NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bremer Brücke

La Bremer Brücke est un stade de football situé à Osnabrück en Allemagne dont le club résident est le VfL Osnabrück. Le stade dispose d'une capacité de 16 100 places. Histoire Le stade est construit en 1931 par le SC Rapid Osnabrück et inauguré en 1933, avec 9 000 places debout. Après la fusion du SC Rapid et du VfL Osnabrück en 1938, le stade est utilisé depuis par ce dernier. En 1939, est construite une tribune avec 500 places assises. Pendant la Seconde guerre mondiale le stade est presque totalement détruit. Le 27 juillet 1946, le stade est reconstruit et en 1952 pour recevoir le VfB Stuttgart le stade est agrandi en moins de 15 jours pour avoir une capacité de 35 000 spectateurs. Finalement le 27 avril 1952, il y avait plus de 35 000 spectateurs, même si le chiffre officiel annoncé était de 32 500 spectateurs. Pendant 35 ans le stade avait un vide entre la tribune Nord et le virage Ouest à cause d'un particulier qui s'opposait à la vente de son terrain. En 1969, la capacité du stade a été limitée à 28 500 places pour des raisons de sécurité. En 2008, la tribune Nord est démolie pour faire place à une nouvelle tribune assise et couverte, la capacité du stade est réduite à 16 130 places. En 2011, les rénovations et aménagements terminés, le stade comporte 16 667 places, depuis la saison 2019-2020 la capacité officielle est de 16 100 places. Caractéristiques Le stade est composé de : La tribune Sud avec uniquement des places assises et les loges VIP. La tribune comprend également les bureaux et la boutique du club. Le virage Est avec uniquement des places debout réservées aux supporteurs du club. La tribune Nord avec uniquement des places assises, comprend également la zone presse, et les loges des sponsors. Le virage Ouest est séparé en deux par un ancien tunnel, une partie est réservée aux fans des visiteurs. Utilisation À côté des matchs du VfL Osnabrück, le stade a été utilisé pour des matchs internationaux de l'Équipe d'Allemagne féminine de football, le match du 2 juillet 1989 contre la Norvège avec 23 000 spectateurs a été jusqu'en 2014 le record d'affluence pour un match international féminin en Allemagne. Le stade est également utilisé par l'équipe d'Allemagne U-21 et autres catégories jeunes. Les clubs des environs utilisent également le stade pour les matchs de coupe d'Allemagne lorsque leur stade n'est pas conforme, ainsi le BSV Rehden rencontre le Bayern Munich en 2013, le Sportfreunde Lotte y joue un quart de finale en 2017 contre le Borussia Dortmund et le SV Rödinghausen en 2018 contre le Bayern Munich. Explosion du 10 septembre 2011 Le 10 septembre 2011 lors d'un match de troisième division, dans le derby contre le SC Preußen Münster, un engin explosif est lancé du secteur visiteur et tombe dans l'ancien tunnel des joueurs provoquant 33 blessés, dont 17 policiers. Grâce aux enregistrements vidéo un homme sera interpelé, il sera condamné en 2012, à cinq ans de prisons et 47 000 euros d'amendes. Un adolescent de quinze ans ayant fourni les explosifs sera également jugé. Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de la Basse-Saxe
Osnatel-Arena

A Osnatel-Arena (korábbi néven Bremer Brücke) egy német labdarúgó-stadion. Osnabrück városában található. 1933-ban nyitották meg. Maximális befogadóképessége 16 130 néző. Bérlője egy jelenleg harmadosztályú labdarúgócsapat, az MSV Duisburg. A stadion 2008-ban lett felújítva. Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben az Osnatel-Arena című angol Wikipédia-szócikk fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként.
Osnatel Arena

La Osnatel Arena (già Stadion an der Bremer Brücke) è uno stadio polivalente di Osnabrück, in Germania. Viene utilizzato principalmente per le partite di calcio ed è lo stadio di casa del VfL Osnabrück. Lo stadio può ospitare 18 415 persone ed è stato costruito nel 1933. Dal 1º aprile 2008, sono in corso alcune opere di demolizione del vecchio stadio, per far posto ad un moderno supporto per una copertura dell'impianto. Il club aveva progettato di costruire uno stadio interamente coperto, tuttavia, c'è stata una polemica con un residente locale la cui proprietà è situata molto vicino al suolo. Di conseguenza circa un terzo della costruzione sarà notevolmente inferiore rispetto al resto, e la capacità complessiva diminuirà a 16 250, ma rispetto a prima aumenterà di 5 728 posti. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Osnatel Arena Collegamenti esterni (EN) Lo stadio su stadiumdb.com, su stadiumdb.com.
Stadion an der Bremer Brücke

Het Stadion an der Bremer Brücke (van 2004 tot 2016 Osnatel-Arena) is een voetbalstadion in de Duitse stad Osnabrück. In het stadion speelt de voetbalafdeling van VfL Osnabrück haar wedstrijden. De club komt in het seizoen 2019/2020 uit in de 2. Bundesliga. Het stadion werd gebouwd in 1931 vlak bij de Bremer Brücke. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het bijna volledig verwoest, maar het werd in 1946 weer opgebouwd. In 1968 werd vanwege de promotie naar de Bundesliga een provisorische tribune gebouwd, en in 2008 werd een nieuwe noordtribune gebouwd. In de noordoosthoek van het stadion mist een stuk, omdat de eigenaar van de grond weigert die te verkopen. Het stadion beschikt over de volgende aantallen plaatsen:
Stadion an der Bremer Brücke

Stadion an der Bremer Brücke (tidigare Bremer Brücke), tysk fotbollsarena i Osnabrück, Tyskland. Den används mest för fotbollsmatcher och är VfL Osnabrücks hemmaplan. Den totala åskådarkapaciteten är upp till 16 098 platser, även om arenan vanligtvis är slutsåld med 15 741 åskådare för hemmamatcher. Historik Från 1970-talet bestod stadion av läktaren ("South Stand"), två takterrasser bakom målen ("East Stand" och "West Stand") och en avtäckt terrass mitt emot läktaren ("North Stand"). Den 1 april 2008 började rivningen av den mycket gamla norra läktaren att ge plats för en modern, helt täckt läktare på platsen. Denna invigdes i augusti 2008, men det har varit kontroverser med en lokal invånare vars fastighet ligger mycket nära platsen. Av denna anledning kunde läktaren inte färdigställas helt förrän 2011. I och med byggandet av den nya läktaren minskade den totala stadionkapaciteten till 16 667, men antalet sittplatser ökade till 6 192. Namnet, som kan översättas till "stadion vid Bremenbron", kommer från en angränsande järnvägsbro på järnvägslinjen Osnabrück–Bremen. År 2004 köpte ett lokalt telekommunikationsföretag, Osnatel, namnrättigheterna för stadion och den döptes om till "Osnatel Arena". När kontraktet gick ut 2016 fick arenan tillbaka sitt traditionella namn. År 2016 utrustades arenan med LED-reklamtavlor för första gången. Under vinteruppehållet 2018/19 renoverades sanitetsanläggningarna i västra kurvan och ett elektroniskt entrésystem installerades vid alla stadions entréer. Genom en förändring i kassasystemet har betalning med kort nu blivit möjlig i snacksställen. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Stadion an der Bremer Brücke, 14 juli 2023. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Osnatel-Arena.﻿
Оснатель-Арена

«Оснатель-Арена» або «Штадіон ан дер Беремер Брюке» (нім. Stadion an der Bremer Brücke) — футбольний стадіон у місті Оснабрюк, Німеччина. Домашня арена футбольного клубу «Оснабрюк». Місткість стадіону становить 16 667 глядачів. Історія Стадіон відкритий 22 травня 1933 року. З 1970-х років стадіон складався з великої трибуни («Південна трибуна»), двох критих трибун за воротами («Східна трибуна» та «Західна трибуна») та відкритої трибуни навпроти великої («Північна трибуна»). 1 квітня 2008 року розпочалися роботи зі знесення старої Північної трибуни, щоб звільнити місце для будівництва на цьому місці сучасної повністю критої трибуни. Нову трибуну було відкрито у серпні 2008 року; однак виникла суперечка з місцевим мешканцем, чия власність розташована дуже близько до стадіону. З цієї причини трибуну відкрили на початку 2011 року. З будівництвом нової трибуни загальна місткість стадіону зменшилася до 16 667 місць. Стадіон приймав матчі чемпіонату Європи з футболу серед жінок, зокрема матч за третє місце та фінал. 13 березня 1996 року на арені відбувся перший матч чвертьфіналу молодіжного чемпіонату Європи з футболу між збірними Німеччини та Франції, гра завершилась внічию 0:0. Галерея Примітки Посилання Інформація про стадіон (нім.)
Üstra Hannoversche Verkehrsbetriebe

Üstra Hannoversche Verkehrsbetriebe er et trafikselskab i Hannover, der driver Stadtbahn Hannover og bybusnettet i byen og omegnen. Et datterselskab er ansvarlig for skibstrafikken på Maschsee. Üstra er partner i trafikforbundet Großraum-Verkehr Hannover (GVH). Stadtbahn Hannover er en videreudvikling af byens sporvejsnet, der startede 16. september 1872 med hestesporvogne, som fra 1893 blev afløst af elektriske sporvogne. 23. juni 1965 blev det besluttet at bygge en undergrundsbane, hvor der til at begynde med skulle køres i tunneller under centrum, der var tilsluttet de traditionelle sporvejsstrækninger udenfor, som påregnedes ombygget senere. De høje anlægsudgifter og lange byggetid gjorde dog, at man ændrede konceptet til Stadtbahn med tunneller under centrum, mens der udenfor så vidt muligt køres i eget trace. Den første etaper åbnede 20. september 1973, og nettet er efterfølgende udbygget kontinuerligt. Som følge heraf ophørte driften på den sidste traditionelle sporvej i centrum i september 1996. Den normalsporede Stadtbahn har en længde på 127 km fordelt 19 km i tunnel, 87 km i eget trace og 21 km i blandet trafik. Driften varetages af 311 vogne, der betjener 12 linjer, hvortil kommer to linjer, der kun trafikeres ved store arrangementer på messeområdet eller Expo-Plaza. Der befordres ca. 125 mio. passagerer årligt. Eksterne henvisninger üstra.de – Offizielle Website der üstra. wehmingen.de – Hannoversches Straßenbahn-Museum. Noter
Üstra

üstra Hannoversche Verkehrsbetriebe AG is the operator of public transport in the city of Hanover, Germany. The company is a member of the Großraum-Verkehr Hannover (GVH) transport association. From 2003 to 2006, it had outsourced its operations, but officially resumed as a service provider on January 1, 2007. History Üstra was originally the abbreviation for Überlandwerke und Straßenbahnen Hannover AG. The company also provided electricity to private customers as well as operating bus and tram services - not only in the city of Hannover but also to the outlying villages and small towns. This field was spun off in 1929 (becoming the HASTRA). In 1960, the company changed its name to Hannoversche Verkehrsbetriebe (ÜSTRA) AG, then to ÜSTRA Hannoversche Verkehrsbetriebe AG in 1980, changing the word üstra to lowercase in 1996. The rural tram lines which were mostly singletrack brought coal (from Barsinghausen), milk and farm produce to the city but this business dwindled down with the motorisation in the 1950s and 1960s. In 2001, ownership of the rail network, tunnels and stations of the Hanover Stadtbahn was transferred to Infrastrukturgesellschaft Region Hannover GmbH. Company structure From 2004 to New Year's Eve 2006, the operative business was handled by intalliance AG. üstra had transferred more than 1900 employees to intalliance and acted as a holding company, having owned significant shares in intalliance AG, the TransTec holdings (providing technical services) and the protective service GmbH (the former security branch of üstra). Its shares in htp GmbH, a local telecommunications provider, were sold off in 2004. External links üstra corporate web site Tram Travels: Üstra Hannoversche Verkehrsbetriebe
Phaeno

L'edifici Phaeno es troba en Wolfsburg i alberga el Centre de Ciències Phaeno. L'estructura, de 154 m de longitud, es recolza en deu peus cònics. Va ser dissenyat per l'arquitecta nascuda a l'Iraq, Zaha Hadid, qui va guanyar en 2000 la competició per al seu disseny. Es va acabar de construir al novembre de 2005. L'interior no presenta angles rectes. Va ser construït per l'empresa Neuland Wohnbaugesellschaft mbH per a la ciutat de Wolfsburgo. Té una superfície construïda de 12 000 m² que alberguen 9000 m² d'espai d'exhibició. Hi ha a més un aparcament subterrani de 15 000 m². L'edificació tracta de crear una conjunt d'espais complexos, dinàmics i fluids, que inclou suaus ondulacions de pujols artificials, valls creades sota l'estructura elevada principal o falsos cràters en el sòl del museu, així com espais il·luminats per llum natural i embuts que els comuniquen. El Centre de Ciències Phaeno té una aparença exterior intencionadament misteriosa que mou a la curiositat, que fa que l'observador es trobi amb una complexitat i raresa aparent que no obstant això obeeixen a una organització estructural molt específica. El seu emplaçament correspon amb el final d'una cadena d'edificis culturals importants, realitzats per Alvar Aalto, Hans Scharoun o Peter Schweger, al mateix temps que connecta amb la riba nord del Mittelland Kanal, on es troba la “Autostadt” de l'empresa Volkswagen. Nombroses vies de comunicació, tant per als vianants com de vehicles, passen per la zona o fins i tot a través del propi edifici. Com l'espai més voluminós, l'Exhibició, està elevada del sòl, es crea una plaça pública coberta on es desenvolupen diferents activitats comercials i culturals, al mateix temps que permet una visió diagonal de l'els diferents de l'espai d'exhibició. Un conducte acristallat, continuació del Stadtbrücke (pont de la ciutat), permet la visió de l'espai d'exposició. Referències
Phæno

Phæno (německy Die Experimentierlandschaft Phæno, anglicky Phæno Science Center) je interaktivní přírodovědecké centrum ve Wolfsburgu v Dolním Sasku v Německu, dokončené v roce 2005. Budova byla navržena iráckou architektkou Zahou Hadid, která vyhrála mezinárodní konkurz. Nachází na hranici mezi železnicí, průmyslovou zónou a městem. Stavba stála celkově 79 milionů Eur. Toto vědecké centrum vyhrálo v roce 2006 cenu RIBA European Award jako instituce pro umění a volný čas. Stavba Samotná budova je 16 metrů vysoká a dlouhá přibližně 150 metrů. Celá je z betonu. První patro drží 10 masivních, dole úzkých a nahoře širokých organických rozdílných sloupů. Prostor mezi sloupy tvoří veřejné prostranství, kde se mohou konat různé akce. Vnitřek muzea tvoří jeden otevřený prostor, který je řešen organicky, ale prakticky, jsou zde přednáškové prostory, nebo interaktivní předměty. Budova je postavena z přibližně 27 000 m³ betonu, přesto ale platí výrok Zahy Hadid „chci stavět budovy, které se budou vznášet". Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Phaeno Science Center na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Phæno na Wikimedia Commons (německy) Oficiální stránky
Phaeno

El Centro de Ciencias Phaeno es un edificio cultural situado en Wolfsburgo, Alemania. Fue diseñado por la arquitecta iraquí Zaha Hadid, quien ganó en el 2000 la competición para su construcción, e inaugurado en 2005.​ Contexto urbano Su emplazamiento corresponde con el final de una cadena de edificios culturales importantes, realizados por Alvar Aalto, Hans Scharoun o Peter Schweger, al tiempo que conecta con la orilla norte del Mittelland Kanal, donde se encuentra la “Autostadt” de la empresa Volkswagen. Numerosas vías de comunicación, tanto peatonales como de vehículos, pasa por la zona o incluso a través del propio edificio. Como el espacio más voluminoso, la Exhibición, está elevado del suelo, se crea una plaza pública cubierta donde se desarrollan diferentes actividades comerciales y culturales, al tiempo que permite una visión diagonal del los diferentes del espacio de exhibición. Un conducto acristalado, continuación del Stadtbrücke (puente de la ciudad), permite la visión del espacio de exposición.​ Diseño y construcción Fue construido por la empresa Neuland Wohnbaugesellschaft mbH para la ciudad de Wolfsburgo, siendo su usuario la Fundación Phaeno. Tiene una superficie construida de 12 000 m², que albergan 9 000 m² de espacio de exhibición. Hay además un aparcamiento subterráneo de 15 000 m².​ La edificación trata de crear una conjunto de espacios complejos, dinámicos y fluidos, que incluye suaves ondulaciones de colinas artificiales, valles creados bajo la estructura elevada principal o falsos cráteres en el suelo del museo, así como espacios iluminados por luz natural y embudos que los comunican. El interior no presenta ángulos rectos.​​ El Centro de Ciencias Phaeno tiene una apariencia exterior intencionadamente misteriosa que mueve a la curiosidad, que hace que el observador se encuentre con una complejidad y rareza aparente que sin embargo obedecen a una organización estructural muy específica.​ En respuesta al debate suscitado por la complejidad del edificio, Zaha Hadid declaró: «Nadie opina que el paisaje es extraño porque lo creó Dios; pero si lo hago yo, la gente empieza a pensar en lo extraño que es».​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Phaeno. Sitio web oficial
Phaeno

Le Phaeno est un musée de vulgarisation scientifique situé à Wolfsburg en Allemagne. Il a été construit par l'architecte Zaha Hadid entre 2000 et 2005. Il mesure plus de 9 000 m2 de superficie pour une hauteur de 16 mètres. Il est fait de béton et d'acier en majorité. Il a coûté 79 millions d'euros à concevoir et construire. Le bâtiment a fait l'objet d'un documentaire dans la collection Architectures diffusé pour la première fois sur Arte en 2006. Liens externes Le site officiel du Phaeno Phaeno, le bâtiment paysage. Collection Architectures Portail des sciences Portail des musées Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Basse-Saxe
Museo della scienza Phaeno

Museo della Scienza Phaeno o Phaeno Science Center è un centro scientifico interattivo situato a Wolfsburg, in Germania, inaugurato il 24 novembre 2005 e disegnato da Zaha Hadid. Phæno è nato dalla pianificazione urbana della città di Wolfsburg. Storia Il design dell'edificio ha vinto un RIBA European Award 2006 e l'Institution of Structural Engineers Award 2006 per le strutture di arte, tempo libero e intrattenimento. Il Phæno era incluso in un elenco delle 7 meraviglie del mondo moderno (oggetti costruiti dal 2000) dal Financialist. La pianificazione preliminare per la realizzazione è iniziata nel novembre 1998 e un anno dopo Joe Ansel, consulente e designer americano, è stato contattato per gestire le mostre e altri aspetti operativi del progetto. Fu indetto un concorso di progettazione architettonica nel gennaio 2000 per la realizzazione e fu vinto da Zaha Hadid, in collaborazione dagli ingegnere, Mayer Bährle e Adams Kara Taylor. Circa cinque anni dopo, Phæno ha aperto al pubblico il 24 novembre 2005 con oltre 250 mostre interattive. Il progetto architettonico è stato descritto dal New York Times come "un'opera di architettura ipnotica - il tipo di edificio che trasforma completamente la nostra visione del futuro". Descrizione L'edificio dalla forma rettangolare, è stato realizzato grazie all'utilizzo di vetro e calcestruzzo. Esso è localizzato in uno spazio immediatamente adiacente alla stazione ferroviaria di Wolfsburg e appena a sud dell'Autostadt, nel centro della città tedesca. La forma parallelepipeda principale è sorretta da enormi pilastri dalla forma conica creati in calcestruzzo. All'interno della struttura vi sono dei fori a forma di bolle che lasciano passare la luce e ne illuminano l'interno. Phæno è collegato all'Autostadt da un ponte di metallo a cui si accede da scale mobili su entrambi i lati. La parte inferiore di Phæno e i piloni conici sono illuminati di notte. Note Voci correlate Zaha Hadid Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo della Scienza Phaeno Collegamenti esterni http://www.phaeno.de http://www.zaha-hadid.com/architecture/phaeno-science-centre/
Phaeno Science Center

Het Phæno Science Center is een interactief wetenschapscentrum in Wolfsburg (Duitsland). Het werd in 2005 voltooid. Geschiedenis Phæno is ontstaan uit een stedenbouwkundig plan van de stad Wolfsburg. In 1998 ontwikkelden stadsfunctionarissen een stuk braakliggend terrein direct grenzend aan het treinstation van Wolfsburg en net ten zuiden van de enorme, toen nog onvoltooide attractie Autostadt van Volkswagen. Er werd op deze plek een kunstmuseum gepland, maar Dr. Wolfgang Guthardt, destijds directeur Cultuur, Sport en Onderwijs van de stad, wist dat een dergelijke instelling zou concurreren met het succesvolle Kunstmuseum Wolfsburg en dat er andere opties nodig waren. Guthardt bezocht Technorama, een wetenschapscentrum in Zwitserland en raakte ervan overtuigd dat een wetenschapscentrum in Wolfsburg zowel Autostadt als het Kunstmuseum zou aanvullen. De voorlopige planning begon in november 1998 en een jaar later werd Joe Ansel, een Amerikaanse consultant en ontwerper, benaderd om de tentoonstellingen en andere operationele aspecten van het project te verzorgen. In januari 2000 werd een architectuurwedstrijd uitgeschreven en werd gewonnen door de vooraanstaande architect Zaha Hadid, samen met constructeur Adams Kara Taylor. Ongeveer vijf jaar later, op 24 november 2005, werd Phæno geopend voor het publiek met meer dan 250 interactieve tentoonstellingen van Ansel Associates, Inc., allemaal ondergebracht in een verbluffende betonnen structuur, ontworpen door Zaha Hadid, haar Duitse collega, Mayer Bährle Architects en Adams Kara Taylor. Het architectonische ontwerp is beschreven als een 'hypnotiserend staaltje architectuur - het soort gebouw dat onze visie op de toekomst volledig verandert.' Het ontwerp won in 2006 een RIBA European Award en in 2006 de Institution of Structural Engineers Award voor "Arts, Leisure and Entertainment Structures". Phæno kent sinds de officiële opening een hoge opkomst en brede publieke acceptatie. Gebouw Het gebouw staat op betonnen palen, waardoor bezoekers van Autostadt er doorheen kunnen lopen zonder dat ze de werking van het gebouw verstoren. Phæno is met Autostadt verbonden door een metalen brug, die aan beide kanten bereikbaar is via roltrappen en trappen. De onderkant van Phæno en de "stelten" zijn verlicht. Het themanummer van het Science Center, "Phaenomenal", werd geschreven en uitgevoerd door de Amerikaanse zangeres/liedjesschrijfster Amanda Somerville voor de opening. The Financialist nam het Phæno op in een lijst van de zeven wonderen van de moderne wereld (objecten die sinds 2000 zijn gebouwd). In populaire media Het Phaeno verscheen in de film The International (2009) als hoofdkantoor van een Italiaans wapenbedrijf - digitaal ingevoegd voor een klif aan het Iseomeer. Het Phaeno verscheen ook in de Duitse rampenfilm Heroes (2013) als een grote hadronenversneller. Het Phaeno verscheen in de Belgisch-Nederlandse dystopische televisieserie Arcadia (2023).
Phaeno

phaeno – centrum nauki znajdujące się w centrum Wolfsburga w Niemczech. Budynek został zaprojektowany przez brytyjską architekt Zahę Hadid. Budowa trwała 4 lata. Wykorzystano do niej 27 tys. m³ betonu. Centrum zostało otwarte 24 listopada 2005 roku. Budynek jest osadzony na 10 filarach, rozciąga się na długość 154 metrów i ma powierzchnię około 9 tys. m². Na terenie centrum znajduje się ponad 350 instalacji eksperymentalnych. Brytyjska instytucja Royal Institute of British Architects wyróżniła Zahę Hadid za projekt phaeno nagrodą RIBA European Award. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona phaeno