NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Museu de Nova Zelanda Te Papa Tongarewa

El Museu de Nova Zelanda Te Papa Tongarewa, més conegut com a Te Papa, és un museu nacional de Nova Zelanda situat a la ciutat de Wellington. Es tracta d'un museu que manté una proposta d'integració i treball multidisciplinari. Història El Museu Colonial, creat el 1885, va ser el seu predecessor; es va construir al Museum Street i James Hector fou el seu primer director. En els anys trenta del segle xx es va traslladar a un edifici a Buckle Street, en les proximitats de la Galeria Nacional d'Art de Nova Zelanda. L'any 1992 es van fusionar ambdós institucions (museu i galeria) donant lloc al Te Papa Tongarewa. El 14 de febrer de 1998 es va inaugurar l'actual edifici i el museu va ser dirigit per Dame Cheryll Sotheran. Des de llavors, rep la visita d'un milió de persones cada any. Col·leccions Disposa de diferents col·leccions: Història: amb uns 25.000 articles dels quals 7.000 són els vestits i teles; la més antiga es remunta al segle xvi. També inclou l'arxiu postal de Nova Zelanda amb uns 20.000 segells i objectes relacionats. A més la denominada Col·lecció del Pacífic té uns 13.000 objectes històrics i contemporanis de les Illes del Pacífic. Història natural: amb col·leccions sobre fòssils de vertebrats, plantes, ocells autòctons, amfibis, rèptils, insectes i altres animals. Cultura: art i cultura visual, fotografies, tresors culturals maoris (Taonga Māori), cultura dels pobles de l'oceà Pacífic i d'història social i cultural. Referències Enllaços externs Lloc web oficial
Te Papa

Te Papa, celým jménem Novozélandské muzeum Te Papa Tongarewa (anglicky Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa), je národní muzeum Nového Zélandu ve městě Wellington. Jeho nejstarším předchůdcem bylo Koloniální muzeum založené v roce 1885 Jamesem Hectorem. Do současného Te Papa byla později sloučena také Novozélandská národní galerie. Muzeum každoročně navštíví milion lidí. Sbírky zahrnují tři oblasti: Dějiny: je zde přibližně 25 000 předmětů, z nichž 7000 jsou oděvy a textilie, nejstarší pocházejí z 16. století. Zahrnuje také poštovní archiv Nového Zélandu s přibližně 20 000 známkami a souvisejícími položkami. Kromě toho je zde Pacifická sbírka přibližně 13 000 historických a současných předmětů z tichomořských ostrovů . Příroda: sbírky fosilií obratlovců, rostlin, původních ptáků, obojživelníků, plazů, hmyzu a jiných zvířat. Kultura: sbírky výtvarného umění a vizuální kultury, fotografie, maorské kulturní památky (Taonga Māori), kultura národů Tichého oceánu a sociální a kulturní historie. Je zde také několik archivů a rozsáhlá knihovna známá jako Te Aka Matua. Stálé výstavy ukazují historickou, kulturní a uměleckou tvář Nového Zélandu a jsou rozděleny do šesti pater s tematickými jmény. Umělecká sbírka obsahuje obrazy především z období impresionismu, symbolismu, expresionismu, kubismu a surrealismu. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Museo de Nueva Zelanda Te Papa Tongarewa na španělské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Te Papa na Wikimedia Commons
Museo de Nueva Zelanda Te Papa Tongarewa

El Museo de Nueva Zelanda Te Papa Tongarewa, más conocido como Te Papa, es un museo nacional de Nueva Zelanda situado en la ciudad de Wellington. Se trata de un museo que mantiene una propuesta de integración y trabajo multidisciplinar. Historia El Museo Colonial creado en 1885 fue su predecesor, se construyó en Museum Street y James Hector su primer director.​ En los años 1930 se trasladó a un edificio en Buckle Street en las proximidades de la Galería Nacional de Arte de Nueva Zelanda que en 1992 se fusionó con él configurando Te Papa Tongarewa pero hasta el 14 de febrero de 1998 no se inauguró en el edificio actual estando dirigido por Dame Cheryll Sotheran. Desde entonces recibe la visita de un millón de personas cada año. Colecciones Dispone de diferentes colecciones: Historia: con unos 25.000 artículos de los que 7.000 son los vestidos y telas, la más antigua se remonta al siglo XVI. También incluye el archivo postal de Nueva Zelanda con unos 20.000 sellos y objetos relacionados. Además la denominada Colección del Pacífico tiene unos 13.000 objetos históricos y contemporáneos de las Islas del Pacífico. Historia natural: con colecciones sobre fósiles de vertebrados, plantas, pájaros autóctonos, anfibios, reptiles, insectos y otros animales. Cultura: arte y cultura visual, fotografías, tesoros culturales maoríes (Taonga Māori), cultura de los pueblos del Océano Pacífico y de historia social y cultural. Dispone además de varios archivos y una extensa biblioteca conocida como Te Aka Matua. Sus exposiciones permanentes muestran un recorrido histórico, cultural y artístico sobre Nueva Zelanda y se encuentran distribuidas en seis pisos con nombres temáticos como: un jardín, fuerzas impresionantes, corales, Mana Whenua o arte maorí junto a otras dedicadas a obras pictóricas del impresionismo, simbolismo, expresionismo, cubismo y surrealismo.​ Referencias Enlaces externos Sitio web oficial Biblioteca Te Aka Matua Archivado el 12 de octubre de 2010 en Wayback Machine. Te Paerangi
Museo della Nuova Zelanda Te Papa Tongarewa

Il Museo della Nuova Zelanda Te Papa Tongarewa, meglio conosciuto come Te Papa, è un museo nazionale della Nuova Zelanda situato nella città di Wellington. Si tratta di un museo che promuove l'integrazione e il lavoro multidisciplinare. Storia Il Museo Coloniale, creato nel 1885, fu il suo predecessore, costruito in Museum Street e James Hector fu il suo primo direttore. Negli anni '30 fu trasferito in un edificio in Buckle Street, nelle vicinanze della Galleria Nazionale d'Arte della Nuova Zelanda, che nel 1992 si fuse con esso dando vita al Te Papa Tongarewa, ma solo il 14 febbraio 1998 fu inaugurato nella sede attuale, sotto la direzione di Dame Cheryll Sotheran. Da allora riceve ogni anno un milione di visitatori. Collezioni Comprende diverse collezioni: Storia: con circa 25.000 articoli, di cui 7.000 sono abiti e tessuti, il più antico dei quali risale al XVI secolo. Comprende anche l'archivio postale della Nuova Zelanda con circa 20.000 francobolli e oggetti correlati. Inoltre, la cosiddetta Collezione del Pacifico conta circa 13.000 oggetti storici e contemporanei provenienti dalle Isole del Pacifico. Storia naturale: con collezioni di fossili di vertebrati, piante, uccelli autoctoni, anfibi, rettili, insetti e altri animali. Cultura: arte e cultura visiva, fotografie, tesori culturali maori (Taonga Māori), cultura dei popoli dell'Oceano Pacifico e storia sociale e culturale. Dispone inoltre di vari archivi e di una vasta biblioteca nota come Te Aka Matua. Le sue mostre permanenti offrono un percorso storico, culturale e artistico sulla Nuova Zelanda e sono distribuite su sei piani con nomi tematici come: un giardino, forze impressionanti, coralli, Mana Whenua o arte maori, insieme ad altre dedicate alle opere pittoriche dell'impressionismo, del simbolismo, dell'espressionismo, del cubismo e del surrealismo. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo della Nuova Zelanda Te Papa Tongarewa Wikispecies contiene informazioni su Museo della Nuova Zelanda Te Papa Tongarewa Collegamenti esterni (MI, EN) Sito ufficiale, su tepapa.govt.nz. (EN) Blog ufficiale, su blog.tepapa.govt.nz. Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa (canale), su YouTube. (EN) Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. Museo della Nuova Zelanda Te Papa Tongarewa, su archINFORM. (EN) Museo della Nuova Zelanda Te Papa Tongarewa, su Structurae. (EN) Museo della Nuova Zelanda Te Papa Tongarewa, su GitHub. (EN) Biblioteca Te Aka Matua, su tepapa.govt.nz. URL consultato il 29 gennaio 2026 (archiviato dall'url originale il 20101012153031). (EN) Newsletters | Te Papa, su tepapa.govt.nz. URL consultato il 29 gennaio 2026.
Te Papa Tongarewa

Te Papa Tongarewa is het nationale museum van Nieuw-Zeeland en is kortweg bekend als Te Papa en Our Place; "Te Papa Tongarewa" kan vertaald worden als "de plek van schatten van het land". Het hoofdgebouw van Te Papa is in Wellington, aan Cable Street. Binnenin het gebouw zijn zes verdiepingen met exposities gewijd aan de rijke historie, cultuur en natuur van Nieuw-Zeeland. Er is ook een tweede gebouw, maar dit is een gebouw voor wetenschappelijk onderzoek en niet geopend voor publiek. Het museum heeft ook nog een aantal buitenlocaties met grotten, en natuurgebieden. De oppervlakte van het gebouw bedraagt ongeveer 36.000 m² en de bouwkosten waren meer dan €150 miljoen. Er wordt geen entree geheven voor het museum, wel moet voor enkele exposities apart betaald worden en vraagt het museum bezoekers om een vrijwillige bijdrage. Ook zijn er diverse winkeltjes en is er een restaurant om inkomsten te genereren.Te Papa is gebouwd door Fletcher Construction en geopend op 14 februari, 1998 door de toenmalige minister-president Jenny Shipley, zeiler Peter Blake, en twee kinderen. Het museum verwelkomde 1 miljoen bezoekers in de eerste vijf maanden na de opening, en trok daaropvolgend ieder jaar tussen de 1 en 1,3 miljoen bezoekers. Collecties Het museum heeft de grootste Mesonychoteuthis hamiltoni (reuzeninktvis) ter wereld. Dit, 495 kg zware en 4,2 meter lange, exemplaar is sinds maart 2007 in het bezit van Te Papa, nadat het een maand eerder was gevangen. Het museum herbergt veel Maori cultuur. Er worden ook dagelijks voorstellingen gegeven. Er zijn exposities van Nieuw-Zeelandse ontwerpers. In het museum is een grote expositie over de natuur en het ontstaan van Nieuw-Zeeland. In 2006 was er in Te Papa een grote expositie van de filmtrilogie The Lord of the Rings. In het museum is de Tamil bel te bewonderen, een bel met inscriptie in het Tamil. De bel werd in 1836 op het Noordereiland gevonden. Trivia Op de bouwplaats stond vroeger een hotel. van vijf verdiepingen. Dit hotel is opgetild en 200 meter verderop op zijn nieuwe plaats neergezet. Het logo van Te Papa, een vingerafdruk, kostte 150.000 euro om te ontwikkelen. Het gebouw is op ingenieuze wijze beschermd tegen aardbevingen. Een in Nieuw-Zeeland ontwikkelde technologie is hiervoor gebruikt. De fundering van het gehele gebouw rust op pilaren van lood, staal en rubber, die het effect van een aardbeving afremmen. De duizenden lampjes aan de buitenzijde van het museum worden door een computer aangestuurd om zich aan te passen aan de omgeving. Externe link Officiële website
Muzeum Narodowe Nowej Zelandii Te Papa Tongarewa

Muzeum Narodowe Nowej Zelandii Te Papa Tongarewa – muzeum w Wellington, stolicy Nowej Zelandii, znane również jako Te Papa i Our Place ("Nasze miejsce"). Historia Założone w 1865 roku przez Jamesa Hectora pod nazwą Colonial Museum. Muzeum znajdowało się na Museum Street. W latach 30. XX wieku muzeum przeniesiono na Buckle Street, gdzie mieściła się również Narodowa Galeria Sztuki (ang. National Art Gallery of New Zealand). Te Papa zostało założone w 1992 roku, jednak ceremonia otwarcia w budynku, w którym muzeum funkcjonuje obecnie, miała miejsce 14 lutego 1998 roku. Otwarciu przewodniczyli: premier Jenny Shipley, Peter Blake i dwoje dzieci. Muzeum w pierwszych pięciu miesiącach działalności miało milion gości, zaś następnie od 1 do 1,3 miliona corocznie. Filmowcy Gaylene Preston i Anna Cottrell uwiecznili muzeum w filmie: Getting to Our Place. Przypisy
Museu da Nova Zelândia Te Papa Tongarewa

O Museu da Nova Zelândia Te Papa Tongarewa (também conhecido por Te Papa e Our Place (Nosso Lugar)) é o museu nacional da Nova Zelândia. Situa-se em Wellington. O nome do museu, "Te Papa Tongarewa", pode ser traduzido como "o lugar dos tesouros desta terra". O museu tem colecções de história, história natural (incluindo colecções de arqueozoologia, plantas, pássaros e outros vertebrados terrestres, mamíferos marítimos, insectos, aranhas e semelhantes, para além de peixes, moluscos, crustáceos e outros invertebrados marinhos), colecções sobre cultura (incluindo colecções de culturas pacíficas, tesouros culturais Māori, fotografia, arte e cultura visual), para além de uma biblioteca e dos arquivos (separados em duas categorias: os arquivos do museu e os arquivos colectados). História O Te Papa foi estabelecido em 1992, mas a abertura oficial do museu só teve lugar a 14 de Fevereiro de 1998, numa cerimónia levada a cabo por Sir Peter Blake, pela primeira-ministra Jenny Shipley, e por duas crianças. O primeiro director do museu foi Cheryll Sotheran. O museu recebeu 1 milhão de visitas nos primeiros cinco meses de operação e entre 1 e 1.3 milhões de visitas em cada ano subsequente. Em 2004, mais espaço foi reservado para expor a colecção de arte da Nova Zelândia, numa exposição a longo-termo chamada Toi Te Papa: Arte da Nação. Gaylene Preston e Anna Cottrell documentaram o desenvolvimento do Te Papa no seu filme Getting to Our Place.
Национальный музей Те-Папа-Тонгарева

Национальный музей Те-Папа-Тонгарева (англ. The Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa) — находится в Веллингтоне, Новая Зеландия. Открыт в 1992 году после слияния Национального музея Новой Зеландии и Национальной художественной галереи. Является самым посещаемым музеем Новой Зеландии (2021). Название музея Те-Папа, на языке маори означает «ящик с сокровищами». История Первым предшественником музея Те-Папа был Колониальный музей, основанный в 1865 году. Директором музея был сэр Джеймс Гектор. Музей был построен на Музейной улице в центре города. Колониальный музей отдавал приоритет научным коллекциям, но также приобретал ряд других предметов для своей коллекции, часто в виде пожертвований. Среди них были гравюры и картины, этнографические раритеты и предметы старины. В 1907 году Колониальный музей был переименован в Музей Доминиона и приобрёл более широкую тематическую направленность. Идея создания общественной художественной галереи в Веллингтоне получала все большую поддержку у горожан, и в 1913 году Национальная художественная галерея была учреждена в стенах Музея Доминиона. В 1936 году было построено новое здание для размещения Музея Доминиона и Национальной художественной галереи Новой Зеландии в составе недавно построенного Национального военного мемориала. Первоначально галерея была экспонирована коллекцией, подаренной Академией изящных искусств Новой Зеландии. И Музей Доминиона, и Галерея находились под контролем единого попечительского совета. Национальный музей Те-Папа-Тонгарева был образован в 1992 году на основании Закона о музеях Новой Зеландии. Частью миссии нового музея было изучение национальной идентичности Новой Зеландии. В год музей в среднем посещает от 1 до 1,3 млн посетителей. Коллекции музея Историческая коллекция музея включает в себя множество платьев и текстиля, самые старые из которых датируются XVI веком. Коллекция также включает Архив почты Новой Зеландии, насчитывающий около 20 000 марок и связанных с ними предметов, и Тихоокеанскую коллекцию, включающую около 13 000 исторических и современных предметов с островов Тихого океана. Имеются значительные коллекции окаменелостей; гербарий, насчитывающий около 250 000 засушенных образцов; коллекция чучел новозеландских птиц, насчитывающая около 70 000 экземпляров; значительные коллекции амфибий, рептилий и млекопитающих. В музее хранится самый большой в мире экземпляр редкого колоссального кальмара (Mesonychoteuthis hamiltoni). Он весит 495 килограммов и имеет длину 4,2 метра. Кальмар попал в музей в марте 2007 года после того, как был пойман новозеландским рыбаком в море Росса у берегов Антарктиды. Культурные коллекции включают в себя коллекции фотографий маори и иных культур Тихого океана. Музей Новой Зеландии также является домом для коллекции Элгара — ценного собрания английской и французской мебели и картин, самые старые из которых датируются XVII веком. В 1946 году Музей Доминиона, один из предшественников Те-Папа, получил по завещанию Эллы Элгар несколько избранных предметов антиквариата из поместья Фернсайд. Также в музее находится резной дом маори Те Хау-ки-Туранга, помещённый туда целиком. Галерея картин Примечания
Te Papa Tongarewa

Te Papa Tongarewa (maori för skattkammare) är Nya Zeelands nationalmuseum, beläget i Wellington. Beslut om att uppföra museet fattades av regeringen 1992 genom "The Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa Act". Enligt lagen skulle museet möjliggöra att nå följande mål: Sammanföra National Museum och National Art Gallery till en organisation Sammanföra de två institutionernas samlingar för att kunna visas på ett interdisciplinärt sätt Vara ett samarbete mellan Tangata Whenua (ursprungsbefolkningen Māori) och Tangata Tiriti (befolkning som lever i New Zealand enligt Waitangifördraget). Representera och verka för den ökande mångfalden i Nya Zeelands samhälle. Uppförandet av institutionen påbörjades 1994 och invigdes 1998, efter en fyra år lång byggnadstid. Museet är en betydande sevärdhet i Wellington, och har fram till 2019 haft över 30 miljoner besökare. Referenser Externa länkar Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa
Station Waitematā

Station Waitematā, voorheen bekend als Britomart Transport Centre is een spoorwegstation in de Nieuw-Zeelandse stad Auckland. Het station ligt centraal, in het stadscentrum van Auckland. Het wordt bediend door de Oostelijke Lijn, de Zuidelijke Lijn, de Westelijke Lijn en de Onehunga-Lijn. Het station is in 2003 geopend als kopstation. In eerste instantie stopten er dieseltreinen op het station en heette het station 'Britomart'. Dat er dieseltreinen op een ondergronds station stopten, was een zeldzaam fenomeen. Sinds 2015 is het gehele spoorwegnet van Auckland echter geëlektrificeerd. Het stationsgebouw is gevestigd in het gebouw van een voormalig postkantoor. De sporen en perrons liggen onder dit gebouw. Van 2017 tot 2021 was het station gesloten wegens grote verbouwingen. Deze verbouwingen waren onderdeel van het realiseren van de City Rail Link (een treintunnel door het centrum van Auckland die de gebieden beter met elkaar verbindt). Sinds de heropening in 2021 loopt het spoor door. De treinen zullen echter pas doorrijden bij de voltooiing van de City Rail Link. Het station heette in eerste instantie 'Britomart'. In 2023 werd de naam veranderd naar 'Waitematā', genoemd naar de nabijgelegen haven. Bediening De volgende treinen stoppen op station Waitematā:
Britomart Transport Centre

Britomart Transport Centre – centrum i węzeł transportu publicznego w Auckland, w Nowej Zelandii, a na północnym końcu North Island Main Trunk. Łączy on w sobie komunikację autobusową z dworcem kolejowym w dawnym urzędzie pocztowym w stylu edwardiańskim, rozbudowanym o elementy postmodernistycznej architektury. Znajduje się u podnóża Queen Street, głównej handlowej arterii centrum Auckland, z głównym terminalem promowym po drugiej Quay Street. Stacja kolejowa jest jedną z nielicznych podziemnych stacji kolejowych obsługiwanych przez pociągi spalinowe. Przypisy
Jezero Poukawa

Jezero Poukawa (někdy jen bažina Poukawa) je sladkovodní jezero nedaleko Hastings na Severním ostrově Nového Zélandu. Maximální hloubka jezera je 1 metr, šířka 1,5 km. Jezero je známé hlavně pro fosilní nálezy živočichů z období pleistocénu a holocénu. K živočichům, jejichž kosterní pozůstatky zde byly nalezeny, patří morčák aucklandský, bukáček novozélandský, Gallinula hodgenorum, kachnička novozélandská (Chenonetta finschi), Pachyornis geranoide, husa Cnemiornis gracilis, kachnice Biziura delautouri a Oxyura vantetsi, Fulica prisca nebo lžičák Malacorhynchus scarletti. Z novodobých ptáků zde byly nalezeny pozůstatky nestora kea, které potvrdily jeho dávný výskyt i na Severním ostrově (v novodobé historii je znám pouze jeho výskyt na Jižním ostrově). Odkazy Reference
Lake Poukawa

Lake Poukawa ist ein kleiner, flacher See in der Region Hawke’s Bay auf der neuseeländischen Nordinsel. Geographie Der See befindet sich 20 Kilometer südwestlich von Hastings und 150 Kilometer südöstlich der Taupo Volcanic Zone, einem Gebiet mit starken vulkanischen Aktivitäten. Es ist der größte See innerhalb eines Moores in der Poukawa-Senke. Die maximale Tiefe des Sees beträgt weniger als einen Meter und sein Durchmesser umfasst ungefähr 1,5 Kilometer. Der See hatte noch zu Beginn des 20. Jahrhunderts eine Wassertiefe von etwa 2,5 Meter. Der Wasserstand senkte sich jedoch künstlich ab, nachdem sich 1931 ein schweres Erdbeben in dieser Region ereignete. Fossillagerstätte Lake Poukawa gehört zu den bekanntesten Fossillagerstätten auf Neuseeland. 1956 begann der Paläontologe Russel Price mit Ausgrabungen in den See-Ablagerungen. Lake Poukana wies besonders im Pleistozän und im Holozän eine artenreiche Wasservogelfauna auf. Seit 1956 hat man hier mehr als 13.400 Knochen von Entenvögeln ausgegraben. Zu den mittlerweile ausgestorbenen Taxa, die man am Lake Poukawa gefunden hat, gehören die Neuseeländische Lappenente (Biziura delautouri), Oxyura vantetsi, der Aucklandsäger (Mergus australis), die Finschs Ente (Chenonetta finschi), die Moa-Art Pachyornis geranoides, die Schwarzrücken-Zwergdommel (Ixobrychus novaezelandiae), das Neuseeländische Pfuhlhuhn (Gallinula hodgenorum), das Neuseeländische Blässhuhn (Fulica prisca), Malacorhynchus scarletti, die Eyles-Weihe (Circus teauteensis) und die Nordinsel-Riesengans (Cnemiornis gracilis). Zwölf Kilometer südlich von Lake Poukawa befindet sich der Sumpf von Te Aute, der für seine Moa-Fossilien und -Fußabdrücke bekannt ist. Literatur M. A. Harper, R. Howorth, M. McLeod: Late Holocene diatoms in Lake Poukawa: effects of airfall tephra and changes in depth. In: Royal Society of New Zealand (Hrsg.): New Zealand Journal of Marine and Freshwater Research. Vol. 20. Wellington 1986, S. 107–118, doi:10.1080/00288330.1986.9516135 (englisch). McGlone, M. S. (1978): Journal of the Royal Society of New Zealand - Forest Destruction by early Polynesians, Lake Poukawa, Hawkes Bay, New Zealand Weblinks T. H. Worthy: The Holocene fossil waterfowl fauna of Lake Poukawa, North Island, New Zealand. (PDF) Te Papa Museum of New Zealand, 2004, archiviert vom Original am 15. Oktober 2008; abgerufen am 25. August 2014 (englisch). Karte mit der Lage des Lake Poukawa in der Hawke’s Bay Einzelnachweise
Lake Poukawa

Lake Poukawa is a small shallow hardwater lake in the Hawke's Bay Region, North Island, New Zealand. It is located about 20 km south-west of Hastings, New Zealand, close to the settlement of Te Hauke. It is the largest lake lying within a peatland in the active tectonic Poukawa depression (or Poukawa Basin), between the Raukawa Range and Kaokaoroa Range of central Hawke's Bay. Its maximal depth is less than one metre and its diameter is ca. 1.5 km. It was deeper in the past (about 2.5 metre) but it was artificially drained after the 1931 Hawke's Bay earthquake. Lake Poukawa is drained by the Poukawa Stream, which flows north-eastward through the Pekapeka Wetland and eventually into the Clive River. Lake Poukawa became a well-known paleontological site in 1956 when paleontologist Russell Price began with his excavations in the lacustrine deposits. Lake Poukawa had a species rich Pleistocene/Holocene waterfowl fauna. More than 13,400 anatid bones were unearthed at this site since 1956. Extinct birds found at Lake Poukawa include Biziura delautouri, Oxyura vantetsi, Mergus australis, Chenonetta finschi, Pachyornis geranoides, Ixobrychus novaezelandiae, Gallinula hodgenorum, Fulica prisca, Malacorhynchus scarletti, and Cnemiornis gracilis. Twelve km south of Lake Poukawa is the Te Aute swamp which is known for its moa fossils and tracks. References Worthy, T. H. (2004): The Holocene fossil waterfowl fauna of Lake Poukawa, North Island, New Zealand (PDF full text, Online, 652 kilobytes) Harper, M. A., Howorth, R. & McLeod, M. (1986): Late Holocene diatoms in Lake Poukawa: effects of airfall tephra and changes in depth (PDF full text, Online) McGlone, M. S. (1978): Journal of the Royal Society of New Zealand - Forest Destruction by early Polynesians, Lake Poukawa, Hawkes Bay, New Zealand Online External links Map Showing Location of Lake Poukawa in Hawke's Bay