NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
St. Martin Calvaire British Cemetery

St. Martin Calvaire British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog gelegen in de Franse gemeente Saint-Martin-sur-Cojeul (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door Edwin Lutyens en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Ze ligt naast de gemeentelijke begraafplaats op ruim 500 meter ten zuidoosten van het dorpscentrum (Église Saint-Martin). De begraafplaats heeft een nagenoeg vierkantig grondplan met een oppervlakte van om en nabij 1.270 m² en wordt omsloten door een natuurstenen muur afgedekt met witte dekstenen. Het terrein ligt iets hoger dan het straatniveau. In de zuidwestelijke hoek bevindt zich de open toegang afgebakend door een naar binnen gebouwd vierkante ruimte waarin negen opwaartse treden toegang geven tot het terrein met de graven. Het Cross of Sacrifice staat centraal bij de oostelijke muur. De begraafplaats telt 231 gesneuvelden waaronder 5 niet geïdentificeerde. Zeshonderd meter verder zuidoostelijker ligt de Britse militaire begraafplaats Cojeul British Cemetery. Geschiedenis Op 9 april 1917 werd het dorp door de 30th Division ingenomen maar in maart 1918 werd het tijdens het Duitse lenteoffensief door hen veroverd. In augustus daaropvolgend werd het definitief door Britse troepen bezet. De begraafplaats werd genoemd naar een calvarie dat zich in de buurt bevond en tijdens de oorlog werd vernield. Eenheden van de 30th Division begroeven hier hun gesneuvelden vanaf april 1917 tot maart 1918. Perk II werd in augustus en september 1918 aangelegd. Onder de geïdentificeerde slachtoffers zijn er 226 Britten en 3 Duitsers. Minderjarige militair soldaat A. Mccullough (Royal Irish Fusiliers)) was 16 jaar toen hij op 20 november 1917 sneuvelde. Onderscheiden militairen Colin Herbert Carrigan, kapitein bij de Royal Munster Fusiliers werd tweemaal onderscheiden met het Military Cross (MC and Bar). de kapiteins Charles Sproxton (Yorkshire Regiment), Gordon Thompson Shaw (Royal Munster Fusiliers) en Alfred David Foster (Royal Sussex Regiment) en onderluitenant Charles Arthur Green (Royal Garrison Artillery) werden onderscheiden met het Military Cross (MC). Mark Brawn, luitenant bij het Bedfordshire Regiment werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). tien militairen werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Vacquerie-le-Boucq Communal Cemetery

Vacquerie-le-Boucq Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Vacquerie-le-Boucq (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 15 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Tweede Wereldoorlog.
Rue-David Military Cemetery

Rue-David Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Fleurbaix in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats ligt twee kilometer ten zuidoosten van het centrum van Fleurbaix langs de Rue David, een straat tussen de gehuchten La Croix Maréchal en La Boutillerie. De begraafplaats werd ontworpen door Herbert Baker en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein heeft een lange rechthoekige vorm met een oppervlakte van ongeveer 3.620 m² en is omgeven door een natuurstenen muur. Centraal vooraan in de toegang staat het Cross of Sacrifice en centraal achteraan de Stone of Remembrance. Er rusten 907 gesneuvelden, waarvan 429 niet geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis De begraafplaats werd in december 1914 door de 2nd Royal Scots Fusiliers gestart en bleef tot december 1917 in gebruik. Op het eind van de oorlog telde de begraafplaats zo'n 220 graven, maar daarna werd ze nog uitgebreid met graven uit de omgeving van Aubers en Fromelles en uit ontruimde begraafplaatsen. Er werden graven overgebracht uit Abbey Wall Cemetery bij het voormalige kartuizerklooster van La Boutillerie, Croix-Marechal Military Cemetery en Orchards of Smith's Villa in Fleurbaix, Wangerie Post Old Military Cemetery in Laventie, Sainghin-en-Weppes Churchyard en Sainghin-en-Weppes Communal Cemetery in Sainghin-en-Weppes en Pont-de-la-Lys Indian Cemetery in Stegers. Nu liggen er 472 Britten, 10 Canadezen, 353 Australiërs, 18 Nieuw-Zeelanders, 44 Indiërs en 10 Duitsers begraven. Vier Britten worden herdacht met Special Memorials omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men aanneemt dat ze zich onder de naamloze graven bevinden. Elf andere worden met een Duhalow Block herdacht omdat hun oorspronkelijke graven in het Abbey Wall Cemetery in La Boutillerie door oorlogsgeweld vernietigd werden. Graven Onderscheiden militairen W.G. Hunt, schutter bij de Rifle Brigade werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). korporaal George Cauper Dick van de Australian Infantry, A.I.F. en soldaat Edgar Lewis van het Welsh Regiment ontvingen de Military Medal (MM). Minderjarige militair Lawrence E. Booth, soldaat bij de Duke of Wellington's (West Riding Regiment) was slechts 17 jaar toen hij sneuvelde. Alias soldaat Harry D. Glassford diende onder het alias Harry Ward bij de Australian Infantry, A.I.F.. Externe links The War Graves Photographic Project (coördinaten) Rue-David Military Cemetery op de website van de CWGC.
Ste. Catherine Communal Cemetery

Ste. Catherine Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Sainte-Catherine (Pas-de-Calais) (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 7 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Tweede Wereldoorlog.
Campagne-les-Wardrecques Churchyard

Campagne-les-Wardrecques Churchyard is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Campagne-les-Wardrecques (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 6 geïdentificeerde Gemenebest graven, waarvan 3 uit de Eerste Wereldoorlog en 3 uit de Tweede Wereldoorlog.
Sailly-Labourse Communal Cemetery Extension

Sailly-Labourse Communal Cemetery Extension is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Sailly-Labourse (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 216 geïdentificeerde graven waarvan 215 Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog en een overig graf uit de Eerste Wereldoorlog.
Château de Créminil

Le château de Créminil est situé à Estrée-Blanche, dans le Pas-de-Calais, arrondissement de Béthune en France. Il fait l’objet d’un classement au titre des monuments historiques depuis le 19 avril 2005. Étymologie Ce nom trouve son origine dans les fondations faites de pierres calcaires : "Cré" = Craie, "Minil" = Manoir, soit "le manoir de craie". Historique Le château de Créminil est attesté à partir de 1329. C'est la famille Le May qui fit construire en 1443 ce château qui fut restauré après les dégâts causés par les troupes du XVIe siècle. Les habitants successifs de ce château furent : la famille Le May, en 1540 Hugues de Buleux, en 1670 Antoine de Vignacourt et la famille Le Merchier de 1687 à la Révolution[réf. nécessaire]. Durant la guerre de Succession d'Espagne lors du Siège de Lille (1708), le 2 septembre, le prince Eugène de Savoie-Carignan porta deux colonnes de son armée vers Estrée-Blanche et une autre colonne sous la conduite du Duc de Malborough se dirigea vers Divion. Le Duc de Malborough aurait même campé à Estrée-Blanche le 21 juillet 1708. Architecture Le château de Créminil est entouré par une double douve en eau, et l'on y accède par un pont-levis. Il est construit suivant un plan circulaire autour d'une cour intérieure et il est flanqué de tours, de tourelles et de contreforts. La terrasse surplombant la douve a été créée au XVIIIe siècle, des ouvertures ont été percées et il ne subsiste comme défenses que les ouvertures de tir de la tour nord. Les douves et le château ainsi que le parc boisé qui l'entoure et l'allée de tilleuls, après avoir été inscrits le 27 septembre 1946, ont été classés monument historique le 19 avril 2005. Parc et jardins Le parc du château de Créminil (c'est-à-dire l'allée de tilleuls qui mène au château, le parc qui l'entoure et le parc boisé délimité par la rivière la Laquette) est classé monument historique et inscrit au pré-inventaire des jardins remarquables. Galerie de photographies Notes et références Annexes Articles connexes Estrée-Blanche Liste des châteaux du Pas-de-Calais Liste des monuments historiques du Pas-de-Calais Portail des châteaux de France Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail des monuments historiques français
Rue-du-Bacquerot No.1 Military Cemetery

Rue-du-Bacquerot No.1 Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Laventie in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats ligt twee kilometer ten zuidwesten van het centrum van Laventie, langs de Rue du Bacquerot. Ze werd ontworpen door Herbert Baker en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats bestaat uit twee delen, gescheiden door een geplaveid pad en ommuurd door een natuurstenen muur. Het oostelijke deel is het grootste en bevat Britse perken en het Cross of Sacrifice. Op het kleinere, westelijke deel bevinden zich moslim-, hindoe- sikhperken en nog een Brits perk. Aan de zuidkant van dit deel staat de Stone of Remembrance, aan de noordkant een tweede Cross of Sacrifice. Er liggen 638 doden begraven waaronder 114 niet geïdentificeerde. Geschiedenis De plaats lag het grootste deel van de oorlog in geallieerd gebied, dicht bij het front. Het Indian Corps startte de begraafplaats in november 1914. Ze werd gebruikt tot mei 1917 en voor een korte periode in 1918. Na de wapenstilstand werden de Indische perken uitgebreid met graven afkomstig van het slagveld en een aantal Indische graven uit het Rue-des-Chavattes Indian Cemetery in La Couture. Er worden 487 Britten (waaronder 61 niet geïdentificeerde), 144 Indiërs (waaronder 53 niet geïdentificeerde) en 7 Duitsers herdacht. Voor 12 slachtoffers werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden. Graven Onderscheiden militairen Francis Henry Romilly, kapitein bij het Leicestershire Regiment werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). Guman Sing Negi, jemadar (officier) bij de 39th Garhwal Rifles werd onderscheiden met het Military Cross (MC) en de Indian Distinguished Service Medal (IDSM) Ernest Cotton Deane, kapitein bij het Royal Army Medical Corps werd onderscheiden met het Military Cross (MC). soldaat Henry George Frederick Mead en pionier H.G. Catlin ontvingen de Distinguished Conduct Medal (DCM). sergeant S.R. Bence en soldaat C. Dodson ontvingen de Military Medal (MM). Minderjarige militairen schutter John B. Cox en de soldaten Henry W. Linton, G. Plummer en Wilfred Peachey waren 17 jaar toen ze sneuvelden. Aliassen soldaat Frank Padley diende onder het alias Frank Smith bij het York and Lancaster Regiment. soldaat G. Gowans diende onder het alias G. Scott bij de Durham Light Infantry. soldaat George W. Dodds diende onder het alias G. Belderson bij de Black Watch (Royal Highlanders).
Kerkhof van Linde

Het Kerkhof van Linde is een gemeentelijke begraafplaats in de gemeente Linde in het Franse Noorderdepartement. Het kerkhof ligt er rond de Sint-Vaastkerk in het dorpscentrum. Oorlogsgraven Op het kerkhof bevinden zich een aantal Britse oorlogsgraven van gesneuvelden uit beide wereldoorlogen. Er liggen 3 geïdentificeerde graven, waarvan 2 uit de Eerste Wereldoorlog en 1 uit de Tweede Wereldoorlog. Daarnaast staat er nog een grafsteen voor enkele onbekende gesneuvelden. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is het kerkhof opgenomen als Lynde Churchyard
Gourock Trench Cemetery

Le Bunyans Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Tilloy-lès-Mofflaines, dans le département du Pas-de-Calais, à l'est d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé en bordure de la Rue Jacquart, à 1,5 km au nord-ouest du centre de la commune. Créé au milieu des champs en 1917, ce cimetière est actuellement au milieu d'une zone industrielle. Histoire Tilloy-lès-Mofflaines est occupée par les troupes allemandes dès fin août 1914 et le secteur marquera la fin de la progression allemande devant Arras. En avril 1917, les alliés lancent la Bataille d'Arras en vue de reconquérir le secteur. Tilloy-Les-Mofflaines est prise par les troupes du Commonwealth le 9 avril 1917 . Le secteur sera de nouveau perdu fin mars 1918 lors de l'Offensive du printemps de l'armée allemande, puis repris définitivement fin août suivant. Le cimetière fut commencé d'avril 1917 par la 15 e division écossaise qui lui a donné le nom de Gourock , ville de la côte ouest de l'Ecosse. Ce cimetière comporte aujourd'hui les tombes de 36 de soldats britanniques et 4 canadiens . Caractéristiques Ce cimetière a un plan rectangulaire de 30 m sur 10. Il est entièrement clos d'un muret de pierre de taille. La croix du Sacrifice est implantée sur un terre-plein surélévé. Il a été conçu par l'architecte britannique William Harrison Cowlishaw. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Bataille d'Arras Tilloy-lès-Mofflaines Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais
Gourock Trench Cemetery

Gourock Trench Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Tilloy-les-Mofflaines (Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt aan de Rue Jacquart te midden van een industriegebied op 1700 m ten noorden van het centrum (gemeentehuis). Ze heeft een rechthoekig grondplan waarvan de lange zijden worden afgeboord met een natuurstenen muur afgedekt met witte blokken. Aan de voorzijde staan twee boogvormige doorgangen verbonden door een laag muurtje, alles opgebouwd uit witte natuursteen. Een van deze doorgangen doet dienst als toegang. Achteraan staat het Cross of Sacrifice op een verhoogd terras met een vijftal treden. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Op de begraafplaats liggen 44 doden waaronder 4 niet geïdentificeerde. Geschiedenis De begraafplaats werd in april 1917 gestart door eenheden van de 15th (Scottish) en de 37th Divisions en is genoemd naar de Schotse burgh Gourock. De meerderheid van de slachtoffers vielen op de eerste dag van de Slag bij Arras. Enkele graven werden in maart en augustus 1918 toegevoegd. Onder de geïdentificeerde doden zijn er 36 Britten en 4 Canadezen.
Aa Saint-Omer Golf Club

De Aa Saint-Omer Golf Club is een golfclub in Noord-Frankrijk bij Lumbres. Baan St. Omer heeft een golfbaan van 18 holes die is aangelegd door de Nederlandse golfbaanarchitect Joan Dudok van Heel. De par is 71. Het landschap is golvend. Er zijn een aantal doglegs en verhoogde greens. Het baanrecord staat op naam van Sébastien Delagrange, hij maakte in 2001 een score van 63 tijdens de eerste ronde van het St Omer Open en won vervolgens het toernooi met een score van -20. Saint-Omer Open Sinds 1997 wordt het Saint-Omer Open op deze club gespeeld, eerst als onderdeel van de MasterCard Tour, in 2000 van de Europese Challenge Tour en in 2003 van de Europese PGA Tour. Het volgende Saint-Omer Open is van 13 tot en met 19 juni 2011. Externe link Officiële website
Belfort van Cambrai

Het Belfort van Cambrai is het historische belfort van de Noord-Franse stad Cambrai (Kamerijk). De toren is 62,5 meter hoog en werd gebouwd tussen 1447 en 1474. Het is een van de 56 belforten in België en Frankrijk die tot werelderfgoed van de UNESCO verklaard zijn. Geschiedenis Omdat een belfort het symbool was van de gemeentelijke autonomie, liet Mannasses, bisschop van Kamerijk, in 1095 het eerste belfort vernielen. Het werd heropgebouwd in 1207 maar dan was het keizer Hendrik VII van het Heilige Roomse Rijk, waartoe het prinsbisdom Kamerijk behoorde, die de toren liet vernielen. In 1395 kreeg Kamerijk officieel de toestemming een belfort te hebben. Dat werd de toren van de Sint-Maartenskerk, in gotische stijl gebouwd tussen 1447 en 1474. De kerk werd vernield tijdens de Franse Revolutie maar de toren bleef gespaard.
Dunkirk Memorial

Het Dunkirk Memorial is een Brits oorlogsmonument in de Franse stad Duinkerke in het Noorderdepartement. Het monument bevindt zich op de noordoostelijke hoek van de stedelijke begraafplaats van Duinkerke, tegen de grens met Nieuw-Koudekerke. Het monument herdenkt 4.508 gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog die geen bekend graf hebben. Het werd ontworpen door Philip Hepworth. Op een gegraveerd glazen paneel van John Hutton wordt de evacuatie van Duinkerke afgebeeld. Geschiedenis Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog werden de Britten tijdens Operatie Dynamo vanuit Duinkerke geëvacueerd. Heel wat van de gesneuvelden vielen tijdens deze campagne in 1939 en 1940. De stedelijke begraafplaats telde al heel wat gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en ook gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog werden er begraven. Voor duizenden gesneuvelden die niet werden teruggevonden werd het Dunkirk Memorial opgericht. Het werd onthuld door koningin Elizabeth II op 29 juni 1957 Onderscheiden militairen Christopher Furness, luitenant bij de Welsh Guards werd onderscheiden met het Victoria Cross (VC). Berkeley Frederic Whitestone, luitenant-kolonel bij de Royal Engineers werd vereerd met het lidmaatschap van de Orde van het Britse Rijk en ontving ook het Military Cross (MBE, MC). Hugh Baker, luitenant bij het Royal Army Medical Corps werd vereerd met het lidmaatschap van de Orde van het Britse Rijk en ontving ook de Meritorious Service Medal (MBE, MSM). Cyril Edgar Burton Pugh, kapitein bij de Royal Engineers werd eveneens vereerd met het lidmaatschap van de Orde van het Britse Rijk (MBE). Hector Miles Heyland, luitenant-kolonel bij het Royal Tank Regiment, R.A.C en Gilbert Eric Graham Cockburn, majoor bij het Intelligence Corps werden onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). Laatstgenoemde verkreeg ook het Military Cross (MC). Gerald Robert Pim, luitenant-kolonel bij de Royal Engineers, Norman Roland Streadfeild, majoor bij de Royal Artillery, Stewart John Ritchie, majoor bij de Seaforth Highlanders en John Hugh Watkin, onderluitenant bij het Cheshire Regiment werden onderscheiden met het Military Cross (MC). Robert White Keown, majoor bij de The Buffs (Royal East Kent Regiment) werd tweemaal onderscheiden met het Military Cross (MC and Bar). onderofficier David Watson en sergeant James Duncan Stewart, beiden van de Queen's Own Cameron Highlanders werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Eerstgenoemde ontving ook tweemaal de Military Medal (MM and Bar). er zijn nog 15 militairen die de Military Medal ontvingen (MM).
Thelus Military Cemetery

Thelus Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en gelegen in de Franse gemeente Thélus (Noorderdepartement). De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield en ligt in het veld op 1.300 m ten noordwesten van het centrum van Thélus (Église Saint Ranulphe). Ze is vanaf de Rue des Artilleurs Canadiens bereikbaar langs een graspad van 325 m. Het terrein heeft een nagenoeg vierkant grondplan met een oppervlakte van 1.459 m² en is omgeven door een lage bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat vooraan vlak bij de toegang. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 296 doden herdacht. Geschiedenis Vimy werd door het Canadian Corps op 9 april 1917 veroverd en bleef tot het einde van de oorlog in Britse handen. Het oudste gedeelte van de begraafplaats (oorspronkelijk CB8 genoemd en is nu perk II) werd na de verovering van de Vimy heuvelrug aangelegd. Vanaf juni 1917 tot september 1918 werd de begraafplaats gebruikt door gevechtseenheden en na de wapenstilstand werden nog graven, die afkomstig waren van de slagvelden rond Vimy en Thélus, bijgezet. Er liggen 51 Britten (waaronder 1 niet geïdentificeerde), 244 Canadezen (waaronder 32 niet geïdentificeerde) en 1 Duitser. Graven De broers Henri en Albert Denis waren in dienst bij de Canadian Infantry toen ze sneuvelden op 24 september 1917. Zij liggen naast elkaar begraven. Onderscheiden militairen J. A. Cameron, luitenant bij de Canadian Infantry werd onderscheiden met het Distinguished Service Order (DSO). Thomas d'Arcy Sneath, majoor bij het 5th Canadian Mounted Rifles Battalion, Osbert Richmond Knight, luitenant bij het Royal Flying Corps en F. W. Hinchcliffe, sergeant-majoor bij de Canadian Infantry werden onderscheiden het Military Cross (MC). Aliassen soldaat Albert V. Skinner diende onder het alias A. Vernon bij de Canadian Infantry. soldaat Thomas Lewis Llewellyn diende onder het alias Llewellyn Thomas bij het Canadian Machine Gun Corps soldaat Frederick Moore diende onder het alias John Charles Fulton bij de Canadian Infantry.
Rue-du-Bois Military Cemetery

The Rue-du-Bois Military Cemetery is a World War I cemetery located in the commune of Fleurbaix, in the Pas-de-Calais departement of France, about 3 kilometres (1.9 mi) southwest of the village of Fleurbaix. It was designed by Sir Herbert Baker. The original Rue-du-Bois Cemetery was begun in November 1914 and used until December 1916. The village was in Allied hands until 9 April 1918, when it was captured by the Germans after a gallant defense by the 12th Suffolks. It remained within German lines until September 1918 and the cemetery was reopened in October. After the Armistice, 423 coffins were brought to Rue-du-Boisin from the surrounding battlefields and from small cemeteries, including the Laventie Military Cemetery, the Picantin Post Cemeteries, and the Tilloloy Cemetery. There are 845 Commonwealth graves from World War I. The majority are Australian, including the graves of 27 soldiers of the 5th Australian Division who died in the Attack at Fromelles (19-20 July 1916). There is one German grave and 53 graves of soldiers from the Ox and Bucks Light Infantry. There are 395 burials of unidentified casualties. See also Le Trou Aid Post Cemetery V.C. Corner Australian Cemetery and Memorial Fromelles (Pheasant Wood) Military Cemetery References External links Site with photos Rue-du-Bois Military Cemetery at Find a Grave