NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Grasleben

Grasleben es un municipio situado en el distrito de Helmstedt, en el estado federado de Baja Sajonia (Alemania), a una altitud de 100 metros. Su población a finales de 2016 era de unos 2400 habitantes y su densidad poblacional, 220 hab/km².​​ Se encuentra ubicado a poca distancia al oeste del estado de Sajonia-Anhalt. Referencias Enlaces externos Página web oficial del distrito de Helmstedt Archivado el 4 de noviembre de 2021 en Wayback Machine. Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Grasleben.
Grasleben

Grasleben est une municipalité allemande du land de Basse-Saxe et l'arrondissement de Helmstedt. En 2014, elle comptait 2 437 hab. Culture Populaire La ville de Grasleben apparaît dans le dlc "Global Mobilisation" d'Arma 3. L'histoire de ce dlc se déroule en 1983 et parle d'un affrontement entre la NVA et la Bundeswehr. Notes et références Liens externes (de) Site officiel Portail de la Basse-Saxe
Grasleben

Grasleben è un comune di 2.472 abitanti della Bassa Sassonia, in Germania. Appartiene al circondario (Landkreis) di Helmstedt (targa HE) ed è parte della comunità amministrativa (Samtgemeinde) di Grasleben. Storia La storia di Grasleben fu grandemente influenzata dalla vicinanza all'abbazia di Mariental, ai cui possedimenti appartenne a lungo anche Grasleben. Nel 1830 fu costruita la chiesa, priva di torre campanaria, che fu eretta successivamente. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Grasleben Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su samtgemeinde-grasleben.de.
Граслебен

Граслебен (нем. Grasleben) — община в Германии, в земле Нижняя Саксония. Входит в состав района Хельмштедт. Подчиняется управлению Граслебен. Население составляет 2457 человек (на 31 декабря 2010 года). Занимает площадь 11,27 км². Примечания Ссылки Официальная страница
Граслебен

Граслебен (њем. Grasleben) општина је у њемачкој савезној држави Доња Саксонија. Једно је од 26 општинских средишта округа Хелмштет. Према процјени из 2010. у општини је живјело 2.472 становника. Посједује регионалну шифру (AGS) 3154008. Географски и демографски подаци Граслебен се налази у савезној држави Доња Саксонија у округу Хелмштет. Општина се налази на надморској висини од 99 метара. Површина општине износи 11,3 km². У самом мјесту је, према процјени из 2010. године, живјело 2.472 становника. Просјечна густина становништва износи 219 становника/km². Међународна сарадња Референце Спољашње везе Званични сајт општине (језик: немачки) Њем. Савезни завод за статистику (језик: немачки) Стална конференција градова и општина (језик: немачки) KommOn Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (29. април 2014) - Информациони систем градова, општина и округа. (језик: немачки) План насеља на мапи (Mapquest)
Граслебен

Граслебен (нім. Grasleben) — громада в Німеччині, розташована в землі Нижня Саксонія. Входить до складу району Гельмштедт. Центр об'єднання громад Граслебен. Площа — 11,27 км2. Населення становить 2426 ос. (станом на 31 грудня 2021). Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Граслебен Офіційний сайт [Архівовано 8 лютого 2014 у Wayback Machine.] (нім.)
Gehry Tower

Gehry Tower je devítipodlažní budova, navržená americkým architektem Frankem Gehrym, po němž nese své jméno. Stojí v německém Hannoveru na Goethestraße 13a, má čtvercový půdorys a tvar torzně deformovaného kvádru. Budova sdílí některé podobné principy s Tančícím domem od stejného autora a stejně jako on bylo při návrhu této užito nejmodernějších technologií dané doby. Jedná se o kombinaci ocelové a betonové konstrukce nesoucí povrchový fasádní plášť. Výstavba započala v roce 1999 a otevření proběhlo 28. června 2001. Výstavba stála 8,5 milionu německých marek. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Gehry Tower na Wikimedia Commons
Gehry-Tower

Der Gehry-Tower ist ein neunstöckiges Gebäude des Architekten Frank Gehry in Hannover in Deutschland. Der Bau befindet sich in unmittelbarer Nachbarschaft des Steintorplatzes und erinnert an ein früheres Stadttor, das den Namen Steintor trug. Der Bau des Gehry-Towers wurde von der Objektgesellschaft mbH, einer Tochter der Üstra Hannoversche Verkehrsbetriebe AG in Auftrag gegeben, für die Gehry bereits zuvor eine Bushaltestelle in Hannover entworfen hatte. Ausführendes Architekturbüro war die Archimedes Bauplanungsgesellschaft mbH aus Bad Oeynhausen. Bauunternehmer war die Philipp Holzmann AG Hannover. Gehry selbst wurde vertreten durch die Architektin Eve Sobesky, die mehrere Projekte in Europa betreute. Zwischen Planung und dem Abbruch der Vorgängerbebauung im Herbst 1999 vergingen vier Jahre. Ein halbes Jahr später, im März 2000, begann der Bau. Die Kosten lagen bei 8,5 Mio. DM (ca. 4,3 Mio. Euro). Das Gebäude wurde offiziell am 28. Juni 2001 eingeweiht. Die gesamte Nutzfläche beträgt ca. 2100 m². Interessant am Gehry-Tower ist seine äußere Form, eine Stahlbaukonstruktion mit tragenden Außenwänden, die durch Verdrehung des Baukörpers um die lotrechte Mittelachse erreicht wird, wodurch die Traufe gegenüber dem Erdgeschoss um bis zu 2,50 m herausragt; das bewirkt eine dreidimensionale Wölbung der Außenfläche. Die Außenhülle besteht aus 2800 geschliffenen Edelstahlpaneelen mit den Maßen 0,60 × 1,20 Metern, die dem Gebäude einen „aufgerauten“ Eindruck geben. Dadurch ergibt sich eine optisch reflektierende Oberfläche, die die umgebenden Lichtverhältnisse widerspiegelt. Der Gehry-Tower wird als Büro- und Veranstaltungsgebäude genutzt. Mieter sind unter anderem die X-City Marketing Hannover GmbH, die Public Broadcast Rundfunkgesellschaft mbH (Das Fahrgastfernsehen) und die Protec Service GmbH, die ebenfalls Töchter der Üstra sind. Auch die Niederlassung Hannover der Ströer-Gruppe hat ihren Sitz im Gehry-Tower. Literatur Manuel Pestalozzi: Verdrehte Ecke. Gehry Tower, Hannover, in: Architektur & Technik, Jahrgang 26, Nr. 10, 2003, S. 56–58 (Online) Weblinks Beschreibung des Gehry-Towers Informationen über die X-CITY MARKETING Hannover GmbH Informationen über das Fahrgastfernsehen Einzelnachweise
Gehry Tower

Gehry Tower is a nine-story building constructed by architect Frank Gehry; it is located at the Steintor, Goethestraße 13a, in Hanover, Germany. The building was commissioned by the city-owned Hanover Transport Services (üstra), for whom Gehry also designed a bus stop in the city. Constructed of stainless steel, the tower is memorable for the noticeable twist in its outer façade on a ferroconcrete core, making optimal use of the relatively small piece of ground on which it is located. Like many of Gehry's buildings, the tower was created with the most modern technology available at the time. Gehry's office first created a 1:100 model, which was then scanned and imported into CAD software to be able to compute the dimensions for the individual parts, all of which vary in size and shape. Construction began in 1999, cost 8.5 million Deutsche Mark, and the building officially opened 28 June 2001. See also List of works by Frank Gehry External links Gehry Tower at Structurae References
Torre Gehry

La Torre Gehry es un edificio de nueve plantas, construida por el arquitecto canadiense Frank Gehry, localizada en Hanóver, Alemania. Su construcción comenzó en 1999, siendo inaugurado el 28 de junio de 2001, con un coste de 8,5 millones de marcos alemanes. Fue promovida por el Servicio de Transportes de Hanóver, el üstra, para el cual Gehry ha diseñado previamente una parada de autobús en la ciudad. Revestida de acero inoxidable, la torre tiene una original forma estructural torsionada ejecutada con los medios tecnológicos más avanzados de la época, como las principales construcciones del arquitecto Frank Gehry. Referencias Die üstra - Design (en alemán) Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Torre Gehry.
Gehry Tower

Gehry Tower est un immeuble inauguré en 2001 à Hanovre en Allemagne, conçu par l’architecte canadien Frank Gehry. Historique Cet immeuble a été commandé par les services des transports de la ville de Hanovre, pour lesquels Frank Gehry a également conçu un arrêt d'autobus. Sa construction a commencé en 1999 et son inauguration a eu lieu le 28 juin 2001. Construite en acier inoxydable, la tour est remarquable par ses formes torsadées réalisée par des moyens technologiques avancés. Pour concevoir cette œuvre d'architecture, une maquette au 1/100 a été produite puis numérisée et importée sur logiciel de CAO pour calculer tous les éléments. Le coût de l’œuvre est de 8,5 millions de Deutsche Mark. Notes et références Liens externes Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Basse-Saxe
Gehry Tower

La Gehry Tower è un edificio di nove piani costruito dall'architetto Frank Gehry situato nella città tedesca di Hannover. Descrizione L'edificio è stato commissionato dal servizio di trasporto cittadino, per il quale Gehry ha disegnato anche una fermata d'autobus della città. Costruito in acciaio inossidabile, la torre spicca per il suo notevole avvitamento della facciata su di un nucleo in ferrocemento, massimizzando il piccolo spazio sul quale appoggia la struttura. Come molti degli edifici di Gehry, la torre è stata creata con l'ausilio delle più moderne tecnologie disponibili al tempo. Lo studio di Gehry ha dapprima creato un modello in scala 1:100, poi scannerizzato ed importato in un software CAD in modo da calcolare le dimensioni delle singole parti, delle più varie forme e dimensioni. I lavori, costati 8,5 milioni di marchi tedeschi, sono cominciati nel 1999 mentre l'edificio è stato ufficialmente inaugurato il 28 giugno del 2001. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Gehry Tower Collegamenti esterni Gehry Tower, su archINFORM. (EN) Gehry Tower, su Structurae.
Nationalpark Niedersächsisches Wattenmeer

Nationalpark Niedersächsisches Wattenmeer blev oprettet i 1986 og omfatter de Østfrisiske Øer, vadehavet og marsken mellem havbugten Dollart og grænsen til Holland mod vest, og fra Cuxhaven til Elbens sejlrende mod øst. Nationalparken er omkring 345.800 ha stor. Nationalparkadministrationen ligger i Wilhelmshaven. Nationalpark Niedersächsisches Wattenmeer hører sammen med Nationalparkerne Schleswig-Holsteinisches Wattenmeer, Hamburgisches Wattenmeer og det hollandske vadehav til UNESCOs liste over verdensnaturarv, og er også et biosfærereservat (Biosphärenreservat Niedersächsisches Wattenmeer). Naturen Naturtyperne der beskyttes i nationalparken er især Vader, Sandbanker, saltenge, sandstrande, klitterne og flodmundingerne ud i Nordsøen. Særlig opmærksomhed er der på den for vadehavet typiske flora ogfauna. Kysten til norsøen er usædvanlig flad, og havbunden falder nogle steder kun få centimeter pr. kilometer. To gange i døgnet fører højvandet sand, ler og silt ind i vadehavsområdet. Kysten er præget af sandklitter opbygget af vinden Vadehavet er efter den Tropiske regnskov det næstmest produktive økosystem, målt på mængde levende biomasse. I vadehavet findes kiselalger, snegle, orme, muslinger og rejer. En typisk beboer i sandvaden er sandorm, der lever i sit uformede rør under vandoverfladen. Op til 4.000 dyre- og plantearter har specialiseret sig til at leve i vadens usædvanlig næringsrige biotop. For eksempel lever gravænder af vandsnegle, som findes i store mængder. Den op til 180.000 fugle store nordvesteuropæiske population af gravænder tilbringer fældningstid mellem juli og september i vadehavet. Også omkring 200.000 Edderfugle fælder her; omkring 1.000 edderfuglepar yngler i området, de fleste på øen Amrum. Samtidig er vadehavet rasteområde for nordiske fugle på træk og passeres i træksæsonen af 10–12 millioner vadefugle, gæs, andefugle måger. Så sandbankerne kan man se sæler og på strandengene ses klyder og terner. Typiske planter i klitterne er Sand-Hjælme, der med deres rødder fastholder klitterne. Øer i nationalparken Nationalpark omfatter også de Østfrisiske øer, Borkum, Lütje Hörn, Memmert, Juist, Norderney, Baltrum, Langeoog, Spiekeroog, Wangerooge, Minsener Oog og Mellum (fra vest mod øst). Eksterne henvisninger Nationalparkens hjemmeside
Parque nacional del mar de Frisia de Baja Sajonia

El parque nacional del mar de Frisia de Baja Sajonia (en alemán, Nationalpark Niedersächsisches Wattenmeer) es un parque nacional en el Estado federado alemán de Baja Sajonia. Fue creado el 1 de enero de 1986. Junto con el parque nacional del mar de Frisia de Schleswig-Holstein, el parque nacional del mar de Frisia hamburgués y aquellas partes del estuario del Elba que no son reservas naturales, forma la parte alemana del mar de Frisia. Desde la Convención de Ramsar de 1971, lo que hoy son las regiones del parque nacional y la bahía de Dollart han sido protegidos como "humedales de importancia internacional". Además de ser una reserva de la biosfera, junto con otras zonas del mar de Frisia de Alemania y los Países Bajos, es un lugar Patrimonio de la Humanidad desde el 26 de junio de 2009. Parque nacional Abarca las islas Frisias orientales, llanuras de marea y marismas de agua salobre entre la bahía de Dollart en la frontera con los Países Bajos en el oeste y Cuxhaven llegando hasta el canal de embarque del Elba exterior en el este. El parque nacional tiene una superficie de alrededor de 345.800 hectáreas. La organización del parque nacional se encuentra en Wilhelmshaven. Reserva de la biosfera Desde el año 1992, el parque nacional ha sido designado reserva de la biosfera por la Unesco con el nombre de mar de Frisia de Baja Sajonia. Los límites externos se encuentran en 53°37′N 6°35′E y 53°55′N 8°41′E Tiene una altitud que va desde los 10 metros bajo el nivel del mar hasta los 24,5 metros por encima del nivel del mar. Tiene una extensión de 240.000 hectáreas. La zona núcleo tiene 130.000 hectáreas, la zona tampón tiene 108.000 hectáreas y la zona de transición 2000 hectáreas. El principal ecosistema es costero marítimo templado. Los principales hábitats son llanuras de marea de arena y lodosas bajo condiciones naturales, con microalgas bentónicas, principalmente diatomeas; islas de barrera con dunas arenosas con Agropyron junceum, dunas secundarias con Elymus arenarius, barrón y dunas terciarias con ejemplares de espinos cervales de mar, sauces y brezos calluna; marismas salobres con especies características como Puccinellia maritima, Sueda maritima o llantén marítimo. En algunas zonas humanizadas hay pastos para una cabaña de ovejas, vacas y caballos. Véase también Anexo:Parques nacionales de Alemania Parques nacionales del mar de Frisia Mar de Frisia Referencias WADDENSEA OF LOWER SAXONY información en inglés en la página de la UNESCO. Nationalpark Wattenmeer-Zahlen & Daten Películas Im Nationalpark Wattenmeer. Documental, 45 min., Alemania, 1998, de Jens-Uwe Heins y Michael Sutor; producción: Komplett-Media-GmbH, Grünwald (ISBN 3-89672-492-4) Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Parque nacional del mar de Frisia de Baja Sajonia. Nationalpark Niedersächsisches Wattenmeer Dos centros del parque nacional: Nationalpark-Zentrum Wilhelmshaven Nationalpark-Zentrum Cuxhaven
Parco nazionale del Wattenmeer della Bassa Sassonia

Il parco nazionale del Wattenmeer della Bassa Sassonia(in tedesco: Nationalpark Niedersächsisches Wattenmeer) è un parco nazionale situato in Bassa Sassonia, in Germania. Si trova nella porzione di Mare del Nord detta Mare dei Wadden, protetta da vari parchi nazionali sia in Germania che nei Paesi Bassi e Danimarca e tutelata come Patrimonio dell'umanità dall'UNESCO. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Parco nazionale del Wattenmeer della Bassa Sassonia Collegamenti esterni Sito ufficiale, su nationalpark-wattenmeer.de.
Park Narodowy Dolnosaksońskiego Morza Wattowego

Park Narodowy Dolnosaksońskiego Morza Wattowego (niem. Nationalpark Niedersächsisches Wattenmeer) – jeden z 16 parków narodowych i drugi co do wielkości (3450 km²) na terenie Niemiec. Znajduje się na części niemieckiego wybrzeża Morza Północnego, między zatoką Dollard na granicy z Holandią na zachodzie, a Cuxhaven u ujścia kanału żeglugowego Łaby na wschodzie. Od czerwca 2009 roku park jest wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Ekologia Siedliska chronione przez ten park to osuchy, słone mokradła, plaże, wydmy i ujścia rzek do Morza Północnego. Szczególną uwagę poświęcono dzikiej faunie i florze typowej dla Morza Wattowego, którego częścią jest park. Strefy Park narodowy podzielony jest na trzy strefy o różnym statusie ochrony: Strefa I – najściślej chroniona strefa stanowi około 68,5% powierzchni i można z niej korzystać tylko w kilku obszarach, takich jak oznaczone szlaki lub z pomocą przewodników. Strefa II – strefa pośrednia stanowi 31,0% obszaru i można ją odwiedzać przez cały rok na wyznaczonych szlakach, z wyjątkiem wyznaczonych rezerwatów ptaków. W ciągu roku również w tej strefie może obowiązywać zakaz wejścia, głównie w okresie od 1 kwietnia do 31 lipca, podczas okresu rozrodu, karmienia i odpoczynku ptaków. Strefa III – strefa rekreacyjna stanowi najmniejszą część powierzchni na poziomie 0,5% i jest wykorzystywana głównie przez ludzi do rekreacji. Wyspy w Parku Narodowym Park Narodowy obejmuje także obszary Wysp Wschodniofryzyjskich: Borkum, Lütje Horn, Memmert, Juist, Norderney, Baltrum, Langeoog, Spiekeroog, Wangerooge, Minsener oog i Mellum (w kolejności z zachodu na wschód). Duże części tych wysp należą do strefy ochrony I + II. Na niezamieszkane wyspy (znajdujące się w strefie I – Lütje Horn, Memmert, Minsener oog i Mellum) nie można wejść bez zezwolenia. Całkowicie wyłączone z ochrony parku narodowego są tylko faktyczne obszary osadnicze i infrastrukturalne na zamieszkanych wyspach. Przypisy Bibliografia Zdzisław Preisner: Parki Narodowe Świata. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2008. Magdalena Hildebrant: Szkolna Encyklopedia Geografii. Warszawa: Świat Książki, 2005. Linki zewnętrzne Nationalpark Niedersächsisches Wattenmeer (niem.)
Saint-Andreasberg

Saint-Andreasberg, Sankt Andreasberg en allemand, est un village de l'Allemagne, situé en Basse-Saxe, dans le district de Goslar. Géographie Saint-Andréasberg est un village situé dans les montagnes du Harz, à 116 km au sud de Hanovre, dans le centre de l'Allemagne. Histoire Saint-Andréasberg a été fondée autour de 1480. Municipalité Maires … 1961–1991: Werner Grübmeyer (CDU) 1991–1993: Hans Bahn (FDP) 1993–1996: Albert Kehr 1996–2001: Werner Grübmeyer (CDU) 2001: Hartmut Humm (CDU) 2001: Hans-Günter Schärf (SPD) Jumelage Touques (France) Sport Du fait de son altitude, Saint-Andréasberg (520–720 m) et Sonnenberg (800–850 m) disposent d'un niveau d'enneigement encore relativement sûr. Saint-Andréasberg est un centre de ski alpin du Harz, avec trois téléskis sur le Sonnenberg, ainsi que deux télésièges deux-places et trois téléskis à la station de ski de Matthias-Schmidt-Berg, laquelle accueille également une piste de luge d'été. La première piste de Snowtubing du Harz se situe dans la vallée Teichtal. Le réseau de ski de fond autour de Saint-Andréasberg compte 40 km de pistes et est relié au niveau du Sonnenberg avec Oderbrück/Torfhaus et la piste de Ackerloipe/Altenau. La marche nordique, la randonnée pédestre, le VTT et le trekking sont des sports très appréciés dans les environs calmes de la ville montagnarde. Un parcours acrobatique en hauteur a été aménagé dans le parc. Le lac Oderteich, situé dans le Parc national du Harz, permet de s'y baigner en été dans sa partie sud. Le chemin de randonnée Harzer Hexenstieg de 100 km de long passe par le village, en provenance de Torfhaus et Oderteich, en direction de Braunlage puis Thale. Le secours en montagne est assuré toute l'année depuis le village par la Bergwacht (branche de la Croix-Rouge allemande). À la suite du succès de la première Fête de l'Hiver en 1896, le ski-club de Saint-Andréasberg du Haut-Harz fut fondé au Brocken. Liens externes (de) Site officiel Portail de la Basse-Saxe
Sankt Andreasberg

Sint Andreasberg (Sankt Andreasberg) is een voormalige bergstad in het Harzgebergte en maakt sinds 1 november 2011 onderdeel uit van de stad Braunlage in het Landkreis Goslar. Sint Andreasberg is een kuuroord in het Nationaal Park Harz. Het toerisme speelt een belangrijke economische rol voor de plaats. Geografie van Sankt Andreasberg Sint-Andreasberg ligt nabij het Nationaalpark Harz in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De stad wordt omgeven door Braunlage, Bad Lauterberg en Clausthal-Zellerfeld. Op ongeveer tien kilometer afstand ten noordoosten van Sint-Andreasberg ligt de berg Brocken. Dit is de hoogste berg van Midden-Duitsland en speelt een belangrijke rol in de folklore van het Harzgebied. Historie van Sankt Andreasberg De eerste nederzetting is waarschijnlijk in de twaalfde eeuw aangelegd onder leiding van de monniken van de cisterciënzerabdij Walkenried. De pest veroorzaakte in de veertiende eeuw een ontvolking van het gebied. Het is onduidelijk of de nederzetting al vóór de ontvolking de huidige naam droeg. De naam Sint-Andreasberg wordt voor het eerst genoemd in een brief van graaf Heinrich zu Stolberg aan Dietrich von Witzleben. Deze documentatie dateert van 3 november 1487. Rond het jaar 1575 kende Sint-Andreasberg een inwoneraantal van ongeveer 2.500 mensen. Het was destijds de grootste nederzetting in het noordoosten van het Harzgebergte. Godsdienst De bevolking van Sint-Andreasberg is van oudsher overwegend protestants. De Evangelisch-Lutherse Martinikerk bevindt zich op het kerkplein. Daarnaast kent de plaats ook een Rooms-Katholieke parochie. Stadswapen van Sint-Andreasberg Het eerste veld (rechtsboven) toont het rood-zilveren wapen van de graven van Hohnstein. Het tweede veld (linksboven) toont Sint-Andreas met een gouden Sint-Andreaskruis. Het derde veld symboliseert de mijnhistorie van de stad. Het vierde veld is verdeeld. Het toont een leeuw met opgeheven voorpoot en drie gouden balken op een rode achtergrond (het provinciewapen van Lutterberg-Scharzfeld). Geboren Andreas Christian Dedekind (1658), musicus en cantor Christian Müller (1690), orgelbouwer
Sankt Andreasberg

Sankt Andreasberg – dzielnica uzdrowiskowa miasta Braunlage w Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, w powiecie Goslar. Do dnia 31 października 2011 było to samodzielne miasto. Sankt Andreasberg leży w górach Harzu, ok. 20 km na wschód od miasta Osterode am Harz. Zobacz też Andreasberg
Санкт-Андреасберг

Санкт-Андреасберг (нем. Sankt Andreasberg) — бывший город в Германии, курорт, расположен в земле Нижняя Саксония. С 1 ноября 2011 года является районом города Браунлаге. Население составляет 1730 человек (на 30 июня 2011 года). Занимает площадь 9,85 км². Население Санкт-Андреасберг в «ЭСБЕ» В начале XX века в «Энциклопедическом словаре Брокгауза и Ефрона» этот город описывался следующими словами: Фотографии Примечания Ссылки Официальная страница
Санкт Андреасберг

Санкт Андреасберг (њем. Sankt Andreasberg) град је у њемачкој савезној држави Доња Саксонија. Једно је од 15 општинских средишта округа Гослар. Према процјени из 2010. у граду је живјело 1.871 становника. Посједује регионалну шифру (AGS) 3153010. Географски и демографски подаци Санкт Андреасберг се налази у савезној држави Доња Саксонија у округу Гослар. Град се налази на надморској висини од 580 метара. Површина општине износи 9,8 km². У самом граду је, према процјени из 2010. године, живјело 1.871 становника. Просјечна густина становништва износи 190 становника/km². Међународна сарадња Референце Спољашње везе Званични сајт општине Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (8. март 2009) (језик: немачки) Њем. Савезни завод за статистику (језик: немачки) Стална конференција градова и општина (језик: немачки) KommOn Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (29. април 2014) - Информациони систем градова, општина и округа. (језик: немачки) План насеља на мапи (Mapquest)