NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Croisilles British Cemetery

Le Croisilles British Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Croisilles , dans le département du Pas-de-Calais, à l'est d'Arras. Deux autres cimetières militaires britanniques sont implantés sur le territoire de la commune: Croisilles Railway Cemetery et Summit Trench Cemetery. Localisation Ce cimetière est situé au sud du village, rue Eugène-Hornez, à proximité du complexe sportif. Histoire Aux mains des Allemands dès fin août 1914, le village restera loin des combats jusqu'en mars 1917, date à laquelle les Allemands évacueront tous les habitants et détruiront complètement les habitations pour transformer la zone en un no man's land à la suite de leur retrait sur la ligne Hindenburg. Les ruines du village sont alors occupées sont alors attaquées par la 7e division britannique en mars 1917 et prises le 2 avril. Le secteur fut de nouveau fut perdu le 21 mars 1918 lors de l'offensive du Printemps de l'armée allemande et repris définitivement par la 45e London Division le 28 août suivant, après de violents combats. Ce cimetière a été utilisé à partir d'avril 1917 jusqu'en mars 1918 pour inhumer les victimes des combats. Des tombes ont été apportées des champs de bataille voisins et de quelques cimetières plus petits. La majorité des soldats enterrés dans le cimetière appartenaient aux gardes des 7e et 21e divisions. Le cimetière britannique de Croisilles contient maintenant 1 171 sépultures du Commonwealth dont 647 ne sont pas identifiées mais il existe des mémoriaux spéciaux pour quatorze victimes enterrées parmi elles. Le cimetière contient également les tombes de six aviateurs du Commonwealth de la Seconde Guerre mondiale et 18 tombes de guerre allemandes Caractéristiques Ce vaste cimetière a un plan rectangulaire de 70 m sur 50 et est entouré d'un muret de moellons . Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Ligne Hindenburg Croisilles Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais
Cimetière de l'église Saint-Marcellin-et-Saint-Pierre d'Hasnon

Le cimetière de l'église Saint-Marcellin-et-Saint-Pierre est un cimetière situé autour de l'église Saint-Marcellin-et-Saint-Pierre d'Hasnon, dans le Nord, en France. Description Le cimetière est établi autour de l'église Saint-Marcellin-et-Saint-Pierre. Le cimetière ancien est localisé au sud de l'édifice, tandis que la partie plus récente l'est au nord. Le cimetière s'étend vers l'est. On y trouve notamment la tombe de Clément Larivière, ancien maire, ainsi qu'un monument aux morts de la Première Guerre mondiale. Il existe dix-huit tombes du Commonwealth, ces soldats sont canadiens. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Kerkhof van Hasnon » (voir la liste des auteurs). Annexes Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la mort Portail du Nord-Pas-de-Calais
Kerkhof van Hasnon

Het Kerkhof van Hasnon is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Hasnon in het Noorderdepartement. Het kerkhof bevindt zich bij de Eglise Saint-Pierre et Saint-Marcelin in het dorpscentrum. Britse oorlogsgraven Op het kerkhof bevindt zich een militair perk met 18 Canadese gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Zij behoorden bijna allemaal bij de Canadian Infantry en sneuvelden op 20 of 21 oktober 1918. Hun graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd onder Hasnon Churchyard. Onderscheiden militairen Cuthbert Finnie McEwen, majoor bij de Canadian Light Horse werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). soldaat Ernest Hanmer ontving de Military Medal (MM).
St. Amand British Cemetery

St. Amand British Cemetery is is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse plaats Saint-Amand (Pas-de-Calais) (Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt vlak bij de gemeentelijke begraafplaats, ruim 500 m ten noordoosten van het dorpscentrum (gemeentehuis). Het terrein heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 1232 m² en wordt omsloten door een lage bakstenen muur die is afgewerkt met witte dekstenen. De open toegang aan de straatzijde wordt geflankeerd door twee bakstenen bloembakken. Het Cross of Sacrifice staat op een verhoogd plateau bij de tegenoverliggende zijde. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis De begraafplaats werd aangelegd in april 1916 en tot augustus 1918 gebruikt door gevechtseenheden en veldhospitalen (hoewel ze in 1917 eigenlijk al gesloten was), met name door de 37th en de 56th (London) Divisions. Er liggen 219 Britten, 1 Nieuw-Zeelander en 1 Indier begraven. Er liggen ook nog 3 niet geïdentificeerde doden. Minderjarige militair Edward James (Eddie) Place, soldaat bij het London Regiment (Royal Fusiliers) was 17 jaar toen hij op 25 juni 1916 sneuvelde. Onderscheiden militairen Clifford Gould, luitenant bij de Royal Field Artillery en A.C. Owen, luitenant bij de Somerset Light Infantry werden onderscheiden met het Military Cross (MC). Hilton Earnshaw, sergeant bij het Duke of Wellington's (West Riding Regiment) werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). sergeant W. Alexandra (Royal Horse Artillery), sergeant Frederick David Williams (Royal Field Artillery), korporaal W.E. Guy (Durham Light Infantry), korporaal Leslie Gilbert Wood (Rifle Brigade), soldaat Gordon Spencer (Royal Berkshire Regiment) en soldaat Edward Arthur Newman (Lincolnshire Regiment) werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Citadel of Lille

The Citadel of Lille (French: Citadelle de Lille; Dutch: Citadel van Rijsel) is a pentagonal citadel of the city wall of Lille, in France. It was built between 1667 and 1670. It hosts the Corps de réaction rapide France. Dubbed "Queen of the citadels" (Reine des citadelles) by Vauban, it is one of the most notable citadels designed by Vauban. It is remarkable for its size, the quality of the architecture, and the state of preservation today. Its various components have been classified as historic monuments in 1914, 1921 and 1934 respectively. A first-class military installation This "Queen of Citadels" is the matrix of most citadels designed by Vauban. Established on the border of Flanders, it was part of a double-line of fortified towns between Gravelines, Dunkirk and Maubeuge-Rocroi. It delineated the famous "Pré Carré" ("square field") conceived by Vauban comprising 28 fortified cities. From Lille, Vauban supervised the construction of the many citadels and canals of the North, which controlled the border between France and Belgium. Lille was taken from Spain by French troops in August 1667, and Louis XIV immediately ordered the construction of a fortress. Louis Nicolas de Clerville and Vauban proposed plans. Vauban's were those chosen by the King. Work was started in 1668 under the direction of Lille's master mason, Simon Vollant. In 1671, the citadel became operational while Vauban continued to shape the city by constructing, a few steps away, a new neighborhood around the Rue Royale. The design of the citadel follows a simple but very effective idea: not one of its walls can be approached by the enemy without them being under fire from a nearby wall. Location The citadel was constructed to the west of the city on marshland at the junction of the rivers Deûle and Bucquet. This allowed the use of swamp water and mud as a natural defense to make conditions more difficult for any possible enemy besieging the citadel. Through a system of locks and water gates, 1,700 hectares around the citadel could be flooded to a depth of 55 cm. A wide esplanade interrupted the works, connecting the fort to the city. In 1750, a canal along the esplanade was dug according to the plans drawn up by Vauban. References External links Media related to Citadelle de Lille at Wikimedia Commons
Citadel van Rijsel

De Citadel van Rijsel (Frans: Citadelle de Lille) is een 17e-eeuwse citadel aan de rand van het centrum van de Franse stad Rijsel. De citadel werd gebouwd in opdracht van Sébastien Le Prestre de Vauban, nadat de stad in 1667 onder Lodewijk XIV door de Fransen werd ingenomen. Vauban, de architect van vele Franse citadels, ontwierp de Rijselse citadel als onderdeel van een verdedigingsgordel langs de Franse noordgrens. In augustus 1667 werd Rijsel door Franse troepen op de Spanjaarden veroverd. Kort daarna gaf koning Lodewijk XIV opdracht tot de bouw van een fort. Vauban maakte de bouwplannen en deze werden door de koning in oktober 1667 goedgekeurd. Bij het ontwerp zorgde Vauban dat geen enkele muur door de vijand kon worden benaderd zonder dat zij beschoten kon worden door soldaten achter een aangrenzende muur. De bouwwerkzaamheden begonnen in december 1667. In 1671 was de citadel operationeel terwijl aan de stad verder werd gewerkt. Het werk werd in 1673 afgerond. De bouwlocatie in het westen van Rijsel was drassig vanwege de samenloop van twee rivieren. Vauban zag het water en de drassige bodem, een vorm van inundatie, als een extra natuurlijke verdedigingsmiddel om een vijandelijke belegering zo moeilijk mogelijk te maken. Met een systeem van sluizen en waterpoorten kon de directe omgeving van de citadel binnen 48 uur onder water worden gezet. Tussen de citadel en de stad ligt een open vlakte, de esplanade zoals aangegeven op de kaart. Deze werd onder water gezet of de vijand werd gedwongen over open terrein de citadel aan te vallen. Er waren twee muren die de stad en de citadel verbonden en deze maakten onderdeel uit van de vestingmuur. Vauban maakte de verbindingsmuren met opzet zwak, ze konden snel worden afgebroken als de vijand de stad had bezet en via de muren de citadel wilde aanvallen. De citadel is tweemaal belegerd. In 1708, tijdens de Spaanse Successieoorlog (1701–1713), werd de stad ingenomen en gaf zich over 23 oktober. Het verzet vanuit de citadel bleef, maar deze moest zich op 8 december overgeven vanwege een gebrek aan voedsel en munitie. In 1792 belegerden 35.000 Oostenrijkers de stad, maar ditmaal slaagden de troepen er niet in de stad en citadel in te nemen. Léon Trulin, een Belgische spion, werd hier gevangen gezet en op 18-jarige leeftijd gefusilleerd in een gracht van de citadel. De citadel is nog steeds militair terrein. In de kazerne, Quartier Boufflers, genoemd naar maarschalk Boufflers, is het hoofdkwartier gelegen van het Snel Interventiekorps van het Franse leger.
Quarry Wood Cemetery

Le Quarry Wood Cemetery, Sains-lès-Marquion (traduction : cimetière du bois de la carrière), Cimetière militaire Quarry Wood de Sains-lès-Marquion, est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Sains-lès-Marquion, dans le département du Pas-de-Calais, au nord-ouest de Cambrai. Localisation Ce cimetière est situé en bordure à 1 km au sud du village de Sains-lès-Marquion. On y accède à partir de la D 15 puis en empruntant un chemin agricole sur une centaine de mètres. Histoire Le secteur est tombé aux mains des Allemands dès le début de la guerre fin août 1914 et restera loin des combats tout au long de la guerre, le front se stabilisant à une vingtaine de kilomètres à l'ouest du côté de Bapaume. À partir du 8 août 1918, l'offensive des Cent-Jours est déclenchée et les troupes alliées progressent vers l'est. C'est l'armée canadienne qui est chargée du secteur de Sains-lès-Marquion. De violents combats se déroulèrent pour la prise du bois de la carrière le 27 septembre 1918 et 264 soldats canadiens trouvèrent le mort lors de ces affrontements. À noter que les traces de ces combats sont encore visibles de nos jours dans le bois qui jouxte le cimetière. Le cimetière Quarry Wood est créé fin septembre et début octobre 1918, pour inhumer les 264 soldats canadiens tombés en ce lieu. Après l'armistice, les corps d'autres victimes venant de cimetières provisoires des alentours sont rapatriés dans ce cimetière qui compte aujourd'hui 278 soldats canadiens et quatorze britanniques. Parmi ceux-ci, cinq ne sont pas identifiés. Caractéristiques Le cimetière a un plan rectangulaire de 30 m sur 15 et est clos par un mur de moellons. Une imposante arche en moellons marque l'entrée du cimetière. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Offensive des Cent-Jours Commonwealth War Graves Sains-lès-Marquion Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais
Quarry Wood Cemetery

Quarry Wood Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Sains-lès-Marquion (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt in het veld op bijna 2 km ten zuiden van het dorpscentrum (Église Sainte Saturnine). Ze heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 1.249 m² en wordt omsloten door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen de noordoostelijke muur. De toegang bevindt zich centraal in de noordwestelijke muur en bestaat uit een natuurstenen poortgebouw onder een zadeldak en met een open rondboogvormige doorgang. Het doet tevens dienst als bergruimte. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 278 doden begraven waaronder 5 niet geïdentificeerde. Geschiedenis De begraafplaats werd in oktober 1918 door het 102nd Canadian Battalion aangelegd. Onder de geïdentificeerde slachtoffers zijn er 260 Canadezen en 13 Britten. Een Canadese officier (luitenant Reginald Prinsep Wilkins) wordt herdacht met een Special Memorial omdat zijn graf niet meer gevonden werd en men neemt aan dat hij onder een naamloze grafzerk begraven ligt. Graven Op de grafzerk van soldaat Clifford George Burrows (Canadian Infantry) staat de toegevoegde tekst: Buried near this spot omdat hij hier begraven werd maar zijn stoffelijke resten werden niet meer gevonden. Onderscheiden militairen A.R. Kilborn, luitenant bij de Canadian Infantry werd onderscheiden met de Distinguished Service Order, het Military Cross en de Military Medal (DSO, MC, MM). W.F. Jamieson, kapitein bij de Canadian Infantry werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). kapitein L.F. Goodwin, de luitenants C.M. Inglis, Alan Collie, A.E. White, Herbert Braid Northwood en Rupert William Eaton, allen dienend bij de Canadian Infantry, werden onderscheiden met het Military Cross (MC). O.G. Swire, soldaat bij de Canadian Infantry werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal en tweemaal de Military Medal (DCM, MM and Bar). de soldaten Charles Russell en William Charles Watson, beide dienend bij de Canadian Infantry werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Alexander MacDonald, sergeant bij de Canadian Infantry en H. Snook, sergeant bij het Royal Canadian Regiment werden onderscheiden met de Meritorious Service Medal (MSM). de sergeanten Richard Alford en Alexander Ross en korporaal William Calman werden tweemaal onderscheiden met de Military Medal (MM and Bar). nog 21 militairen werden onderscheiden met de Military Medal (MM). Aliassen Vijf militairen dienden onder een alias: kanonnier Frederick C. Jennings als David Edward Morrison bij de Canadian Field Artillery. soldaat Daniel Bergman als Daniel Benson bij de Canadian Infantry. soldaat D.L Courtney als J. Morgan bij de Canadian Infantry. soldaat G.W. Smith als R. Hill bij de Canadian Infantry. soldaat A. Vince als A. Macy bij de Canadian Infantry.
Kerkhof van Helfaut

Het Kerkhof van Helfaut is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Helfaut in het departement Pas-de-Calais. Het kerkhof ligt aan de Rue Royale rond de Église Saints-Fuscien-et-Victoric, dicht bij de zuidrand van het dorp. Het wordt grotendeels omsloten door een wand met betonnen platen en afgesloten door een tweedelig metalen hek. Britse oorlogsgraven In de zuidelijke hoek van het kerkhof ligt een perk met 10 Britse gesneuvelde militairen uit de Tweede Wereldoorlog. Alle slachtoffers waren leden van de British Expeditionary Force (BEF) en sneuvelden tussen 29 mei en 23 juli 1940. Hun graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission, die de begraafplaats heeft ingeschreven als Helfaut Churchyard.
Huby-St. Leu British Cemetery

Huby-St. Leu British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Ze ligt aan de avenue Général de Gaulle in de Franse gemeente Huby-Saint-Leu (Pas-de-Calais) ongeveer 600 m ten noordoosten van het centrum (voormalig gemeentehuis). De begraafplaats werd ontworpen door Arthur Hutton. Het terrein bestaat uit een cirkelvormig gedeelte omsloten door een muurtje in ruwe natuursteen en heeft een open toegang. In het midden staat het Cross of Sacrifice. Het aansluitende terrein met de graven heeft een vierkantige vorm en is met een trap met vier treden verbonden met het cirkelvormige deel. De totale oppervlakte bedraagt 652 m² en wordt grotendeels omgeven door een haag. Er liggen 52 gesneuvelden. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Op het kerkhof van de gemeente liggen ook nog vier Britse en één Australische gesneuvelde uit de Eerste Wereldoorlog. Zij staan bij de CWGC geregistreerd onder Huby-St. Leu Churchyard. Geschiedenis In de buurt van de stad Hesdin werd in 1916 het General Headquarters (2nd Echelon) en het 47th Casualty Clearing Station (CCS) geplaatst en in april 1917 tot augustus 1918 ook het 59th CCS. De bijzettingen op deze begraafplaats werden voornamelijk uitgevoerd door twee ziekenhuizen, door G.H.Q.-troepen of door eenheden die in de buurt gestationeerd waren. De begraafplaats werd in april 1918 aangelegd en bleef tot maart 1919 in gebruik. Er liggen 42 Britten en 10 Canadezen. Voor 1 slachtoffer (Sung Yu T’ien), arbeider bij het Chinese Labour Corps werd een Special memorial opgericht omdat zijn graf niet meer gelokaliseerd kon worden. Onderscheiden militairen Richard William Rumsby, luitenant bij de Royal Air Force werd onderscheiden met het Military Cross (MC). Leonard William Strugnell, onderluitenant bij de Royal Air Force werd onderscheiden met de Military Medal (MM). Alias soldaat Thomas Raphael Green diende onder het alias Thomas Raphael Coughlan bij de 5th (Royal Irish) Lancers.
Allouagne Communal Cemetery

Allouagne Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Allouagne (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 4 geïdentificeerde Gemenebest graven, waarvan een uit de Eerste Wereldoorlog en 3 uit de Tweede Wereldoorlog.
Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hartkerk (Armentières)

De Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hartkerk (Frans: Église Notre-Dame du Sacré-Cœur) is een kerk in de stad Armentières in het Franse Noorderdepartement. Het gebouw staat in het zuiden van het stadscentrum. De kerk heeft twee torens van 52 meter hoog. Centraal op de voorgevel bevindt zich een groot roosvenster. Geschiedenis Sinds de middeleeuwen telde de stad één parochiekerk, de Église Saint-Vaast. Met de industriële revolutie en de bloei van de textielnijverheid in Armentières kende de stad in de 19de eeuw een sterke groei. Armentières breidde zich uit met nieuw wijken en in 1879 werd met de "Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hartkerk" een tweede kerk opgericht. In de Eerste Wereldoorlog werd Armentières zwaar verwoest en ook de kerk werd in 1918 vernield. Na de oorlog werd de stad heropgebouwd en een nieuwe kerk werd opgetrokken naar de plannen van architect Gaston Trannoy uit Valenciennes. In tegenstelling tot de vernielde kerk, kreeg de nieuwe kerk twee torens. De kerk werd ingewijd op 23 december 1928 door Mgr. Jansoone, de hulpbisschop van Rijsel. Verschillende stukken kerkmeubilair werden uit de ruïnes van de vroegere kerk gerecupereerd.
Estevelles Communal Cemetery

Estevelles Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Estevelles (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 2 geïdentificeerde Gemenebest graven, waarvan een uit de Eerste Wereldoorlog en een uit de Tweede Wereldoorlog.
Stade de la Libération

Stade de la Libération (česky Stadion osvobození) je fotbalový a atletický stadion ve městě Boulogne-sur-Mer ve Francii. Toto sportoviště, které od roku 2009 čítá 15 034 míst k sezení, je užíváno fotbalovým klubem US Boulogne, hrajícím francouzskou Ligue 1 a Buloňským atletickým klubem. Historie Buloň byla častým terčem bombardování během druhé světové války a hráči tak museli jeden čas hrát na rozlehlé louce s prudkým svahem, než roku 1947 našli útočiště na stadionu Henriho Fonteillese. Poté se vrátili na svůj stadion Moulin-Wilbert, používaný před válkou. Práce na městském stadionu Léa Lagrange, později přejmenovaném na Stade de la Libération, začaly v říjnu 1949. Slavnostní otevření nové stavby proběhlo už 1. června 1952, ale práce byly dokončeny až 15. srpna 1956. Autorem projektu je architekt Albert Bonne. Rekord návštěvnosti stadion zaznamenal 19. září 2009 v zápase Boulogne-Bordeaux, což byl jeden z prvních prvoligových zápasů US Boulogne na tomto stadionu. Klání navštívilo celkem 13 178 diváků. Myšlenky o vybudování nového, popř. zrekonstruování stávajícího stadionu vzešly zejména ze sezóny 2006/2007, kdy se při vysokých návštěvách na třetí ligu naplno ukázal bídný stav veškerého zázemí. Renovace a rozšíření Vzhledem k postupu do Ligue 2 v roce 2008 bylo nutné na stadionu učinit následná opatření: zajištění bezpečnostní pořadatelské služby rekonstrukce zdravotnického zařízení instalace komentátorského stanoviště konstrukce podélné tribuny o počtu 1200 míst konstrukce tribuny pro hostující fanoušky o počtu 900 míst renovace umělého osvětlení renovace šaten Postup do Ligue 1 v květnu 2009 způsobil další doplňkové práce, zejména pak konstrukci montovaných tribun pro zvýšení kapacity z 8700 na stávajících 15 004 míst. Události Stade de Libération hostil zápasy malého klubu CRUFC z Calais během jeho úspěšného tažení francouzským pohárem roku 2000, stejně jako pár jeho zápasů v sezoně 2006-2007, např. proti prvoligovému Lorientu. Odehrálo se zde také několik utkání francouzské reprezentace do 21 let. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Stade de la Libération na Wikimedia Commons Informace o stadionu na oficiálních stránkách US Boulogne (francouzsky)
Stade de la Libération

Das Stade de la Libération ist ein Fußballstadion mit Leichtathletikanlage in Boulogne-sur-Mer im Département Pas-de-Calais in der nördlichsten Region Frankreichs (Hauts-de-France). Der Fußballverein US Boulogne hat hier seine sportliche Heimat. Ein weiterer Nutzer des Stadions ist der Leichtathletikverein Boulogne Athlétique Club. Im Oktober 1949 begannen die Bauarbeiten, doch erst am 1. Juli 1956 wurde die Sportstätte eröffnet. Nach dem Aufstieg 2007 in die zweite Liga wurden einige Baumaßnahmen nötig. Ausbau der Zuschauerkapazität Stärkere Flutlichtanlage Erneuerung der sanitären Anlagen Einrichtungen für Fernsehübertragungen Renovierung der Spielerkabinen Nach dieser Renovierung hatte das Stadion 8.700 Plätze. Durch den Aufstieg des US Boulogne im Mai 2009 in die Ligue 1 wurde die Arena nochmals ausgebaut auf 15.004 Zuschauerplätze. Heute bietet es 15.204 Zuschauerplätze. Galerie Weblinks usbco.com: Stadion auf der Website der US Boulogne (französisch) europlan-online: Stade de la Libération - Boulogne-sur-Mer Einzelnachweise