Palais des Beaux-Arts w Lille

Palais des Beaux-Arts w Lille (Pałac Sztuk Pięknych w Lille) – muzeum sztuki w Lille, jedno z największych i najstarszych muzeów we Francji, największe francuskie muzeum poza Paryżem. Historia Muzeum zostało utworzone z inicjatywy Napoleona Bonapartego na początku XIX wieku jako element kampanii popularyzującej sztukę. Dekret Jean-Antoine’a Chaptala z 1801 roku wskazał 15 miast francuskich (wśród nich Lille), którym miały być przekazane dzieła przejęte (skonfiskowane, zagrabione, zdobyte) z kościołów francuskich i ziem okupowanych w okresie rewolucji francuskiej. Duży wpływ na rozwój muzeum w jego pierwszych latach mieli malarze Louis Joseph Watteau i François Watteau, znani jako „Watteau z Lille”: Louis Joseph Watteau po raz pierwszy zinwentaryzował w 1795 roku dzieła skonfiskowane w czasie rewolucji, a jego syn François był zastępcą kuratora muzeum w latach 1808–1823. Muzeum zostało otwarte w 1809 roku i początkowo mieściło się w jednym ze skonfiskowanych kościołów (który nota bene został później przekształcony w ratusz). W 1866 roku wchłonęło znaczącą kolekcję Jean-Baptiste’a Wicara, zwaną „Muzeum Wicara”. W 1885 roku rozpoczęto budowę obecnej siedziby muzeum. Projekt, autorstwa Edouarda Bérarda (1843–1912) i Fernanda Etienne-Charles’a Delmasa (1852–1933) z Paryża, utrzymany był w stylu belle époque. Budowa została zakończona w 1892 roku. Budynek znajduje się na Placu Republiki naprzeciwko budynku prefektury. Był remontowany w latach 1991–1997. W ramach tej przebudowy utworzono nową powierzchnię wystawienniczą (700 m²) w przyziemiu, przeznaczoną na ekspozycje czasowe, jak i pomieszczenia umożliwiające wystawienie kolekcji XIX-wiecznych rzeźb i makiet miast, których ogromną kolekcję muzeum posiada. Ogólna powierzchnia muzeum to 22 000 m², druga co do wielkości wśród muzeów francuskich (po Luwrze). Specjalizuje się w rzeźbie, malarstwie, rysunku, ceramice, można w nim oglądać m.in. dzieła: Rafaela, Donatella, Antoona van Dycka, Jamesa Tissota, Jacoba Jordaensa, Rembrandta, Goi, El Greca, Jacques-Louis Davida, Jean-Baptiste’a Camille’a Corota, Gustave’a Courbeta, Henriego de Toulouse-Lautreka, Eugène’a Delacroix, Rubensa, Auguste’a Rodina, Camille Claudel czy Jeana Chardina. Zbiory (niektóre dzieła) Starożytność, średniowiecze i renesans Dirk Bouts, Raj, ok. 1450 Dirk Bouts, Piekło, ok. 1450 Joos van Cleve, Madonna i śpiący Jezus, XVI w. Donatello, Uczta Heroda, ok. 1435 Paolo Veronese, Wyobrażenie Raju Malarstwo XVII-wieczne Peter Paul Rubens, Zdjęcie z krzyża, ok. 1617 Antoon van Dyck, Ukrzyżowanie, ok. 1631 Jan Antonisz. van Ravesteyn, Portret kobiety, 1620 Jacob Jordaens, Porwanie Europy, 1643 Malarstwo XVIII- i XIX-wieczne Carolus-Duran, Kobieta w czerni, 1859 Carolus-Duran, Śpiący mężczyzna, 1861 Carolus-Duran, Pocałunek, 1868 Carolus-Duran, Kobieta z psem, 1870 Amaury-Duval, Narodziny Wenus, 1862 Liévin de Winne, Portret Emile’a Bretona, dowódcy Mobile Suit w Pas-de-Calais Gustave Courbet, Podwieczorek w Ornans, 1848–1849 Eugène Delacroix, Medea, 1838 Cyprian Godebski, Perswazja Francisco Goya, List albo Młode kobiety Francisco Goya, Czas i staruchy, ok. 1808–1812 Édouard Manet, Portret Berthy Morisot z wachlarzem Odilon Redon, Portret artysty, ok. 1880 Jean Restout, Wieczerza w Emmaus, 1735 Georges Seurat, Krajobraz Grandcamp, 1885 Vincent van Gogh, Krowy Claude Monet, Ruszyły lody (La débâcle), 1880 Malarstwo XX-wieczne Claude Monet, Poranek w Vetheuil, (1901) Claude Monet, Budynek Parlamentu w Londynie (Le Parlement de Londres), 1904 Pablo Picasso, Olga au col de fourrure Ladislas Kijno, Portret, Fernand Léger, Motyl na kole Rysunek Rafael, Studium „Alba Madonna”. Siedzący mężczyzna w koszuli z odkrytymi ramionami, ok. 1511 Kolekcja makiet Calais, Francja, 753 × 463 cm, skala 1:600 (1691) Charleroi, Belgia, 405 × 340 cm, skala 1:600 (1695) Ath, Belgia, 480 × 378 cm, skala 1:600 (1697) Ypres, Belgia, 944 × 548 cm, skala 1:600 (1698–1702) Bergues, Francja, 441 × 376 cm, skala 1:600 (1699) Tournai, Belgia, 654 × 580 cm, skala 1:600 (1701) Menen, Belgia, 542 × 372 cm, skala 1:600 (1702) Bouchain, Francja, 418 × 295 cm, skala 1:600 (1715) Lille, Francja, 440 × 400 cm, skala 1:600 (1740–1743) Aire-sur-la-Lys, Francja 590 × 467 cm, skala 1:600 (1743) Oudenaarde, Belgia, 548 × 416 cm, skala 1:600 (1747) Namur, Belgia, 776 × 650 cm, skala 1:600 (1747–1750) Maastricht, Holandia, 689 × 580 cm, skala 1:600 (1752) Gravelines, Francja, 460 × 373 cm, skala 1:600 (1756) Avesnes, Francja, 753 × 525 cm, skala 1:600 (1824–1826) Kuratorzy i dyrektorzy Palais des Beaux-Arts Albert Châtelet Arnaud Brejon de Lavergnée Alain Tapié Bruno Girveau (obecny) Wybrane wystawy czasowe Francisco Goya, 15 grudnia 1998 – 14 marca 1999 Berthe Morisot, 10 marca – 9 czerwca 2002 Carolus-Duran, 9 marca – 9 czerwca 2003 Rubens, 6 marca – 14 czerwca 2004 Philippe de Champaigne, 27 kwietnia – 15 sierpnia 2007 Goya: Les Caprices (1799), 24 kwietnia – 28 lipca 2008 Bibliografia Alain Tapié, Marie-Françoise Bouttemy, Annie Castier, Dominique Delgrange: Le Palais des Beaux-Arts de Lille. ISBN 2-7118-5222-9. (fr.). Isabelle Warmoes: Les Plans en relief des places fortes du Nord: dans les collections du Palais des Beaux-Arts de Lille. ISBN 2-85056-838-4. (fr.). Catalogue des dessins italiens: Collection du Palais des Beaux-Arts de Lille. ISBN 2-7118-3392-5. (fr.).