NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Marlborough (regio)

Marlborough is een regio in Nieuw-Zeeland, en ligt in het noordoosten van het Zuidereiland. Geografie Marlboroughs geografie kan in vier gebieden worden verdeeld. Twee delen, in het zuiden en het westen, zijn bergachtig. Het zuidelijke deel van de staat bevat de toppen van de Kaikoura Ranges, zij maken in feite deel uit van de Nieuw-Zeelandse Alpen of ook wel Zuidelijke Alpen, maar die naam wordt nauwelijks toegepast zo ver naar het noorden. Tussen deze twee gebieden ligt de lange vallei van de rivier de Wairau. De vallei verbreedt zich tot een wijd platteland in het oosten, waar ook Blenheim ligt. Deze regio heeft erg vruchtbare grond, en gematigd weer en is als zodanig het centrum geworden van de wijnindustrie in Nieuw-Zeeland. Het vierde geografische gebied ligt langs de noordkust. De Marlborough Sounds staan bekend om hun schoonheid. Picton ligt in het zuiden van een van de grotere sounds, Queen Charlotte Sound. Bevolking Veel van de bevolking woont in de kustgebieden rond de monding van de Wairau, en in kleinere plaatsen langs de kust. Andere grotere plaatsen, naast Blenheim en Picton, zijn Havelock, Renwick, Ward, en Seddon. Wereldberoemde inwoners van Marlborough zijn onder andere raketbouwer William Pickering en Nobelprijswinnaar Ernest Rutherford. Wijnbouw In 1973 werd hier een begin gemaakt met de wijnbouw. Tot die tijd was alle wijnbouw geconcentreerd op het Noordereiland. Vooral de sauvignon blanc werd hier aangeplant en met succes. Het bebouwd areaal is ruimschoots verdubbeld sinds 2006. De regio was in 2015 met 23.000 hectare het grootste wijngebied van het land. In heel Nieuw-Zeeland is ongeveer 35.000 hectare met wijnstokken beplant. De wijn is van goede kwaliteit mede vanwege het goede klimaat met veel zonneschijn en weinig neerslag. Externe links Marlborough Online Marlborough District Council (en) Website van wijnboeren Marlborough
Марлборо (регион)

Ма́рлборо (англ. Marlborough) — один из регионов Новой Зеландии. Расположен на крайнем севере Южного острова. Благодаря своему климату, является одним из основных винодельческих районов страны. Виноградарством здесь стали заниматься с 1973 года и со временем достигли значительных успехов. Ведущие производители: Cloudy Bay, Delta, Fromm, Herzog, Jackson Estate, Kim Crawford, Staete Landt, TerraVin. Административно регион состоит из одного округа и его администрация выполняет одновременно функции регионального и местного управления. Административным центром является город Бленем. В регионе протекает 8-я по длине река страны — Кларенс. Примечания Литература Ларусс. Вино : энциклопедия. Ларусс. Вино : энциклопедия = Le Grand Larousse du vin / Предисловие Оливье Пуссье ; перевод с французского С. Першиной, С. Ермаковой, А. Жалбы. — М.: Эксмо, 2021. — 640 с. — (Вина и напитки мира). — ISBN 978-5-04-113609-3.
Marlborough (region)

Marlborough är en av Nya Zeelands 16 administrativa regioner, och ligger på Sydön. Området är också ett av Nya Zeelands största vinterritorier. Här finns några av Nya Zeelands största vingårdar och vinproducenter och har sedan 1970-talet ökat sin produktion märkbart. Marlboroughs största stad heter Blenheim. Demografi Se även Nyzeeländska viner Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Marlborough (region). Marlborough - Wikivoyage (engelska) Regionens officiella webbplats
Гисбърн (регион)

Гисбърн (на английски: Gisborne) е един от 16-те региона на Нова Зеландия. Населението му е 49 100 жители (по приблизителна оценка от юни 2018 г.), а площта му е около 8355 кв. км. Телефонният му код е 06. Намира се в северния край на залива Повърти Бей (Залива на Бедността). Източници
Región de Gisborne

Gisborne es el nombre de una unidad territorial en Nueva Zelanda, siendo tanto una región y un distrito. Gisborne tiene este nombre en honor de uno de los primeros secretarios coloniales William Gisborne. El concejo se localiza en la ciudad de Gisborne. La ciudad de Gisborne se la considera la ciudad antípoda natural de la ciudad española de Albacete. Hijos de Gisborne Kelly Evernden (21 de septiembre de 1962), jugador profesional de tenis Graham Sligo (24 de diciembre de 1954), jugador de hockey Dame Kiri Te Kanawa (6 de marzo de 1944), cantante de opera Rico Gear (26 de febrero de 1978), jugador de rugby unión Joseph Bremmer (actualmente residiendo en Buenos Aires) Manuel José de Frutos (1811-1873), español que emigró a Nueva Zelanda en el siglo XIX, se integró en la tribu maorí de los Ngāti Porou y fundó el clan de Paniora, que en 2022 constituye la familia más numerosa del país.​​ Suburbios de Gisborne Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Región de Gisborne.
Gisborne (région)

La région de Gisborne (en maori de Nouvelle-Zélande : Te Tai Rāwhiti) est située au Nord-Est de l'île du Nord, en Nouvelle-Zélande. Elle est aussi parfois appelée East Coast ou Eastland. Son nom vient du secrétaire général de la colonisation de la Nouvelle-Zélande de 1869 à 1872, William Gisborne. Cette région ne comporte que très peu d'habitants, dont les trois quarts vivent dans la ville de Gisborne, aucune autre commune n'atteignant les 1 000 habitants. Les deux autres villes les plus importantes sont Tolaga Bay et Ruatoria avec chacune 800 habitants. La région est vallonnée et la forêt en recouvre une grande partie. Le parc national de Te Urewera est situé à l'est de la région. Le mont Hikurangi culmine du haut de ses 1 754 mètres. C'est le cinquième plus haut sommet de l'île du Nord et le plus élevé d'origine non volcanique. La région est desservie par la State Highway 2 et est le terminus de la ligne de chemin de fer reliant Palmerston North et la ville de Gisborne. La proportion de Māoris est importante dans cette région, atteignant parfois plus de 50 % dans certaines zones. Les tribus (iwi) les plus importantes sont Ngāti Porou, Rongowhakaata, Ngai Tamanuhiri et Te Aitanga a Mahaki. Démographie Annexes Liens externes Site officiel Ressource relative à la géographie : New Zealand Gazetteer Ressource relative à la musique : MusicBrainz « 2018 Census population and dwelling counts | Stats NZ », sur www.stats.govt.nz (consulté le 1er février 2021) Notes et références Portail de la Nouvelle-Zélande
Gisborne (regija)

Gisborne (maorski: Tai Rāwhiti) je jedna od 16 regija u Novom Zelandu. Zemljopis Regija se nalazi u sjeveroistočnom dijelu Sjevernog otoka. Površina joj iznosi 8.355 km². Susjedne regije su Bay of Plenty na zapadu i Hawke's Bay na jugu. Administrativna podjela Središte i najveći grad regije je Gisborne, koji je ujedno i sjedište Regionalnog vijeća. Stanovništvo Prema popisu stanovništva iz 2011. godine u regiji živi 46.600 stanovnika, dok je prosječna gustoća naseljenosti 5,6 st./km². Rijetko je naselja i izolirana regija, s malim naseljima uglavnom u malim uvalama duž istočne obale. U središtu regije živi 34.300 stanovnika, niti jedno drugo naselje nema više od 1000 stanovnika, druga najveća naselja su Tolaga Bay i Ruatoria s oko 800 stanovnika 2001. godine. Vanjske poveznice Službena stranica regije Izvor
Gisborne (regione)

Gisborne, in māori Te Tai Rāwhiti, è una delle autorità unitarie della Nuova Zelanda, essendo infatti nel contempo un distretto e una regione neozelandese, accentrando entrambi i livelli di suddivisione amministrativa. Capoluogo dell'autorità unitaria è la città di Gisborne. Il nome deriva dal segretario coloniale neozelandese William Gisborne. Voci correlate Regioni della Nuova Zelanda Autorità territoriali della Nuova Zelanda Città della Nuova Zelanda Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Gisborne Collegamenti esterni (EN) Home page della Regione di Gisborne, su gdc.govt.nz. Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Gisborne
Gisborne (regio)

Gisborne (Maori: Tūranga-nui-a-Kiwa) is een regio en een district van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland. De hoofdstad en het administratief centrum is het gelijknamige Gisborne. Het is genoemd naar een vroeg-koloniale secretaris, William Gisborne. Gisborne is de meest oostelijk gelegen stad. Daar begint als eerst de dag. James Cook heeft er de eerste voet aan wal gezet in 1769. Voor James Cook kwam woonden de Maori’s er al heel lang. Door Gisborne stromen 3 rivieren. Er zijn veel parken verspreid over de stad. Door de rivieren zijn er veel bruggen in Gisborne gebouwd. Daarom wordt het ook wel "the city of the bridges" (de stad van de bruggen) genoemd. Gisborne heeft veel historie door James Cook. Er zijn daardoor veel musea in Gisborne. Er wordt in deze musea veel over de Maori’s tentoongesteld. Bij het museum staat nog het oudste huis van Gisborne, Wyllie Cottage. Het is in 1872 gebouwd. East Coast regio Het gebied ligt in de noordoostelijke hoek van het Noordereiland, en wordt ook wel "East Cape" (Oostkaap), "East Coast" (Oostkust) of "Eastland" (Oostland) genoemd. Het is een dunbevolkt en geïsoleerd gebied, met voornamelijk aan de kust een aantal kleine nederzettingen, zoals Tokomaru Bay en Tolaga Bay. Naast de hoofdstad Gisborne wonen de meeste mensen in Ruatoria. Er wonen ongeveer 45.000 mensen in het gebied, waarvan twee derde in de stad. Geen van de andere plaatsen heeft meer dan 1000 inwoners. Het binnenland is voornamelijk bosgebied met bergen. Het nationaal park Te Urewera ligt in het westen van de regio, en het Kaingaroa Forest ligt ertegenaan. Er loopt een bergrug door het midden van het land. Mount Hikurangi is met 1629m de hoogste berg en ligt in het noordoosten. Dit is de op vijf na hoogste berg op het Noordereiland. Het is een heilige berg voor de Māori, en de claim dat het in de zomer de eerste berg is die de zon begroet heeft een kern van waarheid. De regio heeft een iets hoger percentage Māori dan het nationaal gemiddelde, meer dan 50% in sommige delen, en heeft nog steeds een sterke band met zowel de Māori traditie alsook met de iwi en marae structuur. De grootste iwi in de regio zijn Ngāti Porou, Rongowhakaata, Ngai Tamanuhiri, Te Aitanga a Mahaki. Ruatoria, Tolaga Bay, Tokomaru Bay, Waipiro Bay, Hicks Bay, Tikitiki, Whangara In het gebied bevinden zich twee belangrijke arboreta: Eastwoodhill Arboretum in Ngatapa; het nationale arboretum van Nieuw-Zeeland; Hackfalls Arboretum in Tiniroto, met een belangrijke collectie (Mexicaanse) eiken. Geboren in Gisborne Kelly Evernden (21 september 1961), tennisser Graham Sligo (24 december 1954), veldhockeyer Dame Kiri Te Kanawa (6 maart 1944), operazangeres Rico Gear (26 februari 1978), rugby union speler
Gisborne (region)

Gisborne (maor. Tūranga-nui-a-Kiwa) – region administracyjny na nowozelandzkiej Wyspie Północnej. Powierzchnia 8355 km². Region czerpie nazwę od największego znajdującego się na jego terenie miasta. W 2013 region zamieszkiwało 43 656 osób, w 2006 było ich 44 496, a w 2001 – 43 974. Na region składa się jeden dystrykt. Przypisy
Gisborne

Gisborne é uma região e um porto na Baía de Poverty da Ilha do Norte, na Nova Zelândia. Sua capital é a cidade de mesmo nome. A região tem uma área de 8.355km² e 44.500 habitantes. A cidade exporta lã, carne de carneiro congelada e produtos agrícolas. James Cook desambarcou nas proximidades desta cidade, em 1769. Subúrbios de Gisborne Awapuni Elgin Gaddums Hill Kaiti Manutuke Mangapapa Riverdale Riverside Riverview Sponge Bay Tamarau Te Hapara Te Wharau Waikanae Waikirikiri Wainui Beach Whataupoko Heatherlea Ligações externas
Гисборн (регион)

Гисборн (англ. Gisborne) — название административной единицы Новой Зеландии. Имя присвоено территории и одноимённому городу в честь одного из первых Секретарей Колонии Вильяма Гисборна. Региональная администрация располагается в городе Гисборн. Состоит только из одного округа Гисборн. Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Гисборн (регион)
Gisborne District

Gisborne (Māori: Te Tai Rāwhiti) är ett distrikt i Nya Zeeland som ligger på nordöstra Nordön. Distriktet är administrativt även en region och styrs från distriktshuvudstaden Gisborne. Regionen gränsar till Bay of Plenty i väst och Hawke's Bay i syd. Folkmängden uppgick till 47 517 invånare vid folkräkningen 2018. Den enda staden är Gisborne, andra tätorter i regionen är Manutuke, Patutahi, Ruatoria, Te Karaka, Tokumaru Bay och Tolaga Bay. Geografi Gisborne ligger i det nordöstra hörnet av Nordön, den totala arean är 8 351 kvadratkilometer. Områdets västra gräns utgörs av bergskedjan Raukumara. I söder ligger Hawke's Bay och den norra och östra gränsen utgörs av Stilla havet. Regionen ligger på ett stort stigande veck som reste sig ur havet för miljontals år sedan, krönet på detta är bergskedjan Raukumara. Stora delar av Gisborne består av brant bergsbygd, kuperad mark och dalar med bördiga slätter och terrasser. I Gisborne ligger Raukumara State Forest Park som etablerades 1979, där finns bergen Mount Whanokao och Mount Hikurangi, tre floder flyter västerut genom parken och ut i Bay of Plenty, Motu, Raukokore och Haparapara. Staden Gisborne ligger där floderna Taruheru och Waimata möts och bildar Nya Zeelands kortaste flod, den 1200 meter långa Turanganui. Ekonomi Andelen av BNP för regionen Gisborne var 0,7% av Nya Zeelands totala BNP och summan beräknas till cirka 1,6 miljarder dollar, siffran för regionen har ökat med 15,7% mellan 2009 och 2014. BNP per capita är 34 602 dollar, vilket är lägst i landet. De fem största industrierna sett till antal anställda är: jordbruk, skogsbruk och fiske (22,4%) hälso- och sjukvård, samt socialtjänst (12,2%) utbildning (9,8%) tillverkningsindustri (9,7%) detaljhandel (8,5%) Procenttalen anger andel av det totala antalet anställda. Demografi Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Gisborne District. Källor
Papanui High School

Papanui High School (PHS) ist eine international ausgerichtete weiterführende Schule (Jahre 9–13) in Papanui, einem Vorort von Christchurch, Neuseeland. Geschichte Die Schule wurde als Papanui Technical College 1936 gegründet, wurde 1949 in eine High School umgewandelt. Seit ca. 2000 hat sich der Ruf der Schule in der Öffentlichkeit verbessert. In der Vergangenheit bestanden weniger Schüler den NZQA-Standard und den Universitätsbesuch als im nationalen Durchschnitt. 2006 haben 66 % der 11.-Klässler den NCEA Level 1 erreicht. Diese Zahl stieg 2007 auf 70 % und 2008 auf 75 %. Auch hat der Erfolg im NCEA Level 2 nationalen Standard erreicht. Multikulturalismus Asiatische, Maori und andere Kulturen werden an der Schule gepflegt. Auch nimmt die Schule ausländische Schüler aus Asien und Deutschland für ein viertel bis ein ganzes Jahr auf. An der Papanui Highschool gibt es für diese Schüler auch ein eigenes Büro, welches während der kompletten Schulzeit besetzt ist. Erfolge 2007 haben sich sowohl das Jungen- als auch das Mädchen Senior Touch Team für den nationalen Wettbewerb qualifiziert. Die Schule hat auch erfolgreich mit einem 3. Platz am IYPT, einem nationalen Physik-Wettbewerb teilgenommen. Einzelnachweise
ГЭС Манапоури

ГЭС Манапоури (англ. Manapouri Power Station) — крупная деривационная гидроэлектростанция в Новой Зеландии. Установленная электрическая мощность ГЭС, равная 850 МВт, делает её по состоянию на 2012 год самой мощной гидроэлектростанцией на территории страны и второй по мощности среди электростанций других типов. В качестве водохранилища используется естественное озеро Манапоури, вода из него по водоводу длиной 10 км передаётся в машинный зал ГЭС, который располагается на 166 м ниже водоёма-накопителя. Средняя годовая выработка электричества составляет 5 млрд кВт⋅ч, КИУМ изменяется в пределах 68—80 %. Вырабатываемое электричество используется на алюминиевом заводе Тивай пойнт мощностью 272 тыс. тонн алюминия в год. В 2000-х годах осуществлялась реконструкция станции с целью увеличить пропускную способность водоводов, в проектировании которых была допущена ошибка, приводившая к потере части напора из-за избыточного трения. Примечания
ГЕС Манапоурі

ГЕС Манапоурі — гідроелектростанція на південному заході Південного острова Нової Зеландії, яка використовує ресурс із озера Манапоурі. Останнє природним шляхом дренується через річку Waiau, що протікає через східну частину водойми та має устя на південному узбережжі острова в затоці Te Waewae протоки Фово (з'єднує Тасманове море з відкритою частиною Тихого океану). Первісно пропонувалось перекрити Waiau греблею та підняти рівень природного озера на 30 метрів, проте через протести природоохоронних організацій план відхилили. Втім, це не завадило створенню найпотужнішої гідроелектростанції країни, оскільки і так велика водойма (площа поверхні 142 км2) розташовується у багатому на опади районі (в горах, що оточують західну частину озера, понад 3700 мм на рік). Це дозволяє протягом більшої частини року спрямовувати на ГЕС достатні обсяги води при коливанні рівня поверхні Манапоурі у наближеному до природного режимі (між позначками 176,8 та 178,6 метра НРМ). В основу гідроенергетичної схеми поклали значний перепад висот між озером і розташованим лише за кілька кілометрів фіордом Даутфул-Саунд (Тасманове море), який вдається в сушу на західному узбережжі Південного острова (регіон Фіордленд — один з чотирьох найбільших у світі фіордових районів). Забір ресурсу організували із найзахіднішої затоки Манапоурі (Вест-Арм), а відпрацьована вода потрапляє до Deep Cove, південно-східної затоки Даутфул-Саунд. Біля озера на глибині 200 метрів нижче його поверхні облаштували машинний зал, обладнаний сімома турбінами типу Френсіс потужністю по 122 МВт. Від нього до Deep Cove проклали відвідний тунель довжиною 10 км. При цьому через інженерні прорахунки останній не зміг забезпечити потрібної пропускної здатності, так що при загальній потужності у 850 МВт станція могла працювати з показником не більше 580 МВт, перевищення якого загрожувало затопленням машинного залу. Як наслідок, у 1998—2002 роках спорудили другий відвідний тунель довжиною 9,6 км та діаметром 10 метрів, що зняло обмеження на роботу станції через технічні причини (втім, умови регулювання забору води з озера все-рівно обмежують її потужність рівнем у 800 МВт). Використовуючи напір у 230 метрів ГЕС забезпечує виробництво 5,1 млрд кВт-год електроенергії на рік. Видача продукції відбувається по ЛЕП, розрахованих на роботу під напругою 220 кВ. Станція споруджувалась передусім з розрахунку на постачання алюмінієвого комбінату Tiwai Point. Примітки
Whanganui-Nationalpark

i3i6 Der 1986 gegründete Whanganui-Nationalpark (englisch Whanganui National Park) schützt ein 724 km² großes naturbelassenes Gebiet am Fluss Whanganui auf der neuseeländischen Nordinsel. Geografie und Klima Der Whanganui-Nationalpark liegt im Herzen eines großen Tieflandes im Inneren der Nordinsel. Von den Hängen des Vulkans Tongariro kommend, durchfließt der Fluss Whanganui – Neuseelands drittlängster – in zahlreichen Windungen diese Region. An seinem Mittellauf erstreckt sich entlang beider Ufer der Nationalpark. Das Landschaftsbild ist hier teilweise hügelig, teilweise eben. Obwohl sich keine hohen Berge finden, haben der Whanganui und seine Nebenflüsse an einigen Stellen mittels Erosion recht spektakuläre Geländeformationen entstehen lassen. Die Höhenlage liegt bei 500 bis 746 m. Das lokale Klima ist generell gemäßigt, mit warmen Sommern, milden bis kühlen Wintern und für neuseeländische Verhältnisse durchschnittlichen Niederschlagsmengen. Flora und Fauna Das Gebiet des Nationalparks ist fast vollständig bewaldet. Die dominierenden Baumarten sind Steineibengewächse (Nadelbäume der südlichen Hemisphäre) und verschiedene einheimische subtropische Laubbäume. In höheren Lagen herrschen Buchen vor. Ein botanisches Highlight sind Baumfarne. Die Wälder an den Ufern des Whanganui sind der Lebensraum zahlreicher einheimischer Singvogelarten; auf dem Wasser findet sich noch die seltene neuseeländische Blauente. Im Fluss selbst leben unter anderem Aale, Forellen, Flundern und Neunaugen. Geschichte Die Region rund um den Whanganui River ist nur spärlich besiedelt; größere Städte fehlen in der Gegend völlig (abgesehen von der Stadt Whanganui an der Mündung). Trotzdem spielte der Fluss, der Neuseelands längster schiffbarer Wasserweg ist, eine zentrale Rolle in der Geschichte der Nation. Bereits vor Jahrhunderten nutzten Māori ihn als Verkehrsweg zwischen der Küste und dem Binnenland und kultivierten Land an seinen Ufern. Ebenso stellte der Fluss für die frühen europäischen Siedler als noch kein Straßennetz existierte eine wichtige Verkehrsachse dar. Ab 1891 transportierten regelmäßig verkehrende Flussschiffe Menschen und Güter den Whanganui auf- und abwärts. Heute, nachdem der Schiffsverkehr seit langem durch Straße und Schiene ersetzt ist, ist der Fluss ein Eldorado für Paddler, die jedes Jahr zu Tausenden die Naturschönheiten und historischen Stätten des Whanganui-Nationalparks vom Wasser aus entdecken. Weblinks Department of Conservation (englisch)
Parque nacional de Whanganui

El Parque nacional de Whanganui es un área protegida con el estatus de parque nacional situado en la isla Norte de Nueva Zelanda.​ Creado en el año 1986, abarca una superficie de 742 kilómetros cuadrados que bordea el río Whanganui. Incorpora áreas de las llamadas tierras de la Corona, un antiguo bosque estatal y una diversidad de antiguas reservas. El río no es parte del parque. Véase también Geografía de Nueva Zelanda Geografía de Oceanía Referencias
Parc national de Whanganui

Le parc national de Whanganui est situé au sud de l'île du Nord de la Nouvelle-Zélande. Géographie Fondé en 1986, il recouvre une superficie de 742 km2 au long du fleuve Wanganui (fleuve de l'Île du Nord différent du fleuve Whanganui , qui est situé dans l'Île du Sud) . Il incorpore des terres de la Couronne, des anciens parcs régionaux et plusieurs anciennes réserves naturelles, mais le fleuve lui-même ne fait pas partie du parc. Flore et faune Le parc protège l’habitat de plusieurs milliers de Kiwi de Mantell ou Apteryx mantell en anglais 'North Island brown kiwi', et aussi des Hyménolaime bleu ou blue duck une espèce en danger de disparition. D’autres espèces d'oiseaux dans le parc comprennent les Gérygone de Nouvelle-Zélande ou grey warbler, Carpophage de Nouvelle-Zélande ou pigeon de Nouvelle-Zélande, Zostérops à dos gris ou silvereye, Miro mésange ou tomtit, Méliphage tui ou tui et Mohoua à tête blanche ou Whitehead . Voir aussi Bridge to Nowhere Parcs nationaux de Nouvelle-Zélande Zones protégées en Nouvelle-Zélande Conservation en Nouvelle-Zélande Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Whanganui National Park » (voir la liste des auteurs). 39° 35′ 00″ S, 175° 05′ 00″ E Annexe Liens externes Ressources relatives à la géographie : New Zealand Gazetteer World Database on Protected Areas Voir aussi Forêts tempérées de l'île du Nord Portail de la conservation de la nature Portail de la Nouvelle-Zélande
Park Narodowy Whanganui

Park Narodowy Whanganui (ang. Whanganui National Park) – park narodowy położony na Wyspie Północnej w Nowej Zelandii. Obejmuje obszar 742 km², przylegający do rzeki Whanganui. Linki zewnętrzne Informacje na temat Parku Narodowego na serwerze Ministerstwa Ochrony Środowiska Nowej Zelandii