NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cayos Miskitos

Cayos Miskitos je název skupiny ostrovů při severním karibském pobřeží Nikaraguy, které jsou součástí nikaragujského autonomního kraje Atlántico Norte. Největším z ostrovů je Cayo Miskito, další významnější jsou Cayo Maras, Cayo Nasa a Cayo Morrison Denis. Cayos Miskitos jsou jedinečným ekosystémem zahrnujícím jednak suchozemskou faunu a floru, ale i podmořskou. Nacházejí se zde korálové útesy, podmořské louky vodní trávy (anglicky Seagrass) či mangrovové porosty. Z živočichů zde žijí např. kareta obrovská, krokodýl americký, ocelot velký, jaguár americký, vydra jihoamerická, čáp jabiru, hoko proměnlivý či ara zelený. V roce 1991 vyhlásila nikaragujská vláda biosférickou rezervaci „CAYOS MISKITOS Y FRANJA COSTERA INMEDIATA“, která je zároveň i rasmarským mokřadem. Ta zahrnuje kromě samotných ostrovů a přilehlého moře i pás pobřeží Nikaraguy široký 20 km, který se táhne od hranic s Hondurasem až k městečku Wauhta. Reference
Cayos Miskitos

Die Cayos Miskitos (engl. Miskito Cays) sind eine Inselgruppe in der Karibik, etwa 45 Kilometer östlich der Miskitoküste Nicaraguas gelegen. Die Gruppe besteht aus einer großen Insel (Cayo Major) mit 37 km² Fläche, elf kleineren Cays mit Vegetation sowie zahlreichen Korallenriffen, Sandbänken und Mangrovenwäldern. Die unbewohnten Inseln sind Teil des Barriereriffs vor der Ostküste Zentralamerikas und ein bedeutendes Rückzugsgebiet unter anderem für die Echte Karettschildkröte (Eretmochelys imbricata) oder die Suppenschildkröte (Chelonia mydas). Wegen der einzigartigen Artenvielfalt der Korallenriffe wie auch der Mangrovenwälder stehen die Inseln seit 1991 unter Naturschutz und sind ein beliebtes Ziel für Ökotouristen. Weblinks Ausführliche Informationen über die Cayos Miskitos inkl. Fotos (englisch)
Miskito Cays

The Miskito Cays (Spanish: Cayos Miskitos) are an archipelago of small cays and reefs with an area of 27 km2 located off Mosquito Coast in the Caribbean exclusive economic zones of Honduras and Nicaragua. They are part of the Gracias a Dios Department in Honduras and the North Caribbean Coast Autonomous Region in Nicaragua. The Miskito Cays are composed of 76 formations that include estuaries, coral reefs, cays, seagrass beds, and islets, of which 12 of the formations are covered with vegetation and consequently form islands which are lined with white sand beaches. In Nicaragua, the Miskito Cay (Cayo Miskito), also known as Cayo Mayor, is the largest and most important cay located in the center of the archipelago measuring 37 km2. Other main islands are Maras Cay, Nasa Cay, and Morrison Denis Cay. The Miskito Cays Biological Reserve is one of 78 protected areas of Nicaragua, it was declared a protected area in 1991. The cays, along with a stretch of the adjacent mainland coast, have been designated an Important Bird Area (IBA) by BirdLife International. References
Cayos Miskitos

Los Cayos Miskitos (en inglés: Miskito Cays) son un archipiélago con una superficie de 27 km² situado en el mar adentro en la costa noreste caribeña de Nicaragua. Forman parte de la Costa Caribe Norte. Están compuestos de 76 formaciones que incluyen estuarios, arrecifes de coral, cayos, bancos de hierbas submarinas e islotes, de los cuales 12 de las formaciones están cubiertas con vegetación y por consiguiente forman islas que están bordeadas con playas de arena blanca.​ "Cayo Miskito", también conocido como "Cayo Mayor", es el cayo más grande e importante y está situado en el centro del archipiélago midiendo 37 km². Otras islas principales son "Cayo Maras", "Cayo Nasa" y "Cayo Morrison Denis". La "Reserva Biológica Cayos Miskitos" es una de las 78 áreas protegidas de Nicaragua, siendo declarada como tal en 1991. En 2001 la UNESCO declaró a los "Cayos Miskitos y su Franja Costera Inmediata" como sitio RAMSAR, "Humedal de importancia Internacional". Véase también Manglares de la Mosquitia Geografía de Panamá Geografía de América Anexo:Islas de Nicaragua Anexo:Islas del mar Caribe Referencias
Cayos Miskitos

Les Cayos Miskitos, ou Miskito Cays en anglais, sont un petit archipel du Nicaragua. Situé dans la mer des Caraïbes, il se compose de petites formations, dont des herbiers marins et des récifs coralliens qui abritent plusieurs espèces menacées, notamment des tortues marines. C'est une aire protégée au niveau national depuis 1991 et l'UNESCO l'a inscrit dans la liste des sites Ramsar en 2001. Étymologie Les îles ont reçu leur nom à l'arrivée des Espagnols, au XVIe siècle. Leur petite taille et leur grand nombre leur auraient valu d'être comparées à un essaim de moustiques, d'où Cayos Mosquitos, « les cayes des moustiques ». Le nom Mosquitos, ou Miskitos, s'applique à d'autres éléments géographiques de la région, dont le río Coco ou son embouchure au cap Gracias a Dios, avant d'être attribué aux Mosquitos, les habitants du littoral (la côte des Mosquitos), dans la deuxième moitié du XVIIe siècle. Géographie Les Cayos Miskitos sont situés dans la mer des Caraïbes, à une cinquantaine de kilomètres à l'est des côtes du Nicaragua. Ils se composent de 76 formations distinctes : îlots, cayes, récifs coralliens, etc. Seules 12 de ces formations sont suffisamment grandes pour accueillir une végétation persistante, dont la plus grande qui est simplement appelée Cayo Miskito ou bien Cayo Mayor (Big Cay en anglais). Administrativement, l'archipel relève de la Région autonome de la Côte caraïbe nord depuis 1986 et la division du département de Zelaya. Faune L'archipel abrite plusieurs espèces animales menacées ou en voie de disparition : la Tortue verte, la Tortue imbriquée, le Lamantin des Caraïbes, le Tucuxi et le Caïman à lunettes. Protection Depuis 1991, l'archipel des Cayos Miskitos constitue l'une des 78 zones protégées du Nicaragua en tant que réserve biologique. Avec le littoral nicaraguayen proche, il est également protégé depuis 2001 par la convention de Ramsar et fait donc partie des neuf sites Ramsar du Nicaragua. Références Liens externes Ressources relatives à la géographie : Service d'information sur les Sites Ramsar World Database on Protected Areas Portail des îles Portail du Nicaragua
Cayos Miskitos

Le Cayos Miskitos sono un arcipelago situato in prossimità della costa nord-orientale del Nicaragua, esso comprende oltre 76 formazioni marine tra cui isole, barriere coralline, isolotti di mangrovie e scogli. Sono state dichiarate area protetta dal 1991. Geografia L'isola principale è Cayo Miskito (conosciuto anche come Cayo Mayor), situata al centro dell'arcipelago è quella con la superficie maggiore. Le altre isole importanti sono Cayo Maras, Cayo Nasa e Cayo Morrison Denis. La profondità delle acque è ridotta in tutta la zona e l'elevata trasparenza del mare permette di vedere il fondale in molti punti. Nella zona sorge una base navale della marina del Nicaragua (14°23.12′N 82°43.774′W14°23.12′N, 82°43.774′W). Questa fu costruita nel 2001 per rimpiazzare una prima struttura militare che era stata distrutta nel 1996 dal passaggio dell'uragano Caesar. La presenza militare nell'area risale al 1982. Popolazione La popolazione locale è composta da piccole comunità di pescatori in prevalenza appartenenti all'etnia miskito che vivono in case costruite sopra palafitte situate vicino alla costa delle isole. Nelle abitazioni non c'è elettricità e acqua potabile, gli abitanti conducono uno stile di vita semplice basato principalmente sulla pesca come mezzo di sostentamento e sul commercio del pescato in eccesso. La religione è un aspetto importante della vita locale, nell'area è predominante la diffusione del cristianesimo, in particolare della chiesa morava e della chiesa cattolica. Nei presso di Cayo Miskito è presente un edificio di culto costruito anch'esso su palafitte. Flora e fauna La particolare conformazione del suolo non permette alla popolazione lo sviluppo di attività agricole e rende impossibile la creazione di centri abitati su terra ferma. La vegetazione è composta per la maggior parte da mangrovie e da palme da cocco il cui legno è utilizzato dai pescatori locali per costruire le proprie abitazioni. La fauna è composta da diverse specie di uccelli marini, le più diffuse sono: la fregata, il cormorano e l'airone bianco. Altre specie importanti presenti sulle isole sono la Dendroica petechia e l'Actitis macularia. Le acque sono densamente popolate e rappresentano le fonti di sostentamento e il motore dell'economia delle popolazioni locali, in particolare è diffusa la pesca delle tartarughe marine (soprattutto la Chelonia mydas), delle aragoste (Panulirus argus) e di moltissime varietà di pesci. Sulle isole vivono anche alcune specie di scimmia (Aluatta), di iguana (Ctenosaura similis) e geco (Gonatodes albogularis). Note Collegamenti esterni (EN, ES) Speciale sulle Cayos Miskitos da ViaNica.com, su vianica.com. URL consultato il 29 marzo 2010 (archiviato dall'url originale il 17 luglio 2007).
Cayos Miskitos

Cayos Miskitos – archipelag o powierzchni 27 km² położony na Morzu Karaibskim niedaleko północno-wschodniego wybrzeża Nikaragui, część Wybrzeża Karaibskiego Północnego. Geografia Archipelag składa się z 76 obiektów, takich jak rafy koralowe, ławice koralowe, skupiska trawy morskiej oraz wysepki. Dwanaście spośród tych formacji jest porośnięte roślinnością i w konsekwencji tworzy wyspy z plażami pokrytymi białym piaskiem. Największą i najważniejszą ławicą jest Cayo Miskito, zwana również Cayo Mayor. Jest ona położona w środku archipelagu i ma powierzchnię 37 km². Największe wyspy archipelagu to: Cayo Maras, Cayo Nasa oraz Cayo Morrison Denis. Powstały w 1991 roku Rezerwat Przyrody Cayos Miskitos jest jednym z 78 obszarów chronionych w Nikaragui. Przypisy
Мискитос (острова)

Острова Мискитос (исп. Cayos Miskitos) — архипелаг в Карибском море, состоящий из небольших рифов и островов, общей площадью около 27 км2, расположенный в районе Москитового берега в исключительных экономических зонах Гондураса и Никарагуа. Архипелаг является частью департамента Ислас-де-ла-Баия в Гондурасе и автономного региона Атлантико-Норте в Никарагуа. Острова Мискитос состоят из 76 образований, в которые входят эстуарии, коралловые рифы, отмели, заросли морской травы и небольшие островки, 12 из которых покрыты растительностью и образуют острова с белыми песчаными пляжами. Остров Мискито-Ки, также известный как Кайо-Майор, — самый крупный риф, расположенный в центре архипелага, имеющий площадь в 37 км2. В архипелаг также входят крупные острова Марас-Ки, Наса-Ки и Моррисон-Денис-Ки. Биологический заповедник «Острова Мискитос» является одной из 78 охраняемых территорий Никарагуа. Коралловые рифы, а также участок прилегающего побережья материка, признаны организацией BirdLife International ключевой орнитологической территорией (IBA). Примечания
Cayos Miskitos

Cayos Miskitos (en: Miskito Cays) är en ögrupp i Karibiska havet i kommunen Puerto Cabezas, Nicaragua. Ögruppen ingår dels i det havsbaserade biosfärområdet Caribe Nicaragüense och dels i det marinbiologiska reservatet Cayos Miskitos y Franja Costera Inmediata. De palmbeklädda öarna har fina vita sandstränder. Öarnas var tidigare bebodda, men en stor del av befolkningen omkom och husen utplånades 2007 av orkanen Felix. Geografi Ögruppenbestår av 78 korallöar. De flesta är mycket små, men den största ön, Big Cay, är cirka 27 km2. Biosfärområde Det 44,157 km2 stora biosfärområdet Caribe Nicaragüense skapades 2021. Det består dels av ett 5,027 km2 stort kärnområde runt Cayos Miskito, inklusive öarna, samt ett 39,130 km2 stort havsområde öster om kärnområdet. Källor
Islas El Nancital

Islas El Nancital är en ögrupp i Nicaraguasjön, i kommunen Acoyapa, Nicaragua. Öarna är kända för sitt rika fågelliv. Öar Islas El Nancital består av 24 öar nära Nicaragiasjöns nordöstra kust. Den största ön är Isla Grande, på 210 hektar och med en högsta höjd av 75 meter över havet. Näst störst är Isla El Cedro och Isla Baja, följt av Isla Terrón, Isla La Ceiba, Isla Arenal, Isla Redonda, Isla Patilla, Isla Coquito och Isla Campana. Övriga öar är mycket små. Isla Terrón har flest invånare, med 32 bosatta familjer. En av de mindre öarna heter Isla Sin Nombre, vilket betyder ön utan namn. Källor
Iglesia Nuestra Señora Estrella del Mar (Corn Island)

La iglesia católica Nuestra Señora Estrella del Mar​ es un templo católico ubicado en islas del Maíz,​ región autónoma Costa Caribe Sur de Nicaragua. Esta bajo la jurisdicción de la diócesis de Bluefields y su actual obispo es Monseñor Francisco Tijerino. Referencias
Basílica de Nuestra Señora de la Inmaculada Concepción de El Viejo

La Basílica de la Inmaculada Concepción de María de El Viejo es una iglesia ubicada en El Viejo, departamento de Chinandega, Nicaragua, a la cual la Iglesia católica le da el estatus de basílica menor​ y santuario nacional.​ Está adscrita a la diócesis de León,​ y está dedicada a la Inmaculada Concepción.​ Historia El santuario alberga una imagen de la Virgen de unos cincuenta centímetros de alto, regalada por Santa Teresa de Jesús a su hermano Pedro, y traída por éste a América en 1562,​​​ antes de acabar en 1626 en manos de los frailes franciscanos de El Viejo.​ El edificio fue construido en el siglo XVII en estilo colonial español y es de tres naves;​ la pila bautismal data aproximadamente de 1560.​ La iglesia fue reconocida como santuario nacional por la Conferencia Episcopal de Nicaragua el 8 de octubre de 1995.​ El decreto para convertirla en basílica menor fue firmado por el Papa Juan Pablo II el 20 de diciembre de 1995,​ y fue confirmado poco después durante su segunda visita a Nicaragua el 7 de febrero de 1996.​​​ La imagen fue reconocida como patrona de Nicaragua el 13 de mayo de 2001.​​ Referencias Enlaces externos
Basilique de l'Immaculée-Conception-de-Marie d'El Viejo

La basilique de l’Immaculée-Conception-de-Marie d’El Viejo est une église située à El Viejo au Nicaragua, à laquelle l’Église catholique donne les statuts de basilique mineure et de sanctuaire national. Elle est rattachée au diocèse de León en Nicaragua, et est dédiée à l’Immaculée Conception. Historique Le sanctuaire héberge une statue de la Vierge d’une cinquantaine de centimètres de hauteur, donnée par sainte Thérèse d’Avila à son frère Diego, et amenée par lui en Amérique, avant de terminer en 1626 dans les mains des frères franciscains d’El Viejo. L’édifice a été construit au XVIIe siècle dans un style colonial espagnol ; les fonts baptismaux datent environ de 1560. L’église est reconnue sanctuaire national par la Conférence épiscopale du Nicaragua le 8 octobre 1995. Le décret pour en faire une basilique mineure est signé par le pape Jean-Paul II le 20 décembre 1995, et est confirmé peu de temps après pendant sa deuxième visite au Nicaragua, le 7 février 1996. La statue est reconnue patronne du Nicaragua le 13 mai 2001. Références Portail du Nicaragua Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme
Tasbapauni

Tasbapauni is a seacoast hamlet in Nicaragua, 72 kilometres (45 mi) north of Bluefields. The main ethnic groups are Creole and Miskito. Ida, a hurricane from the 2009 Atlantic Hurricane Season, made landfall here. Tasbapauni is a rich community in natural resources: lumber, lobster, turtle etc. See also Whisky Galore (novel) References Sources Carroll, Rory (2007-10-09). "Cocaine galore! Villagers live it up on profits from 'white lobster': Washed-up bales of drugs bring millions of dollars to poor fishing communities". The Guardian. Hale, Charles R. (1996). Resistance and Contradiction: Miskitu Indians and the Nicaraguan State, 1894-1987. Stanford University Press. ISBN 0-8047-2800-3.
Coyotepe

Der Coyotepe ist ein Berg zwei Kilometer nördlich von Masaya in Nicaragua. Auf ihm wurde eine Festung errichtet. Coyotepe liegt in der Masaya-Caldera östlich des Vulkans Masaya. Name Die Bezeichnung setzt sich aus dem aztekischen Cóyotl für Kojote und aus dem Nahuat tepe für Hügel oder Berg zusammen. Geschichte Am 18. Juli 1888 erteilte der damalige Bürgermeister von Masaya, Rafael Zurita, die Konzession für die Errichtung und den Betrieb einer Trinkwasserversorgung für die Stadt Masaya. Dazu wurde Wasser aus dem (heute versiegten) Río Grande de Ticuantepe eingestaut und in einer 26 Kilometer langen Metallrohrleitung zu einem 218 Meter tieferen 2728 m³ fassenden Hochbehälter in der Flanke des Coyotepe geleitet. Unter der Regierung von José Santos Zelaya wurde 1893 eine Festung errichtet, um die Eisenbahnverbindung von Granada nach Corinto (192 km) kontrollieren zu können. Am 3. und 4. Oktober 1912, während des Guerra de Mena, verteidigte Coronel Isidoro Díaz Flores diese Position. Der ebenfalls anwesende Verteidigungsminister Benjamín Zeledón wurde im Zuge der Kampfhandlungen erschossen. Anastasio Somoza García ließ die Festung ab 1936 zur Kaserne ausbauen. Zwischen 1958 und 1961 wurden in der Festung, als Vorbereitung auf die Invasion in der Schweinebucht, Söldner trainiert. Nach dem Umsturzversuch im April 1954 nutzte der Somoza-Clan die Festung als Gefängnis in dem auch gefoltert wurde. Gefangene waren Diego Manuel Chamorro und Francisco Frixione Saravia. Nach der sandinistischen Revolution 1979, wurden etwa 800 Gefangene freigelassen und die Festung bis 1983 weiter als Gefängnis genutzt. Anschließend wurde sie der Kinderorganisation Asociación de Niños Sandinistas (ANS) übergeben. In den 1980er Jahren wurde die Anlage zu einem Freizeit- und Erholungszentrum umgebaut, mit Spiel- und Sportplatz, Campingbereich sowie Museum. Die Stadt Dietzenbach sowie der Hessische Jugendring finanzierten dieses Vorhaben aufgrund der bestehenden Städtepartnerschaft mit 700.000 US-Dollar. Das Dietzenbacher Solidaritätskomitee organisierte Arbeitsbrigaden zur Unterstützung der Bauarbeiten. Heute wird die Anlage von den nicaraguanischen Pfadfindern unterhalten. Sie ist ein Ausflugsziel unter anderem mit Aussicht auf die Laguna de Masaya. Loma La Barranca Für die Eisenbahn wurde ein Einschnitt im Coyotepe genutzt und vertieft, der vom Coyotepe abgetrennte Teil wird als Loma La Barranca (deutsch die Schlucht, der Engpass) bezeichnet. Einzelnachweise
El Coyotepe erőd

A Nicaraguában található El Coyotepe nevű erőd katonai létesítmény, később börtön volt, ma turisztikai látványosságként szolgál. Története Az erőd építését José Santos Zelaya rendelte el 1893-ban azzal a céllal, hogy védelmet tudjon nyújtani Masaya városának az akkoriban zajló polgárháború során. 1912 októberében, egy hónappal az amerikai partraszállás után Benjamín Zeledón rendezkedett be az erődben, végül a tábornok az amerikaiak ellen vívott csatában esett el a közelben, Diriá és Nandaime között. Holttestét az utcákon mutatták be az embereknek, akikben emiatt csak nőtt a felháborodás. 1966-ban René Schick kormánya a nicaraguai cserkészeknek adta az épületet, de később Anastasio Somoza Debayle vette birtokba, és börtönné alakította, ahol többek között politikai foglyokat őriztek. 1983 óta ismét ifjúsági szervezetek tulajdonában áll, a 2010-es években például ismét a cserkészeké volt, de egyúttal turisztikai látványosságként is működött: ebben az időszakban havonta mintegy 600 látogatót vonzott, akiknek nagyjából ötöde külföldi volt. Leírás Az erőd Nicaragua középpontjától nyugatra, a Nicaragua-tó és a Managua-tó között, Managuától délkeletre, Masaya város északi részén található egy nagyjából 300 méteres tengerszint feletti magasságú hegy tetején. Délnyugati irányból a főútról leágazva egy körülbelül 800 méteres aszfaltozott úton lehet feljutni a szabálytalan négyszögletű, sarkain bástyatornyokkal ellátott erődhöz, ahonnan szinte minden irányba jó kilátás nyílik: az északi oldalon található toronyból Managua városa és a Masaya tűzhányó látszik, a háttérben a Chiltepe-félszigettel, az Apoyeque vulkánnal és a Managua-tóval, a keleti sarokból a malacatoyai síkságra, a tismai tavakra és részben a Nicaragua-tóra, délről a Csontál-hegységre, nyugatról pedig Masaya városára tárul elő a kilátás. Az erőd főbejárata nyugaton nyílik: ez az ívelt nyugati fal a leghosszabb a négy falszakasz közül. Benne két szinten találhatók a börtöncellák: az első szinten 25 a köztörvényes bűnözők számára, a második szinten pedig 13, ahol a politikai foglyokat tartották fogva, nem ritkán meg is kínozva őket. A középső kupola alatt, ahol egykor a Nemzeti Gárda irodája volt, ma a nemzeti hős, Benjamín Zeledón emlékmúzeuma található. Képek Jegyzetek
ГЕС Сентроамерика

ГЕС Сентроамерика (ісп. Centroamerica) — гідроелектростанція на північному заході Нікарагуа. Знаходячись перед ГЕС Larreynaga (17 МВт), становить верхній ступінь у дериваційному каскаді, який використовує ресурс із річки Тума, лівої притоки Río Grande de Matagalpa (басейн Карибського моря). У межах проєкту верхів'я Туми перетворили на водосховище Апанас, для чого перекрили річку греблею Манкотал — кам'яно-накидною спорудою із глиняним ядром заввишки 48 метрів та завдовжки 302 метри, яка потребувала 615 тис. м3 матеріалу. Вона утримує витягнутий по долині річки на 18 км резервуар з максимальною завширшки до 10 км, площею поверхні 54 км2 (може зменшуватись на понад 12 км2 під час роботи гідровузла) та завглибшки до 50 метрів. Сховище має загальний об'єм понад 400 млн м3, а завдяки припустимому коливанню рівня поверхні в операційному режимі між позначками 949 та 956,5 метра НРМ корисний об'єм становить 265 млн м3. Тума витікає зі східної частини витягнутого в широтному напрямку Апанас, тоді як із західного його завершення прокладено дериваційну трасу через водорозділ з верхів'ям річки Ель-Какао, лівої притоки Rio Viejo, яка впадає з півночі в озеро Манагуа (періодично дренується потоком Тіпітапа до озера Нікарагуа, котре через річку Сан-Хуан також належить до басейну Карибського моря). Спершу вода прямує по каналу довжиною біля 4 км, після чого потрапляє в тунель завдовжки 2,8 км з діаметром 3 метри. По завершенні останнього прокладено напірний водовід завдовжки 0,7 км зі спадаючим діаметром від 2,75 до 2,45 метра. Виконаний у заглибленому варіанті машинний зал має глибину 25 метрів та діаметр 20 метрів. Основне обладнання станції становлять дві турбіни типу Френсіс потужністю по 25 МВт, які при напорі у 265 метрів повинні забезпечувати виробництво 187 млн кВт-год електроенергії на рік. Відпрацьована вода потрапляє у Ель-Какао, по якій раніше прямувала до устя і далі по Rio Viejo на ГЕС Санта-Барбара. З 2015 року ввели в експлуатацію зазначену вище ГЕС Larreynaga, котра відбирає ресурс майже одразу після ГЕС Centroamerica, а випускає його вже до Rio Viejo. Видача продукції відбувається по ЛЕП, розрахованій на роботу під напругою 138 кВ. Примітки
León Airport (Nicaragua)

León Airport (Spanish: Pista Aérea Fanor Urroz) (ICAO: MNLN) is an airport serving León, the capital of the León Department of Nicaragua. The airport is on the southwest side of the city. The Managua VOR-DME (Ident: MGA) is located 46.1 nautical miles (85 km) east-southeast of the airport. History In December 1972, a few days after the Managua earthquake, the León Airport, also known as the Aeropuerto Godoy, was used for landing aircraft with supplies and aid for the earthquake victims. The airfield was attacked by the Sandinista guerrilla on April 27, 1979, during the final days of the insurrection against the Somoza regime. In the early 1980 the airstrip was used primarily by light aircraft for aerial fumigation. The airfield was renovated in 2010 by the Nicaraguan Civil Aeronautics Authority (INAC). See also Nicaragua portal Aviation portal List of airports in Nicaragua Transport in Nicaragua References External links OpenStreetMap - León Airport OurAirports - León Airport