NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Flotwedel

Flotwedel is a Samtgemeinde ("collective municipality") in the district of Celle, in Lower Saxony, Germany. It is situated on the river Aller, approx. 10 km southeast of Celle. Its seat is in Wienhausen. The Samtgemeinde Flotwedel consists of the following municipalities: Bröckel Eicklingen Langlingen Wienhausen References
Samtgemeinde Flotwedel

La comunità amministrativa di Flotwedel (Samtgemeinde Flotwedel) si trova nel circondario di Celle nella Bassa Sassonia, in Germania. Suddivisione Comprende 4 comuni: Bröckel Eicklingen Langlingen Wienhausen Il capoluogo è Wienhausen. Note Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su flotwedel.de.
Samtgemeinde Flotwedel

De Samtgemeinde Flotwedel is een Samtgemeinde in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De gemeente behoort bestuurlijk tot de Landkreis Celle. De Samtgemeinde is opgericht in 1972 en bestaat uit de gemeenten Bröckel, Eicklingen, Langlingen en Wienhausen. Hoofdplaats van de Samtgemeinde is Wienhausen. Eicklingen ligt circa 10 km ten zuidoosten van Altencelle, een door industrie gekenmerkt stadsdeel van de stad Celle. Eicklingen en Celle zijn met elkaar verbonden door de Bundesstraße 214. Dit is ook de belangrijkste verkeersweg in de gehele Samtgemeinde. Autobahnen zijn binnen 30 km van de Samtgemeinde niet aanwezig. Openbaar-vervoerreizigers van, naar en in de Samtgemeinde zijn aangewezen op de streekbus van Eicklingen naar Celle. In die stad is het dichtstbijzijnde spoorwegstation te vinden, waar ook passagierstreinen stoppen. Overig openbaar vervoer is te verwaarlozen. De belangrijkste middelen van bestaan zijn het toerisme en de landbouw. Verder wonen er veel mensen, die een baan of studie in het meer dan 30 km verwijderde Hannover of andere steden in de omgeving hebben (woonforensen). Belangrijkste bezienswaardigheid is het klooster te Wienhausen, met een internationaal befaamde collectie wandtapijten. Daarnaast profiteert de gemeente van aanwezig natuurschoon; de Samtgemeinde Flotwedel ligt niet zeer ver ten zuiden van de Lüneburger Heide. De Samtgemeinde ligt aan de (niet voor vrachtschepen bevaarbare) rivier de Aller. Aan de oevers van deze rivier liggen enige campings. De naam Flotwedel is afgeleid van de Oudsaksische gouwnaam Flutwide in Oostfalen.
Gmina zbiorowa Flotwedel

Gmina zbiorowa Flotwedel (niem. Samtgemeinde Flotwedel) – gmina zbiorowa położona w niemieckim kraju związkowym Dolna Saksonia, w powiecie Celle. Siedziba administracji gminy zbiorowej znajduje się w miejscowości Wienhausen. Podział administracyjny Do gminy zbiorowej Flotwedel należą cztery gminy: Bröckel Eicklingen Langlingen Wienhausen Bibliografia Landesbetrieb für Statistik und Kommunikationstechnologie Niedersachsen, Hanower, 2009
Samtgemeinde Lachendorf

In der Samtgemeinde Lachendorf im niedersächsischen Landkreis Celle haben sich fünf Gemeinden zur Erledigung ihrer Verwaltungsgeschäfte zusammengeschlossen. Der Sitz der Verwaltung der Samtgemeinde liegt in der Gemeinde Lachendorf. Die Gemeinden Ahnsbeck Beedenbostel Eldingen mit den Ortsteilen Eldingen, Bargfeld, Grebshorn, Heese, Hohnhorst, Luttern, Metzingen und Wohlenrode Hohne mit den Ortsteilen Hohne, Helmerkamp und Spechtshorn Lachendorf mit den Ortsteilen Lachendorf, Bunkenburg, Gockenholz und Jarnsen Politik Samtgemeinderat Der Samtgemeinderat besteht aus 30 Ratsfrauen und Ratsherren. Dies ist die gemäß § 46 NKomVG festgelegte Anzahl für eine Gemeinde mit einer Einwohnerzahl zwischen 12.001 und 15.000. Die Ratsmitglieder werden durch eine Kommunalwahl für jeweils fünf Jahre gewählt. Stimmberechtigt im Rat ist außerdem die hauptamtliche Bürgermeisterin. Bei der Kommunalwahl 2021 ergab sich folgende Sitzverteilung: Die vorherigen Kommunalwahlen ergaben die folgenden Sitzverteilungen und Ergebnisse: Samtgemeindebürgermeisterin Bei der Wahl zum Samtgemeindebürgermeister bzw. -bürgermeisterin gewann 2021 Britta Suderburg (parteilos) mit 56,3 Prozent der Stimmen. Ihr Gegenkandidat war Jan-Peter Dralle (parteilos). Städtepartnerschaft Eine rege gepflegte Partnerschaft der Samtgemeinde besteht mit der Stadt Bricquebec in der Normandie, Frankreich. Weblinks Website der Samtgemeinde Gemeindedaten (Memento vom 30. Juli 2007 im Internet Archive) Einzelnachweise
Samtgemeinde Lachendorf

La comunità amministrativa di Lachendorf (Samtgemeinde Lachendorf) si trova nel circondario di Celle nella Bassa Sassonia, in Germania. Suddivisione Comprende 5 comuni: Ahnsbeck Beedenbostel Eldingen Hohne Lachendorf Il capoluogo è Lachendorf. Note Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su lachendorf.de.
Samtgemeinde Lachendorf

De Samtgemeinde Lachendorf is een Samtgemeinde in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De gemeente behoort bestuurlijk tot de Landkreis Celle. De hoofdplaats van de Samtgemeinde is Lachendorf. Deelnemende gemeenten De Samtgemeinde Lachendorf bestaat sedert de gemeentelijke herindelingen per 1 januari 1973 uit de volgende vijf gemeenten: Ahnsbeck (1.619) Beedenbostel (1.015) Eldingen (1.996) Hohne (1.685) Lachendorf (6.471) Totale bevolking: 12.786 personen. Bevolkingscijfers (tussen haakjes vermeld) ontleend aan de website van de gemeente. Peildatum 31 december 2019. Ligging, verkeer De gemeente ligt ten zuiden van de Lüneburger Heide en ten oosten van de stad Celle. Het dorp Lachendorf ligt circa 12 km ten oosten van Celle. Grote hoofdwegen zijn in de gemeente niet aanwezig. Ten noordwesten van de gemeente loopt de Bundesstraße 191 Celle-Uelzen (afstand Eldingen- Eschede aan deze weg: 10 km). En ten zuidwesten van de gemeente loopt de Bundesstraße 214 Celle- Braunschweig. Autobahnen zijn binnen een straal van 30 kilometer rondom Lachendorf niet te vinden. Openbaar vervoer in de gemeente is beperkt tot een lijnbus Celle-Lachendorf v.v. die iedere twee uur rijdt; de bus rijdt niet na circa 19.30 in de avond, op zaterdag slechts 5 maal per dag en op zondagmiddag 3 keer. Te Lachendorf kan men dan nog op buslijnen naar Hohne of Eldingen v.v. overstappen, met een nog iets lagere frequentie. Overig busvervoer is beperkt tot weinig frequent rijdende buurt- en schoolbussen. Door de gemeente loopt sedert 1904 een spoorlijntje (Celle-Wittingen v.v.), maar dit wordt sedert 1976 alleen nog voor goederenvervoer gebruikt. De waterwegen in de gemeente zijn alle beken en riviertjes, die -als dit om redenen van natuurbescherming niet verboden is- alleen door kano's bevaren mogen worden. Het belangrijkste riviertje is de Lachte, een zijriviertje van de Aller. Economie, geschiedenis, bezienswaardigheden De belangrijkste onderneming in de gehele Samtgemeinde is de te Lachendorf gevestigde papierfabriek. Voor het overige bestaat de gemeente voornamelijk van landbouw, veeteelt en toerisme. De gemeente is rijk aan natuurschoon, zowel bos als oeverlandschappen, veengebieden en wetlands. Zie verder de artikelen over de afzonderlijke deelgemeentes. Partnergemeente De gemeente Lachendorf heeft een jumelage met de stad Bricquebec (Normandië, Frankrijk).
Gmina zbiorowa Lachendorf

Gmina zbiorowa Lachendorf (niem. Samtgemeinde Lachendorf) – gmina zbiorowa położona w niemieckim kraju związkowym Dolna Saksonia, w powiecie Celle. Siedziba administracji gminy zbiorowej znajduje się w miejscowości Lachendorf. Podział administracyjny Do gminy zbiorowej Lachendorf należy pięć gmin: Ahnsbeck Beedenbostel Eldingen Hohne Lachendorf Bibliografia Landesbetrieb für Statistik und Kommunikationstechnologie Niedersachsen, Hanower, 2009
Gare centrale de Bremerhaven

La gare centrale de Bremerhaven (en allemand : Bremerhaven Hauptbahnhof), est une gare ferroviaire allemande, située au centre-ville de Bremerhaven, dans le land de Brême. Situation ferroviaire Historique La station a été ouverte en 1914 comme une station de Geestemünde et a remplacé l'ancienne gare Geestemünde de 1862. Services des voyageurs Accueil Desserte La gare permet de rejoindre : Brême : ligne de Deutsche Bahn (DB), Regionalexpress (RE) toutes heures tour à tour vers Osnabrück ou Hanovre, S-Bahn de Brême toutes les heures, correspondance à InterCity et InterCityExpress en Brême ; Cuxhaven : ligne de DB, Regionalbahn (RB) de EVB 1-2 heures ; Bremervörde-Buxtehude(-Hambourg) : 1-2 heures, ligne privée de EVB ; et Bad Bederkesa : ligne touristique. Depuis 2010 et la mise en place du S-Bahn de Brême, correspondances vers Brême et Oldenbourg. Notes et références Voir aussi Articles connexes Bremerhaven S-Bahn de Brême Transport ferroviaire en Allemagne Liens externes Ressource relative à l'architecture : Landesamt für Denkmalpflege Bremen (de) La gare sur bahnhof.de Portail du chemin de fer Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Brême
Stazione di Bremerhaven Centrale

La stazione di Bremerhaven Centrale (in tedesco Bremerhaven Hbf – abbreviazione di Bremerhaven Hauptbahnhof, letteralmente "Bremerhaven stazione principale") è la principale stazione ferroviaria della città tedesca di Bremerhaven. Voci correlate Regio-S-Bahn di Brema/Bassa Sassonia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stazione di Bremerhaven Centrale Collegamenti esterni Sito ufficiale, su bahnhof.de.
Bremerhaven Hauptbahnhof

Bremerhaven Hauptbahnhof is het centraal station van de Duitse stad Bremerhaven, in de deelstaat Bremen. Het stationsgebouw heeft vanaf 2012 een monumentale status gekregen. Locatie en indeling Het centraal station van Bremerhaven bevindt zich ongeveer 2 km ten zuidoosten van het centrum en is als doorgangsstation gebouwd. Het verving in 1914 het oude Geestemünder Bahnhof uit 1862, die zich aan de huidige Klußmannstraße bevond. Het station ligt aan de spoorlijn Wunstorf - Bremerhaven. Het centraal station heeft vier perronsporen, die aan beide zijde zijn omgeven door goederensporen. Een renovatie van het stationsgebouw en de vernieuwing van de perrons en stationsoverkapping, inclusief de bouw van liften werd in 2008 gepland en eind 2009 werd met de werkzaamheden begonnen. Hiervoor investeerde de Deutsche Bahn, de deelstaat Bremen en de stad Bremerhaven €8,2 miljoen in het station. Door extra kosten kon de stationshal niet worden gerenoveerd. Door een extra bijdrage door de Deutsche Bahn van €800.000 en €600.000 door de stad Bremerhaven kon de renovatie van de stationshal doorgaan. In de herfst van 2011 werd het nieuwe centraal station feestelijk aan de Bremerhavense bevolking overgedragen. Verbindingen In het treinverkeer wordt het station door DB Regio in een uursfrequentie bedient door Regional-Expresstreinen vanaf Bremen, deze rijden na Bremen afwisselend naar Hannover en Osnabrück. In de dienstregeling van 2011 werd de Regionalbahntreinen naar Bremen vervangen door Regio-S-Bahntreinen naar Station Twistringen. Deze trein van NordWestBahn rijdt in een uursfrequentie, versterkt met spitstreinen. Naar Cuxhaven en Buxtehude rijden dieseltreinen van de EVB, welke ook in een uursfrequentie rijdt. In het verleden was Bremerhaven ook een bestemming voor langeafstandstreinen. Tevens stopte er tot 1982 ook trams van lijn 2 op het station. Tegenwoordig wordt het station bedient door diverse lijnen van BremerhavenBus. Treinseries De volgende treinseries doen station Bremerhaven Hbf aan:
Lingen Nuclear Power Plant

Lingen Nuclear Power Plant is an inactive nuclear power plant in Germany, close to Emsland Nuclear Power Plant. It was constructed between 1964 and 1968 as a demonstration of safe and reliable nuclear power. Operation began on 1 October 1968. It once belonged to VEW, and now belongs to RWE Power AG. The plant was permanently shut down in 1977. RWE has plans for a 400 MW 2-hour grid battery at the site, re-using the Amprion grid connection. References
Centrale nucléaire de Lingen

La centrale nucléaire de Lingen est une centrale nucléaire à l'arrêt depuis 1977. Elle est située à Lingen dans l'arrondissement du Pays de l'Ems (Emsland) en Basse-Saxe. C'est une des plus anciennes centrales nucléaires allemandes. Historique La centrale nucléaire de Lingen a été mise en service en 1968. Elle a été équipée d'un réacteur à eau bouillante de 240 MW. En 1977, la partie nucléaire de la centrale électrique a dû s'arrêter à la suite d'un endommagement dans le circuit de production de vapeur. Elle n'a pas été redémarrée. La décision de décommissionnement de la centrale a été prise en 1981. Le démontage a commencé en 1988 La centrale électrique appartenait au consortium VEW, depuis elle a été cédée à RWE. Juste au sud de Lingen se trouve la centrale nucléaire d'Emsland qui a été mise à l'arrêt en avril 2023. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste d'accidents nucléaires Liste de réacteurs nucléaires Portail du nucléaire Portail de l’Allemagne Portail de l’énergie
Kerncentrale Lingen

De kerncentrale van Lingen was een Duitse kokendwaterreactor in de buurt van Lingen in Nedersaksen. De centrale is van 1968 tot 1979 in bedrijf geweest. De centrale had een vermogen van 250 MW, waarvan 82 MW met behulp van fossiele brandstoffen opgewekt werd. De kerncentrale beschikte daarom over een 150 meter hoge schoorsteen, iets wat voor kerncentrales niet gebruikelijk is. In 2009 is de schoorsteen afgebroken en voor een kleiner exemplaar vervangen. In 1968 nam het toenmalige VEW-Konzern in de toentertijd nog zelfstandige gemeente Darme de centrale in gebruik. Het was een van de eerste commerciële centrales in Duitsland. In 1977 werd het nucleaire gedeelte van de centrale stilgelegd vanwege schade aan de stoomomvormer. Sindsdien bevindt de centrale zich in "veilige insluiting". De centrale is sinds een fusie in bezit van RWE. Naast de centrale staat de aardgascentrale Emsland. Enkele kilometers zuidoostelijk staat de kerncentrale Emsland In 1989/90 werd er op het terrein van de kerncentrale radioactief melkpoeder opgeslagen. Deze waren radioactief geworden door de Kernramp van Tsjernobyl. Na bewerking is de melkpoeder verwerkt in veevoer. Weblink Website van milieuministerie van Nedersaksen met stand van zaken met betrekking tot de sloop van Kerncentrale Lingen
АЭС Линген

Атомная электростанция Линген (нем. Kernkraftwerk Lingen) — закрытая атомная электростанция в городе Линген, района Эмсланд, земли Нижняя Саксония, Германия. АЭС имеет кипящий ядерный реактор (BWR) мощностью 268 М Вт. В дополнение действовал также пароперегреватель, работавший на горючих ископаемых (нефти), из-за чего атомная электростанция имела необычно высокую (выше 150 метров) для АЭС дымовую трубу. Последняя была во время демонтажных работ на АЭС летом 2009 года снесена и заменена гораздо меньшей . На замену АЭС Линген была построена в 1980-х годах АЭС Эмсланд, располагающаяся южнее. Данные энергоблока АЭС имеет один энергоблок: Примечания
АЕС Лінген

АЕС Лінген (нім. Kernkraftwerk Lingen, KWL) — закрита атомна електростанція в Лінгені, району Емсланд, землі Нижня Саксонія, Німеччина. АЕС мала киплячий ядерний реактор (BWR) потужністю 268 МВт. На додаток діяв також пароперегрівач, що працював на горючих викопних (нафті), внаслідок чого атомна електростанція мала незвично високу (вище 150 метрів) для АЕС димову трубу. Остання була під час демонтажних робіт на АЕС влітку 2009 року знесена та замінена значно меншою димовою трубою. На заміну Лінгенської АЕС була побудована у 1980-х роках Емсландська АЕС, що лежить південніше. Галерея (1969 та 1973 роки) Дані енергоблоку АЕС мала один енергоблок, який протягом експлуатаційного періоду виробив 9 136,4 ГВт-год електроенергії: Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: АЕС Лінген Стан справ щодо демонтажу Лінгенської АЕС на вебсторінці нижньосаксонського міністерства екології(нім.)
Stade Nuclear Power Plant

Stade nuclear power plant (German: Kernkraftwerk Stade, KKS) operated from 1972 to 2003 in Bassenfleth close to the Schwinge river mouth into the Elbe river. It was the first nuclear plant shut down after Germany's nuclear phase out legislation and is currently being decommissioned (Phase 2: Deconstruction of larger modules in the containment building). The station is on the left bank of the Elbe in Stadersand, a locality of Stade, to the west of Hamburg in Lower Saxony beside Schilling Power Station, which has also been shut down. It was a light water reactor. History The power plant was built by Siemens and went online on May 19, 1972 shortly after having reached the first criticality on January 8, 1972. Between March, 1972 and November, 2003 the plant supplied electrical power of 662 MW (internal) / 630 MW (external), as well as 1,892 MW thermal power. Until September 7, 2005, the power plant ran in "post-operational" mode, and has been in "residual" mode since then. In 31 years of operation, 157 fuel elements were consumed, including, from December 15, 1988 onwards, fuel elements containing 4% uranium. Starting in 1984, the nearby saltern was supplied with process steam. This was the first time a nuclear power station had supplied thermal energy. On Friday, November 14, 2003, at 8:32 a.m. the Stade nuclear power plant was shut down. E.ON, the company operating the plant at the time, cited economic reasons. Decommissioning The power plant was decommissioned in five phases, which were expected to be completed by 2015. Phase 1: Decommissioning of machinery and parts not required for "residual" operation. Preparation of further steps and infrastructure. Phase 2: Decommissioning of large components in the containment building Phase 3: Decommissioning of the pressure containment building and the biological shield Phase 4: Decommissioning of remaining contaminated parts. Verification of absence of contamination. End of government nuclear supervision. Phase 5: Demolition of conventional structures. On April 27, 2005 the last fuel cells were removed from the plant. The Department of the Environment of Lower Saxony authorized the storage of weak nuclear waste until 2046. Consequences After shutdown of the Stade nuclear power plant, the operation of the nearby saltern has been shut down also. Meanwhile it is planned to construct a black coal power plant with almost the same power as the KKS. This requires extension of the harbour of Stade-Bützfleth with a coal terminal for 1.7 million t black coal. See also Anti-nuclear movement in Germany Germany's nuclear phase out legislation References External links Information brochure from Operator E.ON Official state of deconstruction (German)
Centrale nucléaire de Stade

La centrale nucléaire de Stade est définitivement arrêtée depuis novembre 2003. Le responsable de son démantèlement est l'ancien exploitant E.ON. La centrale est située sur la rive gauche de l'Elbe sur la commune de Stade, environ à 35 km de Hambourg en Basse-Saxe, non loin de la centrale thermique de Schilling, elle aussi arrêtée. La centrale disposait d'un réacteur à eau pressurisée d'une puissance électrique de 672 MW mis en service en janvier 1972. Pendant toute l'exploitation de la centrale, de la vapeur a été fournie aux marais salants voisins. En août 2002, un court-circuit a provoqué un incendie qui a déclenché l'alarme, mais a aussi affecté certains organes de sécurité. L'incendie a été éteint sans intervention de pompiers externes. Aucun employé ne fut blessé. À la suite de cet incident, le réacteur a été arrêté provisoirement. Après l'arrêt définitif en 2003, l'autorisation pour la première phase de démantèlement a été attribuée en septembre 2005, puis une seconde autorisation a été communiquée en février 2006. Références Voir aussi Liens externes Chronique de la centrale par le groupe anti-nucléaire SAND Vom Kernkraftwerk zur „Grünen Wiese“ Brochure de E.ON sur le démantèlement. Portail de l'industrie Portail de l’énergie Portail du nucléaire Portail de l’Allemagne
Centrale nucleare di Stade

La centrale nucleare di Stade (in tedesco Kernkraftwerk Stade (KKS)) era una centrale nucleare della Germania situata presso la località di Stade nella Bassa Sassonia. La centrale era composta da un reattore BWR per complessivi 771 MW di potenza. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su centrale nucleare di Stade Collegamenti esterni (EN) IAEA - Nuclear Power Reactors in the World, 2018 edition (PDF), su www-pub.iaea.org. (EN) IAEA - PRIS database - Nuclear Power Reactor Details - Stade, su iaea.org.
АЭС Штаде

Атомная электростанция Штаде (нем. Kernkraftwerk Stade) — атомная электростанция в Германии мощностью 672 М Вт. АЭС эксплуатировалась с 1972 по 2003 год в песках Штаде у места впадения реки Швинге в Эльбу. Атомная электростанция Штаде — первая АЭС, которая была закрыта после начала отказа от ядерной энергетики в Германии и которая находится сейчас на 4 этапе демонтажа (сноса остаточных загрязнённых частей установок, подтверждение отсутствия заражения, освобождение оставшихся структур от надзора правовых организаций, ответственных за ядерную энергетику). АЭС Штаде лежит на южном берегу Эльбы на земельных угодьях ганзейского города Штаде в Нижней Саксонии, около 30 км западнее Гамбурга возле также закрытой и уже демонтированной электростанции Шиллинг. АЭС была оснащена легководным водо-водяным ядерным реактором. Данные энергоблока АЭС имеет один энергоблок: Примечания На Викискладе есть медиафайлы по теме АЭС Штаде
АЕС Штаде

Атомна електростанція Штаде (нім. Kernkraftwerk Stade, KKS) — закрита атомна електростанція в Німеччині, потужністю 672 МВт. АЕС експлуатувалася з 1972 по 2003 рік в пісках Штаде біля місця впадіння річки Швінге в Ельбу. Атомна електростанція Штаде — перша АЕС, що була закрита після початку відмови від ядерної енергетики в Німеччині і яка перебуває зараз на 4 етапі демонтажу (знесення залишкових забруднених частин установок, підтвердження відсутності зараження, звільнення структур, що залишаться, від нагляду правових організацій відповідальних за ядерну енергетику). АЕС Штаде лежить на південному березі Ельби на земельних угіддях ганзейського міста Штаде в Нижній Саксонії, близько 30 км західніше Гамбургу біля також закритої та вже демонтованої Шіллінгської електростанції. АЕС була оснащена легководним водо-водяним ядерним реактором. Галерея Дані енергоблоку АЕС мала один енергоблок: Примітки Вікісховище має мультимедійні дані за темою: АЕС Штаде
Hohenzollernstraße 40 (Hannover)

Die Hohenzollernstraße 40 in Hannover, auch Villa Waldersee oder Walderseesches Haus genannt, ist eine 1897 errichtete, denkmalgeschützte Villa im hannoverschen Stadtteil Oststadt. Dort am Rand der Eilenriede wohnte der Generalfeldmarschall Alfred Graf von Waldersee von 1898 bis zu seinem Tode am 5. März 1904. In dem Gebäude, das laut dem Adreßbuch, Stadt- und Geschäftshandbuch der Königlichen Residenzstadt Hannover und der Stadt Linden von 1904 im Eigentum des in der Bödekerstraße 5 wohnenden Rentners Theodor Borchers stand, fand sich zusätzlich zu den ausschließlich durch den Generalfeldmarschall genutzten Räumlichkeiten zudem das mit einem Fernsprecher ausgestattete Büro der III. Armee-Inspektion. Gegenüber der Villa wurde im Jahr 1915 das von Bernhard Hoetger geschaffene kolossale Waldersee-Denkmal aufgestellt, das zugleich die Kleine Pfahlstraße perspektivisch abschließt. Zuvor war 1906 die benachbarte Villa Seligmann unter der Adresse Hohenzollernstraße 40 durch den Architekten Hermann Schaedtler errichtet worden. Nach dem Tode ihres Ehemannes blieb seine Witwe, laut dem Jahrbuch des Vermögens und Einkommens der Millionäre in Preussen von 1912 als „Gräfin Esther von Waldersee, Exzellenz“, weiterhin in der Hohenzollernstraße 40 wohnen. Walderseestift 1914 stiftete die Gräfin Waldersee das Haus Hohenzollernstraße 40 an die Malche, das spätere „Schwesterwerk der Frauenmission Malche“. Hier fanden anfangs mehrere alte Damen, die „dem Herrn dienen“ wollten, ihre letzte Heimstatt. Auch konnten hier unter anderem Schülerinnen die Bibel studieren. Zu den bekannten Persönlichkeiten des Walderseestiftes zählte beispielsweise die Vorsteherin Hildegard von der Goltz, eine Tochter des Oberkonsistorialpräsidenten Hans von der Goltz (1864–1941). Zur Zeit des Nationalsozialismus und während der Luftangriffe auf Hannover im Zweiten Weltkrieg diente das Walderseestift als Notunterkunft beispielsweise für die Familie des Pfarrers Eduard Steinwald, nachdem die Markuskirche und das dort benachbarte Pfarrhaus in der Hubertusstraße teilweise durch Fliegerbomben im August 1943 zerstört worden war. In der Nachkriegszeit erfolgte 1958 ein Umzug der Malche nach Barkhausen bei Porta Westfalica. Weblinks Einzelnachweise