uit de Tweede Wereldoorlog.
Kerkhof van Bezinghem

Het Kerkhof van Bezinghem is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Bezinghem in het departement Pas-de-Calais. Het kerkhof ligt er naast de Église Saint-Martin. Militaire graven Op het kerkhof bevinden zich twee geïdentificeerde Gemenebest oorlogsgraven uit de Tweede Wereldoorlog, een Canadees en een Nieuw-Zeelander. De graven worden door de Commonwealth War Graves Commission, die de begraafplaats heeft ingeschreven als Bezinghem Churchyard.
Kasteel van Zuthove

Het Kasteel van Zuthove (Frans: Château de Zuthove) is een kasteel in de gemeente Renescure (Ruisscheure) in het Franse Noorderdepartement. Het is een waterkasteel dat in 1472 in rode baksteen werd gebouwd in opdracht van de familie Cornhuse. Het werd gebouwd in Vlaamse renaissancestijl met trapgevels. Het heeft drie vleugels in een vierkant gegroepeerd en geflankeerd door ronde hoektorens. In het midden van de hoofdgevel staat nog een wat hogere ronde toren. Na de Franse Revolutie kwam het kasteel aan de familie Ranst de Berchem, die een tak van de familie Berthout zou zijn en in Frankrijk de titel draagt van markies of graaf de Saint-Brisson. Het ietwat merkwaardig motto van dit geslacht luidt: 'Brilt ghy my, ic bril u weder. In 1913 kwam het kasteel door huwelijk aan de familie della Faille de Leverghem. Het kasteel is nog steeds privaatbezit. Het kasteel is beschermd en is op 04-11-1946 ingeschreven als monument historique
Barlin Communal Cemetery Extension

Le cimetière Barlin Communal Cemetery Extension est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Barlin, dans le département du Pas-de-Calais. Le cimetière est entretenu par la Commonwealth War Graves Commission. Histoire L'extension a été commencée par les troupes françaises en octobre 1914, jusqu'à ce qu'elles soient remplacées par les troupes de l'Empire Britannique en mars 1916. Il fut alors utilisé par le 6e Casualty Clearing Station. En novembre 1917, Barlin fut bombardé et l'hôpital militaire fut déplacé à Ruitz. L'extension fut utilisée à nouveau en mars et avril 1918 au cours de l'avancée allemande sur le front. Des civils y sont aussi enterrés à la suite d'une catastrophe minière en 1917. Sépultures Notes et références Pour approfondir Articles connexes Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Barlin Communal Cemetery Extension sur ww1cemeteries.com Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail de l’Allemagne Portail du Nord-Pas-de-Calais
Barlin Communal Cemetery Extension

Barlin Communal Cemetery Extension is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Barlin (Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt aan de Chemin Saint-Bertin op ruim 900 m ten noordoosten van het centrum van Barlin en wordt aan drie zijden omringd door de gemeentelijke begraafplaats. Ze werd ontworpen door Edwin Lutyens met medewerking van John Truelove en heeft een nagenoeg vierkant grondplan. Aan de straatzijde staat centraal een vierkantig toegangsgebouw, uitgevoerd in rode baksteen en witte kalksteen. Het heeft een boogvormige doorgang waarin twee pilaartjes staan. Het gebouw wordt afgedekt door een tentdak waarop een kruis is geplaatst. Het terrein ligt hoger dan het straatniveau en dit verschil wordt overbrugd door enkele traptreden en twee gemetste bloembakken naast de toegang. Direct na de toegang staat links en rechts ervan, de Stone of Remembrance en het Cross of Sacrifice tegenover elkaar. Er liggen 1.171 militairen begraven waaronder 4 niet geïdentificeerde. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis De begraafplaats werd in oktober 1914 gestart door Franse troepen en in maart 1916 door de Britten overgenomen om te worden gebruikt door de 6th Casualty Clearing Station (veldhospitaal). Barlin werd in november 1917 gebombardeerd waardoor het veldhospitaal werd verplaatst naar Ruitz. De begraafplaats werd opnieuw gebruikt tijdens het Duitse lenteoffensief in maart en april 1918. Er liggen 420 Britten, 679 Canadezen, 5 Zuid-Afrikanen, 63 Fransen en 13 Duitsers begraven. Aan de voorzijde van de begraafplaats staat een gedenksteen tussen 25 graven van Franse mijnwerkers die omkwamen bij een ongeval in 1917. Graven Onderscheiden militairen John Cunningham, korporaal bij het Leinster Regiment werd onderscheiden met het Victoria Cross (VC). Robert Henry Edmund Hutton-Squire, majoor bij de Royal Garrison Artillery werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). de kapiteins Arthur Wilton, Edwin Cowen, Arthur P. Marriott, Leslie Woodroffe, William J. Howard en P.E. Cote, de luitenants Joseph Griffiths, Thomas Dougall, Robert J. Hosie en Charles S. De Gruchy werden onderscheiden met het Military Cross (MC). Tully Wallace Anderson, luitenant bij de Canadian Infantry werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). er zijn nog 27 militairen die onderscheiden werden met de Military Medal (MM). Minderjarige militairen soldaat Ray Forest Fleming was slechts 15 jaar toen hij op 8 september 1917 sneuvelde. soldaat Alfred Williams was slechts 16 jaar toen hij op 27 oktober 1916 sneuvelde. matroos Henry Rhutherford en de soldaten Thom Rad, L. Foster, W.H. McConnachie, Cecil St.Clair Sterling, Arnold Ray, E. Crowell en Leonard J. Martin waren 17 jaar toen ze stierven. Gefusilleerde William Alexander, compagnie kwartiermeester-sergeant bij de Canadian Infantry werd wegens desertie gefusilleerd op 18 oktober 1917. Hij was 37 jaar.
Nécropole nationale de Serre-Hébuterne (Beaumont-Hamel)

Le nécropole nationale de Serre-Hébuterne est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Beaumont-Hamel, dans le département de la Somme, au nord-est d'Amiens, à la limite du département du Pas-de-Calais. Historique La nécropole nationale de Serre-Hébuterne a été créée en 1919 pour y inhumer les dépouilles de soldats des 243e et 327e régiments d'infanterie morts au cours des combats d'Hébuterne entre le 10 et le 13 juin 1915 au cours de l'offensive d'Artois de 1915. Caractéristiques La nécropole nationale de Serre-Hébuterne est située à côté d'un cimetière militaire britannique. Sa superficie est de 0,56 ha et le nombre de corps inhumés est de 824, 582 le sont dans des tombes individuelles, et 240 en ossuaire. Dans la nécropole, a été édifié en 1925, un monument qui porte cette dédicace : « A la mémoire des héros morts pour la France à Hébuterne 10-13 juin 1915 » Sur une stèle a été inscrite cette dédicace « Aux braves du 243e morts pour la Patrie le 10 juin 1915 » En face de la nécropole a été construite, en 1936, une chapelle Galerie Articles connexes Cimetière militaire Liste des nécropoles nationales en France Circuit du Souvenir Liste des mémoriaux et cimetières militaires de la Somme Liens externes Nécropole nationale de Serre-Hébuterne Notes et références Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la Somme Portail de la Picardie Portail de la mort
Monceau St. Waast Communal Cemetery

Dit overzicht is mogelijk incompleet; u kunt helpen door het uit te breiden. Monceau St. Waast Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Monceau-Saint-Waast (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 7 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Outtersteene Communal Cemetery Extension

Le cimetière « Outtersteene Communal Cemetery Extension » est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Bailleul (Nord). Histoire Victimes Voir aussi Articles connexes Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Liens externes « Outtersteene Communal Cemetery Extension » sur ww1cemeteries.com Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais
Begraafplaats van Blanc Four

De Begraafplaats van Blanc Four is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse plaats Blanc Four, een gehucht in de gemeente Roncq in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt aan de Rue de Lille op 370 m ten zuidwesten van het centrum van Blanc Four (Sint-Rochuskerk). Ze heeft een onregelmatig grondplan en wordt grotendeels omgeven door een haag en heesters. Er zijn twee toegangen. De begraafplaats wordt door paden in regelmatige vakken verdeeld. Vlak bij de hoofdingang staat een gedenkteken voor de gesneuvelde gemeentenaren uit beide wereldoorlogen. Britse oorlogsraven Op de begraafplaats ligt een perk met 3 geïdentificeerde Britse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Deze zijn van majoor Roland F. Duncombe-Anderson en soldaat Edward S. Bailey, beiden van het East Surrey Regiment en William E. Reedman, onderofficier bij het Bedfordshire and Hertfordshire Regiment. Hun graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd onder Roncq (Blanc-Four) Communal Cemetery.
Sains-lès-Marquion British Cemetery

Le Sains-lès-Marquion British Cemetery (Cimetière britannique de Sains-lès-Marquion) est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Sains-lès-Marquion, dans le département du Pas-de-Calais, au nord-ouest de Cambrai. Localisation Ce cimetière est situé au sud-est du village de Sains-lès-Marquion, à l'angle de la D 15 et de la D 16. Histoire Le secteur est tombé aux mains des Allemands dès le début de la guerre fin août 1914 et restera loin des combats tout au long de la guerre, le front se stabilisant à une vingtaine de kilomètres à l'ouest du côté de Bapaume. À partir du 8 août 1918, l'offensive des Cent-Jours est déclenchée et les troupes alliées progressent vers l'est. C'est l'armée canadienne qui est chargée du secteur de Sains-lès-Marquion. Évacué de ses habitants, le village, encore aux mains des Allemands est bombardé, et de nombreux soldats trouvent la mort lors des combats des 29, 30 septembre et 1er octobre 1918. Le cimetière Sains-lès-Marquion Bristish Cemetery est créé fin septembre et début octobre 1918, pour inhumer les 183 soldats canadiens tombés lors de la prise de Sains-lès-Marquion. Après l'armistice, les corps d'autres victimes venant de cimetières provisoires des alentours sont rapatriés dans ce cimetière qui compte aujourd'hui 183 soldats canadiens, 71 Britanniques et un Australien. Parmi ceux-ci, 28 ne sont pas identifiés. Caractéristiques Le cimetière a un plan rectangulaire de 30 mètres sur 20 et est clos par un mur de moellons. Une imposante arche en moellons marque l'entrée du cimetière. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Offensive des Cent-Jours Commonwealth War Graves Sains-lès-Marquion Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais
Sains-les-Marquion British Cemetery

Sains-les-Marquion British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en gelegen in het Franse dorp Sains-lès-Marquion (Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door Wilfred Von Berg en ligt aan het kruispunt van de Rue du Calvaire met de Route de Marquion, op 600 m ten zuidoosten van het dorpscentrum (Église Sainte Saturnine). Omdat het terrein hoger ligt dan het straatniveau bestaat de toegang uit een tiental treden. De begraafplaats heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan met een oppervlakte van ongeveer 722 m² en is omgeven door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat in de westelijke hoek. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 254 doden waarvan 28 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Het dorp werd op 27 september 1918 door 1st Canadian Division veroverd. De volgende dag werd de begraafplaats gestart door eenheden van de 3rd Canadian Infantry Brigade en werd tot midden oktober 1918 gebruikt. Na de wapenstilstand werd ze nog uitgebreid met graven die afkomstig waren uit het omliggende slagveld en het kerkhof van Marquion. De grote meerderheid van de slachtoffers zijn leden van de Canadian Infantry en de Canadian Field Artillery. Er liggen nu 69 Britten (waaronder 20 niet geïdentificeerde), 176 Canadezen (waaronder 8 niet geïdentificeerde) en 1 Australiër begraven. Graven Onderscheiden militairen Walter De Mayhew King, kapitein bij de Canadian Light Horse; Robert Bickerdike, kapitein bij het West Yorkshire Regiment (Prince of Wales's Own); Armine Frank Norris, luitenant bij het Canadian Machine Gun Corps en William Proudfoot, luitenant bij de Canadian Infantry werden onderscheiden met het Military Cross (MC). Edwin Evans, compagnie sergeant-majoor bij de Canadian Infantry werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). nog 14 militairen ontvingen de Military Medal (MM). Korporaal R. Leavitt en soldaat Donald McGregor Stewart ontvingen deze onderscheiding tweemaal (MM and Bar). Alias soldaat Reginald Sergeant Salsbury diende onder het alias John Reginald Salsbury bij de Canadian Infantry.
Raillencourt Communal Cemetery Extension

Le cimetière «Raillencourt Communal Cemetery Extension » est l'un des trois cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Raillencourt-Sainte-Olle, Nord. Les deux autres sont Sainte-Olle British Cemetery et Drummond Cemetery, Raillencourt. Localisation Ce cimetière est situé à côté du cimetière communal de Raillencourt, route d'Arras. Historique Le secteur de Raillencourt-Sainte-Olle a été occupé par les Allemands dès fin août 1914 et est resté loin du front jusqu'au 28 septembre 1918 date à laquelle le village a été repris par les troupes canadiennes lors de la bataille du Canal du Nord. Ce cimetière a été créé en octobre 1918. La plupart des soldats inhumés dans ce lieu sont tombés les 27, 28, 29 et 30 septembre 1818. Il fut agrandi en 1923 par l'apport de tombes de cimetières provisoires des alentours. Caractéristiques Le cimetière contient maintenant 199 sépultures de la Première Guerre mondiale, dont huit non identifiées. Il a été conçu par WC Von Berg. Sépultures Notes et références Voir aussi Articles connexes Cimetière militaire Raillencourt-Sainte-Olle Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/raillencourt.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Raillencourt Communal Cemetery Extension

Raillencourt Communal Cemetery Extension is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Raillencourt-Sainte-Olle (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 191 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
Hénin Crucifix Cemetery

Le Hénin Crucifix Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Hénin-sur-Cojeul , dans le département du Pas-de-Calais, à l'est d'Arras. Un second cimetière militaire britannique est implanté sur le territoire de la commune : le Hénin Communal Cemetery Extension. Localisation Ce cimetière est situé au nord du village, au bord de la D 5 en direction de Neuville-Vitasse, à 50 mètres des dernières habitations. Histoire Aux mains des Allemands dès fin août 1914, le village reste loin des combats jusqu'en mars 1917, date à laquelle les Allemands évacuent tous les habitants et détruisent complètement les habitations pour transformer la zone en un no man's land à la suite de leur retrait sur la ligne Hindenburg. Les ruines du village sont alors prises le 2 avril par le 19e Kings Liverpool. Le secteur est de nouveau perdu le 21 mars 1918 lors de l'offensive du Printemps de l'armée allemande et repris définitivement par la 52e Lowland Division Lowland Division le 24 août suivant, après de violents combats. Le cimetière Henin Crucifix tire son nom d'un calvaire situé de l'autre côté de la route. Il est créé par des unités de la 30e division après la prise du village en 1917 pour inhumer les victimes des combats. IL contient 61 sépultures et commémorations de la Première Guerre mondiale dont deux ne sont pas identifiées. Caractéristiques Ce cimetière a un plan rectangulaire de 30 m sur 15. Les tombes sont alignées sur une seule rangée le long du mur du fond et est entouré d'un muret de moellons en bordure de route et de silex pour le reste. Le cimetière a été conçu par l'architecte britannique George Hartley Goldsmith (d). Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Ligne Hindenburg Commonwealth War Graves Hénin-sur-Cojeul Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais