NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Orange Trench Cemetery

Le Orange Trench Cemetery est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Monchy-le-Preux , dans le département du Pas-de-Calais, à l'est d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé à 500 m au nord-ouest du village, rue du Tilleul. Histoire Le secteur a été conquis par les troupes du Commonwealth en avril 1917, lors de la bataille d'Arras, puis à nouveau en août 1918. Le cimetière de la tranchée d'Orange a été construit après les combats du 9 au 11 avril 1917, lorsque les 12e, 15e et 37e Divisions s'emparèrent de Monchy-le-Preux. Tous les soldats britanniques inhumés dans ce cimetière sont tombés en avril et mai 1917. Orange Trench Cemetery comporte 118 sépultures dont exactement la moitié, soit 59, ne sont pas identifiées. Caractéristiques Ce cimetière est entouré d'une haie d'arbustes. Le cimetière a été conçu par les architectes britanniques Edwin Lutyens et William Harrison Cowlishaw. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Monchy-le-Preux Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Orange Trench Cemetery

Orange Trench Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse dorp Monchy-le-Preux (Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Ze ligt ruim een kilometer ten noordwesten van het dorpscentrum (gemeentehuis). Vanaf de Rue du Tilleul leidt een pad van 65 m naar de toegang. De begraafplaats heeft een onregelmatige vorm en wordt omsloten door een draadafsluiting en een taxushaag. Het Cross of Sacrifice staat in de westelijke hoek. Er worden 118 doden herdacht waarvan de helft niet geïdentificeerd kon worden. Geschiedenis Orange Hill en Orange Trench waren twee locaties ten zuiden van de Scarpe waar gedurende de Slag bij Arras in april 1917 de Commonwealth troepen hun weg vochten, en opnieuw in augustus 1918. De begraafplaats werd na de gevechten van 9-11 april 1917 gestart toen de 12th, de 15th en de 37th Divisions het dorp en het terrein tot aan de Scarpe innamen. Alle gesneuvelden zijn Britten die vielen in april en mei 1917. Zes van hen worden herdacht met Special Memorials omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men neemt aan dat ze zich onder naamloze graven bevinden. Daarbij worden twee officieren op 1 grafzerk vermeld. Onderscheiden militair Donald Stanley Harding, kapitein bij de Royal Fusiliers werd onderscheiden met het Military Cross (MC).
Vraucourt Copse Cemetery

Le Vraucourt Copse Cemetery (cimetière britannique du bosquet de Vraucourt) est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Vaulx-Vraucourt, dans le département du Pas-de-Calais, au sud d'Arras. Localisation Ce cimetière est situé à 1 km au nord du village à partir de la D 36E1, puis en empruntant sur 200 m la rue de l'Hermitage. Histoire Aux mains des Allemands depuis le début de la guerre, le village de Vaulx-Vraucourt est occupé par les forces du Commonwealth en mars 1917 lors du retrait des troupes allemandes sur la ligne Hindenburg. Il est perdu un an plus tard lors de l'offensive allemande au printemps 1918. Il est repris définitivement le 30 août 1918. Le bosquet qui lui a donné son nom se trouvait au nord. Le cimetière contenait à l'origine 43 tombes du Commonwealth de soldats tombés lors des combats des 2 et 3 septembre 1918. Après l'armistice, des corps provenant de cimetières provisoires des environs y ont été rapportés. Le cimetière de Vraucourt Copse contient désormais 103 sépultures du Commonwealth de la Première Guerre mondiale, dont 5 ne sont pas identifiées. Caractéristiques Ce petit cimetière a un plan rectangulaire de 25 m sur 15. Il est clos par un muret de moellons. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Bataille de la Somme Commonwealth War Graves Vaulx-Vraucourt Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Vraucourt Copse Cemetery

Vraucourt Copse Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Vaulx-Vraucourt in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt aan een onverharde weg op 1,4 km ten noorden van het centrum van Vaulx (Église Saint-Martin). Ze heeft een trapeziumvormig grondplan met oppervlakte van 394 m² en wordt omsloten door een natuurstenen muur. Het terrein ligt hoger dan de weg en een trap met een tiental treden leidt naar de open toegang. Het Cross of Sacrifice staat bij de achterste muur. Er liggen 104 slachtoffers begraven waaronder 6 niet geïdentificeerde. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Geschiedenis Vaulx-Vraucourt werd in het voorjaar van 1917 door de Britten ingenomen, maar kwam in het voorjaar van 1918 tijdens het Duitse lenteoffensief weer in Duitse handen. In september van dat jaar werd de gemeente definitief heroverd. De begraafplaats werd in het voorjaar van 1918 aangelegd en werd genoemd naar het bosje dat iets noordelijker lag. Oorspronkelijk bevatte de begraafplaats 43 gesneuvelden (nu perk I) maar in 1928 werden nog slachtoffers uit de ontruimde begraafplaats Vaulx A.D.S. Cemetery bijgezet in wat nu de perken II en III zijn. Deze begraafplaats (genoemd naar een vooruitgeschoven hulppost - Advanced Dressing Station) werd in het voorjaar van 1917 aangelegd maar tijdens de verovering door de Duitse troepen werd ze ook door hen gebruikt en in september 1918 opnieuw door de Britse troepen. Onder de geïdentificeerde slachtoffers zijn er 65 Britten en 33 Australiërs. Onderscheiden militairen Hugh McIver, soldaat bij de Royal Scots werd onderscheiden met het Victoria Cross en tweemaal met de Military Medal (VC, MM and Bar). de kapiteins James Gordon Tyson en Norman Graig Shierlaw en onderluitenant Richmond Gordon Howell-Price, alle drie bij de Australian Infantry, A.I.F. en A.S. Robertson, luitenant bij de Royal Scots werden onderscheiden met het Military Cross (MC). korporaal A. Yates (Rifle Brigade) en de soldaten Charles Nicholson (King's Shropshire Light Infantry) en William George Walters (Australian Infantry, A.I.F.) werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Begraafplaats van Bollezele

De Begraafplaats van Bollezele is de gemeentelijke begraafplaats in de gemeente Bollezele in het Franse Noorderdepartement. De begraafplaats bevindt zich net ten noorden van het dorpscentrum. In 1865 werd het vroegere kerkhof rond de dorpskerk verplaatst naar de huidige begraafplaats. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats bevinden zich 10 geïdentificeerde Britse militaire graven van gesneuvelden uit beide wereldoorlogen. Er liggen 6 gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en 4 uit de Tweede Wereldoorlog. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als Bollezeele Communal Cemetery.
Kerkhof van Neufchâtel

Het Kerkhof van Neufchâtel is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Neufchâtel-Hardelot in het departement Pas-de-Calais. Het kerkhof ligt rond de Église Saint-Pierre in het dorpscentrum van Neufchâtel. Op het kerkhof bevinden zich verschillende oude grafmonumenten. Vlak bij de kerk staat onder meer een missiekruis dat in 1862 werd opgetrokken. In de 20ste eeuw werd in de gemeente een nieuwe grotere begraafplaats geopend. Die nieuwe Begraafplaats van Neufchâtel ligt buiten het dorpscentrum, zo'n halve kilometer ten zuidoosten van de kerk en het oude kerkhof. Britse oorlosgraven Op het kerkhof liggen 23 Britse oorlogsgraven uit de Eerste Wereldoorlog. Daarvan zijn er 19 Britten, 2 Canadezen en 2 Australiërs. Ze overleden allemaal in het 25th General Hospital in Hardelot. De grafzerken wijken door hun roodbruine kleur af van de gebruikelijke zerken in witte Portlandsteen. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd als Neufchatel-Hardelot (Neufchatel) Churchyard. In de dichtbijgelegen gemeentelijke begraafplaats worden slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog herdacht.
Neuve-Chapelle Farm Cemetery

Neuve-Chapelle Farm Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse plaats Neuve-Chapelle (Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt 650 m ten noordwesten van het dorpscentrum. Ze heeft een langwerpig rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 585 m² en wordt omgeven door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat centraal vooraan bij de toegang. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 66 doden begraven. In dezelfde gemeente bevinden zich ook het Neuve-Chapelle British Cemetery en het Neuve-Chapelle Memorial. Geschiedenis Het dorp gaf haar naam aan de slag die begon op 10 maart 1915, waarbij het dorp werd veroverd door het IV en het Indian Corps. De begraafplaats werd tijdens deze slag bij Neuve-Chapelle door het 13th London Regiment (The Kensingtons) aangelegd . Er liggen 66 Britten (waaronder 31 niet geïdentificeerde). Voor 13 slachtoffers werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men aanneemt dat ze zich onder de naamloze graven bevinden. Onderscheiden militair W. Hunter, schutter bij de Royal Irish Rifles werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Externe links The War Graves Photographic Project (coördinaten) Neuve-Chapelle Farm Cemetery op de website van de CWGC.
Lumbres Communal Cemetery

Lumbres Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Lumbres (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 4 geïdentificeerde Gemenebest graven, waarvan 3 uit de Eerste Wereldoorlog en een uit de Tweede Wereldoorlog.
Post Office Rifles Cemetery

Le Post Office Rifles Cemetery est un cimetière de la Première Guerre mondiale situé à Festubert dans le département français du Pas-de-Calais. Histoire Sépultures Notes et références Pour approfondir Articles connexes Commonwealth War Graves Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Post Office Rifles Cemetery sur ww1cemeteries.com Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Nord-Pas-de-Calais
Post Office Rifles Cemetery

Post Office Rifles Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Ze is gelegen in de Franse gemeente Festubert (Pas-de-Calais) langs de Rue de Béthune, 800 m ten westen van het dorpscentrum (Église Notre-Dame). De begraafplaats werd ontworpen door Charles Holden en heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan met een natuurstenen omheining. De graven liggen op een hoger plateau, links van de toegang. Achteraan staat een schuilhuisje met tentdak. Het Cross of Sacrifice staat aan de rechter rand van het perk met de graven. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er liggen 400 graven waaronder 272 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Festubert werd in oktober 1914 veroverd door de Commonwealth troepen en op 23-24 november werd een Duitse aanval afgeslagen door het Indian Corps. Het dorp werd bezet en verdedigd door de 55th (West Lancashire) Division. De vooruitgang die de Britse troepen tijdens de Slag om Festubert (15-25 mei 1915) maakte betekende dat het dorp nu minder werd blootgesteld aan vijandelijk vuur en dat deze sector relatief rustig bleef tot aan het Duitse lenteoffensief van 1918. De begraafplaats werd genoemd naar een Britse vrijwilligerseenheid dat in 1860 werd opgericht en dat voornamelijk uit medewerkers van de post bestond. In 1914 voorzag deze eenheid het grootste deel van de schutters voor het 1/8th battalion van het City of London Regiment. De begraafplaats werd in april 1915 gestart en gebruikt tot begin juli van dat jaar. Ze bevatte toen 40 graven. Na de wapenstilstand werd de begraafplaats uitgebreid met graven uit de omliggende slagvelden. Er liggen 398 Britten (waaronder 272 niet geïdentificeerde), 1 Canadees en 1 Indiër begraven. Onderscheiden militairen Charles Edward Plewman, luitenant bij de The King's (Liverpool Regiment) werd onderscheiden met het Military Cross (MC). compagnie sergeant-majoor Harold Cox, sergeant J.W. Payne, korporaal John Frederick Bennett en soldaat John Kettle ontvingen de Military Medal (MM).
Bapaume Communal Cemetery

The Bapaume Communal Cemetery (French: Cimetière communal de Bapaume) is a cemetery located in the French commune of Bapaume (Pas-de-Calais). It is in part a military cemetery, one of several in the area maintained by the Commonwealth War Graves Commission. The CWGC graves are in small plots scattered in different parts of the cemetery and commemorate British and Commonwealth soldiers who fought in World War I and World War II. Location The cemetery is located north of Bapaume, which is itself located on the D917 road between the cities of Arras and Paris. History First World War Bapaume was conquered by the Germans on 26 September 1914 and was retaken by the British on 17 March 1917. The Germans took the village again on 24 March 1918 during their spring offensive, but the Allied New Zealand Division was able to take it back on 29 August. Two battles, occurring on 24–25 March 1918 and 31 August – 3 September 1918, respectively, are named after the village. Second World War Bapaume was occupied by Nazi Germany in May 1940 as German forces pursued the British Expeditionary Force in the Battle of France. Burials The soldiers honoured mostly died fighting near the village of Bapaume between September 1914 and September 1918. The site includes 25 identified British and Commonwealth graves, of which 24 are from World War I and one is from World War II. The site also contains 2 unidentified Commonwealth graves. Related sites Bapaume is also the site of Bapaume Australian Cemetery. Another similarly-named cemetery is Bapaume Post Military Cemetery, which is not in the village but on the Route nationale 29 near Albert. References External links The War Graves Photographic Project Details (Commonwealth War Graves Commission) Bapaume Communal Cemetery at Find a Grave
Bapaume Communal Cemetery

Bapaume Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Bapaume (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats telt 25 geïdentificeerde Gemenebest-graven, waarvan 24 uit de Eerste Wereldoorlog en een uit de Tweede Wereldoorlog.
Queant Communal Cemetery British Extension

Le Queant Communal Cemetery British Extension est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé sur le territoire de la commune de Quéant, Pas-de-Calais. Localisation Ce cimetière est situé à côté du cimetière communal, route de Riencourt-lès-Cagnicourt. Historique Le village de Quéant a été occupé par les Allemands dès fin août 1914 et est resté loin du front. Quéant était proche de la ligne Hindenburg, à l'extrémité sud d'un système de défense mineur connu sous le nom de Drocourt-Queant Line, et n'a été capturé par les troupes britanniques et canadiennes que le 2 septembre 1918. Caractéristiques Sur le côté nord du cimetière communal se trouvait un cimetière allemand de près de 600 tombes (1916-1918), maintenant enlevées. Ce cimetière britannique a été créé par des unités de combat, en septembre et octobre 1918. Il comporte 276 tombes de soldats du Commonwealth dont six ne sont pas identifiées. Le cimetière couvre une superficie de 1 011 m2 et est entouré d'un mur en silex et en moellons. Sépultures Galerie Notes et références Pour approfondir Articles connexes Cimetière militaire Quéant Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais Commonwealth War Graves Bataille de Drocourt-Quéant (en) Liens externes Ressource relative à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission inmemories.com Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni Portail du Canada Portail de la Nouvelle-Zélande Portail du Nord-Pas-de-Calais
Queant Communal Cemetery British Extension

Queant Communal Cemetery British Extension is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en gelegen in het Franse dorp Quéant (Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door Edwin Lutyens en ligt aan de Rue de Riencourt naast de gemeentelijke begraafplaats op 560 m ten noordwesten van het dorpscentrum (Église Saint-Leger). Ze heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 1.011 m² en wordt omsloten door een muur in gekloven keien. Het terrein ligt hoger dan het straatniveau en een negental opgaande treden leiden naar de open toegang die wordt gemarkeerd door vijf paaltjes. Onmiddellijk hierna staat het Cross of Sacrifice. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 276 doden (waaronder 6 niet geïdentificeerde) herdacht. Geschiedenis Quéant lag dicht bij de Hindenburglinie in Duits bezet gebied, aan het zuidelijke einde van een kleinere Britse verdedigingslinie, de Drocourt-Queant frontlinie genoemd. Het dorp werd pas op 2 september 1918 door Britse troepen veroverd. Aan de noordelijke kant van de gemeentelijke begraafplaats lag een Duitse begraafplaats met ongeveer 600 graven die later verplaatst werden. Na de verovering van het dorp werd door Britse gevechtseenheden een Brits deel aan de begraafplaats toegevoegd. Er liggen nu 160 Britten (waaronder 6 niet geïdentificeerde), 112 Canadezen en 3 Nieuw-Zeelanders en 1 Chinees (tewerkgesteld bij het Chinese Labour Corps) begraven. Onderscheiden militairen Samuel Lewis Honey, luitenant bij de Canadian Infantry werd onderscheiden met het Victoria Cross (VC), de Distinguished Conduct Medal (DCM) en de Military Medal (MM). Louis James Lipsett, generaal-majoor bij de General Staff werd vereerd met de The most Honourable Order of the Bath (CB) en de The Most Distinguished Order of Saint Michael and Saint George (CMG). Harry Burton Emerton, majoor bij de Royal Field Artillery; A. Reid, kapitein bij de Gordon Highlanders en E.C. Comley, luitenant bij de Royal Munster Fusiliers werden onderscheiden met het Military Cross (MC). Luitenant T.J. Moulds van de Canadian Infantry ontving tweemaal deze onderscheiding (MC and Bar). Edward Stephen Gibbons, luitenant-kolonel bij het Middlesex Regiment werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). de soldaten T. Lechow en W. Faithful, allebei van de Canadian Infantry werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). sergeant Reginald John Hancock van de New Zealand Field Artillery en soldaat J.J. Nicholls van het Canadian Army Medical Corps werden onderscheiden met de Meritorious Service Medal (MSM). de sergeanten Eric Mackay Sullivan en C. Scargill; de korporaals H.A.M. Bilston en Olly Walpole; kanonnier F. Gold en de soldaten C. Stewart, Raymond P. Lawton en Angus Charles McCallum werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
Gare des Moëres

La gare des Moëres (dite Les Moëres) est une ancienne gare ferroviaire française du Chemin de fer de Hondschoote à Bray-Dunes, située sur le territoire de la commune des Moëres, dans le département du Nord en région Hauts-de-France. Situation ferroviaire La gare des Moëres était située sur la ligne du Chemin de fer de Hondschoote à Bray-Dunes, entre les gares de Ghyvelde et d'Hondschoote. Histoire La gare des Moëres est mise en service en 1903 lors de l'ouverture à l'exploitation de la ligne à voie métrique reliant le terminus de Bray-Dunes-Plage à Hondschoote. Patrimoine ferroviaire La gare est désaffectée et convertie en logement privatif. Les inscriptions sur la façade sont toujours présentes. Notes et références Voir aussi Bibliographie Claude Wagner, Les petits trains de Ch'Nord : Histoire des voies ferrées d'intérêt local du Nord et du Pas-de-Calais, Auray, Éditions LR Presse, 2011, 280 p. (ISBN 978-2-903651-67-1) Articles connexes Liste de gares en France Chemin de fer de Hondschoote à Bray-Dunes Gare de Bray-Dunes Plage Gare de Bray-Dunes Gare d'Hondschoote Portail du chemin de fer Portail du Nord-Pas-de-Calais
Bermerain Communal Cemetery

Le cimetière « Bermerain Communal Cemetery » est l'un des deux cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Bermerain, Nord. Le second est le cimetière militaire britannique situé au carrefour de la route de Vendegies-sur-Écaillon. Localisation Ce cimetière est situé à la sortie nord-est du village, à l'entrée du cimetière communal, rue de la Folie. Historique Occupé dès la fin août 1914 par les troupes allemandes, Bermerain est resté loin des combats jusqu'au 24 octobre 1918, date à laquelle le village a été repris par les troupes britanniques . Caractéristique Ce cimetière comporte les tombes de 41 soldats britanniques tombés le 24 octobre 1918 ou décédés de leurs blessures dans les jours suivants lors des combats pour libérer le village. Sépultures Notes et références Voir aussi Articles connexes Cimetière militaire Bermerain Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Commonwealth War Graves Liens externes http://www.inmemories.com/Cemeteries/bermerain.htm Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail du Royaume-Uni
Cimetière militaire allemand de Wicres Village

Le Cimetière Militaire Allemand de «Wicres Village» est l'un des deux cimetières militaires de la Première Guerre mondiale situés sur le territoire de la commune de Wicres, Nord. Le second étant le Cimetière militaire allemand de Wicres (Route de La Bassée). Localisation Ce cimetière est implanté au sud du village, non loin de l'Église et du cimetière communal, tout au bout de la rue de l'Église. Historique Occupé dès la fin août 1914 par les troupes allemandes, le village de Wicres est resté dans la zone des combats jusqu'en octobre 1918 date à laquelle il a été définitivement repris par les troupes britanniques. Ce cimetière a été créé en septembre 1915 pour inhumer les soldats tombés lors des combats de la Troisième bataille de l'Artois de septembre 1915 entre La Bassée et Arras. Un mémorial commémore le 25 septembre 1915: ce jour-là, le régiment a perdu 210 hommes lors de l'explosion d'une mine. Plus de 900 personnes y ont été enterrées au cours de la seconde moitié de 1915, près de 1 000 en 1918 lors de l’attaque allemande de mai, des contre-offensives alliées en septembre-octobre 1918. Pendant l'entre-deux-guerres, le Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge a effectué les premiers travaux sur l'enceinte et a procédé à la plantation d'arbres. Après la conclusion de l'accord franco-allemand sur les sépultures de guerre du 19 juillet 1966, le Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge - soutenu financièrement par le gouvernement fédéral - a mis au point le plan définitif du cimetière. Outre une révision fondamentale des jardins paysagers en 1979, le remplacement des anciennes croix en bois par des croix en pierre naturelle, gravées du nom et de la date de ceux qui reposent ici a été effectué. Caractéristique Dans ce vaste cimetière de forme rectangulaire de 250 m de long sur 150 m de large, soit une surface de plus de 3 ha, 2 824 morts soldats allemands reposent dans des tombes individuelles; parmi eux, 128 ne sont pas identifiés Galerie Sépultures Notes et références Liens internes Cimetière militaire Wicres Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Nord Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Nord-Pas-de-Calais Portail de l’Allemagne