NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
San Juan del Norte

San Juan del Norte är en kommun (municipio) i Nicaragua med 1 955 invånare. Den ligger i det sydöstra hörnet av landet i departementet Río San Juan, där floden Río San Juan rinner ut i Karibiska havet. Under mitten av 1800-talet var San Juan del Norte en viktig hamn på transitrutten som fraktade folk från östra Förenta Staterna till Kalifornien. I San Juan del Norte bytte passagerarna från oceangående båtar till mindre fartyg för färden uppför Río San Juan floden och över Nicaraguasjön. Geografi San Juan del Norte är den till befolkningen minsta kommunen i Nicaragua, samt även den kommun med lägst befolkningstäthet. Kommunen gränsar till kommunerna El Castillo i väster och Bluefields i norr, samt till Karibiska havet i öster och Costa Rica i söder. Gränsen mot Costa Rica utgörs av floden Río San Juan. Mer en halva befolkningen bor i kommunens centralort San Juan del Norte, som 2005 hade 985 av kommunens 1 307 invånare. Denna ort är också känd under namnet Greytown. Historia När det nya departementet Río San Juan bildades 1949 flyttades San Juan del Norte från departementet Zelaya till det nyskapade departementet. San Juan del Norte var då en comarca som inte tillhörde någon kommun, men vid befolkningsräkningen 1950 är den listad som en kommun (municipio). Transporter Förutom gatorna i centralorten har kommunen inget vägnät, utan alla lokala transporter sker med båt. Längs floden Río San Juan finns det reguljär båttrafik till och från departementshuvudstated San Carlos via El Castillo. Det går också reguljär båttrafik norrut längs den Karibiska kusten upp till Bluefields. Tre kilometer öster om centralorten finns det en liten flygplats, med två reguljära flyg varje vecka till deparatementshuvudstaden San Carlos och vidare till landets huvudstad Managua. Det enda sättet att ta sig till flygplatsen är med båt. Kända personer från San Juan del Norte Joseph A. Harrison (1883-1964), moravisk präst, scoutpionjär Källor
Poneloya, Nicaragua

Poneloya is a town on the west coast of Nicaragua bordering the Pacific Ocean. It lies within the León Department and borders Las Peñitas, Nicaragua. Poneloya is about 21 kilometers (13 mi) from the city of León. The town is a vacation home area for wealthy Nicaraguans, while local residents are mostly fishermen, caretakers, or those who commute to León for work.. Poneloya offers beaches that stretch for several kilometers with clear blue waters. Popular activities include sunbathing, swimming, and water sports such as surfing and fishing. The town itself is small, with colorful houses, local restaurants, and beachfront accommodations. Poneloya is known for its fresh seafood, and dishes such as ceviche and grilled fish. Nearby attractions include the historic city of León, known for its colonial architecture and cultural heritage, as well as the nearby Juan Venado Island Nature Reserve, a protected area rich in mangroves and wildlife. Etymology The name Poneloya means “small seeds” in the indigenous language.. Climate, geography and ecology Daily temperatures range from 32°C to over 40°C (89°F to over 104°F). During the night, the temperature is reduced to about 25°C to 30°C (77°F to 86°F). Due to its location near the sea, winds and breezes flow through the town, making the climate cooler. Several volcanoes exist near the town, including Cerro Negro, Telica, San Cristóbal, Las Pilas, and El Hoyo. There is a large diversity of fish, crabs, and shrimp in the water, which are harvested by small scale fishing operations. Transportation A regular bus service leaves every hour from the Sutiaba market in León. Tourism Vacationers from other countries visit the area mostly during the northern hemisphere winter/southern hemisphere summer. Peak travel dates are the Christmas period until the end of January, the school vacation holidays in Nicaragua, and the week of Easter.. References
Poneloya

Poneloya es una playa del Pacífico de Nicaragua, muy popular en el turismo nicaragüense ubicada a 18 km del centro de la ciudad de León, donde miles de turistas la visitan cada año en especial en las épocas de Semana Santa situada frente al océano Pacífico. Geografía Altitud: 3 metros. Latitud: 12º 22' 00" N Longitud: 087º 01' 59" O Enlaces externos https://jebrignardelli.blogspot.com/2019/06/escenarios-de-la-novela-sobre-la-pena.html J.E. Brignardelli, "Poneloya", León, Nicaragua] https://jebrignardelli.blogspot.com/2019/06/escenarios-de-la-novela-sobre-la-pena_5.html J.E. Brignardelli, "Poneloya", León, Nicaragua] https://jebrignardelli.blogspot.com/2019/06/escenarios-de-la-novela-sobre-la-pena_9.html J.E. Brignardelli, "Poneloya", León, Nicaragua]
Poneloya

Poneloya är en badort i kommunen León i västra Nicaragua. Den ligger vid Stillahavskusten, vid norra änden av lång fin sandstand som sträcker sig fyra kilometer söderut till systerorten Las Peñitas vid naturreservatet Isla Juan Venado. Befolkning Poneloya har 1 719 invånare (2005) som livnär sig på havsfiske, turism och räkodling. Aktiviteter Poneloya är en populär badort för folk från staden León, antingen som dagsutflykt eller till semesterhus längs havsstranden, beroende på ekonomiskt välstånd. Det finns utmärkta badmöjligheter, både längs havsstranden och i flodmynningen där Río Telica flyter ut i havet. Man måste dock vara försiktig med havsströmmarna som är starka på vissa ställen. Söderut, halvvägs mot Las Peñitas, bryts stranden av ett par naturliga klippavsatser vid namn La Peña del Tigre (tigerns sorg) och La Peña del Estudiante (studentens sorg). Poneloya är också känd för sina enkla men utsökta restauranger med färsk fisk och skaldjur som fångats direkt ur havet. Transporter Poneloya nås enkelt via en 18 kilometer lång asfalterad väg från León, dit det går reguljär busstrafik till bussstationen i Sutiava. Till Las Peñitas finns en väg längs kusten cirka hundra meter in från havsstranden. Källor
Solentiname

Solentiname [solεnti'name] ist ein aus 36 Inseln bestehender Archipel am südlichen Ende des Nicaraguasees (auch bekannt als Lago Cocibolca) nahe der Grenze zu Costa Rica. Geographie und Bevölkerung Der Archipel gehört zum Departamento Río San Juan. Dies ist einer von fünfzehn Verwaltungsbezirken (Departamentos) Nicaraguas. Die Region ist nach dem gleichnamigen Fluss benannt, der an der Bezirkshauptstadt San Carlos als Abfluss des Nicaraguasees seinen Ausgang nimmt und knapp 200 Kilometer weiter östlich bei San Juan del Norte (zu Zeiten der englischen Eroberer Greytown) in das Karibische Meer mündet. Der Archipel besteht aus den vier großen Hauptinseln (von West nach Ost) Mancarroncito, Mancarrón, San Fernando und La Venada und 32 zerklüfteten kleineren Inseln in 10 bis 30 Kilometer westlich von der Stadt San Carlos verteilt. Der Archipel ist vulkanischen Ursprungs, die höchste Erhebung auf der Insel Mancarrón liegt 257 Meter über dem Meeresspiegel und somit 226 m über dem Wasserspiegel des Sees. Abgeschiedenheit und landschaftliche Schönheit haben viele Künstler angezogen. Maler und Bildhauer teilen sich die Inseln mit Bauern und Fischern. Insgesamt leben etwa 1000 Menschen auf den 38 km² des Archipels. Annehmlichkeiten wie fließendes Wasser und Elektrizität sind relativ selten. Auf der größten Insel Mancarrón hat der Poet, Politiker und Priester Ernesto Cardenal in der zweiten Hälfte der 1960er Jahre eine klosterähnliche christliche Genossenschaft gegründet. Durch sein Buch „Das Evangelium der Bauern von Solentiname“ ist Solentiname in Deutschland bekannt geworden. Sein künstlerisches Sozialprojekt aus den frühen 1970er Jahren besteht bis heute. Die Bewohner der Insel entwickelten ihre eigene künstlerische Sichtweise – eine Art naive Malerei – die auf existierenden folkloristischen Elementen aufbaute. Künstler wie Róger Pérez de la Rocha unterstützten diese Bewegung. Es gibt unterschiedliche Meinungen über die Herkunft des Namens Solentiname. Manche glauben, er bedeute in Nahuatl „Wachtelhecke“. Andere behaupten, der Name stamme vom Nahuatl-Begriff Celentinametl und bedeute so viel wie „Platz, an dem sich viele Gäste einfinden“. Klima, Flora, Fauna Das Klima ist tropisch und die jährliche Niederschlagsmenge schwankt zwischen 1400 und 1800 mm. Die regenreichste Jahreszeit liegt zwischen Mai und Dezember. Die Durchschnittstemperatur beträgt 26 °C. Auf den Inseln sind zahlreiche Vogelarten heimisch (Papageien, Tukane). Die Gewässer um die Inseln sind fischreich. Auf La Venada gibt es Hirsche und Rehe (spanisch venado für „Hirsch“). Die landwirtschaftliche Produktion konzentriert sich auf Baumwolle, Sesam und Mais. Auf dem Archipel gibt es außerdem sehenswerte archäologische Funde: Die Felszeichnungen von San Fernando zeigen Bilder von Papageien, Affen und Menschen. In einem Naturschutzgebiet, dem Los Guatuzos Wildlife Refuge, kann man Affen und Alligatoren beobachten. Weblinks Webdarstellung einer Gemeinschaft Solentinamens (englisch, französisch, deutsch, spanisch, archivierte Version) Kunst aus Solentiname (spanisch) Fotografische Impressionen (französisch) Kunst und Tierwelt des Archipels (spanisch)
Solentiname

El archipiélago de Solentiname​ es un grupo de 36 islas e islotes de distintos tamaños con una superficie de tierra firme de aproximadamente 4020 hectáreas y una elevación que oscila entre los 30 y 250 metros sobre el nivel del mar. Está situado en el extremo sureste del Gran Lago de Nicaragua o Cocibolca y administrativamente pertenece al municipio de San Carlos, en el departamento de Río San Juan en Nicaragua.​ El archipiélago forma parte de la Depresión Nicaragüense, originada durante el periodo Terciario, y destaca por su riqueza natural, cultural e histórica. Fue declarado área protegida en la categoría de Monumento Nacional conforme al Decreto n.º 527 y mediante la Resolución n.º 6699 del Ministerio del Ambiente y Recursos Naturales (MARENA). Islas principales El archipiélago consta de 36 islas e islotes de diverso tamaño. Las principales islas, debido a su extensión y número de habitantes, son Mancarrón, Mancarroncito, San Fernando y La Venada. En las dos últimas islas se encuentran, respectivamente, los monumentos memoriales a Elvis Chavarría y Donald Guevara, jóvenes guerrilleros originarios del archipiélago que fueron capturados, torturados y asesinados junto con Ernesto «Chato» Medrano (costarricense) y Roberto Pichardo, tras su participación en el Asalto al Cuartel San Carlos el 13 de octubre de 1977. Sus restos fueron localizados y exhumados dos años después en la ribera del río Frío. Economía Las principales actividades económicas son la agricultura, la pesca artesanal, la pintura primitivista y la artesanía. En sus aguas se encuentran tiburones de agua dulce. Inicialmente se pensaba que esta especie era endémica del lago; sin embargo, posteriormente se determinó que pertenecen a la especie Carcharhinus leucas. Otras especies acuáticas que habitan tanto el lago como el río San Juan incluyen peces sierra y el sábalo real (Megalops atlanticus). La vegetación consiste en bosque de transición del trópico húmedo al trópico seco. La precipitación anual oscila entre 1400 y 1800 mm, concentrándose entre mayo y diciembre. La temperatura promedio anual es de 26 °C. Al igual que otras islas del lago, como el archipiélago de Zapatera o la isla de Ometepe, el archipiélago fue asentamiento de una cultura precolombina de la que aún pueden observarse numerosos petroglifos con figuras de pájaros, monos o personas. Gracias al impulso del poeta Ernesto Cardenal, el archipiélago de Solentiname se ha convertido en residencia de numerosos artistas y sede de un movimiento pictórico primitivista con características propias. Véase también Áreas protegidas de Nicaragua Referencias
Otočje Solentiname

Otočje Solentiname je arhipelag na južnom kraju jezera Nicaragua u okrugu Río San Juan u Nikaragvi. Otočje Solentiname je jedno od 78 zaštićenih područja Nikaragvi. Etimologija Nije posve jasno što ime otočja znači. Neki smatraju da je to od riječi iz jezika nahuatl koja znači "skupina prepelica", a drugi kažu da dolazi od nahuatl riječi Celentinametl, što znači "mjesto brojnih gostiju". Potonje mišljenje nalazimo u većini izvora. Geografija Sastoji se od 32 manja i četiri veća otoka: Mancarroncito, Mancarrón (najveći), San Fernando i La Venada. Najviša točka otoka se nalazi na Mancarrónu, 257 m iznad razine mora. Povijest Ovdje se nalazi povijesna župa svećenika i pjesnika Ernesta Cardenala. Otac Cardenal stigao je na otoke 1966. godine i poznat je po tome što je ranih 1970-ih osnovao komunalno društvo za umjetnike koje postoji do danas. Zajednica je razvila vlastiti pokret naivne umjetnosti temeljen na postojećim narodnim oblicima i uz pomoć slikara Rógera Péreza de la Rocha. Postoji mala umjetnička galerija u kojoj obrtnici i slikari izlažu svoje radove: ptice, mobile s lokalnom faunom izrezbarenom od drveta balse, kao i vrlo tražene šarene primitivističke slike Solentiname, uglavnom inspirirane bogatim divljim i biljnim vrstama otoka. Flora i fauna Otočje Solentiname je tropsko u svakom smislu. Prekriveno je tropskim vrstama drveća, na prijelazu između vlažnih i suhih tropskih područja, i dom su raznim šarenim vrstama ptica, uključujući razne vrste papiga i tukana; ima ih ukupno 76 vrsta. Vode oko otoka sadrže obilje ribe. Postoji oko 46 vrsta, uključujući tarpone, slatkovodne morske pse, pilašice i iglune. Otok La Venada poznat je po jelenima, a po njima je i dobio ime (La Venada na španjolskom znači "Srna"). Klima Godišnja količina oborina na otocima iznosi između 1 400 i 1 800 mm, a većina od toga pada u razdoblju između svibnja i prosinca. Srednja godišnja temperatura iznosi 26 °C. Solentiname je u zadnje vrijeme značajno mjesto ekoturizma. Na otocima postoje tri hotela. Turizam i gospodarstvo Mir i šarenilo otoka vjerojatno su ono što je privuklo umjetnike na njihove obale. Slikari i drvorezbari dijele otoke s težacima i ribarima. Stanovništvo arhipelaga je manje od 1000, a površina mu je oko 38 km2. Moderni sadržaji, uključujući struju i tekuću vodu, prilično su rijetki na otocima. Otočje posljednjih godina razvija ekoturizam, iako su trenutno još uvijek slabo poznata destinacija. Postoje tri hotela na otocima, od kojih su dva nova. Tu su i važna arheološka nalazišta (uključujući petroglife na San Fernandu sa slikama papiga, majmuna i ljudi), utočište za divlje životinje Los Guatuzos, 400 km2 močvare paralelna s obalom jezera, dom i majmunima i aligatorima, i Nacionalni spomenik Solentiname, koji se sastoji od samih otoka i obala jezera oko njih. Otočje u popularnoj kulturi Dijelovi priče "Apocalipsis de Solentiname" Julia Cortázara smješteni su na otočju Solentiname. Priča prikazuje Ernesta Cardenala kao lika, kao i malu umjetničku galeriju zajednice. Izvori Vanjske poveznice Slideshow of Solentiname paintings (engl.)
Solentiname

Solentiname, Archipiélago de Solentiname – archipelag 36 wysp i wysepek o powierzchni około 40 km² położonych na południowym krańcu Nikaragui, w południowo-zachodniej części jeziora Nikaragua w odległości około 14 km od San Carlos w departamencie Rio San Juan. Cztery z wysp archipelagu są stale zamieszkiwane, ich populacja wynosi około 1000 mieszkańców, głównie to rybacy, rolnicy oraz przebywający tu artyści. Wyspy Solentiname zostały uznane za obszar chroniony (monumento nacional). W skład archipelagu wchodzą cztery większe wyspy Mancarroncito (11°10′37.06″N, 85°03′38.09″W), Mancarrón (11°10′53.00″N 85°01′43.36″W), San Fernando (11°10′45.73″N, 84°58′35.18″W) i La Venada (11°08′58.49″N, 84°56′27.78″W) oraz kilkanaście mniejszych wysepek. Wyspy zbudowane są z trzeciorzędowych skał wulkanicznych i wraz z jeziorem są częścią rowu tektonicznego. Najwyższy punkt archipelagu znajduje się na Mancarrón na wysokości 257 m n.p.m. Historia W jaskini na terenie wyspy La Venada można zaobserwować bardzo wyraźne petroglify z czasów prekolumbijskich. Około 1965 na wyspach archipelagu Ernesto Cardenal założył komunę artystyczną spędzając tam 12 lat (1965-1977). Wcześniej związał się z partią sandinistów, którzy dążyli do obalenia rządów dyktatora Anastasio Somozy. W 1977 Gwardia Narodowa zniszczyła założoną przez Cardenala kolonię na archipelagu, a on sam zbiegł do Kostaryki. Wyspy swoim klimatem przyciągają artystów i rzemieślników, którzy mają na nich swoje warsztaty. W celu ratowania archeologicznego, artystycznego i przyrodniczego znaczenia wysp oraz promowania archipelagu w 2000 powstała fundacja pod nazwą Fundación Museo Archipiélago de Solentiname. Fauna i flora Występujące tu na dużych powierzchniach tereny podmokłe są siedliskiem wielu gatunków ptaków (czaple, papugi i tukany), gadów, ssaków, ryb (46 gatunków) oraz wielu gatunków owadów. Z ryb można wymienić takie jak: pielęgnica managuańska, tilapie czy ryby piłokształtne. Z owadów można wyszczególnić pluskwiaki równoskrzydłe, prostoskrzydłe, chrząszcze (w tym: Acanthinus ornatus, Cerotoma ruficornis), motyle (w tym Dynamine mylitta, Mechanitis polymnia), muchówki. Roślinność składa się z lasów tropikalnych. Roczna suma opadów wynosi około 1700 mm, z czego najwięcej w okresie od maja do grudnia. Średnia roczna temperatura wynosi 26 °C. Przypisy
Solentiname

O Arquipélago de Solentiname é um grupo de 36 ilhas e ilhéus, localizado no Lago Nicarágua, no departamento de Río San Juan, na Nicarágua. Suas principais ilhas, devido ao tamanho e número de habitantes, são as ilhas de Mancarrón, Mancarroncito, San Fernando e La Venada. Foi declarada como área protegida da Nicarágua, na categoria de Monumento Nacional. Referências
Солентинаме

Солентина́ме (исп. Solentiname) — архипелаг в Центральной Америке. География Расположен на юге озера Никарагуа, в департаменте Рио-Сан-Хуан. Происхождение островов являются вулканическим. Архипелаг состоит из четырех крупных островов, каждый в несколько километров в поперечнике, с запада на восток — Манкаронсито (Mancarroncito), Манкарон (Mancarrón), Сан-Фернандо (San Fernando), Ла-Венада (La Venada), и ещё включает в себя примерно 32 мелких острова. Самая высокая точка острова находится на острове Манкарон — 257 м над уровнем моря. Годовое количество осадков на островах 1400—1800 мм, большая их часть выпадает в период с мая по декабрь. Средняя годовая температура составляет 26 °C. Ссылки Nelsón Osejo Guzmán. Solentiname, antesala del paraíso (исп.). Manfut.org. Дата обращения: 15 февраля 2021. Архивировано из оригинала 21 января 2020 года.
Solentinameöarna

Solentinameöarna är en ögrupp i södra delen av Nicaraguasjön i kommunen San Carlos, Nicaragua. Hela ögruppen utsågs 1991 till nationalmonument. Geografi De fyra huvudöarna är, från öster till väster, Isla La Venada, Isla San Fernando, Isla Mancarrón och Isla Mancarroncita. Större delen av befolkningen bor på de tre första öarna. Några kilometer söder om Isla La Venada ligger öarna Isla Chichicaste, Isla Zapote, Isla Zapotillo och Isla Punta Del Diablo. Öster om Isla La Venada ligger Islas Las Balsías. Strax norr om Isla La Venada ligger Isla El Corozo, Isla Atravesada, Isla Redonda och Isla Pajarera. Norr om Isla Fernando ligger Isla La Juana och Isla La Yuca. Söder om San Fernando ligger Isla Carolina, Isla Bandolín, Isla El Encanto, Isla El Limón samt ytterligare en ö vid namn Isla Atravesada. Isla El Padre ligger mellan Isla San Fernando och Isla Mancarrón. Söder om Isla Mancarrón ligger Isla Guatusita och Isla La Balsa. Norr och väster om Isla Mancarrón ligger det ett tjugotal öar, och väster om Isla Mancarroncita ligger ett par öar. Befolkning Ögruppen har 773 invånare (2005). Nästan alla bor på öarna Isla La Venada, Isla San Fernando eller Isla Mancarrón. Kultur Prästen, författaren och konstnären Ernesto Cardenal grundade på 1960-talet Solentiname, en liberalteologisk gemenskap. Det ledde vidare till skapandet av artistkoloni på Solentinameöarna med lokala medlemmar som fortfarande är aktiva målare. Religion Under den förkolumbianska tiden var Solentinameöarna ett ceremoniellt centrum med många petroglyfer. På 1700-talet hade invånarna fortfarande inte kristnats, men på Mancarrón finns nu en liten kyrka helgad till Jungfru Maria. Kyrkan har ett mycket vackert altare och en lika vacker altaruppsats. Transporter Från San Carlos finns reguljär båttrafik till Solentinameöarna två gånger i veckan. Natur Solentinameöarna är ett naturparadis med en rik och varierad flora, många fåglar samt andra djur. Nationalmonument År 1991 utsågs Solentinameöarna med omkringliggande vatten till nationalmonument med namnet Monumento nacional Archipiélago de Solentiname. Områdets totala yta är 189 km2, varav 38 km2 är land och resten vatten. Solentinameörna ingår i Biosfärområdet Río San Juan, som UNESCO etablerade 2003. Bilder Källor
Laguna de Asososca

Laguna de Asososca es un área protegida de Nicaragua reconocida como reserva natural ubicada al oeste de la ciudad de Managua, Capital de Nicaragua, a 2.2 km del Lago de Managua o Xolotlán. Sus coordenadas son 12°8'13" latitud Norte y 86°18'55" longitud Oeste. También ha sido declarada "Parque Ecológico Municipal" por el Ministerio del Ambiente y los Recursos Naturales (MARENA) bajo la administración de la Alcaldía de Managua.​ Es un laguna cratérica con una superficie de 1.2 km². Toponimia El nombre "Asososca" proviene del náhuatl con al menos tres interpretaciones. Las primeras dos de Carlos Mántica y la tercera por el Dr. Alejandro Dávila Bolaños.​ "atl-xouxouhqui-ca", «lugar de agua azul o de la laguna azul». De: "atl"-agua, "xouxouhqui"-azul, "ca"-adverbio de lugar. "axoxosco", «agua agria». "a-sosoca-azozotl", «lugar de la culebra cascabel». De: "'sosoca-azozotl"-culebra cascabel, "ca"-adverbio de lugar. La serpiente emplumada "Cuenta la leyenda que sobre las serenas aguas de la laguna de Asososca, emergían cuatro hileras de rocas sobre las cuales descansaba la techumbre de un templo maravilloso.​ Súbditos de Nagrandano y Nequecheri, precedidos por los envejecidos padres de las tribus, llegaban en frágiles canoas, a depositar al pie del altar sus ofrendas de oro, plata y piedras preciosas al Dios supremo. Un viejo guerrero, a quien todos respetaban como una divinidad, cuidaba el templo. Tenía músculos grandes, llevaba al pecho poblado de tatuajes y su arrugada piel marcada con cicatrices. Vencedor de cien combates gloriosos por su tierra y por su dios. Una tarde, la princesa Izayana, hija del cacique Nequecheri, perfumaba con flores de la campiña, llegó a la orilla de la laguna acompañada por los conquistadores españoles, pretendiendo entrar al templo, creyendo que éstos eran los hijos del sol. El fiero guardián no comprendió el engaño del que había sido víctima la doncella y tomando esto como traición, contrajo terriblemente las facciones, una intensa cólera brilló en sus ojos y levantando su cuchillo de obsidiana sobre Izayana, le dio muerte; los blancos conquistadores que sólo querían apoderarse del tesoro, dispararon sus mosquetes hiriéndole. El guerrero herido, se arrastró dentro del templo como una serpiente y que al sacudir no se sabe que base, el templo se hundió para siempre con sus tesoros, en las profundas aguas de Asososca. Sólo "La Serpiente Emplumada" siguió protegiendo la misteriosa laguna, como sortilegio encantador." Enlaces externos Laguna de Asososca, area protegida (SINIA) (enlace roto disponible en Internet Archive; véase el historial, la primera versión y la última). Referencias
Laguna de Asososca

Laguna de Asososca är 0.7 km² stor kratersjö och ett naturreservat i staden Managua, Nicaragua. Kratersjö Sjöns yta ligger 90 meter över havet och 50 meter över den närliggande Managuasjön. Laguna de Asososca har inget utlopp utan dräneras genom grundvattnet. Naturreservat Kratersjön Laguna de Asososca och den omgivande kraterkanten utgör sedan 1991 ett 1.4 km2 stort naturreservat vid namn Reserva natural Laguna de Asososca. Referenser